# verses

text:
ახლა იცოდე: უფალი, შენი ღმერთი, მიგიძღვის წინ,<br/>მშთანთქმელი ცეცხლი. ის მოსპობს მათ, ის მოდრეკს მათ შენს წინაშე და შენც<br/>აჰყრი მათ და მალე გადააშენებ, როგორც უფალმა გითხრა.


text:
არ თქვა შენს გულში, როცა დაიწყებს უფალი, შენი ღმერთი,<br/>მათ განდევნას: ჩემი სიმართლის გამო მომიყვანა უფალმა ამ ქვეყნის<br/>დასამკვიდრებლადო. რადგან მათი სიბოროტის გამო აყარა შენგან ეს ხალხები<br/>უფალმა.


text:
შენი სიმართლისა და შენი გულწრფელობის გამო კი არ მიდიხარ<br/>მათი ქვეყნის დასამკვიდრებლად, არამედ მათი სიბოროტის გამო აყრის შენგან<br/>უფალი ამ ხალხებს, რომ შეასრულოს სიტყვა, რომელიც მისცა უფალმა შენს<br/>მამა-პაპას - აბრაამს, ისაკს და იაკობს.


text:
იცოდე, რომ შენი სიმართლის გამო არ გაძლევს უფალი, შენი<br/>ღმერთი, ამ მადლიან მიწას დასამკვიდრებლად, რადგან ჯიუტი ხალხი ხართ.


text:
გახსოვდეს, არ დაგავიწყდეს, რომ ბევრჯერ გაგირისხებია<br/>უფალი, შენი ღმერთი, უდაბნოში. ეგვიპტიდან გამოსვლის დღიდან ამ ადგილზე<br/>მოსვლამდე, სულ მუდამ ექიშპებოდი უფალს.


text:
როცა მთაზე ავედი, რომ ჩამომეტანა ფიქალები, ფიქალები აღთქმისა, უფალმა რომ დაგიდოთ თქვენ, ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე ვიყავი იქ, არც პური მიჭამია და არც წყალი დამილევია.


text:
მომცა უფალმა ორი ფიქალი, ღვთიური თითებით წარწერილი. ზედ<br/>იყო ყველა ის სიტყვა, რომელიც გამოგიცხადათ უფალმა მთაზე ცეცხლის<br/>შუაგულიდან თავშეყრის დღეს.


text:
და მითხრა უფალმა: ადექი და სწრაფად წადი აქედან, რადგან<br/>გაირყვნა შენი ხალხი, რომელიც ეგვიპტიდან გამოიყვანე. მალევე გადაუხვიეს<br/>შენგან ნასწავლებ გზას - კერპი ჩამოისხეს.


text:
დამანებე, მოვსპო ისინი და წარვხოცო მათი სახსენებელი<br/>ცისქვეშეთიდან. შენგან კი მასზე ძლიერ და მრავალრიცხოვან ხალხს შევქმნიო.


text:
პირი ვიბრუნე და მთიდან ჩამოვედი, მთა კი ცეცხლში იწვოდა.<br/>მე აღთქმის ორი ფიქალი მეჭირა ორთავე ხელში.


text:
დავინახე, რომ შესცოდეთ უფალს, თქვენს ღმერთს: ოქროს ხბო<br/>ჩამოისხით, მალევე გადაუხვიეთ გზას, რომელიც უფალმა გასწავლათ.


text:
დავემხე უფლის წინაშე, როგორც უწინ, და ასე ვიყავი ორმოცი<br/>დღე და ორმოცი ღამე, უსმელ-უჭმელი, ყველა თქვენი ცოდვის გამო, რომლითაც<br/>სცოდავდით, ბოროტებას რომ სჩადიოდით უფლის თვალში და აჯავრებდით მას.


text:
რადგან მეშინოდა რისხვისა და წყრომისა, რომელიც დაგატეხათ<br/>უფალმა თქვენს გასანადგურებლალ. ამჯერადაც მისმინა მე უფალმა.


text:
ავიღე თქვენი ნაცოდვარი - ხბო და ცეცხლში დავწვი. იმდენი ვნაყე, რომ მტვრად ვაქციე და მისი მტვერი მთიდან მომდინარე ღელეში ჩავყარე.<br/>


text:
როცა კადეშ-ბარნეადან გგზავნიდათ უფალი და გეუბნებოდათ:<br/>წადით, დაეპატრონეთ ქვეყანას, რომელიც მოგეცითო, თქვენ წინააღუდექით უფალს,<br/>თქვენს ღმერთს, არ ერწმუნეთ მას და არ ისმინეთ მისი სიტყვა.


text:
დავემხე უფლის წინაშე და ასე ვიყავი ორმოცი დღე და ორმოცი<br/>ღამე, რადგან თქვენი განადგურება გადაწყვიტა უფალმა.


text:
ვილოცე უფლის მიმართ და ვუთხარი: უფალო ღმერთო! ნუ<br/>დაღუპავ შენს ერს და შენს სამკვიდროს, რომელიც გამოისყიდე შენი<br/>ძლევამოსილებით, რომელიც გამოიყვანე ეგვიპტიდან მაგარი ხელით.


text:
გაიხსენე შენი მორჩილნი - აბრაამი, ისაკი და იაკობი. ნუ<br/>უყურებ ამ ხალხის სიჯიუტეს, მის სიბოროტეს და მის ცოდვებს,


text:
რომ არ თქვას ქვეყანამ, საიდანაც გამოგვიყვანე: ვერ<br/>შეიყვანა უფალმა ისინი იმ ქვეყანაში, რომელსაც ჰპირდებოდა მათ. მათდამი<br/>სიძულვილის გამო გაიყვანა, რომ უდაბნოში დაეხოცაო.


text:
შენი ერია ისინი და შენი სამკვიდრო, რომელიც გამოიყვანე<br/>შენი დიდი ძალით და შენი შემართული მკლავით.


text:
მითხრა უფალმა იმჟამად: გამოთალე ორი ფიქალი, იმ პირვანდელთა მსგავსი, ამოდი ჩემთან მთაზე და გაიკეთე ხის კიდობანი.<br/>


text:
მე წავაწერ დაფებზე სიტყვებს, რომლებიც ეწერა იმ<br/>პირვანდელ დაფებზე, შენ რომ დალეწე. ჩააწყვე ისინი კიდობანში.


text:
მეც გავაკეთე ურთხელის კიდობანი, გამოვთალე ორი ფიქალი,<br/>იმ პირვანდელთა მსგავსი, და ავედი მთაზე. ხელში ეს ორი ფიქალი მეჭირა.


text:
მაშინდელივით წააწერა ფიქალებზე ათი სიტყვა, რომელიც<br/>გამოგიცხადათ უფალმა მთაზე ცეცხლის შუაგულიდან, თავშეყრის დღეს, და მომცა<br/>ისინი უფალმა.


text:
პირი ვიბრუნე და ჩამოვედი მთიდან, ჩავაწყვე ფიქალები ჩემს<br/>გაკეთებულ კიდობანში და ეწყო იქ, როგორც მიბრძანა უფალმა.


text:
ისრაელიანები კი გაემგზავრნენ იაყაკანიანთა ბეეროთიდან<br/>მოსერისკენ, იქ მოკვდა აარონი და იქვე დაიმარხა. მის ნაცვლად მისი ძე<br/>ელეაზარი გახდა მღვდელი.


text:
იმჟამად გამოაცალკევა უფალმა ლევიანთა შტო, რომ<br/>ეტარებინათ უფლის აღთქმის კიდობანი, მდგარიყვნენ უფლის წინაშე, ემსახურათ<br/>მისთვის და ეკურთხებინათ მისი სახელით, როგორც დღევანდლამდეა.


text:
ამიტომაც არა აქვთ ლევიანებს წილი და სამკვიდრო თავის მოძმეებთან. თავად უფალია მათი სამკვიდრო, როგორც უთხრა მას უფალმა, შენმა ღმერთმა.


text:
მე დავრჩი მთაზე მაშინდელივით ორმოც დღეს და ორმოც ღამეს<br/>და ამჯერადაც მისმინა მე უფალმა - არ ინება უფალმა შენი დაღუპვა.


text:
მითხრა უფალმა: ადექ და წაუძეღი ერს, წავიდნენ და დაიმკვიდრონ ქვეყანა, რომელიც ფიცით აღვუთქვი მათ მამა-პაპას.


text:
აბა, ისრაელ, რას მოითხოვს შენგან უფალი, შენი ღმერთი? თუ არა იმას, რომ გეშინოდეს უფლისა, შენი ღმერთისა, იარო მის კვალზე, გიყვარდეს იგი, ემსახურო უფალს, შენს ღმერთს, მთელი შენი გულითა და სულით.<br/>


text:
მაგრამ მხოლოდ შენი მამა-პაპა შეივრდომა სიყვარულით და<br/>გამოგარჩიათ თქვენ, მათი მოდგმა, ყველა ხალხიდან, როგორც დღეს.


text:
რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, არის ღმერთთა ღმერთი და მეუფეთა მეუფე, დიდი, ძლიერი და საშინელი ღმერთი, რომელმაც არ იცის მიმხრობა და არც ქრთამს იღებს.


text:
ის არის შენი სადიდებელი, ის არის შენი ღმერთი, რომელმაც<br/>მოიმოქმედა შენთვის დიადი და საშინელი საქმეები, შენი თვალით რომ გაქვს<br/>ნანახი.


text:
სამოცდაათი სული ჩავიდა შენი მამა-პაპა ეგვიპტეში, ახლა<br/>კი ცის ვარსკვლავებივით მრავალრიცხოვანი უქცევიხარ უფალს, შენს ღმერთს.


text:
იცოდე ეს დღეს, რადგან არ ეცოდინებათ თქვენს შვილებს,<br/>რომელთაც არ უნახავთ უფლის, თქვენი ღმერთის, სასჯელი, მისი სიდიადე, მისი<br/>მაგარი ხელი და მოღერილი მკლავი,


text:
მისი სასწაულები და საქმეები, რაც გაუკეთა შუაგულ<br/>ეგვიპტეში ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს, და მთელს მის ქვეყანას,


text:
რაც უყო ეგვიპტელთა ლაშქარს, მის მხედრებს და ეტლიონს,<br/>რომლებსაც თავზე დაანთქა მეწამული ზღვის წყლები, როცა თქვენ გედევნებოდნენ,<br/>და დაღუპული ჰყავს ისინი დღემდე უფალს,


text:
რაც გაუკეთა დათანს და აბირამს, რეუბენის ძის, ელიაბის<br/>შვილებს, როცა დააღო პირი მიწამ და მთელი ისრაელის თვალწინ შთანთქა ისინი<br/>მათი სახლებიანად, კარვებიანად და მთელი ქონებითურთ, რაც კი გააჩნდათ მთელს<br/>ისრაელში.


text:
შეასრულეთ ყოველი მცნება, რომელსაც გიცხადებთ დღეს, რათა<br/>გამტკიცდეთ, დაიძრათ და დაიმკვიდროთ ქვეყანა, რომლის დასამკვიდრებლადაც<br/>გადადიხართ გაღმა.


text:
რათა დღეგრძელი იყოთ იმ მიწაზე, რომელიც ფიცით აღუთქვა მისაცემად თქვენს მამა-პაპას და მის შთამომავლობას, იმ ქვეყანაში, სადაც ღვარად მოედინება რძე და თაფლი.


text:
რადგან ქვეყანა, სადაც თქვენ მიდიხართ დასამკვიდრებლად,<br/>არა ჰგავს ეგვიპტის ქვეყანას, საიდანაც გამოხვედი, სადაც თესავდი თესლს და<br/>რწყავდი შენი ფეხით, როგორც ბოსტანს.


text:
ის ქვეყანა კი, რომლის დასამკვიდრებლადაც გაღმა გადადიხართ, მთაგორიანი და ველებიანი ქვეყანაა და ციდან ნაწვიმები წყლით ირწყვება,


text:
ქვეყანა რომელზედაც გამუდმებით ზრუნავს უფალი, შენი<br/>ღმერთი. უფლის, შენი ღმერთის თვალი ტრიალებს მასში წლის დასაწყისიდან წლის<br/>ბოლომდე.


text:
და თუ შეიგონებ ჩემს მცნებებს, რომელთაც დღეს გიცხადებთ,<br/>რომ გიყვარდეთ უფალი, თქვენი ღმერთი, და ემსახუროთ მას მთელი თქვენი გულითა<br/>და სულით,


text:
დროულად მივცემ წვიმას თქვენს ქვეყანას, გაზაფხულის და<br/>შემოდგომის წვიმას, მოიწევ ხორბალს, ღვინოს და ზეთს.


text:
ფრთხილად იყავით, არ შეცდეს თქვენი გული, არ გადაუხვიოთ,<br/>უცხო ღმერთებს არ დაუწყოთ სამსახური და თაყვანისცემა.


text:
თორემ უფლის რისხვა დაგატყდებათ თავს, დახშავს ცას, აღარ იქნება წვიმა, მიწა მოსავალს არ მოგცემთ და მალე გადაშენდებით იმ მადლიანი ქვეყნიდან, რომელსაც გაძლევთ თქვენ უფალი.


text:
ასწავლეთ თქვენს შვილებს, ელაპარაკეთ ამაზე შინ ყოფნისას<br/>და გზაზე სვლისას, დაწოლისას და ადგომისას.


text:
რათა იმდენ ხანს იცოცხლოთ თქვენ და თქვენმა შვილებმა ამ<br/>მიწაზე, რომელიც მისაცემად აღუთქვა უფალმა თქვენს მამა-პაპას, რამდენ<br/>ხანსაც ცა იარსებებს მიწის ზემოთ.


text:
თუ მტკიცედ დაიცავთ ყველა ამ მცნებას, რომლებსაც გიცხადებთ, რათა ასრულებდეთ მათ, გიყვარდეთ უფალი, თქვენი ღმერთი, იაროთ მის გზაზე და მიეწებოთ მას,


text:
ყოველი ადგილი, სადაც კი დაიდგმება თქვენი ტერფი, თქვენი<br/>იქნება - უდაბნოდან და ლიბანიდან, მდინარიდან, ევფრატის მდინარიდან უკანა<br/>ზღვამდე იქნება თქვენი საზღვარი.


text:
ვერავინ დაგიდგებათ წინ, შიშსა და ზარს დასცემს თქვენგნით<br/>უფალი ყველა ქვეყანას, სადაც კი შეაბიჯებთ, როგორც მას უთქვამს თქვენთვის.


text:
შეჩვენებას - თუ არ შეიგონებთ, უფლის, თქვენი ღმერთის<br/>მცნებებს და გადაუხვევთ გზას, რომელსაც გიცხადებთ დღეს, და გაჰყვებით უცხო<br/>ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობთ.


text:
და როცა შეგიყვანს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ქვეყანაში,<br/>რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხარ, მიეცი კურთხევა გერიზიმის მთაზე და<br/>შეჩვენება - ღებალის მთაზე


text:
(აგერ, აქვეა ისინი, იორდანეს გაღმა, გზის ბოლოს,<br/>დასავლეთით, ბარის ქანაანელთა ქვეყანაში, გილგალიის პირდაპირ, მამრეს<br/>მუხებთან),


text:
რადგან თქვენ გადადიხართ იორდანეზე, რომ მიხვიდეთ იმ<br/>ქვეყნის დასამკვიდრებლად, რომელსაც გაძლევთ თქვენ უფალი, თქვენი ღმერთი.<br/>დაიმკვიდრებთ მას და იცხოვრებთ იქ.


text:
ეს არის წესები და სამართალი, რომელსაც უნდა ასრულებდეთ მთელი სიცოცხლე იმ ქვეყანაში, უფალმა, თქვენი მამა-პაპის ღმერთმა რომ მოგცათ.<br/>


text:
გაანადგურეთ ყოველი ადგილი, სადაც კი თქვენს მიერ აყრილ<br/>ხალხებს უმსახურიათ თავიანთი ღმერთებისთვის: მაღალ მთებზე და გორაკებზე,<br/>ყოველი ხემხვივანის ძირას.


text:
დაანგრიეთ მათი სამსხვერპლოები და დალეწეთ მათი სვეტები,<br/>გადაწვით მათი აშერები, დაამსხვრიეთ მათი ღმერთების გამოსახულებანი და<br/>მოსპეთ მათი სახსენებელი იმ ადგილიდან.


text:
არამედ ის ადგილი ეძებეთ და იქ მიდით, რომელსაც ყველა<br/>თქვენს შტოთა შორის ამოირჩევს უფალი, თქვენი ღმერთი, თავისი სახელის<br/>დასადებად, თავის სავანედ.


text:
იქ მიიტანეთ თქვენი აღსავლენი მსხვერპლი და საკლავი.<br/>თქვენი მეათედი, თქვენი ხელის ძღვენი, თქვენი აღთქმული, თქვენი შესაწირავი,<br/>საქონლისა და ცხვრის პირველმოგებული.


text:
ჭამეთ და გაიხარეთ თქვენი ნაამაგარით თქვენს სახლთან<br/>ერთად, რომელიც დაგილოცა უფალმა, შენმა ღმერთმა.


text:
რადგან ჯერ კიდევ არ მივსულვართ განსასვენებელში და სამკვიდრებელში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი გაძლევს.


text:
გახვალთ იორდანეს გაღმა და დასახლდებით ქვეყანაში,<br/>რომელსაც უფალი, თქვენი ღმერთი, გიმტკიცებთ სამკვიდროდ. მოგასვენებთ<br/>გარეშემო მტრებისაგან და იცხოვრებთ მშვიდად.


text:
რომელ ადგილსაც აირჩევს უფალი, თქვენი ღმერთი, თავისი სახელის დასავანებლად, იქ მიიტანეთ ყველაფერი, რაც გამოგიცხადეთ: თქვენი აღსავლენი და საკლავი, თქვენი მეათედი, თქვენი ხელის ძღვენი და ყოველივე ნარჩევი თქვენი აღთქმულიდან, რაც კი აღგითქვამთ უფლისათვის.<br/>


text:
გაიხარეთ უფლის წინაშე თქვენ და თქვენმა ვაჟებმა, თქვენმა<br/>ასულებმა, თქვენმა ყმებმა და ყმაქალებმა, და ლევიანმა, რომელიც თქვენს<br/>ქალაქებში ცხოვრობს, რადგან არა აქვს მას წილი და სამკვიდრო თქვენს შორის.


text:
არამედ მხოლოდ იმ ადგილზე, რომელსაც აირჩევს უფალი შენს<br/>ერთ-ერთ შტოში. იქ აღავლინე შენი აღსავლენი მსხვერპლი, იქ გააკეთე<br/>ყველაფერი, რაც გამოგიცხადე.


text:
ოღონდ ყოველთვის, როცა მოისურვებ, შეგეძლება საკლავის<br/>დაკვლა და უფლის, შენი ღმერთის კურთხევით, ხორცის ჭამა, რომელიც მოგცა მან<br/>შენს ქალაქებში. გაუწმიდურებულსაც და გაწმიდავებულსაც შეუძლიათ ეს ჭამონ,<br/>როგორც ქურციკი და როგორც ირემი.


text:
არა გაქვს უფლება, რომ ჭამდე შენს ქალაქებში შენი ხორბლის, ღვინისა და ზეთის მეათედს, შენი საქონლისა და ცხვრის პირველმოგებულს, აღთქმულ შესაწირავს, რომელიც აღთქმული გაქვს, შენს შესაწევარს, და შენს ხელის ძღვენს.


text:
მხოლოდ და მხოლოდ უფლის, შენი ღმერთის წინაშე ჭამე ეს იმ<br/>ადგილზე, რომელსაც აირჩევს უფალი, შენი ღმერთი, შენ და შენმა ვაჟმა, შენმა<br/>ასულმა, შენმა ყმამ და ყმაქალმა, ლევიანმა, რომელიც შენს ქალაქებში<br/>ცხოვრობს. გაიხარე უფლის, შენი ღმერთის წინაშე ყოველი შენი ნაამაგარით.


text:
როდესაც გაგიფართოვებს უფალი, შენი ღმერთი, საზღვრებს,<br/>როგორც ნათქვამი აქვს შენთვის, და იტყვი: მოდი, ხორცს შევჭამო, რადგან გული<br/>მიგივა ხორცის საჭმელად, ჭამე ხორცი შენი გულის სურვილით.


text:
თუ შენგან შორს იქნა ის ადგილი, რომელსაც ამოირჩევს<br/>უფალი, შენი ღმერთი, თავისი სახელის დასადებად, დაკალი უფლის მოცემული<br/>საქონელი და ცხვარი, როგორც დაგარიგე, და ჭამე შენს ქალაქებში შენი გულის<br/>სურვილით.


text:
არ შეჭამო იგი, რათა კარგად იყოთ შენ და შენი შვილები<br/>შენს შემდეგ, თუ სწორად მოიქცევი, უფლის თვალში.


text:
ოღონდ აიღე წმიდა შესაწირავი, რაც გექნება, და აღთქმული<br/>მსხვერპლი და მიდი იმ ადგილას, რომელსაც აირჩევს უფალი.


text:
მიიტანე შენი აღსავლენები - ხორცი და სისხლი, უფლის, შენი<br/>ღმერთის, სამსხვერპლოზე. საკლავის სისხლი დაღვარე უფლის, შენი ღმერთის<br/>სამსხვერპლოზე, ხორცი კი შეჭამე.


text:
დაიმარხე და შეიგონე ყველა ეს სიტყვა, რასაც გიცხადებ,<br/>რათა კარგად იყოთ შენ და შენი შვილები შენს შემდეგ, უკუნისამდე, თუ კარგად<br/>და სწორად მოიქცევი, უფლის, შენი ღმერთის თვალში.


text:
როცა მოსპობს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ხალხებს,<br/>რომლებთანაც მიდიხარ, რომ აჰყარო ისინი შენგან, და შენც აჰყრი მათ და<br/>დასახლდები მათ ქვეყანაში,


text:
ფრთხილად იყავი, არ გაეხვიო მათ ბადეში მას შემდეგ, რაც<br/>გადაშენებული იქნებიან შენგან, არ დაუწყო ძებნა მათ ღმერთებს: როგორც ეს<br/>ხალხი ემსახურებოდა თავის ღმერთებს, მეც ასე მოვიქცევიო,


text:
ნუ მოექცევი ასე უფალს, შენს ღმერთს, რადგან უფლის<br/>საძაგელს და საძულველს აკეთებენ ისინი თავიანთი ღმერთებისთვის; რადგან<br/>საკუთარ ვაჟებსა და ასულებსაც კი უწვავენ ცეცხლში თავიანთ ღმერთებს.


text:
და ახდა ეს ნიშანი და სასწაული, რაც გამოგიცხადათ, და<br/>გეტყვით: მივმართოთ სხვა ღმერთებს, რომელთაც შენ არ იცნობ, და ვემსახუროთო,


text:
ყურს ნუ დაუგდებ ამ წინასწარმეტყველის ან<br/>სიზმართმხილველის ნათქვამს, რადგან გცდით უფალი, თქვენი ღმერთი, იმის<br/>გასაგებად, გიყვართ თუ არა უფალი, თქვენი ღმერთი, მთელი თქვენი გულითა და<br/>სულით.


text:
უფალს, თქვენს ღმერთს, მიჰყევით და მისი გეშინოდეთ, მისი<br/>მცნებები შეასრულეთ, მისი სიტყვა გაიგონეთ, მას ემსახურეთ, მას მიეწებეთ.


text:
ის წინასწარმეტყველი ან სიზმართმხილველი კი უნდა მოკვდეს,<br/>რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოგიყვანათ და<br/>მონობის სახლიდან დაგიხსნათ, დაჰგმო მან, რათა იმ გზიდან აეცდინე, რაზეც<br/>სიარული გიბრძანა უფალმა, შენმა ღმერთმა. ასე აღმოფხვრი ბოროტებას შენი<br/>წიაღიდან.


text:
თუ იდუმალ წაგაქეზებს შენი ძმა, დედაშენის შვილი, ან შენი<br/>ვაჟი, ან ასული, ან შენს გვერდით მწოლი ცოლი, ან მეგობარი, რომელიც<br/>საკუთართ სულივითა გყავს და გეტყვის: წამო, ვემსახუროთ სხვა ღმერთებს,<br/>რომლებსაც არ იცნობთ არც შენ და არც შენი მამა-პაპა,


text:
იმ ხალხთა ღმერთებს, თქვენს გარშემო რომ არიან, შენთან<br/>ახლოს მყოფთა თუ შენგან შორს მყოფთა, ქვეყნის კიდიდან კიდემდეო,


text:
ჩაქოლე იგი, რომ მოკვდეს, რადგან ცდილობდა მოეწყვიტე<br/>უფალს, შენს ღმერთს, რომელმაც გამიგიყვანა ეგვიპტიდან, მონობის სახლიდან.


text:
გამოჩნდა უგვანი ხალხი შენი წრიდან და აცთუნებს თავისი<br/>ქალაქის მკვიდრთ, ეუბნება: წამო, ვემსახუროთ სხვა ღმერთებს, რომლებსაც არ<br/>იცნობდითო,


text:
ხოლო შენ გამოიძიე, გაარკვიე, კარგად გამოიკითხე და, აჰა,<br/>ყველაფერი სრული სიმართლე გამოდგა: ჩადენილია ასეთი საძაგლობა შენს წიაღში,


text:
მახვილით დახოცე იმ ქალაქის მცხოვრებნი, დაარისხე ქალაქი<br/>და ყველაფერი, რაც მასშია. მისი საქონელიც მახვილით დახოცე.


text:
მთელი ნადავლი შუაგულ მოედანზე დაახვავე და მთლიანად<br/>დაუწვი უფალს, შენს ღმერთს, ქალაქი და მთელი ნადავლი; სამარადისო<br/>ნანგრევებად დარჩეს და აღარ აშენდეს არასოდეს.


text:
დარისხებულს არაფერს მიეწებოს შენი ხელი, რომ დაცხრეს უფლის რისხვა, წყალობა მოგცეს, შეგინდოს და გაგამრავლოს, როგორც შეჰფიცა შენს მამა-პაპას,


text:
თუ გაიგონებ უფლის, შენი ღმერთის სიტყვას და შეასრულებ<br/>ყველა მცნებას, რომელსაც დღეს გიცხადებ, და წესიერად მოიქცევი უფლის, შენი<br/>ღვთის თვალში.


text:
უფლის, თქვენი ღმერთის შვილები ხართ თქვენ. ტანს ნუ დაიკაწრავთ და ნუ მოიპარსავთ თმას შუბლს ზემოთ მკვდარზე გლოვის ნიშნად,<br/>


text:
რადგან უფლის, შენი ღმერთის წმიდა ერი ხარ, შენ აგირჩია<br/>უფალმა, რომ ჰყოლოდი საკუთარ ერად ყველა ხალხს შორის დედამიწის ზურგზე.


text:
ჩლიქგაპობილი ყოველი პირუტყვი, რომელსაც გაჭრილი აქვს<br/>ორივე ჩლიქი, პირუტყვი, რომელიც იცოხნება, შეგიძლია ჭამოთ.


text:
ოღონდ მცოხნელთა და ჩლიქგაპობილთა შორის, რომელთაც<br/>გაჭრილი აქვთ ჩლიქი, ამათ ნუ შეჭამთ: აქლემს, კურდღელს და ბოცვერს; რადგან,<br/>თუმცა მცოხნელები არიან, მაგრამ ჩლიქი გაპობილი არა აქვთ. უსურმაგებია<br/>თქვენთვის ისინი.


text:
ღორი თუმცა ჩლიქგაპობილია, მაგრამ არ იცოხნება. უსურმაგია<br/>იგი თქვენთვის. ნუ შეჭამთ მათ ხორცს და მათ ლეშსაც ნუ მიეკარებით.


text:
არა ჭამოთ არავითარი ლეში. შენს სახლში მცხოვრებ მდგმურს<br/>მიეცი იგი, მან შეჭამოს, ან უცხოელს მიჰყიდე, რადგან უფლის, თქვენი ღმერთის<br/>წმიდა ერი ხართ თქვენ. ციკანს თავისი დედის რძეში ნუ მოხარშავთ.


text:
და ჭამე უფლის, შენი ღმერთის წინაშე იმ ადგილას, რომელიც<br/>აირჩია მან თავისი სახელის დასავანებლად, ხორბლის, ღვინის და ზეთის<br/>მეათედი, შენი საქონლისა და ცხვრის პირველმოგებული, რათა ისწავლო უფლის,<br/>შენი ღმერთის, შიში სამუდამოდ.


text:
თუ შორი იქნა გზა და ვერ შესძელი ყოველივე ამის წაღება იმ<br/>ადგილამდე, რომელიც ამოირჩია უფალმა, შენმა ღმერთმა, თავისი სახელის<br/>დასადებად, რათა გაკურთხოს შენ უფალმა, შენმა ღმერთმა,


text:
გადაცვალე ვერცხლზე, დაიჭირე ხელში ვერცხლი და წადი იმ<br/>ადგილას, რომელიც ამოირჩია უფალმა, შენმა ღმერთმა.


text:
იყიდე ამ ვერცხლით ყველაფერი, რაც შენს სულს სურს:<br/>საქონელი, ცხვარი, ღვინო, სასმელი, ყველაფერი, რასაც სული მოგთხოვს, და<br/>ჭამე იქ უფლის, შენი ღმერთის წინაშე და გაიხარე შენს სახლთან ერთად.


text:
მოვიდეს ლევიანი, რომელსაც არა აქვს წილი და სამკვიდრო<br/>შენთან, მოვიდნენ მდგმური და ქვრივ-ობლები, რომლებიც შენს ქალაქში არიან,<br/>შეჭამონ და გაძღენ, რათა გაკურთხოს უფალმა, შენმა ღმერთმა, ყოველ საქმეში,<br/>რასაც გააკეთებ.


text:
აი, პატიების რაობა: აპატიოს ყოველმა მევალემ, ვისაც რამე<br/>უსესხებია თავისი მოყვასისთვის, და ნურაფერს მოთხოვს თავის მოყვასს ან<br/>მოძმეს, რადგან პატიება იქნება გამოცხადებული უფლის სახელზე.


text:
თუმცა არ იქნება თქვენში ღარიბი, რადგან კურთხევით<br/>გაკურთხევს უფალი იმ ქვეყანაში, რომელსაც გაძლევს წილად უფალი, შენი<br/>ღმერთი, რათა დაიმკვიდრო,


text:
ოღონდ თუ შეისმენ უფლის, შენი ღმერთის სიტყვას და ეცდები<br/>ყველა ამ მცნების შესრულებას, რასაც დღეს გიცხადებ.


text:
რადგან გაკურთხებს უფალი, შენი ღმერთი, როგორც ნათქვამი<br/>აქვს შენთვის: ბევრ ხალხს ექნება შენი ვალი, შენ კი არ ისესხებ; ბევრ<br/>ხალხზე იბატონებ, შენზე კი არავინ იბატონებს.


text:
თუ იქნა თქვენში ღარიბი, ერთი თქვენი მოძმეთაგანი, თქვენს<br/>ერთ-ერთ ქალაქში, იმ ქვეყანაში, რომელსაც გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი, გულს<br/>ნუ გაიქვავებ და ხელმოჭერილი ნუ იქნები შენი ღარიბი მოძმის მიმართ.


text:
ფრთხილად იყავი, გულში არ შეგეპაროს უგვანი ფიქრი, არ თქვა: ახლოვდება მეშვიდე წელი, პატიების წელი. აითვალწუნებ შენს ღარიბ მოძმეს და არაფერს მისცემ. უფალთან გიჩივლებს და ცოდვა დაგედება.


text:
მიეცი და ნუ ინაღვლებს შენი გული მიცემისას, რადგან<br/>ამისთვის გაკურთხებს უფალი, შენი ღმერთი, ყველა შენს საქმეში და<br/>ნაამაგარში.


text:
რადგან არ დაილევა ღარიბი ამ ქვეყანაზე; ამიტომაც გიბრძანებ, რომ ხელგაშლილი იყო შენი მოძმის მიმართ, შენი ღატაკისა და ღარიბის მიმართ შენს ქვეეანაში.


text:
თუ მოგეყიდა შენი ებრაელი მოძმე, კაცი ან ქალი, და ექვს წელს გემსახურა, მეშვიდე წელს გაათავისუფლე შენგან.<br/>


text:
მიეცი საჩუქრად რაიმე შენი ფარიდან, კალოდან ან<br/>საწნახელიდან; რითაც უკურთხებიხარ უფალს, შენს ღმერთს, მიეცი.


text:
გაიხსენე, რომ ყმა იყავი ეგვიპტის ქვეყანაში და<br/>გამოგისყიდა უფალმა, შენმა ღმერთმა. ამიტომაც გიანდერძებ დღეს ამას.


text:
თუ მოხდება ისე, რომ გითხრას: არ წავალ შენგან, რადგან<br/>მიყვარხართ შენ და შენი სახლი, რადგან კარგადა ვართ შენთანო,


text:
აიღე სადგისი, კარზე მიადებინე ყური და გაუხვრიტე და შენი ყმა იქნება სამუდამოდ. ასევე მოექეცი ყმაქალსაც.


text:
ნუ გაგიძნელდება მისი გათავისუფლება შენგან, რადგან ექვს<br/>წელიწადში მოჯამაგირის ორმაგი გასამრჯელო დაიმსახურა შენგან. გაკურთხებს<br/>უფალი, შენი ღმერთი, ყოველ საქმეში.


text:
ყოველი პირმშო, რაც დაიბადება შენს საქონელში და ცხვარში,<br/>მამრი, შესწირე უფალს, შენს ღმერთს. ნუ ამუშავებ პირველმოგებულ ხარს და ნუ<br/>გაპარსავ პირველმოგებულ ცხვარსა ან თხას.


text:
თქვენ-თქვენს საცხოვრებელ ადგილას ჭამეთ გაუწმიდურებულმა<br/>და გაწმიდავებულმა ერთად, როგორც ქურციკი და როგორც ირემი.


text:
დაიცავი აბიბის თვე და მოუმზადე პასექი უფალს, შენს ღმერთს, რადგან აბიბის თვეში გამოგიყვანა უფალმა, შენმა ღმერთმა ეგვიპტის ქვეყნიდან, ღამით.<br/>


text:
დაუკალი საპასექოდ უფალს, შენს ღმერთს, ცხვარი და ძროხა<br/>იმ ადგილას, რომელსაც აირჩევს უფალი თავისი სახელის დასავანებლად.


text:
ნუ მიატან მას საფუარიანს, ხუთ დღეს ჭამე მასთან ერთად<br/>ხმიადი, გაჭირვების პური, რადგან ნაჩქარევად გამოხვედი ეგვიპტის ქვეყნიდან,<br/>რომ მთელი სიცოცხლე გახსოვდეს ეგვიპტის ქვეყნიდან შენი გამოსვლის დღე.


text:
არ გაჭაჭანდეს შვიდი დღის მანძილზე საფუარიანი მთელს შენს<br/>კარმიდამოში და დილამდე არ მორჩეს წინა საღამოს დაკლული საკლავის ხორცი.


text:
არამედ მხოლოდ იმ ადგილას, რომელსაც აირჩევს უფალი, შენი<br/>ღმერთი, თავისი სახელის დასავანებლად, დაკალი პასექი საღამოთი, მზის<br/>ჩასვლისას, ეგვიპტიდან შენი გამოსვლის სწორს.


text:
მოხარშე და ჭამე იმ ადგილას, რომელსაც აირჩევს უფალი,<br/>შენი ღმერთი, დილით კი გაბრუნდი და წადი შენს კარვებში.


text:
გაუმართე შვიდეულთა დღესასწაული უფალს, შენს ღმერთს,<br/>როგორც შეგიძლია, როგორც უკურთხებიხარ უფალს, შენს ღმერთს.


text:
გაიხარეთ უფლის, შენი ღმერთის წინაშე შენ და შენმა ვაჟმა, შენმა ასულმა, შენმა ყმამ და ყმაქალმა, ლევიანმა, რომელიც შენს კარზე ცხოვრობს, მდგმურმა და ქვრივ-ობოლმა, რომლებიც შენს შორის არიან, იმ ადგილზე, რომელსაც აირჩევს უფალი, შენი ღმერთი, თავისი სახელის დასავანებლად.<br/>


text:
გაიხარეთ დღესასწაულში შენ და შენმა ვაჟმა, შენმა ასულმა,<br/>შენმა ყმამ და ყმაქალმა, ლევიანმა და ქვრივ-ობოლმა, რომლებიც ცხოვრობენ<br/>შენს კარზე.


text:
შვიდ დღეს იდღესასწაულე უფლის, შენი ღმერთისთვის იმ<br/>ადგილას, რომელსაც აირჩევს უფალი, რადგან გიკურთხებს უფალი, შენი ღმერთი,<br/>მოსავალს და ყოველ საქმეს და სულ მხიარული იქნები.


text:
წელიწადში სამჯერ უნდა გამოცხადდეს ყოველი შენი მამროვანი<br/>უფლის, შენი ღვთის წინაშე უფუარობის დღესასწაულზე, შვიდეულის დღესასწაულზე<br/>და კარვობის დღესასწაულზე, იმ ადგილას, რომელსაც არჩევს იგი. ხელცარიელი<br/>არავინ გამოცხადდეს უფლის წინაშე.


text:
დასხი მსაჯულები და რჯულისკაცები შენი შტოებიდან ყოველ<br/>ქალაქში, რომელსაც მოგცემს უფალი, შენი ღმერთი, რათა მისცენ ხალხს მართალი<br/>სამართალი.


text:
სამართალს ნუ გაამრუდებ, მიკერძოებული ნუ იქნები და<br/>ქრთამს ნუ აიღებ, რადგან ქრთამი თვალს უბრმავებს ბრძენკაცებს და<br/>ასხვაფერებს მართალთა სიტყვებს.


text:
სიმართლეს, სიმართლეს მიჰყევი, რომ ცოცხალი დარჩე და<br/>დაეპატრონო იმ ქვეყანას, რომელსაც გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი.


text:
არ დარგო აშერასთვის, რა ხეც არ უნდა იყოს, უფლის, შენი<br/>ღმერთის სამსხვერპლოს გვერდით, რომელსაც აიშენებ.


text:
ნუ დაუკლავ უფალს, შენს ღმერთს, ხარს, ცხვარსა თუ თხას, რომელსაც ნაკლი აქვს, რაიმე ცუდი სჭირს, რადგან სისაძაგლეა ეს უფლის, შენი ღმერთისათვის.<br/>


text:
თუ აღმოჩნდა შენს წიაღში, შენს ერთ-ერთ ქალაქში, რომელსაც<br/>უფალი, შენი ღმერთი, მოგცემს, კაცი ან ქალი, რომელიც ბოროტებას ჩაიდენს<br/>უფლის თვალში, დაარღვევს თავის აღთქმას,


text:
წავა და შეუდგება უცხო ღმერთების სამსახურს და<br/>თაყვანსცემს მათ: მზეს ან მთვარეს ან ცის მხედრობას, რაც ავკრძალე,


text:
მოგივა ამბავი, მოისმენ, კარგად გამოიკვლევ და, აჰა, თუ<br/>სრული სიმართლე გამოდგება ყველაფერი - მომხდარა ეს სისაძაგლე ისრაელში,


text:
გაიყვანე ეს კაცი ან ქალი, რომელმაც ჩაიდინა ბოროტი<br/>საქმე, შენს კარიბჭესთან, კაცი ან ქალი, და სასიკვდილოდ ჩაქოლე ისინი.


text:
ორი მოწმის ან სამი მოწმის ჩვენებით მოსაკლავი უნდა<br/>მოკვდეს; ერთი მოწმის ჩვენებით არ უნდა მოკვდეს.


text:
ჯერ მოწმეთა ხელი უნდა იყოს მასზე, რომ მოკვდეს, მერე კი<br/>- მთელი ხალხის ხელი, და აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წრიდან.


text:
თუ გაგიძნელდა მკვლელობის, ცილობის, ცემის და სხვა სადაო<br/>საქმეების გადაწყვეტა შენს კარიბჭეებში, ადექი და წადი იმ ადგილას,<br/>რომელსაც ამოირჩევს უფალი, შენი ღმერთი.


text:
მიდი ლევიან მღვდლებთან და მსაჯულთან, ვინც იმჟამად იქნება, დაეკითხე და გამოგიცხადებენ ისინი სასამართლო განაჩენს.


text:
ისე მოიქეცი, როგორც ისინი გამოგიცხადებენ იმ ადგილიდან,<br/>რომელსაც აირჩევს უფალი. ეცადე ყველაფერი შეასრულო, რასაც გასწავლიან.


text:
იმ რჯულის თანახმად, რასაც გირჩევენ და იმ სამართალის თანახმად, რასაც გეტყვიან, მოიქეცი; არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ არ გადაუხვიო სიტყვას, რომელსაც გამოგიცხადებენ.<br/>


text:
თუ კაცი ისე გაკადნიერდება, რომ არ გაუგონებს უფლის, შენი<br/>ღმერთის წინაშე სამსახურად მდგარ მღვდელს ან მსაჯულს, უნდა მოკვდეს; და<br/>აღმოფხვრი ბოროტებას ისრაელიდან.


text:
როცა მიხვალ იმ ქვეყანაში, რომელსაც მოგცემს უფალი, შენი<br/>ღმერთი, დაეპატრონები მას და იცხოვრებ იქ და იტყვი: დავისვამ მეფეს იმ<br/>ხალხებივით, ჩემს გარშემო რომ არიანო,


text:
დაისვი მეფედ ის კაცი, ვისაც უფალი, შენი ღმერთი,<br/>ამოირჩევს; შენი მოძმეების წრიდან დაისვი მეფე. უფლება არა გაქვს დაისვა<br/>უცხო კაცი, რომელიც არ არის შენი მოძმე.


text:
ოღონდ არ იყოლიოს ბევრი ცხენი და არ დააბრუნოს ხალხი<br/>ეგვიპტისკენ ცხენების მოსამრავლებლად, უფალმა გიბრძანათ, რომ აღარ<br/>დაბრუნდეთ ამ გზით -


text:
თავისთან ჰქონდეს და იკითხოს მთელი სიცოცხლე, რათა<br/>ისწავლოს უფლის, თავისი ღმერთის შიში და იცავდეს ამ რჯულის ყოველ სიტყვას<br/>და ამ წესებს ასრულებდეს,


text:
რომ არ გაუმედიდურდეს თავის მოძმეებს, არ გადაუხვიოს<br/>ანდერძს არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ, რათა მრავალი ხანი იმეფოს მან და<br/>მისმა შვილებმა ისრაელის წიაღიდან.


text:
არ ექნებათ ლევიან მღვდლებს, ლევიანთა მთელს შტოს, წილი და სამკვიდრო ისრაელთან; საუფლო მსხვერპლი და მისი სამკვიდრო უნდა ჭამონ.<br/>


text:
სამკვიდრო არ ექნება თავის მოძმეთა წიაღში; თავად უფალია<br/>მისი სამკვიდრო, როგორც ნათქვამი აქვს მისთვის.


text:
ეს იყოს დაწესებული მღვდლებისათვის ხალხისაგან, იმათგან,<br/>ვინც კლავს საკლავს - ხარს ან ცხვარს: მისცენ მღვდელს ბეჭი, ყბა და კუჭი,


text:
რადგან ის აირჩია უფალმა, შენმა ღმერთმა, ყველა შტოდან,<br/>რათა იდგნენ და მსახურებდნენ უფლის სახელით ის და მისი შვილები სამუდამოდ.


text:
თუ წამოვა ვინმე ლევიანი შენი ერთ-ერთი ქალაქიდან,<br/>ისრაელის რომელიმე კუთხიდან, სადაც მდგმურობს იგი, და მოვა თავისი სურვილით<br/>იმ ადგილას, რომელსაც აირჩევს უფალი,


text:
შეუდგება უფლის, თავისი ღმერთის სახელით სამსახურს თავისი<br/>მოძმე ლევიანების მსგავსად, რომლებიც დგანან იქ უფლის წინაშე,


text:
როცა შეხვალ იმ ქვეყანაში, რომელსაც გაძლევს შენ უფალი, შენი ღმერთი, ნუ დაეჩვევი სისაძაგლეთა ჩადენას იმ ხალხის მსგავსად:


text:
ნუ იქნება შენს შორის თავისი ვაჟისა და ასულის ცეცხლში<br/>გამტარებელი, ჯადოქარი, მომნუსხველი, მარჩიელი, მსახვრალი,


text:
რადგან საძაგელია უფლისათვის ყოველივე ამის გამკეთებელი და ამ სისაძაგლის გამო დევნის მათ შენგან უფალი, შენი ღმერთი.<br/>


text:
რადგან ეს ხალხები, რომელთაც შენ განდევნი, გრძნეულებს და<br/>ჯადოქრებს უსმენენ, შენთვის კი ამის ნება არ მოუცია უფალს.


text:
წინასწარმეტყველს, როგორც მე ვარ, შენი წიაღიდან, შენი<br/>მოძმეებიდან, დაგიდგენს უფალი, შენი ღმერთი. მას უსმინე.


text:
როცა შესთხოვე უფალს, შენს ღმერთს, ხორებში, თავშეყრის<br/>დღეს: მეტს ნუღარ გავიგონებ უფლის, ჩემი ღმერთის ხმას და ამ დიდ ცეცხლსაც<br/>ნუღარ ვიხილავ, რათა არ მოვკვდეო,


text:
შენ რომ ხარ, ისეთ წინასწარმეტყველს დავუდგენ მოძმეთა<br/>წრიდან, ბაგეზე დავუდებ ჩემს სიტყვებს და ის გამოგიცხადებს ყველაფერს,<br/>რასაც მე ვუბრძანებ.


text:
თუ ვინმე არ შეისმენს ჩემს სიტყვებს, რომელთაც ის<br/>გამოაცხადებს ჩემი სახელით, თავად მე მოვთხოვ მას პასუხს.


text:
მაგრამ წინასწარმეტყველი, რომელიც გაკადნიერდება და ჩემი<br/>სახელით დაიწყებს იმის გამოცხადებას, რაც მე არ მიბრძანებია<br/>გამოსაცხადებლად, ან რომელიც უცხო ღმერთების სახელით ალაპარაკდება, ეს<br/>წინასწარმეტყველი უნდა მოკვდეს.


text:
წინასწარმეტყველი თუ უფლის სახელით ილაპარაკებს და არ<br/>აცხადდება მისი ნალაპარაკევი, არ ყოფილა ეს უფლის სიტყვა - თვითნებურად<br/>ულაპარაკნია წინასწარმეტყველს, ნუ გეშინია მისი.


text:
როცა გაწყვეტს უფალი, შენი ღმერთი, ხალხებს, რომელთა ქვეყანას შენ გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი, განდევნი მათ და დასახლდები მათ ქალაქებსა და სახლებში,<br/>


text:
მოიწყვე გზა და სამად დაჰყავი შენი ქვეყნის მიწა-წყალი,<br/>რომელიც წილად გარგუნა უფალმა, შენმა ღმერთმა. იქ შეაფაროს თავი ყოველმა<br/>მკვლელმა.


text:
აი, წესი მკვლელისთვის, რომელმაც თავი უნდა შეაფაროს იქ,<br/>რომ გადარჩეს: ვისაც უნებურად შემოაკვდება თავისი მოყვასი, ისე რომ არ<br/>ჰქონია მისი მტრობა არც გუშინ, არც გუშინწინ,


text:
ან ვინც თავის მოყვასთან ერთად წავა ტყეში შეშის<br/>მოსაჭრელად, მოიქნევს ცულს ხის წასაქცევად, ტარს რკინა წასძვრება, მოხვდება<br/>მის მოყვასს და მოკლავს, ამ კაცმა ერთ-ერთ ამ ქალაქთაგანს უნდა შეაფაროს<br/>თავი, რომ გადარჩეს.


text:
რომ არ გამოეკიდოს მესისხლე მკვლელს ცხელ გულზე, არ<br/>მიეწიოს, რადგან გზა დიდია, და არ მოკლას; ის სასიკვდილო არ არის, რადგან<br/>არ ჰქონია მასთან მტრობა არც გუშინ და არც გუშინწინ.


text:
როცა გაგიფართოებს საზღვრებს უფალი, შენი ღმერთი, როგორც<br/>შეჰფიცა შენს მამა-პაპას, და მოგცემს მთელს ქვეყანას, რომლის მიცემაც<br/>აღუთქვა შენს მამა-პაპას,


text:
თუ დაიცავ მთელს ამ ანდერძს, რომელსაც დღეს გიცხადებ, რომ შეასრულო ის, შეიყვარო უფალი, შენი ღმერთი, და იარო მის გზაზე მთელი სიცოცხლე, მაშინ მიუმატე ამ სამს კიდევ სამი ქალაქი


text:
და არ დაიღვრება უბრალო სისხლი შენს მიწაზე, რომელიც<br/>წილად მოგცა უფალმა, შენმა ღმერთმა, და არ იქნება სისხლი შენზე.


text:
მაგრამ თუ ვინმე მტრობს თავის მოყვასს, ჩაუსაფრდება, დაეცემა, სასიკვდილოდ დაჰკრავს მას, მოკლავს და მერე თავს შეაფარებს ერთ-ერთ ამ ქალაქთაგანს,<br/>


text:
ნუ გადასწევ წინაპართა მიერ გავლებულ შენი მოყვასის<br/>სამანს შენს წილხვედრილში, რომელიც წილად გერგება იმ ქვეყნად, რომელსაც<br/>უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს დასამკვიდრებლად.


text:
ვერ გამოვა ერთი მოწმე ვინმეს წინააღმდეგ რაიმე<br/>დანაშაულში, შეცოდებაში თუ ცოდვაში, რითაც შეიძლება სცოდოს კაცმა. მხოლოდ<br/>ორი მოწმის ან სამი მოწმის სიტყვით შედგება საქმე.


text:
წარდგეს ეს ორი მოდავე კაცი უფლის წინაშე, მღვდლებისა და მსაჯულების წინაშე, რომლებიც იმჟამად იქნებიან,


text:
კარგად გამოიძიონ მსაჯულებმა, და თუ ის მოწმე ცრუმოწმე<br/>გამოდგა, ტყუილუბრალოდ დაუბრალებია თავისი მოძმისთვის,


text:
ისე მოექეცით მას, როგორც თავად სურდა მოქცეოდა თავის<br/>მოძმეს და აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წიაღიდან.


text:
ნუ შეიწყალებს მას შენი თვალი. სიცოცხლე სიცოცხლის წილ,<br/>თვალი თვალის წილ, კბილი კბილის წილ, ხელი ხელის წილ, ფეხი ფეხის წილ.


text:
როცა გახვალ შენს მტრებთან საომრად და დაინახავ ცხენებს, ეტლებსა და შენზე მრავალრიცხოვან ხალხს, ნუ შეგეშინდება მათი, რადგან შენთანაა უფალი, შენი ღმერთი, ეგვიპტის ქვეყნიდან შენი გამომყვანი.<br/>


text:
უთხრას: ისმინე, ისრაელო! ახლა ებმები ბრძოლაში შენს<br/>მტრებთან. ნუ დაგიძაბუნდებათ გული, ნუ შეშინდებით, ნუ შედრკებით, ნუ<br/>დაფრთხებით მათ წინაშე.


text:
რჯულისკაცებმა კი ასე უთხრან ხალხს: ვინც ახალი სახლი<br/>ააშენა და არ გაუნათლავს, წავიდეს და შინ დაბრუნდეს, რომ ბრძოლაში არ<br/>მოკვდეს და სხვამ არ განათლოს იგი.


text:
ვინც ვაზი დარგო და ვერ მოიწია, წავიდეს და შინ<br/>დაბრუნდეს, რომ ბრძოლაში არ მოკვდეს და სხვამ არ მოიწიოს იგი.


text:
ვინც ქალი დანიშნა და არ მოუყვანია, წავიდეს და შინ<br/>დაბრუნდეს, რომ ბრძოლაში არ მოკვდეს და ქალი სხვამ არ წაიყვანოს.


text:
კიდევ ელაპარაკონ რჯულისკაცები ხალხს და უთხრან: ვინც<br/>მშიშარაა და გულით ძაბუნი, წავიდეს და შინ დაბრუნდეს, რომ მოძმეებსაც არ<br/>დაუძაბუნოს გული თავისავით.


text:
მხოლოდ ქალები, ბავშვები, პირუტყვი და ყველაფერი, რაც ქალაქში იქნება - მთელი ნადავლი დაიტაცე. ჭამე შენი მტრების ნადავლი, რომლებიც უფალმა, შენმა ღმერთმა, ჩაგიგდო ხელში.


text:
ოღონდ ამ ხალხთა ქალაქებიდან, რომლებიც უფალმა, შენმა<br/>ღმერთმა, მოგცა წილად, ერთი სულიც არ დატოვო ცოცხალი.


text:
პირწმინდად გაანადგურე ისინი: ხეთელები, ამორეველები, ქანაანელები, ფერიზეველები, ხივიელები და იებუსეველები, როგორც გიბრძანა უფალმა, შენმა ღმერთმა.


text:
რათა არ შეგაჩვიონ ყველა იმ სისაძაგლეს, რასაც ისინი<br/>სჩადიან თავიანთი ღმერთებისთვის, და არ სცოდოთ უფალს, თქვენს ღმერთს.


text:
თუ დიდხანს გექნება შემორტყმული ალყა ქალაქისთვის მის<br/>დასამარცხებლად და ასაღებად, ნუ გაანადგურებ მის ხეებს, ცულს ნუ აღმართავ<br/>მათზე, რადგან თუკი ჭამ მათ ნაყოფს, არც უნდა მოჭრა. რადგან მინდორში<br/>მდგარი ხე კაცი ხომ არ არის, რომ გაგეცალოს და ციხე-სიმაგრეში შეაფაროს<br/>თავი?


text:
მხოლოდ ის ხეები, რომლებიც იცი, რომ საჭმელად არაფერს<br/>ისხამენ, შეგიძლია გაანადგურო, მოჭრა და სიმაგრე ააშენო ქალაქის<br/>წინააღმდეგ, რომელიც გებრძვის, ვიდრე არ აიღებდე.


text:
თუ ქვეყანაში, რომელსაც გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი, დასამკვიდრებლად, ნახავ მოკლულს, ველზე დაგდებულს, და არ გეცოდინება ვინ მოკლა იგი,<br/>


text:
გამოვიდნენ შენი უხუცესები და მსაჯულები და გაზომონ<br/>მანძილი ქალაქებამდე, რომლებიც მოკლულის ირგვლივაა.


text:
რომელი ქალაქიც ახლოს აღმოჩნდება მოკლულთან, აიღონ მისმა<br/>უხუცესებმა უშობელი, რომელიც არ უმუშავებიათ, რომელსაც არ უტარებია უღელი,


text:
და ჩაიყვანონ ამ ქალაქის უხუცესებმა მიგდებულ ხევში,<br/>რომელიც არ დამუშავებულა და არ დათესილა და კისერი გადაუმტვრიონ ხბოს აქ,<br/>ამ ხევში.


text:
მოდგენ ლევიანი მღვდლები (რადგან ისინი აირჩია უფალმა,<br/>შენმა ღმერთმა, რომ ემსახურონ მას და აკურთხონ უფლის სახელით, მათი პირით<br/>წყდება ყოველი დავა და ზარალის საქმე)


text:
მიუტევე შენს ერს, ისრაელს, რომელიც გამოსყიდული გყავს,<br/>უფალო, და ნუ დააკისრებ უბრალო სისხლს შენს ერს, ისრაელს. და მიეტევება მას<br/>სისხლი.


text:
გაიხადოს ტყვეობის ტანსაცმელი, იცხოვროს შენს სახლში და ერთ თვეს იტიროს თავისი დედ-მამა; ამის მერე შედი მასთან, შეეუღლე და გახდება შენი ცოლი.<br/>


text:
თუ გული აგეყარა, გაუშვი თავის ნებაზე, ოღონდ ვერცხლზე არ<br/>გაყიდო, მონად ნუ გაიხდი იმის გამო, რომ დამორჩილებული გყავს.


text:
თუ კაცს ორი ცოლი ეყოლება - ერთი საყვარელი და მეორე<br/>საძულველი, შესძენენ მას ვაჟებს საყვარელიც და საძულველიც, პირმშო კი<br/>საძულველისა იქნება,


text:
შვილებისთვის თავისი საბადებლის განაწილებისას არა აქვს<br/>მას უფლება, პირმშოება მიანიჭოს საყვარელი ცოლის ვაჟს საძულველი ცოლის<br/>ვაჟის, პირმშოს, საზიანოდ.


text:
რადგან პირმშოდ საძულველი ცოლის ვაჟი უნდა აღიაროს და მისცეს მას ორმაგი წილი ყველაფრიდან, რაც კი აბადია; რადგან ის არის მისი ძალის დასაბამი, მას ეკუთვნის პირმშოების უფლება.


text:
თუ კაცს ეყოლება ჯიუტი და ურჩი, დედ-მამის სიტყვის<br/>გაუგონარი შვილი, რომელსაც ჭკუას ასწავლიან, მაგრამ არ ესმის მათი,


text:
უთხრან თავიანთი ქალაქის უხუცესებს: ჯიუტია და ურჩია ეს<br/>ჩვენი შვილი, ჩვენი სიტყვის გაუგონარი, ღორმუცელაა და ლოთი.


text:
ჩაქოლოს იგი ამ ქალაქის მთელმა მოსახლეობამ და მოკვდეს.<br/>აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წიაღიდან, გაიგებს მთელი ისრაელი და შეეშინდება.


text:
ღამე ხეზე არ უნდა დარჩეს მისი გვამი, არამედ იმდღესვე<br/>დამარხე, რადგან ღვთის მიერ არის დაწყევლილი ხეზე ჩამოკიდებული. ნუ<br/>გააუწმიდურებ მიწას, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი გაძლევს წილად.


text:
ნუ აარიდებ თავს, როცა შენი მოძმის დაკარგულ ხარს ან ცხვარს დაინახავ, არამედ დაუბრუნე იგი შენს მოძმეს.<br/>


text:
თუ შორს არის შენგან შენი მოძმე ან არ იცნობ მას, შეიფარე<br/>ისინი შენს სახლში და შენთან იყვნენ, ვიდრე შენი მოძმე არ მოიკითხავს მათ.<br/>მაშინ დაუბრუნე.


text:
ასე მოიქეცი მისი სახედრის მიმართ, მისი ტანსაცმლის<br/>მიმართ, ყველაფრის მიმართ, რაც დაკარგა შენმა მოძმემ და შენ იპოვნე; არა<br/>გაქვს უფლება თავი აარიდო მათ.


text:
ნუ აარიდებ თავს, როცა შენი მოძმის სახედარს ან ხარს<br/>გზაზე დავარდნილს დაინახავ; უნდა შეეშველო მას წამოყენებაში.


text:
ნუ ჩაიცვამს მამაკაცის ტანსაცმელს ქალი და ნუ შეიმოსება<br/>ქალის სამოსლით მამაკაცი, რადგან საძაგელია უფლისათვის, შენი ღმერთისათვის<br/>ყველა, ვინც ამას სჩადის.


text:
თუ გზად გადაეყრები ჩიტის ბუდეს, ბარტყებიანს ან<br/>კვერცხებიანს, და დედა აზის ბარტყებს თუ კვერცხებს, არ აიყვანო დედა თავის<br/>ბარტყებიანა.


text:
თუ ახალ სახლს ააშენებ, ბანს მოაჯირი შემოავლე, რომ<br/>სისხლი არ დაედოს შენს სახლს, როცა ვინმე გადმოვარდება იქიდან.


text:
ნუ დათესავ ვენახში ორნაირ ჯიშს, რომ არ გააუწმიდურო ნაყოფი თესლისა, რომელსაც დათესავ და ვენახის მოსავალი.


text:
ცილს დასწამებს და ცუდ ხმებს დაუყრის, იტყვის: მე ვითხოვე<br/>ეს ქალი, დავუახლოვდი მას და ქალწული არ აღმოჩნდაო,


text:
აჰა, ცილს სწამებს მას, ამბობს: ქალწული არ აღმოჩნდაო შენი ქალიშვილი. აჰა, ჩემი ასულის სიქალწულე. და გაუშლიან სამოსელს ქალაქის უხუცესების წინ.


text:
ასი ვერცხლით დააჯარიმონ და გადაუხადონ ყმაწვილი ქალის<br/>მამას, რადგან ცუდი ხმები დაუყარა ისრაელიან ქალწულს. ქალი მის ცოლადვე<br/>დარჩება, ვერ გაუშვებს მას თავის სიცოცხლეში.


text:
გამოიყვანონ ყმაწვილი ქალი მამამისის სახლის კართან და ჩაქოლონ მისი ქალაქის კაცებმა, მოკვდეს, რადგან სააუგო საქმე ჩაიდინა ისრაელში: იმრუშა მამისეულ სახლში. აღმოფხვრი ბოროტებას შენი კრებულიდან.<br/>


text:
თუ კაცს გათხოვილ ქალთან მწოლარეს წაუსწრეს, ორივე უნდა<br/>მოიკლას: ქალთან მწოლარე კაციცა და ქალიც. აღმოფხვრი ბოროტებას ისრაელიდან.


text:
გაიყვანონ ორივენი ამ ქალაქის კარიბჭესთან და ჩაქოლონ<br/>სასიკვდილოდ - ყმაწვილი ქალი იმის გამო, რომ ხმა არ გაიღო ქალაქში, კაცი კი<br/>იმის გამო, რომ ძალა იხმარა მოყვასის ცოლზე. აღმოფხვრი ბოროტებას შენი<br/>წიაღიდან.


text:
თუ მინდორში შეხვდება კაცი დანიშნულ ყმაწვილ ქალს,<br/>დაიჭერს მას და დაწვება მასთან, უნდა მოიკლას მხოლოდ კაცი, რომელიც ქალთან<br/>დაწვა.


text:
ყმაწვილ ქალს არაფერი დაუშავო, სასიკვდილო დანაშაული არ<br/>აწევს ყმაწვილ ქალს, რადგან ეს იმგვარი საქმეა, გინდა კაცი დასხმოდეს თავის<br/>მოყვასს და მოეკლას.


text:
მისცეს ყმაწვილ ქალთან ნაწოლმა კაცმა მის მამას<br/>ორმოცდაათი ვერცხლი, ქალი კი მისი ცოლი გახდეს იმის სანაცვლოდ, რომ ძალა<br/>იხმარა მასზე. არ შეეძლება მისი გაშვება თავის სიცოცხლეში.


text:
ვერ შევლენ ყამონელები და მოაბელები უფლის საკრებულოში,<br/>მათი მეათე თაობაც კი ვერასოდეს შევა უფლის საკრებულოში.


text:
ეს იმიტომ, რომ პურითა და წყლით არ დაგხვდნენ გზაზე, როცა<br/>ეგვიპტიდან გამოდიოდით; და იმიტომ, რომ დაიქირავეს შენს წინააღმდეგ ბალაამ<br/>ბეყორის ძე, შუამდინარეთის ფეთორიდან შენს დასაწყევლად.


text:
არ ინება უფალმა, შენმა ღმერთმა, ესმინა ბალაამისთვის და<br/>კურთხევად შეგიცვალა წყევლა უფალმა, შენმა ღმერთმა, რადგან უყვარხარ უფალს,<br/>შენს ღმერთს.


text:
ნუ შეგძაგდება ედომელი, რადგან შენი მოძმეა, ნუ<br/>შეგძაგდება ეგვიპტელი, რადგან მდგმურად იყავი მის ქვეყანაში.


text:
თუ ვინმე იქნა შენში ღამის შემთხვევის შემდეგ<br/>განუწმედელი, გავიდეს ბანაკის გარეთ, არ შევიდეს ბანაკის შიგნით.


text:
რადგან უფალი, შენი ღმერთი, დადის შუაგულ ბანაკში, რომ<br/>გიხსნას და ხელში ჩაგიგდოს შენი მტრები. წმიდა უნდა იყოს შენი ბანაკი, რომ<br/>არ დაინახოს შენში რაიმე სამარცხვინო და ზურგი არ შეგაქციოს.


text:
იცხოვროს შენთან, შენს წრეში, იმ ადგილას, რომელსაც<br/>აირჩევს შენს ერთ-ერთ ქალაქში, სადაც მოეწონება. არ დაჩაგრო იგი.


text:
არანაირი აღთქმისათვის არ შეიტანო სამეძაო გასამრჯელო და<br/>ძაღლის ფასი უფლის, შენი ღმერთის სახლში, რადგან ორივე ეს სისაძაგლეა<br/>უფლის, შენი ღმერთისათვის.


text:
არ მისცე სარგებელში შენს მოძმეს არც ვერცხლი, არც<br/>საჭმელი და არც რამე ნივთი, რაც სარგებელში შეიძლება გაიცეს.


text:
უცხოელს მიეცი სარგებელში, შენს მოძმეს კი ნუ მისცემ სარგებელში, რომ გიკურთხოს უფალმა, შენმა ღმერთმა, მთელი შენი ნაამაგარი იმ ქვეყანაში, რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხარ.<br/>


text:
თუ აღთქმას დაუდებ უფალს, შენს ღმერთს, ნუ დააგვიანებ მის<br/>შესრულებას, რადგან მოიკითხავს მას შენგან უფალი, შენი ღმერთი, და ცოდვა<br/>დაგედება.


text:
შეინახე შენი ბაგიდან გამომავალი სიტყვა და შეუსრულე, რაც<br/>აღთქმული გაქვს უფლის, შენი ღმერთისადმი, რაც წარმოთქვა შენმა ბაგემ.


text:
როცა შეხვალ შენი მოყვასის ვენახში და შენი<br/>სურვილისამებრ, გაძღომამდე შეჭამ ყურძენს, ჭურჭელში აღარ ჩაიწყო.


text:
როცა წახვალ შენი მოყვასის სამკალში, ხელით დაგლიჯე<br/>თავთავები; ნამგალი არ მოიქნიო შენი მოყვასის სამკალში.


text:
თუ კაცი ცოლს მოიყვანს და მისი ქმარი გახდება, მერე აითვალწუნებს, რადგან რაღაც სასირცხოს აღმოაჩენს მასში, უნდა დაუწეროს გაყრის წერილი, მისცეს ხელში და გაუშვას თავისი სახლიდან.<br/>


text:
თუ მეორე ქმარი მოიძულებს მას და დაუწერს გაყრის წერილს,<br/>მისცემს ხელში და გაუშვებს თავისი სახლიდან ან მოკვდება მეორე ქმარი,<br/>რომელმაც ცოლად მოიყვანა იგი,


text:
პირველ ქმარს, რომელმაც გაუშვა იგი, ნება არა აქვს ისევ<br/>მოიყვანოს ცოლად მას შემდეგ, რაც ქალი გაუწმიდურდა, რადგან ეს სისაძაგლეა<br/>უფლის წინაშე. ცოდვაში ნუ ჩააგდებ მიწას, რომელსაც წილად გაძლევს უფალი,<br/>შენი ღმერთი.


text:
თუ ვინმეს ცოლი ახალი მოყვანილი ჰყავს, ნუ გავა სალაშქროდ<br/>და ნურც ნურაფერი დაეკისრება მას; ერთი წლით თავისუფალი იყოს სახლისთვის და<br/>გაახაროს თავისი ცოლი, რომელიც მოიყვანა.


text:
თუ ნაპოვნი იქნება კაცი, რომელმაც მოიტაცა თავისი მოძმე<br/>ისრაელიანი, დაიმორჩილა და გაყიდა იგი, ეს მომტაცებელი უნდა მოკვდეს.<br/>აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წიაღიდან.


text:
არ გამოგრჩეთ კეთრის ნიშანი, დაიცავით და გააკეთეთ<br/>ყველაფერი, რაც ლევიან მღვდლებს უბრძანებია თქვენთვის. როგორც მე ვუბრძანე<br/>მათ, ეცადეთ, ისე გააკეთოთ.


text:
დაუბრუნე წინდი მზის ჩასვლისას, რომ დაიძინოს თავის<br/>სამოსელში და დაგლოცოს. კეთილ საქმედ ჩაგეთვლება უფლის, შენი ღმერთის<br/>წინაშე.


text:
ნუ დაჩაგრავ მოჯამაგირეს და ღარიბ-ღატაკს, შენი მოძმე<br/>იქნება ის თუ შენს ქვეყანაში, შენს კარზე მცხოვრები მდგმური.


text:
თავის დროზე გადაუხადე გასამრჯელო და ნუ დაუცდი მზის<br/>ჩასვლას, რადგან ღარიბია იგი და შენი იმედი აქვს; არ გიჩივლოს უფალთან და<br/>ცოდვა არ დაგედოს.


text:
არ უნდა მოიკლან მამები შვილების გამო და შვილები არ უნდა<br/>მოიკლან მამების გამო; თითოეული თავისი დანაშაულისთვის უნდა მოიკლას.


text:
გაიხსენე, რომ ყმა იყავი ეგვიპტეში და უფალმა, შენმა<br/>ღმერთმა, გამოგისყიდა იქიდან; ამიტომაც გიბრძანებ ამის აღსრულებას.


text:
თუ მომკი სამკალს და ძნა დაგავიწყდება ყანაში, ნუღა<br/>გაბრუნდები მის წამოსაღებად - მდგმურებსა და ქვრივ-ობლებს დარჩეთ, რომ<br/>აკურთხოს უფალმა, შენმა ღმერთმა, ყველაფერი, რასაც შენი ხელით გააკეთებ.


text:
როცა ზეთისხილს ჩამობერტყავ, რტოებს ნუღა დაუწყებ<br/>თვალიერებას - მდგმურებსა და ქვრივ-ობლებს დარჩეს.


text:
თუ დავა ექნათ ერთმანეთში, სასამართლოს წარუდგნენ და განსჯიან მათ; მართალს გაამართლებენ და დამნაშავეს დასჯიან.<br/>


text:
თუ დამნაშავე ცემის ღირსი იქნება, წამოაქცევინოს იგი<br/>მსაჯულმა და აცემინოს თავის წინაშე დანაშაულის კვალობაზე, როგორც<br/>იმსახურებს.


text:
ორმოცი დარტყმა აკმარონ, მეტს ნუ დაარტყამენ, თორემ თუ<br/>გადაამეტეს და ბევრი ურტყეს, დამცირდება შენს თვალში შენი მოძმე.


text:
თუ ძმები ერთად ცხოვრობენ და ერთი მათგანი უშვილოდ<br/>მოკვდება, მისი ქვრივი არ უნდა მისთხოვდეს გარეთ უცხო კაცს, არამედ მაზლი<br/>უნდა შევიდეს მასთან, ცოლად ითხოვოს და შეეუღლოს მას.


text:
პირმშო, რომელსაც დაბადებს ქალი, მკვდარი ძმის სახელზე,<br/>აღდგება, რომ არ წაიშალოს მისი სახელი ისრაელში.


text:
თუ კაცი არ ისურვებს თავისი რძლის ცოლად მოყვანას,<br/>წარუდგება მისი რძალი კარიბჭესთან უხუცესებს და ეტყვის: არ უნდა ჩემს<br/>მაზლს, რომ სახელი აღუდგინოს თავის ძმას ისრაელში, არ მეუღლება ჩემი<br/>მაზლიო.


text:
დაიბარებენ კაცს ქალაქის უხუცესები და მოელაპარაკებიან.<br/>თუ კაცი ადგება და იტყვის: არ მინდა მისი მოყვანაო,


text:
თავზე დაადგება მას მისი რძალი უხუცესების თვალწინ, ფეხსაცმელს გახდის, სახეში შეაფურთხებს და ეტყვის: ასე ექცევიან კაცს, რომელიც სახლს არ უშენებს თავის ძმას.


text:
თუ კაცები ერთმანეთში ჩხუბობენ და ერთერთის ცოლი ახლოს მივა თავისი ქმრის დასახსნელად მისი მცემელის ხელიდან, გაიწვდის ხელს და კაცის სარცხვინელს მოეჭიდება,<br/>


text:
საწონი სრული და სწორი უნდა გქონდეს; საწყაო სრული და<br/>სწორი უნდა გქონდეს, რომ დღეგრძელი იყო იმ მიწაზე, რომელსაც უფალი, შენი<br/>ღმერთი, გაძლევს.


text:
რადგან საძაგელია უფლის, შენი ღმერთისთვის ყველა, ვინც<br/>ამას აკეთებს, ყველა, ვინც უკანონობას სჩადის.


text:
გზაზე რომ დაგხვდა და გაგინადგურა დაფანტული უკანა<br/>რიგები, შენ კი დაღლილ-დაქანცული იყავი, და ღმერთის არ შეშინებია.


text:
როცა მოგასვენებს უფალი, შენი ღმერთი, გარეშემო<br/>მტრებისაგან იმ ქვეყანაში, რომელსაც წილად გაძლევს, რომ დაიმკვიდრო იგი,<br/>მოსპე ყამალეკის სახსენებელი ცისქვეშეთიდან, არ დაგავიწყდეს.


text:
როცა მიხვალ ქვეყანაში, რომელსაც წილად გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი, და დაიმკვიდრებ მას და დაიწყებ იქ ცხოვრებას,<br/>


text:
აიღე მიწის ყოველი პირველმოწეული ნაყოფი, რომელსაც<br/>მოისთვლი ქვეყანაში, უფალი, შენი ღმერთი, რომ გაძლევს, ჩააწყვე კალათაში და<br/>წადი იმ ადგილას, რომელსაც აირჩევს უფალი, შენი ღმერთი, თავისი სახელის<br/>დასავანებლად.


text:
მიდი მღვდელთან, რომელიც იმჟამად იქნება, და უთხარი:<br/>ვაცხადებ დღეს უფლის, შენი ღმერთის წინაშე, რომ შემოვედი იმ ქვეყანაში,<br/>რომელიც ჩვენთვის მოსაცემად აღუთქვა უფალმა ჩვენს მამა-პაპას.


text:
ილაპარაკე და თქვი უფლის, შენი ღმერთის წინაშე: მოხეტიალე<br/>არამელი იყო ჩემი მამა, ჩავიდა ეგვიპტეში და მდგმურობდა იქ მცირერიცხოვანი<br/>ხალხითურთ და წარმოიშვა მისგან დიდი, ძლიერი და მრავალრიცხოეანი ერი.


text:
შევღაღადეთ უფალს, ჩვენს ღმერთს, და ისმინა უფალმა ჩვენი<br/>ხმა, დაინახა უფალმა ჩვენი ჩაგვრა და ჩვენი ტანჯვა-წამება.


text:
და გამოგვიყვანა უფალმა ეგვიპტიდან მაგარი ხელით და<br/>შემართული მკლავით, დიდი ზარით, სასწაულებითა და ნიშებით.


text:
ახლა კი, აჰა, მომიტანია პირველმოწეული ნაყოფი ამ მიწისა,<br/>რომელიც მომცა უფალმა. დადევი იგი უფლის, შენი ღმერთის წინაშე და თაყვანი<br/>ეცი უფალს, შენს ღმერთს.


text:
გაიხარე ლევიანთან და შენს მდგმურთან ერთად ყოველი სიკეთით, რაც კი უფალს, შენს ღმერთს, მოუცია შენთვის და შენი სახლისათვის.<br/>


text:
როცა მესამე წელს, მეათედის წილს გადასდებ მთელი შენი<br/>შემოსავლის მეათედს და მისცემ ლევიანს, მდგმურსა და ქვრივ-ობლებს, რომ<br/>ჭამონ შენს კარზე და გაძღენ,


text:
თქვი უფლის, შენი ღმერთის წინაშე: მოვაცილე სახლს წმიდა<br/>წილი და მივეცი კიდეც ლევიანს, მდგმურს და ქვრივ-ობლებს შენი ანდერძის<br/>თანახმად, როგორც დამარიგე. არ გადავსულვარ შენს მცნებას და არც<br/>დამვიეყნია.


text:
პირი არ მიმიკარებია მისთვის გაჭირვების დროს, არც<br/>გაუწმიდურებულისგან გამომირჩევია და არც მკვდრის საჭიროებისათვის მიმიცია.<br/>უფლის, ჩემი ღმერთის ხმას ვემორჩილებოდი, ყველაფერს ისე ვაკეთებდი, როგორც<br/>ნაბრძანები გქონდა ჩემთვის.


text:
გადმოიხედე შენი სიწმიდის სამყოფელიდან, ციდან და აკურთხე<br/>შენი ერი ისრაელი და მიწა, რომელიც ჩვენთვის მოგიცია ჩვენს მამა-პაპასთან<br/>დადებული ფიცის თანახმად, ქვეყანა, ზეთითა და თაფლით მდინარი.


text:
ამ დღეს გიბრძანებს უფალი, შენი ღმერთი, ამ წესებისა და<br/>სამართლის აღსრულებას: დაიცავი და შეასრულე ისინი მთელი შენი გულითა და<br/>მთელი შენი სულით.


text:
უფლისა ირწმუნე დღეს, რომ შენი ღმერთია იგი, რომ ივლი მის გზაზე, დაიცავ მის წესებს, ანდერძებს და სამართალს, გაიგონებ მის სიტყვას.


text:
რომ აგამაღლოს თავის გაჩენილ ყველა ხალხზე დიდებით,<br/>სახელითა და პატივით, რომ ჰყავდე წმიდა ერად უფალს, შენი მამა-პაპის<br/>ღმერთს.


text:
დამოძღვრეს მოსემ და ისრაელის უხუცესებმა ერი და უთხრეს: დაიცავი ყოველი მცნება, რასაც დღეს გიცხადებ.<br/>


text:
როცა გადახვალ იორდანეს გაღმა ქვეყანაში, რომელსაც უფალი,<br/>შენი ღმერთი, მოგცემს, დაიდგი დიდი ქვები და კირით შელესე.


text:
დააწერე ზედ ამ რჯულის ყოველი სიტყვა იორდანეზე<br/>გადასვლისას, რომ შეხვიდე ქვეყანაში, რომელსაც გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი,<br/>ზეთითა და თაფლით მდინარ ქვეყანაში, როგორც უთქვამს შენთვის უფალს, შენი<br/>მამა-პაპის ღმერთს.


text:
მთელ-მთელი ქვებისგან უნდა ააგო უფლის, შენი ღვთის<br/>სამსხვერპლო და მასზე უნდა აღუვლინო უფალს, შენს ღმერთს, აღსავლენი<br/>მსხვერპლი.


text:
ასე ელაპარაკნენ მოსე და ლევიანი მღვდლები მთელს ისრაელს: გაიგონე და ისმინე, ისრაელო! ამ დღეს გახდი შენ უფლის, შენი ღმერთის ერი.


text:
ესენი იდგნენ ერის დასალოცავად გერიზიმის მთაზე, როცა<br/>იორდანეს გაღმა გახვალთ: სიმეონი, ლევი, იუდა, ისაქარი, იოსები და<br/>ბენიამინი.


text:
წყეულიმც იყოს, ვინც გააკეთებს ქანდაკს და ჩამოსხმულ<br/>კერპს - სისაძაგლეს უფლისათვის, ოსტატის ხელით ნაკეთებს, და ფარულად<br/>დადგამს. დასტურს დასცემს მთელი ერი და იტყვის: ამინ!


text:
წყეულიმც იყოს თავის დასთან - თავისი მამის ქალიშვილთან<br/>ან დედის ქალიშვილთან - მწოლელი! იტყვის მთელი ერი: ამინ!


text:
წყეულიმც იყოს ქრთამის ამღები კაცის მოსაკლავად, უბრალო<br/>სისხლის დასაღვრელად! იტყვის მთელი ერი: ამინ!


text:
თუ გაიგონებ უფლის, შენი ღმერთის სიტყვას, დაიცავ და შეასრულებ ყველა ანდერძს, რომელსაც დღეს გიცხადებ, ქვეყნიერების ყველა ხალხზე მაღლა დაგსვამს უფალი, შენი ღმერთი.<br/>


text:
კურთხეულიმც არის შენი მუცლის ნაყოფი, შენი მიწის ნაყოფი<br/>და შენი საქონლის ნაყოფი, შენი ნახირის მონაშენი და ფარის ნამატი!


text:
დაამხობს უფალი შენს წინაშე შენს მტრებს, შენს<br/>წინააღმდგომთ; ერთი გზით წამოვლენ შენსკენ და შვიდი გზით გაიქცევიან<br/>შენგან.


text:
მოგაფენს უფალი კურთხევას შენს ბეღლებში და ყველაფერში,<br/>რასაც შენი ხელი გააკეთებს. გაკურთხებს იმ ქვეყანაში, რომელსაც გაძლევს<br/>უფალი, შენი ღმერთი.


text:
დაგსვამს უფალი წმიდა ერად, როგორც დაფიცებული აქვს შენთვის, თუ დაიცავ უფლის, შენი ღმერთის მცნებას და ივლი მის გზაზე.


text:
გაგაუხვებს უფალი სასიკეთოდ შენი მუცლის ნაყოფში, შენი საქონლის ნაყოფში და შენი მიწის ნაყოფში იმ მიწაზე, რომელიც აღუთქვა შენს მამა-პაპას შენთვის მოსაცემად.<br/>


text:
გაგიღებს უფალი თავის მადლიან საუნჯეს - ცას, რომ მოსცეს<br/>მიწას წვიმა თავის დროზე და აკურთხოს შენი ხელის ყოველი ნამუშაკევი. ბევრ<br/>ხალხებს მისცემ სესხს, თავად კი არავისგან ისესხებ.


text:
თავი გახდები უფლის წყალობით და არა კუდი, სულ მაღლა<br/>იქნები და ძირს არ იქნები, როცა შეისმენ უფლის, შენი ღმერთის, მცნებას,<br/>რომელსაც გიცხადებ დღვს, რომ დაიცვა და შეასრულო.


text:
არ გადაუხვიო არცერთ სიტყვას, რომელსაც გიცხადებ დღეს,<br/>არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ, არ იარო უცხო ღმერთების კვალზე და არ<br/>ემსახურო მათ.


text:
თუ არ გაიგონებ უფლის, შენი ღმერთის სიტყვას, არ დაიცავ<br/>და არ შეასრულებ ყველა მის მცნებას და წესებს, რომელთაც გიცხადებ დღეს,<br/>გადმოვა შენზე ყველა ეს წყევლა და გეწევა:


text:
წყეულიმც იყოს შენი მუცლის ნაყოფი, შენი მიწის ნაყოფი,<br/>შენი ნახირის მონაშენი და შენი ფარის ნამატი!


text:
მოგივლენს უფალი წყევლას, ფეთებას, შეჩვენებას შენი ხელის<br/>ყოველ ნამუშაკევში, რასაც კი გააკეთებ, ვიდრე არ განადგურდები, ვიდრე მალე<br/>არ დაიღუპები შენი ბოროტი საქმეებისთვის, იმისათვის, რომ მიმატოვე.


text:
მოგაწებებს უფალი შავ ჭირს, ვიდრე არ გადაგაშენებს იმ ქვეყნიდან, რომლის დასამკვიდრებლადაც მოსულხარ.<br/>


text:
მოგწყლავს უფალი ჭლექით, ციებ-ცხელებით, ანთებით,<br/>ხურვებით, გვალვით, ხორშაკით და სიყვითლით; დაგიწყებენ დევნას, ვიდრე არ<br/>დაიღუპები.


text:
მტვრად აქცევს უფალი შენი ქვეყნის წვიმას და ნაცარი<br/>დაგეყრება თავზე, ვიდრე საბოლოოდ განადგურდებოდე.


text:
დაგამხობს უფალი შენი მტრების წინაშე, ერთი გზით წახვალ<br/>მისკენ და შვიდი გზით გაექცევი მას. საფრთხობელად იქცევი ამ ქვეყნის ყველა<br/>სამეფოსთვის.


text:
ხელის ცეცებით ივლი შუადღისას, როგორც ბრმა დადის<br/>სიბნელეში, ვერსად გაიგნებ გზას; იქნები დათრგუნული და დაწიოკებული მთელი<br/>სიცოცხლე და არ გეყოლება შემწე.


text:
ქალს დანიშნავ და სხვა კაცი დაწვება მასთან, სახლს<br/>აიშენებ და ვერ იცხოვრებ მასში, ვენახს ჩაყრი და ვერ მოისთვლი.


text:
შენი ხარი დაკლულია შენს თვალწინ და ვერ ჭამ, სახედარი მოგტაცეს და აღარ ბრუნდება შენთან, შენი ცხვარი შენს მტრებს ჩაუვარდა ხელში და არავინა გყავს შემწე.<br/>


text:
შენი ვაჟები და ასულები უცხო ხალხს ჩაუცვივდებიან ხელში,<br/>თვალები დაგევსება მათი ყურებით მთელი დღე, და მკლავში აღარ გექნება ძალა.


text:
შენი მიწის ნაყოფს და შენს ნაშრომს შეჭამს ხალხი,<br/>რომელსაც არ იცნობ; ტანჯულ-წამებული იქნები მთელი სიცოცხლე.


text:
წაგიყვანთ უფალი შენ და შენს მეფეს, რომელსაც დაისვამ იმ<br/>ხალხთან, რომელსაც არ იცნობ შენ და არც შენი მამა-პაპა იცნობდა, და<br/>დაუწყებენ იქ მსახურებას უცხო ღმერთებს - ხესა და ქვას.


text:
გადმოვა შენზე ყველა ეს წყევლა, დაგედევნება და გეწევა,<br/>ვიდრე არ განადგურდები, რადგან არ გაიგონე უფლის, შენი ღმერთის სიტყვა, არ<br/>დაიცავი მისი მცნებები და წესები, რომლებიც გამოგიცხადა.


text:
იმისათვის, რომ არ ემსახურებოდი უფალს, შენს ღმერთს,<br/>სიხარულითა და კეთილი გულით, როცა დოვლათში იყავი.


text:
დაუწყებ სამსახურს შენს მტრებს, რომელთაც მოგისევს უფალი,<br/>შიმშილში, სიმწყურვალეში, სიშიშვლეში და ყოველგვარ გასაჭირში; დაგადგამს<br/>ქედზე რკინის უღელს, რომ საბოლოოდ გაგანადგუროს.


text:
დაძრავს უფალი ხალხს შენს წინააღმდეგ შორეთიდან, ქვეყნის<br/>კიდიდან, არწივივით მოფრინდება ხალხი, რომლის ენას ვერ გაიგებ.


text:
დაუწყებს ჭამას შენი საქონლის ნაყოფს და შენი მიწის ნაყოფს და საბოლოოდ გაგაჩანაგებს, არ დაგიგოვებს არც პურს, არც ღვინოს, არც ზეთს, არც საქონლის მონაშენს და არც ცხვრის ნამატს, რომ საბოლოოდ გაგანადგუროს.<br/>


text:
ალყაში მოგაქცევს მთელს შენს მიწა-წყალზე, ყველგან, ვიდრე<br/>არ დაგექცევა მთელს შენს ქვეყანაში მაღალი და მაგარი კედლები, რომელთა<br/>იმედი გაქვს. ალყაში მოგაქცევს მთელს შენს მიწა-წყალზე, შენს ქვეყანაში,<br/>რომელიც მოგცა უფალმა, შენმა ღმერთმა.


text:
დაუწყებ ჭამას შენი მუცლის ნაყოფს, შენი ვაჟებისა და<br/>ასულების ხორცს, რომლებიც მოგცა უფალმა, შენმა ღმერთმა, ალყაში და<br/>იწროებაში, როცა შეგავიწროებს მტერი.


text:
განებივრებული და გაფუფუნებული კაცი ავად დაუწყებს<br/>ყურებას თავის მოძმეს და თანამეცხედრეს, თავის დარჩენილ შვილებს, რომლებიც<br/>შერჩება მას.


text:
არავის მისცემს თავისი შვილების ხორცს, რომელთაც შეჭამს,<br/>რადგან არაფერი დარჩება მას ალყაში და იწროებაში, როცა შეგავიწროებს მტერი<br/>მთელს შენს მიწა-წყალზე.


text:
განებივრებული და გაფუფუნებული ქალი, რომელსაც ფუფუნების<br/>და ნებიერობის გამო ფეხიც არ დაუკარებია მიწაზე, ავი თვალით შეხედავს თავის<br/>თანამეცხედრეს, თავის ვაჟსა და ასულს,


text:
მომყოლს, რომელიც გამოდის მის ფეხებშორის, და თავის<br/>შვილებს, რომელთაც დაბადებს, რადგან ჩუმად შეჭამს მათ გაჭირვებისას, ალყაში<br/>და იწროებაში, როცა შეგავიწროებს მტერი შენს მიწა-წყალზე.


text:
თუ არ შეასრულებ ამ რჯულის ყველა სიტყვას, რომელიც ამ<br/>წიგნშია ჩაწერილი და არ შეუშინდები ამ სამძიმო და საშინელ სახელს - უფალს,<br/>შენს ღმერთს,


text:
შეგყრის უფალი გაუგონარ სატკივრებს შენ და შენს<br/>შთამომავლობას, ძნელ და უკურნებელ სატკივრებს, მძიმე და უკურნებელ<br/>სნეულებებს.


text:
ყველა ავადმყოფობას, ყველა სატკივარს, რომელიც არ არის ჩაწერილი ამ რჯულის წიგნში, მოავლენს უფალი შენზე, რომ საბოლოოდ განადგურდე.<br/>


text:
მცირედნიღა დარჩებით, ნაცვლად იმისა, რომ ცის<br/>ვარსკვლავებივით უთვალავნი ყოფილიყავით, რადგან არ გაიგონე უფლის, შენი<br/>ღმერთის ხმა.


text:
როგორც ხარობდა უფალი თქვენს გამო, როცა სიკეთეს<br/>გიკეთებდათ და გამრავლებდათ, ასევე გაიხარებს თქვენზე, როცა მოგსპობთ და<br/>გაგანადგურებთ. აღმოიფხვრებით იმ მიწიდან, რომლის დასამკვიდრებლადაც<br/>მოხვედით.


text:
გაგფანტავთ უფალი ყველა ხალხში ქვეყნის კიდიდან ქვეყნის<br/>კიდემდე, დაუწყებ იქ სამსახურს უცხო ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობდით არც<br/>შენ და არც შენი მამა-პაპა - ხესა და ქვას.


text:
ვერ იგრძნობ შვებას იმ ხალხში და არ ექნება შესვენება<br/>შენს ფეხებს. გარგუნებს იქ უფალი მხდალ გულს, დავსებულ თვალებს და მწუხარე<br/>სულს.


text:
ბეწვზე ეკიდება შენს წინ შენი სიცოცხლე, შიშში იქნება<br/>დღისით და ღამით, დაგეკარგება სიცოცხლის სასო.


text:
დილით იტყვი: ნეტავ საღამო იყოს! საღამოთი იტყვი: ნეტავ<br/>დილა იყოს! იმ შიშის გამო, რითაც სავსე გექნება გული და იმ სანახავის გამო,<br/>რასაც დაინახავ.


text:
დაგაბრუნებს უფალი ეგვიპტეში ხომალდებით იმ გზაზე,<br/>რომელზეც გითხარი, რომ აღარასოდეს იხილავდი მას. იქ შეგაძლევენ შენს მტრებს<br/>ყმებად და ყმაქალებად, მაგრამ მყიდველი არავინ იქნება.


text:
აი, სიტყვები აღთქმისა, რომელიც გამოუცხადა უფალმა მოსეს ისრაელიანებთან დასადებად მოაბის ქვეყანაში, გარდა იმ აღთქმისა, რომელიც დაუდო მათ ხორებში.<br/>


text:
მოუხმო მოსემ მთელს ისრაელს და უთხრა: ყველაფერი ნახეთ,<br/>რაც დამართა უფალმა თქვენს თვალწინ ეგვიპტის ქვეყანაში ფარაონს, მის<br/>მორჩილთ და მთელს მის ქვეყანას -


text:
მაგრამ დღემდე არ მოუცია უფალს თქვენთვის გული<br/>მისახვედრად, თვალები სახილველად და ყურები სასმენელად.


text:
მოხვედით ამ ადგილას და გამოვიდნენ თქვენს წინააღმდეგ<br/>საბრძოლველად სიხონი, ხეშბონის მეფე, და ყოგი, ბაშანის მეფე, და ჩვენ<br/>ვძლიეთ მათ.


text:
ყველანი დგახართ დღეს უფლის, თქვენი ღმერთის წინაშე -<br/>შტოთა თავკაცები, უხუცესები და რჯულისკაცები, მთელი ისრაელობა.


text:
რათა შემოხვიდე უფლის, შენი ღმერთის აღთქმაში და მის<br/>ფიცში, რომელსაც გიდებს დღეს უფალი, შენი ღმერთი.


text:
რათა თავის ერად გაგხადოს დღეს და თავად შენი ღმერთი<br/>გახდეს, როგორც უთქვამს შენთვის და როგორც აღუთქვა შენს მამა-პაპას -<br/>აბრაამს, ისაკს და იაკობს.


text:
არამედ იმათთანაც, ვინც ჩვენთან ერთად დგანან დღეს უფლის,<br/>ჩვენი ღმერთის წინაშე, და იმათთანაც, ვინც დღეს არ არიან ჩვენთან.


text:
რადგან თქვენ იცით, როგორ ვცხოვრობდით ეგვიპტის ქვეყანაში<br/>და როგორ გავაღწიეთ იმ ხალხებში, რომელთა შორის თქვენ გაიარეთ.


text:
ნუ იქნება თქვენში კაცი ან ქალი, საგვარეულო ან შტო,<br/>რომელსაც გული აქვს აყრილი დღეს უფალზე, ჩვენს ღმერთზე, რათა ემსახუროს იმ<br/>ხალხების ღმერთებს. ნუ იქნება თქვენს შორის ფესვი, შხამიანი ნაყოფის<br/>გამომღები.


text:
როცა მოისმენს ამ ფიცის სიტყვებს, დაიკვეხნის გულში:<br/>მშვიდობით ვიქნები, თუმცა ჩემს ნებაზე დავდივარო. რათა დარწყულებული<br/>მწყურვალთან ერთად დაიღუპოს.


text:
არ ისურვებს უფალი მის პატიებას, რადგან მაშინ აღიგზნება<br/>უფლის რისხვა და შური იმ კაცზე, დაიბუდებს მასში მთელი ეს წყევლა, ამ<br/>წიგნში ჩაწერილი, და წაშლის მის სახსენებელს უფალი ცისქვეშეთიდან.


text:
განკვეთს მას უფალი საბოროტოდ ისრაელის ყველა შტოდან ამ რჯულის წიგნში ჩაწერილი აღთქმის ფიცის თანახმად.<br/>


text:
იტყვის მომავალი თაობა - თქვენი შვილები, რომლებიც თქვენს<br/>შემდეგ გაჩნდებიან, და უცხოელი, რომელიც მოვა შორი ქვეყნიდან და დაინახავს<br/>ამ ქვეყნის წყლულებს და მის სნეულებებს, რითაც გასენა იგი უფალმა:


text:
გოგირდი და მარილი! გადაბუგულია მთელი მიწა, არ ითესება<br/>და არც არაფერი იზრდება, არა ბალახი არ ამოდის! დაიქცა როგორც სოდომი და<br/>გომორი, ადმა და ცებოიმი, რომლებიც დააქცია უფალმა თავისი რისხვითა და<br/>წყრომით.


text:
იტყვიან: იმის გამო, რომ დააგდეს უფლის, თავიანთი<br/>მამა-პაპის ღმერთის აღთქმა, რომელიც დაუდო მათ, როცა ეგვიპტიდან გამოჰყავდა<br/>ისინი.


text:
წავიდნენ და ემსახურნენ უცხო ღმერთებს და თაყვანისცეს მათ<br/>ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობდნენ და რომლებიც არ ურგუნებია მათთვის უფალს.


text:
მოისროლა ისინი უფალმა თავიანთი მიწიდან რისხვით, ბრაზით<br/>და დიდი წყრომით და გადააგდო სხვა ქვეყანაში, სადაც დღეს არიან.


text:
დაფარული - უფალს, ჩვენს ღმერთს, გაცხადებული კი - ჩვენ<br/>და ჩვენს შვილებს უკუნისამდე, რომ შესრულდეს ამ რჯულის ყოველი სიტყვა.


text:
როცა აგიცხადდება ყველა ეს სიტყვა - კურთხევა და წყეელა, რომელიც გადმოვეცი შენს წინაშე, მოგიბრუნდება გული იმ ხალხთა შორის მყოფს, სადაც ეყოლები გაგდებული უფალს, შენს ღმერთს,<br/>


text:
მიბრუნდები უფლის, შენი ღმერთისაკენ, და შეისმენ მის<br/>სიტყვას, როგორც გარიგებ დღეს, შენს შვილებთან ერთად მთელი შენი გულითა და<br/>სულით,


text:
მაშინ უფალიც, შენი ღმერთი, დააბრუნებს შენს ტყვებს და<br/>შეგიწყალებს, კვლავ შეგკრებს ყველა ხალხიდან, რომელთა შორისაც გაფანტული<br/>ეყოლები უფალს, შენს ღმერთს.


text:
მიგიყვანს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ქვეყანაში, რომელიც<br/>დამკვიდრებული ჰქონდა შენს მამა-პაპას, და დაიმკვიდრებ მას; აგაშენებს და<br/>შენს მამა-პაპაზე უფრო გაგამრავლებს.


text:
წინდაცვეთს უფალი, შენი ღმერთი, შენს გულს და შენი<br/>შთამომავლობის გულს, რომ გიყვარდეს უფალი, შენი ღმერთი, მთელი შენი გულითა<br/>და სულით, რათა ცოცხალი დარჩე.


text:
მოაწევს უფალი, შენი ღმერთი, მთელს ამ წყევლას შენს<br/>მტრებზე და მოძულეებზე, რომლებიც გდევნიდნენ შენ.


text:
გაგიუხვებს უფალი, შენი ღმერთი ყველაფერს, რასაც შენი ხელით გააკეთებ - შენი მუცლის ნაყოფს, შენი საქონლის ნაყოფს და შენი მიწის ნაყოფს, სასიკეთოდ, რადგან კვლავ გაიხარებს უფალი შენს გამო სასიკეთოდ, როგორც შენი მამა-პაპის გამო ხარობდა.


text:
რადგან შეისმენ უფლის, შენი ღმერთის სიტყვას და დაიცავ<br/>მის ცნებებს და წესებს, რომლებიც ამ რჯულის წიგნშია ჩაწერილი. მიუბრუნდები<br/>უფალს, შენს ღმერთს, მთელი შენი გულითა და სულით.


text:
არც ზღვის გაღმაა იგი, რომ ითქვას: ვინ გამოგვიტანს მას<br/>ზღვის გაღმიდან და შეგვასმენს, რომ შევასრულოთ?


text:
რითაც დაგარიგე, რომ გიყვარდეს უფალი, შენი ღმერთი, იარო<br/>მის გზაზე და დაიცვა მისი ნაბრძანები წესები და სამართალი. იცოცხლებ და<br/>გამრავლდები, გაკურთხებს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ქვეყანაში, რომლის<br/>დასამკვიდრებლადაც მიდიხარ.


text:
დღესვე გიცხადებთ, რომ დაიღუპებით, დიდი დღე არ გექნებათ<br/>იმ მიწაზე, რომლის დასამკვიდრებლადაც გადადიხართ იორდანეს.


text:
ვიმოწმებ დღეს თქვენს წინაშე ცას და მიწას: სიცოცხლე და<br/>სიკვდილი დაგიდევი წინ, კურთხევა და წყევლა. აირჩიე სიცოცხლე, რომ იცოცხლოთ<br/>შენ და შენმა შთამომავლობამ,


text:
გიყვარდეს უფალი, შენი ღმერთი, გესმოდეს მისი სიტყვა და<br/>მიეწებო მას, რადგან ის არის შენი სიცოცხლე და შენი დღეგრძელება, რომ<br/>იცხოვრო იმ მიწაზე, რომლის მოცემა ფიცით აღუთქვა უფალმა შენს მამა-პაპას -<br/>აბრაამს, ისაკს და იაკობს.


text:
უთხრა მათ: ასოცი წლისა ვარ ახლა, აღარ შემიძლია გამოსვლა<br/>და შესვლა. უფალმა მითხრა: ვერ გადახვალ ამ იორდანეს.


text:
თავად უფალი, შენი ღმერთი, გადაგიძღვება, ის გაწყვეტს ამ<br/>ხალხებს შენს წინაშე და დაიმკვიდრებ მათ ქვეყანას. იესო გადაგიძღვება,<br/>როგორც თქვა უფალმა.


text:
ისევე მოექცევა მათ უფალი, როგორც მოექცა სიხონსა და<br/>ყოგს, ამორეველ მეფეებს, და მათ ქვეყანას, სადაც გაწყვიტა ისინი.


text:
ხელში ჩაგიგდებს მათ უფალი და მოექცევი მათ იმ მცნების<br/>თანახმად, როგორც გამოცხადებული მაქვს თქვენთვის.


text:
გამაგრდით და გამტკიცდით, ნუ შეგეშინდებათ და ნუ<br/>შეუდრკებით მათ, რადგან თავად უფალი, შენი ღმერთი მოდის შენთან ერთად, არ<br/>მოგშორდება და არ მიგატოვებს.


text:
დაიბარა მოსემ იესო და უთხრა მთელი ისრაელის თვალწინ:<br/>გამაგრდი და გამტკიცდი, რადგან შენ უნდა წაჰყვე ამ ერს იმ ქვეყანაში,<br/>რომლის მიცემაც ფიცით აღუთქვა უფალმა მის მამა-პაპას, შენ უნდა დაუნაწილო<br/>მათ სამკვიდროები.


text:
თავად უფალი ივლის შენს წინ, ის იქნება შენთან, არ<br/>მოგშორდება და არ მიგატოვებს, ნუ შეგეშინდება და ნუ დაფრთხები.


text:
დაწერა მოსემ ეს რჯული და მისცა იგი ლევიან მღვდლებს, საუფლო აღთქმის კიდობნის მტვირთველთ, და ისრაელის მთელს უხუცესობას.


text:
როცა გამოცხადდება მთელი ისრაელი უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე იმ ადგილზე, რომელსაც აირჩევს იგი, წაიკითხე ეს რჯული მთელი ისრაელის გასაგონად.<br/>


text:
შეკრიბე ხალხი, კაცები, ქალები და ბავშვები, მდგმურები,<br/>რომლებიც შენს კარზე ცხოვრობენ, რომ გაიგონონ, რომ ისწავლონ და ეშინოდეთ<br/>უფლის, შენი ღმერთისა, დაიცვან და შეასრულონ ამ რჯულის ყოველი სიტყვა.


text:
მათმა შვილებმაც, რომლებმაც არ იციან, გაიგონ და<br/>ისწავლონ, რომ ეშინოდეთ უფლის, თქვენი ღმერთისა, მთელი სიცოცხლე, ვიდრე<br/>არსებობთ იმ მიწაზე, რომლის დასამკვიდრებლადაც გადადიხართ იორდანეს.


text:
უთხრა უფალმა მოსეს: აჰა, მიიწურა სიკვდილად შენი დღეები.<br/>დაუძახე იესოს, დადექით სადღესასწაულო კარავთან და მე დავმოძღვრავ მას.<br/>წავიდნენ მოსე და იესო და დადგნენ სადღესასწაულო კარავთან.


text:
უთხრა უფალმა მოსეს: აჰა, მიიძინებ შენს მამა-პაპასთან,<br/>ეს ხალხი კი ადგება და აეკიდება უცხო ღმერთებს იმ ქვეყანაში, რომელშიც<br/>შედის, დამივიწყებს და დაარღვევს აღთქმას, რომელიც დავუდევი მას.


text:
აღიგზნება ჩემი რისხვა მასზე იმ დღეს, მივატოვებ მათ და დავუმალავ ჩემს სახეს; ჩასანთქმელი გახდებიან და ბევრი უბედურება და გაჭირვება შეემთხვევათ. იტყვის იმ დღეს: ხომ იმიტომ შემემთხვა ეს უბედურებები, რომ ღმერთი არ არის ჩვენში!


text:
ახლა ჩაიწერეთ ეს სიმღერა და ასწავლე ისრაელიანებს,<br/>ჩაუდევი ბაგეებში, რომ მემოწმებოდეს ეს სიმღერა ისრაელიანებთან.


text:
როცა მივიყვან მათი მამა-პაპისთვის აღთქმულ მიწაზე, სადაც<br/>ღვარად დის ზეთი და თაფლი, ჭამით გაძღებიან და გასუქდებიან, მაშინ უცხო<br/>ღმერთებისკენ მიბრუნდებიან და მათ დაუწყებენ სამსახურს; დამგმობენ მე და<br/>დაარღვევენ ჩემს აღთქმას.


text:
მაგრამ როცა შეემთხვევათ ბევრი უბედურება და გაჭირვება, მოწმე იქნება ეს სიმღერა მათთვის, რადგან არ წაიშლება იგი მათი შთამომავლობის ბაგიდან; რადგან ვიცი, რა ზრახვები აქვთ დღეს, ვიდრე აღთქმულ ქვეყანაში შევიყვანდე.


text:
უბრძანა იესო ნავეს ძეს და უთხრა: გამაგრდი და გამტკიცდი,<br/>რადგან შენ შეიყვან ისრაელიანებს ქვეყანაში, რომელიც აღვუთქვი მათ. მე<br/>ვიქნები შენთან.


text:
აიღეთ ეს რჯულის წიგნი და გვერდით დაუდევით უფლის, შენი<br/>ღმერთის აღთქმის კიდობანს, და იყოს იქ შენს მოწმედ.


text:
რადგან მე ვიცი შენი სიჯიუტე და შეუპოვრობა. აჰა, რაც<br/>ცოცხალი ვარ, უჯიუტდებით უფალს და რაღა იქნება ჩემი სიკვდილის შემდეგ?


text:
შემიკრიბეთ თქვენი შტოების უხუცესები და რჯულისკაცები და<br/>მათ გასაგონად გამოვაცხადებ ამ სიტყვებს, მოწმედ მოვიყვან მათთვის ცასა და<br/>მიწას.


text:
რადგან ვიცი, რომ გაირყვნებით ჩემი სიკვდილის შემდეგ და<br/>გადაუხვევთ იმ გზიდან, რომელიც მე დაგიწესეთ; შეგემთხვევათ უბედურება ბოლო<br/>ხანებში, რადგან ბოროტებას ჩაიდენთ უფლის თვალში, გააბრაზებთ მას თქვენი<br/>ნამოქმედარით.


text:
წვიმასავით მოდის ჩემი დარიგება, ცვარივით ეპკურება ჩემი<br/>ნათქვამი, როგორც ისხარი მდელოზე, როგორც თქეში მწვანე ბალახზე.


text:
კლდეა იგი, სრულყოფილია მისი ქმნილება, რადგან<br/>სამართლიანია მისი ყოველი გზა. ჭეშმარიტებაა ღმერთი, არა სიცრუე; მართალი<br/>და წრფელია იგი.


text:
ამას მიუზღავთ უფალს, ბრიყვო და უგუნურო ხალხო? ის ხომ<br/>მამაა შენი, შენი გამჩენი! ხომ მან შეგქმნა და დაგამყარა!


text:
გაიხსენე ძველი დღეები, იფიქრე გარდასულ თაობებზე. ჰკითხე<br/>მამაშენს, გაგაგებინებს! შენს უხუცესებს, ისინი გეტყვიან!


text:
როცა უზენაესი სამკვიდროებს ურიგებდა ხალხებს, როცა<br/>ცალ-ცალკე ასახლებდა ადამის მოდგმას, დაუდგინა საზღვრები ერებს ისრაელიანთა<br/>რიცხვისამებრ.


text:
იპოვნა იგი უკაცრიელ მხარეში, უდაბნოში, ხრიოკ ტრამალზე;<br/>უვლიდა, მოძღვრავდა, იფარავდა თვალისჩინივით.


text:
როგორც არწივი ფხიზლობს თავის ბუდეზე, ზედ ეფოფრება თავის მართვეებს, ფრთებს შლის, აიტაცებს და მიჰყავს თავისი მხრებით,<br/>


text:
დასვა იგი მაღალ ადგილზე და კვებავდა ველური ნაყოფით,<br/>პიტალოებიდან თაფლს აწოვებდა და ზეთს - სალი კლდიდან,


text:
ძროხის ნაღებს და ცხვრის რძეს, აჭმევდა ნასუქალ ბატკნებს,<br/>ბაშანურ ვერძებს და ვაცებს, ნოყიერ პურს. და ღვინოს სვამდი, ყურძნის<br/>სისხლს.


text:
გასუქდა იეშურუნი და მოჰყვა ტლინკვას. გასუქდი,<br/>გათქვირდი, ჩამრგვალდი. დაივიწყა ღმერთი, თავისი შემოქმედი და არად ჩააგდო<br/>თავისი გადარჩენის ბურჯი.


text:
მსხვერპლს სწირავდნენ ეშმაკებს, არაღმერთს, ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობდნენ, ახლებს, ახალმოსულთ, რომელთა შიში არ ჰქონია თქვენს მამა-პაპას.


text:
თქვა: დავუმალავ ჩემს სახეს, ვნახავ, რა ბოლო ექნებათ,<br/>რადგან გადაგვარდა ეს მოდგმა, არ შერჩათ სიმტკიცე შვილებს.


text:
გამაჯავრეს არაღმერთით, გამაღიზიანეს თავიანთი ამაოებით; მეც გავაჯავრებ მათ არაერით, უგვანი ხალხით გავაღიზიანებ.<br/>


text:
რადგან დაინთო ცეცხლი ჩემი რისხვით და გიზგიზებს<br/>ჯოჯოხეთის ქვესკნელამდე, ჭამს მიწას და მის ნაყოფს, ბუგავს მთათა<br/>საძირკვლებს.


text:
ილაჯს გაუწყვეტს შიმშილი, შეჭამს სიცხე და შავი ჭირი.<br/>მხეცების კბილებს, ქვეწარმავალთა შხამით სავსეს, მივუშვებ მათზე.


text:
გარეთ მახვილი გაანადგურებს, შიგნით- შიშისზარი, ჭაბუკსაც<br/>და ქალწულსაც, ძუძუთა ბავშვს ჭაღარა კაცთან ერთად.


text:
რომ არ ვუფრთხოდე მტრების გაკადნიერებას - თავს არ<br/>წავიდნენ მისი მოწინააღმდეგენი, არ თქვან, მაღალია ჩვენი ხელი, უფალს არ<br/>გაუკეთებია ეს ყველაფერი.


text:
ერთი როგორ დაედევნება ათასს, ორნი როგორ გაყრიან<br/>ათიათასს? თუ მათმა მფარველმა არ გასწირა ისინი, თუ უფალმა არ ჩაუგდო<br/>ხელში?


text:
რადგან სოდომის ვენახიდან არის მათი ყურძენი, გომორის<br/>ზვრებიდან არის მათი ნაყოფი, შხამიანი ნაყოფი, მწარეა მისი მტევნები.


text:
მე მივაგებ შურს, მე მივუზღავ, როცა წაიფორხილებენ,<br/>რადგან ახლოა მათი დაღუპვის დღე, ისწრაფვის მათი ბედისწერა.


text:
როცა თავისი ერის განკითხვას დააპირებს უფალი, შეიწყალებს<br/>თავის მორჩილთ, რადგან დაინახავს, რომ მიხდილი აქვთ ღონე, რომ აღარ დარჩა<br/>არც ყმა, არც აზატი.


text:
რომლებიც ჭამდნენ მათი მსხვერპლის ლურთებს და სვამდნენ<br/>მათ ზედაშეს? აბა, ადგნენ და მოგეშველონ, საფარველად გაგიხდნენ!


text:
ამიერიდან იცოდეთ, რომ ეს მე ვარ, მე! და არ არის ღმერთი<br/>ჩემს გარდა! მე ვკლავ და მე ვაცოცხლებ, მე ვგმირავ და მე ვკურნავ. ვერავინ<br/>დაიხსნის ჩემი ხელიდან.


text:
თუ გავლესე ჩემი ელვარე მახვილი და ხელი მივყავი<br/>განკითხვას, შურს მივაგებ ჩემს მტრებს და ვუზღავ ჩემს მოძულეებს.


text:
სისხლით დავათრობ ჩემს ისრებს, გაძღება ხორცით ჩემი მახვილი, დახოცილთა და ტყვეთა სისხლით, მტრის ქოჩორა თავებით.<br/>


text:
ადიდეთ, ხალხებო, მისი ერი, რადგან აიღებს თავის მორჩილთა<br/>სისხლს; შურს მიაგებს თავის მტრებს და გასწმედს თავის მიწას და თავის ერს.


text:
და უთხრა მათ: გული დაუდევით თითოეულ სიტყვას, რომელსაც<br/>ჩაგაგონებთ დღეს, უანდერძეთ თქვენს შვილებს, რომ დაიცვან და შეასრულონ ამ<br/>რჯულის თითოეული სიტყვა.


text:
რადგან არ არის ეს უბრალო ამბავი, არამედ სიცოცხლეა იგი<br/>თქვენთვის, ამის წყალობით დღეგრძელი იქნებით იმ მიწაზე, რომლის<br/>დასამკვიდრებლადაც გადადიხართ იორდანეს.


text:
ადი ამ ყაბარიმის მთაზე, ნებოს მთაზე, მოაბის ქვეყანაში<br/>რომ არის, იერიხონის გასწვრივ, და გახედე ქანაანის ქვეყანას, რომელსაც<br/>საკუთრებად ვაძლევ ისრაელიანებს.


text:
მოკვდი მთაზე, რომელზეც ახვალ, და შეერთე შენს ერს,<br/>როგორც მოკვდა შენი ძმა აარონი ჰორის მთაზე და შეერთო თავის ერს.


text:
იმის გამო, რომ მიღალატეთ ისრაელიანთა შორის მერიბას<br/>წყლებთან, კადეშში, ცინის უდაბნოში, იმის გამო, რომ ჩემი სიწმიდისაებრ არ<br/>მომაგეთ პატივი ისრაელიანებში,


text:
ამიტომაც შორიდან დაინახავ ქვეყანას, მაგრამ ვერ შეხვალ<br/>იქ, იმ ქვეყანაში, რომელსაც ისრაელიანებს ვაძლევ.


text:
თქვა: უფალი სინაიდან მოვიდა, სეყირიდან ამოუბრწყინდა<br/>მათ, ფარანის მთიდან ამონათდა და გამოჩნდა წმიდათა ბევრეულით, მარჯვენით<br/>რჯულის შარავანდი ჰქონდა.


text:
უყვარს ხალხები. მათი ყველა წმიდა კაცი შენს ხელშია,<br/>ტრიალებენ შენს ფეხებთან, რომ მიიღონ შენ სიტყვები.


text:
ეს იუდასთვის თქვა: ისმინე, უფალო, იუდას ხმა! თავის<br/>ხალხთან მიიყვანე იგი. მისი ხელი იბრძოლებს მისთვის, შენ კი დაიფარე<br/>მტრებისაგან.


text:
ლევისთვის თქვა: შენი თუმიმი და ურიმი შენს მადლიან კაცს,<br/>რომელიც მასაში გამოცადე და ედავებოდი მერიბას წყლებთან!


text:
რომელიც ამბობს თავის დედ-მამაზე: არ მინახავს ისინი. არ ცნობს თავის ძმებს და არ იცნობს შვილებს, რადგან იცავდნენ ისინი შენს ნათქვამს და შენს აღთქმას ინახავდნენ.


text:
ასწავლიან შენს სამართალს იაკობს და შენს რჯულს -<br/>ისრაელს, მოგართმევენ საკმეველს საყნოსელად და აღსავლენ მსხვერპლს<br/>სამსხვერპლოზე.


text:
აკურთხე, უფალო, ძალი მისი და კეთილად მოხედე მისი ხელის ნამოქმედარს. მოსწყვიტე წელი მის მოწინააღმდეგეთ, ვეღარ გაიმართონ მისი მოძულენი!<br/>


text:
ბენიამინზე თქვა: უზრუნველად იმკვიდრებს უფლის ნებიერი<br/>მის წინაშე. მისი ხელი აფარია დღენიადაგ და მის კალთებთან განისვენებს.


text:
იოსებზე თქვა: უფლის კურთხევით იყოს მისი მიწა, ცის<br/>მადლით - ნამით, და უფსკრულებით, ქვეშ რომ განრთხმულან;


text:
მიწის მადლით და მისი სისავსით. გადმოვიდეს მაყვლოვანში<br/>დავანებულის წყალობა იოსების თავზე და მის ძმებს შორის მოწმიდარის თხემზე.


text:
პირველნაშობი ხარის ბრწყინვალება აქვს, მარტორქის რქას უგავს რქები, ამით ურქენს ყველა ხალხს ერთიანად ქვეყნის კიდემდე. ესენი არიან ეფრემის ბევრეულნი და მენაშეს ათასეულნი!


text:
ხალხებს დაუძახებენ მთაზე, იქ შესწირავენ სიმართლის<br/>მსხვერპლს, რადგან ზღვათა სიმდიდრით საზრდოობენ, ქვიშაში<br/>ჩაფლულ-ჩამარხულით.


text:
საუკეთესო წილი ნახა, რადგან იქ იყო შენახული რჯულმდებლის წილი, მოიყვანა ერის თავკაცნი და აღუსრულა უფლის წესი და მისი სამართალი ისრაელს.<br/>


text:
ნაფთალიზე თქვა: ნაფთალი მაძღარია წყალობით და სავსეა<br/>უფლის კურთხევით; მისი სამკვიდროა დასავლეთი და სამხრეთი.


text:
არ არის ღმერთი იეშურუნის ღმერთის მსგავსი, ცაშია<br/>ამხედრებული შენს შემწედ და ღრუბლებში თავისი დიდებით.


text:
თავშესაფარია ძველი ღმერთი და სიღრმეთაგან მკლავი<br/>მარადიული. მტერი განდევნა შენგან და თქვა: გაავლე მუსრი!


text:
დავანებულია უზრუნველად ისრაელი, მარტო; იაკობის წყარო<br/>რწყავს პურის ყანებს და ვენახებს, მისი ციდანაც წვეთავს ცვარი.


text:
ნეტარი ხარ, ისრაელო! ვინ შეგედრება შენ, ხალხო,<br/>გადარჩენილო უფლის მიერ, რომელიც შენი მფარველი ფარია და შენი დიდების<br/>მახვილი! მტრები დაგიწყებენ ლაქუცს, შენ კი გადაჯეგავ მათ სათაყვანო<br/>გორაკებს.


text:
ავიდა მოსე მოაბის ველიდან ნებოს მთაზე, ფისგას წვერზე, იერიხონის გასწვრივ რომ არის, და დაანახა მას უფალმა მთელი გალაადის ქვეყანა დანამდე,<br/>


text:
უთხრა უფალმა: ეს არის ის ქვეყანა, რისთვისაც დავუფიცე<br/>აბრაამს, ისაკს და იაკობს, შენს შთამომავლობას მივცემ-მეთქი. საკუთარი<br/>თვალებით გახილვინე იგი, მაგრამ ვერ შეხვალ იქ.


text:
იესო ნავეს ძე ავსილი იყო სიბრძნის სულით, რადგან ხელი დაასხა მას მოსემ, და ემორჩილებოდნენ ისრაელიანები, როგორც უბრძანა მოსემ.


text:
ყველა იმ ნიშით და სასწაულით, რომელთა მოსახდენად მოავლინა უფალმა ეგვიპტის ქვეყანაში ფარაონისთვის, მის მორჩილთათვის და მთელი ქვეყნისათვის,


text:
მოკვდა ჩემი მორჩილი მოსე. ახლა ადექი და გადალახე ეს<br/>იორდანე მთელი ერითურთ და შედი იმ ქვეყანაში, რომელიც მოგეცით თქვენ,<br/>ისრაელიანებს.


text:
უდაბნოდან და ამ ლიბანიდან დიდ მდინარემდე, ევფრატის<br/>მდინარემდე ხეთელთა მთელი ქვეყანა. დიდ ზღვამდე და მზის დასავლამდე<br/>გექნებათ საზღვრები.


text:
ვერვინ დაგიდგება წინ მთელი შენი სიცოცხლე. როგორც<br/>მოსესთან ვიყავი, ასევე შენთან ვიქნები, არ გამოგეცლები და არ მიგატოვებ.


text:
გამაგრდი და მტკიცედ დეგ, რადგან შენ უნდა დაუმკვიდრო ამ<br/>ხალხს ის ქვეყანა, რომლის მიცემასაც შევპირდი მათ მამა-პაპას.


text:
ოღონდ გამაგრდი და მტკიცედ დეგ მთელი რჯულის აღსრულებაში,<br/>რაც გიანდერძა მოსემ, ჩემმა მორჩილმა. არ გადაუხვიო მისგან არც მარჯვნივ,<br/>არც მარცხნივ, რომ ყველგან წარმატებით იარო.


text:
ნუ გაქრება რჯულის ეს წიგნი შენი ბაგეებიდან, დღითა და<br/>ღამით ფიქრობდე მასზე, რომ ყველაფერი შეასრულო, რაც იქ წერია. რადგან მაშინ<br/>წარგემართება გზა და მაშინ გექნება წარმატება.


text:
ხომ ჩაგაგონე, გამაგრდი, გამხნევდი, ნუ შედრკები და ნუ შეშინდები-მეთქი, რადგან შენთან იქნება უფალი, შენი ღმერთი, სადაც კი წახვალ.<br/>


text:
მოიარეთ ბანაკი და გამოუცხადეთ ხალხს: გაიმზადეთ-თქო საგზალი, რადგან სამი დღის შემდეგ უნდა გახვიდეთ ამ იორდანეს გაღმა, რათა დაიმკვიდროთ ქვეყანა, რომელიც უფალმა, თქვენმა ღმერთმა მოგცათ დასამკვიდრებლად.<br/>


text:
გაიხსენეთ სიტყვა, რომელიც გამოგიცხადათ მოსემ, უფლის<br/>მორჩილმა: უფალი, თქვენი ღმერთი დაგასვენებთ და მოგცემთ ამ ქვეყანას.


text:
თქვენი ცოლები, თქვენი ბავშვები და თქვენი საქონელი<br/>დარჩეს ქვეყანაში, რომელიც მოგცათ მოსემ იორდანეს გაღმა; თქვენ კი<br/>შეჭურვილნი გაუძეღიი თქვენს ძმებს, მეომრებო, და შეეწიეთ მათ,


text:
ვიდრე არ დაგასვენებთ უფალი თქვენ და თქვენს ძმებს, ვიდრე<br/>ისინიც არ დაიმკვიდრებენ ქვეყანას, რომელსაც აძლევს მათ უფალი. მერე<br/>დაბრუნდით თქვენს სამკვიდრო ქვეყანაში და დაიმკვიდრეთ ის, რომელიც მოგცათ<br/>მოსემ, უფლის მორჩილმა, იორდანეს გაღმა, აღმოსავლეთის მხარეს.


text:
პასუხად უთხრეს იესოს: რაც გვიბრძანე, ყველაფერს შევასრულებთ და ყველგან წავალთ, სადაც კი გაგვგზავნი.<br/>


text:
როგორც მოსეს ვუჯერებდით, ისე შენ დაგიჯერებთ. ოღონდ<br/>უფალი, შენი ღმერთი, იყოს შენთან, როგორც მოსესთან იყო.


text:
ყოველი კაცი, ვინც არ დაემორჩილება შენს ნაბრძანებს და არ<br/>გაიგონებს შენს სიტყვას, რასაც გვიბრძანებ, სიკვდილით დაისჯება. ოღონდ<br/>გამაგრდი და მტკიცედ დეგ.


text:
გაგზავნა ფარულად იესო ნავეს ძემ შიტიმიდან ორი მსტოვარი და დააბარა მათ: წადით, დაზვერეთ ქვეყანა და იერიხონი. ისინიც წავიდნენ და მივიდნენ ერთი მეძავის, სახელად რახაბის სახლში. და ღამე გაათიეს იქ.<br/>


text:
შეუთვალა იერიხონის მეფემ რახაბს: გამოიყვანე კაცები,<br/>შენთან რომ მოვიდნენ, სახლში რომ გყავს, რადგან ქვეყნის დასაზვერად არიან<br/>მოსულნი.


text:
ადგა და დამალა ქალმა ეს ორი კაცი, თქვა: მართლაც<br/>მოვიდნენ ჩემთან კაცები, მაგრამ არ ვიცი, საიდან იყვნენ.


text:
მწუხრისას, კარიბჭეს რომ კეტავდნენ, მაშინ გავიდნენ ის<br/>კაცები, არ ვიცი, საით წავიდნენ; საჩქაროდ დაედევნეთ და დაეწევით.


text:
მდევრები კი დაედევნენ მათ. გარბოდნენ იორდანისკენ<br/>მიმავალ გზაზე, ფონამდე. ქალაქის კარიბჭე მდევრების გასვლისთანავე ჩაკეტ ეს.


text:
უთხრა კაცებს: მე ვიცი, რომ უფალმა თქვენ მოგცათ ეს ქვეყანა, რომ თქვენმა შიშმა მოგვიცვა ყველანი და რომ ამ ქვეყნის მკვიდრნი შეძრწუნებულნი არიან თქვენს წინაშე.<br/>


text:
რადგან გვსმენია, როგორ ამოაშრო თქვენს წინამე უფალმა<br/>მეწამული ზღვა, როცა ეგვიპტიდან გამოდიოდით, რა უყავით ორ ამორეველ მეფეს,<br/>იორდანეს გაღმელო სიხონსა და ყოგს, რომელთაც მუსრი გაავლეთ.


text:
შევიტყვეთ და შეგვიდრკა გული, მხნეობა აღარავის შერჩა თქვენს გამო, რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი ღმერთია მაღლა ცაში და დაბლა დედამიწაზე.<br/>


text:
ახლა დამიფიცეთ უფალი, რომ როგორც მე გიყავით სიკეთე,<br/>ასევე უყოფთ სიკეთეს მამაჩემის სახლს და სარწმუნო ნიშანს მომცემთ.


text:
დაინდეთ მამაჩემი და დედაჩემი, ჩემი ძმები და დები, და ყველანი, ვინც კი მათ ჰყავთ; გვიხსენით სიკვდილისგან.


text:
უთხრეს კაცებმა: თავს დავდებთ შენთვის, თუ არ გააცხადებ<br/>ამ ჩვენს ამბავს. და როცა უფალი მოგვცემს ამ ქვეყანას, ჩვენც სიყვარულსა და<br/>ერთგულებას დაგიმტკიცებთ.


text:
უთხრა მათ ქალმა: მთაში წადით, მდევრებს რომ არ გადააწყდეთ, სამ დღეს იქ დაიმალეთ, ვიდრე მდევრები დაბრუნდებოდნენ. მერე კი თქვენს გზას დაადექით.<br/>


text:
თუ ეს მეწამული თოკი, რომლითაც ძირს ჩაგვიყვანე,<br/>ქვეყანაში ჩვენი შემოსვლისას სარკმელზე არ გექნა გამობმული; შენი დედ-მამა,<br/>შენი ძმები და მამაშენის მთელი სახლეული შენთან გყავდეს სახლში.


text:
თუ მოხდა და, შენი სახლის კარიდან ვინმე გარეთ გავიდა,<br/>მისი სისხლი მის თავზე იყოს. ჩვენ ბრალი არ გვექნება. ხოლო ვინც შენთან<br/>იქნება სახლში, მისი სისხლი ჩვენს თავზე იყოს, თუ ვინმემ ხელი გამოიღო მათ<br/>წინააღმდეგ.


text:
თქვა ქალმა: თქვენის სიტყვისამებრ იყოს. გაისტუმრა და<br/>წავიდნენ ისინიც. ხოლო მან სარკმელს გამოაბა მეწამული თოკი.


text:
წავიდნენ და მივიდნენ მთაში, იქ დარჩნენ სამ დღეს, ვიდრე<br/>მდევრები უკან არ გაბრუნდნენ. ეძებეს ისინი მთელს გზაზე მდევრებმა, მაგრამ<br/>ვერ მიაგნეს.


text:
დაბრუნდა ეს ორი კაცი; მთიდან დაეშვნენ, გაღმა გავიდნენ,<br/>მივიდნენ იესო ნავეს ძესთან და უამბეს ყველაფერი, რაც შეემთხვათ.


text:
უთხრეს იესოს: უფალს ჩაუგდია ჩვენს ხელში მთელი ეს<br/>ქვეყანა და ქვეყნის მკვიდრნიც დაშინებული ყოფილან ჩვენგან.


text:
ადგა ადრე დილით იესო და დაიძრნენ შიტიმიდან და მიადგნენ იორდანეს, ის და მთელი ისრაელობა, და იქ დაიღამეს, ვიდრე გაღმა გავიდოდნენ.<br/>


text:
დაარიგეს ხალხი და უთხრეს: როცა დაინახავთ უფლის, თქვენი<br/>ღმერთის აღთქმის კიდობანს და ლევიან მღვდლებს, რომელთაც მოაქვთ იგი, თქვენც<br/>დაიძარით თქვენი ადგილიდან და უკან მიჰყევით.


text:
ოღონდ ორი ათასი წყრთა მაინც უნდა გშორავდეთ მისგან; ნუ<br/>მიუახლოვდებით, რომ იცოდეთ გზა, რომლითაც მიდიხართ, რადგან არ გივლიათ ამ<br/>გზით არც გუშინ, არც გუშინწინ.


text:
ასე უთხრა იესომ მღვდლებს: ასწიეთ აღთქმის კიდობანი და<br/>ხალხის წინ ჩაიარეთ. ასწიეს აღთქმის კიდობანი და ჩაუარეს ხალხს.


text:
უთხრა უფალმა იესოს: დღეიდან უნდა დავიწყო შენი განდიდება<br/>მთელი ისრაელის თვალში, რათა დარწმუნდნენ, რომ როგორც მოსესთან ვიყავი,<br/>ასევე ვიქნები შენთან.


text:
შენ კი ასე უბრძანე მღვდლებს, რომელნიც აღთქმის კიდობანს<br/>ატარებენ: როგორც კი იორდანეს ნაპირს მიადგებით, იორდანესთან გაჩერდით.


text:
თქვა იესომ: ამით დარწმუნდებით, რომ ცოცხალი ღმერთია თქვენს შორის და იგი აჰყრის თქვენგან ქანაანელებს, ხეთელებს, ხივიელებს, ფერიზელებს, გირგაშველებს, ამორევლებს და იებუსეველებს.<br/>


text:
როგორც კი მღვდლები, რომლებიც უფლის, მთელი ქვეყნის პატრონის კიდობანს ატარებენ, ფეხს ჩადგამენ იორდანეს წყალში, გაიპობა დაღმა იორდანის წყალი და ერთ კედლად აღიმართება.


text:
როცა დაიძრა ხალხი თავ-თავისი კარვებიდან, რომ გადაელახათ<br/>იორდანე, მღვდლებმაც წაიღეს ხალხის წინ აღთქმის კიდობანი.


text:
როგორც კი კიდობნის მტვირთველები მიადგნენ იორდანეს და<br/>ფეხი ჩადგეს ნაპირის წყალში (მკათათვეში ნაპირებზე გადმოდის იორდანე),


text:
დადგა დაღმა მდინარი წყალი და ერთ კედლად აღიმართა კარგა მანძილზე ქალაქ ადამიდან, ცართანის გვერდით რომ არის. უდაბურ ზღვაში, ანუ მარილოვან ზღვაში ჩამდინარი წყალი კი დაიწრიტა და შეწყდა. იერიხონის პირდაპირ გადიოდა იორდანეზე ხალხი.


text:
უფლის აღთქმის კიდობნის მტვირთველი მღვდლები მყარად<br/>იდგნენ მშრალზე შუაგულ იორდანეში. ასე გადიოდა მთელი ისრაელი მშრალზე,<br/>ვიდრე მთელმა ერმა არ გადალახა იორდანე.


text:
ასე უბრძანე ხალხს: აკრიბეთ აქედან იორდანეს შუაგულიდან,<br/>სადაც მტკიცედ ედგათ ფეხი მღვდლებს, თორმეტი ქვა, თან წაიღეთ და დააწყვეთ<br/>სათევში, სადაც ღამის გათევას დააპირებთ.


text:
უთხრა მათ იესომ: იარეთ უფლის, თქვენი ღმერთის კიდობნის<br/>წინ, იორდანეს შუაგულამდე, და თითო ქვა აიკიდეთ ზურგზე, ისრაელის შტოთა<br/>რიცხვის მიხედვით,


text:
მიუგეთ: იორდანეს წყლები რომ გაიპო-თქო უფლის აღთქმის<br/>კიდობნის წინაშე; როცა იორდანეს გაღმა გადადიოდა ერი, გაიპო-თქო იორდანეს<br/>წყლები. სამახსოვროდ ჰქონდეთ ეს ქვები ისრაელიანებს უკუნისამდე.


text:
ასე მოიქცნენ ისრაელიანები, როგორც უბრძანა მაი იესომ:<br/>აკრიბეს თორმეტი ქვა იორდანეს შუაგულიდან, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს<br/>იესოსთვის, ისრაელის შტოთა რიცხვის მიხედვით, და გავიდნენ ამ ქვებიანად,<br/>გაღმა, სათევში, და იქ დააწყვეს.


text:
ასევე თორმეტი ქვა დააწყობინა იესომ იორდანეს შუაგულში იმ ადგილას, სადაც ფეხი ედგათ უფლის აღთქმის კიდობნის მტვირთველ მღვდლებს. დღემდე იქ აწყვია ის ქვები.


text:
უფლის კიდობნის მტვირთველი მღვდლები იორდანეს შუაგულში<br/>იდგნენ, ვიდრე ყველაფერი არ შესრულდა, რაც უფალმა უბრძანა იესოს<br/>ხალხისათვის სათქმელად, როგორც უანდერძა მოსემ იესოს. ხალხი აჩქარებით<br/>გადიოდა გაღმა.


text:
გადავიდნენ რეუბენიანები, გადიანები და მენაშეს შტოს<br/>ნახევარი ისრაელიანთა თვალწინ საომარი წყობით, როგორც ნათქვამი ჰქონდა<br/>მათთვის მოსეს.


text:
იმ დღეს განადიდა უფალმა იესო მთელი ისრაელის თვალში და<br/>სიკვდილამდე ეშინოდათ მისი, როგორც მოსესი ეშინოდათ.


text:
როგორც კი იორდანედან ამოვიდნენ მღვდლები, რომელთაც უფლის<br/>აღთქმის კიდობანი მოჰქონდათ და ხმელეთზე დაიდგა მღვდლების ტერფები, ისევ<br/>თავის ადგილას მოიქცა იორდანეს წყლები; როგორც გუშინ და გუშინწინ, იწყეს<br/>დინება თავის კალაპოტში.


text:
ასე უთხრა ისრაელიანებს: როცა შეეკითხებიან ოდესმე თქვენი<br/>შთამომავლები თავიანთ მამებს: ეს რა ქვებიაო?


text:
რადგან ამოშრობილი ჰქონდა უფალს, თქვენს ღმერთს, იორდანეს<br/>წყლები თქვენს წინაშე, ვიდრე გაღმა არ გამოხვედით, როგორც უყო უფალმა,<br/>თქვენმა ღმერთმა, მეწამულ ზღვას, რომელიც ამოაშრო ჩვენს წინაშე, ვიდრე<br/>გაღმა არ გამოვედით,


text:
რათა ყველა ხალხმა გაიგოს ამ ქვეყანაზე უფლის მარჯვენის<br/>ამბავი, რომ მაგარია იგი, რათა მუდამ გეშინოდეთ უფლის, თქვენი ღმერთისა.


text:
როცა გაიგეს იორდანეს დასავლეთი ნაპირის მეფეებმა და ზღვისპირეთის ქანაანელმა მეფეებმა, რომ ამოაშრო უფალმა იორდანეს წყალი ისრაელიანთა წინაშე, ვიდრე გაღმა გამოვიდოდნენ, შეუდრკათ გული და მხნეობა წაუხდათ ისრაელიანთა გამო.<br/>


text:
გააკეთა იესომ კაჟის დანები და წინდაცვითა ისრაელიანები<br/>გიბყათ-ჰაყარალოთის (წინდაცვეთის გორა) მახლობლად.


text:
აი, რის გამო წინდაცვითა ისინი იესომ: ეგვიპტიდან<br/>გამოსული მთელი მამროვანი ერი, ყველა, ვისაც ბრძოლა შეეძლო, დაიხოცნენ<br/>უდაბნოს გზაზე ეგვიპტიდან გამოსვლისას.


text:
წინდაცვეთილი იყო მთელი ხალხი, როცა ეგვიპტიდან<br/>გამოდიოდა; მაგრამ ხალხი, რომელიც უდაბნოში, გზაში დაიბადა ეგვიპტიდან<br/>გამოსვლის შემდეგ, არ იყო წინდაცვეთილი.


text:
რადგან ორმოცი წელი დადიოდნენ უდაბნოში ისრაელიანები,<br/>ვიდრე არ გაწყდა ეგვიპტიდან გამოსული მთელი ხალხი, ბრძოლის შემძლებელი,<br/>რომელთაც არ გაიგონეს უფლის სიტყვა და რომელთაც დაემუქრა უფალი, რომ თვალით<br/>არ ანახვებდა იმ ქვეყანას. მათი მამა-პაპისთვის რომ ჰქონდა აღთქმული,<br/>ქვეყანას, სადაც რძისა და თაფლის ღვარი დის.


text:
მათ ნაცვლად კი მათი შვილები დაადგინა. სწორედ ესენი<br/>წინდაცვითა იესომ, რადგან წინდაუცვეთელნი იყვნენ, არ მიუღიათ წინდაცვეთა<br/>გზაში.


text:
უთხრა უფალმა იესოს: დღეს მოგწმინდეთ ეგვიპტის სირცხვილი. და უწოდა იმ ადგილს სახელად გილგალი და ასე ეწოდება დღემდე.


text:
იდგნენ ბანაკად ისრაელიანები გილგალს და დაამზადეს პასექი<br/>თვის მეთოთხმეტე დღეს საღამოხანს, იერიხონის დაბლობზე.


text:
შეწყდა მანანა მას შემდეგ, რაც ჭამეს ქვეყნის ნაყოფი.<br/>აღარ ჰქონდათ ისრაელიანებს მანანა და ჭამდნენ ქანაანის ქვეყნის მოსავალს იმ<br/>წელს. და იკვებებოდნენ ქანაანის ქვეყნის მოსავლით იმ წელიწადს.


text:
ერთხელაც, როცა იერიხონთან იყო იესო, გაიხედა და დაინახა მის წინ მდგარი კაცი, რომელსაც ხელში გაშიშვლებული მახვილი ეჭირა. მივიდა მასთან იესო და ჰკითხა: მტერი ხარ თუ მოყვარე?


text:
მიუგო: არა, უფლის მხედრობის თავი ვარ. ახლა მოვედი.<br/>პირქვე დაემხო იესო და თაყვანისცა. უთხრა: რას ეტყვის ჩემი ბატონი თავის<br/>მორჩილს?


text:
უთხრა უფლის მხედრობის თავმა იესოს: ფეხსამოსი გაიძვრე<br/>ფეხზე, რადგან წმიდაა ეს ადგილი, სადაც დგახარ. ასეც მოიქცა იესო.


text:
ჩაიკეტა იერიხონი და ჩაკეტილი იყო ისრაელიანთათვის, ვერვინ გამოდიოდა იქიდან და ვერვინ შედიოდა იქ.<br/>


text:
ირგვლივ შემოუარეთ ქალაქს ყველამ, ვისაც ბრძოლა შეუძლია.<br/>ერთხელ დაარტყით წრე. ასე აკეთეთ ექვსი დღის მანძილზე.


text:
შვიდმა მღვდელმა ატაროს ვერძის რქის შვიდი ბუკი კიდობნის<br/>წინ. მეშვიდე დღეს შვიდგზის შემოუარეთ ქალაქს და მღვდლებმა სცენ ბუკებს.


text:
როცა ჩაჰბერავენ ვერძის რქას და გაისმება ბუკის ხმა,<br/>დასცეს დიდი ყიჟინა მთელმა ერმა და იქვე ჩაიქცევა ქალაქის კედლები, და ავა<br/>ხალხი ქალაქში, თითოეული თავისი გზით.


text:
დაიბარა იესო ნავეს ძემ მღვდლები და უთხრა მათ: წაიღეთ<br/>აღთქმის კიდობანი, შვიდმა მღვდელმა კი ვერძის რქის შვიდი ბუკით ხელში იაროს<br/>კიდობნის წინ.


text:
როგორც კი ეს უთხრა ერს იესომ, ბუკსა სცა შვიდმა<br/>მღვდელმა, რომელთაც უფლის წინ მიჰქონდათ ვერძის რქის შვიდი ბუკი. უფლის<br/>აღთქმის კიდობანი უკან მიჰყვებოდა მათ.


text:
იარაღასხმულნი წინ უძღოდნენ მღვდლებს, რომელნიც ბუკებს აყვირებდნენ, ხოლო უკანანი მისდევდნენ კიდობანს და გზადაგზა ბუკებს აყვირებდნენ.


text:
ხალხს ასე უბრძანა იესომ: ნუ დასცემთ ყიჟინას და ხმას ნუ<br/>გაიღებთ, სიტყვა არ დაგცდეთ ბაგიდან იმ დღემდე, ვიდრე არ გეტყვით,<br/>დაეცით-მეთქი ყიჟინა და თქვენც დასცემთ ყიჟინას.


text:
შვიდი მღვდელი, რომელთაც მიჰქონდათ უფლის კიდობნის წინ ვერძის რქის შვიდი ბუკი, გზადაგზა აყვირებდა ბუკს; იარაღასხმულნი წინ მიუძღოდნენ მათ, ხოლო უკანანი უფლის კიდობანს მიჰყვებოდნენ და გზადაგზა აყვირებდნენ ბუკს.


text:
მეშვიდე დღეს ადრე ადგნენ, განთიადისას, და იმავე წესით<br/>შვიდგზის შემოუარეს ქალაქს; მხოლოდ ამ დღეს შემოუარეს შვიდჯერ ქალაქს.


text:
მეშვიდე ჯერზე, როცა ეკი დააყვირეს მღვდლებმა, უბრძანა<br/>იესომ ხალხს: დაეცით ყიჟინა, რადგან ხელში ჩაგიგდოთ უფალმა ქალაქი.


text:
უფლისათვის უნდა იქნას დარისხებული ქალაქი და ყველაფერი,<br/>რაც მასშია; მხოლოდ მეძავი რახაბი და ყველა, ვინც მასთან ერთად არის მის<br/>სახლში, უნდა გადარჩნენ, რადგან ჩვენი მიგზავნილი მსტოვრები დამალა.


text:
ოღონდ თქვენ ერიდეთ დარისხებულს, რომ თავადაც არ გახდეთ<br/>დარისხებული. არაფერი აიღოთ დარისხებულიდან, რომ შეჩვენებას არ მისცეთ<br/>ისრაელის ბანაკი და უბედურება არ დაატეხოთ თავზე.


text:
მთელი ოქრო-ვერცხლი, სპილენძისა და რკინის ჭურჭელი უფლის<br/>სიწმიდე უნდა იყოს, უფლის საგანძურში უნდა შევიდეს.


text:
ახმაურდა ხალხი და დააყვირეს ბუკებიც. როგორც კი ხალხს<br/>ბუკის ხმა მოესმა, დასცა ხალხმა დიდი ყიჟინა და ადგილზევე ჩამოიქცა<br/>კედლები. ავიდა ხალხი ქალაქში, თითოეული თავისი გზით, და აიღეს ქალაქი.


text:
გაანადგურეს ქალაქში ყველაფერი, რაც დასარისხებელი იყო: კაცი თუ ქალი, ყმაწვილი თუ მოხუცებული, ცხვარ-ძროხა თუ სახედარი.


text:
იმ ორ კაცს, ქვეყნის დასაზვერად რომ იყვნენ წასულნი,<br/>უთხრა იესომ: მიდით მეძავი ქალის სახლში და გამოიყვანეთ იქიდან ის ქალი და<br/>მისი ყველა შინაური, როგორც დაჰპირდით.


text:
წავიდნენ მსტოვარი ბიჭები და გამოიყვანეს რახაბი,<br/>მამამისი და დედამისი, მისი ძმები, ყველა, ვინც კი ჰყავდა, გამოიყვანეს<br/>მთელი მისი სანათესაო და ისრაელის ბანაკს გარეთ დააყენეს.


text:
ცეცხლს მისცეს ქალაქი და ყველაფერი, რაც შიგ იყო. მხოლოდ<br/>ოქრო-ვერცხლი და სპილენძისა და რკინის ჭურჭელი უფლის სახლის<br/>საგანძურისათვის გადადეს.


text:
მეძავი რახაბი, მამამისის სახლი და ყველა, ვინც კი მას<br/>ჰყავდა, ცოცხალი დატოვა იესომ. დარჩა ქალი ისრაელში დღევანდლამდე, რადგან<br/>დამალა მსტოვრები, რომლებიც იესომ გაგზავნა იერიხონის დასაზვერად.


text:
მაშინ დაიფიცა იესომ: წყეულიმც იყოს უფლის წინაშე ის<br/>კაცი, ვინც აღადგენს და ააშენებს ამ ქალაქს, იერიხონს. თავის პირმშოზე<br/>დააფუძნებს მას და თავის უმცროსზე დადგამს მის კარიბჭეს.


text:
ხელჰყვეს ისრაელიანებმა დარისხებული. აიღო ყაქანმა, ძემ ქარმისა, ძისა ზაბდისა, ძისა ზარახისა, იუდაელმა, დარისხებულიდან წილი და აღიგზნო უფლის რისხვა ისრაელიანებზე.<br/>


text:
გაგზავნა იესომ კაცები იერიხონიდან ჰაღაიში, ბეთავენთან<br/>რომ არის, ბეთელის აღმოსავლეთით, და დააბარა: ადით და დაზვერეთ ქვეყანა.<br/>ავიდნენ კაცები და დაზვერეს ჰაღაი.


text:
ჩამობრუნდნენ იესოსთან და მოახსენეს: ნუ ავა მთელი ხალხი,<br/>ორიათასამდე ან სამიათასამდე კაცი ავიდეს და სძლევენ ჰაღაის. ნუ გასარჯავ<br/>მთელს ერს, რადგან ცოტანი არიან ისინი.


text:
დახოცეს მათგან ჰაღაიელებმა ოცდათექვსმეტამდე კაცი და<br/>დაედევნენ კარიბჭიდან შებარიმამდე და გაწყვიტეს ისინი ფერდობზე. შედრკა<br/>მათი გული, წყალივით გახდა.


text:
შემოიხია იესომ სამოსელი, პირქვე დაემხო მიწაზე უფლის<br/>კიდობნის წინ და ასე იყვნენ საღამომდე ის და ისრაელის უხუცესობა; თავზე<br/>მტვერი დაიყარეს.


text:
თქვა იესომ: ეჰა, უფალო ღმერთო! რისთვის გამდმოგყავდა ეს<br/>ხალხი იორდანეზე, თუ ამორეველთა ხელში ჩააგდებდი და დაღუპავდი. ნეტავ,<br/>იორდანეს გაღმა დავრჩენილიყავით!


text:
გაიგებენ ამას ქანაანელები და ამ ქვეყნის ყველა მცხოვრები, გარს მოგვადგებიან და გააქრობენ ქვეყანაზე ჩვენს სახსენებელს. რას უზამ მაშინ შენს დიად სახელს?


text:
შესცოდა ისრაელმა და დაარღვია კიდეც ჩემთან დადებული აღთქმა: აიღეს კიდეც დარისხებული, მოიპარეს, გადამალეს და თავის საქონელთან დადეს.<br/>


text:
ვერ გაუმკლავდებიან მტრებს ისრაელიანები და ზურგს<br/>შეაქცევენ მათ, რადგან დარისხებულნი არიან. აღარ ვიქნები თქვენთან, თუ არ<br/>მოსპობთ თქვენს შორის დარისხებულს.


text:
ადექი, განწმიდე ხალხი და უთხარი: განიწმიდეთ ხვალისათვის, რადგან ასე ამბობს-თქო უფალი, ისრაელის ღმერთი დარისხებული გყავს შენს შორის, ისრაელო. ვერ გაუმკლავდები მტერს, თუ არ მოიშორებ დარისხებულს.


text:
თითო-თითო შტო მოდექით ხვალ დილით; რომელ შტოსაც დაიჭერს<br/>უფალი, თითო-თითო საგვარეულო მოდგეს მისგან; რომელ საგვარეულოსაც დაიჭერს<br/>უფალი, თითო-თითო სახლი მოდგეს მისგან; რომელს სახლსაც დაიჭერს უფალი,<br/>თითო-თითო კაცი მოდგეს მისგან.


text:
ვინც დაჭერილი იქნება დარისხებულის წაღებაში, ცეცხლს უნდა<br/>მიეცეს იგი მთელი თავისი საბადებელითურთ, რადგან დაარღვია უფლის აღთქმა და<br/>უწმიდურება ჩაიდინა ისრაელში.


text:
მოაყვანინა იუდას შტო და დაჭერილი იქნა ზარახის<br/>საგვარეულო; მოაყვანინა ზარახის საგვარეულოდან თითო-თითო კაცი და დაჭერილი<br/>იქნა ზაბდი.


text:
მოაყვანინა თითო-თითო კაცი მისი სახლიდან და დაჭერილი<br/>იქნა ყაქანი, ძე ქარმისა, ძისა ზაბდისა, ძის ზარახისა, იუდას შტოდან.


text:
უთხრა იესომ ყაქანს: შვილო, პატივი მიაგე დღეს უფალს,<br/>ისრაელის ღმერთს და აღსარება უთხარი, გამიცხადე, რა გააკეთე, ნუ დამიმალავ.


text:
დავინახე ნადავლში ერთი მშვენიერი შინყარული წამოსასხამი,<br/>ასი შეკელი ვერცხლი და ორმოცდაათშეკელიანი ოქროს ზოდი, დავხარბდი და ავიღე.<br/>აჰა, მიწაში მაქვს დაფლული კარვის შუაგულში, ვერცხლია მის ქვეშ.


text:
გაგზავნა იესომ კაცები და მათაც ისწრაფეს კარვისკენ. აჰა,<br/>ნახეს კარავში დაფლული. მის ქვეშ იყო ვერცხლი.


text:
გამოიყვანა იესომ ყაქან ზარახის ძე ვერცხლით,<br/>წამოსასხამითა და ოქროს ზოდითურთ, გამოიყვანა მისი ვაჟები და ქალიშვილები,<br/>ხარები, სახედრები და ცხვრები, მისი კარავი, მთელი მისი საბადებელი, და<br/>მთელი ისრაელის თანხლებით წაიყვანა ყაქორის ველზე.


text:
თქვა იესომ: რაკი უბედურებას შეგვყარე, დღესვე უბედურება<br/>დაგატეხოს უფალმა. და ქვით ჩაქოლა იგი მთელმა ისრაელმა. ცეცხლი წაუკიდეს<br/>ყველას და ზედ ქვები დაახვავეს.


text:
აღმართეს ზედ ქვების დიდი გროვა, რომელიც დღემდეა<br/>შემორჩენილი. დაცხრა უფლის რისხვა. ამიტომ ეწოდება დღემდე ამ ადგილს<br/>ყაქორის ველი (რისხვის ველი).


text:
უთხრა უფალმა იესოს: ნუ შეგეშინდება და ნუ შედრკები; თან წაიყვანე მთელი მეომარი ხალხი, ადექი და დაეცი ჰაღაის, იცოდე, შენს ხელში ჩამიგდია ჰაღაის მეფე, მისი ხალხი, მისი ქალაქი და მისი ქვეყანა.<br/>


text:
ისე მოექეცი ჰაღაის და მის მეფეს, როგორც იერიხონს და მის<br/>მეფეს მოექეცი. ოღონდ ნადავლი და პირუტყვი წამოასხით თქვენთვის. ქალაქის<br/>უკან საფარი მოიწყვეთ.


text:
ადგა იესო და მთელი მეომარი ხალხი ჰაღაიზე<br/>გასალაშქრებლად; ამოარჩია იესომ ოცდაათი ათასი მაგარი ვაჟკაცი და გაგზავნა<br/>ღამით.


text:
ასე უბრძანა მათ: იცოდეთ, საფარში უნდა ისხდეთ ქალაქის<br/>უკან, შორს არ გასცდეთ ქალაქს და მზად იყავით.


text:
მე და დანარჩენი ხალხი, ვინც კი მახლავს, ქალაქს<br/>მივადგებით. როგორც კი მაშინდელივით გამოვლენ ჩვენს დასახვედრად,<br/>გავექცევით მათ.


text:
უკან გამოგვყვებიან და ასე გამოვიტყუებთ ქალაქიდან;<br/>რადგან იფიქრებენ, მაშინდელივით გაგვირბიანო. და ჩვენც გავექცევით.


text:
როცა ქალაქს დაიკავებთ, ცეცხლი წაუკიდეთ ქალაქს. უფლის<br/>სიტყვისამებრ მოიქეცით. იცოდეთ, მე გიბრძანებთ.


text:
გაგზავნა ისინი იესომ და წავიდნენ საფარში. ჩასხდნენ ბეთელსა და ჰაღაის შორის, დასავლეთით. იესომ კი თავის ხალხთან გაათია ის ღამე.


text:
ადგა დილაადრიანად იესო, დაათვალიერა ხალხი და ისრაელის<br/>უხუცესებთან ერთად ჰაღაისკენ წაუძღვა ხალხს.


text:
მეომრები, ვინც მას ახლდნენ, ავიდნენ, მიუახლოვდნენ და გაუსწორდნენ ქალაქს, და დაიბანაკეს ჰაღაის ჩრდილოეთით. ხევი იყო მათსა და ჰაღაის შორის.<br/>


text:
მოაწყო ხალხმა მთელი ბანაკი, ქალაქის ჩრდილოეთით რომ იყო, და მისი ქუსლი ქალაქის დასავლეთით მოაქცია. გავიდა იმ ღამით იესო შუაგულ ველზე.


text:
როგორც კი ეს დაინახა ჰაღაის მეფემ, სასწრაფოდ აიმართნენ<br/>ქალაქის მამაკაცები და გავიდნენ ისრაელის წინააღმდეგ საბრძოლველად, ის და<br/>მთელი მისი ხალხი, დათქმულ ადგილას, დავაკებაზე. არ იცოდა, თუ მტერი იყო<br/>ჩასაფრებული ქალაქის უკან.


text:
კაციშვილი არ დარჩენილა ჰაღაიში და ბეთელში, ისრაელს რომ<br/>არ გაჰკიდებოდა უკან. ღია დატოვეს ქალაქი და დაედევნენ ისრაელს.


text:
უთხრა უფალმა იესოს: ჰაღაის მოუღერე შუბი, ხელში რომ<br/>გიჭირავს, რადგან ხელში ჩაგაგდებინებ მას. მოუღერა შუბი, ხელში რომ ეჭირა,<br/>იესომ ქალაქს.


text:
საჩქაროდ წამოიშალნენ ადგილიდან ჩასაფრებულნი და<br/>გაეშურნენ მისი ხელის მოღერებაზე. შევიდნენ ქალაქში, აიღეს და დაუყოვნებლივ<br/>ცეცხლს მისცეს იგი.


text:
უკან მოიხედეს ჰაღაელებმა და დაინახეს, რომ კვამლი<br/>ასდიოდა ქალაქს. გასაქცევი ადგილი არ დარჩათ, არც აქეთ, არც იქეთ. უდაბნოში<br/>გაქცეული ხალხი უკან გამოენთო მდევრებს.


text:
დაინახა იესომ და მთელმა ისრაელმა, რომ აღებული აქვს ქალაქი ჩასაფრებულ ჯარს და კვამლი ასდის ქალაქს, და მობრუნდნენ და დასცხეს ჰაღაელებს.<br/>


text:
ისინიც გამოვიდნენ ქალაქიდან მათ დასახვედრად და ისრაელს<br/>შორის მოექცნენ ჰაღაელები. დასცხეს მათ და არავინ გაუშვიათ ცოცხალი.


text:
როცა მოათავა ისრაელმა ჰაღაის მცხოვრებთა ხოცვა-ჟლეტა<br/>ველზე, უდაბნოში, სადამდეც მორეკეს ისინი, და ყველანი უკლებლივ დაეცნენ<br/>მახვილისგან, მაშინ გაბრუნდა მთელი ისრაელი ჰაღაიში და მახვილით ამოწყვიტა<br/>დანარჩენი ხალხი.


text:
მხოლოდ პირუტყვი და ნადავლი დაიტაცა ამ ქალაქიდან<br/>ისრაელმა, თანახმად უფლის სიტყვისა, რომელიც ნაბრძანები ჰქონდა იესოსთვის.


text:
ხოლო ჰაღაის მეფე ხეზე ჩამოკიდა საღამომდე. მზის<br/>ჩასვლისას ბრძანა იესომ და ხიდან ჩამოხსნეს გვამი და ქალაქის კარიბჭესთან<br/>დააგდეს, და ზედ ქვების დიდი ყორე აღმართეს, რომელიც დღემდეა შემორჩენილი.


text:
როგორც ჰქონდა ნაბრძანები ღვთის მორჩილს, მოსეს,<br/>ისრაელიანთათვის, როგორც ეწერა მოსეს რჯულის წიგნში, სამსხვერპლო მთლიანი<br/>ლოდებისგან, რომლებისთვისაც რკინა არ მოუქნევიათ. აღუვლინეს მასზე უფალს<br/>აღსავლენი და შესწირეს სამადლობელი მსხვერპლი.


text:
მთელი ისრაელი, მისი უხუცესობა, გამრიგენი და მისი<br/>მსაჯულები აქეთ-იქით ედგნენ კიდობანს ლევიანი მღვდლების, უფლის აღთქმის<br/>კიდობნის მტვირთველთა საპირისპიროდ, როგორც მდგმურნი, ისე მკვიდრნი, ერთი<br/>ნახევარი - გარიზიმის მთის მიმართულებით, მეორე ნახევარი - ღებალის მთის<br/>მიმართულებით, როგორც ადრევე ჰქონდა ნაბრძანები მოსეს, უფლის მორჩილს, რათა<br/>კურთხეული ყოფილიყო ისრაელის ერი.


text:
არაფერი დარჩენილა მოსეს ნაბრძანებიდან, რომ არ წაეკითხოს<br/>იესოს ისრაელის მთელი კრებულის წინაშე, ქალებისთვის, ბავშვებისთვის და<br/>მდგმურებისთვის, მათთან რომ იყვნენ მოსულნი საცხოვრებლად.


text:
ეს რომ გაიგეს მეფეებმა, რომლებიც იორდანეს გაღმა იყვნენ, მთაში და ბარში, დიდი ზღვის მთელს სანაპიროზე, ლიბანის პირდაპირ - ხეთელებმა, ამორეველებმა, ქანაანელებმა, ფერიზელებმა, ხივიელებმა და იებუსელებმა,<br/>


text:
და მათაც იხმარეს ხერხი: ადგნენ და მოიმარაგეს საგზალი,<br/>აჰკიდეს სახედრებს ძველი ტომრები და ღვინის ძველი, დახეული და დაკერებული<br/>ტიკები.


text:
ფეხსაცმელიც ძველი და დაკერებული ეცვათ ფეხზე და<br/>სამოსელიც ძველი ემოსათ, პურიც, მათი საგზალი, გამხმარი და დაობებული იყო.


text:
მივიდნენ იესოსთან გილგალის ბანაკში და მოახსენეს მას და<br/>მთელს ისრაელობას: შორი ქვეყნიდან მოვედით, და ახლა გვინდა, რომ აღთქმა<br/>დაგვიდოთ.


text:
მიუგეს: ძალიან შორი ქვეყნიდან მოვედით შენი მორჩილნი, უფლის, შენი ღმერთის სახელით, რადგან გვსმენია მისი დიდების ამბავი და ყველაფერი, რაც ეგვიპტეში მოიმოქმედა,


text:
ყველაფერი, რაც უყო ორ ამორეველ მეფეს, იორდანეს გაღმა რომ არიან, სიხონს, ხეშბონის მეფეს, და ყოგს, ბაშანის მეფეს, ყაშთაროთელს.<br/>


text:
გვითხრეს ჩვენმა უხუცესებმა და ჩვენი ქვეყნის მკვიდრებმა: აიღეთ საგზალი, წადით და შეხვდით მათ, უთხარით, თქვენი მორჩილნი ვართ და ახლა გვინდა, რომ აღთქმა დაგვიდოთ-თქო.


text:
ჯერ კიდევ თბილი იყო ეს ჩვენი პური, როცა სახლიდან<br/>საგზლად წამოვიღეთ და თქვენსკენ წამოვედით. ახლა, ხომ ხედავთ, გამხმარია და<br/>დაობებული.


text:
ეს ღვინის ტიკებიც, ახლები რომ ავავსეთ, დახეულია; ეს ტანისამოსიც და ფეხსაცმელიც გაგვეცვითა შორ გზაზე.


text:
ზავი შეკრა მათთან იესომ და აღთქმა დაუდო, რომ ცოცხლებს<br/>დატოვებდა მათ. ფიცით შეფიცეს საზოგადოების თავკაცებმაც.


text:
სამი დღე რომ გავიდა აღთქმის დადებიდან, შეიტყვეს, რომ<br/>მათი მეზობლები ყოფილან და მათ ახლოს სახლებულან.


text:
დაიძრნენ ისრაელიანები და მესამე დღეს მიადგნენ მათ<br/>ქალაქებს. მათი ქალაქები იყო: გაბაონი, ქეფირა, ბეეროთი და<br/>კირიათ-იეყარიმი.


text:
არ გაჟლიტეს ისინი ისრაელიანებმა, რადგან უფალი, ისრაელის<br/>ღმერთი ჰყავდათ მათთვის დაფიცებული საზოგადოების თავკაცებს. აუმხედრდა<br/>თავკაცებს მთელი საზოგადოება.


text:
უთხრეს თავკაცებმა მთელს საზოგადოებას: უფალი, ისრაელის ღმერთი, დავუფიცეთ მათ. ახლა მათი ხელის ხლებაც არ შეგვიძლია.<br/>


text:
უთხრეს მათ თავკაცებმა: იცოცხლონ. ხის მჭრელებად და წყლის<br/>მზიდავებად დაუდგნენ ისინი მთელს საზოგადოებას, როგორც გადაუწყვიტეს მათ<br/>თავკაცებაა.


text:
დაიბარა ისინი იესომ და ასე ელაპარაკა მათ: რატომ<br/>მოგვატყუეთ, ძალიან შორსა ვართო თქვენგან, ჩვენი მეზობლები კი ყოფილხართ.


text:
დაწყევლილი იყავით ამიერიდან! ნუმც მოშლოდეს თქვენგან<br/>ჩემი ღვთის სახლს შეშის მჭრელი და წყლის მზიდავი!


text:
მიუგეს იესოს და უთხრეს: გაგებული ჰქონდათ თქვენს<br/>მორჩილთ, რაც გამოუცხადა შენმა ღმერთმა მოსეს, თავის მორჩილს, რიამ თქვენ<br/>მოგცემდათ მთელს ამ ქვეყანას და გადააშენებდა ამ ქვეყნის ყველა მკვიდრს<br/>თქვენს წინაშე. დიდად შეგვეშინდა თქვენი და ამიტომაც მოვიქეცით ასე.


text:
დაუყენა ისინი იესომ იმ დღეს შეშის მჭრელებად და წყლის<br/>მზიდავებად საზოგადოებას და უფლის სამსხვერპლოს უფლის მიერ არჩეულ ადგილას,<br/>დღევანდლამდე.


text:
როცა გაიგო ადონი-ცედეკმა, იერუსალიმის მეფემ, რომ აიღო იესომ ჰაღაი და გაანადგურა იგი, რომ ისევე მოექცა ჰაღაის და მის მეფეს, როგორც მოექცა იერიხონს და მის მეფეს, რომ დაეზავა გაბაონის მოსახლეობა ისრაელს და მათ შორის დარჩნენ ისინი,<br/>


text:
მეტისმეტად შეეშინდა, რადგან დიდი ქალაქი იყო გაბაონი<br/>სამეფო ქალაქივით, აღემატებოდა ჰაღაის და მისი მკვიდრნიც უფრო მამაცები<br/>იყვნენ.


text:
შეუთვალა ადონი-ცედეკმა, იერუსალიმის მეფემ, ჰოჰამს,<br/>ხებრონის მეფეს, ფირამს, იარმუთის მეფეს, იაფიაყს, ლაქიშის მეფეს, და<br/>დებირს, ყეგლონის მეფეს:


text:
შეიყარნენ და აიძრა ხეთი ამორეველი მეფე - იერუსალიმის<br/>მეფე, ხებრონის მეფე, იარმეთის მეფე, ლაქიშას მეფე და ყეგლონის მეფე<br/>თავ-თავიანთი ლაშქრითურთ და შემოადგნენ გაბაონს და დაუწყეს ბრძოლა.


text:
შეუთვალეს გაბანოელებმა იესოს გილგალის ბანაკში: ნუ აიღებ<br/>ხელს შენს მორჩილებაზე; გამოეშურე ჩვენსკენ, გვიხსენი და მოგვეშველე,<br/>რადგან ჩვენს წინააღმდეგ შეიყარნენ ამორეველი მეფეები, მთაში მცხოვრებნი.


text:
უთხრა უფალმა იესოს: ნუ შეგეშინდება მათი, რადგან თქვენს<br/>ხელში მყავს ისინი ჩაგდებული. ვერცერთი მათგანი ვერ დაგიდგება წინ.


text:
ზარი დასცა მათ უფალმა ისრაელის წინაშე და დიდი მარცხი<br/>მიაყენა მათ იესომ გაბაონში. დაედევნა ბეთ-ხორონის შეღმართზე და მუსრავდა<br/>მათ ყაზეკამდე და მაკედამდე.


text:
ისრაელიანთაგან დევნილებს დიდხანს უშენდა ქვებს ციდან უფალი ბეთ-ხორონის ფერდობზე ხაზეკამდე და იხოცებოდნენ. ქვების სეტყვამ უფრო მეტი ხალხი გაწყვიტა, ვიდრე ისრაელიანთა მახვილმა.


text:
მაშინ ელაპარაკა იესო უფალს, იმ დღეს, როცა დაამარცხებინა უფალმა ისრაელიანებს ამორეველები, და თქვა ისრაელის გასაგონად: მზეო, დადექ გაბაონის თავზე, და, მთვარევ, აიალონის ველზე!<br/>


text:
დადგა მზე და არ დაძრულა მთვარე, ვიდრე თავის მტრებს არ გაუსწორდა ხალხი (განა ეს ჩაწერილი არ არის იაშარის წიგნში?). იდგა მზე შუაგულ ცაში და თითქმის მთელი დღე აყოვნებდა ჩასვლას.


text:
არც მანამდე და არც მერე არ ყოფილა ასეთი დღე, რომ<br/>ამნაირად შეესმინოს კაცის ხმა უფალს, რადგან ისრაელისთვის იბრძოდა უფალი.


text:
თქვენ კი ნუ დადგებით, დაედევნეთ მტრებს და კუდი<br/>მოსწყვიტეთ, არ დაანებოთ თავიანთ ქალაქებში შესვლა, რადგან ხელში ჩაგიგდოთ<br/>ისინი უფალმა.


text:
როცა მორჩნენ იესო და ისრაელიანები მათ ხოცვა-ჟლეტას და<br/>საბოლოოდ სძლიეს მათ, ხოლო გადარჩენილებმა ციხე-ქალაქებს შეაფარეს თავი,


text:
მშვიდობით დაბრუნდა მთელი ხალხი იესოსთან მაკედას<br/>ბანაკში, კაციშვილს ენა არ დაუძრავს ისრაელიანთა წინააღმდეგ.


text:
ასე ქნეს. გამოუყვანეს ის ხუთი მეფე გამოქვაბულიდან -<br/>იერუსალიმის მეფე, ხებრონის მეფე, იარმეთის მეფე, ლაქიშის მეფე და ყეგლონის<br/>მეფე.


text:
როცა გამოუყვანეს ეს ხუთი მეფე იესოს, მოუხმო იესომ მთელს ისრაელობას და უთხრა მებრძოლთა მეთაურებს, თან რომ ახლდნენ: ახლოს მოდექით და ქედზე დაადგით ფეხი ამ მეფეებს. ახლოს მოდგნენ და ქედზე დაადგეს ფეხი.<br/>


text:
უთხრა მათ იესომ: ნუ შეგეშინდებათ და ნუ შედრკებით,<br/>გამაგრდით და მტკიცედ იდექით, რადგან ასე მოექცევა უფალი ყველა თქვენს<br/>მტერს, ვისაც კი ბრძოლას გაუმართავთ.


text:
მზის ჩასვლისას ბრძანა იესომ და ჩამოხსნეს ისინი ხეებიდან<br/>და იმ გამოქვაბულში დაყარეს, სადაც იმალებოდნენ, გამოქვაბულის ხვრელი კი<br/>დიდრონი ქვებით ამოყორეს და ასეა დღემდე.


text:
იმავე დღეს აიღო იესომ მაკედა, მახვილით მოსრა იგი და<br/>მისი მეფე, მუსრი გაავლო მათ და ყველა სულიერს, რაც კი იქ იყო, არავინ<br/>დაუტოვებია ცოცხალი. ისევე მოექცა მაკედას მეფეს, როგორც იერიხონის მეფეს<br/>მოექცა.


text:
ჩაუგდო ხელში უფალმა ისრაელს ლიბნაც და მისი მეფეც. მოსრა<br/>მახვილით ის და ყველა სულიერი, რაც კი იქ იყო, არავინ დაუტოვებია ცოცხალი.<br/>ისევე მოექცა მის მეფეს, როგორც იერიხონის მეფეს მოექცა.


text:
გაემართა იესო და მასთან ერთად მთელი ისრაელი ლიბნიდან<br/>ლაქიშისკენ, ალყა შემოარტყა მას და ბრძოლა გაუმართა.


text:
ხელში ჩაუგდო უფალმა ისრაელს ლაქიში და მან მეორე დღესვე<br/>აიღო ლაქიში, მახვილით მოსრა იგი და ყველა სულიერი, რაც კი იქ იყო. ისევე<br/>მოექცა, როგორც ლიბნას.


text:
მაშინ აიძრა ჰორამი, გეზერის მეფე, ლაქიშის საშველად,<br/>მაგრამ მუსრი გაავლეს მათ იესომ და მისმა ხალხმა. არვინ დაუტოვებიათ<br/>ცოცხალი.


text:
გაემართა იესო და მასთან ერთად მთელი ისრაელი ლაქიშიდან<br/>ყეგლონისაკენ, შემოადგა მას და ბრძოლა გაემართა.


text:
აიღო ყეგლონი იმავე დღეს და მახვილით მოსრა იგი. ყოველი სულიერი, რაც კი იქ იყო, ამავე დღეს ამოწყვიტა. ისევე მოექცა, როგორც ლაქიშს.<br/>


text:
აიღო ხებრონი და მოსრა იგი მახვილით მისი მეფითურთ, ყველა<br/>მისი ქალაქი და ყოველი სულიერი, რაც კი იქ იყო. არვინ დაუტოვებია ცოცხალი.<br/>ისევე მოექცა, როგორც ყეგლონს. გაანადგურა იგი და ყოველი სულიერი, რაც კი<br/>იქ იყო.


text:
ხელში ჩაიგდო იგი, მისი მეფე და მისი ყველა ქალაქი,<br/>მახვილით მოსრა და ამოწყვიტა ყოველი სულიერი, რაც კი იქ იყო. არაფერი<br/>დაუტოვებია ცოცხალი, როგორც მოექცა ხებრონს, ასევე მოექცა დაბირს და მის<br/>მეფეს, ასევე მოექცა ლიბნას და მის მეფეს.


text:
მახვილით მოსრა იესომ მთიანეთი, სამხრეთი მხარე, შეფელა<br/>და მთის ძირები, და ყველა მათი მეფე. არავინ დაუტოვებია ცოცხალი, ყველა<br/>სულდგმული მოსპო, როგორც ბრძანა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა.


text:
ყველა ეს მეფე და მათი ქვეყნები ერთ ჯერზე ჩაიგდო ხელში<br/>იესომ, რადგან უფალი, ისრაელის ღმერთი იბრძოდა მისთვის.


text:
როცა გაიგო ეს ამბები იაბონმა, ხაცორის მეფემ, შეუთვალა იობაბს, მადონის მეფეს, შიმრონის მეფეს, აქშაფის მეფეს,<br/>


text:
და მეფეებს, რომლებიც იყვნენ ჩრდილოეთით მთაზე და ველზე<br/>ქინორეთის სამხრეთით, შეფელაში და ნაფთოთ-დორში, დასავლეთით,


text:
აღმოსავლეთის და დასავლეთის ქანაანელებს, ამორეველებს,<br/>ხეთელებს, ფერიზელებს, მთის იებუსელებს და ხერმონისძირა ხეთელებს მიცფას<br/>ქვეყანაში.


text:
ისინი მოვიდნენ მთელი თავიანთი ლაშქრითურთ, ზღვის<br/>ქვიშასავით უთვალავი ხალხით, უამრავი ცხენებითა და ეტლებით.


text:
შეიყარა ყველა ეს მეფე, წავიდნენ და ერთად დაიბანაკეს<br/>მერიმის წყლებთან, რომ ისრაელიანებს შებრძოლებოდნენ.


text:
უთხრა უფალმა იესოს: ნუ შეგეშინდება მათი, რადგან ხვალ ამ<br/>დროსთვის ყველას შევმუსრავ ისრაელის წინაშე. მათ ცხენებს ძარღვები<br/>გადაუსერე და ცეცხლს მიეცი მათი ეტლები.


text:
ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა ისრაელიანებს. შეუტიეს და<br/>სდიეს დიდ ციდონამდე, მისრეფოთ-მაიმამდე და მიცფას ველამდე,<br/>აღმოსავლეთისკენ. მუსრი გაავლეს, ისე რომ ცოცხალი არვინ დაუტოვებიათ.


text:
ისე მოექცა მათ იესო, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მისთვის უფალს. მათ ცხენებს ძარღვები გადაუსერა და ცეცხლს მისცა ეტლები.


text:
მაშინვე გამობრუნდა იესო და აიღო ხაცორი, და მახვილით<br/>განგმირა მისი მეფე, რადგან წინათ ხაცორი ყველა ამ სამეფოს თავი იყო.


text:
მახვილით მოსრეს ყოველი სულიერი, რაც კი იქ იყო. არცერთი სულდგმული არ დაუტოვებიათ. ხაცორს კი ცეცხლი წაუკიდეს.


text:
ამ მეფეთა ყველა ქალაქი და ყველა მეფე ჩაიგდო ხელში იესომ<br/>და მახვილით მოსრა. გაანადგურა ისინი, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფლის<br/>მორჩილს, მოსეს.


text:
ოღონდ თავ-თავის ბორცვებზე გაშენებული ყველა ქალაქი როდი გადაუწვავთ ისრაელიანებს, ერთადერთი ნაცორი გადაწვა იესომ.<br/>


text:
ამ ქალაქის ნადავლი და პირუტყვი წამოასხეს თავისთვის<br/>ისრაელიანებმა, მთელი ხალხი კი მოსრეს მახვილით, ისე რომ მთლიანად<br/>ამოწყვიტეს, ერთი სულიც არ დაუტოვებიათ.


text:
როგორც უფალმა უბრძანა მოსეს, თავის მორჩილს, ისევე<br/>უბრძანა მოსემ იესოს და ისევე მოიქცა იესო: ერთი სიტყვითაც არ გადაუხვევია<br/>იმისაგან, რაც ნაბრძანები ჰქონდა მოსესთვის უფალს.


text:
დაიპყრო იესომ მთელი ეს ქვეყანა, მთა და მთელი ნეგები,<br/>გოშენის მთელი მხარე, შეფელა და ყარაბა, ისრაელის მთა და მისი ბარი.


text:
ხალაკის მთიდან მოკიდებული, სეყირს აღმა ბაყალ-გადამდე<br/>ლიბნის დაბლობზე, ხერმონის ძირას, ყველა მეფე შეიპყრო და დახოცა.


text:
არ ყოფილა ქალაქი, რომელიც დაზავებოდეს ისრაელს,<br/>ხივიელთა, გაბაონის მცხოვრებთა გარდა. ყველა ბრძოლით დაიპყრეს.


text:
რადგან უფლისგან იყო, გული რომ გაისასტიკეს ისრაელთან<br/>საბრძოლველად, რომ ამოეწყვიტათ ისრაელიანებს ისინი და არ ყოფილიყო მათთვის<br/>შეწყალება; რომ ამოეწყვიტათ, როგორც მოსესთვის ჰქონდა ნაბრძანები უფალს.


text:
დაიპყრო იესომ მთელი ქვეყანა, როგორც ეუბნებოდა უფალი<br/>მოსეს, და მისცა იგი იესომ ისრაელს სამკვიდროდ, შტოებისთვის<br/>დასანაწილებლად. დაისვენა ბრძოლისგან ქვეყანამ.


text:
1. აი, მეფეები, რომლებიც დაამარცხა იესომ და რომელთა ქვეყნებიც დაიკავეს მათ იორდანეს გაღმა, მზის აღმოსავლეთით, არნონის ხევიდან ხერმონის მთამდე და მთელი დაბლობი აღმოსავლეთით:<br/>


text:
სიხონ ამორეველთა მეფე, ხეშბონში მჯდარი, რომელსაც ეჭირა<br/>მხარე ყაროყერიდან მოკიდებული არნონის ხევის გაყოლებაზე და ხევის შუაწელი,<br/>გალაადის ნახევარი იაბოკის ხევამდე, ყამონელთა საზღვრამდე,


text:
დაბლობი ქინეროთის ზღვამდე აღმოსავლეთით და ყარაბას<br/>ზღვამდე ანუ მარილოვან ზღვამდე აღმოსავლეთით, ბეთ-იეშიმოთის გზის<br/>გაყოლებაზე სამხრეთით ფირგას კალთებამდე;


text:
და ეჭირა ხერმონის მთა, სალქა და მთელი ბაშანი გეშურელთა<br/>და მაყაქათელთა საზღვრამდე და ნახევარი გალაადი სიხონ ხეშბონის მეფის<br/>საზღვრამდე.


text:
მოსემ, უფლის მორჩილმა, და ისრაელიანებმა დახოცეს ისინი<br/>და მისცა ეს ქვეყანა მოსემ, უფლის მორჩილმა, სამკვიდროდ რეუბენს, გადსა და<br/>მენაშეს შტოს ნახევარს.


text:
აი, იმ ქვეყნის მეფეები, რომლებიც დაამარცხეს იესომ და<br/>ისრაელიანებმა იორდანეს გაღმა დასავლეთით ლიბანის დაბლობზე, ბაყალ-გადიდან<br/>ხალაკის მთამდე, სეყირის აღმა (ეს მისცა იესომ ისრაელის შტოებს სამკვიდროდ<br/>ერთმანეთში დასანაწილებლად),


text:
მთაში და ბარში, ველზე, მთის კალთებზე, უდაბნოში და<br/>ნეგებში - ხეთელთა, ამორეველთა, ქანაანელთა, ფერიზელთა, ხივიელთა, და<br/>იებუსელთა ქვეყნებისა:


text:
დაბერდა იესო, ხანში შევიდა. უთხრა მას უფალმა: დაბერდი შენ, ხანში შეხვედი, მიწა კი კიდევ ბევრი დარჩა დასამკვიდრებელი.<br/>


text:
შიხორიდან, ეგვიპტის პირდაპირ რომ არის, ყეკრონის<br/>საზღვრამდე ჩრდილოეთით, რაც ქანაანს ეკუთვნის; ფილისტიმელთა ხუთი სამთავრო:<br/>ღაზელთა, აშდოდელთა, ასკალონელთა, გათელთა, ყეკრონელთა და ყავიელთა.


text:
გიბლელთა ქვეყანა და მთელი ლიბანი მზის აღმოსავლეთით<br/>ბაყალ-გადიდან, ხერმონის მთის ძირები, ხაბათამდე.


text:
მთის ყველა მცხოვრებს ლიბანიდან მისრეფოთ-მაიმამდემ ყველა<br/>ციდონელს ავყრი ისრაელიანთაგან; ოღონდ შენ გაუნაწილე ისრაელს სამკვიდრებად,<br/>როგორც მე გიბრძანე.


text:
მასთან რეუბენმა და გადმა მიიღეს თავ-თავისი სამკვიდრო,<br/>რომელიც მისცა მათ მოსემ იორდანეს გაღმა, აღმოსავლეთით; როგორც მისცა მათ<br/>მოსემ, უფლის მორჩილმა.


text:
ყაროყერიდან მოკიდებული არნონის ხევის გაყოლებაზე, ქალაქი ხევის შუაწელზე, მედბას მთელი ვაკე დიბონამდე,


text:
ყოგის მთელი სამეფო ბაშანში, რომელიც მეფობდა ყაშთაროთსა და ედრეიში. ის უკანასკნელი იყო რეფაიმთაგან, რომლებიც დაამარცხა მოსემ და აჰყარა.<br/>


text:
მაგრამ გეშურელები და მაყაქათელები არ აუყრიათ ისრაელიანებს და დღემდე ისრაელიანთა შორის ცხოვრობენ გეშური და მაყაქათი.


text:
მხოლოდ ლევის შტოსთვის არ მიუცია წილი უფლისადმი,<br/>ისრაელის ღვთისადმი, შეწირული მსხვერპლია მისი წილი, როგორც ნათქვამი<br/>ჰქონდა მისთვის.


text:
ერგოთ ადგილები ყაროყერიდან მოკიდებული არნონის ხევის<br/>გაყოლებაზე, ქალაქი ხევის შუაწელზე, მედბას მთელი ვაკე.


text:
ვაკის ყველა ქალაქი, მთელი სამეფო სიხონ ამორეველთა<br/>მეფისა, რომელიც მეფობდა ხეშბონში, და რომელიც მოკლა მოსემ, ისევე როგორც<br/>მიდიანის თავკაცები - ევი, რეკები, ცური, ხური, და რებაყი, სიხონის<br/>მთავრები, ქვეყნის მკვიდრნი.


text:
ასევე ბალაამ ბეყორის ძეც, ჯადოქარი, მოკლეს მახვილით<br/>ისრაელიანებმა და მიათვალეს თავიანთ მიერ დახოცილებს.


text:
რეუბენიანთა საზღვარი იორდანეზე გადიოდა. ეს არის რეუბენიანთა სამკვიდროს საზღვარი მათ საგვარეულოთა მიხედვით, ქალაქები თავისი დაბებითურთ.<br/>


text:
მათი იყო იაყზერი, გალაადის ყველა ქალაქი და ყამონელთა<br/>ქვეყნის ნახევარი ყაროყერიდან მოკიდებული რაბას ზემოთ,


text:
ველზე ბეთ-ხარამი, ბეთ-ნიმრა, სუქოთი და ცაფონი -<br/>სიხონის, ხეშბონის მეფის, სამეფოს დარჩენილი ნაწილი. მისი საზღვარი<br/>იორდანეზე გადიოდა ქინრეთის ზღვის კიდემდე იორდანეს გაღმა, აღმოსავლეთით.


text:
მათი სამფლობელო იყო მთელი ბაშანი მახანაიმიდან<br/>მოკიდებული - ყოგის, ბაშანის მეფის, მთელი სამეფო, იაირის ყველა სოფელი<br/>ბაშანში, სამოცი ქალაქი.


text:
გალაადის ნახევარი, ყაშთაროთი და ედრეი, ყოგისეული<br/>სამეფოს ქალაქები ბაშანში მიეცა მენაშეს ძის, მაქირის შთამომავლებს,<br/>მაქირიანთა ნახევარს საგვარეულოთა მიხედვით.


text:
ეს არის, რაც დაანაწილა სამკვიდროებად მოსემ მოაბის<br/>ველებზე იორდანის გაღმა, იერიხონის გასწვრივ აღმოსავლეთით.


text:
ლევის ტომს არ მისცა სამკვიდრო მოსემ: თავად უფალი,<br/>ისრაელის ღმერთია მათი სამკვიდრო, როგორც ნათქვამი ჰქონდა მისთვის.


text:
ეს არის, რაც დაიმკვიდრეს ისრაელიანებმა ქანაანის ქვეყანაში, რაც გაუნაწილეს მათ სამკვიდროებად ელეაზარ მღვდელმა, იესო ნავეს ძემ და ისრაელიანთა შტოების მამამთავრებმა.<br/>


text:
წლის ყრით ერგოთ საზღვრები, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა<br/>უფალს მოსეს პირით, ცხრა შტოს და ნახევარ შტოს.


text:
რადგან ორ შტოსა და ნახევარ შტოს იორდანეს გაღმა მისცა<br/>მოსემ სამკვიდრო; ხოლო ლევიანთათვის არ მიუცია სამკვიდრო ამათ შორის.


text:
ეს იმიტომ, რომ იოსების სახლიდან ორი შტო იყო გამოსული:<br/>მენაშე და ეფრემი. არ მიუციათ ლევიანებისთვის წილი მიწაზე, არამედ მხოლოდ<br/>ქალაქები მისცეს საცხოვრებლად და მათი შემოგარენი საქონლისა და სხვა<br/>სარჩო-საბადებლისთვის.


text:
მივიდნენ იუდაელები იესოსთან გილგალში და უთხრა მას ქალებ<br/>იეფუნეს ძემ, კენიზელმა: შენ იცი, რაც უთხრა უფალმა მოსეს ჩემზე და შენზე<br/>კადეშ-ბარნეაში.


text:
ორმოცი წლის ვიყავი, როცა გამგზავნა მოსემ, უფლის<br/>მორჩილმა, კადეშ-ბარნეაიდან ქვეყნის დასაზვერად. მეც უზაკველად მივუტანე<br/>ამბავი.


text:
ჩემმა ძმებმა, ჩემთან რომ იყვნენ წამოსულნი, გული<br/>გაუტეხეს ხალხს, მე კი ბოლომდე ვუერთგულე უფალს, ჩემს ღმერთს.


text:
ასე დაიფიცა იმ დღეს მოსემ: შენი და შენი შვილების სამკვიდრო იყოს ის მიწა, სადაც შენ ფეხი დაგიდგამს, რადგან ბოლომდე უერთგულე უფალს, ჩემს ღმერთს.<br/>


text:
აჰა, მაცოცხლა უფალმა, როგორც დაპირებული იყო.<br/>ორმოცდახუთი წელი გავიდა უკვე მას მერე, რაც ეს სიტყვები უთხრა უფალმა<br/>მოსეს, როცა უდაბნოში დადიოდა ისრაელი. ახლა კი, აჰა, ოთხმოცდახუთი წლის<br/>ვარ.


text:
ჯერაც ისეთივე მაგარი ვარ, როგორც მაშინ, მოსე რომ მაგზავნიდა. რა ძალაც მაშინ მქონდა, ახლაც ის ძალა მაქვს საბრძოლველად და მისასვლელ-მოსასვლელად.


text:
ახლა მომეცი ის მთა, რომელზეც უფალი ლაპარაკობდა იმ დღეს,<br/>რადგან შენ გაგებული გქონდა იმ დღეს, რომ ყანაკები იყვნენ იქ და დიდი<br/>ციხე-ქალაქები ეჭირათ. იქნებ უფალი შემეწიოს და ავყარო ისინი, როგორც<br/>ნათქვამი აქვს უფალს.


text:
ამიტომ არის ქალებ იეფუნეს ძის, კენიზელის სამკვდრო<br/>ხებრონი დღევანდლამდე, რადგან ბოლომდე უერთგულა მან უფალს, ისრაელის<br/>ღმერთს.


text:
წილად ხვდა იუდაელთა შტოს მათი საგვარეულოების მიხედვით: ედომის საზღვართან ცინის უდაბნო, სამხრეთით, თემანის ბოლოში.<br/>


text:
გადის სამხრეთით ყაკრაბიმის ზეგანისკენ: გაივლის ცინს,<br/>სამხრეთის მხრიდან ადის კადეშ-ბარნეასკენ, გაივლის ხეცრონს, ადის ადარასკენ<br/>და უხვევს კარ-კაყასთან,


text:
გაივლის ყაცმონს და გადის ეგვიპტის ხევზე, ზღვამდე აღწევს<br/>საზღვარი. ეს გქონდეთ სამხრეთის საზღვრამდე.


text:
აღმოსავლეთის საზღვარი მარილოვანი ზღვაა, იორდანეს<br/>შესართავამდე; ჩრდილოეთის საზღვარი - ზღვის ყურიდან, იორდანეს<br/>შესართავიდან.


text:
ადის საზღვარი ბეთ-ხოგლასკენ, გაივლის ჩრდილოეთის მხრიდან<br/>ბეთ-ყარაბას, ადის საზღვარი რეუბენის ძის, ბოჰანის ქვასთან.


text:
ადის საზღვარი დაბირისკენ; ყაქორის ველიდან ჩრდილოეთით<br/>უხვევს გილგალისკენ, ადუმიმის მაღლობის გასწვრივ რომ არის, ხევის<br/>სამხრეთით; გაივლის საზღვარი ყენ-შემეშის წყლებთან და მთავრდება<br/>ყენ-როგელთან.


text:
ადის საზღვარი ჰინომიანთა ველზე იებუსის, ანე<br/>იერუსალიმის, სამხრეთით, ადის საზღვარი მთის თხემზე, ჰიმონის ველის ზემოთ<br/>რომ არის დასავლეთიი, რეფაიმთა ველის კიდეზე, ჩრდილოეთით.


text:
მთის თხემიდან უხვევს ნეფთოახის წყაროსთან, მიდის ყეფრონის მთების ქალაქებისკენ და უხვევს საზღვარი ბაყალასკენ, ანუ კირიათ-იეყარიმისკენ.


text:
უხვევს საზღვარი ბაყალადან დასავლეთით სეყირის მთამდე,<br/>გასდევს იეყარიმის მთის ჩრდილოეთ კალთებს, ანუ ქესალონს, ეშვება<br/>ბეთ-შემეშისკენ და გადის თიმნაზე.


text:
მისდევს საზღვარი ყეკრონის ჩრდილო მხარეს, უხვევს საზღვარი მიქრონისკენ, გადის ბაყალას მთაზე და აღწევს იაბნიელს. წყდება საზღვარი ზღვასთან.<br/>


text:
ქალებ იეფუნეს ძეს ძისცა იესომ სამკვიდრო იუდაელთა შორის, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს იესოსთვის: ყანაკის მამისეული კირიათ-არბაყი, ანე ხებრონი.


text:
ღოთენიელმა, ქალების ძმის კენაზის ძემ, აიღო ქალაქი და<br/>ქალებმა ცოლად მისცა მას თავისი ასული ყაქსა.


text:
ვიდრე შინ გაემგზავრებოდნენ, ცოლმა დაარიგა ღოთენიელი და<br/>თავისი მამისგან მიწა გამოათხოვინა. თვითონ კი ჩამოხდა სახედრიდან და როცა<br/>ქალებმა ჰკითხა, რა გინდაო,


text:
მიუგო: მომეცი კურთხევა: რაკი ურწყავ მიწას მაძლევ, ბარემ<br/>წყალსატევებიც მომეცი. და მისცა ქალებმა ზემო წყალსატევები და ქვემო<br/>წყალსატევები.


text:
აი, რომელი ქალაქები იყო იუდაელთა შტოს კიდეზე, ედომის საზღვართან, სამხრეთით: კაბციელი, ყედერი და იაგური.<br/>


text:
აშდოდი თავისი დაბებითა და სოფლებითურთ, ღაზა თავისი<br/>სოფლებითა და დაბებითურთ ეგვიპტის ხევამდე. საზღვარი დიდი ზღვაა.


text:
იებუსეველები, იერუსალიმის მკვადრნი, ვერ აჰყარეს<br/>იუდაელებმა და დღემდე ცხოვრობენ იებუსეველები იერუსალიმში.


text:
ხვდათ წილი იოსების შთამომავლებს: იორდანედან იერიხონის წყლების პირდაპირ, აღმოსავლეთით: უდაბნო, რომელიც გადადის იერიხონიდან ბეთელის მთაზე.<br/>


text:
ეშვება ზღვისკენ, იაფლეტის საზღვართან ქვემო ბეთ-ხორონის<br/>საზღვრამდე და გაზერამდე, და წყდება ზღვასთან.


text:
ჰქონდათ საზღვარი ეფრემიანებს მათ საგვარეულოთა მიხედვით;<br/>მათი სამკვიდროს აღმოსავლეთი საზღვარი იყო ყატაროთ-ადარიდან ზემო<br/>ბეთ-ხორონამდე.


text:
მიდის საზღვარი ზღვისკენ მიქმეთათის ჩრდილოეთით და უხვევს<br/>საზღვარი თაანათ-შილოს აღმოსავლეთით და ჩაუვლის მას იანოხის აღმოსავლეთით.


text:
თაფუახიდან მიდის საზღვარი ზღვისკენ, კანას ხევით და<br/>წყდება ზღვასთან. ეს არის ეფრემიანთა შტოს სამკვიდრო მათი საგვარეულოების<br/>მიხედვით.


text:
არ აუყრიათ მათ გაზერში მცხოვრები ქანაანელები. და დღემდე<br/>ცხოვრობენ ქანაანელები ეფრემიანთა შორის და ხარკს იხდიან.


text:
ჰქონდა წილი მენაშეს შტოს, რომელიც იოსების პირმშო იყო. მაქირს, მენაშეს პირმშოს, გალაადის მამას, რადგან იგი მეომარი კაცი იყო, ხვდა გალაადი და<br/>


text:
ჰქონდათ დანარჩენ მენაშეანებს მათი საგვარეულოების<br/>მიხედვით: აბიყეზერიანებს, ხელეკიანებს, ასრიელიანებს, შექემიანებს,<br/>ხეფერიანებს, შემიდაყიანებს - ესენი არიან მენაშეს შთამომავლები, იოსების<br/>ძისა, მამრობითი მოდგმა, მათი საგვარეულოების მიხედვით.


text:
არ ჰყავდა ვაჟიშვილები, არამედ მხოლოდ ქალიშვილები<br/>ცელაფხადს, ხეფერის ძეს, გალაადის ძეს, მაქირის ძეს, მენაშეს ძეს. მის<br/>ქალიშვილებს ერქვათ: მახლა, ნოყა, ხოგლა, მილქა და თირცა.


text:
ეახლნენ ისინი ელეაზარ მღვდელს, იესო ნავეს ძეს და<br/>მთავრებს და უთხრეს: ნაბრძანები ჰქონდა მოსესთვის უფალს, რომ მოგვეცემოდა<br/>სამკვიდრო ჩვენს ნათესავებს შორის. და მიეცათ მათ სამკვიდრო, უფლის<br/>ბრძანებისამებრ, მამის ძმებს შორის.


text:
რადგან მენაშეანთა ქალებმა დაიმკვიდრეს სამკვიდრო<br/>ვაჟებთან ერთად, გალაადის მხარე დანარჩენ მენაშეან ვაჟებს ერგოთ.


text:
მენაშეს საზღვარი იყო აშერიდან მოკიდებული მიქმეთათამდე,<br/>შექემის გასწვრივ რომ არის. მერე მარჯვნივ მიდის საზღვარი ყენ-თაფუახის<br/>მკვიდრი მოსახლეობისკენ.


text:
ეშვება საზღვარი კანას ხევისკენ, ხევის სამხრეთით. ეს ქალაქები ეფრემს ეკუთვნის მენაშეს ქალაქებს შორის. მენაშეს საზღვარი ხევის ჩრდილოეთით გადის და ზღვასთან წყდება.


text:
სამხრეთი ეფრემისაა, ჩრდილოეთი მენაშესი; ზღვა აქვთ საზღვრად. ჩრდილოეთის მხრიდან აშერს ემიჯნებიან, აღმოსავლეთიდან ისაქარს.<br/>


text:
ისაქარში და აშერში მენაშეს ეკუთვნოდა ბეთ-შეანი მისი<br/>სოფლებითურთ, იბლეყამი მისი სოფლებითურთ, დორის მცხოვრებნი მათი<br/>სოფლებითურთ, ყენდორის მცხოვრებნი მათი სოფლებითურთ, თაყანაქის მცხოვრებნი<br/>მათი სოფლებითურთ, მეგიდოს მცხოვრებნი მათი სოფლებითურთ და ნაფეთის სამი<br/>მხარე.


text:
ელაპარაკნენ იოსებიანები იესოს და უთხრეს: რატომ მომეცი<br/>ერთი წილი სამკვიდრო და ერთი ნაკვეთი, მე ხომ ბევრი ვარ, რადგან ასე და ასე<br/>მაკურთხაო უფალმა.


text:
უთხრა მათ იესომ: თუ ბევრი ხარ, ადი ტყეში და გატეხე იქ<br/>ახო, ფერიზელთა და რეფაიმელთა მხარეში, თუ ეფრემის მთა გევიწროება.


text:
თქვეს იოსებიანებმა: არ შეგვრჩება, რადგან რკინის ეტლები<br/>აქვთ ბარის ქანაანელებს, ბეთ-ბეანელებს და მის გარშემო სოფლებში მცხოვრებთ,<br/>და იმათაც, იზრეყელის ველზე, რომ ცხოვრობენ.


text:
ასე უთხრა იესომ იოსების სახლს, ეფრემსა და მანაშეს:<br/>ბევრი ხარ შენ და ძალაც დიდი გაქვს, ამიტომაც წილი ერთი არ უნდა გქონდეს.


text:
მთა გექნება და ის ტყე. გატეხ ახოს და მის ბოლომდე შენი<br/>იქნება, რადგან შენ აჰყრი ქანაანელებს, თუმცა რკინის ეტლები აქვთ და<br/>ძლიერნი არიან.


text:
შეიყარა ისრაელიანთა მთელი საზოგადოება სილოამში და დადგეს იქ სადღესასწაულო კარავი. მათ წინაშე დამორჩილებული იყო ქვეყანა.<br/>


text:
უთხრა იესომ ისრაელიანებს: რას უცდით, რატომ არ მიდიხართ<br/>იმ მიწის დასასაკუთრებლად, უფალმა, თქვენი მამა-პაპის ღმერთმა რომ მოგცათ?


text:
თითო შტოდან სამ-სამი კაცი ამოირჩიეთ და მე გავგზავნი<br/>მათ. ადგნენ და მოიარონ ქვეყანა, აღწერონ იგი სამკვიდროების მიხედვით და<br/>დაბრუნდნენ ჩემთან.


text:
შვიდ ნაწილად დაინაწილეთ; იუდა თავის საზღვარში დარჩეს<br/>სამხრეთით; იოსების სახლიც დარჩეს საზღვარში ჩრდილოეთით.


text:
ლევიანებს არ ექნებათ წილი თქვენს შორის, რადგან უფლის<br/>მღვდლობაა მათი სამკვიდრო. ხოლო გადმა, რეუბენმა და მენაშეს შტოს ნახევარმა<br/>მიიღეს თავ-თავისი სამკვიდროები იორდანეს გაღმა აღმოსავლეთით. როგორც მისცა<br/>მათ მოსემ, უფლის მორჩილმა.


text:
ადგა და წავიდა ხალხი. ასე დაარიგა იესომ ქვეყნის<br/>აღსაწერად მიმავალნი: წადით, მოიარეთ ქვეყანა და აღწერეთ იგი და დაბრუნდით<br/>ჩემთან. ხოლო მე აქ წილს გიყრით თქვენ უფლის წინაშე, სილოამში.


text:
წავიდა ხალხი, მოიარა ქვეყანა, ჩაწერა იგი წიგნში ქალაქების მიხედვით შვიდ ნაწილად და დაბრუნდა იესოსთან სილოამის ბანაკში.


text:
უყარა მათ იესომ წილი სილოამში, უფლის წინაშე, და<br/>დაუნაწილა იქ იესომ ქვეყანა ისრაელიანებს ნაკვეთებად.


text:
ეყარა წილი ბენიამინის შტოს მისი საგვარეულოების მიხედვით: წილად ხვდა საზღვარი იუდაელთა და იოსებიანთა შორის.<br/>


text:
იორდანედან იწყება მათი ჩრდილოეთის საზღვარი, ადის<br/>საზღვარი იერიხონისკენ ჩრდილოეთით, მიუყვება მთას დასავლეთისკენ და წყდება<br/>ბეთ-ავენის უდაბნოში.


text:
აქედან ლუზისკენ, ლუზის ანუ ბეთელის, სამხრეთით გადის<br/>საზღვარი და ეშვება საზღვარი ყატაროთადარისკენ, მთაზე, რომელიც ქვემო<br/>ბეთ-ხორონის სამხრეთით არის.


text:
უხვევს საზღვარი და მიემართება დასავლეთისკენ მთის<br/>სამხრეთ კალთებზე, ბეთ-ხორონის გასწვრივ რომ არის სამხრეთით, და წყდება<br/>კირიათ-ბაყალთან ანუ კირიათ-იეყარიმთან, იუდაელთა ქალაქთან. ეს დასავლეთი<br/>მხარეა.


text:
სამხრეთი მხარე იწყება კირიათ-იეყარიმის ბოლოდან და<br/>მიემართება საზღვარი დასავლეთისკენ და აღწევს ნეფთოახის წყაროებამდე.


text:
ეშვება საზღვარი მთის ბოლოსაკენ, ჰინომის ძეთა ვაკის<br/>გასწვრივ რომ არის, რეფაიმების ველზე ჩრდილოეთით, და ეშვება ჰინომის ვაკეზე<br/>იებუსელის სამხრეთით, და ისევ ეშვება ყენ-როგელამდე.


text:
უხვევს ჩრდილოეთიდან და გამოდის ყენ-შემეშში, მიდის<br/>გელილოთისკენ, ადუმიმის მაღლობის გასწვრივ რომ არის, და ეშვება რეუბენის<br/>ძის, ბოჰანის, ქვასთან.


text:
გადის საზღვარი ბეთ-ხოგლასთან ჩრდილოეთით და წყდება<br/>საზღვარი მარილოვანი ზღვის ჩრდილოეთ ყურესთან, იორდანეს სამხრეთ ბოლოსთან.<br/>ეს არის სამხრეთი საზღვარი.


text:
იორდანე აღმოსავლეთის საზღვრავს. ეს არის ბენიამინის სამკვიდრო გარეშემო საზღვრებითურთ, მათი საგვარეულოების მიხედვით.<br/>


text:
ბენიამინის შთამომავალთა ქალაქები მათი საგვარეულოების<br/>მიხედვით იყო: იერიხონი, ბეთ-ხოგლა და ყემეკ-კელიცი;


text:
ცელაყი, ელეფი, იებუსი ანუ იერუსალიმი, გიბყათი, კირიათი<br/>- თორმეტი ქალაქი მათი დაბებითურთ. ეს არის ბენიამინის ძეთა სამკვიდრო მათი<br/>საგვარეულოების მიხედვით.


text:
მეორე წილი ხვდა სიმონს, სიმონიანთა შტოს, მათი საგვარეულოების მიხედვით. მათი სამკვიდრო იუდაელთა სამკვიდროს შორის იყო.<br/>


text:
და ყველა დაბა, რაც კი ამ ქალაქების ირგვლივ არის,<br/>ბაყალათ-ბეერამდე, სამხრეთ რამამდე. ეს არის სიმონიანთა შტოს სამკვიდრო<br/>მათი საგვარეულოების მიხედვით.


text:
იუდაელთა ნაკვეთიდან იყო გამოყოფილი სიმონიანთა სამკვიდრო, რადგან ზედმეტი წილი ჰქონდათ იუდაელებს და ამიტომაც მათ სამკვიდროში დაიმკვიდრეს სიმონიანებმა თავიანთი სამკვიდრო.


text:
მესამე წილი ზებულონიანებს ხვდა მათი საგვარეულოების<br/>მიხედვით; სარიდამდე აღწევდა მათი სამკვიდროს საზღვარი.


text:
მიდის საზღვარი ზღვისკენ და მარღალისკენ და ეკვრის დაბაშეთს, აგრეთვე ხევს, იაკნეყამის გასწვრივ რომ არის.<br/>


text:
ბრუნდება სარიდიდან აღმოსავლეთის მიმართულებით, მზის<br/>აღმოსავლეთისკენ, ქისლით-თაბორამდე; მიდის დაბრათისკენ და აღწევს იაფიაყს.


text:
იქიდან კვლავ აღმოსავლეთის მიმართულებით, მზის<br/>აღმოსავლეთისკენ, გაუვლის გეთს, ხეფერს და ყითა-კაცინს, და მიდის<br/>რიმონისკენ, მეთოარისკენ და ნეყასკენ.


text:
ეკვრის საზღვარი თაბორს, შახალიმას და ბეთ-შემეშს და<br/>წყდება საზღვარი იორდანესთან. თექვსმეტი ქალაქი თავისი დაბებითურთ.


text:
უკან ბრუნდება მზის აღმოსავლეთის მიმართულებით<br/>ბეთ-დაგონისკენ და ეკვრის ზებულონს და იფთახელის ველს ჩრდილოეთის მხრიდან<br/>ბეთ-ყეშეკთან, ნეყიელთან და მიდის ქაბულისკენ მარცხნივ.


text:
ბრუნდება საზღვარი რამასკენ ტიროსის ციხე-ქალაქამდე;<br/>ბრუნდება საზღვარი ხოსასკენ და წყდება ზღვასთან - ხებელიდან აქზიბამდე.


text:
მათი საზღვარია ხელეფიდან, ცაყანანიმის მუხნარიდან<br/>ადამი-ნეკების და იაბნიელის გავლით ლაკუმამდე და წყდება იორდანესთან.


text:
უკან ბრუნდება საზღვარი დასავლეთის მიმართულებით<br/>აზნოთ-თაბორისკენ, იქიდან მიდის ხუკოკისკენ და ეკვრის ზებულონს<br/>სამხრეთიდან, ხოლო აშერს ეკვრის დასავლეთიდან და იუდას იორდანესთან მზის<br/>აღმოსავლეთით.


text:
გადასცდა მათ დანიანთა საზღვარი. გავიდნენ დანიანები და<br/>შეებრძოლნენ ლეშემს და აიღეს იგი, მახვილით მოსრეს, დაისაკუთრეს და<br/>დასახლდნენ იქ. უწოდეს ლეშემს დანი, თავიანთი მამამთავრის, დანის სახელი.


text:
დაამთავრეს ქვეყნის დანაწილება სამკვიდროებად საზღვრების<br/>მიხედვით. თავიანთ შორის მისცეს სამკვიდრო ისრაელიანებმა იესო ნავეს ძესაც.


text:
უფლის ბრძანებისამებრ მისცეს მას ქალაქი, რომელსაც<br/>მოითხოვდა - თიმნათ-სერახი ეფრემის მთაზე. ააშენა ქალაქი და დასახლდა იქ.


text:
ესენია სამკვიდროები, რომლებიც დაურიგეს ელეაზარ<br/>მღვდელმა, იესო ნავეს ძემ და მამამთავრებმა ისრაელიანთა შტოებს წილის ყრით<br/>სილოამში, უფლის წინაშე, სადღესასწაულო კარვის შესასვლელთან. ასე მორჩნენ<br/>ქვეყნის დანაწილებას.


text:
დაელაპარაკე და უთხარი ისრაელიანებს: დაიდგინეთ<br/>თავშესაფარი ქალაქები, რაზეც გელაპარაკებოდით მოსეს პირით,


text:
რომ გაიქცეს იქ მკვლელი, რომელსაც შეცდომით, უნებურად<br/>შემოაკვდება კაცი. თავშესაფარად გქონდეთ შურისმაძიებლისგან.


text:
გაიქცეს ერთ-ერთ ქალაქში, დადგეს კარიბჭესთან და ხმამაღლა<br/>გამოუცხადოს ამ ქალაქის უხუცესებს თავისი ამბავი. ისინიც მიიღებენ მას<br/>თავისთან, ქალაქში და მისცემენ ადგილს, რომ მათთან იცხოვროს.


text:
თუ დაედევნა შურისმაძიებელი, არ უნდა ჩაუგდონ მას ხელში<br/>მკვლელი, რადგან მისდაუნებურად შემოაკვდა თავისი ახლობელი. არ სჭირებია<br/>მისი ჯავრი არც გუშინ, არც გუშინწინ.


text:
იცხოვრებს ამ ქალაქში, ვიდრე არ წარუდგება საზოგადოებას<br/>სამსჯავროზე, ვიდრე იმ ხანების მღვდელმთავარი არ მოკვდება. მაშინ დაბრუნდეს<br/>მკვლელი და მივიდეს თავის ქალაქში, თავის სახლში, იმ ქალაქში, საიდანაც<br/>გამოიქცა.


text:
გამოყვეს კედეში გალილეაში, ნაფთალის მთაზე, შექემი<br/>ეფრემის მთაზე და კირიათ-არბე ანუ ხებრონი, იუდას მთაზე.


text:
იორდანეს გაღმა, იერიხონის პირდაპირ აღმოსავლეთით<br/>დაადგინეს: ბეცერი უდაბნოში, ვაკეზე, რეუბენის შტოდან, რაბათი გალაადში<br/>გადის შტოდან და გოლანი ბაშანში მენაშეს შტოდან.


text:
ეს ქალაქებია განკუთვნილი ყველა ისრაელიანასთვის და მდგმურისთვის, რომელიც მდგმურობს მათ შორის, რომ თავი შეაფაროს იქ უნებლიე მკვლელმა და არ მოკვდეს შურისმაძიებლის ხელით, ვიდრე საზოგადოებას წარუდგებოდეს.


text:
მივიდნენ ლევიანთა მამამთავრები ელეაზარ მღვდელთან, იესო ნავეს ძესთან და ისრაელიანთა შტოთა მამამთავრებთან.<br/>


text:
ასე ელაპარაკნენ მათ სილოამში, ქანაანელთა ქვეყანაში:<br/>ნაბრძანები აქვს უფალს მოსეს პირით, რომ მოგვცეს ქალაქები საცხოვრებლად და<br/>მათი სანახები პირუტყვისათვის.


text:
მისცეს ისრაელიანებმა ლევიანებს წილი თავიანთი<br/>სამკვიდროდან, უფლის ბრძანებისებრ, ეს ქალაქები მათი სანახებითურთ.


text:
ხვდა წილი კაჰათის საგვარეულოებს. ერგოთ წილისყრით აარონ<br/>მღვდელის შთამომავლებს, ლევიანებს იუდას შტოდან, სიმონის შტოდან და<br/>ბენიამინის შტოდან - ცამეტი ქალაქი.


text:
ხოლო კაჰათის დანარჩენ შთამომავალთ ეფრემის შტოს<br/>საგვარეულოებიდან, დანის შტოდან და მენაშეს შტოს ნახევრიდან - წილისყრით<br/>ათი ქალაქი.


text:
გერშონის შთამომავლებს ისაქარის შტოს საგვარეულოებიდან,<br/>აშერის შტოდან, ნაფთალის შტოდან და მენაშეს შტოს ნახევრიდან ბაშანში -<br/>წილისყრით ცამეტი ქალაქი.


text:
მერარის შთამომავლებს მათი საგვარეულოების მიხედვით<br/>რეუბენის შტოდან, გადის შტოდან და ზებულონის შტოდან - თორმეტი ქალაქი.


text:
მისცეს ისრაელიანებმა ლევიანებს წილისყრით ეს ქალაქები<br/>მათი სანახებითურთ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მოსესთვის უფალს.


text:
მისცეს ყანოკის მამისეული კირიათ-არბე, ანუ ხებრონი, იუდას მთაზე, თავისი სანახებითა და შემოგარენითურთ.<br/>


text:
აარონ მღვდლის შთამომავლებს მისცეს კაცისმკვლელთა თავშესაფარი ქალაქი - ხებრონი თავისი სანახებითურთ და ლიბნა თავისი სანახებითურთ,


text:
ყაინი თავისი სანახებითურთ, იუტა თავისი სანახებითურთ და ბეთ-შემეში თავისი სანახებითურთ - ცხრა ქალაქი ამ ორი შტოდან.


text:
კაჰათის საგვარეულოებს, ლევიანებს - კაჰათის დანარჩენ შთამომავლობას ერგოთ წილისყრით ქალაქები ეფრემის შტოდან.


text:
მისცეს მათ კაცისმკვლელთა თავშესაფარი ქალაქი შექემი, თავისი სანახებითურთ ეფრემის მთაზე, და გეზერი თავისი სანახებითურთ;


text:
მენაშეს შტოს ნახევრიდან: თაყანაქი თავისი სანახებითურთ და გათ-რიმონი თავისი სანახებითურთ - ორი ქალაქი.


text:
გერშონის შთამომავლებს, ლევიანთა საგვარეულოს ხალხს, მისცეს მენაშეს შტოს ნახევრიდან კაცისმკვლელთა თავშესაფარი ქალაქი გოლანი ბაშანში თავისი სანახებითურთ და ბეეშთერა თავისი სანახებითურთ - ორი ქალაქი.


text:
ნაფთალის შტოდან კაცისმკვლელთა თავშესაფარი ქალაქი კედეში გალილეაში თავისი სანახებითურთ, ხამოთ-დორი თავისი სანახებითურთ და კართანი თავისი სანახებითურთ.


text:
მერარიანთა საგვარეულოებს, დანარჩენ ლევიანებს ზებულონის შტოდან იოკნეყამი თავისი სანახებითურთ და კართა თავისი სანახებითურთ.<br/>


text:
გადის შტოდან: კაცისმკვლელთა თავშესაფარი ქალაქი ნაბოთი გალაადში თავისი სანახებითურთ და მახანაიმი თავისი სანახებითურთ,


text:
მერარის შთამომავლობას საგვარეულოების მიხედვით, ლევიანთა დანარჩენ საგვარეულოებებს, წალისყრით შეხვდათ სულ თორმეტი ქალაქი.


text:
მისცა უფალმა ისრაელს მთელი ქვეყანა, რომლის მიცემასაც დაჰპირდა მათ მამა-პაპას. მათაც დაისაკუთრეს იგი და დამკვიდრდნენ იქ.


text:
მოასვენა ისინი უფალმა ყოველის მხრიდან, როგორც დაჰპირდა მათ მამა-პაპას. ვერა მტერი ვერ უმკლავდებოდა მათ, ყველანი ხელში ჩაუგდო მათ უფალმა.


text:
არ გაცუდებულა არცერთი სასიკეთო სიტყვა, რომელიც კი ისრაელის სახლისთვის უთქვამს უფალს, ყველაფერი ახდა.


text:
უთხრა მათ: თქვენ ასრულებდით ყველაფერს, რასაც მოსე,<br/>უფლის მორჩილი, გიბრძანებდათ. მეც ყურს მიგდებდით ყველაფერში, რასაც<br/>გიბრძანებდით.


text:
არ მიგიტოვებიათ თქვენი ძმები მრავალი ხნის მანძილზე<br/>დღემდე. ასრულებდით სამსახურს - უფლის, თქვენი ღმერთის ნაბრძანებს.


text:
ახლა კი დაასვენა უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, თქვენი ძმები,<br/>როგორც ნათქვამი ჰქონდა მათთვის. ახლა გაბრუნდით და წადით თქვენ-თქვენს<br/>კარვებში, თქვენს კუთვნილ მიწაზე, რომელიც მოუცია თქვენთვის მოსეს, უფლის<br/>მორჩილს, იორდანეს გაღმა.


text:
ოღონდ ბეჯითად შეასრულეთ მცნება და რჯული რომელიც<br/>გიბრძანათ მოსემ, უფლის მორჩილმა, რომ გიყვარდეთ უფალი, თქვენი ღმერთი,<br/>იაროთ მის გზაზე, დაიცვათ მისი ნაბრძანევი, მიეწებოთ მას და ემსახუროთ<br/>მთელი თქვენი გულითა და მთელი თქვენი სულით.


text:
მენაშეს შტოს ნახევრისთვის ბაშანში ჰქონდა მოსეს მიცემული<br/>სამკვიდრო; მეორე ნახევარს იესომ მისცა მათი ძმების გვერდით, იორდანეს<br/>გაღმა, დასავლეთით. ისინიც დალოცა იესომ, როცა თავ-თავიანთ კრვებში<br/>ისტუმრებდა მათ.


text:
ასე უთხრა მას: დიდი ქონებით ბრუნდებით თქვენთქვენს<br/>კარვებში, დიდძალი პირუტყვით, ოქრო-ვერცხლით, სპილენძით, რკინით, დიდძალი<br/>სამოსელით. გაუნაწილეთ მტრისგან აღებული ნადავლი თქვენს ძმებს.


text:
გაბრუნდნენ რეუბენიანები, გადიანები და მენაშეს ნახევარი შტო ისრაელიანთაგან სილოამიდან, ქანაანის ქვეყანაში რომ არის, და წავიდნენ გალაადის ქვეყანაში, თავიანთ წილხვედრილ ქვეყანაში, სადაც უნდა დასახლებულიყვნენ უფლის ბრძანებით, მოსემ რომ ამცნო მათ.


text:
მიადგნენ იორდანეს სანახებს ქანაანის ქვეყანაში და ააშენეს იქ რეუბენიანებმა, გადიანებმა და მენაშეს შტოს ნახევარმა სამსხვერპლო იორდანესთან, დიდი სამსხვერპლო გამოსაჩენად.


text:
გაიგეს ისრაელიანებმა და თქვეს: აჰა, რეუბენიანებმა, გადიანებმა და მენაშეს ნახევარმა შტომ ააშენეს სამსხვერპლო ქანაანის ქვეყანაში, იორდანეს სანახებში, ისრაელიანთა მხარეს.


text:
გაიგეს ისრაელიანებმა და შეიკრიბა ისრაელიანთა მთელი საზოგადოება სილოამში მათ წინააღმდეგ გასალაშქრებლად.<br/>


text:
გააგზავნეს ისრაელიანებმა რეუბენიანებთან, გადიანებთან და მენაშეს შტოს ნახევართან გალაადის მხარეში ფინხას ელეაზარის ძე, მღვდელი.


text:
გააყოლეს ათი თავკაცი, თითო თავკაცი თითო საგვარეულოზე ისრაელის შტოდან; საგვარეულოს თითოეული თავკაცი ისრაელის ათასეულის უფროსი იყო.


text:
მივიდნენ რეუბენიანებთან, გადიანებთან და მენაშეს შტოს ნახევართან გალაადის მხარეში და ასე ელაპარაკნენ მათ:


text:
ასე ამბობს უფლის მთელი საზოგადოება: რატომ უმტყუნეთ ისრაელის ღმერთს, ზურგი რომ შეაქციეთ დღეს უფალს და სამსხვერპლო აიშენეთ უფლის გასაჯავრებლად.


text:
განა არ კმაროდა ჩვენთვის ფეღორის დანაშაული, რისგანაც დღემდე ვერ განვმწმედილვართ და რომ აზარალებს უფლის საზოგადოებას?


text:
ზურგი შეგიქცევიათ დღეს უფლისათვის, აჯავრებთ დღეს უფალს, რომ ხვალ რისხვა დაატეხოს ისრაელის მთელს საზოგადოებას.


text:
თუ უწმიდური გგონიათ თქვენი კუთვნილი მიწა, გადადით უფლის კუთვნილ მიწაზე, სადაც უფლის სავანე ასვენია; ჩვენს შორის დაისაკუთრეთ სამკვიდრო, ოღონდ უფალს ნუ გააჯავრებთ; ნურც ჩვენც გაგვაჯავრებთ იმით, რომ უფლის, ჩვენი ღმერთის სამსხვერპლოს გარდა სხვა სამსხვერპლოს იშენებთ.


text:
განა აქან ზარახის ძე არ იყო, დარისხებულს რომ შეჰბედა? მაგრამ რისხვა ისრაელის მთელს საზოგადოებას დაატყდა თავს. მარტო ის არ მომკვდარა მისი დანაშაულის გამო.


text:
მიუგეს რეუბენიანებმა, გადიანებმა და მენაშეს შტოს ნახევარმა და ელაპარაკნენ ისრაელის ათასეულთა თავკაცებს.


text:
ღმერთების ღმერთმა უფალმა, ღმერთების ღმერთმა უფალმა უწყის და ისრაელმაც უწყოდეს: დღესვე დავიღუპოთ, თუ უფლის გასაჯავრებლად და მის საღალატოდ მოვქცეულიყავით ასე;


text:
თუ სამსხვერპლო უფლისათვის ზურგის შესაქცევად აგვეშენებიოს აღსავლენისთვის საძღვნოდ თუ სამადლობელი მსხვერპლისათვის, თავად უფალი იყოს განმკითხავი.


text:
თუ თავის დასაზღვევად არ მოვქცეულიყავით ასე, რომ ხვალ თქვენს შვილებს არ ეთქვათ ჩვენი შვილებისათვის: რა საქმე გაქვთო უფალთან, ისრაელის ღმერთთან?<br/>


text:
საზღვროდ იორდანე დაგიდოთ უფალმა ჩვენსა და თქვენს შორის, რეუბენიანებო და გადიანებო. არა გაქვთო წილი უფალში. აუკრძალავენ თქვენი შვილები ჩვენს შვილებს უფლისადმი მოწიწებას.


text:
არამედ იმისათვის, რომ მოწმე იყოს ჩვენსა და თქვენს შორის, ჩვენს მომავალ თაობებს შორის, რომ ჩვენც ვემსახურებოდით უფალს ჩვენი აღსავლენით, საკლავით და სამადლობელით, რომ არ უთხრან ხვალ თქვენმა შვილებმა ჩვენს შვილებს, წილი არა გაქვთო უფალში.


text:
ვიფიქრეთ: როცა ასე გვეტყვიან ჩვენ და ჩვენს შემდგომ თაობას, მივუგებთ: აჰა, უფლის სამსხვერპლო, რომელიც ჩვენმა მამა-პაპამ ააშენა არა აღსავლენისათვის და საკლავისთვის, არამედ რათა მოწმე ყოფილიყო იგი ჩვენსა და თქვენს შორის.


text:
როგორ ვიზამდით, რომ უფალი გაგვეჯავრებინა და ზურგი შეგვექცია დღეიდან მისთვის, რომ სამსხვერპლო აგვეშენებინა აღსავლენისთვის, ძღვენისათვის და საკლავისთვის გარდა უფლის, ჩვენი ღმერთის სამსხვერპლოსი, მისი სავანის წინ რომ დგას.


text:
გაიგონეს და მოიწონეს ფინხას მღვდელმა, საზოგადოების თავკაცებმა და ისრაელის ათასეულთა მეთაურებმა, მას რომ ახლდნენ, რეუბენიანთა, გადიანთა და მენაშეანთა ნათქვამი სიტყვები.


text:
უთხრა ფინხას ელეაზარის ძემ, მღვდელმა, რეუბენიანებს, გადიანებს და მენაშეანებს: დღეს გავიგეთ, რომ ჩვენს შორისაა უფალი, რომ არ გიმტყუნებიათ უფლისათვის. თქვენ იხსენით ისრაელი უფლის ხელიდან.


text:
გაბრუნდნენ ფინხას ელეაზარის ძე, მღვდელი, და თავკაცები რეუბენიანთაგან და გადიანთაგან - გალაადის ქვეყნიდან ქანაანის ქვეყნისაკენ, და მოუტანეს ამბავი ისრაელიანებს.


text:
მოიწონეს ეს ამბავი ისრაელიანებმა და აკურთხეს ისრაელიანებმა ღმერთი, აღარ უფიქრიათ მათზე გალაშქრება და იმ ქვეყნის გაპარტახება, სადაც რეუბენიანები და გადიანები ცხოვრობდნენ.


text:
უწოდეს რეუბენიანებმა და გადიანებმა ამ სამსხვერპლოს ყედი (მოწმე), რადგან მოწმე არისო იგი ჩვენს შორის, რომ ღმერთია უფალი.


text:
მრავალი ხანი გამოხდა მას შემდეგ, რაც მოასვენა უფალმა ისრაელი გარეშემო მტრებისაგან, და მოხუცდა იესო, ხანში შევიდა.<br/>


text:
მოუხმო იესომ მთელს ისრაელს, მის უხუცესებს, მის<br/>თავკაცებს, მის მსაჯულებს, მის ზედამხედველებს და უთხრა მათ: მე დავბერდი,<br/>ხანში შევედი.


text:
თქვენი თვალით გაქვთ ნანახი ყველაფერი, რაც უფალმა,<br/>თქვენმა ღმერთმა დამართა ყველა ამ ხალხს თქვენს წინაშე, რადგან უფალი,<br/>თქვენი ღმერთი იყო, თქვენთვის რომ იბრძოდა.


text:
ხედავთ, წილად გარგუნეთ ყველა ეს დარჩენილი ხალხი თქვენი<br/>შტოების სამკვიდროდ, იორდანედან მოყოლებული, და ყველა ხალხი, რომელიც<br/>აღვგავე დიდ ზღვამდე, მზის დასავლამდე.


text:
თავად უფალი, თქვენი ღმერთი აყრის მათ თქვენგან და<br/>განდევნის, რათა დაიმკვიდროთ მათი ქვეყანა, როგორც ნათქვამი აქვს თქვენთვის<br/>უფალს, თქვენს ღმერთს.


text:
მტკიცედ დაიცავით და შეასრულეთ ყველაფერი, რაც მოსეს<br/>რჯულის წიგნშია ჩაწერილი, არ გადაუხვიოთ მას არც მარჯვნივ, არც მარცხნივ.


text:
ნუ შეერევით ამ ხალხს, თქვენს შორის რომ დარჩნენ, ნუ<br/>ახსენებთ მათი ღმერთების სახელს და ნურც დაიფიცავთ მათ, ნურც ემსახურებით<br/>და ნურც თაყვანს სცემთ.


text:
ერთი თქვენიანი განდევნის მათ ათასს, რადგან თავად უფალი, თქვენი ღმერთი იბრძვის თქვენთვის, როგორც შეპირებული იყო.<br/>


text:
თუ განდგებით და მიეწებებით ამ დანარჩენ ხალხს, თქვენს შორის რომ დარჩნენ, დაუმოყვრდებით მათ და ასე შეერევით ერთმანეთს,


text:
იცოდეთ, აღარ აჰყრის უფალი თქვენგან ამ ხალხებს, არამედ მახედ და ხაფანგად, შოლტად ექცევიან თქვენს ფერდებს, ეკლად ჩაგესობიან თვალში, ვიდრე არ გადაშენდებით ამ მადლიანი მიწიდან, რომელიც უფალმა, თქვენმა ღმერთმა მოგცათ თქვენ.


text:
აჰა, დღეს მივდივარ წუთისოფლის წესისამებრ. მთელი თქვენი გულითა და სულით შეიგნეთ, რომ არცერთი სიტყვა არ გაცუდებულა იმ სასიკეთო სიტყვებიდან, რაც თქვენზე უთქვამს უფალს, თქვენს ღმერთს.


text:
როგორც აგიხდათ ყველა სასიკეთო სიტყვა, რაც უფალს, თქვენს ღმერთს ჰქონდა ნათქვამი თქვენთვის, ასევე აგიხდენთ უფალი მუქარის სიტყვას, ვიდრე არ აღგვის ყველას ამ მადლიანი მიწიდან, რომელიც უფალმა, თქვენმა ღმერთმა მოგცათ თქვენ.


text:
თუ გადახვალთ უფლის, თქვენი ღმერთის აღთქმას, რომელიც დადებული აქვს თქვენთან, წახვალთ და უცხო ღმერთებს დაუწყებთ სამსახურს და თაყვანისცემას, უფლის რისხვა დაგატყდებათ თავს და დაუყოვნებლივ გადაშენდებით ამ მადლიანი ქვეყნიდან, რომელიც თქვენთვის მოუცია.


text:
თავი მოუყარა იესომ ისრაელის ყველა შტოს შექემში, დაიბარა ისრაელის უხუცესობა, მისი თავკაცები, მისი მსაჯულები, მისი ზედამხედველები და ისინიც წარდგნენ ღვთის წინაშე.<br/>


text:
უთხრა იესომ მთელს ერს: ასე ამბობს უფალი, ისრაელის<br/>ღმერთი: მდინარის გაღმა ცხოვრობდა თქვენი მამა-პაპა ძველთაგანვე - თერახი,<br/>აბრაამის მამა და ნახორის მამა - და ემსახურებოდა უცხო ღმერთებს.


text:
წამოვიყვანე მამაშენი აბრაამი მდინარის გაღმიდან და<br/>მოვატარე მთელი ქანაანის ქვეყანა, ვუმრავლე თესლი და მივეცი ისაკი.


text:
მივეცი ისაკს იაკობი და ესავი; მივეცი ესავს სეყირის მთა<br/>დასამკვიდრებლად, ხოლო იაკობი თავისი შვილებითურთ ეგვიპტეში ჩავიდა.


text:
გავგზავნე მოსე და აარონი და ვგვემე ეგვიპტე სასწაულებით,<br/>რომლებიც მოვიმოქმედე მის შუაგულში. მერე ამოვიყვანე ისინი.


text:
ამოვიყვანე ეგვიპტიდან თქვენი მამა-პაპა და მოადექით<br/>ზღვას; ედევნებოდნენ ეგვიპტელები თქვენს მამა-პაპას ეტლებითა და ცხენებით<br/>მეწამულ ზღვამდე.


text:
შეჰღაღადეს უფალს და მანაც ჩამოაფინა უკუნი თქვენსა და<br/>ეგვიპტელებს შორის, მოაქცია მათზე ზღვა და დაფარა ისინი. თქვენი თვალით<br/>გაქვთ ნანახი, რა ვუყავი ეგვიპტელებს. მას მერე უდაბნოში ცხოვრობდით<br/>მრავალი ხანი.


text:
მიგიყვანეთ ამორეველთა ქვეყანაში, იორდანეს გაღმა რომ<br/>ცხოვრობდნენ. შეგებრძოლენ, მაგრამ ხელში ჩაგაგდებინეთ ისინი. თქვენ<br/>დაისაკუთრეთ მათი ქვეყანა და მე აღვგავე ისინი თქვენგან.


text:
ადგა ბალაკ ციფორის ძე, მოაბის მეფე, და ბრძოლა გაუმართა ისრაელს და დაიბარა ბალაამი, ბეყორის ძე, თქვენს დასაწყევლად.


text:
გადალახეთ იორდანე და მიადექით იერიხონს. გაგიმართეს ბრძოლა იერიხონის პატრონებმა - ამორეველებმა, ფერიზელებმა, ქანაანელებმა, ხეთელებმა, გირგაშეველებმა, ხივიელებმა და იებუსეველებმა.


text:
კრაზანები გავუშვი თქვენს წინ და მათ გარეკეს თქვენგან ორი ამორეველი მეფე, არა მახვილით და არა მშვილდით.<br/>


text:
მოგეცით მიწა, რომელზეც არ გიშრომიათ, და ქალაქები, რომლებიც არ აგიშენებიათ, მაგრამ ცხოვრობთ იქ. საზრდოობთ ვენახებითა და ზეთისხილის ბაღებით, რომლებიც თქვენ არ გაგიშენებიათ.


text:
მაშ, გეშინოდეთ უფლისა, ემსახურეთ მას წრფელად და ერთგულად, უარყავით ღმერთები, რომელთაც ემსახურებოდა თქვენი მამა-პაპა იორდანეს გაღმა და ეგვიპტეში, და ემსახურეთ უფალს.


text:
თუ ავად მიგაჩნიათ თქვენს თვალში უფლის სამსახური, ახლავე გადაწყვიტეთ ვის ემსახუროთ - იმ ღმერთებს, ვისაც თქვენი მამა-პაპა ემსახურებოდა იორდანეს გაღმა თუ ამორეველთა ღმერთებს, რომელთა ქვეყანაშიც ცხოვრობთ. მე და ჩემი სახლი კი უფლის სამსახურში ვიქნებით.


text:
რადგან უფალია ჩვენი ღმერთი, მან ამოიყვანა ჩვენი მამა-პაპა ეგვიპტელთა ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან, მან მოიმოქმედა ეს დიადი სასწაულები ჩვენს თვალწინ, ის გვიფარავდა მთელს გზაზე, სადაც დავდიოდით, და ყველა ხალხში, რომელთა შორისაც გაგვივლია.


text:
განდევნა უფალმა ჩვენგან ყველა ხალხი და ამორეველებიც, ამ ქვეყნის მკვიდრნი. ჩვენც უნდა ვემსახუროთ უფალს, რადგან ჩვენი ღმერთია ის.


text:
უთხრა იესომ ერს: ვერ შეძლებთ უფლის სამსახურს, რადგან წმიდა ღმერთია იგი, შურიანია იგი, არ გაპატიებთ დანაშაულს და ცოდვებს.


text:
თუ მიატოვებთ უფალს და უცხოთა ღმერთების სამსახურს შეუდგებით, უბედურებას დაგათევთ თავს უფალი. ბოლოს მოგიღებთ მას შემდეგ, რაც ამდენი სიკეთე გიყოთ.


text:
უთხრა იესომ ერს: თქვენვე იყავით თქვენი თავის მოწმენი, რომ უფლის სამსახურს ირჩევთ. მიუგეს: მოწმენი ვართ.


text:
მაშ, უარყავით უცხოთა ღმერთები, თქვენს შორის რომ არიან, და გული მიაბრუნეთ უფლის, ისრაელის ღმერთისკენ.


text:
ჩასწერა იესომ ეს სიტყვები საღვთო რჯულის წიგნში, აიღო დიდი ქვა და აღმართა იქ, მუხის ქვეშ, უფლის საწმიდართან რომ იდგა.


text:
უთხრა იესომ მთელს ერს: აჰა, ეს ქვა იყოს ჩვენს მოწმედ, რადგან მან მოისმინა ყოველი სიტყვა, რაც უფალმა გვითხრა ჩვენ. იყოს თქვენს მოწმედ, რათა არ უარყოთ თქვენი ღმერთი.


text:
დამარხეს იგი თავისი სამკვიდროს საზღვარში, თიმნათ-სერახში, ეფრემის მთაზე რომ არის, გაყაშის მთის ჩრდილოეთით.


text:
ემსახურებოდა უფალს ისრაელი იესოს დროს და უხუცესთა დროს, რომელნიც ცხოვრობდნენ იესოს მერე და იცოდნენ უფლის ყოველი საქმე, რაც ისრაელისთვის მოიმოქმედა.


text:
იოსების ძვლები, ისრაელიანებმა რომ ამოიტანეს ეგვიპტიდან, დამარხეს შექემში, ყანაში, რომელიც ნაყიდი ჰქონდა იაკობს ას კესიტად შექემის მამის, ხამორის შთამომავალთაგან და რომელიც იოსებიანთა სამკვიდროში მოხვდა.


text:
მოკვდა ელეაზარი, აარონის ძე და დამარხეს იგი ფინხასის, მისი ძის, ბორცვზე, რომელიც ეფრემის მთაზე მიეკუთვნა მას.


text:
იესოს სიკვდილის შემდეგ ჰკითხეს ისრაელიანებმა უფალს: რომელი ჩვენგანი გავიდეს პირველი ქანაანელებთან საომრად?<br/>


text:
უთხრა იუდამ თავის ძმას სიმონს: გამომყევი ჩემს<br/>წილხვდომილში, ერთად ვეომოთ ქანაანელებს. მერე მე გამოგყვები შენს<br/>წილხვდომილში. და გაჰყვა სიმონი.


text:
გავიდა იუდა და უფალმა ხელში ჩაუგდო ქანაანელები და<br/>ფერიზელები. ამოხოცეს ისინი ბეზეკში - ათი ათასი კაცი.


text:
თქვა ადონი-ბეზეკმა: სამოცდაათი მეფე, ხელებზე და ფეხებზე<br/>ცერები რომ დავაჭერი, ჩემი სუფრის ქვეშ აგროვებდა ნამვსრევს. რასაც<br/>ჩავდიოდი, იგივე მომაგო ღმერთმა. წაიყვანეს იგი იერუსალიმში და იქ მოკვდა.


text:
გაილაშქრა იუდამ ხებრონში მცხოვრებ ქანაანელებზე (უწინ<br/>ჰებრონს კირიათ-არბა ერქვა); დაამარცხეს შეშაი, ახიმანი და თალმაი.


text:
ღოთენიელმა, ქალების უმცროსი ძმის კენაზის ძემ, აიღო<br/>ქალაქი და ქალებმა ცოლად მისცა მას თავისი ასული ყაქსა.


text:
ვიდრე შინ გაემგზავრებოდნენ, ცოლმა დაარიგა ღოთენიელი და<br/>თავისი მამისაგან მიწა გამოათხოვინა. თვითონ კი ჩამოხდა სახედრიდან და როცა<br/>ქალებმა ჰკითხა, რა გინდაო,


text:
მიუგო: მომეცი კურთხევა, რაკი ურწყავ მიწას მაძლევ, ბარემ<br/>წყალსატევვბიც მომეცი. შეუსრულა სათხოვარი. მისცა ქალებმა ზემო<br/>წყალსატევები და ქვემო წყალსატევები.


text:
მოსეს სიმამრის, იოთორ კენიელის შთამომავლებიც თან ამოჰყვნენ იუდიანებს ფინიკთა ქალაქიდან იუდას უდაბნოში, რომელიც არადის სამხრეთით მდებარეობს. მოვიდნენ და ადგილობრივ ხალხში ჩასახლდნენ.


text:
გავიდა იუდა თავის ძმასთან სიმონთან ერთად. დაამარცხეს<br/>ცეფათის ქანაანელები, ააოხრეს ქალაქი და უწოდეს ხორმა (ნაოხარი).


text:
აიღო იუდამ ღაზა და მისი შემოგარენი, ასკალონი და მისი<br/>შემოგარენი, ყეკრონი და მისი შემოგარენი, აშდოდი და მისი შემოგარენი.


text:
უფალი იყო იუდასთან და მან მთიანეთი დაიმკვიდრა, ბარელები<br/>კი ვერ აჰყარა, რადგან მათ რკინის ეტლები ჰქონდათ.


text:
მისცეს ხებრონი ქალებს, როგორც მოსესაგან იყო დანაბარები.<br/>დაიმკვიდრა მან ყანაკის ძეთა სამი ქალაქი და ყანაკის სამივე ძე აჰყარა<br/>იქიდან.


text:
მაგრამ იებუსეველები - იერუსალიმის მკვიდრნი ვერ აჰყარეს ბენიამინიანებმა და იებუსეველები დღემდე ცხოვრობენ იერუსალიმში ბენიამინიანთა გვერდით.<br/>


text:
დაინახეს მზვერავებმა ქალაქიდან გამომავალი კაცი,<br/>შეიპყრეს და უთხრეს: გვიჩვენე ქალაქში შესასვლელი და წყალობას გიზამთ.


text:
უჩვენა კაცმა ქალაქში შესასვლელი. მახვილით მოსრეს<br/>ქალაქი, ხოლო ის კაცი და მთელი მისი სახლობა გაუშვეს.


text:
მენაშემ ვერ აჰყარა ბეთ-შეანი თავისი სოფლებითურთ, ვერც<br/>თაყანაქი თავისი სოფლებითა და მცხოვრებლებითურთ, ვერც დორი თავისი<br/>სოფლებითა და მცხოვრებლებითურთ, ვერც იბლეყამი თავისი სოფლებითა და<br/>მცხოვრებლებითურთ, ვერც მეგიდო თავისი სოფლებითურთ. დარჩნენ და ცხოვრობდნენ<br/>ქანაანელები ამ მიწაზე.


text:
ეფრემმა ვერ აჰყარა გაზერის ქანაანელები, ცხოვრობდნენ<br/>ქანაანელები გაზერში მათ გვერდით და ხარკს უხდიდნენ.


text:
ზაბულონმა ვერ აჰყარა კიტრონელები და ნაქლოლელები, ცხოვრობდნენ ისინი მათ გვერდით და მისი მოხარკენი შეიქნენ.<br/>


text:
აშერმა ვერ აჰყარა ყაქოელები, რომლებიც ხარკს უხდიდნენ,<br/>ვერც დორელები და სიდონელები, ვერც ახლაბელები, აქზიბელები, ქელბელები,<br/>აფიკელები და რექობელები.


text:
ნაფთალიმ ვერ აჰყარა ბეთ-შემეში და ბეთ-ანათი; ცხოვრობდა<br/>იქაურ ქანაანელებს შორის. ბეთ-შემეშელებიც და ბეთ-ანათელებიც მისი<br/>მოხარკენი შეიქნენ.


text:
დარჩნენ და ცხოვრობდნენ ამორეველები ქარ-ქერესში, სადაც<br/>დათვები და მელებია, აიალონში და შაყალბიმში, მაგრამ იოსების სახლის ხელი<br/>მძიმედ დააწვა ამორეველებს და მოხარკედ გაუხდნენ ისინი.


text:
მოვიდა უფლის ანგელოზი გილგალიდან ბოქიმში და ბეთელში ისრაილის სახლთან და თქვა: ასე ამბობს უფალი: გამოგიყვანეთ ეგვიპტიდან და მოგიყვანეთ ამ ქვეყანაში, რომელიც თქვენს მამა-პაპას აღვუთქვი. ვუთხარი, არ დავარღვევ-მეთქი თქვენთან დადებულ აღთქმას უკუნისამდე.<br/>


text:
ოღონდ ნუ შეკრავთ-მეთქი კავშირს ამ ქვეყნის ხალხთან, ნუ<br/>იწამებთ მათ ღმერთებს, დაამსხვრიეთ მათი კერპები, დაანგრიეთ-მეთქი მათი<br/>სამსხვერპლოები. თქვენ კი არ ისმინეთ ჩემი. ეს რა ჩაიდინეთ!


text:
ამიტომაც გეუბნებით: მათ, ვის აყრასაც ვაპირებდი, აღარ<br/>ავყრი. აღარ ავყრი მათ თქვენგან, რომ ხუნდებად გექცნენ ისინი, მახედ<br/>გექცნენ მათი ღმერთები.


text:
დაითხოვა იესომ ხალხი და წავიდ-წამოვიდნენ ისრაელიანები<br/>თავ-თავიანთ სახლებში, თავ-თავიანთ წილხვდომილ ქვეყნებში, რათა<br/>დაემკვიდრებინათ იგი.


text:
უფალს ემსახურებოდა ერი იესოს მთელ სიცოცხლეში და<br/>უხუცესთა მთელ სიცოცხლეში, რომლებიც იესოს შემდგომ იყვნენ და ნანახი<br/>ჰქონდათ ყველა დიადი საქმე, ისრაელისათვის რომ აღასრულა უფალმა.


text:
მთელი ის თაობაც გადავიდა მამა-პაპასთან. მოვიდა სხვა<br/>თაობა რომელსაც არ გაეგონა უფალი, არც მისი საქმენი, ისრაელისთვის რომ<br/>აღასრულა.


text:
დაივიწყეს უფალი, თავიანთი მამა-პაპის ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა ისინი, მიიქცნენ უცხო ღმერთებისკენ, მეზობელ ხალხთა ღმერთებისაკენ და თაყვანს სცემდნენ მათ.<br/>


text:
აღიგზნო უფლის რისხვა ისრაელიანთა მიმართ, ხელში ჩაუგდო<br/>ისინი მძარცველებს და აძარცვინა. ხელში ჩაუგდო გარშემორტყმულ მტერს და<br/>ვეღარ უმკლავდებოდნენ მათ.


text:
სადაც არ უნდა წასულიყვნენ, ავბედითად წარმართავდა მათ<br/>უფლის ხელი, როგორც უთხრა მათ უფალმა და დაემუქრა მათ უფალი. დიდად<br/>შეაჭირვა ისინი.


text:
მაგრამ არც მსაჯულებს უჯერებდნენ, უზნეობდნენ უცხო<br/>ღმერთების კვალზე, თაყვანს სცემდნენ მათ და მალევე უხვევდნენ იმ გზიდან,<br/>რომლითაც დადიოდა მათი მამა-პაპა, უფლის მცნებათა მორჩილი. ესენი იმათ<br/>მსგავსად არ იქცეოდნენ.


text:
მას შემდეგ, რაც მსაჯულები დაუდგინა მათ უფალმა, უფალი<br/>იყო მსაჯულთან და მტრებისაგან იფარავდა მათ მსაჯულის სიცოცხლეში. რადგან<br/>ებრალებოდა ისინი უფალს, როცა ესმოდა, როგორ გმინავდნენ მჩაგვრელთა და<br/>შემავიწროებელთა ხელში.


text:
მაგრამ მოკვდებოდა თუ არა მსაჯული, მამებზე უარესს<br/>ჩადიოდნენ, მიიქცეოდნენ უცხო ღმერთებისკენ, ემსახურებოდნენ და თაყვანს<br/>სცემდნენ მათ. არ ეშვებოდნენ თავიანთ ბოროტ საქმეს და ურჩობის გზას არ<br/>სტოვებდნენ.


text:
აღიგზნო უფლის რისხვა ისრაელის მიმართ და თქვა მან: რაკი<br/>ამ ერმა უღალატა ჩემსა და მათ მამაპაპას შორის დადებულ აღთქმას და აღარ<br/>მიჯერებს,


text:
რათა გამოვცადო ისრაელი მათით, დაადგებიან თუ არა უფლის<br/>გზას და ივლიან თუ არა იმ გზით, როგორც მათი მამა-პაპა დადიოდა.


text:
ამიტომ იყო, აუყრელი რომ დატოვა ეს ხალხები უფალმა,<br/>თავიდანვე რომ არ აჰყარა და არ ჩაუგდო ხელში იესოს.


text:
აი, ის ხალხები, აუყრელი რომ დატოვა უფალმა, რათა გამოეცადა მათით ისრაელიანება, ყველანი, ვინც ვერცერთ ქანაანურ ომს ვერ შეესწრო.<br/>


text:
მხოლოდ იმისთვის, რომ შესწრებოდნენ და ესწავლათ ომი<br/>ისრაელიანთა შემდგომ თაობებს, რომლებიც უწინდელ ომებს ვერ შეესწრნენ:


text:
ფილისტიმელთა ხუთი სამთავრო და ყველა ქანაანელი, ციდონელი<br/>და ხივიელი, ლიბანის მთიანეთში რომ ცხოვრობენ, ბაალ-ხერმონის მთიდან<br/>ხამათამდე.


text:
სურდა გამოეცადა ისრაელიანები მათით, ენახა დაიცავდნენ თუ<br/>არა უფლის მცნებებს, მოსეს პირით რომ ამცნო მათ მამა-პაპას.


text:
ცხოვრობდნენ ისრაელიანები ქანაანელთა, ხეთელთა,<br/>ამორეველთა, ფერიზელთა, ხივიელთა და იებუსეველთა შორის.


text:
უკუღმართად იქცეოდნენ ისრაელიანები უფლის თვალში,<br/>დაივიწყეს უფალი, თავიანთი ღმერთი, და ემსახურებოდნენ ბაალებსა და აშერებს.


text:
რისხვით აღიგზნო უფალი ისრაელის მიმართ, ხელში ჩაუგდო<br/>ისინი ქუშან-რიშთაიმს, არამის ორმდინარეთის მეფეს, და მორჩილებდნენ<br/>ისრაელიანები ქუშან-რიშთაიმს რვა წელი.


text:
მაშინ შეჰღაღადეს ისრაელიანებმა უფალს და უფალმა გამოუჩინა მათ მხსნელი, რომელმაც იხსნა ისინი: ღოთენიელი, ქალების უმცროსი ძმის, კენაზის ძე.


text:
უფლის სული იყო მასზე და გახდა იგი ისრაელის მსაჯული.<br/>გავიდა სალაშქროდ და ხელში ჩაუგდო უფალმა ქუშან-რიშთაიმი, არამის მეფე.<br/>სძლია მისმა ხელმა ქუშან-რიშთაიმს.


text:
კვლავ უკუღმართად იქცეოდნენ ისრაელიანები უფლის თვალში და ამძლავრა უფალმა ისრაელზე ყეგლონი, მოაბის მეფე, რადგან უკუღმართად იქცეოდნენ ისინი უფლის თვალში.<br/>


text:
მაშინ შეჰღაღადეს ისრაელიანებმა უფალს და გამოუჩინა მათ<br/>უფალმა მხსნელი აჰუდ გერას ძე, ბენიამინელი, ცაცია კაცი. ხარკი გაატანეს<br/>მას ისრაელიანებმა ყეგლონთან, მოაბის მეფესთან.


text:
თავად გილგალის საკერპოდან გამობრუნდა და უთხრა: საიდუმლო<br/>სიტყვა მაქვს შენთან, მეფეო! ბრძანა ყეგლონმა: ჩუმად! და ყველა კარისკაცი<br/>გარეთ გაიკრიფა.


text:
შევიდა აჰუდი მასთან. საგრილობელ ოთახში იჯდა, ცალკე რომ<br/>ჰქონდა ზემო სართულზე. უთხრა აჰუდმა: უფლის სიტყვა მაქვს სათქმელი შენთვის!<br/>და წამოიმართა ტახტიდან ყეგლონი მის დანახვაზე.


text:
და როგორც კი წამოიმართა, გაიკრა აჰუდმა მარცხენა ხელი,<br/>იძრო მარჯვენა თეძოსთან შებმული მახვილი და მუცელში აძგერა.


text:
ვადიანად ჩაეფლო შიგ მახვილი და ქონმა გადაფარა ვადა,<br/>რადგან მუცელშივე ჩაატოვა მახვილი, რომელსაც მეორე მხარეს გაეწვერა.


text:
როგორც კი გავიდა, მოვიდნენ მისი მსახურებიც და, აჰა, ჩაკეტილი დახვდათ ოთახის კარი. თქვეს: მოსასაქმებლად შეიკეტებოდაო საგრილობელ ოთახში.<br/>


text:
კარგა ხანს უცადეს და, როცა ნახეს, არავინ აღებდა ოთახის<br/>კარს, კლიტე მოარგეს, გააღეს და რას ხედავენ: მკვდარი აგდია ძირს მათი<br/>ბატონი.


text:
სანამ გონს მოეგებოდნენ, აჰუდმა სამშვიდობოს გამოაღწია,<br/>არავის გახსენებია იგი. გამოსცდა საკერპოს და თავი სეყირს შეაფარა.


text:
უთხრა: მომყევით, რადგან ხელში ჩაგიგდოთ უფალმა<br/>მოაბელები, თქვენი მტრები! გაჰყვნენ და გადაუჭრეს მოაბელებს იორდანეზე<br/>გადასასვლელი ფონი და არავინ გაატარეს.


text:
დაემორჩილა იმ დღეს მოაბი ისრაელს და დაისვენა ქვეყანამ<br/>ოთხმოცი წელი. სიკვდილამდე ისრაელის მსაჯული იყო აჰუდი.


text:
მის შემდეგ იყო შამგარი, ყანათის ძე, სახრით რომ დახოცა<br/>ექვსასი ფილისტიმელი, და მანაც იხსნა ისრაელი.


text:
და უფალმა ხელში ჩაუგდო ისინი იაბინს, ქანაანის მეფეს,<br/>რომელიც ხაცორში მეფობდა და მხედართმთავრად ჰყავდა სისარა, რომელიც<br/>ხაროშეთ-გოიმში ცხოვრობდა.


text:
შეჰღაღადეს ისრაელიანებმა უფალს, რადგან იაბინს ცხრაასი<br/>დარკინული ეტლი ჰქონდა და სასტიკად ჩაგრავდა ისრაელიანებს ოცი წელი.


text:
დებორას ფინიკის ქვეშ ცხოვრობდა იგი, რამასა და ბეთელს<br/>შორის, ეფრემის მთაში, და მიდიოდნენ ისრაელიანები მასთან რჯულის საქმეზე.


text:
კაცები გაგზავნა და ნაფთალის კადეშიდან დაიბარა ბარაკი,<br/>აბინოყამის ძე და უთხრა ასე: გიბრძანებს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ადექი და<br/>ადი თაბორის მთაზე, თან ათი ათასი კაცი წაიყვანე ნაფთალიანთაგან და<br/>ზებულონიანთაგან,


text:
ხოლო მე კიშონის ხევთან მოგგვრი იაბინის მხედართმთავარს<br/>სისარას თავისი ეტლებითა და ურიცხვი ლაშქრითურთ და ხელში ჩაგაგდებინებ.


text:
ბარაკმა უთხრა: თუ წამომყვები, წავალ, თუ არ წამომყვები,<br/>არ წავალ, რადგან არ ვიცი, რა დღეს მომივლენს უფალი თავის ანგელოზს.


text:
დებორამ უთხრა: წამოყოლით წამოგყვები, ოღონდ იცოდე, შენი აღარ იქნება დიდება ამ გზაზე, რომლითაც მიდიხარ, რადგან უფალი დიაცის ხელში ჩააგდებს სისარას. ადგა დებორა და წაჰყვა ბარაკს კადეშში.


text:
ქებერ კენიელი ცალკე გამოჰყოფოდა კენიელებს, მოსეს მოყვრის ქობაბის შთამომავლებს, და ცაყანამის მუხნარში გაეშალა კარვები, კადეშის მახლობლად.


text:
ხაროშეთ-გოიმიდან კიშონის ხევთან იხმო სისარამ მთელი<br/>თავისი ეტლიონი, ცხრაასი დარკინული ეტლი და მთელი ხალხი, რაც კი ჰყავდა.


text:
უთხრა დებორამ ბარაკს: გაემზადე, რადგან მოვიდა ის დღე,<br/>როცა უფალი ხელში ჩაგიგდებს სისარას. თვითონ გიწინამძღვრებს უფალი.<br/>ჩამოვიდა ბარაკი მთიდან და ჩამოჰყვა ათი ათასი კაცი.


text:
უფალმა დააფრთხობინა მახვილის პირით ბარაკის წინაშე<br/>სისარა, მთელი მისი ეტლიონი და მთელი მისი ლაშქარი. გადმოხტა სისარა<br/>ეტლიდან და ფეხით გაიქცა.


text:
ხაროშეთ-გოიმამდე სდია ბარაკმა მის ეტლიონსა და ლაშქარს. მახვილით გაიწყვიტა სისარას მთელი ლაშქარი, კაციშვილი არ გადარჩენილა.


text:
თვითონ სისარა ფეხით გაიქცა იაყელის, ხებერ კენიელის<br/>ცოლის კარვისაკენ, რადგან ხაცორის მეფეს იაბინსა და ხებერ კენიელის სახლს<br/>შორის მშვიდობა სუფევდა.


text:
გამოეგება იაყელი სისარას და უთხრა: მობრძანდი ბატონო,<br/>შემობრძანდი ჩემთან, შიში ნურაფრის გექნება. შეიყვანა კარავში და ხალქვეშ<br/>დამალა.


text:
უთხრა სისარამ: ცოტა წყალი მომიტანე და დამალევინე,<br/>რადგან მწყურია. გაუხსნა ქალმა რძით სავსე ტიკი, დაალევინა და ისევ წააფარა<br/>ხალი.


text:
უთხრა სისარამ: კარვის კართან დადექი, თუ ვინმემ<br/>ჩამოიაროს და გკითხოს, ვინმე ხომ არ არისო მანდ, მიუგე არა-თქო.


text:
იაყელმა, ხებერის ცოლმა აიღო კარვის პალო, ხელში ურო<br/>დაიკავა, ფეხაკრეფით მიეპარა სისარას და ისე ჩაურჭო პალო საფეთქელში, რომ<br/>მიწას დააჭედა. მას კი დაღლილ-დაქანცულს ჩასძინებოდა, და მოკვდა.


text:
აჰა, მოდის ბარაკი სისარას კვალზე. გაეგება იაყელი და<br/>უთხრა: შემობრძანდი, გიჩვენო ის კაცი, შენ რომ ეძებ. შევიდა და, აჰა,<br/>მკვდარი აგდია სისარა, პალო აქვს გარჭობილი საფეთქელში.


text:
იმ დღეს დაუმორჩილა ღმერთმა ისრაელიანებს იაბინი,<br/>ქანაანის მეფე. თანდათან დამძიმდა ისრაელიანთა ხელი იაბინზე, ქანაანის<br/>მეფეზე, ვიდრე სრულად არ დაღუპეს იაბინი, ქანაანის მეფე.


text:
ისმინეთ, მეფენო, ყური მომაპყარით, მთავარნო: ეს მე ვარ,<br/>მე ვუგალობ უფალს, მე ვუმღერი უფალს, ისრაელის ღმერთს.


text:
როცა სეყირიდან გადმოხვედი, უფალო, როცა ედომის ველზე<br/>გამოხვედი, მიწა ირყეოდა, ცაც კი იღვრებოდა, ღრუბლებიც კი წყლად<br/>იღვრებოდნენ.


text:
შამგარის დროს, ყანათის ძისა, იაყელის დროს, დაცარიელდა<br/>შარაგზები, სწორზე ვეღარავინ ბედავდა სიარულს, შორიდან არჩევდნენ შემოვლას.


text:
სიცოცხლე ჩამკვდარიყო ისრაელის დაბა-სოფლებში, ჩამკვდარი<br/>იყო, ვიდრე არ აღვდექი მე, დებორა, ვიდრე არ აღვდექი მე, დედა ისრაელში.


text:
თეთრ სახედრებზე ამხედრებულნო, ხალიჩებზე ფეხმორთხმულნო,<br/>გზებზე ქვეითად დამავალნო, თქვით საგალობელი!


text:
იქ, სადაც დასარწყულებლად თავს უყრიან ნახირს, უფლის სიმართლეს იმღერებენ, ისრაელის წინამძღოლთა სიმართლეს! კარიბჭესთან მოზღვავდა მაშინ უფლის ერი!


text:
გაიღვიძე, გაიღვიძე, დებორა! გაიღვიძე, გაიღვიძე, იმღერე საგალობელი! აღიძარ, ბარაკ! დაატყვევე შენი დამატყვევარი, აბინოყამის ძეო!<br/>


text:
ეფრემიდან მოვიდნენ ყამალეკში დამკვიდრებულნი; ბენიამინიც<br/>შენთანაა, შენს ხალხს შორის; მაქირიდან მოვიდნენ თავკაცები, ზებულონიდან -<br/>წინამძღოლთა კვერთხის მპყრობელები.


text:
ისაქარის მთავრებიც დებორასთან არიან; ბარაკის კვალდაკვალ<br/>მოიჭრა ველზე ისაქარიც. რეუბენის წყაროებთან დიდი თათბირია.


text:
გალაადი იორდანეს გაღმა დავანებულა; რატომ შეყუჟულა დანი<br/>ხომალდებში? ზღვისპირას დამჯდარა აშერი და თავის სანახებთან დავანებულა.


text:
მოვიდნენ მეფენი, შეიბნენ; მაშინ შეიბნენ ქანაანის მეფენი<br/>თაყანახში, მეგიდოს წყლებთან, მაგრამ მცირედი ვერცხლიც ვერ მოიალაფეს.


text:
დაწყევლეთ მეროზი, ამბობს ანგელოზი უფლისა, დაწყევლეთ, დაწყევლეთ მისი მკვიდრნი, რადგან არ გამოვიდნენ უფლის საშველად, უფლის საშველად ვაჟკაცებთან ერთად!<br/>


text:
კურთხეულ იყოს დიაცთა შორის იაყელი, ხებერ კენიელის ცოლი!<br/>კარავში მცხოვრებ დიაცთა შორის კურთხეულ იყოს!


text:
მარცხენა ხელით პალოს დასწვდა, მარჯვენით უროს. მოუქნია<br/>სისარას, თავში დაჰკრა, გაუპო, საფეთქელი შეულეწა.


text:
მის ფეხებთან ჩაიკეცა, დაეცა, ვეღარ ადგა; მის ფეხებთან<br/>ჩაიკეცა, დაეცა; სადაც ჩაიკეცა, იქვე დაეცა განგმირული.


text:
სარკმლიდან იყურება, კანკლედიდან გაჰკივის სისარას დედა:<br/>რატომ იგვიანებს მისი მხედრობა, რამ შეაფერხა მისი ეტლის თვლები?


text:
ნადავლს იშოვნიდნენ და იყოფენ: თითო მხევალი, ორ-ორი<br/>მხევალი თითო მეომარს, ნაალაფარი ჭრელი სამოსელი სისარას, ნაალაფარი ჭრელი<br/>სამოსელი, ორხოულად მოქსოვილი, ტყვის ტანზე შემოძარცული.


text:
ყველა მტერი ასე დაგელიოს, უფალო! მისი მოყვარულნი<br/>ამომავალ მზესავით გაძლიერდნენ! და დაისვენა ქვეყანამ ორმოცი წელი.


text:
უკუღმართად იქცეოდნენ ისრაელიანები უფლის თვალში და უფალმა მიდიანის ხელში ამყოფა ისინი შვიდ წელიწადს.<br/>


text:
დამძიმდა მიდიანის ხელი ისრაელზე, იხიზნებოდნენ<br/>ისრაელიანები მიდიანისგან მთებში, გამოქვაბულებში და მიუვალ ადგილებში.


text:
როგორც კი მოამთავრებდა ისრაელი ხვნა-თესვას, მოვიდოდნენ<br/>მიდიანი, ყამალეკი, კედემიანები და მოედებოდნენ ისრაელს.


text:
ჩამოსახლდებოდნენ მათ მიწაზე, გააჩანაგებდნენ მთელ<br/>მოსავალს ღაზამდე, აღარაფერს უტოვებდნენ ისრაელს თავის სარჩენად, არც<br/>ცხვარს, არც ძროხას, არც სახედარს.


text:
მოდიოდნენ ჯოგებიან-კარვებიანად, მოდიოდნენ კალიასავით<br/>ურიცხვნი, თვლა აღარ ჰქონდათ არც მათ და არც მათ აქლემებს. შეესეოდნენ და<br/>აჩანაგებდნენ ისრაელის ქვეყანას.


text:
მოუვლინა უფალმა ისრაელიანებს წინასწარმეტყველი, რომელმაც<br/>უთხრა მათ: ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: გამოგიყვანეთ ეგვიპტიდან,<br/>გამოგიყვანეთ მონობის სახლიდან,


text:
დაგიხსენით ეგვიპტელის ხელთაგან და ყველა თქვენი მჩაგვრელის ხელთაგან, განვდევნე ისინი თქვენგან და მათი ქვეყანა თქვენ მოგეცით.


text:
თან გითხარით: მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი. არ იწამოთ<br/>ღმერთები ამორეველებისა, ვის მიწაზეც ცხოვრობთ, მაგრამ არ შეისმინეთ ჩემი.


text:
მოვიდა უფლის ანგელოზი და დაჯდა აბიყეზრელი იოაშის ბელეკონქვეშ, ყოფრაში. მისი ვაჟი გედეონი საწნახელში ცეხვავდა ხორბალს, მიდიანისგან ფარულად.<br/>


text:
უთხრა გედეონმა: ვაგლახ, ჩემო ბატონო, უფალი რომ ჩვენთან<br/>იყოს, ეს უბედურება რატომ დაგვემართებოდა. სადღაა მთელი მისი სასწაულები,<br/>ჩვენი მამები რომ გვიყვებოდნენ და გვეუბნებოდნენ: უფალი იყო, ეგვიპტიდან<br/>რომ გამოგვიყვანაო. ახლა მიგვატოვა უფალმა და მიდიანის ხელში ჩაგვაგდო.


text:
მიუბრუნდა მას უფალი და უთხრა: წადი მაგ შენი ძალით და<br/>იხსენი ისრაელი მიდიანის ხელთაგან. ხომ მე გაგზავნი!


text:
უთხრა გედეონმა: ვაგლახ, ბატონო, მე როგორ უნდა ვიხსნა<br/>ისრაელი! ჩემი საგვარეულო ყველაზე მცირეა მენაშეში, მე კი მამაჩემის სახლში<br/>ყველაზე უმცროსი ვარ.


text:
ნუ წახვალ აქედან ჩემს მოსვლამდე, ვიდრე ძღვენს<br/>გამოვიტანდე და მოგართმევდე. უთხრა: შენს დაბრუნებამდე აქ მოვიცდი.


text:
წავიდა გედეონი, თიკანი და ერთი ეფა ფქვილის ხმიადები<br/>დაამზადა, ხორცი კალათაში ჩააწყო, წვენი ქოთანში ჩაასხა, მიიტანა<br/>ბელეკონქვეშ და მიართვა.


text:
უთხრა უფლის ანგელოზმა: აიღე ხორცი და ხმიადები, მანდ,<br/>ქვაზე დააწყვე და ზედ წვენი გადაასხი. ასეც მოიქცა.


text:
გაიშვირა უფლის ანგელოზმა კვერთხი, რომელიც ხელთ ეპყრა, და მისი წვერი ხორცსა და ხმიადებს შეახო, ავარდა ქვიდან ცეცხლი და შთანთქა ხორცი და ხმიადები. მერე თვალს მიეფარა უფლის ანგელოზი.<br/>


text:
მიხვდა გედეონი რომ ეს უფლის ანგელოზი იყო. თქვა<br/>გედეონმა: ვაი ჩემს თავს, უფალო, რადგან უფლის ანგელოზი პირისპირ ვიხილე!


text:
სამსხვერპლო აუგო იქ უფალს გედეონმა და უწოდა მშვიდობის<br/>უფალი. იგი დღემდე დგას აბიყეზრელის ყოფრაში.


text:
უთხრა უფალმა იმ ღამით გედეონს: წამოიყვანე მამაშენის<br/>ჯოგიდან მოზვერი და მეორე მოზვერი, შვიდწლიანი. დაანგრიე ბაალის<br/>სამსხვერპლო, რომელიც მამაშენს უდგას, და მის გვერდით რომ აშერაა, აჩეხე.


text:
აუგე უფალს, შენს ღმერთს, რიგიანი სამსხვერპლო ამ კვრივის<br/>თავში. მერე აიღე და დაწვი მეორე მოზვერი აღსავლენ მსხვერპლად იმ აშერას<br/>ხით, რომელსაც აჩეხავ.


text:
წამოიყვანა გედეონმა ათი კაცი თავის მსახურთაგან და ისე<br/>მოიქცა, როგორც უფალმა უბრძანა, მაგრამ თავის შინაურთა და ქალაქის მკვიდრთა<br/>შიშით ვერ გაბედა დღისით გაეკეთებინა ეს საქმე და ღამით გააკეთა.


text:
აღდგნენ დილით ქალაქის მკვიდრნი და რას ხედავენ: ბაალის<br/>სამსხვერპლო დანგრეულია, გვერდით რომ აშერა იყო, აჩეხილია და აღსავლენი<br/>მოზვერი იწვის ახალაგებულ სამსხვერპლოზე.


text:
უთხრეს ერთმანეთს: ვინ ჩაიდინა ეს საქმე? მიმოდგნენ,<br/>გამოიკითხეს და თქვეს: გედეონს ჩაუდენია, იოაშის ძეს.


text:
უთხრეს ქალაქის მკვიდრებმა იოაშს: გამოგვიყვანე შენი<br/>ვაჟი, სიკვდილით უნდა დაისაჯოს, რადგან დაუნგრევია ბაალის სამსხვერპლო და<br/>გვერდით რომ აშერა იყო, აუჩეხავს.


text:
უთხრა იოაშმა ყველას, ვინც მას მიუხდა: რა თქვენი დასაცავია ბაალი, რა თქვენი საპატრონოა? მისი დამცველი ამ დილითვე სიკვდილით დაისჯება. თუ ღმერთია, თავად დაიცვას თავი, რადგან გედეონის დანგრეულია მისი სამსხვერპლო.<br/>


text:
უწოდეს იმ დღიდან იერობაალი, რადგან თქვეს: თავად<br/>გაუსწორდეს ბაალი თავისი სამსხვერპლოს დანგრევისთვის.


text:
შეიყარა იმჟამად მთელი მიდიანი, ყამალეკი და კედემიანები,<br/>გადმოლახეს მდინარე და იზრეყელის ველზე დაბანაკდნენ.


text:
კაცები დაგზავნა მთელ მენაშეს ტომში და გამოვიდნენ ისინი<br/>მის დაძახილზე. კაცები გაუგზავნა აშერს, ზებულონსა და ნაფთალისაც და ისინიც<br/>გამოვიდნენ მათ შესახვედრად.


text:
მაშინ საწმისს გავშლი კალოზე: თუ ცვარი მხოლოდ საწმისზე<br/>იდება, მთელი მიწა კი მშრალი იქნება, ვირწმუნებ, რომ ჩემი ხელით იხსნი<br/>ისრაელს, როგორც მეუბნებოდი.


text:
უთხრა გედეონმა უფალს: ნუ შემრისხავ, მინდა ამ ერთხელ<br/>კიდევ მოგმართო და ამ ერთხელ კიდევ ვსინჯო საწმისი. მხოლოდ საწმისი იყოს<br/>მშრალი, მთელ მიწაზე კი ცვარი იდოს.


text:
ადგა დილით იერობაალი, იგივე გედეონი, აგრეთვე მასთან მყოფი მთელი ხალხი, და ქაროდის ხევში დაბანაკდა. მიდიანის ბანაკი მისგან ჩრდილოეთით იყო, მორეს ბორცვთან, ვაკეზე.<br/>


text:
უთხრა უფალმა გედეონს: ძალზე ბევრი ხალხი გვყავს. არ<br/>ჩავაგდებ ამათ ხელში მიდიანს, რომ არ გამიდიდგულდეს ისრაელი, არ თქვას,<br/>ჩემმა ხელმა მიხსნაო.


text:
ამიტომ გამოუცხადე ხალხს და უთხარი: ვინც შეშინებულია და<br/>კანკალებს, უკან გაბრუნდეს, წავიდეს გალაადის მთიდან. ოცდაორი ათასი კაცი<br/>უკან გაბრუნდა, ხოლო ათი ათასი დარჩა.


text:
უთხრა უფალმა გედეონს: მაინც ბევრია ხალხი. წყალზე<br/>ჩაიყვანე და იქ გამოგირჩევ მათ. ვისზეც გეტყვი, გამოგყვეს-მეთქი, ის<br/>გამოგყვეს, ვისზეც გეტყვი, ნუ გამოგყვება-მეთქი, ნუ გამოგყვება.


text:
ჩაიყვანა მან ხალხი წყალზე. უთხრა უფალმა გედეონს: ვინც<br/>ენით შესვლეპს წყალს, როგორც ძაღლები სვლეპენ, ცალკე დააყენე, აგრეთვე<br/>ისინიც, ვინც ჩაიმუხლებს და ისე დალევს.


text:
უთხრა უფალმა გედეონს: სამასი მსვლეპელით გიხსნით და<br/>ხელში ჩაგაგდებინებთ მიდიანს, დანარჩენი ხალხი შინ წავიდეს.


text:
გამოართვეს ხალხს საგზალი და ბუკები. ყველა ისრაელიანი<br/>თავ-თავის კარავში გაისტუმრა გედეონმა, მხოლოდ სამასი კაცი დაიტოვა.<br/>მიდიანის ბანაკი მის ქვემოთ იყო, ვაკეზე.


text:
მოისმენ, რასაც იტყვიან, გული მოგეცემა, დაეცემი ბანაკს. ჩავიდნენ ის და მისი მსახური ფურა იქ, სადაც ბანაკში მყოფი შეიარაღებული ხალხი იდგა.<br/>


text:
მიდიანი, ყამალეკი და კედემიანები ვაკეზე იყვნენ<br/>დაბანაკებულნი, კალიასავით ურიცხვნი. თვლა არ ჰქონდა მათ აქლემებს. იმდენი<br/>იყვნენ, როგორც ზღვაში ქვიშა.


text:
მივიდა გედეონი და, აჰა, ერთი მათგანი სიზმარს უყვება<br/>მეორეს და ამბობს: მესიზმრა, ვითომ ქერის პურის კოკორი დაგორავდა მიდიანის<br/>ბანაკში, კარავთან მიგორდა, დაეჯახა და დასცა, და დაემხო კარავი.


text:
მეორე გამოეპასუხა: ეს სხვა რა უნდა იყოს, თუ არა<br/>გედეონის მახვილი, იოაშის ძისა, ისრაელიანისა. მის ხელში ჩაუგდია ღმერთს<br/>მიდიანი და მთელი ბანაკი.


text:
როცა გედეონმა ეს სიზმარი და მისი ახსნა მოისმინა,<br/>თაყვანი სცა უფალს, აბრუნდა ისრაელიანთა ბანაკში და თქვა: ადექით, ხელში<br/>ჩაგიგდოთ უფალმა მიდიანის ბანაკი.


text:
დაჰყო სამასი კაცი სამ რაზმად. ხელთ ყველას ბუკები და ცარიელი დოქები მისცა, დოქებში ანთებული კვარები ჩააწყობინა.


text:
უთხრა: მიყურეთ და თქვენც იგივე აკეთეთ. აჰა, დავიძრები<br/>ბანაკისაკენ და რასაც მე ვიზამ, თქვენც იგივე ჰქენით.


text:
როცა ბუკებს დავკრავთ მე და ჩემთან მყოფნი, თქვენც ბუკებს<br/>დაჰკარით მთელი ბანაკის ირგვლივ და იყვირეთ. უფლისთვის და გედეონისთვის!


text:
მივიდა ბანაკთან გედეონი და მასთან მყოფი ასი კაცი, როცა<br/>შუა სახმილავი იწყებოდა და გუშაგები იცვლებოდნენ. ასტეხეს ბუკისცემა და<br/>დაამსხვრიეს დოქები, ხელში რომ ეჭირათ.


text:
ბუკსა ჰკრა სამივე რაზმმა და დაამსხვრია დოქები. მარცხენა ხელში კვარები ეჭირათ, მარჯვენაში - ბუკები. ახმიანებდნენ და გაჰყვიროდნენ: მახვილები უფლისთვის და გედეონისთვის!<br/>


text:
ყველა თავ-თავის ადგილას იდგა ბანაკის გარშემო. აიშალა<br/>მთელი ბანაკი, ღრიალებდნენ და აქეთ-იქით აწყდებოდნენ.


text:
ვიდრე სამასი კაცი ბუკებს სცემდა, უფალმა ერთმანეთზე<br/>აღამართვინა მახვილი მთელ ბანაკს. უკუიქცა ლაშქარი ბეთშიტამდე, ცერარის<br/>მხრისკენ, და აბელმექოლის საზღვრებამდე, ტაბათს იქით.


text:
კაცები დაგზავნა გედეონმა ეფრემის მთაში და შეუთვალა:<br/>ჩამოდით, წინ დაუხვდით მიდიანს, ბეთბარამდე გადაუჭერით ფონები და იორდანე.<br/>გამოვიდა მთელი ეფრემი მის დაძახილზე და ბეთბარამდე გადაუჭრეს ფონები და<br/>იორდანე.


text:
შეიპყრეს მიდიანის ორი მთავარი, ყორები და ზეები. ყორები<br/>ყორების კლდეზე მოკლეს, ზეები ზეების ხევში და დაედევნენ მიდიანს. ყორებისა<br/>და ზეების თავები კი გედეონთან მოიტანეს იორდანეს გაღმიდან.


text:
უთხრეს მას ეფრემიანებმა: რას გვერჩოდი, რატომ ჩვენც არ გვიხმე, როცა მიდიანთან საომრად მიდიოდი? და მაგარი ჩხუბი აუტეხეს.<br/>


text:
ღმერთმა ხელში ჩაგიგდოთ მიდიანის მთავრები ყორები და<br/>ზეები. მე სად შემეძლო გამეკეთებინა თქვენდენი? მაშინ კი მოუბრუნდათ გული<br/>მასზე, როცა ეს სიტყვები უთხრა.


text:
უთხრა მან სუქოთელებს: დამიპურეთ ჩემთან მყოფი ხალხი,<br/>რადგან დაღლილი არიან. არადა, მიდიანის მეფეებს მივდევ, ზებასს და<br/>ცალმუნაყს.


text:
გედეონმა მიუგო: კეთილი. როცა ღმერთი ხელში ჩამაგდებინებს<br/>ზებახს და ცალმუნაყს, უდაბნოს ნარეკლით დაგაფლეთთ ხორცს.


text:
იქიდან ფენუელში მივიდა და იქაურებსაც იგივე სთხოვა,<br/>მაგრამ მათაც ისევე გამოისტუმრეს, როგორც სუქოთელებმა.


text:
ზებახი და ცალმუნაყი კარკორში იდგნენ თავიანთი ლაშქრით,<br/>თხუთმეტ ათასამდე კაცით, კედემიანთა ლაშქრიდან რაც გადარჩა, დაღუპვით კი<br/>ასოცი ათასი კაცი დაიღუპა, მახვილის შემბმელი.


text:
გედეონმა აღმოსავლეთიდან შემოუარა ნობახს და იოგბეჰას კარვებში მცხოვრებთა გზით და იმ დროს დაეცა ბანაკს, როცა უზრუნველად იყო ბანაკი.<br/>


text:
გაიქცნენ ზებახი და ცალმუნაყი. დაედევნა და შეიპყრო<br/>მიდიანის ორივე მეფე, ზებახიცა და ცალმუნაყიც, ხოლო მათი ლაშქარი გაფანტა.


text:
შეიპყრო ერთი ჭაბუკი სუქოთელი, გამოჰკითხა და ჩამოაწერინა<br/>სუქოთის სამოცდაჩვიდმეტი თავკაცისა და უხუცესის სახელი.


text:
მივიდა სუქოთელებთან და უთხრა: აჰა, ზებახი და ცალმუნაყი!<br/>ამათ გამო იყო, რომ დამცინოდით და მეუბნებოდით: განა ზებახი და ცალმუნაყი<br/>უკვე ხელში გვყვანან, დაღლილი ხალხი რომ დაგიპუროთო?


text:
უთხრა ზებახს და ცალმუნაყს: რანაირები იყვნენ ისინი,<br/>თქვენ რომ ხალხი დახოცეთ თაბორში? მათ მიუგეს: შენნაირები იყვნენ, ყველანი<br/>მეფისწულებს ჰგავდნენ თვალტანადობით.


text:
გედეონმა უთხრა: ჩემი ძმები იყვნენ ისინი, ჩემი დედის<br/>შვილები. უფალს გეფიცებით, ისინი რომ ცოცხალი დაგეტოვებინათ, არც თქვენ<br/>დაგხოცავდით.


text:
უბრძანა იეთერს, თავის პირმშოს: ადექი და დახოცე ესენი!<br/>მაგრამ ბიჭმა ვერ გაბედა მახვილის ამოღება, რადგან ჯერ ყმაწვილი იყო.


text:
უთხრეს ზებახმა და ცალმუნაყმა: ადექი და შენ თვითონ დაგვხოცე, რადგან სხვა არის ვაჟკაცის ღონე. ადგა გედეონი, დახოცა ზებახი და ცალმუნაყი და კისრიდან ჩამოხსნა ნახევარმთვარეები მათ აქლემებს.<br/>


text:
უთხრეს ისრაელიანებმა გედეონს: იბატონე ჩვენზე შენც,<br/>შენმა შვილმაც და შენმა შვილთაშვილმაც, რადგან შენ გვიხსენი მიდიანის<br/>ხელთაგან.


text:
გედეონმა უთხრა: მე ვერ ვიბატონებ თქვენზე და ვერც ჩემი<br/>შვილი იბატონებს თქვენზე, უფალმა იბატონოს თქვენზე!


text:
უთხრა მათ გედეონმა: ოღონდ ერთსა გთხოვთ, ყველამ თითო<br/>საყურე მომეცით თქვენი დავლიდან. რადგან ოქროს საყურეებს ატარებდნენ,<br/>რადგან ისმაელიანები იყვნენ.


text:
ათას შვიდას შეკელს იწონიდა გამოთხოვილი ოქროს საყურეები.<br/>მიდიანის მეფეებისათვის ართმეული ნახევარმთვარეები, ბალთები და ძოწეული,<br/>მათი აქლემების კისრებიდან ჩამოხსნილი ოქროს ძეწკვები კიდევ სხვა იყო.


text:
ამათგან ეფოდი გააკეთა გედეონმა და თავის ქალაქში,<br/>ყოფრაში გამოფინა. უზნეობდა იქ მთელი ისრაელი მის კვალზე და მახედ ექცა იგი<br/>გედეონსა და მის სახლს.


text:
დაემორჩილა მიდიანი ისრაელიანებს, თავი აღარ წამოუწევია<br/>მას მერე და დაისვენა ქვეყანამ ორმოცი წელი გედეონის სიცოცხლეში.


text:
მოკვდა გედეონი, იოაშის ძე, კეთილ სიბერეში და დაიმარხა<br/>მამამისის, იოაშის სამარხში, აბიყეზერის ყოფრაში.


text:
აღარ გაიხსენეს ისრაელიანებმა უფალი, თავიანთი ღმერთი,<br/>რომელმაც იხსნა ისინი ყველა გარეშემო მტრის ხელიდან.


text:
მივიდა აბიმელექ იერუბაალის ძე შექემში თავის დედის ძმებთან, უთხრა მათ და თავისი დედის მთელს საგვარეულოს.<br/>


text:
სათითაოდ უთხარით ყველა შექემელს: რა გირჩევნიათ,<br/>იერუბაალის შვილები, სამოცდაათივე კაცი იყოს თქვენი ხელისუფალი, თუ მე,<br/>ერთი კაცი, გყავდეთ ხელისუფლად? გახსოვდეთ ძვალი და ხორცი ვარ თქვენი.


text:
დედის ძმები სათითაოდ ელაპარაკნენ მასზე შექემელებს და<br/>გადაიხარა მათი გული აბიმელექისკენ, რადგან თქვეს: ძმა არის ჩვენი.


text:
მისცეს ბაალ-ბერითის სახლიდან სამოცდაათი ვერცხლი.<br/>დაიქირავა ამით უღირსი და თავზეხელაღებული ხალხი, რომელიც გაჰყვა მას.


text:
მივიდა ოფრაში, მამის სახლში და ერთ ქვაზე დაკლა თავისი<br/>ძმები, იერუბაალის შვილები - სამოცდაათი კაცი. მხოლოდ იოთამი, იერუბაალის<br/>უმცროსი ვაჟი გადარჩა, რადგან დამალული იყო.


text:
მოიყარა თავი ყველა შექემელმა და მილოს მთელმა სახლმა,<br/>მივიდნენ და გაამეფეს აბიმელექი მუხასთან, შექემში რომ დგას.


text:
შეატყობინეს იოთამს და ისიც წავიდა, გადმოდგა გარიზიმის<br/>მთაზე და ხმამაღლა გადმოსძახა მათ: მისმინეთ, შექემელებო, აგრემც ღმერთი<br/>მოგისმენთ.


text:
ზეთისხილმა უთხრა: დავთმო სიმსუყე, ჩემში რომ არის, ღმერთთაგან და კაცთაგან პატივდებული, და ხეებს გადავყვე?


text:
უთხრა კვრინჩხმა ხეებს: თუ მართლა გინდათ თქვენი მეფე<br/>გავხდე, ჩემს ჩრდილს შემოეფარეთ. არადა, ამოვარდება კვრინჩხიდან ცეცხლი და<br/>შთანთქავს ლიბანის ნაძვებს.


text:
აბა, დაფიქრდით, სწორად და პატიოსნად მოიქეცით, აბიმელექი რომ გაამეფეთ? კარგად მოექეცით იერუბაალსა და მის სახლს? მისი ღვაწლისდა მიხედვით მოექეცით?


text:
თქვენ კი უღალატეთ დღეს მამაჩემის სახლს, ერთ ქვაზე<br/>დაკალით მისი შვილები, სამოცდაათი კაცი, და შექემელთა მეფედ მისი ხარჭის<br/>შვილი აბიმელექი დასვით, რადგან ძმა არის თქვენი.


text:
თუ სწორად და პატიოსნად მოექეცით დღეს იერუბაალსა და მის<br/>სახლს, კურთხევა იყოს თქვენზე, გაიხარეთ აბიმელექით და მანაც გაიხაროს<br/>თქვენით.


text:
არადა, ცეცხლი ამოვარდეს აბიმელექისაგან და შთანთქას<br/>შექემელები და მილოს სახლი: ცეცხლი ამოვარდეს შექემელებისაგან და მილოს<br/>სახლისგან და შთანთქას აბიმელექი!


text:
გაიქცა იოთამი, თავს უშველა, ჩავიდა ბეერში და იქ დასახლდა აბიმელექისაგან, თავისი ძმისაგან გახიზნული.<br/>


text:
შუღლი ჩამოაგდო ღმერთმა აბიმელექსა და შექემელებს შორის<br/>და აღარ მორჩილებდნენ შექემელები აბიმელექს,


text:
რათა სამაგიერო მიზღოდათ იერუბაალის სამოცდაათი ძის გამო,<br/>მოჰკითხოდა მათი სისხლი აბიმელექსაც, მათ ძმას, რომელმაც დახოცა ისინი, და<br/>შექემელებსაც, რომლებმაც მხარი დაუჭირეს მისი ძმების დახოცვაში.


text:
მთების თხემებზე ჩაუსაფრეს მას შექემელებმა კაცები,<br/>რომლებიც ყველას ძარცვავდნენ, ვინც კი მათ სიახლოვეს გზად გაივლიდა.<br/>მოხსენდა ეს ამბავი აბიმელექს.


text:
გავიდნენ სანახებში, ყურძენი დაკრიფეს, დაწურეს და<br/>დღეობები გამართეს, დადიოდნენ თავიანთი ღმერთის სახლში, ჭამდნენ და<br/>სვამდნენ და წყევლიდნენ აბიმელექს.


text:
ასე ამბობდა გაალ ყებედის ძე: ვინ აბიმელექი და ვინ<br/>შექები? რატომ უნდა ვმორჩილებდეთ მას? განა იერუბაალის ძე არაა იგი და<br/>ზაბული მისი მოურავი არაა? ხამორის კაცებს დაემორჩილეთ, შექემის მამის<br/>შთამომავლებს, მაგას რატომ უნდა ვმორჩილებდეთ?


text:
ჩემს ხელში რომ იყოს ეს ხალხი, განვდევნიდი აბიმელექს.<br/>ვეტყოდი აბიმელექს: გაზარდე შენი ლაშქარი და გამოდი-მეთქი.


text:
ფარულად გაგზავნა კაცები აბიმელექთან და შეუთვალა: აჰა, მოვიდა გაალ ყებედის ძე თავის ძმებთან ერთად შექემში და ქალაქს გიმხედრებს.<br/>


text:
დილით, მზის ამოსვლისთანავე ადექი და შემოუტიე ქალაქს.<br/>როცა წამოვლენ შენზე თვითონ და მასთან მყოფი ხალხი, ის უყავ, რაც შენს ხელს<br/>ძალუძს.


text:
გამოვიდა გაალ ყებედის ძე და ქალაქის კარიბჭესთან<br/>გაჩერდა. გამოვიდა საფრიდან აბიმელექი და მასთან მყოფი ხალხი.


text:
დაინახა გაალმა ხალხი და უთხრა ზებულს: შეხედე, ხალხი<br/>ეშვება მთების თხემიდან. ზებულმა უთხრა: მთების ჩრდილი ხალხად გეჩვენება.


text:
კვლავ უთხრა გაალმა: შეხედე, ხალხი ჩამოდის მაღლობიდან,<br/>ერთი რაზმიც მეონიმის მუხნარის მხრიდან მოდის.


text:
უთხრა მაშინ ზებულმა: რა პირით ამბობდი, ვინ არის<br/>აბიმელექი, რატომ უნდა ვმორჩილებდეთო მას? ეს ის ხალხია, შენ რომ არად<br/>აგდებდი. ახლა გადი და შეები.


text:
აბიმელექი არუმში გაჩერდა, ზებულმა კი განდევნა შექემიდან გაალი და მისი ძმები, რომ აღარ ეცხოვრათ შექემში.<br/>


text:
წამოიყვანა თავისი ლაშქარი, დაჰყო სამ რაზმად და<br/>სანახებში ჩაასაფრა. ქალაქიდან გამომავალი ხალხი რომ დაინახა, თავს დაესხა<br/>და დახოცა.


text:
მიადგა აბიმელექი და მასთან მყოფი რაზმი ქალაქის კარიბჭეს<br/>და იქ შეჩერდა, ხოლო ორი რაზმი თავს ესხმოდა ყველას, ვინც სანახებში იყო,<br/>და ხოცავდა.


text:
მთელი დღე ებრძოდა აბიმელექი ქალაქს. აიღო, გაწყვიტა შიგ<br/>მყოფნი, დაანგრია ქალაქი და მარილი დათესა.


text:
ავიდა აბიმელექი ცალმონის მთაზე, თვითონ და მასთან მყოფი<br/>მთელი ხალხი, აიღო ცული, ხის ტოტი მოჭრა, მხარზე გაიდო და უთხრა მასთან<br/>მყოფ ხალხს: ხომ ნახეთ, რა გავაკეთე, თქვენც სასწრაფოდ იგივე ჰქენით.


text:
მთელმა ხალხმა თითო ტოტი მოჭრა და გაჰყვა აბიმელექს.<br/>შემოუწყვეს ტოტები კოშკს, ცეცხლი წაუკიდეს და ამოწყდა შექემის მეციხოვნენი<br/>- ათასამდე კაცი და ქალი.


text:
შუა ქალაქში მაგარი გოდოლი იდგა, შიგ შეიხიზნა ქალაქის<br/>ყველა მკვიდრი კაცი თუ ქალი, შეიკეტნენ და გოდლის ბანზე გავიდნენ.


text:
უმალვე თავისი საჭურველმტვირთველი იხმო აბიმელექმა და<br/>უთხრა: მახვილი ამოიღე და მომკალი, რომ არ თქვან ჩემზე, ქალის ხელით<br/>მოკვდაო.


text:
როცა დაინახეს ისრაელიანებმა, რომ მოკვდა აბიმელექი,<br/>ყველანი თავ-თავიანთ სახლებში წავიდ-წამოვიდნენ.


text:
ასე გადაუხადა ღმერთმა სამაგიერო აბიმელექს იმ<br/>ბოროტებისთვის, რომელიც მამამისის მიმართ ჩაიდინა, როცა თავისი სამოცდაათი<br/>ძმა დახოცა.


text:
აბიმელექის შემდეგ გამოჩნდა თოლაყი, ძე ფუასი, ძისა დოდოსი, ისაქარელი, ისრაელის სახსნელად. იგი შამირში ცხოვრობდა, ეფრემის მთაში.<br/>


text:
ოცდაათი ვაჟი ჰყავდა, ოცდაათ ახალგაზრდა სახედარზე<br/>ამხედრებული, პატრონი ოცდაათი ქალაქისა, რომელთაც დღემდე იაირის<br/>ნასახლარებს უწოდებენ გალაადის მხარეში.


text:
კვლავ უკუღმართად იქცეოდნენ ისრაელიანები უფლის თვალში,<br/>ემსახურებოდნენ ბაალებსა და აშთაროთებს, არამის, სიდონის, მოაბის ღმერთებს,<br/>ყამონელებისა და ფილისტიმელების ღმერთებს. უფალი კი დაივიწყეს და აღარ<br/>ემსახურებოდნენ მას.


text:
იმ წლიდან მოკიდებული ავიწროებდნენ და ჩაგრავდნენ ისინი<br/>ისრაელიანებს თვრამეტი წელი, ყველა ისრაელიანს, ვინც იორდანეს გაღმა ესახლა<br/>ამორეველების მიწაზე, გალაადის მხარეში.


text:
ბოლოს გადმოლახეს ყამონელებმა იორდანე, რომ შებრძოლებოდნენ იუდას, ბენიამინსა და ეფრემის სახლს. ძლიერ გაუჭირდა ისრაელს.


text:
შეჰღაღადეს ისრაელიანებმა უფალს და უთხრეს: შეგცოდეთ, რადგან დავივიწყეთ ჩვენი ღმერთი და ვემსახურებოდით ბაალებს.<br/>


text:
უთხრა უფალმა ისრაელიანებს: ხომ მიხსნიხართ ეგვიპტისგან, ამორეველთაგან, ყამონიანთაგან და ფილისტიმელთაგან;


text:
ციდონელები, ყამალეკი და მაყონი, გავიწროებდნენ და როცა<br/>კი შემოგიღაღადებიათ ჩემთვის, ხომ მიხსნიხართ მათი ხელიდან?


text:
თქვეს ერთმანეთში ხალხმა და გალაადის მთავრებმა: ვინც<br/>პირველი შეებრძოლება ყამონიანებს, ის იყოს მთელი გალაადის წინამძღოლი.


text:
ცოლმაც უშვა გალაადს ვაჟები. როცა წამოიზარდნენ ცოლის<br/>ვაჟები, გააგდეს იფთახი, უთხრეს: შენ არ გიდევს წილი მამაჩვენის სახლში,<br/>რადგან სხვა ქალის ნაშობი ხარ.


text:
გაერიდა თავის ძმებს იფთახი და ტობის მხარეში დასახლდა.<br/>უღირსმა ხალხმა მოიყარა თავი მის გარშემო და დათარეშობდა მასთან ერთად.


text:
და როცა ომი აუტეხეს ყამონიანებმა ისრაელს, მივიდნენ<br/>გალაადის უხეცესები იფთახთან, რათა წამოეყვანათ ტობის მხარიდან.


text:
უთხრა იფთახმა გალაადის უხუცესებს: აკი მომიძულეთ და<br/>გამომაგდეთ მამაჩემის სახლიდან? ახლა რატომ მომაკითხეთ, როცა გაგიჭირდათ?


text:
უთხრეს გალაადის უხუცესებმა იფთახს: იმიტომ მოგაკითხეთ,<br/>რომ წამოგვყვე, შეებრძოლო ყამონიანებს და მთელი გალაადის წინამძღოლი გახდე.


text:
უთხრა იფთახმა გალაადის უხუცესებს: თუ დამაბრუნეთ ყამონიანებთან საბრძოლველად და უფალმა ხელში ჩამიგდო ისინი, მერეც თქვენი წინამძღოლი ვიქნები?


text:
უთხრეს გალაადის უხუცესებმა იფთახს: უფალი იყოს მოწმე<br/>ჩვენს შორის, რომ ისე მოვიქცევით, როგორც შენ იტყვი.


text:
წამოჰყვა იფთახი გალაადის უხუცესებს და ხალხმა იგი თავის თავკაცად და წინამძღოლად აირჩია. გაიმეორა იფთახმა ყოველი თავისი სიტყვა უფლის წინაშე, მიცფაში.<br/>


text:
კაცები გაუგზავნა იფთახმა ყამონიანთა მეფეს და უთხრა: რა<br/>ხელი გაქვს ჩემთან, რომ მომიხდი და მებრძვი ჩემს მიწაზე?


text:
უთხრა ყამონიანთა მეფემ იფთახის კაცებს: როცა ეგვიპტიდან<br/>გამოვიდა ისრაელი, ჩემი ქვეყანა დაიკავა არნონიდან იაბოკამდე და<br/>იორდანემდე. მშვიდობიანად დამიბრუნე იგი და დაგეხსნები.


text:
კაცები გაუგზავნა ედომის მეფეს და შეუთვალა: გამატარე<br/>შენს ქვეყანაზე, მაგრამ ყური არ ათხოვა. მოაბის მეფესაც გაუგზავნა კაცები.<br/>მაგრამ მანაც უარი უთხრა. ამიტომაც კადეშში დარჩა ისრაელი.


text:
გამოიარა უდაბნო, გამოსცდა ედომელთა ქვეყანას და მოაბის<br/>ქვეყანას, მოაღწია მოაბის ქვეყნის საზღვრამდე და არნონს იქით დაბანაკდა.<br/>მაგრამ არ შესულა მოაბის ქვეყანაში, რადგან არნონი მოაბის საზღვარია.


text:
კაცები გაუგზავნა ისრაელმა სიხონს, ამორეველთა მეფეს,<br/>ხეშბონის მეფეს, შეუთვალა მას ისრაელმა: გაგვატარე შენს ქვეყანაზე და ჩვენს<br/>ადგილამდე მიგვიშვიო.


text:
მაგრამ სიხონი არ დათანხმდა, გაეტარებინა ისრაელი თავის<br/>მიწა-წყალზე. შეაგროვა სიხონმა მთელი თავისი ხალხი, იააცში დაბანაკდა და<br/>შეება ისრაელს.


text:
უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, ხელში ჩაუგდო ისრაელს სიხონი და მთელი მისი ხალხი და მან გაწყვიტა ისინი. დაიმკვიდრა ისრაელმა ამორეველთა მთელი ქვეყანა, იმათი, ვინც იმ ქვეყანაში ცხოვრობდა.<br/>


text:
ასე აჰყარა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, ამორეველები თავისი<br/>ერის ისრაელის წინაშე, შენ კი სამკვიდრებელში ეცილები მას?


text:
ხომ ფლობ იმას, რაც დაგიმკვიდრა ქამოშმა, შენმა ღმერთმა?<br/>ჩვენც ვფლობთ ყველაფერს, რაც უფალს, ჩვენს ღმერთს, დაუმკვიდრებია ჩვენთვის.


text:
რითი ჯობიხარ ბალაკ ციფორის ძეს, მოაბის მეფეს? ოდესმე თუ<br/>წაკიდებია იგი ისრაელს ან თუ უომია მასთან?


text:
სამასი წელია, რაც ცხოვრობს ისრაელი ხეშბონში და მის<br/>სოფლებში, ყაროყერში და მის სოფლებში, ყველა ქალაქში არნონის<br/>გაღმა-გამოღმა. რატომ იმთავითვე არ დაიბრუნე ისინი?


text:
მე არ მაქვს ბრალი შენს წინაშე, შენ კი ბოროტებას<br/>მიკეთებ, ჩემზე რომ მოდიხარ საბრძოლველად. უფალი იყოს ახლა მსაჯული<br/>ისრაელიანთა და ყამონიანთაა შორის!


text:
გადმოვიდა უფლის სული იფთახზე და მან გაიარა გალაადი და<br/>მენაშე, გაიარა გალაადის მიცფა და გალაადის მიცფადან წავიდა ყამონელებზე.


text:
როცა შინ მშვიდობით დავბრუნდები, ვინც პირველი გამომეგებება ჩემი სახლის ჭიშკართან, უფლისა იყოს და შევწირავ აღსავლენ მსხვერპლად.<br/>


text:
სასტიკად დაამარცხა ისინი ყაროყერიდან მინათამდე, ოცი<br/>ქალაქი, და აბელ-კერამიმამდე. დაემორჩილნენ ყამონიანები ისრაელიანებს.


text:
შინ მობრუნდა იფთახი მიცფაში და, აჰა, როკვით გამოეგება<br/>თავისი ასული დაირით ხელში. ეს ერთი ჰყავდა, მის გარდა არც ვაჟი ჰყავდა და<br/>არც ქალი.


text:
როცა დაინახა, შემოიხია ტანსაცმელი და თქვა: ვაიმე შვილო,<br/>როგორ დამღუპე, ეს რა უბედურება დამატეხე. მაგრამ მე ბაგე გავხსენი უფლის<br/>წინაშე და ვერ გადავალ სიტყვას.


text:
უთხრა ასულმა: მამაჩემო! რაკი ბაგე გახსენი უფლის წინაშე,<br/>ის მიყავ, რაც შენმა ბაგემ წარმოთქვა, როცა უფალმა სამაგიერო მიაგო შენი<br/>ხელით შენს მტრებს, ყამონიანებს.


text:
უთხრა მამას: ოღონდ ერთი რამ შემისრულე: ორი თვით<br/>გამიშვი, წავალ, მთაში ავალ და ჩემს დობილებთან ერთად გამოვიტირებ ჩემს<br/>ყმაწვილქალობას.


text:
უთხრა: წადი. ორი თვით გაუშვა, წავიდა იგი თავის<br/>დობილებთან ერთად და მთაში გამოიტირა თავისი ყმაწვილქალობა.


text:
ორი თვისა შემდეგ დაბრუნდა მამასთან და აღასრულებინა<br/>დადებული აღთქმა, ისე რომ მამაკაცი არ შეუცვნია. წესად დაიდო ისრაელში:


text:
წლიდან წლამდე, წელიწადში ერთხელ, მიდიან ისრაელიანი<br/>ქალიშვილები და ოთხი დღე იხსენებენ იფთახ გალაადელის ასულს.


text:
შეიკრიბნენ ეფრემელები, გადავიდნენ ცაფონში და უთხრეს იფთახს: რატომ წახვედი ყამონიანებთან საომრად და ჩვენ არ დაგვიძახე. სახლკარიანად გადაგბუგავთ.<br/>


text:
უთხრა მათ იფთახმა: მაგარი მტრობა გვქონდა ყამონიანებთან<br/>მე და ჩემს ხალხს. გიძახდით, მაგრამ არ მიხსენით მათი ხელიდან.


text:
როცა ვნახე, არავინ დამიხსნიდა, თავი გამოვიმეტე, წავედი<br/>ყამონიანებზე და ღმერთმა ხელში ჩამიგდო ისინი. ახლა რისთვის მეჩხუბებით?


text:
შეკრიბა იფთახმა ყველა გალაადელი და შეება ეფრემს.<br/>დაამარცხეს გალაადელებმა ეფრემი, რადგან ამბობდნენ, თქვენ ეფრემიდან ხართო<br/>გადმოხვეწილნი. გალაადი ეფრემს შორისაა და მენაშეს შორისაა.


text:
გადაუჭრა გალაადმა ეფრემს იორდანეზე გადასასვლელი ფონი და<br/>როცა რომელიმე გადარჩენილი ეფრემიანი იტყოდა, გაღმა გადამიშვითო,<br/>ჰკითხავდნენ, ეფრემიანი ხომ არა ხარო? თუ მიუგებდა: არაო,


text:
უბრძანებდნენ: თქვი „შიბოლეთი“ (თავთავი). ის კი იტყოდა:<br/>„სიბოლეთი“, სხვაგვარად წარმოთქმა არ შეეძლო. მაშინ შეიპყრობდნენ და<br/>კლავდნენ იორდანეს ფონთან. ორმოცდაორი ათასი ეფრემიანი დაეცა იმჟამად.


text:
ექვსი წელი მსაჯულობდა იფთახი ისრაელზე. მერე მოკვდა<br/>იფთახ გალაადელი და დამარხეს გალაადის ერთერთ ქალაქში.


text:
ოცდაათი ვაჟი ჰყავდა, შინიდან ოცდაათი ქალი გაისტუმრა, ოცდაათი ქალი შინ მოუყვანა თავის ვაჟებს და შვიდი წელი მსაჯულობდა ისრაელზე.


text:
ორმოცი ვაჟი და ოცდაათი შვილიშვილი ჰყავდა, სამოცდაათ<br/>ახალგაზრდა სახედარზე ამხედრებული, და რვა წელი მსაჯულობდა ისრაელზე.


text:
მერე მოკვდა ყაბდონ ჰილელის ძე, პირყათონელი, და დამარხეს<br/>პირყათონში, ეფრემის მხარეში, ყამალეკის მთაში.


text:
კვლავ უკუღმართად იქცეოდნენ ისრაელიანები უფლის თვალში და ფილისტიმელების ხელში ამყოფა ისინი უფალმა ორმოც წელს.<br/>


text:
იყო იმჟამად ერთი ცორელი კაცი დანის ტომში, სახელად<br/>მანოახი. ცოლი ბერწი ჰყავდა და შვილს ვერ უჩენდა.


text:
გამოეცხადა ქალს უფლის ანგელოზი და უთხრა: აჰა, ბერწი ხარ<br/>და შვილს ვერ აჩენ, მაგრამ დაორსულდები და ვაჟი შეგეძინება.


text:
რადგან, აჰა, დაორსულდები და ვაჟი შეგეძინება,<br/>სამართებელი არ უნდა მიეკაროს მის თავს, რადგან ღვთის მოწმიდარი იქნება იგი<br/>დედის მუცლიდანვე და შეუდგება ისრაელის დახსნას ფილისტიმელთა ხელიდან.


text:
წამოვიდა ქალი და უთხრა თავის ქმარს: ღვთისკაცი მოვიდა<br/>ჩემთან, ღვთის ანგელოზივით იერი ჰქონდა, დიდად საკრძალველი იერი. არ<br/>მიკითხავს მისთვის სადაურობა და არც მას გაუმხელია ჩემთვის თავისი სახელი.


text:
მითხრა: აჰა, დაორსულდები და ვაჟი შეგეძინება, ოღონდ არ<br/>დალიო ღვინო და თაფლუჭი, უწმიდურიც არაფერი ჭამო, რადგან ყმაწვილი დედის<br/>მუცლიდან სიკვდილამდე ღვთის მოწმიდარი იქნებაო.


text:
ლოცვა აღუვლინა მანოახმა უფალს და უთხრა: უფალო, ერთხელ<br/>კიდევ გვეწვიოს შენგან მოვლენილი ღვთისკაცი და გვითხრას, რა ვუყოთ<br/>ყმაწვილს, რომელიც გაჩნდება.


text:
უსმინა ღმერთმა მანოახს და ღვთის ანგელოზი ხელახლა მოვიდა ქალთან, როცა იგი ყანაში იყო, და მანოახი, მისი ქმარი, თან არ ახლდა.


text:
მაშინვე გამოიქცა ქალი და შეატყობინა ქმარს: აჰა,<br/>გამომეცხადა ის კაცი, ამასწინათ რომ მოვიდა ჩემთან.


text:
ადგა მანოახი, წაჰყვა თავის ცოლს, მივიდა იმ კაცთან და უთხრა: შენ ხარ ის კაცი, ამ ქალს რომ ელაპარაკა? მიუგო: მე ვარ.<br/>


text:
უთხრა უფლის ანგელოზმა მანოახს: რაც უნდა მევედრო, მაინც<br/>არ გავტეხ შენს პურს. თუ გინდა, რომ უფალს აღსავლენი მსხვერპლი შესწირო,<br/>შესწირე. არ იცოდა მანოახმა, რომ ეს უფლის ანგელოზი იყო.


text:
მოიტანა მანოახმა თიკანი და ძღვენი და ქვაზე დააწყო, რომ<br/>შეეწირა უფლისათვის, ხოლო მან სასწაული მოახდინა მანოახისა და მისი ცოლის<br/>თვალწინ.


text:
როცა სამსხვერპლოდან ალი ცისკენ ავარდა, უფლის ანგელოზი<br/>ზეაჰყვა სამსხვერპლოს ალს. ეს რომ დაინახეს, მიწაზე დაემხვნენ მანოახი და<br/>მისი ცოლი.


text:
მიეფარა უფლის ანგელოზი მანოახისა და მისი ცოლის თვალს. მაშინ კი მიხვდა მანოახი, რომ ეს უფლის ანგელოზი იყო.<br/>


text:
ცოლმა უთხრა: უფალს რომ ჩვენი სიკვდილი ნდომოდა, არ<br/>მიიღებდა აღსავლენს და ძღვენს ჩვენი ხელიდან. არ დაგვანახებდა და არ<br/>მოგვასმენინებდა ყველაფერს ამას.


text:
აბრუნდა და გამოუცხადა თავის მამას და დედას: ერთი ქალი<br/>ვნახე თიმნათში, ფილისტიმელი, მომიყვანეთ იგი ცოლად.


text:
უთხრეს მამამ და დედამ: ქალი დაილია შენს საგვარტომოში და<br/>მთელს შენს ერში, წინდაუცვეთელ ფილისტიმელთაგან რომ თხოულობ ცოლს? უთხრა<br/>სამსონმა მამამისს: ის უნდა მომიყვანო, რადგან ის მომეწონა.


text:
რა იცოდნენ მისმა მამამ და დედამ, რომ ეს უფლისგან იყო და<br/>რომ იგი შემთხვევას ეძებდა ფილისტიმელთა წინააღმდეგ, რადგან ისრაელზე<br/>ბატონობდნენ ფილისტიმელები იმჟამად.


text:
წავიდა სამსონი თიმნათში თავის მამასთან და დედასთან<br/>ერთად. როცა თიმნათის ზვრებს მიუახლოვდნენ, აჰა, ლომის ბოკვერი ბუხუნით<br/>მოდის მისკენ.


text:
მოიცვა იგი უფლის სულმა და თიკანივით შუაზე გახლიჩა ლომი,<br/>ისე რომ ხელში არაფერი სჭერია. მამისთვის და დედისთვის არ უთქვამს, რაც<br/>ჩაიდინა.


text:
რამდენიმე ხნის შემდეგ ისევ ჩააკითხა, რომ ცოლად<br/>მოეყვანა, მოკლული ლომის სანახავადაც შეუხვია და, აჰა, ფუტკრის გუნდი და<br/>თაფლია ლომის ჩონჩხში.


text:
პეშვით გამოიღო, მიდიოდა და გზადაგზა ჭამდა. როცა მამას და დედას წამოეწია, მისცა და მათაც ჭამეს, მაგრამ არ უთქვამს, რომ ეს თაფლი ლომის ჩონჩხიდან იყო გამოღებული.


text:
უთხრა მათ სამსონმა: ერთ გამოცანას გეტყვით, თუ ამ შვიდ<br/>დღეში გამოიცნობთ, სანამ ლხინი გრძელდება, ოცდაათ ხელ საცვალს და ოცდაათ<br/>ხელ ტანსაცმელს მოგცემთ.


text:
თუ ვერ გამოიცნობთ, მაშინ თქვენ მომეცით ოცდაათი ხელი<br/>საცვალი და ოცდაათი ხელი ტანსაცმელი. მათ უთხრეს: თქვი შენი გამოცანა და<br/>მოგისმენთ.


text:
უთხრა: მჭამელიდან საჭმელი გამოვიდა, ძლიერიდან ტკბილი<br/>გამოვიდა. სამი დღის განმავლობაში ვერ გამოიცნეს გამოცანა.


text:
მეოთხე დღეს უთხრეს სამსონის ცოლს დაიყოლიე შენი ქმარი,<br/>რომ გვითხრას გამოცანის ახსნა, თორემ შენც დაგწვავთ და მამაშენის სახლსაც.<br/>ნუთუ გასაძარცვავად მოგვიპატიჟეთ?


text:
შესტირა ცოლმა სამსონს და უთხრა: გძულებივარ, კი არ<br/>გყვარებივარ. გამოცანა მიგიცია ჩემიანებისათვის, ახსნას კი არ მეუბნები.<br/>მან უთხრა: ჩემი მამისთვის და დედისთვისაც არ მითქვამს მისი ახსნა, შენ<br/>როგორ გეტყვი?


text:
შვიდი დღე შესტიროდა ქალი სამსონს, რამდენ ხანსაც ლხინი<br/>გრძელდებოდა. ბოლოს, მეშვიდე დღეს, თავი რომ მოაბეზრა, უთხრა ახსნა.


text:
მეშვიდე დღეს, მზის ჩასვლამდე, უთხრეს მას თიმნათელებმა:<br/>რა არის თაფლზე ტკბილი და ლომზე ძლიერი? უთხრა: ჩემი ფურით რომ არ გეხნათ,<br/>ვერ გამოიცნობდით ჩემს გამოცანას.


text:
მოიცვა იგი უფლის სულმა, წავიდა ასკალონში, დახოცა<br/>ოცდაათი კაცი, გახადა ტანსაცმელი და ჩამოურიგა თითო-თითო ხელი გამოცანის<br/>გამომცნობლებს. მერე გაცეცხლებული მამის სახლში დაბრუნდა.


text:
გამოხდა ხანი, და პურისმკის დროს წავიდა სამსონი თავისი ცოლის სანახავად და ერთი თიკანი წაიყვანა. თქვა: შევალ ჩემს ცოლთან სანთიობოშიო, მაგრამ ქალის მამამ არ შეუშვა.<br/>


text:
უთხრა ქალის მამამ: მეგონა, გული აიყარე მასზე, და შენს<br/>მაყარს მივათხოვე. აი, უმცროსი და მასზე ლამაზია, ეგ წაიყვანე მის ნაცვლად.


text:
წავიდა სამსონი, დაიჭირა სამასი მელა, აიღო ჩირაღდნები,<br/>ორ-ორ მელას კუდები ერთმანეთზე გადაუსკვნა და ზედ თითო ჩირაღდანი მიაბა.


text:
აანთო ჩირაღდნები და შეუშვა ფილისტიმელების ყანებში.<br/>გადაუწვა ძნებიცა და სამკალიც, ვენახებიცა და ზეთისხილის ბაღებიც.


text:
თქვეს ფილისტიმელებმა: ვინ ჩაიდინა ეს საქმე? მიუგეს:<br/>სამსონმა, თიმნათელის სიძემ, რადგან ამ თიმნათელმა აიღო და მის მაყარს<br/>მიათხოვა მისი ცოლი. წავიდნენ ფილისტიმელები და ცეცხლში ამობუგეს<br/>მამა-შვილი.


text:
უთხრეს იუდიანებმა: რატომ წამოხვედით ჩვენზე? მიუგეს:<br/>სამსონის შესაპყრობად წამოვედით, ის უნდა დავმართოთ, რაც ჩვენ დაგვმართა.


text:
მივიდა სამასი კაცი იუდადან ყეტამის კლდის ეხთან და უთხრა სამსონს: ვითომ არ იცი, რომ ფილისტიმელები ბატონობენ ჩვენზე? ეს რა ჭირში ჩაგვყარე?<br/>


text:
უთხრეს: მოვედით, რომ შეგიპყროთ და ხელთ მიგცეთ<br/>ფილისტიმელებს. უთხრა სამსონმა: შემომფიცეთ, რომ არ მომკლავთ.


text:
უთხრეს: არა, მხოლოდ შეგიპყრობთ და ხელთ მიგცემთ<br/>ფილისტიმელებს. მოკვლით არ მოგკლავთო. ორი ახალი თოკით გაკოჭეს და<br/>წაიყვანეს ეხიდან.


text:
ლეხთან რომ მივიდა, ყიჟინით შემოეხვივნენ ფილისტიმელები.<br/>უფლის სული გადმოვიდა მასზე, თოკები, რომლებითაც ხელები ჰქონდა შეკრული,<br/>დამწვარი სელივით შეიქმნა და დასცვივდა ბორკილები ხელებიდან.


text:
ძალიან მოსწყურდა და შეევედრა უფალს: ეს დიდი საქმე ხომ<br/>ჩაიდინე შენი მორჩილის ხელით, ნუთუ ახლა წყურვილმა უნდა მომკლას და<br/>წინდაუცვეთელებს ჩავუვარდე ხელში?


text:
გააჩინა ღმერთმა ლეხში ნაპრალი და ამოხეთქა იქიდან<br/>წყალმა. დალია სამსონმა, სული მოიბრუნა და გამოცოცხლდა. ამიტომაც ეწოდა იმ<br/>ადგილს ვედრების წყარო, რომელიც დღემდეა ლეხში.


text:
შეიტყვეს ღაზელებმა, სამსონი ჩამოსულაო. გარს უვლიდნენ და<br/>მთელი ღამე უდარაჯებდნენ ქალაქის კარიბჭესთან, მთელი ღამე გაყუჩებულები<br/>იყვნენ, ამბობდნენ, გათენებამდე მოვკლავთო.


text:
შუაღამემდე ეძინა სამსონს. შუაღამით ადგა, მოხვია ხელი<br/>ქალაქის კარსა და ორივე ბჭეს, ურდულიანად მოგლიჯა, მხარზე გაიდო და მთის<br/>წვერზე აიტანა ხებრონს გადაღმა.


text:
მივიდნენ მასთან ფილისტიმელთა მთავრები და უთხრეს:<br/>შეუჩნდი და გამოსტყუე, საიდან აქვს ეს დიდი ძალა, რა უნდა ვიღონოთ მის<br/>შესაკრავად და დასამორჩილებლად. სამაგიეროდ ათას ვერცხლს მოგცემთ თითოეული.


text:
უთხრა სამსონს დალილამ: მითხარი, საიდან გაქვს ეს დიდი<br/>ძალა, რითი უნდა შეგკრას კაცმა, რომ დაგიმორჩილოს?


text:
სამსონმა უთხრა: შვიდი ახალთახალი, გამოუმშრალი ლარით რომ<br/>შემკრან, დავძაბუნდები და სხვათა მსგავსი შევიქნები.


text:
მოატანინა ფილისტიმელთა მთავრებს შვიდი ახალთახალი,<br/>გამოუმშრალი ლარი და იმით შეკრა დალილამ სამსონი.


text:
ოთახში კი ხალხი ჰყავდა ჩასაფრებული. უთხრა სამსონს დალილამ: სამსონ, ფილისტიმელები მოდიან შენზე! ისე დაწყვიტა სამსონმა ლარები, როგორც ძენძის ძაფი წყდება ხოლმე, ცეცხლი რომ დაყნოსავს. ვერ ამოიცნეს მისი ძალა.


text:
უთხრა სამსონს დალილამ: აჰა, ხომ მომატყუე და გამაბრიყვე.<br/>ახლა მაინც მითხარი, რითი შეიძლება შენი შეკვრა?


text:
სამსონმა უთხრა: ახალთახალი, უხმარი თოკებით რომ შემკრან, დავძაბუნდები და სხვათა მსგავსი შევიქნები.<br/>


text:
აიღო დალილამ ახალთახალი თოკები, შეკრა იგი და უთხრა:<br/>სამსონ, ფილისტიმელები მოდიან შენზე! ოთახში კი ხალხი იყო ჩასაფრებული.<br/>ძაფებივით შემოიწყვიტა მკლავებზე.


text:
უთხრა სამსონს დალილამ: აქამდე მატყუე და მაბრიყვე.<br/>მითხარი, რითი შეიძლება შენი შეკვრა? მან მიუგო: თუ ჩემი თმის შვიდ კოწოლს<br/>საძახველში ჩაგრეხ.


text:
პალო დაასო და უთხრა: ფილისტიმელები მოდიან შენზე,<br/>სამსონ! გამოეღვიძა სამსონს და მოგლიჯა საძახველის პალოცა და ნაძახვიც.


text:
უთხრა დალილამ: როგორღა მეუბნები, მიყვარხარო, თუ გულით<br/>არა ხარ ჩემთან? აჰა, სამჯერ მომატყუე და არ გამიმხილე, საიდან გაქვს ეგ<br/>დიდი ძალა.


text:
გამოუტყდა და უთხრა: სამართებელი არ გაჰკარებია ჩემს<br/>თავს, რადგან დედის მუცლიდან ღვთის მოწმიდარი ვარ. თავი რომ გადამპარსონ,<br/>ძალა გამომეცლება, დავძაბუნდები და სხვათა მსგავსი შევიქნები.


text:
დაინახა დალილამ, რომ მან გული გადაუხსნა. შეუთვალა<br/>ფილისტიმელთა მთავრებს: ახლა კი ამოდით, გამომიტყდა. ამოვიდნენ<br/>ფილისტიმელთა მთავრები და ვერცხლიც ამოუტანეს.


text:
კალთაში ჩააძინა იგი დალილამ, კაცი იხმო და მისი თმის<br/>შვიდივე კოწოლი მოაპარსვინა. იწყო სამსონმა დასუსტება, გამოეცალა თავისი<br/>დიდი ძალა.


text:
უთხრა დალილამ: ფილისტიმელები მოდიან შენზე, სამსონ!<br/>გამოეღვიძა და იფიქრა: ავდგები და წინანდებურად დავიხსნიო თავს. მაგრამ არ<br/>იცოდა, რომ ღმერთმა პირი იბრუნა მისგან.


text:
შეიპყრეს ფილისტიმელებმა და თვალები დასთხარეს. ჩაიყვანეს<br/>ღაზაში, სპილენძის ხუნდები დაადეს და იყო სატუსაღოში მეხელსაფქვავედ.


text:
შეიყარნენ ფილისტიმელთა მთავრები, რომ დიდი მსხვერპლი<br/>შეეწირათ დაგონისთვის, თავიანთი ღმერთისთვის, და ემხიარულათ. ამბობდნენ:<br/>ჩვენმა ღმერთმა ხელში ჩაგვიგდო სამსონი, ჩვენი მტერი!


text:
ხედავდა მას ხალხი, ადიდებდა თავის ღმერთს და ამბობდა:<br/>ჩვენმა ღმერთმა ხელში ჩაგვიგდო ჩვენი მტერი და ჩვენი ქვეყნის ამაოხრებელი,<br/>რომელმაც მრავალი ჩვენიანი გაწყვიტა!


text:
როცა გუნებაზე მოვიდნენ, თქვეს: მოიყვანეთ სამსონი, რომ<br/>გაგვამხიარულოს. მოიყვანეს სამსონი სატუსაღოდან და ართობდა მათ. სვეტებს<br/>შორის ჰყავდათ დაყენებული.


text:
უთხრა სამსონმა ყმაწვილს, რომელიც ხელჩაკიდებული<br/>დაატარებდა: მიმიყვანე, რომ ხელი შევავლო სვეტებს, რომლებზედაც სახლი დგას,<br/>და მივეყუდო.


text:
სახლი კი კაცებითა და ქალებით იყო სავსე. ფილისტიმელთა<br/>ყველა მთავარს იქ მოეყარა თავი. სამი ათასამდე კაცი და ქალი ბანზე გასულიყო<br/>და უყურებდა სამსონის გაპამპულებას.


text:
შეჰღაღადა სამსონმა უფალს და უთხრა: უფალო ღმერთო,<br/>გამიხსენე! ამ ერთხელაც გამაძლიერე, ღმერთო, ერთბაშად რომ მივუზღო<br/>ფილისტიმელებს ჩემი ორი თვალის სამაგიერო!


text:
მოსინჯა სამსონმა ორივე შუათანა სვეტი, რომლებზედაც სახლი<br/>იდგა, ერთს მარჯვენა ხელი მიაყრდნო, მეორეს მარცხენა.


text:
თქვა სამსონმა: მოკვდი, სულო ჩემო, ფილისტიმელებთან<br/>ერთად! და მთელი ძალით მიაწვა. თავზე ჩამოემხოთ სახლი მთავრებსა და მთელ<br/>შიგმყოფ ხალხს. დახოცილები, სამსონმა სიკვდილისას რომ დახოცა, იმათზე მეტნი<br/>იყვნენ, სიცოცხლეში რომ ჰყავდა დანახოცი.


text:
ჩავიდნენ მისი ძმები და მამამისის მთელი სახლობა, აიღეს<br/>იგი და წაასვენეს და მამამისის, მანოახის სამარხში დამარხეს ცორასა და<br/>ეშთაოლს შორის. იგი ოცი წელი იყო ისრაელის მსაჯული.


text:
უთხრა დედას: შენ რომ ათას ასი ვერცხლი წაგიღეს, რომლის<br/>გამოც ჩემი თანდასწრებით წყევლა წარმოთქვი, ჩემთანაა ეს ვერცხლი, ჩემი<br/>აღებულია. თქვა დედამისმა: დაილოცოს უფლისაგან ჩემი შვილი.


text:
დაუბრუნა დედას ათას ასი ვერცხლი. თქვა დედამისმა: ჩემი<br/>ხელით შემიწირავს ეს ვერცხლი უფლისათვის ჩემი შვილის სახელზე ქანდაკისა და<br/>ჩამოსხმული კერპის გასაკეთებლად. აჰა, შენთვის დამიბრუნებია.


text:
როცა დაუბრუნა ვერცხლი დედამისს, აიღო დედამისმა ორასი<br/>ვერცხლი, მიუტანა გადამდნობელს, ქანდაკი და ჩამოსხმული კერპი გააკეთებინა<br/>და იდგა ისინი მიქაიეჰუს სახლში.


text:
ჰქონდა ამ კაცს, მიქას, ღვთის სახლი. გააკეთა მან ეფოდი<br/>და თერაფიმი, აუვსო ხელი თავის ერთ-ერთ ვაჟს და ჰყავდა იგი მღვდლად.


text:
წავიდა ეს კაცი იუდას ბეთლემიდან, რომ სადმე მდგმურად<br/>დამდგარიყო, სადაც მოუხვდებოდა და, თავის გზით მიმავალი, ეფრემის მთაში<br/>მიქას სახლს მოადგა.


text:
უთხრა მიქამ: საიდან მოდიხარ? მან მიუგო: ლევიანი ვარ, იუდას ბეთლემიდან, დავდივარ, რომ სადმე მდგმურად დავდგე, სადაც მომიხდება.


text:
უთხრა მიქამ: დარჩი ჩემთან, გამიხდი მამად და მღვდლად.<br/>წლიურად ათ ვერცხლს მოგცემ, შესამოსელს და სარჩოს. მივიდა ლევიანი.


text:
იმ ხანებში ისრაელს მეფე არ ჰყავდა. იმ ხანებში დანის ტომი თავის წილხვდომილს დაეძებდა, რომ იქ დასახლებულიყო, რადგან ჯერაც არ ხვდომოდა წილი ისრაელის ტომთა შორის.<br/>


text:
ხუთი კაცი გაგზავნეს დანიანებმა თავიანთი ტომიდან,<br/>ცორელები და ეშთაოლელები, მაგარი ვაჟკაცები, რომ მხარე დაევლოთ და<br/>დაეზვერათ. უთხრეს, წადით და მხარე დაზვერეთო. მივიდნენ ეფრემის მთაში<br/>მიქას სახლთან და ღამე იქ გაითიეს.


text:
მიქას სახლთან ყოფნისას ეცნოთ ყმაწვილი ლევიანის ხმა,<br/>შევიდნენ და ჰკითხეს: აქ ვინ მოგიყვანა, არას აკეთებ, რა გინდა აქ?


text:
წავიდა ეს ხუთი კაცი, მივიდა ლაიშში და ნახა: ცხოვრობს იქ<br/>ხალხი უზრუნველად, ციდონელთა წესის მიხედვით, წყნარი და უზრუნველი,<br/>ქვეყანაზე არავინ აწუხებს, არავინ ებატონება, ციდონელებისგან მოწყვეტილია<br/>და არა ხალხთან არა აქვს საქმე.


text:
მიუგეს: ავდგეთ და გავილაშქროთ მათზე, რადგან ვნახეთ მათი მხარე და ძალიან კარგი იყო, თქვენ კი არაფერს ჰღონობთ. ნუღა დაბრკოლდებით, წადით და დაიმკვიდრეთ ის მხარე.


text:
მიხვალთ და უზრუნველ ხალხს წააწყდებით. გაშლილი მხარეა და<br/>ღმერთს თქვენთვის მოუცია იგი. ისეთი ადგილია, არაფერი რომ არ აკლია<br/>ქვეყანაზე.


text:
გაემართა იქიდან დანისტომელთა ერთი ნაწილი, ცორელები და ეშთაოლელები, საომრად შეჭურვილი ექვსასი კაცი.<br/>


text:
წავიდნენ და კირიათ-იეყარიმში, იუდაში, დაბანაკდნენ.<br/>ამიტომ ეძახიან დღემდე იმ ადგილს დანის ბანაკს. იგი კირიათ-იეყარიმის<br/>გადაღმაა.


text:
იმ ხუთმა კაცმა, ლაიშის მხარე რომ დაზვერა, უთხრა<br/>თანამოძმეებს: თუ იცით, რომ ერთ-ერთში ამ სახლთაგან არის ეფოდი, თერაფიმი,<br/>ქანდაკი და ჩამოსხმული კერპი? ჰოდა, მოიფიქრეთ, როგორ მოვიქცეთ.


text:
ავიდა ის ხუთი კაცი, მხარე რომ დაზვერა, შევიდა შიგნით,<br/>აიღო ქანდაკი, ეფოდი, თერაფიმი და ჩამოსხმული კერპი. მღვდელი ჭიშკართან<br/>იდგა საომრად შეჭურვილი ექვსასი კაცის გვერდით.


text:
მიქას სახლში შევიდნენ ისინი და აიღეს ქანდაკი, ეფოდი,<br/>თერაფიმი და ჩამოსხმული კერპი. უთხრა მათ მღვდელმა: რას სჩადიხართ!


text:
მიუგეს: გაჩუმდი, პირზე ხელი აიფარე და წამოგვყევი,<br/>გაგვიხდი მამად და მღვდლად. რა გირჩევნია, ერთი კაცის მღვდლობა თუ ისრაელის<br/>ტომისა და მოდგმის მღვდლობა?


text:
გამოცილებული იყვნენ მიქას სახლს, რომ შეიყარნენ მიქას კარის მეზობლები და უკან გამოუდგნენ დანიანებს.<br/>


text:
უთხრა: მომტაცეთ ჩემი გაკეთებული ღმერთები, ჩემი მღვდელი<br/>და წახვედით, სხვა რაღა უნდა მომხდარიყო? როგორღა მეუბნებით, რა მოგივიდაო?


text:
დანიანებმა უთხრეს: აღარ გავიგონოთ შენი ხმა, თორემ<br/>გამწარდება ზოგიერთი ჩვენგანი, გამოგენთებათ და დაღუპავ შენს თავსაც და<br/>შენიანებსაც.


text:
წავიდნენ დანიანები თავიანთი გზით. დაინახა მიქამ, რომ<br/>მასზე ძლიერები იყვნენ ისინი, გატრიალდა და შინ დაბრუნდა.


text:
წაიღეს მიქას ნაკეთობანი და მისი მღვდელიც თან წაიყვანეს.<br/>დაეცნენ ლაიშში წყნარ და უზრუნველ ხალხს, მახვილით მოსრეს და ცეცხლს მისცეს<br/>ქალაქი.


text:
არავინ აღმოჩნდა მისი მშველელი, რადგან ციდონისგან შორს<br/>იყო და არა ხალხთან არ ჰქონდა საქმე. ეს ქალაქი ვაკეზე მდებარეობდა<br/>ბეთ-რეხობის ახლოს. ხელახლა ააშენეს ქალაქი, დასახლდნენ მასში.


text:
დაიდგეს ქანდაკი დანიანებმა. იმ მხარის გადასახლებამდე<br/>დანისტომელთა მღვდლები იყვნენ იონათანი, ძე გერშომისა, მენაშეს ძისა, თავად<br/>იგი და მისი შთამომავლები.


text:
იმ ხანებში, როცა ისრაელს მეფე არ ჰყავდა, ერთი ლევიანი მდგმურობდა ეფრემის მთის კალთაზე. ხარჭა მოიყვანა ცოლად იუდას ბეთლემიდან.<br/>


text:
ადგა მისი ქმარი და ჩააკითხა, რომ შემოერიგებინა და შინ<br/>დაებრუნებინა. მსახური ბიჭი და ორი ვირი ახლდა თან. ხარჭამ იგი მამის<br/>სახლში შეიწვია. დაინახა ის ყმაწვილი ქალის მამამ და გახარებული შეეგება.


text:
არ გაუშვა იგი სიმამრმა, ყმაწვილი ქალის მამამ, და დარჩა<br/>იქ კაცი სამი დღე. ჭამდნენ, სვამდნენ და იქვე ათევდნენ ღამეს.


text:
მეოთხე დღეს დილაადრიანად ადგნენ. ადგა კაციც შინ<br/>წასასვლელად. უთხრა ყმაწვილი ქალის მამამ თავის სიძეს: ჯერ პური გატეხე,<br/>დანაყრდი და მერე წადი.


text:
დასხდნენ ერთად ორივენი, ჭამეს და სვეს. უთხრა კაცს<br/>ყმაწვილი ქალის მამამ: დარჩი ამაღამ და მოილხინოს შენმა გულმა.


text:
მეხუთე დღეს დილაადრიან ადგა წასასვლელად. უთხრა ყმაწვილი<br/>ქალის მამამ: ჯერ დანაყრდით, შეიცადეთ, ვიდრე დღე გადაიხრებოდეს. ჭამეს<br/>ორთავემ და სვეს.


text:
ადგა კაცი, რომ შინ წასულიყო თავის ხარჭასთან და მსახურ ბიჭთან ერთად. უთხრა სიმამრმა, ყმაწვილი ქალის მამამ: აჰა, დღე საღამოსკენ გადაიხარა, ამაღამაც დარჩით, დამდეთ ხათრი. დღე სადაცაა მიილევა. ეს ღამეც აქ გაითიე და მოილხინოს შენმა გულმა. დილით ადრიანად გაუდგებით გზას და მიხვალთ შინ.


text:
მაგრამ კაცმა აღარ ისურვა ღამით დარჩენა, ადგა და წავიდა.<br/>იარა იებუსამდე, ახლა რომ იერუსალიმია. მიჰყავდა წყვილი კეხდადგმული ვირი<br/>და თავისი ხარჭა.


text:
იებუსს რომ მიადგნენ, კარგა შესაღამოებული იყო. უთხრა მსახურმა ბიჭმა თავის ბატონს: შევიდეთ იებუსეველთა ქალაქში და ღამე მანდ გავათიოთ.<br/>


text:
გაუხვიეს, რომ გიბყაში შესულიყვნენ და ღამე იქ გაეთიათ.<br/>მივიდა და ქალაქის მოედანზე დაჯდა, მაგრამ არავინ შეიპატიჟა შინ ღამის<br/>გასათევად.


text:
აჰა, ერთი ბერიკაცი საღამოხანს ბრუნდება სამუშაოდან,<br/>ყანიდან; ეფრემის მთაში იყო დაბადებული და გიბყაში ცხოვრობდა. იმ ადგილის<br/>მკვიდრნი კი ბენიამინიანები იყვნენ.


text:
მან მიუგო: იუდას ბეთლემიდან ეფრემის მთაში მივდივართ,<br/>იქაური ვარ. სტუმრად ვიყავი იუდას ბეთლემში, ახლა კი უფლის სახლისაკენ<br/>მიდევს გზა, მაგრამ არავინ შემიპატიჟა შინ.


text:
ჩალაც გვაქვს და საჭმელიც ჩვენი სახედრებისთვის. აგრეთვე<br/>პურ-ღვინო ჩემთვისაც და ამ შენი მხევლისთვისაც და ამ მსახური ბიჭისთვისაც,<br/>რომელიც შენს მორჩილთ გვახლავს. არაფერი გვჭირდება.


text:
როცა გუნებაზე მოვიდნენ, აჰა, ქალაქის მცხოვრებნი,<br/>გარყვნილი ხალხი, გარს შემოერტყნენ სახლს, კარზე აბრახუნებდნენ და<br/>ეუბნებოდნენ ბერიკაცს, სახლის პატრონს: გამოგვიყვანე, შენს სახლში რომ<br/>კაცია მოსული, უნდა შევიცნოთო.


text:
გავიდა მათთან სახლის პატრონი და უთხრა: არა, ძმებო, ნუ<br/>უზამთ ბოროტებას. ეს კაცი ჩემს სახლში სტუმრად შემოვიდა, ნუ ჩაიდენთ ამ<br/>უზნეობას.


text:
აჰა, გასათხოვარი ქალი მყავს შინ, ამ კაცსაც ხარჭა<br/>ახლავს. გამოგიყვანთ, დაიმორჩილეთ და უყავით, რაც გენებოთ. ამ კაცთან ნუ<br/>ჩაიდენთ ამ უზნეობას.


text:
მაგრამ მათ მისი გაგონებაც არ უნდოდათ. მაშინ ადგა კაცი<br/>და გამოუყვანა ქუჩაში თავისი ხარჭა. შეიცნეს იგი, მთელი ღამე დილამდე<br/>აუპატიურებდნენ მას. და ცისკარზე გაუშვეს.


text:
ადგა დილით მისი პატრონი, გააღო სახლის კარი, გამოვიდა,<br/>რომ გზას გასდგომოდა, და, აჰა, კართან მისი ხარჭა აგდია, ზღურბლზე<br/>ხელებდაყრილი.


text:
შინ რომ მივიდა, აიღო თავისი ხარჭა, თორმეტ ნაწილად,<br/>ასო-ასო დაჭრა და დაგზავნა ისრაელის ყველა კუთხეში.


text:
ყოველი, ამის მნახველი, ამბობდა: მსგავსი არაფერი<br/>მომხდარა და არაფერი ნახულა ისრაელში იმ დღიდან მოკიდებული, რაც<br/>ისრაელიანები ეგვიპტიდან გამოვიდნენ, დღევანდელ დღემდეო. ჩაუკვირდით,<br/>ითათბირეთ და თქვით.


text:
გამოვიდა მთელი ისრაელობა და შეიკრიბა საზოგადოება, როგორც ერთი კაცი, დანიდან ბეერ-შებამდე და გალაადის ქვეყანა უფლის წინაშე მიცფაში.<br/>


text:
გაემზადნენ მთელი ერის თავკაცები და ისრაელის ყოველი ტომი<br/>საღვთო ერის შესაკრებელში - ოთხასი კაცი, მახვილის ამღები.


text:
შეიტყვეს ბენიამინიანებმა ისრაელიანთა მისვლა მიცფაში.<br/>თქვეს ისრაელიანებმა: გვითხარით, როგორ მოხდა ეს ბოროტება?


text:
უთხრა პასუხად ლევიანმა, მოკლული ქალის ქმარმა: ღამის<br/>გასათევად მივედი ბენიამინის გიბყაში ჩემს ხარჭასთან ერთად.


text:
აღდგნენ გიბყელები ჩემზე, გარს შემოერტყნენ სახლს, საცა<br/>მე ვიდექი, და მოკვლას მიპირებდნენ. ხარჭა გამიუპატიურეს და მოკვდა იგი.


text:
წამოვასვენე ჩემი ხარჭა, ასო-ასო დავჭერი და ისრაელის<br/>ყველა წილხვედრილ მხარეში დავგზავნე, რადგან ურჯულო და სამარცხვინო საქმე<br/>მოახდინეს ისრაელში.


text:
ერთი კაცივით აღდგა მთელი ერი და თქვა: არც ერთი<br/>ჩვენთაგანი არ წავიდეს თავის კარავში, არავინ დაბრუნდეს შინ.


text:
ისრაელის თითოეულ ტომში ასიდან ათი კაცი შევარჩიოთ,<br/>ათასიდან ასი, ათი ათასიდან ათასი და საგზალი მოვატანინოთ მათთვის, ვინც<br/>ბენიამინის გიბყაზე გაილაშქრებს, რათა დასაჯოს იგი სამარცხვინო საქმის<br/>გამო, რომელიც მოახდინა ისრაელში.


text:
გაგზავნეს კაცები ისრაელის ტომებმა ბენიამინის მთელს<br/>ტომში და შეუთვალეს: ეს რა ბოროტება მომხდარა თქვენში.


text:
ახლა მოგვეცით ის წამხდარი ხალხი, გიბყაში რომ გყოლიათ,<br/>სიკვდილით დავსჯით მათ და აღმოვფხვრით ბოროტებას ისრაელიდან. მაგრამ<br/>ბენიამინიანებმა არ შეისმინეს თავიანთ მოძმეთა, ისრაელიანთა სიტყვა.


text:
გიბყაში შეიკრიბნენ ბენიამინელები თავ-თავიანთი<br/>ქალაქებიდან, რათა ომი გაემართათ ისრაელიანებისთვის.


text:
აღირიცხა იმ დღეს ქალაქებიდან შემოკრებილი ბენიამინიანები<br/>- ოცდაექვსი ათასი კაცი, იარაღის ამღები. მათ გარდა გიბყელთაგან შვიდასი<br/>რჩეული ვაჟკაცი აღირიცხა.


text:
მთელი აძ ხალხიდან შვიდასი რჩეული ვაჟკაცი ცაცია იყო,<br/>თითოეულ მათგანს ბეწვისთვის რომ ესროლა შურდულით ქვა, არ აუცდებოდა.


text:
ისრაელიანები, ბენიამინიანთა გამოკლებით, ოთხასი ათასი<br/>კაცი აღირიცხა, მახვილის ამღები. ყოველ იმათგანი მეომარი იყო.


text:
ადგნენ და მივიდნენ ღვთის სახლში. ჰკითხეს ღმერთს<br/>ისრაელიანებმა: რომელი ჩვენგანი გავიდეს პირველი ბენიამინიანებთან საომრად?<br/>უთხრა უფალმა: პირველი იუდა გავიდეს.


text:
მაგრამ მხნეობა მოიკრიბა ისრაელის ერმა და კვლავ დადგა<br/>საბრძოლოდ წყობით იმ ადგილას, სადაც წინადღით იდგა.


text:
წავიდნენ ისრაელიანები, საღამომდე ტიროდნენ უფლის წინაშე<br/>და ეკითხებოდნენ უფალს: ისევ გავიდე ჩემს ძმასთან, ბენიამინთან<br/>საბრძოლველად? უფალმა უთხრა: გაილაშქრეთ მასზე.


text:
გამოვიდა მათ წინააღმდეგ ბენიამინი გიბყიდან მეორე დღეს<br/>და კვლავ გაანადგურა ისრაელიანები, თვრამეტი ათასი კაცი მახვილის ამღები.


text:
გაემართა მაშინ მთელი ისრაელიანობა, მთელი ერი, მივიდა<br/>ბეთლემში და შესტიროდა უფალს, იჯდა და საღამომდე მარხულობდა, აღსავლენ და<br/>სამადლობელ მსხვერპლს სწირავდა უფალს.


text:
და ფინხასი, ძე ელეაზარისა, აარონის ძისა, იყო მის<br/>წინამდგომლად): ისევ გავიდე ჩემს ძმასთან, ბენიამინთან, საბრძოლველად?<br/>უთხრა უფალმა: გაილაშქრეთ, რადგან ხვალ ხელში ჩაგაგდებინებთ მას.


text:
გაილაშქრეს ისრაელიანებმა ბენიამინიანებზე მესამე დღეს და<br/>წინანდებურად საბრძოლო წყობით განლაგდნენ გიბყის წინ.


text:
გამოვიდნენ ბენიამინიანები ერის წინააღმდეგ და შორს გასცდნენ ქალაქს; იწყეს უწინდებურად ხალხის ხოცვა გზებზე, რომელთაგანაც ერთი ბეთელში მიდის, მეორე კი - გიბყაში ყანებზე, და ოცდაათამდე ისრაელიანი დახოცეს.<br/>


text:
თქვეს ბენიამინიანებმა: უწინდებურად ეცემიან ჩვენს<br/>წინაშე. ისრაელიანებმა კი თქვეს: უკუვიქცეთ მათგან და ქალაქიდან გზებზე<br/>გავიტყუოთ.


text:
ადგნენ ისრაელიანები თავ-თავიანთი ადგილებიდან და<br/>ბაალ-თამარში განლაგდნენ. ჩასაფრებული ისრაელიანებიც გამოვიდნენ<br/>თავ-თავიანთ ადგილებიდან გიბყის ველზე.


text:
მიადგა გიბყას მთელი ისრაელის ათი ათასი რჩეული ვაჟკაცი<br/>და სასტიკი ბრძოლა გაიმართა. მაგრამ ბენიამინიანებმა არ იცოდნენ, რომ<br/>უბედურება ელოდათ.


text:
დაამარცხა უფალმა ბენიამინი ისრაელიანთა წინაშე და იმ<br/>დღეს ისრაელიანებმა ოცდახუთი ათას ასი კაცი გაანადგურეს ბენიამინიანთაგან,<br/>მახვილის ამღები.


text:
დაინახეს ბენიამინიანებმა, რომ დამარცხდნენ.<br/>ისრაელიანებმა ადგილი უტიეს ბენიამინიანებს, რადგან ჩასაფრებულთა იმედი<br/>ჰქონდათ, მათი, ვინც გიბყის ახლოს ჩაასაფრეს.


text:
დაიხიეს ბრძოლის ველიდან ისრაელიანებმა, ბენიამინი კი<br/>მუსრს ავლებდა ისრაელიანებს, გაწყვიტა ოცდაათამდე კაცი, თქვა: ისევ ეცემიან<br/>ჩვენს წინაშე როგორც ამასწინდელი ბრძოლების დროსო,


text:
და სწორედ მაშინ აღიმართა ქალაქზე კვამლის სვეტი. მოიხედა<br/>ბენიამინმა და, აჰა, ცაში მიდის მთელი ქალაქი.


text:
გაექცნენ ისრაელიანებს უდაბნოს გზაზე, მაგრამ ლაშქარი<br/>ბრძოლით მისდევდა მათ და ქალაქებიდან გამოსულებიც ხოცავდნენ გზადაგზა.


text:
გადარჩენილნი მიუბრუნდნენ და უდაბნოსკენ, რიმონის<br/>კლდისკენ გაიქცნენ, გზადაგზა კიდევ ხუთი ათასი კაცი დახოცეს ისრაელიანებმა,<br/>გიდომამდე სდიეს და კიდევ ორი ათასი კაცი დახოცეს.


text:
მთლიანად კი იმ დღეს ოცდახუთი ათასი ბენიამინიანი დაეცა,<br/>მახვილის ამღები. ყველა მათგანი მაგარი ვაჟკაცი იყო.


text:
გადარჩენილი ექვსასი კაცი გაბრუნდა და უდაბნოში, რიმონის<br/>კლდისკენ გაიქცა და იყვნენ იქ, რიმონის კლდეებში, ოთხი თვე.


text:
კვლავ მიუბრუნდნენ ისრაელიანები ბენიამინიანებს და<br/>მახვილით მოსრეს ქალაქში მყოფი ხალხიც და პირუტყვიც, ყველაფერი, რაც იქ<br/>დახვდათ, და ყველა ქალაქი, რაც კი იყო, ცეცხლს მისცეს.


text:
ფიცი დადეს ისრაელიანებმა მიცფაში და თქვეს: არც ერთმა ჩვენთაგანმა არ მიათხოვოს თავისი ასული ბენიამინიანს.<br/>


text:
მივიდა ხალხი ბეთელში, საღამომდე ისხდნენ იქ ღვთის<br/>წინაშე, მაღალი ხმით მოთქვამდნენ და მწარედ ტიროდნენ.


text:
ამბობდნენ: უფალო, ისრაელის ღმერთო, რად მოხდა ისეთი რამ<br/>ისრაელში, რომ დღეს მთელი ერთი შტო გამოაკლდა ისრაელს?


text:
მეორე დღეს დილაადრიან ადგა ხალხი, ააგო იქ სამსხვერპლო,<br/>და აღსავლენი და სამადლობელი მსხვერპლი მიიტანა.


text:
თქვეს ისრაელიანებმა: ვინ არ მოვიდა შესაკრებელში უფლის<br/>წინაშე ისრაელის შტოთაგან? რადგან დიდი წყევლა ჰქონდათ წარმოთქმული,<br/>სიკვდილით უნდა დასჯილიყო, ვინც არ გამოცხადდებოდა. უფლის წინაშე მიცფაში.


text:
შეებრალათ ისრაელიანებს ბენიამინი, თავიანთი ძმა და<br/>თქვეს: მთელი ერთი შტო მოიკვეთა დღეს ისრაელიდან.


text:
რა ვქნათ, როგორ მოვიქცეთ დანარჩენებთან ცოლების თაობაზე,<br/>აკი უფალი დავიფიცეთ, რომ ჩვენს ასულებს არ გავათხოვებთო მათზე?


text:
თქვეს: ვინმე ხომ არ დარჩა მოუსვლელი ისრაელის შტოთაგან<br/>უფლის წინაშე მიცფაში? აჰა, თურმე არავინ იყო მოსული გალაადის იაბეშიდან<br/>უფლის წინაშე ბანაკში, შესაკრებელში.


text:
გაგზავნა მათთან საზოგადოებამ თორმეტი ათასი კაცი, მაგარი<br/>ვაჟკაცები, უბრძანა: წადით და დედაწულიანად მახვილით მოსრეთ გალაადის<br/>იაბეშის მკვიდრნი.


text:
ნახეს გალაადის მკვიდრთა შორის მამაკაცის საწოლის უნახავი<br/>ოთხასი ქალწული და მიიყვანეს ბანაკში, სილოამში, რომელიც ქანაანის<br/>მხარეშია.


text:
კაცები - დაგზავნა მთელმა საზოგადოებამ, რომ<br/>მოლაპარაკებოდა რიმონის კლდეში მყოფ ბენიამინიანებს და ზავი<br/>გამოეცხადებინათ მათთვის.


text:
დაბრუნდნენ მაშინ ბენიამინიანები და მისცეს ისრაელიანებმა<br/>ქალები, რომლებიც ცოცხალი დატოვეს გალაადის იაბეშის ქალთაგან, მაგრამ არ<br/>შეხვდა ყველას.


text:
თქვეს საზოგადოების უხუცესებმა: როგორ მოვიქცეთ<br/>დარჩენილებთან ცოლების თაობაზე, რადგან ქალები ამოუწყდნენ ბენიამინს.


text:
მაგრამ ჩვენს ასულებს ვერ მივათხოვებდი, რადგან ფიცი<br/>დასდეს ისრაელიანებმა და თქვეს: წყეული იყოს, ვინც ქალი მისცეს ბენიამინს.


text:
თქვეს: აჰა, ყოველ წელიწადს საუფლო დღესასწაული იმართება<br/>სილოამში, რომელიც ბეთელის ჩრდილოეთით, ბეთელ-შექემის გზის აღმოსავლეთით.<br/>და ლებონის სამხრეთით მდებარეობს.


text:
თვალი გეჭიროთ და, როცა საფერხულოდ გამოვლენ სილოამელი ქალიშვილები, თქვენც გამოდით, თითოეულმა თითო საცოლე გაიტაცეთ სილოამელ ქალიშვილთაგან, და დაბრუნდით ბენიამინის მხარეში.<br/>


text:
როცა მათი მამები ან ძმები საჩივლელად მოვლენ ჩვენთან,<br/>ჩვენ ვეტყვით: მიუტევეთ, რადგან ძალით წაიყვანეს ქალები, როგორც ომის დროს<br/>ხდება. ნებით რომ მოგეცათ, დამნაშავენი იქნებოდით.


text:
ბენიამინიანები ასეც მოიქცნენ: თითოეულმა თითო საცოლე<br/>გაიტაცა მეფერხულეთაგან და ითხოვეს. მერე წავიდნენ და დაბრუნდნენ თავიანთ<br/>წილხვდომილში, ააშენეს ქალაქები და ცხოვრობდნენ შიგ.


text:
მაშინ წავიდ-წამოვიდნენ იქიდან ისრაელიანები. თითოეული<br/>თავის შტოში და საგვარეულოში, ყველა თავის წილხვედრში დაბრუნდა იქიდან.


text:
ეს მოხდა მსაჯულთა მსაჯულობის დროს, როცა ქვეყანაში შიმშილი იყო. წავიდა ერთი კაცი იუდას ბეთლემიდან მოაბის ველზე საცხოვრებლად თავისი ცოლითა და ორი ვაჟითურთ.<br/>


text:
კაცს ერქვა ელიმელექი, მის ცოლს ნაყომი; ვაჟებს მახლონი<br/>და ქილიონი. ეფრათელნი იყვნენ, იუდას ბეთლემიდან. მივიდნენ მოაბის ველზე და<br/>იყვნენ იქ.


text:
მოიყვანეს ვაჟებმა ცოლად მოაბელი ქალები. ერთის სახელი<br/>იყო ყორფა, მეორისა - რუთი. და ცხოვრობდნენ იქ ათიოდე წელი.


text:
ადგა და დაბრუნდა თავისი რძლებითურთ მოაბის ველიდან,<br/>რადგან შეიტყო მოაბის ველზე, რომ მოხედა უფალმა თავის ერს და მისცა პური.


text:
უთხრა ნაყომიმ თავის ორ რძალს: წადით, დაბრუნდით<br/>თქვენ-თქვენი დედის სახლში. სიკეთით გადაგიხადოთ! უფალმა. თქვენი ამაგი<br/>გარდაცვლილებზე და ჩემზე.


text:
უფალმა გაპოვნინოს ორთავეს მყუდრო ცხოვრება თქვენ-თქვენი ქმრების ხლში. და გადაკოცნა ისინი. მათ კი ხმამაღალი ტირილი დაიწყეს.


text:
უთხრა ნაყომიმ: გაბრუნდით, შვილებო, რისთვის უნდა წამომყვეთ? განა კიდევ მყავს მუცელში ვაჟები, რომ ქმრებად გაგიხდნენ?<br/>


text:
გაბრუნდით, შვილებო, წადით! დავბერდი, აღარ მეყოლება ქმარი. კიდეც რომ მქონდეს იმედი, კიდეც რომ ვიქნე ამაღამ ქმართან და ვშობო ვაჟები,<br/>


text:
განა თქვენ დაელოდებით მათ დაზრდას? განა უარს იტყვით<br/>გათხოვებაზე? არა, შვილებო, ძალზე მენანებით, რადგან მომწვდა მე უფლის<br/>ხელი.


text:
თქვა რუთმა: ნუ მაიძულებ დაგტოვო და წავიდე შენგან, რადგან სადაც შენ მიდიხარ, მეც იქ უნდა წამოვიდე; სადაც შენ დაგიღამდება, მეც იქ უნდა დამიღამდეს. შენი ხალხი ჩემი ხალხია, შენი ღმერთი ჩემი ღმერთია.


text:
სადაც მოკვდები, მეც იქ უნდა მოვკვდე და დავიმარხო. ასე<br/>და ასე მიყოს უფალმა და უარესიც, თუ რამემ გაგვყაროს, სიკვდილის მეტმა.


text:
იარეს ამ ორთა, ვიდრე არ მიადგნენ ბეთლემს. ბეთლემში<br/>მისვლისას შეიძრა მთელი ქალაქი მათ გამო. ამბობდნენ, ნაყომი ხომ არ არისო<br/>ეს დედაკაცი?


text:
უთხრა მათ: ნუღა დამიძახებთ ნაყომის (სიამეს), დამიძახეთ<br/>მარა (გამწარებული), რადგან მეტისმეტად გამამწარა ყოვლადძლიერმა.


text:
სავსე წავედი და ცარიელი დამაბრუნა უფალმა. რაღატომ უნდა მეძახდეთ ნაყომის? გამტანჯა უფალმა და გამაუბედურა ყოვლადძლიერმა.<br/>


text:
დაბრუნდა ნაყომი თავის რძალთან, მოაბელ რუთთან ერთად,<br/>რომელიც მოაბის ველიდან წამოჰყვა მას. მკათათვის დასაწყისი იყო, როცა<br/>ბეთლემში მოვიდნენ ისინი.


text:
ქმრის მხრიდან ნათესავი ჰყავდა ნაყომის, ერთი შეძლებული კაცი, ელიმელექის საგვარეულოდან, სახელად ბოყაზი.<br/>


text:
უთხრა მოაბელმა რუთმა ნაყომის: წავალ ყანებში და<br/>თავთავებს ავკრეფ იმათ ნამკალში, ვის თვალშიც მადლს ვიპოვნი. უთხრა: წადი,<br/>შვილო.


text:
წავიდა და შეუდგა აკრეფას ყანაში მომკელთა კვალზე. ბოლოს<br/>იმ ბოყაზის ყანაში მოხვდა, რომელიც ელიმელექის საგვარეულოდან იყო.


text:
ამ დროს ბოყაზიც მოვიდა ბეთლემიდან და უთხრა მომკელებს:<br/>უფალი იყოს თქვენთან! მიუგეს: უფალმა გაკურთხოს!


text:
მიუგო მსახურმა, რომელიც თავზე ადგა მომკელებს, და უთხრა:<br/>მოაბელია ეს ყმაწვილი ქალი, ნაყომის წამოჰყვა მოაბის ველიდან.


text:
თქვა, ამაკრეფინეთ და შემაგროვებინეთ თავთავები მომკელთა<br/>კვალზეო. მოვიდა და დილიდან აქ ტრიალებს. შინ თითქმის არ ჩერდება.


text:
უთხრა ბოყაზმა რუთს: ახლა ყური მიგდე, შვილო. სხვის<br/>ყანაში ნუ წახვალ ასაკრეფად. აქედან ნურსად გადახვალ, ჩემს მსახურ ქალებთან<br/>დარჩი.


text:
ხომ ხედავ ამ ყანას, რომელსაც მკიან. იარე მომკელთა კვალზე. ბიჭებისთვის ნაბრძანები მაქვს, არ დაგიშალონ. თუ მოგწყურდეს, ჭურჭლებთან მიდი და დალიე, საიდანაც ჩემი ბიჭები იღებენ წყალს.


text:
პირქვე დაემხო ქალი, მდაბლად თაყვანისცა და უთხრა: რა<br/>მადლი ვპოვე შენს თვალში, რომ უცხო ტომის ქალი ასე დამაფასე?


text:
მიუგო ბოყაზმა და უთხრა: გაგებული მაქვს ყველაფერი, რაც დედამთილისთვის გააკეთე შენი ქმრის სიკვდილის შემდეგ. დედ-მამა, სამშობლო მხარე რომ მიატოვე და მოხვედი ხალხში, რომელსაც ადრე არც კი იცნობდი.


text:
უფალმა გადაგიხადოს მაგ საქმისთვის; სრული საზღაური მიგეზღოს უფლისგან, ისრაელის ღმერთისგან, რომლის ფრთებქვეშაც ხარ შეფარებული.<br/>


text:
უთხრა: მადლი მიპოვნია შენს თვალში, ბატონო, რაკი<br/>მანუგეშე და გამამხნევე შენი მხევალი. მე ხომ შენი მხევლობის ღირსიც არა<br/>ვარ!


text:
უთხრა მას ბოყაზმა: პურის ჭამისას მოდი და აქ ჭამე პური,<br/>ლუკმა ჩააწე ღვინოში. დაჯდა ქალი მომკელთა გვერდით. დაუყარეს ქუმელი, მანაც<br/>ჭამა გაძღომამდე და კიდევაც დარჩა შეუჭმელი.


text:
როცა ქალი ასაკრეფად ადგა, უბრძანა ბოყაზმა ბიჭებს და<br/>უთხრა: ძნებს შორისაც აკრიფოს, ნუ დააყვედრით.


text:
აიღო და წავიდა ქალაქში. ნახა დედამთილმა მისი ანაკრეფი.<br/>ამოიღო რუთმა, რაც შეუჭმელი დარჩა და მისცა.


text:
უთხრა მას დედამთილმა: სად კრეფდი დღეს, სად შრომობდი?<br/>დალოცვილი იყოს შენი მომხედავი! უამბო დედამთილს ვისთანაც შრომობდა, და<br/>უთხრა: ბოყაზი ჰქვია იმ კაცს, ვისთანაც ვშრომობდი დღეს.


text:
უთხრა ნაყომიმ რძალს: დალოცვილი იყოს უფლისაგან, რომ<br/>წყალობა არ მოაკლო არც ცოცხლებს და არც მკვდრებს! უთხრა ნაყომიმ: ჩვენი<br/>ახლობელია ეს კაცი, ჩვენი სანათესაოდან არის.


text:
უთხრა ნაყომიმ რუთს, თავის რძალს: კარგია, შვილო, რომ მის<br/>მსახურ ქალებთან ერთად გახვალ და სხვის ყანაში არ დაგინახავენ.


text:
არ მოშორებია იგი ბოყაზის მსახურ ქალებს. კრეფდა<br/>ნამკალში, სანამ ქერისა და პურის მკა არ დასრულდა. ასე ცხოვრობდა ის თავის<br/>დედამთილთან ერთად.


text:
აი, ბოყაზი, ჩვენი ნათესავი, რომლის მსახურ ქალებთანაც<br/>ნამყოფი ხარ, აი, ამ ღამით ქერს ანიავებს კალოზე.


text:
როცა დასაწოლად წავა, გაიგე, სად წევს. მიდი, გადაუწიე<br/>ფეხებთან წამოსასხამი და მიუწექი. თავად გეტყვის, როგორც უნდა მოიქცე.


text:
ჭამა და სვა ბოყაზმა, გახალისდა და წავიდა ზვინებთან<br/>დასაწოლად. უჩუმრად მივიდა რუთი, გადაუწია ფეხებთან წამოსასხამი და მიუწვა.


text:
თქვა: დალოცვილი იყავ უფლისაგან, შვილო. რაც ახლა მადლი<br/>ჰქვნი, წინანდელზე უკეთესია. ყმაწვილთაგანს ვინმეს რომ არ წაჰეევი, არც<br/>ღარიბს, არც მდიდარს.


text:
ახლა ნუ გეშინია, შვილო. ყველაფერს შეგისრულებ, რასაც მეტყვი, რადგან მთელმა ჩემმა ხალხმა იცის, რომ ღირსეული ქალი ხარ.<br/>


text:
გაათიე ეს ღამე და, თუ დილით მან გინათესავა, ხომ კარგი,<br/>გინათესავოს. თუ არ ისურვა და არ გინათესავა, მაშინ მე თავად გინათესავებ,<br/>უფალს ვფიცავ. იწექი დილამდე.


text:
იწვა ქალი მის ფეხთით დილამდე და ადგა დილაბნელზე. თქვა<br/>ბოყაზმა: არავინ გაიგოს, ქალი რომ იყო კალოზე.


text:
უთხრა: აიღე ეგ თავშალი, რომ გახურავს, და ხელში დაიჭირე.<br/>მანაც დაიჭირა ხელში და ჩაუყარა ბოყაზმა ექვსი საწყაული ქერის მარცვალი,<br/>ზურგზე მოჰკიდა, თავად კი ქალაქში წავიდა.


text:
უთხრა: დაელოდე, შვილო, სანამ გაიგებდე, როგორ<br/>დამთავრდება ეს საქმე. რადგან არ მოისვენებს ის კაცი, ვიდრე დღესვე არ<br/>გაასრულებს ამ საქმეს.


text:
ავიდა ბოყაზი კარიბჭესთან და იქ დაჯდა. აჰა, უნდა ჩაიაროს იმ ნათესავმა კაცმა, ვისზეც ლაპარაკობდა ბოყაზი. დაუძახა: მოდი, სახელით მოუხმო, აქ დაჯექიო. ისიც მივიდა და დაჯდა.<br/>


text:
უთხრა ბოყაზმა იმ ნათესავს: ჩვენი მოძმის, ელიმელექის,<br/>ყანის ნაკვეთი გაყიდა მოაბის ველებიდან დაბრუნებულმა ნაყომიმ.


text:
ახლა ამას გიცხადებ: იყიდე ყანა აქ მსხდომთა და ხალხის<br/>უხუცესთა თანდასწრებით. თუ გსურს ენათესავო, ენათესავე. თუ არა და, მითხარი<br/>და მეცოდინება, რადგან შენზე წინ არავისა აქვს ნათესაობის უფლება. მე<br/>მხოლოდ შენს შემდეგ ვარ. თქვა: ვუნათესავებ.


text:
თქვა ბოყაზმა: როცა ნაყომისგან ყანას იყიდი, მოაბელი<br/>რუთისგან, გარდაცვლილის ცოლისგანაც უნდა იყიდო, რომ სახელი აღუდგინო თავის<br/>სამკვიდროში გარდაცვლილს.


text:
თქვა ნათესავმა: ვერ ვუნათესავებ. ვაითუ, ჩემი სამკვიდრო<br/>დავაზარალო. შენ შეასრულე ჩემი უფლება ნათესაობისა, რადგან მე არ შემიძლია,<br/>რომ ვუნათესავო.


text:
ასე იქცეოდნენ ძველად ისრაელში სყიდვის, გაცვლის ან რაიმე<br/>საქმის დადასტურების დროს: გაიძრობდა ერთი ფეხსამოსს და მეორეს მისცემდა.<br/>ეს იყო მოწმობის ნიშანი ისრაელში.


text:
უთხრა ბოყაზმა უხუცესებს და მთელს ხალხს: დღეს თქვენ მოწმენი ხართ, რომ მე ვყიდულობ ნაყომისგან ელიმელექის მთელს საბადებელს, და ქილიონისა და მახლონის მთელს საბადებელს,


text:
და ცოლად მიმყავს მოაბელი რუთიც, მახლონის ცოლი, რომ<br/>სახელი აღვუდგინო გარდაცვლილს თავის სამკვიდროში, რომ არ გაქრეს<br/>გარდაცვლილის სახელი მის მოძმეთა შორის და იმ უბნის კარიბჭესთან, სადაც ის<br/>ცხოვრობდა. ამის მოწმენი ხართ დღეს თქვენ.


text:
უთხრეს კარიბჭესთან მყოფმა ხალხმა და უხუცესობამ: მოწმენი ვართ! ღმერთმა დალოცოს შენს სახლში შემომავალი დედაკაცი რახელივით და ლეასავით, რომლებმაც ააშენეს ისრაელის სახლი. ქმენი სიქველე ეფრათაში და გაითქვი სახელი ბეთლემში.<br/>


text:
გახდეს შენი სახლი სახლივით ფერეცისა (რომელიც თამარმა<br/>უშვა იუდას) იმ ნაშიერიდან, უფალი რომ მოგცემს ამ ყმაწვილი ქალისაგან.


text:
წაიყვანა ბოყაზმა რუთი და გახდა იგი მისი ცოლი. შევიდა<br/>მასთან და მისცა მას უფალმა ორსულობა და შვა ვაჟი.


text:
უთხრეს დედაკაცებმა ნაყომის: კურთხეულია უფალი, რომელმაც<br/>ნათესავი არ მოგიშალა დღეს! იხსენებოდეს ისრაელში მისი სახელი!


text:
შენი სიბერის ნუგეშად და სასოდ გეყოლოს, რადგან შვა იგი<br/>შენმა საყვარელმა რძალმა, რომელიც შვიდ ვაჟიშვილს გირჩევნია.


text:
სახელი მეზობლის ქალებმა დაარქვეს, თქვეს: ვაჟი შეეძინა<br/>ნაყომის! და დაარქვეს სახელად ყობედი. ეს იყო მამა იესესი, დავითის მამისა.


text:
იყო ერთი კაცი რამათაიმ-ცოფიმიდან, ეფრემის მთიდან, და სახელად ერქვა ელკანა, ძე იეროხამისა, ელიჰუს ძისა, თოხუს ძისა, ცუფის ძისა, ეფრათელი.<br/>


text:
ყოველ წელიწადს ადიოდა ეს კაცი თავისი ქალაქიდან ცაბაოთ<br/>უფლისათვის თაყვანის საცემად და მსხვერპლის შესაწირავად სილოამში, სადაც<br/>ელის ორი ვაჟი ხოფნი და ფინხასი, უფლის მღვდლები იყვნენ.


text:
შესწირავდა მსხვერპლს ელკანა და მისცემდა ხოლმე წილს<br/>ფენინას, თავის ცოლს და მის ვაჟებსა და ასულებს.


text:
ასე იქცეოდა კაცი ყოველწლიურად, როცა კი ხანა უფლის<br/>სახლში ადიოდა; და ფენინა აწუხებდა მას, ის კი ტიროდა და არაფერს ჭამდა.


text:
ელკანა, მისი ქმარი, ეუბნებოდა: ხანა, რატომ ტირი? რატომ<br/>არაფერს ჭამ? გული რატომ გაქვს დამწუხრებული? განა ათ შვილს არ<br/>გირჩევნივარ?


text:
აღუთქვამდა და ეუბნებოდა: ცაბაოთ უფალო, თუ მიხედავ შენი მხევლის ტანჯვას, თუ გამიხსენებ და არ დაივიწყებ შენს მხევალს, და მისცემ შენს მხევალს ვაჟიშვილს, უფალს დავუთმობ მას. ვიდრე ცოცხალი იქნება, დანა არ შეეხება მის თავს.<br/>


text:
მიუგო ხანამ და უთხრა: არა, ჩემო ბატონო. ერთი დაჩაგრული<br/>ქალი ვარ. ღვინო და მაგარი სასმელი არ დამილევია. უფლის წინაშე ვღვრი ჩემს<br/>სულს.


text:
უგვანი დედაკაცი ნუ გეგონება შენი მორჩილი. მხოლოდ დიდი მწუხარებისა და სიმწრის გამო ვლაპარაკობდი ამდენხანს.


text:
მიუგო ელიმ და უთხრა: წადი მშვიდობით და ისრაელის ღმერთი<br/>აგისრულებს სათხოვარს, რასაც მოითხოვ მისგან.


text:
თქვა ქალმა: ნეტავ მადლი პოვოს შენმა მორჩილმა შენს<br/>თვალში. და წავიდა ქალი თავისი გზით. საჭმელი ჭამა და აღარ დამწუხრებია<br/>სახე.


text:
ადგნენ დილაადრიანად და თაყვანი სცეს უფალს. როცა<br/>დაბრუნდნენ რამათს და მივიდნენ თავიანთ სახლში, მეიცნო ელკანამ ხანა,<br/>თავისი ცოლი, და გაიხსენა იგი უფალმა.


text:
ერთი წლის შემდეგ დაორსულდა ხანა, შვა ვაჟი და დაარქვა<br/>სახელად სამუელი, რადგან: უფალს გამოვთხოვეო იგი.


text:
წავიდა კაცი ელკანა მთელი თავისი სახლითურთ უფლისათვის ყოველწლიური მსხვერპლის შესაწირად და თავისი აღთქმის აღსასრულებლად.<br/>


text:
ხანა არ წასულა, უთხრა ქმარს: როცა ძუძუს მოსწყდება,<br/>მაშინ წავიყვან. გამოცხადდება უფლის წინაშე და სამუდამოდ იქ დარჩება.


text:
უთხრა ელკანამ, მისმა ქმარმა: ისე მოიქეცი, როგორც<br/>გერჩიოს. დარჩი, ვიდრე ძუძუს მოსწყვეტდე. იღონდ აგვისრულოს უფალმა თავისი<br/>ნათქვამი. დარჩა ცოლი და ძუძუს აწოვებდა ბავშვს, სანამ არ მოსწყვიტა.


text:
როცა გამოზარდა, წაიყვანა იგი უფლის სახლში, სილოამში.<br/>თან სამი კურატი, ერთი ეფა ფქვილი და ერთი ტიკი ღვინო წაიტანა. ჯერ კიდევ<br/>ჩვილი იყო ყმაწვილი.


text:
თქვა ქალმა: იცოცხლე, ჩემო ბატონო! მე ის ქალი ვარ, აქ<br/>რომ ვიდექი, შენს ახლოს, და უფალს ვევედბებოდი.


text:
ამიტომაც უფლისათვის მიმიბარებია იგი. ვიდრე ცოცხალია,<br/>უფლისთვის იქნება მიბარებული. და თაყვანი სცა იქ უფალს.


text:
ილოცა ხანამ და თქვა: გამიხალისდა გული უფლის წყალობით და ღვთის წყალობით რქა ამიმაღლდა; გამეხსნა ბაგე მტრების წინააღმდეგ, რადგან გავიხარე შენი შეწევნით.<br/>


text:
აღარ ილაპარაკებთ მედიდურად, აღარ გამოვა თავხედები<br/>სიტყვები თქვენი ბაგიდან, რადგან ყოვლისმცოდნე ღმერთია უფალი, ყოველი საქმე<br/>მას აბარია.


text:
მაძღარნი პურისთვის ქირაზე დადიან, მშიერნი აღარ<br/>შიმშილობენ; საშოდახშულმა შვიდი დაბადა, მრავალშვილიანი დაჭკნა.


text:
საპყარს მტვერიდან წამოაყენებს, სანეხვედან აღამაღლებს<br/>უპოვარს, რათა დიდებულთა გვერდით დასვას; ტახტს დიდებისას დაუმკვიდრებს,<br/>რადგან უფლისაა დედამიწის საფუძველნი და სამყარო მათზე დაამყარა.


text:
უფალი შემუსრავს თავის წინააღმდგომთ და ციდან დამეხავს<br/>მათ უფალი, განსჯის ქვეყნის კიდეებს და მისცემს ძალას თავის მეფეს, და<br/>თავის ცხებულს რქას აუმაღლებს.


text:
და არც მღვდლობის მოვალეობა ხალხის წინაშე. როცა კი ვინმე<br/>საკლავს დაკლავდა, მივიდოდა ხორცის ხარშვისას ახალგაზრდა მღვდელი სამკაპით<br/>ხელში,


text:
ჩაჰკრავდა ავაზანში, ან ქვაბში, ან კოჭობში, ან კარდალში<br/>და ყველაფერი, რაც სამკაპს ამოჰყვებოდა, მღვდელს მიჰქონდა. ასე ექცეოდნენ<br/>მთელს ისრაელს, სილოამში მიმსვლელს.


text:
ქონის დაწვამდეც მოდიოდა ახალგაზრდა მღვდელი და ეუბნებოდა<br/>საკლავის პატრონს: მიეცი მღვდელს შესაწვავი ხორცი. მოხარშულს არ<br/>გამოგართმევს, უმი მიეცი.


text:
თუ ეტყოდა ვინმე: ქონს დაწვავენ და მერე წაიღე, რაც გენებოსო, მიუგებდა: არა, ახლა მომეცი, თორემ წაგართმევ.


text:
პატარა წამოსასხამს უკერავდა ხოლმე დედა და ამოუტანდა<br/>ყოველ წელიწადს, როცა ქმართან ერთად ყოველწლიურად მსხვერპლის შესაწირად<br/>ამოდიოდა.


text:
აკურთხებდა ხოლმე ელი ელკანას და მის ცოლს და ეტყოდა:<br/>უფალი მოგცემს ამ ქალისგან შთამომავლობას მიბარებულის ნაცვლად, რომელიც<br/>უფალს მიაბარე. და ბრუნდებოდნენ უკან.


text:
მოჰხედა უფალმა ხანას, დაორსულდა იგი და შვა სამი ვაჟი და ორი ასული. ყრმა სამუელი კი უფალთან იზრდებოდა.<br/>


text:
ძალზე მოხუცდა ელი. გაგებული ჰქონდა ყველაფერი, როგორ<br/>ექცეოდნენ მისი შვილები მთელს ისრაელს, რომ წვებოდნენ იმათ ცოლებთან, ვინც<br/>სადღესასწაულო კარვის კართან სამსახურს სწევდა.


text:
თუ კაცმა კაცს შესცოდა, ღვთის სამართალია ქომაგი; თუ<br/>უფალს შესცოდა კაცმა, ვინ გამოექომაგება? არ ისმინეს მამის სიტყვა, რადგან<br/>ნებავდა უფალს მათი დაღუპვა.


text:
მივიდა ერთი ღვთისკაცი ელისთან და უთხრა: ასე თქვა<br/>უფალმა: ხომ გამოვეცხადე მამაშენის სახლს ეგვიპტეში, ფარაონის სახლში<br/>ყოფნისას?


text:
ჩემთვის გამოვარჩიე იგი ისრაელის ყველა შტოდან ჩემს<br/>მღვდლად, რომ ასულიყო ჩემს სამსხვერპლოზე საკმევლის საკმევად, რომ ეფოდი<br/>ეტარებინა ჩემს წინაშე. მე განვუკუთვნე მამაშენის სახლს ისრაელიანთა მთელი<br/>საცეცხლო მსხვერპლი.


text:
რატომ წიხლავთ ჩემს მსხვერპლს და შესაწირავს, ტაძრისთვის<br/>რომ დავაწესე? რატომ ამჯობინე ჩემს თავს შენი შვილები, რომ სუქდებით<br/>ისრაელის, ჩემი ერის შესაწირავის ნათავარით?


text:
ამიტომ ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ნათქვამი მქონდა:<br/>მარადიულად ივლიან ჩემს წინაშე შენი სახლი და მამაშენის სახლი. ამიერიდან,<br/>ამბობს უფალი, არამც და არამც! რადგან ჩემს პატივმგებელს პატივს მივაგებ,<br/>ხოლო ჩემი მოძულენი დამცირდებიან.


text:
აჰა, მოაწია ჟამმა და უნდა მოვკვეთო შენი მკლავი და მამაშენის სახლის მკლავი ისე, რომ მოხუცებული აღარ დარჩეს შენს სახლში.<br/>


text:
დაინახავ მეტოქეს ტაძარში, როცა კეთილი დღე დაუდგება<br/>ისრაელს, შენს სახლში კი მოხუცებული არასოდეს იქნება.


text:
ყველას არ მოგიკვეთ ჩემი სამსხვერპლოდან, რომ თვალები<br/>გევსებოდეს და სული გიწუხდეს. მაგრამ შენი სახლის მთელი მამრული მონაგარი<br/>გაწყდება.


text:
დავიყენებ ურყევ მღვდელს, რომელიც ჩემს ნებაზე მოიქცევა,<br/>ავუშენებ ურყევ სახლს, რათა სულ მუდამ ჩემი ცხებულის წინაშე დადიოდეს.


text:
მივა მასთან შენს სახლში დარჩენილი ვინმე და თაყვანს<br/>სცემს მას გროშისა და პურის ნატეხისთვის და ეტყვის: მომეცი სამღვდელო რამ<br/>ხარისხი, რომ ლუკმაპური ვჭამო.


text:
ყრმა სამუელი უფალს ემსახურებოდა ელისთან. უფლის სიტყვა იშვიათი იყო იმ ხანებში; ხილვები არ იყო ხშირი.<br/>


text:
ღვთის სანთელი ჯერ კიდევ არ იყო ჩამქრალი და სამუელს<br/>უფლის ტაძარში ეძინა, სადაც ღვთის კიდობანი იდგა.


text:
გაიქცა ელისთან და უთხრა: აჰა, მოვედი, რომ დამიძახე.<br/>უთხრა: არ დამიძახნიხარ, წადი, დაწექი. ისიც წავიდა და დაწვა.


text:
კვლავ დაუძახა უფალმა სამუელს. ადგა სამუელი, მივიდა<br/>ელისთან და უთხრა: -აჰა, მოვედი, რომ დამიძახე. უთხრა: არ დამიძახნიხარ,<br/>შვილო, წადი, დაწექი.


text:
მესამეგზის დაუძახა უფალმა სამუელს. ადგა, მივიდა ელისთან<br/>და უთხრა: აჰა, მოვედი, რომ დამიძახე. მიხვდა ელი, რომ უფალი ეძახდა<br/>ყმაწვილს.


text:
უთხრა ელიმ სამუელს: წადი, დაწექი. თუ დაგიძახეს, უთხარი: ბრძანე, უფალო, გისმენს შენი მორჩილი. წავიდა სამუელი და დაწვა თავის ადგილზე.


text:
მოვიდა უფალი და დადგა, კვლავ დაუძახა წინანდებურად:<br/>სამუელ, სამუელ! უთხრა სამუელმა: ბრძანე, რადგან გისმენს შენი მორჩილი.


text:
უთხრა უფალმა სამუელს: ისეთ რასმე მოვახდენ ისრაელში, რომ ყოველ მის მსმენელს ორთავე ყური გაუყრუვდება.<br/>


text:
ხომ გამოვეცხადე, რომ უკუნისამდე განვსჯიდი მის სახლს<br/>უკეთურების გამო, რადგან იცოდა, რომ თავს ირცხვენდნენ მისი შვილები და არ<br/>ამხილებდა მათ.


text:
ამიტომაც დავემუქრე ელის სახლს, არც მსხვერპლით და არც<br/>ძღვენით არ გამოისყიდება-მეთქი უკუნისამდე ელის სახლის უკეთურება.


text:
დილამდე ეძინა სამუელს. მერე გააღო უფლის სახლის კარი.<br/>ეკრძალებოდა სამუელს გაემხილა ელისთვის ეს ხილვა.


text:
უთხრა ელიმ: რაზე გელაპარაკა? ნუ დამიმალავ, თორემ შენც<br/>იმასვე დაგმართებს ღმერთი და უარესსაც, თუ დამიმალე და არ მიამბე<br/>ყველაფერი, რაც გელაპარაკა.


text:
უამბო სამუელმა მთელი ნალაპარაკევი, არაფერი დაემალავს<br/>მისთვის. თქვა ელიმ: უფალი ყოფილა. ქმნას, რაც ენებოს.


text:
შეიტყო მთელმა ისრაელმა, დანიდან ბერშებამდე, რომ სამუელი<br/>უფლის წინასწარმეტყველად იქნა დამტკიცებული.


text:
კვლავ ცხადდებოდა სილოამში უფალი მას შემდეგ, რაც მოევლინა უფალი სამუელს სილოამში უფლის სიტყვის მეშვეობით.<br/>


text:
მოედო სამუელის ამბავი მთელს ისრაელს. გავიდა ისრაელი ფილისტიმელებთან საბრძოლველად და დაიბანაკა ებენ-ყეზერთან; ფილისტიმელები კი აფეკში დაბანაკდნენ.<br/>


text:
დაეწყვნენ ფილისტიმელები ისრაელის პირისპირ; შენივთდა<br/>ბრძოლა და დამარცხდა ისრაელი ფილისტიმეღებთან; ოთხიათასამდე კაცი დააწვინეს<br/>ბრძოლის ველზე.


text:
ბანაკში რომ მოვიდა ხალხი, ისრაელის უხუცესებმა თქვეს:<br/>რისთვის დაგვამარცხა დღეს უფალმა ფილისტიმელებთან? წამოვიღოთ სილოამიდან<br/>უფლის აღთქმის კიდობანი, იაროს ჩვენს შორის და გვიხსნას მტრების ხელიდან.


text:
შეთვალა ხალხმა სილოამში და მოიტანეს ქერუბიმებზე მჯდარი<br/>ცაბაოთ უფლის აღთქმის კიდობანი; ელის ორი ვაჟი - ხოფნი და ფინხასი ახლდა<br/>ღვთის აღთქმის კიდობანს.


text:
მოესმათ ფილისტიმელებს გრიალი და თქვეს: ეს რა გრიალი<br/>დგას ებრაელთა ბანაკში? შეიტყვეს, რომ უფლის კიდობანი მოსულიყო ბანაკში.


text:
შეეშინდათ ფილისტიმელებს, როცა ითქვა: ღმერთი მოვიდაო<br/>ბანაკში. თქვეს: ვაი ჩვენ, რადგან ასეთი რამე არც გუშინ, არც გუშინწინ არ<br/>მომხდარა.


text:
ვაი ჩვენ, ვინ გვიხსნის ამ ძლიერი ღმერთებისგან! ეს ისინი<br/>არიან, ის ღმერთებია, ეგვიპტელები რომ გვემეს უდაბნოში ყოველგვარი<br/>საგვემელით.


text:
გამაგრდით და ვაჟკაცურად იყავით, ფილისტიმელებო, რომ არ დავემონოთ ებრაელებს, როგორც თქვენ გემონებიან. ვაჟკაცურად დადექით და შეებრძოლეთ.


text:
შეებრძოლენ ფილისტიმელები და დამარცხდა ისრაელი; გაიქცნენ<br/>თავ-თავიანთ კარვებში; მეტისმეტად დიდი იყო მარცხი: სამი ათასი ქვეითი<br/>დაეცა ისრაელიდან.


text:
გამოიქცა ერთი ბენიამინელი კაცი ლაშქრიდან და იმავე დღეს მივიდა სილოამს. სამოსელი შემოჰგლეჯოდა და მიწის მტვერი ეყარა თავზე.<br/>


text:
მოვიდა და, აჰა, ზის ელი თავის საკარცხულზე გზის პირას და<br/>ელოდება, რადგან გული უკრთოდა ღვთის კიდობნის გამო. მოვიდა კაცი ამბის<br/>შესატყობინებლად ქალაქში და აკივლდა მთელი ქალაქი.


text:
მოესმა კივილის ხმა ელის და თქვა: ეს რა ხმაურია.<br/>საჩქაროდ მივიდა ის კაცი და ყველაფერი უამბო ელის.


text:
მიუგო მაცნემ და უთხრა: უკუექცა ისრაელი ფილისტიმელებს.<br/>სასტიკად დამარცხდა ხალხი, შენი ორი ვაჟიც - ხოფნი და ფინხასი დაიხოცნენ და<br/>ღვთის კიდობანიც წაღებულია.


text:
როგორც ახსენა მან ღვთის კიდობანი, უკან გადაიქცა ელი<br/>საკარცხულიდან კარისკენ, ხერხემალი გადაუტყდა და მოკვდა, რადგან მოხუცებული<br/>იყო და მძიმე. ორმოც წელიწადს მსაჯულობდა იგი ისრაელში.


text:
მისი რძალი, ფინხასის ცოლი, მოსალოგინებელი იყო, როცა<br/>გაიგო, ღვთის კიდობნის წაღების და თავისი მამამთილისა და ქმრის დახოცვის<br/>ამბავი, მუხლებზე დავარდა და შვა, რადგან უწია შობის ჟამმა.


text:
როცა კვდებოდა, ეუბნებოდნენ თავზე მდგომნი: ნუ გეშინია,<br/>რადგან ვაჟი გეყოლაო, მაგრამ ქალი არ პასუხობდა, უგრძნობი იყო მისი გული.


text:
დაარქვა ვაჟს სახელად იქაბოდი (უპატიობა), თქვა: განეშორა დიდება ისრაელს, ღვთის კიდობნის წაღების გამო, მისი მამამთილისა და ქმრის გამო.<br/>


text:
ადგნენ მეორე დღეს დილით აშდოდელები და ხედავენ, უფლის<br/>კიდობნის წინ მიწაზე გდია დაგონი. აიღეს დაგონი და დააბრუნეს თავის<br/>ადგილას.


text:
ადგნენ მეორე დღეს დილით, და ხედავენ, პირქვე გდია დაგონი<br/>უფლის კიდობნის წინ; დაგონის თავი და ორთავე ხელის მტევანი, მოწყვეტილნი,<br/>ყრია ზღურბლთან, მხოლოდ ტანი აქვს შერჩენილი დაგონს.


text:
ამიტომაც ერიდებიან აშდოდში დაგონის ქურუმები და დაგონის<br/>ტაძრად მიმსვლელნი დაგონის ტაძრის ზღურბლის გადალახვას.


text:
დამძიმდა უფლის ხელი აშდოდელებზე; ანადგურებდა და გვემდა<br/>მათ ბუგრებით მთელს აშდოდს და მის სანახებს.


text:
ხედავდნენ ამას აშდოდელები და ამბობდნენ: არ უნდა დარჩეს<br/>ჩვენთან ისრაელის ღვთის კიდობანი, რადგან სასტიკია მისი ხელი ჩვენზე და<br/>დაგონზე, ჩვენს ღმერთზე.


text:
შეუთვალეს და შეკრიბეს თავისთან ფილისტიმელთა მთავრები,<br/>იკითხეს: რა ვუყოთ ისრაელის ღვთის კიდობანს? თქვეს: გათში გადაიტანეთ<br/>ისრაელის ღვთის კიდობანი. და გადაიგანეს გათში ისრაელის ღვთის კიდობანი.


text:
მას შემდეგ რაც მიიტანეს იგი, იყო უფლის ხელი ქალაქზე, შეიქნა დიდი ჩოჩქოლი: ჰგვემა უფალმა ქალაქის მკვიდრთ დიდიან-პატარიანად და გამოაჩნდათ ბუგრები.


text:
გაგზავნეს ღვთის კიდობანი ასკალონს; როცა მივიდა<br/>ასკალონში ღვთის კიდობანი, აკივლდნენ ასკალონელები მოგვიტანეს ისრაელის<br/>ღვთის კიდობანი, რომ ამოგვხოცონ ჩვენცა და ჩვენი ხალხი!


text:
შეუთვალეს და შეკრიბეს ფილისტიმელთა მთავრები, თქვეს: გაგზავნეთ ისრაელის ღვთის კიდობანი, დაბრუნდეს თავის ადგილზე, რომ არ ამოგვხოცოსო ჩვენ და ჩვენი ხალხი. რადგან შიშის ზარი იყო მთელს ქალაქში, მეტისმეტად დამძიმდა იქ უფლის ხელი.


text:
იხმეს ფილისტიმელებმა ქურუმები და მისნები და უთხრეს: რა<br/>ვუყოთ უფლის კიდობანს? გვასწავლეთ, როგორ გავგზავნოთ თავის ადგილზე.


text:
მიუგეს: თუ ისრაელის ღვთის კიდობნის გაგზავნა გინდათ,<br/>ძღვნის გარეშე ნუ გაგზავნით: შესწირეთ მას დანაშაულის გამოსასყიდი<br/>მსხვერპლი; მაშინ განიკურნებით და გაიგებთ, რატომ არ გცილდებათ მისი ხელი.


text:
თქვეს: რა უნდა შევწიროთ დანაშაულის გამოსასყიდ<br/>მსხვერპლად? მიუგეს: ხუთ-ხუთი ოქროს ბუგრი დ ხუთ-ხუთი ოქროს თაგვი<br/>ფილისტიმელთა მთავრების რიცხვისამებრ, რადგან ერთია სასჯელი თქვენთვისა და<br/>ფილისტიმელთა მთავრებისთვის.


text:
გააკეთეთ თქვენი ბუგრების გამოსახულებები და თქვენი<br/>თაგვებისა, რომლებიც ყანებს გინადგურებენ, და პატივს მიაგებთ ამით ისრაელის<br/>ღმერთს, ვინძლო შეამსუბუქოს ხელი თქვენზე, თქვენს ღმერთებზე და თქვენს<br/>ქვეყანაზე.


text:
რატომ ისასტიკებთ გულს, როგორც ეგვიპტელები და ფარაონი<br/>ისასტიკებდნენ? ხომ გაუშვეს მათ ხალხი, როგორც კი გაამწარა ისინი უფალმა?


text:
ახლა ადექით და ერთი ახალი ურემი გააკეთეთ, გამოარჩიეთ<br/>ორი მეწველი, უღელდაუდგმელი ფური და შეაბით ფურები ურემში, ხბორები კი<br/>მოაცილეთ და სახლში გაგზავნეთ.


text:
აიღეთ უფლის კიდობანი და ურემზე შედგით. სკივრში ოქროს<br/>ნივთები ჩააწყეთ, რომელთაც დანაშაულის გამოსასყიდ მსხვერპლად ატანთ, და<br/>გვერდში მიუდგით. მერე გაუშვით, და წავიდეს.


text:
თვალი გააყოლეთ, და თუ თავისი ქვეყნის გზას დაადგა, ბეთ-შემეშისკენ, მას დაუწევია ჩვენს თავზე ეს დიდი უბედურება, თუ არადა, გვეცოდინება, რომ მის ხელს არ ვუგვემივართ, შემთხვევით გვეწვია ეს ამბავი.


text:
პირდაპირ ბეთ-შემეშის გზას დაადგნენ ფურები. ერთ გზას მიჰყვებოდნენ და ზმუოდნენ, არც მარჯვნივ გადაუხვევიათ, არც მარცხნივ. უკან ფილისტიმელთა მთავრები მისდევდნენ ბეთ-შემეშის საზღვრამდე.


text:
ბეთ-შემეშელ იესოს ყანაში შევიდა ურემი და იქ გაჩერდა. დიდი ქვა იდო იქ. ურმის ხეები დაჩეხეს, ფურები კი აღსავლენ მსხვერპლად აღუვლინეს უფალს.


text:
ლევიანებმა გადმოიღეს უფლის კიდობანი და სკივრი ოქროს ნივთებით და იმ დიდ ქვაზე დადეს. ბეთ-შემეშელებმა კი აღსავლენი აღავლინეს და საკლავი დაუკლეს უფალს იმ დღეს.


text:
აი, ოქროს ბუგრები, რომლებიც უფალს შესწირეს ფილისტიმელებმა დანაშაულის გამოსასყიდელ მსხვერპლად. ერთი აშდოდისთვის იყო, ერთი - ასკალონისთვას, ერთი გათისთვის, ერთიც ყეკრონისთვის.


text:
იყო აგრეთვე ოქროს თაგვები ფილისტიმელთა ქალაქების რიცხვის მიხედვით, რომლებიც ეკუთვნოდა ხუთ მთავარს - ციხე-სიმაგრიანი ქალაქებიდან მოყოლებული უგალავნო დაბებამდე. რაც შეეხება დიდ ქვას, სადაც დაასვენეს უფლის კიდობანი, ის დღემდე ბეთმემეშელი იესოს ყანაში იმყოფება.


text:
მოსრა უფალმა ბეთ-შემეშელნი, რადგან ჩაიხედეს მათ უფლის კიდობანში; ორმოცდაათიათას სამოცდაათი კაცი მოსრა უფალმა; მოთქვამდა მთელი ბეთ-შემეში, რადგან დიდად დააზარალა უფალმა ხალხი.


text:
გაუგზავნეს მოციქულები კირიათ-იეყარიმის მოსახლეობას: დააბრუნეს ფილისტიმელებმა უფლის კიდობანი, ჩამოდით და წაიღეთო.


text:
მოვიდნენ კირიათ-იეყარიმელნი, წაიღეს უფლის კიდობანი და მიიტანეს აბინადაბის სახლში, გორაკზე, და განაწესეს მისი შვილი, ელეაზარი, უფლის კიდობნის დასაცავად.


text:
გამოხდა მრავალი ხანი კიდობნის დასვენებიდან<br/>კირიათ-იეყარიმში, გავიდა ოცი წელი და მოენატრა უფალი მთელს ისრაელს.


text:
ასე უთხრა სამუელმა მთელს ისრაელის სახლს: თუ მთელი გულით<br/>მიისწრაფით უფლისკენ, მოიშორეთ უცხო ღმერთები და აშთორეთები; მიმართეთ<br/>გულები უფლისაკენ და მხოლოდ მას ემსახურეთ; მაშინ გიხსნით იგი<br/>ფილისტიმელთაგან.


text:
შეიკრიბნენ მიცფაში; ამოჰქონდათ წყალი და უღვრიდნენ უფალს<br/>და მარხულობდნენ იმ დღეს. თქვეს იქ: შევცოდეთ უფალს. განსაჯა სამუელმა<br/>ისრაელიანები მიცფაში.


text:
შეიტყვეს ფილისტიმელებმა, მიცფაში რომ იყვნენ შეკრებილნი<br/>ისრაელიანები, და დაიძრნენ ფილისტიმელთა მთავრები ისრაელის წინააღმდეგ.<br/>გაიგეს ისრაელიანებმა და შეუშინდნენ ფილისტიმელებს.


text:
უთხრეს ისრაელიანებმა სამუელს: ნუ შეგვიწყვეტ უფლის,<br/>ჩვენი ღვთისადმი ღაღადს, იქნებ გვიხსნას ფილისტიმელთაგან.


text:
აიყვანა სამუელმა ძუძუთა ბატკანი და მთლიანად აღუვლინა იგი უფალს. შეჰღაღადა სამუელმა უფალს ისრაელისათვის და უსმინა მას უფალმა.


text:
როდესაც სამუელი აღუვლენდა უფალს აღსავლენს და ფილისტიმელებიც მოდგნენ ისრაელთან საბრძოლველად, იგრგვინა ძლიერი ხმით იმ დღეს უფალმა ფილისტიმელებზე, შეაძრწუნა და იძლივნენ ისინი ისრაელიანთაგან.<br/>


text:
გამოვიდნენ ისრაელის კაცები მიცფადან, დაედევნენ ფილისტიმელებს და მუსრი გაავლეს მათ ბეთქორის მახლობლად.


text:
აიღო სამუელმა ერთი ლოდი და დადო იგი მიცფასა და კლდის შვერილს შორის, თქვა: აქამდე შეგვეწია უფალი. და უწოდა იმ ადგილს სახელად ებენ-ყეზერი (ქვა შეწევნისა).


text:
დასცხრნენ ფილისტიმელები და აღარ შემოდიოდნენ ისრაელის საზღვრებში. უფლის ხელი იყო ფილისტიმელებზე სამუელის სიცოცხლეში.


text:
დაუბრუნდა ისრაელს ფილისტიმელთაგან წაღებული ქალაქები, ყეკრონიდან გათამდე. გამოგლიჯა ისრაელმა მათი საზღვრები ფილისტიმელებს. ისრაელსა და ამორეველთა შორის ზავი იყო.


text:
დადიოდა იგი წლიდან წლამდე, მიმოივლიდა ბეთელს, გილგალს და მიცფას, და განსჯიდა ისრაელს ყეელა ამ ადგილში.


text:
ბრუნდებოდა რამათს, რადგან იქ იყო მისი სახლი, და იქაც განსჯიდა ისრაელს. იქ აუგო მან სამსხვერპლო უფალს.


text:
უთხრეს: შენ მოხუცდი, შენი შვილები კი არ მიჰყვებიან შენს<br/>გზას. დაგვიდგინე ახლა მეფე, რომ სხვა ხალხების წესისამებრ განგვსჯიდეს.


text:
უთხრა უფალმა სამუელს: შეისმინე ხალხის ყოველი სიტყვა,<br/>რასაც გეტყვის, რადგან შენ კი არ უარგყვეს, არამედ მე უარმყვეს თავიანთ<br/>მეფედ.


text:
როგორც იქცეოდნენ იმ დღიდან, როცა ეგვიპტიდან<br/>გამოვიყვანე, დღემდე, როცა დამივიწყეს და უცხო ღმერთებს დაემონენ, ასევე<br/>გექცევიან შენც.


text:
ახლა შეისმინე მათი სიტყვა, ოღონდ გააფრთხილე და აუხსენი უფლებები მეფისა,<br/>რომელმაც მათზე უნდა იმეფოს.


text:
უთხრა: აი, რა უფლებები ექნება მეფეს, რომელიც იმეფებს თქვენზე: წაიყვანს<br/>თქვენს შვილებს და თავის ეტლებთან და ცხენებთან დაიყენებს და ირბენენ მისი<br/>ეტლის წინ.


text:
დანიშნავს მათ ათასისთავებად და ორმოცდაათისთავებად, თავის ყანის მხვნელებად და თავისი სამკალის მოსამკელად, თავისი საბრძოლო საჭურველისა და ეტლების მკეთებლებად.<br/>


text:
ჩვენც ისეთები უნდა ვიყოთ, როგორც სხვა ხალხები არიან. ჩვენი მეფე<br/>განგვსჯის ჩვენ, წინ წაგვიძღვება და ჩვენი გულისთვის იბრძოლებს.


text:
უთხრა უფალმა სამუელს: შეიწყნარე მათი სიტყვა და დაუდგინე მეფე. უთხრა<br/>სამუელმა ისრაელის კაცებს: წადით თქვენ-თქვენს ქალაქებში.


text:
იყო ერთი კაცი ბენიამინის შტოდან, სახელად კიმი, ძე აბიელისა, ცერომის ძისა, შექორათის ძისა, აფიახის ძისა, ბენიამინელი, მაგარი ვაჟკაცი.<br/>


text:
ჰყავდა ვაჟი, გამორჩეული და მშვენიერი, სახელად საული.<br/>ისრაელიანთა შორის მასზე უკეთესი არავინ იყო; ერთი თავით მაღალი იყო მთელ<br/>ხალხზე.


text:
დაეკარგა ხრდალი ვირები კიშს, საულის მამას, და უთხრა<br/>კიშმა საულს, თავის შვილს: წაიყვანე ვინმე მსახური ბიჭი, წადი და მოძებნე<br/>ვირები.


text:
გადაიარა ეფრემის მთა, მოიარა შალიშას მხარე, მაგრამ ვერ<br/>იპოვნეს. მოიარეს შაყალიმის მხარე, არც იქ იყო. მოიარა ბენიამინის მხარე და<br/>ვერ იპოვეს.


text:
მივიდნენ ცუფის მხარეში და უთხრა საულმა მსახურ ბიჭს, თან<br/>რომ ახლდა: წამო, გავბრუნდეთ უკან; დაავიწყდებოდა მამაჩემს ვირები და ახლა<br/>ჩვენი დარდი ექნება.


text:
მან მიუგო: აი, რას გეტყვი; ღვთისკაცი ცხოვრობს ამ<br/>ქალაქში; პატივდებული კაცი, რასაც იტყვის, ყველაფერი სრულდება. წავიდეთ იქ,<br/>ეგებ გვასწავლოს, რა გზას დავადგეთ.


text:
უთხრა საულმა თავის მსახურს: კარგი, წავიდეთ, მაგრამ რა<br/>მივუტანოთ იმ კაცს? გუდაში პური აღარა გვაქვს, არც საჩუქარი გვაქვს რამე,<br/>ღვთის კაცს რომ მივუტანოთ. რა გვაქვს თან?


text:
კვლავ მიუგო მსახურმა საულს და უთხრა: აჰა, მეოთხედი<br/>შეკელი ვერცხლი მაქვს ხელში. მივცეთ ღვთისკაცს და გვასწავლის გზას.


text:
უწინ ისრაელში ასე ამბობდა კაცი, ღმერთთან საკითხავად რომ მიდიოდა: მოდი,<br/>წავიდეთ მისანთან (რადგან ახლა რომ წინასწარმეტყველია, უწინ მისანი<br/>ეწოდებოდა).


text:
უთხრა საულმა თავის მსახურს: სწორს ამბობ, წამო, წავიდეთ. წავიდნენ ქალაქში, სადაც ღვთისკაცი ცხოვრობდა.<br/>


text:
მიუგეს: აქვეა, ახლოში. ოღონდ იჩქარეთ, დღეს ამოვიდა ქალაქში, რადგან მსხვერპლშეწირვა აქვს ხალხს ბორცვზე.<br/>


text:
როგორც კი ქალაქში შეხვალთ, მაშინვე მოძებნეთ იგი, ვიდრე ბორცვზე არ ასულა<br/>პურის საჭმელად, რადგან ხალხი მის მისვლამდე არაფერს შეჭამს. მან უნდა<br/>აკურთხოს საკლავი, მხოლოდ ამის მერე დაიწყებენ ჭამას მიწვეულები. აბა,<br/>წადით, რადგან სწორედ ამ დროს შეგეძლებათ მისი ნახვა.


text:
ხვალ ამდროს კაცს გამოგიგზავნი ბენიამინის მხარიდან და სცხებ მას ჩემი<br/>ერის, ისრაელის, მეფედ; იგი იხსნის ჩემს ერს ფილისტიმელთაგან, რადგან<br/>მოვხედე მე ჩემს ერს, როცა მისმა ღაღადისმა ჩემამდე მოაღწია.


text:
დაინახა სამუელმა საული და უფალმაც დაუდასტურა: აჰა, ის კაცი, რომელზეც<br/>გელაპარაკე. იგი იმეფებს ჩემს ერზე.


text:
მიუგო სამუელმა საულს და უთხრა: მე ვარ მისანი. წამომყევი გორაკზე; დღეს ჩემთან ერთად შეჭამთ პურს, ხოლო დილას კი გაგიშვებ. ყველაფერს გეტყვი, რაც გულში გაქვს.<br/>


text:
ნუ გადარდებს ვირები, სამი დღის წინ რომ დაკარგე, რადგან ნაპოვნია ისინი.<br/>ვის ეკუთვნის ისრაელის მთელი საუნჯე, თუ არა შენ და მამაშენის მთელს სახლს?


text:
მიუგო საულმა და უთხრა: მე ხომ ბენიამინელი ვარ, ისრაელის უმცირესი ტომის<br/>კაცი; ჩემი საგვარეულოც ხომ მცირეა ბენიამინის ტომის საგვარეულოთა შორის?<br/>რისთვის მეუბნები ამას?


text:
გამოიტანა მზარეულმა მთელი ბეჭი და წინ დაუდო საულს. უთხრა სამუელმა: ეს<br/>არის, რაც მორჩა. წინ დაიდე და ჭამე, რადგან იმ დროისთვის გადაგინახე, როცა<br/>ხალხის მოწვევა განვიზრახე. პურობდა საული იმ დღეს სამუელთან ერთად.


text:
ადგნენ დილაადრიანად. განთიადისას დაუძახა სამუელმა საულს ბანზე და უთხრა:<br/>ადექი, უნდა გაგისტუმრო. ადგა საული და გავიდნენ ორთავენი, ის და სამუელი,<br/>გარეთ.


text:
როცა ქალაქის ბოლოზე ჩავიდნენ, სამუელმა უთხრა საულს: უბრძანე, ჩვენს წინ<br/>იაროს მსახურმა (ისიც წავიდა წინ); შენ კი მცირეხანს დადექი, რომ ღვთის<br/>სიტყვა გამოგიცხადო.


text:
აიღო სამუელმა ზეთით სავსე ქილა, თავზე დაასხა, აკოცა და უთხრა: აჰა, გცხო უფალმა თავისი სამკვიდროს მთავრად.<br/>


text:
დღესვე, როცა ჩემგან წახვალ, ორ კაცს შეხვდები რახელის<br/>საფლავთან, ბენიამინის საზღვარზე ცელცახში; გეტყვიან: ნაპოვნია ვირები,<br/>რომელთა საძებრადაც წამოხვედი. აჰა, დაავიწყდა მამაშენს თავისი ვირები და<br/>თქვენზე დარდობს: რა ვუყო ჩემს შვილსო?


text:
გასცდები ამ ადგილს და მიხვალ თაბორის მუხნართან და<br/>შეხვდები ბეთელისკენ სალოცავად მიმავალს სამ კაცს. ერთს სამი თიკანი<br/>მიჰყავს, მეორეს სამი პური მიაქვს, მესამეს ტიკით ღვინო.


text:
შემდგომ ამისა ღვთის ბორცვზე ახვალ, სადაც ფილისტიმელთა<br/>სადარაჯოებია. ქალაქში შესვლისას შეხვდები გორაკიდან ჩამომავალ ქადაგთა<br/>გუნდს, რომელთაც წინ მიუძღვებიან ქნარით, დაფდაფით, სტვირითა და ებნით.<br/>თავად კი ქადაგებენ.


text:
ჩემზე წინ ჩახვალ გილგალში და მეც მალე მოვალ შენთან,<br/>რათა შევწირო აღსავლენი და სამადლობელი მსხვერპლი. შვიდ დღეს მელოდე, ვიდრე<br/>არ მოვალ შენთან და არ გასწავლი, რა უნდა გააკეთო.


text:
როგორც კი გატრიალდა საული წასასვლელად სამუელისგან, სხვა გული ჩაუდგა მას<br/>ღმერთმა და ყველა ნიში აუცხადდა იმ დღეს.


text:
ავიდნენ გორაკზე და, აჰა, მოდის მისკენ ქადაგთა გუნდი. გადმოვიდა მასზე ღვთის სული და ისიც მათთან ერთად აქადაგდა.<br/>


text:
ყველანი, ვინც მანამდე იცნობდნენ მას, ხედავდნენ ქადაგებთან ერთად<br/>გაქადაგებულს და ლაპარაკობდნენ ერთმანეთში: რა დაემართა კიშის ძეს? ნუთუ<br/>საულიც გაქადაგდა?


text:
უთხრა საულის ბიძამ საულსა და მის მსახურს: სად იარეთ? მიუგო: ვირებს<br/>ვეძებდით და როცა ვერსად ვიპოვეთ, სამუელთან წავედით.


text:
უთხრა საულმა ბიძას: გამოგვიცხადა, ნაპოვნიაო ვირები. ხოლო მეფობის ამბავი,<br/>რაც სამუელმა უთხრა, არ გაუმხელია მისთვის.


text:
უთხრა ისრაელიანებს: ასე ამბობს უფალი, ღმერთი ისრაელისა: მე გამოვიყვანე<br/>ისრაელი ეგვიპტიდან, მე გიხსენით თქვენ ეგვიპტელთაგან და ყველა სამეფოსგან,<br/>რომელიც კი გავიწროებდათ.


text:
ახლა უარყოფთ თქვენს ღმერთს, რომელმაც გიხსნათ ძნელბედობასა და გასაჭირში, რადგან ეუბნებით: მეფე დაგვიდგინეო. აბა, წარუდექით უფალს თქვენთქვენი ტომისა და გვარეულობის მიხედვით.<br/>


text:
მიიყვანა ბენიამინის ტომი საგვარეულოებისდა მიხედვით და მატრის საგვარეულოს<br/>ხვდა წილი. მერე საულს, კიშის ძეს, ხვდა წილი. დაუწყეს ძებნა და ვერსად<br/>იპოვეს.


text:
კვლავ შეეკითხნენ უფალს: თუ კიდევ არის აქ ვინმე მიმსვლელი? თქვა უფალმა:<br/>აჰა, ჭურჭლებს არის ამოფარებული.


text:
უთხრა სამუელმა მთელს ხალხს: ხომ ხედავთ, ვინ აირჩია უფალმა? რადგან მთელს<br/>ხალხში არავინაა მისი მსგავსი. იხუვლა ხალხმა და თქვა: დღეგრძელი იყოს<br/>მეფე!


text:
გამოუცხადა სამუელმა ერს მეფობის უფლებანი, წიგნში ჩაწერა და უფლის წინაშე<br/>დადო. მერე დაითხოვა სამუელმა ხალხი და წავიდ-წამოვიდნენ თავ-თავის<br/>სახლებში.


text:
საულიც გაემართა თავისი სახლისკენ, გიბყაში. თან გაჰყვა მამაცი ხალხი,<br/>რომელთა გულებს ღმერთი შეეხო.


text:
უგვანი ხალხი ამბობდა: ეგ ჩვენ როგორ გვიხსნისო, და შეიძულეს იგი და ძღვენი<br/>არ მიართვეს. მას კი არაფერი უთქვამს.


text:
წამოვიდა ნახაშ ყამონელი და შემოადგა გალაადის იაბეშს. უთხრეს იაბეშელებმა ნახაშს: შეკარი კავშირი ჩვენთან და დაგემორჩილებით.<br/>


text:
უთხრა ნახაშ ყამონელმა: ჯერ ყველას მარჯვენა თვალებს<br/>დაგთხრით, რომ სირცხვილი ვაჭამო მთელს ისრაელს, და მერე შევკრავ თქვენთან<br/>კავშირს.


text:
უთხრეს იაბეშის უხუცესებმა: შვიდი დღე გვაცალე, რომ<br/>მოციქულები დავგზავნოთ მთელს ისრაელში, და თუ არავინ შეგვეწია, გამოვალთ<br/>თქვენს წინააღმდეგ.


text:
მივიდნენ მოციქულები საულის გიბყაში და გამოუცხადეს ეს<br/>ამბავი ხალხს. ახმაურდა ხალხი და მორთო ტირილი.


text:
აჰა, საულიც მოდის, ხარებს მოჰყვება ყანიდან. იკითხა<br/>საულმა: რა ატირებს ხალხს? ამცნეს იაბეშელთა ნათქვამი.


text:
ადგა და აკუწა ორივე ხარი და მოციქულების ხელით დაგზავნა<br/>მთელს ისრაელში, შეუთვალა: ვინც საულს და სამუელს არ გაჰყვება, ასე მოუვა<br/>მის ხარებს. უფლის შიში დაეცა ხალხს და გამოვიდნენ როგორც ერთი კაცი.


text:
უთხრეს მოსულ მოციქულებს: ასე უთხარით გალაადის იაბეშის ხალხს: ხვალ, მზე რომ დააცხუნებს, მოგევლინებათ ხსნა. მივიდნენ მოციქულები და შეატყობინეს იაბეშელებს. მათაც გაიხარეს.<br/>


text:
მეორე დღეს სამ რაზმად გაჰყო საულმა ხალხი. დილის სახმილავზე შევიდნენ<br/>შუაგულ ბანაკში და შუადღის პაპანაქებამდე გაწყვიტეს ყამონელები.<br/>გადარჩენილნი კი ისე დაიფანტნენ, რომ ორს ერთად ვერ ნახავდა კაცი.


text:
წავიდა მთელი ხალხი გილგალს და გაამეფეს საული უფლის წინაშე იქ, გილგალში.<br/>შესწირეს იქ სამადლობელი მსხვერპლი უფლის წინაშე და ძლიერ გაიხარეს იქ<br/>საულმა და ყველა ისრაელიანმა.


text:
უთხრა სამუელმა მთელს ისრაელს: აჰა, ყველაფერი მოგისმინეთ, რასაც მოითხოვდით ჩემგან და დაგისვით მეფე.<br/>


text:
ამიერიდან მეფე წაგიძღვებათ წინ; მე მოვხუცდი და<br/>გავთეთრდი. აქ არიან ჩემი შვილებიც თქვენთან ერთად. სიყმაწვილიდან დღემდე<br/>წინ მიგიძღოდით.


text:
აჰა, აქ ვარ, მამხილეთ უფლისა და მისი ცხებულის წინაშე,<br/>თუ ოდესმე ვინმესთვის ხარი ან სახედარი წამერთმიოს, თუ ვინმე<br/>შემევიწროებიოს, თუ ვინმე დამეჩაგროს, თუ ვინმესგან ქრთამი ამეღოს მის<br/>საქმეზე თვალის დასახუჭად, პასუხს ვაგებ.


text:
კვლავ უთხრა მათ: უფალი იყოს მოწმე თქვენს შორის და მისი<br/>ცხებული იყოს მოწმე ამ დღეს, რომ ვერაფერი ჰპოვეთ ჩემს ხელში. უთხრეს:<br/>მოწმე იყოს!


text:
უთხრა სამუელმა ხალხს: ჰო, უფალი, რომელმაც მოსე და<br/>აარონი დაადგინა, რომელმაც თქვენი მამა-პაპა ეგვიპტელთა ქვეყნიდან<br/>გამოიყვანა.


text:
ახლა დადექით, რომ განგსაჯოთ უფლის წინაშე ყველა სიკეთის<br/>გამო, რაც გიყოთ უფალმა თქვენ და თქვენს მამა-პაპას.


text:
როცა იაკობი მივიდა ეგვიპტეში, შეჰღაღადა თქვენმა<br/>მამა-პაპამ უფალს და მოავლინა უფალმა მოსე და აარონი. მათ გამოიყვანეს<br/>თქვენი მამა-პაპა ეგვიპტიდან და ამ ადგილზე დაასახლეს.


text:
მაგრამ დაივიწყეს მათ უფალი, თავიანთი ღმერთი და ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა<br/>სისარას, ხაცორის მხედართმთავარს, ფილისტიმელებს და მოაბელთა მეფეს,<br/>რომელნიც ებრძოდნენ მათ.


text:
შეჰღაღადეს უფალს და თქვეს: შევცოდეთ, რადგან განვუდექით უფალს და<br/>ვემსახურებოდით ბაალებსა და აშთორეთებს. ახლა გვიხსენი მტრების ხელთაგან და<br/>გემსახურებით.


text:
მოავლინა უფალმა იერობაალი, ბადანი, იფთახი და სამუელი; ისინი გიფარავდნენ გარეშემო მტრებისგან და თქვენც ცხოვრობდით მშვიდად.<br/>


text:
დაინახეთ, რომ ყამონელთა მეფე ნახაში მოდის თქვენს წინააღმდეგ და მითხარით: არა, მეფემ იმეფოს ჩვენზე! თქვენი მეფე კი უფალია, ღმერთი თქვენი.


text:
თუ გექნებათ უფლის შიში, თუ ემსახურებით მას, თუ შეისმენთ მის სიტყვას და<br/>წინ არ აღუდგებით მის ნაბრძანებს, მაშინ დაგიფარავთ უფალი, თქვენი ღმერთი,<br/>თქვენცა და მეფესაც, თქვენზე რომ მეფობს.


text:
თუ არ შეისმენთ უფლის სიტყვას და წინ აღუდგებით უფლის ნაბრძანებს, უფლის<br/>ხელი იქნება თქვენს წინააღმდეგ, როგორც თქვენი მამა-პაპის წინააღმდეგ იყო.


text:
ხომ პურის მკის დრო არის ახლა? შევსთხოვ უფალს და მოავლენს იგი<br/>ჭექა-ქუხილსა და წვიმას, რომ იცოდეთ და ნახოთ, რა დიდია თქვენი ბოროტება,<br/>უფლის წინაშე რომ ჩაიდინეთ, როცა მეფე მოითხოვეთ.


text:
შესთხოვა სამუელმა უფალს და მოავლინა უფალმა ჭექა-ქუხილი და წვიმა იმ დღეს.<br/>ძლიერ შეეშინდა ხალხს უფლისა და სამუელისა.


text:
უთხრა ხალხმა სამუელს: შეევედრე უფალს, შენს ღმერთს, შენს მორჩილთა<br/>გულისათვის, რომ არ დავიხოცოთ, რადგან მთელს ჩვენს ცოდვებს ის ბოროტებაც<br/>დავუმატეთ, რომ მეფე მოვითხოვეთ.


text:
უთხრა სამუელმა ხალხს: ნუ გეშინიათ, უკვე ჩადენილი გაქვთ მთელი ეს ბოროტება. ოღონდ ნუღარ განუდგებით უფალს და მთელი გულით ემსახურეთ.<br/>


text:
უფალი კი არ დააგდებს თავის ერს თავისი დიდებული სახელის გამო, რადგან<br/>გადაწყვეტილი აქვს უფალს, რომ თავის ერად გაგხადოთ თქვენ.


text:
მე კი, ნუმც შევცოდო უფალს, ნუმც შევწყვიტო თქვენს გამო ვედრება.<br/>დაგაყენებთ სასიკეთო და ჭეშმარიტ გზაზე.


text:
ოღონდ უფლის გეშინოდეთ და ემსახურეთ წრფელად და მთელი გულით, რადგან<br/>ხედავთ, რა დიდი საქმე აქვს აღსრულებული თქვენთვის.


text:
გამოარჩია საულმა თავისთვის ისრაელში სამი ათასი კაცი;<br/>ორიათასი საულთან დადგა მიქმაშში და ბეთილის მთაზე, ათასი კაცი კი<br/>იონათანთან ბენიამინის გიბყაში. დანარჩენი ხალხი თავ-თავის კარვებში<br/>გაისტუმრა.


text:
იონათანმა დაამარცხა ფილისტიმელთა რაზმი, რომელიც გიბყაში<br/>იდგა, და გაიგეს ეს ფილისტიმელებმა. საულმა ბუკს დააყვირებინა მთელს<br/>ქვეყანაში და გამოაცხადა: გაიგონონ ებრაელებმა!


text:
გაიგო მთელმა ისრაელმა, რომ დაამარცხა საულმა<br/>ფილისტიმელთა სარდალი და რომ მტრად მოეკიდა ისრაელი ფილისტიმელებს, და<br/>შეიყარა ხალხი საულთან გილგალში.


text:
ფილისტიმელებიც შეიკრიბნენ ისრაელის წინააღმდეგ საომრად.<br/>ოცდაათი ათასი საომარი ეტლი, ექვსი ათასი ცხენოსანი, ზღვის ქვიშასავით<br/>ურიცხვი ხალხი. წამოვიდნენ და მიქმასში, ბეთ-ავენის აღმოსავლეთით<br/>დაბანაკდნენ.


text:
დაინახეს ისრაელიანებმა, რომ გაუჭირდათ, რომ გაწვალდა<br/>ხალხი, და სათითაოდ მიიმალნენ გამოქვაბულებში, ეკალ-ბარდებში, კლდის<br/>ნაპრალებში, კოშკებში თუ ორმოებში.


text:
ზოგი ებრაელი იორდანეს გაღმა გადავიდა გადისა და გალაადის<br/>მხარეში. საული კი ჯერ ისევ გილგალში იყო და დამფრთხალი ხალხი მისკენ<br/>გარბოდა.


text:
შვიდ დღეს იცადა მან, როგორც დაუთქვა სამუელმა, მაგრამ არ<br/>მოდიოდა სამუელი გილგალში. ხალხი კი ეფანტებოდა.


text:
როცა გაასრულა აღსავლენის აღვლენა, სამუელიც მოვიდა. გამოვიდა საული მის<br/>შესახვედრად და მისასალმებლად.


text:
უთხრა სამუელმა: რა გააკეთე? მიუგო საულმა: დავინახე, რომ მეფანტებოდა<br/>ხალხი და შენც არ მოხვედი დათქმულ დროს. ფილისტიმელები კი მიქმაშში არიან<br/>შეკრებილნი.


text:
ვიფიქრე, ახლა დამესხმებიან ფილისტიმელები გილგალში, მე კი არ შევვედრებივარ-მეთქი უფალს, თავს ვიკავებდი, მაგრამ მაინც აღვავლინე აღსავლენი მსხვერპლი.<br/>


text:
უთხრა სამეულმა საულს: უგუნურად მოიქეცი, რომ არ დაიცავი უფლის, შენი<br/>ღმერთის ნაბრძანები. ეს რომ არ გექნა, სამარადისოდ განამტკიცებდა უფალი<br/>შენს მეფობას ისრაელზე.


text:
ამიერიდან ვეღარ იმყარებს შენი მეფობა. გამოძებნის უფალი თავის სასურველ<br/>კაცს და თავისი ერის წინამძღოლობას უბრძანებს, რაკი შენ არ დაიცავი, რაც<br/>ნანაბრძანები ჰქონდა შენთვის უფალს.


text:
ადგა სამუელი და წავიდა გილგალიდან ბენიამინის გიბყაში. დათვალა საულმა<br/>თავისთან მყოფი ხალხი - ექვსასამდე კაცი.


text:
საული და მისი ვაჟი იონათანი და მათთან მყოფი ხალხი ბენიამინის გიბყაში<br/>დადგნენ. ფილისტიმელები კი მიქმაშში დაბანაკდნენ.


text:
გამოვიდა ფილისტიმელთა ბანაკიდან სამი მარბიელი რაზმი; ერთი ყოფრას გზაზე<br/>გაემართა, ბუყალის ქვეყნისკენ.


text:
მეორე რაზმი ბეთ-ხორონის გზას დაადგა, მესამე კი ცებოიმის ველისკენ მიმავალ<br/>გზას, უდაბნოზე რომ გადის.


text:
მჭედელი არ მოიძებნა მთელს ისრაელში, რადგან გაწყვიტეს ფილისტიმელებმა, რომ<br/>არც მახვილი, არც შუბი არ ეკეთებინათ ებრაელებს.


text:
როცა ბრძოლის დრო დადგა, არ აღმოაჩნდათ სალისა და იონათანის თანამდგომ<br/>ხალხს მახვილები დ შუბები. მხოლოდ საულს და მის ვაჟს, იონათანს აღმოაჩნდათ.


text:
უთხრა ერთ დღეს იონათანმა, საულის ძემ, მსახურს, თავის საჭურველთმტვირთველს: წამო, გავიდეთ ფილისტიმელთა საყარაულოსთან, იქითა მხარეს რომ არის. მამისთვის არაფერი უთქვამს.<br/>


text:
საული გიბყას ბოლოში იმყოფებოდა ბროწეულის ხის ქვეშ,<br/>მიგრონში რომ დგას; თან ახლდა ხალხი - ექვსასამდე კაცი,


text:
მათ შორის ახია, ძე ახიტუბისა, იქაბოდის ძისა, ფინხასის<br/>ძისა, ელის ძისა, სილოამში უფლის მღვდელი რომ იყო და ეფოდს რომ ატარებდა.<br/>არ იცოდა ხალხმა, სად წავიდა იონათანი.


text:
იმ ვიწროებში, საიდანაც უნდოდა იონათანს ფილისტიმელთა<br/>მოწინავე რაზმთან გასვლა, ერთ მხარესაგ კლდის შვერილი იყო და მეორე<br/>მხარესაც; ერთის სახელი - ბოცეცი, მეორისა - სენე.


text:
ერთი შვერილი ჩრდილოეთის მხრიდან იყო აღმართული მიქმაშის<br/>გასწვრივ, მეორე - სამხრეთიდან, გაბაყის გასწვრივ.


text:
უთხრა იონათანმა მსახურს, თავის საჭურველთმტირთველს:<br/>წამო, გავიდეთ მაგ წინდაუცვეთელთა საყარაულოსთან. ეგების გაგვამარჯვებინოს<br/>უფალმა, რადგან უფლისათვის არ არის დაბრკოლება, ბევრი ხალხით იხსნის თუ<br/>მცირეთი.


text:
მიუგო მისმა საჭურველთმტვირთველმა: გააკეთე, რაც გულში<br/>გაქვს. მიდი და, აჰა, მეც შენთანა ვარ შენი გულივით.


text:
თუ ასე გვეტყვიან: შეიცადეთ, ვიდრე ჩვენ თქვენთან მოვიდოდეთო, გავჩერდეთ<br/>ჩვენს ადგილზე და ნუ ავალთ მათთან.


text:
თუ ასე გვეტყვიან: ჩვენთან ამოდითო, ავიდეთ რადგან ჩვენს ხელთ ჩაუგდია<br/>ისინი უფალს. ეს იქნება ჩვენთვის ნიშანი.


text:
დაენახნენ ორივენი ფილისტიმელთა ყარაულს და იქვეს ფილისტიმელებმა: აჰა, ებრაელები გამოდიან ხერიდან, სადაც იმალებოდნენ.<br/>


text:
გაეხმიანენ მოყარაულენი იონათანს და მის საჭურველთმტვირთველს და უთხრეს: მოდით ჩვენთან და გაგაგებინებთ ამბავს. უთხრა იონათანმა თავის საჭურველთმტვირთველს: მომყევი, რადგან ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა ისრაელს.


text:
ფორთხვით ავიდა ზევით იონათანი, უკან მისი საჭურველთმტვირთველი მიჰყვა;<br/>ეცემოდნენ იონათანის წინაშე, მისი საჭურველთმტვირთველი კი მის უკან ხოცავდა<br/>მათ.


text:
ეს პირველი შეტაკება იყო, რომლის დროსაც ოცამდე კაცს გაავლეს მუსრი<br/>იონათანმა და მისმა საჭურველთმტვირთველმა ნახევარ ქცევა მიწაზე.


text:
შიშის ზარმა მოიცვა ბანაკი, ველი და მთელი საყარაულო. თვით მარბიელიც კი<br/>შეძრწუნდა. იძრა მიწა და გარდამოვიდა ღვთის ზარი.


text:
უთხრა საულმა თავისთან მყოფ ხალხს: მოათვალიერეთ და ნახეთ, ვინ არის წასული<br/>ჩვენიანებიდან. მოათვალიერეს და, აჰა, არც იონათანი ჩანს და არც მისი<br/>საჭურველთმტვირთველი.


text:
ვიდრე მღვდელს ელაპარაკებოდა საული, კიდევ უფრო იმატა აურზაურმა<br/>ფილისტიმელთა ბანაკში. უთხრა საულმა მღვდელს: დაუშვი ხელი.


text:
დასცეს ყიჟინა საულმა და მასთან მყოფმა მთელმა ხალხმა და მოიჭრნენ ბრძოლის<br/>ადგილზე. აჰა, გაიმართა ხელჩართული ბრძოლა და შეიქნა მეტისმეტი არეულობა.


text:
ებრაელები, ადრე რომ ფილისტიმელებთან იყვნენ და ყველგან დაჰყვებოდნენ მათ ბანაკს, ახლა ისრაელიანებს შეუერთდნენ, რომელნიც თან ახლდნენ საულსა და იონათანს.<br/>


text:
ეფრემის მთებში მიმალულმა ყველა ისრაელიანმა გაიგო ფილისტიმელების უკუქცევა<br/>და ისინიც გაჰყვნენ მათ ბრძოლაში.


text:
გაიტანჯნენ იმ დღეს ისრაელიანები, რადგან დააფიცა საულმა ხალხი და უთხრა:<br/>წყეულიმც იყოს, ვინც პური შეჭამოს საღამომდე, როცა შურს ვიძიებ მტრებზე. და<br/>ხალხსაც პირი არ მიუკარებია საჭმელისთვის.


text:
შევიდა ხალხი ტყეში და, აჰა, თაფლის ღვარია, მაგრამ არავის მიუტანია ხელი<br/>პირთან, რადგან ფიცის ეშინოდა ხალხს.


text:
არ ჰქონდა გაგებული იონათანს, რომ დააფიცა მამამისმა ხალხი. გაიწოდა ჯოხი,<br/>ხელში რომ ეჭირა, ჩააწო მისი წვერი გოლეულში და პირთან მიიტანა ხელი, და<br/>გაუნათდა თვალები.


text:
მიუგო ერთმა კაცმა ხალხიდან და უთხრა: ფიცით დააფიცა მამაშენმა ხალხი,<br/>წყეულიმც იყოს, ვინც პური ჭამოსო დღეს. ამიტომაც დაიქანცა ხალხი.


text:
თქვა იონათანმა: გააწამა მამაჩემმა ქვეყანა. ხომ ხედავთ, თვალები<br/>გამინათდა, როგორც კი ეს თაფლი ვიგემე.


text:
რა იქნებოდა, დღეს რამე ეჭამა ხალხს იმ ნადავლიდან, მტერს რომ დააგდებინა?<br/>უფრო დიდი არ იქნებოდა მაშინ ფილისტიმელთა მარცხი?


text:
მივარდა ხალხი ნადავლს, გამოასხა ცხვარ-ძროხა, ხბორები და დახოცა ისინი<br/>მიწაზე. სისხლითურთ ჭამდა ხალხი.


text:
შეატყობინეს საულს: აჰა, სცოდავს ხალხი უფალს, სისხლიანად ჭამს. თქვა: ფიცი<br/>გაქვთ გატეხილი. ახლა მოაგორეთ ჩემსკენ დიდი ლოდი.


text:
თქვა საულმა: გადით ხალხში და უთხარით: მომიყვანოს თითოეულმა თითო ხარი და<br/>თითო ცხვარი, აქ დაკლან და ჭამონ. ნუ სცოდავთ უფალს, სისხლიანად ნუ ჭამთ.<br/>მიჰყავდა ყველას თავისი ხარი ღამით და კლავდა იქ.


text:
თქვა საულმა: დავეცეთ ფილისტიმელებს ამ ღამით და გათენებამდე ვძარცვოთ, რომ<br/>ერთი მათგანიც არ გადარჩეს. უთხრეს: როგორც გენებოს, ისე მოიქეცი. თქვა<br/>მღვდელმა: მივმართოთ აქ ღმერთს.


text:
დაეკითხა საული ღმერთს: დავეცე ფილისტიმელებს თუ ჩაუგდებ მათ ისრაელის<br/>ხელში? პასუხი არ გაუცია იმ დღეს.


text:
რადგან, ვფიცავ უფალს, ისრაელის მხსნელს, თუ ჩემს ძეს იონათანს აწევს<br/>ცოდვა, სიკვდილი არ ასცდება. პასუხი არვის გაუცია ხალხიდან.


text:
უთხრა მთელს ისრაელს: თქვენ ერთ მხარეს იყავით, ხოლო მე და ჩემი ძე<br/>იონათანი მეორე მხარეს ვიქნებით. მიუგო ხალხმა: როგორც გენებოს, ისე<br/>მოიქეცი.


text:
უთხრა საულმა უფალს: ღმერთო ისრაელისა! აბა, ვინ არის უბრალო? დაკავდნენ იონათანი და საული, ხალხი კი გაშვებული იქნა.<br/>


text:
უთხრა საულმა იონათანს: გამომიტყდი, რა ჩაიდინე? გამოუტყდა იონათანი და<br/>უთხრა: ჩემი ჯოხის წვერიდან, ხელში რომ მეჭირა, ცოტაოდენი თაფლი ვიგემე.<br/>აჰა, მზადა ვარ სასიკვდილოდ.


text:
უთხრა ხალხმა საულს: ნუთუ უნდა მოკვდეს იონათანი, რომელმაც ასეთი დიდი<br/>გმირობა ჩაიდინა ისრაელში? ეს არ მოხდება! უფალს ვფიცავთ, რომ ერთი ღერი<br/>თმაც არ დავარდება მისი თავიდან მიწაზე, რადგან ღვთით მოქმედებდა დღეს იგი.<br/>ასე იხსნა ხალხმა იონათანი და არ მოკვდა იგი.


text:
იპყრა საულმა მეფობა ისრაელზე და ებრძოდა ირგვლივ ყველა მტერს - მოაბს,<br/>ყამონიანებს, ედომს, ციბას მეფეებს, ფილისტიმელებს და, საითკენაც არ უნდა<br/>წასულიყო, ყველგან იმარჯვებდა.


text:
საულის ვაჟები იყვნენ - იონათანი, იშვი და მალქიშიყაყი; მის ორ ასულს<br/>ერქვა: პირმშოს - მერაბი, უმცროსს - მიქალი.


text:
საულის ცოლი იყო ახინოყაბი, ახიმაყაცის ასული; მისი მხედართმთავარი -<br/>აბნერი, ძე ნერისა, საულის ბიძისა.


text:
სასტიკი ბრძოლები იყო ფილისტიმელებთან საულის დროს. მონახავდა საული<br/>მაგარსა და გულად ვაჟკაცს და თავისთან მიჰყავდა.


text:
უთხრა სამუელმა საულს: უფალმა გამომგზავნა, რომ მეცხე ისრაელის, ჩემი ერის, მეფედ. ახლა ისმინე უფლის სიტყვები.<br/>


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: მე მახსოვს, როგორ ექცეოდა<br/>ისრაელს ყამალეკი, როგორ აბრკოლებდა გზაზე ეგვიპტიდან გამომავალს.


text:
ახლა წადი და სძლიე ყამალეკს და გაუნადგურე მთელი<br/>საბადებელი. ნუ დაინდობ, გაწყვიტე კაცი და ქალი, ყრმა და ძუძუთა ბავშვი,<br/>ხარი და ცხვარი, აქლემი და სახედარი.


text:
უთხრა საულმა კენიელებს: ადექით და განუდექით, გაშორდით<br/>ყამალეკელებს, რომ მათთან ერთად თქვენარ გაგანადგუროთ, რადგან სიკეთე გაქვთ<br/>გაკეთებული მთელი ისრაელისთვის, როცა ის ეგვიპტიდან გამოდიოდა. განუდგნენ<br/>კენიელები ყამალეკს.


text:
დაინდეს საულმა და ლაშქარმა აგაგი და საუკეთესი ცხვარ-ძროხა, საკვები,<br/>ბაღ-ვენახები და ყველაფერი, რაც საუკეთესო იყო და რისი განადგურებაც არ<br/>მოინდომეს. ყველაფერი უვარგისი და ცუდი კი გაანადგურეს.


text:
ვნანობ, რომ გავამეფე საული, რადგან განმიდგა მე და აღარ ასრულებს ჩემს სიტყვებს. შეწუხდა სამუელი და მთელი ღამე უხმობდა უფალს.<br/>


text:
ადგა დილაადრიანად სამუელი, რომ შეხვედროდა საულს. შეატყობინეს სამუელს, რომ საული ქარმელში ყოფილა, იქ სვეტი აღუმართავს თავისთვის და, იქიდან გამობრუნებული, გილგალში ჩასულა.


text:
მიუგო საულმა: ყამალეკისგან წამოასხეს, რადგან დაინდო ლაშქარმა საუკეთესო<br/>ცხვარ-ძროხა, რომ უფლის, შენი ღმერთისთვის, შეეწირა. დანარჩენი<br/>გავანადგურეთ.


text:
თქვა სამუელმა: ხომ არ გეღირსებოდა თავი, როცა ისრაელის ტომთა მეთაური<br/>გახდი და ისრაელის მეფედ გცხო უფალმა.


text:
დაგაყენა გზაზე უფალმა და გითხრა: წადი და გაანადგურე ცოდვილი ყამალეკი,<br/>ებრძოლე მას, ვიდრე არ მოუღებ ბოლოს.


text:
უთხრა საულმა სამუელს: არა, მე გავიგონე უფლის სიტყვა და წავედი იმ გზით,<br/>რაზედაც დამაყენა უფალმა; მოვიყვანე აგაგი, ყამალეკის მეფე, ხოლო ყამალეკი<br/>გავანადგურე.


text:
ლაშქარმა აიღო ნადავლიდან ცხვარი და ძროხა - დარისხებულის საუკეთესო ნაწილი, რომ უფლის, შენი ღმერთისათვის შეეწირა მსხვერპლად გილგალში.<br/>


text:
უთხრა სამუელმა: განა ისევე ეამება უფალს აღსავლენი მსხვერპლი და<br/>საკლავები, როგორც მოსმენა უფლის სიტყვისა? მოსმენა უკეთესია საკლავზე,<br/>მორჩილება - ცხვრების ლურთებზე.


text:
რადგან ერთი ცოდვაა ჯადოქრობა და ურჩობა, ერთი ცოდვაა კერპთაყვანისმცემლობა<br/>და სიჯიუტე. რაკიღა მოიძულე უფლის სიტყვა, ისიც მოიძულებს შენს მეფობას.


text:
უთხრა საულმა სამუელს: შევცოდე, რომ გადავედი უფლის ბრძანებას და შენს<br/>სიტყვას, რადგან ხალხის შემეშინდა და გავუგონე მის ხმას.


text:
უთხრა სამუელმა საულს: არ დავბრუნდები შენთან ერთად, რადგან შეიძულე უფლის<br/>სიტყვა და უფალმაც მოგიძულა ისრაელის მეფედ.


text:
უთხრა მას სამუელმა: გამოგგლიჯა დღეს უფალმა ისრაელის მეფობა და მისცა იგი<br/>შენს თვისტომს, შენზე უკეთესს.


text:
თქვა საულმა: შევცოდე. ახლა ჩემი ერის უხუცესების და ისრაელის წინაშე მაინც მომაგე პატივი და წამომყევი, რომ თაყვანი ვცე უფალს, შენს ღმერთს.<br/>


text:
თქვა სამუელმა: მომიყვანეთ აგაგი, ყამალეკის მეფე. მოვიდა მასთან შებორკილი<br/>აგაგი და იფიქრა აგაგმა: ნამდვილად ამცდა მწარე სიკვდილი.


text:
თქვა სამუელმა: როგორც უშვილო ქმნა შენმა მახვილმა დედაკაცები, ასევე<br/>უშვილო იქნება დედაშენი ქალთა შორის და აჩეხა სამუელმა აგაგი გილგალში<br/>უფლის წინაშე.


text:
აღარ უნახავს სამუელს საული სიკვდილის დღემდე, მაგრამ სწუხდა სამუელი<br/>საულზე. ინანა უფალმა საული რომ გაამეფა ისრაელში.


text:
უთხრა უფალმა სამუელს: როდემდის უნდა სწუხდე საულის გამო? ხომ განვაყენე იგი ისრაელზე მეფობისგან? აავსე შენი რქა ზეთით და წადი. ბეთლემელ იესესთან გგზავნი, რადგან მის შვილთა შორის დავიგულე ჩემთვის მეფე.<br/>


text:
თქვა სამუელმა: როგორ წავიდე? გაიგებს საული და მომკლავს.<br/>უთხრა უფალმა: წაიყვანე ხბო შენი ხელით და თქვი: უფლისთვის მსხვერპლის<br/>შესაწირავად მოვედი-თქო.


text:
ყველაფერი გააკეთა სამუელმა, რაც ბრძანა უფალმა და წავიდა<br/>ბეთლემს. პატივით გამოეგებნენ ქალაქის უხუცესები და უთხრეს: მშვიდობით<br/>მოგვიხვედი.


text:
მიუგო სამუელმა: მშვიდობა! მსხვერპლის შესაწირავად<br/>მოვედი. განიწმიდენით და მსხვერპლთან წამომყევით. განწმიდა სამუელმა იესე<br/>და მისი ვაჟები და მსხვერპლთან მიიწვია ისინი.


text:
უთხრა უფალმა სამუელს: ნუ უყურებ მის გარეგნობას და ტანის<br/>სიმაღლეს, რადგან მე დავიწუნე იგი, რადგან ისე არ არის, როგორც კაცი<br/>ხედავს. რადგან კაცი მხოლოდ იმას ხედავს, რაც თვალში ხვდება, ხოლო უფალი<br/>გულს ხედავს.


text:
ჩამოატარა იესემ თავისი შვიდი ვაჟიშვილი სამუელის წინ და უთხრა სამუელმა<br/>იესეს: არ აურჩევია ესენი უფალს.


text:
უთხრა სამუელმა იესეს: სულ ეს არიან შენი ყმაწვილები? მიუგო: კიდევ დარჩა<br/>უმცროსი, მაგრამ ცხვარშია ახლა. უთხრა სამუელმა იესეს: გაგზავნე კაცი და<br/>მოაყვანინე, რადგან არ დავსხდებით, ვიდრე აქ არ მოვა იგი.


text:
გაგზავნა კაცი და მოაყვანინა. წითური იყო, თვალადი და ლამაზი შესახედავი. თქვა უფალმა: ადექი, სცხე მას, რადგან სწორედ ეს არის ის.<br/>


text:
აიღო სამუელმა ზეთიანი რქა და სცხო მას მისი ძმების თანდასწრებით. ამ<br/>დღიდან და მერეც უფლის სული წარუმართავდა დავითს. ადგა სამუელი და წავიდა<br/>რამათს.


text:
უბრძანოს ჩვენმა ბატონმა შენს მორჩილთ, მოძებნონ კაცი, ქნარზე დამკვრელი,<br/>და როცა შემოგაწვება ბოროტი სული ღვთისგან, დაუკრავს და შვება მოგეცემა.


text:
მიუგო ერთმა მსახურთაგანმა და უთხრა: ბეთლემელი იესეს შვილი მეგულება, იცის<br/>ქნარზე დაკვრა, ქველი და მამაცი კაცია, სიტყვაგონიერი და ლამაზი; უფალია<br/>მასთან.


text:
გაგზავნა საულმა მოციქულები იესესთან და დააბარა: გამომიგზავნე დავითი,<br/>შენი ვაჟი, ცხვარში რომ გყავს.


text:
აჰკიდა იესემ სახედარს პური და ერთი ტიკი ღვინო, გამოიყვანა ერთი ციკანი და<br/>გაატანა დავითს, თავის შვილს, საულთან.


text:
მივიდა დავითი საულთან და დადგა მის წინაშე. ძალზე შეიყვარა იგი საულმა და<br/>თავის საჭურველთმტვირთველად დანიშნა.


text:
შეუთვალა საულმა იესეს: დარჩეს ჩემთან დავითი და იდგეს ჩემს წინაშე, რადგან<br/>მადლი ჰპოვა ჩემს თვალში.


text:
როცა კი შემოაწვებოდა ბოროტი სული ღვთისაგან საულს, აიღებდა დავითი ქნარს<br/>და უკრავდა; ამოისუნთქავდა საული, უკეთ ხდებოდა, გაეცლებოდა ბოროტი სული.


text:
შეჰყარეს ფილისტიმელებმა საომრად ლაშქარი; შეიკრიბნენ იუდას სოქოთში და დაიბანაკეს სოქოთსა და ყაზეკას შორის, ეფეს-დამიმში.<br/>


text:
ხოლო საული და ისრაელი შეგროვდნენ და დაბანაკდნენ<br/>მუხნარის ველზე, დაეწყვნენ ფილისტიმელებთან საბრძოლველად.


text:
გამოვიდა ფილისტიმელთა ბანაკიდან მორკინალი კაცი, სახელად<br/>გოლიათი, გათელი. ექვსი წყრთა და ერთი მტკაველი იყო მისი სიმაღლე.


text:
მისი შუბის ტარი საქსოვი ლილვის ოდენა იყო; შუბის რკინის<br/>წვერი ექვსას შეკელს იწონიდა; წინ ფარის მტვირთველი მიუძღოდა.


text:
მოდგა იგი და შესძახა ისრაელის რაზმებს: რატომ გამოხვედით<br/>საბრძოლველად? განა მე ფილისტიმელი არა ვარ ან თქვენ საულის მორჩილნი არა<br/>ხართ? გამოარჩიეთ თქვენში კაცი და ჩამოვიდეს ჩემთან.


text:
თუ გამიმკლავდება და დამამარცხებს, თქვენი მორჩილნი გავხდებით, თუ მე<br/>გავუმკლავდი და დავამარცხე, თქვენ გაგვიხდებით მორჩილებად და<br/>გვემსახურებით.


text:
თქვა ფილისტიმელმა: სირცხვილს ვაჭმევ დღეს ისრაელის რაზმებს. გამომიყვანეთ<br/>კაცი ვინმე, რომ პირისპირ შევებათ ერთმანეთს.


text:
დავითი იყო შვილი იმ ეფრათელისა, იუდას ბეთლემიდან, რომელსაც სახელად ერქვა იესე და რვა ვაჟიშვილი ჰყავდა. საულის დროს მოხუცებული იყო ეს კაცი, ხანდაზმული.


text:
წაჰყვა საულს ბრძოლაში იესეს სამი უფროსი ვაჟიშვილი; ომში წასული მისი<br/>ვაჟიშვილების სახელები იყო: პირმშოს ელიაბი, მომდევნოსი - ამინადაბი,<br/>მესმესი - შამა.


text:
უთხრა იესემ დავითს, თავის ვაჟიშვილს: აიღე ეს ერთი ეფა ქუმელი, ეს ათი<br/>პური და სასწრაფოდ წაუღე შენს ძმებს ბანაკში.


text:
დილაადრიანად ადგა დავითი, ცხვარი მოყარაულეს დაუტოვა, აიკიდა ტვირთი და<br/>წავიდა, როგორც იესეს ჰქონდა მისთვის ნაბრძანები. მიადგა ბანაკს, როცა ჯარი<br/>ირაზმებოდა და საბრძოლო ყიჟინას სცემდა.


text:
ჩააბარა დავითმა თავისი ტვირთი ტვირთის ყარაულს და მიაშურა რაზმს. მივიდა<br/>და მოიკითხა თავისი ძმები.


text:
მათთან ლაპარაკში იყო, რომ გამოვიდა ფილისტიმელთა რაზმიდან მორკინალი კაცი,<br/>სახელად გოლიათი, ფილისტიმელი, გათელი, და წინანდებურად იწყო ლაპარაკი.<br/>ყველაფერი მოისმინა დავითმა.


text:
ამბობდნენ ერთმანეთში ისრაელიანები: ხედავთ ამ კაცს, რომ აღზევებულა?<br/>ისრაელის შესარცხვენად აღზევდა იგი. მის მძლეველს დოვლათით აავსებს მეფე,<br/>თავის ასულს მიათხოვებს ცოლად და მამამისის სახლს გაააზაგებს ისრაელში.


text:
ჰკითხა დავითმა ახლოს მდგარ კაცებს: რა ბედი ეწევა კაცს, ვინც იმ<br/>ფილისტიმელს დაამარცხებს და სირცხვილს მოხოცავს ისრაელს? რადგან ვინ არის<br/>ეგ წინდაუცვეთელი ფილისტიმელი, ასეთ სირცხვილში რომ აგდებს დღეს ღვთის<br/>რაზმებს?


text:
გაიგონა ელიაბმა, მისმა უფროსმა ძმამ, ხალხს რომ ელაპარაკებოდა დავითი და<br/>განურისხდა მას ელიაბი, უთხრა: რისთვის ჩამოხვედი აქ? ვის დაუტოვე ის მცირე<br/>ფარა უდაბნოში? ვიცი შენი ამპარტავნებისა და შენი ავგულობის ამბავი; მხოლოდ<br/>ბრძოლის საყურებლად ხარ ჩამოსული.


text:
უთხრა დავითმა საულს: ნურვის გული ნუ შედრკება მის წინაშე. წავა შენი<br/>მორჩილი და შეებრძოლება ამ ფილისტიმელს.


text:
უთხრა საულმა დავითს: ვერ გახვალ საბრძოლველად მაგ ფილისტიმელთან, რადგან<br/>შენ ჯერ ბავშვი ხარ, ის კი მებრძოლია სიყრმითგანვე.


text:
უთხრა დავითმა საულს: მწყემსავდა შენი მორჩილი თავისი მამის ფარას და, როცა<br/>დაეცემოდა ლომი ან დათვი და გაიტაცებდა ფარიდან ცხვარს,


text:
გავეკიდებოდი, ვკლავდი და პირიდან გამოვგლეჯდი ხოლმე. თუ დამეცემოდა, ყბაში<br/>ჩავავლებდი ხელს და ვკლავდი.


text:
ლომსაც და დათვსაც ამარცხებდა შენი მორჩილი; ამ წინდაუცვეთელ ფილისტიმელსაც<br/>იგივე დაემართება, რადგან სირცხვილში აგდებს იგი ცოცხალი ღვთის რაზმებს.


text:
თქვა დავითმა: უფალი, რომელიც დამიხსნიდა ხოლმე ლომისაგან და დათვისაგან,<br/>ახლაც დამიხსნის ამ ფილისტიმელისგან. უთხრა საულმა დავითს: წადი, უფალი<br/>იყოს შენთან!


text:
შემოსა საულმა დავითი თავისი საკუთარი სამოსელით, თავზე სპილენძის მუზარადი<br/>დაახურა და ჯავშანი ჩააცვა.


text:
შემოირტყა მახვილი დავითმა სამოსელს ზემოდან და იწყო სიარული, რადგან<br/>ნაჩვევი არ იყო. უთხრა დავითმა საულს: არ შემიძლია ამაში სიარული, რადგან<br/>არა ვარ ნაჩვევი. და მოიხსნა ისინი დავითმა.


text:
აიღო ხელში თავისი კომბალი, გამოარჩია ხუთი რიყის ქვა და ჩაყარა ისინი<br/>მწყემსის გუდაში, რომელსაც თან ატარებდა. ხელთ იპყრა შურდული და გავიდა<br/>ფილისტიმელთან.


text:
დაინახა ფილისტიმელმა დავითი და საცინად აიგდო, რადგან ყმაწვილი იყო იგი და<br/>წითური, ლამაზი შესახედავიც.


text:
უთხრა ფილისტიმელმა დავითს: ძაღლი ხომ არა ვარ, ჯოხით რომ გამოდიხარ<br/>ჩემთან. დასწყევლა ფილისტიმელმა დავითი თავისი ღმერთების სახელით.


text:
უთხრა ფილისტიმელმა დავითს: ახლოს მოდექი, რომ ცის ფრინველებს და ველის<br/>მხეცებს გადავუგდო შენი გვამი.


text:
უთხრა დავითმა ფილისტიმელს: შენ ხმლით, შუბითა და ფარით გამოდიხარ ჩემთან,<br/>მე კი ცაბაოთ უფლის, ისრაელის მხედრობის ღმერთის სახელით გამოვდივარ,<br/>რომელიც შენ შეურაცხყავი.


text:
დღეს ჩამაგდებინებს ხელში შენს თავს უფალი და დაგამარცხებ, თავს მოგაცლი და<br/>ფილისტიმელთა გვამებს ცის ფრინველთ და მიწის ცხოველებს გადავუყრი დღეს,<br/>რათა გაიგოს მთელმა ქვეყანამ, რომ ჰყავს ისრაელს ღმერთი.


text:
გაიგოს მთელმა კრებულმა, რომ არა მახვილითა და შუბით იხსნის უფალი, რომ<br/>უფლის ნებაზეა ომი და ხელში ჩაგვაგდებინებს თქვენს თავს.


text:
როცა აღიმართა ფილისტიმელი და მიუახლოვდა დავითს, მკვირცხლად გაიქცა დავითი<br/>რაზმისკენ ფილისტიმელთან შესახვედრად.


text:
ჩაჰყო ხელი დავითმა გუდაში და ამოიღო იქიდან ქვა, სტყორცნა შურდული და შიგ<br/>შუბლში მოარტყა ფილისტიმელს; შუბლში ჩაეჭედა ქვა და პირქვე დაემხო<br/>ფილისტიმელი.


text:
სძლია დავითმა ფილისტიმელს შურდულითა და ქვით; დაამარცხა ფილისტიმელი და<br/>მოკლა იგი. მახვილი არ სჭერია ხელში დავითს.


text:
მიირბინა დავითმა და თავზე დაადგა ფილისტიმელს; აიღო მისი მახვილი, იშიშვლა და მოაკვდინა იგი; მახვილით მოსჭრა თავი. დაინახეს ფილისტიმელებმა, რომ მკვდარი იყო მათი გმირი, და გაიქცნენ.<br/>


text:
მაშინ წამოიშალნენ ისრაელისა და იუდას მებრძოლები და ყიჟინით დაედევნენ<br/>ფილისტიმელებს ხეობამდე და ყეკრონის კარიბჭეებამდე. ეცემოდნენ განგმირული<br/>ფილისტიმელები შაყარაიმის გზაზე, გათამდე და ყეკრონამდე.


text:
აიღო დავითმა ფილისტიმელის თავი და მიიტანა იგი იერუსალემს, ხოლო მისი<br/>საჭურველი თავის კარავში დააწყო.


text:
როცა დაინახა საულმა ფილისტიმელის წინააღმდეგ გამავალი დავითი, ჰკითხა<br/>აბნერს, მხედართმთავარს: ვისი შვილია ეს ყმაწვილი, აბნერ? მიუგო აბნერმა:<br/>შენს თავს გეფიცები, არ ვიცი, მეფეო.


text:
როცა დაბრუნდა დავითი ფილისტიმელის დამარცხების შემდეგ, ხელი მოჰკიდა მას<br/>აბნერმა და წარუდგინა საულს; ხელში ფილისტიმელის თავი ეჭირა.


text:
უთხრა საულმა: ვისი შვილი ხარ, ყმაწვილო? მიუგო დავითმა: შენი მორჩილის,<br/>იესეს შვილი ვაბ, ბეთლემელის.


text:
მოათავა საულთან ლაპარაკი და შეეკრა იონათანის სული დავითის სულს; და შეიყვარა იგი იონათანმა როგორც საკუთარი თავი.<br/>


text:
გაიძრო იონათანმა მოსასხამი, თან რომ ჰქონდა, და მისცა<br/>დავითს; აგრეთვე შესამოსელი, მახვილი, მშვილდი და სარტყელი.


text:
ყველგან დადიოდა დავითი, სადაც კი გააგზავნიდა მას საული,<br/>და ჭკვიანურად იქცეოდა. დაადგინა იგი საულმა ლაშქრის მეთაურად; ყველას<br/>მოეწონა ეს ამბავი, ხალხსაც და საულის მორჩილებსაც.


text:
როცა ბრუნდებოდა დავითი ფილისტიმელის დამარცხების შემდეგ,<br/>გამოდიოდნენ ქალები ისრაელის ყველა ქალაქიდან საულ მეფის მისაგებებლად<br/>სიმღერით და ცეკვით, დაფდაფებით, მხიარული შეძახილებით,


text:
გაჰყვიროდნენ მხიარული ქალები, ამბობდნენ: შემუსრა საულმა<br/>თავისი ათასი, ხოლი დავითმა თავისი ათი ათასი!


text:
მეტად განაწყენდა საული, არ მოეწონა ეს სიტყვები; თქვა:<br/>დავითს ათი ათასს აძლევენ, მე კი ათასს. მეფობაღა აკლია.


text:
მეორე დღეს შეიპყრო საული ღვთის ბოროტმა სულმა და გაშმაგდა იგი სახლში.<br/>დავითი ქნარზე უკრავდა ჩვეულებისამებრ, საულს კი შუბი ეჭირა ხელში.


text:
უთხრა საულმა დავითს: აჰა, უფროსი ასული მყავს, მერობი; ცოლად მოგათხოვებ,<br/>ოღონდ ვაჟკაცად მეყოლე და გადაიხადე საღვთო ომები. ფიქრობდა საული: ჩემი<br/>ხელი ნუ იქნება მასზე, ფილისტიმელთა ხელი იყოს მასზეო.


text:
უთხრა დავითმა საულს: ვინ ვარ მე, რა არის ჩემი ცხოვრება ან მამაჩემის<br/>გვარი ისრაელში, რომ მეფის სიძე გავხდე?


text:
დადგა დრო, როდესაც საულის ასული მერობი უნდა მიეთხოვებინათ დავითისთვის.<br/>მაგრამ მეხოლათელ ყადრიელს მიათხოვეს.


text:
იფიქრა საულმა: მივათხოვებ, რომ მახედ ექცეს მას და მისწვდეს ფილისტიმელთა ხელი. უთხრა საულმა დავითს: ამჯერად მაინც გახდები ჩემი სიძე.<br/>


text:
უბრძანა საულმა თავის მორჩილთ: ჩააგონეთ დავითს და უთხარით, კარგად<br/>გიყურებს მეფე და მის მორჩილებსაც უყვარხარ-თქო, დაესიძე-თქო მეფეს.


text:
მიიტანეს საულის მორჩილებმა დავითის ყურამდე ეს სიტყვები და თქვა დავითმა:<br/>ადვილი გგონიათ მეფის სიძეობა? მე ხომ ერთი უპოვარი და უბირი კაცი ვარ.


text:
თქვა საულმა: ასე უთხარით დავითს, სხვა ურვადი არ სურს მეფეს, გარდა ასი<br/>წინდაუცვეთელი ფილისტიმელისა, რათა შური მიეგოს მეფის მტრებს. ფიქრობდა<br/>საული, ფილისტიმელთა ხელში ჩააგდებდა დავითს.


text:
აცნობეს საულის მორჩილებმა დავითს ეს სიტყვები და მოეწონა დავითს, მეფის<br/>სიძე რომ უნდა გამხდარიყო. ჯერ არ იყო დრო გასული,


text:
რომ ადგა დავითი და წავიდა თავის მებრძოლებთან ერთად და მოსრა ორასი<br/>ფილისტიმელი. მოიტანა დავითმა მათი ჩუჩები და სრულად ჩააბარა მეფეს, რათა<br/>გამხდარიყო მეფის სიძე. მაშინ მიათხოვა საულმა მიქალი, თავისი ასული ცოლად.


text:
გამოდიოდნენ ფილისტიმელთა სარდლები საომრად, და როცა კი გამოვიდოდნენ,<br/>საულის ყველა მორჩილზე გონივრულად იქცეოდა დავითი და დიდად განითქვა მისი<br/>სახელი.


text:
ეუბნებოდა საული თავის ძეს იონათანს და თავის მორჩილთ, მოეკლათ დავითი, მაგრამ იონათანს, საულის ძეს, ძლიერ უყვარდა დავითი.<br/>


text:
შეატყობინა იონათანმა დავითს, უთხრა: შენი მოკვლა სურს<br/>საულს, მამაჩემს. ფრთხილად იყავი ხვალ დილით, არ გამოჩნდე, სადმე დაიმალე.


text:
მე გამოვალ და მამაჩემის გვერდით დავდგები მინდორში,<br/>სადაც შენ იქნები. შენზე დავუწყებ ლაპარაკს მამაჩემს; შევხედავ საქმეს და<br/>შეგატყობინებ.


text:
გამოესარჩლა იონათანი დავითს საულთან, თავის მამასთან და<br/>უთხრა: ნუ დაიდებს მეფე თავისი მორჩილის, დავითის ცოდვას, რადგან არ<br/>შეუცოდავს მას შენს წინაშე. მეტად სასიკეთოა შენთვის მისი საქმეები.


text:
არად ჩააგდო სიცოცხლე, როცა ფილისტიმელს კლავდა, და<br/>მოუტნა კიდეც დიდი ხსნა უფალმა ისრაელს. ხედავდი და ხარობდი. რისთვის უნდა<br/>შესცოდო უდანაშაულო სისხლს დავითის ტყუილუბრალოდ მოკვლით?


text:
დაუძახა იონათანმა დავითს და შეატყობინა ეს ყველაფერი.<br/>მიუყვანა იონათანმა დავითი საულს, რათა წინანდებურად ყოფილიყო მის წინაშე.


text:
კიდევ გაიმართა ომი, გამოვიდა დავითი, შეებრძოლა<br/>ფილისტიმელებს და სასტიკად დაამარცხა ისინი. ივლტოდნენ მისგან<br/>ფილისტიმელები.


text:
შეიპყრო ბოროტმა სულმა უფლისაგან საული, როცა შინ იჯდა და შუბი ეჭირა<br/>ხელში, დავითი კი ქნარს უკრავდა.


text:
უნდოდა საულს კედელზე მიეგმირა შუბით, მაგრამ გაუსხლტა დავითი და კედელს<br/>მოხვდა შუბი. დავითი კი გაიქცა და ასე გადარჩა სიკვდილს იმ ღამით.


text:
მიუჩინა საულმა დავითის სახლს გზირები, რათა დადარაჯებოდნენ მას და მოეკლათ<br/>დილით. შეატყობინა ეს ამბავი დავითს მიქალმა, მისმა ცოლმა, უთხრა: თუ<br/>ამაღამ არ იხსნი თავს, ხვალ უეჭველად მოგკლავენ.


text:
გაგზავნა საულმა გზირები დავითის სანახავად და დააბარა: თავის საწოლიანად<br/>წამოიყვანეთ, რათა მოიკლას.


text:
უთხრა საულმა მიქალს: ასე რატომ გამაცურე, რატომ გაუშვი ჩემი მტერი, რომ<br/>გადარჩენილიყო? უთხრა მიქალმა საულს: მითხრა, გამიშვი, რისთვის უნდა<br/>მომაკვლევინო თავიო?


text:
გაიქცა დავითი და გადაირჩინა თავი. მოვიდა სამუელთან რამათში და ყველაფერს<br/>მოუყვა, რაც საულმა გაუკეთა მას. მერე წავიდნენ ის და სამუელი და ნავათში<br/>დადგნენ.


text:
გაგზავნა საულმა გზირები დავითის შესაპყრობად, მაგრამ როცა იხილეს ქადაგთა<br/>გუნდი და სამუელი, მათი ზედამდგომელი, ღვთის სულით აივსნენ ისინი და<br/>გაქადაგდნენ.


text:
შეატყობინეს საულს ეს ამბავი და მანაც სხვა გზირები გაგზავნა; ისინიც<br/>გაქადაგდნენ. მესამედ გაგზავნა საულმა გზირები, მაგრამ ისინიც გაქადაგდნენ.


text:
მაშინ თავად გაემართა რამათს და მივიდა ერთ დიდ ჭასთან, სექუსთან რომ არის,<br/>და იკითხა, სად არიანო სამუელი და დავითი? მიუგეს: ნავათს არიანო, რამათში.


text:
გაემართა ნავათისკენ, რამათს; მასზედაც გადმოვიდა ღვთის სული და ისიც<br/>გაქადაგდა გზაში, ნავათში მისვლამდე.


text:
შემოიძარცვა სამოსელი და ისიც ქადაგებდა სამუელის წინაშე. შიშველი ეგდო<br/>მიწაზე მთელი დღე და მთელი ღამე, ამიტომაც ამბობენ: საულიც კი გაქადაგდაო.


text:
გაიქცა დავითი რამათის ნავათიდან, მივიდა და უთხრა იონათანს: რა გავაკეთე, რა დავაშავე, რა შევცოდე მამაშენს, მოსაკლავადრომ დამდევს?<br/>


text:
მიუგო: ღმერთმა დაგიფაროს, არ მოკვდები! ახლა ყური მიგდე:<br/>არაფერ საქმეს, დიდი იქნება თუ მცირე, არ აკეთებს მამაჩემი, მე თუ არ<br/>გამიმხილა. რატომ დამიმალავდა მამაჩემი ამ საქმეს? ეს არ მოხდება.


text:
დაიფიცა დავითმა და თქვა: კარგად იცის მამაშენმა, რომ<br/>მადლი ვპოვე შენს თვალში, ამიტომ ამჯობინა, არ გაეგო ეს იონათანს, რომ არ<br/>დამწუხრებულიყო. უფალს და შენს თავს გეფიცები, თუ ერთი ნაბიჯი არ იყოს<br/>ჩემსა და სიკვდილს შორის.


text:
უთხრა დავითმა იონათანს: აჰა, ხვალ ახალმთავრობაა.<br/>წესისამებრ, პურის საჭმელად უნდა ვიჯდე მეფესთან. გამიშვი, რომ დავიმალო<br/>მინდვრად ზეგ საღამომდე.


text:
თუ მომიკითხა მამაშენმა, უთხარი: დავითმა მთხოვა<br/>ბეთლემში, ჩემს ქალაქში მეჩქარება, ყოველწლიური მსხვერპლშეწირვა გვაქვსო<br/>მთელს საგვარეულოს.


text:
თუ თქვა: კეთილი, მაშინ მშვიდობით იქნება შენი მორჩილი.<br/>თუ განრისხდა, იცოდე, გადაუწყვეტია ავი საქმე.


text:
მიყავი სიკეთე შენს მორჩილს, რაკი საუფლო აღთქმით<br/>მიგიღივარ შენი მორჩილი: ბარემ შენ მომკალი, თუ რამე დანაშაული მაქვს,<br/>რისთვის უნდა მიმიყვანო მამაშენთან.


text:
თქვა იონათანმა: დარდი ნუ გაქვს. როგორ იქნება, არ შეგატყობინო, თუკი<br/>გავიგე, რომ ავი საქმე გადაუწყვეტია შენთვის მამაჩემს.


text:
უთხრა იონათანმა დავითს: უფალი, ისრაელის ღმერთი იყოს მოწმე, რომ ხვალ ან ზეგ ამ დროს გავიგებ მამაჩემისგან, კეთილი თვალით უყურებს თუ არა დავითს. ხოლო თუ არავინ გამოვგზავნე შენთან და ცხადად არ გაგიმხილე,


text:
ასე და ასე დასაჯოს უფალმა იონათანი და უარესადაც. თუ ნებავს მამაჩემს<br/>ბოროტება შენთვის, გაგიმხელ და გაგიშვებ, რომ მშვიდობით წახვიდე. უფალი<br/>იყოს შენთან, როგორც მამაჩემთან იყო.


text:
ნურასოდეს მოაკლებ შენს მოწყალებას ჩემს სახლს, ნურც მაშინ, როცა აღგვის<br/>უფალი სათითაოდ დავითის მტრებს მიწის პირისგან.


text:
მერე ბიჭს გამოვგზავნი, წადი, ისრები მოძებნე-მეთქი. თუ ვეტყვი ბიჭს, აჰა, შენს ახლოს არის ისრები, აიღე და მომიტანე-მეთქი, მშვიდობაა შენს თავს. არაფერი არ მოხდება, უფალს გეფიცები.<br/>


text:
დაჯდა მეფე თავის საჯდომზე ჩვეულებისამებრ, კედელთან მდგარ საჯდომზე;<br/>იონათანი კი ადგა და საულის გვერდით აბნერი დაჯდა. დავითის ადგილი კი<br/>თავისუფალი იყო.


text:
არაფერი უთქვამს საულს იმ დღეს, რადგან იფიქრა, შემთხვევა არისო;<br/>განუწმედელი იქნება, არ განწმედილაო ალბათ.


text:
ახალმთავრობის მეორე დღესაც თავისუფალი იყო დავითის ადგილი. უთხრა საულმა<br/>იონათანს, თავის ძეს: რატომ არ მოვიდა პურობად იესეს ძე, არც გუშინ და არც<br/>დღეს?


text:
მითხრა: გამიშვი, რადგან საგვარეულო მსხვერპლშეწირვა გვაქვს ქალაქში. ძმამ<br/>შემომითვალაო. ახლა, თუ მადლი მიპოვნია შენს თვალში, დამანებე წასვლა, რომ<br/>მოვინახულო ჩემი ძმებიო. ამიტომ არ მოსულა სამეფო სუფრაზე.


text:
განურისხდა საული იონათანს და უთხრა: შე ურჩო და უკუღმართო! განა არ ვიცი,<br/>რომ მეგობრად მოჰკიდებიხარ იესეს ვაჟს შენდა სამარცხვინოდ და დედაშენის<br/>შესარცხვენად.


text:
რადგან ვიდრე ცოცხალია იესეს ძე ამქვეყნად, ვერც შენ განმტკიცდები და ვერც<br/>შენი მეფობა გნმტკიცდება. ახლა აქ მომიყვანე, რადგან სიკვდილის ღირსია.


text:
და სტყორცნა საულმა მას შუბი მოსაკლავად. მიხვდა იონათანი, რომ<br/>გადაწყვეტილი ჰქონია მამამისს დავითის მოკვლა.


text:
ადგა იონათანი სუფრიდან, რისხვამორეული. არ უჭამია პური ახალმთავრობის<br/>მეორე დღეს, რადგან წუხდა დავითზე, ასე რომ გალანძღა იგი მამამისმა.


text:
უთხრა ყმაწვილს: გაიქეცი და მომიძებნე ისრები, მე რომ ვისვრი. გაიქცა<br/>ყმაწვილი ისროლა იონათანმა ისრები და ყმაწვილს გადააცილა.


text:
მივიდა ყმაწვილი იმ ადგილას, სადამდისაც მიაწვდინა იონათანმა ისრები და<br/>მიაძახა იონათანმა ყმაწვილს: შენს იქით ხომ არ არისო ისრები?


text:
კიდევ მიაძახა იონათანმა ყმაწვილს: ჩქარა დაბრუნდი, რას უდგეხარ? მოაგროვა<br/>იონათანის ყმაწვილმა ისრები და მივიდა თავის ბატონთან.


text:
ყმაწვილი წავიდა. ხოლო დავითი ადგა სამხრეთის მხრიდან, პირქვე დაეცა და<br/>სამგზის თაყვანისცა. მერე გადაკოცნეს ერთმანეთი და ატირდნენ ერთად. დავითი<br/>უფრო მეტს ტიროდა.


text:
უთხრა იონათანმა დავითს: მშვიდობით იარე! როგორც ჩვენ ორთავემ დავიფიცეთ<br/>უფლის სახელით: უფალი იყოს ჩვენს შორის, ჩემსა და შენს შთამომავლობას შორის<br/>უკუნისამდე!<br/><br/>


text:
ხოლო დავითი ნომბაში წავიდა ახიმელექ მღვდელთან. შიშით<br/>გამოეგება ახიმელექი დავითს და ჰკითხა: მარტო რატომ ხარ? რატომ არავინ<br/>გახლავს?


text:
მიუგო დავითმა ახიმელექ მღვდელს: საქმე დამავალა მეფემ და<br/>მითხრა: არავინ იცოდეს, რა საქმეა, რაზედაც გგზავნი და რასაც გავალებ.<br/>ამიტომაც ამა და ამ ადგილს დავიბარე მსახურები.


text:
მიუგო მღვდელმა დავითს და უთხრა: სადაგი პური არა მაქვს<br/>ახლა, მხოლოდ ნაკურთხი პური მაქვს. ოღონდ ცოლებს ხომ არ გაჰკარებიან შენი<br/>მსახურები?


text:
მიუგო დავითმა მღვდელს და უთხრა: ცოლებთან არ მივსულვართ<br/>არც გუშინ და არც გუშინწინ, იმ დროდან, რაც გზას ვადგავარ. ჩემი მსახურების<br/>ჭურჭლები წმიდაა; ეგ პურიც სადაგად ჩაითვლება, რადგან დღეს ხომ ახალი უნდა<br/>იკურთხოს ჭურჭელში.


text:
მისცა მას მღვდელმა ნაკურთხი პური, რადგან არ იყო იქ სხვა<br/>პური, გარდა საუფლო პურისა, რომელსაც იღებენ ხოლმე უფლის ტაბლიდან, რომ მის<br/>ნაცვლად ახალი პური დააწყონ.


text:
იყო იქ იმ დღეს უფლის წინაშე ერთი კაცი, საულის<br/>მორჩილთაგანი, სახელად დოეგი, ედომელი, საულის მწყემსების უფროსი.


text:
უთხრა დავითმა ახიმელექს: ხომ არ გაქვს სადმე შუბი ან მახვილი, რადგან არც მახვილი წამომიღია და არც სხვა რამ საჭურველი, ისე სასწრაფო იყო სამეფო საქმე.<br/>


text:
უთხრა მღვდელმა: იმ ფილისტიმელი გოლიათის მახვილია აქ, მუხნარის ველზე რომ<br/>დაამარცხე; აგერ დევს, ეფოდის უკან, მოსასხამში გახვეული. თუ წაღება გინდა,<br/>წაიღე, რადგან მის გარდა სხვა არაფერი გვაქვს. თქვა დავითმა: არაფერია ამის<br/>მსგავსი. მომეცი.


text:
უთხრეს აქიშს მისმა მორჩილებმა: ეს დავითი არ არის ქვეყნის მეფე? მას არ უმღეროდნენ როკვისას: საულმა სძლია ათასს, დავითმა ათი ათასსო?


text:
გონება შეიშალა დავითმა მათ თვალში, თავი მოიგიჟიანა, ხაზებს ავლებდა<br/>ჭიშკრის კარებზე და წვერებზე დორბლი ჩამოსდიოდა.


text:
წავიდა იქიდან დავითი და ყადულამის გამოქვაბულს შეაფარა თავი. გაიგეს ეს ამბავი მისმა ძმებმა და მამამისის მთელმა სახლმა და ჩავიდნენ იქ.<br/>


text:
იკრიბებოდა მასთან ყველა შეჭირვებული, ყველა<br/>დავალიანებული, ყველა სულგამწარებული, და უფროსად გაუხდა იგი მათ. ასე<br/>შეიკრიბა მასთან ოთხასი კაცი.


text:
წავიდა იქიდან დავითი მოაბის მიცფაში და უთხრა მოაბის<br/>მეფეს: შეიფარეთ მამაჩემი და დედაჩემი, ვიდრე გამოვარკვევდე, რას მიპირებს<br/>ღმერთი.


text:
დატოვა ისინი მოაბის მეფის წინაშე და ცხოვრობდნენ მასთან,<br/>ვიდრე დავითი ამ თავშესაფარში იმყოფებოდა.


text:
უთხრა წინასწარმეტყველმა გადმა დავითს: ნუ დარჩები ამ<br/>თავშესაფარში. ადექი და იუდას ქვეყანაში წადი. წავიდა დავითიც და მივიდა<br/>ხარეთის ტყეში.


text:
შეიტყო საულმა, რომ გამოჩნდა დავითი თავისი ხალხითურთ.<br/>საული იჯდა გიბყაში, მაღლობზე მუხის ქვეშ, ხელში შუბი ეჭირა და მისი<br/>მორჩილნი იდგნენ მის ახლოს.


text:
უთხრა საულმა ახლოს მდგარ მორჩილთ: ისმინეთ,<br/>ბენიამინელნო! ყველას ჩამოგირიგებთ იესეს ძე ყანებსა და ვენახებს? ყველას<br/>დაგნიშნავთ ათასისთავებად და ასისთავებად,


text:
ყველანი რომ შეითქვით ჩემს წინააღმდეგ და არ გამიმხილეთ,<br/>კავშირი თუ ჰქონდა შეკრული ჩემს შვილს იესეს ძესთან, რომ არავინ შემიცოდეთ<br/>და არ გამიმხილეთ, ჩემი შვილი თუ მიმხედრებდა ჩემს მორჩილს, როგორც დღეს<br/>გამოაშკარავდა?


text:
მიუგო დოეგ ედომელმა, საულის მორჩილებთან ერთად რომ იდგა, და უთხრა: მე<br/>ვნახე იესეს ძე, ნობში რომ მოვიდა ახიმელექთან, ახიტუბის ძესთან,


text:
დაიბარა მეფემ ახიმელექ მღვდელი, ახიტუბის ძე, მამამისის მთელი სახლი და<br/>სამღვდელოება, ნობში რაც იყო, და მივიდნენ მეფესთან ყველანი.


text:
უთხრა საულმა: რად მომიწყვეთ შეთქმულება შენ და იესეს ძემ, პური და მახვილი<br/>რომ მიეცი მას და ღმერთს რომ შეეკითხე მის გამო, რათა აღმდგარიყო ჩემს<br/>წინაშე, როგორც დღეს გამოაშკარავდა?


text:
მიუგო ახიმელექმა მეფეს და უთხრა: ვინ არის დავითივით ერთგული შენს<br/>მორჩილთა შორის? მეფის სიძე, შენი მორჩილი და შენს სახლში პატივდებული:


text:
ახლა დავიწყებდი მისთვის მკითხაობას ღმერთთან? შორს ჩემგან! ნურაფერში ნუ<br/>დაადანაშაულებს მეფე თავის მორჩილს და მამაჩემის მთელს სახლს, რადგან ამ<br/>საქმისა არაფერი იცის შენმა მორჩილმა, არც მცირე, არც დიდი.


text:
უთხრა მეფემ მორბედებს, მის წინაშე მდგართ: წადით და დახოცეთ უფლის<br/>მღვდლები, რადგან დავითის მხარი უჭირავთ. იცოდნენ, რომ გაქცეული იყო იგი და<br/>არ შემატყობინეს. მაგრამ არ უნდოდათ მეფის მორჩილთ ხელი აღემართათ და<br/>დასხმოდნენ თავს უფლის მღვდლებს.


text:
უთხრა მეფემ დოეგს: შენ წადი და დახოცე მღვდლები. წავიდა დოეგ ედომელი და<br/>დაესხა მღვდლებს და დახოცა იმ დღეს ოთხმოცდახუთი კაცი, სელის ეფოდით<br/>შემოსილი.


text:
და მახვილით მოსრა ნობი, მღვდელთა ქალაქი, ვაცი და ქალი, ჭაბუკი და ძუძუთა<br/>ბავშვი, ხარები, სახედრები, ცხვრები და თხები. მახვილით მოსრა.


text:
უთხრა დავითმა აბიათარს: მივხვდი იმ დღეს, დოეგ ედომელის დანახვისას, რომ<br/>უეჭველად ამბავს მოუტანდა საულს. ჩემზეა მამაშენის სახლის სისხლი.


text:
ჩემთან დარჩი, ნუ გეშინია; ვისაც ჩემი მოკვლა უნდა, იმას შენი მოკვლაც<br/>უნდა. ჩემთან არაფერი გაგიჭირდება.


text:
დაეკითხა დავითი უფალს: თუ წავედი, დავამარცხებ ამ<br/>ფილისტიმელებს? მიუგო უფალმა დავითს: წადი და დაამარცხებ ფილისტიმელებს და<br/>იხსნი კეყილს.


text:
უთხრეს დავითს მისმა კაცებმა: ჩვენ აქ, იუდაშიც შიშით<br/>აღარა ვართ და კეყილში როგორღა წავიდეთ ფილისტიმელთა მხედრობის წინააღმდეგ?


text:
კვლავ დაეკითხა დავითი უფალს და მიუგო მას უფალმა და<br/>უთხრა: ადექი და ჩადი კეყილში, რადგან ხელში ჩაგიგდებ ფილისტიმელებს.


text:
წავიდნენ დავითი და მისი კაცები კეყილს და შეებრძოლნენ<br/>ფილისტიმელებს; გამოირეკეს მათი საქონელი და სასტიკად დაამარცხეს. ასე<br/>იხსნა დავითმა კეყილის მკვიდრნი.


text:
აცნობეს საულს, რომ კეყილში იყო დავითი მისული, და თქვა<br/>საულმა: ხელში ჩამიგდო იგი ღმერთმა, რადგან კარიბჭეებიან და ურდულებიან<br/>ქალაქში შესვლით თვითონვე გამოიკეტა თავი.


text:
საომრად შეჰყარა საულმა მთელი ხალხი, რათა ჩასულიყვნენ<br/>კეყილში და ალყაში მოექციათ დავითი და მისი კაცები.


text:
თქვა დავითმა: უფალო, ღმერთო ისრაელისა! ნამდვილად იცის შენმა მორჩილმა,<br/>რომ კეყილისკენ მოდის საული, რათა ჩემს გამო გაანადგუროს ქალაქი.


text:
თუ მიმცემენ მათ ხელში კეყილელნი? თუ ჩამოვა სული, როგორც შეიტყო შენმა მორჩილმა? უფალო, ღმერთო ისრაელისა! გაუცხადე შენს მორჩილს! მიუგო უფალმა: ჩამოვა.<br/>


text:
აიყარნენ დავითი და მისი კაცები, ექვსასამდე კაცი, და გავიდნენ კეყილიდან.<br/>დადიოდნენ, სადაც კი შეიძლებოდა სიარული. ხოლო საულს ამცნეს, რომ გაიქცა<br/>დავითი კეყილიდან, და აღარ გამოვიდა საბრძოლველად.


text:
ჩერდებოდა დავითი უდაბნოში, მიუვალ ადგილებში და მთაში, ზიფის უდაბნოში.<br/>მთელი დღეები ეძებდა მას საული, მაგრამ უფალმა ხელში არ ჩაუგდო იგი.


text:
უთხრა: ნუ გეშინია, ვერ მოგწვდება მამაჩემის, საულის ხელი. შენ იმეფებ<br/>ისრაელზე, ხოლო მე შენს შემდეგ მეორე კაცი ვიქნები. მამაჩემმა საულმაც კი<br/>იცის ეს.


text:
მივიდნენ ზიფელები საულთან გიბყაში და უთხრეს: აჰა, ჩვენთან იმალება<br/>დავითი, მიუვალ ადგილებში, ხორშაში, ხაქიელის გორაზე, იეშიმონის<br/>ხელმარცხნივ.


text:
წადით, ერთხელ კიდევ დაიბეჯითეთ და მიათვალ-მოათვალიერეთ ის ადგილები,<br/>სადაც კი ფეხი დაუდგამს, ან თუ ვინმეს უნახავს იქ, რადგან მითხრეს,<br/>ფრთხილად იქცევაო.


text:
ეძებეთ და დაჩხრიკეთ ყველა სამალავი, სადაც კი შეიძლება იმალებოდეს, და<br/>მართალი პასუხი მომიტანეთ, მხოლოდ ამის მერე წამოგყვებით. თუ ჩვენს<br/>ქვეყანაში არის სადმე, იუდას ყველა სამთავროში დავუწყებ ძებნას.


text:
ადგნენ და წავიდნენ საულისგან ზიფში. ხოლო დავითი და მისი ხალხი ამ დროს<br/>მაყონის უდაბნოში იყვნენ, ვაკეზე, იეშიმონის მარცხნივ.


text:
წავიდა საული საძებრად თავისი კაცებითურთ. შეატყობინეს დავითს და მივიდა<br/>იგი კლდესთან და დადგა მაყონის უდაბნოში. შეიტყო ეს საულმა და დაედევნა<br/>დავითს მაყონის უდაბნოში.


text:
მიდიოდა საული მთის ერთ მხარეს, ხოლო დავითი თავისი კაცებითურთ მთის მეორე<br/>მხარეს. გამალებით გაურბოდა დავითი საულს, ხოლო საული და მისი ხალხი<br/>ცდილობდნენ გზა მოეჭრათ დავითისა და მისი ხალხისთვის და შეეპყროთ ისინი.


text:
მიანება თავი დავითის დევნას საულმა და გაემართა ფილისტიმელებთან<br/>შესახვედრად. ამიტომ უწოდეს ამ ადგილს სელა ჰამახალკოთ (კლდე გაყრათა).


text:
აიყვანა საულმა მთელი ისრაელისგან გამორჩეული სამი ათასი კაცი და წავიდა დავითისა და მისი ხალხის საძებრად სანიამორე კლდეებში.


text:
მივიდა ცხვრის სადგომებიდან გზის ნაპირას, სადაც გამოქვაბული იყო. შევიდა შიგ საული საჭირო საქმეზე, ხოლო დავითი და მისი კაცები გამოქვაბულის შიგნით ისხდნენ.


text:
უთხრეს დავითს მისმა კაცებმა: აჰა, ის დღეც, რომელზეც გითხრა უფალმა, აჰა, ხელში ჩაგიგდებო შენს მტრებს და უყავი მათ, რაც გენებოსო. წამოდგა დავითი და ჩუმად მოაჭრა კიდე საულის მოსასხამს.


text:
უთხრა თავის ხალხს: ღმერთმა დამიფაროს, რომ ასეთი საქმე ვუყო ჩემს ბატონს, უფლის ცხებულს! ხელს როგორ აღვმართავ მასზე, რადგან უფლის ცხებულია იგი


text:
გაკიცხა თავისი კაცები დავითმა და ნება არ მისცა, თავს დასხმოდნენ საულს. გამოვიდა საული გამოქვაბულიდან და გავიდა გზაზე.


text:
ადგა ამის შემდეგ დავითი და გამოქვაბულიდან გამოვიდა და მიაძახა საულს: მეფევ ბატონო! როცა უკან მოიხედა საულმა, მიწად დაიხარა დავითი და თაყვანი სცა მას.


text:
ახლა ხომ შენი თვალით დაინახე, რომ ჩამიგდო დღეს ხელში შენი თავი უფალმა გამოქვაბულში და მეუბნებოდნენ, მოჰკალიო. მაგრამ შეგიბრალე და ვთქვი, ხელს არ აღვმართავ ჩემს ბატონზე, რადგან უფლის ცხებულია-მეთქი.


text:
შეხედე, მამაჩემო, და დააკვირდი შენი მოსასხამის კიდეს, ხელში რომ მიჭირავს. შენი მოსასხამის კიდის მოჭრისას რომ არ მოგკალი, ამაზე მიხვდი, რომ არ არის ჩემში ბოროტება და სივერაგე, არ შემიცოდავს შენს წინაშე; შენ კი მოსაკლავად მდევნი.


text:
უფალი იყოს მსაჯული, და განგვსაჯოს ჩვენ. იგი შეხედავს და გაიკითხავს ჩემს სამართალს და მიხსნის შენი ხელიდან.


text:
როცა დაასრულა დავითმა ამ სიტყვების ლაპარაკი საულთან, თქვა საულმა: ეს შენი ხმაა, დავით, ჩემო შვილო? და ატირდა საული.


text:
ვინ არის ისეთი, რომ დაჭერილი მტერი გაუშვას გზაზე? უფალმა გადაგიხადოს სიკეთით იმის საზღაურად, რაც დღეს მიყავი.


text:
ახლა უფლის სახელით შემომფიცე, რომ არ გასწყვეტ ჩემს შემდეგ ჩემს შთამომავლობას და არ გააქრობ ჩემს სახელს მამაჩემის საგვარეულოდან.


text:
მოკვდა სამუელი. შეიკრიბა მთელი ისრაელი, დაიტირეს და დამარხეს იგი თავის სახლში, რამათში. ხოლო დავითი ადგა და ფარანის უდაბნოსაკენ წავიდა.<br/>


text:
იყო კაცი ვინმე მაყანში და სამუშაკო ქარმელში ჰქონდა.<br/>ძალზე მდიდარი იყო ეს კაცი: ჰყავდა სამი ათასი სული ცხვარი და ათასი თხა.<br/>ცხვრის პარსვისას ქარმელში იმყოფებოდა.


text:
სახელად ამ კაცს ერქვა ნაბალი, მის ცოლს - აბიგაილი.<br/>კეთილგონიერი იყო და ლამაზი შესახედავი ეს ქალი; ხოლო კაცი უკმეხი და<br/>ავისმქმნელი. ხალების გვარიდან იყო იგი.


text:
გაგზავნა დავითმა ათი ჭაბუკი და დააბარა მათ: წადით<br/>ქარმელში, მიდით ნაბალთან და მოიკითხეთ ჩემი სახელით.


text:
ახლახან გავიგე, რომ ცხვარს პარსავ. შენი მწყემსები<br/>იყვნენ ახლახან ჩვენთან, არ დაგვიჩაგრავს ისინი, არაფერი დაჰკარგვიათ<br/>ქარმელში ყოფნისას.


text:
ჰკითხე შენს მსახურებს და მოგახსენებენ. იქნება მადლი<br/>პოვონ ჩემმა მსახურებმა შენს თვალში, რაკი სასიხარულო დღეს მოვედით. მიეცი,<br/>რაც შეგიძლია შენს მორჩილთ და შენს შვილს, დავითს.


text:
მიუგო ნაბალმა დავითის მორჩილთ და უთხრა: ვინ არის დავითი, ვინ არის იესეს<br/>ძე? გამრავლდნენ დღეს მორჩილნი, თავიანთ ბატონებს რომ გაურბიან.


text:
ავიღო ჩემი პური, წყალი და ღვინო, და მპარსველებისთვის გამზადებული საკლავი<br/>და მივცე კაცებს, რომლის ასავალ-დასავალი არ ვიცი?


text:
უთხრა დავითმა თავის კაცებს: ყველამ მახვილები შეიბით წელზე! ყველამ შეიბა<br/>მახვილი, შეიბა დავითმაც თავისი მახვილი და გაჰყვა დავითს ოთხასამდე კაცი;<br/>ორასი კაცი ადგილზე დარჩა.


text:
მიუტანა ამბავი ნაბალის ცოლს, აბიგაილს, ერთმა მსახურთაგანმა და უთხრა:<br/>მოციქულები გაუგზავნა დავითმა უდაბნოდან ჩვენს ბატონს და მოიკითხა; მაგრამ<br/>აბუჩად აიგდო ისინი.


text:
ძალიან კარგად გვეპყრობოდა ეს ხალხი, არ დავუჩაგრივართ. არაფერი<br/>დაგვკარგვია ველზე ყოფნისას, როცა მათთან ერთად დავდიოდით.


text:
ახლა ასწონ-დასწონე, როგორ უნდა მოიქცე, რადგან სასჯელი ელის შენს ქმარსა<br/>და მთელს მის სახლს. თავად კი უკეთური კაცია, მასთან ლაპარაკი არ იქნება.


text:
არ დააყოვნა აბიგაილმა, აიღო ორასი პური, ორი ტიკი ღვინო, ხუთი გამზადებული<br/>ცხვარი, ხუთი სეა ქუმელი, ასი მტევანი ჩამიჩი, ორასი ტყლაპი და აჰკიდა<br/>ვირებს.


text:
უთხრა თავის მსახურებს: თქვენ წინ წადით, მეც ახლავე უკან გამოგყვებით.<br/>არაფერი უთქვამს ნაბალისთვის, თავისი ქმრისთვის.


text:
როცა ვირზე მჯდარი ეშვებოდა ხეობაში, აჰა, დავითი და მისი კაცებიც<br/>გამოჩნდნენ, და შემოხვდა მათ აბიგაილი.


text:
ამბობდა დავითი: ტყუილად ვიცავდი ამ კაცის საბადებელს უდაბნოში, არაფერი<br/>დაუკარგავს ქონებიდან, მაგრამ ეს სიკეთე ბოროტად გადამიხადა.


text:
როგორც კი დაინახა აბიგაილმა დავითი, სასწრაფოდ ჩამოხდა ვირიდან და პირქვე დაემხო დავითის წინაშე და მდაბლად თაყვანისცა.<br/>


text:
ფეხებში ჩაუვარდა და უთხრა: ჩემზეა, ჩემო ბატონო, დანაშაული; ლაპარაკის<br/>ნება მიეცი შენს მორჩილს და ყური უგდე შენი მორჩილის სიტყვებს.


text:
ყურადღებას ნუ მიაქცევს ჩემი ბატონი იმ უკეთურ კაცს, რადგან როგორი<br/>სახელიცა აქვს, თავადაც ისეთია; ნაბალი ჰქვია მას და ბილწებით არის სავსე.<br/>მე, შენს მორჩილს, არ მინახავს ჩემი ბატონის გამოგზავნილი კაცები.


text:
ახლა, უფალსა და შენს თავს გაფიცებ, ჩემო ბატონო! უფალმა დაგაკავოს სისხლის<br/>ღვრისა და შურისგებისგან; ნაბალივით იქნენ ამიერიდან შენი მტრები, ავი რომ<br/>განუზრახავთ ჩემი ბატონისათვის.


text:
აჰა, ეს მოსაკითხი, რომელიც შენს მხევალს მოუტანია ჩემი ბატონისთვის.<br/>მიეცეს მხლებლებს, ჩემი ბატონის ფეხის კვალს რომ დაჰყვებიან.


text:
აპატიე დანაშაული შენს მორჩილს, ნამდვილად მტკიცე სახლს დაუმყარებს უფალი<br/>ჩემს ბატონს, რადგან საღმრთო ომს ეწევა ჩემი ბატონი, და ბოროტება არ<br/>მოგეკარება არასოდეს.


text:
თუმცა აღდგა კაცი და მოსაკლავად დაგდევს, მაგრამ სიცოცხლის საკვრელით არის<br/>შეკრული უფალ ღმერთთან ჩემი ბატონის სული, ხოლო შენი მტრების სულს<br/>შურდულივით მოისვრის.


text:
ნუ შეაწუხებს გულის ქენჯნა ჩემს ბატონს, რომ არ დაღვარა უბრალო სისხლი და<br/>შური არ იძია. როცა გააბედნიერებს უფალი ჩემს ბატონს, მაშინ გამიხსენე შენი<br/>მორჩილი.


text:
უთხრა დავითმა აბიგაილს: კურთხეულია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც<br/>ჩემს შესახვედრად გამოგგზავნა დღეს.


text:
კურთხეულ იყოს შენი გონიერება და კურთხეულ იყავი შენ, რომ არ მიმიშვი<br/>სისხლის ღვრამდე და შურისგებამდე.


text:
მაგრამ ცხოველ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც ბოროტება არ გამაკეთებინა შენთვის, რადგან რომ არ აჩქარებულიყავ და არ შემხვედროდი, ძაღლიც არ გადაურჩებოდა ცოცხალი დილამდე ნაბალს.<br/>


text:
მიიღო დავითმა აბიგაილის ხელიდან ყველაფერი, რაც მოტანილი ჰქონდა მისთვის<br/>აბიგაილს, და უთხრა: მშვიდობით წადი შენს სახლში. ხომ ხედავ, შევიწყნარე<br/>შენი ვედრება და გაპატიე.


text:
მივიდა აბიგაილი ნაბალთან. და, აჰა, ლხინი ჰქონდა სახლში, სამეფო ლხინის<br/>მსგავსი. გული უხაროდა ნაბალს და ძალიან მთვრალი იყო. არაფერი უთქვამს<br/>მისთვსა დილამდე აბიგაილს, არც მცირე, არც დიდი.


text:
მეორე დილით, როცა ღვინო გამოუნელდა ნაბალს, ყველაფერი უამბო მას ცოლმა.<br/>გული ჩაუკვდა მკერდში ნაბალს და ქვასავით გახდა კაცი.


text:
გაიგო დავითმა ნაბალის სიკვდილი და თქვა: კურთხეულია უფალი, რომ უზღო<br/>ნაბალს ჩემი შეურაცხყოფისათვის, რომ აარიდა თავისი მორჩილი ბოროტის ქმნას<br/>და ნაბალის ბოროტება მასვე დაატეხა თავზე უფალმა. მაშინ შეუთვალა დავითმა<br/>აბიგაილს, რომ ცოლად თხოულობდა მას.


text:
მივიდნენ დავითის კაცები აბიგაილთან ქარმელში და გამოუცხადეს: დავითმა<br/>გამოგვგზავნა შენთან, რომ ცოლად ვუთხოვოთ შენი თავი.


text:
ადგა აბიგაილი, მიწამდე თაყვანისცა და თქვა: აჰა, მხევლად წამოვა შენი<br/>მორჩილი, რომ ფეხი დაბანოს ჩემი ბატონის მორჩილთ.


text:
არ დააყოვნა აბიგაილმა, ადგა და შეჯდა სახედარზე, თან ხუთი მოახლე<br/>წაიყვანა, და მიჰყვა დავითის მოციქულებს. ასე გახდა იგი დავითის ცოლი.


text:
მივიდნენ ზიფიელები საულთან გიბყაში და უთხრეს: არ იცი, რომ დავითი ხაქილას გორაკზე იმალება, იეშიმონის გასწვრივ?<br/>


text:
ადგა საული და სამი ათასი რჩეული ისრაელიანითურთ ზიფის<br/>უდაბნოსკენ გაემართა, რათა მოეძებნა დავითი ზიფის უდაბნოში.


text:
დადგა საული ხაქილის გორაკზე, იეშიმონის გასწვრივ, გზის<br/>პირას; ხოლო დავითი უდაბნოში იყო და ხედავდა, როგორ მოვიდა მის კვალზე<br/>საული უდაბნოში.


text:
ადგა დავითი და მივიდა იმ ადგილას, სადაც საული იყო<br/>გაჩერებული. დაინახა დავითმა ის ადგილი. სადაც ეძინათ საულსა და აბნერს,<br/>ნერის ძეს, მის მხედართმთავარს. საული შუაგულ ბანაკში იწვა, ხოლო ხალხი მის<br/>ირგვლივ იყო განლაგებული.


text:
მიუბრუნდა დავითი ახიმელექ ხეთელს, და აბიშაის, ცერუიას<br/>ძეს, იოაბის ძმას და უთხრა: ვინ წამომყვება საულთან მის ბანაკში? უთხრა<br/>აბიშაიმ: მე წამოგყვები.


text:
მივიდნენ ღამით დავითი და აბიშაი ხალხთან და, აჰა,<br/>ხედავენ, წევს მძინარე საული შუაგულ ბანაკში, და მისი შუბი სასთუმალთან<br/>არის ჩარჭობილი მიწაში. აბნერი და ხალხი მის ირგვლივ წვანან.


text:
უთხრა აბიშაიმ დავითს: ღმერთმა ჩაგაგდებინა დღეს ხელში<br/>შენი მტერი. ახლა ერთი დაკვრით დავაკლავ მიწას, მეორე აღარ დამჭირდება.


text:
უთხრა დავითმა აბიშაის: ნუ დაღუპავ მას, რადგან უფლის ცხებულზე ხელის<br/>აღმმართველი დაუსჯელად არ გადარჩება.


text:
თქვა დავითმა: უფალს ვფიცავ, თავად უფალი გაანადგურებს მას, ან მისი დღე<br/>მოაწევს და მოკვდება, ან საბრძოლველად წავა და დაიღუპება.


text:
უფალმა დამიფაროს, რომ უფლის ცხებულზე ხელი აღვმართო. ახლა აიღე მისი სასთუმლიდან ეგ შუბი და მათარა და წავიდეთ ჩვენთვის.<br/>


text:
აიღო დავითმა შუბი და მათარა საულის სასთუმალიდან და წავიდნენ თავისთვის. არვის დაუნახავს, არვის გაუგია, არც არვის გაუღვიძნია, ყველას ეძინა, რადგან უფლისმიერ ძილს მოეცვა ისინი.


text:
გაჰყვირა დავითმა ხალხს და აბნერს, ნერის ძეს: ხმა გამეც, აბნერ! ხმა გასცა<br/>აბნერმა და უთხრა: ვინა ხარ, რომ ჰყვირი და აწუხებ მეფეს?


text:
უთხრა დავითმა აბნერს: ხომ კაცი ხარ შენ? ვინ არის ისრაელში შენი ტოლი.<br/>მაშ, რატომ არ დაიფარავ შენს ბატონს, მეფეს? ვიღაც მოსულა მეფის, შენი<br/>ბატონის მოსაკლავად.


text:
ვერ არის კარგი საქმე, რასაც შენ აკეთებ. უფალს ვფიცავ, სიკვდილის ღირსნი<br/>ხართ, რომ არ იფარავთ თქვენს ბატონს, უფლის ცხებულს. ახლა მიიხედ-მოიხედე,<br/>სად არის მეფის შუბი და მათარა, მის სასთუმალთან რომ იყო?


text:
იცნო საულმა დავითის ხმა და თქვა: ეს შენი ხმა არის, დავით, შვილო? მიუგო<br/>დავითმა: ჩემი ხმაა, მეფევ ბატონო!


text:
ახლა, ისმინოს მეფე ბატონმა თავისი მორჩილის სიტყვები: თუ უფალმა წაგაქეზა<br/>ჩემს წინააღმდეგ, სურნელოვანი იყოს ეს მსხვერპლი; თუ ადამიანებმა -<br/>წყეულიმც არიან ისინი უფლის წინაშე, რადგან მათ განმდევნეს მე დღეს, რომ<br/>წილი არ მქონოდა უფლის სამკვიდროში და მითხრეს, წადი, უცხო ღმერთებს<br/>ემსახურეო.


text:
არ დაიღვრება ჩემი სისხლი მიწაზე უფლის წინაშე, რადგან ერთიბეწო რწყილის<br/>საძებრად არის გამოსული ისრაელის მეფე, როგორც გნოლებს ედევნებიან ხოლმე<br/>მთებში.


text:
თქვა საულმა: შევცოდე. დაბრუნდი, შვილო დავით, მეტს აღარ გიბოროტებ, რადგან არ გაიმეტე დღეს ჩემი სიცოცხლე. მე კი უგუნურად ვიქცეოდი და დიდად ვცდებოდი.<br/>


text:
უფალმა მიუზღოს ყველას მისი სიმამაცისა და ერთგულების წილ. დღეს მომცა შენი<br/>თავი ხელში უფალმა, მაგრამ არ ვინდომე, უფლის ცხებულზე აღმემართა ხელი.


text:
აჰა, როგორც არ მემეტებოდა დღეს შენი სიცოცხლე, ასევე არ გაიმეტოს უფალმა<br/>ჩემი სიცოცხლე და მიხსნას ყოველგვარი გასაჭირისაგან.


text:
უთხრა საულმა დავითს: კურთხეული იყავი, შვილო დავით! კიდევაც აღასრულებ<br/>აღსასრულებელს, კიდევაც შესძლებ შესაძლებელს. წავიდა დავითი თავის გზაზე და<br/>საულიც გაბრუნდა თავის ადგილას.


text:
თქვა დავითმა თავის გულში: ერთ დღეს მაინც დავიღუპები საულის ხელით; ამიტომაც მიჯობს, თავი შევაფარო ფილისტიმელთა ქვეყანას, მომეშვება საული და აღარ დამიწყებს ძებნას ისრაელში, და მეც გადავურჩები მას.<br/>


text:
ცხოვრობდა დავითი აქიშთან გეთში, თვითონ და მისი კაცები<br/>თავ-თავისი ოჯახებითურთ, დავითი და მისი ორი ცოლი - ახინოყაბი და ქარმელელი<br/>აბიგაილი, ნაბალის ქვრივი.


text:
უთხრა დავითმა აქიშს: თუ მადლი ვპოვე შენს თვალში, მომცენ<br/>ადგილი რომელიმე მცირე ქალაქში და ვიცხოვრებ იქ. რატომ უნდა ცხოვრობდეს<br/>შენი მორჩილი შენს გვერდით სამეფო ქალაქში?


text:
ამხედრდებოდნენ დავითი და მისი კაცები და არბევდნენ<br/>გეშურელებს, გერიზელებს და ყამალეკელებს. ესენი სახლობდნენ ძველთაგანვე ამ<br/>ქვეყანაში, შურამდე და ეგვიპტემდეც კი.


text:
დაამარცხებდა დავითი მთელს ამ ქვეყანას, ცოცხალს არ დატოვებდა არც კაცს და<br/>არც ქალს, წამოასხამდა ცხვარ-ძროხას, ვირებს და აქლემებს, წამოიღებდა<br/>სამოსელს და დაბრუნდებოდა აქიშთან.


text:
ეტყოდა აქიში: სად არბევდით დღეს? მიუგებდა დავითი აქიშს, იუდას სამხრით,<br/>იერახმეელთა სამხრით და კენიელთა სამხრით.


text:
არც კაცს და არც ქალს ცოცხალს არ ტოვებდა დავითი და არ მოჰყავდა გეთს;<br/>ამბობდა, არ ილაპარაკონ ჩვენზე, ასე იქცეოდა დავითი, ეს ჰქონდა წესად, როცა<br/>ფილისტიმელთა მხარეში ცხოვრობდაო.


text:
იმ ხანებში იყო, რომ შეჰყარეს ფილისტიმელებმა მხედრობა ისრაელთან საომრად და უთხრა აქიშმა დავითს: იცოდე, ჩემთან ერთად გამოხვალთ ბანაკად შენ და შენი ხალხი!<br/>


text:
უთხრა დავითმა აქიშს: ახლა გაიგებ, რას მოიმოქმედებს შენი<br/>მორჩილი. უთხრა აქიშმა დავითს: ამის გამო ჩემს მცველად დაგნიშნავ<br/>სამუდამოდ.


text:
მოკვდა სამუელი, დაიტირა იგი მთელმა ისრაელმა და დამარხეს<br/>რამათში, თავის ქალაქში. განდევნა საულმა ქვეყნიდან მუცლითმეზღაპრენი და<br/>მჩხიბავნი.


text:
შეიყარნენ ფილისტიმელები, მივიდნენ და შუნებში<br/>დაიბანაკეს. საულმაც შეჰყარა მთელი ისრაელი და გილბოაყში დაიბანაკეს.


text:
დაეკითხა უფალს საული, მაგრამ პასუხი არ გაუცია მისთვის<br/>უფალს, არც სიზმრად, არც ურიმისა და არც წინასწარმეტყველთა პირით.


text:
უთხრა საულმა თავის მორჩილთ: მომიძებნეთ ქალი, მესულთანე,<br/>მივალ მასთან და ვამკითხვინებ. უთხრეს მსახურებმა: აჰა, ყენდორში არის<br/>მესულთანე ქალი.


text:
სახე იცვალა საულმა, გადაიცვა სხვა სამოსელი, თან გაიყოლა<br/>ორი კაცი და მივიდა იმ ქალთან ღამით. უთხრა: მიმკითხავე მისნობით და<br/>ამომიხმე, ვისზეც გეტყვი.


text:
უთხრა ქალმა: კარგად უწყი, რა გააკეთა საულმა, რომ მოსპო ამ ქვეყანაში<br/>მესულთანენი და მჩხიბავნი. მახეს რატომ მიგებ დასაღუპავად?


text:
ჰკითხა: როგორ გამოიყურება? მიუგო: მოხუცებული კაცია, ვინც ამოდის, მოსასხამი ბურავს. მაშინ მიხვდა საული, რომ სამუელი იყო იგი, მიწად დაიხარა და თაყვანისცა.


text:
უთხრა სამუელმა საულს: რისთვის შემაწუხე, რომ ამომიყვანე? უთხრა საულმა: ძალიან მიჭირს. ფილისტიმელები მებრძვიან, ღმერთი კი განმიდგა და პასუხს აღარ მცემს, არც წინასწარმეტყველთა პირით და არც სიზმრებში. შენ ამოგიხმე, რომ მასწავლო, როგორ მოვიქცე.


text:
ყველაფერს აგისრულებს უფალი, რაც ბრძანა ჩემი პირით; გამოგგლეჯს ხელიდან სამეფოს და მისცემს შენს თვისტომს დავითს.


text:
რადგან არ ისმინე უფლის ხმა და არ აღასრულე უფლის რისხვა ყამალეკზე. ამიტომაც აღასრულებს დღეს უფალი შენზე თავის სიტყვას.


text:
ისრაელსაც შენთან ერთად ჩაუგდებს უფალი ხელში ფილისტიმელებს. ხვალვე ჩემთან იქნებით შენ და შენი შვილები; ისრაელის ბანაკსაც ჩაუგდებს უფალი ხელში ფილისტიმელებს.


text:
უცებ მთელი ტანით დაეცა მიწაზე საული, დიდად შეეშინდა სამუელის სიტყვებისა; ძალაც გამოლეოდა, რადგან მთელი დღე და ღამე არ ეჭამა პური.


text:
მივიდა ის ქალი საულთან და როცა დაინახა, რომ დიდად შეშფოთებული იყო იგი, უთხრა: აჰა, ისმინა შენი ბრძანება შენმა მხევალმა და ხიფათში ჩაიგდო თავი.<br/>


text:
ახლა შენც ისმინე შენი მხევლის სიტყვა: პურის ნაჭერს დაგიდებ წინ და შეჭამე, რათა ძალა მოიცე უკან წასასვლელად.


text:
იუარა საულმა და თქვა: არ შევჭამ. როცა არ მოეშვნენ მისი მორჩილნი და ის ქალიც, დაჰყვა მათ ნებას. მიწიდან ადგა და საწოლზე ჩამოჯდა.


text:
ჰყავდა იმ ქალს სახლში ნასუქალი ხბო; სასწრაფოდ დაკლა იგი, აიღო ფქვილი, ცომი მოზილა და ხმიადები გამოაცხო.


text:
ამასობაში ფილისტიმელებმა შეკრიბეს მთელი თავიანთი ლაშქარი აფეკში. ხოლო ისრაელი წყაროსთან იყო დაბანაკებული, იზრეყელში.<br/>


text:
ფილისტიმელთა წინამძღოლნი თავ-თავიანთი ასეულებითა და<br/>ათასეულებითურთ ვიდოდნენ. დავითი და მისი ხალხი უკან მოდიოდნენ აქიშთან<br/>ერთად.


text:
თქვეს ფილისტიმელთა სარდლებმა: რა უნდათ ამ ებრაელებს?<br/>მიუგო აქიშმა ფილისტიმელ მთავრებს: ეს ხომ დავითია, საულ ისრაელის მეფის<br/>მორჩილი. რამდენიმე წელია ჩემთან არის და ცუდი არაფერი შემინიშნავს მისთვის<br/>დღიდან მისი გამოქცევისა დღემდე.


text:
გაუბრაზდნენ მას ფილისტიმელი მთავრები და უთხრეს<br/>ფილისტიმელმა მთავრებმა: უკანვე გაისტუმრე ეგ კაცი, დაბრუნდეს თავის<br/>ადგილას, სადაც გაგიწესებია; ნუ წამოვა ჩვენთან ერთად საბრძოლველად, რათა<br/>ომის დროს მტრად არ გვექცეს. რითი მოიგებს თავის ბატონის გულს, თუ არა<br/>ჩვენი კაცების თავებით?


text:
ეს ხომ ის დავითია, რომელზეც მღეროდნენ მროკველები: მოსრა<br/>საულმა თავის ათასი, ხოლო დავითმა ათიათასიო?


text:
უხმო აქიშმა დავითს და უთხრა: ცხოველ არს უფალი! რიგიანი<br/>კაცი ხარ და მახარებს შენი მისვლა-მოსვლა, ჩემს ბანაკში. რადგან ცუდი<br/>არაფერა შემინიშნავს შენთვის დღიდან შენი მოსვლისა ჩემთან. მაგრამ<br/>წინამძღოლებს არ მოუდიხარ თვალში.


text:
ახლა მშვიდობით გაბრუნდი უკან და ისეთი არაფერი გააკეთო,<br/>რაც თვალში არ მოსდით ფილისტიმელ წინამძღოლებს.


text:
უთხრა დავითმა აქიშს: რა გავაკეთე ან რა შენიშნე ისეთი<br/>შენს მორჩილს დღიდან შენთან მოსვლისა, რომ ამეკრძალოს ჩემი ბატონი მეფის<br/>მტრების წინააღმდეგ ბრძოლა?


text:
მიუგო აქიშმა და უთხრა დავითს: ვიცი, რომ ანგელოზივით ხარ ჩემს თვალში,<br/>მაგრამ ფილისტიმელი მთავრები ამბობენ, არ წამოგვყვესო საბრძოლველად.


text:
ადექით დილაადრიანად შენ და შენი ბატონის მორჩილნი, შენ რომ მოგყვნენ,<br/>ადექი დილაადრიანად და როცა ინათებს, გაბრუნდით უკან.


text:
ადგნენ დავითი და მისი კაცები, რათა წასულიყვნენ დილით და გაბრუნებულიყვნენ<br/>ფილისტიმელთა ქვეყანაში. ხოლო ფილისტიმელები იზრეყელისკენ ავიდნენ.


text:
ვიდრე მესამე დღეს დავითი და მისი კაცები ციკლაგში მივიდოდნენ, ყამალეკელები სამხრეთიდან დაესხნენ ციკლაგს, გაანადგურეს ციკლაგი და გადაწვეს.<br/>


text:
ტყვედ წაასხეს ქალები, ვინც კი იყვნენ, დიდიდან<br/>პატარამდე; არვინ მოუკლავთ, მხოლოდ გაიტაცეს და თავისი გზით წავიდნენ:


text:
მივიდნენ დავითი და მისი კაცები ქალაქში და ხედავენ,<br/>გადამწვარია ქალაქი, დედა-წული ტყვედ არის წაყვანილი.


text:
დამწუხრდა დიდად დავითი, რადგან მისი ჩაქოლვა განიზრახა<br/>ხალხმა; გამწარებული იყო მთელი ხალხი თავიანთი ვაჟებისა და ასულების გამო,<br/>მაგრამ უფლის, თავისი ღვთის იმედით გაიმხნევა დავითმა თავი.


text:
დაეკითხა დავითი უფალს: დავედევნო იმ ურდოს? მივეწევი?<br/>მიუგო: დაედევნე, რადგან უსათუოდ დაეწევი და წაართმევ ნადავლს.


text:
დაედევნა დავითი ოთხასი კაცითურთ; დარჩა ორასი კაცი, რომელთაც დაღლილობის<br/>გამო ვერ შეძლეს ბესორის ხევის გადალახვა.


text:
ნახეს მინდორში ერთი ეგვიპტელი კაცი და მიიყვანეს დავითთან; მისცეს პური და შეჭამა, წყალიც დაალევინეს.<br/>


text:
მისცეს ტყლაპის ნაჭერი და ორი მტევანი ჩამიჩი. შეჭამა კაცმა და მოსულიერდა,<br/>რადგან სამი დღე და ღამე უჭმელ-უსმელი იყო.


text:
ჰკითხა დავითმა: ვისი ხარ და სადაური ხარ. მიუგო: ეგვიპტელი კაცი ვარ, ერთი<br/>ყამალეკელის ყმა. მიმატოვა ჩემმა პატრონმა, რადგან ეს მესამე დღეა, რაც<br/>ავად ვარ.


text:
უთხრა დავითმა: თუ მიმიყვან იმ ურდომდე? მიუგო: ღმერთი დაიფიცე, რომ არ<br/>მომკლავ და ჩემს პატრონს არ მიმცემ, და ჩაგიყვან იმ ურდომდე.


text:
ჩაიყვანა და, აჰა, გაფანტულან მთელს არემარეზე, ჭამენ, სვამენ და ზეიმობენ<br/>ფილისტიმელთა ქვეყნიდან და იუდადან წამოღებული დიდი ნადავლის გამო.


text:
მუსრავდა მათ დავითი დილის ბინდიდან მეორე დღის საღამომდე; არვინ<br/>გადარჩენილა ოთხასი ჭაბუკის გარდა, რომელნიც მოახტნენ აქლემებს და<br/>გაიქცნენ.


text:
უკან დაიბრუნა დავითმა ყველაფერი, რაც წაღებული ჰქონდა ყამალეკს; თავისი<br/>ორი ცოლიც დაიბრუნა დავითმა.


text:
არაფერი დაჰკარგვიათ, არც მცირე, არც დიდი, არც ვაჟებიდან და არც<br/>ასულებიდან. მთელი ნადავლიდან, რაც გატაცებული ჰქონდათ, ყველაფერი დაიბრუნა<br/>დავითმა.


text:
მივიდა დავითი ორას კაცთან, რომელთაც დაეზარათ გაჰყოლოდნენ დავითს და ბესორის ხევთან დარჩნენ. გამოვიდნენ ისინი დავითისა და მასთან მყოფი ხალხის მისაგებებლად. მივიდა დავითი ამ ხალხთან და მოიკითხა.<br/>


text:
ასე ამბობდა ზოგიერთი ბოროტი და უგვანი კაცი, დავითთან ერთად რომ იყო<br/>წასული: რაკი არ წამოგვყვნენ, ნურაფერს გავუნაწილებთ მათ ნადავლიდან, ჩვენ<br/>რომ დავიბრუნეთო უკან. მხოლოდ თავ-თავისი ცოლშვილი წაასხან და წავიდნენო.


text:
თქვა დავითმა: ნუ იზამთ ამას, ძმებო, რადგან უფლის მოცემულია ეს ყველაფერი,<br/>მან დაგვიფარა, მან ჩაგვიგდო ხელში ეს ურდო, თავს რომ დაგვესხა.


text:
ვინ მოგცემთ დასტურს ამ საქმეში? რადგან რა წილიც ნაბრძოლებ კაცს უდევს,<br/>იგივე წილი უნდა ხვდეს ბანაკში დარჩენილს, ყველას უნდა ხვდეს წილი.


text:
მივიდა დავითი ციკლაგში, ჩამოურიგა ნადავლიდან წილი იუდას უხუცესებს, თავის<br/>მეგობრებს და შეუთვალა: აჰა, თქვენი მოსაკითხავი უფლის მტრების ნადავლიდან,


text:
გაუმართეს ბრძოლა ფილისტიმელებმა ისრაელს და გაექცნენ ისრაელიანები ფილისტიმელებს; გილბოაყის მთაზე ეცემოდნენ დახოცილნი.<br/>


text:
მიეწივნენ ფილისტიმელები საულს და მის ვაჟებს და დახოცეს<br/>ფილისტიმელებმა იონათანი, აბინადაბი და მალქიშუაყი - საულის შვილები.


text:
უთხრა საულმა თავის საჭურველთმტვირთველს: იშიშვლე მახვილი<br/>და გამიყარე, რომ იმ წინდაუცვეთელებმა არ მომკლან და არ შეურაცხმყონ. ვერ<br/>გაბედა საჭურველთმტვირთველმა, რადგან ძალიან ეშინოდა. მაშინ აიღო საულმა<br/>მახვილი და ზედ დაეგო.


text:
როცა დაინახა საჭურველთმტვირთველმა, რომ მოკვდა საული,<br/>ისიც ზედ დაეგო მახვილს და მოკვდა მასთან ერთად.


text:
ერთ დღეს, ერთად დაიხოცნენ საული და მისი სამი ვაჟიშვილი,<br/>მისი საჭურველთმტვირთველი და ყველა მისი თანამებრძოლი.


text:
როცა დაინახეს ტაშირს გაღმა და იორდანეს გაღმით<br/>მცხოვრებმა ისრაელიანებმა, რომ უკუიქცნენ ისრაელიანები და რომ დაიხოცნენ<br/>საული და მისი ვაჟიშვილები, დააგდეს ქალაქები და თავადაც გაიქცნენ.<br/>მივიდნენ ფილისტიმელები და ჩასახლდნენ იქ.


text:
მეორე დღეს მოვიდნენ ფილისტიმელები დახოცილთა<br/>გასაძარცვავად, და როცა ნახეს გილბოაყის მთაზე დაცემული საული და მისი სამი<br/>ვაჟიშვილი,


text:
თავები დააჭრეს და საჭურველი აჰყარეს. დაგზავნეს კაცები ფილისტიმელთა<br/>ქვეყანაში, რათა ეხარებინათ ეს ამბავი საკერპოებისა და ხალხისათვის.


text:
ადგა ყველა, ვინც ვაჟკაცი იყო, მთელი ღამე იარეს, წამოიღეს საულისა და მისი<br/>ვაჟიშვილების გვამები, მოიტანეს იაბეშში და დაწვეს.


text:
ეს მოხდა საულის სიკვდილის შემდეგ, როდესაც დავითი დაბრუნდა ყამალეკზე გამარჯვებიდან და დარჩა დავითი ციკლაგში ორ დღეს.<br/>


text:
მოვიდა მესამე დღეს საულის ბანაკიდან კაცი, სამოსელი შემოგლეჯოდა და თავზე ნაცარი ეყარა. მივიდა დავითთან, მიწაზე დავარდა და თაყვანისცა.<br/>


text:
უთხრა დავითმა: რა ამბავი მოხდა, მიამბე! თქვა კაცმა:<br/>ხალხი გაიქცა ბრძოლის ველიდან; ბევრი ჩვენიანიც დაეცა და დაიხოცა, საულიც<br/>და მისი ვაჟი იონათანიც დაიხოცნენ.


text:
უთხრა დავითმა ყმაწვილ კაცს, ამბის მომტანს: როგორ გაიგე,<br/>რომ დახოცილან საული და მისი ვაჟი იონათანი?


text:
მიუგო ყმაწვილმა კაცმა, ამბის მომტანმა: გილბოაყის მთაზე<br/>მოვხვდი და, ვხედავ, შუბზეა საული დაყრდნობილი და აჰა, ეტლები და მხედრები<br/>უახლოვდებიან მას.


text:
მივედი და მოვკალი, რადგან ვიცოდი, რომ მაინც არ იცოცხლებდა დამარცხების შემდეგ. მოვხადე გვირგვინი, თავზე რომ ეხურა, სამაჯური, ხელზე რომ ეკეთა, და აქ მოვუტანე ჩემს ბატონს.<br/>


text:
მოთქვამდნენ და ტიროდნენ, საღამომდე მარხულობდნენ, როგორც საულისა და მისი ვაჟის, იონათანის გამო, ასევე უფლის ერისა და ისრაელის სახლის გამო, მახვილისგან რომ დაეცნენ.<br/>


text:
დაუძახა დავითმა ერთ მსახურთაგანს და უთხრა: აქ მოდი და<br/>მოკალი ეს კაცი. მანაც დაჰკრა და მოკვდა იგი.


text:
უთხრა მას დავითმა: შენს თავზეა შენი სისხლი, რადგან შენმავე ბაგემ გამხილა, როცა თქვი, მე მოვკალიო უფლის ცხებული.


text:
ნუ გაამხელთ გათში, ნუ გამოაცხადებთ ასკალონის ქუჩებში,<br/>რომ არ გაიხარონ ფილისტიმელთა ასულებმა, არ იზეიმონ წინდაუცვეთელთა<br/>ასულებმა.


text:
გილბოაყის მთებო! არ გეღირსოს ცვარი და წვიმა, ნაყოფიერი მინდვრები, რადგან მანდ გაცუდდა ვაჟკაცის ფარი, საულის ფარი, თითქოს არ ყოფილიყო ზეთით ცხებული!<br/>


text:
განგმირულთა სისხლისგან, ვაჟკაცთა გულ-ღვიძლისგან არ<br/>ბრუნდებოდა უკან იონათანის მშვილდი; საულის ხმალი ფუჭად არ ბრუნდებოდა!


text:
საულ და იონათან! საყვარელნი და სანატრელნი სიცოცხლეში,<br/>სიკვდილშიაც განუყრელნი არიან! არწივზე უსწრაფესნი, ლომზე ძლიერნი იყვნენ.


text:
ისრაელის ასულნო! იტირეთ საული, თქვენი შემმოსველი<br/>ძოწეულით და ძვირფასეულით, ოქროს სამკაულებით რომ გიმშვენებდათ შესამოსელს.


text:
ვწუხვარ შენზე, ძმაო იონათან! დიდად ძვირფასი იყავ<br/>ჩემთვის, საკვირველი იყო შენი სიყვარული ჩემდამი, ქალის სიყვარულზე ძლიერი.


text:
ამ ამბების შემდეგ იყო, რომ დაეკითხა უფალს დავითი: შევიდე თუ არა იუდას რომელიმე ქალაქში? მიუგო უფალმა: შედი. თქვა დავითმა: სად შევიდე? მიუგო: ხებრონში.<br/>


text:
თავისთან მყოფი ხალხიც მოიყვანა დავითმა თავ-თავისი<br/>სახლებითურთ; დასახლდნენ ისინი ხებრონის ქალაქებში.


text:
მოვიდნენ იუდაელნი და სცხეს დავითი მეფედ იუდას სახლზე.<br/>ამასობაში შეატყობინეს დავითს, რომ გალაადის იაბეშელებს უკვე დაუმარხავთ<br/>საული.


text:
გაგზავნა მოციქულები დავითმა გალაადის იაბეშელებთან და<br/>შეუთვალა მათ: კურთხეულნი ხართ უფლისგან, ეს წყალობა რომ უყავით თქვენს<br/>პატრონს, საულს, და დამარხეთ იგი.


text:
ახლა მკლავი გაიმაგრეთ და ვაჟკაცურად იყავით; რადგან<br/>თუმცა მკვდარია თქვენი პატრონი საული, მაგრამ მე მცხო იუდას სახლმა თავის<br/>მეფედ.


text:
ამასობაში აბნერმა, ნერის ძემ, საულის მხედართმთავარმა,<br/>წაიყვანა იშბოშეთი, საულის ვაჟი, გადაიყვანა მახანაიმში,


text:
ორმოცი წლის იყო იშბოშეთი, საულის ვაჟი, როცა გამეფდა იგი<br/>ისრაელზე; ორ წელიწადს იმეფა. მხოლოდ იუდას სახლი შეუდგა დავითს.


text:
ხოლო იოაბ ცერუიას ძე და დავითის მორჩილნი გამოვიდნენ და<br/>შეეყარნენ მათ გაბაონის ტბორთან და განლაგდნენ, ერთნი ტბორის ერთ ნაპირზე,<br/>მეორენი - მეორე ნაპირზე.


text:
ადგნენ და გამოვიდნენ თორმეტნი ბენიამინისა და იშბოშეთის,<br/>საულის ძის, მხრიდან და თორმეტნი დავითის მორჩილთა მხრიდან.


text:
ჩასჭიდეს ერთიმეორეს თავში ხელი და მახვილები ჩასცეს ერთიმეორეს ფერდში, და დაეცნენ ერთად. ეწოდა ამ ადგილს სახელად მახვილთა მინდორი, რომელიც გაბაონშია.


text:
იქ იმყოფებოდა ტერუიას სამი ვაჟი - იოაბი, აბიშაი და<br/>ყასაელი. ყასაელი ფეხმარდი იყო, როგორც ქურციკი, მინდორში.


text:
უთხრა აბნერმა: გაუხვიე ხელმარცხნივ ან ხელმარჯვნივ, დაიჭირე რომელიმე ამ ჭაბუკთაგანი და წაართვი საჭურველი. არ ინდომა ყასაელმა და არ გაეცალა მას.


text:
არ მოინდომა მან გაცლა და უკუსცა აბნერმა მას შუბი მუცელში და მეორე მხარეს გაატანა შუბმა. იქვე დაეცა ყასაელი და ადგილზევე მოკვდა. ვინც კი მოდიოდა იმ ადგილას, სადაც დაეცა ყასაელი და მოკვდა, ყველა ჩერდებოდა.<br/>


text:
ახლა იოაბი და აბიშაი დაედევნენ აბნერს. მზის ჩასვლისას<br/>იმ ბორცვს მიაწიეს, გიახის გასწვრივ რომ დგას, გაბაონის უდაბნოს გზაზე.


text:
გასძახა აბნერმა იოაბს და უთხრა: მუდამ ხომ არ უნდა<br/>ჭამდეს მახვილი? განა არ იცი, რომ ბოლო მწარე იქნება? რატომ არ უბრძანებ<br/>შენს ხალხს, რომ თავი დაანებონ თავიანთი ძმების დევნას?


text:
უთხრა იოაბმა: ღმერთია მოწმე, შენ რომ არ გამოგეწვია,<br/>დილიდანვე მოეშვებოდა ჩემი ხალხი თავისი ძმების დევნას.


text:
აბნერი და მისი ხალხი მთელი ღამე მიდიოდნენ ტრამალზე,<br/>გავიდნენ იორდანეს გაღმა, გაიარეს მთელი ბითრონი და მიაღწიეს მახანაიმს.


text:
იოაბმა, როცა აბნერის დევნიდან დაბრუნდა, შეჰყარა მთელი<br/>ხალხი. დავითის მორჩილთ აკლდა ცხრამეტი კაცი და ყასაელი.


text:
წაასვენეს ყასაელი და დამარხეს ბეთლემს, მამამისის<br/>სამარხში; იარეს მთელი ღამე იოაბმა და მისმა კაცებმა და ხებრონში<br/>გაუთენდათ.


text:
გაიმართა ხანგრძლივი ბრძოლა საულის სახლსა და დავითის სახლს შორის. დავითი უფროდაუფრო ძლიერდებოდა, ხოლო საულის სახლი უფროდაუფრო სუსტდებოდა.<br/>


text:
მისი მომდევნო - ქილაბი აბიგაილისგან, ქარმელელი ნაბალის<br/>ქვრივისგან; მესამე - აბესალომი, მაყაქას შვილი, გეშურის მეფის, თალმაის,<br/>ასულისა.


text:
ჰყავდა ხარჭა საულს, სახელად რიცფა, აიას ასული. უთხრა<br/>იშბოშეთმა აბნერს: რატომ შეხვედი მამაჩემის ხარჭასთან?


text:
ძლიერ განრისხდა აბნერი იშბოშეთის სიტყვებზე და უთხრა:<br/>იუდას ძაღლთა თავი ხომ არ ვარ? დღეს სიკეთეს ვუკეთებ მამაშენის, საულის<br/>სახლს, მის ძმებსა და მოყვასებს და არ ჩამიგდიხარ დავითის ხელში. ახლა ამ<br/>ქალთან ცოდვას მაბრალებ?


text:
ასე და ასე უყოს ღმერთმა აბნერს და კიდევ უარესი მიუსართოს, თუ ისე არ მოვიქეცი, როგორც დავითს შეჰპირდა უფალი,


text:
მეფობას წავართმევ საულის სახლს და დავადგენ დავითის<br/>ტახტს ისრაელზე და იუდაზე დანიდან ვიდრე ბერშებამდე.


text:
გაუგზავნა აბნერმა თავისგან მოციქულები დავითს, და დააბარა ეკითხათ: ვისია ქვეყანა? ეთქვათ: შეკარი კავშირი ჩემთან და, აჰა, ჩემი ხელი შენთან იქნება, რომ მოგიმხროს მთელი ისრაელი.


text:
თქვა დავითმა: კეთილი, შევკრავ შენთან კავშირს, ოღონდ<br/>ერთსა გთხოვ: ჩემს სახეს ვერ იხილავ, თუ მელქოლა, საულის ასული, არ<br/>მოგიყვანია ჩემთან, როცა ჩემს სანახავად მოხვალ.


text:
გაუგზავნა მოციქულები დავითმა იშბოშეთს, საულის ძეს, და<br/>შეუთვალა: მომეცი ჩემი ცოლი მელქოლა, რომელიც ასი წინდაუცვეთელი<br/>ფილისტიმელით დავწინდე.


text:
წამოჰყვა ქმარი ქალს და გამუდმებით მოსტიროდა ბახურიმამდე. აქ უთხრა აბნერმა: წადი, გაბრუნდი. და ისიც გაბრუნდა.


text:
ახლა აღასრულეთ ეს, რადგან უბრძანებია უფალს დავითზე:<br/>ჩემი მორჩილის დავითის ხელით, უნდა ვიხსნა ჩემი ერი, ისრაელი, ფილისტიმელთა<br/>ხელიდან და ყველა მტრის ხელიდან.


text:
ასევე ელაპარაკა აბნერი ბენიამინსაც. მერე დავითთან<br/>წავიდა ხებრონში, რომ ეთქვა მისთვის რაც სურდა ისრაელს და ბენიამინის მთელს<br/>სახლს.


text:
მივიდა აბნერი დავითთან ხებრონს, თან ოცი კაცი ახლდა.<br/>ლხინი გაუმართა დავითმა აბნერს და მის კაცებს.


text:
უთხრა აბნერმა დავითს: წავალ და შევუკრებ ჩემს ბატონ მეფეს მთელს ისრაელს, აღთქმას დაგიდებენ და იმეფებ შენს ნებაზე. გაისტუმრა დავითმა აბნერი და ისიც წავიდა მშვიდობით.<br/>


text:
ამ დროს დაბრუნდნენ დავითის მორჩილნი და იოაბი თარეშიდან<br/>და დიდძალი ნადავლი მოიტანეს თან. აბნერი არ იყო დავითთან ხებრონში, რადგან<br/>გაგზავნილი ჰყავდა დავითს, და ისიც წავიდა მშვიდობით.


text:
მოვიდნენ იოაბი და მასთან მყოფი მთელი ლაშქარი და აცნობეს<br/>იოაბს: მოვიდა აბნერ ნერის ძე მეფესთან, გაისტუმრა იგი მეფემ და ისიც<br/>წავიდა მშვიდობით.


text:
მივიდა იოაბი მეფესთან და უთხრა: ეს რა ჰქენი? აბნერი<br/>მოსულა შენთან, შენ კი გაგისტუმრებია და ისიც წასულა თავის ნებაზე.


text:
ხომ იცნობ აბნერ ნერის ძეს? შენს მოსატყუებლად მოვიდა,<br/>რომ გაიგოს შენი ასავალ-დასავალი, და ყველაფერი ნახოს, რასაც აკეთებ.


text:
გამოვიდა იოაბი დავითისგან, კაცები დაადევნა აბნერს და<br/>სირას ჭიდან დააბრუნა იგი, ისე რომ არაფერი გაუგია დავითს.


text:
როცა დაბრუნდა აბნერი ხებრონს, გაიხმო იგი იოაბმა<br/>კარიბჭის შიგნით, თითქოს განმარტოებით საუბარი სურდა მასთან, და მუცელში<br/>ჩასცა მახვილი. მოკვდა იგი იოაბის ძმის, ყასაელის სისხლის წილ.


text:
როცა გაიგო მერე ეს ამბავი დავითმა, თქვა: ბრალი არ<br/>გვადევს მე და ჩემს სამეფოს უფლის წინაშე სამარადისოდ აბნერ ნერის ძის<br/>სისხლში.


text:
დაატყდეს იოაბის თავს და მამამისის სახლს! ნუმც გამოლეულა<br/>იოაბის სახლში სისხლმდინარი, კეთროვანი, ხელყავარჯნიანი, მახვილით<br/>განგმირული, პურს დანატრებული!


text:
ხოლო იოაბმა და მისმა ძმამ, აბიშაიმ, იმის გამო<br/>მოუსწრაფეს სიცოცხლე აბნერს, რომ მან მოკლა მათი ძმა ყასაელი ბრძოლაში,<br/>გაბაონთან.


text:
უთხრა დავითმა იოაბს და მასთან მყოფ მთელს ხალხს: შემოიგლიჯეთ სამოსელი, შემოირტყით ჯვალო და დაიტირეთ აბნერი. მეფე დავითი თავად მიჰყვებოდა საკაცეს.<br/>


text:
ხელი შეკრული არა გქონია, ფეხებზე ბორკილები არა გდებია.<br/>დაეცი, როგორც ბოროტმოქმედთა ხელით ეცემიან. კიდევ უფრო ატირდა ხალხი.


text:
ჯერ კიდევ დღე იყო, რომ მოდიოდა ხალხი და პურს<br/>სთავაზობდნენ დავითს. იფიცებიადა დავითი და ამბობდა: ასე და ასე მიყოს<br/>ღმერთმა და უარესი მომისართოს, თუ მზის ჩასვლამდე ვიგემო პური ან სხვა<br/>რამე.


text:
მაშინ ყველაფერს მიხვდა მთელი ხალხი და მოეწონათ ეს<br/>ისევე, როგორც ყველაფერი მოსწონდათ, რასაც მეფე აკეთებდა.


text:
მე დღეს სუსტი ვარ, თუმცა ცხებული მეფე ვარ. ეს ხალხი კი,<br/>ცერუიას შვილები, ჩემზე ძლიერნი არიან. მიუზღოს უფალმა ბოროტმოქმედს მისი<br/>ბორიატების წილ!


text:
როცა შეიტყო საულის ძემ, რომ მოკვდა აბნერი ხებრონში, წარეკვეთა იმედი და შეშფოთდა მთელი ისრაელიც.<br/>


text:
ორი კაცი ჰყავდა საულის ძეს, რაზმის მეთაურები, ერთს ერქვა ბაყანა, მეორეს - რექაბი; რიმონ ბეეროთელის ძენი იყვნენ, ბენიამინის ტომიდან, რადგან ბეეროთი ბენიამინს ეკუთვნოდა.


text:
იონათანს, საულის ძეს, ერთი ვაჟი დარჩა, ფეხმტკივანი.<br/>ხუთი წლის იყო, როცა საულსა და იონათანის ამბავი მოვიდა იზრეყელიდან. ხელში<br/>აიყვანა იგი ძიძამ და გაიქცა; გაქცევისას დაუვარდა ბავშვი და დაკოჭლდა.<br/>მისი სახელი - მეფიბოშეთი.


text:
წავიდნენ რიმონ ბეეროთელის ვაჟები - რექაბი და ბაყანა და<br/>დღის ხვატში მიადგნენ იშბოშეთის სახლს. ის კი საწოლზე იწვა და ეძინა<br/>შუადღის ძილით.


text:
აჰა, შევიდნენ შიგ სახლში, ვითომდა ხორბლის საყიდლად, და<br/>მეხუთე ნეკნთან ჩასცეს მახვილი. მერე მიიმალნენ რექაბი და მისი ძმა ბაყანა.


text:
შევიდნენ სახლში, როცა თავის საწოლზე ეძინა, საძილე<br/>ოთახში; მახვილი ჩასცეს, მოკლეს და თავი მოაჭრეს. წამოიღეს მისი თავი და<br/>მთელი ღამე იარეს უდაბნოს გზით.


text:
მიუტანეს იშბოშეთის თავი დავითს ხებრონში და უთხრეს<br/>მეფეს: აჰა, იშბოშეთის თავი, საულის, შენი მტრის ძისა, რომელსაც შენი<br/>სიკვდილი უნდოდა. შური უძია უფალმა ჩემს მეფე-ბატონს საულისგან და მისი<br/>ნაშიერისგან.


text:
მიუგო დავითმა რექაბს და მის ძმას ბაყანას, ბეეროთელი რიმონის ვაჟებს, და უთხრა: ვფიცავ უფალს, რომელმაც მიხსნა ყოველი გასაჭირისაგან!


text:
თუკი მაცნე, რომელმაც შემატყობინა საულის სიკვდილი და<br/>კეთილის მახარობელი ეგონა თავი, შევიპყარი და მოვკალი ციკლაგში, იმის<br/>ნაცვლად რომ სამახარობლო მიმეცა,


text:
რას იმსახურებენ ის ბოროტეული კაცები, რომელთაც უდანაშაულო კაცი თავისსავე სახლში, თავის საწოლში მოკლეს? ახლა განა თქვენ ხელს არ უნდა მოგკითხოთ მისი სისხლი და აღმოგფხვრათ ამ ქვეყნიდან.


text:
უბრძანა დავითმა მსახურებს და დახოცეს ისინი, ხელ-ფეხი დააჭრეს და ტბორზე გადმოკიდეს ხებრონში. ხოლო იშბოეთის თავი აიღეს და აბნერის საფლავში დამარხეს, ხებრონში.


text:
მოვიდა ისრაელის ყველა შტო დავითთან ხებრონს და ასე უთხრეს: აჰა, შენი ძვალი და ხორცი ვართ ყველანი.<br/>


text:
წინათაც, როცა საული მეფობდა ჩვენზე, შენ მიგყავდა და მოგყავდა ისრაელი, შენ გითხრა უფალმა: შენ უნდა მწყემსო ჩემი ერი ისრაელი, შენ უნდა იყო ისრაელის წინამძღოლი.


text:
მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა მეფესთან ხებრონს და<br/>შეჰკრა დავითმა მათგან კავშირი ხებრონში უფლის წინაშე და სცხეს ისრაელის<br/>მეფედ დავითი.


text:
ხებრონში შვიდ წელიწადს და ექვს თვეს მეფობდა იგი იუდაზე;<br/>იერუსალიმში მეფობდა ოცდაცამეტი წელი მთელს ისრაელზე და იუდაზე.


text:
გაილაშქრეს დავითმა და მისმა კაცებმა იერუსალიმისკენ<br/>იებუსეველთა, ქვეყნის მკვიდრთა წინააღმდეგ. ხოლო მათ ასე უთხრეს დავითს:<br/>ვერ შემოხვალ, რადგან ბრმები და კოჭლები გაგაქცევენ უკან. ამბობდნენ: ვერ<br/>შემოვაო დავითი.


text:
თქვა იმ დღეს დავითმა: იებუსეველებთან შებრძოლებულმა<br/>მახვილით მოსრას კოჭლი და ბრმა, დავითის მოძულე. ამიტომაც ამბობენ, კოჭლი<br/>და ბრმა არ შევიდესო ტაძარში.


text:
გამოუგზავნა ხირამმა, ციდონის მეფემ, დავითს მოციქულები, ფიჭვის ძელები, ხუროები, ქვისმთლელები და აუშენეს სახლი დავითს.<br/>


text:
მიხვდა დავითი, რომ მტკიცედ ჰყავდა დადგენილი იგი უფალს ისრაელის მეფედ და რომ აღამაღლა მისი მეფობა თავისი ერის, ისრაელის გამო.


text:
კიდევ მოიყვანა იერუსალიმში დავითმა ხარჭები და ცოლები ხებრონიდან მოსვლის შემდეგ და კიდევ შეეძინა დავითს ვაჟები და ასულები.


text:
შეიტყვეს ფილისტიმელებმა, რომ ისრაელის მეფედ აკურთხეს დავითი და დაიძრნენ ფილისტიმელები დავითის შესაპყრობად. შეიტყო დავითმა და ციხე-სიმაგრეში შევიდა.


text:
დაეკითხა დავითი უფალს: გავილაშქრო ფილისტიმელებზე? ჩამიგდებ ხელში მათ? მიუგო უფალმა დავითს: გაილაშქრე, რადგან ხელში ჩაგიგდებ ფილისტიმელებს.


text:
მივიდა დავითი ბაალ-ფერაციმში და იქ სძლია მათ დავითმა და თქვა: წალეკა უფალმა ჩემი მტრები ჩემს წინაშე, როგორც წყალი წალეკავს; ამიტომაც ეწოდა ამ ადგილს ბაალ-ფერაციმი.


text:
როგორც კი ფიჭვების კენწეროებიდან შრიალის ხმა შემოგესმება, იმწამსვე შეიმართე, რადგან სწორედ მაშინ წაგიძღვება უფალი ფილისტიმელთა ბანაკის შესამუსრავად.


text:
ადგა და წავიდა დავითი მთელი ხალხითურთ, ვინც მასთან იყო, იუდას ბაალედან, რომ ამოეტანათ ღვთის კიდობანი, რომელსაც ეწოდა სახელი ცაბაოთ უფლისა, ქერუბიმებზე მჯდომარისა.


text:
შედგეს ღვთის კიდობანი ახალ ურემზე და წამოიღეს<br/>აბინადაბის სახლიდან, გიბყაში რომ არის. ყუზა და ახიო, აბინადაბის ვაჟები,<br/>მიუძღოდნენ ამ ახალ ურემს.


text:
გამოიდგნეს აბინადაბის სახლიდან, გიბყაში რომ არის; ყუზა<br/>ღვთის კიდობნის გვერდით მოდიოდა, ახიო წინ მიუძღვებოდა კიდობანს.


text:
დავითი და მთელი ისრაელის სახლი უკრავდნენ უფლის წინაშე<br/>კვიპაროსის ხის საკრავებს, ქნარებს, ბობღნებს, დაფდაფებს, ჩანგებსა და<br/>წინწილებს.


text:
როცა ნაქონის კალოსთან მივიდნენ, ხელი შეაშველა ყუზამ<br/>ღვთის კიდობანს, რადგან კინაღამ გამოაგდეს იგი ხარებმა.


text:
აღიგზნო უფლის რისხვა ყუზას მიმართ და იქვე დასცა იგი<br/>ღმერთმა ამ ხელყოფისთვის, და იქვე მოკვდა იგი ღვთის კიდობანთან.


text:
არ ინდომა დავითმა უფლის კიდობნის მოტანა თავისთან,<br/>დავითის ქალაქში და გეთელი ყობედ-ედომის კარ-მიდამოსკენ გაახვევინა.


text:
სამი თვე ესვენა უფლის კიდობანი გეთელი ყობედედომის კარმიდამოში და აკურთხა უფალმა ყობედ-ედომი და მთელი მისი კარ-მიდამო.


text:
როცა შეატყობინეს დავითს, აკურთხა უფალმა ღვთის კიდობნის გამო ყობედ-ედომის კარ-მიდამო და მთელი მისი საბადებელიო, წავიდა დავითი და სიხარულით ამოიტანა ღვთის კიდობანი ყობედ-ედომის კარმიდამოდან დავითის ქალაქში.<br/>


text:
როცა უფლის კიდობანი შევიდა დავითის ქალაქში, სარკმლიდან გადმოხედა საულის ასულმა მელქოლამ, დაინახა უფლის წინაშე მოხტუნავე და მროკველი დავითი და დასცინა მას თავის გულში.


text:
მიიტანეს უფლის კიდობანი და დაასვენეს თავის ადგილზე კარავში, რომელიც გაშლილი ჰქონდა მისთვის დავითს. მერე აღსავლენი და სამადლობელი მსხვერპლი შესწირა დავითმა უფალს.


text:
ჩამოურიგა მთელს ერს, ისრაელის მთელს კრებულს, კაცსა და დედაკაცს, თითო პურის კვერი, თითო ხორცის წილობი და თითო ქადა. მერე თავ-თავის სახლებში წავიდა ხალხი.


text:
როცა დაბრუნდა დავითი თავისი სახლის დასალოცად, გამოეგება მელქოლა, საულის ასული, დავითს და უთხრა: როგორ განდიდდა დღეს ისრაელის მეფე, რომ გაშიშვლდა დღეს თავის მორჩილთა და მხევალთა თვალწინ, როგორც შიშვლდება ხოლმე ქარაფშუტა ვინმე.


text:
მიუგო დავითმა მელქოლას: უფლის წინაშე, რომელმაც მამჯობინა მამაშენს და მთელს მას სახლს, როცა დამადგინა უფლის ერის, ისრაელის წინამძღოლად, უფლის წინაშე სიხარულით ვიროკებ.


text:
რაც უფრო დავმცირდები და დავმდაბლდები ჩეძს თვალში, მით უფრო დიდებული გამოვჩნდები მხევაღთა წინაშე, მათ წინაშეც კი, შენ რომ ახსენე.


text:
უთხრა მეფემ ნათან წინასწარმეტყველს: შეხედე, მე კედარის სახლში ვცხოვრობ, ღვთის კიდობანი კი სავანის ქვეშ ასვენია.


text:
წადი და უთხარი ჩემს მორჩილს დავითს, ასე ამბობს-თქო<br/>უფალი: განა შენ უნდა ამიშენო სახლი ჩემს სამყოფელად?


text:
მე ხომ არ დავმკვიდრებულვარ სახლში იმ დროიდან, რაც<br/>ეგვიპტიდან გამოვიყვანე ისრაელიანები, მუდამ კარავში და სავანეში<br/>ვიმყოფებოდი მგზავრობისას.


text:
ნუთუ ისრაელიანთა შორის მოარულს ოდესმე მითქვამს ისრაელის<br/>რომელიმე შტოსთვის, ვისთვისაც ჩემი ერის, ისრაელის მწყემსობა მიბრძანებია,<br/>კედარის სახლს რატომ არ მიშენებთ-მეთქი?


text:
ახლა ასე უთხარი ჩემა მორჩილს დავითს. ასე ამბობს-თქო<br/>ცაბაოთ უფალი: ფარეხიდან, ცხვრის ფარიდან წამოგიყვანე, რომ ჩემი ერის,<br/>ისრაელის წინამძღოლი ყოფილიყავი.


text:
ყველგან შენთან ვიყავი, სადაც კი გივლია; მინადგურებია შენი მტრები შენს წინაშე; განმიდიდებია შენი სახელი, მსგავსად დიდებულთა სახელისა ამ ქვეეანაზე.


text:
ადგილი დავუდგინე ჩემს ერს, ისრაელს, და დავაფუძნე იგი.<br/>ახლა თავისთვის იცხოვრებს უშიშრად და ბოროტმოქმედნი აღარ შეაჭირვებენ<br/>ძველებურად.


text:
იმ დროიდან, რაც მსაჯულები დავუყენე ჩემს ხალხს, ისრაელს, მოსვენებული მყავხარ ყველა მტრისაგან. უფალი გამცნობს შენ, რომ სახლს აგიშენებს უფალი.<br/>


text:
როცა დრო მოგივა და შენს მამა-პაპასთან განისვენებ, მე აღვადგენ შენს შემდგომად ნაშიერს, შენი საზარდულიდან გამომავალს, და მეფობას განვუმტკიცებ.


text:
მე მამა ვიქნები მისთვის, ის კი შვილი იქნება ჩემთვის. თუ დააშავებს, გავწკეპლავ კაცთა წესით და ვცემ ადამიანთა ჩვეულებით.


text:
მივიდა დავით მეფე და დადგა უფლის წინაშე და თქვა. ვინა ვარ მე, უფალო ღმერთო ჩემო, ვინ არის ჩემი სახლი, რომ აქამდე აღმაზევე!


text:
ესეც მცირე ყოფილა შენს თვალში, უფალო ღმერთო ჩემო, რომ სამომავლოდაც აღუთქვი დაპირება შენი მორჩილის სახლს. ადამის ძეთა წესია ეს, უფალო ღმერთო ჩემო.


text:
ამიტომაც დიდი ხარ შენ, უფალო ღმერთო; რადგან არავინაა შენი მსგავსი, არ არის ღმერთი შენს გარდა, ყველაფრის თანახმად, რაც ჩვენი ყურით მოვისმინეთ.


text:
თუ არის ამქვეყნად თუნდაც ერთი ხალხი შენი ერის, ისრაელის მსგავსი, რომელსაც მოვლენია ღმერთი, რომ თავისთვის გამოესყიდა იგი, რომ ექცია თავის ერად, რომ სახელოვანი გაეხადა და ჩაედინა დიადი და საკვირველი ამბები შენი ქვეყნისთვის ერის წინაშე, რომელიც გამოისყიდე ეგვიპტისგან, ხალხებისგან და ღმერთებისგან?


text:
შენ განამტკიცე შენთვის შენი ერი ისრაელი, რომ შენი ერი ყოფილიყო სამარადისოდ და შენ, უფალო, მათი ღმერთი ყოფილიყავი!


text:
ახლა სამარადისოდ განამტკიცე, უფალო, ღმერთო, ეგ სიტყვა, შენს მორჩილზე და მის სახლზე რომ გიბრძანებია, აღასრულე, როგორც ნაბრძანები გაქვს.


text:
იდიდოს შენმა სახელმა სამარადისოდ, თქვან: ცაბაოთ უფალი ღმერთობს ისრაელზე! მტკიცე იყოს შენს წინაშე შენი მორჩილის დავითის სახლი!


text:
რადგან ეს შენ იყავი, ცაბაოთ უფალო, ისრაელის ღმერთო, რომ გამოუცხადე შენს მორჩილს, სახლს აგიშენებო. ამიტომაც გაუწია გულმა შენს მორჩილს ასეთი ლოცვით ელოცა შენს მიმართ.


text:
ახლა, უფალო ჩემო, ღმერთი ხარ შენ და შენი სიტყვები ჭეშმარიტია, და შენი მორჩილისთვის ეს სიკეთე გაქვს გამოცხადებული.


text:
ახლა მოდი, აკურთხე შენი მორჩილის სახლი, რომ სამარადისოდ შენს წინაშე იყოს, რადგან ეს შენ წარმოთქვი, უფალო ჩემო! იკურთხოს შენი კურთხევით შენი მორჩილის სახლი სამარადისოდ!


text:
ამის შემდეგ იყო, რომ დაამარცხა დავითმა ფილისტიმელები, დაიმორჩილა ისინი და წაართვა დავითმა ფილისტიმელებს ბატონობის სადავეები.<br/>


text:
დაამარცხა მოაბიც, მიწაზე წააწვინა ისინი და ბაწრით გაზომა: ორი ბაწარი მოსაკლავად გადაზომა, ერთი მთელი ბაწარი - ცოცხლად დასატოვებლად. შეიქნა მოაბი დავითის მორჩილი და მოხარკე.


text:
დაამარცხა დავითმა ჰადარყეზერ რეხობის ძე, ცობას მეფე,<br/>როცა იგი ევფრატზე ბატონობის დასაბრუნებლად მიდიოდა.


text:
წაართვა მას დავითმა ათას შვიდასი ცხენოსანი და ოცი ათასი<br/>ქვეითი. ეტლის ცხენებს ძარღვები გადაუჭრა დავითმა, მხოლოდ ასი ეტლი დაიტოვა<br/>მათგან.


text:
მოვიდნენ დამასკოს არამელები ცობას მეფის ჰადარყეზერის<br/>დასახმარებლად და მუსრი გაავლო დავითმა არამელთაგან ოცდაორი ათას კაცს.


text:
დაადგინა დავითმა ხელისუფალნი დამასკოს არამში და შეიქნენ<br/>არამელები დავითის მორჩილნი და მოხარკენი. ყველგან, სადაც კი მიდიოდა,<br/>უფალი ეწეოდა დავითს.


text:
და გაგზავნა თოყიმ თავისი ძე იორამი დავითთან მოსაკითხავად და მისალოცად, რომ შეებრძოლა ჰადარყეზერს და სძლია მას, რადგან თოყის მოსისხლე იყო ყადარყეზერი. თან გაატანა ოქრო-ვერცხლისა და სპილენძის ჭურჭელი.<br/>


text:
ეს ჭურჭელიც შესწირა მეფე დავითმა უფალს იმ შეწირულ ოქრო-ვერცხლთან ერთად, დამორჩილებულ ხალხებს რომ წაართვა -


text:
დააყენა ედომში ხელისუფალნი; მთელს ედომში დააყენა ხელისუფალნი და შეიქნა მთელი ედომი დავითის მორჩილი. ყველგან, სადაც კი მიდიოდა, უფალი ეწეოდა დავითს.


text:
ბენაიაჰუ იეჰოიადაყის ძე ქერეთელებს და ფელეთელებს განმგებლობდა; დავითის შვილები სამეფო მრჩევლები იყვნენ.


text:
ჰყავდა საულის სახლს მორჩილი, სასელად ციბა. გამოიძახეს იგი დავითთან და უთხრა მეფემ: შენა ხარ ციბა? მიუგო: გახლავარ, შენი მორჩილი.


text:
უთხრა მეფემ: აღარავინ დარჩენილა საულის სახლიდან, რომ<br/>ღვთის წყალობა ვუყო? უთხრა ციბამ მეფეს: ვაჟიშვილი დარჩა იონათანს,<br/>ფეხმტკივანი.


text:
მოვიდა მეფიბოშეთი, იონათან საულის ძის ვაჟიშვილი,<br/>დავითთან, პირქვე დაეცა მის წინაშე და თაყვანისცა. უთხრა დავითმა:<br/>მეფიბოშეთ! მიუგო: გახლავარ შენი მორჩილი!


text:
მაშინ უთხრა დავითმა: ნუ გეშინია; წყალობას გიყოფ შენი<br/>მამის იონათანის, გულისათვის, დაგიბრუნებ მამაშენის, საულის, მთელ ყანებს<br/>და მუდამ ჩემს სუფრაზე შეჭამ პურს.


text:
თაყვანისცა და უთხრა: ვინ არის შენი მორჩილი, რომ<br/>ყურადღების ღირსად ჩათვალე ჩემსავით მკვდარი ძაღლი?


text:
მოუხმო მეფემ ციბას, საულის მორჩილს, და უთხრა: საულისა და მისი სახლის მთელი საბადებელი შენი ბატონისთვის მიმიცია.


text:
დაუმუშავეთ მიწა შენ, შენმა შვილებმა და შენმა მორჩილებმა<br/>და მიართვით მოსავალი, რომ ჰქონდეს შენი ბატონის შვილს თავისი საჭმელი<br/>პური. და მაინც მეფიბოშეთი, შენი ბატონის შვილი, მუდამ ჩემს სუფრაზე შეჭამს<br/>პურს. თხუთმეტი ვაჟიშვილი და ოცი მორჩილი ჰყავდა ციბას.


text:
უთხრა ციბამ მეფეს: ყველაფერს შეასრულებს შენი მორჩილი, რაც მეფე ბატონმა უბრძანა თავის მორჩილს. ჭამდა მეფიბოშეთი პურს დავითის სუფრაზე როგორც ერთი უფლისწულთაგანი.


text:
პატარა ბავშვი ჰყავდა მეფიბოშეთს, სახელად მიქა. მეფიბოშეთის მორჩილნი გახდნენ ყველანი, ვინც კი ციბას სახლში ცხოვრობდნენ.


text:
თქვა დავითმა: წყალობას ვუყოფ ხანუნ ნახაშის ძეს, როგორც მამამისი მწყალობდა მე. და გაგზავნა დავითმა თავისი ხალხი, რომ ენუგეშებინა იგი მამის გამო. მივიდნენ დავითის მორჩილნი ყამონიანთა ქვეყანაში.


text:
უთხრეს ყამონიანთა მთავრებმა ხანუნს, თავიანთ ბატონს:<br/>ნუთუ მამაშენის პატივისცემის გამო გიგზავნის დავითი ნუგეშინისმცემლებს?<br/>იქნებ იმისთვის გამოგიგზავნა დავითმა თავისი ხალხი, რომ დაზვეროს ქალაქი,<br/>მიათვალ-მოათვალიეროს და მერე დააქციოს?


text:
აიღო ხანუნმა და ნახევარი წვერი მოჰპარსა დავითის<br/>მორჩილთ, წელამდე შემოაჭრა ნახევარი სამოსელი და გაისტუმრა.


text:
როცა ეს ამბავი შეატყობინეს დავითს, გაგზავნა ხალხი მათ<br/>შესაგებებლად, რადგან ძალზე შეურაცხყოფილნი იყვნენ კაცები. უთხრა მეფემ:<br/>იერიქონში დარჩით, ვიდრე წვერი მოგეზრდებოდეთ და მერე მობრუნდით.


text:
დაინახეს ყამონიანებმა, რომ თავი შეაძულეს დავითს, და<br/>გაგზავნეს ხალხი ყამონიანებმა, რომ დაექირავებინათ ბეთ-რეხიბასა და ცობას<br/>არამელები, ოცი ათასი ქვეითი, მეფე მაყაქასგან ათასი კაცი და იშტობიდან<br/>თორმეტი ათასი კაცი.


text:
გამოვიდნენ ყამონიანები და გაეწყვნენ საბრძოლველად<br/>კარიბჭის შესასვლელთან. ცობისა და რეხობის არამელები, იშტობელები და მაყაქა<br/>ცალკე დადგნენ ველზე.


text:
როცა დაინახა იოაბმა, რომ მტერი წინიდან და ზურგიდან იყო მისკენ მიმართული, გამოარჩია ისრაელიანებში ურჩეულესნი და დააწყო არამელთა წინააღმდეგ.


text:
თქვა: თუ არამელები მძლევენ, შენ მომეშველები. თუ ყამონიანები გძლევენ შენ, მე მოვალ შენს მოსაშველებლად.<br/>


text:
გამაგრდი და მტკიცედ იდექი ჩვენი ხალხისათვის და უფლის, ჩვენი ღმერთის ქალაქებისთვის. უფალმა ქმნას, რაც ენებოს.


text:
როცა ყამონიანებმა დაინახეს, რომ გარბოდნენ არამელები, თავადაც გაექცნენ აბეშაის და ქალაქში შეცვივდნენ. იოაბი გაეცალა ყამონიანებს და მივიდა იერუსალიმს.


text:
გადმოაყვანინა ჰადარყეზერმა მდინარის გაღმელი არამელები და ისინიც მოვიდნენ ხელამში. შობაქი, ჰადარყეზერის მთავარსარდალი უძღოდა მათ.


text:
შეატყობინეს დავითს და მანაც შეკრიბა მთელი ისრაელი, გადალახა იორდანე და მივიდა ხელამს. დაეწყვნენ არამელები დავითის წინააღმდეგ და შეებრძოლენ.


text:
გაექცნენ არამელები ისრაელს. დახოცა დავითმა არმელთაგან შვიდასი ეტლოსანი და ორმოცი ათასი მხედარი. უგმირა მახვილი შობაქს, მათ სარდალს, და იქვე მოკვდა იგი.


text:
როცა ჰადარყეზერის მორჩილმა მეფეებმა დაინახეს, რომ მარცხდებოდნენ ისრაელთან, დაეზავნენ ისრაელს და დაემორჩილნენ. არამელებმა ვეღარ გაბედეს ყამონიანთა დახმარება.


text:
ერთი წლის შემდეგ, მეფეთა გამოსვლის ჟამს, გაგზავნა დავითმა იოაბი თავისი ხალხითურთ და მთელი ისრაელი. გაანადგურეს ყამონიანები და შემოადგნენ რაბას. დავითი კი იერუსალიმში დარჩა.<br/>


text:
ადგა დავითი საღამოჟამს თავისი საწოლიდან და სამეფო სახლის ბანზე იწყო სიარული. ბანიდან მობანავე ქალი დაინახა; ქალი ძალზე ლამაზი იყო სახით.


text:
გააგზავნა დავითმა ქალის ამბის გასაგებად. უთხრეს: ეს ხომ<br/>ბარშებაყია, ელიყამის ასული, ურია ხეთელის ცოლი.


text:
გაგზავნა დავითმა მოციქულები ქალის მოსაყვანად. მოვიდა<br/>ქალი და დაწვა მასთან დავითი. როცა განიწმიდა თავისი წვირისგან, დაბრუნდა<br/>ქალი თავის სახლში.


text:
უთხრა დავითმა ურიას: შინ წადი და ფეხი დაიბანე. გავიდა<br/>ურია მეფის სახლიდან და მეფის საჩუქარი გააყოლეს უკან.


text:
შეატყობინეს დავითს, არ წასულაო თავის სახლში ურია. მაშინ უთხრა დავითმა ურიას: ხომ ნამგზავრი ხარ? რატომ შინ არ წახვედი?<br/>


text:
უთხრა ურიამ დავითს: როცა უფლის კიდობანი, ისრაელი და იუდა კარვებში არიან, ჩემი ბატონი იოაბი და ჩემი ბატონის ხალხი ველზე დგანან, როგორ წავიდე ჩემს სახლში, როგორ ვჭამო და ვსვა, როგორ დავწვე ცოლთან? შენ თავს ვფიცავ, ვერ ვიზამ ამ საქმეს!


text:
უთხრა დავითმა ურიას: დღესაც დარჩი აქ და ხვალ გგაგზვნი. დარჩა ურია იერუსალიმში იმ დღეს და მეორე დილას.


text:
მოიწვია იგი დავითმა, ჭამა და სვა ურიამ მის წინაშე და დაათრო იგი დავითმა. საღამოთი გავიდა, რომ თვისი ბატონის მორჩილებთან დაეძინა თავის საგებელზე. თავის სახლში არ წასულა.


text:
წერილში ასე დაწერა: დააყენეთ ურია იქ, სადაც სასტიკი ბრძოლა მოგელით, და მერე მიატოვეთ, რომ გაიგმიროს და მოკვდეს.


text:
როცა ქალაქის ალყას ამზადებდა იოაბი, სწორედ იმ ადგილას დააყენა ურია, სადაც იცოდა, რომ მამაცი მებრძოლები იდგნენ.


text:
გამოვიდნენ ქალაქის მცხოვრებნი და შეებნენ იოაბს. დაეცნენ ხალხიდან, დავითის მორჩილთაგანნი და მოკვდა ურია ხეთელიც.


text:
და თუ ბრაზი მოერია მეფეს და გითხრა: რატომ მოადექით ქალაქს ასე ახლოს საბრძოლველადო? განა არ იცოდი, რომ გალავნიდან დაგიწყებდნენ სროლას?


text:
ვინ განგმირა აბიმელექი, იერუბეშეთის ძე? განა დედაკაცმა არ დასცა გალავნიდან დოლაბის ნატეხი თავზე, და მოკვდა იგი თუბელში? ახლოს რატომ მიადექით გალავანს? უთხარი: ხეთელი ურიაც მოკვდა-თქო, შენი მორჩილი.


text:
უთხრა მაცნემ დავითს: როცა მოგვეძალნენ მტრები და ველზე გამოვიდნენ ჩვენს წინააღმდეგ, შევუტიეთ და ქალაქის კარიბჭემდე ვდიეთ:


text:
მოისარებმა ისრები დაუშინეს გალავნიდან შენს მორჩილთ და ბევრი გაწყდა მეფის მორჩილთაგან, მოკვდა ხეთელი ურიაც, შენი მორჩილი.


text:
უთხრა დავითმა მაცნეს: ასე უთხარი იოაბს, ნუ გაწუხებს-თქო ეს ამბავი, რადგან ხან ერთს ჭამს მახვილი, ხან მეორეს. მაგრად შეუტიე ქალაქს და დაამხეთქო. ასე გაამხნევე იოაბი.


text:
როცა გავიდა გლოვის დღეები, მოაყვანინა დავითმა ქალი თავის სახლში და შეირთო ცოლად და უშვა ვაჟი. არ მოეწონა უფალს ეს საქმე, რაც დავითმა ჩაიდინა.


text:
მიუგზავნა უფალმა დავითს ნათანი და ისიც მივიდა მასთან და უთხრა: ორი კაცი ცხოვრობდა ერთ ქალაქში, მდიდარი და ღარიბი.<br/>


text:
ღარიბს არაფერი გააჩნდა პატარა ბატკნის გარდა, რომელიც<br/>ნაყიდი ჰყავდა, და კვებავდა და ზრდიდა თავისთან, თავის ბავშვებთან ერთად.<br/>მის ლუკმას ჭამდა, მისი თასიდან სვამდა, მის უბეში ეძინა, როგორც<br/>ქალიშვილი, ისე ჰყავდა.


text:
ეწვია ერთხელ ვინმე მგზავრი მდიდარ კაცს. ვერაფერი<br/>გაიმეტა თავისი ცხვარ-ძროხიდან დასაკლავად, რომ გამასპინძლებოდა თავის<br/>სტუმარს, წამოიყვანა ღარიბი კაცის ბატკანი და გაუმზადა სტუმრებულ კაცს.


text:
დიდად განრისხდა დავითი ამ კაცზე და უთხრა ნათანს: უფალს<br/>ვფიცავ, სიკვდილის ღირსია ამის გამკეთებელი!


text:
უთხრა ნათანმა დავითს: შენა ხარ ის კაცი. ასე თქვა<br/>უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: მე გცხე მეფედ ისრაელზე. მე დაგიხსენი საულის<br/>ხელიდან.


text:
მე მოგეცი შენი ბატონის სასახლე და მოგიწვინე შენი<br/>ბატონის ცოლები, მოგეცი ისრაელისა და იუდას სახლი, და თუ ეს არ კმარა,<br/>კიდევ და კიდევ დაგიმატებ.


text:
რატომ დაივიწყე უფლის სიტყვა და ბოროტება ჩაიდინე მის თვალში? მახვილით მოჰკალი ურია ხეთელი და ცოლად მოიყვანე მისი ცოლი? ყამონიანთა მახვილით მოჰკალი იგი.


text:
ამიერიდან მახვილი არ მოსცილდება შენს სახლს სამარადისოდ,<br/>რადგან უგულვებელმყავი და ურია ხეთელის ცოლი მოიყვანე, რომ ცოლად დაგესვა.


text:
ასე თქვა უფალმა: აჰა, უბედურებას დაგათევ შენივე სახლიდან, ავიყვან შენს თვალწინ შენს ცოლებს და შენს მოყვასებს მივცემ; მზისით დაწვებიან შენს ცოლებთან.<br/>


text:
როცა წავიდა ნათანი თავის სახლში, შეეხო უფალი ბავშვს, ურიას ცოლმა რომ უშვა დავითს, და მძიმედ დასნეულდა ბავშვი.


text:
თავზე დაადგნენ მისი სახლის უხუცესები, რომ მიწიდან აეყენებინათ იგი, მაგრამ არ ქნა და არ გატეხა მათთან პური.


text:
მეშვიდე დღეს მოკვდა ბავშვი; ვერ გაბედეს დავითის მორჩილებმა მოეხსენებინათ, რომ მოკვდა ბავშვი, რადგან ასე ფიქრობდნენ: ვიდრე ბავშვი ცოცხალი იყო, რა არ ვუთხარით და არ გაიგონა ჩვენი სიტყვა, ახლა როგორღა ვუთხრათ, რომ მკვდარია ბავშვი? უბედურებას დამართებს თავს.


text:
როცა დაინახა დავითმა, რომ ერთმანეთში ჩურჩულებენ მისი მორჩილნი, მიხვდა დავითი, რომ მკვდარი იყო ბავშვი, და ჰკითხა დავითმა თავის მორჩილთ: მოკვდა ბავშვი? უთხრეს: მოკვდა.


text:
ადგა მიწიდან დავითი, დაიბანა, ზეთი იცხო, სამოსელი გამოიცვალა, წავიდა უფლის სახლში და თაყვანი-სცა. დაბრუნდა სახლში, პური მოითხოვა, მიართვეს და შეჭამა.


text:
ჰკითხეს მისმა მორჩილებმა: ეს რა იყო, რომ გააკეთე? ცოცხალი ბავშვის გამო მარხულობდი და ტიროდი, ხოლო როგორც კი მოკვდა ბავშვი, წამოდექი და პური შეჭამე.


text:
მიუგო: ვიდრე ბავშვი ცოცხალი იყო, ვმარხულობდი და ვტიროდი; ვიფიქრე, ვინ იცის, იქნებ შემიწყალოს უფალმა და გადარჩეს-მეთქი ბავშვი.


text:
ახლა, როცა მკვდარია, რისთვის ვიმარხულო? როგორ შევძლებ მის დაბრუნებას. მე წავალ მასთან, ის კი აღარ დამიბრუნდება.


text:
ანუგეშა დავითმა ბერსაბე, თავისი ცოლი, შევიდა და დაწვა მასთან. შვა ქალმა ვაჟი და უწოდა სახელად სოლომონი, რომელიც შეიყვარა უფალმა,


text:
გამოუგზავნა იოაბმა დავითს მაცნეები და შეუთვალა: ვებრძვი რაბას და ხელში მაქვს ჩაგდებული ქალაქის წყალსატევები.


text:
ახლა, შეკრიბე დანარჩენი ხალხი, შემოადექი ქალაქს და აიღე, თორემ მე ავიღებ ქალაქს და ჩემი სახელი დაერქმევა.


text:
აიღო დავითმა მათი მეფის გვირგვინი, ერთი ოქროს ტალანტის წონისა, ძვირფასი თვლებით მოოჭვილი, და თავზე დაიდგა. აურაცხელი ნადავლი წამოიღო დავითმა ქალაქიდან.


text:
გამოიყვანა იქ მყოფი ხალხი და ხერხით, რკინის ფარცხებით და რკინის ცულებით სიკვდილი გადაუწყვიტა, სააგურე ქურაში გაატარა ისინი. ასე მოექცა ყამონიანთა ყველა ქალაქს და დაბრუნდა დავითი თავისი ხალხითურთ იერუსალიმში.


text:
ამის შემდეგ იყო: ჰყაედა აბესალომ დავითის ძეს ლამაზი და, სახელად თამარი. შეუყვარდა იგი ამნონს, დავითის ძეს.<br/>


text:
ისე გაუჭირდა ამნონს, რომ თითქმის დასნეულდა თავისი დის, თამარის გამო, რადგან ქალწული იყო იგი და იცოდა ამნონმა, რომ ვერაფერს გახდებოდა მასთან.


text:
ჰყავდა მეგობარი ამნონს, სახელად იონადაბი, შიმყას ძე,<br/>დავითის ძმისწული. ძალზე ჭკვიანი კაცი იყო იონადაბი.


text:
უთხრა მას: რა მოგდის, დღითიდღე რომ ხმები, უფლისწულო? არ<br/>მეტყვი? მიუგო ამნონმა: თამარი მიყვარს, ჩემი ძმის, აბესალომის და.


text:
უთხრა იონადაბმა: ჩაწექი ლოგინში და თავი მოიავადმყოფე.<br/>როცა მამაშენი მოვა შენს სანახავად, უთხარი: ჩემი და თამარი მოვიდეს ჩემთან<br/>და პური მაჭამოს-თქო; ჩემს თვალწინ მოამზადოს საჭმელი, რომ ჩემი თვალით<br/>დავინახო და მისი ხელიდან ვჭამო-თქო.


text:
ჩაწვა ამნონი და თავი მოიავადმყოფა. მივიდა მეფე მის<br/>სანახავად და უთხრა ამნონმა მეფეს: მოვიდეს ჩემთან ჩემი და თამარი, ჩემს<br/>თვალწინ გამოაცხოს ორიოდე ნამცხვარი, რომ მისი ხელიდან ვჭამო.


text:
გააგზავნა კაცი დავითმა თამართან სახლში და შეუთვალა:<br/>მოდი შენი ძმის, ამნონის სახლში და საჭმელი მოუმზადე.


text:
წავიდა თამარი თავისი ძმის, ამნონის სახლში. იწვა იგი.<br/>აიღო ქალმა ცომი, მოზილა, ააგუნდავა მის თვალწინ და გამოაცხო ნამცხვრები.


text:
მაშინ უთხრა ამნონმა თამარს: უკანა ოთახში წაიღე საჭმელი<br/>და შევჭამ შენი ხელიდან. აიღო თამარმა თავისი გამომცხვარი ნამცხვრები,<br/>უკანა ოთახში გაუტანა ამნონს.


text:
სადღა გამოვჩნდე შერცხვენილი? შენც ერთი საძაგელი კაცის სახელს დაიგდებ ისრაელში. სთხოვე მეფეს, არ დაგიჭერს ჩემს თავს.


text:
შესძულდა იგი ამნონს უზომო სიძულვილით, ისე რომ სიძულვილი, რომლითაც შესძულდა, უფრო ძლიერი იყო, ვიდრე სიყვარული, რომლითაც უყვარდა ადრე. უთხრა ამნონმა: ადე, წადი აქედან.


text:
უთხრა ქალმა: ნუ იზამ, ძმაო, წეღანდელზე უფრო დიდი ბოროტებაა, რასაც ახლა მიკეთებ. არ უნდოდა ამნონს მისი მოსმენა.


text:
ჭრელი ტალავარი ეცვა ქალს, რადგან ასეთი სამოსელით იმოსებოდნენ მეფის ასულები, ქალწული ვინც იყო. გაიყვანა მსახურმა ქალი და მიუხურა კარი.


text:
ნაცარი დაიყარა თამარმა თავზე, შემოიხია ტანზე ჭრელი ტალავარი, თავზე დაიდო ხელი და მოთქმა-მოთქმით წავიდა.


text:
უთხრა მისმა ძმამ აბესალომმა: შენი ძმა ამნონი იყო შენთან? ახლა ჩუმად იყავი, დაო. შენი ძმა არის ის. გულთან ნუ მიიტან ამ ამბავს. დარჩა თამარი თავისი ძმის, აბესალომის სახლში, გაუბედურებული.


text:
ხოლო აბესალომს არც ცუდი უთქვამს ამნონისთვის, არც კარგი, რადგან შეიძულა აბესალომმა ამნონი მისი საქციელის გამო, რომ შეურაცხყო მისი და თამარი.


text:
გავიდა ორი წელი და ცხვარს პარსავდა აბესალომი ბაალ-ხაცორში, ეფრემის მახლობლად. ყველა უფლისწული მიიწვია აბესალომმა.


text:
მივიდა აბესალომი მეფესთან და უთხრა: ცხვრის მპარსავები ჰყავს შენს მორჩილს. ეწვიოს მეფე თავის მორჩილებთან ერთად შენს მორჩილს.


text:
უთხრა მეფემ აბესალომს: არა, შვილო, ყველანი არ წამოვალთ შენთან, არ დაგამძიმებთ. არ ეშვებოდა აბესალომი, მაგრამ არ ინება მეფემ წასვლა; კურთხევით კი აკურთხა.


text:
ასე უბრძანა აბესალომმა თავის მსახურ ბიჭებს: ყური უგდეთ, როცა ღვინისგან გამხიარულდება ამნონი და მე გეტყვით, დაჰკარით-მეთქი ამნონს, თქვენც მოკალით იგი, ნუ შეგეშინდებათ. განა მე არ გიბრძანებთ ამას? აბა, გამაგრდით და მამაცურად მოიქეცით.


text:
ისე მოექცნენ აბესალომის მსახურნი ამნონს, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მათთვის აბესალომს. წამოიშალნენ უფლისწულები, შესხდნენ თავ-თავიანთ ჯორებზე და გაიქცნენ.


text:
ჯერ კიდევ გზაში იყვნენ ისინი, რომ მოუვიდა ამბავი დავითს: დახოცა აბესალომმა უფლისწულები, ერთიც არ გადარჩენილა.


text:
ადგა მეფე, ტანზე შემოიხია სამოსელი და ჩაჯდა მტვერში. იქვე დადგნენ სამოსელშემოხეული მისი მორჩილები.<br/>


text:
დაუწყო ლაპარაკი იონადაბ შიმყას ძემ, დავითის ძმისწულმა და უთხრა ნუ ამბობს ჩემი ბატონი, ყველა უფლისწული მოკლესო, რადგან მხოლოდ ამნონია მკვდარი. ასე ჰქონდა გადაწყვეტილი აბესალომს იმ დღიდან, როცა შეურაცხყო ამნონმა მისი და თამარი.


text:
ნუ მიაქვს გულთან ჩემს ბატონ მეფეს ეს ხმა, თითქოს ყველა უფლისწული მოკვდაო, რადგან მხოლოდ ამნონია მკედარი.


text:
ამასობაში გაიქცა აბესალომი. გაიხედა მოთვალთვალე მსახურმა ბიჭმა და, ხედავს, უამრავი ხალხი მოდის გზაზე, მთის ფერდობით.


text:
როცა დაასრულა ლაპარაკი, მოვიდნენ უფლისწულებიც, აუწიეს ხმას და ატირდნენ. დიდი ტირილით ტიროდნენ მეფეც და მისი მორჩილებიც.


text:
გაიქცა აბესალომი და მივიდა თალმაი ყამიხურის ძესთან, გეშურის მეფესთან. მთელი დღეები გლოვობდა დავითი თავის შვილს.


text:
გაგზავნა კაცი თეკოაყში და ერთი ჭკვიანი ქალი მოაყვანინა იქიდან. უთხრა: თავი მოიმგლოვიარე, ჩაიცვი სამგლოვიარო სამოსელი, ზეთს ნუ იცხებ და ისე იყავი, როგორც დიდიხნის მგლოვიარე ქალია.


text:
ორი ვაჟიშვილი ჰყავდა შენს მორჩილს, მინდორში წაეკიდნენ<br/>ერთმანეთს, გამშველებელი არავინ იყო, დაჰკრა ერთმა მეორეს და მოკლა.


text:
აღდგა შენი მორჩილის წინააღმდეგ მთელი ნათესაობა და<br/>მეუბნებიან: მოგვეცი ძმის მკვლელი, რომ მოკლული ძმის შური ვიძიოთ და<br/>მოვსპოთ, თუმცა მემკვიდრეა იგი. ამ ნაპერწკალსაც ჩამიქრობენ, რომელიც<br/>დამრჩა; სახელს და შთამომავლობას არ დაუტოვებენ ჩემს ქმარს ამ ქვეყანაზე.


text:
უთხრა თეკოაყელმა ქალმა მეფეს: ჩემზე, მეფევ-ბატონო, და მამაჩემის სახლზე იყოს ცოდვა. მეფე და მისი ტახტი უდანაშაულოა.


text:
უთხრა ქალმა: ახსენე, მეფეო, უფალი შენი ღმერთი, ვინძლო არ გამრავლდნენ შურისმგებელნი და არ დამიღუპონ შვილი. უთხრა მეფემ: უფალს ვფიცავ, შენი შვილის თმის ერთი ღერიც არ დავარდება მიწაზე.<br/>


text:
თქვა ქალმა: რისთვის ფიქრობ ამგვარად ღვთის ერზე? სცოდავს ამის მთქმელი მეფე, თუ თავის განდევნილს უკან არ აბრუნებს.


text:
ყველანი დავიხოცებით და მიწაზე დაღვრილი წყალივით აღარ შევგროვდებით. მაგრამ ღმერთი არ გასწირავს კაცის სიცოცხლეს; იმას ფიქრობს, რომ განდევნილიც კი არ მოიკვეთოს თავისგან საბოლოოდ.


text:
ახლა მოვსულვარ, რომ ეს სიტყვები ვუთხრა ჩემს მეფეს, რადგან მაშინებს ხალხი. იფიქრა შენმა მორჩილმა, ვეტყვი მეფეს, ვინძლო აღასრულოს მეფემ თავისი მხევლის სათხოვარი-მეთქი.


text:
რომ მოუსმინოს მეფემ თავის მხევალს და დაგვიხსნას მათგან, ვინც მე და ჩემს შვილს ღვთის სამკვიდროდან ამოძირკვას გვიპირებს.


text:
იფიქრა შენმა მორჩილმა, ნუგეში იქნება-მეთქი მეფე-ბატონის სიტყვა, რადგან ღვთის ანგელოზივით არის ჩემი მეფე-ბატონი, და გაარჩევს კეთილს და ბოროტს. შენთან იყოს უფალი, შენი ღმერთი.


text:
ჰკითხა მეფემ: იოაბის ხელი ხომ არ ურევია შენთან ერთად ამ საქმეში? მიუგო ქალმა და უთხრა: მეფე-ბატონს ვფიცავ, თუ მარჯვნივ ან მარცხნივ გადაუხვიოს ვინმემ მეფე-ბატონის ნათქვამს. სწორედ შენმა მორჩილმა იოაბმა დამარიგა და მან ჩააგონა შენს მორჩილს ეს სიტყვები.


text:
ნართაულად რომ ეჩვენებინა საქმე, იმიტომ მოიქცა ასე იოაბი. მაგრამ ღვთის ანგელოზივით ბრძენია ჩემი ბატონი და ყველაფერს მიხვდება ამ ქვეყანაზე.


text:
პირქვე დაემხო იოაბი, თაყვანისცა მეფეს და მადლი მოახსენა. უთხრა იოაბმა: ახლა სჯერა შენს მორჩილს, რომ მადლი მიპოვნია ჩემი ბატონის, მეფის თვალში, რადგან აასრულა მეფემ თავისი მორჩილის სათხოვარი.


text:
თქვა მეფემ: დაბრუნდეს თავის სახლში, ოღონდ ნუ იხილავს ჩემს სახეს. დაბრუნდა აბესალომი თავის სხლში და ვერ იხილა მეფის სახე.


text:
არავინ იყო მთელს ისრაელში ისეთი ნაქები კაცი სილამაზით, როგორც აბესალომი. თხემით ტერფამდე უნაკლო იყო.


text:
როცა თავს გაიკრეჭდა ხოლმე (წლიდან წლამდე იკრეჭდა თმას, რადგან ამძიმებდა), მოკრეჭილი თმა ორას შეკელს იწონიდა სამეფო საწონით.


text:
შეეძინა აბესალომს სამი ვაჟიშვილი და ერთი ქალი სახელად, თამარი. ძალიან ლამაზი შესახედავი ქალი იყო იგი.


text:
დაიბარა აბესალომმა იოაბი მეფესთან გასაგზავნად, მაგრამ არ ინდომა იოაბმა მისვლა. მეორედ დაიბარა, არც ახლა ინდომა მისვლა.


text:
უთხრა თავის მორჩილთ: მოათვალიერეთ იოაბის ყანა, ჩემს მეზობლად რომ არის. ქერი უკეთესია იქ. მიდით და გადასწვით. გადაწვეს ეს ყანა აბესალომის მორჩილებმა.


text:
უთხრა აბესალომმა იოაბს: დაგიბარე, რომ მოსულიყავი და მეთხოვა, მეფესთან გამეგზავნე და გეთქვა: რისთვის მოვედი გეშურიდან? მიჯობდა იქ დავრჩენილიყავ. ახლა მინდა მეფის სახე ვიხილო. თუ დამნაშავე ვარ, ბარემ მომკალი.


text:
მივიდა იოაბი მეფესთან და მოახსენა; უხმო აბესალომს, ისიც მივიდა მეფესთან, მდაბლად თაყვანისცა მეფეს და გადაკოცნა მეფემ აბესალომი.


text:
ადგებოდა დილით ადრე აბესალომი, დადგებოდა კარიბჭის შესასვლელთან და ყველას, ვინც კი მეფესთან სამართლის საძებრად მოვიდოდა, თავისთან იხმობდა და ეკითხებოდა: რომელი ქალაქიდან ხარ? პასუხობდნენ: ისრაელის ამა და ამ შტოდანა ვარ შენი მორჩილი.


text:
ამბობდა აბესალომი: ნეტავ მსაჯულად დამადგინონ ამ<br/>ქვეყანაში! ყველა მე მომაკითხავდა, ვისაც კი სადაო საქმე და საჩივარი<br/>ექნებოდა, და მეც სამართალს გავუჩენდი.


text:
ამგვარად ექცეოდა აბესალომი ყველა ისრაელიანს, ვინც კი<br/>მეფესთან მიდიოდა სამართლისათვის. ასე მოიგო აბესალომმა ისრაელიანთა გული.


text:
ორმოცი წლის თავზე უთხრა აბესალომმა მეფეს: წავალ<br/>ხებრონში და შევუსრულებ უფალს აღთქმას, რომელიც აღთქმული მაქვს.


text:
რადგან ასეთი აღთქმა დადო შენმა მორჩილმა გეშურში, არამში<br/>ყოფნისას: თუ დამაბრუნებს უფალი იერუსალიმში, მსხვერპლს შევწირავ-მეთქი<br/>უფალს.


text:
გზირები დაგზავნა აბესალომმა ისრაელის ყველა შტოში და<br/>შეუთვალა: ბუკის ხმა რომ მოგესმებათ, გამოაცხადეთ: აბესალომი გამეფდა<br/>ხებრონს!


text:
ორას კაცს დაუძახა აბესალომმა და გაიყოლა იერუსალიმიდან. ისინიც ალალად გაჰყვნენ, არ იცოდნენ საქმის ვითარება.<br/>


text:
გილონელი ახითოფელიც, დავითის მრჩეველი დაიბარა აბესალომმა მისი ქალაქიდან, გილოდან, მსხვერპლშეწირვაზე. გამტკიცდა შეთქმულება და უამრავმა ხალხმა იწყო დენა აბესალომისკენ.


text:
უთხრა დავითმა თავის მორჩილთ და ყველას, ვინც კი თან ახლდა იერუსალიმში: ადექით და გავიქცეთ, თორემ ვერ გადავურჩებით აბესალომს. იჩქარეთ წასვლა, რომ არ მოგვისწროს და უბედურება არ დაგვათიოს თავზე, მახვილს არ მისცეს ქალაქი.


text:
უთხრეს მეფის მორჩილებმა მეფეს: გადაწყვიტოს ჩვენმა მეფე-ბატონმა და, აჰა, ჩვენ აქა ვართ, შენი მორჩილნი.


text:
მხარდამხარ მიჰყვებოდნენ მისი მორჩილნი, ხოლო ქერეთელები, ფელეთელები და გეთელები, ექვსასი კაცი, გეთიდან რომ წამოჰყვა მას, წინ მიუძღოდნენ მეფეს.


text:
უთხრა მეფემ ითაი გეთელს: შენ რაღას მოგვყვები? გაბრუნდი და დარჩი იმ მეფესთან, რადგან უცხოელი ხარ და შენი ადგილიდან გადმოხვეწილი.


text:
გუშინ მოხვედი და დღეს როგორ გაიძულო ჩვენთან ერთად წამოსვლა. მე წავალ, სადაც იქნება, შენ კი გაბრუნდი და უკან გააბრუნე შენიანები. მადლი და ერთგულება იყოს შენთან!


text:
მიუგო ითაიმ მეფეს და უთხრა: უფალს და ჩემს მეფე-ბატონს ვფიცავ, სადაც არ უნდა წავიდეს ჩემი მეფე-ბატონი, სასიკვდილოდ თუ სასიცოცხლოდ, შენი მორჩილიც იქ იქნება.<br/>


text:
უთხრა დავითმა ითაის: კეთილი, წამოდი. წაჰყვა ითაი გეთელი და მთელი მისი ხალხი და მთელი წვრილშვილი, ვინც მასთან იყო.


text:
ხმამაღლა ტიროდა მთელი ქვეყანა და მიმავალი ხალხი. გადალახა მეფემ ყედრონის ხევი და მთელი ხალხი დაადგა უდაბნოს გზას.


text:
იქ იყო ცადოკიც და მასთან ერთად ყველა ლევიანი, ღვთის აღთქმის კიდობნის მტვირთველნი. დაასვენეს ღვთის კიდობანი და იდგა მაღალზე აბიათარი, ვიდრე მთლიანად არ გამოვიდა ხალხი ქალაქიდან.


text:
უთხრა მეფემ ცადოკს: დააბრუნე ქალაქში ღვთის კიდობანი. თუ მადლი მიპოვნია უფლის თვალში, მეც დამაბრუნებს და მახილვინებს მას და მის სამყოფელს.


text:
უთხრა მეფემ მღვდელ ცადოკს: გამჭრიახი კაცი ხარ, დაბრუნდი მშვიდობით ქალაქში, შენი შვილი ახიმაყაცი და იონათანი, აბიათარის ძე - თქვენი ორივე შვილი თქვენთან იქნებიან.


text:
ხოლო დავითი შეუდგა ზეთისხილის მთას, ადიოდა, და ტიროდა, თავდაფარული და ფეხშიშველი. ყველას, ვინც მასთან იყო, თავი ჰქონდა დაფარული, და ტირილ-ტირილით ადიოდნენ.


text:
შეატყობინეს დავითს, ახითოფელიც შეთქმულია აბესალომთანო, და თქვა დავითმა: ჩაშალე, უფალო, ახითოფელის თათბირი.<br/>


text:
მიაღწია დავითმა მთის წვერამდე, სადაც თაყვანისცა ღმერთს, და ხედავს, მოდის ხუშაი არქიელი სამოსელშემოხეული და თავზე მტვერდაყრილი.


text:
მაგრამ თუ ქალაქში გაბრუნდები და ეტყვი აბესალომს: შენი მორჩილი ვარ, მეფეო. წინათ თუ მამაშენის მორჩილი ვიყავი, ამიერიდან შენი მორჩილი ვიქნები-თქო, და გააცუდებ ჩემს სასარგებლოდ ახითოფელის თათბირს.


text:
განა შენთან არ იქნებიან იქ ცადოკი და აბიათარი, მღვდლები? რასაც გაიგონებ მეფის სასახლეში, ცადოკს და აბიათარს, მღვდლებს, შეატყობინებ.


text:
იქა ჰყავთ მათ ორი ვაჟი, ცადოკს - ახიმაყაცი და აბიათარს - იონათანი. მათი მეშვეობით მომაწვდენი ყველა ამბავს, რასაც გაიგებთ.


text:
როდესაც ცოტაზე ჩასცდა დავითი მთის წვერს, შემოხვდა მას ციბა, მეფიბოშეთის მორჩილი, წყვილი შეკაზმული სახედარითურთ, - მოჰქონდა ორასი პური, ასი მტევანი ჩამიჩი, ასი გალა ახალი ხილი და ერთი კოლოტი ღვინო.<br/>


text:
უთხრა მეფემ ციბას: რისთვის გინდა ესენი? მიუგო ციბამ: სახედრები მეფის სახლისთვის სამგზავროდ, პური და ხილი მსახურთათვის საჭმელად; ღვინო უდაბნოში დაღლილ-დაქანცულთათვის სასმელად.


text:
უთხრა მეფემ: სად არის შენი ბატონის ვაჟი? მიუგო ციბამ<br/>მეფეს: იერუსალიმში დარჩა, რადგან ფიქრობს, ახლა მაინც დამიბრუნებსო<br/>ისრაელის სახლი მამაჩემის სამეფოს.


text:
უთხრა მეფემ ციბას: შენი იყოს მეფიბოშეთის მთელი<br/>საბადებელი! თქვა ციბამ: თაყვანი მიცია, ვინძლო მადლი ვპოვო შენს თვალში,<br/>მეფე-ბატონო.


text:
ბახურიმს რომ მიუახლოვდა მეფე დავითი, ხედავს, გამოდის<br/>იქიდან საულის სახლის მონათესავე კაცი, სახელად შიმყი გერას ძე, მოდის და<br/>მოიწყევლება.


text:
ქვებს ესროდა დავითს და დავით მეფის მორჩილთ, თუმცა ხალხი<br/>და მეომრები მარჯვნივ და მარცხნივ მოჰყვებოდნენ.


text:
შენზევე მოაქცია უფალმა სისხლი საულის სახლისა, რომლის<br/>ნაცვლად გამეფდი, და შენს ძეს აბესალომს ჩაუგდო მეფობა ხელში. აჰა, მოგეზღო<br/>ბოროტების წილ, რადგან სისხლისმსმელი კაცი ხარ!


text:
უთხრა აბიშაი ცერუიას ძემ მეფეს: რისთვის აგინებს ეს მკვდარი ძაღლი ჩემს მეფე-ბატონს? წავალ და თავს წავაცლი!


text:
უთხრა მეფემ: რა გინდათ ჩემგან, ცერუიას ძენო? თუ<br/>იწყევლება, იქნება უფალმა უბრძანა, დასწყევლეო დავითი. ვინ ეტყვის, ასე<br/>რატომ აკეთებო?


text:
უთხრა დავითმა აბიშაის და თავის მორჩილთ: ხომ ხედავთ, ჩემი ღვიძლი შვილი მოსაკლავად მომდევს და ამ ბენიამინელს რაღა მოვკითხო? თავი დაანებეთ, იწყევლებოდეს, უფალს ასე უბრძანებია.


text:
ვინძლო მოხედოს უფალმა ჩემს გასაჭირს და დღევანდელი მისი წყევლის სანაცვლოდ სიკეთე მომაგოს უფალმა.<br/>


text:
და გაუდგნენ გზას დავითი და მისი კაცები. მთის ფერდობს მიუყვებოდა მის გასწვრივ შიმყი და იწყევლებოდა, ქვებს ისროდა მათკენ და მტვერს აყრიდა.


text:
როცა მივიდა ხუშაი არქიელი, დავითის ერთგული კაცი, აბესალომთან, უთხრა ხუშაიმ აბესალომს: იცოცხლოს მეფემ! იცოცხლოს მეფემ!


text:
უთხრა აბესალომმა ხუშაის: ეს არის შენი ერთგულება შენი მეგობრისადმი? რატომ არ წახვედი შენს მეგობართან?


text:
მიუგო ხუშაიმ აბესალომს: არ წავედი, რადგან ვინც უფალმა და ამ ერმა, და მთელმა ისრაელმა აირჩია, მასთანა ვარ და მასთან დავრჩები.


text:
ესეც რომ არ იყოს, ვის უნდა ვემსახურო, თუ არა მის შვილს? როგორც მამაშენს ვემსახურებოდი, ასევე შენ უნდა გემსახურო.


text:
უთხრა ახითოფელმა აბესალომს: შედი მამაშენის ხარჭებთან, სახლის საპატრონოდ რომ დატოვა. გაიგებს მთელი ისრაელი, რომ მოძულებული ხარ მამაშენისგან, და გამხნევდებიან შენი მომხრეები.


text:
ახითოფელის თათბირი, რომელსაც იგი იმ ხანებში იძლეოდა, ისეთი იყო, გინდა ღმერთს შეკითხვოდა ვინმე. ასეთი იყო ახითოფელის თათბირი დავითისთვისაც და აბესალომისთვისაც.


text:
უთხრა ახითოფელმა აბესალომს: შემარჩევინე ათი ათასი კაცი, ავდგები და დავედევნები ამღამითვე დავითს.<br/>


text:
თავს დავესხმები, ვიდრე დაღლილი და მკლავმოდუნებულია; შიშის ზარს დავცემ, გაეფანტება მთელი ხალხი და მოვკლავ მარტო დარჩენილ მეფეს.


text:
შენსკენ მოვაბრუნებ მთელ ხალხს, როგორც კი ყველა<br/>მობრუნდება, ვისაც ეძებ, მაშინ მშვიდობით იქნება მთელი ხალხი.


text:
მივიდა ხუშაი აბესალომთან და უთხრა აბესალომმა: ასე და<br/>ასე გვირჩია ახითოფელმა. მივყვეთ მის რჩევას? თუ არა და, თქვი შენი აზრი.


text:
თქვა ხუშაიმ: ხომ იცნობ მამაშენს და მის კაცებს: მამაცები<br/>არიან გამწარებულნი, როგორც ბელებწაგვრილი ძუ დათვი მინდვრად. მამაშენი<br/>მებრძოლი კაცია და ხალხთან ერთად იფხიზლებს ღამით.


text:
ახლა ალბათ რომელიმე ხევში ან სადმე სხვა ადგილას იმალება იგი. თუ ბრძოლის დასაწყისშივე დამარცხდნენ ჩვენები და ხმა გავარდა, დამარცხდა აბესალომის ხალხიო,


text:
მაშინ უმამაცესნიც კი, რომელთაც ლომის გული აქვთ,<br/>დაიბნევიან, რადგან მთელმა ისრაელმა იცის, რა მაგარი კაციც არის მამაშენი<br/>და რა მამაცი ხალხია მისი მომხრეები.


text:
ამიტომ გირჩევ შემოიკრიბო მთელი ისრაელი დანიდან ბერშებამდე, ზღვის ქვიშასავით უთვალავი, და შენ თავად გახვიდე საბრძოლველად.<br/>


text:
მივადგებით მას, სადაც არ უნდა იმყოფებოდეს, თავს დავეცემით, როგორც ცვარი ეცემა მიწას, და ერთ კაცსაც არ დავტოვებთ ცოცხალს მისი ხალხიდან.


text:
თუ ქალაქში ჩაიკეტა, მთელი ისრაელი თოკებს შემოახვევს ქალაქს და ხევში ჩავათრევთ ისე, რომ კენჭიც არ დარჩება იმ ადგილას.


text:
თქვა აბესალომმა და ყველა ისრაელიანმა: ხუშაი არქიელის თათბირი სჯობია ახითოფელის თათბირს. უფალმა გადაწყვიტა ჩაეშალა ახითოფელის უკეთესი თათბირი, რათა უბედურება დაეთია აბესალომისთვის უფალს.


text:
უთხრა ხუშაიმ ცადოკსა და აბიათარს, მღვდლებს: ასე და ასე ურჩია ახითოფელმა აბესალომს და ისრაელის უხუცესობას, ხოლო მე ასე და ასე ვურჩიეო.


text:
ახლა საჩქაროდ გააგზავნე კაცი და შეუთვალე დავითს: უდაბნოს ვაკეზე ნუ გაათევ-თქო ამ ღამეს, არამედ გაეცალე მანდაურობას, თორემ დაიღუპება მეფეც და მთელი მისი ხალხი.


text:
როგელის წყაროსთან იდგნენ იონათანი და ახიმაყაცი, როცა მივიდა მსახური ქალი და უთხრა, წასულიყვნენ და ეცნობებინათ მეფე დავითისთვის; რადგან ქალაქში გამოჩენა არ შეეძლოთ მათ.


text:
მაგრამ დაინახა ისინი ერთმა ყმაწვილმა და შეატყობინა აბესალომს. საჩქაროდ წავიდნენ ორნი და მოვიდნენ ბახურიმს, ერთი კაცის სახლში. ჭა ჰქონდა ეზოში კაცს და შიგ ჩავიდნენ.


text:
მივიდნენ აბესალომის კაცები ამ ქალთან სახლში და ჰკითხეს: სად არიან ახიმაყაცი და იონათანი? მიუგო ქალმა: წყალს გაღმა გავიდნენ. ეძებეს, მაგრამ ვერ იპოვეს და იერუსალიმში დაბრუნდნენ.


text:
მათი წასვლის შემდეგ ამოვიდნენ ჭიდან და ამბავი მიუტანეს მეფე დავითს, უთხრეს დავითს: ადექით და წყალგაღმა გადით, რადგან ასე და ასე ურჩიაო თქვენზე ახითოფელმა.<br/>


text:
ადგა დავითი და მთელი მისი ხალხი და განთიადამდე სათითაოდ გადავიდნენ იორდანეზე; არავინ დარჩენილა იორდანეს გაღმა გაუსვლელი.


text:
როცა დაინახა ახითოფელმა, რომ არ გავიდა მისი თათბირი, შეკაზმა სახედარი და წავიდა სახლში, თავის ქალაქში. ანდერძი დაუტოვა სახლეულს და თავი ჩამოიღრჩო. მოკვდა და მამისეულ სამარხში დამარხეს.


text:
ამასობაში დავითი მივიდა მახანაიმში, ხოლო აბესალომმა გადალახა იორდანე და უკან მიჰყვა მთელი ისრაელის ხალხი.


text:
იოაბის ნაცვლად ყამასა დაადგინა აბესალომმა მხედართმთავრად. ყამასას მამა იყო კაცი, სახელად ითრა იზრეყელელი, რომელიც შევიდა აბიგაილთან, ნახაშის ასულთან, ცერუიას დასთან, იოაბის დედასთან.


text:
როცა დავითი მახანაიმში მივიდა, შობი ნახაშის ძემ ყამონიანთა რაბათიდან, მაქირ ყამიელის ძემ ლოდებარიდან, ბარზილაი გალაადელმა როგელიმიდან,


text:
თაფლი და ერბო, ცხვარი და ხბორები, მიართვეს დავითსა და მის ხალხს საჭმელად, რადგან ფიქრობდნენ, მშიერ-მწყურვალი და დაქანცულნი მოვიდოდნენო უდაბნოდან.


text:
ხალხის ერთი მესამედი დავითმა იოაბს ჩააბარა, ერთი მესამედი - აბიშაი ცერუიას ძეს, იოაბის ძმას, დანარჩენი მესამედი - ითაი გეთელს. უთხრა მეფემ ხალხს: მეც თქვენთან გამოვალ.


text:
ხალხმა უთხრა: არ გამოხვიდე, რადგან ჩვენ თუ უკუვიქეცით,<br/>ყურადღებას არ მოგვაქცევენ, ნახევარიც რომ გავწყდეთ, არც მაშინ მოგვაქცევენ<br/>ყურადღებას; ჩვენისთანას ათი ათასს იწონი შენ; ამიტომ ჩვენთვის უმჯობესი<br/>იქნება, თუ ქალაქიდან შემოგვეშველები.


text:
უთხრა მათ მეფემ: როგორც გიჯობთ, ისე მოვიქცევი. დარჩა<br/>კარიბჭესთან მეფე, ხალხი კი ასეულებად და ათასეულებად გავიდა.


text:
ასე უბრძანა მეფემ იოაბს, აბიშაის და ითაის: დამიზოგეთ<br/>ყმაწვილი, აბესალომი. მთელმა ხალხმა მოისმინა, რაც აბესალომის გამო უბრძანა<br/>მეფემ თავის სარდლებს.


text:
იძლია ისრაელის ხალხი დავითის მორჩილთაგან. დიდი<br/>ხოცვა-ჟლეტა მოხდა იქ იმ დღეს: გაწყდა ოცი ათასი კაცი.


text:
შეეჯახა აბესალომი დავითის მორჩილთ, ჯორზე ამხედრებული. როცა ჯორი ტოტებგაბარჯღული დიდი მუხის ქვეშ გადიოდა, წამოედო აბესალომი თმებით მუხას და გამოეკიდა ცასა და მიწას შორის. ჯორი კი გამოეცალა და გაიქცა.


text:
უთხრა იოაბმა ამბის მომტანს: თუ დაინახე, რატომ არ დააკალი იქვე მიწას? ჩემზე იქნებოდა ათი ვერცხლი და ერთი სარტყელი.<br/>


text:
უთხრა იმ კაცმა იოაბს: ათასი ვერცხლიც რომ ჩამიდონ ხელში, ხელს მაინც არ აღვმართავდი უფლისწულზე, რადგან ჩვენს გასაგონად გიბრძანათ მეფემ შენ, აბიშაის და ითაის, დამიზოგეთო ყმაწვილი აბესალომი.


text:
უთხრა იოაბმა: ტყუილად დროს ვკარგავ შენთან! ხელთ იპყრა სამი ჰოროლი და შიგ გულში ჩასცა აბესალომს, რომელიც ჯერ კიდევ ცოცხალი ეკიდა მუხაზე.


text:
აიღეს აბესალომი და ჩააგდეს ტყეში ერთ დიდ ორმოში და ზედ დიდძალი ქვები დაახვავეს. მერე თავ-თავის კარვებში გაიფანტნენ ისრაელიანები.


text:
აბესალომს ჯერ კიდევ სიცოცხლეში ჰქონდა აღმრთული სვეტი მეფის მინდორზე. ამბობდა, შვილი არა მყავს, რომ ჩემი სახელი იხსენიებოდესო. თავისი სახელი უწოდა სვეტს და დღემდე აბესალომის ძეგლად იწოდება იგი.


text:
კვლავ უთხრა ახიმაყაც ცადოკის ძემ იოაბს: რაც უნდა მოხდეს, მაინც გავიქცევი ქუშელთან ერთად. უთხრა იოაბმა: რისთვის უნდა გაიქცე, შვილო? ვერ მიიტან კარგ ამბავს.<br/>


text:
რაც უნდა მოხდეს, მაინც გავიქცევი. უთხრა იოაბმა: გაიქეცი. გაიქცა ახიმაყაცი უმოკლესი გზით და გესწრო ქუშელს.


text:
დავითი ორ კარიბჭეს შორის იჯდა; ხოლო კარიბჭის თავზე, კედელთან, გუშაგი დადიოდა; ასწია თავი და ხედავს, ვიღაც კაცი მორბის მარტო.


text:
იყვირა გუშაგმა და შეატყობინა მეფეს. თქვა მეფემ: თუ მარტოა, მახარობელი იქნება. თანდათან ახლოვდებოდა კაცი.


text:
დაინახა გუშაგმა, რომ კიდევ მორბის სხვა კაცი და ჩამოსძახა კარისმცველს და უთხრა: აჰა, კაცი მორბის მარტო. თქვა მეფემ: ესეც მახარობელია.


text:
თქვა გუშაგმა: სირბილზე ვატყობ, რომ პირველი კაცი ახიმაყაც ცადოკის ძე უნდა იყოს. თქვა მეფემ: კარგი კაცია და კარგი ამბავიც უნდა მოჰქონდეს.


text:
დაიყვირა ახიმაყაცმა და უთხრა მეფეს: მშვიდობა! მდაბლად თაყვანისცა მეფეს და უთხრა: კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი შენი, ხელში რომ ჩაგიგდო ხალხი, რომელთაც ხელი აღმართეს ჩემს მეფე-ბატონზე.


text:
უთხრა მეფემ: ხომ მშვიდობით არის ყმაწვილი, აბესალომი? უთხრა ახიმაცაყმა: დიდი ჩოჩქოლი შევნიშნე, როცა შენი მორჩილი იოაბი მაგზავნიდა შენს მორჩილს, ვერ კი მივხვდი, რა იყო.


text:
ახლა ქუშელი მოვიდა და თქვა ქუშელმა: სასიხარულო ამბავი მომაქვს მეფე-ბატონისთვის! უფალმა დაგისაჯა დღეს შენი წინააღმდგომნი.


text:
ჰკითხა მეფემ ქუშელს: ხომ მშვიდობით არის ყმაწვილი, აბესალომი? მიუგო ქუშელმა: ისე მეფე-ბატონის მტრები და შენს საბოროტოდ აღმდგარნი იყვნენ, როგორც ის ყმაწვილია!


text:
შეიძრა მეფე, ავიდა კარიბჭის ზემოთვალში და ატირდა. ასე ამბობდა: შვილო აბესალომ, შვილო, შვილო აბესალომ! ნეტავ შენს მაგივრად მე მოვმკადარიყავი, აბესალომ, შვილო, შვილო!<br/>


text:
გლოვად გადაექცა იმდღევანდელი გამარჯვების სიხარული მთელ<br/>ხალხს, რადგან გაიგო იმ დღეს ხალხმა, რომ წუხდა მეფე თავის შვილზე.


text:
ჩუმად მოიპარებოდა ქალაქში ხალხი იმ დღეს, როგორც<br/>მოიპარება ხოლმე ბრძოლის ველიდან უკუქცეული, შერცხვენილი ხალხი.


text:
მივიდა იოაბი მეფესთან სახლში და უთხრა: სირცხვილში<br/>ჩააგდე დღეს შენი მორჩილნი, რომელთაც გადაგირჩინეს დღეს შენი ვაჟები, შენი<br/>ასულები, შენი ცოლები და ხარჭები.


text:
შენი მოძულენი შეგყვარებია და შენი მოყვარულნი<br/>შეგძულებია; ისე იქცევი, თითქოს არა გყავდეს სარდალნი და მორჩილნი. ახლა<br/>მივხვდი, თურმე გერჩია აბესალომი ცოცხალი გყოლოდა, ჩვენ კი ყველანი<br/>დავხოცილიყავით.


text:
ახლავე ადექი და გადი, გაამხნევე შენი მორჩილნი, რადგან<br/>თუ არ გახვედი, უფალს გეფიცები, ერთი კაციც არ შეგრჩება ამ ღამეს. და ეს<br/>უარესი იქნება იმ უბედურებათაგან, რაც სიყმაწვილიდან დღემდე შეგმთხვევია.


text:
ადგა მეფე და კარიბჭესთან დაჯდა. ამცნეს მთელს ხალხს, აჰა, კარიბჭესთან ზისო მეფე. მოდიოდა ხალხი მეფის წინაშე, ხოლო ისრაელი თავ-თავის კარვებში გაიქცა.


text:
ასე განსჯიდა ხალხი ისრაელის ყველა შტოში: მეფემ გვიხსნა<br/>მტრების ხელიდან და გაგვათავისუფლა ფილისტიმელთაგან. ახლა კი, თავად გაექცა<br/>ქვეყნიდან აბესალომს.


text:
ხომ მოკვდა ბრძოლაში აბესალომი, რომელიც ვცხეთ ჩვენს მეფედ. ახლა რატომ არაფერს ამბობთ მეფის დასაბრუნებლად?<br/>


text:
ხოლო მეფე დავითმა შეუთვალა ცადოკს და აბიათარს, მღვდლებს: ასე უთხარით იუდას უხუცესებს: რატომ აყოვნებთ მეფის დაბრუნებას მის სახლში, როცა ისრაელის სიტყვა უკვე მიუვიდა მეფეს თავის სახლში?


text:
ყამასას უთხარი: განა ჩემი ძვალი და ხორცი არა ხარ? ასე და ასე მიყოს ღმერთმა და უარესიც მომისართოს, თუ იოაბის ნაცვლად შენ არ გახდე ჩემი ჯარის სარდალი სამუდამოდ.


text:
ერთი კაცივით გადაიბირა დავითმა მთელი იუდა და მათაც შეუთვალეს მეფეს: დაბრუნდი შენს მორჩილებთან ერთად.


text:
დაბრუნდა მეფე და მიადგა იორდანეს, ხოლო იუდაელნი მივიდნენ გილგალს, როშ მიჰგებებოდნენ მეფეს და იორდანეს გაღმიდან გადმოეყვანათ მეფე.


text:
შიმყი გერას ძე, ბენიამინიანი, რომელიც ბახურიმიდან იყო, სასწრაფოდ ჩამოვიდა იუდაელებთან ერთად მეფე დავითის მისაგებებლად.


text:
თან ახლდა ათასი კაცი ბენიამინიანი. ჩამოვიდა ციბაც, საულის სახლის მსახური თავის თხუთმეტი შვილითა და ოცი მორჩილითურთ, და გადალახეს იორდანე მეფის თვალწინ.


text:
გავიდა გაღმა ტივი, რომ გადმოეყვანა მეფის სახლი და კეთილად მომსახურებოდნენ. როცა გადმოლახა მეფემ იორდანე, შიმყი გერას ძე განერთხა მის წინაშე.


text:
უთხრა მეფეს: ნუ ჩამითვლის ჩემი ბატონი დანაშაულად, ნუ გაიხსენებ, რომ დააშავა შენმა მორჩილმა იმ დღეს, როცა იერუსალიმიდან გამოდიოდა მეფე-ბატონი, გულში ნუ ჩაიდებს ამას მეფე.


text:
რადგან იცის შენმა მორჩილმა, რომ შევცოდე. აჰა, პირველი მოვედი დღეს იოსების მთელი სახლიდან, რომ მივგებებოდი ჩემს მეფე-ბატონს.


text:
თქვა დავითმა: რა საქმე მაქვს თქვენთან ცერუიას ძენო, რომ კრიჭაში მიდგეხართ დღეს? განა ვინმე შეიძლება მოკვდეს დღეს ისრაელში? განა მე არ ვიცი, რომ დღეს ისრაელის მეფე ვარ?<br/>


text:
ჩამოვიდა მეფიბოშეთიც, საულის ძე, მეფის მისაგებებლად. არც ფეხი დაუბანია, არც წვერ-ულვაში გაუწმენდია და არც ტანისამოსი გაურეცხავს მეფის წასვლის დღიდან მისი მშვიდობით დაბრუნებამდე.


text:
მიუგო: მეფევ ბატონო! ჩემმა მორჩილმა მომატყუა. ეუბნებოდა შენი მორჩილი, სახედარი შემიკაზმე, რომ შევჯდე და მეფეს გავყვე-მეთქი; რადგან კოჭლია შენი მორჩილი.


text:
ცილი დამწამა შენს მორჩილს მეფე-ბატონთან, მაგრამ ღვთის ანგელოზივითაა მეფე-ბატონი. მიყავი, რაც გენებოს!


text:
განა სიკვდილის ღირსი არ იყო მეფე-ბატონის წინაშე მამაჩემის მთელი სახლი? შენ კი მაინც შენს თანამეინახეებთან დასვი სუფრაზე შენი მორჩილი. ახლა რაღა უფლება მაქვს, მეფესთან ვჩიოდე?


text:
ჩამოვიდა როგელიმიდან ბარზილაი გალაადელი და მეფესთან ერთად გადალახა იორდანე, რათა გაეცილებინ მეფე იორდანეს გაღმა.


text:
ძალზე მოხუცი იყო ბარზილაი, ოთხმოცი წლის. ის არჩენდა მეფეს მახანაიმში ყოფნისას, რადგან ძალზე მდიდარი კაცი იყო.


text:
ოთხმოცი წლისა ვარ ახლა. განა შემიძლია ავისა და კარგის გარჩევა? რა გემო უნდა გაუგოს შენმა მორჩილმა სასმელ-საჭმელს? განა კიდევ შემიძლია მგალობელთა მოსმენა? რატომ უნდა დავაწვე ტვირთად ჩემს მეფე-ბატონს?


text:
უკან დააბრუნე შენი მორჩილი, რათა ჩემს ქალაქში, ჩემი დედ-მამის საფლავთან მოვკვდე. აჰა, შენი მორჩილი ქიმჰამი წამოგყვება მეფე-ბატონს. მოექეცი, როგორც გენებოს.


text:
უთხრა მეფემ: წამომყვეს ქიმჰამი და ისე მოვექცევი, როგორც შენ გაგიხარდება. რასაც კი მომთხოვ, ყველაფერს აგისრულებ.


text:
გადავიდა მთელი ხალხი იორდანეს გაღმა, გადავიდა მეფეც. გადაკოცნა მეფემ ბარზილაი, დაემშვიდობა და ისიც დაბრუნდა თავის ქვეყანაში.


text:
აჰა, მოვიდა მთელი ისრაელი მეფესთან და უთხრა მეფეს: რატომ დაგისაკუთრეს ჩვენმა ძმებმა, იუდაელებმა და გადაიყვანეს მეფე, მისი სახლი და დავითის მთელი ხალხი იორდანეს გაღმა?


text:
მიუგო მთელმა იუდამ ისრაელს: იმიტომ, რომ ჩვენი ახლობელია მეფე. რად გაწუხებთ ეს ამბავი? განა მეფე გვარჩენს ჩვენ, განა მოუცია ჩვენთვის საჩუქრები?


text:
მიუგო ისრაელმა იუდას და უთხრა: ჩემია მეფის მეათედი წილი, დავითიც უფრო მეტად მე მეკუთვნის, ვიდრე შენ. რატომ დაგვჩაგრე? განა პირველმა მე არა ვთქვი სიტყვა ჩემი მეფის დასაბრუნებლად? ისრაელზე უფრო მაგრად ლაპარაკობდა იუდა.


text:
მოხედა იქ ერთი უვარგისი კაცი, სახელად შებაყ ბიქრის ძე, ბენიამინიანი. ჰკრა ბუკს და გამოაცხადა: აბა გვაქვს წილი დავითში, არა გვაქვს ხვედრი იესეს ძეში! თქვენ-თქვენი კარვებისკენ, ისრაელო!<br/>


text:
ზურგი აქცია დავითს ისრაელმა და გაჰყვნენ შებაყ ბიქრის ძეს, ხოლო იუდა არ მოშორებია თავის მეფეს იორდანედან იერუსალიმამდე.


text:
დაბრუნდა მეფე თავის სახლში, იერუსალიმში გამოიყვანა ათი<br/>ხარჭა, სახლის საპატრონებლად რომ ჰყავდა დატოვებული, და ჩაყარა<br/>საპატიმროში. არჩენდა მათ, მაგრამ არ შედიოდა მათთან. გამოკეტილნი იყვნენ<br/>სიკვდილის დღემდე და ქვრივებად ცხოვრობდნენ.


text:
უთხრა დავითმა აბიშაის: აბესალომზე უფრო მეტად<br/>გვიბოროტებს ახლა შებაყ ბიქრის ძე. აიყვანე შენი ბატონის მორჩილნი და<br/>დაედევნე, თორემ გამაგრებულ ქალაქებს იპოვის და მიეფარება ჩვენს თვალს.


text:
გაჰყვა მას იოაბის ხალხი, ქერეთელები და ფელეთელები,<br/>უმამაცესი ხალხი, და გავიდნენ იერუსალიმიდან შებაყ ბიქრის ძის<br/>დასადევნებლად.


text:
გაბაონში, დიდ ქვასთან, რომ მივიდნენ, ყმასა წარუდგა მათ.<br/>იოაბს აბჯარს ზემოთ თასმით მახვილი ჰქონდა გადაკიდებული, ზედ თეძოსთან<br/>თავის ქარქაშით, და სიარულისას მიწაზე სცემდა.


text:
უთხრა იოაბმა ყამასას: ხომ მშვიდობით ხარ, ძმაო? და წვერზე მოჰკიდა იოაბმა ყამასას მარჯვენა ხელი საკოცნელად.


text:
არ მოერიდა ყამასა მახვილს, იოაბს რომ ეჭირა ხელში, ჩასცა იოაბმა ფერდში და ნაწლავები გადმოაყრევინა მიწაზე. მეორედ აღარ ჩაურტყამს, მკვდარი იყო. მერე დაედევნენ იოაბი და მისი ძმა აბიშაი შებაყ ბიქრის ძეს.<br/>


text:
თავზე ედგა მოკლულს იოაბის მსახურთაგანი და ამბობდა: ვისაც იოაბი უყვარს და ვინც დავითის მხარეზეა, გაჰყვეს იოაბს!


text:
შუა გზაზე სისხლში ეგდო ყამასა. დაინახა იმ კაცმა, რომ ჩერდებოდა ხალხი, და გადაათრია გზიდან მინდორში ყამასა, და სამოსელი გადააფარა, რადგან ხედავდა, ვინც კი თავს წაადგებოდა გვამს, ჩერდებოდა.


text:
მოვიდა იოაბის ხალხი და მოიმწყვდიეს იგი აბელ-ბეთმაყაქაში. აღმართეს ქალაქის წინ მიწაყრილი და მიადგნენ კედელს. მთელი ხალხი, იოაბს რომ ახლდა, შეუდგა კედლის ნგრევას.


text:
დაიძახა ერთმა გონიერმა დედაკაცმა ქალაქიდან: ისმინეთ! ისმინეთ! უთხარით იოაბს, რომ ახლოს მოვიდეს, სიტყვა მაქვს სათქმელი.


text:
მიუახლოვდა მას იოაბი და ჰკითხა დედაკაცმა: შენა ხარ იოაბი? მიუგო: მე ვარ. უთხრა: ყური უგდე შენი მორჩილის სიტყვას. მიუგო: ყურს ვუგდებ.


text:
მე ერთი მშვიდობიანი და პატიოსანი ქალაქი ვარ ისრაელის ქალაქებში. შენ გინდა გაანადგურო ქალაქი, დედა ისრაელში? რისთვის სპობ უფლის წილხვედრილს?<br/>


text:
აქ სხვა ამბავია: ერთმა კაცმა ეფრემის მთიდან, სახელად შებაყ ბიქრის ძემ, ხელი აღმართა მეფე დავითზე. მხოლოდ ის მოგვეცი და დავეხსნებით ქალაქს. უთხრა დედაკაცმა იოაბს: კეთილი, გალავნიდან გადმოგიგდებენ მის თავს.


text:
მივიდა დედაკაცი ხალხთან თავისი ბრძნული სიტყვით. მოკვეთეს თავი შებაყ ბიქრის ძეს და გადაუგდეს იოაბს. ბუკს ჰკრა თუ არა იოაბმა, ყველანი მოსცილდნენ ქალაქს და თავ-თავის კარვებში მიმოიფანტნენ. და გაბრუნდა იოაბი იერუსალიმში მეფესთან.


text:
სამ წელიწადს ზედიზედ შიმშილობა იყო დავითის დროს. დაეკითხა დავითი უფალს და უთხრა უფალმა: საულისა და მისი სისხლიანი სახლის გამოა, რადგან გაბაონელნი გაწყვიტა.<br/>


text:
დაიბარა მეფემ გაბაონელნი და ელაპარაკა მათ. გაბაონელნი არ იყვნენ ისრაელიანები, არამედ დანაშთომ ამორეველთა შთამომავალნი იყვნენ. ისრაელიანებმა შეჰფიცეს მათ, მაგრამ საული ცდილობდა მათ გაწყვეტას ისრაელიანთა და იუდას მიმართ ერთგულების გამო.


text:
მიუგეს გაბაონელებმა: არც ვერცხლი და არც ოქრო არ გვინდა<br/>საულისგან და მის სახლისგან, არც იმას მოვითხოვთ, რომ ვინმე მოკლან<br/>ისრაელში. თქვა მეფემ: რასაც იტყვით, აგისრულებთ.


text:
ჩაგვაბარონ შვიდი კაცი მის შთამომავალთაგან და ჩვენც<br/>ჩამოვკიდებთ მათ უფლის წინაშე უფლის რჩეულის, საულის გიბყაში. თქვა მეფემ:<br/>ჩაგაბარებთ.


text:
დაინდო მეფემ მეფიბოშეთი, ძე იონათანისა, საულის ძისა<br/>საუფლო ფიცის გამო, რომელიც დიდებული იყო მათ შორის, დავითსა და იონათან<br/>საულის ძის შორის.


text:
წამოიყვანა მეფემ რიცფას ორი ვაჟი აიას ასულისა, რომელმაც<br/>უშვა საულს არმონი და მეფიბოშეთი, და მიქალის ხუთი ვაჟი, საულის ასულისა,<br/>რომელმაც უშვა ისინი ყადრიელს, მეხოლათელი ბარზილაის ძეს,


text:
და ხელთ მისცა გაბაონელებს და მათაც ჩამოჰკიდეს ისინი მთაზე უფლის წინაშე. ასე დაიღუპა შვიდივე ერთად. მოიკლნენ ისინი მკათათვის პირველ დღეებში, ქერის მკის დასაწყისში.


text:
აიღო რიცფამ, აიას ასულმა, ჯვალო, დაიფინა კლდესთან და<br/>იყო იქ მკის დაწყებიდან, ვიდრე ციურმა წყალმა არ იწვიმა მათზე, და<br/>უგერიებდა გვამებს დღისით ცის ფრინველებს და ღამით მტაცებელ მხეცებს.


text:
მაშინ წავიდა დავითი და წამოიღო საულისა და მისი ძის, იონათანის ძვლები გალაადის იაბეშის მკვიდრთაგან, რომელთაც მოიპარეს ისინი ბეთშანის მოედნიდან, სადაც ფილისტიმელებმა ჩამოკიდეს, როცა მოკლეს ფილისტიმელებმა გილბოაყში საული.<br/>


text:
დამარხეს საულისა და მისი ძის, იონათანის ძვლები ბენიამინის ქვეყანაში, ცელაყში, მისი მამის კიშის სამარხში. ყველაფერი შეასრულეს, რაც ნაბრძანები ჰქონდა მეფეს. ამის შემდეგ მოიღო ღმერთმა ქვეყანაზე მოწყალება.


text:
კვლავ მოხდა ბრძოლა ფილისტიმელებსა და ისრაელს შორის. ჩამოვიდა დავითი თავის ხალხითურთ და შეებრძოლნენ ფილისტიმელებს. დაიღალა დავითი.


text:
იშბი-ბენობმა, რაფას ნაშიერთაგანმა, რომელსაც სამასშეკელიანი სპილენძის შუბი ჰქონდა და ახალი მახვილი ერტყა წელზე, დავითის მოკვლა განიზრახა.


text:
მაგრამ მიეშველა მას აბიშაი ცერუიას ძე, დაჰკრა ფილისტიმელს და მოკლა იგი. მაშინ დააფიცეს დავითი მისმა ხალხმა და უთხრეს: აღარ გამოხვიდე ჩვენთან ერთად საბრძოლველად, რომ ისრაელის ლამპარი არ ჩააქრო.


text:
ამის შემდეგ კვლავ მოხდა ბრძოლა ფილისტიმელებთან გობში. აქ სიბქა ხუშათელმა განგმირა საფი, რომელიც რაფას ნაშიერთაგანი იყო.


text:
კიდევ მოხდა ბრძოლა გობში ფილისტიმელებთან; ელხანან იაყარე-ორეგიმის ძემ, ბეთლემელმა, განგმირა გეთელი გოლიათი, რომლის შუბის ტარი მქსოველთა ლილვისოდენა იყო.


text:
კიდევ მოხდა ბრძოლა გეთში; იყო იქ უზარმაზარი კაცი, რომელსაც ხელებზე და ფეხებზე ექვს-ექვსი თითი ება - სულ ოცდაოთხი. ისიც რაფას ნაშიერი იყო.


text:
წარმოთქვა დავითმა უფლისადმი ამ გალობის სიტყვები, რა დღესაც იხსნა უფალმა იგი ყველა მისი მტრისა და საულის ხელიდან.<br/>


text:
ღმერთი კლდეა ჩემი, სადაც შევეფარვი; ფარია ჩემი და რქაა<br/>ჩემი გადარჩენისა; სიმაღლე ჩემი და მისაქცეველი. ჩემო მხსნელო, შენ მიხსენი<br/>მოძალადისგან!


text:
ჩემს გასაჭირში შევღაღადე უფალს; ჩემს ღმერთს შევძახე და<br/>ისმინა თავის სასახლეში ჩემი ხმა და ჩემი ღაღადი მისწვდა მის ყურებს.


text:
შენ მიხსენი ჩემი მეამბოხე ხალხისაგან; შენ მინახავ ერების მთავრად. ხალხი, რომელსაც არ ვიცნობდი, მემსახურება.


text:
ხსნის გოდოლია თავისი მეფისთვის, მწყალობელია თავისი ცხებულისთვის, დავითისთვის და მისი მოდგმისთვის უკუნისამდე!


text:
ეს არის დავითის უკანასკნელი სიტყვები, რომელნიც წარმოთქვა დავითმა, იესეს ძემ, კაცმა, მაღლით დადგინებულმა, იაკობის ღვთის ცხებულმა და ისრაელის ტკბილხმიანმა მგალობელმა:<br/>


text:
მითხრა ისრაელის ღმერთმა, მელაპარაკა ისრაელის კლდე:<br/>მართალი კაცი იხელმწიფებს ხალხზე, ღვთის შიშით იხელმწიფებს.


text:
იქნება იგი როგორც დილის ნათელი მზის ამოსვლისას, უღრუბლო<br/>დილა, როგორც წვიმის შემდეგ მიწიდან ამობრწყინვებული ბალახი.


text:
განა ასეთი არ არის ჩემი სახლი უფლის წინაშე? რადგან მან<br/>დამიდო საუკუნო აღთქმა, ყოველმხრივ გაწყობილი და დაურღვეველი. განა მისგან<br/>არ აღმოცენდება ყოველი ჩემი გამარჯვება და ყოველი ჩემი ნატვრა?


text:
აჰა, დავითის მოყმეთა სახელები: იოშებ-ბაშებეთ<br/>თახქემონელი, ეტლოსანთა მეთაური, რომელმაც მოუქნია შუბი რვაას კაცს და ერთ<br/>ჯერზე დახოცა.


text:
მას შემდეგ ელიაზარი, ძე დოდოსი, ახოხის ძისა, ერთ-ერთი იმ სამ მოყმეთაგანი, რომელნიც ახლდნენ დავითს, როცა ლანძღვა დაუწყეს ფილისტიმელებს და საბრძოლველად შეიკრიბნენ, ისრაელი კი უკან იხევდა.


text:
შეიმართა იგი და მუსრავდა ფილისტიმელებს, ვიდრე მარჯვენა<br/>ხელი არ დაუბუჟდა და მახვილის ვადას არ მიეწება. დიდი ხსნა მოიტანა იმ დღეს<br/>უფალმა. მხოლოდ ნადავლისთვის გაჰყვა მას ხალხი უკან.


text:
მის შემდეგ: შამა აგეს ძე, ჰარარიელი. როცა საომრად შეიყარნენ ფილისტიმელები (იყო იქ ყანის ნაკვეთი, სადაც ცერცვი ეთესა) და უკუიქცა ხალხი ფილისტიმელთაგან,<br/>


text:
ჩამოვიდნენ ეს სამნი ოცდაათი მეთაურიდან და მივიდნენ დავითთან ყადულამის გამოქვაბულში მკის დროს. ხოლო ფილისტიმელთა ურდოები რეფაიმის ველზე იყვნენ დაბანაკებულნი.


text:
გაარღვია ამ სამმა მოყმემ ფილისტიმელთა ბანაკი, ამოიღეს წყალი ბეთლემის ჭიდან, კარიბჭესთან რომ არის, წამოიღეს და მოუტანეს დავითს, მაგრამ მან არ ინდომა მისი დალევა და უფალს დაუღვარა.


text:
თქვა: შორს იყოს ჩემგან, უფალო, ასეთი საქმე! ნუმც დამელიოს ამ ვაჟკაცთა სისხლი, თავის გასაწირად რომ წავიდნენ! არ ინდომა დავითმა წყლის დალევა. ასე მოიქცა ეს სამი მოყმე.


text:
აბიშაი, იოაბის ძმა, ცერუიას ძე, ამ სამთა უფროსი იყო. სამას კაცს მოუქნია შუბი და განგმირა. მას ჰქონდა მეტი სახელი ამ სამში.


text:
ბენაიაჰუ იეჰოიადაყის ძე, დაუღალავი ვაჟკაცი კაბცეელიდან. მან დაამარცხა ორი მოაბელი ლომკაცი; ის ჩავიდა ორმოში და მოკლა ლომი თოვლიან დღეს.


text:
მანვე მოკლა ერთი ეგვიპტელი კაცი, საშინელი შესახედავი. შუბი ეჭირა ხელში ეგვიპტელს. ჩაუხტა კეტით, ხელიდან გამოსტაცა შუბი ეგვიპტელს და მისივე შუბით განგმირა.<br/>


text:
ოცდაათიდან გამოირჩეოდა, თუმცა იმ პირველ სამს ვერ ეტოლებოდა. თავის მცველთა მეთაურად დანიშნა იგი დავითმა.


text:
კვლავ აღიგზნო უფლის რისხვა ისრაელზე და წააქეზა მან დავითი მათ წინააღმდეგ და ათქმევინა: წადი, აღრიცხე ისრაელი და იუდა.<br/>


text:
უთხრა მეფემ იოაბს, თავის ჯარის სარდალს: შემოიარე ისრაელის ყველა შტო დანიდან ბერშებამდე და აღრიცხე ხალხი, რომ ვიცოდე ხალხის რიცხვი.


text:
უთხრა იოაბმა მეფეს: უფალმა, შენმა ღმერთმა შეჰმატოს ერს<br/>ერთი ამდენი და კიდევ ასჯერ მეტი, და ამის მომსწრე გახადოს მეფე-ბატონი.<br/>მაგრამ რად ინება მეფე-ბატონმა ეს საქმე?


text:
იძალა მეფის სიტყვამ იოაბზე და ჯარის სარდლებზე და<br/>გავიდნენ მეფისგან იოაბი და ჯარის სარდლები ხალხის, ისრაელის, აღსარიცხად.


text:
გავიდნენ იორდანეს გაღმა და ყაროყერში დაიბანაკეს,<br/>ქალაქის მარჯვნივ, გადის ხეობაში რომ მდებანეობს, იაყზერის პირდაპირ.


text:
მერე მივიდნენ გალაადში და თახთიმ-ხოდშის მხარეში, აქედან<br/>წავიდნენ დან-იაყანში და ციდონის მიდამოებში.


text:
მივიდნენ ტიროსის ციხე-სიმაგრესთან და მოიარეს ხივიმლთა<br/>და ქანაანელთა ყველა ქალაქი და გადავიდნენ იუდას სამხრით, ბერშებაში.


text:
მიართვა იოაბმა მეფეს ხალხის აღრიცხვის წიგნი და აღმოჩნდა ისრაელში რვაასი ათასი მებრძოლი, მახვილის მაშიშვლებელი, და იუდაში ხუთასი ათასი კაცი.


text:
გულმა დაჰკრა დავითს მას შემდეგ, რაც აღრიცხა ერი. უთხრა<br/>დავითმა უფალს: დიდად შევცოდე, ეს რომ გავაკეთე. ახლა მიუტევე, უფალო,<br/>შეცოდება შენს მორჩილს, რადგან უგუნურად მოვიქეცი.


text:
წადი და უთხარი დავითს, ასე ამბობს-თქო უფალი: სამ სასჯელს შემოგთავაზებ; ერთ-ერთი აირჩიე, რომ დაგსაჯო.


text:
მივიდა გადი დავითთან და გამოუცხადა ეს ამბავი: რა გიჯობს, შვიდწლიანი შიმშილი შენს ქვეყანაშა, სამი თვის ლტოლვილება შენი მტრებისგან და მათგან შენი დევნა, თუ შავი ჭირი სამ დღეს შენს ქვეყანაში? ახლა იფიქრე და ასწონ-დასწონე, რა პასუხი მივუტანო ჩემს გამომგზავნელს.


text:
უთხრა დავითმა გადს: მეტისმეტად დამწუხრებული ვარ, მაგრამ მიჯობს უფლის ხელში ჩავვარდე, რადგან დიდია მისი მოწყალება. ოღონდ კაცის ხელში ნუ ჩავვარდები.


text:
მოავლინა უფალმა შავი ჭირი ისრაელში იმ დღიდან დათქმულ დრომდე. და გაწყდა დანიდან ბერშებამდე სამოცდაათი ათასი კაცი.


text:
გაიწოდა ხელი ანგელოზმა იერუსალიმისკენ მის შესამუსვრელად, მაგრამ უფალმა აკმარა უბედურება და უთხრა ხალხის შემმუსვრელ ანგელოზს: კმარა! ახლა უკან წაიღე ხელი. ორნა იებუსეველის კალოსთან იდგა უფლის ანგელოზი.


text:
უთხრა დავითმა უფალს ხალხის გამწყვეტი ანგელოზის დანახვისას: აჰა, მე კი შევცოდე და დავაშავე, მაგრამ ამ ცხვრებმა რა გააკეთეს? ჩემზე და მამაჩემის სახლზე იყოს შენი ხელი!


text:
მოვიდა დავითთან გადი იმავე დღეს და უთხრა: წადი და აღუმართე უფალს სამსხვერპლო ორნა იებუსეველის კალოზე.


text:
გამოიხედა ორნამ და დაინახა მისკენ მომავალი მეფე და მისი მორჩილნი. გამოვიდა ორნა და მდაბლად თაყვანისცა მეფეს.<br/>


text:
თქვა ორნამ: რისთვის მოსულა მეფე-ბატონი თავის მორჩილთან? უთხრა დავითმა: შენგან კალოს საყიდლად და უფლის სამსხვერპლოს ასაშენებლად, რათა განერიდოს ხალხს ჟამი.


text:
უთხრა ორნამ დავითს: აიღოს და აღავლინოს მეფე-ბატონმა, რაც ენებოს. აჰა, ხარები აღსავლენად, აჰა, კევრი და ხარის უღელი შეშად.


text:
უთხრა მეფემ ორნას: არა, საფასურით უნდა ვიყიდო შენგან; ვერ შევწირავ უფალს, ჩემს ღმერთს, მუქთ აღსავლენს. იყიდა მეფემ კალო და ხარები ორმოცდაათ შეკელ ვერცხლად.


text:
აუგო დავითმა იქ უფალს სამსხვერპლო, აღავლინა აღსავლენი და სამადლობელი მსხვერპლი. შეიწყალა უფალმა ქვეყანა და განერიდან ჟამი ისრაელს.


text:
უთხრეს მისმა მორჩილებმა: გამოუძებნონ ჩვენს მეფე-ბატონს ახალგაზრდა ქალწული ქალი, რომ წარდგეს მეფის წინაშე, უვლიდეს მას და გვერდში უწვებოდეს. მაშინ გათბება ჩვენი მეფე-ბატონი.


text:
ძალზე ლამაზი იყო ყმაწვილი ქალი, უვლიდა მეფეს და<br/>ემსახურებოდა მას; მაგრამ მეფე არ მიჰკარებია ქალს.


text:
გამედიდურდა ადონია, ხაგითის შვილი, და ასე ამბობდა: მე<br/>უნდა ვიმეფო! გაიჩინა ეტლი და მხედრები, და ორმოცდაათი მალემსრბოლი.


text:
არასოდეს უსაყვედურნია მამამისს, ასე რატომ იქცევიო. -<br/>თანაც თვალტანადი ყმაწვილი იყო ადონია, აბესალომის შემდეგ ეყოლა იგი<br/>დედამისს.


text:
იოაბთან, ცერუიას ძესთან, და აბიათარ მღვდელთან ჰქონდა<br/>საქმე დაჭერილი და ისინი ეხმარებოდნენ ადონიას.


text:
ცადოკ მღვდელი, ბენაია იეჰოიადაყის ძე, ნათან<br/>წინასწარმეტყველი, შიმყი, რეყი და დავითის მამაცი ხალხი მხარს არ უჭერდნენ<br/>ადონიას.


text:
დახოცა ადონიამ ცხვრები, ხარები, ნასუქალი მოზვრები ზოხელეთის ქვასთან, ყენ-როგელის მახლობლად რომ არის, და მოიწვია თავისი ძმები, უფლისწულები და იუდაელი კაცები, მეფის მორჩილნი.


text:
უთხრა ნათანმა ბათშებაყს, სოლომონის დედას: გაიგე, რომ გამეფდა ადონია, ხაგითის შვილი, ჩვენმა პატრონმა დავითმა კი არაფერი იცის?<br/>


text:
წადი, დავით მეფესთან, შედი და უთხარი: განა შენ არ<br/>იყავი, მეფევ-ბატონო, რომ შემომფიცე შენს მორჩილს: შენი ვაჟი სოლომონი<br/>იმეფებსო ჩემს შემდეგ, ის დაჯდებაო ჩემს ტახტზე. მაშ, რატომ გამეფდა<br/>ადონია?


text:
მიუგო: ჩემო ბატონო, ხომ შეჰფიცე შენს მობჩილს უფლის,<br/>შენი ღმერთის სახელით, სოლომონი, შენი ვაჟი, გამეფდებაო ჩემს შემდეგ და<br/>დაჯდებაო ჩემს ტახტზე.


text:
მრავლად დახოცა ხარები, ნასუქალი მოზვრები და ცხვრები, მოიწვია ყველა უფლისწული, აბიათარ მღვდელი, მხედართმთავარი იოაბი; შენი მორჩილი სოლომონი კი არ მოუწვევია.


text:
შენსკენაა მთელი ისრაელის თვალი, მეფე-ბატონო, რომ<br/>გამოუცხადო, თუ ვინ ავა მეფე-ბატონის ტახტზე შენს შემდეგ.


text:
რადგან ჩამოვიდა დღეს, მრავლად დახოცა ხარები, ნასუქალი<br/>მოზვრები და ცხვარი და მოიწვია ყველა უფლისწული, ჯარის სარდლები, აბიათარ<br/>მღვდელი. ახლა იქ არიან და ჭამენ და სვამენ მის წინაშე. გაჰყვირიან:<br/>იცოცხლოს მეფე ადონიამ!


text:
არ მივუწვევივარ არც მე, შენი მორჩილი, არც ცადოკ<br/>მღვდელი, არც ბენაია იეჰოიადაყის ძე, და არც სოლომონი, შენი მორჩილი.


text:
თუ მეფე-ბატონისგან მოდის ეს ბრძანება, რატომ არ<br/>გამაგებინე შენს მორჩილს, ვინ უნდა დაჯდეს მეფე-ბატონის ტახტზე მის შემდეგ?


text:
რომ როგორც შემოგფიცე უფლის, ისრაელის ღვთის სახელით,<br/>შენი ვაჟი სოლომონი გამეფდება-მეთქი ჩემს შემდეგ და ის დაჯდება-მეთქი ჩემს<br/>ტახტზე ჩემს ნაცვლად, ასე გავაკეთებ დღეს.


text:
მიწამდე დახარა თავი ბათშებაყმა, თაყვანისცა მეფეს და უთხრა: იცოცხლოს ჩემმა პატრონმა, მეფე დავითმა, უკუნისამდე.<br/>


text:
თქვა მეფე დავითმა: დამიძახეთ ცადოკ მღვდელს, ნათან<br/>წინასწარმეტყველს, და ბენაია იეჰოიადაყის ძეს. ისინიც წარსდგნენ მეფის<br/>წინაშე.


text:
უთხრა მათ მეფემ: იახლეთ თქვენი ბატონის მორჩილნი, შესვით<br/>ჩემი შვილი სოლმონი ჩემს ჯორზე და გიხონში ჩაიყვანეთ.


text:
აქ სცხონ იგი ისრაელის მეფედ ცადოკ მღვდელმა და ნათან<br/>წინასწარმეტყველმა. მერე ჰკარით ბუკს და გამოაცხადეთ: იცოცხლოს მეფე<br/>სოლომონმა!


text:
მერე ამოჰყევით მას, მოვა და დაჯდება ჩემს ტახტზე და<br/>იმეფებს ჩემს ნაცვლად. ის დავნიშნე მე ისრაელისა და იუდას მთავრად.


text:
მიუგო ბენაია იეჰოიადაყის ძემ მეფეს და უთხრა: ამინ!<br/>ასევე თქვას უფალმა, ჩემი მეფე-ბატონის ღმერთმა.


text:
როგორც ჩემს მეფე-ბატონთან იყო უფალი, ასევე იყო<br/>სოლომონთანაც. ჩემი მეფე-ბატონის, დავითის ტახტზე მეტად აღამაღლოს მისი<br/>ტახტი.


text:
ჩავიდნენ ცადოკ მღვდელი, ნათან წინასწარმეტყველი, ბენაია<br/>იეჰოიადაყის ძე, ქერეთელნი და ფელეთელნი, შესვეს სოლომონ მეფე დავითის<br/>ჯორზე და გიხონისკენ წაიყვანეს.


text:
გამოიტანა ცადოკ მღვდელმა კარვიდან რქით ზეთი და სცხო<br/>სოლომონს. ჰკრეს ბუკს და დაიძახა მთელმა ხალხმა: იცოცხლოს მეფე სოლომონმა!


text:
უკან ამოჰყვა მთელი ხალხი, სტვირს უკრავდა ხალხი და<br/>ხარობდა დიდი სიხარულით, მიწა იპობოდა მათი ყიჟინისგან.


text:
ის იყო მორჩნენ პურობას ადონია და მისი სტუმრები, რომ მოესმათ ეს ყიჟინა. გაიგონა იოაბმა ბუკის ხმა და თქვა: რამ აახმაურა ქალაქი?<br/>


text:
არ დაემთავრებინა ლაპარაკი, რომ მოვიდა იონათანი, აბიათარ<br/>მღვდლის შვილი. თქვა ადონიამ: მოდი, რადგან ვაჟკაცი კაცი ხარ და კარგი<br/>ამბავი მოგაქვს.


text:
გააყოლა მას მეფემ ცადოკ მღვდელი, ნათან<br/>წინასწარმეტყველი, ბენაია იეჰოიადაყის ძე, ქერეთელები და ფელეთელები და<br/>შესვეს იგი მეფის ჯორზე.


text:
მეფედ სცხეს გიხონში ცადოკ მღვდელმა და ნათან<br/>წინასწარმეტყველმა. გამხიარულვმულნი ამოვიდნენ იქიდან და შეიძრა ქალაქი. ეს<br/>ხმა იყო, თქვენ რომ გაიგონეთ.


text:
მივიდნენ კიდეც და მიულოცეს მეფის მორჩილებმა ჩვენს<br/>მეფე-ბატონს, დავითს, და უთხრეს: შენს სახელზე მეტად შეამკოს უფალმა<br/>სოლომონის სახელი და შენს ტახტზე მეტად განადიდოს მისი ტახტი. ქედი მოიხარა<br/>საწოლზე მეფემ.


text:
ასე თქვა კიდეც მეფემ: კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი<br/>ისრაელისა, რომელმაც მომცა დღეს თვალხილულს ჩემი ტახტის მემკვიდრე და<br/>თვალით მახილვინა.


text:
შეატყობინეს სოლომონს: აჰა, შეეშინდაო ადონიას მეფე<br/>სოლომონის, სამსხვერპლოს რქებს მოეჭიდა და ამბობსო: შემომფიცოს დღეს მეფე<br/>სოლომონმა რომ მახვილით არ მოკლავს თავის მორჩილს.


text:
თქვა სოლომონმა: თუ წრფელად მოიქცევა მისი თმის ერთი<br/>ღერიც არ დავარდება მიწაზე; მაგრამ თუ მზაკვრობა გაივლო გულში, მოკვდება.


text:
გაგზავნა სოლომონმა ხალხი და ჩამოიყვანეს იგი<br/>სამსხვერპლოდან. მივიდა და თაყვანისცა მეფე სოლომონს. უთხრა სოლომონმა:<br/>წადი სახლში.


text:
აღუსრულე ვალი უფალს, შენს ღმერთს: იარე მის გზაზე,<br/>დაიცავი მისი წესები, მისი მცნებანი, მისი სამართალი, მისი მოწმობანი,<br/>როგორც სწერია მოსეს რჯულში, რომ ხელი მოგემართოს ყველაფერში, რასაც<br/>გააკეთებ, და ყველგან, საითკენაც პირს მიაბრუნებ.


text:
რომ აღასრულოს უფალმა ჩემზე ნათქვამი თავისი სიტყვა: თუ<br/>შენი შვილები დაიცავენ ჩემს გზას და ივლიან ჩემს წინაშე ჭეშმარიტებით და<br/>მთელი გულითა და სულით, არ დაგელევაო კაცი ისრაელის ტახტზე.


text:
შენც იცი, რა გამიკეთა იოაბ ცერუიას ძემ, რა გაუკეთა<br/>ისრაელის ლაშქრის ორ სარდალს - აბნერ ნერის ძეს და ყამასა იეთერის ძეს;<br/>როგორ დახოცა ისინი და მშვიდობის დროს ბრძოლის სისხლი დაღვარა; ბრძოლის<br/>სისხლი მოიცხო სარტყელზე და ფეხსამოსზე.


text:
ბარზილაი გალაადელის შვილებს წყალობა მიაგე,<br/>თანამეინახეებად გყავდეს სუფრაზე, რადგან ახლობლობა ჰქონდათ ჩემთან, როცა<br/>შენს ძმას აბესალომს გავურბოდი.


text:
აჰა, შენთან არის შიმყი გერას ძე, ბენიამინიანი,<br/>ბახურიმიდან; ის იყო, რომ მწარედ მწყევლიდა, როცა მახანაიმში მივდიოდი.<br/>იორდანეზე ჩამოვიდა ჩემს შესახვედრად და მეც უფლის სახელით შევფიცე,<br/>მახვილით არ მოგკლავ-მეთქი.


text:
შენ ნუ გაამართლებ, რადგან ბრძენი კაცი ხარ და იცი, როგორ უნდა მოექცე, რომ სისხლიანი ჭაღარით ჩაიყვანო შავეთში.


text:
ხანი დავითის მეფობისა ისრაელზე იყო ორმოცი წელი, ხებრონში შვიდ წელს მეფობდა, იერუსალიმში - ოცდაცამეტ წელს.<br/>


text:
მივიდა ადონია, ხაგითის შვილი, ბათშებაყთან, სოლომონის<br/>დედასთან. უთხრა ქალმა: სამშვიდობოდა ხარ მოსული? მიუგო: სამშვიდობოდ.


text:
თქვა: შენ იცი, რომ ჩემი იყო მეფობა, და მე შემომყურებდა<br/>მთელი ისრაელი, რომ მეფე გავმხდარიყავი. მაგრამ წამივიდა მეფობა და ჩემს<br/>ძმას ერგო, რადგან უფლისგან ჰქონდა მიცემული.


text:
მივიდა ბათშებაყი მეფე სოლომონთან, რომ ადონიაზე დალაპარაკებოდა. წარდგა მეფე მის შესახვედრად და თაყვანისცა მას, და დაჯდა თავის ტახტზე. მეფის დედასაც დაუდგეს ტახტი და მის მხარმარჯვნივ დაჯდა იგი.


text:
უთხრა: ერთი მცირე სათხოვარი მაქვს შენთან, ნე<br/>გამაწბილებ. უთხრა მეფემ: მთხოვე, დედაჩემო, რადგან არ გაგაწბილებ.


text:
მიუგო მეფე სოლომონმა თავის დედას და უთხრა: რად მოითხოვ<br/>ადონიასთვის აბიშაგ შუნამელს? ბარემ მეფობაც მოითხოვე მისთვის, რაკი ჩემი<br/>უფროსი ძმაა; მისთვის, აბიათარ მღვდლისთვის და იოაბ ცერუიას ძისთვის!


text:
დაიფიცა მეფე სოლომონმა უფალი და თქვა: ასე და ასე მიყოს<br/>უფალმა, და უარესიც დამმართოს, თუ თავის საუბედუროდ არ ეთქვას ეს სიტყვა<br/>ადონიას!


text:
ვფიცავ უფალს, რომელმაც განმამტკიცა და დამსვა მამაჩემის<br/>ტახტზე, რომელმაც სახლი ამიშენა დაპირებისამებრ, რომ დღესვე მოკვდება<br/>ადონია.


text:
აბიათარ მღვდელს კი უთხრა მეფემ: ყანათოთს წადი, შენს<br/>მამულში. სიკვდილის ღირსი ხარ, მაგრამ დღეს არ მოგკლავ, რადგან შენ<br/>გიტარებია უფლის კიდობანი მამაჩემის, დავითის წინაშე და, ყველაფერს იტანდი,<br/>რასაც მამაჩემი იტანდა.


text:
მოკვეთა სოლომონმა აბიათარი უფლის მღვდლობიდან, რათა<br/>აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, რომელიც თქვა მან ელიას სახელზე სილოამში.


text:
მიუვიდა ხმა იოაბს და (რადგან იოაბი ადონიას მიემხრო და<br/>აბესალომს არ მიმხრობია) გაიქცა იოაბი უფლის კარვისკენ და სამსხვერპლოს<br/>რქებს მოეჭიდა.


text:
შეატყობინეს მეფე სოლომონს, უფლის კარვისკნ გაიქცაო იოაბი<br/>და, აჰა, სამსხვერპლოსთან დგასო. გაგზავნა სოლომონმა ბენაია იეჰოიადაყის ძე<br/>და დააბარა: მიდი, მოკალი!


text:
მივიდა ბენაია უფლის კარავთან და უთხრა: გამოდი, ასე<br/>ბრძანა მეფემ. მიუგო: არა, აქ მოვკვდები. მიუტანა ბენაიამ მეფეს ამბავი,<br/>ასე თქვაო იოაბმა.


text:
უთხრა მეფემ: ისე გააკეთე, როგორც თავად თქვა; მოკალი და დამარხე. ამით მომრეცხავ მეცა და მამაჩემის სახლსაც უბრალო სისხლს, იოაბმა რომ დაღვარა.<br/>


text:
უფალმა მის თავზევე მიაქციოს მისი სისხლი იმისივის, რომ<br/>მიუხდა ორ მასზე მართალ და კეთილ კაცს და მახვილით დახოცა მამაჩემის,<br/>დავითის უჩუმრდ აბნერ ნერის ძე, ისრაელის ჯარის სარდალი, და ყამასა იეთერის<br/>ძე, იუდას ჯარის სარდალი.


text:
მიექცეს მათი სისხლი იოაბის თავს და მისი შთამომავლების<br/>თავს უკუნისამდე, ხოლო დავითს, მის მთამომავლობას, მის სახლს და მის ტახტს<br/>მშვიდობა სთნდეს უფლისგან უკუნისამდე.


text:
დანიშნა მეფემ ბენაია იეჰოიადაყის ძე მის ადგილზე ჯარის<br/>სარდლად, ხოლო აბიათარის ადგილზე ცადოკ მღვდელი დაადგინა მეფემ.


text:
როგორც კი გახვალ და კედრონის ხევს გასცდები, იცოდე,<br/>სიკვდილი არ აგცდება. შენს თავზე იქნება შენი სისხლი.


text:
უთხრა შიმყიმ მეფეს: კეთილი. როგორც ბრძანა მეფე-ბატონმა,<br/>ისე მოიქცევა შენი მორჩილი. ცხოვრობდა შიმყი იერუსალიმში მრავალი ხანი.


text:
გავიდა სამი წელი და გაექცა შიმყის ორი მორჩილი აქიშ<br/>მაყაქას ძესთან, გათის მეფესთან. შეატყობინეს შიმყის, გათში არიანო შენი<br/>მორჩილნი.


text:
ადგა შიმყი და შეკაზმა სახედარი და წავიდა გათს აქიშთან<br/>თავის მორჩილთა საძებრად. წავიდა შიმყი და კიდეც მოიყვანა გათიდან თავისი<br/>მორჩილნი.


text:
დაიბარა მეფემ შიმყი და უთხრა: რომ დაგაფიცე უფლის<br/>სახელით და გაგაფრთხილე, თუ გახვედი და სადმე წასულხარ, იცოდე, სიკვდილი არ<br/>აგცდება-მეთქი, შენ მიპასუხე: კეთილი, მესმისო.


text:
კიდევ უთხრა მეფემ შიმყის: შენც კარგად იცი და შენმა<br/>გულმაც, რა ავკაცობა გაგიკეთებია დავითისთვის, მამაჩემისთვის. ახლა შენს<br/>თავზე მოაქცევს უფალი შენს ავკაცობას.


text:
უბრძანა მეფემ ბენაია იეჰოიადაყის ძეს. ისიც წავიდა და<br/>დაჰკრა შიმყის, და მოკვდა იგი. განმტკიცდა სამეფო სოლომონის ხელში.


text:
დაუმოყვრდა სოლომონი ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს და მოიყვანა ფარაონის ასული დავითის ქალაქში, ვიდრე დაასრულებდა თავის სახლს, უფლის სახლს და ზღუდეს იერუსალიმის გარშემო.<br/>


text:
ოღონდ ჯერ კიდევ ბორცვებზე სწირავდა ხალხი მსხვერპლს, რადგან საიმდროოდ ჯერ კიდევ არ იყო აშენებული სახლი უფლის სახელზე.


text:
შეიყვარა სოლომონმა უფალი, და მამამისის, დავითის წესზე<br/>დადიოდა, ოღონდ გორაკებზე სწირავდა მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს.


text:
წავიდა მეფე გაბაონს, რათა მსხვერპლი შეეწირა იქ, რადგან<br/>იქ იყო მთავარი გორაკი. ათასი სული აღსავლენი შესწირა მეფემ ამ<br/>სამსხვერპლოზე.


text:
უთხრა სოლომონმა: დიდად სწყალობდი შენს მორჩილს, მამაჩემს<br/>დავითს, რადგან ჭეშმარიტებით, სიმართლით და შენდამი წრფელი გულით დადიოდა<br/>იგი შენს წინაშე; შეუნარჩუნე კიდეც ეს დიდი წყალობა და მიეცი ვაჟი, რომელიც<br/>ზის დღეს მის ტახტზე.


text:
ახლა, უფალო, ღმერთო ჩემო, შენ გაამეფე მამაჩემის,<br/>დავითის ნაცვლად შენი მორჩილი, თუმცა უასაკო ყმაწვილი ვარ და არ ვიცი<br/>გამოსვლა და შესვლა.


text:
შენს რჩეულ ხალხშია შენი მორჩილი, მრავალრიცხოვან ხალხში,<br/>რომელიც არ დაითვლება და არც აღირიცხება სიმრავლის გამო.


text:
მიანიჭე შენს მორჩილს გამგები გული, რათა განაგოს შენი ერი, რომ სიკეთე გაარჩიოს ბოროტებისგან; რადგან ვის შეუძლია განაგოს შენი ერი, ესოდენ მრავალრიცხოვანი?


text:
უთხრა მას ღმერთმა: იმის გამო, რომ მთხოვე ეს და არ მოითხოვე შენთვის ხანგრძლივი სიცოცხლე, არ მოითხოვე სიმდიდრე, არ მოითხოვე შენი მტრების სული, არამედ გონიერება მთხოვე სამართლის გასაკითხავად.<br/>


text:
აჰა, მომინიჭებია შენთვის ბრძენი და გონიერი გული, ისე რომ შენი მსგავსი არც შენამდე ყოფილა სადმე და არც შენს შემდეგ გამოჩნდება შენი მსგავსი.


text:
რაც არ გითხოვია, იმასაც მოგცემ: სიმდიდრესაც, დიდებასაც,<br/>ისე რომ, ვიდრე ცოცხალ ხარ, არავინ იქნება მეფეთა შორის შენი მსგავსი.


text:
თუ ივლი ჩემს გზაზე, დაიცავ ჩემს წესებსა და ჩემს<br/>ბრძანებებს, როგორც მამაშენი დავითი დადიოდა, დღეგრძელს გაგხდი.


text:
გაეღვიძა სოლომონს და, აჰა, ესეც სიზმარი. მივიდა<br/>იერუსალიმში და წარდგა უფლის აღთქმის კიდობნის წინაშე. აღავლინა აღსავლენი<br/>და შესწირა სამადლობელი მსხვერპლი. მერე ლხინი გაუმართა თავის მორჩილთ.


text:
თქვა ერთმა ქალმა: მომიტევე, ბატონო! მე და ეს ქალი ერთ<br/>სახლში ვცხოვრობთ, ამ სახლში ვიმშობიარე მის თვალწინ.


text:
ჩემი მშობიარობის მესამე დღეს შვა ამ ქალმაც; ერთად<br/>ვიყავით, უცხო არავინ ყოფილა ჩვენთან სახლში. მხოლოდ ჩვენ ორნი ვიყავით<br/>სახლში.


text:
ადგა შუაღამისას, აიყვანა ჩემი ბავშვი ჩემი გვერდიდან,<br/>ეძინა შენს მორჩილს, და თავის უბეში ჩაიწვინა, ხოლო თავისი მკვდარი ბავშვი<br/>მე ჩამიწვინა უბეში.


text:
ავდექი დილით, რომ ძუძუ მეწოვებინა ბავშვისთვის და, აჰა, მკვდარი დამხვდა. კარგად დავაკვირდი დილით და მივხვდი, რომ ის ბავშვი არ იყო: ჩემი შვილი, რომელიც მე ვშობე.<br/>


text:
თქვა მეორე ქალმა: არა! ცოცხალია ჩემი შვილი, შენი შვილია<br/>მკვდარი! ეს კი ამბობდა: არა! შენი შვილია მკვდარი, ჩემი შვილი ცოცხალი!<br/>ასე ლაპარაკობდნენ მეფის წინაშე.


text:
თქვა მეფემ: ეს ამბობს, ჩემი შვილიაო ცოცხალი; შენი შვილი<br/>მკვდარიო. მეორე ამბობს: არა, შენი შვილია მკვდარი, ჩემი შვილიაო ცოცხალი.


text:
თქვა მეფემ: ორად გაჭერით ცოცხალი ბავშვი, ერთი ნახევარი<br/>ერთ ქალს მიეცით, მეორე ნახევარი - მეორე ქალს.


text:
უთხრა ქალმა, ცოცხალი ბავშვის დედამ, მეფეს, რადგან<br/>გულ-ღვიძლი დაეწვა თავისი შვილის გამთო: ოჰ, ჩემო ბატონო! ოღონდ ნუ მოკლავთ<br/>და მიეცით მაგას ცოცხალი ბავშვი! მეორე ამბობდა: ნურც მე მერგება, ნურც<br/>შენ. გაჭერით!


text:
გაიგო მთელმა ისრაელმა განაჩენის ამბავი, მეფემ რომ<br/>გამოიტანა, და შეეშინდათ მეფისა, რადგან დაინახეს, რომ ღვთის სიბრძნე იყო<br/>მასში სამართლის გასაჩენად.


text:
თორმეტი მოურავი ჰყავდა სოლომონს მთელს ისრაელში. ისინი<br/>ამარაგებდნენ სარჩოთი მეფესა და მის სახლს; თითოეულს წელიწადში ერთი თვის<br/>მანძილზე უნდა ეზიდნა სარჩო.


text:
ბაყანა ახილუდის ძე თაყანაქში, მეგიდოში და მთელს ბეთ-შეანში, ცართანასთან რომ არის, იზრეყელის ქვემოთ, ბეთ-შეანიდან ვიდრე აბელ-მეხოლამდე და იაკმეყანის გაღმა მხარემდე.


text:
ბენ-გებერი გალაადის რამოთში; მისი იყო იაირ მენამეს ძის დაბები გალაადში; მისი იყო არგობის მხარე ბაშანში, სამოცი დიდი ქალაქი, გალავნიანი და სპილენძის ურდულებიანი.<br/>


text:
გებერ ურის ძე გალაადის ქვეყანაში, სიხონის, ამორეველთა მეფის, ქვეყანაში და ოგის, ბაშანის მეფის ქვეყანაში. თითო მოურავი თითო ქვეყანაში.


text:
ეპყრა სოლომონს ყველა სამეფო მდინარიდან ფილისტიმელთა ქვეყნამდე და ეგვიპტის საზღვრებამდე. მოართმევდნენ ხოლმე ძღვენს და ემორჩილებოდნენ სოლომონს მთელი მისი სიცოცხლე.


text:
ეს იყო სოლომონის ყოველდღიური სარჩო: ოცდაათი ქორი<br/>გამტკიცული ფქვილი და სამოცი ქორი სადაგი ფქვილი;


text:
ათი ნასუქალი ხარი და ათი ნაიალაღარი ხარი, ასი ცხვარი<br/>გარდა ნანადირევი ირმებისა, ქურციკებისა, ჯეირნებისა და გამოკვებილი<br/>ბატებისა.


text:
ეს იმიტომ, რომ ბატონობდა იგი მთელს მდინარის გამოღმა<br/>მხარეზე თიფსახიდან ვიდრე ღაზამდე, და მდინარის გამოღმა ყველა მეფეზე, და<br/>ზავი ჰქონდა ყველა ქვეყნებთან ირგვლივ.


text:
უშიშრად ისხდა სოლომონის დროს იუდა და ისრაელი, თითოეული თავის ვენახის ძირას და თავისი ლეღვის ძირას დანიდან ვიდრე ბერშებამდე.<br/>


text:
ამარაგებდნენ ის მოურავები თითოეული თავის განკუთვნილ<br/>თვეში მეფე სოლომონს და მეფე სოლომონის სუფრის ყველა მეინახეს, თითოეული<br/>თავის განკუთვნილ თვეში, და არაფერს აკლებდნენ.


text:
ყველა ადამიანზე ბრძენი იყო იგი, ეთან ეზრახელზე,<br/>ჰემანზე, ქალქალაზე, დარდა მახოლის ძეზე, და განითქვა მისი სახელი ყველა<br/>ხალხში, ვინც კი ირგვლივ იყო.


text:
ლაპარაკობდა ხეებზე ლიბანის ნაძვიდან დაწყებული ეზობამდე,<br/>კედელზე რომ მიცოცავს; ლაპარაკობდა ცხოველებზე და ფრინველებზე,<br/>ქვეწარმავლებზე და თევზებზე.


text:
მოდიოდნენ ყველა მოდგმის ხალხისგან სოლომონის სიბრძნის<br/>მოსასმენად და ქვეყნის ყველა მეფისგან, ვისაც კი სმენოდა მისი სიბრძნის<br/>ამბავი.


text:
გაგზავნა ხირამმა, ტიროსის მეფემ, თავისი მორჩილნი სოლომონთან, რადგან გაიგო, რომ იგი სცხეს მეფედ მამამისის ნაცვლად. ხოლო ხირამი დავითის მოყვარული იყო ყოველთვის.<br/>


text:
შენ იცი, რომ ვერ შესძლო მამაჩემმა დავითმა, აეშენებინა<br/>სახლი უფლის, თავისი ღვთის სახელზე, რადგან მტერი ეხვია გარშემო, ვიდრე<br/>უფალმა ფეხის ტერფით არ დაათრგუნინა ისინი.


text:
ახლა კი ჩამომიგდო ირგვლივ მშვიდობა უფალმა, ჩემმა<br/>ღმერთმა; აღარ მყავს მოწინააღმდეგე და არც ფათერაკი მელის რაიმე.


text:
აჰა, და ვფიქრობ ავაშენო სახლი უფლის, ჩემი ღმერთის<br/>სახელზე, როგორც ნათქვამი აქვს მამაჩემისთვის უფალს: შენი ვაჟიშვილი, ვისაც<br/>შენს ნაცვლად ტახტზე დავსვამ, ის ამიშენებსო ჩემს სახელზე სახლს.


text:
ახლა ბრძანე, რომ კედარის ხეები მომიჭრან ლიბანში; ჩემი<br/>მორჩილნი შენს მორჩილებთან ერთად იქნებიან; მე მოგცემ შენს მორჩილთა<br/>გასამრჯელოს, რამდენსაც მეტყვი, რადგან შენ იცი, რომ ციდონელებივით ჩვენში<br/>ტყეს ვერვინ ჩეხავს.


text:
როცა გაიგო ხირამმა სოლომონის სიტყვები, დიდად გაიხარა და<br/>თქვა: აწ კურთხეულ იყოს უფალი, რომელმაც მისცა დავითს ბრძენი შვილი და<br/>ამდენი ხალხის განმგებლად დაადგინა.


text:
შეუთვალა ხირამმა სოლომონს: მოვისმინე, რაც შემომითვალე;<br/>ყველაფერს შეგისრულებ, რაც კი კედარისა და კვიპაროსის ხეების გამო ისურვე.


text:
ჩემი მორჩილნი ჩამოზიდავენ ლიბანიდან ზღვამდე, და ტივებად გავუშვებ ზღვით იმ ადგილამდე, რომელსაც დამითქვამ; იქ დავშლით და წაიღებ. ოღონდ შენ შემისრულე სურვილი: სარჩოთი მომიმარაგე სახლი.


text:
ხოლო სოლომონი უგზავნიდა ხირამს ოცი ათას ქორ ხორბალს მის სახლის სარჩოდ და ოც ქორ გაწმენდილ ზეთს. ამას უგზავნიდა სოლომონი ხირამს წლიდან წლამდე.


text:
მიჰმადლა უფალმა სიბრძნე სოლომონს დაპირებისამებრ. მშვიდობა იყო ხირამსა და სოლომონს შორის და კავშირი ჰქონდათ შეკრული ერთმანეთთან.


text:
გზავნიდა მათ ლიბანში, თვეში ათი ათას კაცს მორიგეობით.<br/>ერთ თვეს ლიბანში იყვნენ, ორ თვეს თავთავის სახლებში. ადონირამი განაგებდა<br/>ბეგარას.


text:
გარდა სამი ათას სამასი თავკაცისა, რომელნიც სამუშაოებზე ჰყავდა მიჩენილი სოლომონს და მომუშავეებს ზედამხედველობდნენ.


text:
სოლომონისა და ხირამის მშენებლები და გებალელები ჭრიდნენ<br/>და ამზადებდნენ ხესა და ქვებს სახლის ასაშენებლად.


text:
ისრაელიანთა ეგვიპტიდან გამოსვლის ოთხასმეოთხმოცე წელს, ისრაელზე სოლომონის მეფობის მეოთხე წელს, ზივის თვეში, ანუ მეორე თვეში, შეუდგა იგი უფლის სახლის შენებას.<br/>


text:
სახლი, რომელიც სოლომონმა აუშენა უფალს, სიგრძით სამოცი წყრთა იყო, სიგანით - ოცი წყრთა, სიმაღლით - ოცდაათი წყრთა.


text:
სტოა ტაძრის წინ სიგრძით ოცი წყრთა იყო, ტაძრის სიგანის<br/>შესაბამისად, ხოლო სიგანე - ათი წყრთა, სახლის წინ.


text:
მიუშენა სახლის კედელს სართულები სახლის კედლების<br/>ირგვლივ, ტაძრისა და დაბირის ირგვლივ; მიუშენა შრამელები ირგვლივ.


text:
ქვედა სართული ხუთი წყრთა იყო სიგანით, შუა - ექვსი წყრთა<br/>სიგანით, ხოლო მესამე - შვიდი წყრთა სიგანით, რადგან სახლს ირგვლივ შვერილი<br/>კოჭები ჰქონდა გარედან დატანებული, რომ სახლის კედლებს ხარაჩო არ<br/>მიჰკარებოდა.


text:
როცა სახლი შენდებოდა, ზოდებად მოჭრილი ქვით შენდებოდა;<br/>არც ჩაქუჩის, არც კვერის და არცერთი რკინის იარაღის ხმა არ გაღებულა სახლში<br/>მისი შენებისას.


text:
შუა სართულზე ასასვლელი სახლს მარჯვენა ფრთაზე ჰქონდა.<br/>დახვეული კიბით ადიოდნენ შუა სართულ ზე, და შუა სართულიდან - მესამეზე.


text:
მაგრამ თუ ივლი ჩემს წესზე და ჩემს სამართალს გააჩენ, თუ დაიცავ და გაჰყვები ჩემს ნაბრძანევს, მაშინ შეგისრულებ სიტყვას, რომელიც დავითს, მამაშენს ვუთხარი -


text:
კედარის ფიცრები ააკრა სახლის შიდა კედლებს იატაკიდან<br/>ჭერამდე; ჭერი შიგნიდან ხით მოაპირკეთა და სახლის იატაკზე კვიპაროსის<br/>ფიცრები დააგო.


text:
სახლის კიდეებიდან ოც წყრთაზე ააკრა კედარის ფიცრები იატაკიდან ჭერამდე და განაკუთვნა იგი დაბირისთვის, წმიდათა წმიდისთვის.


text:
კედარის ფიცრებზე სახლის შიგნით კიტრები და გაშლილი<br/>ყვავილები იყო ამოჩუქურთმებული; ყველა ფერი კედარისგან იყო, ქვა არ ჩანდა.


text:
დაბირის სიგრძე ოცი წყრთა იყო, სიგანეც ოცი წყრთა,<br/>სიმაღლეც ოცი წყრთა. წმიდა ოქროთი დაფერა იგი, ოქროთვე დაფერა კედარის<br/>სამსხვერპლო.


text:
დაფერა შიგნიდან სახლი წმიდა ოქროთი სოლომონმა, გადაჭიმა ოქროს ჯაჭვები დაბირის წინ, რომელიც ოქროთი დაფერა.<br/>


text:
მთელი სახლი ოქროთი დაფერა, მთლიანად მთელი სახლი, და<br/>მთელი სამსხვერპლო დაბირის წინ მდგარი, ოქროთი დაფერა.


text:
ერთი ფრთა ხუთი წყრთა ჰქონდა ქერუბიმს, მეორე ფრთაც ხუთი<br/>წყრთა. ათი წყრთა იყო ერთი ფრთის ბოლოდან მეორე ფრთის ბოლომდე.


text:
დადგა ქერუბიმები შიდა სახლის შუაგულში; გაშლილი ჰქონდათ<br/>ფრთები ქერუბიმებს; ერთი ქერუბიმის ფრთა ერთ კედელს სწვდებოდა, მეორე<br/>ქერუბიმის ფრთა - მეორე კედელს; ხოლო სახლის შუაგულისკენ მიმართული მათი<br/>ფრთები ერთმანეთს ეხებოდნენ.


text:
სახლის მთელს კედლებზე ირგვლივ - შიგნიდან და გარედან,<br/>ქერუბიმების, ფინიკის ხეებისა და გაშლილი ყვავილების გამოსახულებანი<br/>მოაჩუქურთმა.


text:
დაბირში შესასვლელად გააკეთა ზეთისხილის ხის კარედი, რომლის ჩარჩო და წყრთილები კედლის სიმაღის მეხუთედი იყო.<br/>


text:
ზეთისხილის ხის ორ კარედზე ქერუბიმები, ფინიკის ხეები და<br/>გაშლილი ყვავილები ამოაჩუქურთმა და ოქროთი დაფერა. მოაოქროვა ქერუბიმიც და<br/>ფინიკის ხეებიც.


text:
და კვიპაროსის ხის ორი კარედი. ერთი კარედის ორივე ფრთა<br/>ტრიალებდა, მეორე კარის ორივე გვერდიც ტრიალებდა.


text:
მეთერთმეტე წელს, ბულის თვეში, რომელიც არის მერვე თვე,<br/>გაასრულა სახლი ყოველი წესისა და რიგის მიხედვით. შვიდ წელიწადს აშენებდა<br/>სახლს.


text:
ააშენა ლიბანის მაღნარის სახლი, სიგრძით ასი წყრთა, სიგანით ორმოცდაათი წყრთა, სიმაღლით ოცდაათი წყრთა, ოთხ რიგ კედარის სვეტებზე იყო შედგმული, კედარისავე ძელები იყო გადებული კედარის სვეტებზე.


text:
ყველა კარი და წირთხლი ოთხკუთხა ძელებისგან იყო, სამ<br/>სართულად; სარკმლები ერთმანეთის პირდრირ იყო, სამ წყებად.


text:
სვეტებიანი კარიბჭე, რომელიც გააკეთა, სიგრძეში<br/>ორმოცდაათი წყრთა იყო, სიგანეში ოცდაათი წყრთა; მის წინ სხვა კარიბჭე<br/>სვეტებით და ზღურბლით.


text:
ტახტის დარბაზი, სადაც მსჯავრი უნდა გამოეტანა, სამსჯავრო<br/>დარბაზი გააკეთა და კედარით დაფარა იატაკიდან ჭერამდე.


text:
ასევე იყო აგებული მისი საცხოვრებელი სახლი მეორე ეზოში,<br/>დარბაზის უკან. ფარაონის ასულსაც, რომელიც ცოლად ჰყავდა მოყვანილი<br/>სოლომონს, ამ დარბაზის მსგავსი სახლი აუშენა.


text:
ეს ყველაფერი ზომაზე გათლილი, ხერხით დახერხილი ძვირფასი ქვებისგან იყო გაკეთებული, როგორც შიგნით, ისე გარეთ, საფუძვლიდან თავხემდე, და გარეთ დიდ ეზომდე.


text:
დიდი ეზო შემოზღუდული იყო ირგვლივ სამი წყება თლილი ქვით და ერთი წყება კედარის ძელებით; ასევე უფლის სახლის შიდა ეზო და სახლის დარბაზი.


text:
რომლის დედა ერთი ქვრივი ქალი იყო ნაფთალის შტოდან, ხოლო<br/>მამა ტვიროსელი სპილენძის ოსტატი. მომადლებული ჰქონდა ხირამს სიბრძნე,<br/>გამჭრიახობა და ცოდნა სპილენძის ნახელავის გასაკეთებლად. მივიდა სოლომონ<br/>მეფესთან და ყველა სამუშაო შეუსრულა.


text:
გამოსახა სპილენძის ორი სვეტი; ერთი სვეტის სიმაღლე<br/>თვრამეტი წყრთა იყო; თორმეტი წყრთა ძაფი სწვდებოდა გარშემო მეორე სვეტს.


text:
ორი ბუღაური ჩამოასხა სპილენძისაგან სვეტების თავზე დასადგმელად; ერთი ბუღაურის სიმაღლე ხუთი წყრთა იყო, მეორე ბუღაურის სიმაღლეც ხუთი წყრთა იყო.


text:
გაუკეთა სვეტის თავზე დასადგმელ ბუღაურებს დაწნული<br/>ცხაურები და ძეწკვისებური ჯინჯილები - შვიდი ერთ ბუღაურს, შვიდიც მეორე<br/>ბუღაურს.


text:
გააკეთა სვეტები და შემოავლო ირგვლივ ერთ ცხაურს ორ<br/>წეებად ბროწეულები სვეტების თავზე დადგმული ბუღაურების დასაფარავად.


text:
ორ სვეტზე შედგმული ბუღაურებს შემოვლებული ჰქონდა ორასი<br/>ბროწეული, ზემოთკენ მუცლის პირდაპირ, რომელიც ცხაურის მხარეს იყო.


text:
აღმართა სვეტები ტაძრის დარბაზში; აღმართა მარჯვენა სვეტი და უწოდა სახელად იაქინი; აღმართა მარცხენა სვეტი და უწოდა სახელად ბოყაზი.<br/>


text:
ჩამოასხა სპილენძის ზღვა, სრულიად მრგვალი, კიდიდან<br/>კიდემდე ათი წყრთა იყო, სიმაღლე ხუთი წყრთა ჰქონდა, ოცდაათი წყრთა ძაფი<br/>სწვდებოდა ირგვლივ.


text:
ირგვლივ კიტრის ჩუქურთმები ჰქონდა შემოვლებული კიდეზე<br/>ქვემოდან, ათ-ათი თითო წყრთაზე და ორ წყებად გარს ერტყა ზღვას. კიტრები<br/>მასთან ერთად იყო ჩამოსხმული.


text:
თორმეტ ხარზე იყო შედგმული; სამი ჩრდილოეთით იყურებოდა,<br/>სამი დასავლეთით იყურებოდა, სამი სამხრეთით იყურებოდა და სამი აღმოსავლეთით<br/>იყურებოდა. ზღვა ზედ ედგათ და ზურგი ყველას შიგნით ჰქონდა მიქცეულნი.


text:
სისქე ერთი მტკაველი ჰქონდა; მისი კიდეები თასის<br/>კიდესავით იყო გაკეთებული და გაშლილ შროშანს ჰგავდა. ორი ათას ბათს იტევდა.


text:
გააკეთა ათი სპილენძის კვარცხლბეკი; თითოეული<br/>კვარცხლბეკის სიმაღლე ოთხი წყრთა იყო, სიგანე - ოთხი წყრთა, სიმაღლე სამი<br/>წყრთა.


text:
ჩარჩოებში ჩასმულ დაფებზე ლომები, ხარები და ქერუბიმები<br/>იყო გამოსახული; ასევე ჩარჩოებზე, ლომებსა და ხარებს ქვემოთ და ზემოთ<br/>ყვავილების ასხმული კონები.


text:
ოთხ-ოთხი სპილენძის ბორბალი და სპილენძის ღერძები ჰქონდა<br/>თითო კვარცხლბეკს. მის ოთხსავე კუთხეზე იყო შვერილები, საბანელის ქვეშაც<br/>ჩამოსხმული შვერილები იყო, ხოლო ყოველ გვერდზე - ყვავილწნულები.


text:
მისი ჭრილი შიდა გვირგვინიდან მაღლითამდე ერთი წყრთა იყო; ჭრილი მრგვალი იყო, როგორც ამგვარი ნაკეთობა არის ხოლმე, წყრთანახევარი; ჭრილზე ჩუქურთმები იყო. მისი კედლები ოთხკუთხედი იყო, არა მრგვალი.<br/>


text:
ოთხი ბორბალი იყო კედლებს ქვემოთ და ბორბლების ღერძები<br/>კვარცხლბეკზე იყო დამაგრებული; თითო ბორბლის სიმაღლე - ერთნახევარი წყრთა.


text:
ბორბლები ეტლის ბორბლებივით იყო გაკეთებელი; ღერძები,<br/>სალტეები, მანები და მორგვები სულ ჩამოსხმული სპილენძისა იყო.


text:
კვარცხლბეკის თავზე იყო წრე ნახევარი წყრთა სიმაღლისა;<br/>კვარცხლბეკის სახელურები და კედლები მისივე მასალისგან იყო.


text:
ამოკვეთა სახელურების დაფებზე და მის კედლებზე<br/>ქერუბიმები, ლომები და პალმები ერთმანეთის დაშორებით, ირგვლივ კი<br/>ყვავილწნულები.


text:
გააკეთა სპილენძის ათი საბანელი; ორმოც ბათს იტევდა<br/>თითოეული საბანელი, ოთხი წყრთა იყო თითოეული საბანელი; თითოეული საბანელი<br/>იმ ათიდან ერთ-ერთ კვარცხლბეკზე იდგა.


text:
ხუთი კვარცხლბეკი სახლის მარჯვენა ფრთაზე დადგა, ხუთი -<br/>სახლის მარცხენა ფრთაზე; ზღვა სახლის მარჯვენა მხარეს მოათავსა,<br/>სამხრეთ-აღმოსავლეთით.


text:
გააკეთა ხირამმა საბანელები, აქანდაზები და სასხურებლები;<br/>მოათავა ხირამმა ყველა სამუშაო, რაც უნდა შეესრულებინა მას მეფე სოლომონთან<br/>უფლის სახლისათვის:


text:
ორი სვეტი და სვეტების თავზე დასადგმელი ბუღაურები მისი<br/>ორი ბალიშითურთ, ორი ცხაური სვეტებზე დასადგმელი ბუღაურების დასაფარავად.


text:
ოთხასი ბროწეული ორი ცხაურისთვის; ბროწეულების ორი რიგი თითოეულ ცხაურს სვეტებზე დასადგმელი ბუღაურის ბალიშების დასაფარავად.<br/>


text:
ქვაბები, აქანდაზები და სასხურებლები; ყველა ეს ჭურჭელი,<br/>რომელნიც ხირამმა გაუკეთა მეფე სოლომონს უფლის სახლისთვის, მბზინვარე<br/>სპილენძისგან იყო.


text:
დააწყო სოლომონმა ყველა ეს ჭურჭელი თავ-თავის ადგილზე.<br/>დიდი სიმრავლის გამო ვერ გაირკვა სპილენძის წონა.


text:
გააკეთა სოლომონმა ყოველი ჭურჭელი, რაც უფლის სახლისთვის<br/>იყო დაწესებული: ოქროს სამსხვერპლო და ოქროსავე ტაბლა, რომელზედაც საკურთხი<br/>პური ლაგდებოდა.


text:
ბაჯაღლო ოქროს სასანთლეები - ხუთი მარჯვენა მხარეს, ხუთიც<br/>მარცხენა მხარეს, დაბირის წინ, ყვავილებით, სანთურებით და ოქროს<br/>მაშებითურთ.


text:
ბაჯაღლო ოქროს ტაშტები, დანები, სასხურებლები, საწდეები,<br/>საცეცხლურები, და ოქროსავე ანჯამები შიდა სახლიდან წმიდათა წმიდაში<br/>შესასვლელი პრებისთვის, ტაძარში შესასვლელი კარისთვის.


text:
მოთავდა ყველა სამუშაო, რაც უფლის სახლისთვის შეასრულა<br/>მეფე სოლომონმა. მოიტანა სოლომონმა მამამისის, დავითის, შემოწირულობა -<br/>ოქრო, ვერცხლი და ჭურჭელი და დააწყო უფლის სახლის საგანძურში.


text:
მაშინ შეყარა სოლომონმა ისრაელის უხუცესობა და შტოთა ყველა თავკაცი - ისრაელიანთა მამისსახლების უფროსები მეფე სოლომონთან იერუსალიმში, რომ გადმოესვენებინათ უფლის აღთქმის კიდობანი დავითის ქალაქიდან, ანუ სიონიდან.<br/>


text:
მეფე სოლომონი და მასთან შეკრებილი ისრაელის მთელი<br/>საზოგადოება იდგნენ კიდობნის წინ და მსხვერპლად სწირავდნენ ცხვარ-ძროხას,<br/>რომლის დათვლა და აღრიცხვა შეუძლებელი იყო სიმრავლის გამო.


text:
დაასვენეს მღვდლებმა უფლის აღთქმის კიდობანი თვის<br/>განკუთვნილ ადგილზე, ტაძრის დაბირში, წმიდათა წმიდაში, ქერუბიმთა<br/>ფრთებქვეშ.


text:
რადგან ფრთები ჰქონდათ გადაშლილი ქერუბიმებს კიდობნის<br/>ადგილზე და ზემოდან ფარავდნენ ქერუბიმები კიდობანს და კეტებს.


text:
კეტები იმ სიგრძის იყო, რომ მხოლოდ მათი თავები ჩანდა<br/>წმიდათა წმიდიდან, დაბირის წინ, და არ ჩანდა გარეთ. დღემდე იქ არის ისინი.


text:
არაფერი იყო კიდობანში გარდა ფიქალებისა, მოსემ რომ ჩააწყო იქ ხორებში ყოფნისას, როცა უფალმა კავშირი შეკრა ისრაელიანებთან ეგვიპტიდან მათი გამოსვლის შემდეგ.


text:
თქვა: კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელიც<br/>თავისი პირით ელაპარაკა დავითს, მამაჩემს, და თავისი ხელით შეასრულა რასაც<br/>ამბობდა:


text:
იმ დღიდან, რაც ეგვიპტიდან გამოვიყვანე ჩემი ერი, ისრაელი, ისრაელის არცერთ შტოში არ ამირჩევია ქალაქი სახლის ასაშენებლად, რათა იქ დამკვიდრებულიყო ჩემი სახელი. ავირჩიე დავითი, რომ მას ემეფა ჩემს ერზე, ისრაელზე.


text:
უთხრა უფალმა მამაჩემს დავითს: გულში რომ გქონოდა ჩემს<br/>სახელზე სახლის აშენება, კარგი ჰქენი, რომ გულში გქონდა ეს საქმე.


text:
ოღონდ შენ არ ააშენებ სახლს, არამედ შენი შვილი; შენი<br/>საზარდულიდან გამოსული ააშენებს სახლს ჩემს სახელზე.


text:
დაამტკიცა უფალმა თავისი ნათქვამი სიტყვა; და, აჰა, მე<br/>დავდექი მამაჩემის, დავითის ადგილზე; ავედი ისრაელის ტახტზე, როგორც<br/>ნაბრძანები ჰქონდა უფალს, და უფლის, ისრაელის ღმერთის სახელზე ავაშენე<br/>სახლი.


text:
მივუჩინე იქ ადგილი კიდობანს, რომელშიც ინახება უფლის აღთქმა, ჩემს მამა-პაპასთან დადებული, როცა ეგვიპტიდან გამოიყვანა ისინი უფალმა.<br/>


text:
დადგა სოლომონი უფლის სამსხვერპლოს წინ, ისრაელის<br/>კრებულისკენ პირშექცევით, და ცისკენ აღაპყრო ხელები.


text:
თქვა: უფალო, ღმერთო ისრაელისა! არ არსებობს შენი მსგავსი<br/>ღმერთი არც მაღლა ცაში და არც დაბლა დედამიწაზე! შენ ინახავ აღთქმასა და<br/>სიყვარულს შენს მორჩილთა მიმართ, რომელნიც მთელი გულით დადიან შენს წინაშე.


text:
შენ შეუნახე სიტყვა შენს მორჩილს, მამაჩემს, დავითს; და<br/>დღეს აღასრულა შენმა ხელმა, რაც შენს ბაგეებს ჰქონდა ნაბრძანები.


text:
ახლაც შეუნახე უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენს მორჩილს -<br/>მამაჩემს დავითს შენი ნათქვამი სიტყვა, რომ უთხარი: არ დაგელევაო მემკვიდრე<br/>ჩემს წინაშე, ისრაელის ტახტზე მჯდომარე, ოღონდ შეინახონ შენმა შვილებმა<br/>წესი და რიგი და იარონ ჩემს წინაშე, როგორც შენ დადიხარო ჩემს წინაშე.


text:
ახლაც მტკიცე იყოს, უფალო ღმერთო ისრაელისა, შენი სიტყვა,<br/>შენს მორჩილს - მამაჩემს დავითს რომ უბრძანე.


text:
ნუთუ ნამდვილად იმკვიდრებს მიწაზე ღმერთი? აჰა, ვერ<br/>იტევენ მას ცანი და ცანი ცათანი, როგორ დაიტევს ეს ჩემი აშენებული სახლი?


text:
მოხედე შენი მორჩილის ლოცვა-ვედრებას, უფალო, ღმერთო<br/>ჩემო, ისმინე ღაღადი და ლოცვა, რომლითაც მოგმართავს დღეს შენი მორჩილი.


text:
თვალი გეჭიროს ამ სახლზე ღამით და დღით, ამ ადგილზე,<br/>რომლის გამოც ნათქვამი გაქვს, აქ იქნებაო ჩემი სახელი, რომ ისმინო ლოცვა,<br/>რომელსაც იტყვის ამ ადგილას შენი მორჩილი.


text:
ისმინე შენი მორჩილის და შენი ერის, ისრაელის, ვედრება,<br/>როცა დადგებიან ლოცვად ამ ადგილას; ისმინე შენს სამყოფელ ადგილზე, ცათა<br/>შინა, ისმინე და შეგვიწყალე.


text:
როცა შესცოდავს ვინმე თავის მოძმეს და ფიცით დააფიცებენ მას, და მივა ეს ფიცი შენს სამსხვერპლოსთან ამ სახლში.<br/>


text:
მაშინ მოუსმინე ციდან და სამართალი გაუჩინე შენს მორჩილთ,<br/>მტყუანი გაამტყუნე, რომ მის თავზე იყოს მისი საქციელი, და მართალი<br/>გაამართლე, რომ მისი სიმართლისაებრ მიეგოს.


text:
როცა დამარცხდება მტერთან შენი ერი, ისრაელი, იმის გამო,<br/>რომ შეგცოდეს, მერე მობრუნდება შენსკენ, ქებას შეასხამს შენს სახელს და<br/>დაგიწყებს ლოცვა-ვედრებას ამ სახლში,


text:
მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს ერს,<br/>ისრაელს, დააბრუნე იმ მიწაზე, რომელიც მისი მამა-პაპისთვის მიგიცია.


text:
როცა დაიკეტება ცა და არ იწვიმებს შეცოდების გამო შენს<br/>წინაშე, და დაიწყებენ ლოცვას ამ ადგილს, განადიდებენ შენს სახელს და<br/>განერიდებიან ცოდვებს. რადგან უკვე დასჯილი გეყოლება ისინი,


text:
მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს მორჩილთ<br/>და შენს ერს, ისრაელს, რომ დააყენო სასიკეთო გზაზე, სადაც სიარული მართებთ,<br/>აწვიმო წვიმა მიწაზე, რომელიც სამკვიდრებლად მიგიცია შენი ერისთვის.


text:
შიმშილობა იქნება ქვეყანაზე, შავი ჭირი, მწველი ხორშაკი,<br/>სიყვითლე, კალია თუ მატლი, ან თუ მტერი შემოადგება ქვეყანაში მის<br/>კარიბჭეებს, უბედურმოხდება რამე თუ სნეულება,


text:
ყოველ ლოცვას, ყოველ ვედრებას თითოეული ადამიანისა, მთელი<br/>შენი ერისა - ისრაელის, როცა იგრძნობს თითოეული გასაჭირს თავის გულში და<br/>ხელს გაიშვერს ამ სახლისკენ.


text:
შენ მოუსმინე ციდან, შენი სამყოფელიდან და მიუტევე; ქმენი<br/>და მიაგე თითოეულს თავისი საქციელისამებრ, რომელმაც უწყი მათი გულები.<br/>რადგან შენ ერთმა უწყი მთელი ადამის მოდგმის გული;


text:
უცხოელსაც, რომელიც არ არის შენი ერისაგანი, ისრაელიანი, მაგრამ შორი ქვეყნიდან მოვა შენი სახელის გამო,<br/>


text:
რადგან გაგებული ექნებათ შენი დიდი სახელის, მაგარი ხელის<br/>და მოღერებული მკლავის ამბავი, მოვა და ილოცებს ამ სახლში,


text:
მოუსმენ ციდან, შენი სამყოფელიდან, და აუსრულე ყველაფერი,<br/>რასაც შემოგღაღადებს უცხოელი, რომ იცოდეს ქვეყნიერების ყველა ხალხმა შენი<br/>სახელი და ეშინოდეს შენი, როგორც შენს ერს, ისრაელს; იცოდეს ყველამ, რომ<br/>შენი სახელით იწოდება ეს სახლი, მე რომ ავაშენე.


text:
როცა გავა მტერთან საბრძოლველად შენი ერი, დაადგება გზას,<br/>რომელზედაც შენ დააყენებ და დაიწყებს ლოცვას უფლისადმი იმ ქალაქისკენ<br/>პირშექცეული, შენ რომ აირჩიე, და იმ სახლისაკენ, შენს სახელზე რომ ავაშენე,


text:
როცა შეგცოდავენ, რადგან არ არსებობს უცოდველი კაცი, და<br/>განურისხდები, მტრების ხელში ჩააგდებ და ტყვედ წაასხამენ მტრის ქვეყანაში,<br/>შორს იქნება თუ ახლოს,


text:
გონს მოვლენ იმ ქვეყანაში, სადაც იქნებიან ტყვედ,<br/>მოიქცევიან და შემოგღაღადებენ მათი ტყვეობის ქვეყანაში, შევცოდეთ,<br/>დავაშავეთ, ბოროტება ჩავიდინეთო,


text:
როცა მთელი სულითა და გულით მოიქცევიან შენსკენ მათი<br/>მტრების ქვეყანაში, რომელთაც ტყვედ წაასხეს, და დაიწყებენ ლოცვას შენდამი<br/>იმ ქვეყნისაკენ პირშექცეულნი, მათ მამა-პაპას რომ მიეცი, იმ ქალაქისკენ,<br/>შენ რომ აარჩიე, იმ სახლისკენ, მე რომ ავაშენე შენს სახელზე,


text:
მიუტევე შენს ერს, შეცოდება და დანაშაული, რაც კი<br/>შეუცოდავს შენთვის, და სიბრალულს აღუძრავ მათ დამტყვევებლებს, რათა<br/>შეიბრალონ ისინი.


text:
თვალღია იყავ შენი მორჩილის ვედრების მიმართ და შენი ერის<br/>ისრაელის ვედრების მიმართ, რომ გესმოდეს მათი, როცა არ უნდა შემოგღაღადონ.


text:
რადგან შენ განიკუთვნე ისინი შენს სამკვიდროდ დედამიწის<br/>ყველა ერისგან, როგორც უბრძანე შენი მორჩილის, მოსეს პირით, როცა<br/>ეგვიპტიდან გამოგყავდა ჩვენი მამა-პაპა, უფალო ღმერთო!


text:
როცა დაასრულა სოლომონმა უფლისადმი ეს ლოცვა-ვედრება,<br/>წამოდგა სამსხვერპლოდან, რომლის წინაც დაჩოქილი იყო, ცისკენ ხელაპყრობილი.


text:
კურთხეულ იყოს უფალი, რომელმაც სიმშვიდე მიანიჭა თავის<br/>ერს, ისრაელს, როგორც დაპირებული იყო. ერთი სიტყვაც არ დარჩენილა<br/>აღუსრულებელი იმ სასიკეთო სიტყვებიდან, თავისი მორჩილის, მოსეს პირით რომ<br/>ბრძანა.


text:
მიიზიდოს თავისკენ ჩვენი გულები, რომ მის გზაზე ვიაროთ,<br/>და დავიცვათ მისი შეგონებები, წესები და კანონები, რომელნიც ჩვენი<br/>მამა-პაპისთვის დაუწესებია.


text:
იყოს ეს ჩემი სიტყვები, რომლითაც უფალს ვევედრები, ახლოს<br/>უფალთან, ჩვენს ღმერთთან, დღითა და ღამით, რომ მარადღე აჩენდეს სამართალს<br/>მისი მორჩილისთვის და მისი ერისთვის, ისრაელისთვის,


text:
იყავით გულწრფელნი უფლისადმი, ჩვენი ღმერთისადმი, როგორც დღესა ხართ, რომ იაროთ მის წესზე და დაიცვათ მისი დარიგებები.<br/>


text:
დაკლა სოლომონმა ოცდაორი ათასი ხარი და ასოცი ათასი<br/>ცხვარი და სამადლობელ მსხვერპლად შესწირა უფალს. აკურთხეს უფლის სახლი<br/>მეფემ და მთელმა ისრაელმა.


text:
ამავე დღეს განათლა მეფემ შუა ეზო უფლის სახლის წინ;<br/>რადგან აღავლინა აღსავლენი, შესწირა ძღვენი და სამადლობელი მსხვერპლის<br/>ცხიმები, რადგან უფლის წინ მდგარი სპილენძის სამსხვერპლო სიმცირის გამო ვერ<br/>დაიტევდა აღსავლენს, ძღვენს და სამადლობელის ცხიმებს.


text:
იდღესასწაულა იმჟამად უფლის, ჩვენი ღმერთის, წინაშე<br/>სოლომონმა და მასთან ერთად მთელმა ისრაელმა - დიდმა კრებულმა ხამათიდან<br/>ვიდრე ეგვიპტის ხევამდე - შვიდ დღეს და კიდევ შვიდ დღეს, სულ თოთხმეტ დღეს.


text:
მერვე დღეს გაისტუმრა ხალხი; დალოცეს მეფე და<br/>წავიდ-წამოვიდნენ თავ-თავის კარვებში მხიარულნი და გულსავსენი იმ სიკეთის<br/>გამო, რაც გაუკეთა უფალმა დავითს, თავის მორჩილს, და ისრაელს, თავის ერს.


text:
როცა დაასრულა სოლომონმა უფლის სახლისა და მეფის სახლის შენება და ყველაფერი, რისი გაკეთებაც სურდა,<br/>


text:
უთხრა უფალმა: შევისმინე შენი ლოცვა-ვედრება, რომ<br/>მევედრებოდი; მე ვაკურთხე ეს სახლი, შენ რომ ააშენე ჩემი სახელის<br/>დასამკვიდრებლად უკუნისამდე; ჩემი თვალი და გული მუდამჟამს მანდ იქნება.


text:
შენ კი, თუ ივლი ჩემს წინაშე, როგორც მამაშენი დავითი<br/>დადიოდა წმიდა გულითა და სიმართლით, ყველაფერს აასრულებ, რაც ნაბრძანები<br/>მაქვს შენთვის, დაიცავ ჩემს წესს და სამართალს,


text:
განვამტკიცებ შენს სამეფო ტახტს ისრაელში სამარადისოდ,<br/>როგორც დავითისთვის, მამაშენისთვის მითქვამს: არ გაგიწყდება-მეთქი ისრაელის<br/>ტახტზე მჯდომელი.


