# verses

text:
აღმოაცენებ ბალახს პირუტყვისათვის და მცენარეულობას -<br/>ადამიანის სამსახურებლად, რათა გამოიღოს პური მიწისაგან.


text:
და ღვინომ გაამხიარულოს გული კაცისა, გააბრწყინოს სახე<br/>საცხებელზე მეტად და პურმა შეამტკიცოს გული კაცისა.


text:
რაოდენ მრავალია საქმენი შენი, უფალო! ყოველივე სიბრძნით<br/>შეგიქმნია, სავსეა დედამიწა შენი მონაგარით.


text:
დაფარავ შენს სახეს - შეძრწუნდებიან, სულს წაართმევ -<br/>დაიხოცებაან და თავიანთი მტვერს დაუბრუნდებიან.


text:
გაქრებიან ცოდვილნი ქვეყნიერებიდან და ბოროტნი აღარ<br/>იქნებიან; აკურთხე, სულო ჩემო, უფალი! ადიდეთ უფალი!


text:
რათა ვიხილო სიკეთე შენთა რჩეულთა, გავიხარო შენი ხალხის<br/>სიხარულით, დავიქადო შენს სამკვიდროსთან ერთად.


text:
ჩვენმა მამებმა ეგვიპტეში ვერ შეიგნეს შენი სასწაულები,<br/>არ გაიხსენეს შენი მრავალი წყალობა და გაგიურჩდნენ ზღვაზე, მეწამულ ზღვაზე.


text:
დათქმული ჰქონდა მათი მოსპობა, რომ მოსე, მისი რჩეული, არ<br/>დამდგარიყო ნაპრალთან მის წინაშე, რათა გაებრუნებინა რისხვა მისი, და აღარ<br/>მოესრა ისინი.


text:
დაღვარეს სისხლი უცოდველი, თავიანთ ძეთა და ასულთა სისხლი, რომელიც შესწირეს ქანაანის კერპებს, და შეირყვნა ქვეყანა სისხლით.<br/>


text:
გვიხსენი, უფალო, ღმერთო ჩვენო, და გამოგვკრიბე<br/>ხალხთაგან, რათა ვადიდოთ შენი წმიდა სახელი, ვიამაყოთ შენი ქება-დიდებით.


text:
კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, ამიერიდან და<br/>უკუნისამდე! და თქვას მთელმა ხალხმა: ამინ! ადიდეთ უფალი!


text:
იმისათვის, რომ არ გაიხსენა წყალობის აღმოჩენა და დევნიდა<br/>ღარიბ-ღატაკს და გულდაჩაგრულს მოსაკლავად.


text:
და შეიმოსება წყევლით, როგორც სამოსელით, და შევა წყევლა,<br/>როგორც წყალი, მის შიგნეულობაში, და როგორც ზეთი - მის ძვლებში.


text:
ხოლო შენ, უფალო, ღმერთო ჩემო, იმოქმედე ჩემს მიმართ შენი<br/>სახელის გულისათვის, რადგან კარგია წყალობა შენი; გადამარჩინე,


text:
დავითის ფსალმუნი. უთხრა უფალმა მეუფეს ჩემსას: იჯექი ჩემს მარჯვნივ, ვიდრე დავანარცხებდე შენს მტრებს შენს ფეხთა ქვეშ.<br/>


text:
შენი ხალხი მოხალისედ წამოვა შენი გალაშქრების ჟამს წმიდა<br/>ბრწყინვალებით; განთიადის საშოდანვე შენთანაა ნამი შენი სიყრმისა.


text:
ხელები აქვთ და ვერაფერს ეხებიან, ფეხები აქვთ და ვერ<br/>დადიან, ხმას ვერ გამოსცემენ თავიანთი ხორხიდან.


text:
გარს შემომერტყნენ სასიკვდილო ტკივილები, ჯოჯოხეთის<br/>სატანჯველი მომადგა მე, გაჭირვება და მწუხარება ვპოვე.


text:
რადგან შენ იხსენი სული ჩემი სიკვდილისაგან, თვალი ჩემი -<br/>ცრემლისაგან, ფეხი ჩემი - წაბორძიკებისაგან;


text:
გევედრები, უფალო, რადგან მე მორჩილი ვარ შენი; მორჩილი<br/>ვარ შენი, ძე შენი მხევლისა; გახსენი ჩემი ბორკილები.


text:
გარს შემომერტყნენ ფუტკრებივით; ჩაქრნენ, ვითარცა ცეცხლი<br/>ძეძვისა - უფლის სახელით მართლაც ამოვწყვეტ მათ.


text:
აჰა, ვითარცა მონათა თვალნი ბატონთა ხელისაკენ, ვითარცა<br/>თვალნი მხევლისა ქალბატონის ხელისაკენ, ისევე ჩვენი თვალები მიქცეულია<br/>ჩვენი უფალი ღმერთისაკენ, ვიდრე შეგვიწყალებდეს.


text:
მაშინ აივსება სიცილით პირი ჩვენი და ენა ჩვენი -<br/>გალობით. მაშინ იტყვიან ხალხებს შორის: დიადი საქმე მოიმოქმედა უფალმა<br/>მათთან.


text:
გალობა აღსავალთა. სოლომონისთვის. თუ უფალი არ ააშენებს სახლს, ამაოდ გაირჯებიან მისი მშენებლები; თუ უფალი არ დაიცავს ქალაქს, ამაოდ ფხიზლობს გუშაგი.<br/>


text:
ამაოდ დგებით ადრიან, აგვიანებთ დასხდომას, ჭამთ ჭმუნვით<br/>პურს; რადგან ძილს ანიჭებს თავის საყვარელს.


text:
ნეტარია მამაკაცი, რომელმაც გაივსო კაპარჭი მათით; არ<br/>შერცხვება, როცა ლაპარაკი მოუხდება მტრებთან კარიბჭეში.


text:
ცოლი შენი, ვითარცა ვაზი მსხმოიარე შენი სახლის<br/>კიდეებში; შენი შვილები, ვითარცა ყლორტები ზეთისხილისა, შენი სუფრის<br/>გარშემო.


text:
გალობა აღსავალთა. დავითისათვის. უფალო, არ გავდიდგულებულვარ და თვალნი მაღლა არ ამიწევია; და არც მივლია განდიდებისა და ჩემთვის მიუწვდომლისაკენ.<br/>


text:
არამედ ვაწყნარებდი და ვაყუჩებდი ჩემს სულს, ვით დედის<br/>ძუძუდან მოწყვეტილ ყრმას, ვითარცა ძუძუს მოწყვეტილი, ისეა ჩემში ჩემი სული.


text:
როგორც შეჰფიცა უფალს, აღთქმა დაუდო იაკობის ძლიერს; თუ<br/>შევიდე ჩემი სახლის კარავში, თუ ავიდე ჩემს საწოლ-სარეცელზე.


text:
შეჰფიცა უფალმა დავითს ჭეშმარიტად, არ გადაუხვევს<br/>მისგან: „ნაყოფისაგან შენი მუცლისა დავსვამ შენს ტახტზე.


text:
თუ დაიცავენ შენი ძენი ჩემს აღთქმას და ჩემს მცნებებს,<br/>რომელთაც ვასწავლი მათ, მათი შვილებიც უკუნისამდე დასხდებიან შენს ტახტზე“.


text:
როგორც ძვირფასი მირონი თავზე, წვერებზე ჩამოღვრილი,<br/>აარონის წვერებზე, მისი სამოსის კალთებზე ჩამოღვრილი.


text:
ვითარცა ცვარი ხერმონისა, სიონის მთებზე ამოღვრილი!<br/>რადგან იქ დაადგინა უფალმა კურთხევა - სიცოცხლე უკუნისამდე.


text:
გალობა აღსავალთა. აჰა, ადიდეთ უფალი, ყოველნო მსახურნო უფლისა, რომელნიც უფლის სახლში დგახართ ღამღამობით.<br/>


text:
რადგან იქ მოგვთხოვეს ჩვენმა დამტყვევებლებმა სიტყვანი<br/>სიმღერისა და ჩვენმა მჩაგვრელებმა სიმხიარულე: გვიმღერეთ ჩვენ სიმღერა<br/>სიონისა.


text:
მიეკრას ჩემი ენა ჩემს სასას, თუ არ გაგიხსენო, თუ არ<br/>დავაყენო იერუსალიმი ჩემი მხიარულების სათავეში.


text:
გაუხსენე, უფალო, ედომის შვილებს დღე იერუსალიმისა, როცა<br/>ამბობდნენ: დაანგრიეთ, დაანგრიეთ ძირისძირამდე.


text:
თაყვანს ვცემ შენს წმიდა ტაძარს და ვადიდებ შენს სახელს<br/>შენი წყალობისა და შენი ჭეშმარიტების გამო, რადგან განადიდე შენს ყოველ<br/>სახელზე მეტად ნათქვამი შენი.


text:
თუ გავივლი ჭირსა შიგან, შენ მაცოცხლებ; ჩემი მტრების<br/>ჯიბრზე გამომიწოდებ შენს ხელს და დამიხსნის მარჯვენა შენი.


text:
უფალი აღასრულებს ჩემს მაგიერ; უფალო, შენი წყალობა<br/>მარადიულია; არ მიატოვო ხელთა შენთა ნამოქმედარი.


text:
გადიდებ, რადგან საოცრებით ვარ შენივთული; საკვირველია<br/>საქმენი შენნი და ჩემმა სულმა იცის ეს სავსებით.


text:
ჩემი ჩანასახი იხილა შენმა თვალებმა და შენს წიგნში<br/>ჩაწერილია დღენი მომავალი ჩასახვისა, როცა ჯერ არ არის არც ერთი მათგანი.


text:
დამიცავი, უფალო, ბოროტთა ხელიდან; მოძალადე კაცისაგან<br/>დამიფარე, რომელნიც ფიქრობენ ჩემი ნაბიჯების დაბრკოლებას.


text:
ნუ აასრულებ, უფალო, ბოროტის გულისწადილს, მის ბოროტ<br/>ზრახვას ნუ მისცემ გზას, თორემ აღზევდება. სელა.


text:
ფსალმუნი დავითისა. უფალო, შენ მოგიხმობ, გამოეშურე ჩემსკენ, მოისმინე ჩემი ხმა, რაჟამს მოგიხმობ შენ.<br/>


text:
არ გადაახვევინო ჩემს გულს ავი სიტყვის მხარეს ბოროტ<br/>საქმეთა ჩასადენად უსჯულო კაცებთან ერთად, და ნუ ვიგემებ მათს<br/>ტკბილეულობას.


text:
დაე, დამსაჯოს მართალმა, წყალობაა და მამხილოს. ზეთი<br/>თავისა არ ავნებს ჩემს თავს, რადგან კვლავაც ჩემი ლოცვა მათი ბოროტების<br/>წინააღმდეგ არის მიმართული.


text:
როცა ჩემს შიგნით შეწუხებულია სული ჩემი, შენ იცი ჩემი<br/>გზა-კვალი; გზაზე, რომლითაც დავდივარ, დამიგეს მახე.


text:
ვიმზირები მარჯვნივ და ვხედავ, რომ არავინ მცნობს მე;<br/>აღარ არსებობს ხსნა ჩემთვის, არავინ ზრუნავს ჩემს სულზე.


text:
ყური მიუგდე ჩემს ღაღადისს, რადგან დავმდაბლდი ფრიად;<br/>მიხსენი ჩემთა მდევნელთაგან, ვინაიდან ჩემზე ძლიერნი გახდნენ.


text:
გამოიყვანე საპყრობილედან სული ჩემი, რათა ვადიდო სახელი<br/>შენი. გარს შემომეხვევიან მართალნი, რადგანაც კეთილს მომაგებ.


text:
ფსალმუნი დავითისა. უფალო, ისმინე ლოცვა ჩემი, ყურად იღე ჩემი ვედრება შენი ჭეშმარიტებით, მიპასუხე შენი სიმართლით.<br/>


text:
რადგან დევნა მტერმა ჩემი სული; მიწაზე დაანარცხა ჩემი<br/>სიცოცხლე, დამსვა ბნელეთში, დიდი ხნის მკვდრების მსგავსად.


text:
სწრაფად მიპასუხე, უფალო, სული ჩემი გაილია. ნუ დაფარავ<br/>შენს სახეს ჩემგან, თორემ დავემგვანები საფლავში ჩასულებს.


text:
მომასმენინე დილდილობით შენი წყალობა, რადგანაც შენით<br/>ვიმედოვნებ. მაუწყე, რომელი გზით ვიარო, რაკიღა შენსკენ აღვაპყარ სული<br/>ჩემი.


text:
მასწავლე შესრულება შენი ნებისა, რადგან შენ ჩემი ღმერთი<br/>ხარ. შენი კეთილი სული წამიძღვეს სიმართლის ქვეყანაში.


text:
და შენი წყალობით მოსპე ჩემი მტრები, და დაღუპე ყოველი<br/>მჩაგვრელი ჩემი სულისა, რადგან მე მორჩილი ვარ შენი.


text:
დავითისა. კურთხეული არს უფალი, ბურჯი ჩემი, რომელმაც ასწავლა ჩემს ხელებს ბრძოლა, ჩემს თითებს - ომი.<br/>


text:
მწყალობელო ჩემო და სიმაგრევ ჩემო, მცველო ჩემო და<br/>მხსნელო ჩემო; ჩემი ფარი ხარ და მასზე ვარ დანდობილი, ის ჩემს ხალხს გახდის<br/>მორჩილად ჩემდა.


text:
მიხსენი და გადამარჩინე უცხოელთა ხელიდან, რომელთა<br/>ბაგენი ტყუილს ლაპარაკობენ და რომელთა მარჯვენა სიცრუის მარჯვენაა.


text:
რომ ჩვენი ვაჟები ნერგებივით იზრდებოდნენ მათს<br/>სიჭაბუკეში; ჩვენი ასულნი, ვითარცა ოსტატურად თლილი სვეტები სასახლისა.


text:
ჩვენი ბეღლები სავსე იყოს ნაირნაირი მოსავლით. ცხვარნი<br/>ჩვენნი ათასობდნენ, ათიათასობდნენ ჩვენს საძოვრებზე.


text:
ხოტბა დავითისა. აღგამაღლებ შენ, ღმერთო ჩემო, მეფეო, და ვაკურთხებ შენს სახელს უკუნითი უკუნისამდე.<br/>


text:
ხოტბას უფლისას ილაპარაკებს პირი ჩემი და აქებს ყოველი<br/>ხორციელი მის წმიდა სახელს უკუნითი უკუნისამდე.


text:
რომელმაც შეჰქმნა ცა და მიწა, ზღვა და ყოველივე, რაც<br/>მათშია; რომელიც იცავს ჭეშმარიდ;ერს უკუნისამდე;


text:
და მოამაღლა ღირსება თავისი ხალხისა, დიდება ყოველი მისი<br/>წმიდანისა, ძეთა ისრაელისა, მასთან დაახლოებული ხალხისა. ადიდეთ უფალი!


text:
მე უმცროსი ვიყავ ჩემს ძმათა შორის, ჭაბუკი ვიყავ მამაჩემის სახლში. ვმწყემსავდი მამაჩემის ცხვარს.<br/>


text:
მე გამოვედი უცხო თესლ-ტომთან საომრად და დამწყევლა მან<br/>თავისი კერპებით.<br/> მაგრამ მე ამოვართვი მას მახვილი, წავკვეთე თავი და<br/>სირცხვილს გადავარჩინე ისრაელიანნი.<br/> * ებრაული დედანი შემონახული არ არის; თარგმნილია ბერძნულიდან. ტექსტი არაკანონიკურია.


text:
როდემდის უნდა გიყვარდეთ, ბრიყვებო, სიბრიყვე? როდემდის<br/>უნდა ნეტარებდნენ თავქარიანნი თავიანთი თვქარიანობით? როდემდის უნდა<br/>სძულდეთ უმეცრებს ცოდნა?


text:
როცა დაგეცემათ შიში ქარტეხილივით და გრიგალივით<br/>დაგატყდებათ უბედურება, როცა მოვა თქვენზე ჭირი და ვაება.


text:
მასწავლიდა მამაჩემი და მეუბნებოდა: მიირქვას შენმა გულმა<br/>ჩემი სიტყვები, ჩემი მცნებები დაიმარხე და იცოცხლებო.


text:
მოყვარულ შველთან და ტურფა ქურციკთან, დაგატკბოს მისმა<br/>გულ-მკერდმა ყოველ დროს, გაბრუვდი მუდამ მისი სიყვარულით;


text:
ამ დროს ასე მოიქეცი, შვილო, და იხსენი თავი, რადგან შენი<br/>ახლობელის ხელში ხარ ჩავარდნილი. მიდი, თავი შეაცოდე შენს ახლობელს და<br/>შეევედრე.


text:
მცირე ხანს გასტანს შენი ძილი, მცირე ხანს გასტანს შენი თვლემა, მცირე ხანს გასტანს შენი ხელდაკრეფა დასაძინებლად.


text:
ვიდრე ისარს არ გაუგლეჯია მისი ღვიძლი; როგორც ფრინველი,<br/>ხაფანგისკენ რომ ისწრაფვის და არ იცის, რომ სიცოცხლეს წააგებს.


text:
უფლის მოშიშებას სძულს ბოროტება; მძულს მე ქედმაღლობა,<br/>ამპარტავნობა, ბოროტი გზა და ღალატიანი პირი.


text:
როდესაც ზღვას წესს უდგენდა, რომ წყალი ნაპირებიდან არ<br/>გადმოსულიყო, როდესაც ქვეყანას საფუძველს უყრიდა,


text:
მაშინ მე გვერდით ვყავდი, როგორც ოსტატი, დღენიადაგ<br/>სიხარული ვიყავი და ყოველ ჟამს მის წინაშე ვლაღობდი,


text:
ზოგიერთს თავი მდიდრად მოაქვს, მაგრამ არაფერი აბადია;<br/>სხვას ღარიბად მოაქვს თავი, მაგრამ დიდძალი დოვლათი აქვს.


text:
ვინც საპყარს დასცინის, მის შემოქმედს შეურაცხყოფს; ვინც<br/>უბედურებაზე იცინის, სასჯელს ვერ გადაურჩება.


text:
ღარიბ-ღატაკი მის ძმებსაც კი ეჯავრება, მეგობრები კი ხომ<br/>გაურბიან. ხვეწნა-ვედრება არ გადის მათთან.


text:
ჭეშმარიტების სწორ სიტყვათა შენთვის საუწყებლად, რათა<br/>შენს მომავლინებლებთან ჭეშმარიტების სიტყვები მიგეტანა?


text:
თუ გინახავს თავის საქმის ოსტატი კაცი? ის მეფეთა წინაშე<br/>დადგება და არ დადგება ბნელი ხალხის წინაშე.


text:
ვინ ოხრავს? ვინ კვნესის? ვინ დაობს? ვინ ჩივის? ვისა<br/>აქვს უმიზეზოდ ჭრილობები? ვისა აქვს ჩაწითლებული თვალები?


text:
იტყვი, მცემდნენ და არ მტკიოდაო, მირტყამდნენ და ვერ<br/>ვიგებდიო; გამოვიღვიძებ და ისევ ძებნას დავუწყებო.


text:
თუ იტყვი, აბა, ჩვენ ეს არ ვიცოდით, განა გულთამხილავი ვერ მიხვდება? განა ამას შენი სულის მფარველი ვერ გაიგებს? განა კაცს თავისი საქმეთაებრ არ მიაგებს?


text:
ასევეა ცოდნა და სიბრძნე შენი სულისათვის: თუ იპოვი,<br/>მომავალი გექნება და შენი სასოება არ წარიკვეთება.


text:
და, აჰა, ყოველივეს ეკალ-ბარდები მოდებოდა, მისი ნიადაგი<br/>ჯინჭრით დაფარულიყო და მისი ყორეც დანგრეულიყო.


text:
ნუ იჩქარებ თვალით დანახულის მიტანას სამსჯავროზე, თორემ<br/>რაღას იზამ, როცა ბოლოს შენი მახლობელი შეგარცხვენს?


text:
თოვლის სიგრილე მკის დროს იგივეა, რაც ერთგული მაცნე მისი<br/>გამგზავნელისთვის - იგი თავის ბატონს სულს უბრუნებს.


text:
გინდა ტანსაცმელი გაგიხდია კაცისთვის და ძმარი დაგისხამს<br/>ჭრილობაზე, გინდა გულმწუხრისთვის მხიარული სიმღერა გიმღერია.


text:
როგორც ჩიტი შეინავარდებს, როგორც მერცხალი აფრინდება,<br/>ასევე უმიზეზო წყევლა-კრულვაც არ შესრულდება.


text:
შენს მეგობარს და მამაშენის მეგობარს ნუ მიატოვებ და შენი უბედურების დღეს ძმის სახლში ნუ მიხვალ; ახლო მეზობელი შორს მყოფ ძმას გერჩიოს.


text:
ჯანყის დროს ქვეყანაში მრავლდებიან მთავრები; გონიერი და<br/>მცოდნე კაცის ხელში კი ხანგრძლივია მეფობა.


text:
ვინც წრფელებს აცთუნებს და უკეთურ გზაზე დააყენებს, თავისივე გათხრილ ორმოში ჩავარდება, უმწიკვლონი კი სიკეთეს დაიმკვიდრებენ.


text:
ვინც თავის ცოდვებს მალავს, ხელი არ მოემართება, ხოლო<br/>ვინც მათ აღიარებს და მიატოვებს, შეწყალებული იქნება.


text:
ის ბრძენკაცი, რომელიც რეგვენ კაცს ედავება, გინდ<br/>ჯავრობდეს და გინდ იცინოდეს, მაინც მოუსვენრად არის.


text:
ვინ ავიდა ზეცად და ვინ ჩამოვიდა? ქარი ვინ შეკრიბა<br/>თავისი პეშვით? სამოსელში ვინ გამოხვია წყალი? ვინ დაადგინა ქვეყნის ყველა<br/>საზღვარი? რა არის მისი სახელი? მის ძეს რა ჰქვია? იცი ეს?


text:
რომ გამაძღარმა არ უარგყო და არა ვთქვა, ვინ არის უფალიო?<br/>ხოლო გაღატაკებულმა არ ვიქურდო და ჩემი ღვთის სახელს არ შევცოდო.


text:
არის ხალხი, რომლის კბილები მახვილებია, რომლის ღოჯები<br/>დანებია, ქვეყნად ღვთისმოსავთა და კაცთა შორის ღარიბ-ღატაკთა შესაჭმელად.


text:
რძის ჯანჯღარით კარაქი გამოდის, ცხვირში ჯანჯღარით სისხლი<br/>გამოდის, ბრაზის ჯანჯღარით ჩხუბი გამოდის.


text:
სამხრეთისაკენ მიჰქრის ქარი, გაბრუნდება ჩრდილოეთისკენ;<br/>ბრუნავს, ბრუნავს, მიჰქრის ქარი და უბრუნდება ისევ თავის წრეს.


text:
ყველა მდინარე ზღვებისაკენ მიედინება, ზღვა კი მაინც არ<br/>აღივსება; მდინარენი საითკენაც მიედინებოდნენ, კვლავაც იქითკენ<br/>მიედინებიან.


text:
უძლურია ყოველი სიტყვა, არ ძალუძს კაცს ყოველივეს თქმა;<br/>თვალი ხედვით ვერ გაძღება, ყური სმენით ვერ აღივსება.


text:
არ დარჩენილა ხსოვნა იმათი, ვინც წინათ იყო; და<br/>მომდევნოთაც, ვინც იქნებიან, არ გაიხსენებს მათი მიმყოლი.


text:
ვიწყე კვლევა გულმოდგინებით, გონებით განსჯა ყოველივესი,<br/>რაიც მომხდარა ცისქვეშეთში; ეს მძიმე საქმე მიუჩინა უფალმა ადამის ძეთ<br/>სატანჯველად.


text:
განვიცადე ყოველი საქმე, რაც კი მომხდარა მზისქვეშეთში;<br/>და აჰა, ვცანი - ამაო არის ყველაფერი და ქარის დევნა.


text:
ვუთხარი ჩემს თავს: აჰა, მოვიპოვე და განვიმრავლე ცოდნა<br/>ყოველთა უპირატესად, ვინც არსებულა ჩემს უწინარეს იერუსალიმში, და ეზიარა<br/>გონება ჩემი განუზომელ სიბრძნეს და ცოდნას.


text:
როცა მივაპყარ გულისყური, შევიცან სიბრძნე, მეცნიერება,<br/>უმეცრება და სისულელე, მივხვდი - ამასაც არა აქვს აზრი.


text:
ვუთხარი ჩემს თავს: მოდი, გამოვცდი მხიარულებას და მივეცემი სიამეთა - და აჰა, ესეც ამაოება ყოფილა მხოლოდ.<br/>


text:
ვიფიქრე, ღვინით დამებანგა ჩემი სხეული, ხოლო გონებას<br/>სიბრძნით ეფხიზლა; დავდგომოდი გზას სიბრიყვისას, ვიდრე ვნახავდი, რა<br/>სიკეთეა კაცთათვის მასში, რასაც იქმნიან ცისქვეშეთში, სანამ ცოცხლობენ.


text:
შევიძინე მონა-მხევალნი, და მრავლად მესხნენ სახლში<br/>სახლეულნი; მყავდა ცხვარ-ძროხა იმათზე მეტი, ვისაც ჩემს უწინ უმეფია<br/>იერუსალიმში.


text:
დავაგროვე ოქრო და ვერცხლი, მეფეთა განძი ყოველი მხარის;<br/>გავიჩინე მგალობელნი, კაცნი და ქალნი, და სიამენი ხორციელნი, ულამაზეს<br/>ხარჭათა დასი.


text:
განვიდიდე და გავმდიდრდი უმეტეს მათსა, ვინც ჩემს წინარე<br/>არსებულა იერუსალიმს; და სიბრძნე ჩემი მევე მეყუდნა.


text:
არ უარვყავი არაფერი, რაც კი მომთხოვეს ჩემმა თვალებმა, არ დავაოკე გული ჩემი სიხარულისგან, რადგან ხარობდა ჩემი გული ჩემი ნაღვაწით. ეს ყოველივე იყო ვედრი ჩემი შრომისა.


text:
მერმე, როდესაც გადავხედე ყოველივეს, რაც კი შექმნა ჩემმა<br/>მარჯვენამ, და ყოველ საქმეს, ჩემს ნამოქმედარს, მივხვდი, ამაო რომ ყოფილა<br/>ეს ყველაფერი, ქარისნაბერი, და რომ არ არის სარგებელი ამ მზისქვეშეთში.


text:
ოდეს ვიკვლიე, რა არის სიბრძნე ანუ სიბრიყვე და უმეცრება,<br/>ვნახე, რომ სიბრძნე სიბრიყვეზე უპირატესობს, ისევე როგორც ნათელი ბნელზე.


text:
ბრძენი კაცი გონებითა ჭვრეტს, უგუნური კი ბნელში დავალს. და ვუწყი, მაინც მოწევნადი ერთი აქვს ყველას.<br/>


text:
გულს ვუთხარ მაშინ: მეც უგუნურის ბედი მეწევა; მაშ, რადღა<br/>ვიყავ მე სხვაზე ბრძენი? და გულსვე ვუთხარ: ამაოება ყოფილა ესეც.


text:
მარადიულად არ ეხსომებათ არც ბრძენკაცი, არც უგუნური;<br/>გაივლის ჟამი, ყველაფერი დაივიწყება. ვაგლახ, რომ კვდება ბრძენი კაცი<br/>უგუნურივით.


text:
და შევიძულე მე ეს ცხოვრება, რადგან მემწარა ყველაფერი,<br/>რაც მზის ქვეშ ხდება, რადგან ყოველი ამაოა, ქარების დევნა.


text:
და მოვიძულე ყოველივე ნაღვაწი ჩემი, რაც მიღვაწია ამ<br/>მზისქვეშეთში, და რაც სხვას უნდა დავუტოვო, ჩემს შემდგომ მოსულს.


text:
არავინ უწყის, ვის შეხვდება ჩემი ნაღვაწი, ბრძენს თუ<br/>უგუნურს, რაიც სიბრძნით მომიღვაწია ამ მზისქვეშეთში? აჰა, კიდევ ამაოება.


text:
და წარვუხოცე იმედი ჩემს თავს, რომ აღარაფერს მოველოდე იმ<br/>ღვაწლისაგან, რაც მზისქვეშეთში გამიწევია.


text:
ნახავ კაცს, იღვწის, არ იშურებს სიბრძნეს და ცოდნას,<br/>მაგრამ ნაღვაწი სხვას ხვდება წილად, ვისაც არასდროს უღვაწნია ამ<br/>საქმისათვის. ამაოება არის ესეც და უდიდესი ბოროტება.


text:
დღენი მისნი სატანჯველია, საზრუნავი მისი - წუხილი,<br/>ღამითაც არ ისვენებს, შფოთავს გული. აჰა, კვლავ ამაოება.


text:
კაცისათვის არაფერია იმაზე კარგი, რომ ჭამოს, სვას და<br/>დატკბეს თავისი ნაღვაწით. ეს გამოვცადე, რადგან ესეც ღმერთის ხელთაა.


text:
ვისაც ის ითნევს, მას მიანიჭებს სიბრძნეს ცოდნასა და<br/>სიხარულს; ხოლო ცოდვილს კი მოხვეჭისათვის საზრუნავს უჩენს, რათა ღვთის<br/>სათნოს დაუტოვოს ეს მონაგარი. ამაოება არის ესეც და ქარის დევნა.


text:
მან ყველაფერი კეთილად შექმნა თავის დროისთვის, თვით<br/>იდუმალის შეცნობად აღძრა გონება კაცთა, ოღონდ ისე, რომ ვერ გაუგონ ღვთის<br/>ნამოქმედარს თავი და ბოლო.


text:
თუ კაცსა ვისმე არ აკლდება სასმელ-საჭმელი და შრომისა წილ<br/>სიკეთეს ჰპოვებს, ეს მადლია, ღვთის ნაბოძები.


text:
ვუწყი ისიც, რომ ყოველივე, ღვთის მიერ ქმნილი, იარსებებს<br/>უკუნისამდე; არც დამატება სჭირდება რამის, არც გამოკლება. ასე ქმნა<br/>ღმერთმა, მის წინაშე შიში რომ ჰქონდეთ.


text:
რაიც ყოფილა, უკვე არის დიდი ხანია; და რაც იქნება, ის<br/>უკვე იყო. და აწ გარდასულს მხოლოდ ღმერთი გამოიძიებს.


text:
მაშინ ვთქვი გულში: ღმერთი განსჯის მართალს და მტყუანს,<br/>როცა ყველაფერს და ყოველ საქმეს დაუდგება იქ თავის ჟამი.


text:
და ვთქვი ჩემს გულში: ასე გამოცდის თურმე ღმერთი ადამის<br/>ძეთა, რათა დარწმუნდნენ, რომ თავისთავად პირუტყვები არიან მხოლოდ.


text:
რადგან კაცის და პირუტყვის ხვედრი ერთია - ერთის სიკვდილი<br/>მეორისას ჰგავს და ყველას ერთი სული უდგას, კაცი პირუტყვზე ვერაფრით ვერ<br/>უპირატესობს, რადგან ყველაფერი ამაოა.


text:
ვხედავ, კაცთათვის სხვა სიკეთე რომ არ ყოფილა, თუ არ<br/>იხარა თავის ნაღვაწით, რადგან ესაა მისი წილი ამ მზისქვეშეთში, ვინ<br/>დაანახვებს, რა მოხდება შემდგომად მისა?


text:
კვლავაც ვხედავდი ძალადობას, რაც კი ხდებოდა ამ მზისქვეშეთში: აჰა იღვრება ჩაგრულთა ცრემლი და მათ არავინ ანუგეშებს; მათ მჩაგვრელთა ხელშია ძალა, არავინა ჰყავთ ნუგეშისმცემი.<br/>


text:
და ორთავეზე ბედნიერი მაინც ის არის, ვინც ჯერაც არ<br/>დაბადებულა და არ უხილავს ბოროტება, რაც მზის ქვეშ ხდება.


text:
ისიცა ვნახე, რომ სიბეჯითე ყველა საქმეში მხოლოდ ერთურთის<br/>შურით არის გამოწვეული. ამაოება ყოფილა ესეც და ქარის დევნა.


text:
არსებობს კაცი მარტოხელა, არ ჰყავს არავინ, არც ძმა, არც<br/>შვილი, ხოლო მის შრომას ბოლო არ უჩანს და ვერ გაძღება მისი თვალი დოვლათის<br/>ხილვით. ვისთვისღა ვშრომობ და სიამეს რისთვის ვიკლებდი? ამაოება არის ესეც<br/>და ფუჭი საქმე.


text:
არ უჩანს დასასრული ხალხს, ვინც მათ უწინარეს იყო, და არც<br/>შემდგომნი მოინატრებენ მათ. რადგან ესეც ამაოებაა და ქარის დევნა.


text:
ფეხს ნუ აუჩქარებ ღვთის სახლისკენ მიმავალი; გაფრთხილდი,<br/>მსხვერპლი უგუნურთა მსგავსად არ შესწირო, რადგან არ უწყიან, უკეთურებას რომ<br/>სჩადიან.


text:
ნუ გისწრებს ენა და გული შენი ნუ გაჩქარის სიტყვის წარმოთქმას ღვთის წინაშე, რადგან ღმერთი ცაშია, შენ კი - მიწაზე. ამიტომ იკმარე ცოტა სიტყვები.<br/>


text:
თუ ღმერთს აღთქმას მისცემ, ნუ დააყოვნებ მის აღსრულებას,<br/>რადგან უპირონი არად ვარგანან. რასაც აღუთქვამ, აღუსრულე.


text:
ნუ ათქმევინებ შენს ბაგეებს ისეთ სიტყვას, რომ ცოდვაში<br/>ჩაიგდო თავი; ნურც იმართლებ თავს ანგელოსის წინაშე, შევცდიო. რად უნდა<br/>განრისხდეს ღმერთი შენს ხმაზე და დაღუპოს შენი ხელით ქმნილი?


text:
თუ სადმე ქვეყნად იხილავ ღატაკთა შევიწროებას და<br/>სიმართლისა და ჭეშმარიტების შერყვნას, ნუ გაიკვირვებ, რადგან მაღალს<br/>უთვალთვალებს მასზე მაღალი; ხოლო მათ ზემოთ კიდევ არის უფრო მაღალი.


text:
აი, სად ვხედავ მე სიკეთეს, შესაფერ საქმეს: ჭამოს კაცმა,<br/>სვას და იხაროს თავისი ღვაწლით ამ მზისქვეშეთში დღენი მისნი, ღმერთმა რომ<br/>მისცა; რადგან ესაა მისი ხვედრი.


text:
კაცს ღმერთი აძლევს ქონებასა და სიმდიდრეს და იმის<br/>შნოსაც, რომ მოიხმაროს, მიიღოს წილი და გაიხაროს თავისი შრომით; ეს<br/>ყველაფერი ღვთის წყალობაა.


text:
მისცემს კაცს ღმერთი ქონებას, სიმდიდრეს და დიდებას, და<br/>აჰა, ყველაფერი აქვს, რაც კი ინატრა, მაგრამ ღმერთი არ მოახმარებს და სხვა,<br/>უცხო ვინმე, მოიხმარს. ამაოება არის ეს და უბედურება.


text:
კიდეც რომ შვას კაცმა ასი შვილი და იცოცხლოს მრავალი<br/>წელი, მაგრამ ვერ იგემოს სიამე და საფლავიც აღარ ეღირსოს, ვიტყვი, უჯობდა<br/>დედის მუცელს მოწყვეტილიყო.


text:
თუნდაც იცოცხლოს ორი ათას წელს და ვერაფერი სიკეთე ნახოს,<br/>რა ბედენაა, მაინც ყველა ერთ ადგილს მივა.


text:
რადგან რა უპირატესობა აქვს ბრძენს უგუნურზე? ან და<br/>ღატაკს, რომელმაც იცის, როგორ გაუძლოს ცხოვრებას?


text:
რაც კი არსებობს, ყოველივეს დიდი ხანია სახელი ჰქვია; არ არის კაცი, ესეც ცნობილია: ძლიერთან დავა კაცს არ შეუძლია.


text:
რადგან ვინ უწყის, რა არის კარგი კაცისთვის მის ამაო წუთისოფელში, რომელსაც აჩრდილივით ატარებს? ვინ აუწყებს კაცს, რა მოხდება მის შემდეგ მზის ქვეშ.


text:
კეთილდღეობისას იბედნიერე, ძნელბედობისას ფრთხილად მოიქეც! ესეც და ისიც ღმერთმა შექმნა ერთმანეთის საპირისპიროდ, რათა კაცმა მის უკან ვერაფერი შეიცნოს.


text:
ბევრი რამ ვნახე ჩემს ამაო წუთისოფელში: მართალი იღუპება თავის სიმართლეში, ბოროტეული დღეგრძელობს თავის ბოროტებაში.


text:
უმჯობესია, ერთიც იყო და მეორეც, არც ერთი უარყო და არც მეორე; რადგან ღვთის მოშიში ყველაფრისგან თავს აღწევს.


text:
გულს ვიდევ, შემეცნო, შემესწავლა, გამომეკვლია, რა არის სიბრძნე და გონიერება, რათა მცოდნოდა, რომ უმეცრება ბოროტებაა.


text:
მივხვდი, სიკვდილზე მწარეა დიაცი, მახე და ბადეა მისი გული,ბორკილებია ხელები მისი; ღვთის სათნო გადაურჩება, ხოლო ცოდვილი მისგან დატყვევდება.


text:
კიდევ ამას ეძიებდა გონება ჩემი, მაგრამ ვერ ვპოვე: ათასიდან ერთი მამაკაცი ვპოვე, მაგრამ მათ შორის ვერა ვპოვე ვერცერთი ქალი.


text:
ბრძენს ვინ შეედრება და ვინ შეიცნობს საგანთა ბუნებას? სიბრძნე ადამიანს სახეს უნათლებს და მისი სახის სიტლანქე იცვლება.<br/>


text:
ნუ ისწრაფვი მისგან წასვლას და ბოროტ საქმეს ნუ დაადგები,<br/>რადგან რასაც ისურვებს, ყველაფერს გააკეთებს.


text:
არავის ძალუძს ქარის შეჩერება, ვერავინ განაგებს დღეს<br/>სიკვდილისას, ვერვის დაითხოვენ ბრძოლის ველიდან, ვერ იხსნის სიბოროტე მის<br/>პატრონს.


text:
ეს ყველაფერი ვიხილე და დავაკვირდი ყველა საქმეს, რაც<br/>მზისქვეშეთში მომხდარა; და ის დროც ვნახე, როცა კაცი კაცზე მძლავრობდა<br/>თავისდა საზიანოდ.


text:
კიდევაც ვნახე ბოროტეულნი დამარხულნი, ადრე რომ მოდიოდნენ წმიდა ადგილას და ბრუნდებოდნენ; დავიწყებულ იქმნენ იმ ქალაქში, სადაც ამგვარად იქცეოდნენ. ესეც ამაოებაა.


text:
ცოდვილმა კაცმა ასჯერაც რომ ჩაიდინოს ბოროტი საქმე, მიეტევება; მე ისიც ვიცი, რომ მიეგებათ მადლი ღვთისმოსავთ, რომელთაც ეშინიათ ღვთისა.


text:
არის კიდევ ამაოება, ქვეყნად რომ ხდება: მართლებს ბოროტეულთა საქმეთაებრ მიეგებათ; და არიან ბოროტეულნი, რომელთაც მართალთა საქმეთაებრ მიეგებათ. ვთქვი: ესეც ამაოებაა.


text:
და შევაქე მე მხიარულება, რადგან არ ყოფილა სხვა სიკეთე ადამიანისთვის მზისქვეშეთში, გარდა იმისა, რომ სვას, ჭამოს და იმხიარულოს; ეს ყოველივე ახლავს მას მის საშრომელში დღენი მისნი, ღმერთმა რომ უბოძა მზისქვეშეთში.


text:
როცა გულს ვიდევ, შემეცნო სიბრძნე და მომეხილა ყოველი საქმე, რაც ქვეყნად ხდება, ჩემს თვალებს ძილი არ უნახავთ არც დღე, არც ღამე.


text:
ვიხილე ღვთის ყოველი საქმე, რომ ვერ მიხვდება ადამიანი ვერაფერ საქმეს, რაც მზის ქვეშ ხდება; რაც უნდა დაშვრეს და იძიოს, ვერას მიხვდება; თუნდაც ბრძენკაცმა თქვას: მივხვდიო, ვერას მიხვდება.


text:
ეს ყოველივე გულში ჩავიდევი და გამოვიკვლიე ეს ყველაფერი, რომ მართალნი, ბრძენნი და მათი ნამოქმედარნი ღვთის ხელთაა; არც სიყვარული, არც სიძულვილი არ უწყის კაცმა და არც სხვა რამე, რაც მის წინაა.<br/>


text:
ერთი ხვედრი აქვს ყველას: მართალს და უკუღმართს, კეთილს<br/>და ბოროტს, სუფთას და მირეულს, მსხვერპლის შემწირველს და მსხვერპლის<br/>არშემწირველს, როგორც კეთილს, ისე ცოდვილს, როგორც მოფიცარს, ისე ფიცის<br/>მოშიშს.


text:
უბედურებაა მზისქვეშეთში, რომ ყველას ერთი ხვედრი აქვს;<br/>ადამის ძეთა გულებიც აღსავსეა სიბოროტით და სიშლეგეა მათ გულებში, ვიდრე<br/>ცოცხლობენ; ამის შემდგომ კი მკვდრებში გადავლენ.


text:
რადგან ცოცხალმა იცის, რომ მოკვდება; მკვდრებმა კი<br/>არაფერი იციან და აღარც საზღაური მიეზღვებათ, რადგან მათი ხსოვნა<br/>დავიწყებას მიეცა.


text:
წარხდა მათი სიძულვილიც, შურიც და ტრფობაც; აღარ ექნებათ,<br/>აწ და მარადის წილი იმაში, რაც მზის ქვეშ ხდება.


text:
წადი, მხიარულად ჭამე შენი პური და გულის სიხარულით სვი<br/>შენი ღვინო, რაკი ღმერთმა მოგიწონა ნამოქმედარი.


text:
დატკბი სიცოცხლით ქალთან ერთად, რომელიც გიყვარს შენს<br/>წუთისოფელში, და რომელიც მოგცა ღმერთმა მზისქვეშ შენს წუთისოფელში, რადგან<br/>ესაა შენი ხვედრი სიცოცხლეში და იმ შრომაში, რასაც შენ მზისქვეშ ეწეოდი.


text:
რისი კეთების ძალაც შესწევს შენს ხელებს, აკეთე; რადგან არც საქმე, არც საფიქრალი, ცოდნა, ან სიბრძნე არ გაგყვება შავეთში, სადაც მიდიხარ.


text:
ისიც შევიტყვე ამ მზისქვეშეთში, რომ მკვირცხლთა ნებაზე არაა რბოლა, არც მამაცთა ნებაზეა ომი, არც ბრძენთა ნებაზეა პური, არც გონიერთა ნებაზეა სიმდიდრე, არც მცოდნეთა ნებაზეა მადლი; რადგან დრო და შემთხვევა განაგებს ყველაფერს.


text:
რადგან ადამიანმა არ უწყის თავისი ჟამი; ავ ბადეში გახვეული თევზებივით და მახეში გაბმული ჩიტებივით იქნებიან შეპყრობილნი ადამის ძენი ავბედით ჟამს, რომელიც მოულოდნელად ეწევა მათ.


text:
იყო ქალაქი მცირე და ხალხიც ცოტა; მოადგა ქალაქს დიდი მეფე, ალყა შემოარტყა და შემოაშენა დიდი სიმაგრეები.


text:
აღმოჩნდა იქ კაცი ვინმე უპოვარი, მაგრამ ბრძენი და იხსნა ქალაქი თავისი სიბრძნით, მაგრამ უპოვარი იგი არავის აღარ გახსენებია.


text:
ვთქვი: სიბრძნე ძალზე უპირატესია, მაგრამ უპოვარის სიბრძნეს აბუჩად იგდებენ და მის სიტყვებს ყურს არავინ უგდებს.


text:
შხამიანი ბუზები აფუჭებენ და ალპობენ სურნელოვან ზეთს; მცირედი სიბრიყვე უფრო ძვირფასია ზოგჯერ, ვიდრე სიბრძნე და დიდება.<br/>


text:
თუ თავს დაგატყდა უფროსის რისხვა, შენს ადგილს ნუ<br/>მიატოვებ, რადგან თვინიერს დიდი ცოდვებიც მიეტევება.


text:
ბედნიერი ხარ, ქვეყანავ, რომ შენი მეფე არავის ჰმონებს და შენი დიდებულები თავის დროზე რომ ჭამენ, ძალთა მოკრებად, არა სალხინოდ!


text:
შენ ფიქრშიც კი ნუ აგინებ მეფეს, საწოლ ოთახშიაც ნუ აგინებ დიდებულს: რადგან ცის ფრინველი წაუღებს ამბავს და ფრთოსანი აუწყებს სიტყვას.


text:
როცა ღრუბელი აივსება, წვიმაც იწვიმებს ქვეყანაზე; თუ<br/>დაეცა ხე სამხრეთში ან ჩრდილოეთში, სადაც დაეცა, იქვე დარჩება.


text:
როგორც არ უწყი გზა ქარისა და როგორ ისახება ძვლები სავსე<br/>მუცელში, ასევე არ უწყი საქმენი ღვთისა, რომელმაც ყოველივე შექმნა.


text:
დილით თესე შენი თესლი და მწუხრისას ნუ დაისვენებს შენი<br/>ხელი; რადგან არ იცი, რომელი უფრო სასიკეთოა; იქნებ ორივე ერთნაირად კარგი<br/>გამოდგეს.


text:
თუნდაც მრავალი წელი იცოცხლოს კაცმა და იმხიარულოს,<br/>ახსოვდეს, რომ მრავლად იქნება შავი დღეები; ყველაფერი, რაც მოვა, ამაოა.


text:
იხარე, ყრმაო, ვიდრე ნორჩი ხარ; გაამოს შენმა გულმა<br/>სიყმაწვილეში, მიჰყევ შენს გულს და თვალთა მზერას; ოღონდ იცოდე, ყველაფრის<br/>ამის გამო სამსჯავროზე წარგადგენს ღმერთი.


text:
უკუიყარე გულიდან დარდი და სხეულს არიდე უამური რამ, რადგან ბავშვობაც და სიყმაწვილეც ამაოა და წარმავალი.


text:
გახსოვდეს შენი გამჩენი შენს სიჭაბუკეში, ვიდრე დაგიდგებოდეს მწარე დღეები და გეწეოდეს წლები, რომლებზეც იტყვი, რაღაში მადგიან მე ისინიო?<br/>


text:
ვიდრე დაბნელდებოდეს მზე, ნათელი და მთვარე და<br/>ვარსკვლავები, ვიდრე ღრუბლები კიდევ ჩანან წვიმის შემდეგ,


text:
იმ დღემდე, ვიდრე დაფრთხებოდნენ სასახლის მცველნი და<br/>მეომარნი დაუძლურდებოდნენ, ვიდრე შეწყვეტდნენ სამუშაოს მეწისქვილე ქალები<br/>(რადგან მცირედნიღა დარჩებიან), ვიდრე ნათელი დააკლდებოდეთ სარკმლიდან<br/>მჭვრეტელთ,


text:
ვიდრე დაიგმანებოდეს ქუჩის კარები, მიჩუმდებოდეს დოლაბის<br/>ხმაური, მიწყდებოდეს ფრინველთა ჟრიამული, დადუმდებოდეს ყოველი გალობა,


text:
შეეშინდებოდეთ სიმაღლისაც და გზებზე შიში დაივანებდეს,<br/>აყვავდებოდეს ნუში, დამძიმდებოდეს კალია და დაცხრებოდეს ვნება, - როცა<br/>მიდის კაცი თავის საუკუნო სახლისაკენ და უკან მიჰყვებიან მოტირალნი, -


text:
ვიდრე გაწყდებოდეს ვერცხლის საბელი და გატყდებოდეს ოქროს<br/>ჭურჭელი, დაიმსხვრეოდეს დოქი წყაროსთან, ჩაეშვებოდეს ოწინარის ბორბალი<br/>ჭაში,


text:
თავად ხომ ბრძენი იყო ეკლესიასტე, ხალხსაც შეასწავლა<br/>სიბრძნე. იკვლევდა, იძიებდა და თხზავდა იგავებს მრავალს.


text:
ბრძენთა სიტყვები წვერგამახული სოლებია, ჩაჭედილი ლურსმნებია. იგავთა კრებული ერთი მწყემსისგან შთაგონებული.


text:
კიდევ გეტყვი, შვილო, ყურად იღე: ბევრი წიგნების წერას ბოლო არ ექნება და ზედმეტი ფიქრი სხეულს ადუნებს.


text:
მოვისმინოთ ყველაფრის თავი და ბოლო: ღვთისა გეშინოდეს და დაიცავი მცნებანი მისნი, რადგან ეს არის კაცის თავი და თავი.


text:
სურნელოვანია შენი ნელსაცხებელი და თავად სახელი შენი<br/>დაღვრილი ნელსაცხებელია. ამის გამო უყვარხარ ქალწულებს.


text:
თან წარმიტაცე და ერთად გავიქცეთ. მეფემ შემიყვანა თავის<br/>პალატებში. ვიხარებდით და ვიშვებდით შენით, ვაქებდით შენს ალერსს ღვინოზე<br/>მეტად. ღირსად შეგიყვარეს შენ!


text:
შავი ვარ, მაგრამ მშვენიერი, ასულნო იერუსალიმისა! ვით<br/>კედარის კარავნი და ვით სოლომონის კრეტსაბმელნი.


text:
ნუ უყურებთ, რომ შავი ვარ, რომ მზისგანა ვარ დამწვარი.<br/>დედაჩემის ძენი შემომწყრნენ და დამადგინეს ვენახის მცველად, ჩემი ვენახი კი<br/>ვერ დავიცავი.


text:
მითხარი, ჩემი სულის შეყვარებულო. სად აძოვებ, სად<br/>ისვენებ შუადღის ხვატში, რომ ფუჭად არ ვიხეტიალო შენი მეგობრების ჯოგებში?


text:
თუ ვერ სცნობ, უმშვენიერესო ასულთა შორის, გაჰყევი ცხვრის<br/>კვალს და მწყემსთა კარვების შორიახლო აძოვე შენი თიკნები.


text:
როგორც ხე ვაშლისა ტყიურ ხეთა შორის, ასეა მეტრფე ჩემი<br/>ჭაბუკთა შორის! მის ჩრდილში ჯდომა მიყვარდა და ვზივარ კიდეც, ნაყოფი მისი<br/>ეტკბო ჩემს სასას.


text:
გაფიცებთ თქვენ, ასულნო იერუსალიმისა, ველის ნიამორებს და<br/>ირმებს გაფიცებთ, არ გააღვიძოთ, არ აღძრათ სიყვარული, ვიდრემდის თავად არ<br/>ინებოს.


text:
ვამსგავსე მეტრფე ჩემი ნიამორს ანუ ირმის ნუკრს. აჰა,<br/>დგას იგი ჩვენს ზღუდის უკან, სარკმელში იჭვრიტება და ილანდება ცხაურებს<br/>შორის.


text:
ლეღვმა გამოიღო თავისი ყვავილი, ვაზის ყვავილი სურნელებით<br/>ფშვენს. ადექი, სატრფოვ ჩემო, მშვენიერო ჩემო, და წამოდი!


text:
შენ, ჩემო მტრედო, შეხიზნულო ხეობის კლდეთა შორის!<br/>მიჩვენე პირი შენი, მასმინე ხმა შენი! რადგან ტკბილია ხმა შენი და პირი<br/>შენი - მშვენიერი.


text:
ვიდრეღა სუნთქავს დღე და ჩრდილნი იძვრიან, მოიქეც,<br/>ემსგავსე, მეტრფევ ჩემო, ნიამორს, ანუ ირმის ნუკრს, ნაპრალოვან მთებზე<br/>მოარულთ!


text:
ავდგები-მეთქი და მოვივლი ქალაქის ქუჩებსა და მოედნებს.<br/>მოვძებნი-მეთქი ჩემი სულის შეყვარებულს. ვეძებე იგი და ვერ ვიპოვე.


text:
ოდენ განვშორდი, ვიპოვე ჩემი სულის შეყვარებული; დავიჭირე<br/>იგი და აღარ გავუშვი, ვიდრე არ შევუძეღ დედაჩემის სახლში და ჩემი მშობლის<br/>გალიაკში.


text:
გაფიცებთ თქვენ, ასულნო იერუსალიმისა, ველის ნიამორებს და<br/>ირმებს გაფიცებთ, არ გააღვიძოთ, არ აღძრათ სიყვარული, ვიდრემდის თავად არ<br/>ინებოს!


text:
ვინ არის იგი, უდაბნოდან ამომავალი, ვით სვეტი კვამლისა,<br/>მურრითა და გუნდრუკით კმეული და მენელრცხებელთა ყოველი სურნელით?


text:
თითოეულს მახვილი უპყრია, გაწვრთნილნი არიან<br/>საბრძოლველად, გვერდზე ჰკიდია თითოეულს მახვილი ღამეული შიშის გამო.


text:
სვეტები მისი ვერცხლისგან შექმნა. სანიდაყვენი - ოქროსაგან, საყდარი - მეწამული ქსოვილისაგან, შიგნიდან სიყვარულით მოქარგეს იერუსალიმის ასულებმა.


text:
გამოდით, ასულნო სიონისა, და იხილეთ მეფე სოლომონი<br/>გვირგვინითურთ, რომლითაც დედამ დააგვირგვინა იგი მისი ქორწილისა და გულის<br/>სიხარულის დღეს.


text:
აჰა, მშვენიერი ხარ, სატრფოვ ჩემო, აჰა, მშვენიერი ხარ! შენი თვალები ორი მტრედია შენს პირბადის ქვეშ. შენი თმა არვეა თხათა, გალაადის მთიდან დაშვებული.<br/>


text:
შენი კბილები გაპარსული ცხვარია, საბანელით ამომავალი,<br/>თითოეული ტყუბ-ტყუბად მსხმელი და ბერწი არ არის მათ შორის.


text:
შენი ბაგეები ძოწის ძაფია და შენი პირი - საამური. შენი<br/>ღაწვები ბროწეულის ლებნებია შენს პირბადის ქვეშ.


text:
შენი ყელი დავითის გოდოლია, აგებული საჭურველთათვის.<br/>ათასი ფარი ჰკიდია მასზე, ძლევამოსილთა ყოველი ფარი.


text:
წამო, ლიბანიდან, სძალო! წამო ლიბანიდან ჩემთან! წამოდი<br/>ამანას მწვერვალით, სენირისა და ჰერმონის მწვერვალით, ლომთა ბუნაგთაგან,<br/>ვეფხთა მთებიდან.


text:
გოლი მოსწვეთს შენს ბაგეებს, სძალო! თაფლი და რძეა შენი<br/>ენის ქვეშ; შენი სამოსელის სურნელი ლიბანის სურნელია!


text:
ნარდით და ზაფრანით, ლერწმით და კინამოთი, ყოველგვარი<br/>გუნდრუკის ხითურთ, მურრით და ალოეთი, ყოველგვარი რჩეული სურნელებით.


text:
აღდეგ ჩრდილოდან, ქარო, მოვედ სამხრით, ქარო, მოჰბერე<br/>ბაღსა ჩემსა, დაე, სურნელებით ფშვენდნენ! მოვიდეს თავის ბაღში მეტრფე ჩემი<br/>და იგემოს მისი სანატრელი ხილი!


text:
ჩავედი ჩემს ბაღში, სძალო, დაო ჩემო: მოვისთვლე მურრი და ჩემის სურნელებანი. ვიგემე პური ჩემი და თაფლი ჩემი, ვსვი ღვინო ჩემი და რძე ჩემი. ჭამეთ, მოყვასნო, სვით და დაითვრვნით, მეტრფენო!<br/>


text:
მე მძინავს, გული კი მღვიძარეა ჩემი. აჰა, მესმის ხმა<br/>ჩემი მეტრფისა, რომელიც რეკავს: გამიღე კარი, დაო ჩემო, სატრფოვ ჩემო,<br/>მტრედო ჩემო, უბიწოვ ჩემო! რადგან თავი ცვარმა ამივსო და თმები - ღამის<br/>წვეთებმა.


text:
ავდექი, რომ გამეღო ჩემი მეტრფისათვის; ხელებიდან<br/>მწვეთავდა მურრი, თითებიდან ეწვეთებოდა მურრი კარის სახელურს.


text:
გავუღე კარი მეტრფეს ჩემსა, მაგრამ გაბრუნდა მეტრფე ჩემი<br/>და წავიდა. სული ჩემი ილეოდა მის ხმაზე. ვეძებდი მას და ვერ ვპოულობდი,<br/>ვუხმობდი მას, არ მესიტყვებოდა.


text:
შემომხვდნენ მცველნი, ქალაქის შემომვლელნი. მცემეს და<br/>დამჭრეს, მომხადეს მოსასხამი ზღუდის მცველებმა.


text:
გაფიცებთ თქვენ, ასულნო იერუსალიმისა, თუ ჰპოვოთ მეტრფვ<br/>ჩემი, რას ეტყვით მას? უთხარით, დავსნეულდი სიყვარულისგან.


text:
რითა სჯობს მეტრფე შენი სხვათა მეტრფეებს, უმშვენიერესო<br/>ასულთა შორის? რითა სჯობს მეტრფე შენი სხვათა მეტრფეებს, ასე რომ გვაფიცებ?


text:
ღაწვები მისი სურნელთა კვლებია, საამოდ მფშვენნი, მისი<br/>ბაგეები შროშანებია, მდინარი მურრით მწთოლარენი.


text:
ხელები მისი თლილი ოქროა, იაგუნდებით მოოჭვილი; მუცელი<br/>მისი გათლილი სპილოსძვალია, ლაჟვარდივით მოჭედილი.


text:
წვივები მისი მარმარილოს სვეტებია, ოქროს კვარცხლბეკზე<br/>დაფუძნებული; მისი პირისახე მსგავსია ლიბანისა და დიდებულია, როგორც<br/>კედარი.


text:
მისი სასა სიტკბოებაა, თავად კი - ყოვლად სანატრელი. ეს<br/>არის მეტრფე ჩემი, ეს არის საყვარელი ჩემი, ასულნო იერუსალიმისა!


text:
მშვენიერი ხარ, სატრფოვ ჩემო, თირცასავით და სანატრელი -<br/>იერუსალიმივით! საშინელი - ბაირაღებით მორთული ბანაკივით!


text:
კბილები შენი ცხვრის ფარაა, საბანელით ამომავალი; ყველანი<br/>ტყუბტყუბად მსხმელნი არიან და ბერწი არ არის მათ შორის.


text:
ეს კი ერთადერთია, მტრედი ჩემი, უბიწო ჩემი; ეს<br/>ერთადერთია დედამისისთვის, გამორჩეულია მისი მშობლისათვის. იხილეს<br/>ქალწულებმა და ბედნიერად შერაცხეს იგი.


text:
ვინ არის იგი, ცისკარივით აღმომჭვრეტელი, მთვარისებრ მშვენიერი და მზისებრ ნათელი? და საშინელი როგორც ბაირაღებით მორთული ბანაკი?


text:
მობრუნდი, მობრუნდი, სულამით, მობრუნდი, მობრუნდი, რომ გიცქერდეთ შენ! რად უცქერით სულამითს როგორც მახანაიმის ფერხისაის?<br/>


text:
როგორ გამშვენდნენ შენი ფეხები შენს ხამლებში: ზეპურო<br/>ასულო! თეძოთა სიმრგვალე მანიაკს გიგავს, შექმნილს ხელოვანის ხელით.


text:
შენი ჭიპი მრგვალი თასია, ღვინისაგან მოუკლებელი; შენი<br/>მუცელი ხორბლის ხვავია, შროშანთაგან გრემოცული.


text:
შენი ყელი სპილოსძვლის გოდოლია; შენი თვალები ხეშბონის<br/>ტბორებია ბათ-რაბიმის კარიბჭეებთან; შენი ცხვირი ლიბანის გოდოლია, დამასკოს<br/>მიმართ მიქცეული.


text:
ვთქვი: ავალ ფინიკზე და მის რტოებს მოვეჭიდები; შენი<br/>ძუძუნი იქნებოდნენ ვით ვაზის მტევნები და შენი ნესტოების სურნელი ვით<br/>ვაშლის სურნელი.


text:
ავდგებოდით დილით სისხამზე ვენახთა მოსახილვად;<br/>ვნახავდით, თუ ყვავის ვაზი, თუ იშლება ვაზის კვირტები, თუ ყვავის ბროწეული;<br/>ჩემს ალერსს იქ მოგცემდი.


text:
სურნელებით ფშვიან მანდრაგორები, ყოველგვარი ხილია ჩვენი<br/>კარის წინ - ახალი და ძველი. შენთვის მაქვს შენახული, მეტრფევ ჩემო.


text:
ნეტავ ჩემი ძმა ყოფილიყავი, დედაჩემის ძუძუნაწოვი! გარეთ გიპოვნიდი, გაკოცებდი და არ დამძრახავდნენ.<br/>


text:
წაგიძღვებოდი და, ვინც გამზარდა, დედაჩემის სახლში<br/>შეგიყვანდი, სურნელოვან ღვინოს - ჩემი ბროწეულის წვენს შეგასმევდი.


text:
გაფიცებთ თქვენ, ასულნო იერუსალიმისა, არ გააღვიძოთ, არ<br/>აღძრათ სიყვარული, ვიდრემდის თავად არ ინებოს!


text:
ვინ არის იგი, უდაბნოდან ამომავალი, თავისი მეტრფის მხარს<br/>დაყრდნობილი? ვაშლის ხის ქვეშ გაგაღვიძე შენ. იქ გშვა დედამ შენმა, იქ გშვა<br/>მშობელმა შენმა.


text:
დამდევდი, როგორც ბეჭედი შენს მკერდზე, როგორც ბეჭედი<br/>შენს მკლავზე; რადგან ძლიერია სიკვდილივით სიყვარული, სასტიკია ჯოჯოხეთივით<br/>შური; არმური მისი ცეცხლის არმურია, უფლის ალი.


text:
ვერ დაშრეტს სიყვარულს წყალი მრავალი და მდინარე ვერ<br/>წარხოცავს მას. კიდეც რომ გასცეს კაცმა სახლის მთელი დოვლათი სიყვარულის<br/>წილ, მაინც არ ასცდება სიძულვილი.


text:
პატარაა დაი ჩვენი და ჯერ არ დამჩნევია ძუძუები. რა ვუყოთ<br/>ჩვენს დას იმ დღეს, როცა დაუდგება ნიშნობის ჟამი?


text:
ჰქონდა ბაალ-ჰამონში ვენახი ხოლომონს და ჩააბარა მცველებს<br/>ვენახი. თითოეულს ათასი მოჰქონდა ვერცხლი ყურძნის სანაცვლოდ.


text:
ხილვა ესაიასი, ამოცის ძისა, იუდაზე და იერუსალიმზე რომ იხილა, იუდას მეფეების - ყუზიას, იოთამის, ახაზის და ხიზკიაჰუს დროს.<br/>


text:
ისმინე, ცაო, ყური მიგდე, მიწავ! რადგან უფალი<br/>ლაპარაკობს. შვილები აღვზარდე და აღვაზევე, ისინი კი განმიდგნენ.


text:
ხარმა იცის თავისი მფლობელი და ვირმა თავისი პატრონის<br/>ბაგა, ისრაელმა კი არ იცის; ჩემს ერს არაფრის გაგება არა აქვს.


text:
ვაი, ბრალეულო ხალხო, ცოდვით დამძიმებულო ერო, ბოროტეულთა<br/>მოდგმავ, წარწყმედილო შვილებო! მიტოვებული ჰყავთ უფალი, დაგმობილი ჰყავთ<br/>ისრაელის წმიდა, ზურგი შეუქცევიათ!


text:
ტერფიდან თხემამდე საღი ადგილი აღარ შეგრჩათ: ყველგან<br/>ჭრილობა და წყლული, დაჩირქებული იარები, გამოურწყველი და შეუხვეველი,<br/>მალამოთი დაუამებელი.


text:
მოოხრებულია თქვენი ქვეყანა, გადამწვარია თქვენი<br/>ქალაქები, თქვენს მინდვრებს გადამთიელნი ჭამენ თქვენს თვალწინ და<br/>მოოხრებულია, თითქოს ურდოებს დაერბიოთ.


text:
დარჩა სიონის ასული, როგორც ქოხი ნავენახარში, როგორც<br/>ხულა ნაბოსტნარში, როგორც ალყაშემორტყმული ქალაქი.


text:
ეს მცირე ნატამალი რომ არ დაერჩინა ჩვენთვის ცაბაოთ<br/>უფალს, სოდომად ვიქცეოდით, გომორას დავემსგავსებოდით!


text:
რას ვაქნევ თქვენს უზომო საკლავებს, ამბობს უფალი.<br/>გამძღარი ვარ თქვენი აღსავლენი ვერძებით და კურატების ქონით. აღარ მსურს<br/>მოზვრების, კრავებისა და ვაცების სისხლი!


text:
ნუღა მომიტანთ მაგ ფუჭ შესაწირავს, საძაგელია ჩემთვის<br/>საკმეველი, ახალმთვარობები და შაბათები ჯარობები ვეღარ ამიტანია! უკეთურება<br/>და დღესასწაული?


text:
ხელებს რომ აღაპყრობთ, თვალს გარიდებთ; ლოცვებსაც რომ<br/>მიმრავლებთ, არ ვისმენ; ხელები სისხლითა გაქვთ სავსე!


text:
მერე მოდით და ცილობა ვყოთ, ამბობს უფალი: მეწამულიც რომ<br/>იყოს თქვენი ცოდვები, თოვლივით გასპეტაკდება; ჭიაფერივით წითელიც რომ იყოს,<br/>მატყლის ფთილასავით გახდება.


text:
როგორ ქცეულა მეძავად ერთგული ქალაქი! სამართლით სავსე იყო, სიმართლე სუფევდა იქ, ახლა კი კაცისმკვლელები არიან.<br/>


text:
შენი მთავრები განდგომილნი არიან და ქურდთა<br/>თანამზრახველები; ყველას ქრთამი უყვარს და მოსაკითხებზე ნადირობენ; ობოლს<br/>არ განიკითხავენ და ქვრივის საჩივარი არ სწვდებათ.


text:
ამიტომ ამბობს მეუფე, ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ძლიერი: ოჰ,<br/>როგორ ამოვიყრი ჩემს მოსისხლეთა ჯავრს, როგორც ვიძიებ შურს ჩემს მტრებზე!


text:
მოვაქცევ შენკენ ხელს და, თითქოს ტუტეში გამეფეროს შენი<br/>ხენჯიანი ვერცხლი, ყოველგვარ მინარევს მოგაცილებ.


text:
მოვაქცევ შენს მსაჯულებს, როგორც წინათ იყვნენ, და შენს<br/>მრჩეველებს, როგორც დასაწყისში იყვნენ; ამის შემდეგ სიმართლის ქალაქი<br/>დაგერქმეეა, უტყუარი სატახტო.


text:
რადგან შერცხვენილნი იქნებიან მუხების გამო, რომელთაც<br/>შეჰხაროდით, და გაწბილდებიან ბაღების გამო, რომლებიც აირჩიეთ.


text:
ძლიერი ძენძად იქცევა და მისი საქმე - ნაპერწკალად; ორივე<br/>ერთად აბრიალდება და ჩამქრობი არავინ იქნება.


text:
უკანასკნელ დღეებში იქნება, რომ უფლის სახლის მთა მთათა<br/>სათავეში დადგინდება, აღიმართება მწვერვალებზე მაღლა და ყოველი ერი მისკენ<br/>დაიწყებს დენას.


text:
დაიძრება უთვალავი ხალხი და იტყვის: მოდი, ავიდეთ უფლის<br/>მთაზე, იაკობის სახლში; გვასწავლოს თავისი გზები და მისი ბილიკებით ვიაროთ,<br/>რადგან რჯული სიონიდან გამოვა და უფლის სიტყვა - იერუსალიმიდან.


text:
სამართალს განიკითხავს იგი ერებს შორის და ამხილებს<br/>უთვალავ ხალხებს; მახვილებისგან სახნისებს გამოჭედავენ და შუბებისგან -<br/>ნამგლებს, ერი ერზე აღარ აღმართავს მახვილს და აღარავინ ისწავლის ომს.


text:
მაგრამ შენ მოიკვეთე შენი ერი, იაკობის სახლი, რადგან<br/>აღმოსავლეთით ავსებულან ისინი და ჯადოქრობით ფილისტიმელთა მსგავსად; უცხო<br/>თესლთა შვილებთან გადასკვნილან.


text:
ავსებულა მათი ქვეყანა ოქრო-ვერცხლით და ბოლო არ უჩანს<br/>მათ საგანძურებს; ავსებულა მათი ქვეყანა ცხენებით და ბოლო არ უჩანს მათ<br/>ეტლებს.


text:
დამდაბლდებოდა ადამიანის ამაყი მზერა და კაცთა მედიდურება<br/>დამცირდება, მხოლოდ უფალი იქნება მაღალი იმ დღეს!


text:
დამცირდება ადამიანის სიამაყე და კაცთა მედიდურება<br/>დამდაბლდება, მხოლოდ უფალი იქნება მაღალი იმ დღეს.


text:
შევლენ კლდის ქვაბებში და მიწის ნაპრალებში დაემალება<br/>ხალხი უფლის ზარტეხილს და მისი სიდიადის ელვარებას, როცა ქვეყნის შესაზარად<br/>შეიმართება.


text:
იმ დღეს კაცი თხუნელებსა და ღამურებს გადაუყრის თავის<br/>ვერცხლის კერპებს და თავის ოქროს კერპებს, სათაყვანოდ რომ გაიკეთა.


text:
რათა კლდეთა მღვიმეებში და პიტალოთა ბზარებში დაემალოს<br/>უფლის ზარტეხილს და მისი სიდიადის ელვარებას, როცა ქვეყნის შესაზარად<br/>შეიმართება.


text:
რადგან, აჰა, მეუფე, ცაბაოთ უფალი, წაართმევს იერუსალიმს და იუდას სახსარს და სასოს, პურის მთელ სახსარს;<br/>


text:
დაითრგუნება ხალხი, კაცი კაცს დაჩაგრავს, მოყვასი<br/>მოყვასს; ბავშვი გაუმედიდურდება მოხუცს, უღირსი - პატივდებულს.


text:
რადგან კაცი დაიჭერს თავის ძმას თავის მამის სახლში:<br/>სამოსელი გქონია, გაგვიხდი მთავრად, შენს ხელთ ქვეშ იყოს ეს ნანგრევებიო.


text:
დაიფიცებს იმ დღეს და იტჟვის: ვერ ვიქნები განმგებელი,<br/>არა მაქვსო სახლში პური, არც სამოსელი, ნუ დამადგენო ერის მთავრად.


text:
რადგან დაემხო იერუსალიმი და დაეცა იუდა, რადგან მათი<br/>სიტყვა და საქმე შეურაცხყოფაა უფლისათვის, უპატიობაა მისი დიდების თვალში.


text:
მათივე გამომეტყველება ამხილებს მათ და სოდომელებივით<br/>აცხადებენ თავიანთ ცოდვას, არ მალავენ, ვაი მათ სულს! ბოროტება მიაგეს<br/>საკუთარ თავს!


text:
ჩემს ერს ბავშვები ჩაგრავენ და დიაცები უბატონდებიან. ჩემო ერო, შენმა მეგზურებმა დაგაბნიეს და გზა-კვალი აგირიეს!


text:
უფალი მსჯავრს სდებს თავისი ერის უხუცესებს და თავკაცებს: თქვენ გააჩანაგეთ ვენახი, ღარიბ-ღატაკთაგან წართმეულით აგივსიათ სახლები.<br/>


text:
თქვა უფალმა: რაკი გამედიდურდნენ სიონის ასულნი, ყელმოღერებით და ურცხვი მზერით მიმოდიან, ლაღად მოსეირნობენ და ფეხებზე რგოლებს მოაჟღარუნებენ.


text:
სურნელების ნაცვლად აუვად სიმყრალე, სარტყელის ნაცვლად<br/>ექნებათ ჯვალო, ნაწნავ-კულულების ნაცვლად სიქაჩლე, მოსასხამის ნაცვლად<br/>ტომარა, მშვენების ნაცვლად ცეცხლის დაღი.


text:
ჩაებღაუჭება შვიდი დედაკაცი ერთ მამაკაცს იმ დღეს და ეტყვის: ჩვენ ჩვენს პურს შევჭამთ და ჩვენი საკუთარი სამოსელით შევიმოსებით, ოღონდ შენი სახელი დაგვეწეროს, აგვხადე სირცხვილი.<br/>


text:
იმ დღეს იქცევა უფლის მორჩი მშვენებად და პატივად, და<br/>მიწის ნაყოფი ღირსებად და დიდებად ისრაელის ნატამალისთვის.


text:
სიონს შემონახული და იერუსალიმში დარჩენილი წმიდად იქნება<br/>წოდებული ყველა, ვინც განწესებულია იერუსალიმში სასიცოცხლოდ,


text:
როცა ჩამორეცხავს მეუფე მწვირეს სიონის ასულებს და<br/>გაწმედს იერუსალიმის წიაღს სისხლისაგან განკითხვის სულით და ხანძრის სულით.


text:
მაშინ შექმნის უფალი სიონის მთის ყოველ ადგილზე და ყოველ<br/>საკრებულოს თავზე ნისლსა და კვამლს დღისით და ცეცხლის ნათებას ღამით,<br/>რადგან ყოველ დიდებას საფარველი გადაეფარება.


text:
ვუმღერებ ჩემს შეყვარებულს სიყვარულის სიმღერას მის ვენახზე: ჰქონდა ვენახი ნაყოფიერ გორაკზე ჩემს შეყვარებულს.<br/>


text:
დაბარა, ქვები მოაცილა, ჩაყარა წითელი ვაზი, ჩადგა კოშკი<br/>მის შუაგულში, საწნახელიც ამოკვეთა იქ და დაელოდა, ვიდრე სავსე მტევნებს<br/>გამოიღებდა. მაგრამ ხენეში ნაყოფი გამოიღო.


text:
კიდევ რა უნდა გამეკეთებინა ჩემი ვენახისთვის და რა<br/>დავაკელი? რატომ გამოიღო ხენეში ნაყოფი, როცა სავსე მტევნებს ველოდი?


text:
ახლა გაგიცხადებთ, რას დავმართებ ჩემს ვენახს: ღობეს<br/>მოვურღვევ, რომ გაპარტახდეს; ზღუდეს მოვუნგრევ, რომ გაითელოს.


text:
გავაველურებ, არ გაისხლება და არ დაიბარება, და ამოვა იქ<br/>ნარი და ეკალი, ღრუბლებს ვუბრძანებ, წვიმა არ აწვიმოს მათზე.


text:
რადგან ცაბაოთ უფლის ვენახი ისრაელის სახლი და იუდას<br/>ხალხია, მისი სანატრელი ნერგი, სამართალს მოელოდა და, აჰა, სისხლის ღვრაა!<br/>სიმართლეს და, აჰა, სასოწარკვეთილი ძახილია!


text:
ვაი თქვენ, სახლების სახლებზე მიმდგმელნო და ყანების<br/>ყანებზე მიმჯრელნო, რომ ადგილი აღარსად დარჩა და თქვენს გარდა აღარავინ<br/>ცხოვრობს დედამიწაზე.


text:
ყურში ჩამესმა ცაბაოთ უფლისგან: მრავალი სახლი<br/>გაუდაბურდება, დიდნი და კეთილნაგებნი გაუკაცრიელდებიან.


text:
ებანი, ქნარი, დოლი, სტვირი და ღვინო მათი ლხინია; არ<br/>უყურებენ ღვთის საქმეს და მისი ხელის ნამოქმედარს ვერ ხედავენ.


text:
ამიტომ დატყვევდება ჩემი ერი უგუნურებისთვის; მისი<br/>დიდებულები შიმშილით გაწყდებიან და მის მდაბიორებს წყურვილი გაახმობს.


text:
ამიტომაც გაფართოვდა შავეთი და ხახა უსაზომოდ დააფჩინა.<br/>ჩახდება იქ მისი დიდება და უხვება, მისი შვება და ლხენა;


text:
რომ ამბობენ: ისწრაფოს, დააჩქაროს თავისი საქმე, რომ<br/>ვიხილოთ; მოახლოვდეს, მოვიდეს განგება ისრაელის წმიდისა, რომ მივხვდეთ.


text:
ვაი მათ, ვინც ბოროტებას სიკეთეს არქმევს და სიკეთეს -<br/>ბოროტებას; ვინც ბნელს ნათლად სახავს და ნათელს - ბნელად, სიმწარეს სიტკბოდ<br/>სახავს და სიტკბოს - სიმწარედ!


text:
როგორც ცეცხლის ენა ჭამს ჩალას და ალი ბუგავს თივას, ასე<br/>ჩალპება მათი ფესვი და გაცამტვერდება მათი ყვავილი, რადგან შეიძულეს ცაბაოთ<br/>უფლის რჯული და ისრაელის წმიდის შეგონება არად ჩააგდეს.


text:
ამიტომ აინთო უფლის რისხვა თავისი ხალხის მიმართ, ხელი<br/>მოუღერა მათ და დაჰკრა, შეიძრნენ მთები და მათი გვამები ნაგავივით ეყარა<br/>ქუჩებში; მაინც არ დაცხრა მისი რისხვა და კვლავ მოღერებულია მისი ხელი.


text:
შორიდან აღუმართავს დროშას ხალხებს, სტვენით მოუხმობს<br/>ქვეყნის კიდიდან და ისიც ქარის უსწრაფესად გაჩნდება.


text:
არავინ იქნება დამაშვრალი მათ შორის, არც შებარბაცებული;<br/>არ ჩათვლემს, არ დაიძინებს, სარტყელი არ შეეხსნება წელზე და ფეხსამოსის<br/>თასმები არ დაუწყდება.


text:
წამახული აქვს ისრები და ყველა მშვილდი მოზიდული აქვს;<br/>კაჟივითაა მისი ცხენის ფლოქვები და მისი ეტლის ბორბლები ქარიშხალია.


text:
მისი ღრიალი ლომის ღრიალია, ლომის ბოკვერებივით<br/>ბდღვინავს; დაიღრიალებს და მსხვერპლს დაეცემა, გაიტაცებს და ვერავინ<br/>იხსნის.


text:
დაუღრიალებს იმ დღეს, როგორც ზღვა ღრიალებს; დახედავს<br/>მიწას კაცი და, აჰა, წყვდიადი და წუხილი! ნათელი დაბნელდება მისი<br/>ჯანღებისგან.


text:
მეფე ყუზიას სიკვდილის წელს ვიხილე უფალი, მჯდარი ამაღლებულ, ზეამართულ ტახტზე, და მისი კალთები ავსებდა ტაძარს.<br/>


text:
თავთით სერაფიმები ედგნენ, ექვს-ექვსი ფრთა ესხა<br/>თითოეულს; ორით სახეს იფარავდნენ, ორით ფეხებს იფარავდნენ, ორით ფრენდნენ.


text:
ერთი მეორეს გასძახოდნენ და ამბობდნენ: წმიდაა! წმიდაა!<br/>წმიდაა ცაბაოთ უფალი! მისი დიდებით სავსეა ქვეყნიერება!


text:
ვიფიქრე: ვაი მე, დავიღუპე, რადგან ბაგეუწმიდური კაცი ვარ<br/>და ბაგეუწმიდურ ხალხში ვცხოვრობ-მეთქი, ჩემმა თვალებმა კი მეუფე, ცაბაოთ<br/>უფალი იხილეს.


text:
ბაგეზე შემახო და მითხრა: აჰა, შეეხო ეს შენს ბაგეს და<br/>მოგცილდა უკეთურება, მიტევებულია შენი ცოდვა.


text:
მომესმა ხმა მეუფისა, რომელიც ამბობდა, ვინ მივავლინო და<br/>ვინ გაგვეგზავნება? ვთქვი: აჰა, მიმავლინე.


text:
თქვა: წადი და უთხარი მაგ ხალხს: სმენით მოისმენთ, მაგრამ<br/>ვერ გაიგებთ; ხილვით თხილავთ, მაგრამ ვერ მიხვდებით.


text:
უგრძნობს გახდი მაგ ხალხის გულს, სასმენელთ დაუმძიმებ და<br/>სახედველთ აუხვევ, რომ თვალით ვერ ხედავდეს, ყურით ვერ ისმენდეს, გულით ვერ<br/>ხვდებოდეს, რომ არ მოიქცეს და არ განიკურნოს.


text:
ვთქვი: როდემდის, უფალო? თქვა: ვიდრე ქალაქები უმკვიდროდ<br/>არ გადაშენდება, სახლები არ გაუკაცრიელდება და მიწა არ გაუდაბურდება.


text:
კიდევ მეათედი დარჩება მათგან და ისიც გადაიბუგება.<br/>მაგრამ როგორც მოჭრილ ბელეკონს და მუხას რჩება ძირი, ასევე წმიდა მოდგმა<br/>იქნება მათი ძირი.


text:
იუდას მეფის ახაზის დროს, იოთამის ძისა, ყუზიას ძისა, გამოვიდნენ რეცინ არამის მეფე და ფეკახ რემალიას ძე, ისრაელის მეფე, იერუსალიმის ასაღებად, მაგრამ ვერ აიღეს.<br/>


text:
ემცნო დავითის სახლს: ეფრემში დაბანაკდა არამიო. მაშინ<br/>შეირხა მისი გული და მისი ხალხის გული, როგორც ხეები ირხევიან ტყეში<br/>ქარისაგან.


text:
უთხრა უფალმა ესაიას: წადით შენ და შენი შვილი<br/>შეარ-იაშუბი და შეხვდით ახაზს ზემო ტბორის წყალსადენის ბოლოს, მრეცხავთა<br/>მინდვრის გზაზე,


text:
და უთხარი: მშვიდად იყავი, ნუ შეშინდები და გულს ნუ<br/>შეგიღონებს აკვამლებული მუგუზლების ეს ორი კუდი - რეცინ არამელისა და<br/>რემალიას ძის სიბრაზე.


text:
რადგან არამის თავი დამასკოა და დამასკოს თავი - რეცინი.<br/>კიდევ სამოცდახუთი წელი და მოსწყდება ერს ეფრემი.


text:
უთხრა: ახლა ისმინე, დავითის სახლო, არ კმარა შენთვის,<br/>რომ ხალხს აღონებ, ახლა ჩემი ღმერთიც გინდა შეაღონო?


text:
ამიტომ თავად მოგცემს მეუფე ნიშანს: აჰა, მუცლადიღებს ქალწული და შობს ძეს, და უწოდებს საბელად ემანუელს.<br/>


text:
მაგრამ ვიდრე ყრმა ისწავლიდეს ბოროტის უკუგდებას და<br/>სიკეთის არჩევას, გაუდაბურდება ეს მიწა, რომელსაც შენ მისი ორი მეფის გამო<br/>განუდექი.


text:
ისეთ დღეებს მოგივლენს უფალი შენ და შენს ხალხს, და შენი<br/>მამის სახლს, როგორიც არ დამდგარა იუდასგან ეფრემის განდგომის დღიდან -<br/>მოგივლენს აშურის მეფეს.


text:
იმ დღეს სტვენით მოუხმობს უფალი ბუზებს, ეგვიპტის<br/>ჭაობებში რომ არიან, და ფუტკრებს, აშურის ქვეყანაში რომ არიან.


text:
იმ დღეს გაუპარსავს ჩემი მეუფე მდინარის გაღმიდან<br/>ნაქირავები სამართებლით - აშურის მეფით - თავს და ფეხის ბალანს და წვერსაც<br/>მოკვეცავს.


text:
რა რძესაც მოიწველიან, იმის ერბოს შეჭამს, რადგან ერბოთი<br/>და თაფლით გამოიკვებება ქვეყანაში დარჩენილი მთელი ხალხი.


text:
იმ დღეს ყოველი ადგილი, სადაც ათასი ვერცხლის საღირალი<br/>ათასი ძირი ვაზი იყო ჩაყრილი, ჯაგნარად და ეკალ-ნარად გადაიქცევა.


text:
ვერცერთ მთაზე, რომელიც თოხით ითოხნებოდა, ვერ მიხვალ<br/>ჯაგნარისა და ეკალ-ნარის შიშით; ხარების გასარეკი და ცხვრების გასათელი<br/>გახდება იგი.


text:
დავუახლოვდი ქადაგ ქალს, რომელმაც მუცლადიღო და შვა ვაჟი.<br/>მითხრა უფალმა: დაარქვი სახელად მაჰერ-შალალ ხაშ-ბაზ (იჩქარე სათარეშოდ, ისწრაფე საძარცვავად).


text:
რადგან, ვიდრე ყმაწვილი ისწავლიდეს დაძახებას: მამი და<br/>დედი, დამასკოს დოვლათს და სამარიის ნადავლს აშურის მეფეს მიუტანენ.


text:
ამიტომაც მიაქცევს მათზე ჩემი მეუფე ძლიერ და უზღვავ<br/>წყალს (აშურის მეფეს და მთელ მის დიდებას). აპირთავდება მისი კალაპოტი და<br/>გადაიღვრება ნაპირებზე.


text:
შეაღწევს იუდაში, დატბორავს და ანიაღვრდება, კისრამდე<br/>ასწვდება; ფრთებს გაშლის და აავსებს შენი ქვეყნის მთა-ბარს, ემანუელ!


text:
დაეცით ყიჟინა, ხალხებო, და ძრწოდეთ! ყური უგდეთ, შორი<br/>ქვეყნისანო! იარაღი აისხით და ძრწოდეთ! იარაღი აისხით და ძრწოდეთ!


text:
ნუ დაარქმევთ შეთქმულებას ყველაფერს, რასაც ეს ხალხი<br/>შეთქმულებას არქმევს და მისი შემაშინებელი ნუ შეგაშინებთ, ნუ შეგზარავთ.


text:
ის იქნება საწმიდარად და დაბრკოლების ლოდად და<br/>წაფორხილების კლდედ ისრაელის ორი სახლისთვის. ბადედ და მახედ იერუსალიმის<br/>მკვიდრისათვის.


text:
აჰა, მე და ეს ბავშვები, უფალმა რომ მომცა ნიშებად და<br/>სასწაულებად ისრაელში ცაბაოთ უფლისგან, რომელიც სიონის მთაზეა დავანებული.


text:
თუ გითხრეს: დაეკითხეთო მესულთანებს და ჯადოქრებს, რომ<br/>ჩურჩულებენ და სტვენენო, განა თავის ღმერთს არ ეკითხება ხალხი, განა<br/>მკვდრებს ეკითხება ცოცხალთა გამო?


text:
ჩაივლის იქ გატანჯული და მშიერი. როცა დაიმშევა,<br/>გაავდება, გმობას დაუწყებს თავის მეფეს და თავის ღმერთს და მაღლა აიხედავს.


text:
მიწას დახედავს და, აჰა, დაინახავს გასაჭირს და სიბნელეს<br/>- წყვდიადს განუჭვრეტელს და უკუნეთში გაიტყორცნება.


text:
მაგრამ აღარ იქნება წყვდიადი შეჭირვებულისთვის. როგორც<br/>წინა დროებამ დაამცირა ზებულონის ქვეყანა და ნაფთალის ქვეყანა, ასე<br/>უკანასკნელ დროს განადიდებს ზღვისპირეთს, წიაღიორდანეს და წარმართთა<br/>გალილეას.


text:
ხალხმა, ბნელში მოარულმა, იხილა ნათელი დიდი, წყვდიადის ქვეყანაში მცხოვრებლებს ნათელი გამოუბრწყინდა.<br/>


text:
შენ გაამრავლე ხალხი, გაუზარდე მას სიხარული;<br/>მხიარულობდნენ შენ წინაშე, როგორც მკის დროს იციან სიხარული, როგორც<br/>ხარობენ ნადავლის გაყოფისას.


text:
რადგან შენ დალეწე მისი კირთების უღელი, და მისი ბეჭების<br/>კეტი - მისი დამჩაგვრელის კვერთხი, როგორც მიდიანის დღეს.


text:
რადგან ყოველი ხამლი, ბრძოლაში ნატარები, და სამოსელი,<br/>სისხლში ნათრევი, დასაწვავი იქნება, როგორც ცეცხლის კერძი.


text:
რადგან შეგვეძინა შვილი, მოგვეცა ძე და უფლობა იყო მის<br/>ბეჭებზე, ეწოდა სახელად საკვირველი მრჩეველი, ღმერთი ძლიერი, მარადისობის<br/>მამა, მშვიდობის მთავარი.


text:
ხელმწიფების განსადიდებლად და უბოლოო მშვიდობისთვის<br/>დავითის ტახტზე და მის სამეფოში, მის განსამტკიცებლად და გასაძლიერებლად<br/>სამართალში და სიმართლეში აწ და მარადის. ცაბაოთ უფლის შური აღასრულებს<br/>ამას.


text:
არამი აღმოსავლეთით და ფილისტიმელი დასავლეთით - და პირაშკმით ჭამენ ისრაელს. მაინც არ დამცხრალა მისი რისხვა და კვლავ მოღებულია მისი ხელი.<br/>


text:
ამიტომაც თავის ჭაბუკებზე არ ხარობს უფალი და<br/>ქვრივ-ობლებს არ იბრალებს, რადგან ყველანი უკეთურნი და ბოროტეულნი არიან,<br/>და ყოველი პირი სიბილწეს ლაპარაკობს. მაინც არ დამცხრალა მისი რისხვა და<br/>კვლავ მოღერებულია მისი ხელი.


text:
რადგან აღიგზნო ბოროტება, როგორც ცეცხლი, ძეძვისა და<br/>ნარ-ეკლის შემჭმელი, აბრიალდება უსიერ ტევრში და აღიმართება კვამლის<br/>სვეტები.


text:
ცაბაოთ უფლის რისხვისაგან დაბნელდება მიწა და ხალხი<br/>ცეცხლის კერძი შეიქნება, ერთი მეორეს არ დაინდობს.


text:
მარჯვნივ გამოგლეჯს, მშიერი დარჩება; მარცხნივ შეჭამს,<br/>ვერ გაძღება. ყველანი თავის მკლავის ხორცს დაუწყებენ ჭამას.


text:
მენაშე ეფრემს, ეფრემი მენაშეს, ორივენი ერთად იუდას<br/>ესხმის. მაინც არ დამცხრალა მისი რისხვა და კვლავ მოღერებულია მისი ხელი.


text:
სამართლისგან რომ განარიდებენ ღარიბ-ღატაკთ, ამტყუნებენ ჩემი ერის ჩაგრულს, ქვრივებს ნადავლად იტაცებენ და ობლებს ძარცვავენ!


text:
რას იზამთ განკითხვისა და დაქცევის დღეს, შორიდან რომ<br/>მოდის? ვისთან გაიქცევით შეწევნისთვის და თქვენს დიდებას სად დატოვებთ?


text:
ვინ სად ჩაიჩოქებს ტყვეთა შორის, ვინ სად დაეცემა<br/>დახოცილთა შორის! მაინც არ დამცხრალა მისი რისხვა და კვლავ მოღერებულია<br/>მისი ხელი.


text:
უღვთო ხალხის წინააღმდეგ გავგზავნი და ჩემი რისხვის<br/>ხალხზე გალაშქრებას ვუბრძანებ, რომ დაატყვევოს და გაძარცვოს, გათელოს ქუჩის<br/>ტალახივით.


text:
მაგრამ ის ასე არ განსჯის და მისი გული ასე არ იზრახავს;<br/>არამედ განადგურებაა მის გულში და ხალხების ერთიანად მოსპობა.


text:
განა ქალნო და ქარქემიში ერთი არ არის? განა არფადი და<br/>ხამათი ერთი არ არის? განა დამასკო და სამარია ერთი არ არის?


text:
როგორც მისწვდა ჩემი ხელი კერპთა სამეფოებს, რომელთაც<br/>მეტი ჰყავთ ჩამოსხმული ღმერთები, ვიდრე იერუსალიმს და სამარიას;


text:
როგორც სამარიას და მის კერპებს მოვექეცი, განა ისევე არ<br/>მოვექცევი იერუსალიმს და მის სათაყვანებლებს?


text:
როცა მოათავებს უფალი ყველა თავის საქმეს სიონის მთაზე და იერუსალიმში, მაშინ მოვკითხავ აშურის მეფეს მისი დიდგულობის ნაყოფს - მის ქედმაღლურ მზერას.<br/>


text:
რადგან ნათქვამი აქვს: ჩემი ხელის ძალით ვქმენი ეს და<br/>ჩემი სიბრძნით, რადგან გამჭრიახი ვარ; მე გადავწიე ხალხთა სამანები და<br/>გავძარცვე მათი საგანძურები, ბუმბერაზივით ჩამოვყარე ტახტებზე მსხდომარენი.


text:
ბუდესავით მოძებნა ჩემმა ხელმა ხალხთა საბადებელნი;<br/>მიტოვებულ კვერცხებს რომ კრეფენ, ისე ავკრიფე მთელი ქვეყანა, ფრთა არ<br/>შერხეულა, პირი არ გაღებულა, ხმა არ დაძრულა.


text:
თუ ეყოყოჩება ცული მჩეხელს, თუ ედიდგულება ხერხი<br/>მხერხელს? ვითომ დაეღირება კვერთხი მის მომქნევს, ვითომ თავისით აღიმართება<br/>კეტი, თითქოს ხე არ იყოს?


text:
ამიტომ სიმჭლევეს მოუვლენს მეუფე, ცაბაოთ უფალი მის<br/>ნასუქალებს და მისი დიდების ქვეშ ცეცხლის ხანძარივით ატყდება ხანძარი.


text:
ცეცხლად გადაიქცევა ისრაელის ნათელი და ხანძრად - მისი<br/>წმიდა, ერთ დღეში დაწვავს და გადაბუგავს მის ძეძვს და ნარ-ეკალს.


text:
იმ დღეს აღარ დაენდობა ისრაელის ნატამალი და იაკობის<br/>სახლის ნარჩომი თავის მგვემელს; უფალს, ისრაელის წმიდას, დაენდობა<br/>დარწმუნებით.


text:
თუმცა ზღვის ქვიშასავით იქნება შენი ერი, ისრაელ, მაგრამ<br/>ნატამალი დაუბრუნდება მას. გადაწყვეტილია დაქცევა - შურისმგებელი<br/>სამართლიანობა.


text:
ამიტომ ასე ამბობს მეუფე, ცაბაოთ უფალი: ნუ გეშინია<br/>აშურისა, ჩემო ერო, სიონის მკვიდრო! კვერთხით გცემს და კეტს გიღერებს,<br/>როგორც ეგვიპტელნი იქცეოდნენ.


text:
მოუქნევს მას ცაბაოთ უფალი შოლტს, როგორც მიდიანს დასცხო<br/>ყორების კლდესთან და აღიმართება წყალზე მისი კვერთხი, როგორც ეგვიპტეში<br/>აღმართა.


text:
იმ დღეს ჩამოგეხსნება მისი ტვირთი მხრებიდან და მისი<br/>უღელი ქედიდან, და გასკდება უღელი სიმსუქნისგან.


text:
აჰა, მეუფე, ცაბაოთ უფალი, ზარდაცემით ლეწავს რტოებს;<br/>ტანმაღალნი გაიჩეხებიან და აღზევებულნი დაემხობიან.


text:
დაივანებს მასზე უფლის სული, სული სიბრძნისა და გონიერებისა, სული რჩევისა და სიმხნევისა, სული შეგნებისა და უფლის შიშისა.


text:
სიმართლით განსჯის ღარიბ-ღატაკთ, სისწორით განიკითხავს<br/>ქვეყნის ბედშავთ, დაჰკრავს მიწას თავის ბაგეთა კვერთხს და თავის პირისქარით<br/>ბოროტეულს მოაკვდინებს.


text:
დადგება მგელი ცხვართან ერთად და ვეფხვი დაბინავდება<br/>ციკანთან ერთად. ხბო, ლომი და ნასუქალი პირუტყვი ერთად იქნებიან და ჩვილი<br/>ბავშვი წაუძღვება მათ.


text:
ძროხა და დედადათვი ერთად მოსძოვენ და მათა შვილები<br/>ერთმანეთის გვერდით დაწვებიან, ლომი ძროხასავით შეჭამს ჩალას.


text:
არავინ იბოროტებს და არავინ იბილწებს მთელ ჩემ წმიდა<br/>მთაზე, რადგან აივსება მიწა უფლის ცოდნით, როგორც ზღვა არის წყლებით<br/>დაფარული.


text:
იმ დღეს ხალხთა დროშად იდგება იესეს ფესვი და მისკენ<br/>დაიწყებენ დენას ტომები; დიდება იქნება მისი საშვებელი.


text:
იმ დღეს მეორედ გაიწვდის უფალი ხელს, რომ გამოისყიდოს<br/>თავისი ერის ნატამალი, რომელიც გადაურჩება აშურს, ეგვიპტეს, ფატროსს, ქუშს,<br/>ელამს, შინეყარს, ხაბათს და ზღვისპირეთს.


text:
დროშას აღუმართავს ხალხებს, შეკრებს გადახვეწილ ისრაელს და ქვეყნის ოთხივე კუთხიდან თავს მოუყრის გაფანტულ იუდას.


text:
გაქარწყლდება ეფრემის შური და იუდას მტრები აღარ<br/>იქნებიან, ეფრემს აღარ შეშურდება იუდასი და იუდა აღარ უმტრობს ეფრემს.


text:
მხარდამხარ გაფრინდებიან ფილისტიმელთაკენ დასავლეთით,<br/>ერთად გაძარცვავენ აღმოსავლეთლებს, ხელს დაადებენ ედომს და მოაბს, და<br/>ყამონელნი მათი მორჩილნი გახდებიან.


text:
ამოაშრობს უფალი ეგვიპტის ზღვის სრუტეს, ხელს აღმართავს<br/>მდინარეზე თავის ქარტეხილში, შვიდ ტოტად განწვალავს მას, რომ ფეხშემოსილმა<br/>გადაიაროს.


text:
გამოუჩნდება გზა-სავალი მისი ერის ნატამალს, რომელიც<br/>აშურს გადაურჩება, როგორც გამოუჩნდა ისრაელს, როცა ეგვიპტიდან ამოდიოდა.


text:
აჰა, ღმერთია ჩემი ხსნა, ვესავ და არ მეშინია, რადგან უფალია ჩემი ძალა და სიმღერა, უფალი! ის იყო ჩემი მხსნელი.


text:
იტყვით იმ დღეს: მადლობდეთ უფალს, ახსენებდეთ მის სახელს,<br/>აცხადებდეთ მის საქმეებს ხალხებში, გაახსენებდეთ რომ მაღალია მისი სახელი.


text:
მე ვუბრძანე ჩემს განწმედილთ, მოვუხმე კიდეც ჩემს ძლიერთ<br/>ჩემი რისხვისათვის, ჩემი სიდიადით მოზეიმეთ.


text:
მთებზე გუგუნია, თითქოს მრავალი ხალხისაგან, ერთად<br/>თავშეყრილი ხალხების სამეფოთა ჟრიამული; ცაბაოთ უფალი თავად ათვალიერებს<br/>საომრად გამზადებულ ლაშქარს.


text:
შიშისზარი აქვთ, კრუნჩხვებმა და ტკივილებმა შეიპყრეს,<br/>მშობიარე ქალივით იტანჯებიან, გაოგნებულნი შეჰყურებენ ერთმანეთს, სახეზე<br/>ცეცხლი ეკიდებათ.


text:
აჰა, დადგა უფლის დღე - დღე სასტიკი, დღე რისხვისა და<br/>გაცეცხლებისა ქვეყნიერების იავარსაყოფად და ცოდვილთა წარსახოცად მისი<br/>პირისაგან.


text:
რადგან ცის ვარსკვლავები და მისი ხომლი ჩაქრებიან,<br/>დაბნელდება ამომავალი მზე და მთვარე აღარ მოაფენს თავის ნათელს.


text:
მოვკითხავ ქვეყნიერებას მის სიავეს და ბოროტეულთ - მათ<br/>დანაშაულს; ბოლოს მოვუღებ ამპარტავანთა ქედმაღლობას და მტარვალთა სიამაყეს<br/>დავამდაბლებ.


text:
ამიტომაც შევაზანზარებ ცას და შეირყევა დედამიწა თავისი<br/>ადგილიდან ცაბაოთ უფლის გულისწყრომისას და მისი რისხვის ანთების დღეს.


text:
შეიქნებიან დევნილი ქურციკებივით და უმწყემსოდ დარჩენილ<br/>ფარასავით; ყველა თავის ხალხს მიაშურებს, ყველა თავის ქვეყნისკენ გაიქცევა.


text:
მათი მშვილდები ყმაწვილკაცებს შემუსრავს; მუცლის ნაყოფს<br/>არ შეიწყალენენ, ბავშვებს არ შეიბრალებს მათი თვალი.


text:
ბაბილონი - სამეფოთა მშვენება, ქალდეველთა დიდების<br/>სამკაული, დაემსგავსება უფლისგან დაქცეულ სოდომს და გომორას.


text:
არასოდეს გაკაცრიელდება და არ გაშენდება უკუნისამდე;<br/>არაბი არ დაიკარვებს იქ და არც მწყემსები დაიბინავებენ.


text:
უდაბნოს მხეცები გაიჩენენ იქ ბუნაგს და მიკიოტებით<br/>აივსება მათი სახლები, სირაქლემები დასახლდებიან იქ და ალქაჯები გათელავენ<br/>იქაურობას.


text:
ტურები მოჰყვებიან კივილს გაოხრებულ სასახლეებში და<br/>ველური ძაღლები აყმუვლდებიან მის საზეიმო დარბაზებში; მოაწევს მისი ჟამი და<br/>მისი დღეები აღარ გაგრძელდება.


text:
რადგან შეიწყალებს უფალი იაკობს და კიდევ გამოარჩევს ისრაელს, მათსავე მიწაზე დაასახლებს. უცხონი შეეთვისებიან მათ და მიემაგებიან იაკობის სახლს.<br/>


text:
აიყვანენ მათ ხალხები და მიიყვანენ თავიანთ ადგილზე, დაისაკუთრებს მათ ისრაელი უფლის მიწაზე მონებად და მხევლებად, დაატყვევებენ თავიანთ დამატყვევართ და თავიანთ მჩაგვრელებზე იბატონებენ.


text:
იმ დღეს, როცა ამოგასუნთქებს უფალი ჭირ-ვარამისგან და<br/>შფოთისაგან, და მძიმე სატანჯველისგან, რომლითაც იტანჯები.


text:
წარმოთქვამ ამ იგავს ბაბილონის მეფეზე და იტყვი: როგორ<br/>მოეღო ბოლო მტარვალს! როგორ მოეღო ბოლო მძლავრობას!


text:
ქვესკნელამდე შეიძრა შავეთი შენს შესახვედრად, გააღვიძა<br/>აჩრდილნი, მიწის მთავარნი; წამოაყენა მათი ტახტებიდან ხალხთა მეფენი.


text:
გუშინ ამბობდი: ცად ავხდები, ღვთის ვარსკვლავთა ზემოთ<br/>ტახტს დავიდგამ და დავჯდები საკრებულო მთაზე, ჩრდილო კალთებზე.


text:
შენი შემხედვარი მოგაშტერდება, ჩაფიქრდება: ეს ის კაცია,<br/>მიწას რომ არყევდა, სამეფოებს რომ აზანზარებდა?


text:
შენ კი უსაფლავოდ გდიხარ, როგორც საძულველი, უდროული<br/>ნაშობი, როგორც დახოცილთა, მახვილით განგმირულთა სამოსელი, ქვიან ორმოში<br/>ჩაგდებული, როგორც გათელილი გვამი.


text:
ვერ შეუერთდები მათ საფლავში, რადგან დაღუპე შენი ქვეყანა<br/>და ამოწყვიტე შენი ხალხი; აღარ მოიხსენება ბოროტეულთა თესლი სამარადისოდ.


text:
საკლავად განამზადე მისი შვილები მამების ცოდვებისთვის,<br/>რომ არ აღდგნენ და არ დაიმკვიდრონ ქვეყანა, მტრებით არ აავსონ. მიწის პირი.


text:
აღვდგები მათ წინააღმდეგ, ამბობს ცაბაოთ უფალი, და<br/>აღმოვუფხვრი ბაბილონს სახელს და ნატამალს, მონაგარს და მისხისმისხს, ამბობს<br/>უფალი.


text:
შევმუსრავ აშურს ჩემს მიწაზე და გავთელავ ჩემს მთებზე,<br/>გადაიგდება ქედიდან უღელი და მხრებიდან ტვირთი ჩამოეხსნებათ.


text:
ნუ გიხარია, ფილისტიმის ქვეყანავ, რომ დაილეწა შენი<br/>მგვემელის კვერთხი, რადგან გველის ფესვიდან გამოვა უნასი და მისი ნაშიერი<br/>მფრინავი გველეშაპი იქნება.


text:
უპოვართა პირმშონი გამოიკვებებიან და ღარიბ-ღატაკნი<br/>სამშვიდობოს დამყუდრდებიან; შიმშილით მოვკლავ შენს ფესვს და შენს ნარჩომს<br/>ამოვწყვიტავ.


text:
მოთქვამდე, კარიბჭევ, გოდებდე, ქალაქო, ძრწოდე,<br/>ფილისტიმის ქვეყანავ, რადგან ჩრდილოეთიდან წამოვა კვამლი და გაიფანტება<br/>მისი ბანაკი.


text:
რას იტყვიან ხალხის მოციქულები? - რომ უფალმ აფუძნა სიონი<br/>და რომ იქ არის მისი ერის ჩაგრულთა საესავი.


text:
მოაბის განაჩენი. იმ ღამით, როცა გაძარცვეს ყარი, გაცამტვერდა მოაბი, რადგან იმ ღამით გაძარცვეს კირი, გაცამტვერდა მოაბი.<br/>


text:
ავიდა ტაძრად და დიბონში, გორაკებზე სატირლად; ნებოზე და მედებაზე გოდებს მოაბი; ყველას თავი გადაპარსული აქვს, წვერები ყველას მოკვეცილი აქვს.


text:
კივის ხეშბონი და ელყალე, იაჰაცას წვდება მათი ხმა;<br/>ამიტომ აყვირდნენ მოაბის მებრძოლები, შეშფოთებულია მისი სული.


text:
ჩემი გული კვნესის მოაბზე, მისი დევნილნი ცოღარში<br/>აფარებენ თავს, ყეგლათ-შელიშიაში; რადგან მოთქმა-მოთქმით მიჰყვებიან<br/>ლუხითის აღმართს, რადგან განწირული ხმით კივიან ხორონაიმის გზაზე.


text:
რადგან სისხლით აივსო დიმონის წყლები, რადგან ამას არ<br/>ვაკმარებ დიმონს, ლომებს მივუსევ მოაბის ნარჩომს და მიწის ნატამალს!


text:
მიეცი რჩევა, ქმენი სამართალი, გადმოაფარე შენი ჩრდილი<br/>შუადღისას, როგორც ღამით; დაიფარე ლტოლვილი, ნუ გასცემ დევნილს.


text:
შეგეხიზნონ ჩემი ლტოლვილი მოაბელები, შეიფარე<br/>ყაჩაღებისგან, ვიდრე არ შეწყდება მძლავრობა, ვიდრე ბოლო არ მოეღება<br/>ყაჩაღობას, ვიდრე დამთრგუნველი არ გადაშენდება ამ ქვეყნიდან,


text:
და წყალობით დამყარდება ტახტი და რწმენით დაჯდება მასზე<br/>დავითის კარავში მსაჯული, მსჯავრის მძებნელი და მოსწრაფე სამართლის ქმნაში.


text:
გვსმენია მოაბის ყიფი, მეტისმეტი სიამაყე, მისი<br/>ქედმაღლობა, მისი მედიდურობა, მისი სიცოფე, ფუჭი ქადილი.


text:
რადგან გადახმა ხეშბონის ყანები, სიბმას ვენახები; ხალხთა<br/>მბრძანებლებმა აკაფეს მისი რჩეული ვაზი, იაყზერამდე, უდაბნოში რომ<br/>მიიკლაკნებოდა, მისი გაშლილი რტოები ზღვის გაღმა რომ უწვდენდა.


text:
ამიტომ დავიტირებ იაყზერის ტირილით სიბმას ვენახს, ჩემი<br/>ცრემლებით მოგრწყავთ, ხეშბონო და ელყალე, რადგან თქვენს რთველში და მკაში<br/>ჩამწყდარია ჰედადის ძახილი.


text:
ლხენა და სიხარული წაერთვა ქარმელს და ვენახებში აღარ<br/>გაისმება სიმღერა და გუგუნი, საწნახლებში ღვინოს აღარ წურავენ; შევწყვიტე<br/>ჰედადის ძახილი.


text:
აჰა, გამოჩნდება დაქანცული მოაბი გორაკზე და შევა თავის<br/>საწმიდარში სალოცავად, მაგრამ არაფერი ეშველება.


text:
ახლა კი ასე ამბობს უფალი: სამ წელიწადში, ქირავნობის<br/>ვადაში, დამცირდება მოაბის დიდება, თუმცა დიდია სიმრავლე მათი და მცირედიღა<br/>იქნება ნარჩომი, არად ჩასაგდები.


text:
გაუდაბურდება ყაროყერის ქალაქები, ცხვრის ფარათა საძოვრებად იქცევა, დაწვებიან და ვერავინ დააფრთხობს მათ.


text:
არაფერი დარჩება ეფრემის ციხე-სიმაგრისგან, დამასკოს<br/>სამეფოსგან და არამის ნატამალისგან, ისრაელიანთა დიდებას გაჰყვებიან,<br/>ამბობს ცაბაოთ უფალი.


text:
იქნება ისე, თითქოს მომკელს აეღოს ყანა და მისი მკლავს<br/>მოემკას თავთავები; იქნება ისე, როგორც რეფაიმის ველზე თავთავები იკრიფება.


text:
დარჩება ნამცვრევი, რამდენიც რჩება ზეთისხილის<br/>ჩამობერტყვის შემდეგ: ორი, სამი მარცვალი წვერში, ოთხი, ხუთი მსხმოიარე<br/>ტოტებზე! ამბობს უფალი, ღმერთი ისრაელისა.


text:
აღარ მიხედავს თავისი ნახელავი სამსხვერპლოებისკენ და<br/>თავისი თითებით ნაკეთებ აშერებს და მზეებს აღარ მოიკითხავს.


text:
იმ დღეს უღრან და გაუვალ ტყეს დაემსგავსება მისი<br/>გამაგრებული ქალაქები, ისრაელიანთაგან მიტოვებული, და გაუდაბურდება.


text:
რადგან დავიწყებული გყავს შენი ხსნის ღმერთი და კლდე შენი<br/>სიმტკიცისა აღარ გახსოვს; რადგან გაგიშენებია ნეტარების ბაღები და უცხო<br/>ვაზი ჩაგიყრია.


text:
იმ დღეს ააღორძინებს შენს დარგულს და იმ დილას ააყვავებ<br/>შენს დათესილს, მაგრამ ალოობისას უკურნებელ მწუხარებას მოიმკი.


text:
ვაი, ხმაურს დიდძალი ხალხისა! ხმაურობენ ზღვის ხმაურით.<br/>ვაი, ხალხების ღრიალს! ღრიალებენ ადიდებული წყლის ღრიალით.


text:
ხალხები ღრიალებენ ადიდებული წყლის ღრიალით; დააფრთხობს<br/>მათ და შორს გაიქცევიან, გაიხვეტებიან, ქარისაგან, როგორც მთაზე თივის<br/>ბულული და ბზის მტვერი ქარბორბალასგან.


text:
დადგება მწუხრი და, აჰა, დაეცემა შიშისზარი და<br/>განთიადამდე ვეღარ გაძლებს. ასეთია ჩვენი მტარვალების ხვედრი და ჩვენი<br/>მძარცველების წერა.


text:
ზღვით რომ აგზავნით მალემსრბოლებს წყალზე მოცურავე ლერწმის - ნავებით! გასწით, მკვირცხლთ მოციქულნო, მოჭიმულ და ალესილ ხალხთან, საშიშარ ერთან დასაბამიდან დღესამომდე, ხალხთა დამთრგუნველთან და გამთელავთან, რომლის ქვეყანას ხევები სერავენ!


text:
ქვეყნიერების მკვიდრნო და მიწის ბინადარნო, თვალი<br/>გეჭიროთ, როცა დროშა აღიმართება მთებზე და ყური უგდეთ, როცა ბუკს<br/>დაჰკრავენ!


text:
რადგან ასე მითხრა უფალმა: მე მშვიდად გადმოვიხედავ ჩემი<br/>სამყოფლიდან ხვატის კაშკაშივით მოწმენდილზე, ნამის ღრუბელივით მკის<br/>პაპანებაში;


text:
რადგან რთველის წინ, როცა გადასული იქნება ყვავილობა და<br/>ნაყოფი დამწიფებული, დანით აკაფავს ლერწმებს და ყლორტებს მოაშორებს ვაზს.


text:
ყველაფერი მთის ონავარ ფრინველებს და მიწის მხეცებს<br/>დარჩებათ; დაიზაფხულებენ იქ ონავარი ფრინველები და მიწის ყოველი მხეცი იქ<br/>დაიზამთრებს.


text:
იმ დღეს ძღვენს მიართმევს ცაბაოთ უფალს ცაბაოთ უფლის<br/>სახელის ადგილზე, სიონის მთაზე, მოჭიმული და ალესილი ერი, დასაბამიდან<br/>დღესამომდე საშიშარი ერი, ხალხი დამთრგუნველი და გამთელავი, რომლის<br/>ქვეყანას ხევები სერავენ.


text:
ეგვიპტის განაჩენი. აჰა, ამხედრებულია უფალი მსუბუქ ღრუბელზე და მიდის ეგვიპტეში. შეირყევიან მის წინაშე ეგვიპტის კერპები და დაუდნებათ მკერდში ეგვიპტელებს გულები.<br/>


text:
ავამხედრებ ეგვიპტელს ეგვიპტელზე: ძმა ძმას დაუწყებს ბრძოლას, მოყვასი მოყვასს, ქალაქი ქალაქს, სამეფო სამეფოს.


text:
დაიშრიტება ეგვიპტის სული მის წიაღში და ჩავფუშავ მის<br/>თათბირს; კერპებს, მჩხიბავებს, მესულთანეებს და ჯადოქრებს დაუწყებენ ძებნას<br/>სამკითხაოდ.


text:
ჩავაგდებ ეგვიპტელებს სასტიკი ბატონის ხელში და მტარვალი<br/>მეფე იხელმწიფებს მათზე, ამბობს მეუფე, ცაბაოთ უფალი.


text:
გადაშიშვლდება მდინარეთა ნაპირები და მდინარეთა<br/>შესართავები, გადახმება ჭალებში ნათესი, განქარდება და გაცამტვერდება.


text:
დაღონდებიან მეთევზეები, აკვნესდებიან მდინარეში ანკესის<br/>მსროლელნი და წყლებზე ბადეთა გამშლელნი დაიწყებენ გოდებას.


text:
შეიშალნენ ცოყანის მთავრები, გაცუდდა ფარაონის ბრძენი<br/>მრჩევლების თათბირი. როგორღა ეტყვით ფარაონს: ბრძენთა შვილი ვარ მე,<br/>აღმოსავლეთის მეფეთა შვილიო?


text:
გაბრიყვდნენ ცოყანის მთავრები, მოტყუვდნენ ნოფის<br/>მთავრები. შეაცდინეს ეგვიპტე მისი ტომების თავკაცებმა.


text:
რეტი დაასხა მათ უფალმა და აატორტმანეს ეგვიპტე ყველა საქმეში, როგორც რწყევისას ტორტმანებს მთვრალი.<br/>


text:
იმ დღეს დიაცებივით იქნებიან ეგვიპტელები, შეშინდებიან და<br/>დაფრთხებიან ცაბაოთ უფლის ხელის მოქნევისგან, მათზე რომ მოიქნევს ხელს.


text:
შიშისზარად ექცევა ეგვიპტეს იუდას მიწა; ყველას, მის<br/>გამხსენებელს, შეაძრწუნებს ცაბაოთ უფლის განაჩენი, მასზე რომ განაჩინა.


text:
იმ დღეს ხუთი ქალაქი იქნება ეგვიპტეში, ქანაანურად<br/>მოლაპარაკე და ცაბაოთ უფლის დამფიცებელი; ერთს დაერქმევა მზის ქალაქი.


text:
იქნება ეს ცაბაოთ უფლის ნიშად და სასწაულად ეგვიპტის<br/>ქვეყანაში, რადგან შეღაღადეს უფალს დამთრგუნველთა გამო და მოუვლენს უფალი<br/>მაცხოვარს და პატრონს და იხსნის მათ.


text:
გამოეცხადება უფალი ეგვიპტელებს და შეიცნობენ ეგვიპტელები<br/>უფალს იმ დღეს; შესწირავენ მსხვერპლსა და ძღვენს, აღუთქვამენ აღთქმებს და<br/>აღასრულებენ კიდეც.


text:
დაჰკრავს უფალი ეგვიპტეს, დაჰკრავს და განკურნავს კიდეც;<br/>მიიქცევიან უფლისაკენ, შეიწყნარებს მათ და განკურნავს.


text:
იმ დღეს გზა გავა ეგვიპტიდან აშურამდე და ივლის აშური<br/>ეგვიპტეში და ეგვიპტე აშურში; დაემონება ეგვიპტე უფალს აშურთან ერთად.


text:
რადგან ბრძანებს კურთხევას ცაბაოთ უფალი: კურთხეულ იყოს<br/>ჩემი ერი ეგვიპტე, ჩემ ხელთა ქმნილება აშური და ჩემი სამკვიდრო ისრაელი.


text:
იმ წელს მოადგა აშდოდს აშურის მეფის, სარგონის გამოგზავნილი დართანი, ბრძოლა გაუმართა აშდოდს და აიღო იგი.<br/>


text:
მაშინ გამოუცხადა უფალმა სიტყვა ესაიას, ამოცის ძეს, და უთხრა: წადი, შეიხსენი ჯვალო წელიდან და ხამლები გაიძვრე ფეხზე. ასეც მოიქცა: ტანშიშველმა და ფეხშიშველმა დაიწყო სიარული.


text:
თქვა უფალმა: როგორც ჩემი მორჩილი ესაია დადიოდა<br/>ტანშიშველი და ფეხშიშველი სამ წელიწადს, ასე იქნება ნიშად და სასწაულად<br/>ეგვიპტისთვის და ქუშისთვის.


text:
ასე წაასხამს აშურის მეფე ეგვიპტის ტყვეებს და ქუშის<br/>ლტოლვილებს - ჭაბუკებს და მოხუცებულთ, ტანშიშველთ და ფეხშიშველთ,<br/>უკანალგატიტვლებულთ ეგვიპტის შესარცხვენად.


text:
იტყვის ამ ზღვისპირეთის მცხოვრები იმ დღეს: აჰა, რის<br/>იმედზე ვყოფილვართ, შეწევნას რომ ვითხოვდით იქ აშურის მეფისგან თავის<br/>დასახსნელად! როგორ გადავრჩებით?


text:
სასტიკი ხილვა გამომეცხადა: დამარბეველი არბევს და მძარცველი ძარცვავს. შეიმართე, ელამო, შემოადექ, მიდიავ! ბოლო მოვუღე ყოველ კვნესას.


text:
ამიტომ მიცახცახებს ნაწლავები, მშობიარის ტკივილებმა<br/>შემიპყრო, კრუნჩხვისაგან არაფერი მესმის, შეშფოთებისგან ვერაფერს ვხედავ.


text:
ხედავს ეტლიონს, დაწყვილებულ ცხენოსნებს, სახედართა<br/>ეტლიონს, აქლემების ეტლიონს. აკვირდება, გულისყურით აკვირდება.


text:
იყვირა მჭვრეტელმა; საყარაულო კოშკზე ვდგავარ, უფალო,<br/>დღენიადაგ და ჩემს სადარაჯოზე ვარ მთელი ღამეები.


text:
აჰა, მოდის ეტლიონი, დაწყვილებული ცხენოსნები! კვლავ<br/>თქვა: დაეცა, დაეცა ბაბილონი და ყველა კერპი მისი ღმერთებისა მიწას<br/>დაენარცხა.


text:
ჩემო გალეწილო და განიავებულო, რაც ცაბაოთ უფლისგან,<br/>ისრაელის ღვთისგან, გავიგონე, ის გამოგიცხადეთ.


text:
მცირეღა იქნება მამაც კედარელ მშვილდოსანთა დანარჩომი,<br/>რადგან უფალს, ისრაელის ღმერთს აქვს ნაბრძანები.


text:
გნიასით სავსევ, აჩოჩქოლებულო ქალაქო, შფოთიანო ქალაქო! შენი განგმირულნი მახვილით არ განგმირულან და ბრძოლაში არ დახოცილან.


text:
შენი მთავრები, ყველანი ერთად, მშვილდს გაექცნენ, ყველა<br/>შენი მოძიებული შებორკილია, ყველა შორს გაქცეული შებორკილია!


text:
რადგან ზრიალის, დგრიალის და ფორიაქის დღე ხილვის ხეობაში<br/>მეუფისგან, ცაბაოთ უფლისგანაა; გალავანს ანგრევს და კივილი მთას სწვდება.


text:
მოაწყვეთ წყალსატევი ორ კედელს შორის ძველი ტბორის<br/>წყლისათვის, მაგრამ არად აგდებთ მის შემქმნელს, არ უყურებთ მას, ვინც<br/>დასახა იგი დიდი ხნის წინათ.


text:
იმ დღეს მოგიწოდათ მეუფემ, ცაბაოთ უფალმა, რომ გეტირათ და<br/>გეგლოვათ, თავი მოგეპარსათ და ჯვალო შემოგერტყათ წელზე.


text:
მაგრამ, აჰა, ლხინი და სიხარულია, ხარების ჟლეტა და<br/>ცხვრების ხოცვა, ხორცის ჭამა და ღვინის სმა. ვჭამოთ და ვსვათო, ხვალ მაინც<br/>დავიხოცებითო.


text:
გამოეცხადა ჩემს ყურს ცაბაოთ უფლისაგან: არ გეპატიებათ ეს დანაშაული სიკვდილამდე, თქვა მეუფემ, ცაბაოთ უფალმა.<br/>


text:
აქ რა გესაქმება, აქ ვინა გყავს, აქ რომ ითხრი სამარეს?<br/>მაღალზე გაუჭრია საფლავი, კლდეში გამოუკვეთავს განსასვენებელი.


text:
როგორც გორგალს გორგლად დაგგორგლავს, ბურთივით გაგაგორებს<br/>ვრცელ მიწაზე. იქ მოკვდები და იქ იქნება შენი დიდების ეტლები - შენი<br/>ბატონის სახლის თავსლაფი!


text:
და შენი შესამოსელით შეგმოსავ, შენს სარტყელს შემოვარტყამ<br/>და ხელში ჩავაბარებ შენს ძალაუფლებას. ის იქნება მამა იერუსალიმის<br/>მკვიდრთათვის და იუდას სახლისთვის.


text:
მხარზე გადავკიდებ დავითის სახლის გასაღებს და მის<br/>გაღებულს ვერავინ დაკეტავს; დაკეტავს და ვერავინ გააღებს.


text:
მასზე ჩამოკიდებენ მამამისის სახლის მთელს დიდებას -<br/>მოდგმას და მონაშენს, ყველა მცირე ჭურჭელს თასიდან ყოველ ქოთნამდე.


text:
იმ დღეს, ამბობს ცაბაოთ უფალი, მოირყევა მყარ ადგილზე<br/>ჩარჭობილი სამსჭვალი, გადატყდება და ჩამოვარდება, და მოსწყდება ტვირთი, ზედ<br/>რომ აწევს, რადგან უფალმა ბრძანა.


text:
ტვიროსის განაჩენი. ივალალეთ, თარშიშის ხომალდებო, რადგან დაქცეულია ტვიროსი, აღარც სახლებია, აღარც მისასვლელი! ქითიმის ქვეყნიდან გამოეცხადა მას.<br/>


text:
დიდი წყლებით მისდიოდა შიხორის მარცვალი ნილოსის ნამკალი<br/>- მისი ჭირნახული, და იყო ხალხების ბაზარი.


text:
გრცხვენოდეს, ციდონო! რადგან ზღვამ თქვა, ზღვის ძალა<br/>ამბობს: სალმობაში არ ვყოფილვარ და არც მიშვია, ვაჟკაცები არ გამომიკვებავს<br/>და ქალწულები არ გამიზრდია.


text:
ეს არის თქვენი მოზეიმე ქალაქი, რომელსაც ძველ დღეებში<br/>აქვს დასაბამი? საკუთარი ფეხით გადაიხვეწება შორეთში!


text:
ვინ გადაუწყვიტა ეს ტვიროსს, გვირგვინთა მიმნიჭებელს,<br/>რომლის ვაჭრები მთავრები არიან და მისი სოვდაგრები - ქვეყნის დიდებულნი?


text:
გაბაოთ უფალმა გადაუწყვიტა ეს, რომ გაეცუდებინა ყოველი<br/>მშვენების სიამაყე და დაემცირებინა ქვეყნის დიდებულნი.


text:
თქვა: ვეღარ იზეიმებ, ციდონის ქალწულო, დათრგუნულო,<br/>ადექი, ქითიმში გადადი, მაგრამ იქაც არ გექნება საშველი.


text:
აჰა, ქალდეველთა ქვეყანა! ადრე არ იყო ეს ხალხი. აშურმა<br/>დააფუძნა ის ველურთაგან. მიადგეს კოშკები და დაამხეს მისი სასახლეები,<br/>ნანგრევებად აქციეს.


text:
იმ დღიდან იქნება, რომ არავის ემახსოვრება ტვიროსი<br/>სამოცდაათ წელიწადს ერთი მეფის ზეობის კვალობაზე. სამოცდაათი წლის ბოლოს<br/>აუხდება ტიროსს მეძავის სიმღერა.


text:
სამოცდაათი წლის თავზე მოხედავს უფალი ტვიროსს და ისიც<br/>დაიბრუნებს თავის გასამრჯელოს; დაიწყებს ბოზობას ქვეყნიერების ყველა<br/>სამეფოსთან დედამიწის ზურგზე.


text:
მისი ნავაჭრი და გასამრჯელო უფლისათვის იქნება შეწირული.<br/>არც დაუნჯდება, არც დაიბეჭდება, რადგან უფლის წინაშე მცხოვრებთათვის იქნება<br/>მისი ნავაჭრი, რომ მაძღრისად ჭამონ და დიდებულად შეიმოსონ.


text:
აჰა, გააპარტახებს უფალი მიწას და გააცამტვერებს, დაკრუნჩხავს მის ზედაპირს და გაფანტავს მის მცხოვრებთ.<br/>


text:
რა ერი და რა მღვდელი მაშინ, რა ყმა და რა მისი ბატონი, რა მოახლე და რა მისი ქალბატონი, რა მყიდველი და რა გამყიდველი, რა მოვალე და რა მევალე, რა მსესხებელი და რა მევასხე!


text:
წაიბილწა მიწა მის მკვიდრთა ქვეშ, რადგან გადაუდგნენ<br/>რჯულს, დაარღვიეს კანონი, გატეხეს საუკუნო აღთქმა.


text:
ამიტომ წყევლა ჭამს მიწას და ისჯებიან მისი მკვიდრნი;<br/>ამიტომ გადაიბუგნენ მიწიერნი და მცირენიღა გადარჩნენ.


text:
რადგან ასე იქნება შუაგულ ქვეყანაში, ხალხთა შორის, როგორც ზეთისხილის ჩამობერტყვის დროს, როგორც მცვრევის დროს, როცა დამთავრებულია რთველი.<br/>


text:
ქვეყნის კიდიდან გვესმის გალობა: დიდება მართალს! მაგრამ<br/>მე ვთქვი: ვაგლახ მე! ვაგლახ მე! ვაი მე! მზაკვარნი მზაკვრობენ, მზაკვარნი<br/>ზაკვით იმოსებიან.


text:
შიშის ხმაზე გაქცეული ხაროში ჩავარდება, ხაროდან ამოსული<br/>ხაფანგში გაებმება; რადგან გაიღება ცათა სარკმელები და მიწის საფუძვლები<br/>შეზანზარდება.


text:
შეიყრებიან ერთად ტუსაღებივით დილეგში, კლიტულებში<br/>გამოიმწყვდევიან და დიდი ხნის შემდეგ დაისჯებიან.


text:
მაშინ გაფითრდება მთვარე და შერცხვება მზე, რადგან<br/>გამეფდება ცაბაოთ უფალი სიონის მთაზე და იერუსალიმში, და თავის უხუცესთა<br/>წინაშე გამოაჩენს დიდებას.


text:
უფალო, შენ ღმერთი ხარ ჩემი! შენ გადიდებ და შენს სახელს ვმადლობ, რადგან შენ მოიმოქმედე საკვირველებანი - ძველი განგებანი, მტკიცე და სარწმუნო.<br/>


text:
რადგან ქვის ყორედ აქციე ქალაქი, ციხე-სიმაგრენი - ნანგრევებად, უცხოთა სასახლე აღარ არის ქალაქში, აღარასოდეს აშენდება.


text:
რადგან შენა ხარ საპყართა სიმტკიცე, გლახაკთა სიმტკიცე<br/>მათ გასაჭირში, თავშესაფარი ქარიშხალში, ჩრდილი პაპანებაში; რადგან<br/>მტარვალთა სუნთქვა კედელს მიხლილი ქარიშხალია,


text:
როგორც ხვატი უდაბნოში. უცხოთა ხმაურს შენ აცხრობ; როგორც<br/>ხვატი ღრუბლის ჩრდილში, ასე ითრგუნება მტარვალთა სიმღერა.


text:
გაუმართავს ცაბაოთ უფალი ყველა ხალხს ამ მთაზე ნადიმს<br/>მსუყე კერძებით, ნადიმს ძველი ღვინით, ძვლის ტვინიანი მსუყე კერძებით,<br/>ძველი, დაწმენდილი ღვინით.


text:
შთანთქავს სიკვდილს სამუდამოდ და მოსწმედს ცრემლს უფალი<br/>ღმერთი ყოველ პირისახეს, წარხოცავს თავისი ერის სირცხვილს მთელი ქვეყნიდან,<br/>რადგან უფალმა ბრძანა.


text:
იტყვიან იმ დღეს: აჰა, ეს არის ღმერთი ჩვენი, მას<br/>ვესავდით და გვიხსნა! ეს არის უფალი, მას ვესავდით! ვიშვათ და გავიხაროთ<br/>მისმიერი ხსნით!


text:
რადგან დაადგრება უფლის ხელი ამ მთას და გაითელება მოაბი<br/>თავის ადგილზე, როგორც ჩალა ითელება სანეხვეზე.


text:
ხელებს გაშლის მის შუაგულში, როგორც მოცურავე შლის<br/>საცურაოდ ხელებს, მაგრამ დასცემს უფალი მის სიამაყეს მისი ხელის ხრიკებთან<br/>ერთად.


text:
იმ დღეს იმღერებენ ამ სიმღერას იუდას ქვეყანაში: მაგარი ქალაქი გვაქვს; ხსნას დაგვიდებს ზღუდედ და გალავნად.<br/>


text:
რადგან დაამდაბლა მაღლის მკვიდრნი, აღზევებული ქალაქი;<br/>დაამხო იგი, მიწასთან გაასწორა, გააცამტვერა.


text:
ჩემი სამშვინველი გნატრობდა ღამღამობით, ჩემი სული<br/>გეძებდა ჩემს გულში დილით; რადგან, როდესაც მსჯავრს სდებდი ქვეყანას,<br/>სამყაროს მკვიდრთა სიმართლე ისწავლეს.


text:
შეწყალებულ იქნება ბოროტეული, მაგრამ სიმართლეს ვერ<br/>ისწავლის; იუკუღმართებს წრფელ ქვეყანაში და უფლის დიდებას არად ჩააგდებს.


text:
უფალო, შემართულია შენი ხელი, მაგრამ ვერ ხედავენ.<br/>დაინახონ შენი შური შენი ხალხის გამო და შერცხვებათ; ცეცხლმა შეჭამოს შენი<br/>მტრები.


text:
უფალო, ღმერთო ჩვენო! შენს გარდა სხვა მეუფენი<br/>გვბატონობდნენ, მაგრამ მხოლოდ შენში ვახსენებთ შენს სახელს.


text:
მკვდრები არიან, არ გაცოცხლდებიან; აჩრდილები აღარ<br/>აღდგებიან, რადგან შენ დასაჯე და მოსპე ისინი. მათი სახსენებელი წარხოცე.


text:
როგორც ორსული ქალი, შობად მიწევნული, იტანჯება, კივის<br/>ტკივილისგან, ასე ვართ ჩვენ, უფალო, შენ წინაშე!


text:
მუცლადვიღეთ, ტანჯვაში ვიყავით და აჰა, ქარი ვშობეთ;<br/>ქვეყანას ხსნა ვერ მოვუტანეთ, არ დაეცნენ ქვეყნიერების მცხოვრებნი.


text:
გაცოცხლდებიან შენი მკვდრები, აღდგებიან გვამები;<br/>გაიღვიძეთ და იყიჟინგთ, მტვერში დავანებულნო! რადგან ნათლის ცვარია შენი<br/>ცვარი და აჩრდილთა ქვეყანაზე მოაფენ მას.


text:
წადი, ჩემო ხალხო, შედით თქვენ-თქვენ ოთახებში და<br/>გამოიკეტეთ კარი. მცირეხანს შეაფარე თავი, ვიდრე რისხვა გადაივლიდეს.


text:
რადგან, აჰა, უფალი გამოდის თავისი ადგილიდან ქვეყნის<br/>მკვიდრთა დასასჯელად მათი ცოდვისთვის; მიწა გამოაჩენს თავის სისხლს და აღარ<br/>დაფარავს თავის დახოცილებს.


text:
იმ დღეს დასჯის უფალი სასტიკი, დიდი და ძლიერი მახვილით ლევიათანს, გველს მოსრიალეს, და ლევიათანს, გველს დაკლაკნილს, და მოკლავს გველეშაპს, ზღვაში მყოფელს.<br/>


text:
რისხვა არ არის ჩემში; მაგრამ დამიყარონ ბრძოლაში<br/>ნარ-ეკალი! გადავთელავ მათ და ერთიანად გადავწვავ.


text:
დადგება ჟამი და ფესვს გაიდგამს იაკობი, გაიხარებს და<br/>ყლორტებს გამოყრის ისრაელი და მთელს ქვეყნიერებას აავსებს ნაყოფით.


text:
უკიდურეს რისხვაში შენ სჯი მას გადახვეწით. აიტაცებდა<br/>თავისი ძლიერი ქროლვით აღმოსავლეთის ქარიან დღეს.


text:
ამიტომ წარიხოცება ამით: იაკობის დანაშაული და, აჰა, ეს<br/>იქნება მისი ცოდვის მიტევების ნაყოფი; როცა კირის ნაფშხვენებივით აქცევს<br/>სამსხვერპლოს ლოდებს, როცა აღარ იდგებიან აშერები და მზის კერპები.


text:
რადგან უდაბნოსავით გამარტოსულდა ციხე-სიმაგრე. მიაგდეს<br/>და მიატოვეს საცხოვრებელი, ხბო დაბალახობს იქ, იქ ბინავდება და მის ფოთლებს<br/>კორტნის.


text:
როცა გახმება მისი ტოტები და ჩამოიმტვრევა, მივლენ<br/>ქალები, რომ ცეცხლი წაუკიდონ, რადგან უგუნურია ეს ხალხი, ამიტომ არ<br/>შეიბრალებს მისი შემქმნელი და მისი გამომსახველი არ შეიწყალებს.


text:
იმ დღეს გალეწავს უფალი თავთავებს ევფრატიდან ეგვიპტის<br/>ხევამდე და თქვენც, ისრაელიანებო, სათითაოდ აიკრიფებით.


text:
ამ დღეს ახმიანდება დიდი საყვირი და მოვლენ აშურის<br/>ქვეყანაში დაკარგულნი და ეგვიპტის ქვეყანად გაგდებულნი, რომ თაყვანისცენ<br/>უფალს წმიდა მთაზე იერუსალიმში.


text:
ვაი, ეფრემის მემთვრალეთა სიამაყის გვირგვინს და მისი დიდებული მშვენების დამჭკნარ ყვავილს, ღვინით დაძლეულთა პოხიერი მინდვრების თავზე!<br/>


text:
აჰა, უფლის ძლიერი და მაგარი, როგორც სეტყვის თქეში, დამქანცველი ქარიშხალი, როგორც წყალდიდობის ნიაღვარი, მიწას დაანარცხებს თავისი ხელით.


text:
მისი დიდებული მშვენების დამჭკნარი ყვავილი სახიერი<br/>მინდვრების თავზე იქნება როგორც ნაადრევი ხილი, ზაფხულამდე მოუწევნელი,<br/>რომელსაც თვალს მოჰკრავს თუ არა მნახველი, ხელთ იგდებს და იმწამსვე<br/>ყლაპავს.


text:
და სამართლის სულად სამსჯავროში მჯდომელისთვის, ძლიერებად<br/>- მომხდურთა უკუმქცეველისათვის კარიბჭიდან.


text:
მაგრამ ესენიც ბარბაცებენ ღვინისაგან და ირხევიან<br/>თაფლუჭისგან; მღვდელი და ქადაგი ბარბაცებენ თაყლუჭისგან, ჩანთქმული ღვინით,<br/>ირხევიან თაფლუჭისგან, ბარბაცებენ ხილვების დროს, მერყეობენ სამართლის<br/>განკითხვისას.


text:
მან უთხრა მათ: აჰა, საშვებელი, მიეცით შვება მაშვრალს!<br/>აჰა, განსვენება! მაგრამ მოსმენა არ უნდოდათ.


text:
მაშინ უფლის სიტყვად იქცევა მათთვის რჩევა რჩევაზე, რჩევა<br/>რჩევაზე, წესი წესზე, წესი წესზე, ცოტა აქ, ცოტა იქ, რომ იარონ და გულაღმა<br/>გადაყირავდნენ, დაილეწონ, მახეში მოექცნენ და შეპყრობილ იქნენ.


text:
რადგან ამბობთ: აღთქმა გვაქვს დადებული სიკვდილთან და<br/>კავშირი შევკარით შავეთთან; როცა წარმხოცელი შოლტი ჩამოივლის, ვერ<br/>მოგვწვდება, რადგან სიცრუე გავიხადეთ თავშესაფრად და ტყუილი - საფარველად.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, ქვა დავდგი სიონზე<br/>საძირკვლად, ქვა გამონაცადი, ძვირფასი ქვაკუთხედი, მყარი საძირკველი; მასზე<br/>დანდობილი, არ აჩქარდება.


text:
დავდებ სამართალს ლარად და სიმართლეს - შვეულდ, და სეტყვა<br/>წარხოცავს სიცრუის თავშესაფარს და წყალი წაიღებს ტყუილის საფარველს.


text:
გაცუდდება თქვენი აღთქმა სიკვდილთან და თქვენი კავშირი<br/>შავეთთან ვერ გაძლებს; როცა წარმხოცელი შოლტი ჩამოივლის, მისი გასათელი<br/>შეიქნებით.


text:
როგორც კი ჩამოივლის, შეგიპყრობთ თქვენ; რადგან ყოველ<br/>დილით ჩამოივლის, დღისით და ღამით. მისი ამბის გაგონებაც კი ზარდამცემი<br/>იქნება.


text:
რადგან აღიმართება უფალი როგორც ფერაციმის მთაზე, შეიძვრის როგორც გიბყონის ველზე თავისი საქმის, უცხო საქმის აღსასრულებლად და თავისი ქმედების, საოცარი ქმედების ჩასადენად.<br/>


text:
ახლა მოეშვით შეგინებას, რომ არ მოგიჭიროთ თქვენმა<br/>საკვრელებმა, რადგან გავიგე რომ გადაწყვეტილია მეუფისგან, ცაბაოთ უფლისგან<br/>მთელი ქვეყნის განადგურება.


text:
განა არ ასწორებს მის ზედაპირს, მიმოფანტავს სოინჯს და<br/>თესავს კვლიავს, ჩადებს ხორბალს ხნულში და ქერს თავის ადგილზე და ასლს<br/>ყანის კიდეებზე?


text:
რადგან კევრით არ ლეწაკენ სოინჯს და ურმის ბორბალს არ<br/>ატარებენ კვლიავზე, რადგან სოინჯი კეტით იცეხვება და ჯოხით - კვლიავი.


text:
პური ილეწება, მაგრამ ბოლომდე არ ინაყება; გრიალებენ<br/>ურმის ბორბალი და ცხენები, მაგრამ არ ნაყავენ მას.


text:
ვაი არიელს, არიელს, ქალაქს, დავითი სადაც დაბანაკდა! მიუმატე წელიწადს წელიწადი, ერთმანეთს მიჰყვეს დღესასწაულები.<br/>


text:
ჩაიფლობი, მიწიდან დაიწყებ ლაპარაკს და ჩაიხშობა შენი<br/>ნათქვამი, ლანდივით ამოვა შენი ხმა მიწიდან და მტვერიდან აჩურჩულდება შენი<br/>ნათქვამი.


text:
მტვრის კორიანტელივით იქნება შენი ურიცხვი მტერი და<br/>განიავებულ ბზესავით - ურიცხვი მტარვალი. მოხდება უცბად ანაზდეულად.


text:
ცაბაოთ უფალი გამოგეცხადება გრგვინვით და მიწისძვრით და<br/>მაღალი ხმით, ქარიშხლით და გრიგალით და შემჭმელი ცეცხლის ალით.


text:
სიზმარივით, ღამეულ ჩვენებასავით იქნება არიელზე<br/>გალაშქრებული დიდძალი ხალხი და ყველა, ვინც თავს ესხმის მას და მის<br/>ციხე-სიმაგრეებს, ვინც მას აჭირვებს.


text:
როგორც მშიერს ესიზმრება, თითქოს ჭამდეს, გაეღვიძება და,<br/>აჰა, ცარიელი აქვს მუცელი; როგორც მწყურვალს ესიზმრება, თითქოს სვამდეს,<br/>გაეღვიძება და, აჰა, ღონემიხდილია და სწყურია მის სულს. ასე იქნება დიდძალი<br/>ხალხი, რომელიც თავს ესხმის სიონის მთას.


text:
თავი გაიშტერეთ და გაშტერდით! თავი დაიბრმავეთ და<br/>დაბრმავდით! მთვრალები არიან, მაგრამ არა ღვინით, ბარბაცებენ, მაგრამ არა<br/>თაფლუჭით.


text:
რადგან გადმოღვარა თქვენზე უფალმა ძილქუშის სული და<br/>დაგიხუჭათ თვალები, წინასწარმეტყველნო, და დაგიფარათ თავები, მისნებო.


text:
იქნება თქვენთვის მთელი ეს ხილვა როგორც დაბეჭდილი წიგნის<br/>სიტყვები, რომელსაც აძლევენ წიგნის მცოდნეს და ეუბნებიან: წაიკითხე, ის კი<br/>ამბობს: არ შემიძლია, რადგან დაბეჭდილია წიგნი.


text:
თქვა უფალმა: რაკი პირით მომიახლოვდა ეს ხალხი და ბაგით მადიდებს მხოლოდ, გულით კი შორს არის ჩემგან და გაზეპირებულ ანდერძად ექცათ ჩემდამი მოწიწება,<br/>


text:
ამიტომ, აჰა, საკვირველს რასმე მოვახდენ ამ ხალხზე,<br/>გასაოცარს და საკვირველს; დაიკარგება მათ ბრძენთა სიბრძნე და მათ გონიერთა<br/>გონიერება უჩინო იქნება.


text:
ვაი მათ, ვინც ღრმად მალავენ უფლისაგან თავიანთ ზრახვებს<br/>და ბნელში აქვთ თავიანთი საქმეები, და ამბობენ: ვინ არის ჩვენი დამნახველი,<br/>ვინ არის ჩვენი მცნობელი?


text:
თქვე უკუღმართებო! თუ შერაცხილა თიხა მექოთნის სწორად? თუ<br/>უთქვამს შექმნილს შემქმნელისთვის, ან შეგიქმნივარო? თუ უთქვამს ნასახს<br/>დამსახველისთვის, გაგება არ გაქვსო?


text:
რადგან აღარ იქნება მტარვალი და ბოლო მოეღება მაგინებელს,<br/>ამოწყდებიან ერთიანად ბოროტ საქმეზე მღვიძარენი;


text:
რომლებიც სიტყვით აცთუნებენ ადამიანს, მახეს უგებენ<br/>კარიბჭესთან მომჩივანს და არაფრის გულისთვის აძევებენ მართალს.


text:
ამიტომ ასე ეუბნება უფალი იაკობის სახლს, აბრაამის<br/>გამომსყიდველი: ამიერიდან არ იქნება შერცხვენილი იაკობი, ამიერიდან არ<br/>გაუფითრდება სახე.


text:
რადგან როცა დაინახავს თავის მონაგარს, ჩემს ხელთა<br/>ქმნილებას, თავის წიაღში, წმიდაყოფენ ჩემს სახელს, წმიდაყოფენ იაკობის<br/>წმიდას და ისრაელის ღვთის შიში ექნებათ.


text:
ვაი ამბოხებულ შვილებს, ამბობს უფალი, რჩევას რომ მიჰყვებიან, მაგრამ არა ჩემსას! ზრახვას რომ იზრახავენ, მაგრამ არა ჩემის სულისას, რათა ცოდვა მიუსართონ ცოდვას.<br/>


text:
ეგვიპტეში რომ ჩადიან და ჩემს ბაგეებს არ ეკითხებიან, რათა ფარაონის მფარველობა ეძებონ და ეგვიპტის ჩრდილს შეაფარონ თავი!


text:
ყველა სირცხვილს ჭამს იმ ხალხის გამო, რომელიც ვერ<br/>გამოადგებათ მათ, ვერც იხსნის, ვერც უშველის, მხოლოდ შეარცხვენს და<br/>მოაყივნებს.


text:
ნეგების პირუტყვთა განაჩენი. ტანჯვისა და წვალების<br/>ქვეყნის გავლით, საიდანაც გამოდიან ხვადი და ძუ ლომი, ასპიტი და მფრინავი<br/>გველეშაპი, ჩოჩრების ზურგით მიაქვთ თავიანთი დოვლათი და აქლემების კუზით -<br/>თავიანთი განძეულობა იმ ხალხთან, რომელიც არ გამოადგებათ.


text:
რადგან ურჩია ეს ხალხი, მატყუარა შვილები არიან, შვილები,<br/>რომელთაც არ უნდათ უფლის რჯულის გაგონება;


text:
რომლებიც ეუბნებიან მისნებს: ნურაფერს ხედავთ, და<br/>წინასწარმეტყველთ: ნუ გვიწინასწარმეტყველებთ სიმართლეს, გვითხარით საამური<br/>სიტყვები, სასეიროდ გვიწინასწარმეტყველეთ!


text:
ამიტომ ასე ამბობს ისრაელის წმიდა: რადგან შეიძულეთ ეს სიტყვა, ძალადობის და ცბიერების იმედი გაქვთ და ამას ემყარებით,<br/>


text:
ამიტომ ეს დანაშაული იქნება თქვენთვის მაღალ კედელზე<br/>გაჩენილი ბზარივით, რომელიც გაარღვევს მას და ერთ წამში, ანაზდეულად<br/>ჩამოაქცევს.


text:
დაინგრევა, როგორც იმსხვრევა მექოთნეთა ჭურჭელი, უწყალოდ<br/>დალეწილი, და ერთ ნატეხსაც ვერავინ იპოვნის მის ნამსხვრევებში, რომ კერიდან<br/>ცეცხლი აიღოს ან საგუბარიდან წყალი ამოხაპოს.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი, ისრაელის წმიდა: უკან<br/>მოქცევით და დავანებით გადარჩებოდით, სიმშვიდეში და სასოებაში იქნებოდა<br/>თქვენი ძალა, მაგრამ არ ინდომეთ,


text:
თქვით: არა, ცხენებით გავიქცევით, ამიტომაც გაიქცევით!<br/>მკვირცხლებზე ავმხედრდებითო, იმიტომაც მკვირცხლები იქნებიან თქვენი<br/>მდევრები.


text:
ათასი გაიქცევა ერთის მუქარაზე; ხუთის მუქარაზე ყველანი<br/>გაიქცევით, ვიდრე სამანივით არ შერჩებით მთის წვერს და მაღლობს -<br/>ნიშანივით.


text:
მაინც სურს უფალს თქვენი შეწყალება და მაინც აღდგება<br/>თქვენს შესაბრალებლად, რადგან სამართლის ღმერთია უფალი, ნეტარია ყოველი<br/>მისი მოესავი.


text:
რადგან ერი სიონში იცხოვრებს, იერუსალიმში; აღარ გექნება<br/>სატირალი, წყალობით შეგიწყალებს შენი ღაღადების ხმაზე; როგორც კი მოესმება,<br/>პასუხს გაგცემს.


text:
მოგცემთ უფალი ჭირში პურსა და სიმწარეში წყალს და აღარ<br/>დაიმალება თქვენი მოძღვარი და იხილავენ თქვენს მოძღვარს თქვენი თვალები.


text:
თქვენს ყურებს მოესმება სიტყვა თქვენს უკან: აჰა, გზა,<br/>იარეთ მასზე, როცა მარჯვნივ ან მარცხნივ გადაუხვევთ.


text:
სიბილწედ შერაცხავთ ვერცხლით მოჭედილ თქვენს კერპებს და<br/>თქვენი აღალმების ოქროს შესამოსელს, გაფანტავთ როგორც სიბინძურეს, განვედო,<br/>ეტყვით.


text:
მოსცემს წვიმას შენს თესლს, რომელსაც დათესავ მიწაზე, და პურს - მიწის მოსავალს, რომელიც მსუყე და მაწიერი იქნება; იბალახებს იმ დღეს შენი საქონელი გაშლილ საძოვარზე.<br/>


text:
ხარები და ვირები, მიწას რომ ამუშავებენ, მარილიან<br/>საკვებს შეჭამენ, გადარჩეულს ნიჩბითა და სანიავებლით.


text:
ყოველ მაღალ მთაზე და ყოველ შემაღლებულ გორაკზე გაჩნდება<br/>ღელეები, წყლის ნიაღვრები დიდი შემუსრვის დღეს, როცა დაეცემიან გოდოლები.


text:
მთვარის ნათელი მზის ნათელივით იქნება და მზის ნათელი<br/>გაშვიდკეცდება შვიდი დღის ნათელივით; მაშინ შეუხვევს უფალი ჭრილობას თავის<br/>ერს და თავის დანარტყამს განუკურნავს.


text:
აჰა, უფლის სახელი შორიდან მოდის; გიზგიზებს მისი რისხვა<br/>და შენივთდა კვამლი, მისი ბაგეები სავსეა წყრომით და მისი ენა მჭამელი<br/>ცეცხლია.


text:
მისი სუნთქვა, როგორც მოვარდნილი ნიაღვარი, ყველამდე<br/>უწვდენს, რომ გაცხრილოს ხალხები აღსპოლვის ცხრილში; რომ ლაგამი ამოსდოს<br/>ყბაზე ხალხებს გზა-კვალის ასარევად.


text:
სიმღერა გექნებათ როგორც დღესასწაულის განათვლის ღამეს და<br/>გულის სიხარული როგორც სალამურით მიმავალს უფლის მთაზე, ისრაელის კლდეზე<br/>ასასვლელად.


text:
გამოსცემს უფალი თავის დიდეხულ ხმას და თავის შემართულ<br/>მკლავს გამოაჩენს მძვინვარე რისხვაში და შემჭმელი ცეცხლის ალში,<br/>მეხისტეხაში და თავსხმაში, ქვის სეტყვაში.


text:
ყოველ ჩავლაზე დამსჯელი კეტისა, რომელსაც მათზე შემართავს<br/>უფალი, დაფდაფთა და ქნართა ხმა გაისმება და მოღერებული მკლავით შეებმება<br/>მათ.


text:
რადგან დიდიხნის მოწყობილია კოცონი, მეფისთვის გამზადდა,<br/>გაღრმავდა და გაფართოვდა. უხვად არის მასზე ცეცხლი და შეშა. უფლის სუნთქვა,<br/>როგორც გოგირდის ნიაღვარი, გააჩაღებს მას.


text:
ვაი ეგვიპტეში ჩამავალთ შემწეობისთვის, ცხენებისა და ეტლების მოიმედეთ, რადგან ბევრია, და მხედრებზე დანდობილთ, რადგან ძალზე ძლიერები არიან. არ უყურებენ ისრაელის წმიდას და უფალს არ ეკითხებიან.<br/>


text:
მაგრამ ბრძენია ის და უბედურება მოაქვს. არ გადათქვამს თავის სიტყვებს, წინ აღუდგება უკეთურთა სახლს და ავისმქმნელთა შემწეობას.


text:
კაცნია ეგვიპტელნი, არა ღმერთნი; მათი ცხენები ხორცია,<br/>არა სული. როცა უფალი მოიქნევს ხელს, წაიფორხილებს შემწე და დაეცემა<br/>შეწევნილიც. და ყველანი ერთიანად დაიღუპებიან.


text:
რადგან ასე მითხრა უფალმა: როგორც ბრდღვინავს ლომი ან<br/>ლომის ბოკვერი თავის მსხვერპლზე, თუნდაც შემოადგეს მწყემსების გუნდი, არ<br/>ეშინია მათი ყვირილისა და არც მათ სიმრავლეს უფრთხის - ასე ჩამოვა ცაბაოთ<br/>უფალი საომრად სიონის მთაზე და მის გორაკზე.


text:
როგორც ჩიტი ბარტყებს, ასე დაიფარავს ცაბაოთ უფალი<br/>იერუსალიმს, დაიფარავს და იხსნის, მოუფრთხილდება და გადაარჩენს.


text:
რადგან მოისვრის იმ დღეს ყოველი კაცი თავის ვერცხლის<br/>კერპებს და თავის ოქროს კერპებს, რომლებიც თქვენმა ცოდვილმა ხელებმა<br/>გააკეთეს.


text:
არკაცური მახვილით დაეცემა აშური და არაადამიანური<br/>მახვილი შეჭამს მას; მახვილს გაექცევა, მის ჭაბუკებს კი დაიმონებენ.


text:
შიშით ჩაუვლის თავის კლდეს და დაფრთხებიან მისი მთავრები<br/>დროშის წინაშე, ამბობს უფალი, რომელსაც ცეცხლი აქვს სიონზე და სახმილი -<br/>იერუსალიმში.


text:
თითოეული იქნება როგორც საფარი ქარში, თავშესაფარი ავდარში, როგორც წყლის ნაკადულები უდაბნოში, როგორც მაღალი კლდისგან დაფენილი ჩრდილი ურწყულ მიწაზე.


text:
აღარ დაერქმევა უგვანს ღირსეული და გაიძვერას აღარ ეთქმის<br/>პატიოსანი. ძუნწს ხელგაშლილად არ მოიხსენებენ.


text:
რადგან უგვანი უგვანად ლაპარაკობს და მისი გული ბოროტს<br/>იზრახავს, რათა უკეთურება ჩაიდინოს და უფალზე მრუდედ ილაპარაკოს, ცარიელზე<br/>დატოვოს მშიერი და მწყურვალს სასმელი წაართვას.


text:
ძუნწს ბოროტი აქვს იარაღი, მზაკვრობას იზრახავს, რომ<br/>ბედშავი ცრუ სიტყვებით დაღუპოს, მართალსაც რომ ამბობდეს გლახაკი.


text:
ერთი წელიც და შეშფოთდებით, უდარდელნო, რადგან ბოლო<br/>მოეღება რთველს, მოსავლის აღების ჟამი არ დადგება.


text:
ჩემი ხალხის მიწის გამო, სადაც ძეძვი და ეკალი გაიხარებს;<br/>ვაგლახ, ყველა მხიარული სახლის გამო, მოზეიმე ქალაქთა გამო!


text:
რადგან დარბაზები დაცარიელდება და ხმაურიან ქალაქს<br/>მიატოვებენ; ბორცვი და გოდოლი გამოქვაბულად იქცევა უკუნისამდე, კანჯართა<br/>საჯირითოდ, ჯოგების საძოვრად.


text:
ვიდრე არ გადმოვა ჩვენზე ზეგარდმო სული და უდაბნო<br/>წალკოტად არ გადაიქცევა და წალკოტი მაღნარად არ შეირაცხება.


text:
ვაი შენ, დამარბეველო, თავად დაურბეველო, გამცემო და თავად გაუცემელო! როცა მოათავებ რხევას, შენც დაირბევი; როცა შეწყვეტ გამცემლობას, შენ გაგცემენ!<br/>


text:
გაუდაბურდა გზები, გადაშენდა მგზავრი; დარღვეულია აღთქმა,<br/>მოწმენი ათვალწუნებული, ადამიანი არადჩაგდებული.


text:
გლოვობს, მწუხარებს მიწა, შერცხვენილია ლიბანი,<br/>გადამჭკნარი; შარონი უდაბნოს დაემსგავსა, ხაშანს და ქარმელს დასცვივდა<br/>ფოთოლი.


text:
შეშინდნენ ცოდვილნი სიონზე, შიშისზარმა შეიპყრო უკეთურნი;<br/>რომელი ჩვენგანი გაუძლებს მშთანთქმელ ცეცხლს? რომელი ჩვენგანი გაუძლებს<br/>მარადიულ სახმილსო?


text:
მართლად მსვლელი და წრფელად მოუბარი, ძალადობით<br/>მონახვეჭის მოძულე, ქრთამისაგან ხელის დამფერთხავი, ყურის დამხშობი<br/>სისხლიან ამბავზე და თვალის დამხუჭველი ბოროტების ცქერაზე -


text:
აი, ვინ დაივანებს მაღალში; კლდეთა სიმაგრეები იქნება<br/>მისი საფარი, მიეცემა მური და ექნება წყალი დაუწყვეტელი.


text:
შენი გული გაიხსენებს შიშს: სად არის აღმრიცხველი? სად<br/>არის ამწონელი? სად არის გოდოლთა აღმრიცხველი?


text:
თავგასულ ხალხს არ იხილავ, ხალხს მძიმედ მეტყველს, ვისიც<br/>არავის ესმის, ენაბორძიკას, ვისაც ვერავინ უგებს.


text:
შეხედე სიონს, ჩვენი დღესასწაულების ქალაქს. შენი თვალები<br/>იხილავენ იერუსალიმს, მყუდრო სავანეს, აუშლელ კარავს! არ დაიძვრის<br/>სამარადისოდ მისი პალოები და არცერთი მისი საბელი არ გაწყდება.


text:
რადგან იქ გვეყოლესა უფლის ძალი მდინარეთა და ფართე<br/>არხების ნაცვლად; ნიჩბებიანი ხომალდი ვერ შევა მასში და ძლიერი გემი იქ ვერ<br/>გაივლის.


text:
მოშვებულია შენი სახელები, ვეღარ იჭერს ფუძეზე ანძას და<br/>ვეღარ იშლება იალქნები. მაშინ განაწილდება დიდძალი ნადავლი, კოჭლებიც<br/>დაიწყებენ ალაფობას.


text:
ახლოს მოდით, ერებო, რომ გაიგონოთ! ყურადღებით იყავით, ხალხებო! გაიგონოს მიწამ და მისმა სავსებამ, ქვეყანამ და ყოველმა მისმა აღმონაცენმა!<br/>


text:
რადგან უფლის რისხვაა ყველა ერზე და გაცეცხლება მთელს მათ მხედრობაზე; შერისხა ისინი, დასახოცად გასწირა.


text:
მათი დახოცილები გადაიყრებიან, მათი გვამები სიმყრალეს<br/>აუშვებენ და მთები დალბებიან მათი სისხლისგან.


text:
დალბება ცის მთელი მხედრობა და ცა ეტრატივით დაიგრაგნება,<br/>ჩამოცვივა მთელი მხედრობა, როგორც ფურცელი ცვივა ვაზს და მჭკნარი ფოთოლი -<br/>ლეღვის ხეს.


text:
უფლის მახვილი სავსეა სისხლით, გაპოხილია ქონით, კრავთა<br/>და თიკანთა სისხლით, კერძების თირკმელთა ქონით; რადგან მსხვერპლშეწირვა<br/>აქვს უფალს ბოცრაში და დიდი ხოცვა ედომის მიწაზე.


text:
კამეჩები დაეცემიან მასთან ერთად და ხბორები ხარებთან<br/>ერთად, დაითრობა სისხლით მიწა და ქონით გაიპოხება მისი მტვერი.


text:
არ ჩაქრება არც დღე, არც ღამე; უკუნისამდე იდინებს<br/>კვამლი, თაობიდან თაობამდე უკაცრიელი იქნება და არავინ იქნება იქ გამვლელი<br/>სამარადისოდ.


text:
ჭოტი და ზღარბი დაიმკვიდრებენ მას, ბუკიოტი და ყორანი<br/>დაიბუდებენ მასში; გასჭიმავს მასზე უსახურობის ლარს და უდაბურობის შვეულს.


text:
მის დარბაზებში ეკალი ამოვა, ქაცვი და ძეძვი - მის<br/>ციხე-სიმაგრეებში, ტურების სადგომად იქცევა და სირაქლემათა საცხოვრებლად.


text:
ყოველი ჯურის მხეცი შეეყრება ერთმანეთს, ოჩოკოჩი ოჩოკოჩს<br/>დაუწყებს ხმობას; აქ დაიბუდებს ალი და იპოვის სადგურს.


text:
აქ მოიკალათებს გველი, დაყრის კვერცხეხს, გამოჩეკავს და<br/>თავის ჩრდილში მოუყრის თავს; აქ მოიყრიან თავს ძერები სათითაოდ.


text:
მოძებნეთ უფლის წიგნში და წაიკითხეთ: არცერთი მათგანი არ<br/>დააკლდება, სათითაოდ საძებარნი არ იქნებიან, რადგან თავად მისმა ბაგემ<br/>ბრძანა და მისმა სულმა თავი მოუყარა.


text:
მან უყარა მათ წილი და მისმა ხელმა დაუდგინა საზღვარი;<br/>საუკუნოდ დაიმკკიდრებენ მას, თაობიდან თაობამდე იქ იცხოვრებენ.


text:
აყვავდება და გაიხარებს, იქნება ლხენა და სიხარული; ლიბანის დიდება მიეცემა მას, ქარმელის და შარონის სიდიადე; იხილავენ ისინი უფლის დიდებას და ჩვენი ღმერთის სიდიადეს.


text:
უთხარით გულშემდრკალთ: გამაგრდით, ნუ გეშინიათ! აჰა,<br/>ღმერთი თქვენი, მოვა შურისგება, ღვთის საზღაური; ის მოვა და გიხსნით თქვენ.


text:
მაშინ ირემივით იხტუნებს მკელობელი და მუნჯის ენა<br/>იგალობებს, რადგან ამოხეთქავს უდაბნოში წყალი და ტრამალზე - ნიაღვრები.


text:
დასიცხული მიწა ტბორად გადიქცევა და ხრიოკები<br/>წყაროსთვლებად; ტურების სადგომი, სადაც ბუდობენ, ლელით და ლერწმით<br/>გადამწვანდება.


text:
შარაგზა იქნება იქ და წმიდა გზა დაერქმევა მას; უწმიდური<br/>იქ ვერ გაივლის; გზიანად მავალისთვის იქნება იგი და ბრიყვები არ იყიალებენ.


text:
არ გამოჩნდება იქ ლომი და სასტიკი მხეცი არ დაადგება მას,<br/>არ გაჭაჭანდება იქ; მხოლოდ გამოხსნილნი ივლიან.


text:
უფლის გამოსყიდულნი დაბრუნდებიან და მხიარული ყიჟინით<br/>მივლენ სიონზე, საუკუნო სიხარული იქნება მათ თავზე, შვება და სიხარული<br/>ეწევა მათ და ტანჯვა-წუხილი განშორდებათ.


text:
მეფე ხიზკიაჰუს მეთოთხმეტე წელს მოადგა სანხერიბი, აშურის მეფე, იუდას ყველა ციხე-ქალაქს და აიღო ისინი.<br/>


text:
გაგზავნა აშურის მეფემ რაბშაკე ლაქიშიდან იერუსალიმისკენ მეფე ხიზკიაჰუსთან დიდძალი ჯარით; და დადგა იგი ზემო ტბორის წყალსადინართან, მრეცხავთა მინდვრის გზაზე.


text:
გავიდნენ მასთან სასახლის მოურავი ელიაკიმ ხილკიაჰუს ძე,<br/>შებნა მწერალი და იოახ ასაფის ძე, მემატიანე.


text:
უთხრა მათ რაბშაკემ: უთხარით ხიზკიაჰუს, ასე ამბობს-თქო<br/>დიდი მეფე, აშურის მეფე: რისი იმედი გაქვს, ასე რომ დაიმედებულხარ?


text:
გეუბნები: განა მხოლოდ სიტყვები - თათბირი და სიმამაცე<br/>უნდა ბრძოლას, ახლა ვისი იმედი გაქვს, რომ გადამიდექი?


text:
აჰა, მაგ გატეხილი ლერწმის - ეგვიპტის იმედი გაქვს,<br/>რომელსაც თუ კაცი დაეყრდნო, ხელში შეერჭობა და გაუხვრეტს. ასეთია ფარაონი,<br/>ეგვიპტის მეფე, ყველასათვის, ვისაც კი მისი იმედი აქვს.


text:
რომ მეუბნებით, უფლის, ჩვენი ღმერთის იმედი გვაქვსო, ეს<br/>ის ღმერთი ხომ არ არის, გორაკები და სამსხვერპლოები რომ გაუუქმა ხიზკიაჰუმ<br/>და უთხრა იუდას და იერუსალიმს: ამ სამსხვერპლოსთან ეცით თაყვანიო?


text:
ახლა მოდი და გაეჯიბრე ჩემს ბატონს, აშურის მეფეს; ათას<br/>ცხენს მე მოგცემ და, აბა, მხედრებს თუ იშოვი მათთვის.


text:
აბა, როგორ უკუაქცევ ერთ მოხელეს ჩემი ბატონის უმდაბლეს<br/>მსახურთაგან, როცა თავად ეგვიპტის ეტლების და ცხენების იმედზე ხარ?


text:
მერედა, განა უფლის ნების გარეშე მოვადექი ამ ადგილს<br/>გასანადგურებლად? უფალმა მიბრძანა: დაეცი მაგ ქვეყანას და გაანადგურეო!


text:
მიუგეს ელიაკიმმა, შებნამ და იოახმა რაბშაკეს: ელაპარაკე<br/>შენს მორჩილთ არამის ენაზე, რადგან გვესმის. იუდაურად ნუ გველაპარაკები ამ<br/>ხალხის გასაგონად, გალავანზე რომ არიან.


text:
უთხრა მათ რაბშაკემ: მარტო შენს ბატონთან და შენთან სალაპარაკოდ როდი გამომგზავნა ჩემმა ბატონმა, არამედ მაგ ხალხთანაც, გალავანზე რომ დამჯდარა, რომ თქვენთან ერთად ჭამოს თავისი განავალი და სვას თავისი ფსელი.<br/>


text:
ნუ დაუჯერებთ ხიზკიაჰუს, რადგან ასე ამბობს აშურის მეფე:<br/>დამიზავდით და გადმოდით ჩემს მხარეზე; ჭამოს თითოეულმა თავისი ყურძენი და<br/>ლეღვი, სვას თავისი ჭის წყალი,


text:
სანამ მოვიდოდე და წაგიყვანდეთ თქვენი ქვეყნისნაირ<br/>ქვეყანაში, პურისა და ღვინის ქვეყანაში, ყანებისა და ვენახების ქვეყანაში.


text:
არ შეგაცდინოთ ხიზკიაჰუმ, რომ ამბობს, გვიხსნისო უფალი.<br/>რომელი ხალხის ღმერთს უხსნია თავისი ქვეყანა აშურის მეფის ხელიდან?


text:
სად არიან ხამათისა და არფადის ღმერთები? სად არიან<br/>სეფარვაიმის ღმერთები? თუ იხსნეს სამარია ჩემი ხელიდან?


text:
რომელ ღმერთს უხსნია ამ ქვეყნების ღმერთთა შორის თავისი<br/>ქვეყანა ჩემი ხელიდან, რომ უფალმა იხსნას ჩემი ხელიდან იერუსალიმი?


text:
მივიდნენ ელიაკიმ ხილკიაჰუს ძე, სასახლის მოურავი, შებნა<br/>მწერალი და იოახ ასაფის ძე, მემატიანე, ხიზკიაჰუსთან შემოხეული სამოსელით<br/>და მოახსენეს რაბშაკეს სიტყვები.


text:
გააგზავნა ელიაკიმი, სასახლის მოურავი, შებნა მწერალი და ჯვალოთი მოსილი მღვდელმთავრები ესაია წინასწარმეტყველთან, ამოცის ძესთან.


text:
უთხრეს: ასე ამბობს ხიზკიაჰუ: გაჭირვების, სასჯელის და<br/>შერცხვენის დღე არის ეს დღე, რადგან საშოს კარს არიან მომდგარი ბავშვები,<br/>მაგრამ არ არის შობის ღონე.


text:
ვინძლო გაიგონოს უფალმა, შენმა ღმერთმა, სიტყვები<br/>რაბშაკესი, რომელიც აშურის მეფემ, მისმა ბატონმა, გამოგზავნა, რათა<br/>დაემცირებინა ცოცხალი ღმერთი და ეგინებინა სიტყვებით, რომლებიც გაიგონა<br/>უფალმა, შენმა ღმერთმა. აღავლინე ლოცვა დარჩენილთათვის, ვინც კი არიან.


text:
უთხრა მათ ესაიამ: ასე უთხარით თქვენს ბატონს: ასე<br/>ამბობს-თქო უფალი: ნუ გეშინიათ გაგონილი სიტყვებისა, რითაც მაგინებენ<br/>აშურის მეფის მსახურნი.


text:
აჰა, მივუვლენ სულს და გაიგებს ამბავს და თავის ქვეყანაში<br/>გაბრუნდება. მისივე ქვეყანაში დავცემ მახვილით.


text:
თირჰაკაზე, ქუშის მეფეზეც, გაიგო, უთხრეს: აჰა, შენთან<br/>საომრად გამოვიდაო. მაშინ ისევ გაუგზავნა მოციქულები ხიზკიაჰუს და დააბარა<br/>მათ:


text:
ასე უთხარით ხიზკიაჰუს, იუდას მეფეს: არ შეგაცდინოს-თქო<br/>შენმა ღმერთმა, რომლის იმედიც გაქვს, რომ ფიქრობ, არ ჩავარდებაო იერუსალიმი<br/>აშურის მეფის ხელში.


text:
აბა, თუ უხსნიათ ღმერთებს თავ-თავისი ხალხები, რომლებსაც<br/>მუსრი გაავლო ჩემმა მამა-პაპამ - გოზანი, ხარანი, რეცეფი; ყედენიანები,<br/>თელასარში რომ არიან?


text:
გამოართვა ხიზკიაჰუმ წერილი მოციქულებს, წაიკითხა, ავიდა<br/>უფლის სახლში და უფლის წინაშე გაშალა წერილი.


text:
ცაბაოთ უფალო, ღმერთო ისრაელისა, ქერუბიმებზე მჯდომელო!<br/>შენ ხარ ერთადერთი ღმერთი ქვეყნიერების ყველა სამეფოსი, შენი შექმნილია ცა<br/>და მიწა


text:
ყური მოაპყარ, უფალო, და ისმინე; თვალი გაახილე, უფალო,<br/>და დაინახე; გაიგონე სანხერიბის სიტყვები, ცოცხალი ღვთის საგინებლად რომ<br/>შემოთვალა.


text:
ცეცხლს მისცეს მათი ღმერთები და გაანადგურეს, რადგან<br/>ღმერთები კი არ ყოფილან ისინი, არამედ ხისგან და ქვისგან კაცის ხელით<br/>ნაკეთები საგნები.


text:
შეუთვალა ესაია ამოცის ძემ ხიზკიაჰუს: ასე ამბობს უფალი ღმერთი ისრაელისა: შევიწყნარე, რასაც მევედრებოდი აშურის მეფის, სანხერიბის წინააღმდეგ.<br/>


text:
აი, სიტყვა, რომელიც უფალმა ბრძანა მის წინააღმდეგ,<br/>დაგცინის ქალწული ასული სიონისა, თავს აქნევს შენს უკან ასული<br/>იერუსალიმისა.


text:
შენს მორჩილთა პირით ლანძღავდი უფალს და ამბობდი: ჩემი<br/>უამრავი ეტლით ავედი მთის წვერზე, ლიბანის ფერდზე. გავჩეხე მაღალი ნაძვები,<br/>რჩეული ალვები, შევაღწიე მის უკიდურეს სამყოფელში, მის უღრან ტევრში.


text:
ნუთუ არ გსმენია, რომ მე დიდი ხნის წინათ მქონდა ეს<br/>გამზადებული, ძველთაგანვე მქონდა დასახული? ახლა მოვაწიე, რომ ნანგრევებად<br/>ქცეულიყო ციხე-ქალაქები.


text:
მათ მცხოვრებლებს ღონე მიეხადათ, შეშინდნენ და შერცხვნენ,<br/>მინდვრის ბალახივით შეიქნენ, მწვანე ჯეჯილივით, ბანზე მოდებული ხავსივით,<br/>შეღერებამდე დაშაშრული თავთავივით.


text:
იმის გამო, რომ ცოფობ ჩემ წინააღმდეგ და მისწვდა ჩემს<br/>ყურებს შენი ამპარტავნობის ამბავი, ნესტოებში რგოლებს გაგიყრი და პირში<br/>ლაგამს ამოგდებ, იმავე გზით დაგაბრუნებ, რომლითაც მოხვედი.


text:
ეს გქონდეს ნიშნად: ამ წელიწადს ნაგერალი ჭამეთ, მეორე<br/>წელიწადს - ველურად გაზრდილი, მესამე წელიწადს თესეთ და მოიმკეთ, ჩაყარეთ<br/>ვაზი და ჭამეთ ნაყოფი.


text:
რადგან იერუსალიმიდან გამოვა დანარჩომი და ნატამალი -<br/>სიონის მთიდან; ცაბაოთ უფლის შური აღასრულებს ამას.


text:
გავიდა უფლის ანგელოზი და მუსრი გაავლო აშურის ბანაკში<br/>ასოთხმოცდახუთი ათას კაცს. ადგნენ დილით და, აჰა, მკვდარია ყველა.


text:
ერთხელაც, როცა ლოცულობდა თავისი ღმერთის, ნისროქის<br/>სახლში, მახვილით მოკლეს ის ადრამელექმა და შარეცერმა, მისმა შვილებმა, და<br/>არარატის ქვეყანას შეაფარეს თავი. მის ნაცვლად მისი ძე, ესარხადონი<br/>გამეფდა.


text:
იმ ხანებში სასიკვდილოდ დასნეულდა ხიზკიაჰუ. მივიდა მასთან ესაია ამოცის ძე, წინასწარმეტყველი, და უთხრა: ასე ამბობს უფალი: ანდერძი დაუტოვე შენს სახლს, რადგან მოკვდები, ვერ გადარჩებიო.<br/>


text:
უფალო! გაიხსენე, მტკიცედ და წრფელად რომ დავდიოდი შენს<br/>წინაშე, კეთილად რომ ვიქცეოდი შენს თვალში. და მწარედ ატირდა ხიზკიაჰუ.


text:
წადი და უთხარი ხიზკიაჰუს: ასე ამბობს-თქო უფალი,<br/>დავითის, მამაშენის ღმერთი: გავიგონე შენი ვედრება, დავინახე შენი ცრემლი<br/>და, აჰა, კიდევ თხუთმეტ წელიწადს შევმატებ შენს დღეებს.


text:
აჰა, ათი საფეხურით დავაბრუნებ უკან მზის ჩრდილს, რომელიც<br/>უკვე ჩამოსულია ახაზის საფეხურებზე. და უკან დაბრუნდა მზე ათი საფეხურით<br/>საფეხურებზე, რომლებიც უკვე ჩავლილი ჰქონდა.


text:
ვიფიქრე, ვერ ვიხილავ-მეთქი უფალს, უფალს ცოცხალთა<br/>ქვეყანაზე, ვეღარ ვნახავ-მეთქი ადამიანს წუთისოფლის მცხოვრებთა შორის;


text:
აიყარა-მეთქი ჩემი ყოფა და გამეცალა, როგორც მწყემსის კარავი; დავახვიე-მეთქი ჩემი სიცოცხლის ძაფი და, აჰა, ძირში მომკვეთს-მეთქი. დღიდან ღამემდე ბოლოს მიღებდი.<br/>


text:
როგორც წერო, როგორც მერცხალი, ისე ვჭყიოდი. მტრედივით<br/>მოვთქვამდი; თვალები მაღლა მქონდა აპყრობილი: უფალო, გამიჭირდა,<br/>მიშველე-მეთქი!


text:
აჰა, ჩემი სიმრთელისთვის ვიწვნიე სიმწარე და შენ ამოზიდე<br/>ჩემი სული არარაობის ორმოდან, რადგან შენს ზურგს უკან მოისროლე ჩემი<br/>ცოდვები.


text:
რადგან შავეთი არ გმადლობს შენ, სიკვდილი არ დაგიწყებს<br/>დიდებას, ქვესკნელში ჩამავალთ აღარა აქვთ შენი სიმტკიცის იმედი.


text:
ცოცხალი, მხოლოდ ცოცხალია, რომ გმადლობს შენ, როგორც მე<br/>დღეს; მამა აუწყებს შვილებს შენს სიმტკიცეს.


text:
ამ დროს გამოუგზავნა მეროდახ-ბალადან ბალადანის ძემ, ბაბილონის მეფემ, ხიზკიაჰუს წერილები და ძღვენი, რადგან გაგებული ჰქონდა, რომ ავად იყო და მომაგრდა.<br/>


text:
გაიხარა ხიზკიაჰუმ და დაათვალიერებინა მათ თავისი საუნჯე - ოქრო-ვერცხლი, ნელსურნელებანი, ძვირფასი ზეთი, საჭურველის სახლი და ყველაფერი, რაც კი მის საგანძურებში იპოვებოდა. ერთი ნივთიც არ დარჩენილა არც მის სახლში და არც მთელს მის სამფლობელოში, რომ არ ეჩვენებინოს მათთვის ხიზკიაჰუს.


text:
მივიდა ესაია წინასწარმეტყველი ხიზკიაჰუსთან და უთხრა: რა<br/>თქვეს ამ კაცებმა და საიდან მოვიდნენ შენთან? მიუგო ხიზკიაჰუმ: შორი<br/>ქვეყნიდან მოვიდნენ, ბაბილონიდან.


text:
თქვა: რა ნახეს შენს სახლში? მიუგო ხიზკიაჰუმ: ყველაფერი<br/>ნახეს, რაც სახლში მაქვს. არაფერი დარჩენილა ჩემს საგანძურებში, რომ არ<br/>მეჩვენებინოს მათთვის.


text:
აჰა, დადგება ჟამი და ყველაფერს, რაც სახლში გაქვს, და<br/>რაც შენს მამა-პაპას დღემდე მოუხვეჭავს, ბაბილონში წაიღებენ. აღარაფერი<br/>დარჩება, ამბობს უფალი.


text:
წაასხამენ შენს შვილებსაც, რომელნიც შენგან გამოვლენ,<br/>რომელთაც შენ წარმოშობ, და საჭურისებად გახდიან ბაბილონის მეფის სასახლეში.


text:
უთხრა ხიზკიაჰუმ ესაიას: კარგია უფლის სიტყვა, შენ რომ<br/>წარმოთქვი. დასძინა: რადგან ჩემს დროში მაინც იქნება მშვიდობა და სიმტკიცე.


text:
მოუოხეთ გული იერუსალიმს და ახარეთ, რომ დასრულდა მისი ლაშქრობა, რომ მიტევებულია მისი დანაშაული, რომ ორმაგად მიეზღო უფლის ხელით მისი ცოდვებისათვის.


text:
ყოველი ტაფობი მაღლა აიწევს და ყოველი მთა და ბორცვი<br/>დადაბლდება. ფერდობი დავაკდება და მთაგრეხილები გასწორდება.


text:
ხმა ამბობს: ახარე. კითხულობს: რა ვახარო? ბალახია ყოველი<br/>ხორციელი და ყოველი მშვენება მისი - მინდვრის ყვავილი.


text:
ადი მთამაღალზე, მახარობელო სიონო! აღიმაღლე შენი<br/>ხმაძლიერი, მახარობელო იერუსალიმო! აღიმაღლე, ნუ გეშინია! უთხარი იუდას<br/>ქალაქებს, აქ არის-თქო თქვენი ღმერთი!


text:
აჰა, მოვა უფალი ღმერთი ძლიერებით და იხელმწიფებს მისი<br/>მკლავი, აჰა, საზღაური მასთანაა და მის წინაშეა გასამრჯელო.


text:
როგორც მწყემსი, დამწყესავს ის თავის ფარას, თავისი მკლავით მოუყრის თავს კრავებს და თავისი უბით წაიყვანს, და დედაცხვარს წინ გაუძღვება.<br/>


text:
ვის ამოურწყავს წყალი თავისი პეშვით და ცა მტკაველით ვის<br/>გაუზომავს, ვის დაუთვლია მიწის მტვერი, ვის აუწონია მთები სასწორზე და<br/>მთაგრეხილები - პინებზე?


text:
ვის სთხოვა რჩევა, რომ განსწავლულიყო, ვინ აცოდინა მას<br/>სამართლის გზა, ვინ აცოდინა სიბრძნე და გონების გზა ვინ ჩააგონა?


text:
აჰა, სარწყულის ერთი წვეთივით არიან ხალხები და<br/>ქვიშასავით სასწორის პინებზე. აჰა, მტვერივით ახვეტავს კუნძულებს!


text:
ვისაც ენანება ეს შესაწირავი, ულპობელ ხეს ირჩევს, და<br/>ეძებს მარჯვე ოსტატს ისეთი კერპის გასაკეთებლად, რომ არ ბარბაცებდეს.


text:
ნუთუ არ იცით, ნუთუ არ გსმენიათ, ნუთუ არ გემცნოთ დასაბამიდან? ნუთუ არ გაგიგიათ ქვეყნის დაფუძნებიდან?<br/>


text:
ის ზის მიწის კამარაზე და მისი მკვიდრნი კალიებს გვანან;<br/>გაფინა ცა მსუბუქი ქსოვილივით და კარავივით გაშალა საცხოვრებლად.


text:
ის იყო დაინერგნენ, ის იყო ჩაითესნენ, ის იყო მიწაში<br/>ფესვი გაიდგეს, რომ დაუბერა მათ და გადახმენ, ჩალასავით გახვეტა ისინი<br/>ქარიშხალმა.


text:
ზეცად აღაპყარით თვალნი და შეხედეთ, ვინ შექმნა ესენი?<br/>მან, ვისაც სათვალავით გამოჰყავს მათი მხედრობა; ვინც სახელდებით უხმობს<br/>მათ ყველას, არავინ დააკლდება ძალამოსილს და ყოვლადძლიერს.


text:
რატომ ამბობ, იაკობ, და რატომ ლაპარაკობ, ისრაელ,<br/>დაფარულიაო ჩემი გზა უფლისაგან და ღვთისგან განუკითხავიაო ჩემი სამართალი?


text:
განა არ იცი? ნუთუ არ გსმენია? მარადიული ღმერთია უფალი,<br/>ქვეყნის კიდეების შემქმნელი. არ იღლება და არ იქანცება, მიუწვდომელია მისი<br/>განგება.


text:
უფლის მოსავნი კი განიახლებენ ძალას, არწივივით გაშლიან<br/>ფრთებს, გაიქცევიან და არ დაიღლებიან, ივლენ და არ დაიქანცებიან.


text:
იდუმეთ ჩემს წინაშე, ზღვისპირელნო! ხალხებმა განიახლონ ძალი, რომ ახლოს მოდგნენ და მაშინ ილაპარაკონ! ერთად მოვახლოვდეთ მსჯავრისათვის.<br/>


text:
ვინ აღძრა აღმოსავლეთით იგი, ვისაც გამარჯვება ხვდება ყოველ ნაბიჯზე? მის წინაშე მიიყვანა ხალხები და მეფეები დაუმორჩილა. მან გაუცამტვერა მახვილი, ჩალასავით დაულეწა მშვილდი.


text:
ვინ ჩაიდინა ეს, ვინ მოიმოქმედა? თაობათა გამომხობმა<br/>დასაბამით. მე ვარ უფალი - პირველი და უკანასკნელი. მე ვარ იგი.


text:
მოქანდაკე ამხნევებს ჩამომსხმელს, უროთი მბეგველი -<br/>გვერდზე მცემელს; ეტყვის ნაწიბურზე, კარგიაო, და ამაგრებს ლურსმნებით, რომ<br/>არ ირყეოდეს.


text:
რომელიც წამოგიყვანე ქვეყნის კიდეებიდან და მისი შორი<br/>კუთხეებიდან გამოგიხმე, გითხარი: ჩემი მორჩილი ხარ შენ, ამოგარჩიე და არ<br/>უკუგაგდებ-მეთქი.


text:
ნუ გეშინია, რადგან შენთანა ვარ მე; ნუ დაფრთხები, რადგან<br/>შენი ღმერთი ვარ მე; გაგამხნევებ და შეგეწევი ჩემი მხსნელი<br/>მარჯვენით-მეთქი.


text:
აჰა, შერცხვება და მიიმალება ყველა შენი მრისხველი, არარად იქცევიან და დაიღუპებიან-მეთქი შენი მოდავენი.<br/>


text:
ძებნას დაუწყებ მათ და ვერ იპოვნი, შენს მოშუღარ ხალხს; არარად იქცევიან შენს წინააღმდეგ ომის ამტეხნი.<br/>


text:
რადგან მე ვარ უფალი, შენი ღმერთი, შენი მარჯვენის<br/>განმამტკიცებელი, მთქმელი შენდა მიმართ: ნუ გეშინია, მე შეგეწევი.


text:
ნუ გეშინია მატლო იაკობ, ერთი შეწვა ისრაელო! მე<br/>შეგეწევი, ამბობს უფალი და შენი გამომსყიდველი ისრაელის წმიდა.


text:
აჰა, გაქცევ გალესილ, ახალთახალ, დაკბილულ კევრად;<br/>გალეწავ მთებს და დააქუცმაცებ, ბზესავით გახდი მთაგრეხილებს.


text:
გაანიავებ და ქარი წაიღებს მათ, ქარიშხალი გაფანტავს; შენ<br/>კი გაიხარებ უფალში, ისრაელის წმიდაში განდიდდები.


text:
ჩაგრულნი და უპოვარნი წყალს ეძებენ, მაგრამ არ არის; ენა<br/>გამშრალი აქვთ წყურვილისგან. მე, უფალი, შევეხმიანები, ისრაელის ღმერთი მათ<br/>არ მივატოვებ.


text:
გავხსნი ნაკადულებს ხმელგორებზე და წყაროებს ტრამალებში;<br/>უდაბნოს წყლის ტბორად ვაქცევ, ხრიოკ მიწას - წყაროსთვალად.


text:
დავრგავ უდაბნოში ნაძვს, ურთხელს, მურტსა და ზეთისხილს;<br/>აღვმართავ ტრამალზე ალვას ნეკერჩახლთან და ბზასთან ერთად.


text:
რათა დაინახონ და გაიგონ, მიხვდნენ და დარწმუნდნენ, რომ<br/>უფლის ხელმა მოიმოქმედა და ისრაელის წმიდამ შექმნა ეს.


text:
მოდგნენ და გაგვიცხადონ მოწევნადი. გამოგვიცხადეთ<br/>დასაბამი, რომ განვჭვრიტოთ და მივხვდეთ მის დასასრულს, ანდა მომავალი<br/>გვამცნეთ.


text:
გამოგვიცხადეთ მოსახდენი და მივხვდეთ, რომ ღმერთები ხართ.<br/>ქმენით კეთილი, გინდა ბოროტი, რომ ვუყურებდეთ და ვხედავდეთ თქვენთან ერთად.


text:
ჩრდილოეთიდან აღვძარი და მოვიდა; მზის აღმოსავლიდან<br/>უხმობს ჩემს სახელს და მოდის; მთავრები თითქოს თიხაა და მეთუნესავით<br/>დაჯეგავს აყალოს.


text:
ვინ გამოაცხადა დასაბამით, რომ გვცოდნოდა? ადრიდანვე, რომ<br/>გვეთქვა: ის მართალია? მაგრამ არავის გამოუცხადებია, არავის უცნობებია,<br/>არავის გაუგია თქვენი ნათქვამი.


text:
აჰა ჩემი მორჩილი, რომლისთვისაც ხელი მაქვს ჩავლებული; ჩემი რჩეული, რომელიც მოისურვა ჩემმა გულმა. მასზე გარდამოვავლინე ჩემი სული, ის გაუჩენს სამართალს ხალხებს.<br/>


text:
არ შედრკება და არ მოეშვება, ვიდრე ქვეყნად სამართალს არ<br/>დაამყარებს. მის რჯულს მოელიან ზღვისპირელნი.


text:
ასე ამბობს ღმერთი, უფალი, ცათა შემოქმედი და მათი<br/>გარდამთხმელი, მიწის გადამშლელი მისი ნაყოფებითურთ, სუნთქვის მიმნიჭებელი<br/>მის მცხოვრებთათვის და სულისა - მასზე მავალთათვის:


text:
მე, უფალმა, წრფელად მოგიწოდე და ხელი ჩაგჭიდე, შეგინახვ<br/>და დაგადგინე აღთქმად ერისთვის, სინათლედ ხალხებისთვის,


text:
რომ ბრმებს თვალები აეხილოთ, რომ საპყრობილედან<br/>გამოვიდნენ ტყვეები და დილეგიდან - ბნელში მსხდომარენი.


text:
მე ვარ უფალი, ეს არის ჩემი სახელი; ჩემს დიდებას არ<br/>მივცემ სხვას და ჩემს ქებას - გამოქანდაკებულ კერპებს.


text:
უმღერეთ უფალს ახალი სიმღერა, მისი სადიდებელი ქვეყნის<br/>კიდეთაგან, ვინც ზღვაში დახვალთ და ყველამ, რაც მას ავსებს, კუნძულებო და<br/>მისთა მკვიდრნო!


text:
ხმა აღიმაღლოს უდაბნომ და მისმა ქალაქებმა,<br/>დაბა-სოფლებმა, სადაც კედარი ცხოვრობს, იზეიმონ კლდეთა მცხოვრებლებმა,<br/>მთათა მწვერვალიდან იყიჟინონ!


text:
როგორც გმირი, გამოვა უფალი; როგორც მეომარი, შურით<br/>აღივსება, აგრგვინდება, ყიჟინასაც დასცემს, ძალას გამოაჩენს მტრების<br/>წინააღმდეგ.


text:
დიდხანს ვდუმარებდი, ვჩუმდი, თავს ვიკავებდი; ახლა ავკივლდები მშობიარესავით, გავანადგურებ და ვშთანთქავ ერთიანად.<br/>


text:
გავაუდაბურებ მთებსა და ბორცვებს და გადავახმობ მათ ყოველ<br/>სიმწვანეს, მდინარეებს ხმელეთად ვაქცევ და ამოვაშრობ წყალსატევებს.


text:
წავიყვან ბრმებს მათთვის უცნობი წებით და მათთვის უცნობ<br/>ბილიკებზე გავატარებ; ბნელს ნათლად ვაქცევ მათ წინაშე და ოღრო-ჩოღროებს -<br/>ვაკეებად. აი, ამ საქმეებს მოვიმოქმედებ და არ მივატოვებ მათ.


text:
უკან დაიხევენ, სირცხვილით შერცხვებიან ქანდაკთა<br/>მოესავნი, კერპებს რომ ეუბნებიან: ჩვენი ღმერთები ხართო.


text:
ვინ არის ჩემი მორჩილივით ბრმა და ყრუ ჩემი მოციქულივით,<br/>მე რომ გავგზავნე? ვინ არის ბრმა ჩემი გამოსყიდულივით და ბრმა უფლის<br/>მორჩილივით?


text:
მაგრამ ეს ხალხი გაძარცულია და დარბეული, გამოქვაბულებში<br/>არიან ჩაყრილნი და საპყრობილეებში გამოკეტილნი; ტყვედ მიჰყავთ, მხსნელი კი<br/>არ არის; იტაცებენ და არავინ ამბობს: დააბრუნე!


text:
ვინ მისცა დამარბეველს იაკობი და ისრაელი - მძარცველებს?<br/>განა ეს უფალი არ იყო, რომელსაც შევცოდეთ, არ ვიარეთ მის გზებზე და მისი<br/>რჯული არ შევისმინეთ?


text:
გადმოაფრქვია მათზე თავისი რისხვის ცეცხლი და ომის<br/>სისასტიკე გიზგიზებდა მის ირგვლივ და ვერ მიმხვდარიყო, წვავდა და<br/>გულისხმაში ვერ ჩავარდნილიყო.


text:
ახლა ასე ამბობს უფალი, შენი შემქმნელი, იაკობ, და შენი გამომსახველი, ისრაელ: ნუ გეშინია, რადგან მე გიხსენი შენ, შენი სახელით მოგიწოდე, ჩემი ხარ შენ.<br/>


text:
როცა წყლებს გადახვალ, შენთან ვიქნები, და მდინარეებს - არ წაგიღებენ; როცა ცეცხლში შეხვალ, არ დაიწვები და ალი არ მოგეკიდება.


text:
რადგან მე ვარ უფალი, შენი ღმერთი, ისრაელის წმიდა, შენი<br/>მაცხოვარი; შენს გამოსასყიდად ეგვიპტეს გავიღებ, ქუშსა და საბას - შენს<br/>სანაცვლოდ.


text:
რადგან შენ ძვირფასი ხარ ჩემს თვალში, რადგან პატივდებული<br/>ხარ და მიყვარხარ; სხვა ხალხს გავიღებ შენს სანაცვლოდ და ტომებს - შენი<br/>სულისათვის.


text:
ნუ გეშინია, რადგან შენთანა ვარ; აღმოსავლეთიდან მოვიყვან<br/>შენს ნატამალს და დასავლეთიდან შემოგკრებ.


text:
ვეტყვი ჩრდილოეთს: გაუშვი! და სამხრეთს: არ დააკავო!<br/>მოიყვანე ჩემი ვაჟები შორეთიდან და ჩემი ასულები - ქვეყნის კიდიდან.


text:
ყველა, ვინც ჩემი სახელით არის წოდებული და ვინც ჩემი<br/>დიდებისთვის შევქმენი, გამოვსახე და გავაჩინე.


text:
ყოველი ხალხი ერთად შეიკრიბოს და შეერთდნენ ერები! ვინ<br/>გააცხადებს მათ შორის ამას და წინანდელ ამბებს ვინ გვამცნობს? მოიყვანონ<br/>მოწმეები და თავი იმართლონ, მოისმინონ და თქვან: ჭეშმარიტია!


text:
თქვენა ხართ ჩემი მოწმენი, ამბობს უფალი და ჩემი<br/>მორჩილნი, რომელნიც ავირჩიე, რომ გცოდნოდათ და გერწმუნათ ჩემი,<br/>მიმხვდარიყავით, რომ მე ვარ ეს. ჩემამდე არ გამოსახულა ღმერთი და ჩემს<br/>შემდეგაც არ იქნება.


text:
მე ვთქვი და ვიხსენი და გამოვაცხადე, რომ არ არის თქვენს<br/>შორის უცხო ღმერთი, თქვენა ხართ ჩემი მოწმენი, ამბობს უფალი, და მე ღმერთი<br/>ვარ.


text:
ასე ამბობს უფალი, თქვენი მხსნელი, ისრაელის წმიდა:<br/>თქვენი გულისთვის გავგზავნე ბაბილონს, წამოვასხი ლტოლვილნი ერთიანად და<br/>ქალდეველნი, ხომალდებში რომ ყიჟინებდნენ.


text:
ეტლთა და მხედრობის, ლაშქრისა და ძლიერ მეომართა<br/>გამომტყუებელი. ერთად დაწვნენ აღუდგომელად, დაილივნენ, სანთელივით ჩაქრნენ.


text:
აჰა, ახალს მოვიმოქმედებ, ახლავე აღმოცენდება. ნუთუ ვერ<br/>შეამჩნევთ? გზას გავიყვან უდაბნოში, ტრამალში - მდინარეებს.


text:
პატივს მომაგებენ ველური მხეცები - ტურები და<br/>სირაქლემები, რადგან წყალი გავაჩინე უდაბნოში, მდინარეები - ტრამალში, რომ<br/>დავარწყულო ჩემი ერი, ჩემი რჩეული.


text:
არ მოგიყვანია ჩემთვის ცხვარი აღსავლენად და საკლავით არ<br/>გიცია პატივი; არ მიმსახურებიხარ ძღვენით და არ დამიღლიხარ საკმევლის<br/>კმევით.


text:
არ გიყიდია ჩემთვის ვერცხლით სურნელებანი და არ<br/>გაგიძღივარ შენი საკლავების ქონით. შენ კი მამსახურებდი შენი ცოდვებით და<br/>მღლიდი შენი დანაშაულებით.


text:
ასე ამბობს უფალი, შენი შემქმნელი და დედის საშოში შენი გამომსახველი, რომელიც შეგეწევა შენ: ნუ გეშინია, ჩემო მორჩილო იაკობ, და იეშურუნ, ჩემო რჩეულო.


text:
რადგან წყალს მივუღვრი ურწყულს და ნაკადულებს - გამომშრალ<br/>მიწას; ჩემს სულს მივუღვრი შენს ნატამალს და ჩემს კურთხევას - შენს<br/>შთამომავლებს.


text:
ერთი იტყვის: უფლისა ვარ, მეორე იაკობის სახელს<br/>დაირქმევს; სხვა დაიწერს საკუთარ ხელზე - უფლისა და ისრაელის სახელით<br/>იქნება წოდებული.


text:
ასე ამბობს უფალი, ისრაელის მეუფე და მისი მხსნელი,<br/>ცაბაოთ უფალი: მე ვარ პირველი და მე ვარ უკანასკნელი, და ჩემს გარდა არ<br/>არის ღმერთი.


text:
ვინ არის ჩემი მსგავსი? თქვას და გამოაცხადოს,<br/>გადმომილაგოს, რა მოხდა მას შემდეგ, რაც ძველი ხალხი დავამკვიდრე;<br/>გამოუცხადონ მომავალი და მოწევნადი.


text:
ნუ შიშობ, ნუ თრთი. განა თავიდანვე მე არ გამცნე, მე არ<br/>გამოგიცხადე? თქვენა ხართ ჩემი მოწმენი. განა არის ჩემს გარდა ღმერთი? არ<br/>არის სხვა კლდე, არავინ ვიცი.


text:
კერპის გამომსახველნი არარაობაა ყველანი და მათი<br/>ძვირფასეულობა უსარგებლოა; თავად არიან ამის მოწმენი. ვერაფერს ხედავენ,<br/>ვერაფერს მიმხვდარან, ამიტომაც შერცხვებიან.


text:
აჰა, შერცხვებიან მისი თანამდგომნი, რადგან ხელოსნებიც ადამის მოდგმისანი არიან; შეიკრიბონ ყველანი, გამოცხადდნენ; ზარი დაეცეთ და შერცხვნენ ერთიანად.<br/>


text:
რკინითხურო ჭედავს მას და ამუშავებს ნაკვერცხლებზე,<br/>კვერავს ჩაქუჩებით, ამუშავებს მას თავისი მკლავის ძალით; შივდება და ძალა<br/>ეცლება; წყალს არ სვამს და ქანცი წყდება.


text:
ხითხურო გაჭიმავს ძაფს და შემოხაზავს წვერმახით,<br/>ამუშავებს ხელეჩოთი, ფარგლით შემოხაზავს მას და შექმნის მისგან კაცის<br/>სახესავით, ადამიანის სილამაზესავით, სახლში დასადგმელად.


text:
კედრებს გაჩეხავს, შეარჩევს ძელქვას ან მუხას და<br/>მოიმარაგებს ტყის ხეთა შორის; დარგავს კედარს და წვიმა გაზრდის.


text:
დასაწვავად იქცევა ადამიანისთვის: აიღებს მათგან და<br/>თბება; ღუმელსაც ახურებს და პურს აცხობს, ღმერთსაც აკეთებს და თაყვანს<br/>სცემს, აკეთებს კერპს და განერთხმის მის წინაშე.


text:
მის ნახევარს ცეცხლში წვავს, ნახევრით ხორცს ჭამს, მწვადს<br/>წვავს და ძღება; თბება კიდეც და ამბობს: ოჰ, გავთბი, ცეცხლი დავინახეო!


text:
მისი მონარჩენი კი ღმერთად აქცია, თავის კერპად, რომლის<br/>წინაშე განრთხმულია, თაყვანს სცემს და ლოცულობს, ეუბნება: დამიფარე, რადგან<br/>ღმერთი ხარ ჩემიო.


text:
არაფერი ესმით, ვერაფერს ხვდებიან, რადგან ამოუქოლათ<br/>თვალები, რომ ვერაფერი დაინახონ, და გულები - რომ ვერაფერს მიხვდნენ.


text:
გულისხმაში ვერ მოდიან, არც ჭკუა აქეთ და არც გონება, რომ<br/>თქვან: ნახევარი ცეცხლში დავწვი, პურიც გამოვაცხვე ნაკვერცხლებზე, ხორცი<br/>შევწვი და ვჭამე; დანარჩენი სიბილწედ უნდა ვაქციო, ხის ნატეხის წინაშე უნდა<br/>განვერთხაო?


text:
ნაცარს მწყემსავს, მოტყუებული გული გზაკვალს ურევს, ვერ<br/>იხსნის თავს და ვერ ამბობს: განა სიცრუე არ არის ჩემს მარჯვენაში?


text:
გაიხსენე ეს, იაკობ და ისრაელ, რადგან ჩემი მორჩილი ხარ! ჩემი გამოსახული ხარ, ჩემი მორჩილი ხარ, ისრაელ, არ დამავიწყდები.<br/>


text:
გიხაროდეთ, ცანო, რადგან უფალმა მოიმოქმედა ეს! იყიჟინეთ,<br/>მიწის სიღრმეებო, სიხარულით იხმიანეთ, მთებო, ტყევ და ყოველო ხევ, რაც<br/>მასში ხარ, რადგან უფალმა გამოისყიდა იაკობი და ისრაელში განდიდდა.


text:
ასე ამბობს უფალი, შენი გამომსყიდველი და შენი<br/>გამომსახველი დედის საშოში: მე ვარ უფალი, რომელმაც ყოველივე შექმნა;<br/>მარტომ გადაჭიმა ცა და თავად გადაფინა მიწა,


text:
რომელმაც ჩაშალა ცრუწინასწარმეტყველთა ნიშნები, გამოაჩინა<br/>მკითხავთა სიბრიყვე, უკან დაახევინა ბრძენებს და მათი ცოდნა სიგიჟედ აქცია.


text:
რომელიც განამტკიცებს თავისი მორჩილის სიტყვას და თავის<br/>მოციქულთა რჩევას განასრულებს, რომელიც ეუბნება იერუსალიმს: დასახლდები! და<br/>იუდას ქალაქებს: აშენდებით და მის ნანგრევებს მე აღვადგენ!


text:
რომელიც ამბობს კიროსზე: ჩემი მწყემსია და ყოველ სურვილს<br/>შემისრულებს! და ეუბნება იერუსალიმს: აშენდები! და სასახლეს: ჩაიყრება შენი<br/>საძირკველი!


text:
ასე უთხრა უფალმა თავის ცხებულს, კიროსს, რომლის მარჯვენა მიჭირავს, რათა ხალხები დავამხო მის წინაშე და სარტყელი შევუხსნა მეფეებს, რათა კარიბჭენი გაიხსნას მის წინაშე და ჭიშკრები არ ჩაიკეტოს.


text:
მოგცემ წყვდიადის საგანძურებს და საიდუმლოდ დამარხულ<br/>სიმდიდრეს, რათა მიხვდე, რომ მე უფალი ვარ, შენთვის სახელის მწოდებელი,<br/>ისრაელის ღმერთი.


text:
ჩემი მორჩილის, იაკობის, და ისრაელის, ჩემი რჩეულის,<br/>გულისათვის გიწოდებ სახელს და გნათლავ, თუმცა არ მიცნობ.


text:
რათა გაიგონ მზის აღმოსავლეთში და დასავლეთში, რომ<br/>არავინაა ჩემს გარდა, რომ მე ვარ უფალი და მეტი არავინაა.


text:
ნათლის გამომსახველი და ბნელის შემქმნელი,<br/>მშვიდობისმყოფელი და ჭირის შემქმნელი. მე ვარ უფალი, ამის ყოველის<br/>შემოქმედი.


text:
იწვეთოს მაღლიდან ზეცამ და ღრუბლებმა ასხურონ სიმართლე,<br/>გადაიხსნას მიწა და ხსნამ ინაყოფოს, და სამართალი აღმოცენდეს მასთან ერთად!<br/>მე, უფალმა, შევქმენი ეს.


text:
ვაი თავის გამჩენთან მოდავეს, ერთ ნამსხვრევს თიხის<br/>ნამსხვრევთაგან! თუ უთქვამს თიხას თავის გამომსახველისთვის: რას აკეთებო?<br/>და შენს ქმნილებას არა აქვსო ხელები?


text:
ასე ამბობს უფალი, ისრაელის წმიდა და მისი გამჩენი:<br/>შემეკითხებით ჩემი შვილების მომავალზე და ჩემ ხელთა ქმნილებაზე მიბრძანებთ<br/>რასმე?


text:
მე შევქმენი მიწა და ადამი გავაჩინე მასზე, ჩემი ხელით<br/>გადავფინე ცა და მთელი მისი მხედრობა განვაწესე.


text:
მე აღვძარი ის სიმართლით და ყოველი მისი გზა გავასწორე;<br/>ის ააშენებს ჩემს ქალაქს და გაათავისუულებს ჩემს ტყვეებს უსასყიდლოდ და<br/>ძღვენის გარეშე, ამბობს ცაბაოთ უფალი.


text:
ასე ამბობს უფალი: ეგვიპტის ჭირნახული და ნავაჭრი ქუშისა და საბაელთა, ახოვან კაცთა, შენთან მოვა და შენი იქნება; შენ შეგიდგებიან, წამოვლენ ბორკილდასხმულნი და გეთაყვანებიან, ვედრებას დაგიწყებენ. ნამდვილად შენშია ღმერთი და სხვა ღვთაება არავინაა.<br/>


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი, ცათა შემოქმედი (ის არის<br/>ღმერთი, რომელმაც მიწა გამოსახა და შექმნა; მან დაამყარა იგი, საუკაცრიელოდ<br/>არ შეუქმნია, დასასახლებლად გამოსახა): მე ვარ უფალი და მეტი არავინაა.


text:
საიდუმლოდ, ბნელი ქვეყნის ადგილზე, არ მილაპარაკნია; არ<br/>მითქვამს იაკობის მოდგმისათვის: ამაოდ მეძებთ-მეთქი. მე ვარ უფალი,<br/>სიმართლის მთქმელი, სიწრფელეთა გამომცხადებელი.


text:
შეგროვდით და მოდით, ახლოს მოდექით ერთად, ხალხებიდან<br/>გადარჩენილნო! არაფერი ესმით თავიანთი ხის კერპების მტვირთველებს და იმ<br/>ღმერთის მლოცველთ, რომელსაც არ ძალუძს გადარჩენა.


text:
გამოაცხადეთ, მოდექით, მოითათბირეთ ერთმანეთში: ვინ<br/>გვასმინა ეს ძველთაგანვე, დიდი ხნის წინათ ვინ გამოაცხადა? ეს მე არ<br/>ვიყავი, უფალი? არ არის სხვა ღმერთი ჩემს გარდა; მართალი ღმერთი და<br/>მაცხოვარი ჩემს გარდა არავინაა.


text:
ჩემი თავი მაქვს დაფიცებული, ჩემი პირიდან გამოვიდა<br/>სიმართლე და ჩემი სიტყვა არ გადაითქმის, რადგან ყოველი მუხლი ჩემს წინაშე<br/>მოიყრება, ყოველი ენა მე დამიფიცავს.


text:
მხოლოდ უფალშია, იტყვიან ჩემზე, სიმართლე და ძალა. მასთან<br/>მივლენ და შერცხვებიან ყველანი, ვინც მასზე ჯავრობდნენ.


text:
ჩაიღუნა ბელი, მოიკაკვა ნებო; მათი კერპები მხეცებს და პირუტყვებს აჰკიდეს. მძიმეა თქვენი სატარებელი, როგორც დაქანცული ცხოველის ტვირთი!<br/>


text:
მისმინე, იაკობის სახლო და ისრაელის სახლის მთელო<br/>ნარჩომო, ჩემო აყვანილო მუცლიდანვე, საშოდანვე ჩემო ნატარებო:


text:
შენს სიბერემდე მე იგივე ვარ და მოხუცობამდე მე გატარებ,<br/>მე შეგქმენი და მე აგიყვან, მე გატარებ და მე გადაგარჩენ.


text:
ქისიდან ჰყრიან ოქროს და ვერცხლს სასწორზე წონიან;<br/>ქირაობენ ოქრომჭედელს, რომ მისგან ღმერთი გააკეთებინონ. მერე ქედს უხრიან<br/>და თაყვანს სცემენ.


text:
მხარზე შეიდგამენ და ატარებენ, მერე ჩამოდგამენ თავის<br/>ადგილზე. დგას და ადგილიდან არ იძვრის, შესძახიან და პასუხს არა სცემს,<br/>გასაჭირში ვერ ეშველება.


text:
გაიხსენეთ წინანდელნი, დასაბამიერნი, რადგან მე ღმერთი<br/>ვარ და არ არის სხვა ღმერთი, არავინაა ჩემი მსგავსი.


text:
დასაბამითვე ვაცხადებ მომავალს და ძველიდანვე, რაც ჯერ არ<br/>მომხდარა. ვამბობ: აღსრულდება ჩემი განზრახული და ყოველ სურვილს ავასრულებ.


text:
გამოვიხმობ აღმოსავლეთიდან ონავარ ფრინველს, შორი<br/>ქვეყნიდან - ჩემი განზრახულის აღმსრულებელს; ვთქვი და დიაღაც მოვახდენ;<br/>დავსახე და დიაღაც გავაკეთებ.


text:
მოვაახლოვე ჩემი სიმართლე, შორს არ არის, და ჩემეული ხსნა<br/>არ დააყოვნებს. მე მივცემ ხსნას სიონს, და ისრაელს - ჩემს დიდებას!


text:
ჩამოდი და ჩაჯექი მტვერში, ბაბილონის ასულო! დაჯექი მიწაზე უტახტოდ, ქალდეველთა ასულო! რადგან აღარ გერქმევა ნაზი და ნებიერი.<br/>


text:
აიღე დოლაბი და დაფქვი ფქვილი; მოიხადე პირბადე, აიკრიფე კალთები, გაიშიშვლე წვივები და გადადი მდინარეებზე.


text:
განრისხებული ვარ ჩემს ხალხზე, ტალახად ვაქციე ჩემი<br/>წილხვდომილი და ხელში მოგეცი ისინი; არ მოეპყარი მათ სიბრალულით,<br/>მოხუცებულს დიდად დაუმძიმე უღელი.


text:
შენ კი თქვი: საუკუნოდ ვარო ქალბატონი! გულთან არ<br/>გაგიკარებია ეს ამბები, არ გიფიქრია მათ აღსასრულზე.


text:
ახლა კი ისმინე ეს, გაფუფუნებულო, მშვიდად რომ ზიხარ და<br/>გულში ფიქრობ: მე ვარ და ჩემს მეტი არავინ არისო. ქვრივად არ ვიჯდები და<br/>არც შვილმკვდარი ვიქნებიო.


text:
მოვა შენზე წამისყოფით ერთ დღეს ეს ორივე, შვილმკვდარობა<br/>და ქვრივობა. სრულად გეწევა შენ ეს, არ გიშველის შენი ურიცხვი<br/>გრძნეულებები, შენი მაგარი ჯადოები.


text:
შენი სიავის იმედი გქონდა, ამბობდი: არავინ არის ჩემი<br/>დამნახავიო. შენი სიბრძნე და ცოდნა გაცთუნებდა და ამბობდი გულში: მე ვარ და<br/>ჩემს მეტი არავინ არისო.


text:
გეწევა უბედურება და არ გეცოდინება მისი სახსარი, ჭირი<br/>დაგატყდება და ვერ აირიდებ; ანაზდად გეწევა განადგურება, ვერც გაიგებ.


text:
იდექი შენს ჯადოებზე და შენს უამრავ გრძნეულებებზე,<br/>რისთვისაც ზრუნავდი სიყმაწვილიდანვე! იქნებ გიშველოს, იქნება ზარი დასცე.


text:
დაღლილი ხარ ბევრი თათბირისგან; აბა, წარდგნენ ცათა<br/>მზომელნი, ვარსკვლავთმჭვრეტელნი, ახალ მთვარეთა მცნობელნი და გიხსნან<br/>მოწევნადისგან!


text:
აჰა, ჩალასავით არიან, ცეცხლმა გადაბუგა ისინი, საკუთარი<br/>თავიც ვერ იხსნეს ალისაგან; ნაკვერცხალიც არ დარჩა გასათბობად, არც ცეცხლი<br/>მის წინ დასაჯდომად!


text:
ასე იქნებიან შენთვის ისინი, ვისთანაც შრომობდი და<br/>სავაჭროდ დადიოდი სიყმაწვილიდანვე. ყველა თავის გზაზე წახეტიალდება, შენი<br/>მშველელი კი არავინ იქნება.


text:
ისმინე ეს, იაკობის სახლო, ისრაელის სახელით წოდებულნო, იუდას წყლებიდან გამოსულნო, უფლის სახელის მოფიცარნო, ისრაელის ღმერთს რომ ახსენებთ, თუმცა არა ჭეშმარიტებით და არა სიმართლით!<br/>


text:
თავიდანვე გავაცხადე წინანდელნი, ჩემი ძირიდან არის<br/>გამოსული. მე გამოვიტანე სააშკარაოზე; ანაზდად ვმოქმედებდი და სრულდებოდა.


text:
მე გამცნე შენ თავიდანვე, გამოგიცხადე, ვიდრე<br/>ასრულდებოდა, რომ არ გეთქვა; ჩემმა კერპმა აასრულა ეს, ჩემს ბუთსა და<br/>ქანდაკს ჰქონდა ნაბრძანებიო.


text:
შენ მოგისმენია; ახლა იხილეთ ეს ყველაფერი. ნუთუ არ<br/>აღიარებთ? ამიერიდან გიცხადებ ახალ ამბებს, დაფარულთ, რომლებიც არ იცოდი.


text:
ახლა ასრულდნენ ისინი და არა წინათ; დღემდე არაფერი<br/>გსმენიათ მათზე, რომ არ თქვათ: აჰა, ხომ ვიცოდიო.


text:
არც გსმენია და არც იცოდი, აქამდე ყურიც არ გქონია<br/>გახსნილი; რადგან ვიცოდი, რომ ღალატს ჩაიდენდი და შემცოდე გერქვა დედის<br/>მუცლიდანვე.


text:
ჩემი თავისთვის, ჩემი თავისთვის ვაკეთებ ამას, რადგან<br/>როგორ შევალახვინო ჩემი სახელი? ჩემს დიდებას სხვას არ მივცემ.


text:
შეიკრიბენით ყველანი და ისმინეთ: ვინ გამოაცხადა მათ<br/>შორის ეს ამბები? უფალმა შეიყვარა იგი. აასრულებს თავის ნება-სურვილს<br/>ბაბილონზე და ქალდეველებზე შემართავს მკლავს.


text:
მომიახლოვდით, ისმინეთ ეს: საიდუმლოდ არც თავიდანვე<br/>მილაპარაკნია; რაც რომ ეს მოხდა, მე იქა ვარ. ახლა კი უფალმა ღმერთმა და<br/>მისმა სულმა მომავლინა.


text:
ასე ამბობს უფალი, შენი მხსნელი, ისრაელის წმიდა; მე ვარ<br/>უფალი, შენი ღმერთი, დამმოძღვრავი სასიკეთოდ, სავალ გზაზე შენი<br/>წარმმართველი.


text:
ნეტავ ყურადგეღო ჩემი მცნებები! მაშინ მდინარესავით<br/>იქნებოდა შენი სიმრთელე და ზღვის ტალღებივით - შენი სიმართლე.


text:
ქვიშასავით იქნებოდა შენი თესლი და მისი მარცვლებივით -<br/>შენი წიაღის ნაშიერი. არ ამოიკვეთებოდა მისი სახელი, არ გაქრებოდა ჩემს<br/>წინაშე.


text:
გამოდით ბაბილონიდან, გაერიდეთ ქალდეველებს! მხიარული<br/>ხმით გამოაცხადეთ, ამცნეთ ეს, ქვეყნის კიდემდე მიაწვდინეთ, თქვით: იხსნა<br/>უფალმა, თავისი მორჩილი იაკობი!


text:
არ მოსწყურებიათ უდაბნოებში, სადაც დაჰყავდა; კლდიდან<br/>უდინა მათ წყალი, კლდე გააპო და იჩქეფა წყალმა.


text:
მისმინეთ, ზღვისპირელნო, და გამიგონეთ, შორეულო ხალხებო! უფალმა მუცლიდან მომიწოდა, დედის წიაღიდან ახსენა ჩემი სახელი.<br/>


text:
გალესილი მახვილივით ქმნა ჩემი ბაგე, თავისი ხელის ჩრდილში დამმალა; წამახული ისარივით გამხადა და თავის კაპარჭში შემინახა.


text:
მე კი ვამბობდი: ამაოდ დავშვერ, ფუჭად და უსაზმნოდ<br/>დავხარჯე ძალა. ჭეშმარიტად, უფალთან არის ჩემი სამართალი და ჩემს ღმერთთან<br/>- ჩემი საზღაური!


text:
ახლა ამბობს უფალი, მუცლიდანვე ჩემი გამომსახველი თავის<br/>მორჩილად, რომ თავისკენ მიაქციოს იაკობი და ისრაელი თავისთან შეკრიბოს,<br/>რათა ვიდიდო უფლის თვალში და ჩემი ღმერთი იყოს ძალი ჩემი.


text:
თქვა: ცოტაა, ჩემი მორჩილი რომ იყავი იაკობის შტოთა<br/>აღსადგენად და ისრაელის ნატამალის მოსაქცევად; ხალხების ნათელად გაგხდი,<br/>რომ ჩემმა ხსნამ ქვეყნის კიდემდე მიაღწიოს.


text:
ასე ეუბნება უფალი, ისრაელის გამომსყიდველი, მისი წმიდა,<br/>დაბეჩავებულს, ხალხებისგან შეზიზღებულს, ხელმწიფეთა მონას: მეფენი<br/>დაინახავენ და წამოდგებიან, მთავარნი თაყვანს სცემენ უფლის გამო, რომელიც<br/>მტკიცეა, და ისრაელის წმიდის გამო, რომელმაც შენ ამოგარჩია.


text:
ასე ამბობს უფალი: მოწყალების ჟამს შეგიწყნარე და ხსნის<br/>დღეს შეგეწიე, დაგიცავ და გაგხდი აღთქმად ხალხისათვის ქვეყნის აღსადგენად,<br/>უკაცრიელ სამკვიდროთა დასანაწილებლად,


text:
გამომწყვდეულთათვის სათქმელად: გამოდით! და ბნელში<br/>მყოფთათვის: გამოჩნდით! გზებზე დაიწყებენ ძოვას და ყოველ ხმელგორზე ექნებათ<br/>საძოვარი.


text:
არ მოშივდებათ და არ მოსწყურდებათ, ვერას დააკლებს მათ<br/>ხვატი და მზის არმური, რადგან მათი შემბრალებელი გაუძღვება მათ და წყლის<br/>სათავეებთან მიიყვანს.


text:
აჰა, ესენი შორიდან მოდიან, აჰა, ესენი - ჩრდილოეთიდან და<br/>დასავლეთიდან, ესენი კი - სინიმის ქვეყნიდან!


text:
გაიხარე, ცაო, და ილხინე, მიწავ, სიხარულით იყიჟინეთ<br/>მთებო, რადგან ანუგეშა უფალმა თავისი ხალხი და შეიბრალა თავისი წამებულნი.


text:
განა დაივიწყებს ქალი თავის ჩვილს? არ შეიბრალებს თავისი<br/>მუცლის ნაშიერს? მათ რომც დაივიწყონ, მე არ დაგივიწყებ შენ.


text:
თვალი მოატარე ირგვლივ და იხილე: ყველანი შეკრებილან,<br/>შენთან მოდიან! როგორც მე ვარ ცოცხალი, ამბობს უფალი, ასე შეიმოსავ<br/>სამკაულად ყველას და მოირთვები მათით, როგორც პატარძალი.


text:
რადგან შენს ნაოხარში და უკაცრიელ ადგილებში, შენს<br/>აკლებულ მიწაზე, ახლა ნამდვილად ვიწროდ იქნები მის მცხოვრებთა გამო. შენი<br/>ჩამყლაპავნი კი გაგშორდებიან.


text:
იტყვი გულში; ვინ გამიჩინა ესენი? მე ხომ შვილმკვდარი<br/>ვიყავი, ბერწი, განდევნილი და მოწანწალე. ვინ გამიზარდა? მარტო რომ ვიყავი<br/>დარჩენილი, ესენი სადღა იყვნენ?


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, ხალხებისკენ გავიწვდი ხელს<br/>და ერებს აღვუმართავ ჩემს დროშას; უბით წამოიყვანენ შენს ვაჟებს და შენი<br/>ასულეხი მხრებზე ეყოლებათ აყვანილი.


text:
მეფეები შენი გამზრდელები იქნებიან, მათი დედოფლები კი -<br/>შენი ძიძები; პირქვე დამხობით გცემენ თაყვანს და შენ ფეხთა მტვერს<br/>დაუწყებენ ლოკვას, რათა გაიგონ, რომ მე უფალი ვარ და არ შერცხვება ჩემს<br/>მოიმედეს.


text:
ჭეშმარიტად, ასე ამბობს უფალი: რომც წაერთვას ტყვე ძლიერს<br/>და ნადავლი წაუვიდეს ძალმომრეს, გამოგესარჩლები შენს მოსარჩლესთან და შენს<br/>შვილებს გადავარჩენ.


text:
საკუთარ ხორცს შევაჭმევ მჩაგვრელებს და, როგორც მაჭრით,<br/>ისე დათვრებიან საკუთარა სისხლით. მაშინ გაიგებს ყოველი ხორციელი, რომ მე<br/>ვარ უფალი, შენი მხსნელი და გამომსყიდველი, იაკობის ძლიერი.


text:
ასე ამბობს უფალი: სად არის დედაშენის გაყრის წიგნი, რომლითაც გავუშვი იგი? ან რომელი ჩემი მევალისთვის მიმიყიდიხართ? აჰა, თქვენი ცოდვების გამო ხართ გაყიდულნი და თქვენს დანაშაულთა გამოა გაშვებული დედათქვენი.<br/>


text:
რატომ არავინ იყო, როცა მოვედი; როცა ვიძახდი და არავინ იყო პასუხის გამცემი? მოკლე ხომ არ არის ჩემი ხელი და იქნებ არ ძალუძს გამოსყიდვა? ან იქნებ არ არის ჩემში ძალა დასახსნელად? აჰა, ზღვებს ვაშრობ ჩემი დამუქრებით, უდაბნოდ ვაქცევ მდინარეებს, მისი თევზები ლპებიან უწყლობით და წყურვილით იხოცებიან.


text:
უფალმა ღმერთმა მომცა სწავლულთა ენა, რომ შემეძლოს<br/>დამაშვრალის სიტყვით გამხნევება. ის აღვიძებს, ყოველი დილით აღვიძებს ჩემს<br/>ყურს, რომ მესმოდეს, როგორც სწავლულებს ესმით.


text:
ზურგი მქონდა მიშვერილი ჩემი მცემელისთვის და ყბები -<br/>წვერების მგლეჯელისთვის; არ დამიფარავს პირისახე დამცირებისგან და<br/>ფურთხებისგან.


text:
მაგრამ უფალი ღმერთი შემეწეოდა მე, ამიტომაც არ<br/>დავმცირებულვარ; ამიტომაც კაჟად ვაქციე ჩემი პირისახე და ვიცი, რომ არ<br/>შევრცხვები.


text:
ახლოს არის ჩემი გამმართლებელი. ვინ არის, რომ მედავება?<br/>დავდგეთ ერთად, ვინ არის ჩემი მომჩივანი? ახლოს მოვიდეს.


text:
ვინ არის თქვენში უფლის მოშიში, ყურისმგდებელი მისი<br/>მორჩილის ხმისა, ვინ დადის ბნელში და არა აქვს ნათელი? ესავდეს უფლის<br/>სახელს.


text:
აჰა, ცეცხლის წამკიდებლებო, კოცონების გამჩაღებლებო,<br/>ყველანი შემოდით თქვენი ცეცხლის ალში და თქვენს გაჩაღებულ კოცონებში. ეს<br/>დაგემართებათ ჩემი ხელით: კერპებისთვის შეიწირებით.


text:
მისმინეთ, სიმართლის მადევარნო, უფლის მძებნელნო! შეხედეთ კლდეს, საიდანაც ხართ გამოკვეთილნი, და ორმოს ღრმულს, საიდანაც ხართ ამოთხრილნი!<br/>


text:
შეჰედეთ აბრაამს, თქვენს მამას, და სარას, თქვენს მშობელს, რადგან როცა ერთი იყო, მაშინ მოვუწოდე მას, ვაკურთხე და გავამრავლე.


text:
რადგან ანუგეშებს უფალი სიონს, ანუგეშებს ყოველ მის<br/>ნაოხარს; სამოთხედ გადააქცევს მის უდაბნოს და უფლის ბაღად მის ტრამალს,<br/>სიხარული და შვება გაჩნდება იქ, სამადლობელი და გალობის ხმები.


text:
გამიგონე, ჩემო ერო, და ჩემო ტომო, ყური დამიგდე, რადგან<br/>ჩემგან გამოვა რჯული და სინათლედ დავუდგენ ხალხებს ჩემს სამართალს.


text:
ახლოვდება ჩემი სიმართლე, მოაწია ჩემმა ხსნამ და ჩემი<br/>მკლავი განსჯის ხალხებს. მე დამენდობიან ზღვისპირელნი და ჩემი მკლავის<br/>იმედი ექნებათ.


text:
თვალი ააპყარით ცისკენ და დაბლა მიწას დახედეთ; რადგან ცა<br/>კვამლივით განქარდება და მიწა სამოსელივით გაცვთება, მისი მცხოვრებნი<br/>ქინქლებივით დაიხოცებიან; ჩემი ხსნა კი საუკუნოდ დარჩება და ჩემი სიმართლე<br/>არ დაირღვევა.


text:
მისმინეთ, სიმართლის მცოდნენო, ხალხო, ვისაც გულში გაქვთ<br/>ჩემი რჯული. ნუ გეშინიათ კაცთაგან შეურაცხებისა და მათი ლანძღვა-გინება ნუ<br/>შეგაკრთობთ;


text:
რადგან სამოსელივით შეჭამს მათ ჩრჩილი და მატყლივით<br/>შეჭამს მათ ჭია; ჩემი სიმართლე კი საუკუნოდ დარჩება და ჩემი ხსნა თაობიდან<br/>თაობაში გადავა.


text:
აღდექ, აღდექ, ძალი შეიმოსე, უფლის მკლავო! აღდექ, როგორც<br/>ძველ დროში, ძველ თაობებში. განა შენ არა ხარ რაჰაბის გამკვეთელი, ურჩხულის<br/>გამგმირავი?


text:
განა შენ არ ამოაშრე ზღვა, დიდი უფსკრულის წყლები? და<br/>ზღვის სიღრმეები გზად გადააქციე თავდახსნილთა გადასავლელად?


text:
უფლის გამოსყიდულნი მობრუნდებიან და გახარებულნი მოვლენ<br/>სიონზე; მარადიული სიხარული იქნება მათ თავზე, ლხენას და სიხარულს ეწევიან,<br/>ვაება და კვნესა კი უკუიქცევა.


text:
მე ვარ, მე, თქვენი ნუგეშისმცემელი! ვინა ხარ, რომ<br/>გეშინია მკვდარი კაცისა და ადამის ძისა, ბალახად რომ შეირაცხება?


text:
დაგვიწყებია უფალი, შენი შემქმნელი, ცათა გარდამთხმელი და მიწის დამფუძნებელი, და გეშინია მუდამდღე, გამუდმებით, მჩაგვრელის რისხვისა, დასაღუპავად რომ ემზადება. მაგრამ სად არის მჩაგვრელის რისხვა?<br/>


text:
მე ვარ უფალი, შენი ღმერთი, რომელიც აღელვებს ზღვას და<br/>ბობოქრობენ მისი ზვირთები. ცაბაოთ უფალია მისი სახელი.


text:
ჩავდევი ჩემი სიტყვები შენს ბაგეებში და ჩემი ხელის<br/>ჩრდილში შეგიფარე, რათა დავნერგო ახალი ცა და დავაფუძნო ახალი მიწა, რომ<br/>ვუთხრა სიონს: ჩემი ერი ხარ!


text:
გაიღვიძე, გაიღვიძე, ადექი, იერუსალიმო, რომელმაც შესვი<br/>უფლის ხელიდან მისი რისხვის თასი, ძირისძირამდე შესვი ფიალა, სიბრუკის<br/>თასი.


text:
არავინ არის მისი წინამძღოლი მის ნაშობ ვაჟებს შორის და<br/>ხელის ჩამჭიდებელი მის გაზრდილ ვაჟებს შორის.


text:
ეს ორი რამ შეგემთხვა შენ; ვინ შეგიცოდებს? დაღუპვა და<br/>დაქცევა, შიმშილი და მახვილი! ვითი განუგეშო?


text:
შენს შვილებს ქანცი გაუწყდათ, ყოველი ქუჩის თავში ყრიან,<br/>ბადეში გახვეულ ირმებივით, სავსენი უფლის რისხვით, შენი ღვთის<br/>მძვინვარებით.


text:
ასე ამბობს შენი მეუფე, უფალი და შენი ღმერთი, მოსარჩლე<br/>თავისი ხალხისა: აჰა, გართმევ შენი ხელიდან სიბრუვის თასს, ფიალას, თასს<br/>ჩემი რისხვისა, რომ მეტჯერ აღარ შესვა იგი.


text:
და ხელში მივცემ მას შენს მტანჯველებს, რომლებიც<br/>გეუბნებოდნენ: დაწექი, რომ გადაგიართთ, და შენც მიწასავით გახადე შენი<br/>ზურგი და ქუჩასავით - გამვლელთათვის.


text:
გაიღვიძე, გაიღვიძე, შეიმოსე ძალი შენი, სიონო! შეიმოსე შენი დიდების სამოსელი, იერუსალიმო, წმიდა ქალაქო, რადგან აღარ შემოგივა წინდაუცვეთელი და უწმიდური!<br/>


text:
ჩამოიფერთხე მტვერი, აღდექ, ტყვე იერუსალიმო! გაიხსენი შენი ქედის საკვრელები, დატყვევებულო სიონის ასულო!


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი, ღმერთი: ეგვიპტეში იყო ჩასული<br/>ჩემი ერი ოდესღაც საცხოვრებლად და აშური თრგუნაედა მას არაფრისთვის.


text:
რა მინდა აქ ახლა, ამბობს უფალი, როცა ჩემი ხალხი მუქთად<br/>არის წაყვანილი. მისი მთავარნი ქვითინებენ, ამბობს უფალი, და გამუდმებით,<br/>დღენიადაგ, ილანძღება ჩემი სახელი.


text:
ამიტომ შეიცნობს ჩემი ერი ჩემს სახელს; ამიტომ სწორედ იმ<br/>დღეს, შეიცნობს, რომ ეს მე ვარ, ვინც ლაპარაკობს: აჰა, მე ვარ!


text:
რა საამურია მთებზე მახარობლის ნაბიჯები, მშვიდობის<br/>გამომცხადებლის, სიკეთის მახარობლის, ხსნის გამომცხადებლის, რომელიც<br/>ეუბნება სიონს: გამეფდა შენი ღმერთი!


text:
აჰა, გაისმა ხმა შენი დარაჯების! ერთად აუწიეს სმას და<br/>ყიჟინებენ, რადგან თვალდათვალ ხედავენ, რომ ბრუნდება სიონზე უფალი.


text:
იყიჟინეთ ერთად, იერუსალიმის ნაოხარნო, რადგან ანუგეშა<br/>უფალმა თავისი ხალხი, გამოისყიდა იერუსალიმი.


text:
გაიშიშვლა უფალმა თავისი წმიდა მკლავი ყველა ხალხის<br/>წინაშე და იხილავენ ქვეყნის კიდეები ხსნას ჩვენი უფლისა.


text:
წამოდით, წამოდით, გამოდით მანდედან! უწმიდურს ნუ<br/>მიეკარებით. გამოდით მისგან! განიწმიდენით, უფლის საჭურჭლის მტვირთველნო!


text:
რადგან ფაცაფუცით არ გამოხვალთ და სირბილით არ ივლით,<br/>რადგან უფალი წაგიძღვებათ და ისრაელის ღმერთი გამოგყვებათ უკან.


text:
რაზომ აძრწუნებდა ბევრს შენი ხილვა (რადგან არავინ იყო<br/>მასზე მახინჯი კაცთა შორის და მასზე შეურაცხი ადამის ძეთა შორის!),


text:
იმზომ გაიხარებს შენზე ბევრი ხალხი, პირს მოკუმავენ<br/>მეფეები, რადგან მოუთხრობელს იხილავენ და ჯერარსმენილს გაიგონებენ.


text:
ამოიზარდა როგორც მორჩი მის წინაშე და როგორც ფესვი ურწყული მიწიდან; არც ღირსება ჰქონია და არც მშვენება, რომ ზედ შეგვეხედა, არც იერი, რომ მივეზიდეთ.


text:
საძულველი იყო, კაცთაგან ათვალწუნებული, გატანჯული და<br/>სნებამორეული, ერთი იმათგანი, ვისაც პირს არიდებენ. საძულველი იყო და არად<br/>ვაგდებდით.


text:
ნამდვილად კი, მან იკისრა ჩვენი სნებები და იტვირთა ჩვენი<br/>სატანჯველი; ჩვენ კი გვეგონა, ღვთისგან იყო ნაცემ-ნაგვემი და დამცირებული.


text:
მაგრამ ის ჩვენი ცოდვებისთვის იყო დაჭრილი, ჩვენი<br/>უკეთურობებისთვის დალეწილი; მასზე იყო სასჯელი ჩვენი სიმრთელისთვის და მისი<br/>წყლულებით ჩვენ განვიკურნეთ.


text:
ყველანი ცხვრებივით დავეხეტებოდით, თითოეული ჩვენ-ჩვენ<br/>გზას ვადექით, უფალმა კი მას შეჰყარა ყოველი ჩვენგანის უკეთურება.


text:
ევნო და ეწამა, მაგრამ არ დაუძრავს ბაგე; კრავივით<br/>დასაკლავად მიიყვანეს და, როგორც ცხვარი დუმს მპარსველთა წინაშე, მასაც არ<br/>დაუძრავს ბაგე.


text:
საპყრობილედან და სამსჯავროდან იქნა წაყვანილი და ვინ<br/>იფიქრებდა მის მოდგმაზე, როცა ცოცხალთა მიწიდან მოიკვეთა; ჩემი ხალხის<br/>ცოდვებისთვის დაისაჯა.


text:
მიეცა სამარხი ბოროტეულთა გვერდით და მდიდართან ერთად<br/>თავის სიკვდილში, რადგან სიავე არ ჩაუდენია და მის ბაგეში სიცრუე არ<br/>ყოფილა.


text:
უფალმა ინება მისი ტანჯვა და სნება შეჰყარა. როცა<br/>გასწირავ მის სიცოცხლეს ცოდვის გამოსასყიდ მსხვერპლად, იხილავს იგი თავის<br/>ნაგრამს, გაუხანგრძლივდება დღეები, უფლის ნება მისი ხელით წარიმართება.


text:
თავის სულისკვეთების ნაყოფს იხილავდა და დაამდებოდა; მისი<br/>სიბრძნით ბევრს გაამართლებს მართალი, ჩემი მორჩილთ, და სხვათა შეცოდებებს<br/>იტვირთავს.


text:
ამიტომ მრავალში მივცემ მას წილს და ძლიერებთან ერთად<br/>გაინაწილებს ნადავლს, რადგან სასიკვდილოდ გაწირა თავი და ცოდვილთა შორის<br/>შეირაცხა; მრავალთა ცოდვები ჰქონდა გვირთად და ცოდვილებს ესარჩლებოდა.


text:
გაიხარე, ბერწო, უშობელო! სიხარულით აყიჟინდი, სალმობის განუცდელო! რადგან მიტოვებულს მეტი შვილები ეყოლება, ვიდრე გათხოვილს, ამბობს უფალი.<br/>


text:
გააფართოვე შენი კარვის ადგილი და გადაჭიმონ შენი ჩარდახების გადასახურავნი. ნუ დაინანებ, დააგრძელე შენი თოკები და გაამაგრე შენი პალოები.


text:
რადგან მარჯვნივ და მარცხნივ განივრცობი, შენი მოდგმა<br/>ხალხებს დაიმკვიდრებს და უკაცრიელ ქალაქებს დაასახლებენ.


text:
ნუ გეშინია, რადგან არ შერცხვები; ნუ დაიმალები, რადგან<br/>არ იქნები შეგინებული, რადგან დაივიწყებ ყრმობისდროინდელ სირცხვილს და შენი<br/>ქვრივობის მოყივნებას აღარ გაიხსენებ.


text:
რადგან შენი შემქმნელია შენი ქმარი, ცაბაოთ უფალია მისი<br/>სახელი; ისრაელის წმიდაა შენი გამომსყიდველი, მთელი ქვეყნის ღმერთად<br/>წოდებული.


text:
რადგან უფალმა მოგიხმო, როგორც ცოლს, გაშვებულს და<br/>სულგამწარებულს, როგორც ყრმობისდროინდელ ცოლს, შეძულებულს, ამბობს შენი<br/>ღმერთი.


text:
ერთწამს რისხვით დავიფარე სახე შენგან და საუკუნო<br/>წყალობით შეგიბრალებ, ამბობს შენი გამომსყიდველი უფალი.


text:
რადგან ეს ნოეს წყლებია ჩემთვის: როგორც დავიფიცე, რომ<br/>აღარ მოვავლენდი ნოეს წყლებს ქვეყანაზე, ასე ვფიცავ, რომ აღარ განვრისხდები<br/>შენზე და აღარ დაგემუქრები.


text:
რადგან მთები შეიძვრებიან და ბორცვები შეირყევიან, ჩემი<br/>შენდამი წყალთბა კი არ შეიძვრის და ჩემი სამშვიდობო აღთქმა არ შეირყევა,<br/>ამბობს შენი მწყალობელი უფალი.


text:
დაჩაგრულია, ქარნაცემო, უნუგეშებელო! აჰა, შემოგიშენებ<br/>კედლებს ძვირფასი ქვებით და საფუძვლად საფირონს დაგიდებ.


text:
ლალის ქონგურებს და ელვარე ქვის კარიბჭეებს გაგიკეთეა,<br/>მთელი გალავანი პატიოსანი ქვებისგან გექნება.


text:
სიმართლით განმტკიცდები, შორს იქნები გასაჭირისგან,<br/>რადგან არაფრის შეგეშინდება, და საფრთხისაგან, რადგან არ მოგეკარება.


text:
აჰა, მე შევქმენი მჭედელი, რომელიც უბერავს ცეცხლის<br/>მუგუზლებს და ჭედავს იარაღს თავისი ხელობით. მევე შევქმენი დამღუპველი, რომ<br/>ანადგუროს.


text:
ყოველი იარაღი, შენს წინააღმდეგ გამოჭედილი, გაცუდდება და<br/>ყოველ ენას, შენს წინააღმდეგ აღმდგარს სამსჯავროზე, გაამტყუნებ. ესაა<br/>წილხვედრი უფლის მორჩილთა და მათი გამართლება ჩემგნით, ამბობს უფალი.


text:
ჰოი, მწყურვალნო, ყველანი წყალთან მიდით, და ვერცხლის უქონელნო, წადით, იყიდეთ და ჭამეთ! წადით და იყიდეთ უვერცხლოდ და უსასყიდლოდ ღვინო და რძე!<br/>


text:
რისთვის ხარჯავთ ვერცხლს, თუ ბურს ვერ შოულობთ? რისთვის შრომობთ, თუ ვერ ძღებით? მე მომისმინეთ და შეჭამთ საუკეთესოს, ნოყიერი საკვებით დაიტკბობთ სულს.


text:
ყური მომაპყარით და ჩემთან მოდით; მისმინეთ და იცოცხლებს<br/>თქვენი სული. დაგიდებთ საუკუნო აღთქმას დავითის მტკიცე სიქველეთა გამო.


text:
აჰა, ხალხს, რომელსაც არ იცნობ, მოუწოდებ, და ხალხი,<br/>რომელიც არ გიცნობს, შენსკენ გამოეშურება უფლის, შენი ღმერთის გამო და<br/>ისრაელის წმიდის გამო, რადგან მან განგადიდა შენ.


text:
მიატოვოს ბოროტეულმა თავისი გზა და ცოდვილმა კაცმა -<br/>თავისი ზრახვები; მიაქციოს უფლისკენ და ის შეიწყალებს მას, და ჩვენი<br/>ღმერთისკენ, რადგან მრავალგზის მიმტევებელია.


text:
რადგან როგორც ცა არის მაღალი მიწაზე, ასევე მაღალია ჩემი<br/>გზები თქვენს გზებზე და ჩემი ზრახვები თქეენს ზრახვებზე.


text:
რადგან როგორც წვიმა და თოვლი ჩამოდის ციდან და უკან არ<br/>ბრუნდება, თუ არ მორწყა მიწა, თუ არ აშობინა და არ აღმოაცენებინა, რომ<br/>მისცეს თესლი მთესველს და პური მჭამელს,


text:
ასევე იქნება ჩემი სითყვა, რომელიც გამოდის ჩემი პირიდან.<br/>ფუჭად არ დაბრუნდება ჩემთან, თუ არ აღასრულა ჩემი ნება და არ მიაღწია იმას,<br/>რისთვისაც მივავლინე.


text:
რადგან სიხარულით გახვალთ და მშვიდობით იქნებით ნატარები;<br/>მთები და ბორცვები მხიარულ ყიჟინას დასცემენ თქვენს წინაშე და მინდვრის<br/>ყველა ხე ტაშს შემოჰკრავს.


text:
ეკლის ადგილზე ალვისხე ამოვა და ქაცვის ადგილზე მურტი<br/>ამოვა; და იქნება უფლისათვის სახელად და საუკუნო ნიშნად, რომელიც არ<br/>წაიშლება.


text:
ასე ამბობს უფალი: შეინახეთ რჯული და ქმენით სამართალი, რადგან სადაც არის, მოვა ჩემი ხსნა და ჩემი სამართალი გაცხადდება.<br/>


text:
ნეტარია ის კაცი, ვინც აკეთებს ამას და ადამის ძე, ვინც ამას ეჭიდება; უმწიკვლოდ შემნახველი შაბათისა და ყოველი ავის ქმნისგან ხელის დამყენებელი.


text:
ნუ იტყვის უცხოს შვილი, უფალს მიკრული, უფალმა ჩემს ხალხს<br/>მომწყვიტაო, და ნუ იტყვის საჭურისი, აჰა, გამხმარი ხე ვარო,


text:
რადგან ამბობს უფალი: საჭურისებს, რომლებიც ინახავენ ჩემს<br/>შაბათებს, ირჩევენ ჩემთვის სასურველს და მტკიცედ უჭირავთ ჩემი აღთქმა,


text:
მივცემ ჩემს სახლში და ჩემს კედლებს შორის ძეგლს და<br/>სახელს, ჩემს ვაჟებზე და ასულებზე უკეთესს, საუკუნო სახელს მივცემ, რომელიც<br/>არ წაიშლება.


text:
უცხოთა შვილებს, რომლებიც მიეკრნენ უფალს, რომ ემსახურონ<br/>უფალს და უყვარდეთ მისი სახელი, რომ იყვნენ მისი მორჩილნი, ყველას, შაბათის<br/>უმწიკვლოდ შემნახველს და ჩემი აღთქმის მტკიგედ დამჭერს,


text:
მივიყვან ჩემს წმიდა მთაზე და ჩემს სამლოცველო სახლში<br/>გავახარებ. მათი აღსავლენნი და მათი მსხვერპლნი სასურველი იქნება ჩემს<br/>სამსხვერპლოზე, რადგან ჩემს სახლს ყველა ხალხის სამლოცველო სახლი<br/>დაერქმევა.


text:
ამბობს უფალი ღმერთი, გაფანტული ისრაელის შემკრები:<br/>კიდევაც შევკრებ და მივუმატებ უკვე შეკრებილებს.


text:
დარაჯები ბრმები არიან ყველანი, უმეცრები არიან ყველანი;<br/>მუნჯი ძაღლები არიან, ყეფა არ შეუძლიათ, თვლემენ, ძირს ყრიან, ძილის<br/>მოყვარულნი.


text:
ხარბი ძაღლები არიან, გაუმაძღარნი. მწყემსებს არაფრის<br/>გაგება არა აქვთ, ყველა თავის გზას ადგას, თითოეული თავის კერძ ანგარებას<br/>ეძებს.


text:
იღუპება მართალი კაცი და არავინ არის, გულთან რომ მიიტანოს; ქველი ხალხი იხოცება, მაგრამ ვერავინ ხვდება, რომ ბოროტების მიზეზით იღუპება მართალი.<br/>


text:
ვის ამასხარავებთ, ვის წინააღმდეგ მოგიღიავებიათ პირი?<br/>ვისთვის გამოგიყვიათ ენა? განა ცოდვის შვილები არა ხართ თქვენ, სიცრუის<br/>თესლი?


text:
რომ გახურებულხართ მუხებს შორის, ყოველი ხემხვივანის<br/>ქვეშ, ბავშვთა დამკვლელნო ხევებში, კლდეთა ნაპრალებში?


text:
რიყის ქვებშია თქვენი ხვედრი; ისინია, ისინი შენი წილი,<br/>სწორედ მათ უღვრიდი საღვრელს და ძღვენს სწირავდი. როგორ ავიტანო ეს<br/>დამშვიდებით?


text:
კარსა და წყრთილებს უკან დაგისვამს შენი ნიშნები, რადგან<br/>ჩემგან გაიშიშვლე თავი და მაღლა ახვედი, გააფართოვე შენი საწოლი და კავშირი<br/>შეჰკარი მათთან, შეიყვარე მათი საწოლი კაცობის შემყურემ.


text:
წახვედი მეფესთან ზეთნაცხები, გაიუხვე ნელსაცხებლები,<br/>შორიდან აგზავნი მოციქულებს, ქვესკნელამდე დაიმდაბლე თავი.


text:
დაგღალა ბევრმა სიარულმა, მაგრამ არ გითქვამს: ფუჭიაო.<br/>სიცოცხლეს გრძნობდი ხელში, ამიტომაც არ დაცემულხარ.


text:
ვის უფრთხოდი და ვისი გეშინოდა, რომ მღალატობდი და არ<br/>გახსოვდი, გულზე არ გქონდი დადებული? ალბათ რომ ვდუმდი კარგა ხანი,<br/>იმიტომაც არ გქონდა ჩემი შიში.


text:
როცა შემომღაღადებ, მაშინ გიხსნას შენი კერპების კრებულმა. ყველას ერთიანად აიტაცებს ქარი, ქროლვა წაიღებს. ჩემი მოსავი კი ქვეყანას დაიმკვიდრებს და ჩემს წმიდა მთას დაეპატრონება.<br/>


text:
რადგან ასე ამბობს მაღალი და აღზევებული, მარადმსუფევი და<br/>წმიდასახელიანი: მე ვსუფევ მაღალში და სიწმიდეში, მაგრამ მე ვარ<br/>ტანჯულთანაც და სულით გლახაკთან, რათა ცხოველვყო გლახაკთა სული და<br/>ცხოველვყო ტანჯულთა გული.


text:
რადგან საუკუნოდ არ ვიქნები დამუქრებული და სამუდამოდ არ<br/>ვიქნები განრისხებული, რადგან ჩემგნით არის სული ხორცშესხმული და<br/>სამშვინველნი მე შევქმენი.


text:
მისი ანგარების ცოდვის გამო განვრისხდი და ვგვემე იგი,<br/>სახე დავმალე და ვმრისხანებდი; ის კი, განდგომილი, მადიოდა თავისი გულის<br/>გზით.


text:
მე დავინახე მისი გზები და განვკურნავ მას, წავუძღვები და<br/>მივუზღავ ნუგეშს მას და მის თანამგლოვართ.


text:
და შევუქმნი სიტყვას ბაგეებში: მშვიდობა, მშვიდობა<br/>შორებელთ და ახლობელთ! ამბობს უფალი, და განვკურნავ მას.


text:
ბოროტეულნი აღელვებულ ზღვას გვანან, რომელიც ვერ<br/>წყნარდება, და მისი ტალღები ისვრიან ლაფსა და ტალახს.


text:
ხმამაღლა იყვირე, თავს ნუ დაიზოგავ; ბუკივით აღიმაღლე ხმა და გამოუცხადე ჩემს ხალხს მისი დანაშაული და იაკობის სახლს მისი ცოდვები.<br/>


text:
ყოველდღე მეძებენ მე და ჩემი გზების გაგება სურთ იმ ხალხის მსგავსად, სიმართლით რომ იქცევიან და თავიანთი ღმერთის სამართალს არ ივიწყებენ; მართალს სამართალს მეკითხებიან და ღმერთთან სიახლოვე სურთ.


text:
რისთვის ვმარხულობთ, თუკი არ გვხედავ? რისთვის ვიტანჯავთ<br/>თავს, თუკი არ გვამჩნევ? აჰა, მარხვის დროს სიამეს ეძებთ და ყოველგვარ ჟინს<br/>იკლავთ.


text:
აჰა, მარხულობთ, რომ იდავოთ და იშუღლოთ, და ბოროტად<br/>ურტყათ მუშტები, არ მარხულობთ როგორც დღეს, რათა ცას მისწვდეს თქვენი ხმა.


text:
განა ასეთი მარხვაა სასურველი ჩემთვის, როცა კაცი თავს<br/>იტანჯავს და ლერწამივით ხრის თავს და ქვეშ ჯვალო და ნაცარი აქვს დაგებული?<br/>განა ამას ჰქვია მარხვა და უფლის სათნო დღე?


text:
განა ეს არ არის მარხვა, მე რომ ავირჩიე: რომ დახსნა ბოროტების საკვრელნი, დაწყვიტო უღლის აპეურები, თავისუფლად გაუშვა დათრგუნვილნი და დალეწო ყველა უღელი?


text:
რომ მშიერს გაუყო შენი პური და უსახლკარო ღარიბ-ღატაკნი<br/>სახლში შეიყვანო, რომ შემოსო შიშველი, როცა დაინახავ, და შენს სისხლსა და<br/>ხორცს არ დაემალო?


text:
მაშინ განთიადივით გამობრწყინდება შენი ნათელი და<br/>დაჩქარდება შენი განკურნება, შენი სიმართლე წაგიძღვება წინ და უფლის დიდება<br/>უკან გამოგყვება.


text:
მაშინ მოუხმობ და ხმას გაგცემს უფალი; შეჰღაღადებ და<br/>იტყვის: აქ ვარ! თუ შეწყვეტ ჩაგვრას, ცილისწამებას და ავსიტყვაობას;


text:
თუ სულს არ დაიშურებ მშიერისთვის და ტანჯულ კაცს გულს<br/>მოუფონებ, წყვდიადში ამოგიბრწყინდება ნათელი და შენი ბნელი შუადღესავით<br/>იქნება.


text:
უფლის მიერ იქნები მუდამ ნატარები და გვალვებში სულს<br/>დაგიამებს; ძვლებს გაგიმაგრებს და იქნები მორწყული ბაღივით და წყაროსავით,<br/>რომლის წყლები არასოდეს დაშრება.


text:
აგიშენდება ძველი ნაოხარნი, აღადგენ ძველისძველ<br/>საძირკვლებს და დაგერქმევა დანგრეულის ამშენებელი, გზათა განმაახლებელი<br/>მკვიდრი ხალხისათვის.


text:
თუ შეაბრუნებ შენს ფეხს შაბათისგან, რომ დათრგუნო სურვილი<br/>ჩემს წმიდა დღეს, შერაცხავ შაბათს სანეტაროდ და უფლის წმიდად მის<br/>განსადიდებლად, და პატივს მიაგებ მას, არ მოიქცევი შენი ჩვეულებით, სურვილს<br/>არ აისრულებ და ფუჭსიტყვაობას არ მოჰყვები,


text:
მაშინ ინეტარებ უფალში, დედამიწის მაღლობებზე დაგსვამ და<br/>იაკობის, მამაშენის, მემკვიდრეობით გამოგკვებავ, რადგან უფლის ბაგეებმა<br/>ბრძანა.


text:
აჰა, არ დამოკლებულა უფლის ხელი რომ ხსნა არ შეეძლოს, და არ დამძიმებულა მისი ყური, რომ ვერ ისმინოს.<br/>


text:
მხოლოდ თქვენი უკეთურებანი იყო გამყოფი თქვენსა და თქვენს ღმერთს შორის და თქვენმა ცოდვებმა დაფარეს მისი სახე თქვენგან და აღარ ესმოდა მას,


text:
რადგან თქვენი ხელები სისხლით არის შებღალული და თითები<br/>თქვენი - უკეთურებით; თქვენი ბაგეები სიცრუეს მეტყველებენ, თქვენი ენა<br/>სიბილწეს ლაპარაკობს.


text:
არავინ მოითხოვს სიმართლით და არავინ განიკითხვის<br/>ჭეშმარიტებით; ფუჭია მათი საესავი და ცრუობენ; ჩაესახვით ამაოება და ტყუილს<br/>ბადებენ.


text:
ასპიტის კვერცხებს ჩეკავენ და ობობას აბლაბუდას ქსოვენ;<br/>მათი კვერცხების მჭამელი კვდება და, თუ გატყდა, უნასი იჩეკება.


text:
მათი აბლაბუდა სამოსელისთვის არ ვარგა და თავიანთ<br/>ნაკეთებს ვერ ჩაიცვამენ; მათი ნაკეთები უკეთური ნაკეთებია და ძალადობაა მათ<br/>ხელებში.


text:
ფეხები სიავისკენ გაურბით და უბრალო სისხლის დასაღვრელად<br/>მიიჩქარიან; მათი ზრახვები უკეთური ზრახვებია, ნგრევა და პარტახია მათ<br/>გზებზე.


text:
მშვიდობის გზები მათ არ უწყიან და მათ ბილიკებზე არ არის<br/>სამართალი; თავადვე გაიმრუდეს გზა-სავალი და მასზე მავალმა არავინ იცის<br/>მშვიდობა.


text:
ამიტომაც განგვშორდა სამართალი და ვერ გვწვდება სიმართლე.<br/>მოველით ნათელს და, აჰა, წყვდიადია! გაბრწყინებას - და ბნელში დავდივართ!


text:
ბრმებივით ვეპოტინებით კედლებს და ხელებს ვაცეცებთ,<br/>თითქოს თვალები არ გვქონდეს; ვფორხილობთ შუადღისას როგორც ბინდში, როგორც<br/>მკვდრები უკუნეთში.


text:
დათვებივით ვღრიალებთ ყველანი და მტრედებივით ვკვნესით;<br/>მოველით სამართალს და არ ჩანს, ხსნას და შორს არის ჩვენგან.


text:
რადგან გამრავლდა ჩვენი დანაშაულები შენს წინაშე და ჩვენი ცოდვები ჩვენს წინააღმდეგ მოწმობენ; რადგან ჩვენთანაა ჩვენი დანაშაულები და ჩვენი შეცოდებანი ჩვენვე ვუწყით:


text:
უფლის ღალატი და უარყოფა, ჩვენი ღვთისაგან განრიდება,<br/>ავის და უკუღმართის ზრახვა, სიცრუის ჩაფიქრება და გულიდან აღმოთქმა.


text:
უკუიქცა სამართალი და სიმართლე შორს გადგა, რადგან<br/>წაფორხილდა ქუჩაში ჭეშმარიტება და სიწრფელე ვეღარ შემოდის.


text:
გამქრალია ჭეშმარიტება და სიავეს განრიდებული ძლეულია;<br/>უფალი ხედავს და თვალში ავად უჩანს, რომ არ არის სამართალი.


text:
ხედავს, რომ არ არის კაციშვილი, და უკვირს, რომ არავინაა<br/>ქომაგი. მაშინ მისი მკლავი ეშველება და მისი სიმართლე განამტკიცებს მას.


text:
ჯავშანივით შეიმოსა სიმართლე და ხსნის მუზარადი დაირქვა<br/>თავზე; ნაცვალგების სამოსელი ჩაიცვა და მოსასხამივით მოისხა შური.


text:
საქმეთაებრ მიუზღავს ყველას: მტრებს - რისხვას, მოძულეთ -<br/>საქმეთაებრ, ზღვისპირელებს, საქმეთაებრ მიუზღავს.


text:
შეუშინდებიან დასავლეთში უფლის სახელს და მზის<br/>აღმოსავლეთში - მის დიდებას, რადგან ნიაღვარივით მოვა მტერი, უფლის ქარი<br/>გამორეკავს მათ.


text:
აჰა, ეს არის ჩემი აღთქმა მათთვის, ამბობს უფალი: ჩემი<br/>სული, რომელიც შენზეა, და ჩემი სიტყვები, რომლებიც ჩავდევი შენს ბაგეებში,<br/>არ მოსცილდება შენს ბაგეებს, შენი ნაშიერის ბაგეებს, შენი ნაშიერის<br/>ნაშიერის ბაგეებს, ამბობს უფალი ამიერიდან და უკუნისამდე.


text:
რადგან, აჰა, წყვდიადი დაფარავს ქვეყანას და ბნელი - ხალხებს, შენზე კი უფალი ინათებს და მისი დიდება გამოგეცხადება.


text:
ირგვლივ მოატარე თვალი და იხილე: ყველანი შეკრებილან და<br/>შენსკენ მოდიან; შენი ვაჟები შორიდან მოვლენ და შენს ასულებს მხრებით<br/>მოიყვანენ.


text:
მაშინ დაინახავ და გაბრწყინდები, აგიძგერდება და<br/>გაგეხსნება გული, რადგან შენკენ მოიქცევა ზღვის სიუხვე და ხალხთა დოვლათი<br/>შენთან მოვა.


text:
უამრავი აქლემები დაგფარავენ, მიდიანის და ყეფას<br/>კოზაკები; ყველანი შებადან მოვლენ, ოქროსა და გუნდრუკს მოგიტანენ და უფლის<br/>სადიდებლებს გააცხადებენ.


text:
კედარის მთელი ცხვარი შენთან შეგროვდება, ნებაიოთის<br/>ვერძები შენს სამსახურში იქნებიან, ნებით ავლენ ჩემს სამსხვერპლოზე და ჩემი<br/>დიდების სახლს განვადიდებ.


text:
რადგან მე მელიან ზღვისპირელნი, თარშიშის ხომალდები<br/>სათავეში დგანან, რომ შორიდან მომიყვანონ შენი ვაჟები მათ ვერცხლთან და<br/>ოქროსთან ერთად უფლის, შენი ღვთის სახელისთვის და ისრაელის წმიდისათვის,<br/>რადგან მან განგადიდა შენ.


text:
ააშენებენ უცხოთა ძენი შენს კედლებს და მათი მეფენი<br/>დაგიწყებენ სამსახურს; თუმცა რისხვით გგვემე, მაგრამ სიყვარულით<br/>შეგიბრალებ.


text:
მუდამ ღია იქნება შენი კარიბჭენი, არ ჩაიკეტება დღითა და<br/>ღამით, რათა მოგიტანონ ხალხთა დოვლათი და მათი მეფეები მოგიყვანონ.


text:
ლიბანის დიდება შენთან შოვა, ალვა, ნეკერჩხალი და ბზა -<br/>ერთიანად, ჩემი საწმიდარის ადგილის გასამშვენებლად, რომ ჩემი კვარცხლბეკი<br/>განვადიდო.


text:
ქედმოხრილნი მოვლენ შენს წინაშე შენი მჩაგვრელების<br/>შვილები და შენს ფეხთა ტერფებთან დაემხობა ყველა შენი მოძულე; გიწოდებენ<br/>საუფლო ქალაქს, სიონს ისრაელის წმიდისა.


text:
ნაცვლად იმისა, რომ იყო მიტოვებული და მოძულებული, ვისაც<br/>არავინ ეკარება, საუკუნო მშვენებად გაგხდი, სიხარულად თაობიდან თაობაში.


text:
ხალხთა ღალით გამოიკვებები და მეფეთა დოვლათით<br/>გამოიზრდები, და გეცოდინება, რომ მე ვარ უფალი, შენი მხსნელი და<br/>გამომსყიდველი, იაკობის ძლიერი.


text:
სპილენძის ნაცვლად ოქროს მოგიტან და რკინის ნაცვლად<br/>მოგიტან ვერცხლს, ხეების ნაცვლად - სპილენძს და ქვების ნაცვლად - რკინას.<br/>შენს განმგებელად მშვიდობას გავხდი და ზედამხედველად - სიმართლეს.


text:
აღარ გაისმება ძალადობა შენს ქვეყანაში, ძარცვა და გლეჯა<br/>- შენს საზღვრებში; ხსნას უწოდებ შენს კედლებს და სადიდებეღას - შენს<br/>კარიბჭეებს.


text:
დღისით მზე აღარ გექნება მნათობად და არც მთვარის<br/>ბრწყინვალება გაგინათებს: უფალი გეყოლება საუკუნო მნათობად და შენი ღმერთი<br/>- შენს დიდებად.


text:
აღარ ჩაესვენება შენი მზე და შენი მთვარე აღარ დაცხრება,<br/>რადგან უფალი გეყოლება საუკუნო მნათობად და შენი გლოვის დღეები დასრულდება.


text:
შენი ერი ერთიანად მართალი იქნება და საუკუნოდ<br/>დაიმკვიდრებს ქვეყანას ჩემი დარგული მორჩი, ჩემ ხელთა ქმნილება, რათა<br/>იდიდოს.


text:
სული უფლისა, ღვთისა, ჩემზეა გადმოსული, რადგან მცხო მე უფალმა გლახაკთათვის სახარებლად; მომავლინა გულშემუსვრილთა განსაკურნებლად, ტყვეთათვის თავისუფლების გამოსაცხადებლად და შებორკილთა ასახსნელად.<br/>


text:
გამოსაცხადებლად უფლის წყალობის წელიწადისა და ჩვენი ღვთის შურისგების დღისა, სანუგეშებლად ყოველი მგლოვიარისა;


text:
დასაწესებლად, რომ სიონზე მგლოვიარეთ მისცენ გვირგვინი<br/>ნაცრის ნაცვლად, სიხარულის ზეთი - გლოვის ნაცვლად, ქება-დიდების სამოსელი -<br/>მჭმუნვარების სულის ნაცვლად, რათა ეწოდოთ მათ სიმართლის მუხები - საუფლო<br/>ნერგი, რომ იდიდონ.


text:
ააშენებენ ძველთაძველ ნაოხარებს, აღადგენენ წინადროინდელ<br/>უკაცრიელ ადგილებს და განაახლებენ დანგრეულ ქალაქებს, თაობიდან თაობაში<br/>უკაცრიელთ.


text:
დადგებიან უცხონი და დამწყესავენ თქვენს ცხვარს, უცხოთა<br/>შვილები იქნებიან თქვენი მიწათმოქმედნი და მევენახენი.


text:
თქვენ კი უფლის მღვდლებად იქნებით წოდებულნი და ჩვენი<br/>ღვთის მსახურნი დაგერქმეგათ; ხალხთა დოვლათს შეჭამთ და მათი დიდება გადმოვა<br/>თქვენზე.


text:
სირცხვილის ნაცვლად ორმაგად მოგეზღვებათ; შეურაცხების<br/>ნაცვლად თავიანთ წილზე გაიხარებენ, ამიტომ თავიანთ ქვეყანაში ორმაგ წილს<br/>დაიმკვიდრებვნ. საუკუნო სიხარული ექნებათ მათ.


text:
რადგან მე, უფალს, მიყვარს სამართალი და მძულს ძალადობა<br/>და უკეთურება, სიყვარულით მივაგებ მათ საზღაურს და საუკუნო აღთქმას<br/>დავუდებ.


text:
განითქმება მათი თესლი ხალხებში და მათი მოდგმა ერებს<br/>შორის, და ყოველი მათი დამნახველი აღიარებს, რომ ისინი უფლისაგან კურთხეული<br/>თესლია.


text:
ლხენით ვილხენ უფალში და ხარობს ჩემი სული ჩემს ღმერთში,<br/>რადგან შემმოსა ხსნის სამოსელით სიმართლის მოსასხამი მომასხა; როგორც სიძე<br/>იმკობა გვირგვინით და როგორც დედოფალი ირთვება სამკაულებით.


text:
რადგან როგორც მიწა აღმოაცენებს თავის ამონაზარდს და ბაღი<br/>ამოზრდის თავის დანათესს, ასევე უფალი ღმერთი ამოზრდის სიმართლეს და<br/>სადიდებელს ყოველი ხალხის წინაშე.


text:
სიონის გამო არ დავდუმდები და იერუსალიმის გამო არ დავმშვიდდები, ვიდრე ნათელივით არ გამოჩნდება მისი სიმართლე და ანთებული ლამპარივით მისი ხსნა.<br/>


text:
დაინახავენ ხალხები შენს სიმართლეს - და ყოველი მეფე შენს დიდებას; გიწოდებენ ახალ სახელს, რომელსაც უფლის ბაგეები გამოკვეთენ.


text:
აღარ დაგიძახებენ მიტოვებულს და შენს ქვეყანას აღარ<br/>დაერქმევა უკაცრიელი, რადგან გეწოდება ჩემი სასურველი და შენს ქვეყანას -<br/>დაპატრონებული, რადგან შენ ჰსურხარ უფალს და ქვეყანას პატრონი ეყოლება.


text:
როგორც ყმაწვილი ეპატრონება ქალწულს, ასე დაგეპატრონებიან<br/>შენი შვილები; როგორც ხარობს სიძე დედოფლით, ასე გაიხარებს შენით შენი<br/>ღმერთი.


text:
შენს გალავანზე, იერუსალიმო, დავაყენე ყარაულები;<br/>არასოდეს დადუმდებიან, არც დღისით, არც ღამით. უფლის გამახსენებელნო, ნუ<br/>დაიდუმებთ!


text:
დაიფიცა უფალმა თავისი მარჯვენა და მკლავი თავის<br/>ძლიერების. თუ მივცე კვლავ ხორბალი საზრდოდ შენს მტრებს და თუ შესვან<br/>უცხოთა შვილებმა შენი ღვინო, შენი ჭირნახული!


text:
რადგან მისი მომკალნი თავად შეჭამენ მას და იტყვიან უფლის<br/>ქებას; მისი მკრეფელნი თავად შესვამენ ჩემი საწმიდარის ეზოებში.


text:
შედით, შედით, კარიბჭეებში, გაუმზადეთ სავალი ხალხს!<br/>მოასწორეთ, მოასწორეთ გზა, გაწმიდეთ ქვებისგან! დროშა აღუმართეთ ხალხებს.


text:
აჰა, გამოუცხადა უფალმა ქვეყნის კიდეებს: უთხარით სიონის<br/>ასულს: აჰა, მოდის შენი ხსნა. აჰა, მასთანვეა მისი საზღაური და მის წანაა<br/>მისი გასამრჯელო!


text:
ეს ვინ არის, ედომიდან რიამ მოდის, ბოცრადან - მეწამულით მოსილი? ეს ვინ არის თავისი ბრწყინვალე სამოსელით, თავისი ძალის სიდიადით მომავალი? ეს მე ვარ, სიმართლის მეტყველი, ხსნის შემძლებელი!<br/>


text:
მე მარტო ვწურავდი ღვინოს და ხალხთაგან არავინ იყო<br/>ჩემთან. ვწურავდი ჩემი რისხვისას და ვწნეხავდი ჩემი მძვინვარებისას, და<br/>მისი სისხლი მოესხურა ჩემს სამოსელს და შევბღალე ჩემი ტალავარი.


text:
მიმოვიხედე და არ იყო შემწე, დავიქანცე და არ იყო<br/>მშველელი: ჩემმა მკლავმა მიხსნა მე და ჩემმა რისხვამ მიშველა მე.


text:
მადლს მივაგებ უფალს, ქება-დიდებას უფალს ყველა<br/>წყალობისთვის, რაც მოიმოქმედა ჩვენთვის უფალმა, და დიდი სიკეთისთვის,<br/>ისრაელის სახლისადმი რომ მოიმოქმედა თავისი სიბრალულით და დიდი სიყვარულით.


text:
ყველა მათ გასაჭირში მათთვის უჭირდა და მისი პირის<br/>ანგელოზმა იხსნა ისინი. სიყვარულით და სიბრალულით გამოისყიდა, ხელში<br/>აიყვანა და დაატარებს უკუნითიდან.


text:
მაშინ გაიხსენა მოსეს ძველი დღეები მისმა ხალხმა: სად არის მათი ამომყვანი ზღვიდან თავისი ფარის მწყემსთან ერთად? სად არის თავისი წმიდა სულის ჩამდგმელი მათ წიაღში,<br/>


text:
წარმმართველი მოსეს მარჯვენისა თავისი დიდებული მკლავით?<br/>გამპობელი წყლებისა მათ წინაშე საუკუნო სახელის შესაქმნელად?


text:
ხეობაში ჩასული ნახირივით დაავანა ისინი უფლის სულმა. ასე<br/>მიუძღვებოდი შენს ხალხს შენი დიდებული სახელის შესაქმნელად.


text:
გადმოიხედე ციდან და იხილე შენი წმიდა და დიდებული<br/>სამყოფელიდან: სად არის შენი შური და ძლიერება? შენი გულისწუხილი და<br/>სიბრალული შემწყდარია ჩემს მიმართ.


text:
შენა ხარ ჩვენი მამა, რადგან აბრაამმა არ უწყის ჩვენი<br/>თავი და ისრაელი არა გვცნობს ჩვენ; შენ, უფალი, ხარ ჩვენი მამა. ჩვენი<br/>გამომსყიდველია შენი სახელი უკუნითიდან.


text:
რისთვის გადაგვახვევინე, უფალო, შენი გზებიდან, რისთვის<br/>გაგვიქვავე გულები, რომ აღარ გვეშინია შენი? მობრუნდი შენს მორჩილთან შენი<br/>სამკვიდროს შტოთა გულისათვის!


text:
ნეტავ გააპობდე ცას და ჩამოხვიდოდე! დადნებოდნენ მთები შენს წინაშე! როგორც გიზგიზებს ცეცხლმოკიდებული ფიჩხი, როგორც წყალს ადუღებს ცეცხლი! რომ აცოდინო შენი სახელი შენს მტრებს! შეძრწუნდებოდნენ შენს წინაშე ხალხები.


text:
უკუნითიდან არ სმენიათ, ყური არ მოუკრავთ, თვალს არ<br/>უხილავს სხვა ღმერთი შენს გარდა, რომელიც ასე მოქცეოდეს თავის მოიმედეს.


text:
შენ ეგებები მას, ვინც სიხარულით სჩადის სიმართლეს და<br/>ახსოვხართ თავის გზებზე. აჰა, მრისხანე, რადგან ცოდვა გვაქვს ჩადენილი, რა<br/>ხანია, და როგორღა გადავრჩებით?


text:
ყველანი უწმიდურებივით შევიქენით და ყოველი ჩვენი სიქველე<br/>წარმავალი სამოსელივითაა; ფოთოლივით ვართ ყველანი დამჭკნარნი და ჩვენი<br/>ცოდვებისგან, როგორც ქარისგან, წაღებულნი.


text:
არავინაა შენი სახელის მხმობელი, რომ გამოიფხიზლოს თავი<br/>და მოგეჭიდოს, რადგან სახე დაფარული გაქვს ჩვენგან და გვადნობ ჩვენივე<br/>ცოდვების ხელით.


text:
ახლა კი, უფალო, ჩვენი მამა ხარ, ჩვენ თიხა ვართ და შენ<br/>ჩვენი გამომსახველი. შენი ხელის ქმნილება ვართ ყველანი.


text:
მეტისმეტად ნუ მრისხანებ, უფალო, და სამარადისოდ ნუ<br/>გახსოვს ჩვენი ცოდვა. აჰა, მოგვხედე, შენი ხალხი ვართ ყველანი!


text:
ჩვენი სახლი, წმიდა და დიდებული, სადაც ჩვენი მამა-პაპა<br/>ქებას აღგივლენდა, ცეცხლს მიეცა და ჩვენი სანატრელი ადგილები გაუკაცრიელდა.


text:
მე შევაცნობინე ჩემი თავი მათ, ვისაც არ ვუკითხივარ; აღმოვუჩნდი მათ, ვისაც არ ვუძებნივარ; მე ვუთხარი: აქა ვარ, აქა ვარ-მეთქი, ხალხს, რომელსაც არ უხსენებია ჩემი სახელი.<br/>


text:
ხალხისაკენ, რომელიც დაუფარავად შეურაცხმყოფს გამუდმებით, მსხვერპლს სწირავს ჭალებში და აგურებზე საკმეველს აკმევს.


text:
დამჯდარა საფლავებს შორის და გამოქვაბულებში აღამებს,<br/>ჭამს ღორის ხორცს და მურდალი შეჭამადი უდგათ ჭურჭლებში.


text:
ამბობენ: განვედ, არ მომეკარო, რადგან შენზე წმიდა ვარო!<br/>ეს კვამლია ჩემს ნესტოებში, ცეცხლი, რომელიც მთელი დღე გიზგიზებს.


text:
აჰა, დაწერილია ჩემს წინაშე: არ დავდუმდები, ვიდრე<br/>საზღაურს არ მივაგებ; საზღაურს მივაგებ მათ უბეს.


text:
მათი ცოდვებისთვის და მათი მამა-პაპის ცოდვებისთვის<br/>ერთიანად, ამბობს უფალი, ყველას, ვინც საკმეველს აკმევდა მთებზე და<br/>გორაკებზე, და მგმობდნენ მე; უბეში მივუზომავ მათ წარსულ საქმეებს.


text:
ასე ამბობს უფალი: როცა ყურძნის მტევანში წვენი იპოვება,<br/>ამბობენ: ნუ გააფუჭებ, რადგან კურთხევაა მასში. ასევე მოვიქცევი მეც ჩემს<br/>მორჩილთა გულისათვის, რათა ყველა არ დავღუპო.


text:
გამოვიყვან იაკობისგან თესლს და იუდადან ჩემი მთების<br/>მემკვიდრეს; დაიმკვიდრებენ მათ ჩემი რჩეულნი და ჩემი მორჩილნი და<br/>დასახლდებიან იქ.


text:
გახდება შარონი ცხვრის საძოვარად და ყაქორის ხეობა -<br/>საქონლის სადგომად, ჩემი ერისათვის, რომელიც მომძებნის.


text:
თქვენ კი, უფლის მიმტოვებელნო, ჩემი წმიდა მთის<br/>დამვიწყებელნო, გადისათვის სუფრის გამშლელნო და მენისათვის თასის ამვსებნო,


text:
სამახვილოდ გაგწირავთ და ყველანი დასაკლავად დაიჩოქებთ,<br/>რადგან გეძახდით და არ გამაგონეთ, გელაპარაკებოდით და არ გესმოდათ, ავს<br/>სჩადიოდით ჩემს თვალში და, რაც მე არ მომწონდა, იმას ირჩევდით.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მაძღარნი იქნებიან<br/>ჩემი მორჩილნი, თქვენ კი იშიმშილებთ! აჰა, დარწყულებული იქნებიან ჩემი<br/>მორჩილნი, თქვენ კი გეწყურებათ! აჰა, გაიხარებენ ჩემი მორჩილნი, თქვენ კი<br/>შერცხვებით!


text:
აჰა, იყიჟინებენ ჩემი მორჩილნი, გულმხიარულნი, თქვენ კი იყვირებთ გულმწუხარენი და ივალალებთ სულგამწარებულნი!<br/>


text:
დაუტოვებთ თქვენს სახელს დასაწყევლად ჩემს რჩეულებს,<br/>მოგაკვდინებთ უფალი ღმერთი და თავის მორჩილთ სხვა სახელს დაარქმევს.


text:
ვინც კურთხეული იქნება ამ ქვეყანაზე, ჭეშმარიტების<br/>ღმერთისგან იქნება კურთხეული; ვინც მოფიცარი იქნება ამ ქვეყანაზე,<br/>ჭეშმარიტების ღმერთის მოფიცარი იქნება; რადგან დავიწყებული იქნება წარსული<br/>სალმობანი და ჩემს თვალებს მიეფარება.


text:
რადგან, აჰა, შევქმნი ახალ ცას და ახალ მიწას, აღარ<br/>გაიხსენება წინანდელნი და ფიქრადაც არავის მოუვა.


text:
მხოლოდ იხარებთ და იმხიარულებთ სულმუდამ ჩემს შექმნილზე,<br/>რადგან, აჰა, შევქმნი იერუსალიმს სამხიარულოდ და მის ხალხს - გასახარებლად.


text:
მეც გავიხარებ იერუსალიმის გამო და ვიმხიარულებ ჩემი<br/>ხალხის გამო; აღარ გაისმება იქ ხმა ტირილისა და ხმა მოთქმისა.


text:
არ იქნება იქ არც ბავშვი და არც მოხუცებული, რომლის<br/>დღეები არ იყოს ავსებული; რადგან ჭაბუკივით მოკვდება ასი წლის კაცი,<br/>ცოდვილი კი ას წელსაც დაწყევლილი იქნება.


text:
არ ააშენებენ სხვის საცხოვრებელად, არ დარგავენ სხვის<br/>შესაჭმელად, რადგან ჩემი ხალხის ასაკი ხის ასაკივით იქნება და თავადვე<br/>გაცვეთენ საკუთარი ხელის ქმნილებას ჩემი რჩეულები.


text:
ფუჭად აღარ დაშვრებიან ისინი და დასაღუპად აღარ დაბადებენ<br/>შვილებს; რადგან უფლის კურთხეული მოდგმა იქნებიან ისინი და მათი<br/>შთამომავალნი მათთანავე იქნებიან.


text:
ისე მოხდება, რომ ვიდრე მომიხმობდნენ, ხმას გავცემ; ვიდრე<br/>ლაპარაკში იქნებიან, მოსმენილი მექნება უკვე.


text:
მგელი და კრავი ერთად დაიწყებენ ძოვას და ლომი ძროხასავით<br/>შეჭამს თივას, გველს კი საჭმელად მტვერი ექნება; არ იბოროტებენ და არც<br/>რასმე წაახდენენ მთელს ჩემს წმიდა მთაზე, ამბობს უფალი.


text:
ასე ამბობს უფალი: ცა ტახტია ჩემი და ქვეყანა კვარცხლბეკი ჩემი. სად არის სახლი, რომელსაც მიშენებთ მე და სად არის ადგილი, ჩემი დასავანებელი?<br/>


text:
ჩემმა ხელმა შექმნა ეს ყველაფერი და ასე გაჩნდა ეს ყველაფერი, ამბობს უფალი. აი, ვის მივაპყრობ მზერას - გლახაკს და სულგამწარებულს, ჩემი სიტყვების მოშიშს.


text:
არის ხარის დამკვლელი და არის კაცის მკვლელი, ცხვრის შემწირველი და ძაღლის კისრის მომგრეხელი, ძღვენის აღმავლენი და ღორის სისხლის დამღვრელი, გუნდრუკის მკმეველი და კერპის მაკურთხეველი. როგორც თითოეულს თავისი გზა აქვს არჩეული და თითოეულის სული თავის სიბილწეში პოულობს ნეტარებას,


text:
მეც ავარჩევ მათთვის უბედურებებს და შიშისზარს მოვუვლენ<br/>მათ, რადგან ვეძახდი და არავინ იყო პასუხის გამცემი, ვლაპარაკობდი და<br/>არავის ესმოდა, სიავეს სჩადიოდნენ ჩემს თვალში და, რაც არ მომწონდა, იმას<br/>ირჩევდნენ.


text:
ისმინეთ უფლის სიტყვა, მისი სიტყვის მოშიშნო: ამბობენ<br/>თქვენი ძმები - თქვენი მოძულენი და ჩემი სახელისთვის თქვენი უარისმყოფელნი:<br/>გამოაჩინოს უფალმა თაეისი დიდება, რომ ვიხილოთო თქვენი სიხარული. მაგრამ<br/>შერცხვებიან ისინი.


text:
აჰა, ხმა განგაშისა ქალაქიდან, ხმა სასახლიდან, ხმა<br/>უფლისა, თავისი მტრებისთვის საზღაურის მიმგებელისა.


text:
ვის სმენია ასეთი ამბავი, ვის უნახავს ასეთი საქმე? თუ<br/>შობილა მიწა ერთ დღეში, თუ დაბადებულა ხალხი ერთბაშად, როგორც ასტკივდა<br/>სიონს და დაბადა თავისი ვაჟები?


text:
მე ვარ გამღები საშოსი და როგორ არ ვაშობიებ? ამბობს<br/>უფალი. როგორ ჩავკეტავ, როცა მე ვარ მამშობიარებელი? ამბობს შენი ღმერთი.


text:
იმხიარულეთ იერუსალიმთან ერთად და ყველამ გაიხარეთ მისით,<br/>მისმა მოყვარულებმა! ლხენით ილხინეთ მასთან ერთად, ყველამ, ვინც მოთქვამდა<br/>მასზე!


text:
რათა მოსწოვოთ და გაძღეთ მისი მანუგეშებელი ძუძუებით;<br/>რათა მოსწოვოთ და დატკბეთ მისი დიდების სიუხვით.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი: აჰა, მოვაფენ მასზე მშვიდობას,<br/>მდინარესავით და ხალხთა დოვლათს მოვარდნილი ნიაღვარივით. გამოიზრდებით,<br/>მკლავზე იქნებით აყვანილი და მუხლებზე ნასათუთები.


text:
დაინახავთ და გაიხარებს თქვენი გული, ჯეჯილივით აყვავდება<br/>თქვენი ძვლები და უფლის ხელი გამოეცხადება მის მორჩილთ, რისხვა კი - მის<br/>მტრებს.


text:
რადგან, აჰა, ცეცხლში მოდის უფალი და ქარიშხალივითაა მისი<br/>ეტლი, რომ გიზგიზში მოაქციოს თავისი რისხვა და ცეცხლის ალში - თავისი<br/>ბრაზი.


text:
რადგან ცეცხლით განსჯის უფალი და თავისი მახვილით ყოველ<br/>ხორციელს, და ბევრნი იქნებიან უფლის დახოცილნი.


text:
ისინი, ვინც იწმიდებიან და სუფთავდებიან საკერპო ჭალებში<br/>შესასვლელად, სადაც ერთმანეთის გვერდით მდგარნი ჭამენ ღორის ხორცს,<br/>უსურმაგს და თაგვებს, ერთიანად დაიღუპებიან, ამბობს უფალი.


text:
რადგან მე ვუწყი მათი საქმენი და ზრახვანი. მოდის ჟამი<br/>ყველა ხალხისა და ენათა შეკრებისა; მოვლენ და იხილავენ ჩემს დიდებას.


text:
დავადებ მათ ნიშანს და მათ ნატამალს გავგზავნი ხალხებთან:<br/>თარშიშში, ფულში, ლუდში, მშვიდლოსნებთან, თუხალში, იავანში, შორეულ<br/>კუნძულებზე, სადაც არ სმენიათ ჩემი ამბავი და არ უხილავთ ჩემი დიდება.<br/>ისინი გაუცხადებენ ხალხებს ჩემს დიდებას.


text:
წამოიყვანენ შენს ძმებს ყოველი ხალხიდან ძღვნად<br/>უფლისათვის ცხენებით და ეტლებით, ტახტრევნებით, ჯორებით და აქლემებით ჩემს<br/>წმიდა მთაზე, იერუსალიმში, ამბობს უფალი, როგორც ისრაელიანებს მიაქვთ<br/>ძღვენი სუფთა ჭურჭლებით საუფლო სახლში.


text:
რადგან როგორც ახალი ცა და ახალი მიწა, რომელთაც შევქმნი,<br/>წარდგებიან ჩემს წინაშე, ამბობს უფალი, ასევე წარდგება თქვენი თესლი და<br/>თქვენი სახელი.


text:
მაშინ იქნება, რომ ახალი მთვარიდან ახალ მთარემდე,<br/>შაბათიდან შაბათამდე, მოვა ყოველი ხორციელი ჩემს წინაშე სათაყვანოდ, ამბობს<br/>უფალი.


text:
გამოვლენ და იხილავენ ჩემი შემცოდე ხალხის გვამებს,<br/>რადგან მათი მატლი არ მოკვდება და მათი ცეცხლი არ ჩაქრება. და შესაზიზღი<br/>იქნებიან ყოველი ხორციელისთვის.


text:
და იუდას მეფის იეჰოიაკიმ იოშიას ძის დროს, და იუდას<br/>მეფის ციდკია იოშიას ძის, მეთერთმეტე წლის ბოლოს, იერუსალიმის<br/>გადასახლებამდე, მეხუთე თვეს.


text:
ვიდრე მუცელში გამოგსახავდი, გამოგარჩიე; ვიდრე საშოდან<br/>გამოხვიდოდი წმიდა გყავი, ხალხების ქადაგად დაგადგინე.


text:
მითხრა უფალმა: ნუ ამბობ, ბავშვი ვარო, რადგან ყველგან<br/>წახვალ, სადაც კი მიგავლენ, და ყველაფერს ილაპარაკებ, რასაც გიბრძანებ.


text:
გამოიწოდა ხელი უფალმა და შეეხო ჩემს ბაგეს; მითხრა<br/>უფალმა: აჰა, ჩამიდვია ჩემი სიტყვები შენს ბაგეებში.


text:
იცოდე, დამიდგენიხარ დღეს ხალხებზე და სამეფოებზე, რათა აღმოფხვრიდე. და ანადგურებდე, სპობდე და ამხობდე, აშენებდე და რგავდე.


text:
იყო უფლის სიტყვა ჩემს მომართ ნათქვამი მეორეგზის: რას<br/>ხედავ? მივუგე: ათუხთუხებულ ქვაბს ვხედავ, ჩრდილოეთისკენ მიმართულს.


text:
რადგან, აჰა, მოვუხმობ ჩრდილოეთის სამეფოთა ყველა ტომს,<br/>ამბობს უფალი, მოვლენ და თითოეული ტახტს დაიდგამს იერუსალიმის<br/>კარიბჭეებთან, მის ყველა კედელთან ირგვლივ და იუდას ყველა ქალაქში.


text:
გამოვუტან მათ განაჩენს ყველა მათი უკეთურობის გამო, რომ<br/>დამივიწყეს, უცხო ღმერთებს რომ უკმევდნენ და თაყვანს სცემდნენ საკუთარ<br/>ნახელავს.


text:
შენ, კი წელზე სარტყელი შეირტყი, ადექი და ყველაფერი<br/>უთხარი მათ, რასაც გიბრძანებ. ნუ გეშინია მათი, არ შევაშინებინებ შენს<br/>თავს.


text:
აჰა, დამიდგენიხარ დღეს ციხე-ქალაქად, რკინის სვეტად და<br/>სპილენძის ზღუდედ მთელი ქვეყნის წინააღმდეგ, იუდას მეფეთა, მის მთავართა და<br/>მღვდელთა წინააღმდეგ, ქვეყნის მკვიდრთა წინააღმდეგ.


text:
წადი და ყურში ჩასძახე იერუსალიმს: ასე ამბობს-თქო უფალი:<br/>მე მახსოვს შენი ყმაწვილური ერთგულება და პატარძლური სიყვარული, როცა<br/>მომყვებოდი უდაბნოში, უხნავ-უთეს მიწაზე.


text:
უფლის სიწმიდეა ისრაელი, მისი მოსავლის ნათავარი; ყოველი<br/>მისი მჭამელი დადანაშაულდება, უბედურება დაატყდება თავს, ამბობს უფალი,


text:
ასე ამბობს უფალი: რა ნახა ჩემში ცუდი თქვენმა<br/>მამა-პაპამ, რომ განმიდგა, ამაოებას რომ აჰყვა და თავადაც ამაოებაში<br/>ჩაეფლო?


text:
რომ არც უკითხავს, სად არისო უფალი, რომელმაც ამოგვიყვანა<br/>ეგვიპტის ქვეყნიდან გვატარა უდაბნოში, შიშველ და დახრამულ მიწაზე, უწყლო და<br/>პირქუშ ქვეყანაში, სადაც კაციშვილი არ გაჭაჭანებულა, სადაც ადამიანს არ<br/>უცხოვრია?


text:
მოგიყვანეთ აყვავებულ მიწაზე, რომ მისი ნაყოფი და დოვლათი<br/>გეჭამათ. მოხვედით და შებღალეთ ჩემი მიწა, და ჩამი სამკვიდრო სიბილწედ<br/>აქციეთ.


text:
არ უთქვამთ მღვდლებს: სად არისო უფალი? რჯულის კაცებმა არ<br/>მიცნეს, მწყემსები განმიდგნენ, წინასწარმეტყველნი ბაალის სახელით<br/>გაქადაგდნენ და უსარგებლო კერპებს აეკიდნენ.


text:
რადგან, აბა, წადით ქითიელთა კუნძულებზე და ნახეთ, გააგზავნეთ კედარში და კარგად გამოიკვლიეთ, ნახეთ, თუ სადმე მომხდარა ამგვარი რამე.


text:
თუ შეუცვლია რომელიმე ხალხს თავისი ღმერთები, თუმცა არ ყოფილან, ისინი ღმერთები? ჩემმა ერმა კი უსარგებლო კერპებზე გადაცვალა თავისი დიდება!<br/>


text:
რადგან ორი დანაშაული ჩაიდინა ჩემმა ერმა: მიმატოვეს მე,<br/>ცოცხალი წყაროსთვალი და ამოკვეთეს თავისთვის ჭები, დანგრეული ჭები, წყალს<br/>რომ ვერ იკავებენ.


text:
თავს დაღრიალებდნენ ლომები, ხმამაღლა ბდღვინავდნენ,<br/>უდაბნოდ უქციეს ქვეყანა; გადამწვარია მისი ქალაქები, გაუკარციელებული.


text:
ახლა რად დასდგომიხარ ეგვიპტის გზას? - ნილოსის წყლის<br/>დასალევად? რად დასდგომიხარ აშურის გზას? - ევფრატის წყლის დასალევად?


text:
ჭკუაზე მოგიყვანს შენი დანაშაული და შენი განდგომილება<br/>გამხილებს შენ. იფიქრე და იცოდე, რა მძიმეა და მწარე უფლის, შენი ღვთის,<br/>მიტოვება. აღარა გაქვს ჩემი შიში, ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი.


text:
როცა დიდიხნის წინათ დავლეწე შენი უღელი, დავწყვიტე შენი<br/>აპეურები, შენ თქვი: აღარ გემორჩილებითო. რადგან ყოველ მაღალ გორაკზე და<br/>ყოველი ხემხვივანის ქვეშ წვებოდი მეძავივით.


text:
მე დაგრგე რჩეულ ვენახად, ჭეშმარიტ თესლად დაგთესე. როგორ გადაჯიშდი და უცხო ვაზად როგორ შემეცვალე!<br/>


text:
ნაცარტუტითაც რომ იხეხო, რამდენი საპონიც არ უნდა იხმარო,<br/>შენი შეცოდება მაინც ლაქად და რჩება ჩემს წინაშე, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
როგორ ამბობ: არ წამიბილწავს თავი, ბაალებს არ<br/>ავკიდებივარო? გაიხსენე შენი საქციელი ველზე, დაფიქრდი, რა გააკეთე,<br/>გარეულო დედალო აქლემო, აქეთ-იქით რომ დაჭენაობ?


text:
ვინ დააკავებს უდაბნოზე შეჩვეულ კანჯარს, როცა<br/>სუნთქვაშეკრული გარბის? ნუ დაშვრებიან მისი მძებნელნი; ერთ თვეშიც ვერ<br/>მიაგნებენ.


text:
დაინდე შიშველი ფეხები და წყურვილისგან გამომშრალი ყელი!<br/>შენ კი ამბობ: არა, ამაოა! რადგან უცხოები მიყვარს და მათ ავეკიდებიო!


text:
როგორც ქურდს შერცხვება ხოლმე, როცა წაასწრებენ, ასე<br/>შეირცხვინა თავი ისრაელის სახლმა, მისმა მეფეებმა, მთავრებმა, მღვდლებმა,<br/>წინასწარმეტყველებმა,


text:
ხეს რომ ეუბნებიან: მამა ხარო ჩემი, და ქვას: შენ მშობეო,<br/>რადგან ზურგი მომაქციეს მათ და არა სახე. გასაჭირში კი ამბობენ: ადექი და<br/>გვიხსენიო.


text:
სად არიან შენი ღმერთები, რომლებიც შენთვის გაიკეთე?<br/>ადგნენ, თუკი შეუძლიათ შენი ხსნა გასაჭირში. რადგან რამდენი ქალაქიც გაქვს,<br/>იმდენი ღმერთი გყავს შენ, იუდა!


text:
ამაოდ მიცემია თქვენი შვილები: ჭკუა ვერ ისწავლეს.<br/>თქვენმა მახვილმა შეჭამა თქვენი წინასწარმეტყველნი, როგორც<br/>გამანადგურებელმა ლომმა.


text:
ეჰა, მოდგმავ! შეიგონე უფლის სიტყვა! განა უდაბნო ვიყავი ისრაელისთვის ან ბნელეთი? რატომ ამბობს ჩემი ერი: თავისუფალნი ვართ, შენთან აღარ მოვალთო?<br/>


text:
როდის ყოფილა, ქალწულს თვისი სამკაული დაევიწყებინოს ან<br/>პატარძალს - თვისი მორთულობანი? ჩემმა ერმა კი რა ხანია, დამივიწყა მე.


text:
შენი კაბის კალთებს ამჩნევია უდანაშაულო ბეჩავთა სისხლი.<br/>ხომ არ წაგისწრია მათთვის სახლის გამოთხრისას?


text:
და მაინც ამბობ: უბრალო ვარ, ამცდება მისი რისხვაო.<br/>მაგრამ, აჰა, გაგიმართავ დავას, რაკი ამბობ, არ შემიცოდავსო.


text:
ნათქვამია: თუ ქმარი თავის ცოლს გაუშვებს, ისიც წავა მისგან და სხვა კაცს გაჰყვება, განა უკან დაიბრუნებს ქმარი? ხომ წაიბილწება ეს ქვეყანა? შენ ბოზობდი ბევრ საყვარელთან, მაგრამ დამიბრუნდიო, გეუბნება უფალი.


text:
აბა, აჰხედე გორაკებს და მონახე ადგილი, სადაც არ<br/>გაუპატიურებულხარ. გზის პირას ეჯექი, მათ, როგორც არაბი უდაბნოში, და<br/>ბილწავდი მიწას შენი ბოზობით და სიბოროტით.


text:
მითხრა უფალმა მეფე იოშიას დროს: ნახე, რა ჩაიდინა<br/>განმდგარმა ისრაელმა? დადიოდა ყველა მაღალ გორაკზე და ყველა ხემხვივანის<br/>ქვეშ და ბოზობდა იქ.


text:
მე ვთქვი მას შემდეგ, რაც ყოველივე ეს ჩაიდინა: ჩემკენ<br/>მოიქეცი-მეთქი! მაგრამ არ მოქცეულა. ხედავდა ამას მისი მოღალატე დაჲ იუდა.


text:
დაინახა, რომ გარყვნილების გამო გავუშვი განმდგარი<br/>ისრაელი და მივეცი გაყრის წიგნი, მაგრამ არ შეშინებია მოღალატე იუდას, მის<br/>დას, და ისიც საბოზაოდ წავიდა.


text:
ყოველივე ამის შემდგაც არ მოქცეულა ჩემკენ წრფელი გულით მოღალატე დაჲ იუდა, არამედ მხოლოდ მოჩვენებით, ამბობს უფალი.


text:
წადი და ჩრდილოეთით გასძახე ეს სიტყვები, ამცნე: მოიქეცი, განდგომილო ისრაელო, ამბობს უფალი. არ მოვაწევ თქვენზე რისხვას, რადგან მოწყალე ვარ, ამბობს უფალი, არ ვიმრისხანებ სამუდამოდ.


text:
ოღონდ აღიარე დანაშაული, რომ შესცოდე უფალს, შენს ღმერთს,<br/>და გზებს მიიკვლევდი უცხო თესლისკენ ყოველი ხემხვივანის ქვეშ, და არ<br/>გაიგონეთ ჩემი ხმა, ამბობს უფალი.


text:
მოიქეცით, გაქცეულო შვილებო, ამბობს უფალი, რადგან მე ვარ თქვენი პატრონი. სათითაოდ გამოგიყვანთ ქალაქიდან, ორ-ორს - საგვარეულოდან, და მიგიყვანთ სიონში.<br/>


text:
როცა გაბევრდებით და იმრავლებთ ქვეყანაზე, იმ დროს,<br/>ამბობს უფალი, აღარ იტყვიან: უფლის აღთქმის კიდობანიო. გულშიაც არ<br/>გაივლებენ, არც გაიხსენებენ, არც მოისაკლისებენ, აღარ გაკეთდება.


text:
იმხანად უფლის ტახტად იქნება წოდებული იერუსალიმი; მასთან<br/>მოიყრის თავს ყველა ხალხი იერუსალიმში უფლის სახელით და აღარ აჰყვებიან<br/>ბოროტ გულისთქმას.


text:
იმჟამად მივა იუდას სახლი ისრაელის სახლთან და ერთად<br/>წავლენ ჩრდილოეთის ქვეყნიდან იმ ქვეყნისაკენ, რომელიც თქვენს მამა-პაპას<br/>დავუმკვიდრე.


text:
ვთქვი: როგორ ჩაგთვალო ჩემს შვილებად და მოგცე სანატრელი<br/>ქვეყანა, ხალხთა სამკვიდრო, მშვენიერზე მშვენიერი? ვთქვი: მამას დამიძახებთ<br/>და აღარ გაბრუნდებით ჩემგან.


text:
ჭეშმარიტად, როგორც ცოლი ღალატობს თავის მეგობარს, ასე<br/>მიღალატე შენც, ისრაელის სახლო, ამბობს უფალი.


text:
ხმა ისმის შიშველ გორაკებზე, ისრაელიანთა საწყალობელი<br/>მოთქმა; რადგან გაიმრუდეს გზა და დაივიწყეს უფალი, თავიანთი ღმერთი.


text:
მოიქეცით ჩემკენ, გაქცეულო შვილებო! მე განვკურნავ თქვენს<br/>განდგომილებას. აჰა, მოვედით შენთან, რადგან შენ უფალი ხარ, ჩვენი ღმერთი.


text:
ჭეშმარიტად, სიცრუეა გორაკები და ხალხმრავალი მთები!<br/>ჭეშმარიტად უფალში, ჩვენს ღმერთშია ისრაელის ხსნა!


text:
მაგრამ სირცხვილმა შეჭამა ჩვენი მამა-პაპის ნაჭირნახულევი<br/>სიყმაწვილის დროიდან - მათი ცხვარი და ძროხა, ვაჟები და ქალიშვილები.


text:
ჩვენს სირცხვილში ვწევართ და ჩვენივე შერცხვენა გვახურავს<br/>ზედ, რადგან ვცოდავთ უფალს, ჩვენს ღმერთს, ჩვენ და ჩვენი მამა-პაპა<br/>სიყმაწვილიდან დღემდე და არ გვესმის უფლის, ჩვენი ღვთის სიტყვა.


text:
თუ მოიქცევი, ისრაელო, ამბობს უფალი, ჩემკენ მოიქეცი; თუ მომაშორებ შენს სისაძაგლეებს და აღარ იწანწალებ,<br/>


text:
დაიფიცებ უფლის სახელს ჭეშმარიტებით, სამართლიანად და<br/>სიმართლით, ხალხებიც დაილოცებიან და განითქმიან მასში.


text:
წინდაიცვითეთ უფლისათვის და მოიშორეთ გულის ჩუჩა, იუდას<br/>ხალხო და იერუსალიმის მკვიდრნო, რათა ცეცხლივით არ აინთოს ჩემი რისხვა<br/>თქვენი ბოროტმოქმედების გამო და ისე არ აბრიალდეს, რომ ვერავინ ჩააქროს.


text:
გააცხადეთ იუდაში და ასმინეთ იერუსალიმშიც, ამცნეთ და<br/>დაჰკარით ბუკს ქვეყანაში, იყვირეთ მთელი ძალით და ამცნეთ: შეიკრიბენით და<br/>ციხე-ქალაქებში წავიდეთ!


text:
აღმართეთ სიონზე დროშა, თავს უშველეთ, ნუ გაჩერდებით,<br/>რადგან უბედურებას მოვაწევ ჩრდილოეთიდან და დიდ გასაჭირს!


text:
გამოვარდა ლომი თავისი შამბნარიდან და დაიძრა ხალხთა<br/>დამღუპველი; გამოდის თავისი სადგომიდან, რათა უდაბნოდ აქციოს შენი ქვეყანა.<br/>შენი ქალაქები გაცამტერდება და გაუკაცრიელდება.


text:
აბა, შეირტყით ჯვალო, იგლოვდეთ და მოთქვამდეთ, რადგან ჯერ<br/>არ გაბრუნებულა ჩვენგან უფლის რისხვის ალი.


text:
დადგება დღე, ამბობს უფალი, და გული შეუდრკებათ მეფეს და<br/>მთავრებს, შეძრწუნდებიან მღვდლები, გაოგნდებიან წინასწარმეტყველნი.


text:
ვთქვი; ეჰა, უფალო ღმერთო! ნამდვილად მოგიტყუებია ეს ერი და იერუსალიმი, რომ ეუბნებოდი: მშვიდობა იქნებაო თქვენში, მაგრამ ყელზეა მობჯენილი მახვილი.


text:
იმჟამად ეტყვიან ამ ერს და იერუსალიმს: მწველი ქარი ქრის უდაბნოს ხმელგორებიდან, ჩემი ერის ასულის გზაზე, არც სანიავებლად და არგ გადასარჩევად.<br/>


text:
აჰა, ღრუბელივით ამოდის იგი, ქარბორბალაა მისი ეტლები,<br/>არწივზე უსწრაფესია მისი ცხენები. ვაი ჩვენს თავს, გავნადგურდით!


text:
გულიდან ამოირეცხე ბოროტება, იერუსალიმო, რომ გადარჩე!<br/>როდემდის უნდა იბუდოს შენს წიაღში უკეთურმა ზრახვებმა?


text:
გამოუცხადეთ ხალხებს, ხმა მიიტანეთ იერუსალიმამდე: მტერი<br/>მოდის შორი ქვეყნიდან და ყიჟინით აყრუებს იუდას ქალაქებს.


text:
შენმა საქციელმა და ნამოქმედარმა დაგმართა ეს ყველაფერი;<br/>ისე მწარეა ეს შენი ცოდვა, რომ გულამდე გიწია.


text:
ვაი, ჩემი შიგნეული, შიგნეული! მტივა გულის ფიცარი!<br/>მიკვნესის გული! ვერ დავდუმდები, რადგან ბუკის ხმა გესმის, სულო ჩემო,<br/>საბრძოლო ყიჟინა.


text:
უბედურება უბედურებას მოსდევს; გაპარტახდა მთელი ქვეყანა,<br/>უცებ გაპარტახდა ჩემი კარვები, წამისყოფაში - ჩემი ჩარდახები.


text:
ეჰ, უგუნურია ჩემი ერი, არ მცნობს მე; ბრიყვი ბავშვები<br/>არიან ისინი, გაგება არა აქვთ. ბოროტის საქმნელად ჭკუა ყოფნით, სიკეთის<br/>კეთება კი არ იციან.


text:
შევხედე და, აჰა, წალკოტი უდაბნოდ ქცეულა, ერთიანად<br/>გაცამტვერებულა ქალაქები უფლის წინაშე, მისი რისხვის ალისაგან.


text:
ამაზე იგლოვებს დედამიწა და მაღლა ცა დაბნელდება, რადგან<br/>უკვე ვთქვი ჩემი განაჩენი, არ შევინანებ და არ გადავთქვამ.


text:
ცხენოსანთა და მოისართა ხმას გაურბის მთელი ქალაქი;<br/>გარბიან უღრან ტყეებში და კლდეებს ეხიზნებიან; დაცარიელდა მთელი ქალაქი,<br/>ერთი მცხოვრებიც არ დარჩენილა.


text:
რას იზამ, გაპარტახებულო? თუმცა ჩაგიცვამს ძოწეული, ოქროს<br/>სამკაულებით მორთულხარ, თვალები სურმით მოგიხატავს, მაგრამ ამაოდ ილამაზებ<br/>თავს: შეგიძულეს საყვარლებმა, სასიკვდილოდ დაგდევენ.


text:
ყვირილი მესმის თითქოსდა მშობიარისა, კივილი ქალისა<br/>პირველად რომ შობს, ყვირილი სიონის ასულისა; სულთქვამს და ხელებს იშვერს:<br/>ვაიმე, სული ამომდის მკვლელების მოლოდინში!


text:
მოიარეთ იერუსალიმის ქუჩები, მიათვალ-მოათვალიერეთ და ეძებეთ მის მოედნებზე. აბა, თუ იპოვნით სამართლიან კაცს, ჭეშმარიტების მძებნელს! მაშინ მივუტევებდი იერუსალიმს.<br/>


text:
უფალო, განა ჭეშმარიტებისკენ არ არის მიქცეული შენი<br/>თვალები? სცემ მათ, მაგრამ არ სტკივათ; ანადგურებ მათ, მაგრამ ჭკუას არ<br/>სწავლობენ. კლდესავით გაიმაგრეს სახე, არ სურთ მოქცევა.


text:
წავალ წარჩინებულებთან და დაველაპარაკები-მეთქი, მათ<br/>ეცოდინებათ უფლის გზა, თავიანთი ღვთის სამართალი, მაგრამ მათაც დაულეწიათ<br/>უღელი და დაუყწყვეტიათ აპეურები.


text:
ამიტომაც დაგლეჯს მათ მაღნარის ლომი, უდაბნოს მგელი<br/>გააჩანაგებს მათ; ვეფხვი დაუდარაჯდება მათ ქალაქებს; ყოველი გარეთ<br/>გამსვლელი დაიგლიჯება, რადგან გამრავლდა მათი ცოდვები, გახშირდა მათი<br/>განდგომილებანი.


text:
როგორ გაპატიებ ამას? შენმა შვილებმა მიმატოვეს მე და ცრუ<br/>ღმერთებს იფიცებენ. მე დავაფიცე ისინი, მათ კი გარყვნილება დაიწყეს და<br/>საროსკიპოებს მიაწყდნენ.


text:
დაუარეთ მის ვაზებს და გაანადგურეთ, მაგრამ საბოლოოდ არ მოსპოთ; ტოტები შეაჭერით, რადგან უფლის არ არიან ისინი.


text:
უარჰყვეს უფალი და თქვეს: აღარ არის იგი და უბედურებაც არ გვეწევაო, არც მახვილს, არც შიმშილს არ ვიხილავთო.


text:
ამიტომაც ასე ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი: იმის გამო,<br/>რომ ამ სიტყვებს ამბობთ, აჰა, ცეცხლივით ჩაგიდებთ ბაგეებში ჩემს სიტყვას.<br/>ეს ხალხი შეშა იქნება და ცეცხლი შთანთქავს მათ.


text:
აჰა, მოგისევ ხალხს შორიდან, ისრაელის სახლო, ამბობს<br/>უფალი, მაგარ ხალხს, ძველისძველ ხალხს, ხალხს, რომლის ენა არ გეცოდინება და<br/>ვერ გაიგეს, რას ლაპარაკობს.


text:
გადაჭამს შენს მოსავალს და შენს პურს, შეჭამს შენს ვაჟებს<br/>და ასულებს, შეჭამს შენს ცხვარ-ძროხას, შეჭამს შენს ყურძენს და ლეღვს,<br/>მახვილით დააქცევს შენს ციხე-ქალაქებს, რომელთა იმედი გაქვს.


text:
როცა იკითხავენ: რის სანაცვლოდ დაგვმართა ეს ყველაფერი<br/>უფალმა, ჩვენმა ღმერთმაო, მიუგე: როგორც მე მიმატოვეთ და ემორჩილებოდით<br/>უცხო ღმერთებს თქვენს საკუთარ ქკეყანაში, ასევე დაემორჩილებით უცხო<br/>ღმერთებს იმ ქვეყანაში, რომელიც თქვენი არ იქნება.


text:
ისმინე ეს, ბრიყვო და უგულო ხალხო, რომელსაც თვალები აქვს და ვერაფერს ხედავს, ყური ასხია და არაფერი ესმის!<br/>


text:
არ გეშინიათ ჩემი? ამბობს უფალი. როგორ არ კანკალებთ ჩემს<br/>წინშე, რომელმაც ქვიშა დავდევი ზღვის სამნად, სამარადისო საზღვრად, რომ მის<br/>იქით, ვერ გადავიდეს; ღელდება და ვერ ძლევს, ბობოქრობენ ტალღები და მის<br/>იქით ვერ გადადიან.


text:
არ თქვეს გულში: გვეშინოდესო უფლის, ჩვენი ღვთისა,<br/>რომელიც დროულად გვაძლევს წვიმას - შემოდგომისა და გაზაფხულის წვიმას,<br/>თავ-თავის დროზე, და გვინახავს სამკალად დადგენილ შვიდეულებს.


text:
რადგან იპოვებიან ჩემს ერში ბოროტეულნი, რომელნიც<br/>ჩასაფრებულან ფრინველთმჭერებივით, დაუდგამთ ხაფანგები და ადამიანებს<br/>იჭერენ.


text:
როგორც გალიაა სავსე ფრინველებით, ასევე მათი სახლებია<br/>სავსე სიცრუით. ასე გალაღდნენ ისინი და გამდიდრდნენ.


text:
გასუქდნენ, გადაიპოხნენ, ბოროტებაშიც კი დაწინაურდნენ;<br/>სასამართლოში საქმეს არ არჩევენ, ობლის საქმეს, რომ ეშველოს რამე, უპოვართა<br/>სამართალს არ განიკითხავენ.


text:
როგორ არ მოვთხოვო პასუხი ამათ გამო? ამბობს უფალი, როგორ<br/>არ მიაგოს ასეთ ხალხს სამაგიერო ჩემმა სულმა?


text:
ქადაგნი სიცრუეს ქადაგებენ, მღვდლები ბატონობენ მათი<br/>მხარდაჭერით, ჩემს ერს კი მოსწონს ეს. მაგრამ რას იზამთ საბოლოოდ?


text:
თავს უშველეთ, ბენიამინის ძენო, იერუსალიმიდან, ბუკი დააყვირეთ თეკოაყში და მოეცით ნიშანი ბეთ-ჰაქერემს, რადგან ჩრდილოეთიდან გამოჩნდა ბოროტება და დიდი უბედურება.<br/>


text:
მასთან მივლენ მწყემსები ჯოგებითურთ, კარვებს დასცემენ<br/>მის გარშემო, თავ-თავიანთ ნაკვეთებში დამწყესავენ.


text:
განემზადეთ საბრძოლველად მის წინააღმდეგ, აღდექით და<br/>დავიძრათ შუადღისას! მაგრამ ვაი ჩვენს თავს, იწურება დღე, დაგრძელდა<br/>საღამოს ჩრდილები.


text:
რადგან, ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი; გაჩეხეთ ხე და<br/>დაახვავეთ იერუსალიმის ირგვლივ. უნდა დაისაჯოს ეს ქალაქი! სავსეა<br/>ძალადობით.


text:
როგორც ჭაში გროვდება წყალი, ასე დაგროვდა მასში<br/>ბოროტება. ძალადობა და ძარცვა ისმის იქ, სნეულება და ჭრილობებია ჩემს<br/>წინაშე მუდამ.


text:
ფრთხილად იყავი, იერუსალიმო, არ მიგატოვოს ჩემმა სულმა,<br/>არ გადაგაქციოთ უდაბნოდ, უკაცრიელ ქვეყანად!


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, მოიმცვრიონ ვენახივით ისრაელის<br/>ნატამალი! გაიწოდე ხელი, როგორც ყურძნის მკრეფავი იწვდის გოდრებისკენ!


text:
ვის ველაპარაკო და დავიმოწმო, რომ მისმინოს? აჰა, დაუცვეთელი ყურები აქვთ და არ შეუძლიათ ყურის გდება. აჰა, საცინლად აუგდიათ უფლის სიტყვა, აღარ მოსწონთ.


text:
ავსებული ვარ უფლის რისხვით, მეტის ატანა აღარ შემიძლია. გადმოანთხიე ქუჩაში ბავშვებზე და ჭაბუკთა გუნდზე. რადგან ქმარს ცოლითურთ შეიპყრობენ და ჭარმაგს ხანდაზმულთან ერთად.<br/>


text:
სხვებს გადაეცემა მათი სახლები, ყანები და ცოლები, როცა ხელს შევმართავ ამ ქვეყნის მკვიდრებზე, ამბობს უფალი.


text:
განა თუ რცხვენიათ, სიბილწეს რომ სჩადიან? არა! სულაც არ<br/>რცხვენიათ, ამიტომაც დაეცემიან დაცემულთა შორის, წაიფორხილებენ, როცა<br/>დავსჯი მათ, ამბობს უფალი.


text:
ასე ამბობს უფალი: დადექით გზებზე, მიმოიხედეთ და<br/>გამოიკითხეთ ძველი სავალი, რომლითაც აჯობებს, იმ გზით იარეთ და სულისთვის<br/>შვებას ჰპოვებთ. მათ კი თქვეს: არ ვივლითო.


text:
ისმინე, მიწავ! აჰა, ბოროტებას მოვაწევ ამ ხალხზე, მათი<br/>განზრახვების ნაყოფს. რადგან ყურს არ უგდებენ ჩემს სიტყვებს და ჩემს რჯულს,<br/>და შეიძულეს.


text:
რად მინდა საბადან მოტანილი საკმეველი და შორეული ქვეყნის<br/>ტკბილი ლერწამი? თქვენი აღსავლენი აღარ მეამება, თქვენი მსხვერპლი აღარ<br/>მეტკბობა.


text:
ამიტომაც ასე ამბობს უფალი; აჰა, საბრკოლს დავუდებ წინ ჩემს ერს და წაიფორხილებენ მასზე მამები და შვილები ერთად, მეზობელი და მისი მოყვასი, და დაიღუპებიან.<br/>


text:
ისარი და ჰოროლი უჭირავთ ხელში, სასტიკნი არიან და<br/>შეუბრალებელნი; ზღვასავით ბობოქრობს მათი ხმა; ცხენებზე ამხედრებულან,<br/>როგორც ერთი კაცი; გამზადებულან შენს წინააღმდეგ საბრძოლველად, სიონის<br/>ასულო!


text:
ჩემი ერის ასულო! შეირტყი ჯვალო და ნაცარი დაიყარე თავზე,<br/>გამართე გოდება მხოლოდშობილზე, მწარე გლოვა, რადგან ანაზდეულად დაგვეცემა<br/>შემმუსვრელი.


text:
ქშინავს საბერველი, ტყვია მთლიანად შთაინთქა ცეცხლში,<br/>მაგრამ ამაოდ გადაიდნო, რადგან ბოროტეულნი არ განცალკევებულან.


text:
დადექი უფლის სახლის კარიბჭესთან და გამოაცხადე იქ ეს<br/>სიტყვა, თქვი: ისმინე უფლის სიტყვა, მთელო იუდა, ვინც ამ კარიბჭეებით<br/>შემოდიხართ უფლის თაყვანისსაცემად.


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: გამოისწორეთ<br/>თქვენი ზნე და საქციელი, რათა მტკიცედ დაგასახლოთ ამ ადგილზე.


text:
არ შეავიწროვებთ ხიზანს, ობოლსა და ქვრივს, არ დაღვრით<br/>უბრალო სისხლს ამ ადგილზე, არ გაჰყვებით უცხო ღმერთებს თქვენდა საზიანოდ,


text:
ქურდობთ, კაცისმკვლელობთ, ბოზობთ, ცრუდ იფიცავთ, ბაალს<br/>უკმევთ, მისდევთ უცხო ღმერთებს, რომელთაც არც იცნობდით,


text:
მერე კი მოდიხართ, დგებით ჩემს წინაშე ამ სახლში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, და ამბობთ; გადავრჩითო, რათა კვლავ აკეთოთ ყველა ეს სისაძაგლე.


text:
ავაზაკების ბუნაგი ხომ არ გგონიათ ეს სახლი, რომელიც ჩემი<br/>სახელით იწოდება? აჰა, მეც ვხედავ, რომ ასეა, ამბობს უფალი.


text:
აბა, წადით ჩემს ადგილზე, სილოამში, სადაც თავდაპირველად დავამკვიდრე ჩემი სახელი, და ნახეთ, რა დავმართე მას ჩემი ერის, ისრაელის, უკეთურების გამო.<br/>


text:
ახლა, რაკი ყველაფერს ამას სჩადიხართ, ამბობს უფალი, არ<br/>გესმით, რასაც დილიდან გელაპარაკებით, გეძახით და პასუხს არ მაგონებთ,


text:
რაც სილოამს დავმართე, იმასვე დავმართებ ამ სახლს,<br/>რომელიც ჩემი სახელით იწოდება რიშელსაც ესავთ, და ამ ადგილს, რომელიც<br/>მოგეცით თქვენ და თქვენს მამა-პაპას.


text:
შვილები შეშას აგროვებენ, მამები ცეცხლს ანთებენ,<br/>დედაკაცები ცომს ზელენ ცის დედოფლისთვის კოტორების გამოსაცხობად; საღვრელს<br/>უღვრიან უცხო ღმერთებს ჩემს გასაჯავრებლად.


text:
ამიტომაც, ასე თქვა უფალმა ღმერთმა, აჰა, გადმოინთხევა<br/>ჩემი რისხვა და ბრაზი ამ ადგილზე, ადამიანზე და პირუტყვზე, მინდვრის ხეებზე<br/>და მიწის ნაყოფზე, აბრიალდება და არ ჩაქრება.


text:
რადგან არაფერი მითქვამს თქვენი მამა-პაპისთვის, არ<br/>მომითხოვია მათგან აღსავლენი და საკლავი, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან<br/>გამოვიყვანე ისინი.


text:
მხოლოდ ეს ვუბრძანე: გაიგონეთ ჩემი ხმა და მე ვიქნები თქვენი ღმერთი-მეთქი, ხოლო თქვენ ჩემი ერი იქნებით; იარეთ ყველა გზაზე, რომელსაც მიგასწავლით, რათა სიკეთეს ეწიოთ-მეთქი.<br/>


text:
არ გამიგონეს, ყური არ მათხოვეს, აჰყვნენ თავიანთ<br/>ზრახვებსა და ბოროტ გულისთქმას; უკან წავიდნენ და არა წინ.


text:
იმ დღიდან, რაც თქვენი მამა-პაპა ეგვიპტის ქვეყნიდან<br/>გამოვიდა, დღემდე გიგზავნით და გიგზავნით გამუდმებით ჩემს მორჩილთ -<br/>წინასწარმეტყველებს.


text:
მაგრამ არ მიგონებდნენ და ყურს არ მათხოვებდნენ,<br/>ჯიუტობდნენ და თავიანთ მამებზე უფრო უკუღმართად იქცეოდნენ.


text:
უთხარი მათ: ეს არის ხალხი, რომელსაც უფლის, თავისი ღვთის<br/>ხმა არ ეყურება და ჭკუას არ სწავლობს. სიწრფელე გაქრა, წაერთვა მათ<br/>ბაგეებს.


text:
თმა მოიკვეცე და გადაუარე; გლოვა გამართე ხმელგორებზე,<br/>რადგან უფალმა უარყო და მიატოვა მისგან შერისხული მოდგმა.


text:
რადგან ბოროტებას სჩადიან იუდაელნი ჩემს თვალში, ამბობს<br/>უფალი; თავიანთი სიბილწეები შეიტანეს სახლში, რომელიც ჩემი სახელით<br/>იწოდება, რათა წაბილწონ.


text:
ააშენეს თოფეთის საკერპო ბენ-ჰინომის ველზე, რათა<br/>თავიანთი ვაჟები და ასულები მსხვერპლად დასწვან, რაც არ მიბრძანებია<br/>მათთვის და ფიქრადაც არ მომსვლია.


text:
ამიტომაც დადგება ჟამი, ამბობს უფალი, და აღარ ერქმევა ამ<br/>ადგილს თოფეთი და ბენ-ჰიმონის ველი, არამედ სასაკლაო ველი, თოფეთში<br/>დამარხავენ მკვდრებს უადგილობის გამო.


text:
ამ ხალხის გვამები ცის ფრინველთა და ველის მხეცთა<br/>საჯიჯგნი გახდება, და არავინ იქნება მომგერიებელი.


text:
გავაუქმებ იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში ხმას<br/>მხიარულებისას და ხმას სიხარულისას, ხმას სიძისას და ხმას პატარძლისას,<br/>რადგან გაუდაბურდება მთელი ქვეყანა.


text:
იმხანად, ამბობს უფალი, ამოყრიან იუდას მეფეთა ძვლებს, მის მათავართა ძვლებს, მღვდელთა ძვლებს, წინასწარმეტყველთა ძვლებს და იერუსალიმის მკვიდრთა ძვლებს მათი საფლავებიდან;<br/>


text:
და მიმოფანტავენ მზის, მთვარისა და ცის ვარსკვლავების<br/>წიჩაშე, რომლებიც უყვარდათ მათ, რომელთაც ემსახურებოდნენ, რომელთაც<br/>მისდევდნენ, რომელთაც ეკითხებოდნენ, რომელთაც თაყვანისცემდნენ. აღარ<br/>შეკრებენ და არ დამარხავენ; ნეხვივით ეყრებიან მიწის პირზე.


text:
სიკვდილი სიცოცხლეზე უმჯობესი იქნება ყველა<br/>დანარჩომისთვის, ვინც კი დარჩება ამ ბოროტი მოდგმიდან ყოველ ადგილზე, სადაც<br/>კი გამიფანტავს ისინი, ამბობს ცაბაოთ უფალი.


text:
ეტყვი მათ: ასე ამბობს უფალი: განა ვინც დაცემულა, არ<br/>ამდგარა ან ვინც გაბრუნებულა, არ მობრუნებულა?


text:
რატომ განდგა ეს ხალხი, იერუსალიმო, სამუდამო განდგომით?<br/>სიცრუეს ებღაუჭებიან და აღარ უნდათ მობრუნება.


text:
ყური მივუგდე და ვუსმენდი, მაგრამ მართალს არ<br/>ლაპარაკობენ, არავინ ინანიებს თავის ავკაცობას, ეს რა ჩავიდინეო. ყველა<br/>თავის სარბიელზე გარბის, ბრძოლაში შევარდნილი ცხენივით.


text:
ყანჩამაც იცის ცაში თავისი დრო; გვრიტს, მერცხალსა და<br/>წეროს არ ეშლებათ მოფრენის ჟამი, ჩემმა ერმა კი არ იცის უფლის განგება.


text:
როგორ ამბობთ: ბრძენები ვართ, რადგან უფლის რჯულიაო<br/>ჩვენთან? კეთილი. აჰა, სიცრუედ უქცევია იგი მწიგნობართა ცრუ კალამს!


text:
თავი შეირცხვინეს ბრძენკაცებმა, დაიბნენ და გაიხლართნენ,<br/>აჰა, უარყვეს უფლის სიტყვები და რაღა სიბრძნე აქვთ?


text:
ამიტომ მათი ცოლები სხვებს უნდა მივცე, მათი ყანები - ახალ პატრონებს, რადგან პატარიდან დიდამდე ყველა მომხვეჭელია, წინასწარმეტყველიდან მღვდლამდე ყველა ყალბისმქმნელია.


text:
ზერელედ მკურნალობენ ჩემი ასულის, ჩემი ერის, ჭრილობებს<br/>და გაჰყვირიან: მშვიდობა, მშვიდობაო! მაგრამ არ არის მშვიდობა.


text:
განა თუ რცხვენიათ, სიბილწეს რომ სჩადიან? არა! სულაც არ რცხვენიათ, არც კი წითლდებიან. ამიტომაც დაეცემიან დაცემულთა შორის, წაიფორხილებენ, როცა დავსჯი მათ, ამბობს უფალი.


text:
პირწმიდად გავცლი მათ, ამბობს უფალი, ერთა მტევანიც არ შერჩება ვაზს და ლეღვი - ლეღვისხეს; დაჭკნება ფოთოლი და, რაც მივეცი მათ, ხელიდან წაუვათ.<br/>


text:
რას ვუსხედვართ? თავი მოიყარეთ და წავიდეთ<br/>ციხე-ქალაქებში, რათა იქ დავიღუპოთ, რადგან უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა<br/>გაგვწირა დასაღუპად; მოწამლული წყალი შეგვასვა, უფალს რომ შევცოდეთ.


text:
დანიდან ისმის მისი ცხენების ჭიხვინი; მისი მერნების<br/>თქარათქურისგან იძვრის დედამიწა; მოდიან, რომ შთანთქან მთელი ქვეყანა,<br/>ქალაქები და მათი მკვიდრნი.


text:
აჰა, მოთქვამს ჩემი ასული, ჩემი ერი, შორი ქვეყნიდან:<br/>ნუთუ აღარ არის უფალი სიონში? ნუთუ აღარ არის იქ მისი მეუფე? რატომ<br/>გამაჯავრეს თავიანთი კერპებით, უცხოთა ამაოებებით?


text:
ნუთუ აღარ არის ბალსამონი გალაადში? ნუთუ აღარ არის იქ<br/>მკურნალი? რატომ არ უხორცდება ჭრილობა ჩემს ასულს, ჩემს ერს?


text:
ნეტავი მქონდეს მოგზაურთა სადგური უდაბნოში! მივატოვებდი ჩემს ერს და გავშორდებოდი, რადგან ყველანი გარყვნილები არიან და მზაკვართა ხროვა!<br/>


text:
მშვილდივით მოუზიდავთ ენები, სიცრუე და არა სიმართლე<br/>ბატონობს ქვეყანაზე, ბოროტებიდან ბოროტებისკენ მიდიან და მე არ მცნობენ,<br/>ამბობს უფალი.


text:
უფრთხილდით ერთმანეთს, ძმასაც ნუ ენდობით, რადგან ფეხს<br/>უდებენ ერთმანეთს ძმები და ცილს სწამებენ ერთმანეთს მეგობრები.


text:
ერთმანეთს დასცინიან! სიმართლეს არ ლაპარაკობვნ; ენას<br/>ტყუილის თქმა ასწავლეს, დაიქანცნენ თვალთმაქცობით.


text:
ამიტომ ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: აჰა, გადავადნობ მათ და<br/>გამოვცდი, რადგან სხვაგვარად როგორ მოვიქცე ჩემი ერის ასულისთვის?


text:
წამახული ისარია მათი ენა, სიცრუეს ლაპარაკობს ბაგეებით,<br/>თავის მოყვასს მშვიდობას ეუბნება, გულში კი მახეს უგებს.


text:
მთების გამო ავტეხავ ტირილსა და მოთქმას, უდაბნოს ქოხების<br/>გამოგლოვას, რადგან გადაიბუგენ და აღარავინ შეივლის იქ. აღარ ისმის<br/>საქონლის ხმა, ცის ფრინველიდან პირუტყვამდე ყველანი გადაიკარგნენ,<br/>წავიდნენ.


text:
სად არის ბრძენი, რომ ამას მიხვდეს? ვისაც უფალი თავისი<br/>პირით დალაპარაკებია, ვისაც შეუძლია ამცნოს, რომ დაღუპა ეს ქვეყანა, რამ<br/>გადაბუგა უდაბნოსავით, სადაც კაციშვილი არ ჭაჭანებს.


text:
ამბობს უფალი: ეს იმის გამოა, რომ მიატოვეს ჩემი რჯული, რომელიც მათ მივეცი, არ გაიგონეს ჩემი ხმა და არ გაჰყვნენ მას.


text:
ამიტომ ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, შევაჭმევ ამ ხალხს აბზინდას და შევასმევ მოწამლულ წყალს,<br/>


text:
გავფანტავ ხალხებში, რომლებიც არასოდეს გაუგიათ არც მათ<br/>და არც მათ მამა-პაპას; მახვილს დავადევნებ უკან, ვიდრე საბოლოოდ არ<br/>მოვსპობ.


text:
ასე ამბობს ცაბათათ უფალი: მოუხმეთ მოტირლებს, აქ<br/>მოვიდნენ. გაგზავნეთ დახელოვნებული ქალების მოსაყვანად, აქ მოვიდნენ.


text:
იჩქარონ და გამართონ ჩვენზე გლოვა, რომ თვალებიდან<br/>ცრემლები გადმოგვცვივდეს, წყალმა იდინოს წამწამებიდან.


text:
რომ გლოვის ხმა ისმოდეს სიონიდან: როგორ გავნადგურდით!<br/>როგორ შევრცხვით, რომ მივატოვეთ ჩვენი ქვეყანა და დავაგდეთ ჩვენი<br/>სახლ-კარი!


text:
აბა, ისმინეთ, ქალებო, უფლის სიტყვა! მიიღოს თქვენმა<br/>ყურმა მისი ბაგის წარმონათქვამი! ასწავლეთ თქვენს ასულებს გლოვა და<br/>ერთმანეთს - გოდება.


text:
რადგან სარკმელებით შემოგვივიდა სიკვდილი, შემოდის<br/>დარბაზებში, რომ გაგვიწყვიტოს ბავშვები ქუჩებში და ჭაბუკები მოედნებზე.


text:
თქვი, ასე ამბობს უფალი: გადაყრიან ადამიანთა გვამებს<br/>როგორც ნეხვს ყანაში; როგორც ძნებს მომკალის უკან და არავინ იქნება<br/>შემგროვებელი.


text:
ასე ამბობს უფალი: ნუ იკვეხნის ბრძენი თავის სიბრძნეს, ნუ<br/>იკვეხნის მამაცი თავის სიმამაცეს, ნუ იკვეხნის მდიდარი თავის სიმდიდრეს.


text:
თუ დაიკვეხნის, დაიკვეხნოს, რომ გონიერია და მიცნობს, რომ<br/>უფალი ვარ, წყალობის, სამართლისა და სიმართლის მოქმედი ამ ქვეყანაზე,<br/>რადგან ეს მახარებს მე, ამბობს უფალი.


text:
ეგვიპტეს, იუდას, ედომს, ყამონიანებს, მოაბს და ყველას,<br/>საფეთქელთან თმას რომ იპარსავენ, უდაბნოს მკვიდრთ, რადგან ყველა ეს ხალხი<br/>წინდაუცვეთელია, ხოლო მთელი ისრაელის სახლი გულით არის დაუცვეთელი.


text:
ასე თქვა უფალმა: ნუ გადაიღებთ სხვა ხალხთა ზნეს, ნუ<br/>შეგეშინდებათ ციური ნიშნებისა, როგორც სხვა ხალხებს ეშინიათ.


text:
ბოსტანში დადგმულ საფრთხობელასავით არიან, არ<br/>ლაპარაკობენ; ხელით დაატარებენ, რადგან სიარული არ შეუძლიათ. ნუ უფრთხით<br/>მათ, რადგან არც ბოროტება მოაქვთ, არც სიკეთე.


text:
ვის არ შეეშინდება შენი, ხალხთა მეუფევ? შენ ერთს<br/>შეგშვენის ეს, რადგან არავინაა შენი მსგავსი ხალხთა ბრძენებს შორის და<br/>ყველა მათ სამეფოში.


text:
თარშიშის ვერცხლით და უფაზის ოქროთი მოჭედილი, დურგლის<br/>ნახელავი, გამომდნობელის ხელიდან გამოსული; ლურჯი და მეწამული სამოსელი<br/>მოსავთ, ოსგატთა ხელით დამზადებული.


text:
უფალი კი ჭეშმარიტი ღმერთია, ის არის ცოცხალი ღმერთი და მარადიული მეფე. მისი რისხვისაგან ირყევა მიწა, ვერ უძლებენ მის წყრომას ხალხები.


text:
ასე უთხარი მათ: ღმერთი, რომელსაც არ შეუქმნია ცა და<br/>ქვეყანა, აღიგვება ქვეყნიდან და ამ ცისქვეშეთიდან.


text:
მის ხმაზე ხმაურობს წყლები ცაში, ის კრებს ღრუბლებს<br/>ქვეყნის კიდეებიდან, ის წარმოშობს საწვიმრად ჭექა-ქუხილს, აგზავნის ქარს<br/>თავისი საგანძურებიდან.


text:
ცოდნისგან გაბრიყვდა ადამიანი, თავს ირცხვენს მდნობელი თავისი კერპით, რადგან სიცრუეა მისი ქანდაკი, სული არ უდგას.<br/>


text:
ასეთი არ არის იაკობის წილხვედრი, რადგან მისი ნასახია<br/>ყველაფერი და ისრაელი მისი სამკვიდროს შტოა. ცაბაოთ უფალია მისი სახელი.


text:
რადგან ასე თქვა უფალმა: აჰა, შურდულივით მოვისვრი<br/>ამჯერად ქვეყნის მცხოვრებლებს; შევაჭირვებ მათ, რომ მიპოვონ.


text:
დაცარიელდა ჩემი კარავი, დაწყვეტილია ყველა თოკი, შვილები<br/>წამივიდნენ; აღარავინ მყავს კარვის გამშლელი და ფარდების გამჭიმავი.


text:
რადგან შეიშალნენ მწყემსები და აღარ ეკითხებიან უფალს,<br/>ამიტომაც უჭკუოდ იქცევიან და მთელი სამწყსო დაეფანტათ.


text:
აჰა, ხმა მოდის და მიწა იძვრის ჩრდილოეთიდან, რომ უდაბნოდ<br/>და ტურების ბუნაგად აქციოს იუდას ქალაქები.


text:
ვიცი, უფალო, რომ ადამიანის ნებაზე არ არის მისი გზა, რომ<br/>მიმავალი კაცი ვერ წარმართავს თავის ნაბიჯებს.


text:
გადმოანთხიე შენი რისხვა ხალხებზე, რომლებიც არ გცნობენ<br/>და ტომებზე, რომლებიც არ უხმობენ შენს სახელს, რადგან მათ შეჭამეს იაკობი,<br/>შეჭამეს იგი, ბოლო მოუღეს მას და გააპარტახეს მისი სადგომები.


text:
უთხარი მათ, ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: წყეული<br/>იყოს კაცი, ვინც არ გაიგონებს ამ აღთქმის სიტყვებს,


text:
რომელიც მივეცი თქვენს მამა-პაპას, როცა ეგვიპტის<br/>ქვეყნიდან გამოვიყვანე, რკინის ქურიდან, და ვუთხარი: გაიგონეთ ჩემი ხმა და<br/>ყველაფერი შეასრულეთ, რასაც გიბრძანებთ, მაშინ იქნებით ჩემი ერი და მე<br/>თქვენი ღმერთი ვიქნები.


text:
რათა შესრულდეს ფიცი, რომელიც დავუდევი თქვენს<br/>მამა-პაპას, რომ მივცემდი მათ ქვეყანას, რძითა და თაფლით მდინარს, როგორც<br/>დღეს არის.


text:
მითხრა უფალმა: გამოაცხადე ეს სიტყვები იუდას ქალაქებში<br/>და იერუსალიმის ქუჩებში, უთხარი: გაიგონეთ ამ აღთქმის სიტყვები და<br/>შეასრულეთ ისინი.


text:
რადგან ვაფრთხილებდი თქვენს მამა-პაპას, როცა გამომყავდა<br/>ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან, და დღემდეც განუწყვეტლივ გაფრთხილებთ: გაიგონეთ<br/>ჩემი ხმა!


text:
მაგრამ არ გაიგონეს, ყური არ მომაპყრეს, ყველა თავის<br/>ბოროტ გულისთქმას აჰყვა, და მეც მოვაწიე მათზე სიტყვები ამ აღთქმისა,<br/>რომლის შესრულება ვუბრძანე მათ და არ შეასრულეს.


text:
კვლავ მიუბრუნდნენ უკეთურებებს მათი მამა-პაპისა, რომელთაც არ სურდათ ჩემი სიტყვების გაგონება; წაჰყვნენ სხვა ღმერთებს თაყვანისსაცემად. დაარღვიეს ისრაელის სახლმა და იუდას სახლმა ჩემი აღთქმა, რომელიც მივეცი მათ მამა-პაპას.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი: აჰა, დავატეხ მათ გასაჭირს,<br/>რომელსაც თავს ვერ დააღწევენ; შემომღაღადებენ, მაგრამ არ მოვუსმენ.


text:
წავლენ იუდას ქალაქები და იერუსალიმის მკვიდრნი და შეჰღაღადებენ ღმერთს, რომელთაც უკმევენ, მაგრამ ისინი ვერ იხსნიან მათ გასაჭირის ჟამს.


text:
რადგან რამდენი ქალაქიც გაქვს, იმდენი ღმერთი გყავს, იუდავ! რამდენი ქუჩაც არის იერუსალიმში, იმდენი სამარცხვინო სამსხვერპლო გაქვს აღმართული, ბაალის შესაბოლებელი სამსხვერპლო.<br/>


text:
ნუ ილოცავ ამ ხალხისთვის, ნუ აღავლენ მათთვის<br/>ლოცვა-ვედრებას, რადგან არ გავიგონებ მათ ღაღადისს ჩემდამი, როცა გასაჭირში<br/>იქნებიან.


text:
რა უნდა ჩემს სატრფოს ჩემს სახლში, როცა ამდენი უკეთურება<br/>აქვს ჩადენილი? განა უბედურებას აგაშორებს სამსხვერპლო ხორცი, ბოროტებას<br/>რომ სჩადიხარ და ხარობ?


text:
ამწვანებული, მშვენიერი, ნაყოფსავსე ზეთისხილი გიწოდა<br/>სახელად უფალმა, მაგრამ დიდი გრგვინვის ხმაზე ცეცხლი წაეკიდა და გაუფუჭდა<br/>რტოები.


text:
ცაბაოთ უფალმა, შენმა დამნერგავმა, უბედურება<br/>გიწინასწარმეტყველა ისრაელის სახლის და იუდას სახლის ბოროტების წილ,<br/>რომელსაც სჩადიოდნენ ჩემს გასაჯავრებლად, როცა ბაალს უკმევდნენ.


text:
უბიწო კრავივით მივყავდი დასაკლავად, მე კი არ ვიცოდი,<br/>რას მიპირებდნენ: მოვსპოთ ხე, ვიდრე ნედლიაო, ამოვძირკვოთ ცოცხალთა<br/>ქვეყნიდან, რომ აღარ იხსენიებოდესო მისი სახელი.


text:
ცაბაოთ უფალო, მართალო მსაჯულო, გულთამხილავო, მომასწარი<br/>შენს შურისძიებას მათზე, რადგან ჩემი საქმე შენთვის მომინდვია.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ყანათოთის ხალხზე, მოკვლას რომ<br/>გიპირებს და გეუბნება: ნუ ქადაგობ უფლის სახელით, თორემ ჩვენი ხელით<br/>მოკვდებიო.


text:
ამიტომ ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ჰა, დავსჯი მათ,<br/>ჭაბუკები მახვილით გაწყდებიან, მათი ვაჟები და ასულები შიმშილით<br/>დაიხოცებიან.


text:
არავინ დარჩება მათგან, რადგან უბედურებას მოვუტან<br/>ყანათოთის ხალხს, როცა მათი განკითხვის წელიწადი დადგება.


text:
მართალი იქნები, უფალო, როცა დავას დაგიწყებ. მაინც მოგახსენებ სამდურავს; რატომ წყალობს ბედი ბოროტმოქმედს, რატომ არიან უზრუნველად მატყუარები?<br/>


text:
შენ დანერგე ისინი და გაიდგეს კიდეც ფესვი, ნაყოფიც<br/>გამოიღეს; მათ ბაგეთაგან ახლოსა ხარ, მაგრამ შორსა ხარ მათი ზრახვებიდან.


text:
მაგრამ მე მიცნობ, უფალო. მხედავ და გამოცდილი გყავს ჩემი<br/>გული. ცხვარივით გარეკე ისინი დასაკლავად და ნიშანი დაადე დახოცვის<br/>დღისთვის.


text:
როდემდის უნდა გლოვობდეს მიწა და ხმებოდეს მინდვრის<br/>ბალახი? პირუტყვი და ფრინველი იღუპება მიწის მკვიდრთა უკეთურების გამო, რომ<br/>ამბობენ, ჩვენს ბოლოს ვერ ხედავსო.


text:
თუ ფეხით სირბილი გქანცავს, როგორ გაეჯიბრები ცხენებს? თუ<br/>მშვიდობიან ქვეყანაში უიმედოდ ხარ, რა გეშველება, როცა იორდანე ადიდდება?


text:
რადგან შენი ძმებიცა და მამაშენის სახლიც, გღალატობენ.<br/>ისინიც კი გისევენ ბრბოს. ნუ ერწმუნები მათ, თუნდაც სასიკეთოდ<br/>გელაპარაკებოდნენ.


text:
ჭრელი ონავარი ფრინველია ჩემი სამკვიდრო, ონავარი<br/>ფრინველები შემოადგენ ირგვლივ, წადით, შეყარეთ გარეული მხეცები, მოიყვანეთ<br/>და შეაჭმევინეთ იგი.


text:
უამრავმა მწყემსმა გაანადგურა ჩემი ვენახი, გათელეს ჩემი ყანა, ჩემი ნანინანაგრი ყანა გატიალებულ უდაბნოდ აქციეს.


text:
უდაბნოს ყველა გორაკს შეესივნენ ავაზაკები, რადგან უფლის მახვილი ჭამს ყველაფერს ქვეყნის კიდიდან ქვეყნის კიდემდე. არცერთ ხორციელს არ ექნება მშვიდობა.


text:
დათესეს ხიარბალი და ეკალი მოიმკეს. დაშვრნენ და<br/>სარგებელი ვერ ნახეს. გრცხვენოდეთ ამ თქვენი მოსავლისა - უფლის რისხვისა.


text:
ასე ამბობს უფალი: ყველა ჩემს ბოროტ მეზობელს, რომელთაც<br/>ხელჰყვეს სამკვიდრო, ჩემს ერს რომ დავუმკვიდრე, წარვხოცავ მათი ქვეყნიდან,<br/>და იუდას სახელსაც წარვხოცავ მათთან ერთად.


text:
წარვხოცავ და მერე კვლავ შევიწყალებ, თავ-თავის<br/>სამკვიდროში და თავ-თავის ქვეყანაში დავაბრუნებ ყველას.


text:
თუ ისწავლიან ჩემი ერის გზას, რომ დაიფიცონ ჩემი სახელი,<br/>ცოცხალ არს უფალი, როგორც მათ ასწავლეს ჩემს ერს ბაალის ფიცი, ისინიც<br/>აშენდებიან ჩემს ერთად ერთად.


text:
გამოხდა ხანი მრავალი და მითხრა უფალმა: ადექი, წადი<br/>ფერათს და აიღე იქიდან სარტყელი, რომლის დამალვა მე გიბრძანე.


text:
წავედი ფერათს, გავთხარე და ამოვიღე სარტყელი იმ<br/>ადგილიდან, სადაც დამალული მქონდა. აჰა, დამპალიყო სარტყელი, აღარაფრად<br/>ვარგოდა.


text:
ეს ბოროტი ხალხი, რომელსაც არ უნდა ჩემი სიტყვის გაგონება, აჰყოლია თავის გულისთქმას და მისდევს სხვა ღმერთებს, რომ ემსახუროს და თაყვანისცეს მათ, დაემსგავსება ამ სარტყელს, რომელიც არაფრად აღარ ვარგა.


text:
რადგან როგორც კაცის წელზეა მიკრული სარტყელი, ასევე<br/>მივიკარი მე ისრაელის მთელი სახლი და იუდას მთელი სახლი, ამბობს უფალი,<br/>რათა ქცეულიყვნენ ჩემს ერად, სახელად და დიდებად და მშვენებად. მაგრამ არ<br/>ისმინეს.


text:
უთხარი მათ ეს სიტყვა: ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ყველა ტიკი ღვინით ივსება. გეტყვიან: განა არ ვიცით, რომ ღვინით ივსება ყველა ტიკი?


text:
უთხარი მათ: ასე ამბობს-თქო უფალი: აჰა, დათრობამდე<br/>ავავსებ ამ ქვეყნის ყველა მკვიდრს, მეფეებს, რომელნიც დავითის ტახტზე<br/>სხედან, მღვდლებს, წინასწარმეტყველებს და იერუსალიმის ყველა მკვიდრს,


text:
ერთმანეთზე შევაჭყლეტ მამებსა და შვილებს, ამბობს უფალი.<br/>არ შევიწყალებ, არ შევიბრალებ და არ დავინდობ დაღუპვისგან.


text:
მიაგეთ პატივი უფალს, თქვენს ღმერთს, ვიდრე არ<br/>ჩამოუბნელებია, ვიდრე არ წაფორხილებულხართ მწუხრის მთებზე. სინათლის იმედი<br/>გექნებათ, მაგრამ წყვდიადად გადააქცევს, სიბნელედ შეცვლის.


text:
თუ ამას არ გაიგონებთ, იდუმალ იტირებს ჩემი სული თქვენი<br/>სიჯიუტის გამო, მწარედ აქვითინდება, ცრემლები წასკდება ჩემს თვალებს,<br/>რადგან ტყვედ წაასხამენ უფლის სამწყსოს.


text:
უთხარი მეფეს და დედოფალს: ჩამოდით ტახტიდან და ძირს<br/>დასხედით, რადგან მოგეხადათ თქვენი მშვენიერი გვირგვინი.


text:
სამხრეთის ქალაქები ჩაკეტილია და არავინაა გამღები.<br/>განდევნილია მთელი იუდა, პირწმინდად განდევნილი.


text:
აახილეთ თვალი და შეხედეთ ჩრდილოეთიდან მომავალთ. სად<br/>არის სამწყსო, შენ რომ ჩაგაბარეს, შენი მშვენიერი ფარა?


text:
რას იტყვი, როცა მოგთხოვენ პასუხს? შენ თავად ასწავლე<br/>მათ, როგორ ებატონათ შენზე. განა კრუნჩხვები არ გაგტანჯავს მშობიარე<br/>ქალივით?


text:
იტყვი გულში: რატომ მეწია ეს ყველაფერი? - დიდი<br/>დანაშაულის გამოა, რომ გაგშიშვლებია კალთები და ქუსლები გამოგჩენია.


text:
თუ შეიცვლის ზანგი თავის კანს და ვეფხვი თავის აჭრელებულ<br/>ბეწვს? თქვენც, სიბოროტეს დაჩვეულნი, თუ შეძლებდით სიკეთის ქმნას?


text:
ეს არის შენი წილი. ეს ხვედრი გეკუთვნის ჩემგან, ამბობს<br/>უფალი, რაკი დამივიწყე და სიცრუის იმედი გქონდა.


text:
შენი გარყვნილება, ავხორცობა, და ბილწი ზრახვები. ველის<br/>ბორცვებზე დავინახე შენი სიბილწენი. ვაი შენ, იერუსალიმო! ნუთუ აღარ<br/>გასუფთავდები? როდემდის?


text:
დიდებულნი წყალზე გზავნიან თავიანთ ყმებს, მიდიან ჭებთან<br/>და წყალს ვერ პოულობენ. ცარიელი ჭურჭლებით ბრუნდებიან უკან გაწბილებულნი,<br/>სირცხვილისაგან თავს იბურავენ.


text:
გარეული ვირები შემდგარან ბორცვზე და ჰაერს ყლაპავენ<br/>ტურებივით; თვალები დაევსოთ, რადგან აღარ არის ბალახი.


text:
თუმცა ჩვენი უკეთურებანი გვამხილებენ, უფალო, შენი<br/>სახელის გულისთვის მაინც ჰყავი წყალობა! უზომოა ჩვენი განდგომილება,<br/>შევცოდეთ შენს წინაშე.


text:
ისრაელის სასოვ და მხსნელო გასაჭირში! რადა ხარ<br/>მდგმურივით ამ ქვეყანაში, მგზავრივით, ღამის გასათევად რომ გაჩერებულა?


text:
რადა ხარ, როგორც კაცი გაოგნებული, როგორც გმირი,<br/>რომელსაც შველა არ შეუძლია. შენ ხომ ჩვენს შორისა ხარ, უფალო? ჩვენ ხომ<br/>შენი სახელით ვიწოდებით, ნუ მიგვატოვებ!


text:
ასე ამბობს უფალი ამ ხალხზე: რაკი უყვარდათ ხეტიალი და ფეხებს არ ასვენებდნენ, უფალმაც არ შეიტკბო ისინი; ახლა იხსენებს მათ უკეთურებას და სჯის ცოდვებისათვის.


text:
შეუდგებიან მარხვას, მაგრამ მე არ მოვისმენ მათ ვედრებას. მომიტანენ აღსავლენს და შესაწირავს, მაინც არ შევიტკბობ მათ, რადგან მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით ვაპირებ მათ ამოწყვეტას.


text:
ვთქვი: ეჰა, უფალო ღმერთო, წინასწარმეტყველნი ეუბნებიან მათ: არ იხილავთ მახვილს და არ მოესწრებითო შიმშილობას; მტკიცე მშვიდობას მოგანიჭებთო ამ ადგილზე.<br/>


text:
მითხრა უფალმა: სიცრუეა, რასაც წინასწარმეტყველნი ჩემი<br/>სახელით ქადაგებენ. მე არ გამომიგზავნია, არ დამირიგებია ისინი, არ<br/>მილაპარაკნია მათთან. ცრუ ხილვებს, მისნობას, სიყალბეს და თავიანთი გულის<br/>გამონაგონს გიქადაგებენ ისინი.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი წინასწარმეტყველებაზე: ქადაგებენ<br/>ჩემი სახელით, თუმცა მე არ გამომიგზავნია ისინი; ამბობენ, მახვილი და<br/>შიმშილობა არ იქნებაო ამ ქვეყანაში, მაგრამ თავად ეს წინასწარმეტყველნი<br/>გაწყდებიან მახვილითა და შიმშილით.


text:
ის ხალხიც, რომელსაც ისინი უქადაგებენ, შიმშილისა და<br/>მახვილის მსხვერპლი გახდება და იერუსალიმის ქუჩებში დაიყრება. დამმარხველიც<br/>არ ეყოლებათ მათ, არც მათ ცოლებს, არც მათ ვაჟებს, არც მათ ასულებს. მათ<br/>ბოროტებას მათვე გადავანთხევ.


text:
უთხარი მათ ეს სიტყვა: ღვარეთ ცრემლები, ჩემო თვალებო,<br/>დღითა და ღამით, განუწყვეტლივ! რადგან უბედურება დაატყდა თავზე ქალწულს,<br/>ასულს ჩემი ერისა, წყლული სჭირს ძალზე მძიმე!


text:
გავდივარ ველად და, აჰა - მახვილით განგმირულნი! შევდივარ<br/>ქალაქში და, აჰა - შიმშილით დახოცილნი! წინასწარმეტყველიც და მღვდელიც კი<br/>უგონოდ მიმოდიან ქვეყნად.


text:
ნუთუ საბოლოოდ შეიძულე იუდა? ნუთუ შეიზიზღა შენმა სულმა<br/>სიონი? რატომ დაგვლახვრე ისე, რომ ვეღარ ვიკურნებით? მშვიდობის იმედი<br/>გვაქვს და არ ჩანს სიკეთე; ველით განკურნების ჟამს და, აჰა - საშინელება!


text:
ვაღიარებ, უფალო ჩვენს უგუნურებებს, ჩვენი მამა-პაპის<br/>დანაშაულს, რადგან ცოდვილნი ვართ შენს წინაშე.


text:
ნუ შეგვიძულებ, შენი სახელის გულისთვის, ნუ დაამდაბლებ<br/>შენი დიდების ტახტს. გაიხსენე, ნუ დაარღვევ შენს აღთქმას ჩვენთან.


text:
თუ არის ხალხთა კერპებს შორის ვინმე წვიმის მომყვანი? ან<br/>იქნებ თავისთავად იძლევა ცა წვიმას? ეს ხომ შენა ხარ, უფალო, ჩვენო ღმერთო?<br/>შენ გესავთ, რადგან შენი შექმნილია ეს ყოველივე.


text:
მითხრა უფალმა: მოსე და სამუელიც რომ წარდგნენ ჩემს წინაშე, მაინც არ მომიბრუნდება გული ამ ხალხზე. გაყარე ჩემგან, წავიდნენ.<br/>


text:
თუ გკითხეს: სად წავიდეთო? მიუგე: ასე თქვა უფალმა: ვისაც<br/>შავი ჭირი უწერია - შავი ჭირისკენ, ვისაც მახვილი - მახვილისკენ, ვისაც<br/>შიმშილი - საშიმშილოდ, ვისაც ტყვეობა - ტყვეობაში.


text:
მოვუვლენ მათ ოთხ რამეს, ამბობს უფალი: მახვილს -<br/>დასახოცად, ძაღლებს - დასაგლეჯად, ცის ფრინველებს და მიწის მხეცებს -<br/>შესაჭმელად და გასანადგურებლად.


text:
საფრთხობელად გაგხდი მათ დედამიწის ყველა სამეფოსთვის<br/>იუდას მეფის, მენაშე ხიზკიას ძის გამო, რაც მან ჩაიდინა იერუსალიმში.


text:
შენ მიმატოვე მე, ამბობს უფალი, უკან გაბრუნდი. ამიტომაც<br/>ხელს მოგიღერებ და დაგღუპავ. დამღალა შეწყალებამ.


text:
გავანიავე ისინი სანიავებლით ქვეყნის კარიბჭეთა მიღმა;<br/>ძირიანად ამოვაგდე, გავანადგურე ჩემი ერი, რადგან არ მოიქცნენ თავიანთი<br/>გზიდან.


text:
ზღვის ქვიშასავით გამიმრავლდნენ მისი ქვრივები; მივუსიე<br/>ჭაბუკის დედას შუადღის ამაოხრებელი, უეცრად დავატეხე მათ შიში და ზარი.


text:
ღონემიხდილია შვიდის მშობელი, სულს ღაფავს, შუადღისას<br/>ჩაესვენა მისი მზე; შერცხვენილია და გაწბილებული. დანარჩენებს მახვილს<br/>მივცემ მათი მტრის წინაშე, ამბობს უფალი.


text:
ვაიმე, დედაჩემო, მთელი ქვეყნის მბრალდებელად და მოდავედ რომ გიშობივარ! არც გამისესხებია და არცვის უსესხებია ჩემგან, და მაინც ყველანი მე მწყევლიან.


text:
ამბობს უფალი: რომ არ გამეთავისუფლებინე სასიკეთოდ, არც<br/>მტრებს მოგისევდი სიმძიმილის და გასაჭირის ჟამს.


text:
შენს დოვლათს და განძეულობას, რაც შენს საზღვრებშია,<br/>უსასყიდლოდ დავატაცებინებ ყველა შენი ცოდვის გამო.


text:
შენს მტრებს გავატან ქვეყანაში, რომელიც შენ არ იცი;<br/>რადგან ჩემი რისხვით ანთებული ცეცხლი თქვენ შემოგენთებათ.


text:
შენ იცი, უფალო, გამიხსენე და მომხედე, გაუსწორდი ჩემს<br/>მდევრებს. ნუ დამღუპავს შენი სულგრძელობა; იცოდე, შენი გულისთვის ვითმენ<br/>დამცირებას.


text:
ნაპოვნია შენი სიტყვები და მე ვჭამე ისინი; შვება და<br/>გულის სიხარული იყო ჩემთვის შენი სიტყვა, რადგან შენი სახელით ვიწოდები,<br/>უფალო, ცაბაოთ ღმერთო.


text:
ლაზღანდარებში არ ვმჯდარვარ და არ გავლაღებულვარ; ცალკე<br/>ვიჯექი შენს ხელქვეშ, რადგან ამავსე ბრაზით.


text:
ამდენხანს რად გასტანა ჩემმა სენმა? რატომ გამიარჯლდა<br/>ჭრილობა და არ იკურნება? მატყუარა ხევი ხარ ჩემთვის, წყალგამშრალი.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი: თუ შეინანებ, მოგაბრუნებ, რომ<br/>დადგე ჩემ წინაშე; თუ ძვირფასიანს გამოარჩევ უფასურისგან, ჩემს ბაგესავით<br/>იქნები. ისინი მობრუნდნენ შენსკენ, შენ არ მიუბრუნდე მათ.


text:
დაგაყენებ ამ ხალხის წინ სპილენძის მაგარ კედლად;<br/>შეგებრძოლებიან, მაგრამ ვერ გძლევენ, რადგან შენთან ვიქნები, რომ გიხსნა და<br/>დაგიფარო, ამბობს უფალი.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი ვაჟებზე და ასულებზე, რომლებიც<br/>ამ ადგილზე დაიბადებიან, დედებზე, რომლებიც მათ შობენ და მამებზე, რომლებიც<br/>მათ ჩასახავენ ამ ქვეყანაში.


text:
საზარელი სიკვდილით დაიხოცებიან, დაუტირებელნი და<br/>დაუმარხავნი ნეხვივით ეყრებიან მიწაზე. მახვილითა და შიმშილით ამოწყდებიან<br/>და მათი გვამები ცის ფრინველთა და მიწის მხეცთა კერძი გახდება.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი: ნუ შეხვალ მგლოვიარე სახლში, ნუ<br/>წახვალ მათ სატირალზე მისასამძიმრებლად, რადგან ჩემი მშვიდობა წავართვი ამ<br/>ხალხს, ამბობს უფალი, ჩემი მადლი და თანაგრძნობა.


text:
დაიხოცებიან დიდნი და მცირენი ამ ქვეყანაში, არავინ<br/>დამარხავს მათ და არც დაიტირებს, არავინ ჩამოიხოკავს სახეს და მათთვის თავს<br/>არ გადაიპარსავს.


text:
არავინ გატეხს პურს ჭირისუფლის სანუგეშებლად, არავინ<br/>შეასმევს მათ სანუგეშებელ თასს მამისა და დედის გამო.


text:
რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა,<br/>გავაუქმებ ამ ადგილას თქვენს თვალწინ და თქვენს მოსწრებაში - ხმას შვებისას<br/>და ხმას მხიარულებისას, ხმას სიძისას და ხმას პატარძლისას.


text:
როცა იქნება და გამოუცხადებ ამ ხალხს ყველა ამ სიტყვას და შეგეკითხებიან: რისთვის გვიპირებს უფალი ამ დიდ უბედურებას? რა დანაშაული გვაქვს, რა შევცოდეთ ჩვენს უფალ ღმერთსო?


text:
უპასუხე: იმისთვის, რომ მიმატოვა თქვენმა მამა-პაპამ,<br/>ამბობს უფალი, წაყვნენ უცხო ღმერთებს, ემსახურებოდნენ და თაყვანს სცემდნენ<br/>მათ. მიმატოვეს და ჩემი რჯულიც დაივიწყეს.


text:
თქვენ კი თქვენს მამა-პაპას გადააჭარბეთ ბოროტებაში, აჰყოლიხართ ბოროტ გულისთქმას და ყურს არ მიგდებთ.<br/>


text:
ამიტომაც გაგაგდებთ ამ ქვეყნიდან სხვა ქვეყანაში,<br/>რომელსაც არ იცნობთ და არც თქვენი მამა-პაპა იცნობდა, რათა დღედაღამ<br/>ემსახუროთ იქ უცხო ღმერთებს, რადგან შეუბრალებელი ვიქნები თქვენს მიმართ.


text:
აჰა, დადგება ჟამი, ამბობს უფალი, როცა აღარ იტყვიან:<br/>ვფიცავ უფალს, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა ისრაელიანებიო,


text:
არამედ: ვფიცავ უფალს, რომელმაც გამოიყვანა ისრაელიანები<br/>ჩრდილოეთის ქვეყნიდან და ყველა ქვეყნიდან, სადაც კი განდევნილი ჰყავდა<br/>ისინიო, რადგან დავაბრუნებ მათ თავიანთ მიწაზე, რომელიც მათ მამა-პაპას<br/>მივეცი.


text:
აჰა, გამოვგზავნი უამრავ მეთევზეს, ამბობს უფალი, მათ<br/>დასაჭერად. მერე გამოვგზავნი ურიცხვ მონადირეს, და ჩამორეკავენ მათ ყველა<br/>მთიდან და ყველა გორაკიდან, კლდის ნაპრალებიდან.


text:
რადგან თვალი მიჭირავს ყველა მათ გზაზე, ვერ დამემალებიან<br/>და არც მათი დანაშაული დაიფარება ჩემს თვალთაგან.


text:
ჯერ ორმაგად ვაზღვევინებ მათ მათი დანაშაულისა და<br/>ცოდვების გამო, რომ წარყვნეს ჩემი მიწა. საკერპო გვამებით და სისაძაგლეებით<br/>რომ აავსეს ჩემი სამკვიდრო.


text:
უფალო, ჩემო ძალავ და ძლიერებავ, ჩემო თავშესაფარო<br/>გასაჭირის ჟამს, შენთან მოვლენ ხალხები ქვეყნის კიდეებიდან და იტყვიან:<br/>მხოლოდ სიცრუე დაიმკვიდრა ჩვენმა მამა-პაბამ, მხოლოდ არარაობა, სარგებლობა<br/>რომ არ ჰქონია.


text:
ამიტომ, აჰა, ჭკუას ვასწავლი მათ ამჯერად: დავანახვებ<br/>ჩემს მკლავსა და ძლიერებას, და ეცოდინებათ, რომ უფალია ჩემი სახელი.


text:
რკინის საჭრეთელით არის დაწერილი იუდაელთა ცოდვები და ალმასის წვერით არის ამოკვეთილი მათი გულის ფიცარზე და თქვენს სამსხვერპლოთა რქებზე.<br/>


text:
ამიტომაც ახსოვთ მათ შვილებს თავიანთი სამსხვერპლოები და<br/>აშერები ხემხვივანებთან და მაღალ ბორცვებზე.


text:
ჩემს მთას მინდვრად, შენს დოვლათს და მთელს განძეულობას<br/>დავატაცებინებ, შენს გორაკებს ცოდვის გამო მთელს შენს საზღვრებში.


text:
შენც წაგერთმევა სამკვიდრო, რთშელიც შენთვის მქონდა<br/>მოცემული, და დაგამორჩილებ შენს მტრებს იმ ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობ,<br/>რადგან აღაგზნეთ ჩემი რისხვის ცეცხლი, რომელიც საუკუნოდ იგიზგიზებს.


text:
ასე ამბობს უფალი: დაწყევლილია კაცი, რომელსაც ადამიანის<br/>იმედი აქვს და ხორციელში ეძებს შემწეობას, გულით კი შორდება უფალს.


text:
იქნება იგი მარტოხელა ბუჩქივით უდაბნოში, ვერსაიდან<br/>მოელოდება სიკეთეს, რადგან იცხოვრებს გადახრუკულ ტრამალზე, მარილიან,<br/>უკაცრიელ ქვეყანაში.


text:
იქნება იგი წყლის პირას დარგულ ხესავით, რომელსაც<br/>მდინარესთან აქვს ფესვები გადგმული; არ უყურებს, რომ დადგება ხვატი, მწვანე<br/>ფოთლები ექნება მუდამ, არ უფრთხის გვალვიან წელიწადს და არასოდეს ელევა<br/>ნაყოფი.


text:
მე, უფალი, გულთამხილავი ვარ და ზრახვათა გამომცნობელი, რათა თითოეულს მივაგო თავისი საქციელის მიხედვით, როგორც მისი მოქმედება იმსახურებს.<br/>


text:
მწყერი აზის კვერცხებს, რომლებიც თავად არ დაუდვია.<br/>ასეთია კაცი, რომელიც უსამართლოდ იხვეჭს ქონებას; ცხოვრების შუაძალზე<br/>გამოეცლება ხელიდან და საბოლოოდ ცარიელზე დარჩება.


text:
ისრაელის სასოებავ, უფალო! ყველა შერცხვება, ვინც კი<br/>მიგატოვებს. შენგან განდგომილნი ქვიშაზე დაიწერებიან, რადგან მიატოვეს<br/>ცხოველმყოფელი წყაროსთვალი - უფალი.


text:
არ გაგგქცევივარ მწყემსობისგან; შენ იცი, შავი დღე არ<br/>მსურდა. შენს წინაშეა, რაც გამოდის ჩემი პირიდან.


text:
სირცხვილი ჭამონ ჩემმა მდევრებმა, მე ნუ შევრცხვები! შიში<br/>ჭამონ, მე ნუ შევშინდები! შავი დღე მოუტანე, ლეწე და კვლავ ლეწე ისინი.


text:
ასე მითხრა უფალმა: წადი და დადექი საერთო კარიბჭესთან, რომლითაც შემოდიან და გადიან იუდას მეფეები, და იერუსალიმის ყველა კარიბჭესთან,<br/>


text:
უთხარი მათ: გაიგონეთ უფლის სიტყვა, იუდას მეფეებო, მთელო<br/>იუდავ და იერუსალიმის მკვიდრნო, ამ კარიბჭეებში შემომსვლელნო!


text:
ასე ამბობს უფალი: თავს გაუფრთხილდით, შაბათ დღეს ტვირთს<br/>ნუ აიკიდებთ და იერუსალიმის კარიბჭეებში ნუ შემოიტანთ.


text:
ნუ გამოიტანთ ტვირთს სახლიდან შაბათ დღეს და ნურაფერ<br/>საქმეს ნუ გააკეთებთ. იუქმეთ შაბათი დღე, როგორც თქვენი მამა-პაპისთვის<br/>მქონდა ნაბრძანები,


text:
თუ ახლა კარგად გამიგონებთ, ამბობს უფალი, და არ<br/>შემოიტანთ ამ ქალაქის კარიბჭეებში შაბათ დღეს ტვირთს, იუქმებთ შაბათ დღეს,<br/>არაფერ საქმეს არ გააკეთებთ ამ დღეს,


text:
შემოვლენ ამ ქალაქის კარიბჭეებში მეფეები და მთავრები,<br/>დავითის ტახტზე მსხდომარენი, ეტლებზე და ცხენებზე ამხედრებულნი, როგორც<br/>თვითონ, ისე მათი მთავრები, იუდაელნი და იერუსალიმის მკვიდრნი, და<br/>უკუნისამდე იარსებებს ეს ქალაქი.


text:
მოვლენ იუდას ქალაქებიდან და იერუსალიმის შემოგარენიდან,<br/>ბენიამინის ქვეყნიდან, ბარიდან და მთიდან, და სამხრეთოდან მოიტანენ<br/>აღსავლენს, საკლავს და შესაწირავს, გუნდრუკს და სამადლობელ ძღვენს უფლის<br/>სახლში.


text:
თუ არ გამიგონებთ - არ იუქმებთ შაბათ დღეს და აიკიდებთ<br/>ტვირთს, შემოხვალთ შაბათ დღეს იერუსალიმის კარიბჭეებში, მაშინ ცეცხლს<br/>წავუკიდებ მის კარიბჭეებს და ცეცხლი შეჭამს იერუსალიმის სასახლეებს და არ<br/>ჩაქრება.


text:
როცა გაუფუჭდა ჭურჭელი, რომელსაც აკეთებდა თიხისგან<br/>თავისი ხელით, ხელმეორედ შეუდგა სხვა ჭურჭლის კეთებას, როგორიც მოსწონდა<br/>გასაკეთებლად.


text:
ხომ შემიძლია ისე მოგექცეთ, როგორც ეს მეთუნე იქცევა,<br/>ისრაელის სახლო? ამბობს უფალი: აჰა, როგორც თიხაა მეთუნის ხელში, ისე ხართ<br/>ჩემს ხელში, ისრაელის სახლო!


text:
მაგრამ მოიქცევა ეს ხალხი ბოროტებისგან, რომლის გამოც<br/>ვაშინებდი მას, და მეც გადავთქვამ ბოროტს, რასაც ვუპირებდი.


text:
მაგრამ ბოროტად მოიქცევა ჩემ თვალში, არ გაიგონებს ჩემს ხმას, და მეც გადავთქვამ სიკეთეს, რომელსაც ვპირდებოდი მას.


text:
ახლა ასე გამოუცხადე იუდაელებს და იერუსალიმის მკვიდრთ:<br/>ასე თქვა უფალმა: აჰა, გიმზადებთ ბოროტს, განზრახვა მაქვს თქვენს<br/>წინააღმდეგ. მოიქცეს თითოეული თავის ბოროტი გზიდან და გამოისწოროს ზნე და<br/>საქციელი.


text:
ამბობენ: არამც და არამც! ჩვენ-ჩვენი ზრახვების კვალზე უნდა ვიაროთ და თითოეული ჩვენგანი თავისი ბოროტი გულისთქმის თანახმად უნდა მოიქცესო.<br/>


text:
ამიტომ ამბობს უფალი: აბა, შეეკითხეთ ხალხებს, ვის სმენია<br/>ამგვარი ამბავი? უსაზომო სისაძაგლენი ჩაიდინა ქალწულმა - ისრაელმა.


text:
მაგრამ დამივიწყა ჩემმა ერმა, ამაოებას უკმევენ;<br/>გაიმრუდეს გზა, ძველი სავალი, რომ ევლოთ გაუთელავი გზის ბილიკებით.


text:
რომ უდაბნოდ ექციათ თავიანთი ქვეყანა და მარად<br/>სასტვინებლად, რათა ყოველი ჩამვლელი შეძრწუნებულიყო და თავი გაექნია.


text:
აღმოსავლეთის ქარივით დავფანტავ მათ მათი მტრების წინაშე.<br/>ზურგს ვუჩვენებ მათ, არა სახეს, გასაჭირის ჟამს.


text:
თქვეს: წამო, რამე ვიღონოთ იერემიას წინააღმდეგ; რადგან<br/>არ დაკარგვია რჯული მღვდელს, რჩევის უნარი ბრძენკაცს და სიტყვა<br/>წინასწარმეტყველს. წამო და ენით ვძლიოთ მას, რომ ყურს აღარ ვუგდებდეთ მის<br/>სიტყვებსო.


text:
განა ბოროტით უხდიან სიკეთისთვის? ორმო რომ გამითხარეს<br/>დასაღუპად? გამიხსენე შენს წინაშე მდგარი, მათ სასიკეთოდ რომ ვლაპარაკობდი,<br/>შენი რისხვა რომ ამეცილებინა მათთვის.


text:
ამიტომ შიმშილს გააწყვეტინე მათი შვილები, მახვილზე<br/>წამოაგე, რათა შვილმკვდარნი შეიქნენ და დაქვრივდნენ მათი ცოლები; სიკვდილმა<br/>გაწყვიტოს მათი კაცები, მახვილმა მოსრას მათი ჭაბუკები ომში.


text:
კვნესა ისმოდეს მათი სახლებიდან, როცა ანაზდად ავაზაკებს<br/>მიუსევ, რადგან ორმო გათხარეს ჩემს დასაჭერად და ფეხქვეშ იდუმალ მახეს<br/>მიგებენ.


text:
შენ იცი, უფალო, რომ ყველაფერს ღონობენ ჩემს მოსაკლავად!<br/>ნუ მიუტევებ მათ დანაშაულს და ცოდვებს ნუ წარუხოცავ მათ შენს თვალთაგან.<br/>აყვნენ დამხობილნი შენს წინაშე. შენი რისხვის ჟამს გაუსწორდი მათ!


text:
ასე ამბობს უფალი: წადი, იყიდე მეთუნისგან თიხის დოქი, წაიყვანე ხალხის უხუცესნი და მღვდლების უხუცესნი.<br/>


text:
თქვი: გაიგონეთ უფლის სიტყვა, იუდას მეფენო და<br/>იერუსალიმის მკვიდრნო: ასე თქვა ცაბაოთ უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: აჰა,<br/>მომაქვს ამ ადგილისთვის უბედურება, რომლის გამგონეს ყველას ყურები<br/>აუზრიალდება.


text:
ეს იმის გულისთვის, რომ დამივიწყეს და გააუცხოვეს ეს<br/>ადგილი; უკმევენ აქ უცხო ღმერთებს, რომელთაც არც თვითონ და არც მათი<br/>მამა-პაპანი - იუდას მეფეები იცნობდნენ. აავსეს უბრალოთა სისხლით ეს<br/>ადგილი.


text:
აღმართეს ბაალის საკერპოები, რათა ცეცხლში დაუწვან<br/>თავიანთი შვილები ბაალს აღსავლენ მსხვერპლად, რაც არ მიბრძანებია მათთვის,<br/>არც მითქვამს, ფიქრადაც არ მომსვლია.


text:
ამიტომ, აჰა, ახლოვდება ჟამი, ამბობს უფალი, და აღარ<br/>ერქმევა ამ ადგილს თოფეთი და ბენ-ჰინომის ველი, არამედ სასაკლაო ველი.


text:
ჩავშლი იუდას და იერუსალიმის თათბირს ამ ადგილას, დავცემ<br/>მათ მახვილით მტრების თვალწინ, მათი ხელით, ვინც მოსაკლავად დასდევს მათ.<br/>გადავუყრი მათ გვამებს შესაჭმელად ცის ფრინველებს და ველის მხეცებს.


text:
საფრთხობელად და სასტვენელად ვაქცევ ამ ქალაქს. ყოველი<br/>ჩამვლელი შეძრწუნდება და სტვენას მოჰყვება მისი ჭრილობების შემხედვარე.


text:
საკუთარი ვაჟებისა და ასულების ხორცს შევაჭმევ მათ;<br/>ერთმანეთის ხორცს დაუწყებენ ჭამას ალყაში და გაჭირვებაში, როცა მტრები და<br/>მათი მესისხლენი შეაჭირვებენ მათ.


text:
უთხარი მათ: ასე თქვა ცაბაოთ უფალმა: ასე გავტეხავ ამ<br/>ხალხს და ამ ქალაქს, როგორც ტეხს კაცი მეთუნის ჭურჭელს, რომელიც აღარ<br/>გამრთელდება. თოფეთში დაუწყებენ დამარხვას, დასამარხავი ადგილი რომ აღარ<br/>ექნება.


text:
იერუსალიმის სახლები და იუდას მეფეთა სახლები თოფეთის<br/>ადგილივით გაუწმიდურდება; ასევე ყველა სახლი, რომლის ბანზეც ცის<br/>ვარსკვლავებს უკმევენ და უცხო ღმერთებს უღვრიან საღვრელს.


text:
წამოვიდა იერემია თოფეთიდან, სადაც გაგზავნა იგი უფალმა<br/>საქადაგებლად, და გაჩერდა უფლის სახლის ეზოში და გამოუცხადა მთელს ხალხს:


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, მომაქვს<br/>ამ ქალაქისთვის და მისი დაბებისთვის უბედურება, რაც ნათქვამი მაქვს მათზე,<br/>რადგან გაჯიუტდნენ და არ გაიგონეს ჩემი სიტყვა.


text:
გაიგონა ფაშხურ იმერის ძემ, მღვდელმა, უფლის სახლის ზედამხედველმა და წინამძღვარმა, ეს სიტყვები, იერემია რომ ქადაგებდა,<br/>


text:
და სცემა ფაშხურმა იერემია წინასწარმეტყველს და ჩააგდო<br/>იგი დილეგში, ბენიამინის ზემო კარიბჭესთან რომ იყო, უფლის სახლში.


text:
მაგრამ მეორე დღეს გამოუშვა ფაშხურმა იერემია დილეგიდან<br/>და უთხრა მას იერემიამ: ფაშხურს კი აღარ დაგიძახებს უფალი, არამედ შიშის<br/>ზარს ირგვლივ.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი: აჰა, შიში ზარს დაგცემ შენ და<br/>შენს მეგობრებს, დაეცემიან ისინი მტრების მახვილისგან და შენი თვალით<br/>იხილავ ამას. ბაბილონელთა მეფის ხელში ჩავაგდებ მთელს იუდას, გადაასახლებს<br/>მათ ბაბილონში და მახვილით ამოსწყვეტს.


text:
გავცემ ამ ქალაქის მთელს ქონებას, მთელს მის ჭირნახულს,<br/>მთელს ძვირფასეულობას და იუდას მეფეების მთელს საგანძურს, და ხელში<br/>ჩავუგდებ მათ მტრებს. გაძარცვავენ, დაიტაცებენ და ბაბილონში წაიღებენ.


text:
და შენც, ფაშხურ, ტყვედ წახვალ ბაბილონს-მთელი შენი<br/>სახლითურთ და იქ მოკვდები; იქ დაიმარხებით შენც და ყველა შენი მეგობარი,<br/>რომელთაც ცრუდ უწინასწარმეტყველებდი.


text:
შენ გადამიბირე, უფალო, და მეც დაგყევი; ჩამიჭირე და<br/>დამძალე; ყოველდღე საცინლად მიგდებენ, ყველა მამასხრებს.


text:
როგორც კი ავლაპარაკდები, ჩივილი აღმომხდება<br/>ძარცვა-გლეჯის გამო. ამიტომაც გადამექცა უფლის სიტყვა ყოველდღიურ დაცინვად<br/>და დამცირებად.


text:
ვიფიქრე: დავივიწყებ მას და აღარ ვილაპარაკებ-მეთქი მისი<br/>სახელით, მაგრამ ცეცხლივით ამიგიზგიზდა გულში, ძვლებამდე გამატანა,<br/>ვცდილობდი გამეძლო, მაგრამ ვერ შევძელი.


text:
რადგან მესმის ბრბოსგან ცილისწამება და მუქარა ირგვლივ: დაასმინეთ და ჩვენც დავასმენთ. ჩემი მოზავენი, ჩემს დაღუპვას დადარაჯებულნი, ამბობენ: იქნებ ცთუნებაში ჩავარდეს, მაშინ ვძლევთ მას და შურს ვიძიებთო.<br/>


text:
ჩემთან არის უფალი როგორც ძლიერი მეომარი, ამიტომაც<br/>წაიფორხილებენ ჩემი მდევრები, ვერ გაიმარჯვებენ. დიდად შერცხვებიან, რომ<br/>უგუნურად მოიქცნენ. სამარადისოდ გასტანს სირცხვილი, არდასავიწყებელი.


text:
ცაბაოთ უფალო! სიმართლის გამომკვლეველო, გულთამხილავო! მოვესწრო შენს შურისგებას მათზე, რადგან შენთვისა მაქვს მინდობილი ჩემი სამართალი!


text:
იმ ქალაქებივით დაემართოს ამ კაცს, უფალმა რომ დაამხო<br/>შეუბრალებლად, წივილ-კივილი ესმოდეს დილაობით და ბრძოლის ყიჟინა შუადღისას.


text:
ბარემ საშოშივე მოგეშთე, რომ ჩემს საფლავად ქცეულიყო<br/>დედაჩემი და მისი საშო მარად ორსული დარჩენილიყო.


text:
სიტყვა, რომელიც იყო უფლისგან იერემიას მიმართ ნათქვამი, როცა მეფე ციდკიამ მიუგზავნა მას ფაშხურ მალაქიას ძე და მღვდელი სოფონია მაყასეას ძე და დააბარა სათქმელად:<br/>


text:
შეეკითხე ჩვენზე უფალს, რადგან საბრძოლველად მოგვადგა<br/>ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი. იქნება მოახდინოს ჩვენთვის უფალმა თავისი<br/>სასწაულების მსგავსი რამე, და ისიც დაგვანებებს თავს.


text:
ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, წაგართმევთ<br/>საბრძოლო იარაღს, ხელში რომ გიჭირავთ, რომლითაც ებრძვით ბაბილონის მეფეს და<br/>მოალყე ქალდეველებს გალავანს მიღმა, და დავახვავებ მათ ამ ქალაქის<br/>შუაგულში.


text:
ამის შემდეგ, ამბობს უფალი, ჩავაგდებ ციდკიას, იუდას<br/>მეფეს, და მის მორჩილებს, ხალხს და ყველას, ვინც ამ ქალაქში ჭირს, მახვილს<br/>და შიმშილს გადაურჩა, ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის ხელში, მათი<br/>მტრების ხელში, მის მესისხლეთა ხელში; და იგი მახვილით მოსრავს მათ, არ<br/>შეიწყალებს, არ შეიბრალებს, არ დაინდობს.


text:
ამ ხალხს კი უთხარი: ასე ამბობს-თქო უფალი; აჰა, დამიდევს<br/>თქვენს წინაშე სიცოცხლის გზა და სიკვდილის გზა.


text:
ვინც დარჩება ამ ქალაქში, მახვილით ან შიმშილით ან შავი<br/>ჭირით მოკვდება. ვინც გავა და ჩაბარდება ქალდეველებს, რომელთაც ალყაში<br/>ვყავართ, გადარჩება და ნადავლად ექნება საკუთარი სიცოცხლე.


text:
რადგან საუბედუროდ მივაქციე ჩემი სახე ამ ქალაქისკენ, არა სასიკეთოდ, ამბობს უფალი; ხელში ჩაუვარდება ბაბილონის მეფეს, რომელიც ცეცხლში დაწვავს მას.


text:
დავითის სახლო! ასე ამბობს უფალი, ყოველ დილით განიკითხეთ სამართალი და იხსენით მოძალადის ხელიდან გაძარცული, თორემ ცეცხლივით ავარდკბა ჩემი რისხვა, აბრიალდება და არავინ იქნება ჩამქრობი, თქვენი ავკაცობის გამო.


text:
აჰა, შენზე მოვდივარ, ველის მკვიდრო, ვაკის კლდეო, ამბობს<br/>უფალი, რომ ამბობთ: ვინ დაგვესხმის, ვინ შემოვა ჩვენს სადგომებშიო?


text:
მე დაგსჯით, როგორც იმსახურებთ, ამბობს უფალი, დავანთებ<br/>ცეცხლს მის ტყეში და ყველაფერს შეჭამს იგი თავის გარშემო.


text:
თქვი: გაიგონეთ უფლის სიტყვა, იუდას მეფევ, დავითის<br/>მოსაყდრევ, შენ და შენმა მორჩილებმა, და ხალხმა, ამ კარიბჭეებში<br/>შემომსვლელმა.


text:
ასე ამბობს უფალი: ქმენით სამართალი და სიმართლე, იხსენით<br/>გაძარცული მოძალადის ხელიდან, ნუ დაჩაგრავთ და ნუ გაღლეტთ ხიზანს, ობოლსა<br/>და ქვრივს, ნუ დაღვრით ამ ადგილზე უბრალო სისხლს.


text:
რადგან თუ აასრულებთ ამ სიტყვას, ივლიან ამ სახლის<br/>კარიბჭეებით დავითის მოსაყდრე მეფეები, ეტლზე და ცხენებზე ამხედრებულნი,<br/>თავად იგი და მისი მორჩილნი და მისი ხალხი.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი იუდას მეფის სახლზე: თუმცა<br/>გალაადი ხარ შენ ჩემთვის, ლიბანის მწვერვალი, მაინც უდაბნოდ გაქცევ,<br/>მიტოვებულ ქალაქად.


text:
გაგიმზადებ ამაოხრებლებს - თითოეულს თავისი იარაღით, რომ<br/>გაგიჩეხონ საუკეთესო კედრები და ცეცხლს მისცენ.


text:
ბევრი ხალხები ჩაუვლიან ამ ქალაქს და გამოიკითხავენ<br/>ერთმანეთში: რისთვის მოექცა ასე უფალი ამ დიდებულ ქალაქს?


text:
იტყვიან: იმისთვის, რომ მიატოვეს უფლის, თავიანთი ღვთის<br/>აღთქმა და უცხო ღმერთებს დაუწყეს თაყვანისცემა და მსახაურება.


text:
ნუ სტირით მკვდარს, ნუ მოთქვამთ მასზე, იტირეთ წასული, რადგან არასოდეს დაბრუნდება და ვერ იხილავს მშობელ ქვეყანას.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი შალუმზე, იოშიას ძეზე, იუდას მეფეზე, რომელიც მეფობდა მამამისის, იოშიას, ნაცვლად; ვინც გავიდა ამ ადგილიდან, აღარ დაბრუნდება აქ,<br/>


text:
ვაი იმას, ვინც უსამართლობით იშენებს სახლს და უკანონოდ -<br/>ზემოთვალებს; ვინც მუქთად ამუშავებს თავის ახლობელს და გასამრჯელოს არ<br/>აძლევს!


text:
ვინც ამბობს: ავიშენებ ფართო სახლს და ვრცელ ზემოთვალს,<br/>და გამოჭრის თვისთვის სარკმლებს, კედრით მოაპირკეთებს და წითლად შეღებავს.


text:
იმიტომ ხომ არ მეფობ, რომ კედარზე შეიშალო? მამაშენიც ხომ<br/>ჭამდა და სვამდა, მაგრამ წესსა და სამართალს იცავდა, და სიკეთე იყო<br/>მისთვის.


text:
დაჩაგრულისა და უპოვარის სამართალს განიკითხავდა, და<br/>სიკეთე იყო. განა ეს არ არის ჩემი ცოდნა? ამბობს უფალი.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი იეჰოაკიმ იოშიას ძეზე, იუდას<br/>მეფეზე: არ იგლოვებენ მას: ვაი, ჩემო ძმაო, და ვაი, ჩემო დაო! არ იგლოვებენ<br/>მას: ვაი, ხელმწიფევ, და ვაი, მისო დიდებულებავ!


text:
ადი ლიბანზე და მორთე კივილი, ბაშანზე აუწიე ხმას და<br/>იკივლე ყაბარიმის მთებიდან, რადგან გაცამტვერდნენ შენი მოყვარულნი!


text:
გელაპარაკებოდი, როცა უზრუნველად იყავი, მპასუხობდი: არ მესმისო. ასეთი იყო შენი საქციელი სიყრმითგანვე, არ გესმოდა ჩემი სიტყვა.<br/>


text:
ყველა შენს მწყემსს ქარი გარეკავს, და შენი მოყვარულნი<br/>ტყვეობაში წავლენ. მაშინ შერცხვები და გაწბილდები ყველა შენი უკეთურების<br/>გამო.


text:
დამჯდარხარ ლიბანში, დაბუდრებულხარ კედართა შორის! როგორ<br/>გასაწყლდები, როცა ტკივილები შეგიპყრობს მშობიარე ქალივით.


text:
თავს ვფიცავ, ამბობს უფალი, ჩემი მარჯვენა ხელის ბეჭედიც<br/>რომ იყო შენ, ქონიაჰუ იეჰოაკიმის ძევ, იუდას მეფევ, წაგაძრობდი აქედან


text:
და მიგცემდი ხელში შენს მესისხლეს და შენს შემაშინებლებს<br/>- ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს და ქალდეველებს.


text:
ნუთუ უღირსი ქმნილებაა, ნუთუ გადასაგდებია ეს კაცი<br/>ქონიაჰუ, როგორც უსარგებლო რამ ნივთი? რისთვის არიან გაგდებულნი ის და მისი<br/>თესლი და გადაყრილნი ისეთ ქვეყანაში, რომელიც არ იცოდნენ?


text:
ასე ამბობს უფალი: ჩაწერეთ ეს კაცი როგორც უმემკვიდრო,<br/>რომელმაც ვერ გაიხარა თავის დღეში; რადგან ვერ გაიხარებს მისი თესლიდან<br/>დავითის მოსაყდრე და იუდას განმგებელი.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი, მწყემსებზე,<br/>რომლებიც მწყესავენ ჩემს ერს: თქვენ გაფანტეთ ჩემი ცხვარი, თქვენ გარეკეთ<br/>იგი და ყური არ უგდეთ. აჰა, მე ვუგდებ ყურს თქვენს ბოროტ საქციელს, ამბობს<br/>უფალი.


text:
მე თავად მოვუყრი თავს ჩემს ცხვარს ყველა ქვეყნიდან,<br/>სადაც გავყარე ისინი. დავაბრუნებ მათ თავიანთ საძოვარზე, ინაყოფიერებენ და<br/>იმრავლებენ.


text:
დავუყენებ მწყემსებს და ისინი დამწყესავენ მათ, აღარ<br/>შეშინდებიან, არ დაფრთხებიან, არ დაიკარგებიან, ამბობს უფალი.


text:
აჰა, დადგება ჟამი, ამბობს უფალი, და აღვუდგენ დავითს<br/>მართალ მორჩს; მეფედ იმეფებს და ბრძნულად მოიქცევა; გააჩენს სამართალს და<br/>სიმართლეს ქვეყანაში.


text:
მის დროს თავს დაიხსნის იუდა და იმედიანად იცხოვრებს<br/>ისრაელი; ეს იქნება მისი სახელი, რომელსაც დაარქმევენ: უფალია ჩვენი<br/>სიმართლე.


text:
ამიტომ, აჰა, დადგება ჟამი, ამბობს უფალი, და აღარ<br/>იტყვიან: ვფიცავ უფალს, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანაო<br/>ისრაელიანები,


text:
არამედ: ვფიცავ უფალს, რომელმაც გამოიყვანა და რომელმაც<br/>მოიყვანა ისრაელის სახლის თესლი ჩრდილოეთის ქვეყნიდან და ყველა ქვეყნიდან,<br/>სადაც გავყარე ისინი. და იცხოვრებენ თავიანთ მიწებზე.


text:
წინასწარმეტყველთა გამო მისკდება გული მკერდში და მტეხს<br/>ძვლები; მთვრალი კაცივით ვარ, ღვინო რომ მორევია, უფლის გულისთვის, მისი<br/>წმიდა სიტყვებისთვის.


text:
რადგან გარყვნილი ხალხით გაივსო ქვეყანა; რადგან წყევლისაგან მოთქვამს მიწა, გადახმა უდაბნოს საძოვრები. ბოროტია მათი ზრახვები, მათი ძლიერება უკეთურებაა.


text:
რადგან გაირყვნენ წინასწარმეტყველნიც და მღვდლებიც; ჩემს სახლშიც კი ვპოულობ მათ ნაავკაცარს, ამბობს უფალი.<br/>


text:
ამიტომაც მოლიპული იქნება მათი გზები სიბნელეში, წაიფორხილებენ და დაეცემიან; რადგან უბედურებას მოვუტან მათ განკითხვის წელს, ამბობს უფალი.


text:
სამარიის წინასწარმეტყველთა შორისაც დავინახე სისაძაგლე:<br/>ბაალის სახელით ქადაგებდნენ და აცთუნებდნენ ჩემს ერს - ისრაელს.


text:
იერუსალიმის წინასწარმეტყველთა შორისაც ვხედავ სიბილწეს:<br/>გარყვნილებას მისდევენ და ცრუობენ, უკეთურთა მხარი უჭირავთ, რომ არცერთი<br/>მათგანი არ მოიქცეს თავის უკეთურობისგან. სოდომივით გახდნენ ჩემთვის<br/>ყველანი და გომორასავით - მისი მცხოვრებნი.


text:
ამიტომ ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი წინასწარმეტყველებაზე:<br/>აჰა, შევაჭმევ მათ აბზინდას და შევასმევ მწარე წყალს, რადგან იერუსალიმის<br/>წირსწარმეტყველთაგან მოდის ცთუნება მთელს ქვეყანაში.


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, არ შეისმინოთ წინასწარმეტყველთა<br/>სიტყვები, რასაც გიწინასწარმეტყველებენ, გაცთუნებენ ისინი, მოგონილ ხილვებს<br/>გიქადაგებენ, არა უფლისმიერს.


text:
ეუბნებიან ჩემს მაგინებლებს: უფალმა თქვა, მშვიდობა<br/>გექნებათო. და ყველას, ვინც თავის გულისთქმას აჰყოლია, ეუბნებიან:<br/>უბედურება არ დაგემართებათო.


text:
რადგან ვინ იდგა უფლის საბჭოში, ვინ ხედავდა და ისმენდა<br/>მის სიტყვას? ვინ უგდებდა ყურს მის სიტყვას და ესმოდა?


text:
არ გაბრუნდება უფლის რისხვა, ვიდრეარ შეასრულებს, ვიდრე<br/>არ მიაღწევს განზრახულს. უკანასკნელ დღეებში მიხვდებით ცხადად.


text:
მე არ გამომიგზავნია წინასწარმეტყველნი, თავად გამოიქცნენ; არაფერი მითქვამს მათთვის, თავისით წინასწარმეტყველებენ.<br/>


text:
ჩემს საბჭოში რომ მდგარიყვნენ, ჩემს ერს გამოუცხადებდნენ<br/>ჩემს სიტყვებს და მოაქცევდნენ მათ ბოროტი გზიდან და ავკაცობიდან.


text:
სამალავშიც რომ დაიმალოს კაცი, ვერ დავინახავ? ამბობს<br/>უფალი. განა მე არ ვავსებ ცასა და მიწას? ამბობს უფალი.


text:
გავიგონე, რაც თქვეს წინასწარმეტყველებმა, სიცრუეს რომ<br/>ქადაგებენ ჩემი სახელით: მესიზმრა, მესიზმრაო!


text:
როდემდის უნდა იყოს ასე წინასწარმეტყველთა გული, სიცრუეს<br/>რომ ქადაგებენ, საკუთარი ცბიერი გულის წინასწარმეტყველნი რომ არიან?


text:
ცდილობენ დაავიწყონ ჩემს ერს ჩემი სახელი თავიანთი<br/>ზმანებით, რომელთაც ერთმანეთს უყვებიან, როგორც მათმა მამა-პაპამ დაივიწყა<br/>ჩემი სახელი ბაალის გამო.


text:
წინასწარმეტყველმა, ვისაც სიზმარი აქვს, იამბოს სიზმარი;<br/>ვისაც ჩემი სიტყვა აქვს, რწმენით ილაპარაკოს ჩემი სიტყვა. სად ბზე და სად<br/>ხორბალი? ამბობს უფალი.


text:
აჰა, თავს ვესხმი წინასწარმეტყველებს, ამბობს უფალი, თავსას რომ ლაპარაკობენ და ამბობენ, უფლის ნათქვამიაო.<br/>


text:
აჰა, თავს ვესხმი წინასწარმეტყველებს, ცრუ სიზმრებს რომ<br/>ხედავენ, ამბობს უფალი. ყვებიან მათ და აცთუნებენ ჩემს ერს თავიანთი<br/>ტყუილებით და ტრაბახით. მე კი არ გამომიგზავნია ისინი, არც არაფერი<br/>მიბრძანებია მათთვის, არც არაფერში არგიან ამ ხალხს, ამბობს უფალი.


text:
თუ შეგეკითხება ეს ხალხი ან წინასწარმეტყველთ, ან<br/>მღვდელი, რა არისო უფლის განაჩენი? უთხარი მათ, რა განაჩენია. მე<br/>მიგატოვებთ თქვენ, ამბობს უფალი.


text:
ხოლო უფლის განაჩენი მეტად აღარ ახსენოთ, რადგან განაჩენი<br/>იქნება ამ კაცისთვის მისი სიტყვა, რადგან თქვენ ასხვაფერებთ ცოცხალი<br/>ღმერთის, ცაბაოთ უფლის, ჩვენი ღმერთის სიტყვებს.


text:
თუ იტყვით, უფლის განაჩენიაო, ასე ამბობს უფალი: იმის<br/>გამო, რომ ამბობთ ამ გამოთქმას - უფლის განაჩენიაო, მე კი შემოგითვალეთ, ნუ<br/>ამბობთ-მეთქი, უფლის განაჩენიაო,


text:
სრულიად დაგივიწყებთ და დაგაგდებთ თქვენ და ამ ქალაქს,<br/>რომელიც თქვენთვის და თქვენი მამა-პაპისთვის მქონდა მოცემული;


text:
დამანახვა უფალმა, აჰა, ლეღვის ორი კალათა დგას უფლის ტაძრის წინ მას შემდეგ, რაც ბაბილონის მეფემ ნაბუქოდონოსორმა გადაასახლა იუდას მეფე იექონია იეჰოიაკიმის ძე, იუდას მთავრები, ხუროები და მჭედლები იერუსალიმიდან და ბაბილონში მიიყვანა.<br/>


text:
ერთ კალათაში ძალიან კარგი ლეღვია, პირველმოწეული; მეორე<br/>კალათაში ძალიან ცუდი ლეღვია; არ იჭმევა, იმდენად ცუდია.


text:
მითხრა უფალმა: რას ხედავ, იერემია? მივუგე: ლეღვს, კარგი<br/>ლეღვი ძალიან კარგია, ცუდი ლეღვი - ძალიან ცუდი, არ იჭმევა, იმდენად ცუდია.


text:
ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ამ კარგი ლეღვებივით<br/>გამოვარჩევ გადასახლებულ იუდაელებს, რომელნიც გავუშვი ამ ადგილიდან<br/>ქალდეველთა ქვეყანაში მათდა სასიკეთოდ.


text:
თვალს მივაპყრობ მათ მათდა სასიკეთოდ და დავაბრუნებ ამ<br/>ქვეყანაში; ავაშენებ, არ გავანადგურებ; დავნერგავ, არ აღმოვფხერი მათ.


text:
ჩავუდგამ მათ გულს, რათა მცნობდნენ, რომ უფალი ვარ. ჩემი<br/>ერი იქნებიან და მე მათი ღმერთი ვიქნები, რადგან მთელი გულით მოიქცევიან<br/>ჩემკენ.


text:
ცუდ ლეღვზე, რომელიც არ იჭმევა სიცუდის გამო, ასე თქვა<br/>უფალმა: ასე მოვექცევი იუდას მეფეს ციდკიას, მის მთავრებს, დანარჩენ<br/>იერუსალიმს, ამ ქვეყანაში რომ დარჩნენ, და ეგვიპტის ქვეყანაში მცხოვრებთ.


text:
და გავხდი მათ საფრთხობელად და საუბედუროდ დედამიწის<br/>ყველა სამეფოში, სასირცხოდ, საარაკოდ, დასაცინად და შესაჩვენებლად ყველა იმ<br/>ადგილზგ, სადაც კი განვდევნი მათ.


text:
მივუვლენ მახვილს, შიმშილს და შავ ჭირს, ვიდრე არ აღვგვი იმ ქვეყნიდან, რომელიც მათთვის და მათი მამა-პაპისთვის მაქვს მიცემული.


text:
სიტყა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ მთელს იუდას ერზე იუდას მეფის იეჰოაკიმ იოშიას ძის მეოთხე წელს (ეს იყო ბაბილონის მეფის, ნაბუქთდთნოსორის, პირველი წელი),<br/>


text:
იუდას მეფის, იოშია ამონის ძის მეცამეტე წლიდან ამ<br/>დღემდე, უკვე ოცდასამი წელია, რაც მეცხადებოდა უფლის სიტყვა. თავდადებით,<br/>განუწყვეტლივ გიქადაგებდით, მაგრამ არ გესმოდათ.


text:
გიგზავნიდათ უფალი თავის მორჩილებს, წანასწარმეტყველებს,<br/>განუწყვეტლივ გიგზავნიდათ, მაგრამ თქვენ გაგონება არ გინდოდათ, ყურს არ<br/>ათხოვებდით მოსასმენად.


text:
რომ გეუბნებოდნენ: მიატოვეთ თითოეულმა თქვენი ბოროტი გზა<br/>და თქვენი ბოროტი საქმეები, იცხოვრეთ იმ მიწაზე, უფალს რომ მოუცია<br/>თქვენთვის და თქვენი მამა-პაპისთვის უკუნითი უკუნისამდეო;


text:
ნუ მისდევთ უცხო ღმერთებს სამსახურებლად და<br/>თაყვანისსაცემად, ნუ გამაჯავრებთ თქვენი ხელის ნამოქმედარით და მეც არაფერს<br/>დაგიშავებთო,


text:
არ გესმოდათ ჩემი, ამბობს უფალი, რომ გაგეჯავრებინათ<br/>თქვენი ხელის ნამოქმედარით თქვენსავე საბოროტოდ.


text:
აჰა, მოვუხმობ ჩრდილოეთის ყველა ტომს, ამბობს უფალი, და<br/>ავამხედრებ ამ ქვეყანაზე, მის მცხოვრებლებზე და ირგვლივ ყველა ხალხზე.<br/>გავწირავ გასაოხრებლად, შემზარავს და სამარცხვინო სანახავს გავხდი,<br/>სამარადისო უდაბნოდ ვაქცევ.


text:
აღვკვეთავ მათგან სიხარულის ხმას და ლხინის ხმას, სიძის ხმას და პატარძლის ხმას, წისქვილის ხმას და ლამპრის ნათელს.


text:
გაოხრდება და გაუკაცურდება მთელი ეს ქვეყანა, ბაბილონის მეფის მორჩილებაში იქნებიან სამოცდაათ წელიწადს ეს ხალხები.<br/>


text:
შესრულდება სამოცდაათი წელი და მე დავსჯი ბაბილონის მეფეს და ამ ხალხს, ამბობს უფალი, ქალდეველთა ქვეყანას მათი დანაშაულის გამო; და სამარადისო უდაბნოდ ვაქცევ მათ.


text:
ავახდენ ამ ქვეყანაზე ყველა სიტყვას, რაც მათზე მითქვამს, ყველაფერს, რაც ამ წიგნშია ჩაწერილი, რაც კი იერემიას უწინასწარმეტყველნია ყველა ამ ხალხზე.


text:
რადგან მათაც დაიმონებენ მრავალრიცხოვანი ხალხები და დიდი მეფეები. მაგრამ მე მივაგებ მათ მათი საქმეებისამებრ და მათი ხელის ნამოქმედარისამებრ.


text:
რადგან ასე მითხრა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: გამომართვი რისხვის ღვინით სავსე ეს თასი და შეასვი ყველა ხალხს, ვისთანაც გაგგზავნი.


text:
იერუსალიმს, იუდას ქალაქებს და მის მეფეებს და მთავრებს, რომ გაეოხრებინა, გაეხადა შემზარავი და სამარცხვიხო სანახავი და შეეჩვენებინა, როგორც დღეს არიან,


text:
მთელს დასავლეთს, ყუცის ქვეყნის ყველა მეფეს, ფილისტიმელთა ქვეყნის ყველა მეფეს, აშკელონს, ღაზას, ყეკრონს და აშდოდის ნატამალს,


text:
ჩრდილოეთის ყველა მეფეს, ერთმანეთის ახლობელს და შორებელს, ყველა ქვეყნის სამეფოს, რაც კი დედამიწის ზურგზე არსებობს. მეფე შეშაქი მათ შემდეგ შესვამს.


text:
უთხარი მათ: ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: სვით დათრობამდე და წამოარწყიეთ, დაწექით და ნუ ადგებით მახვილის დანახვისას, რომელსაც ჩამოვაგდებ თქვენს შორის.


text:
თუ უარს იტყვიან და არ გამოართმევენ თასს შესასმელად, უთხარი მათ: ასე თქვა ცაბაოთ უფალმა: უნდა შესვათ!


text:
რადგან, აჰა, სწორედ ამ ქალაქში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, დავიწყებ განადგურებას. ხომ არ გგონიათ, დაუსჯელნი დარჩეთ? არ დარჩებით დაუსჯელნი, რადგან მახვილს მოვუხმობ ამ ქვეყნის ყველა მკვიდრის წინააღმდეგ, ამბობს ცაბაოთ უფალი.


text:
უქადაგე მათ ეს სიტყვები და უთხარი: ზეგარდამო იგრგვინებს უფალი და თავისი წმიდა სადგომიდან მოიღებს ხმას; მეხივით იგრგვინებს თავის ფარეხზე, ყურძნის მწნეხავივით იყიჟინებს ქვეყნის ყველა მკვიდრზე.


text:
ქვეყნის კიდემდე მიაწევს განგაში, რადგან დავა ექნება უფალს ხალხებთან; ყველა ხორციელის განსჯას აპირებს. ბოროტმოქმედნი მახვილს უნდა მისცეს, ამბობს უფალი.<br/>


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: აჰა, უბედურება მოივლის ხალხებს და დიდი ქარიშხალი ამოვარდება ქვეყნის კიდიდან.


text:
ქვეყნის კიდიდან კიდემდე ეყრებიან იმ დღეს უფლის დახოცილნი. არავინ დაიტირებს, არავინ აკრეფს, არავინ დამარხავს. ნეხვივით ეყრებიან მიწის პირზე.


text:
ვალალებდეთ, მწყემსებო! ჰკიოდეთ, მტვერი დაიყარეთ, ჯოგის პატრონებო, რადგან დადგა თქვენი დაკვლის ჟამი! გაგფანტავთ და ძვირფასი ჭურჭელივით დაიმსხვრევით.


text:
გამოვიდა, როგორც ლომი, თავისი სადგომიდან, რადგან გაუდაბურდა მათი ქვეყანა დამღუპველი მახვილისგან და მისი ცეცხლოვანი რისხვისგან.


text:
ამბობს უფალი: დადექი უფლის სასახლის ეზოში და ამცნე<br/>უფლის სახლში თაყვანისსაცემად იუდას ქალაქებიდან მოსულებს ეს სიტყვები,<br/>რომელიც გამოგიცხადე მათთვის სათქმელად. ერთი სიტყვაც არ დააკლო.


text:
იქნებ გაიგონ და მოიქცნენ თავიანთი ბოროტი გზიდან და მეც<br/>თავს შევიკავებ ბოროტისგან, რასაც მათ ვუპირებდი მათი ბოროტი საქმეების<br/>გამო.


text:
უთხარი მათ: ასე ამბობს უფალი; თუ არ გამიგონებთ და არ<br/>მოიქცევით ჩემი რჯულის თანახმად, როგორც დამიწესებია თქვენთვის,


text:
თუ არ გაუგონებთ ჩემს მორჩილთ - წინასწარმეტყველებს,<br/>რომელთაც გამუდმებით გიგზავნიდით და გიგზავნიდით, მაგრამ არ უგონებდით მათ,


text:
ისევე მოვექცევი ამ სახლს, როგორც სილოამს მოვექეცი:<br/>დედამიწის ყველა ხალხის შესაჩვენებლად გავხდი ამ ქალაქს.


text:
როცა დაასრულა იერემიამ ყველაფრის თქმა, რაც ნაბრძანები<br/>ჰქონდა მისთვის უფალს, რომ ხალხისთვის ეთქვა, შეიპყრეს იგი მღვდლებმა და<br/>წინასწარმეტყველებმა, მთელმა ხალხმა ყვირილით, მოსაკლავი ხარ!


text:
რატომ ქადაგობ უფლის სახელით, რომ ამბობ, სილოამივით<br/>დაინგრევაო ეს სახლი და ეს ქალაქიც გაოხრდება და გაუკაცრიელდებაო? შემოადგა<br/>მთელი ერი იერემიას უფლის სახლში.


text:
გაიგეს ეს ამბავი იუდას მთავრებმა, ავიდნენ სამეფო სახლიდან უფლის სახლში და დასხდნენ უფლის ახალი კარიბჭის შესასვლელთან.


text:
მოახსენეს მღვდლებმა და წინასწარმეტყველებმა მთავრებსა და მთელს ერს: სასიკვდილოა ეს კაცი, რადგან ამ ქალაქის საბოროტოდ ქადაგობს, როგორც თქვენი ყურით გაიგონეთ.


text:
უთხრა იერემიამ ყველა მთავარს და მთელს ერს: უფალმა მომავლინა, რომ ამ ქალაქის წინააღმდეგ მექადაგნა ყველა ეს სიტყვა, რაც გაიგონეთ.


text:
ამიერიდან გამოისწორეთ ზნე და საქციელი და გაიგონეთ უფლის, თქვენ ღვთის ხმა. უფალიც თავს შეიკავებს ბოროტისგან, რასაც გიპირებთ.<br/>


text:
ოღონდ იცოდეთ, თუ მომკლავთ, უბრალო სისხლს დაიდებთ თქვენ, მთელი ქალაქი და მისი მკვიდრნი. რადგან ნამდვილად უფალმა მომავლინა, რომ თქვენს გასაგონად მელაპარაკნა ეს სიტყვები.


text:
უთხრეს მთავრებმა და მთელმა ერმა მღვდლებსა და წინასწარმეტყველთ: არ არის ეს კაცი სასიკვდილო, რადგან უფლის, ჩვენი ღვთის სახელით გველაპარაკება.


text:
მიქა მორეშეთელიც წინასწარმეტყველებდა იუდას მეფის, ხიზკიას დროს და ეუბნებოდა მთელს იუდას: ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ყანად გადაიხნებაო სიონი და ქვის გროვად იქცევაო იერუსალიმი და ტაძრის მთა ტყის ბორცვადო.


text:
განა მოუკლავთ იგი იუდას მეფეს ხიზკიას და მთელს იუდას? ხომ შეეშინდათ უფლისა და დაუწყეს ვედრება უფალს, და უფალმაც ხომ თავი შეიკავა ბოროტისგან, რასაც უპირებდა მათ. ჩვენ კი დიდ ბოროტებას ჩავდივართ ჩვენივე თავისთვის.


text:
ერთი ვინმეც წინასწარმეტყველებდა უფლის სახელით - ურია შემაყიას ძე, კირიათ-იეყარიმიდან. წინასწარმეტყველებდა ამ ქალაქისა და ამ ქვეყნის წინააღმდეგ სწორედ იერემიას სიტყვებით.


text:
როცა გაიგეს მისი ნათქვამი მეფე იეჰოაკიმმა, მისმა მოყმეებმა და მთავრებმა, მოსაკლავად დაუწყო ძებნა მეფემ. გაიგო ურიამ, შეშინდა და ეგვიპტეში გაიქცა.


text:
გამოიყვანეს ურია ეგვიპტიდან და მიჰგვარეს მეფე იეჰოაკიმს, რომელმაც მახვილს მისცა იგი და მისი გვამი მდაბიორთა სასაფლაოზე გადააგდებინა.


text:
იუდას მეფის, იეჰოაკიმ (ციდკია) იოშიას ძის მეფობის დასაწყისში იყო ეს სიტყვა იერემიას მიმართ უფლისაგან ნათქვამი:<br/>


text:
შეუთვალე ედომის მეფეს, მოაბის მეფეს, ყამონელთა მეფეს,<br/>ტვიროსის მეფეს და ციდონის მეფეს მოციქულთა პირით, რომელნიც იერუსალიმში<br/>მოვიდნენ ციდკიასთან, იუდას მეფესთან.


text:
დაავალე მათ, ეს უთხრან თავ-თავის ბატონებს, ასე<br/>ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი, ასე უთხარით თქვენს ბატონებს:


text:
მე შევქმენი მიწა, ადამიანი და ბირუტყვი მიწის პირზე ჩემი<br/>დიდი ძალითა და მოღერებული მკლავით, და მას ჩავაბარე, ვინც წრფელად მიჩნდა<br/>ჩემს თვალში.


text:
ამიერიდან მთელი ეს ქვეყნები ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის<br/>მეფეს, ჩემს მორჩილს, უნდა ჩავაბარო ხელში; ველის მხეცებიც მისთვის<br/>ჩამიბარებია, რათა ემორჩილებოდნენ მას.


text:
ყველა ხალხი დაემორჩილება მას, მის შვილს და მის<br/>შვილთაშვილს, ვიდრე არ დაუდგება ჟამი მის ქვეყანასაც, როცა დაიმორჩილებენ<br/>მრავალრიცხოვანი ხალხები და დიდი მეფეები.


text:
თუ იქნა ისეთი ხალხი და სამეფო, რომლებიც არ<br/>დაემორჩილებიან მას, ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, და ქედს არ მოიხრიან<br/>ბაბილონის მეფის უღლის ქვეშ; მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით დავსჯი ამ<br/>ხალხს, ამბობს უფალი, ვიდრე მისი ხელით საბოლოოდ არ გავანადგურებ.


text:
თქვენ კი, ნუ დაუჯერებთ ნურც თქვენს წინასწარმეტყველებს,<br/>ნურც თქვენს მისნებს, ნურც თქვენს სიზმრებს, ნურც თქვენს მკითხავებს და<br/>ნურც თქვენს ჯადოქრებს, რომლებიც გეუბნებიან: ნუ დაემორჩილებით ბაბილონის<br/>მეფესო.


text:
რადგან მხოლოდ სიცრუეს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი, რათა მოშორდეთ თქვენს მიწას, რომ მე განგდევნოთ და დაიღუპოთ.


text:
ხოლო ხალხს, რომელიც მოიხრის ქედს ბაბილონის მეფის უღლის ქვეშ და დაემორჩილება, დავტოვებ თავის მიწაზე, ამბობს უფალი; დაამუშავებენ მას და იცხოვრებენ იქ.


text:
ციდკიას, იუდას მეფეს, ვუთხარი იგივე სიტყვები, რომ მოიხარეთ-მეთქი ქედი ბაბილონის მეფის უღლის ქვეშ, დაემორჩილეთ მას და მის ხალხს, და ცოცხალი გადარჩებით-მეთქი.<br/>


text:
რისთვის უნდა დაიხოცოთ შენ და შენი ერი მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით, როგორც დაემუქრა უფალი იმ ხალხს, რომელიც არ დაემორჩილება ბაბილონის მეფეს.


text:
ნუ დაიჯერებთ წინასწარმეტყველთა სიტყვებს, რომ გეუბნებიან: არ დაემორჩილოთო ბაბილონის მეფეს. რადგან სიცრუეს გიწინასწარმეტყველებენ.


text:
რადგან მე არ მომივლენია ისინი, ამბობს უფალი; ცრუდ წინასწარმეტყველებენ ჩემი სახელით, რათა განგდევნოთ და დაიღუპოთ თქვენს წინასწარმეტყველებთან ერთად.


text:
მღვდლებსა და მთელს ამ ერს ველაპარაკე და ვუთხარი: ასე ამბობს-მეთქი უფალი: ნუ დაიჯერებთ თქვენს წინასწარმეტყველთა სიტყვებს, რომ გიქადაგებენ: აჰა, სადაც არის დაბრუნდება ბაბილონიდან უფლის სახლის ჭურჭელიო. რადგან სიცრუეს გიწინასწარმეტყველებენ.


text:
თუ წინასწარმეტყველნი არიან ისინი და თუ უფლის სიტყვა აქვთ მათ, შეევედრონ ცაბაოთ უფალს, რომ უფლის სახლში, იუდას მეფის სახლში და იერუსალიმში დარჩენილი ჭურჭელი არ წავიდეს ბაბილონს.


text:
რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი სვეტებზე, სპილენძის ავაზანზე, კვარცხლბეკებზე და ამ ქალაქში დარჩენილ სხვა ჭურჭელზე,


text:
რომლებიც არ წაუღია ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, როცა იერუსალიმიდან ბაბილონში გადაასახლა იუდას მეფე იექონია, იეჰოაკიმის ძე, იუდასა და იერუსალიმის წარჩინებულებთან ერთად.


text:
რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი, უფლის სახლში, იუდას მეფის სახლში და იერუსალიმში დარჩენილ ჭურჭლებზე:


text:
ბაბილონს იქნება წაღებული და იქ დარჩება, ვიდრე არ მოვხედავ მათ, ამბობს უფალი, და არ გამოვატანინებ და არ დავაბრუნებინებ ამ ადგილზე.


text:
იმავე წელს, იუდას მეფის ციდკიას მეფობის დასაწყისში, მეოთხე წლის მეხუთე თვეს ხანანია ყაზურის ძემ, გაბაონელმა წინასწარმეტყველმა მითხრა უფლის სახლში მღვდლებისა და მთელი ხალხის თვალწინ:<br/>


text:
ორ წელიწადში დავაბრუნებ ამ ადგილზე უფლის სახლის მთელს<br/>ჭურჭელს, რომელიც წაღებული აქვს ამ ადგილიდან ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის<br/>მეფეს, ბაბილონში.


text:
იუდას მეფეს, იეჰქონია იეჰოაკიმის ძეს და მთელს<br/>გადასახლებულ იუდაელობას, რომელნიც ბაბილონში მივიდნენ, დავაბრუნებ ამ<br/>ადგილას, ამბობს უფალი, რადგან დავლეწავ ბაბილონის მეფის უღელს.


text:
უთხრა იერემია წინასწარმეტყველმა ხანანია<br/>წინასწარმეტყველს მღვდლებისა და უფლის სახლში მდგარი მთელი ხალხის თვალწინ.


text:
თქვა იერემია წინასწარმეტყველმა: ამენ! ასე ქმნას უფალმა!<br/>აღასრულოს უფალმა შენი ნათქვამი, რაც იწინასწარმეტყველე უფლის სახლის<br/>ჭურჭლისა და გადასახლებულთა დაბრუნებაზე ბაბილონიდან ამ ადგილას.


text:
წინასწარმეტყველნი, რომელნიც ჩემამდე და შენამდე იყვნენ<br/>დასაბამიდან, ომს, უბედურებას და შავ ჭირს უწინასწარმეტყველებდნენ ბევრ<br/>ქვეყანას და დიდ სახელმწიფოებს;


text:
წინასწარმეტყველს, რომელიც მშვიდობას წინასმეტყველებდა,<br/>მხოლოდ მისი წინასწარმეტყველების სიტყგის ახდენის შემდეგ სცნობდნენ<br/>წინასწარმეტყველად და ჭეშმარიტად უფლის მოციქულად.


text:
თქვა ხანანიამ მთელი ხალხის თვალწინ: ასე ამბობს უფალი: ამნაირად დავლეწავ ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის, უღელს ორ წელიწადში ყველა ხალხის ქედზე. და წავიდა იერემია წინასწარმეტყველი თავის გზაზე.<br/>


text:
იყო უფლის სიტყვა იერემიას მიმართ მას შემდეგ, რაც დალეწა ხანანია წინასწარმეტყველმა უღელი იერემია წინასწარმეტყველის ქედზე:


text:
წადი და უთხარი ხანანიას, ასე ამბობს-თქო უფალი, ხომ დალეწე ხის უღელი, ახლა რკინის უღელი გაიკეთე მის ნაცვლად.


text:
რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: რკინის უღელს დავადგამ ქედზე ამ ხალხებს, რათა დაემორჩილონ ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, და დაემორჩილებიან კიდეც; ველის მხეცებსაც მას ჩავაბარებ.


text:
უთხრა იერემია წინასწარმეტყველმა ხანანია წინასწარმეტყველს: მისმინე, ხანანია. უფალს არ მოუვლენიხარ და ტყუილად აიმედებ ამ ხალხს.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი: აჰა, წარგავლენ მიწის პირიდან. წელს მოკვდები, რადგან უფლისგან განდგომას ქადაგებ.


text:
ეს არის სიტყვები წერილისა, რომელიც იერუსალიმიდან გაუგზავნა იერემია წინასწარმეტყველმა გადასახლებაში მყოფი უხუცესიაბის დანარჩომს, მღვდლებს, წინასწარმეტყველებს და ყველას, ვინც ნაბუქოდონოსორმა გადაასახლა იერუსალიმიდან ბაბილონში.<br/>


text:
(ეს მას მერე მოხდა, რაც მეფე იექონია, დედოფალი,<br/>კარისკაცები, იუდასა და იერუსალიმის მთავრები, ხუროები და მჭედლები<br/>წავიდნენ იერუსალიმიდან);


text:
გაუგზავნა ელყასა შაფანის ძის და გემარია ხილკიას ძის<br/>ხელით, რომლებიც მიავლინა იუდას მეფემ ციდკიამ ნაბუქოდონოსორთან, ბაბილონის მეფესთან, ბაბილონში.


text:
ასე ეუბნება ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი, ყველა<br/>გადასახლებულს, ვინც იერუსალიმიდან ბაბილონში გადავასახლე:


text:
ითხოვეთ ცოლები და გააჩინეთ ვაჟები და ასულები; უთხოვეთ<br/>ცოლები ვაჟიშვილებს და გაათხოვეთ ასულები; გააჩინონ შვილები ვაჟებმაც და<br/>ასულებმაც. გამრავლდით მანდ და არ შემცირდეთ!


text:
იზრუნეთ იმ ქალაქის კეთილდღეობისთვის, სადაც<br/>გადაგასახლეთ, უფალს შეავედრეთ იგი, რადგან მისი კეთილდღეობით თქვენც<br/>კეთილდღეობაში იქნებით.


text:
რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: არ<br/>შეგაცდინონ თქვენს შორის მყოფმა წინასწარმეტყველებმა ან თქვენმა მისნებმა,<br/>არ დაუჯეროთ თქვენს სიზმრებს, რომლებიც გესიზმრებათ;


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი: როგორც კი შეუსრულდება ბაბილონს სამოცდაათი წელი, მოგხედავთ და აგისრულებთ ჩემს სასიკეთო სიტყვას, ამ ადგილზე დაგაბრუნებთ-მეთქი.


text:
რადგან მე ვიცი ჩემი განზრახვები, რაც თქვენთვის განმიზრახავს, ამბობს უფალი, საკეთილდღეო განზრახვები და არა საზიანო, რათა მოგცეთ მომავალი და იმედი.


text:
მოვიძებნები თქვენთვის, ამბობს უფალი. დაგიბრუნებთ წარტაცებულს, შემოგკრებთ ყველა ხალხისგან და ყველა ადგილიდან, სადაც კი გაგდებული მყავხართ, ამბობს უფალი; დაგაბრუნებთ იმ ადგილას, საიდანაც გადაგასახლეთ.


text:
ასე ამბობს უფალი მეფეზე, დავითის მოსაყდრეზე, და მთელს ერზე, ამ ქალაქის მკვიდრზე, თქვენს ძმებზე, რომელნიც არ წამოსულან თქვენთან ერთად გადასახლებაში;


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: აჰა, მოვუვლენ მათ მახვილს, შიმშილს და შავ ჭირს, გავხდი მათ დამპალი ლეღვივით, საჭმელად რომ არ ვარგა;


text:
მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით დავუწყებ დევნას, გავხდი საფრთხობელად ყველა სამეფოსთვის დედამიწის ზურგზე, შესაჩვენებლად, შესაზარად, სამასხროდ და სასირცხოდ ყველა ხალხში, სადაც გაგდებული მეყოლებიან.


text:
იმის სანაცვლოდ, რომ არ ესმოდათ ჩემი სიტყვა, ამბობს უფალი, გიგზავნიდით ჩემს მორჩილთ, წინასწარმეტყველებს, გამუდმებით გიგზავნიდით და არ უსმენდით, ამბობს უფალი.


text:
თქვენ მაინც გაიგონეთ უფლის სიტყვა, გადასახლებულნო, რომლებიც იერუსალიმიდან ბაბილონში მყავხართ გაგზავნილი.


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ისრაელის ღმერთი, ახაბ კოლაიას ძეზე, და ციდკია მაყასიას ძეზე, რომლებიც სიცრუეს გიქადაგებენ ჩემი სახელით. აჰა, ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის, ხელში ჩავაგდებ მათ და ის დახოცავს მათ თქვენს თვალწინ.


text:
წყევლის იგავად შეიქნებიან ისინი ბაბილონში გადასახლებული იუდაელებისთვის, რომლებიც იტყვიან: გაგხადოს უფალმა ციდკიასავით და ახაბივით, რომლებიც ცეცხლში შეწვა ბაბილონის მეფემ


text:
იმის გულისთვის, რომ სისაძაგლე ჩაიდინეს ისრაელში, რყვნიდნენ მეზობლის ცოლებს და სიცრუეს ქადაგებდნენ ჩემი სახელით, რაც არ დამივალებია მათთვის. მე ვიცი და მოწმე ვარ, ამბობს უფალი.<br/>


text:
ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: რაკი შენი სახელით წერილები დაუგზავნე იერუსალიმში მყოფ ხალხს, და მღვდელ სოფონიას, მაყასიას ძეს, და ყველა მღვდელს, რომ


text:
უფალმა დაგადგინა მღვდლად იეჰოიადაყ მღვდლის ნაცვლად, რათა ყური გეგდო უფლის სახლში ყოველ ბნედიანისთვის, წინასწარმეტყველად რომ მოაქვს თავი, ხუნდებში ჩაგესვა და დილეგში ჩაგეგდო,


text:
რადგან ჩვენც გვითვლიდა ბაბილონში, ხანგრძლივიაო ეს ამბავი! აშენეთ სახლები და დასახლდით, გააშენეთ ბაღები და ჭამეთ მათი ნაყოფიო.


text:
შეუთვალე გადასახლებულებს: ასე ამბობს-თქო უფალი შემაყია ნეხელამელზე: რაკი გიქადაგებთ შემაყია, რომელიც მე არ მომივლენია, და ტყუილად გაიმედებთ,


text:
ამიტომ, ასე ამბობს უფალი: აჰა, დავსჯი შემაყია ნეხელამელს და მის მოდგმას; კაციშვილი არ დარჩება მისგან ამ ერში, ვერ იხილავს სიკეთეს, რასაც ჩემს ერს გაუკეთებ, ამბობს უფალი, რადგან უფლისაგან განდგომას ქადაგებდა.


text:
რადგან, აჰა, დგება ჟამი, ამბობს უფალი, როცა დავაბრუნებ<br/>ჩემი ერისგან - ისრაელისგან და იუდასგან წარტაცებულს, ამბობს უფალი;<br/>დავაბრუნებ მათ იმ ქვეყანაში, რომელიც მივეცი მათ მამა-პაპას, და<br/>დაიმკვიდრებენ მას.


text:
იკითხეთ, მიიხედ-მოიხედეთ, თუ შობს მამაკაცი? რატომღა<br/>ვხედავ, რომ წელზე უჭირავს ხელები ყოველ ვაჟკაცს მშობიარე ქალივით და<br/>ყველას მწვანე ფერი დასდებია სახეზე?


text:
ვაი, რა დიდია ეს დღე! არ ყოფილა მისი მსგავსი. გასაჭირის<br/>ჟამია იგი იაკობისთვის და მისგანვეა მისი ხსნა.


text:
იმ დღეს იქნება, ამბობს ცაბაოთ უფალი, რომ დავლეწავ მის<br/>უღელს შენს ქედზე და დავწყვეტ შენს საკვრელებს. ვეღარ დაიმორჩილებს მას<br/>უცხო ხალხი.


text:
შენ ნუ გეშინია, ჩემო მორჩილო იაკობ, ამბობს უფალი; ნუ ფრთხი, ისრაელ, რადგან აჰა, დავიხსნი შენ თავს შორეთიდან და შენს მოდგმას მისი ტყვეობის ქვეყნიდან. დაბრუნდება იაკობი, იცხოვრებს მშვიდად და მყუდროდ, და აღარ იქნება დამაფრთხობელი.


text:
რადგან შენთანა ვარ, ამბობს უფალი, რომ გიხსნა; რადგან ბოლოს მოვუღებ ყველა ხალხს, რომელთა შორისაც მყავხარ გაფანტული; შენ კი არ მოგიღებ ბოლოს; ოღონდ დაგსჯი სამართლიანად, დაუსჯელს არ დაგტოვებ.


text:
ყველა მეგობარმა დაგივიწყა და არ კითხულთბენ შენს ამბავს, რადგან მტერივით მყავხარ ნაგვემი და სასტიკად დასჯილი დიდი დანაშაულის გამო; გაგიმრავლდა ცოდვები.<br/>


text:
რატომ გაკვნესებს შენი ჭრილობა, უკურნებელი სატკივარი? შენი დიდი დანაშაულის გამო, ცოდვები რომ გაგიმრავლდა, გიყავი ეს ყველაფერი.


text:
და მაინც შეიჭმებიან შენი შემჭმელები, შენი მტრები, ტყვეობაში წავლენ ყველანი. აოხრდებიან შენი ამაოხრებლები, გავაძარცვინებ შენს მძარცველებს.


text:
ჭრილობებს შეგიხორცებ და განგიკურნავ სატკივარს, ამბობს უფალი; რადგან მოკვეთილი გიწოდეს. ეს არის სიონი, რიმლის ამბავსაც არ კითხულთბენ.


text:
ასე ამბობს უფალი: აჰა, დავაბრუნებ იაკობის კარვებისგან წარტაცებულს და შევიწყალებ მის დაბებს; აშენდება ქალაქი თავის მიწაყრილზე და სასახლე თავის ადგილზე დაფუძნდება.


text:
გამოვა მათგან სამადლობელი და ხმა სიცილისა; გავამრავლებ მათ და აღარ შემცირდებიან; განვადიდებ და არ დამცირდებიან.


text:
იქნებიან მისი შვილები ძველებურად და მისი კრებული მტიცედ იდგება ჩემს წინაშე; და დავსჯი მის დამთრგუნველებს.


text:
მისგანვე იქნება მისი მთავარი და მისივე წიაღიდან გამოვა მისი განმგებელი. მოგიახლოებ მას და ისიც ახლოს მოვა; რადგან ვინ გაბედავს ჩემთან მოსვლას? ამბობს უფალი.


text:
არ განელდება უფლის ცეცხლოვანი რისხვა, ვიდრე არ აღასრულებს, არ აახდენს განზრახულს. უკანასკნელ დღეებში მიხვდებით ამას.


text:
ასე ამბობს უფალი: უდაბნოში ჰპოვა მადლი მახვილს გადარჩენილმა ხალხმა; წავალ, შვება რომ მიავუგანო მას, ისრაელს.<br/>


text:
კვლავ აგაშენებ და აშენებული იქნები, ისრაელის ქალწულო.<br/>კვლავ შეამკობ შენს დაირებს და მხიარულად იროკებ.


text:
რადგან დადგება დღე და გამოაცხადებენ ებგურები ეფრემის<br/>მთაზე: ადექით, ავიდეთ სიონზე უფალთან, ჩვენს ღმერთთან.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი: უზეიმეთ სიხარული იაკობს,<br/>იყიჟინეთ ხალხთა შორის უპირველესისთვის, გამოაცხადეთ, ადიდეთ და იძახეთ:<br/>შენ იხსენი, უფალო, შენი ერი, ისრაელის ნატამალი!


text:
აჰა, წამოვიყვან მათ ჩრდილო ქვეყნიდან და თავს მოვუყრი<br/>ქვეყნას კიდეებიდან; მათთან იქნებიან ბრმა და კოჭლი, ფეხმძიმე და მშობიარე,<br/>დიდი კრებული დაბრუნდება აქეთ.


text:
ტირილით წამოვლენ და მეც ნუგეშისცემით წამოვუძღვები;<br/>წყლის პირებზე ვატარებ სწორი გზებით, არ წაიფორხილებენ, რადგან ისრაელის<br/>მამა ვარ მე და ეფრემი ჩემი პირმშოა.


text:
ისმინეთ, უფლის სიტყვა, ხალხებო! გამოუცხადეთ შორეულ<br/>კუნძულებს და უთხარით: ვინც გაფანტა ისრაელი, იგივე შეკრებს, მწყემსივით<br/>დაიფარავს თავის ფარას.


text:
მოვლენ და ზეიმს გამართავენ სიონის მაღლობზე; გაეშურებიან უფლის დოვლათისკენ - ხორბლისკენ, ღვინისკეხ, ზეთისკენ და ცხვარ-ძროხისკენ. თავად მორწყულ ბაღს დაემსგავსებიან და არ დაჭკნებინ არასოდეს.<br/>


text:
მაშინ გაიხარებს ქალწული ფერხულში, გაიხარებენ ჭაბუკები და ბერიკაცები. გლოვას სიხარულად შევუცვლი, ვანუგეშებ და მწუხარებას გავუქარვებ.


text:
ასე ამბობს უდალი: ხმა ისმის რამათში, მოთქმა და მწარე ტირილი; რახილი დასტირის თავის შვილებს, არ სურს ნუგეში თავის შვილებზე, რადგან აღარ არიან ისინი.


text:
ასე ამბობს უფალი, თავი შეიკავე ტირილისგან და ნუღარ დაღვრი ცრემლებს, რადგან არის შენი შრომის საზღაური, ამბობს უფალი; დაბრუნდებიან მტრის ქვეყნიდან.


text:
ცხადად მომესმა, რომ წუხს ეფრემი: მსჯიდი და დასჯილი ვარ შენგან, როგორც გაუხედნელი მოზვერი. მომაქციე და მოვიქცევი, რადგან შენ ხარ უფალი, ჩემი ღმერთი.


text:
რადგან მოქცევის შემდეგ მოვინანიებ და დასჯის შემდეგ თეძოებზე ხელებს დავიცემ; შერცხვენილი ვარ და გაწბილებული, რადგან ჩემი სიყმაწვილის სირცხვილს ვატარებ.


text:
განა ჩემი ძვირფასი შვილი არ არის ეფრემი? ჩემი ნებიერი ბავშვი არ არის? რამდენჯერ ვახსენებ, იმდენჯერ თვალწინ მიდგას. ამიტომაგ შიგანი მეწვის მის გამო, უნდა შევიბრალო, ამბობს უფალი.


text:
აღმართე ნიშები, ჩააყუდე სამანები და დაუკვირდი გზას, სადაც მიდიხარ. დაბრუნდი, ისრაელის ქალწულო! დაუბრუნდი ამ შენს ქალაქებს!


text:
როდემდის უნდა იწანწალო, განდგომილო ასულო? სიახლე მოიტანა უფალმა ქვეყანაზე: დიაცი იფარავს ვაჟკაცს.<br/>


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: ამას იტყვიან იუდას ქვეყანაში და მის ქალაქებში, როცა დავაბრუნებ მათ წარტაცებულს: გაკურთხოს უფალმა, სიმართლის სადგურო, მთაო წმიდავ!


text:
აჰა, დგება ჟამი, ამბობს უფალი, და დავთესავ ისრაელის სახლში და იუდას სახლში ადამის თესლს და პირუტყვის თესლს.


text:
როგორც ვუთვალთვალებდი მათ აღმოსაფხვრელად და გასანადგურებლად, დასამხობად და მოსასპობად, და გასაუბედურებლად, ასევე კვლავაც ვუთვალთვალებ, რომ ვაშენებდე და ვრგავდე, ამბობს უფალი.


text:
არა ისეთ აღთქმას, რომელიც დავუდევი მათ მამა-პაპას, როცა ხელჩაკიდებული გამომყავდა ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან. დაარღვივს ის ჩემი აღთქმა, თუმცა მე მათი პატრონი ვიყავი, ამბობს უფალი.<br/>


text:
რადგან ეს არის ის აღთქმა, რომელიც უნდა დავუდო ისრაელის სახლს იმ დროის შემდეგ, ამბობს უფალი. წიაღში ჩავუდებ მათ ჩემს რჯულს და გულზე დავაწერ. მათი ღმერთი ვიქნები მე და ისინი ჩემი ერი იქნებიან.


text:
აღარ დაუწყებენ სწავლებას ერთმანეთს, მეზობელი მეზობელს და ძმა ძმას: შეიცანი უფალიო! რადგან ყველას შეცნობილი ვეყოლები დიდიდან პატარამდე, ამბობს უფალი, რადგან ყველას ვაპატიებ დანაშაულს და აღარ გავუხსენებ ცოდვებს.


text:
ასე ამბობს უფალი, რომელიც გვაძლევს მზეს დღის გასანაათებლად, მთვარისა და ვარსკვლავთა წესებს ღამის გასანათებლად, რომელიც აღძრავს ზღვას და აბობოქრებს მის ტალღებს და რომლის სახელი ცაბაოთ უფალია.


text:
თუ ეს წესები მომეშალა, ამბობს უფალი, მაშინ ისრაელის მოდგმაც შეწყდება და აღარ მეყოლება სამუდამოდ ჩემს ერად.


text:
ასე ამბობს უფალი: თუ მაღლა ცა გაიზომება და დაბლა მიწის საფუძვლები გამოიკვლეეა, მაშინ მეც მოვიძულებ ისრაელის მთელს მოდგმას ყველაფრისთვის, რაც კი მას ჩაუდენია, ამბობს უფალი.


text:
მთელი ხეობა გვამებისა და ნაცრისა, ყველა ნახანძრალი ადგილი კიდრონის ხევამდე და ცხენთა კარიბჭის კუთხემდე აღმოსავლეთით - უფლის წმიდა იქნება. არ აღმოიფხვრის, არ განადგურდების უკუნითი უკუნისამდე.


text:
სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან იუდას მეფის, ციდკიას მეათე წელს. ეს წელი იყო ნაბუქოდონოსორის მეთვრამეტე წელი.<br/>


text:
მაშინ გარს ადგა ბაბილონის მეფის ჯარი იერუსალიმს, ხოლო<br/>იერემია წინასწარმეტყველი საპატიმროში იყო გამომწყვდეული, იუდას მეფის<br/>სასახლეში,


text:
სადაც დაამწყვდია იგი იუდას მეფემ, ციდკიამ, ამ<br/>სიტყვებით: რატომ ქადაგებ, ასე ამბობსო უფალი, აჰა, ხელში ჩავუგდებო ამ<br/>ქალაქს ბაბილონის მეფეს და დაიპყრობსო?


text:
ვერ წაუვაო იუდას მეფე ციდკია ხელიდან ქალდეველებს,<br/>რადგან ხელში ჩაუვარდებაო ბაბილონის მეფეს; პირისპირ ექნებაო ლაპარაკი და<br/>საკუთარი თვალით შეხედავენო ერთმანეთს.


text:
ბაბილონში წაიყვანს ციდკიას და იქ იქნება, ვიღრე მე არ<br/>მოვიკითხავო მას, ამბობს უფალი; თუ შეებრძოლებით ქალდეველებს, არ<br/>გაგიმარჯვდებათო.


text:
აჰა, ხანამიელ შალუმის ძე, შენი ბიძაშვილი, მოდის შენთან,<br/>რომ გითხრას: იყიდე ჩემი ყანა, ყანათოთში რომ მაქვს, რადგან შენ გევალება<br/>მისი ყიდვა სანათესაო წესის თანახმად.


text:
მოვიდა ჩემთან ხანამიელი, ჩემი ბიძაშვილი, უფლის<br/>სიტყვისამებრ, საპატიმროში და მითხრა: იყიდე ყანა, ყანათოთში რომ მაქვს,<br/>ბენიამინის მხარეში, რადგან შენ გეკუთვნის მემკვიდრეობით და შენია<br/>გამოსყიდვის უფლება. იყიდე. მაშინ მივხვდი, რომ ეს უფლის სიტყვა იყო.


text:
და მივეცი ნასყიდობის წიგნი ბარუქ ნერიას ძეს, მახსეიას ძეს, ხანმიელის, ჩემი ბიძაშვილის თვალწინ, მოწმეების თვალწინ, რომელთაც ხელი მოაწერეს ნასყიდობის წიგნს, და ყველა იუდაელის თვალწინ, რომელნიც საპატიმროში ისხდნენ.<br/>


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: აიღე ეს დაწერილები - ეს ნასყიდობის წიგნი, როგორც დაბეჭდილი, ისე ღია, და ჩადევი თიხის ჭურჭელში, რომ დიდხანს ინახებოდეს.


text:
რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: კვლავაც იქნება ყიდვა-გაყიდვა სახლებისა, ყანებისა და ვენახებისა ამ ქვეყანაში.


text:
ეჰა, უფალო ღმერთო! შენი შექმნილია ცა და მიწა დიდი ძალითა და მოღერებული მკლავით. არაფერია შენთვის შეუძლებელი.


text:
წყალობას მოაფენ ათასებზე და შვილებს მოჰკითხავ მამების დანაშაულს მათ შემდეგ, დიდო ღმერთო, ძლიერო, რომლის სახელი ცაბაოთ უფალია.


text:
დიდგანმზრახველო და მრავალმოქმედო, რომელსაც ღია გაქვს თვალები ადამის ძეთა საქციელის მიმართ, რათა მიაგო თითოეულს თავისი საქციელისა და თავისი ნამოქმედარის მიხედვით.


text:
რომელმაც მოახდინე ნიშები და სასწაულები ეგვიპტის ქვეყანაში, და დღემდე ახდენ ისრაელში და ადამის მოდგმაში, და მოიხვეჭე სახელი, როგორიც დღესა გაქვს.


text:
შენ გამოიყვანე შენი ერი ისრაელი ეგვიპტის ქვეყნიდან ნიშებითა და სასწაულებით, მაგარი ხელითა და მოღერებული მკლავით, დიდი შიშისზარის მეოხებით.


text:
მოვიდნენ და დაიმკვიდრეს იგი, მაგრამ არ გაიგონეს შენი ხმა, არ იარეს შენს რჯულზე, არ შეასრულეს შენი ნაბრძანები და შენ შეამთხვიე მათ ყველა ეს უბედურება.<br/>


text:
აჰა, მიწაყრილები შემოადგა ქალაქს მის დასაპყრობად; მახვილს, შიმშილსა და შავ ჭირს მიცემული ქალაქი უვარდება ხელში ქალდეველებს, რომლებიც უტევენ მას. უკვე ახდა შენი ნათქვამი, თავადაც ხედავ.


text:
და მაინც მეუბნები, უფალო ღმერთო: იყიდე ყანა ვერცხლით და მოწმეებს დაუძახეო. მაშინ როცა ქალაქი ქალდეველებს ჩაუვარდა ხელში.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი: აჰა, ხელში ჩავუგდებ ამ ქალაქს ქალდეველებს და ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, რომელიც დაიპყრობს მას.


text:
მოვლენ ქალდეველები, რომლებიც უტევენ ამ ქალაქს, ცეცხლში დასწვავენ ამ ქალაქს, გადაბუგავენ სახლებიანად, რომლის ბანებზე ბაალს უკმევდნენ და უცხო ღმერთებს უღვრიდნენ საღვრელს ჩემს გასაჯავრებლად;


text:
რადგან მხოლოდ ბოროტებას სჩადიოდნენ ჩემს თვალში ისრაელიანები და იუდაელები სიყმაწვილიდანვე; რადგან მხოლოდ მაჯავრებდნენ ისრაელირები თავიანთი ხელის ნამოქმედარით, ამბობს უფალი.


text:
ისრაელიანთა და იუდაელთა ყველა ბოროტების გამო, რასაც ჩემს გასაჯავრებლად სჩადიოდნენ თავად ისინი, მათი მეფეები, მათი მთავრები, მათი მღვდლები და მათი წინასწარმეტყველები, ყოველი იუდაელი და იერუსალიმის მცხოვრები.


text:
ზურგი მომაქციეს, არა სახე; ვასწავლიდი მათ, გამუდმებით ვასწავლიდი, მაგრამ არავინ იყო გამგონე, რომ ჭკუა ესწავლათ.


text:
აშენებდნენ ბაალის გორაკებს ბენ-ჰინომის ველზე, რომ საკუთარი ვაჟები და ასულები შეეწირათ მოლოქისთვის, რაც არ მიბრძანებია მათთვის, ფიქრადაც არ მომსვლია, თუ ასეთი სიბილწის ჩადენა შეიძლებოდა იუდას შესაცდენად.


text:
ახლა კი, ამიტომ ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი ამ ქალაქზე, რომელზეც თქვენ ამბობთ: მახვილის, შიმშილის და შავი ჭირის წყალობით ჩაუვარდაო ხელში ბაბილონის მეფეს.


text:
აჰა, თავს მოვუყრი მათ ყოველი ქვეყნიდან, სადაც გავრეკე ისინი ჩემი მძვინვარე რისხვითა და დიდი წყრომით; დავაბრუნებ ამ ადგილზე და საიმედოდ დავასახლებ.


text:
ჩავუდგამ მათ ერთ გულს და მივცემ ერთ გზას, რომ მუდამ ეშინოდეთ ჩემი თავიანთ სასიკეთოდ და თავიანთი შვილების სასიკეთოდ მათ შემდგომ.<br/>


text:
დავდებ მათთან სამარადისო აღთქმას, რომ აღარ მივატოვებ მათ და სიკეთეს არ მოვაკლებ; ჩემს შიშს ჩავუნერგავ გულში, რომ არ განმიდგნენ.


text:
გავიხარებ მათით, რომ შემეძლება სიკეთე ვუყო; მტკიცედ დავნერგავ მათ ამ ქვეყანაში მთელი ჩემი გულითა და მთელი ჩემი სულით.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი: როგორც მოვუვლინე ამ ხალხს ყველა ეს დიდი უბედურება, ასევე მოვუვლენ მათ ყველა სიკეთეს, რაც აღვუთქვი.


text:
იყიდიან ყანებს ამ ქვეყანაში, რომელზეც თქვენ ამბობთ, გაუდაბურდაო, ადამიანის და პირუტყვის ჭაჭანება არ არის, ქალდეველებს ჩაუვარდათ ხელში.


text:
ვერცხლით იყიდიან ყანებს, ჩაწერენ წიგნში და დაბეჭდავენ, დაუძახებენ მოწმეებს ბენიამინის მხარეში, იერუსალიმის შემოგარენში, იუდას ქალაქებში, მთისა და ბარის ქალაქებში, და სამხრეთის ქალაქებში; რადგან დავაბრუნებ მათ წარტაცებულს, ამბობს უფალი.


text:
ასე ამბობს უფალი, რომელმაც შექმნა მიწა, და უფალი,<br/>რომელმაც გამოსახა იგი, რათა დაეფუძნებინა. უფალია მისი სახელი.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი, ამ ქალაქის<br/>სახლებზე და იუდას მეფის სახლებზე, რომლებიც დაინგრა მიწაყრილებისა და<br/>მახვილის წინაშე,


text:
როცა მოვიდნენ ქალდეველები საბრძოლველად და მათ ასავსებად<br/>ადამიანთა გვამებით, რომელნიც მე გავწყვიტე რისხვითა და წყრომით, რადგან<br/>მათი ბოროტების გამო პირი შევაქციე ამ ქალაქს.


text:
აჰა, შევუხორცებ მას ჭრილობას და განვკურნავ, მოვარჩენ<br/>მათ და გამოვუჩენ მათ უზომო მშვიდობასა და სიმტკიცეს;


text:
გავწმედ მათ ყოველგვარი დანაშაულისგან, რითაც შემცოდეს,<br/>და ვაპატიებ ყოველგვარ დანაშაულს, რითაც შემცოდეს და განმიდგნენ.


text:
სიხარულის წყაროდ იქცევა ჩემთვის იერუსალიმი და<br/>საქებ-სადიდებლად - ქვეყნის ხალხებისთვის, რომლებიც გაიგებენ ყველა<br/>სიკეთეს, რასაც გავუკეთებ მას. შეშინდებიან და თავზარი დაეცემათ ყველა იმ<br/>სიკეთისა და კეთილდღეობის გამო, რასაც მას მოვუტან.


text:
ასე ამბობს უფალი: კვლავ გაისმება ამ ადგილას, რომლის გამოც ამბობთ, გაუდაბურდაო, არც კაცი, არც პირუტყვი არ ჭაჭანებსო, - იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში, აწ უკაცრიელში, სადაც არც კაცი, არც პირუტყვი არ ჭაჭანებს,


text:
ხმა სიხარულისა და ხმა შვებისა, ხმა სიძისა და ხმა პატარძლისა, ხმა, რომელიც იტყვის: მადლი მოახსენეთ ცაბაოთ უფალს, რადგან კეთილია უფალი და მადლი მისი სამარადისო! და მიიტანენ სამადლობელ მსხვერპლს უფლის სახლში, რადგან დავაბრუნებ ქვეყნიდან წარტყვენილებს, როგორც თავიდანვე იყვნენ, ამბობს უფალი.


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უდგლი: ამ გაუდაბურებულ ადგილზე და მის ქალაქებში, სადაც არ ჭაჭანებს არც ვაცი, არც პირუტყვი, კვლავ გაჩნდება მწყემსთა ბინები, მათი ჯოგის სადგომები.


text:
მთისა და ბარის ქალაქებში, სამხრეთის ქალაქებში, ბენიამინის მხარეში, იერუსალიმის შემოგარენში და იუდას ქალაქებში კვლავ გაივლის ცხვარი მისი დამთვლელის ხელში, ამბობს უფალი.


text:
აჰა, დგება ჟამი, ამბობს უფალი, როცა უნდა ავახდინოთ სასიკეთო სიტყვა, რასაც ისრაელის სახლს და იუდას სახლს დავპირდი.<br/>


text:
იმ დღეებში და იმჟამად აღმოვუცენებ დავითს ჭეშმარიტ მორჩს და გავაჩენ სამართალს და სიმართლეს ქვეყანაში.


text:
იმ ხანებში თავს დაიხსნის იუდა და საიმედოდ დამკვიდრდება იერუსალიმი და ეს იქნება მისი სახელი: უფალი ხსნაა ჩვენი.


text:
არ მოაკლდებათ ლევიანთა მღვდლებს მემკვიდრე, ჩემს წინაშე აღსავლენის შემწირველი, ძღვენის მკმეველი და საკლავის მიმტანი სამარადისოდ.


text:
ასე ამბობს უფალი: თუ შეგეძლებათ დაარღვიოთ ჩემი აღთქმა დღის მიმართ და ჩემი აღთქმა ღამის მიმართ, რომ თავის დროზე არ ენაცვლებოდეს ერთმანეთს დღე და ღამე,


text:
მაშინ დაირღვევა ჩემი აღთქმაც დავითთან - ჩემს მორჩილთან, რომ აღარ ეყოლოს ძე მის ტახტზე გასამეფებელი, და ლევიან მღვდლებთან - ჩემს მსახურებთან.


text:
როგორც ცის მხედრობაა აღურაცხელი და ზღვის ქვიშაა განუზომელი, ასევე გავამრავლებ ჩემი მორჩილის - დავითის თესლს, და ლევიანებს, რომლებიც მემსახურებიან მე.


text:
ხომ დაინახე, რას ამბობს ეს ხალხი: მოიშორაო უფალმა თავისი რჩეული ორი ტომი? ისე შეიძულეს ჩემი ერი, რომ ხალხადაც აღარ მიაჩნიათ.


text:
მაშინ იაკობისა და დავითის - ჩემი მორჩილის მოდგმასაც მოვიძულებდი და არ ავიყვანდი მისი თესლიდან ხელმწიფეებს აბრაამის, ისაკის და იაკობის თესლისთვის, რადგან ვაპირებ დავაბრუნო მათი წარტყვევნილნი და შევიწყალო ისინი.


text:
სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან ნათქვამი, როცა ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, მთელი თავისი ლაშქრითურთ, მისი ხელქვეითი სამეფოები და ხალხები უტევდნენ იერუსალიმს და მის დაბებს.<br/>


text:
ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: წადი და უთხარი იუდას<br/>მეფეს, ციდკიას, უთხარი მას, ასე ამბობს-თქო უფალი: აჰა, ხელში ჩავუგდებ ამ<br/>ქალაქს ბაბილონის მეფეს, რომელიც ცეცხლში დასწვავს მას.


text:
თავად შენ ვერ დაუსხლტები ხელიდან, არამედ შეგიპყრობენ და<br/>ხელში ჩაუვარდები. შენი თვალით იხილავ ბაბილონის მეფეს და მისი ბაგე<br/>ილაპარაკებს შენს ბაგესთან. წახვალ ბაბილონში.


text:
მაინც ისმინე უფლის სიტყვა, ციდკია, იუდას მეფევ! ასე<br/>ამბობს უფალი შენზე: მახვილით სიკვდილი არ გიწერია.


text:
მშვიდად მოკვდები და, როგორც შენს მამა-პაპას, შენს<br/>წინამორბედ მეფეებს, უკმევდნენ საკმეველს, ასევე შენც დაგიკმევენ და, ვაი,<br/>ბატონოო, დაგიტირებენ. ნამდვილად ახდება ჩემი ნათქვამი, ამბობს უფალი.


text:
ხოლო ბაბილონის მეფის ლაშქარი შემოსდგომოდა იერუსალიმს და<br/>იუდას დანარჩენ ქალაქებს - ლაქიშს და ყაზეკს, რადგან ესენიღა იყვნვნ იუდას<br/>ქალაქებს შორის გამაგრებულნი.


text:
სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისგან ნათქვამი<br/>მას შემდეგ, რაც მეფე ციდკიამ აღთქმა დაადებინა მთელს ხალხს, ვინც კი<br/>იერუსალიმში იყო, რომ აზატობა გამოეცხადებინათ,


text:
რომ ყველას გაეთავისუფლებინა თავისი ყმა და მხევალი,<br/>ებრაელი კაცი და ქალი, რათა აღარავის ჰყოლოდა ყმად თავისი მოძმე ებრაელი.


text:
დამორჩილდნენ მთავრები და მთელი ხალხი, ვისაც კი აღთქმა ჰქონდა დადებულთ, რომ გაათავისუფლებდნენ თავ-თავის ყმებსა და მხევლებს და აღარ ეყოლებოდათ ყმა. დამორჩილდნენ და გაათავისუფლეს.


text:
მაგრამ ამის შემდეგ გამოეცვალათ გუნება და დაიბრუნეს ყმები და მხევლები, რომლებიც გათავისუფლებული ჰყავდათ, და აიძულეს ისინი კვლავ ყმები და მხევლები გამხდარიყვნენ.


text:
ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: მე დავდევი აღთქმა თქვენს მამა-პაპასთან, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან, გამომყავდა ისინი, ვუთხარი:


text:
ყოველ მეშვიდე წელს გაუშვით თითოეულმა თქვენი მოძმე ებრაელი, რომელიც მოგეყიდათ და ექვს წელიწადს გემსახურებოდათ; თავისუფლად გაუშვი-მეთქი შენგან. მაგრამ არ გამიგონა თქვენმა მამა-პაპამ და ყური არ მათხოვა.


text:
თქვენ მოინანიეთ და სწორად მოიქეცით ჩემს თვალში რომ თითოეულმა თავისუფლება გამოუცხადა თავის მოძმეს და ჩემს წინაშე აღთქმა დადო ამ სახლში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება.


text:
მერე გუნება გეცვალათ და შელახეთ ჩემი სახელი, დაიბრუნეთ თითოეულმა ყმა და მხევალი, რომლებიც გაშვებული გყავდთთ მათ ნებაზე, და აიძულეთ ისინი კვლავ ყმებად და მხევლებად გაგხდომოდნენ.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი: რაკი არ დამემორჩილეთ და არ გაუშვით თითოეულმა თავისი მოძმე და თითოეულმა თავის მახლობელი, აჰა, მე გამოვუშვებ, ამბობს უფალი, მახვილს, შავ ჭირსა და შიმშილს თქვენზე და გაგხდით სააბუჩოდ ქვეყნის ყველა სამეფოსთვის.


text:
ჩავაგდებ ჩემი აღთქმის დამრღვევებს, ვინც არ შეასრულა აღთქმის სიტყვები, ჩემს წინაშე რომ დადეს, როცა ორად გახლიჩეს ხბო და მის ნაწილებს შორის გაიარეს,


text:
იუდას მთავრებს და იერუსალიმის მთავრებს, კარისკაცებს და მღვდელებს, ქვეყნის მთელს ხალხს, რომლებმაც გაიარეს ხბოს ნაწილებს შთრის,


text:
ჩავაგდებ მათ მათი მტრებისა და მათი მესისხლეების ხელში და მათი გვამები ცის ფრინველთა და მიწის მხეცთა საჯიჯგნი გახდება.


text:
ხოლო ციდკიას, იუდას მეფეს, და მის მთავრებს ჩავაგდებ მათი მტრებისა და მესისხლეების ხელში, ბაბილონის მეფის ლაშქრის ხელში, რომელმაც ახლა დაგანებათ თავი და მოხსნა ალყა.


text:
ასე ვბრძანებ, ამბობს უფალი, და მოვაბრუნებ მათ ამ ქალაქისკენ, შეუტევენ და აიღებენ მას და ცეცხლში დასწვავენ. უდაბნოდ ვაქცევ იუდას ქალაქებს და გავაუკაცურებ.


text:
წადი რექაბიანთა თემში, ელაპარაკე და მოიყვანე ისინი<br/>უფლის სახლში, ერთ-ერთ სენაკში და ღვინო შეასვი.


text:
წამოვიყვანე იაზანია, ძე იერემიასი, ძისა ხაბაცინიასი,<br/>მისი ძმები, მისი შვილები და რექაბიანთა მთელი თემი,


text:
და მივიყვანე ისინი უფლის სახლში ღვთისკაცის, ხანან<br/>იგდალიას, სენაკში, რომელიც მთავართა სენაკის გვერდით იყო, მაყასეია<br/>შალუმის ძის, ზღურბლის მცველის, სენაკის ზემოთ.


text:
წინ დავუდგი რექაბიანთა თემის შვილებს ღვინით სავსე<br/>თასები და ფიალები და ვუთხარი მათ: შესვით ღვინო.


text:
თქვესა ღვინოს არა ვსვამთ, რადგან იონადაბ რექაბის ძემ,<br/>ჩვენმა წინაპარმა გვიანდერძა, ღვინოს ნუ დალევთ ნურასოდეს, ნურც თქვენ და<br/>ნურც თქვენი შვილებიო.


text:
სახლებს ნუ ააშენებთ, თესლს ნუ დათესავთ, ვენახს ნუ<br/>გააშენებთ, ნურაფერს იქონიებთ; მხოლოდ კარვებში იცხოვრეთ მთელი სიცოცხლე,<br/>რათა დიდხანს იცოცხლოთ დედამიწის ზურგზე, სადაც მდგმურებად ხართო.


text:
ჩვენც ვემორჩილებით იონადაბ რექაბის ძეს, ჩვენს წინაპარს,<br/>ყველაფერში, რაც გვიანდერძა: არ დავლიოთ ღვინო მთელი ჩვენი სიცოცხლე, არც<br/>ჩვენ, არც ჩვენმა ცოლებმა, არც ჩვენმა ვაჟებმა და არც ჩვენმა ასულებმა,


text:
ვცხოვრობთ კარვებში და ვემორჩილებით იონადაბს, ჩვენს წინაპარს, და ყველაუერს ისე ვაკეთებთ, როგორც გვიანდერძა.


text:
როცა ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, მოადგა ქვეყანას, ჩვენ ვთქვით: წამო, წავიდეთ იერუსალიმში, გავეცალოთ ქალდეველთა და არამელთა ლაშქარს. და ვცხოვრობთ იერუსალიმში.<br/>


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: წადი, უთხარი იუდას ხალხს და იერუსალიმის მცხოვრებლებს, ნუთუ აღარ ისწავლით ჭკუას და არ გაიგონებთ ჩემს ნათქვამს? ამბობს უფალი.


text:
სრულდება იონადაბ რექაბის ძის ნაანდერძევი სიტყვები თავისი შთამომავლებისადმი, რომ არ დალიონ ღვინო, და დღემდე არ სვამენ, რადგან ემორჩილებიან თავიანთი წინაპრის ანდერძს. მე კი გამუდმებით გელაპარაკებოდით, მაგრამ ჩემი გაგონებაც არ გინდოდათ.


text:
გამუდმებით ვაბარებდი თქვენთან ჩემს მორჩილთ - წინასწარმეტყველებს: მოიქეცით ბოროტი გზიდან, გამოისწორეთ საქციელი, ნუ მისდევთ სხვა ღმერთებს თაყვანსაცემად და დარჩებით ამ მიწაზე, რომელიც თქვენთვის და თქვენი მამა-პაპისთვის მომიცია-მეთქი, მაგრამ თქვენ ყური არ მათხოვეთ და არ გამიგონეთ.


text:
ასეა, ასრულებენ იონადაბ რექაბის შთამომავლები თავიანთი წინაპრის ნაანდერძევს. ამ ხალხს კი ჩემი გაგონება არ უნდა.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, მოვუვლენ იუდას და იერუსალიმის მცხოვრებლებს ყველა ბოროტებას, რითაც დავემუქრე მათ, იმის გამო, რომ ველაპარაკებოდი და არ მიგონებდნენ, ვუხმობდი და ხმას არ მცემდნენ.


text:
რექაბიანთა თემს უთხრა იერემიამ: ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი, რაკი დაემორჩილეთ თქვენი წინაპრის, იონადაბის ნაანდერძევს, იცავთ მის ყოველ ნაანდერძევს და ყველაფერს ისე აკეთებთ, როგორც მან გიანდერძათ,


text:
ამიტომაც, ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: არასოდეს მოაკლდეს იონადაბ რექაბის ძეს ჩემს წინაშე მდგომელი კაცი.


text:
აიღე საწერი გრაგნილი და დაწერე ზედ ყოველი სიტყვა, რაც<br/>მითქვამს შენთვის ისრაელზე, იუდაზე და ყველა ხალხზე იმ დღიდან, რაც<br/>ლაპარაკი დაგიწყე - იოშიას გამეფებიდან დღემდე.


text:
იქნებ შეაფიქრიანოს იუდას სახლი ყველა უბედურებამ, რის<br/>ქმნასაც ვუპირებ მათ, იქნებ მიატოვონ თავიანთი ბოროტი გზა და ვაპატიო<br/>დანაშაული და შეცოდება.


text:
უხმო იერემიამ ბარუქ ნერიას ძეს და დაწერა ბარუქმა<br/>გრაგნილზე იერემიას კარნახით უფლის ყოველი სიტყვა, რაც ნათქვამი ჰქონდა<br/>იერემიასთვის უფალს.


text:
შენ თვითონ წადი უფლის სახლში და, მარხვის დღეს, ხალხის<br/>გასაგონად წაიკითხე ეს გრაგნილი, რომელზეც ჩემი კარნახით გაქვს უფლის<br/>სიტყვები დაწერილი; მთელი იუდას ხალხის და მისი ქალაქვბიდან მოსულთა<br/>გასაგონად წაიკითხე.


text:
იქნებ მისწვდეს მათი მუდარა უფალს და მოიქცნენ თავიანთი<br/>ბოროტი გზიდან, რადგან დიდია რისხვა და წყრომა, რითაც დააშინა უფალმა ეს<br/>ხალხი.


text:
ყველაფერი ისე გააკეთა ბარუქ ნერიას ძემ, როგორც დაავალა<br/>მას იერემია წინასწარმეტყველმა, რომ წაეკითხა წიგნიდან უფლის სიტყვები<br/>უფლის სახლში.


text:
იუდას მეფის, იეჰოაკიმ იოშიას ძის, მეხუთე წელს, მეცხრე<br/>თვეს, გამოუცხადეს მარხვა უფლის წინაშე იერუსალიმის მთელს ხალხს და ყველას,<br/>ვინც კი იუდას ქალაქებიდან იერუსალიმში იყო მოსული.


text:
წაიკითხა ბარუქმა წიგნიდან მთელი ხალხის გასაგონად იერემიას სიტყვები უფლის სახლში, გემარიას, შაფან მწერლის ძის ოთახში, რომელიც მდებარეობდა ზემო ეზოში, უფლის სახლის კარიბჭის შესასვლელთან.


text:
ჩავიდა მეფის სახლში, მეფის მწერლის ოთახში, სადაც იჯდა ყველა მთავარი, ელიშამაყ მწერალი, დალაია შემაყიას ძე, ელნათან ყაქბორის ძე, გემარია შაფანის ძე, ციდკია ხანანიას ძე და ყველა მთავარი.<br/>


text:
მაშინ გაგზავნეს მთავრებმა ბარუქთან იეჰუდი, ნეთანიას ძე, შელამიას ძე, ქუშის ძე და შეუთვალეს: აიღე ხელში გრაგნილი, რომელსაც ხალხის გასაგონად კითხულობდი, და მოდი. აიღო ბარუქ ნერიას ძემ ხელში გრაგნილი და მივიდა მათთან.


text:
როცა მოისმინეს ყოველი სიტყვა, შეეშინდათ ერთმანეთის და უთხრეს ბარუქს: გვითხარი, რატომ ჩაიწერე მისი კარნახით ეს სიტყვვბი?


text:
ეახლნენ კარზე მეფეს (გრაგნილი კი ელიშამაყ მწერლის ოთახში შეინახეს) და მოახსენეს მეფეს ყოველი სიტყვა.


text:
გაგზავნა მეფემ იეჰუდი გრაგნილის მოსატანად; მოიტანა იეჰუდიმ იგი ელიშამაყ მწერლის ოთახიდრ და წაიკითხა მეფისა და ყველა მთავრის გასაგონად, ვინც მეფესთან იდგა.


text:
წაიკითხავდა თუ არა იეჰუდი სამ-ოთხ სვეტს, მოჭრიდა მეფე მწერლის დანით და ჩააგდებდა ცეცხლში, მაყალში რომ ენთო, ვიდრე მთელი გრაგნილი მთლიანად არ დაიწვა მაყალის ცეცხლში.<br/>


text:
უბრძანა მეფემ უფლისწულ იერახმიელს, სერაია ყაზრიელის ძეს და შელემია ყაბდიელის ძეს, მოეყვანათ მწერალი ბარუქი და წინასწარმეტყველი იერემია. მაგრამ უფალმა დაიფარა ისინი.


text:
იყო უფლის სიტყვა ირემიას მიმართ ნათქვამი მას შემდეგ, რაც მეფემ დაწვა გრაგნილი და ყოველი სიტყვა, რომელიც დაწერილი ჰქონდა ბარუქს იერემიას კარნახით:


text:
აიღე სხვა გრაგნილი და დაწერე მასზე ყოველი სიტყვა, რაც იმ პირველ გრაგნილზგ ეწერა, რომელიც იუდას მეფემ, იეჰოაკიმმა დაწვა.


text:
თქვი იეჰოაკიმზე, იუდას მეფეზე: ასე ამბობს-თქო უფალი: შენ დაწვი ეს გრაგნილი და ამბობდი: რატომ დაწერე, რომ უეჭველად მოვა ბაბილონის მეფე, ამოაგდებს ამ ქვეყანას, ამოაგდებს ადამიანისა და პირუტყვის სახსენებელსო?


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი იეჰთაკიმ იუდას მეფეზე: არ ეყოლება მას შთამომავალი, დავითის მოსაყდრე. ეგდება მისი გვამი დღის ხვატში და ღამის ყინვაში.


text:
დავსჯი მას, მის მოდგმას და მის მორჩილებს მათი დანაშაულის გამო; მოვუვლენ მათ - იერუსალიმის ყველა მცხოვრებს და იუდას ხალხს ყველა უბედურებას, რითაც ვემუქრებოდი, მაგრამ არ ესმოდათ.


text:
აიღო იერემიამ მეორე გრაგნილი და მისცა იგი ბარუქ ნერიას ძეს, მწერალს, და მანაც დაწერა მასზე იერემიას კარნახით ყოველი სიტყვა იმ წიგნისა, რომელიც დაწვა ცეცხლში იეჰოაკიმმა, იუდას მეფემ. მას კიდევ დაემატა სხვა ბევრი მსგავსი სიტყვა.


text:
გამეფდა ქონია იეჰოაკიმის ძის ნაცვლად ციდკია იოშიას ძე, რომელიც ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, გაამეფა იუდას ქვეყანაში.<br/>


text:
არ ესმოდათ არც მას, არც მის მორჩილებს, არც მდაბიო ხალხს<br/>უფლის სიტყვები, რომელსაც იერემია წინასწარმეტყველის ხელით აცხადებდა იგი.


text:
მიუგზავნა მეფე ციდკიამ იეჰუქალ შელემიას ძე და სოფონია<br/>მაყასეს ძე, მღვდელი, იერემია წინასწარმეტყველს, შეუთვალა: შეევედრე<br/>ჩვენთვის უფალს, ჩვენს ღმერთს.


text:
ამასობაში გამოვიდა ფარაონის ლაშქარი ეგვიპტიდან და<br/>გაიგეს ეს ამბავი იერუსალიმზე მიმდგარმა ქალდეველებმა და მოხსნეს ალყა.


text:
ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ასე უთხარით იუდას<br/>მეფეს, რომელმაც ჩემთან გამოგგზავნათ შესაკითხად: აჰა, თავის ქვეყანაში,<br/>ეგვიპტეში, დაბრუნდება ფარაონის ლაშქარი, თქვენს დასახმარებლად რომ<br/>გამოვიდა.


text:
კიდეც რომ დაამარცხოთ ქალდეველთა მთელი ლაშქარი, თქვენ რომ გიტევთ, და მხოლოდ დაჭრილებიღა დარჩნენ მათგან თავ-თავის კარვებში, ისინი მაინც წამოდგებიან და გადაწვავენ ამ ქალაქს.


text:
ბენიამინის კარიბჭესთან რომ მივიდა, იქ დახვდა საყარაულოს უფროსი, სახელად ირია ძე შელემიასი, ძე ხანანიასი, და მან შეიპყრო იერემია წინასწარმეტყველი და უთხრა: ქალდეველებთან გადადიხარო!


text:
მიუგო იერემთამ: ტყუილია. არ გადავდივარ ქალდეველებთან. მაგრამ არ დაუჯერა ირიამ იერემიას, შეიპყრო იგი და მთავრებთან მიიყვანა.


text:
გაურისხდნენ მთავრები იერემიას, სცემეს და ჩააგდეს საპატიმროში, იონათან მწერლის სახლში, რადგან სატუსაღო სახლად ჰქონდათ იგი.


text:
გაგზავნა მეფე ციდკიამ კაცი, მოაყვანინა იგი და შეეკითხა თავის სახლში საიდუმლოდ: არის სიტყვა უფლისაგან? მიუგო იგრემიამ: არის. ბაბილონის მეფის ხელში ჩავარდები.


text:
უთხრა იერემიამ მეფე ციდკიას: რა დაგიშავე ან შენ ან შენს მორჩილებს, ან ამ ხალხს, სატუსაღოში რომ ჩამაგდეს?


text:
სად არიან თქვენი წინასწარმეტყველნი, რომ გიწინასწარმეტყველებდნენ: არ დაგეცემათ თქვენ და ამ ქვეყანას ბაბილონის მეფეო?


text:
ბრძანა მეფე ციდკიამ და ჩააბარეს იერემია საყარაულო ეზოში, და აძლევდნენ ყოველდღიურად ერთ პურის კოკორს ხაბაზთა რიგიდან, ვიდრგ არ გათავდა პურის მარაგი ქალაქში. და ასე იჯდა იერემია საყარაულო ეზოში.


text:
გაიგონეს შეფატია მათანის ძემ, გედალია ფაშხურის ძემ, იუქალ შელემიას ძემ და ფაშხურ მალქიას ძემ სიტყვები, რომელსაც იერემია ეუბნებოდა ხალხს.<br/>


text:
ასე ამბობს უფალი: ვინც დარჩება ამ ქალაქში, მახვილით ან<br/>შიმშილით ან შავი ჭირით მოკვდება, ხოლო ვინც გადავა ქალდეველებთან,<br/>გადარჩება. ნადავლად საკუთარი სიცოცხლე ექნება და იცოცხლებს.


text:
ასე ამბობს უფალი: ბაბილონის მეფის ლაშქარს ჩაუვარდება<br/>ხელში ეს ქალაქი და დაიპყრობს მას ბაბილონის მეფე.


text:
უთხრეს მთავრებმა მეფეს: სიკვდილით უნდა დაისაჯოს ეს კაცი<br/>იმის გამო, რომ იმედს უკარგავს ამ ქალაქში დარჩენილ მეომრებს და მთელს<br/>ხალხს ამგვარი ლაპარაკით. რადგან მშვიდობას კი არ ეძებს ეს კაცი ამ<br/>ხალხისთვის, არამედ უბედურებას.


text:
თქვა მეფე ციდკიამ: აჰა, თქვენს ხელშია იგი. რადგან<br/>არაფერი შეუძლია, რადგან რას გააწყობს მეფე თქვენს წინააღმდეგ?


text:
აიყვანეს იერემია და ჩააგდეს უფლისწულ მალქიას ჭაში,<br/>საყარაულო ეზოში რომ იყო. ბაწრებით ჩაუშვეს შიგ იერემია. წყალი არ იდგა<br/>ჭაში, მხოლოდ შლამი იყო და ჩაეფლო იერემია შლამში.


text:
გაიგო ყებედ-მელექმა, ეთიოპელმა საჭურისმა, რომელიც მეფის<br/>სასახლეში იყო, რომ ჭაში ჩააგდეს იერემია. მეფე კი ბენიამინის კარიბჭეში<br/>იჯდა.


text:
მეფე-ბატონო! დააშავეს ამ კაცებმა, ასე რომ მოექცნენ<br/>იერემია წინასწარმეტყველს, ჭაში რომ ჩააგდეს; ხომ მოკვდა შიმშილით, რადგან<br/>პური აღარ არის ქალაქში.


text:
ასე უბრძანა მეფემ ყებედ-მელექს, ეთიოპელს: წაიყვანე აქედან ოცდაათი კაცი და ამოიყვანე იერემია წინასწარმეტყველი ჭიდან, ვიდრე არ მომკვდარა.


text:
წაიტანა ყებედ-მელექმა კაცები და წავიდა მეფის სასახლეში, საგანძურს ქვეშ, მოკრიფა ძონძები და ძველმანი სამოსელი და თოკები ჩაუგზავნა ჭაში იერემიას.<br/>


text:
უთხრა ყებედ-მელექმა, ეთიოპელმა, იერემიას: იღლიების ქვეშ ამოიფინე ეს ძონძები და ძველმანები თოკებად. ასეც მოიქცა იერემია.


text:
გაგზავნა კაცი მეფე ციდკიამ და მოაყვანინა იერემია წინასწარმეტყველი თავისთან, უფლის სახლის მესამე შესასვლელთან, და უთხრა მეფემ იერემიას: ერთ რამეს შეგეკითხები, არაფერი დამიმალო.


text:
საიდუმლოდ დაუფიცა იერემიას მეფე ციდკიამ და უთხრა: უფალს გეფიცები, რომელმაც ეს სული ჩაგვიდგა, თუ სიკვდილით დაგსაჯო ან თუ იმათ ხელში ჩაგაგდო, შენი სიკვდილი რომ სწადიათ.


text:
უთხრა იერემიამ ციდკიას: ასე ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი, ისრაელის ღმერთი: თუ ჩაბარდები ბაბილონის მეფის სარდლებს, სიცოცხლეს იხსნი და ეს ქალაქიც არ დაიწვება ცეცხლში. შენც გადარჩები და შენი სახლიც.


text:
თუ არ ჩაბარდები ბაბილონის მეფეს, ქალდეველთა ხელში ჩავარდება ეს ქალაქი და ცეცხლში დაწვავენ. ვერც შენ წაუხვალ მათ ხელიდან.


text:
უთხრა მეფე ციდკიამ იერემიას: იუდაელებისა მეშინია, ქალდეველთა მხარეზე რომ არიან გადასული. მათ ხელთ არ მიმცენ, რომ შეურაცხმყონ.


text:
უთხრა იერემიამ: არ მიგცემენ. ოღონდ ყური დაუგდე უფლის ხმას, რასაც მე გელაპარაკები, და კარგად წაგივა საქმე, თავს გადაირჩენ.


text:
აჰა, ყველა ქალს, ვინც იუდას მეფის სასახლეში დარჩა, ბაბილონის მეფის სარდლებს მიჰგვრიან. იტყვიან ქალები: მოგატყუეს და გძლიეს შენმა კეთილისმყოფელება, ლიაში ჩაგეფლა ფეხი, მათ კი მიგატოვეს და წავიდნენ.


text:
ყველა შენს ცოლს და შვილს ქალდეველებს მიჰგვრიან; ვერც შენ გაექცევი მათ, რადგან ბაბილონის მეფის ხელში ჩავარდები და ეს ქალაქიც ცეცხლში დაიწვება.


text:
თუ მთავრებმა გაიგეს ჩვენი ლაპარაკი, მოვიდნენ შენთან და გკითხეს: გვითხარი, რას ელაპარაკებოდი მეფეს, არ დაგვიმალო, თუ სიკვდილი არ გინდა, ან მეფე რას გელაპარაკებოდაო,


text:
მოვიდნენ მთავრები იერემიასთან და გამოკითხვა დაუწყეს. მანაც ყველაფერი ისე მოახსენა მათ, როგორც მეფისგან ჰქონდა ნაბრძანები. ხმა აღარ გასცეს, რადგან ვერაფერი გაიგეს.


text:
იუდას მეფის, ციდკიას მეცხრე წელს, მეათე თვეს, მოადგა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი მთელი თავისი ლაშქრითურთ იერუსალიმს და ალყა შემოარტყა.<br/>


text:
შემოვიდნენ ბაბილონის მეფის სარდლები და შუა კარიბჭესთან<br/>გაჩერდნგნ - ნერგალ-სარეცერი, სამგარნებუ, სარსექიმი, საჭურისთა უხუცესი,<br/>ნერგალ სარეგერი, რაბ-მაგი და ბაბილონის მეფის დანარჩენი სარდლები.


text:
როგორც კი დაინახეს ისინი იუდას მეფე ციდკიამ და მისმა<br/>მეომრებმა, გაიქცნენ და გავიდნენ ღამით ქალაქიდან მეფის ბაღის გზით,<br/>კარიბჭეში, ორ კედელს შორის რომ არის, და დაადგნენ ყარაბას გზას.


text:
უკან დაედევნა მათ ქალდეველთა ლაშქარი და მიეწია ციდკიას<br/>იერიქონის ველზე. შეიპყრეს და მიჰგვარეს ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს,<br/>რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში, და მანაც განაჩენი გამოუტანა ციდკიას.


text:
თვალწინ დაუხოცა რიბლაში ბაბილონის მეფემ შვილები<br/>ციდკიას. იუდაელი წარჩინებულნიც დახოცა ბაბილონის მეფემ.


text:
ხოლო დანაშთომი ხალხი, ვინც ქალაქში დარჩა, და მის<br/>მხარეზე გადასულნი, და დანაშთომი ხალხი, ვინც დრჩა, ბაბილონში გადაასახლა<br/>ნებუზარადანმა.


text:
ღარიბ-ღატაკნი, რომელთაც არაფერი ებადათ, დატოვა ნებუზარადანმა, ქონდაქართუხუცესმა, იუდას ქვეყანაში და მისცა მათ ვენახები და ყანები იმავე დღეს.<br/>


text:
გაგზავნეს ხალხი ნებუზარადანმა, ქონდაქართუხუცესმა, ნებუშაზბანმა, საჭურისთუხუცესმა, ნერგალ-სარეცერმა, რაბ-მაგმა და ბაბილონის მეფის დიდებულებმა,


text:
გაგზავნეს და მოაყვანინეს იერემია საყარაულო ეზოდან და ჩააბარეს გედალიას, ასიკამის ძეს, შაფანის ძეს, რომ შინ გაეშვა. ასე დარჩა იგი ხალხში.


text:
წადი, უთხარი ყებედ-მელექს, ეთიოპიელს: ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი; აჰა, ბოროტად ავახდენ ამ ქალაქზე ჩემს სიტყვებს, არა კეთილად. იმ დღესვე, შენს წინაშე ახდება ყველაფერი.


text:
ნამდვილად გიხსნი და მახვალით არ დაეცემი, ნადავლად დაგრჩება სიცოცხლე, რადგან ჩემი იმედი გქონდა, ამბობს უფალი.


text:
სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისგან მას შემდეგ, რაც გაუშვა იგი ნებუზარადანმა, ქონდაქართუხუცესმა, რამადან; როცა გამოიყვანა, ბორკილდადებული იყო იგი დატყვევებულ იერუსალიმელებსა და იუდაელებს შორის, რომლებიც ბაბილონში უნდა გადაესახლებინათ.<br/>


text:
აახდინა უფალმა და ისე გააკეთა, როგორც ნათქვამი ჰქონდა,<br/>რადგან შესცოდეთ უფალს და არ გაიგონეთ მისი ხმა. ამიტომაც შეგემთხვათ ეს<br/>ამბავი.


text:
აჰა, ახლა გათავისუფლებ ბორკილებისგან, ხელზე რომ გადევს.<br/>თუ გინდა ჩემთან ერთად ბაბილონში წამოსვლა, წამოდი და მზრუნველობას არ<br/>მოგაკლებ; თუ არ გინდა ჩემთან ერთად ბაბილონში წამოსვლა, ნუ წამოხვალ. შენს<br/>წინაა მთელი ქვეყანა, სადაც მოგეწონოს და უკეთესად მოგეჩვენოს, იქ წადი.


text:
ჯერ პასუხი არ ჰქონდა გაცემული - ან დაბრუნდი<br/>გედალიასთან, ძესთან ახიკამისა, ძისა შაფანისა, რომელსაც ბაბილონის მეფემ<br/>იუდას ქალაქები ჩააბარა, და იცხოვრე იქ, ხალხში; ან სადაც მიაგეწონება, იქ<br/>წადი. მისცა მას ქონდაქართუხუცესმა საგზალი და საჩუქარი და გაუშვა.


text:
მოვიდა იერემია გედალია ახიკამის ძესთან, მიცფაში, და<br/>დაიწყო ცხოვრება ქვეყანაში დარჩენილ ხალხს შორის.


text:
როცა გაიგეს ველზე მყოფი ჯარების სარდლებმა და მათმა<br/>კაცებმა, რომ გედალია ახიკამის ძისთვთს ჩაუბარებია ბაბილონის მეფეს ქვეყანა<br/>და ხალხი დედაწულიანად, ღარიბი და მდიდარი, ვინც არ გადასახლებულა<br/>ბაბილონში,


text:
მივიდნგნ გედალიასთან მიცფაში ისმაელ ნეთანიას ძე,<br/>იოხანანი, იონათანი, კარეახიანები, სერაია თანხმეთის ძე, ნეტოფელი<br/>ყეფიანები, იეზანია მაყაქათის ძე და მათი კაცები.


text:
ეფიცებოდა გედალია, ძე ახიკამისა, ძე შაფანისა მათ და მათ კაცებს: ნუ გაშინებთ ქალდეველთა მორჩილება. დარჩით ქვეყანაში და დაემორჩილეთ ბაბილონის მეფეს; უკეთესი იქნება თქვენთვის.<br/>


text:
ხოლო მე მიცფაში ვრჩები, რომ ვიდგე ქალდეველთა წინაშე, როცა მოვლენ ჩვენთან. თქვენ კი შეაგროვეთ ღვინო, საზაფხულო ხილი და ზეთი და თქვენს ჭურჭლებში შეინახეთ. იცხოვრეთ ქალაქებში, რომლებიც გიჭირავთ.


text:
ამასობაში მოაბის, ყამონის, ედომის და სხვა ქვეყნების იუდავლებმაც გაიგეს, რომ იუდაში დატოვა დანარჩომი ხალხი ბაბილონის მეფემ და რომ გედალია, ძე ახიკამისა, ძისა შაფანისა, დაუდგინა მათ.


text:
დაბრუნდნენ იუდაელები იმ ადგილებიდან, სადაც გაგდებული იყვნენ; მოვიდნენ იუდას ქვეყანაში გედალიასთან მიცფას და შეაგროვეს უზომო ღვინო და საზაფხულო ხილი.


text:
უთხრეს მას: იცოდეთ, შენს მოსაკლავად გამოგზავნაო ბაყალიმმა, ყამონელთა მეფემ, ისმაელ ნეთანიას ძე. მაგრამ არ დაუჯერა მათ გედალია ახიკამის ძემ.


text:
იოხანან კარეახის ძემ უთხრა გედალიას მიცფაში საიდუმლოდ: გამიშვი და მოვკლავ ისმაელ ნათანიას ძეს, კაციშვილი ვერაფერს გაიგებს. შენ უნდა მოგკლას, რატომ უნდა გაიფანტონ იუდაელები, შენთან რომ არიან შემოკრებილნი, და დაიღუპოს იუდას დანაშთომი?


text:
მეშვიდე თვეს იყო, რომ მივიდნენ ისმაელი, ძე ნეთანიასი, ძისა ელიშამაყისა, მეფეთა ნათესავი და მეფის დიდებულები ათი კაცითურთ გედალია ახიკამის ძესთან მიცფას და ჭამეს იქ პური ერთად, მიცფაში.<br/>


text:
წამოიჭრნენ ისმაელ ნეთანიას ძე და მისი თანმხლები ათი<br/>კაცი და განგმირეს მახვილით გედალია, ძე ახიკამისა, ძისა შაფანისა. მოკლეს<br/>კაცი, რომლისთვისაც ჩაბარებული ჰქონდა ბაბილონის მეფეს ქვეყანა.


text:
ყველა იუდაელთ, ვინც კი გედალიასთან იყო მიცფაში და<br/>ქალდეველი ჯარისკაცები, ვინც იქ იმყოფებოდნენ, დახოცა ისმაელმა.


text:
მოვიდა ხალხი შექემიდან, სილოამიდან და სამარიიდან -<br/>ოთხმოცი კაცი, წვერგაპარსულნი, ტანისამოსშემოგლეჯილნი და სახედაკაწრულნი,<br/>ძღვენითა და საკმევლით ხელში უფლის სახლისათვის.


text:
გამოეგება მათ ისმაელ ნეთანიას ძე მიცფადან, მოდიოდა და<br/>ტიროდა და, როცა მათ შეხვდა, უთხრა: შედით გედალია ახიკამის ძესთან!


text:
როცა შუაგულ ქალაქში შევიდნენ, ისინიც დახოცეს ისმაელ<br/>ნეთანიას ძემ და მასთან მყოფმა ხალხმა და ჭაში ჩაყარეს.


text:
აღმოჩნდა მათ შორის ათი კაცი, რომელთაც უთხრეს ისმაელს:<br/>ნუ დაგვხოცავთ, რადგან გადამალული გვაქვს ყანაში ხორბალი, ქერი, ზეთი და<br/>თაფლი. ისიც გაჩერდა და არ დახოცა ისინი მათ ძმებთან ერთად.


text:
ჭა, სადაც ისმაელმა გედალიას გამო დახოცილი ხალხის<br/>გვამები ჩაყარა, ის ჭა იყო, რომელიც მეფე ასამ ამოიღო ისრაელის მეფის,<br/>ბაყაშას შიშით. ის აავსო ისმაელ ნეთანიას ძემ დახოცილებით.


text:
დაატყვევა ისმაელმა მთელი დანარჩომი ხალხი, მიცფაში ვინც იყო: მეფის ასულები, მიცფაში დარჩენილი მთელი ხალხი, რომელიც გედალია ახკამის ძეს ჩააბარა ნებუზარადანმა, ქონდაქართუხუცესმა. ისინი დაატყვევა ისმაელ ნეთანიას ძემ და წავიდა, რათა ყამონიანებთნ გადასულიყო.<br/>


text:
როცა გაიგეს იოხანან კარეახის ძემ და მასთან მყოფმა მხედართმთავრებმა ისმაელ ნეთანის ძის ჩადენილი ბოროტმოქმედების ამბავი,


text:
თან იახლეს თავიანთი კაცები და გაემართნენ ისმაელ ნეთანთას ძის წინააღმდეგ საბრძოლველად და მონახეს იგი დიდ წყალსატევთან გაბაონში.


text:
როცა დაინახა ისმაელის თანმხლებმა ხალხმა იოხანან კარეახის ძე და მასთან მყოფი მხედართმთავრები, გაიხარა.


text:
და პირი იბრუნა ყველამ, ვინც მიცფადან ტყვედ ჰყავდა წამოყვანილი ისმაელს, გაბრუნდნენ და იოხანან კარეახის ძესთან მივიდნენ.


text:
წაიყვანეს იოხანან კარეახის ძემ და მასთან მყოფმა მხედართმთავრებმა მთელი დანარჩომი ხალხი, რომელიც ტყვედ წამოასხა მიცფადან ისმაელ ნეთანიას ძემ გედალია ახიკამის ძის მოკვლის შემდეგ, მათ შორის: მამაკაცები, მეომრები, ქალები და ბავშვები, საჭურისები, რომლებიც გაბაონიდან დააბრუნა.


text:
გარიდებოდნენ ქალდეველებს; ეშინოდათ მათი, რადგან ისმაელ ნეთანიას ძემ მოკლა გედალია ახიკამის ძე, რომლისთვისაც ჩაბარებული ჰქონდა ქვეყანა ბაბილონის მეფეს.


text:
მიადგნენ მხედართმთავრები - იოხანან კარეახის ძე, იეზანია ჰოშაყიას ძე და მთელი ხალხი დიდიან-პატარიანად,<br/>


text:
და უთხრეს იერემია წინასწარმეტყველს: გევედრებით, ილოცე<br/>ჩვენთვის უფლის, შენი ღვთის მიმართ, მთელი ამ დანარჩომისთვის, რადგან<br/>მრავლიდან მცირენი დავრჩით, როგორც საკუთარი თვალით გვხედავ.


text:
უთხრა მათ იერემია წინასწარმეტყველმა: კეთილი. ახლა<br/>ვილოცებ უფლის, თქვენი ღვთის მიმართ, თქვენი თხოვნისამებრ, და ყველაფერს<br/>გამოგიცხადებთ, რასაც უფალი გიპასუხებთ, არაფერს დაგიმალავთ.


text:
უთხრეს იერემიას: უფალი იყოს ჭეშმარიტი და სარწმუნო მოწმე<br/>ჩვენს წინააღმდეგ, თუ ყველაფერი ისე არ შევასრულეთ, როგორც უფალი, შენი<br/>ღმერთი დაგაბარებს ჩვენთან.


text:
კარგი იქნება თუ ცუდი, დავუჯერებთ უფალს, ჩვენს ღმერთს,<br/>ვისთანაც ჩვენ გაგზავნით, რომ კეთილს ვეწიოთ. ნამდვილად დავუჯერებთ უფალს,<br/>ჩვენ ღმერთს.


text:
და უთხრა მათ: ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი,<br/>რომელთანაც თქვენ გამგზავნეთ, რათა თქვენი ვედრება მიმეტანა მის წინაშე:


text:
თუ დარჩებით ამ ქვეყანაში, აგაშენებთ და აღარ დაგაქცევთ, დაგნერგავთ და აღარ ამოგძირკვავთ, რადგან ვწუხვარ, რაც უბედურება დაგმართეთ.


text:
ნუ შეგეშინდებათ ბაბილონის მეფისა, რომლისაც გეშინიათ, ნუ შეგეშინდებათ მისი, ამბობს უფალი, რადგან თქვენთანა ვარ, რათა დაგიფაროთ და დაგიხსნათ მისი ხელიდან.


text:
იტყით: არა, ეგვიპტეში წავალთ, სადაც არც ომს ვნახავთ, არც ბუკის ხმას გავიგონებთ და არც პური მოგვშივა, იქ დავრჩებითო,


text:
მაშინ ისმინე უფლის სიტყვა იუდას ნაგამალო! ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: თუ მართლა გადაგიწყვეტიათ ეგვიპტეში წასვლა და კიდეც წახვედით იქ დასარჩენად,


text:
მახვილი, რომლისაც აქ გეშინიათ, ეგვიპტის ქვეყანაში მიგწვდებათ; და შიმშილი, რომელსაც აქ უფრთხით, ეგვიპტეშიც არ მოგცილდებათ და იქ დაიხოცებით.


text:
ყველა, ვინც კი ეგვიპტეში დასარჩენად წასვლას გადაწყვეტს, გაწყდება მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით; ვერავინ გადარჩება მათგან და ვერავინ გაექცევა უბედურებას, რასაც მათ დავათევ.


text:
რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: როგორც იერუსალიმზე გადმოინთხა ჩემი მძვინვარება და რისხვა, ასევე გადმოინთხევა ჩემი რისხვა თქვენზე, როცა ეგვიპტეში მიხვალთ. შესაჩვენებელი, შესაზარებელი, საგინებელი და შესარცხვენელი გახდებით და ვეღარასოდეს იხილავთ ამ ადგილს.


text:
შეაცთენთ საკუთარ თავს, რადგან თქვენ გამგზავნეთ უფალთან, თქვენს ღმერთთან, ჩვენი გულისთვის ილოცეთ უფლის, ჩვენი ღვთის მიმართ, და როგორც უფალი , ჩვენი ღმერთი იტყვის, გამოგვიცხადე და ჩვენც ისე მოვიქცევითო.


text:
ამიერიდან იცოდეთ, რომ მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით გაწყდებთთ იმ ადგილზე, სადაც საცხოვრებლად წასვლა გინდათ.


text:
როცა ბოლომდე გამოუცხადა იერემიამ ხალხს უფლის, მათი ღვთის სიტყვები, რაც დააბარა მას უფალმა, მათმა ღმერთმა მათთვის სათქმელად,<br/>


text:
მაშინ უთხრეს ყაზარია ჰოშაყიას ძემ, იოხანან კარეახის ძემ<br/>და სხვა ამპარტავანმა ხალხმა იერემიას: ტყუილს ლაპარაკობ. არ დაუბარებია<br/>შენთვის უფალს, ჩვენს ღმერთს, ნუ წახვალთო ეგვიპტეში დასარჩენად.


text:
არამედ ბარუქ ნერიას ძემ წაგაქეზა ჩვენს წინაღმდეგ, რათა<br/>ქალდეველთა ხელში ჩაგვაგდოს, რომ ამოგვწყვიტონ ან ბაბილთნში გადაგვასახლონ.


text:
წაიყვანეს იოხანან ვარეახის ძემ და მხედართმთავრებმა<br/>იუდას ნატამალი, რომელიც იუდას ქვეყანაში დაბრუნდა საცხოვრებლად სხვადასხვა<br/>ქვეყნებიდან, სადაც გაფანტული იყო -


text:
კაცები და ქალები, ბავშვები, მეფის ასულები და ყველა,<br/>ვინც ნებუზარადანმა, ქონდაქართუხუცესმა, გედალია ახიკამის ძესთან, შაფანის<br/>ძესთან, დატოვა (მათ შორის იყვნენ იერემია და ბარუქ ნერიას ძე) -


text:
აიღე ხელში დიდი ქვები და იუდაელთა თვალწინ ჩამარხე<br/>მოზელილ თიხაში, აგურის გამთსაწვავ ქურაში, ფარაონის სასახლის შესასვლელთან<br/>რომ არის, თახფანხესში.


text:
უთხარი მათ: ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, ვაგზავნი, რომ მოვაყვანინო ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, ჩემი მორჩილი, რომ დავუდგა ტახტი ამ ქვებზე, რომლებიც მე ჩავმარხე. მის ზემოთ გადაშლის იგი თავის ჩარდახს.


text:
მოვა და დაამარცხებს ეგვიპტის ქვეყანას. ვინც სასიკვდილოა, მოკვდება; ვინც ტყვედ წასაყვანია, ტყვედ წაიყვანენ; ვინც მახვილის წერაა, მახვილს მიეცემა.


text:
ცეცხლს წავუკიდებ ეგვიპტის ღმერთების სახლებს; ის დაწვავს მათ და ტყვედ წაასხამს. გადაიცვამს ეგვიპტის ქვეყანას, როგორც მწყემსი თავის ტყაპუჭს და წავა იქიდან დამშვიდებით.


text:
დალეწავს ბეთ-შემეშის სვეტებს, ეგვიპტის ქვეყანაში რომ არის, და ცეცხლში დაწვავს ეგვიპტელი ღმერთების სახლებს.


text:
სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ ნათქვამი ყველა იუდაელზე, ვინც ეგვიპტის ქვეყანაში ცხოვრობდა - მიგდოლში, თახფანხესში, ნოფში და ფათროსის მხარეში.<br/>


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: თქვენ თავად<br/>ნახეთ ყველა უბედურება, რაც იერუსალიმს და იუდას ქალაქებს დავათიე. აჰა,<br/>უკვე დანგრეულია და უკაცრიელი


text:
იმ ბოროტების გამო, რასაც ჩემს გასაჯავრებლად ჩადიოდნენ,<br/>რომ უკმევდნენ და ემსახურებოდნენ უცხო ღმერთებს, რომელთაც არც თვითონ<br/>იცნობდნენ და არც მათი მამა-პაპა იცნობდა.


text:
ვგზავნიდი მათთან ჩემს მორჩილთ, წინასწარმეტყველთ,<br/>გამუდმებით ვგზავნიდი და ვაბარებდი: ნუ ჩაიდენთ სიბილწეს, რომელიც მე<br/>მძულს-მეთქი;


text:
მაგრამ არ გაიგონეს და ყური არ მათხოვეს, რომ<br/>მოქცეულიყვნენ ბოროტებისგან და აღარ ეკმიათ უცხო ღმერთებისთვის.


text:
გადმოინთხა ჩემი რისხვა და წყრომა, და მოედო იუდას<br/>ქალაქებს და იერუსალიმის ქუჩებს; ნანგრევებად იქცნენ და გაუდაბურდნენ,<br/>როგორც დღეს არის.


text:
ახლა ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: რატომ<br/>სჩადიხართ დიდ ბოროტებას თქვენივე თავის წინააღმდეგ, რომ ამოგეძირკვოთ<br/>იუდადან მამრი და დედრი, ბავშვები და ძუძუმწოვრები, ისე რომ თქვენი<br/>ნატამალიც აღარ დარჩეს?


text:
რატომ მაჯავრებთ თქვენი ხელის ნამოქმედარით, რომ უკმევთ<br/>უცხო ღმერთებს ეგვიპტის ქვეყანაში, სადაც საცხოვრებლად მოხვედით? რად<br/>გინდათ რთმ ამოიძირკვოთ და შესაჩვენებელი და შესარცხვენელი გახდეთ ქვეყნის<br/>ყველა ხალხს შორის?


text:
ხომ არ დაგვიწყნიათ ბოროტებანი, რომელთაც თქვენი<br/>მამა-პაპა, იუდას მეფეები, მათი ცოლები, თქვენ და თქვენი ცოლები სჩადიოდით<br/>იუდას ქვეყანაში და იერუსალიმის ქუჩებში?


text:
დღემდე არ გამტყდარან და არ შეშინებულან, არ შედგომიან ჩემს რჯულსა და წესს, რომელიც თქვენთვის და თქვენი მამა-პაპისთვის მაქვს მიცემული.


text:
ამიტომ ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი; აჰა, საუბედუროდ და ამოსაძირკვად მივაქცევ პირს მთელი იუდასკენ.<br/>


text:
ავიყვან იუდას ნატამალს, რომელმაც პირი მიაქცია ეგვიპტეში წასასვლელად და იქ საცხოვრებლად, და გაწყდება ყველა ეგვიპტის ქვეყანაში. დაეცემიან მახვილით და შიმშილით გაწყდებიან; დიდიან-პატარიანად მახვილით და შიმშილით დაიხოცებიან; შესაჩვენებელი, შესაზარებელი, შესაგინებელი და შესარცხვენელი გახდებიან.


text:
დავსჯი ეგვიპტის ქვეყანაში მცხოვრებლებსაც, როგორც იერუსალიმი დავსაჯე მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით.


text:
არავინ დარჩება იუდას ნატამალიდან, ვინც ეგიპტეში ჩავიდა საცხოვრებლად, რომ უკან დაბრუნდეს იუდას ქვეყანაში, საითკენაც ეწევა მათ გული, რომ დაბრუნდეს იქ დასასახლებლად; რადგან ვერავინ დაბრუნდება ლტოლვილთა გარდა.


text:
მაშინ კაცებმა, რომელთაც იცოდნენ, რომ მათი ცოლები უცხო ღმერთებს უკმევდნენ, და იქ დიდ ჯგუფად მდგარმა დედროვანმა - მთელმა ხალხმა, ვინც ეგვიპტის ქვეყანაში, ფათროსში ცხოვრობდა, მიუგეს იერემიას:


text:
არამედ ყველაფერს ჩვენი სიტყვისამებრ გავაკეთებთ. კვლავაც ვუკმევთ საკმეველს ცის დედოფალს და საღვრელს დავუღვრით, როგორც ვაკეთებდით ჩვენ და ჩვენი მამა-პაპა, ჩვენი მეფეები და მთავრები იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში. ვძღებოდით პურით, კარგად ვიყავით და უბედურება არ გვინახავს.


text:
რაც ცის დედოფლისადმი კმევა შევწყვიტეთ და საღვრელს აღარ ვუღვრით, ყველაფერი დაგვაკლდა და მახვილით და შიმშილით ვიხოცებით.


text:
როცა ვუკმევთ ცის დედოფალს და საღვრელს ვუღვრით, განა ჩვენი ქმრების უჩუმრად ვუცხობთ მოხატულ კვერებს და ვუღვრით საღვრელს?


text:
განა არ გაიხსენა უფალმა, განა არ მოაგონდა, რომ აკმევდით თქვენ და თქვენი მამა-პაპა, თქვენი მეფეები და მთავრები იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქაჩებში?<br/>


text:
აღარ შეეძლო უფალს მოეთმინა თქვენი ავი საქმეები და სისაძაგლენი, რასაც სჩადიოდით, და შეიქნა თქვენი ქვეყანა უდაბური, გატიალებული, დაწყევლილი და უკაცრიელი, როგორც დღეს არის.


text:
იმის გამო, რომ აკმევდით და სცოდავდით უფალს, არ გესმოდათ უფლის ხმა და არ მისდევდით მის რჯულს, მის წესებს და დარიგებებს. ამის გამო გეწიათ თქვენ ეს უბედურება, დღეს რომ გჭირთ.


text:
უთხრა იერემიამ მთელს ხალხს და მთელს დედროვანს: ისმინე უფლის სიტყვა, მთელო იუდა, ვინც კი ხართ ეგვიპტის ქვეყანაში.


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: დედროვანო რასაც თქვენი ბაგეები ამბობდნენ, თქვენი ხელებიც იმას აკეთებდნენ: აღთქმები უნდა შევასრულოთ, უნდა ვუკმიოთ ცის დედოფალს და საღვრელი უნდა დავუღვაროთო! კარგადაც დაგიცავთ აღთქმები, ბეჯითად შეგისრულებიათ!


text:
ამიტომ ისმინე უფლის სიტყვა, მთელო იუდავ, ეგვიპტის ქვეყნად მცხოვრებო! აჰა, ჩემს დიად სახელს ვფიცავ, ამბობს უფალი, თუ ამიერიდან ერთმა იუდაელმა მაინც ახსენოს მთელს ეგვიპტეში ჩემი სახელი, ისე უფალმა იცოცხლოსო.


text:
აჰა, თქვენს საუბედუროდ ვიზრუნებ თქვენზე, არა სასიკეთოდ, და მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით დაილევა ეგვიპტეში მყოფი ყველა იუდაელი, ვიდრე საბოლოოდ არ დაილევიან.


text:
მახვილს გადარჩენილნი, ძალზე მცირენი, დაბრუნდებიან ეგვიპტიდან იუდას ქვეყნად; მაშინ გაიგებს იუდას ნატამალი, რომელიც ეგვიპტეში ჩავიდა, საცხოვრებლად, ვისი სიტყვა ახდება: ჩემი თუ მათი?


text:
ეს იყოს იმის ნიშნად, ამბობს უფალი, რომ დაგსჯით ამ ადგილზე, რათა იცოდეთ, რომ უსათუოდ ახდება ჩემი სიტყვები თქვენდა საუბედუროდ.


text:
ასე თქვა უფალმა: აჰა, ჩავაგდებ ფარაონ ხოფრას, ეგვიპტის მეფეს, მისი მტრებისა და მესისხლეების ხელში, როგორც ციდკია იუდას მეფე ჩავაგდე ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის - მისი მტრისა და მესისხლის ხელში.


text:
სიტყვა, რომელიც უთხრა იერემია წინასწარმეტყველმა ბარუქ ნერიას ძეს, როცა მან იერემიას კარნახით წიგნში ჩაწერა ეს სიტყვები იუდას მეფის, იეჰოაკიმ იოშიას ძის, მეოთხე წელს.<br/>


text:
გითქვამს: ვაგლახ მე! კიდევ მიუსართა უფალმა წუხილი ჩემს<br/>სატანჯველსო! ქანცი გამიწყდა კვნესისგან და ვერ ვპოვე შვებაო.


text:
ასე უთხარიო მას, ასე ამბობს-თქო უფალი: აჰა, ჩემს<br/>აშენებულს მევე დავანგრევ და ჩემს დარგულს მევე ამოვძირკვავ. ჩემია მთელი<br/>ეს ქვეყანა!


text:
შენ კი დიდ რასმე მოითხოვ! ნუ მოითხოვ, რადგან, უბედურება<br/>უნდა დავათიო ყოველ ხორციელს, ამბობს უფალი, შენ კი საკუთარ სიცოცხლეს<br/>მოგცემ ნადავლად ყველგან, სადაგ კი წახვალ.


text:
ეგვიპტეზე და ფარაონ ნექოს, ეგვიპტის მეფის, ლაშქარზგ,<br/>რომელიც იდგა მდინარე ევფრატის პირას, ქარქემიშში და რომელიც დაამარცხა<br/>ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, იუდას მეფის, იეჰოაკიმ იოშიას ძის<br/>მეოთხე წელს:


text:
შეკაზმეთ ცხენები და ზედ მოახტით, მხედრებო! მოდექით<br/>თავჩაჩქიანებო, წვერი წაუმახეთ შუბებს და ჯავშნით შეიმოსეთ!


text:
რას ვხედავ? უკან მორბიან შეშინებულნი, იძვლივნენ მათი<br/>ვაჟკაცები, გარბიან უკანმოუხედავად, შიშის ზარია ირგვლივ, ამბობს უფალი.


text:
ვერ გაიქცევა მკვირცხლი, ვერ დაუსხლტება ძლიერს;<br/>ჩრდილოეთით, ევფრატის პირას წაიფორხილებენ და დაეცემიან.


text:
ეგვიპტე მოდიდდა ნილოსივით და მდინარეთა წყლებივით<br/>ბობოქრობს. ამბობს: მოვდიდდები და დავფარავ მიწას, დავაქცევ ქალაქსა და მის<br/>მცხოვრებლებს.


text:
ამხედრდით ცხენებზე, გაქანდით ეტლებო! დაე, გამოვიდნენ<br/>ქუში და ფუტი, ფარის მპყრობელნი და ლიდიელები - მშვილდის მომზიდავნი!


text:
დღეს არის უფლის, ჩვენი ღვთის დღე, რომ შური მიაგოს თავის<br/>მტრებს. დაიწყებს შეჭმას მისი მახვილი და გაძღება, დარწყულდება მათი<br/>სისხლით; რადგან საკლავი ექნება უფალს, ჩვენს ღმერთს, ჩრდილოეთის<br/>ქვეყანაში, ევფრატის პირას.


text:
ხალხებმა გაიგონეს შენი ხმა, აავსო მიწა შენმა კივილმა,<br/>როცა ძლიერი შეეჯახა ძლიერს და ორივენი ერთად დაეცნენ.


text:
სიტყვა, რომელიც უთხრა უფალმა იერემია წინასწარმეტყველს<br/>ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის, მოსვლაზე და ეგვიპტის ქვეყნის<br/>დამარცხებაზე.


text:
გამოეცხადეთ ეგვიპტეში, გააგონეთ მიგდოლს, გააგონეთ ნოფს<br/>და თახფანხესს, უთხარით: დადექ და მოემზადე, რადგან ყველაფერს შეჭამს<br/>მახვილი შენს გარშემო!


text:
გაამრავლა წაფორხილებულნი, ერთმანეთზე ეცემიან და<br/>ამბობენ: ადექი და დაბრუნდი შენს ხალხთან და შენს სამშობლო ქვეყანაში, თავი<br/>აარიდე სასტიკ მახვილს.


text:
ცოცხალი ვარ, ამბობს მეფე, რომლის სახელი ცაბაოთ უფალია;<br/>როგორც თაბორი მთათა შორის, როგორც ქარმელი ზღვისპირისა, ის მოვა.


text:
მოამზადე საყარიბო ბარგი, ეგვიპტელო ასულო, რადგან<br/>უდაბნოდ იქცევა ნოფი, გადაიხრუკება, გაუკაცურდება.


text:
მისმა მოჯამაგირეებმაც, ბაგის ხარებივით რომ იყვნენ, ზურგი უჩვენეს და ერთად გაიქცნენ, არ დადგნენ, რადგან უწია მათ უბედურების დღემ, განკითხვის ჟამმა.<br/>


text:
ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, დავსჯი თებელ<br/>ამონს, ფარაონს, ეგვიპტეს, მის ღმერთებს, მის მეფეებს, ფარაონს და მის<br/>მოიმედეთ.


text:
ჩავაგდებ მის მესისხლეთა - ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის<br/>მეფის, და მის მორჩილთა ხელში. მერე კი ძველებურად დასახლდება, ამბობს<br/>უფალი.


text:
შენ ნუ გეშინია, ჩემო მორჩილო იაკობ, ნუ ფრთხი, ისრაელ!<br/>რადგან, აჰა, დავიხსნი შენს თავს შორეთიდან და შენს მოდგმას მისი ტყვეობის<br/>ქვეყნიდან. დაბრუნდება იაკობი და იცხოვრებს მშვიდად და მყუდროდ. არავინ<br/>იქნება დამაფრთხობელი.


text:
ნუ გეშინია, ჩემო მორჩილო იაკობ, ამბობს უფალი, რადგან<br/>შენთანა ვარ. ბოლოს მოვუღებ ყველა ხალხს, ვისთანაც მყავხარ გაგდებული; შენ<br/>არ მოგიღებ ბოლოს, ოღონდ დაგსჯი სამართლიანად, დაუსჯელს არ დაგტოვებ.


text:
უფლის სიტყვა, რომელიც იყო იერემია წინასწარმეტყველის მიმართ ნათქვამი, ვიდრე ფარაონი ღაზას დააქცევდა.<br/>


text:
ასე ამბობს უფალი: აჰა, მოდიდდება წყალი ჩრდილოეთიდან და<br/>გადაიქცევა წამლეკავ ნიაღვრად. წალეკავს ქვეყანას და ყველადცრს, რაც<br/>მასზეა, ქალაქებს და მის მცხოვრებლებს. აკივლდება ადამის მოდგმა და მოთქმას<br/>მოჰყვებიან ქვეყნის მცხოვრებნი.


text:
მისი რაშების თქარათქურზე, მისი ეტლების გრუხუნზე,<br/>თვლების გარიალზე მამები ვეღარ მოხედავენ შვილებს, რადგან ხელები<br/>ჩამოუცვივდებათ.


text:
იმ დღისთვის, რომელიც მოვა ფილისტიმელთა გასაძარცვავად,<br/>ტვიროსისა და ციდონისთვის უკანასკნელი შემწის წასართმევად, რადგან<br/>გააძარცვინებს უფალი ფილისტიმელთა ნატამალს- ქაფთორის კუნძულს.


text:
მოაბზე. ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: ვაი ნებოს, გაძარცულია იგი! გაწბილებულია და აღებული კირიათაიმი! გაწბილებულია ციხე-სიმაგრე და დაქცეული.<br/>


text:
წარხდა მოაბის დიდება, ავს უზრახავენ ხეშბონში: წავიდეთ,<br/>მოვსპოთო მისი სახსენებელი! შენც დადუმდები, მადმენა, მახვილი მოგდევს<br/>უკან!


text:
რადგან შენი ნახელავის და საგანძურის იმედი გქონდა; შენც<br/>შეგიპყრობენ და ქამოშიც დატყვევდება, მისი ქურუმები და მთავრებიც თან<br/>მიჰყვებიან.


text:
მიადგება გამანადგურებელი ყოველ ქალაქს, არცერთი ქალაქი<br/>არ გადარჩება, დაიღუპება ველ-მინდორი, განადგურდება ვაკეები, როგორც<br/>ნათქვამი აქვს უფალს.


text:
წყეულიმც იყოს, ვინც დაუდევრად აკეთებს უფლის საქმეს!<br/>წყეულიმც იყოს, ვინც აკავებს მახვილს სისხლისაგან!


text:
უშფოთველად იყო მოაბი სიყრმიდანვე, თავის დვრიტაზე განისვენებდა. ჭურჭლიდან ჭურჭელში არ გადაღებულა და გადასახლებაში არ წასულა. ამიტომაც შერჩა თავისი გემო და სუნი არ შეცვლია.<br/>


text:
ამიტომ, აჰა, დგება ჟამი, ამბობს უფალი, როცა<br/>გადამღებლებს მივუგზავნი და გადაიღებენ მას, დაუცარიელებენ ჭურჭლებს და<br/>ტიკებს დაუხევენ.


text:
განადგურებულია მოაბი და მისი ქალაქები; მისი რჩეული<br/>ვაჟკაცები სასაკლაოზე წავიდნენ, ამბობს მეფე, რომლის სახელი ცაბოთ უფალია.


text:
დაიტირეთ იგი, მეზობლებო, და მისი სახელის მცნობელნო,<br/>იყვირეთ: როგორ შეიმუსრა ძლიერი კვერთხი, დიდებული არგანი!


text:
ჩამოდი დიდებიდან და დაჯექი გვალვიანში, დიბონის მკვიდრო,<br/>რადგან შენ მოგადგა მოაბის გამანადგურებელი და ციხე-სიმაგრეები დაგიქცია.


text:
გზაზე დადექი და თვალი ადევნე, ყაროყერის მკვიდრთ! ჰკითხე<br/>გამოქცეულს და თავდახსნილს, ჰკითხე, რა მოხდა-თქო?


text:
დაათვრეთ იგი, რადგან გაუმედიდურდა უფალს. იგორავებს<br/>მოაბი თავის ნარწყევში და ისიც სამასხრო შეიქნება.


text:
განა სამასხროდ არ გყავდა ისრაელი? განა ქურდებში იყო<br/>დაჭერილი, თავს რომ აქნევ მის ყოველ ხსენებაზე?


text:
დასტოვეთ ქალაქები და კლდეებში დასახლდით, მოაბის<br/>მკვიდრნო! იყავით მტრედებივით, ნაპრალის კიდეებზე რომ იბუდებენ.


text:
გვსმენია მოაბის ყიფი, მეტისმეტი სიამაყე, მისი<br/>ქედმაღლობა და მისი ამპარტავნობა, მედიდურობა და დიდგულობა.


text:
იაყზერზე მეტად დაგიტირებ, სიბმას ვენახო! შენი ლერწები<br/>ზღვამდე აღწევს, იაყზერის ზღვამდე. მძარცველი შეესია შენს ადრეულ ნაყოფს და<br/>მოსავალს.


text:
ლხენა და სიხარული წაერთვა ქარმელს და მოაბის ქვეყანას;<br/>გავაქრობ ღვინოს საწნახლებიდან, აღარ დაწურავენ შეძახილით: ჰედად! ჰედად!<br/>აღარ გაისმება ჰედადის შეძახილი.


text:
ხეშბონის გამო კივილს ელყალამდე, იაჰაცამდე ბანი მისცეს<br/>ცოღარიდან ხორონაიმამდე და ყეგლათ-შელიშიამდე; რადგან დაწყდება ნიმრიმის<br/>წყლებიც.


text:
მუსრს გავავლებ მოაბში ყველას, ამბობს უფალი, ვისაც<br/>გორაკზე მსხვერპლი მიაქვს და უკმევს თავის ღმერთებს.


text:
ამიტომ მიკვნესის სტვირივით გული მოაბზე; მიკვნესის<br/>სტვირივით გული კირ-ხარესის ხალხზე, რადგან დაეღუპათ მთელი მონაგარი.


text:
გადაპარსული აქვს ყველას თავი, მოკვეცილი აქვს ყველას<br/>წვერი, დახოკილი აქვს ყველას ხელები და წელზე ჯვალო არტყია.


text:
მოაბის ყველა ბანზე და მის ყველა მოედანზე გლოვის ხმა<br/>ისმის, რადგან მე დავლეწე მოაბი უხმარი ჭურჭელივით, ამბობს უფალი.


text:
როგორ დაიქცა, როგორ მოთქვამენ, როგორ თავი შეირცხვინა და<br/>შეიქნა მოაბი სამასხროდ და შესაზარად გარეშემოთათვის.


text:
დაიპყრობენ ქალაქებს და ციხე-სიმაგრეებს დაიჭერენ; მოაბელი ვაჟკაცების გული მშობიარე დედაკაცის გულივით გახდება იმ დღეს.<br/>


text:
შიშისგან გაქცეული ხაროში ჩავარდება, ხაროდან ამოსული<br/>ხაფანგში გაებმება, რადგან მოვაწევ მოაბზე მისი განკითხვის წელიწადს,<br/>ამბობს უფალი.


text:
ხეშბონის ჩრდილს შეაფარეს თავი ღონემიხდილმა ლტოლვილებმა;<br/>მაგრამ ცეცხლი გამოტყვრა ხეშბონიდან და ალი სიხონის შუაგულიდან, და<br/>საფეთქელი შეუტრუსა მოაბს და თხემი შფოთის ამტეხთ.


text:
ყამონიანებზე. ასე ამბობს უფალი, ნუთუ შვილები არა ჰყავს ისრაელს? ნუთუ არა ჰყავს მემკვიდრე? აბა რატომ დაიმკვიდრა მალქომმა გადი და დასახლდა მისი ხალხი გადის ქალაქებში?<br/>


text:
ამიტომაც, აჰა, დადგება ჟამი, ამბობს უფალი, როცა ომის<br/>ყიჟინას გავაგონებ ყამონიანთა რახათს და უკაცრიელ ბორცვად გადაიქცევა; მისი<br/>დაბა-სოფლები ცეცხლში გადაიბუგება. ისრაელი დაიმკვიდრებს მათ<br/>სამკვიდრებელს, ამბობს უფალი.


text:
მოთქვამდე, ხეშბონო, რადგან გაძარცულია დაი. ჰკიოდეთ,<br/>რაბათელო ქალებო, ჩაიცვით ჯვალო, მოთქვამდეთ და ფარეხ-ფარეხ წანწალებდეთ!<br/>რადგან ტყვეობაში წავა მალქომი და მისი ქურუმები და მთავრები მასთან ერთად.


text:
რად იკვეხნი შენს ხეობებს? წაილეკა შენი ხეობები,<br/>განდგომილო ასულო, საგანძურების იმედი რომ გაქვს, ვინ მოვაო ჩემთან?


text:
აჰა, დაგცემ შიშის ზარს, ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი,<br/>ყოველის მხრიდან; ყველანი ცალ-ცალკე განიდევნებით და ვეღარავინ შეგკრებთ<br/>გზადაკარგულებს.


text:
ედომზე. ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ნუთუ აღარ არის სიბრძნე<br/>თემანში? ნუთუ გაცუდდა გონიერთა თათბირი და დაიკარგა მათი სიბრძნე!


text:
გაიქეცით, გაბრუნდით, ქვაბებში შეიხიზნეთ, დედანის<br/>მკვიდრნო! რადგან უბედურება მომაქვს ესავისთვის, მისი განკითხვის ჟამი.


text:
ყურძნის მკრეფავნიც რომ შემოგსეოდნენ, ორიოდე კუფხალი<br/>მათაც გადარჩებოდათ, ღამის ქურდები მხოლოდ თავის სამყოფს დაიტაცებდნენ.


text:
რადგან მე გავძარცვე ესავი, გამოვამზეურე მისი დარანები,<br/>რომ ვეღარ დაიმალოს. განადგურდა მისი მოდგმა, მისი ძმები და მეზობლები,<br/>არავინ დარჩა.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი: აჰა, იმან დასცალა თასი, ვისაც<br/>მისი შესმა არ ედო ვალად, შენ კი გინდა დაუსჯელი დამრჩე? არ დარჩები<br/>დაუსჯელი, უეჭველად შესვამ.


text:
რადგან ჩემს თავს ვფიცავ, ამბობს უფალი, რომ შესაზარი,<br/>სამარცხვინო, უკაცრიელი და შესაჩვენებელი გახდება ბოცრა და უდაბნოდ<br/>გადაიქცევიან მისი დაბა-სოფლები სამარადისოდ.


text:
ხმა მომწვდა უფლისგან და მაცნეები დაეგზავნათ ხალხებს:<br/>შეიკრიბეთ და წადით მის წინააღმდეგ, აღდექით საბრძოლველად!


text:
შენმა კერპმა შეგაცდინა, შენმა გულზვიადობამ; კლდის<br/>ნაპრალებში დასახლებულხარ, მაღლა მათაზეა შენი სადგომი. არწივივით მაღლაც<br/>რომ მოიიწყო ბუდე, იქიდანაც ჩამოგაგდებ, ამბობს უფალი.


text:
შესაზარი გახდება ედომი, შეძრწუნდება ყოველი ჩამვლელი და<br/>სტვენას მოჰყვება, მისი ჭრილობების შემხედვარე.


text:
როგორც დაიქცნენ სოდომი და გომორა და მისი მეზობელი<br/>დაბები, ამბობს უფალი, ასევე კაციშვთლი არ გაჩერდება იქ და არც არავინ<br/>დასახლდება.


text:
აჰა, ლომივით გამოდის იგი იორდანეს ჭალებიდან ნოყიერი<br/>საძოვრებისკენ. წამისყოფაში გავაქცევ ქვეყნიდან და ჩემს რჩეულს ჩავაბარებ<br/>მას. რადგან ვინ არის ჩემი მსგავსი? ვინ რას მიბრძანებს? რომელი მწყემსია,<br/>წინ რომ დამიდგეს?


text:
ამიტომ მოისმინეთ უფლის განაჩენი, რომელიც ედომს განუჩინა<br/>და ზრახვანი, რაც თემანის ხალხზე განიზრახა: ნახეთ, თუ არ წაათრიონ ისინი<br/>მწყემსის ბიჭებე, თუ თავზე არ დაუმხონ ფარეხები!


text:
აჰა, აიწევა როგორც არწივი, გაფრინდება და ფრთებს<br/>გადმოშლის ბოცრაზე. ედომელ ვაჟკაცთა გული მშობიარე დიაცთა გულივით გახდება<br/>იმ დღეს.


text:
დამასკოზე გაწბილდნენ ხამათი და არფადი, რადგან ცუდი<br/>ამბები მოუვიდათ. შეშფოთდნენ; ზღვაზე ღელვაა და ვერ ისვენებენ.


text:
შედრკა დამასკო, ზურგი იბრუნა და გაიქცა, კანკალმა<br/>აიტანა, ტკივილმა და კრუნჩხვამ დაუარა მშობირე ქალივით.


text:
ამიტომაც დაეცემიან ჭაბუკები მის მოედნებზე და ყველა<br/>მებრძოლი გაწყდება იმ დღეს, ამბობს ცაბაოთ უფალი.


text:
კედარზე და ხაცორის სამეფოებზე, რომლებიც<br/>ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ დაამარცხა, ასე ამბობს უფალი: აღდექით და<br/>დალაშქრეთ კედარი და გაძარცვეთ აღმოსავლელნო.


text:
წაიღებენ მათ კარვებსა და ცხვარს, დაიტაცებენ მათ<br/>კრეტსაბმელებს, ჭურჭლეულს და აქლემებს. თან მიაყვირებენ: შიშია ირგვლივ!


text:
გაიქეცით, იჩქარეთ, ქვაბებში შეიხიზნეთ, ხაცორის<br/>მკვიდრნო! ამბობს უფალი, რადგან თათბირი ქნა ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის<br/>მეფემ თქვენს წინააღმდეგ და განზრახვა განიზრახა თქვენს წინააღმდეგ.


text:
ადექით, დალაშქრეთ უზრუნველი ხალხი, იმედიანად მცხოვრებნი, ამბობს უფალი. არც კარები აქვთ, არც ურდული; მარტოდმარტო სახლობენ.<br/>


text:
დაიტაცებენ მათ აქლემებს და ნადავლად წაასხამენ ურიცხვ<br/>საქონელს; ოთხივ ქარისკენ გავფანტავ საფეთქელშეკრეჭილებს და ყოველს მხრიდან<br/>მოვუვლენ უბედურებას, ამბობს უფალი.


text:
ტურების ბუნაგად იქცევა ხაცორი, უდაბურ ადგილად<br/>უკუნისამდე! არ იცხოვრებს იქ კაციშვილი და ადამიანი აღარ დასახლდება.


text:
უფლის სიტყვა, რომელიც იყო იერემია წინასწარმეტყველის<br/>მიმართ ნათქვამი ელამზე იუდას მეფის, ციდკიას მეფობის დასაწყისში.


text:
მივუშვებ ელამზე ოთხ ქარს ცის ოთხივე კიდიდან და ამ ოთხივ<br/>ქარისკენ გავფანტავ მათ. არ იქნება ისეთი ხალხი, რომელთანაც არ მივიდეს<br/>გაფანტული ელამი.


text:
შიშის ზარს დავცემ მათ მტრებისა და მესისხლეთა წინაშე;<br/>მოვუვლენ უბედურებას, ჩემს ცეცხლოვან რისხვას, ამბობს უფალი. მახვილს<br/>დავადევნებ უკან, ვიდრე არ მოვუღებ ბოლოს.


text:
გამოაცხადეთ ხალხებში და ასმინეთ, აღმართეთ დროშა,<br/>ასმინეთ, არ დაფაროთ, თქვით: აღებულია ბაბილონი, გაწბილებულია ბელი,<br/>დამხობილია მეროდაქი. გაწბილდნენ მისი კერპები, დამხობილია მისი<br/>ქანდაკებები.


text:
რადგან მოადგა მას ხალხი ჩრდილოეთიდან, რომ უდაბნოდ<br/>აქციოს მისი ქვეყანა და აღარ იყოს მცხოვრები მასში, კაციდან პირუტყვამდე<br/>ყველანი წავლენ, გადაიხვეწებიან.


text:
იმ დღეე ში და იმხანად, ამბობს უფალი, მოვლენ<br/>ისრაელიანები და იუდიანები, ერთად მოჰყვებიან გამუდმებით ტირთლს და ძებნას<br/>დაუწყებენ უფალს, თავიანთ ღმერთს.


text:
სიონის გზას იკითხავენ, აქეთ ექნებათ პირი; მოვლეს, რომ<br/>შეეკრან უფალს საუკუნო, დაუვიწყარი აღთქმით.


text:
დაკარგული ცხვარია ჩემი ხალხი, მწყემსებმა აურიეს<br/>გზაკვალი, მთებზე ახეტიალებენ; მთიდან გორაკებზე გადადიან, თავისი საძოვარი<br/>დაივიწყეს.


text:
ყოველი მათი მპოვნელი ჭამს მათ და მათი მტრები ასე<br/>ამბობენ: ჩვენ ბრალი არა გვაქვს, რადგან მათ შესცოდეს უფალს - სიმართლის<br/>სამყოფელს და უფალს - მათი მამა-პაპის იმედს.


text:
რადგან, აჰა, აღვძრავ და მივაყენებ ბაბილონზე დიდი<br/>ხალხების ურდოებს ჩრდილოეთის ქვეყნიდან, დაეწყობიან მის წინააღმდეგ და<br/>ტყვედ ჩავარდება. მათი ისრები გამოცდილი მებრძოლებია, ხელცარიელი არ<br/>ბრუნდებიან უკან.


text:
რადგან მხიარულობთ, რადგან ხალისობთ, ჩემი სამკვიდროს მძარცველებო; რადგან კუნტრუშობთ ხბოსავით მწვანეზე და ცხენებივით ჭიხვინებთ.<br/>


text:
დიდად გაწბილდა თქვენი დედა, შერცხვენილია თქვენი<br/>მშობელი. აჰა, ხალხების მომავალი: უდაბნო, ხრიოკი და ტრამალი!


text:
უფლის რისხვის გამო აღარ დასახლდება, ერთიანად<br/>გაუდაბურდება ყველა, ვინც ჩაუვლის ბაბილონს, შეძრწუნდება და დაუსტვენს, მის<br/>წყლულების შემხედვარე.


text:
გარსშემოეწყვეთ ბაბილონს, ვინც ხართ მშვილდის<br/>მომზიდველნი! დაუშინეთ, ნუ დაგენანებათ ისრები, რადგან შესცოდა უფალს.


text:
დაეცით ყიჟინა მის ირგვლივ; ხელი ჩამოუშვა, გადაიქცნენ<br/>მისი ბურჯები, ჩამოიქცნენ მისი კედლები, რადგან ეს უფლის შურისგებაა.<br/>მიაგეთ შური, როგორც იქცეოდა, ისე მოექეცით.


text:
ამოკვეთეთ მთესველი ბაბილონიდან და ნამგლის დამჭერი<br/>მკათათვეში. შემმუსვრელის მახვილისგან ყველამ თავის ხალხს შეაფაროს თავი და<br/>ყველა თავისი ქვეყნისკენ გაიქცეს.


text:
გაბნეული ცხვარია ისრაელი, ლომმა დაფანტა; ჯერ აშურის<br/>მეფე ჭამდა მას, ბოლოს ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, დაუმტვრია ძვალი.


text:
ამიტომ ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა,<br/>დავსჯი ბაბილონის მეფეს და მის ქვეყანას, როგორც აშურის მეფე დავსაჯე.


text:
დავაბრუნებ ისრაელს თავის საძოვარზე და იბალახებს<br/>ქარმელზე და ბაშანზე; ეფრემის მთებში და გალაადში განცხრება მისი სული.


text:
იმ დღეებში და იმხანად, ამბობს უფალი, მოიკითხება<br/>ისრაელის ბრალი და აღარ იქნება; იუდას - ცოდვა და არ აღმოჩნდება, რადგან<br/>ყველას ვაპატიებ, ვისაც კი დავარჩენ.


text:
დაეცი მერათაიმის ქვეყანას და ფეკოდის მცხოვრებთ; გაანადგურე და ააოხრე მათ უკან ყველაფერი, ამბობს უფალი; ყველაფერი ისე გააკეთე, როგორც გიბრძანე.<br/>


text:
მახე დაგიგე და გაები კიდეც, ბაბილონო, შენ კი ვერც<br/>მიხვდი, მოგძებნეს და შეგიპყრეს კიდეც, რადგან უფალს აუჯანყდი.


text:
გახსნა უფალმა თავისი საგანძური და გამოიტანა თავისი<br/>რისხვის საჭურველი; რადგან სამსჯავრო საქმე აქვს უფალს, ცაბაოთ ღმერთს,<br/>ქალდეველთა ქვეყანაში.


text:
შედით იქ ქვეყნის ყოველი კუთხიდან, გახსენით მისი<br/>ბეღლები, ძნასავით გალეწეთ და ააოხრეთ, რომ ნატამალი აღარ დარჩეს!


text:
მახვილს მიეცით მისი ხარები, ჩავიდნენ სასაკლაოდ! ვაი<br/>მათ, რადგან დადგა მათი დღე, მათი განკითხვის ჟამი!


text:
აჰა, მოისმის ხმა გაქცეულთა და ლტოლვილთა ბაბილონის<br/>ქვეყნიდან, რომ ემცნოს სიონზე უფლის, ჩვენის ღვთის შურისგების ამბავი,<br/>შურისგებისა მისი ტაძრის გამო!


text:
შეჰყარეთ მოისარნი ბაბილონის წინააღმდეგ, ყოველი მშვილდის<br/>მომზიდველი; გარს შემოადექით, არავინ გაგექცეთ; მიუზღეთ მისი საქმისაებრ;<br/>როგორც იქცეოდა, ისე მოექეცით; რადგან უფალს გაუმედიდურდა, ისრაელის<br/>წმიდას.


text:
აჰა, მოვდივარ შენზე, მედიდურო, ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი; რადგან დადგა შენი დღე, შენი განკითხვის ჟამი!<br/>


text:
წაფორხილდება მედიდური და დაეცემა; არავინ იქნება მისი<br/>ამყენებელი; ცეცხლს წავუკიდებ მის ქალაქებს და შეჭამს მის შემოგარენს.


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: დათრგუნული არიან ისრაელიანები<br/>და იუდიანებიც; მაგრად უჭირავთ ისინი მათ დამატყევართ, არ უნდათ მათი<br/>გაშვება.


text:
მაგრამ ძლიერია მათი გამომსყიდველი; ცაბაოთ უფალია მისი<br/>სახელი. ის გაიკითხავს მათ საქმეს, რათა ქვეყანას შვება მისცეს და<br/>შეაძრწუნოს ბაბილონის მცხოვრებნი.


text:
მახვილი მის ცხენებს და მის ეტლებს, მის ჭრელ ხალხს და<br/>დიაცებად გადაიქცევიან! მახვილი მის საგანძურებს და გაიძარცვებიან!


text:
ამიტომ დაიბუდებენ იქ უდაბნოს მხეცები ტურებთან ერთად და<br/>სირაქლემები დაიბუდებენ; უკაცრიელი იქნება სამუდამოდ და დაუსახლებელი<br/>თაობიდან თაობამდე.


text:
როგორც დააქცია ღმერთმა სოდომ-გომორი და მათი დაბები,<br/>ამბობს უფალი, ასევე ერთი კაციც არ დასახლდება იქ და კაციშვილი არ<br/>იცხოვრებს მასში.


text:
მშვილდი და შუბი უპყრიათ ხელში; სასტიკნი არიან და<br/>შეუბრალებელნი; მათი ხმა ზღვის ღრიალია, ცხენებზე სხედან; როგორც ერთი<br/>კაცი, მზად არიან შენთან საბრძოლველად, ბაბილონის ასულო!


text:
მოესმა ბაბილონის მეფეს მათი ამბავი და დაუძაბუნდა ხელი;<br/>ტკივილმა შეიპყრო, კრუნჩხვამ მშობიარე ქალივით.


text:
აჰა, ლომივით წამოვიდა იორდანეს შამბნარიდან<br/>საძოვრებისკენ; ერთ წამს გავაქცევ მათ მისგან და ჩემს რჩეულს ჩავაბარებ;<br/>რადგან ვინ არის ჩემი მსგავსი და ვინ რას მიბრძანებს? რომელი მწყემსი<br/>დამიდგება წინ?


text:
ამიტომ გაიგონეთ უფლის განაჩენი, რომელიც განუჩინა<br/>ბაბილონს, და მისი ზრახვანი, ქალდეველთა ქვეყნის წინააღმდეგ რომ განიზრახა!<br/>თუ არ წაათრიონ ჯოგის პატარებმა, თუ არ დაუმხონ თავზე ბინები!


text:
და მივუსევ ბაბილონს გამნიავებლებს და გაანიავებენ მას,<br/>გააპარტახებენ მის მიწას, რადგან შეესევიან ყოველის მხრიდან გასაჭირის<br/>ჟამს.


text:
ნუ მოზიდავს მშვილდს მშვილდის მომზიდველი, ნუ<br/>გადიდგულდება თავის ჯავშანში! ნუ შეიბრალებთ მის ჭაბუკებს, გაანადგურეთ<br/>მთელი მისი ლაშქარი!


text:
რადგან არ დაობლებულან ისრაელი და იუდა თავისი ღვთისგან,<br/>ცაბაოთ უფლისგან, თუმცა სავსეა მათი ქვეყანა ცოდვებით ისრაელის წმიდის<br/>წინაშე.


text:
გაიქეცით ბაბილონიდან და ყველამ თავის თავს უშველოს. არ<br/>დაიღუპოთ მისი სასჯელით, რადგან ეს უფლის განკითხვის ჟამია, ის მიუზღავს<br/>მას სამაგიეროს.


text:
უეცრად დაეცა ბაბილონი და დაილეწა; ივალალეთ მასზე,<br/>მოიღეთ ბალსამონი მისი ჭრილობისთვის, იქნებ განიკურნოს.


text:
ვმკურნალობდით ბაბილონს და არ განიკურნა; მოეშვით და<br/>წავიდეთ ჩვენ-ჩვენ ქვეყანაში, რადგან ცას მისწვდა მისი სასჯელი და<br/>ღრუბლებამდე აიწია.


text:
წვერი წაუმახეთ ისრებს, აავსეთ კაპარჭები; აღძრა უფალმა მიდიელ მეფეთა სული, რადგან ბაბილონის დაღუპვა განიზრახა; რადგან უფლის შურისგებაა ეს, შურისგება მისი ტაძრის გამო.<br/>


text:
აღმართეთ ბავრაყი ბაბილონის ზღუდეთა წინააღმდეგ;<br/>გაამაგრეთ დაცვა, დააყენეთ ყარაულები, მოაწყვეთ საფრები, რადგან რაც<br/>განიზრახა უფალმა, გააკეთებს, რაც ბრძანა ბაბილონის მცხოვრებლებზე.


text:
თავისი თავი დაიფიცა ცაბაოთ უფალმა: აგავსებ ხალხით<br/>კალიასავით და გამარჯვების ყიჟინას დასცემენ შენს თავზე.


text:
მან შექმნა ქვეყანა თავისი ძალით, დაამყარა სამყარო<br/>თავისი სიბრძნით და თავისი გონებით ცა გადაჭიმა.


text:
მის ხმაზე ცაში ხმაურობენ წყლები და ღრუბლებს წამოკრეფს<br/>ქვეყნის კიდეებიდან; საწვიმრად აჩენს ელვას და ქარი გამოაქვს თავისი<br/>საგანძურებიდან.


text:
ბრიყვია ყოველი კაცი თავისი ცოდნით, სირცხვილნაჭამია<br/>მჭედელი თავისი კერპით, რადგან სიცრუეა მისი გამონადნობი და სული არ არის<br/>მასში.


text:
მათებური არ არის იაკობის წილხვედრი, რადგან ის ყოვლის<br/>გამომსახველია და ისრაელი მისი სამკვიდრო შტოა; ცაბაოთ უფალია მისი სახელი.


text:
შენით ვფანტავ მწყემსსა და მის ჯოგს, შენით ვფანტავ<br/>გუთნისდედას და მის გუთნეულს, შენით ვფანტავ განმგებელთ და მთავართ.


text:
მივუზღავ ბაბილონს და ყოველ ქალდეველს იმ ბოროტების წილს,<br/>რასაც სჩადიოდნენ სიონში და თქვენს თვალწინ, ამბობს უფალი.


text:
აჰა, შენზე მოვდივარ, დამღუპველო მთაო, ამბობს უფალი,<br/>მთელი ქვეყნის დამღუპველო; ხელს მოგიღერებ და კლდეზე გადმოგაქცევ და<br/>გადაბუგულ მთად გაგხდი.


text:
ქვასაც ვერ აკრეფენ შენგან კუთხისთვის და ვერც<br/>საძირკვლისთვის, რადგან სამუდამოდ გაუდაბურდები, ამბობს უფალი.


text:
აღმართეთ ბავრაყი ქვეყანაში, ჩაჰბერეთ ბუკს ხალხთა შორის,<br/>დაულოცეთ ხალხები მასთან საბრძოლველად, შეჰყარეთ მის წინააღმდეგ არარატის,<br/>მინის და აშქენაზის სამეფოები, დაადგინეთ სარდალი მის წინააღმდეგ, მიუსიეთ<br/>ცხენები ჯაგარაშლილ კალიასავით.


text:
დალოცეთ მის წინააღმდეგ ხალხები, მიდიის მეფენი, მისი<br/>ნაცვალნი და ყოველი მისი მთავარი, მისი საბრძანებლის ყოველი ქვეყანა.


text:
ირყევა მიწა და იკრუნჩხება, რადგან ეწია ბაბილონს უფლის<br/>განზრახვა, რომ უდაბნოდ აქციოს ბაბილონის ქვეყანა და გააუკაცუროს.


text:
შეწყვიტეს ბრძოლა ბაბილონის მეომრებმა; ჩამსხდარან<br/>ციხე-სიმაგრეებში, დაშრეტილია მათი ძალა, დიაცებად არიან ქცეულნი,<br/>გადამწვარია მათი სამყოფელნი, დალეწილია მათი ურდულები.


text:
შიკრიკს შიკრიკი მისდევს, მაცნეს მაცნე მისდევს, რომ ამცნოს ბაბილონის მეფეს, რომ აღებულია ქალაქი ყოველის მხრიდან.<br/>


text:
რადგან, ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი:<br/>ბაბილონის ასული გასალეწად გამზადებული კალოა; ცოტაც და, დადგება მისი<br/>მომკის ჟამი.


text:
შემჭამა, დამღეჭა ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ,<br/>ცარიელ ჭურჭლად მაქცია. გადამყლაპა გველეშაპივით, აივსო შიგანი ჩემი<br/>ძვირფასეულობით და ამომანთხია.


text:
ჩემი გათელვა და ჩემი ხორცი ბაბილონზეა, ამბობს სიონის<br/>მკვიდრი. ჩემი სისხლი ქალდეველებზეა, ამბობს იერუსალიმი.


text:
ამიტომ, ასე ამბობს უფალი: აჰა, დავიცავ შენს სამართალს<br/>და შენს გამო ვიძიებ შურს; ამოვაშრობ მის ზღვას და დავუშრეტ წყაროს.


text:
ნანგრევებად იქცევა ბაბილონი, ცურების ბუნაგად, უდაბურ და<br/>სასტვენელ ადგილად, და არავინ იცხოვრებს იქ.


text:
როცა გახურდებიან, ლხინს გავუმართავ და დავათრობ, რომ<br/>გახალისდნენ და დაიძინონ სამუდამო ძალით, რომ აღარ გაიღვიძონ, ამბობს<br/>უფალი.


text:
როგორ დატყვევდა შეშაქი, როგორ დაიპყრეს მთელი ქვეყნის დიდება! როგორ დაიქცა ბაბილონი ხალხთა შორის!<br/>


text:
მისი ქალაქები უდაბნოდ იქცა, ხრიოკ მიწად და ტრამალად,<br/>სადაც კაციშვილი არ ცხოვრობს და ადამის ძეს არ გაუვლია.


text:
მოვიკითხავ ბელს ბაბილონში და პირიდან ამოვანთხევინებ<br/>შთანთქმულს და ხალხები შეწყვეტენ მისკენ დენას; ბაბილონის კედლებიც<br/>დაეცემა.


text:
ნუ შეგიდრკებათ გული და ნუ შეგეშინდებათ ხმისა, რომელიც<br/>გავარდება ქვეყანაზე. მოვა ხმა ერთ წელს და ამის შემდეგ სხვა წელს სხვა ხმა<br/>მოვა. ძალადობა იქნება ქვეყანაზე, მბრძანებელი მბრძანებლის წინააღმდგგ<br/>აღდგება.


text:
ამიტომ, აჰა, დადგება ჟამი და დავსჯი ბაბილონის კერპებს,<br/>სირცხვილში ჩავარდება მთელი მისი ქვეყანა და დახოცილნი ეყრებიან მის<br/>შუაგულში.


text:
იყიჟინონ ბაბილონზე ცამ და მიწამ და ყველაფერმა, რაც<br/>მათშია, რადგან ჩრდილოეთიდან შეესევიან მას მაოხარნი, ამბობს უფალი.


text:
გვრცხვენოდა, გინება რომ გვესმოდა; სირცხვილი ფარავდა ჩვენს სახეს, როცა უცხო თესლი მოადგა უფლის სახლის საწმიდარებს.<br/>


text:
რადგან, აჰა, დადგება ჟამი, ამბობს უფალი, და დავსჯი მის<br/>კერპებს და მთელს მის ქვეყანაში აკვნესდებიან სასიკვდილოდ დაჭრილნი.


text:
თუმცა ცად აღზევდა ბაბილონი, თუმცა ზესკნელში დაამყარა<br/>თავისი სიმაგრე, ჩემგან მიუვლენ მაოხარნი, ამბობს უფალი.


text:
რადგან მოაოხრებს უფალი ბაბილონს და ჩაუხშობს ამპარტავნულ<br/>ხმას. ახმაურდებიან მათი ტალღები დიდი წყლებივით, გაისმება მათი გრიალის<br/>ხმა.


text:
რადგან დაეცემა მას, ბაბილონს, მაოხარი და შეპყრობილ<br/>იქნებიან მისი მეომრები; დაილეწება მათი მშვილდები, რადგან შურისგების<br/>ღმერთია უფალი, მიუზღავს საზღაურს.


text:
დავათრობ მის მთავრებს და მის ბრძენებს, მის ნაცვლებს,<br/>მის განმგებლებს და მის მეომრებს; დაიძინებენ საუკუნო ძილით და ვერასოდეს<br/>გაიღვიძებენ, ამბობს მეფე, ცაბაოთ უფალია მისი სახელი.


text:
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ბაბილონის ფართო კედლები<br/>შეირყევა და მაღალი კარიბჭენი ცეცხლში გადაიბუგება. არაფრისთვის იშრომეს<br/>ხალხებმა და ცეცხლის გულისთვის დაშვრენ ტომები.


text:
სიტყვა, რომვლიც უანდერძა იერემია წინასწარმეტყველმა<br/>სერაიას ნერიას ძეს, მახსეიას ძეს, როცა ის ციდკიაჰუსთან, იუდას მეფესთან,<br/>ბაბილონში მიდიოდა, მისი მეფობის მეოთხე წელს (სერაია მესაწოლეთუხუცესი<br/>იყო).


text:
ჩასწერა იერემიამ ერთ წიგნში ყველა უბედურება, რაც<br/>ბაბილონს უნდა დატყდომოდა, ყველა ეს სიტყვა, ბაბილონის გამო დაწერილი.


text:
თქვი: უფალო, შენ გიბრძანებია ამ ადგილის გამო, რომ<br/>განადგურებ მას, ისე რომ არავინ დარჩება იქ ადამიანიდან პირუტყვამდე,<br/>რადგან სამუდამო უდაბნოდ იქცევა.


text:
თქვი: ასე ჩაიძირება ბაბილონი და ვეღარ აღდგება იმ<br/>უბედურებისგან, რომელსაც თავზე დავათევ, და გაუწყდებათ ილაჯი.


text:
ოცდაერთი წლის იყო ციდკიაჰუ, როცა გამეფდა და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისის სახელი იყო ხამიტალი, იერემიას ასული, ლიბნადან.<br/>


text:
ამიტომ უფლის რისხვა იყო იერუსალიმზე და იუდაზე იქამდე,<br/>რომ მოიშორა ისინი თავისი პირიდან. აუჯანყდა ციდკიაჰუ ბაბილონის მეფეს.


text:
მისი მეფობის მეცხრე წელს, მეათე თვეს, თვის ათში,<br/>წამოვიდა ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, მთელი თავისი ლაშქრით<br/>იერუსალიმზე და გარსშემოეწყო მას, მიწაყრილები აღმართა მის ირგვლივ.


text:
გაანგრიეს ქალაქი და მთელი მხედრობა გაიქცა და გავიდა<br/>ქალაქიდან ღამით იმ კარიბჭით, ორ კედელს შუა რომ არის, მეფის ბაღთან<br/>(ქალდეველები კი ქალაქს ერტყნენ), და დაადგნენ უდაბნოს გზას.


text:
დაედევნა ქალდეველთა ლაშქარი მეფეს და მიეწივნენ<br/>ციდკიაჰუს იერიხონის ვაკეებზე, და გაეფანტა მთელი ლაშქარი.


text:
მეხუთე თვეს, თვის ათში - ეს იყო ნაბუქოდონოსორ ბაბილონის მეფის მეცხრამეტე წელი - მოვიდა ნებუზარადანი, ქონდაქართუხუცეხი, ბაბილონის მეფის წინაშე მდგომელი, იერუსალიმში.<br/>


text:
მთელი კედელი იერუსალიმისა ირგვლივ დაანგრია ქალდეველთა<br/>ლაშქარმა, რომელიც ქონადაქართუხუცესს ახლდა.


text:
ერის ღატაკთაგანნი, ერის დანაშთომი, რომელიც ქალაქში<br/>დარჩა, ბაბილონის მეფის მხარეზე გადასულნი და დანარჩენი სიმრავლე ხალხისა<br/>გადაასახლა ნებუზარადანმა ქონდაქართუხუცესმა.


text:
ქვეყნის მდაბიორთაგან ნაწილი დასტოვა ნებუზარადინმა,<br/>ქონდაქართუხუცესმა, მევენახეებად და მხვნელ-მთესველებად.


text:
სპილენძის სვეტები, უფლის სახლს რომ ჰქონდა,<br/>კვარცხლბეკები და სპილენძის ზღვა, უფლის სახლში რომ იყო, დალეწეს<br/>ქალდეველებმა და მთელი მათი სპილენძი ბაბილონში გაზიდეს.


text:
ქვაბები, აქანდაზები, დანები, თასები, კოვზები და ყოველი<br/>სპილენძის ჭურჭელი, სამსახურებელი, გაზიდეს.


text:
თეფშები, მარწუხები, სასხურებლები, ქვაბები, ლამპრები,<br/>სასაკმეველები, საწდები, რაც ოქროსი და ვერცხლის იყო, გაზიდა<br/>ქონდაქართუხუცესმა.


text:
ორი სვეტი, ერთი ზღვა და თორმეტი ხარი სპილენძისა<br/>საკვარცხლბეკედ, რომლებიც მეფე სოლომონმა გააკეთა უფლის სახლისთვის - ამ<br/>ჭურჭლის სპილენძს წონა არ ჰქონდა.


text:
თითოეული სვეტი თვრამეტი წყრთა იყო სიმაღლით და თორმეტი<br/>წყრთა ძაფი ჰქონდა ირგვლივ შემოვლებული; სისქე ოთხი თითის დადება ჰქონდა და<br/>ღრუ იყო.


text:
სპილენძის გვირგვინი მათზე, გვირგვინის სიმაღლე ხუთი<br/>წყრთა იყო; ცხაური და ბროწეულები გვირგვინზე ირგვლივ - ყველაფერი<br/>სპილენძისა; ასეთივე იყო მეორე სვეტი ბროწეულებითურთ.


text:
წაიყვანა ქონდაქართუხუცესმა სერაია მღვდელმთავარი და<br/>სოფონია, მეორე მღვდელი, და სამი ზღურბლის მცველი.


text:
ქალაქიდან წაიყვანა ერთი საჭურისი, რომელიც მეომართა<br/>ზედამხედველად იყო, შვიდი კაცი, მეფის პირის მჭვრეტელი, რომლებიც ქალაქში<br/>აღმოჩნდნენ, მთავარი მწერალი მხედართმთავრისა, ქვეყნის ერის ჯარში<br/>გამწვევი, და სამოცი კაცი ქვეყნის ერიდან, ვინც ქალაქში აღმოჩნდნენ.


text:
დასაჯა ისინი ბაბილონის მეფემ და მოაკვდინა ისინი<br/>რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში. გადასახლდა იუდა თავისი მიწა-წყლიდან.


text:
ნაბუქოდონოსორის ოცდამესამე წელს გადაასახლა ნებუზარადან<br/>ქონდაქართუხუცესმა შვიდასორმოცდახუთი სული იუდაელი; სულ ორმოციათას ექვსასი<br/>სული.


text:
იუდას მეფის იეჰოაქინის გადასახლების ოცდამეჩვიდმეტე<br/>წელს, მეთორმეტე თვეს, თვით ოცდახუთში, ევილ-მეროდაქმა, ბაბილონის მეფემ,<br/>თავისი გამეფების წელს თავი აუწია იეჰოაქინს, იუდას მეფეს, და გამოიყვანა<br/>ის სატუსაღოდან.


text:
როგორ მარტო დარჩა ქალაქი, ოდესღაც ხალხმრავალი, ზის ქვრივი ქალივით; ხალხთა ქალბატონი და მხარეთა დედოფალი მოხარკე შეიქნა.<br/>


text:
ტირის ღამ-ღამობით, ღაწვებზე ცრემლი სდის, არავინა ჰყავს<br/>ნუგეშისმცემელი, ყველამ უღალატა, მტრად გადაეკიდნენ მეგობრები.


text:
გადაიხვეწა იუდა, დაბეჩავებული და დამონებული; დასახლდა<br/>უცხოთა შორის, ვერ უპოვნია მოსვენება; ვიწროებში დაეწივნენ მისი მდევრები.


text:
მოთქვამენ სიონის გზები; დღესასწაულზე არავინ დადის,<br/>დაცარიელდა მისი ჭიშკრები; ოხრავენ მღვდლები, დანაღვლიანდნენ მისი<br/>ქალწულები, თავადაც გამწარებულია სიონი.


text:
მისი მეტოქენი თავში მოექცნენ, ზეიმობენ მტრები, რადგან<br/>უფალმა დასაჯა იგი ბევრი ცოდვებისთვის; მის პატარებს ტყვეებად მირეკავენ<br/>მტრები.


text:
გავიდა სიონის ასულისგან მთელი დიდება; მისი მთავრები<br/>ქურციკებს გვანან, საძოვრისთვის რომ ვერ მიუგნიათ; და მდევრის წინ მიდიან<br/>ღონემიხდილნი.


text:
გაიხსენა იერუსალიმმა თავისი ტანჯვისა და დევნილობის<br/>დღეებში თავისი განძი, ძველად ნაქონი; რომ დაეცა მისი ხალხი მცტრის ხელით<br/>და არავინ არის მისი მშველელი; შეჰყურებენ მას მტრები და საცინლად იგდებენ<br/>მის შაბათებს.


text:
მძიმედ შესცოდა იერუსალიმმა, ამიტომაც შესაზიზღი შეიქნა,<br/>შეიძულა იგი ყოველმა მისმა მადიდებელმა, რადგან დაინახეს მისი სიშიშვლე;<br/>თავადაც ოხრავს და უკან იხევს.


text:
კალთაწაბილწულმა არ იფიქრა, რა ბოლო ექნებოდა, და დაეცა<br/>საარაკოდ, არა ჰყავს ნუგეშისმცემელი. მოჰხედე ჩემს ტანჯვას, უფალო, რადგან<br/>განდიდდა მტერი.


text:
მის საგანძურზე მტერმა გაიწოდა ხელი, რადგან ხედავს, რომ შედიან მის საწმიდარში წარმართნი, ვისზედაც ბრძანე, არ შესულიყვნენ შენს კრებულში.


text:
ოხრავს შენი ერი, პურის მძებნელი; საჭმელში ცვლიან ძვირფასეულობას, რომ სული მოითქვან; მოიხედე, უფალო, და დაინახე, როგორ დავმცირდი.<br/>


text:
ნუმც დაგემართოთ ამგვარი რამ, გზად ჩამვლელნო! მოიხედეთ, შეხედეთ, თუ ყოფილა სატკივარი ჩემი სატკივრის მსგავსი, მე რომ მჭირს, უფალმა რომ შემყარა თავისი რისხვით!


text:
მაღლიდან ცეცხლი მოავლინა ჩემს ძვლებში; ფერხთა წინ ბადე<br/>გამიშალა, წამაქცია, დამაგდო ოხრად და სნეულად სამუდამოდ.


text:
შეკრულია მისი ხელით ჩემი ცოდვების უღელი, შეკაზმულია და<br/>ქედზე მადგას, ძალა წამართვა; მათ ხელში მიმცა უფალმა, ვისგანაც ვეღარ<br/>წამოვდექი.


text:
უფალმა გათელა ჩემს წიაღში ჩემი ფალავნები, მომისია ურდო,<br/>რომ შეემუსრა ჩემი მოყმენი; უფალმა გათელა, როგორც საწნახელში, იუდას<br/>ქალწული ასულები.


text:
ამას დავტირი, ცრემლად იღვრება ჩემი თვალები, რადგან<br/>გამშორდა ნუგეშისმცემელი, ჩემი სულის მომაბრუნებელი; ობლად დარჩნენ ჩემი<br/>შვილები, რადგან გამძლავრდა მტერი.


text:
სიონი ხელებს იწვდის, არავინაა ნუგეშისმცემელი; უფალმა<br/>ბრძანა, გარშემოდგომოდნენ იაკობს მტრები; სიბილწედ შეირაცხა იერუსალიმი მათ<br/>თვალში.


text:
მართალია უფალი, რადგან ვეურჩე მის ბაგეს; გაიგონეთ,<br/>ხალხებო, და შეხედეთ ჩემს სატანჯველს; ჩემი ქალწულები და მოყმენი ტყვეობაში<br/>წავიდნენ.


text:
ვუხმე ჩემს მოყვარულთ, მაგრამ მომატყუეს; ჩემი მღვდლები<br/>და უხუცესები იხოცებიან ქალაქში, რადგან ეძებენ პურს სულის მიასაბრუნებლად.


text:
მომხედე, უფალო, რადგან მიჭირს მე, მეწვის ნაწლავები;<br/>გული გადამიბრუნდა მკერდში, რადგან ავჯანყდი შენს წინააღმდეგ; გარეთ<br/>მახვილისგან შვილმკვდარი შევიქენი, შინაც სიკვდილია.


text:
გაიგეს, როგორ ვკვნესი და არავინა მყავს ნუგეშისმცემელი;<br/>გაიგეს ჩემმა მტრებმა ჩემი უბედურება და ხარობენ, რომ შენგან არის მოწეული.<br/>ოჰ, ერთი მოაწევდე დღეს, შენ დათქმულს, რომ ჩემსავით გახდნენ ისინი!


text:
ოჰ, ერთი მოაწევდეს შენამდე მათი სიბოროტის ამბავი, რომ<br/>ისევე მოექცე მათ, როგორც მე მომექეცი ჩემი ცოდვებისთვის, რადგან გამრავლდა<br/>ჩემი ოხვრა-კვნესა და შემიღონდა გული.


text:
როგორ დანისლა უფალმა სიონის ასული თავისი რისხვით! ციდან მიწაზე ჩამოამხო ისრაელის მშვენება და არ გახსენებია თავისი კვარცხლბეკი თავის რისხვის დღეს.<br/>


text:
შემუსრა, არ დაინდო უფალმა იაკობის სამკვიდრებელნი,<br/>დააქცია თავისი წყრომით იუდას ასულის ციხე-სიმაგრენი, მიწასთან გაასწორა;<br/>უპატიოჰყო სამეფო და მისი მთავრები.


text:
მოსტეხა მთელი რქა ისრაელს მძვინვარე რისხვით; მტერს<br/>მოარიდა თავისი მარჯვენა და აგიზგიზდა იაკობში როგორც ცეცხლი, ყოვლის<br/>მჭამელი.


text:
როგორც მტერმა, მოზიდა მშვილდი, აღმართა მარჯვენა<br/>დუშმანივით და მოკლა მისი თვალის სიხარული; ცეცხლივით დაანთხია თავისი<br/>რისხვა სიონის ასულის კარავში.


text:
მტერივით გახდა უფალი, შემუსრა ისრაელი, შემუსრა მისი<br/>პალატები, დაუქცია ციხე-სიმაგრენი და მოაწია იუდას ასულზე ოხვრა და კვნესა.


text:
დაანგრია მისი ბაღი და კარავი, დააქცია მისი<br/>სადღესასწაულო ადგილი; დაავიწყებინა უფალმა სიონში დღესასწაული და შაბათი,<br/>შეიძულა თავის მძვინვარე რისხვაში მეფე და მღვდელი.


text:
შერისხა უფალმა თავისი სამსხვერპლო, შეაჩვენა თავისი<br/>საწმიდარი, მტერს ჩაუგდო ხელში მისი პალატების კედლები; ხმა გაიღეს უფლის<br/>სახლში, როგორც დღესასწაულზე.


text:
გადაწყვიტა უფალმა, დაენგრია სიონის ასულის კედლები,<br/>გაჭიმა ძაფი, ხელი არ აიღო განადგურებაზე; დააქცია ზღუდე და კედელი - ერთად<br/>არიან დაქცეულნი.


text:
მიწაში ჩაეფლო მისი ჭიშკრები, მან დალეწა და შემუსრა მისი<br/>ურდულები; მისი მეფე და მთავრები წარმართთა შორის არიან; აღარ არის რჯული<br/>და მის წინასწარმეტყველებსაც შეუწყდათ უფლისგან ხილვები.


text:
მდუმარედ სხედან მიწაზე სიონის ასულის უხუცესნი, თავზე ნაცარი აყრიათ და ჯვალოთი არიან შემოსილი; მიწამდე დაუხრიათ თავი იერუსალიმის ქალწულებს.


text:
ცრემლებმა დამიშრიტეს თვალისჩინი, მეწვის გულ-ღვიძლი, მიწაზე დაიღვარა ჩემი ნაღველი ჩემი ერის ასულის დაღუპვის გამო, რადგან ღონემიხდილნი ყრიან ყმაწვილები და ძუძუთა ბავშვები ქალაქის ქუჩებში.


text:
დედებს შებღავიან: სად არის პური და ღვინო? და იკრუნჩხებიან დაჭრილებივით ქალაქის ქუჩებში და სულს ღაფავენ დედის კალთებში.<br/>


text:
რა ვთქვა შენზე, რას შეგადარო, იერუსალიმის ასულო? რას<br/>მიგამსგავსო, რომ განუგეშო, სიონის ქალწულო ასულო? რადგან ზღვასავით დიდია<br/>შენი დაქცევა, ვინ არის შენი განმკურნებელი?


text:
შენი წინასწარმეტყველნი ცრუ და სულელურ ხილვებს ხედავდნენ<br/>შენთვის, არ გიმხელდნენ შენს შეცოდებებს დაკარგულის დასაბრუნებლად; მხოლოდ<br/>ცრუსა და მაცთუნებელ განაჩენს ხედავდნენ შენთვის.


text:
ტაშს შემოჰკრავს შენზე ყოველი გზად ჩამვლელი, დაუსტვენს<br/>და თავს გააქნევს იერუსალიმის ასულზე: ეს არის ქალაქი, რომელზეც ამბობდნენ<br/>სრულქმნილი მშვენებააო, მთელი ქვეყნის სიხარულიაო?


text:
ხახა დააღეს შენზე შენმა მტრებმა, უსტვენენ, კბილებს<br/>ახრჭიალებენ, ყვირიან: ჩავყლაპეთ უკვე! აჰა, ეს დღე, რომელსაც ველოდით,<br/>მოვესწარითო, ვხედავთო მას!


text:
აღასრულა უფალმა განზრახული; აახდინა თავისი ნათქვამი,<br/>რაც ჰქონდა ნაბრძანები ძველთაგანვე; დააქცია და არ შეიბრალა; მტერი გაახარა<br/>შენზე, რქა აღუმაღლა შენს დუშმანებს.


text:
მათი გული უფალს შეჰღაღადებს: სიონის ასულის კედლებო,<br/>ნიაღვარივით ღვარეთ ცრემლი დღედაღამე; შვებას ნუ მოიცემთ, ნურც შეშრება<br/>თქვენი თვალის გუგები.


text:
ადექი, იღაღადე ღამით, ყოველ სახმილავზე, წყალივით<br/>დაღვარე შენი გული უფლის წინაშე; გაიწოდე ხელები მისკენ შენი ჩვილების<br/>სიცოცხლისთვის, შიმშილით რომ იხოცებიან გზაჯვარედინებზე.


text:
მოიხედე, უფალო, და დაინახე, ვის მოექეცი ასე? თუ უჭამიათ<br/>დედაკაცებს თავიანთი ნაყოფი, ნალოლიავები ბავშვები? თუ დახოცილან უფლის<br/>საწმიდარში მღვდელი და წინასწარმეტყველი?


text:
ყრიან ქუჩის მტვერში ყმაწვილი და მოხუცი, ჩემი ქალწულები<br/>და მოყმეები მახვილით დაეცნენ; დახოცე შენი რისხვის დღეს, დაკალი, არ<br/>დაინდე.


text:
შენ მოიწვიე, როგორც დღესასწაულზე, ჩემი შიშისზარნი<br/>ყოველი მხრიდან; და არავინ გაქცეულა, არავინ გადარჩენილა უფლის რისხვის<br/>დღეს; ვინც მე ვანებივრე და გავზარდე, მტერმა მოუღო მას ბოლო.


text:
ტურებიც კი აწვდიან ძუძუს და აწოვებენ თავიანთ ლეკვებს;<br/>ჩემი ერის ასული კი გულქვა გახდა, როგორც სირაქლემა უდაბნოში.


text:
მათი მთავრები თოვლზე სპეტაკები იყვნენ, რძეზე თეთრები,<br/>მათი ტანი ბადახშზე წითელი, მათი გამოხედვა - საფირონი.


text:
ახლა კი ნახშირის უშავესია მათი სახე, ვერავინ იცნობს მათ<br/>ქუჩაში; ძვლებს ეკვრის მათი კანი, ხესავით არის გამომშრალი.


text:
ხმლით გაწყვეტილნი უფრო ბედნიერნი არიან, ვიდრე შიმშილით<br/>გაწყვეტილნი, რომლებიც დაილივნენ მინდვრის საკვებს მოკლებულნი.


text:
გულმოწყალე ქალები საკუთარი ხელით ხარშავდნენ თავიანთ შვილებს, საზრდოდ რომ ჰქონოდათ ჩემი ერის ასულის დაღუპვის ჟამს.


text:
გადმოსცალა უფალმა თავისი რისხვა, გადმოაფრქვია თავისი წყრომის ალი, ცეცხლი წაუკიდა სიონს და შეაჭმევინა მისი საძირკველნი.


text:
არ სჯეროდათ ქვეყნის მეფეებს ან მკვიდრებს ამა სოფლისა, თუ მტერი და მომხდური შევიდოდა იერუსალიმის კარიბჭეებში;<br/>


text:
ეს მოხდა მის წინასწარმეტყველთა ცოდვების და მის მღვდელთა<br/>შეცოდებების გამო, მართალთა სისხლს რომ ღვრიდნენ მის წიაღში.


text:
შორს უწმიდურნო! უყვიროდნენ, შორს, შორს, არ მოგვეკაროო!<br/>ასე გარბოდნენ და დაწანწალებდნენ, ხალხში ამბობდნენ: მეტს აღარ ვაცხოვრებთო<br/>აქ.


text:
თავად უფალმა გაფანტა ისინი, მეტად აღარ მოხედავს მათ;<br/>მღვდლებს პატივს არ სცემენ, მოხუცებულთ არ იბრალებენ.


text:
და კიდევ: დაგვევსო თვალები შემწეობის ამაო მოლოდინში;<br/>სათვალთვალო კოშკიდან ვუმზერდით ხალხს, რომელსაც ჩვენი შველა არ შეეძლო.


text:
ზვერავდნენ ჩვენს ნაბიჯებს, ჩვენს ქუჩებში რომ არ გვევლო.<br/>მოაწია ჩვენმა ბოლომ, გასრულდა ჩვენი დღეები, დადგა ჩვენი ბოლო.


text:
სუნთქვა ჩვენს ნესტოთა - უფლის ცხებული მათ ორმოშია<br/>გამომწყვდეული; ჩვენ კი ვფიქრობდით, მის ჩრდილქვეშ ვიცოცხლებდით ხალხთა<br/>შორის.


text:
იხარე და იმხიარულე, ედომის ასულო, ყველა ქვეყანაში<br/>მცხოვრებო! შენთანაც ჩამოივლის თასი: დაითვრები და გაშიშვლდები!


text:
გათავდა შენი სასჯელი, სიონის ასულო; მეტს აღარ დაგტოვებს<br/>დევნილებაში. შენ კი მოგკითხავს დანაშაულს, ედომის ასულო, და გაამჟღავნებს<br/>შენს ცოდვებს.


text:
ოცდამეათე წელს, მეოთხე თვის მეხუთე დღეს, როცა ტყვეთა შორის ვიმყოფებოდი მდინარე ქებარის პირას, გაიხსნა ცა და ვიხილე ღვთიური ხილვები.<br/>


text:
გამოეცხადა უფლის სიტყვა ეზეკიელს, ბუზის ძეს, მღვდეღს,<br/>ქალდეველთა ქვეყანაში, მდინარე ქებარის პირას, და იყო იქ მასზე უფლის ხელი.


text:
და ვიხალე: აჰა, მოდის მძვინვარე ქარი ჩრდილოეთიდან, დიდი<br/>ღრუბელი და ცეცხლის კონა, და ელვარებაა მის გარშემო, მის შუაში კი რაღაც<br/>კაშკაშა ლითონივით, ცეცხლის გულიდან ამომავალი.


text:
ფეხები სწორი ჰქონდათ და ფეხის ტერფები ხბოს ჩლიქებივით,<br/>და კაშკაშებდნენ გაკრიალებული სპილენძივით,


text:
მათი ფრთები ერთმანეთზე იყო გადაჭდობილი, მოძრაობისას არ<br/>ტრიალდებოდნენ, თითოეული თავისი პირისახის მიმართულებით მოძრაობდა.


text:
მათი სახეები კი ასეთი იყო: ადამიანის და ლომის სახე ჰქონდა ოთხ მათგანს მარჯვენა მხარეს; ხარის სახე ოთხ მათგანს მარცხენა მხარეს და არწივის სახე ოთხივე მათგანს.


text:
მათი პირისახე და ფრთები ზემოთკენ იყო გაშლილი; ორ-ორი ფრთა ერთმანეთზე ჰქონდათ გადაჭდობილი, ორ-ორი ფრთით ტანი ჰქონდათ დაფარული.<br/>


text:
თითოეული თავისი პირისახის მიმართულებით მოძრაობდა; საითაც მიჰყავდა სულს, იქით მიდიოდნენ, არ ტრიალდებოდნენ სიარულისას.


text:
ეს ცხოველები შესახედაობით გავარვარებულ მუგუზლებს ჰგვანდნენ; რაღაც ალივით მიმოდიოდა ცხოველებს შორის, ნათება იყო ცეცხლის ირგვლივ და ელვა გამოდიოდა ცეცხლიდან.


text:
იაგუნდს ჰგავდნენ შესახედაობით და ნაკეთობით ეს ბორბლები<br/>და ერთი სახე ჰქონდა ოთხივეს; ისე იყო ნაკეთები, თითქოს ბორბალი ბორბალში<br/>ყოფილიყო ჩასმული.


text:
ცხოველთა მოძრაობისას ბორბლებიც მოძრაობდნენ მათ გვერდით;<br/>როცა ცხოველები მიწიდან აიწევდნენ, ბორბლებიც იწევდნენ.


text:
საითკენაც სული გასწევდა, იქით მიდიოდნენ; სული გასწევდა<br/>და ბორბლებიც აიწეოდნენ მათთან ერთად, რადგან ცოცხალი სული ედგა ბორბლებს.


text:
მათი მოძრაობისას ესენიც მოძრაობდნენ, მათი გაჩერებისას ესენიც ჩერდებოდნენ; მათი მიწიდან აწევისას ბორბლებიც იწეოდნენ მათ სისწორეზე, რადგან ცხოველი სული ედგა ბორბლებს.<br/>


text:
ცამყარს ქვემოთ მათი ფრთები უსწორდებოდნენ ერთმანეთს;<br/>თითოეულს ორ-ორი ფრთა ჰქონდა, რომელიც უფარავდა მათ სხეულს ერთ მხარეს და<br/>მეორე მხარეს.


text:
როცა მოძრაობდნენ, მესმოდა მათი ფრთების ხმა, როგორც დიდი<br/>ნიაღვრების ხმა, როგორც ხმა ყოვლადძლიერისა, როგორც ხმა ამბოხისა, ხმა<br/>საბრძოლო ბანაკისა; როცა დადგებოდნენ, ეშვებოდა მათი ფრთებიც.


text:
გამოდიოდა ხმა ცამყარიდან, მათ თავზე რომ იყო გადაჭიმული;<br/>როცა დადგებოდნენ, ეშვებოდა მათი ფრთებიც.


text:
ცამყარს ზემოთ, მათ თავზე რომ იყო გადაჭიმული, რაღაც<br/>ტახტის მაგვარი რამ იდგა, თითქოს საფირონისგან ნაკეთები; ხოლო ამ<br/>ტახტისმაგვარზე სახით ადამიანისმაგვარი რამ იჯდა.


text:
ვიხილე რაღაც გაკაშკაშებული ლითონივით, თითქოს ცეცხლი იყო<br/>მის შიგნით და მის ირგვლივ, მის წელს ზემოთ; ხოლო მის წელს ქვემოთ<br/>დავინახე, რაღაც ცეცხლი და ნათება იყო მის ირგვლივ.


text:
როგორც ცისარტყელა ჩანს ღრუბლებში წვიმიან დღეს, ასე<br/>ჩანდა ეს ნათება ირგვლივ; უფლის დიდების მსგავსი იყო ეს ხილვა. ვიხილე და<br/>პირქვე დავემხე, და მომესმა ხმა მეტყველისა.


text:
შემოვიდა ჩემში სული, როცა მელაპარაკებოდა, და ფეხზე<br/>დამაყენა, და მესმოდა მისი, ვინც მელაპარაკებოდა.


text:
მითხრა: ადამის ძევ! მიგავლინებ ისრაელიანებთან, მოჯანყე<br/>ხალხთან, რომლებიც მიჯანყდებიან მე; მცოდავენ ისინი და მათი მამა-პაპა<br/>დღევანდლამდე.


text:
გინდ მოგისმინონ, გინდ არ მოგისმინონ, რადგან ურჩნი<br/>არიან, ეცოდინებათ მაინც, რომ წინასწარმეტყველი იყო მათ შორის.


text:
შენ კი, ადამის ძევ, ნუ გეშინია მათი და მათი სიტყვები ნუ<br/>შეგაშინებს, თუმცა ეკლად და ძეძვად გექცევიან და მორიელებზე იჯდები; მათი<br/>სიტყვები ნუ შეგაშინებს და მათი სახე ნუ დაგაფრთხობს; რადგან ურჩი მოდგმაა.


text:
შენ კი, ადამის ძევ, ისმინე, რასაც გეუბნები: ნუ იქნები<br/>ურჩი, როგორიც ეს ურჩი მოდგმაა; გააღე პირი და შეჭამე, რასაც მოგცემ.


text:
მითხრა: ადამის ძევ! შეჭამე, რასაც ხედავ, შეჭამე ეს გრაგნილი და წადი და ელაპარაკე ისრაელის სახლს.<br/>


text:
მითხრა: ადამის ძევ! აჭამე შენს მუცელს და აივსე<br/>ნაწლავები ამ გრაგნილით, რომელსაც მე გაძლევ. მეც შევჭამე და თაფლივით<br/>მეტკბილა პირში.


text:
არა ჭრელ ხალხთან, ბაგემძიმესთან და ენაბრგვილთან,<br/>რომელთა სიტყვებს შენ ვერ გაიგებდი: მათთან რომ მიმევლინებინე, ისინიც კი<br/>მოგისმენდნენ.


text:
ისრაელის სახლი კი არ ისურვებს შენს მოსმენას, რადგან<br/>ჩემი მოსმენა არ სურთ მათ, რადგან შუბლმაგარი და ჯიუტი ხალხია ისრაელის<br/>მთელი სახლი.


text:
კაჟზე მაგარი ალმასივით გავხადე შენი შუბლი; ნე გეშინია<br/>მათი და ნუ შეგაშინებს მათი სახე, რადგან მოჯანყე სახლია ისინი.


text:
წადი და მიდი ტყვეებთან, შენი ერის შვილებთან, და ელაპარაკე მათ; უთხარი, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი; გინდ მოისმინონ, გინდ ნუ მოისმენენ.


text:
მივედი თელ-აბიბში გადასახლებულებთან, რომლებიც მდინარე ქებარის პირას ცხოვრობენ, და დავდექი იქ, სადაც ისინი ცხოვრობენ; და ვიჯექი იქ მათ შორის შვიდ დღეს, გაოგნებული.


text:
ადამის ძევ! ისრაელის სახლის დარაჯად დამიდგენიხარ. გაიგონებ სიტყვას ჩემი პირიდან და ჩემი სახელით გააფრთხილებ მათ.


text:
როცა ბოროტეულს ვეტყვი: სიკვდილით მოკვდები-მეთქი, შენ კი არ გააფრთხილებ მას და არაფერს ეტყვი ბოროტეულს ბოროტი გზიდან ჩამოსაშორებლად, რომ გადარჩეს, მოკვდება ბოროტეული თავის უკეთურებაში და მის სისხლს შენ მოგკითხავ.


text:
თუ შენ გააფრთხილებ ბოროტეულს, მაგრამ არ მოიქცევა თავისი ბოროტებიდან და ბოროტი გზიდან, ის თავის უკეთურებაში მოკვდება, შენ კი გადარჩენილი გყავს შენი თავი.<br/>


text:
როცა მართალი თავისი სიმართლისგან მიიქცევა და უკეთურებას ჩაიდენს, საბრხეს დავუდებ წინ და მოკვდება; თე შენ არ გააფრთხილებ მას, თავის ცოდვაში მოკვდება, არავინ გაიხსენებს მის სიკეთეს, რომელიც გაკეთებული აქვს, და მის სისხლს შენ მოგკითხავ.


text:
თუ შენ გააფრთხილებ მართალს, რომ არ სცოდოს მართალმა და ისიც არ შესცოდავს, გადარჩება, რადგან გააფრთხილებ. შენ კი გადარჩენილი გყავს შენი თავი.


text:
ავდექი და გავედი ველზე, და, აჰა, დგას იქ უფლის დიდება იმ დიდების მსგავსი, რომელიც მდინარე ქებარის პირას ვიხილე. და პირქვე დავემხე.


text:
მაგრამ, როცა დაგელაპარაკები, გაგიხსნი ბაგეს და ეტყვი მათ: ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი. გამგონემ გაიგოს, გაუგონარი ნუ გაიგებს; რადგან ურჩი მიდგმაა ისინი.


text:
გამოსახე მისი ალყა, მოაწყვე სანგრები, აღმართე<br/>მიწაყრილები, განაწყვე ბანაკები და ტარანები დააყენე ირგვლივ.


text:
აიღე რკინის ტაფა და დადგი რკინის კედლად შენსა და ქალაქს<br/>შორის, პირი მიაქციე მისკენ და ალყაში იქნება, და შემოარტყი ალყა. ეს არის<br/>ისრაელის სახლის ნიშანი.


text:
დაწექი მარცხენა გვერდზე და დაიდევი ისრაელის სახლის<br/>ცოდვა, რამდენ დღესაც იქნები წამოწოლილი, იმდენხანს ატარებ მათ ცოდვას.


text:
მე მიგითვალავ მათი უკეთურების წლებს დღეთა რიცხვის<br/>მიხედვით- სამას ოთხმოცდაათ დღეს - და ატარებ ისრაელის სახლის<br/>უკეთურებას.


text:
ამას დაასრულებ და დაწვები მეორედ მარჯვენა გვერდზე, და<br/>ატარებ იუდას სახლის უკეთურებას ორმოც დღეს. თითო წელზე თითო დღეს<br/>მიგითვალავ.


text:
აიღე ხორბალი, ქერი, ცერცვი, ოსპი, ფეტვი და ასლი, ჩაყარე<br/>ისინი ერთ ჭურჭელში და გქონდეს საჭმელად იმდენ ხანს, რამდენ ხანსაც გვერდზე<br/>იქნები დაწოლილი: სამას ოთხმოცდაათ დღეს უნდა ჭამო ისინი.


text:
თქვა უფალმა: ასე შეჭამენ ისრაელიანები თავიანთ უწმიდურ პურს იმ ხალხთა შორის, რომლებთანაც განვდევნი მათ.


text:
ვთქვი: ეჰა, უფალო ღმერთო! აი, არ არის ჩემი სული გაუწმიდურებული, მძორი და ნამხეცავი არ მიჭამია სიყმაწვილიდან დღემდე და უსურმაგის ხორცი არ ჩამსვლია პირში.


text:
მითხრა: ადამის ძევ! აჰა, გავტეხავ პურის კვერთხს იერუსალიმში, რომ წონით და სიმწრით ჭამდნენ პურს, და წყალს გამოზომით და შიშით სვამდნენ.


text:
რადგან მოაკლდებათ პური და წყალი, შიშით დაუწყებენ ერთმანეთს ცქერას და დაილევიან თავიანთი უკეთურების გამო.


text:
ადამის ძევ! აიღე გალესილი მახვილი და დალაქთა სამართებელივით მოიტარე თავზე და წვერზე. აიღე სასწორი და გაჰყავი თმა.<br/>


text:
მესამედი ცეცხლში დაწვი ქალაქის შუაგულში, როცა ალყის<br/>დღეები შესრულდება. აიღე მესამედი და დააქუცმაცე მახვილით ქალაქის ირგვლივ.<br/>მესამედი ქარში გაფანტე და მე მახვილს ვიშიშვლებ მათ კვალზე.


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ეს არის იერუსალიმი; ხალხების<br/>შუაგულში დავსვი იგი და ქვეყნებია მის გარშემო.


text:
ეურჩა ჩემს წესებს წარმართებზე უფრო ბოროტად და ჩემს<br/>მცნებებს გარეშემო ქვეყნებზე უარესად, რადგან შეიძულეს ჩემი წესები და არ<br/>გაჰყვნენ ჩემს მცნებებს.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: რაკი თქვენს გარეშემო<br/>ხალხებზე უფრო ბობოქრობთ, არ მიჰყვებით ჩემს მცნებებს და ჩემს წესებს არ<br/>ასრულებთ, არ ასრულებთ თქვენს გარეშემო ხალხების წესებსაც კი,


text:
ამიტომ, ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე თავად წამოვალ<br/>შენზე და აღვასრულებ შენს წიაღში სამართალს ხალხების თვალწინ.


text:
ისეთ რამეს გაგიკეთებ შენს სისაძაგლეთა გამო, რაც<br/>არასოდეს გამიკეთებია და რის მსგავსსაც არასოდეს გავაკეთებ.


text:
ამიტომ მამები შვილებს დაუწყებენ ჭამას თქვენ შორის და შვილები მამებს შეჭამენ. აღვასრულებ სამართალს თქვენზე და ყველა ქარის მიმართ გავფანტავ თქვენს ნატამალს.


text:
ამიტომ, ცოცხალი ვარ! აცხადებს უფალი: იმის გამო, რომ გააუწმიდურეთ ჩემი საწმიდარი ყოველი თქვენი სისაძაგლით და ყოველი თქვენი სიბილწით, მეც გაგწყვეტ შენ. არ შეგიბრალებს ჩემი თვალი და მეც არ დაგინდობ.<br/>


text:
შენი მესამედი ჭირისგან დაიხოცება და შიმშილით გაწყდება შენ შორის; მესამედი მახვილით დაეცემა შენს გარშემო; მესამედს ყველა ქარის მიმართ გავფანტავ და მახვილს ვიშიშვლებ მათ კვალზე.


text:
ამოიწურება ჩემი რისხვა და დაცხრება ჩემი წყრომა მათდამი, და დავმშვიდდები; მაშინ მიხვდებიან, რომ მე, უფალი ვლაპარაკობდი შურით, როცა ამოვწურავ ჩემს წყრომას მათდამი.


text:
იქნები შესარცხვენად და საკიცხველად, საარაკოდ და შესაზარად ხალხებისთვის, შენს გარშემო რომ არიან, როცა აღვასრულებ შენზე მსჯავრს რისხვით, წყრომით და სასტიკი სასჯელებით. მე, უფალი, ვლაპარაკობ ამას.


text:
როცა მოვავლენ თქვენზე შიმშილის ბოროტ ისრებს, რომლებიც დამღუპველი იქნება, რადგან თქვენს დასაღუპად მოვავლენ მათ, გავასასტიკებ თქვენზე შიმშილს და პურის კვერთხს გადაგიმტვრევთ.


text:
მოგივლენთ შიმშილს და სასტიკ მხეცებს და შვილმკვდარნი იქნებით; ჭირი და სისხლი ჩაივლის შენში და მახვილს მოვიღებ შენზე. მე, უფალი, ვლაპარაკობ ამას.


text:
უთხარი: ისრაელის მთებო, ისმინეთ უფალი ღმერთის სიტყვა:<br/>ასე ეუბნება უფალი ღმერთი მთებსა და ბორცვებს, ხრამებს და ხეობებს: აჰა,<br/>მოვავლენ თქვენზე მახვილს და გავანადგურებ თქვენს გორაკებს;


text:
გაუდაბურდება თქვენი სამსხვერპლოები და შეიმუსრება თქვენი<br/>მზის სვეტები; დავყრი თქვენს დახოცილებს თქვენი კერპების წინ.


text:
მივუყრი ისრაელიანთა გვამებს მათსავე კერპებს და თქვენს<br/>სამსხვერპლოთა ირგვლივ მიმოვფანტავ თქვენს ძვლებს.


text:
ყველა თქვენს საცხოვრებლებში აოხრებული ინება ქალაქები და<br/>გაუდაბურდება საკერპოები, რადგან უნდა მოოხრდნენ და გაუდაბურდნენ თქვენი<br/>სამსხვერპლოები, შეიმუსრონ და მოისპონ თქვენი კერპები, დაემხოს თქვენი ბზის<br/>სვეტები და აღიგავოს თქვენი ნამოქმედარნი.


text:
დაგიტოვებთ ნატამალს, რომ გყავდეთ ხალხებში მახვილს<br/>გადარჩენილნი, როცა სხვადასხვა ქვეყნებში გაიფანტებიან.


text:
გამიხსენიბენ გადარჩენილნი იმ ხალხებში, სადაც ტყვედ<br/>იქნებიან, როცა შევმუსრავ მათ გარყვნილ და განდგომილ გულებს და თვალებს,<br/>რომლებიც ირყვნებოდნენ მათი კერპების კვალზე; საკუთარი თავი შეძაგდებათ იმ<br/>უკეთურებათა და სიბილწეთა გამო, რასაც სჩადიოდნენ.


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ხელი ხელს შემოჰკარი და ფეხი ურტყი მიწას, თქვი: ვაგლახ! ისრაელის სახლის უკეთურ სიბილწეთა გამო მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით დაეცემიან!


text:
შორსმყოფი ჭირისგან მოკვდება და ახლოსმყოფი მახვილით დაეცემა; დარჩენილი და ალყაშემორტყმუღი შიმშილით მოკვდება. ასე ამოვწურავ მათზე ჩემს რისხვას.


text:
და მიხვდებიან, რომ მე უფალი ვარ, როცა მათი მკვდრები ეყრებიან მათ კერპებს შორის, მათ სამსხვერპლოთა შორის, ყოველ მაღალ ბორცვზე, მთათა ყოველ მწვერვალზე, ყოველი ხემხვივანის ქვეშ, ყოველი რტომრავალი მუხის ქვეშ, ადგილებში, სადაც უკმევდნენ თავიანთ კერპებს.


text:
ხელს მოვუღერებ მათ ყველგან, სადაც კი ცხოვრობენ, და დიბლას უდაბნოზე მეტად გავაუკაცრუებ და გავატიალებ ქვეყანას. მაშინ მიხვდებიან, რომ მე უფალი ვარ.


text:
შენ, ადამის ძევ! ასე ეუბნება უფალი ღმერთი ისრაელის<br/>მიწას: აჰა, აღსასრული! მოადგა აღსასრული ამ ქვეყნის ოთხივე კუთხეს!


text:
ახლა აღსასრულია შენზე და მოგივლენ ჩემს რისხვას, განგსჯი<br/>შენს საქმეთაებრ და მთელს შენს სიბილწეებს თავზე დაგათევ.


text:
არ შეგიბრალებს ჩემი თვალი და არ დაგინდობ, რადგან შენს<br/>წინააღმდეგ მოვაქცევ შენს საქმეებს და შენი სიბილწეები შენთან იქნება; და<br/>მიხვდებით, რომ უფალი ვარ.


text:
ახლა მალე გადმოგაღვრით ჩემს რისხვას და შენზე მოვიკლავ<br/>ჩემს წყრომას; განგსჯი შენს საქმეთაებრ და მთელს შენს სიბილწეებს თავზე<br/>დაგათევ!


text:
არ შეგიბრალებს ჩემი თვალი და არ დაგინდობ, რადგან შენს<br/>წინააღმდეგ მოვაქცევ შენს საქმეებს და შენი სიბილწენი შენთანვე იქნება; და<br/>მიხვდებით, რომ უფალი ვარ, შემმუსვრელი!


text:
ძალადობა აღიმართა ბოროტეულის კვერთხად; აღარ იქნებიან ისინი; არც მათი სიმრავლე, არც მათი დოვლათი, არც მათზე წუხილი.


text:
დადგა ჟამი, მოაწია დღემ; მყიდველს ნუ გაუხარდება, გამყიდველი ნუ იწუხებს, რადგან მთელი სიმრავლე მათი შერისხულია.


text:
რადგან გამყიდველი ვეღარ მიუბრუნდება გაყიდულს, ცოცხლებიც რომ დარჩნენ; რადგან ხილვა მთელს მათ სიმრავლეზე არ გაცუდდება და ვერაკაცი თავისი უკეთურების გამო სიცოცხლეს ვერ შეინარჩუნებს.


text:
დააყვირებენ საყვირს და ყველაფერი მზად იქნება, მაგრამ საომრად არავინ წავა, რადგან მთელი სიმრავლე მათი შერისხულია ჩემგან.


text:
გარეთ მახვილია, შინ - ჭირი და შიმშილი! ველზე მყოფი მახვილით მოკვდება; ქალაქში მყოფს შიმშილი და ჭირი შეჭამს.


text:
თავს უშველიან მათი დანარჩომნი და იქნებიან მთებში ველის მტრედებივით; ყველა თავის უკეთურებაზე აკვნესდება.


text:
ჯვალოს შემოისარტყლავენ და შიში მოიცავს მათ; ყოველი სახე შერცხვენილი იქნება და ყოველი თავი გაქაჩლდება.


text:
თავიანთ ვერცხლს გარეთ გადაყრიან და ოქრო სიბინძურედ იქცევა; ოქრო-ვერცხლი ვერ იხსნის მათ უფლის რისხვის დღეს, თავს ვერ გაიძღებენ და შიგანს ვერ ამოივსებენ, რადგან მათი უკეთურების საბრხე იყო.<br/>


text:
მედიდურობდნენ თავიანთ სამკაულთა მშვენებით და თავიანთ სიბილწეთა და სისაძაგლეთა ხატები შექმნეს; ამიტომ სიბინძურედ გავხდი მას მათთვის.


text:
მოვასხამ უბოროტეს ხალხს და დაეპატრონებიან მათ სახლებს; გავაცამტვერებ მძლავრთა სიამაყეს და გაუპატიურდება მათი სიწმიდენი.


text:
ჭირი ჭირს დაერთვის, ავი ხმები ავ ხმებს მოყვება, წინასწარმეტყველის ხილვას დაუწყებენ ძებნას, რჯული დაეკარგება ღვთის მსახურს და რჩევა უხუცესებს.


text:
მეფე გლოვას მოჰყვება, დიდებული ძრწოლით შეიმოსება და ქვეყნის ერს ხელი აუცახცახდება; მათ საქმეთაგბრ მოვექცევი მათ და მათი სამართლისაებრ განვსჯი მათ; და მიხვდებიან, რომ უფალი ვარ.


text:
მეექვსე წელს, მეექვსე თვის მეხუთე დღეს ვიჯექი ჩემს სახლში და იუდას უხუცესები ისხდნენ ჩემს წინ; მაშინ დამეცა იქ უფლის, ღვთის ხელი.<br/>


text:
ვიხილე, აჰა, რაღაც ცეცხლის მსგავსი; წელთან და მის<br/>ქვემოთ ცეცხლი იყო, წელს ზემოთ კი რაღაც ნათების მსგავსი, როგორც კაშკაშა<br/>ლითონი.


text:
გამოიწოდა რაღაც ხელისმაგვარი, ქეჩოში ჩამავლო და ამწია<br/>სულმა ცასა და მიწას შორის, და მიმიყვანა ღვთიურ ხილვებში, იერუსალიმს,<br/>შიდა კარიბჭის შესასვლელთან, ჩრდილოეთისკენ რომ არის მიმართული, სადაც დგას<br/>შურის ხატი, შურის აღმძვრელი.


text:
მითხრა: ადამის ძევ! მიმართე მზერა ჩრდილოეთის გზას.<br/>მივმართე მზერა ჩრდილოეთის გზას და, აჰა, სამსხვერპლოს კარიბჭის ჩრდილოეთით<br/>ეს შურის ხატი იყო, შესასვლელთან.


text:
მითხრა: ადამის ძევ! თუ ხედავ, რასაც ისინი სჩადიან? თუ<br/>ხედავ ამ დიდ სისაძაგლეებს, რომლებსაც ისრაელის სახლი სჩადის, რათა მე<br/>განვეშორო ჩემს საწმიდარს? კიდევ იხილავ დიდ სისაძაგლეებს.


text:
შევედი და, ვიხილე, აჰა, ყოველნაირ ქვეწარმავალთა და უწმიდურ ცხოველთა გამოსახულებანი და ისრაელის სახლის ყოველნაირი კერპი, გამოსახული ირგვლივ, მთელს კედელზე.<br/>


text:
სამოცდაათი კაცი ისრაელის სახლის უხუცესთაგან დგას მათ წინ და იაზანია შაფანის ძეც დგას მათ შორის; თითოეულს სასაკმევლე უჭირავს ხელში და საკმევლის ზრქელი ღრუბელი ადის მაღლა.


text:
მითხრა: თუ ხედავ, ადამის ძევ, რას სჩადიან ისრაელის სახლის უხუცესები ბნელში, თითოეული თავის მოხატულ ოთახში? რადგან ამბობენ, უფალი ვერ გვხედავს ჩვენ, მიატოვაო უფალმა ეს ქვეყანა.


text:
მიმიყვანა უფლის სახლის კარიბჭის შესასვლელთან, ჩრდილოეთისკენ რომ არის, და, აჰა, სხედან იქ დედაკაცები და გლოვობენ თამუზს.


text:
მიმიყვანა უფლის სახლის შიდა ეზოში, და აჰა, უფლის ტაძრის შესასვლელთან, კარიბჭესა და სამსხვერპლოს შორის, დამდგარა ოცდახუთიოდე კაცი ზურგით უფლის ტაძრისკენ და პირით აღმოსავლეთისკენ და ეთაყვანებიან მზეს აღმოსავლეთით.


text:
მითხრა: თუ ხედავ, ადამის ძევ? ნუთუ არ ეყო იუდას სახლს იმ სისაძაგლეთა ჩადენა, აქ რომ სჩადის, რომ აუვსია ქვეყანა ძალადობით და უფროდაუფრო მანრისხებს? აჰა, ცხვირთანა აქვთ მიტანილი რტოები.


text:
მაშინ მეც რისხვით მოვიქცევი, არ ექნება შებრალება ჩემს თვალს და არ დავინდობ; თუნდაც მაღალი ხმით ჩამძახონ ყურში, არ მოვუსმენ მათ.


text:
ჩამძახა ყურში მაღალი ხმით და მითხრა: ახლოს მოდექით, ქალაქის დამსჯელნო, თითოეული თავისი დამღუპველი იარაღით ხელში!


text:
აჰა, ექვსი კაცი მოდის ზემო კარიბჭის გზით, ჩრდილოეთისკენ<br/>რომ არის მიქცეული, და თითოეულს ხელში თავისი შემმუსვრელი იარაღი უჭირავს;<br/>ერთი მათგანი სელით არის შემოსილი და მწერლის სამელნე აქვს წელზე. მოვიდნენ<br/>და დადგნენ რვალის სამსხვერპლოსთან.


text:
ისრაელის ღვთის დიდება ასცილდა ქერუბიმს, რომელზედაც იყო<br/>ის, და გაემართა ტაძრის ზღურბლისკენ; მოუწოდა სელით შემოსილ კაცს, რომელსაც<br/>მწერლის სამელნე ჰქონდა წელზე.


text:
უთხრა მას უფალმა: ჩაიარე ქალაქში, იერუსალიმში, და<br/>ნიშანი დაადე შუბლზე იმ ხალხს, რომელიც კვნესის და მოთქვამს იქ ჩადენილ<br/>სისაძაგლეთა გამო.


text:
სხვებს უთხრა ჩემს გასაგონად: მოიარეთ ქალაქი მათ კვალზე<br/>და მუსრეთ, ნუ შეიბრალებს თქვენი თვალი და ნუ დაინდობთ.


text:
მოხუცი და ჭაბუკი, ქალწული, ბავშვები და ქალები სრულიად<br/>ამოხოცეთ; ვისაც ნიშანი ადევს, ხელი არ ახლოთ. ჩემი საწმიდარიდან დაიწყეთ.<br/>მათაც დაიწყეს ტაძრის წინ მყოფი უხუცესებიდან.


text:
უთხრა მათ: გააუწმიდურეთ ტაძარი და აავსეთ ეზოები<br/>დახოცილებით და გადით. ისინიც გავიდნენ და ქალაქში დაიწყეს მუსვრა.


text:
როცა მათ გაავლეს მუსრი, მე კი გადავრჩი, პირქვე დავემხე,<br/>შევღაღადე და ვუთხარი: ვაგლახ, უფალო ღმერთო! ნუთუ გაწყვეტ ისრაელის მთელს<br/>ნატამალს შენი რისხვის გადმოღვრით იერუსალიმზე?


text:
მითხრა: დიდზე დიდია ისრაელის და იუდას სახლის ეკეთურება;<br/>სისხლით აივსო ქვეყანა და ქალაქი უწმიდურებით არის სავსე, რადგან ამბობენ,<br/>მიატოვაო უფალმა ეს ქვეეანა და ვერაფერს ხედავსო უფალი.


text:
აჰა, კაცმა, სელით შემოსილმა, რომელსაც მწერლის სამელნე ჰქონდა წელზე, მოიტანა პასუხად სიტყვა: შევასრულე, როგორც მიბრძანე.


text:
ვიხილე და, აჰა, ცამყარზე, რომელიც ქერუბიმების თავს ზემოთ არის, გამოჩნდა რაღაც საფირონის ქვისმაგვარი, რაღაც ტახტისმაგვარი, მათ ზემოთ.<br/>


text:
უთხრა მან სელით შემოსილ კაცს, უთხრა: შემოდი ბორბლებს<br/>შორის ქერუბიმთა ქვეშ და აივსე პეშვი ქერუბიმთა შორის აღებული ცეცხლის<br/>მუგუზლებით და გადააყარე ქალაქს. და შევიდა ჩემს თვალწინ.


text:
ასცილდა უფლის დიდება ქერუბიმებს და გაემართა სახლის<br/>ზღურბლისკენ, და აივსო სახლი ღრუბლით, ეზო კი სავსე იყო უფლის დიდების<br/>ნათებით.


text:
როცა უბრძანა სელით შემოსილ კაცს და უთხრა: აიღე ცეცხლი<br/>ბორბლებს შორის, ქერუბიმთა შორისო, და ისიც შევიდა და ბორბალთან დადგა,


text:
მაშინ, გაიწოდა ხელი ერთმა ქერუბიმმა ქერუბიმთაგან<br/>ცეცხლისკენ, რომელიც ქერუბიმთა შორის იყო, აიღო და ჩაუდო პეშვში სელით<br/>შემოსილს. მანაც აიღო და გავიდა.


text:
ვიხილე და, აჰა, ოთხი ბორბალია ქერუბიმთა გვერდით: ერთი<br/>ბორბალი ერთი ქერუბიმის გვერდით; თარშიშის ქვის მსგავსია ბორბლები.


text:
სვლისას ოთხივე მხარეს მიდიოდნენ; სვლისას არ ტრიალებდნენ, რადგან იმ მიმართულებით მიდიოდნენ, საითკენაც თავები ჰქონდათ მიქცეული. სვლისას არ ტრიალდებოდნენ.


text:
მთელი მათი ტანი, მთელი მათი ზურგი, ყველა მათი ფრთა და ბორბლები ირგვლივ სავსე იყო თვალებით, ბორბლები ოთხივე მათგანისა.<br/>


text:
თითოეულს ოთხი სახე ჰქონდა: ერთის სახე ქერუბინის სახე იყო, მეორის სახე ადამიანის სახე იყო, მესამის სახე ლომის სახე იყო, მეოთხის სახე არწივის სახე იყო.


text:
როცა დაიძრებოდნენ ქერუბიმები, ბორბლები მოძრაობდნენ მათ გვერდით; როცა ფრთებს გაშლიდნენ ქერუბიმები მიწიდან ასაწევად, არ ტრიალდებოდნენ ბორბლები მათი გვერდიდან.


text:
გასვლისას გაშალეს ფრთები ჩემს თვალწინ ქერუბიმებმა და აიმართნენ მიწიდან ბორბლებითურთ მათ გვერდით; შედგნენ უფლის სახლის აღმოსავლეთ კარიბჭეში შესასვლელთან და ისრაელის ღმერთის დიდება იყო მაღლა, მათ ზემოთ.


text:
ეს ის ცოცხალი არსებანი იყვნენ, რომლებიც ვიხილე ისრაელის ღმერთის ქვეშ მდინარე ქებარის პირას, და მივხვდი, რომ ქერუბიმები იყვნენ.


text:
მათი სახეები იმათი სახეების მსგავსი იყო, რომლებიც ვიხილე მდინარე ქებარის პირას, მათი შესახედაობაც და თავად ისინიც. თითოეული თავისი პირისახის მიმართულებით მიდიოდა.


text:
ამიტაცა სულმა და მიმიყვანა უფლის სახლის აღმოსავლეთ კარიბჭესთან, რომელიც აღმოსავლეთისკენ იყურება. და, აჰა, კარიბჭის შესასვლელთან ოცდახუთი კაცია და დავინახე მათ შორის იაზანია ყაზურის ძე და ფელატიაჰუ ბენაიაჰუს ძე - ხალხის მთავრები.<br/>


text:
დამეცა უფლის სული და მითხრა: თქვი, ასე ამბობს-თქო<br/>უფალი: ასე და ასე ლაპარაკობთ, ისრაელის სახლო, და რაც ფიქრად მოგდით, ვიცი<br/>მე.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: თქვენი დახოცილები,<br/>რომლებიც იქ დაგიყრიათ, ხორცია, ქალაქი კი - ქვაბი; თქვენ კი გაგიყვანთ<br/>იქიდან.


text:
ქალაქი არ იქნება თქვენთვის ქვაბი და თქვენც არ იქნებით მასში ხორცად; ისრაელის საზღვარზე განგსჯით თქვენ,


text:
და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი, ვის წესებზეც არ გივლიათ და ვის რჯულზეც არ მოქცეულხართ; იმ ხალხების რჯულზე იქცეოდით, თქვენს გარშემო რომ არიან!


text:
როცა ეს ვიწინასწარმეტყველე, მოკვდა ფელატიაჰუ ბენაიას ძე და მე პირქვე დავემხე, შევღაღადე მაღალი ხმით და ვთქვი: ვაგლახ, უფალო ღმერთო! ნუთუ ბოლო უნდა მოუღო ისრაელის ნატამალს?


text:
ადამის ძევ! თქვენი ძმები, ძმები არიან ისინი, თქვენი სისხლით ნათესავნი და მთელი ისრაელის სახლი მთლიანად, რომელთაც ეუბნებიან იერუსალიმის მკვიდრნი: უფლისგან არიან განმდგარნი ეს ქვეყანა ჩვენ მოგვეცა სამკვიდროდო!


text:
ამიტომ უთხარი, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: თუმცა გადავკარგე ისინი ხალხთა შორის და თუმცა მიმოვფანტე ქვეყნებში, მაინც ვიქნები მათთვის საწმიდარი, თუნდაც მცირე, იმ ქვეყნებში, სადაც წავიდნენ.


text:
ამიტომ უთხარი, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: შეგკრებთ ყველას ხალხებიდან და შეგაგროვებთ ქვეყნებიდან, სადაც მიმოფანტული მყავხართ, და თქვენ მოგცემთ ისრაელის მიწას.


text:
მივცემ მათ ერთ გულს და ახალ სულს ჩაგიდგამთ თქვენ; ამოვართმევ მათ ქვის გულს სხეულიდან და ხორცის გულს მივცემ,


text:
რათა ჩემს წესებზე იარონ, ჩემი რჯული დაიცვან და შეასრულონ. მაშინ ჩემი ხალხი იქნება ისინი და მე მათი ღმერთი ვიქნები.


text:
ხოლო ვისაც თავის სიბილწეებისკენ და სისაძაგლეებისკენ მიუდის გული, მათსავე საქმეებს დავატეხ თავზე, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
გაშალეს ქერუბიმებმა ფრთები და ბორბლებიც მათ გაუსწორდა, და ისრაელის ღმერთის დიდება იყო მაღლა, მათ ზემოთ.


text:
სულმა ამიტაცა და ხილვაში, ღვთის სულით, მიმიყვანა ქალდეაში გადასახლებულებთან. და გამშორდა ხილვა, რომელიც ვიხილე.


text:
ადამის ძევ, ურჩთა სახლის შუაგულში ცხოვრობ შენ. თვალები<br/>აქვთ და ვერ ხედავენ, ყურები აქვთ სასმენად და არ ესმით, რადგან ურჩთა<br/>სახლია ისინი.


text:
ამიტომ, ადამის ძევ, ყარიბივით გამოეწყვე და გადი<br/>საყარიბოდ დღისით, მათ თვალწინ; იყარიბე შენი ადგილიდან სხვა ადგილას მათ<br/>თვალწინ, ვინძლო დაინახონ, რომ ურჩთა სახლი არიან.


text:
გამოიტანე შენი ბარგი ყარიბის ბარგივით დღისით მათ<br/>თვალწინ, და გადი საღამოთი მათ თვალწინ საყარიბოდ გამსვლელთა მსგავსად.


text:
მათ თვალწინ ზურგზე აიკიდე შენი ტვირთი და ბნელში<br/>გაიტანე; სახე დაფარული გქონდეს, რომ არ უყურებდე მიწას, რადგან ნიშნად<br/>დამიდგენიხარ ისრაელის სახლისთვის.


text:
ისე მოვიქეცი, როგორც მებრძანა: გამოვიტანე ჩემი ბარგი<br/>ყარიბის ბარგივით დღისით, საღამოთი კი ჩემი ხელით გავანგრიე კედელი, ბნელში<br/>გავიტანე ბარგი და ზურგზე მოვიკიდე მათ თვალწინ.


text:
უთხარი მათ, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: ეს განაჩენი ეხება მთავარს იერუსალიმში და მთელს ისრაელის სახლს, ვინც იქ არის.


text:
უთხარი, ნიშნად ვარ-თქო თქვენთვის; როგორც მე ვიქცევი, ისე დაემართებათ მათ: ყარიბობაში, ტყვეობაში წავლენ-თქო.<br/>


text:
მთავარი, რომელიც მათ შორის არის, ტვირთს აიკიდებს ზურგზე ბნელში და გავა; კედელს გაანგრევენ, რომ გაიყვანონ; სახეს დაიფარავს, რომ ვეღარ იხილოს მისმა თვალმა ეს ქვეყანა.


text:
მოვისვრი მასზე ჩემს სათხეველს და გაებმება ჩემს მახეში: წავიყვან ბაბილონში, ქალდეველთა ქვეყანაში, მაგრამ ვერ იხილავს მას, თუმცა იქ მოკვდება.


text:
ყველას, მის გარშემო მყოფს, მის შემწეს და მთელს ლაშქარს გავფანტავ ყველა ქარის მიმართულებით და მახვილს ვიშიშვლებ მათ კვალზე.


text:
მაგრამ გადავარჩენ მათგან მცირე რიცხვს მახვილისგან, შიმშილისგან და ჭირისგან, რათა იამბონ თავიანთი სისაძაგლეები იმ ხალხში, ვისთანაც მივლენ. მიხვდებიან, რომ უფალი ვარ.


text:
უთხარი ამ ქვეყნის ხალხს, ასე ამბობს-თქო უფალი, ღმერთი იერუსალიმის მკვიდრთა გამო ისრაელის მიწაზე: ძრწოლით შეჭამენ თავიანთ პურს და სასოწარკვეთაში შესვამენ წყალს, რადგან მისი მიწა დაცარიელდება თავისი სისავსისგან მის მცხოვრებთა ძალადობის გამო.


text:
ამიტომ უთხარი მათ, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: გავაუქმებ ამ ანდაზას და აღარ იანდაზებს ის ისრაელში; არამედ უთხარი: ახლოა ჟამი და ყოველი ხილვის აღსრულება-თქო;


text:
რადგან მე, უფალი, ვილაპარაკებ; რასაც ვილაპარაკებ, მოხდება, არ გადაიდება; რადგან თქვენს დღეებში, ურჩთა სახლო, ვილაპარაკებ სიტყვას და ავახდენ, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ადამის ძევ! აჰა, ამბობს ისრაელის სახლი: ხილვა, რომელიც მან იხილა, მალე არ ახდებაო; შორეული დროისთვის წინასწარმეტყველებსო.


text:
ამიტომ უთხარი მათ, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: არცერთი ჩემი სიტყვა მეტად აღარ გადაიდება; რა სიტყვაც არ უნდა ვთქვა, ახდება, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ადამის ძევ! იწინასწარმეტყველე ისრაელის<br/>წინასწარძეტყველებზე და უთხარი საკუთარი ნებით გაწინასწარმეტყველებულთ;<br/>ისმინეთ-თქო უფლის სიტყვა.


text:
ასე ამბობს-თქო უფალი, ღმერთი: ვაი ცრუ-წინასწარმეტყველთ,<br/>რომლებიც საკუთარ სულს მიჰყვებიან და არაფერი უხილავთ!


text:
ნუ გახვალთ ნანგრევებზე და ზღუდეს ნუ შემოავლებთ ისრაელის<br/>სახლს, რომ საბრძოლველად დადგეს უფლის დღეს.


text:
მათი ხილვები ფუჭია და მათი მისნობა სიცრუე; კი ამბობენ,<br/>უფალმა თქვაო, მაგრამ უფალს არ მოუვლენია ისინი; ირწმუნებიან, ახდებაო<br/>ჩვენი სიტყვა.


text:
განა ფუჭ ხილვებს არ ხედავთ და ცრუ მისნობას არ<br/>წარმოთქვამთ, რომ ამბობთ, უფლის ნათქვამიაო, მე კი არაფერი მითქვამს?


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი, ღმერთი: რაკი ფუჭს ლაპარაკობთ<br/>და სიცრუეს ხედავთ, ამიტომაც, აჰა, თქვენს წინააღმდეგ ვარ, ამბობს უფალი<br/>ღმერთი.


text:
იქნება ჩემი ხელი ფუჭმხილველ წინასწარმეტყველთა და<br/>სიცრუის მისანთა წინააღმდეგ; ჩემი ერის საბჭოში არ იქნებიან ისინი,<br/>ისრაელის სახლის წიგნში არ ჩაიწერებიან და ისრაელის მიწაზე ვერ მივლენ.<br/>მაშინ მიხვდებიან, რომ უფალი ღმერთი ვარ.


text:
სწორედ იმის გამო, რომ აცთუნებენ ჩემს ერს, რომ ეუბნებიან, მშვიდობააო და არ არის მშვიდობა; ჩემი ხალხი კედელს აშენებს და, აჰა, ესენი კირით ლესავენ.


text:
უთხარი მლესავთ, ჩამოწვება-თქო თქვენი კედელი. წამოვა თავსხმა და, თქვენ, ყინულის ქვებო, ჩამოცვივდებით, და ქარიშხალი ამოვარდება.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ავტეხავ ქარიშხალს ჩემი რისხვით და თავსხმა წამოვა ჩემი წყრომით, და ყინულის ქვები ჩემი გაცეცხლებით, გასანადგურებლად.<br/>


text:
დავანგრევ კედელს, თქვენ რომ შელესეთ, მიწასთან გავასწორებ და გაშიშვლდება მისი საძირკველი; დაეცემა და თქვენც მის ნანგრევებში დაიღუპებით. და მიხვდებით, რომ უფალი ვარ.


text:
კედელზე გადმოვანთხევ ჩემს რისხვას და მის მლესავებზე, გეტყვით თქვენ: აღარ არის კედელი და არც მისი შემლესავი;


text:
აღარც ისრაელის წინასწარმეტყველნი იერუსალიმზე რომ წინასწარმეტყველებდნენ და აღარც მისთვის მშვიდობისმხილველნი, როცა არ არის მშვიდობა, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
შენ კი, ადამის ძევ, სახე მიაბრუნე შენი ერის ასულებისკენ, საკუთარი გულით რომ წინასწარმეტყველებენ, და იწინასწარმეტყველე მათზე.


text:
უთხარი, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: ვაი იმ დედაკაცებს, ბალიშებს მკლავის მთელს სიგრძეზე რომ კერავენ და თავის დასაბურავს ყველა ზომაზე რომ აკეთებენ სულების მოსანადირებლად! ჩემი ერის სულებს მოინადირებთ, თქვენს სულებს კი გადაირჩენთ?


text:
შეურაცხმყავით ჩემი ერის წინაშე, ერთი მუჭა ქერისა და პურის ნატეხისთვის რომ კლავთ სულებს, რომლებიც არ არიან მოსაკვდავი, და ცოცხლად ტოვებთ სულებს, რომლებიც არ არიან საცოცხლებელი, რომ ატყუებთ ჩემს ერს, ტყუილის გამგონეს.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, აღვდგები თქვენი ბალიშების წინააღმდეგ, რომლებითაც სულებს ინადირებთ თქვენთან მოსაფრენად; გამოგგლეჯთ მკლავებიდან მათ და გავუშვებ სულებს, რომლებსაც ინადირებთ, რომ თქვენთან მოფრინდნენ.


text:
დავგლეჯ მაგ თქვენს დასაბურავებს და დავიხსნი ჩემს ერს თქვენი ხელიდან; აღარ იქნებიან თქვენს ხელში ნანადირევად და მიხვდებიან, რომ უფალი ვარ.


text:
რადგან სულს უმწარებდით ტყუილით მართალს, მე კი არ შემიწუხებია; ბოროტეულს ამხნევებდით, რომ არ მოქცეულიყო ბოროტი გზიდან და არ გადარჩენილიყო.


text:
ამის გამო ვეღარ იხილავთ ფუჭ ხილვებს და მისნობას ვეღარ გასწევთ; დავიხსნი ჩემს ერს თქვენი ხელიდან და მიხვდებით, რომ უფალი ვარ!


text:
ადამის ძევ! ამ კაცებმა კერპები აღმართეს თავიანთ გულებში<br/>და თავიანთი უკეთურება დაბრკოლებად დაიდეს წინ; როგორ შემიძლია მათი<br/>კითხული ვიყო?


text:
ამიტომ ელაპარაკე მათ და უთხარი: ასე ამბობს-თქო უფალი<br/>ღმერთი: თუ კაცი ვინმე ისრაელის სახლიდან, რომელსაც კერპები აქვს აღმართული<br/>თავის გულში და უკეთურება დაბრკოლებად უდევს წინ, მივა წინასწარმეტყველთან,<br/>როგორ მიიღებს პასუხს ჩემგან, უფლისგან, როცა თავის კერპთა სიმრავლითურთ<br/>არის მოსული,


text:
ამიტომ უთხარი ისრაელის სახლს: ასე ამბობს-თქო უფალი<br/>ღმერთი: მობრუნდით და განერიდეთ თქვენს კერპებს და ყველა თქვენს სისაძაგლეს<br/>მოარიდეთ პირი;


text:
რადგან, თუ კაცი ვინმე ისრაელის სახლიდან და მდგმურთაგან,<br/>რომელიც მდგმურობს ისრაელში, გამიუცხოვდება, აღმართავს კერპებს თავის გულში<br/>და უკეთურებას დაბრკოლებად დაიდებს წინ, წინასწარმეტყველთან მივა, რომ<br/>დამეკითხოს - მე, უფალმა, როგორ გავცე მას პასუხი?


text:
პირს მივაქცევ ამ კაცის წინააღმდეგ, ნიშად და იგავად<br/>გავხდი მას და მოვკვეთავ ჩემი ერიდან. მაშინ მიხვდებით, რომ უფალი ვარ.


text:
თუ წინასწარმეტყველი ჩავარდა ცთუნებაში და ალაპარაკდა,<br/>მე, უფალი, ვიქნები ამ წინასწარმეტყველის მაცთუნებელი; ხელს მოვუღერებ და<br/>ჩემი ერიდან, ისრაელიდან, ამოვძირკვავ მას.


text:
პასუხს აგებენ თავიანთ დანაშაულზე; ერთი იქნება დანაშაული შემკითხველისა და დანაშაული წინასწარმეტყველისა,


text:
რომ ამიერიდან აღარ განმიდგეს ისრაელის სახლი და აღარ შესცოდოს თავისი შეცოდებებით, იყოს ჩემი ერი და მე მისი ღმერთი ვიყო, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ადამის ძევ! თუ ქვეყანა შესცოდავს ჩემს წინაშე და განმიდგება, ხელს მოვუღერებ და პურის კვერთხს გადავუმტვრევ, მოვუვლენ შიმშილს და გავუწყვეტ კაცსა და საქონელს.<br/>


text:
ეს სამი კაცი რომ აღმოჩნდეს მათ გარემოში - ნოე, დანიელი და იობი, თავიანთი სიმართლით გადაირჩენდნენ თავს, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
თუ სასტიკ მხეცებს მივუშვებდი ქვეყანაზე და გაატიალებდნენ, ისე გაუდაბურდებოდა, რომ მხეცების შიშით ვერავინ გაივლიდა იქ,


text:
ეს სამი კაციც (ცოცხალიმც ვარ! ამბობს უფალი) ვერ გადაარჩენდა თავის ვაჟებს და ასულებს; მხოლოდ საკუთარ თავს გადაარჩენდა, ქვეყანა კი გაუდაბურდებოდა.


text:
თუ მახვილს მოვუვლენდი იმ ქვეყანას და ვეტყოდი: მახვილო, ჩაიარე-მეთქი ქვეყანაში! და გავუწყვეტდი კაცსა და საქონელს,


text:
ეს სამი კაციც (ცოცხალიმც ვარ! ამბობს უფალი) ვერ გადაარჩენდა თავის ვაჟებს და ასულებს, მხოლოდ თვითონ გადარჩებოდნენ.


text:
თუ ჟამს მოვუვლენდი იმ ქვეყანას და სისხლით გადმოვანთხევდი მასზე ჩემს რისხვას კაცისა და საქონლის ამოსაწყვეტად,


text:
ვერც ნოე, ვერც დანიელი და ვერც იობი (ცოცხალიმც ვარ! ამბობს უფალი) ვერ გადაარჩენდნენ ვაჟსა და ასულს, მხოლოდ საკუთარ თავს გადაირჩენდნენ თავიანთი სიმართლით.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ჩემი ოთხი მძიმე სასჯელიც რომ მოვუვლინო იერუსალიმს - მახვილი, შიმშილი, სასტიკი მხეცი და ჟამი - ქვეყნად კაცისა და საქონლის გასაწყვეტად,


text:
აჰა, დარჩება თავდაღწეულ ვაჟთა და ასულთა ნატამალი; აჰა, გამოვლენ თქვენთან და თქვენ დაინახავთ მათ საქციელს და მათ საქმეებს, და დაგავიწყდებათ ბოროტება, რომელიც იერუსალიმს დავატეხე, ყველაფები, რაც მას დავატეხე.


text:
დაგავიწყებენ ყველაფერს, როცა მათ საქციელს და საქმეებს დაინახავთ, და მიხვდებით, რომ ამაოდ არ გამიკეთებია ყველაფერი, რაც იქ გავაკეთე, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
თუ გამოდგება ეს ხე რაიმე ნივთის გასაკეთებლად? ან თუ<br/>გამოვა მისგან კაუჭი რაიმე ჭურჭლის ჩამოსაკიდებლად?


text:
აჰა, ცეცხლს მისცემ დასაწველად; მის ორთავე ბოლოს<br/>დასწვავს ცეცხლი და შუაშიც დაიწვება. განა გამოდგება რამეში?


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: როგორც ვაზი მივეცი<br/>ცეცხლს ტყის ხეთა შორის დასაწვავად, ასე მივეცი იერუსალიმის მკვიდრნიც.


text:
მათ წინააღმდეგ მივაქცევ ჩემს პირს; ცეცხლიდან გამოვლენ<br/>და მაინც ცეცხლი შეჭამთ; მიხვდებიან, რომ უფალი ვარ, როცა პირს მივაქცევ<br/>მათ წინააღმდეგ.


text:
და უთხარი, ასე ეუბნება-თქო უფალი ღმერთი იერუსალიმს:<br/>შენი დასაბამი და შენი სამშობლო ქანაანის ქვეყანაშია, მამაშენი ამორეველია,<br/>დედაშენი - ხეთელი.


text:
შენი დაბადებისას, იმ დღეს, როცა დაიბადე, ჭიპლარი არ<br/>მოუჭრიათ შენთვის და წყალში არ განბანილხარ, რომ განწმედილიყავი, მარილით<br/>არ გახეხილხართ და ჩვრებში არ გახვეულხარ.


text:
არავინ მოგხედა რომ ამ საქმეთაგან ერთი მაინც<br/>გაეკეთებინოს შენთვის სამადლოდ; ტრამალზე ეგდე შენი დაბადების დღეს, რადგან<br/>საძულველი იყავი.


text:
ჩაგიარე და დაგინახე შენსავე სისხლში ამოთხვრილი,<br/>გითხარი: შენს სისხლში იცოცხლე-მეთქი! გითხარი: შენს სისხლში<br/>იცოცხლე-მეთქი!


text:
მინდვრის მცენარესავით მოგამრავლე; გაიზარდე და გამაღლდი,<br/>მშვენებათა მშვენებაში შეხვედი, მკერდი დაგაჩნდა და თმა მოგეზარდა, მაგრამ<br/>შიშველ-ტიტველი იყავი.


text:
ჩაგიარე და დაგინახე, აჰა, სიყვარულის ასაკი დაგდგომოდა;<br/>გადმოგიშალე კალთა და სიშიშვლე დაგიფარე; შემოგფიცე და აღთქმა დაგიდევი,<br/>ამბობს უფალი ღმერთი, და ჩემი გახდი.


text:
მოქარგულით შეგმოსე და თახაშის ტყავის ხამლები ჩაგაცვი,<br/>ზეზის სარტყელი შემოგარტყი და აბრეშუმი მოგახურე.


text:
ოქროთი და ვერცხლით იყავი მორთული; ზეზი, აბრეშუმი და<br/>ნაქარგი სამოსელი გეცვა; გამტკიცული ფქვილი, თაფლი და ზეთი გქონდა საზრდოდ;<br/>გამშვენდი, დიდად გამშვენდი და სადედოფლო შეიქენი.


text:
გავარდა შენი სილამაზის სახელი ხალხებში, რადგან<br/>სრულქმნილი ჩანდი ჩემი დიდების გამო, რომლითაც შეგმოსე, ამბობს უფალი<br/>ღმერთი.


text:
დაენდე შენს სილამაზეს და გაგაბოზა შენმა სახელმა,<br/>გაუფინე შენი ბოზობა ყოველ გამვლელს, ყველასი გახდი.


text:
აიღე შენს სამოსელთაგან და შეამკე საკერპო, და მათზე<br/>დაიწყე ბოზობა, როგორც არ მომხდარა და არც მოხდება.


text:
აიღე შენი სამკაულები ჩემი ოქრო-ვერცხლისგან, რომლებიც მე<br/>მოგეცი, გაიკეთე მამაკაცის გამოსახულება და ბოზობდი მასთან.


text:
ჩემი პური, მე რომ მოგეცი, წმიდა ფქვილი, ზეთი და თაფლი,<br/>რომლითაც გამოგზარდე, მათ მიართვი ამოსაყნოსელად, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
წაიყვანე შენი ვაჟები და ასულები, რომლებიც შეგძინე მე,<br/>და მათ დაუკალი შესაჭმელად. ვითომ შენი ბოზობა არ კმაროდა!


text:
ამ შენს გარყვნილებაში და ბოზობაში არ გაგხსენებია შენი<br/>სიყმაწვილის დღეები, როცა შიშველ-ტიტველი იყავი და საკუთარ სისხლში<br/>ითხვრებოდი.


text:
ყოველ გზაჯვარედინზე გამართე გორაკი და შელახე შენი<br/>მშვენება, ფეხებს უწევდი ყოველ გამვლელს და გაახშირე შენი ბოზობა.


text:
აჰა, ხელს მოგიღერებ და არჩივს შეგიმცირებ; მიგცემ შენი<br/>მოძულეების - ფილისტიმელთა დიაცების ნებაზე, რომელთაც ერცხვინებათ შენი<br/>უზნეო საქციელი.


text:
როგორ შეგიღონდებოდა გული, ამბობს უფალი ღმერთი, როცა<br/>ყოველივე ამას სჩადიოდი, თავგასული მეძავი ქალის საქმეს!


text:
როცა სამეძაოებს აშენებდი ყოველ გზაჯვარედინზე და სათაყვანო გორაკებს აგებდი ყოველ მოედანზე, არ ჰგავდი საჩუქრებზე დახარბებულ მეძავს,<br/>


text:
ყველა ბოზ ქალს საჩუქრებს აძლევენ, შენ კი თავად<br/>ასაჩუქრებ შენს საყვარლებს და იქრთამავ მათ შენთან-მოსასვლელად ყოველი<br/>მხრიდან საბოზაოდ.


text:
შენ გამოირჩეოდი სხვა ქალებში შენი ბოზობით: შენ კი არ<br/>გდევდნენ საბოზაოდ, თავად შენ აძლევდი საჩუქრებს, შენ კი არ გაძლევდნენ.<br/>ასეთი გამორჩეული იყავი.


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: იმის გამო, რომ გადმოღვრილია<br/>შენი ქვაბი და გამოჩნდა შენი სიშიშვლე შენს საყვარლებთან და ყველა შენს<br/>საძაგელ კერპთან ბოზობაში, და შენი შვილების სისხლის გამო, რომელთაც მათ<br/>აძლევდი,


text:
აჰა, შევკრებ ყველა შენს საყვარელს, რომლებთანაც<br/>ტკბებოდი, და ყველას, ვინც გიყვარდა და ყველას, ვინც გძულდა; შემოგიკრებ<br/>მათ ყოველი მხრიდან - ვუჩვენებ მათ შენს სიშიშვლეს და დაინახავენ ისინი<br/>მთელს შენს სიშიშვლეს.


text:
მიგცემ მათ ხელს და დაანგრევენ შენს სამეძაოებს და<br/>დააქცევენ შენს სათაყვანო გორაკებს, შემოგძარცვავენ შესამოსელს, აგართმევენ<br/>სამკაულებს და შიშველ-ტიტველს დაგტოვებენ.


text:
ცეცხლში დაგიწვავენ სახლებს და გაგასამართლებენ ბევრი დიაცის თვალწინ; შეგაწყვეტინებ ბოზობას და აღარ მოჰყვები საჩუქრების დარიგებას.<br/>


text:
როგორ დავიცხრო შენზე რისხვა და როგორ ჩამიქრეს შური<br/>შენდამი? როგორ დავმშვიდდე, რომ აღარაფერი მაწუხებდეს?


text:
რაკი აღარ გაიხსენე შენი სიყმაწვილის დღეები და<br/>განმარისხე ყველა ამეებით, ძეც, აჰა, შენს თავზე მოვაქცევ შენს საქმეებს,<br/>ამბობს უფალი ღმერთი, და აღარ ჩაიდენ ამ გარყვნილებას ყველა შენს<br/>სისაძაგლესთან ერთად.


text:
დედაშენის შვილი ხარ შენ, ქმარ-შვილის მოძულე დიაცის; და<br/>ხარ შენი დებისა, რომელთაც მოიძულეს თავიანთი ქმრები და შვილები;<br/>დედათქვენი - ხეთელია, მამათქვენი - ამორეველი.


text:
შენი უფროსი და სამარიელია და თავის ასულებთან ერთად შენს<br/>მარცხნივ ცხოვრობს; შენი უმცროსი და, შენს მარჯვნივ რომ ცხოვრობს, სოდომია<br/>თავის ასულებთან ერთად.


text:
მათი გზით არ გივლია და მათი სისაძაგლეები არ ჩაგიდენია,<br/>რადგან გეცოტავებოდა, და მათზე უარესად გაირყვენი ყველა შენს საქმეში.


text:
ცოცხალიმც ვარ, ამბობს უფალი ღმერთი, სოდომს, შენს დას,<br/>და მის ასულებს არ ჩაუდენიათ ის, რაც შენ და შენმა ასულებმა ჩაიდინეთ!


text:
აჰა, ეს იყო შენი დის, სოდომის, დანაშაული: ამპარტავნობა,<br/>ღორმუცელობა და უდარდელობა მისი და მისი ასულებისა; ღარიბ-ღატაკს ხელს არ<br/>უმართავდნენ.


text:
სამარიას შენი ცოდვების ნახევარიც არ ჩაუდენია: გადააჭარბე მათ შენი სისაძაგლეებით და მართლებად გამოაჩინა შენი დები შენმა სისაძაგლეებმა, რომლებიც შენ ჩაიდინე.<br/>


text:
შენც იტვირთე სირცხვილი, შენი დების მკიცხველო, შენი<br/>ცოდვების გამო, რამაც მათზე უფრო საძაგელი გაგხადა; შენზე უფრო მართლები<br/>არიან ისინი, შენ კი გრცხვენოდეს და იტვირთე შენი სირცხვილი, რომ გაამართლო<br/>შენი დები.


text:
მე დავაბრუნებ მათ ტყვეებს, სოდომისა და მისი ასულების<br/>ტყვეებს, სამარიისა და მისი ასულების ტყვეებს და შენს ტყვეებსაც მათ შორის,


text:
შენი დები - სოდომი და მისი ასულები წინანდელს<br/>დაუბრუნდებიან; სამარია და მისი ასულები წინანდელს დაუბრუნდებიან; შენც და<br/>შენი ასულებიც წინანდელს დაუბრუნდებით.


text:
ვიდრე არ გამოაშკარავდა შენი სიავე და ახლა შეიქენი<br/>საკიცხველად არამის ასულთა და მის გარშემოთა, შენს მოძულე ფილისტიმელთა<br/>ასულთა, გარს რომ გახვევიან.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ისე მოგექცევი, როგორც<br/>შენ მოიქეცი, როცა შეიძულე ფიცი და გატეხე აღთქმა.


text:
გავიხსენებ შენს საქციელს და შეგრცხვება, როცა შენს უფროს<br/>და უმცროს დებს მიიღებ; ასულებად მოგცემ მათ, მაგრამ არა შენი აღთქმის<br/>საზღაურად.


text:
რათა გახსოვდეს და გრცხვენოდეს, ვეღარ გააღო პირი<br/>სირცხვილისგან, როცა ყველაფერს გაპატიებ, რაც ჩაიდინე, ამბობს უფალი.


text:
უთხარი, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: დიდი არწივი,<br/>დიდფრთიანი და გრძელნაკრტენიანი, ჭრელი ბუმბულით დაფარული, მოვიდა<br/>ლიბანიდან და კენწერო მოაწყვიტა ნაძვს;


text:
აღმოცენდა და შეიქნა რტოგაშლილი და ტანდაბალი ვაზი,<br/>რომლის ტოტები არწივისკენ იხრებოდა და ფესვები მისი მის ქვეშ იყო. შეიქნა<br/>ვაზი, რქა გამოიღო და გაუშვა ტოტები.


text:
იყო კიდევ ერთი დიდი არწივი, დიდფრთიანი და<br/>უხვბუმბულიანი; და, აჰა, ეს ვაზი თავისი კვალიდან, სადაც დარგული იყო,<br/>ფესვებს იწვდიდა მისკენ და უშვერდა ტოტებს დასარწყულებლად.


text:
მადლიან ველზე, უხვ წყლებთან იყო დარგული, რომ<br/>გაეკეთებინა რტო და გამოეღო ნაყოფი, დიდებული ვაზი გამხდარიყო.


text:
უთხარი, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: იღორძინებს თუ არა?<br/>არ ამოძირკვავენ მის ფესვებს და არ მოგლეჯენ მის ნაყოფს? გაუხმება ყველა<br/>ამოყრილი ყლორტი, გახმება; მაგარი მკლავი და ბევრი ხალხი არ იქნება საჭირო,<br/>რომ თავის ფესვს მოსწყვიტონ.


text:
აჰა, დარგულია, მაგრამ თუ იღორძინებს? განა არ გახმება,<br/>როცა აღმოსავლეთის ქარი ეძგერება? იმ კვალშივე გახმება, სადაც აღმოცენდა.


text:
უთხარი ურჩ სახლს: ნუთუ ვერ ხვდები, რას მოასწავებს<br/>ესენი? უთხარი: აჰა, მოვიდა ბაბილონის მეფე იერუსალიმს, წაიყვანა მისი მეფე<br/>და მთავრები და მიიყვანა ისინი თავისთან ბაბილონში.


text:
აიყვანა სამეფო მოდგმიდან სხვა ვინმე და აღთქმა დაუდო; ფიცში შეიყვანა და წაასხა ძლიერნი ქვეყნისა;<br/>


text:
ის კი აუჯანყდა მას და მოციქულები გაგზავნა ეგვიპტეში,<br/>რომ ცხენები და ბევრი ხალხი მოეცათ მისთვის; განა იღორძინებს და გადარჩება<br/>ამის ჩამდენი? აღთქმას დაარღვევს და გადარჩება?


text:
ვფიცავ, ამბობს უფალი ღმერთი, თუ თავისი გამამეფებელი<br/>მეფის ქვეყანაში, ბაბილონში, არ მოკვდეს ის, ვინც შეიძულა ფიცი და აღთქმა<br/>დაარღვია!


text:
ვერაფერს უშველის ბრძოლაში ფარაონი დიდძალი ლაშქრითა და<br/>ურიცხვი ხალხით, როცა აღიმართება მიწაყრილები და აიგება გოდლები მრავალი<br/>სულის გასაწყვეტად.


text:
შეიძულა ფიცი აღთქმის დასარღვევად და, აჰა, მისცა თავისი<br/>ხელი და ყოველივე ეს ჩაიდინა, ამიტომაც არ გადარჩება.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ვფიცავ, თუ მის თავზე არ<br/>მოვაქციე ჩემი ფიცი, რომელიც შეიძულა, და ჩემი აღთქმა, რომელიც დაარღვია!


text:
მოვისვრი მასზე ჩემს სათხეველს და გაეხვევა ჩემს ბადეში;<br/>წავიყვან ბაბილონში და იქ მოვკითხავ მას მისი ვერაგობის გამო, რაც<br/>მივერაგა.


text:
მახვილით დაეცემა, ვინც კი გაიქცევა მისი რაზმიდან;<br/>დარჩენილები კი ყველა ქარის მიმართ გაიფანტებიან. მაშინ მიხვდებით, რომ მე,<br/>უფალი, ვლაპარაკობდი.


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ავიღებ ტოტს მაღალი ნაძვიდან და<br/>დავრგავ; ზემოთა ყლორტებიდან მოვწყვეტ ყველაზე ნაზს და მაღალ და ასვეტილ<br/>მთაზე დავრგავ.


text:
ისრაელის მაღალ მთაზე დავრგავ მას, აუშვებს ტოტებს და<br/>ნაყოფს გამოიღებს; გახდება დიდებული ნაძვი, დასახლდება მის ქვეშ ყოველგვარი<br/>ფრინველი და მისი რტოების ჩრდილში ყოველი ფრთოსანი დაიბუდებს.


text:
მიხვდებიან მინდვრის ხეები, რომ მე, უფალი, ვამდაბლებ<br/>აღზევებულ ხეს და აღვაზევებ დამდაბლებულ ხეს; ვახმობ ნედლს ხეს და ვაყვავებ<br/>გამხმარ ხეს. მე, უფალმა, ვთქვი და აღვასრულებ.


text:
ეს რა ანდაზა გაქვთ, ისრაელის მიწაზე რომ ამბობთ: მამებმა<br/>ისრიმი შეჭამეს და შვილებს კბილები მოეკვეთათო?


text:
აჰა, ჩემია ყველა სული: როგორც მამის სული, ისე შვილის<br/>სული მე მეკუთვნის; ოღონდ ცოდვილი სული უნდა მოკვდეს.


text:
არ ჭამს მთებზე შეწირულს და ისრაელის კერპებს თვალს არ<br/>აპყრობს, მოყვასის ცოლს არ უპატიოჰყოფს და თავის მირეულ ცოლს არ ეკარება;


text:
არავის ჩაგრავს, მევალეს ვალს უბრუნებს, არ მტაცებლობს,<br/>მშიერს თავის პურს უყოფს და შიშველს სამოსელით მოსავს;


text:
სარგებელში არ გასცემს და ვახშს არ იღებს, ხელს არიდებს<br/>უკეთურებას და მართალ სამართალს აჩენს კაცსა და კაცს შორის,


text:
ჩემი წესებით იქცევა, ჩემს სამართალს იცავს და მტკიცედ<br/>ასრულებს, ის არის მართალი კაცი და ჭეშმარიტად იცოცხლებს, ამბობს უფალი<br/>ღმერთი.


text:
არა საქმეში არ ბაძავდეს თავის მამას: ჭამდეს მთებზე შეწირულს, უპატიოჰყოფდეს თავისი მოყვასის ცოლს,<br/>


text:
ჩაგრავდეს ღარიბ-ღატაკს, მტაცებლობდეს, ვალს არ<br/>აბრუნებდეს, კერპებს თვალს აპყრობდეს, სისაძაგლეს სჩადიოდეს,


text:
სარგებელში გასცემდეს და ვახშს იღებდეს და ცოცხლობდეს? არ<br/>უნდა ცოცხლობდეს! ყველა ამ სისაძაგლის ჩამდენი სიკვდილით უნდა მოკვდეს; მის<br/>თავზე უნდა იყოს მისი სისხლი.


text:
არ ჭამს მთებზე შეწირულს, ისრაელის სახლის კერპებს თვალს<br/>არ აპყრობს, თავისი მოყვასის ცოლს არ უპატიოჰყოფს,


text:
არავის ჩაგრავს, გირაოს არ იხუთავს, არ მტაცებლობს,<br/>მშიერს თავის პურს უყოფს და შიშველს სამოსელით მოსავს,


text:
ხელს არიდებს უკეთურებას, ვახშსა და სარგებელს არ იღებს,<br/>ჩემს სამართალს ასრულებს, ჩემი წესებით იქცევა, ეს არ მოკვდება თავისი<br/>მამის დანაშაულის გამო, ჭეშმარიტად იცოცხლებს!


text:
მამა თუ მძლავრობს, ძარცვავს მოძმეს და უკეთურს სჩადის<br/>თავის ხალხში, და აჰა, მოკვდება თავის დანაშაულში,


text:
თქვენ იტყვით: რატომ არ ისჯება შვილი მამის<br/>დანაშაულისთვისო? თუ შვილი სამართლიანად და სიმართლით იქცევა, იცავს ჩემს<br/>წესებს და ასრულებს მათ, ჭეშმარიტად იცოცხლებს!


text:
ცოდვილი სული უნდა მოკვდეს, შვილი მამის დანაშაულის გამო<br/>არ უნდა დაისაჯოს. არც მამა შვილის დანაშაულის გამო არ უნდა დაისაჯოს;<br/>მართლის სიმართლე მასზე იქნება, ბოროტეულის სიბოროტე მასზე იქნება.


text:
თუ ბოროტეული განუდგება ყველა თავის ცოდვას, რაც<br/>ჩაუდენია, დაიცავს ყველა ჩემს წესს და სამართლიანად და სიმართლით მოიქცევა,<br/>ჭეშმარიტად იცოცხლებს, არ მოკვდება;


text:
განა მსურს ბოროტეულის სიკვდილი, ამბობს უფალი ღმერთი, არამედ რომ მოიქცეს თავისი გზებიდან და იცოცხლოს.<br/>


text:
თუ მართალი მიიქცევა თავისი სიმართლისგან და ჩაიდენს<br/>უკეთურებას, ჩაიდენს ყველა სისაძაგლეს, რასაც ბოროტეული სჩადის, იცოცხლებს<br/>განა? ყოველი სიკეთე, რაც გაუკეთებია, არ გაუხსენდება; მისი ვერაგობის<br/>გამო, რაც ივერაგა, და ცოდვის გამო, რაც შესცოდა, ამათ გამო მოკვდება.


text:
თქვენ იტყვით: არ არის სწორიო გზა უფლისა. ისმინე,<br/>ისრაელის სახლო! ჩემი გზა არ არის სწორი? ეს თქვენი გზებია, სწორი რომ არ<br/>არის!


text:
თუ მართალი მიიქცევა თავისი სიმართლისგან და უკეთურებას<br/>ჩაიდენს, ამის გამო მოკვდება; იმ უკეთურების გამო კვდება, რასაც სჩადის.


text:
თუ ბოროტეული განუდგება თავის ბოროტებას, რაც ჩაუდენია,<br/>და სამართლიანად და სიმართლით მოიქცევა, თავად გაიცოცხლებს სულს.


text:
თუ შეიგნებს და შეინანებს თავის ყველა შეცოდებას, რაც<br/>ჩაუდენია, ჭეშმარიტად იცოცხლებს, არ მოკვდება.


text:
ამბობს ისრაელის სახლი: არ არის სწორიო გზა უფლისა. ჩემი<br/>გზა არ არის სწორი, ისრაელის სახლო? ეს თქვენი გზებია, სწორი რომ არ არის!


text:
ამიტომ ყველას თავისი გზისაებრ განგსჯით, ისრაელის სახლო,<br/>ამბობს უფალი ღმერთი. შეინანეთ და მოიქეცით ყველა თქვენი შეცოდებისგან და<br/>აღარ გექცევათ დაბრკოლებად უკეთურება.


text:
მოიშორეთ ყველა თქვენი შეცოდება, რაც ჩაგიდენიათ;<br/>შეიქმენით ახალი გული და ახალი სული. რისთვის უნდა ამოწყდეთ, ისრაელის<br/>სახლო?


text:
დაინახა ძუ ლომმა, როცა ელოდა, რომ დაიღუპა მისი იმედი,<br/>მაშინ აიყვანა ერთი ლეკვთაგანი და ბოკვერად დაისვა.


text:
დაანგრია მისი სიმაგრეები და აჩანაგებდა მათ ქალაქებს;<br/>შეძრწუნდა ქვეყანა და მისი სისავსე მისი ბრდღვინვის ხმაზე;


text:
ცხვირში რგოლგაყრილი გალიაში შეაგდეს და ბაბილონის მეფეს<br/>მიუყვანეს; შეიყვანეს ციხე-სიმაგრეში, რომ აღარ გაგონილიყო მისი ხმა<br/>ისრაელის მთებზე.


text:
დედაშენი ვაზს ჰგავდა, ბროწეულის ყვავილს, წყლის პირას<br/>დარგულს; ნაყოფიერი და რტომრავალი იყო უხვი წყლის გამო.


text:
გაუხდა ძლიერი ტოტები ხელმწიფეთა საკვერთხოდ და<br/>ღრუბლებამდე აიყარა ტანი; ასე ჩანდა აზიდული და რტომრავალი.


text:
მაგრამ რისხვით ამოიძირკვა და მიწაზე იქნა დაგდებული:<br/>აღმოსავლეთის ქარმა გაახმო მისი ნაყოფი, მოემტვრა და გაუხმა ძლიერი ტოტები,<br/>ცეცხლმა შეჭამა.


text:
გამოვიდა ცეცხლი მისი ზროდან და შეჭამა მისი ნაყოფი, აღარ<br/>შერჩა ძლიერი ტოტი - კვერთხად ხელმწიფისა. ეს არის გოდება და დარჩება<br/>გოდებად!


text:
მეშვიდე წელს, მეხუთე თვის ათში, მოვიდნენ კაცები ისრაელის უხუცესთაგან, რომ შეკითხოდნენ უფალს, და დასხდნენ ჩემს წინაშე.<br/>


text:
ადამის ძევ! ელაპარაკე ისრაელის უხუცესებს და უთხარი მათ, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: ჩემს შესაკითხად არ მოხვედით? ვფიცავ, თუ შეგეკითხვინოთ, ამბობს უფალი ღმერთი.<br/>


text:
და უთხარი, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: იმ დღეს, როცა<br/>ავირჩიე ისრაელი და ხელი აღვმართე იაკობის სახლის მოდგმისთვის, გამოვუცხადე<br/>თავი ეგვიპტის ქვეყანაში და ხელი აღვმართე მათთვის და ვთქვი: მე ვარ უფალი,<br/>თქვენი ღმერთი-მეთქი,


text:
იმ დღეს აღვმართე მათთვის ხელი, რომ წამეყვანა ისინი<br/>ეგვიპტის ქვეყნიდან ქვეყანაში, რომელიც შევიგულე მათთვის, სადაც მოედინება<br/>რძე და თაფლი, და ყოველი ქვეყნის მშვენებაა.


text:
ვუთხარი მათ: მოიშოროს თითოეულმა თქვენგანმა სიბილწენი,<br/>თვალწინ რომ აქვს, და ეგვიპტის კერპებით ნუ გაიუწმიდურებს თავს! მე ვარ<br/>უფალი, თქვენი ღმერთი-მეთქი.


text:
მაგრამ ამიჯანყდნენ და არ უნდოდათ ჩემი მოსმენა; არავის<br/>მოუშორებია სიბილწენი, თვალწინ რომ ჰქონდათ, და არ მიუტოვებიათ ეგვიპტის<br/>კერპები. ვთქვი, რისხვას გადმოვანთხევ მათზე, რომ ჩემი ბრაზი მოვიკლა-მეთქი<br/>ეგვიპტის ქვეყანაში.


text:
მაგრამ ჩემი სახელის გულისთვის, რომ არ შელახულიყო იმ<br/>ხალხის თვალში, რომლის შორისაც იყვნენ ისინი და რომლის თვალწინაც გავუცხადე<br/>მათ ჩემი თავი, ისე მოვიქეცი, რომ ეგვიპტის ქვეყნიდან გამომეყვანა ისინი.


text:
მივეცი ჩემი წესები და გამოვუცხადე ჩემი სამართალი,<br/>რომელიც უნდა შეასრულოს ადამიანმა, რომ ცოცხალი დარჩეს.


text:
მივეცი შაბათებიც, რომ ჰქონოდათ ნიშნად ჩემსა და თავიანთ შორის, რომ სცოდნოდათ, რომ უფალი ვარ, მათი განმწმედელი.<br/>


text:
მაგრამ ამიჯანყდა ისრაელის სახლი უდაბნოში, არ მიჰყვებოდა<br/>ჩემს წესებს და შეიძულა ჩემი სამართალი, რომელიც უნდა შეესრულებინა, რომ<br/>ეცოცხლა; და შელახა მეტისმეტად ჩემი შაბათები. ვთქვი, გადმოვანთხევ-მეთქი<br/>მათზე რისხვას უდაბნოში მათ დასაღუპად.


text:
მაგრამ ჩემი სახელის გულისათვის ვმოქმედებდი, რომ არ<br/>შელახულიყო იმ ხალხის თვალში, რომელთა თვალწინ გამოვიყვანე ისინი.


text:
მაინც აღვმართე ხელი უდაბნოში მათ წინააღმდეგ, რომ არ<br/>მიმეყვანა იმ ქვეყანაში, სადაც მოედინება რძე და თაფლი, და ყოველი ქვეყნის<br/>მშვენებაა;


text:
რაკი შეიძულეს ჩემი სამართალი და ჩემს წესებს არ<br/>მიჰყვებოდნენ, და შელახეს ჩემი შაბათები, რადგან მათი კერპებისკენ<br/>მიუწევდათ გული.


text:
ვუთხარი მათ შვილებს უდაბნოში: თქვენი მამების წესებს ნუ<br/>მიჰყვებით, მათ სამართალს ნუ იცავთ, მათი კერპებით თავს ნუ<br/>იუწმიდურებთ-მეთქი.


text:
წმიდად შეინახეთ ჩემი შაბათები, რომ გქონდეთ ნიშნად ჩემსა<br/>და თქვენს შორის, და იცოდეთ, რომ მე უფალი ვარ, თქვენი ღმერთი.


text:
მაგრამ ამიჯანყდნენ შვილები, ჩემს წესებს არ<br/>მიჰყვებოდნენ, არ იცავდნენ და არ ასრულებდნენ ჩემს სამართალს, რომელიც უნდა<br/>შეასრულოს ადამიანმა, რომ იცოცხლოს, და შელახეს ჩემი შაბათები. ვთქვი,<br/>გადმოვანთხევ მათზე ჩემს რისხვას და მათზე მოვიკლავ-მეთქი ჩემს ბრაზს<br/>უდაბნოში;


text:
მაგრამ უკან შევაბრუნე ხელი და ვმოქმედებდი ჩემი სახელის<br/>გულისთვის, რომ არ შელახულიყო იმ ხალხის თვალში, რომელთა თვალწინ<br/>გამოვიყვანე ისინი.


text:
მაინც აღვმართე ხელი მათ წინააღმდეგ უდაბნოში, რომ გამეფანტა ისინი ხალხებში და სხვადასხვა ქვეყნებში გამებნია;<br/>


text:
რაკი ჩემს სამართალს არ ასრულებდნენ და ჩემი წესები<br/>შეიძულეს, ჩემი შაბათები შელახეს და თავიანთი მამების კერპებისკენ ეჭირათ<br/>თვალი,


text:
გავაუწმიდურე ისინი შესაწირავებით, ყოველი პირველშობილის<br/>გატარებით ცეცხლში, რომ გამეჩანაგებინა ისინი, რომ მიმხვდარიყვნენ, რომ<br/>უფალი ვარ.


text:
ამიტომ ელაპარაკე ისრაელის სახლს, ადამის ძევ, და უთხარი:<br/>ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: კიდევ ამით შემბღალეს თქვენმა მამებმა,<br/>ვერაგულად რომ იქცეოდნენ ჩემს მომართ.


text:
მივიყვანე იმ ქვეყანაში, რომლის მიცემას ხელის აღმართვით<br/>დავპირდი მათ; მათ კი მონახეს ყველა მაღალი გორაკი და ყველა ხემხვივანი და<br/>სწირავდნენ იქ თავიანთ მსხვერპლს, მიჰქონდათ იქ თავიანთი შესაწირავი ჩემს<br/>გასაჯავრებლად, აკმევდნენ იქ ამოდსაყნოსელს და ღვრიდნენ იქ თავიანთ<br/>საღვრელს.


text:
ამიტომ უთხარი ისრაელის სახლს, ასე ამბობს-თქო უფალი<br/>ღმერთი: ხომ იუწმიდურებთ თავს თქვენი მამა-პაპის გზით? ხომ ირყვნებით მათი<br/>სიბლწეების კვალზე?


text:
როცა მიგაქვთ თქვენი შესაწირავი, როცა ცეცხლში ატარებთ<br/>თქვენს შვილებს, თავს იუწმიდურებთ ყველა თქვენი კერპით დღევანდლამდე, და<br/>კიდევ გინდათ, რომ შეგეკითხვინოთ, ისრაელის სახლო? ვფიცავ, ამბობს უფალი<br/>ღმერთი, თუ შეგეკითხვინოთ.


text:
არ ახდება, რაც ფიქრში მოგდით, რომ ამბობთ: ვიქნებით,<br/>როგორც სხვა ხალხები არიან, როგორც სხვა ქვეყნების ტომები არიან, რომ ხესა<br/>და ქვას ვემსახუროთო.


text:
ვფიცავ, ამბობს უფალი ღმერთი, თუ მაგარი ხელით და გაშლილი<br/>მკლავით, რისხვის გადმონთხევით არ ვიმეფო თქვენზე!


text:
გამოგიყვანთ ხალხებიდან და შეგკრებთ ქვეყნებიდან, სადაც გაფანტული ხართ, მაგარი ხელით და გაშლილი მკლავით, რისხვის გადმონთხევით,<br/>


text:
როგორც თქვენს მამა-პაპას განვიკითხავდი ეგვიპტის ქვეყნის<br/>უდაბნოში, ისევე განგიკითხავთ თქვენც, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
გამოვყოფ თქვენგან მოჯანყეებს და ჩემს ურჩებს, და მათი<br/>მდგმურობის ქვეყნიდან გამოვიყვან მათ, მაგრამ ისრაელის მიწაზე ვერ მივლენ<br/>და მიხვდებით, რომ უფალი ვარ.


text:
თქვენ კი, ისრაელის სახლო, ასე ამბობს უფალი ღმერთი:<br/>წადით, ემსახურეთ თქვენ-თქვენ კერპებს; და ამიერიდან თუ არ მომისმენთ,<br/>მეტად მაინც ნუღა შელახავთ ჩემს წმიდა სახელს თქვენი შესაწირავებით და<br/>თქვენი კერპებით.


text:
რადგან ჩემს წმიდა მთაზე, ისრაელის მაღალ მთაზე, ამბობს<br/>უფალი ღმერთი, უნდა მემსახუროს მთელი ისრაელის სახლი, ყველა ერთობლივ, ვინც<br/>კი არის ქვეყანაზე; იქ შევიტკბობ მათ, იქ მოვიკითხავ თქვენს შესაწირავებს<br/>და თქვენი ძღვენის ნათავარებს თქვენს სიწმიდეებთან ერთად.


text:
კეთილსურნელებად შეგიტკბობთ, როცა გამოგიყვანთ ხალხებიდან<br/>და შეგკრებთ ქვეყნებიდან, სადაც ხართ გაფანტული, და ჩემს სიწმიდეს<br/>გამოვაჩენ თქვენში ხალხების თვალწინ.


text:
მიხვდებით, რომ უფალი ვარ, როცა მიგიყვანთ ისრაელის<br/>მიწაზე, ქვეყანაში, რომლის მიცემასაც შევპირდი ხელის აღმართივით თქვენს<br/>მამა-პაპას.


text:
იქ გაიხსენებთ თქვენს საქციელს და ნამოქმედარს, რითაც<br/>უწმიდურდებოდით, და შეგზარავთ თქვენი თავი იმ სიავეთა გამო, რასაც<br/>სჩადიოდით.


text:
მიხვდებით, რომ უფალი ვარ, როცა ჩემი სახელის გულისთვის<br/>მოგექცევით, არა თქვენი ბოროტი გზებისა და უზნეო საქციელის მიხედვით,<br/>ისრაელის სახლო, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ადამის ძევ! თემანის გზისკენ მიაქციე პირი და უქადაგე<br/>სამხრეთს, ნეგების ველის ტყეს უწინასწარმეტყველე.


text:
უთხარი ნეგების ტყეს: ისმინე უფლის სიტყვა, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: აჰა, ცეცხლს წაგიკიდებ და შეგიჭამს ცეცხლი ყველა ნედლ ხეს და ყველა ხმელ ხეს; არ ჩაქრება აბრიალებული ალი და გადაიბუგება ყოველი სახე სამხრეთიდან ჩრდილოეთამდე.


text:
ადამის ძევ! მიაქციე პირი იერუსალიმისკენ და იქადაგე<br/>საწმიდარებზე, უწინასწარმეტყველე ისრაელის მიწას.


text:
უთხარი ისრაელის მიწას, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი:<br/>აჰა, მოვდივარ შენზე, ამოვიწვდი მახვილს ქარქაშიდან და მოვკვეთავ შენგან<br/>მართალს და ბოროტეულს.


text:
რადგან უნდა მოვკვეთო შენგან მართალი და ბოროტეული,<br/>ამიტომაც ამოიწვდება ჩემი მახვილი ქარქაშიდან ყოველი ხორციელის წინააღმდეგ<br/>სამხრეთიდან ჩრდილოეთამდე.


text:
თუ გეტყვიან, რაზე კვნესიო, უთხარი, ავ ამბავზე, რომელიც მოდის-თქო, და დადნება ყოველი გული, დაუძლურდება ყოველი ხელი, შეღონდება ყოველი სული, წყლად წავა ყოველი მუხლი. აჰა, მოვიდა და ახდა, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ადამის ძევ! იწინასწარმეტყველე და თქვი, ასე ამბობს-თქო<br/>უფალი. თქვი: მახვილი, მახვილი გალესილია და გაფერილიც!


text:
გალესილია დასაკლავის დასაკლავად; გაფერილია, რომ ელავდეს<br/>ელვასავით! ანთუ გვიხაროდეს, ჩემი ძის კვერთხს რომ სძულს ყოველი ხე?


text:
მიცემულია გასაფერად, რომ ხელმა ჩაბღუჯოს; გალესილია ეს<br/>მახვილი და გაფერილი, რომ მკვლელს ჩაბარდეს ხელში.


text:
იყვირე და ივალალე, ადამის ძევ! რადგან ის მოღერებულია<br/>ჩემს ხალხზე, ისრაელის ყველა მთავარზე; მახვილს არიან მიცემულნი ჩემს<br/>ხალხთან ერთად. ამიტომ ირტყი თეძოებზე.


text:
რადგან განსაცდელი გამოვლილია და რა იქნება, თუ მოძულე<br/>კვერთხიც აღარ იარსებებს, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
შენ კი, ადამის ძევ, იწინასწარმეტყველე და ხელი ხელს<br/>შემოჰკარი და სამგზის გაორკეცდება მახვილი. მუსვრის მახვილია ეს, დიდი<br/>შემუსვრის მახვილი, მათი მდევარი.


text:
რომ შედრკეს გულები და მათ ჭიშკრებთან დაცემულნი<br/>გამრავლდნენ, მივუშვებ სასტიკ მახვილს, ვაგლახ, გასაელვებლად შექმნილს,<br/>საკლავად წამახულს!


text:
უკან შეტრიალდი, მარჯვნივ გადი, წინ წადი, მარცხნივ გადი! ყოველი მხრისკენ არის მიმართული შენი პირისახე.<br/>


text:
შენ კი, ადამის ძევ! დაისახე ორი გზა ბაბილონის მეფის<br/>მახვილის მოსასვლელად; ერთი ქვეყნიდან გამოვა ორივე. ქმენი ნიშანი, ქალაქის<br/>მთავარ გზაზე ქმენი.


text:
რადგან შეჩერდა ბაბილონის მეფე გზაჯვარედინზე, ორი გზის<br/>თავში, სამკითხაოდ ისვრის ისრებს, ეკითხება თერაფიმებს, ღვიძლს<br/>ათვალიერებს.


text:
მის ხელმარჯვნივ იერუსალიმზე იყო წილი, რომ განელაგებინათ<br/>ტარანები, ხოცვა-ჟლეტისთვის გაეხსნათ პირი, აეტეხათ საომარი ყიჟინა,<br/>ტარანები კარიბჭეებისკენ მიეშვირათ, აღემართათ მიწაყრილები და აეგოთ<br/>გოდლები.


text:
ეს ყალბ მისნობასავით იქნება მათ თვალში; ფიცით კი<br/>შეჰფიცეს, მაგრამ ეს ახსენებს მათ დანაშაულს, რომ შეპყრობილ იქნან.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: რაკი თავად იხსენებთ<br/>თქვენს დანაშაულს თქვენი შეცოდებების გამოაშკარავებით და თქვენი ცოდვების<br/>ჩვენებით ყველა თქვენს საქმეში, რაკი თავად იხსენებთ, ხელით იქნებით<br/>შეპყრობილნი.


text:
შენ კი, ურჯულო, ბოროტეულო მთავარო ისრაელისა, რომელსაც<br/>დაუდგა ჟამი, როცა უნდა მოეღოს ბოლო დანაშაულს,


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: მოიშორე ჯიღა და მოიხადე გვირგვინი; ყოველთვის ასე არ იქნება: მდაბალი აღზევდება, აღზევებული დამდაბლდება.<br/>


text:
დამხობას, დამხობას, დამხობას ვუწილხვედრებ და ესეც აღარ<br/>იქნება, სანამ ის არ მოვა, ვის ხელშიც არის სამართალი, რომ მას ჩავაბარო.


text:
შენ კი, ადამის ძევ, იწინასწარმეტყველე და თქვი: ასე<br/>ამბობს-თქო უფალი ღმერთი ყამონიანებზე და მათ სირცხვილზე. თქვი: მახვილი,<br/>მახვილია გაშიშვლებული დასახოცავად, გაფერილია შესამუსრად, რომ ელვარებდეს.


text:
ყალბი ხილვებით, ცრუ მისნობით მიგაგდებენ გვამებთან დახოცილ ბოროტეულთა, რომელთაც დაუდგათ ჟამი, როცა ბოლო უნდა მოეღოს დანაშაულს.


text:
გადმოვანთხევ შენზე ჩემს რისხვას, ჩემი ბრაზის ცეცხლს<br/>მოგასუნთქავ და ხელთ მიგცემ ხალხს, გამძვინვარებულს, განადგურებაში<br/>გაწაფულს.


text:
ცეცხლს მიეცემი შესაჭმელად, შენი სისხლი ქვეყნის შუაგულში<br/>იდგება და არავინ გაგიხსენებს, რადგან მე, უფალმა ვთქვი.


text:
და თქვი, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: ქალაქო, სისხლის მღვრელო შენს შუაგულში (მოვა მისი დროც!) და, კერპთა მკეთებელო, საკუთარი თავის წასაბილწად!


text:
შენი დაღვრილი სისხლით დადანაშაულდი და შენი გაკეთებული<br/>კერპებით გაუწმიდურდი; მოიახლოვე შენი ჟამი და მიეწურე შენს წელიწადებს.<br/>ამიტომაც ხალხების საგინებლად გაგხდი და ყოველი ქვეყნის სამასხარაოდ.


text:
მამას და დედას ამცირებენ თქვენში, ხიზანს უპატიოდ<br/>ექცევიან თქვენს შორის, ქვრივ-ობლებს ჩაგრავენ თქვენში.


text:
ცილისმწამებელნი არიან თქვენში, რომ სისხლი ღვარონ,<br/>ნამსხვერპლავს ჭამენ მთებზე თქვენში და გარყვნილებას ეწევიან თქვენს შორის.


text:
ზოგი თავის მოყვასის ცოლთან სისაძაგლეს სჩადის და ზოგი თავის რძალს აუპატიურებს გარყვნილებით, ზოგიც თავის დასთან, თავისი მამის ასულთან, ძალადობს თქვენში.<br/>


text:
ქრთამებს იღებენ თქვენში, რომ სისხლი დაღვარონ; ვახშს და სარგებელს იღებ და ძალმომრეობით ყვლეფ შენს მოყვასს, მე კი დამივიწყე, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
აჰა, ხელი ხელს შემოვკარი შენი სიხარბის გამო, რასაც<br/>სჩადიხარ, და სისხლის გამო, რომელიც იღვრება თქვენს შორის.


text:
თუ გაგიძლებს გული ან თუ შერჩება ძალა შენს ხელებს იმ<br/>დღეებში, როცა აღვიძრები შენს წინააღმდეგ? მე, უფალმა, ვთქვი და გავაკეთებ.


text:
ადამის ძევ! წიდასავით გამიხდა ისრაელის სახლი; ქურაში<br/>ყრიან ყველანი, როგორც სპილენძი, კალა, რკინა და ტყვია; ვერცხლის წიდა და<br/>ხენჯი არიან.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: რაკი წიდა და ხენჯი<br/>გახდით ყველანი, ამიტომაც, აჰა, შეგკრებთ ყველას იერუსალიმში.


text:
როგორც აგროვებენ ვერცხლს, სპილენძს, რკინას, ტყვიას და<br/>კალას ქურაში, რომ ცეცხლი მიუბერონ გადასადნობად, ასე შევაგროვებთ ჩემი<br/>რისხვითა და წყრომით, ჩაგდებთ და გადაგადნობთ.


text:
როგორც ვერცხლი დნება ქურაში, ასე გადადნებით იერუსალიმში<br/>და მისვდებით, რომ მე, უფალმა, დაგანთხიეთ ჩემი რისხვა.


text:
შეთქმულან იქ მისი წინასწარმეტყველნი, ლომებივით<br/>ბრდღვინავენ, ნადავლს გლეჯენ და ცოცხლად ჭამენ; საუნჯესა და განძეულს<br/>იტაცებენ, ქვრივებს ამრავლებენ იქ.


text:
მისი მღვდლები აუკუღმართებენ ჩემს რჯულს და ბღალავენ ჩემს<br/>სიწმიდეებს; წმიდას ნალახისგან არ განარჩევენ, უწმიდურს გაწმედილისგან არ<br/>ასხვავებენ; უგულებელყვეს ჩემი შაბათები და მე შევილახე მათ გარემოში.


text:
მისი წინასწარმეტყველნი ეპირფერებიან მათ, ფუჭად<br/>მხილველნი და ცრუმისანნი, ეუბნებიან: ასე ამბობსო უფალი ღმერთი, უფალს კი<br/>არ უთქვამს.


text:
ვეძებდი კაცს, ზღუდის მშენებელს, რომ დამდგარიყო<br/>ნანგრევთან ჩემს წინაშე და ეხსნა ქვეყანა დაღუპვისგან, მაგრამ ვერ მოვნახე.


text:
გადმოვანთხევ მათზე ჩემს სიბრაზეს, და ჩემი რისხვის<br/>ცეცხლით მოვსპობ; მათ თავზე მივაქცევ მათსავე ნამოქმედარს, ამბობს უფალი<br/>ღმერთი.


text:
გაბოზდნენ ეგვიპტეში, სიყმაწვილიდანვე ბოზობდნენ; იქ დაისრისა მათი მკერდი და იქ დაიჭყლიტა მათი ქალწულური ძუძუები.


text:
მათი სახელები იყო - აჰოლა უფროსისა და აჰოლიბა მისი<br/>დისა. ჩემები იყვნენ და შვეს ვაჟები და ასულები. ეს არის მათი სახელები:<br/>აჰოლა სამარიაა და აჰოლიბა - იერუსალიმი.


text:
ძოწეულით შემოსილთ, სარდლებს და მეფისნაცვლებს; ნანატრი<br/>ჭაბუკები იყვნენ ყველანი, ცხენოსნები, ცხენებზე ამხედრებულნი.


text:
გადაყვა მათთან ბოზობას - ყველანი რჩეული აშურელები<br/>იყვნენ - და ყველაფრით, ყველა მათი კერპით, რომელთაც გადაეკიდა,<br/>გაიუწმიდურა თავი.


text:
არ მიუტოვებია ბოზობა ეგვიპტესთან, რადგან მასთან<br/>წვებოდნენ თავის სიყმაწვილეში; მათ დაუჭყლიტეს ქალწულური ძუძუები და<br/>გადმოღვარეს მასზე თავიანთი გარყვნილება.


text:
მათ გამოუჩინეს სიშიშვლე, წაასხეს მისი ვაჟები და<br/>ასულები, თავად კი მახვილით მოკლეს. სახელი გაუვარდა ქალთა შორის, როცა<br/>სასჯელი დააკისრეს მას.


text:
ხედავდა ამას მისი და აჰოლიბა, მაგრამ მასზე უფრო გაირყვნა თავი და თავისი დის ბოზობას გადააჭარბა.<br/>


text:
აშურელებს გადაეკიდა, სარდლებს და მეფისნაცვლებს, მეზობლებს, დიდებულად შემოსილთ, ცხენოსნებს, ცხენებზე ამხედრებულთ - ნანატრი ჭაბუკები იყვნენ ყველანი.


text:
უმატა თავის ბოზობას: დაინახა კედელზე დახატული კაცები,<br/>ქალდეველთა გამოსახულებანი, ფერებით დახატული,


text:
წელზე ქამარშემორტყმულნი, თავზე მოფრიალე ჩალმებით,<br/>სარდალთა შესახედაობისანი, ბაბილონის ძეთა მსგავსნი, ქალდეველთა ქვეყნისა,<br/>მათი სამშობლოსი;


text:
მოვიდნენ მასთან ბაბილონელები სასიყვარულო სარეცლისთვის<br/>და გააუწმიდურეს ის თავიანთი გარყვნილებით; გაირყვნა მათგან და გული აიყარა<br/>მათზე.


text:
როცა ახდილად დაიწყო ბოზობა და აიხადა თავისი სიშიშვლე,<br/>მეც ავიყარე მასზე გული, როგორც მის დაზე მქონდა გული აყრილი.


text:
ასე გაიხსენე შენი სიყმაწვილის დროინდელი უზნეობა, როცა ეგვიპგელნი ძუძუებს გიჭყლეტდნენ, რადგან ნორჩი მკერდი გქონდა.<br/>


text:
ამიტომაც, აჰოლიბა, ასე ამბობს უფალი ღმერთი, აჰა,<br/>აღვძრავ შენზე შენს საყვარლებს, რომლებზეც გული გაქვს აყრილი, და მოგისევ<br/>მათ ყოველი მხრიდან;


text:
ბაბილონელებს, ყველა ქალდეველს, ფეკოდს და შოაყს და კოაყს, ყველა აშურელს მათთან ერთად, ნანატრ ჭაბუკებს, ყველა სარდალს და მეფისნაცავლს, მხედართმთავრებს და წოდებულ ხალხს, ყველა ცხენოსანს.


text:
შეგესევიან შუბოსნები, მხედრები, ეტლები უამრავი ხალხით;<br/>გარს შემოგადგებიან თოროსანნი ფარ-მუზარადით; სამსჯავროდ მიგცემ მათ წინაშე<br/>და თავიანთი სამართლით განგსჯიან.


text:
მოვაქცევ თქვენზე ჩემ გულისწყრომას და სასტიკად<br/>მოგექცევიან ისინი: ცხვირსა და ყურებს მოგაჭრიან, დანარჩენები კი მახვილით<br/>დაეცემიან; წაასხამენ შენს ვაჟებს და ასულებს, დანარჩენებს კი ცეცხლი<br/>შთანთქავთ.


text:
ბოლოს მოვუღებ შენს გარყვნილებას და ეგვიპტის ქვეყნიდან<br/>მოყოლილ ბოზობას; აღარ გაიხედავ მათკენ და ეგვიპტელებს აღარ გაიხსენებ.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მიგცემ მათ ხელში,<br/>ვინც შეიძულე, მათ ხელში, ვისზეც გული აიყარე.


text:
სიძულვილით მოგეცქევიან და წაგართმევენ მთელს შენს<br/>მონაგარს; შიშველ-ტიტველს დაგტოვებენ და გამოჩნდება შენი უხამსობის<br/>სირცხვილი, შენი გარყვნილება და შენი ბოზობა.


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: შესვამ შენი დის თასს, ღრმასა<br/>და ფართეს და სასაცილო და სამასხრო გახდები; ბევრს იტევს იგი.


text:
შესვამ მას და ბოლომდე გამოწრუპავ, კიდეებს მოულოკავ და<br/>მკერდს დაიგლეჯ, რადგან მე ვთქვი, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: რაკი დამივიწყე და ზურგს<br/>უკან მომისროლე, იტვირთე კიდეც შენი გარყვნილების და ბოზობის სასჯელი.


text:
რადგან მრუშობდნენ და სისხლი ჰქონდათ ხელებზე; თავიანთ<br/>კერპებთან მრუშობდნენ და შვილებსაც, მე რომ მიშვეს, ცეცხლში ატარებდნენ<br/>შესაჭმელად.


text:
დაუკლეს თავიანთი შვილები მათ კერპებს და იმ დღესვე<br/>მოვიდნენ ჩემს საწმიდარში მის შესალახავად. აჰა, როგორ მოიქცნენ ჩემს<br/>სახლში.


text:
შორიდან მომსვლელ ხალხსაც კი იბარებდნენ; როცა მოციქული<br/>იგზავნებოდა მათთან; აჰა, მოდიოდნენ ისინი, ვისთვისაც იბანებოდი, თვალებს<br/>იღებავდი და სამკულებით იმკობოდი;


text:
დიდებულ საწოლზე ჯდებოდი, რომლის წინ გარიგებული ტაბლა იყო და ზედ ჩემს საკმეველს და ზეთს აწყობდი.<br/>


text:
უდარდელი ბრბოს ხმა გაისმოდა იქ და ამ უამრავ ხალხთან<br/>მოჰყავდათ უდაბნოდან საბეელები, რომლებიც სამაჯურებს უკეთებდნენ ხელებზე<br/>მათ და თავზე ლამაზ გვირგვინებს ახურავდნენ.


text:
და მივიდნენ მასთან, როგორც მეძავ ქალთან მიდიან; ასე<br/>მივიდნენ აჰოლასთან და აჰოლიბასთან, გარყვნილ ქალებთან.


text:
მაგრამ მართალი ხალხი განსჯის მათ გარყვნილთა მსჯავრით და<br/>სისხლისმღვრელთა მსჯავრით, რადგან გარყვნილნი არიან და სისხლია მათ<br/>ხელებზე.


text:
ქვით ჩაქოლოს ისინი ბრბომ და აკუწოს თავისი მახვილებით,<br/>ამოხოცოს მათი ვაჟები და ასულები და მათი სახლები ცეცხლში გადაბუგოს.


text:
ბოლოს მოვუღებ გარყვნილებას ამ ქვეყანაზე, გაფრთხილდება<br/>ყოველი ქალი და აღარ წაგბაძავენ გარყვნილებაში.


text:
თქვენზე მოაქცევენ თქვენს გარყვნილებას და იტვირთავთ<br/>სასჯელს თქვენი კერპების გამო; მაშინ მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი ღმერთი.


text:
გამოუთქვი ურჩ სახლს იგავი და უთხარი მათ: ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: შემოდგი ქვაბი, შემოდგი და წყალიც ჩაასხი შიგ.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ვაი სისხლიან ქალაქს,<br/>ქვაბს, რომლის ქაფი მასშივეა და ქაფი არ გადმოდის მისგან! ნაჭრები ნაჭრებზე<br/>გადმოყარე, რჩევას ნუ დაუწყებ.


text:
რადგან მასშივეა მისი სისხლი; სალ კლდეზე ჰქონდა<br/>დასხმული, მიწაზე არ დაუღვრია, რომ მტვერით დაეფარა.


text:
მერე ცარიელი დადგი ნაკვერცხლებზე, რომ გახურდეს და<br/>გავარვარდეს სპილენძი, რომ გადნეს მასში მისი უწმიდურობა და გაქრეს მისი<br/>ქაფი.


text:
გარყვნილებაა შენს უწმიდურებაში; რადგან გწმენდდი, მაგრამ<br/>არა ხარ გაწმედილი შენი უწმიდურობისგან აღარ განიწმიდები, ვიდრე არ<br/>დაგიცხრობ შენზე რისხვას.


text:
მე, უფალმა, ვთქვი და ახდება, აღვასრულებ; არ ვაპატიებ,<br/>არ დავინდობ, არ შევიბრალებ; შენი საქციელისამებრ და შენი<br/>ნამოქმედარისამებრ განგსჯიან, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ადამის ძევ! აჰა, წაგართმევ შენს თვალთა ნეტარებას<br/>მოულოდნელი სიკვდილით; ნურც იგლოვ, ნურც იტირებ, ცრემლები ნუ დაგედინება;


text:
იკვნესე ჩუმად, მიცვალებულზე გლოვას ნუ გამართავ; ოღონდ<br/>თავი წაიკარი, ფეხზე ხამლები ჩაიცვი, წვერებს ნუ დაიფარავ და კაცების პურს<br/>ნუ შეჭამ.


text:
დილით ხალხს ველაპარაკებოდი და საღამოხანს მოკვდა ჩემი<br/>ცოლი; მეორე დილით ისე მოვიქეცი, როგორც მებრძანა.


text:
უთხარი ისრაელის სახლს, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი:<br/>აჰა, შევლახავ ჩემს საწმიდარს - თქვენი ძლიერების სიამაყეს, თქვენს თვალთა<br/>ნეტარებას და თქვენი სულის სანუკვარს; თქვენი ვაჟები და ასულები კი,<br/>რომლებიც მიატოვეთ, მახვილით დაეცემიან-თქო.


text:
თავი წაკრული გექნებათ და ხამლები შემოსილი; არ იგლოვებთ და არ იტირებთ. დადნებით თქვენს დანაშაულებში და მიაკვნესებთ ერთმანეთს.


text:
იქნება ეზეკიელი თქვენთვის ნიშად: როგორც მან გააკეთა,<br/>ყველაფერს ისე გააკეთებთ. ეს ახდება და მაშინ მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი<br/>ღმერთი.


text:
შენ კი, ადამის ძევ! იმ დღეს, როცა წავიღებ მათგან მათ<br/>ძლიერებას, მათი მშვენების სიხარულს, მათ თვალთა ნეტარებას, მათი სულის<br/>სანუკვარს, მათ ვაჟებს და მათ ასულებს,


text:
იმ დღეს გაიღება შენი ბაგე გადარჩენილის მიმართ და<br/>ალაპარაკდები; აღარ იდუმებ და ნიშანი იქნები მათთვის, და მიხვდებიან, რომ<br/>მე უფალი ვარ.


text:
უთხარი ყამონიანელო, ისმინეთ-თქო უფლის სიტყვა, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: რაკი ვაგლახს ამბობს ჩემს საწმიდარზე, რადგან შელახულია, და ისრაელის მიწაზე, რადგან გაუკაცრიელებულია, და იუდას სახლზე, რადგან ტყვეობაში წავიდა,


text:
ამიტომ, აჰა, აღმოსავლელებს მიგცემ სამკვიდროდ, დასცემენ<br/>ბანაკებს თქვენს შორის და მოაწყობენ საცხოვრებლებს თქვენს შორის; ისინი<br/>შეჭამენ თქვენს ნაყოფებს და ისინი შესვამენ თქვენს რძეს.


text:
გადავაქცევ რაბათს აქლემების სადგომად და ყამონიანთა<br/>ქვეყანას - ცხვრის ფარეხად, და მიხვდებით, რომ უფალი ვარ.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: რაკი ტაშს სცემდი და<br/>ფეხს აბაკუნებდი, რაკი მთელი მძულვარებით, გულის სიღრმეში, ხარობდი<br/>ისრაელის მიწის გამო,


text:
ამიტომ, აჰა, ხელს მოგიღერებ და საძარცვავად მიგცემ<br/>ხალხებს; ამოგძირკვავ ხალხებიდან და გადაგაშენებ ქვეყნებიდან, გაგანადგურებ<br/>და მიხვდები, რომ უფალი ვარ.


text:
ამიტომ, აჰა, გავხსნი მოაბის გვერდებს - ქალაქებს, მის<br/>სასაზღვრო ქალაქებს, ქვეყნის მშვენებას, ბეთიეშიმოთს, ბაყალ-მაყონს და<br/>კირიათაიმს,


text:
აღმოსავლელთა შესასვლელად ყამონიანთა წინააღმდეგ და<br/>მივცემ მათ ქვეყანას სამკვიდროდ, რომ აღარ იხსენებოდნენ ყამონიანელნი<br/>ხალხებს შორის.


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: რაკი ედომი შურისგებით ექცეოდა იუდას სახლს და მძიმედ დააშავა, შური რომ იძია,


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ხელს მოვუღერებ ედომს და<br/>გავუწყვეტ კაცსა და პირუტყვს, და უდაბნოდ ვაქცევ: თემანიდან დედანამდე<br/>მახვილით დაეცემიან.


text:
აღვასრულებ შურისგებას ედომზე ჩემი ერის, ისრაელის ხელით<br/>და მოექცევიან ედომს ჩემი რისხვისა და გულისწყრომისაებრ; მაშინ მიხვდებიან<br/>ჩემს შურისგებას, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ასე ამბობს უფალი ღმერთი: რაკი შურისგებით იქცეოდნენ<br/>ფილისტიმელები და შურს იძიებდნენ სიძულვილით და მთელი სულით მათ<br/>დასაღუპავად საუკუნო მტრობის გამო.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, ხელს მოვუღერებ<br/>ფილისტიმელებს, ამოვძირკვავ კრეტელებს და მოვსპოვ მათ ნატამალს ზღვის<br/>ნაპირზე.


text:
აღვასრულებ მათზე დიდ შურისგებებს რისხვის სასჯელით და<br/>მიხვდებიან, როცა მე, უფალმა დავატეხე მათ ჩემი შურისგება.


text:
ადამის ძევ! რაკი ტვიროსი ვაგლახს ამბობს იერუსალიმზე,<br/>შეიმუსრება იგი - ხალხების კარიბჭე; ჩემსკენ მოიქცევიან და ავივსები, ის კი<br/>გაუკაცურდება.


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, ტვიროსო, შენს წინააღმდეგ ვარ: აღვმართავ შენზე უამრავ ხალხებს, როგორც ზღვა აღმართავს თავის ზვირთებს;


text:
ჩამოაქცევენ ტვიროსის კედლებს და დაანგრევენ მის გოდლებს;<br/>მიწას ჩამოვრეცხავ მისგან და პიტალო კლდედ გადავაქცევ.


text:
სათხევლის მოსასროლად იქნება შუაგულ ზღვაში, რადგან მე<br/>ვთქვი, ამბობს უფალი ღმერთი, ხალხთა სათარეშოდ შეიქნება.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, ნაბუქოდონოსორს,<br/>ბაბილონის მეფეს, მივაყენებ ტვიროსს, ჩრდილოეთიდან, მეფეთ მეფეს, ცხენებით,<br/>ეტლებით, მხედრებით, ბრბოთი და უამრავი ხალხით;


text:
მახვილით ამოხოცავს შენს ასულებს ხმელეთზე, კოშკებს<br/>აღმართავს შენს წინააღმდეგ, მიწაყრილებს შემოგავლებს და ფარებს აღმართავს<br/>შენს წინააღმდეგ.


text:
მის ცხენთა სიმრავლე მტვრით დაგფარავს, მხედრების,<br/>ბორბლების და ეტლების ხმაზე შეირყევა შენი კედლები, როცა შემოვა შენს<br/>კარიბჭეებში, როგორც ზღუდეგანგრეულ ქალაქში შედიან.


text:
თავისი ცხენების ქუსლებით გათელავს შენს ქუჩებს, შენს ხალხს მახვილით ამოხოცავს და შენი დიდების სვეტები მიწად დაემხობა.<br/>


text:
მოიალაფებენ შენს დოვლათს და დაიტაცებენ შენს ნავაჭრს, დააქცევენ შენს კედლებს და შენს სანუკვარ სახლებს დაანგრევენ; ქვებს, ხეებსა და მიწას წყალში გადაგიყრიან.


text:
ცარიელ კლდედ გადაგაქცევ, სათხევლის მოსასროლად შეიქნები<br/>და აღარასოდეს აშენდები, რადგან მე, უფალმა, ვთქვი, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
ასე ეუბნება უფალი ღმერთი ტვიროსს: ხომ შეირყევა<br/>ზღვისპირეთი შენი დაცემის სმისგან, დაჭრილთა კვნესით, როცა ხოცვა-ჟლეტა<br/>მოხდება შენს წიაღში!


text:
ჩამოვლენ თავიანთი ტახტებიდან ზღვის ხელმწიფენი,<br/>გადაიძრობენ მოსასხამებს და ნაქარგ შესამოსელს გაიხდიან, შიშით შეიმოსებიან<br/>და მიწაზე დასხდებიან; ყოველწამს შიშში იქნებიან და ძრწოლა ექნებათ შენს<br/>გამო.


text:
გლოვას გამართავენ შენზე და გეტყვიან: როგორ დაიღუპე,<br/>ზღვაოსნებით დასახლებულო, განთქმულო ქალაქო, ზღვაზე რომ მძლავრობდი.<br/>დაიღუპა ისიც და მისი მკვიდრნიც, შიშის ზარს რომ სცემდნენ ყველას.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: როცა უკაცრიელ ქალაქად<br/>გაქცევ იმ ქალაქებივით, სადაც არასოდეს უცხოვრიათ, როცა დაგაღირებ უფსკრულს<br/>და დაგფარავენ დიდი წყლები,


text:
ჩაგიყვან საფლავად ჩამავლებთან ერთად წინანდელი ხალხის<br/>წინაშე, და დაგსვამ მიწის ქვეშეთში, მარადიულ უდაბნოში, საფლავად<br/>ჩასულებთან ერთად, რომ აღარ დაბრუნდე, ცოცხალთა ქვეყნად კი დიდებას<br/>დავამყარებ.


text:
არარაობად გაქცევ და აღარ იარსებებ; დამიწყებ ძებნას და<br/>საუკუნოდ ვეღარ მომნახავ, ამბობს უფალი ღმერთი.


text:
და უთხარი ტვიროსს, ზღვის შესასვლელთან დასახლებულს, ხალხებით მოვაჭრეს ზღვისპირელებთან, ასე ამბობს-თქო უფალი ღმერთი: ტვიროსო, შენ ამბობ, სრულყოფილი მშვენების ვარო.


text:
კვიპაროსის ხისგან დაგიმზადეს ფიცრები, ლიბანიდან კედარი<br/>მოგიტანეს, რომ ანძა გაეკეთებინათ შენთვის;


text:
ბაშანის მუხის ნიჩბები გაგიკეთეს; მერხები სპილოს<br/>ძვლისგან და ქითელთა კუნძულების ბზისგან გაგიკეთეს;


text:
ეგვიპტური მოქარგული ზეზის იყო შენი აფრები, რომ დროშად<br/>გქონოდა; შენი გადასახურავი ელიშას კუნძულთა ლურჯი და მეწამული ქსოვილისგან<br/>იყო;


text:
ნიჩბოსნებად ციდონის და არვადის მკვიდრნი გყავდა; ბრძენი<br/>ხალხი იყო შენში, ტვიროსო, მესაჭეებად გყავდა ისინი;


