# verses

text:
მაგრამ თუ განმიდგებით თქვენ და თქვენი შვილები, არ<br/>დაიცავთ ჩემს ბრძანებებს და წესებს, მე რომ მოგეცით, შეუდგებით უცხო<br/>ღმერთებს და თაყვანსსცემთ მათ,


text:
გავწყვეტ ისრაელს იმ მიწის პირისგან, რომელიც მას მივეცი,<br/>მოვიშორებ სახლს, რომელიც ჩემს სახელზე ვაკურთხე, და საიგავოდ და დასაცინად<br/>შეიქნება ისრაელი ხალხთა შორის.


text:
ნანგრევად იქცევა ეს სახლი, და ყოველი ჩამვლელი გაოგნდება<br/>და დაუსტვენს, იტყვის: ასე რისთვის მოექცა უფალი ამ ქვეყანას და ამ სახლს?


text:
იტყვიან: რადგან დაივიწყეს უფალი, თავიანთი ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტიდან გამოიყვანა მათი მამა-პაპა, მოეჭიდნენ სხვა ღმერთებს, თაყვანსსცემდნენ მათ და ემსახურებოდნენ. ამის გამო დააწია მათ უფალმა ყველა ეს უბედურება.


text:
რადგან ხირამი, ტვიროსის მეფე, უგზავნიდა სოლომონს კედარისა და კვიპაროსის ხეებს და ოქროს მისი სურვილისამებრ, მეფე სოლომონმა მისცა ხირამს ოცი ქალაქი გალილეის მხარეში.<br/>


text:
ეს არის სოლომონ მეფისგან დაწესებული ბეგარა უფლის<br/>სახლისა და თავისი სახლის, მილოს, იერუსალიმის კედლის, ხაცორის, მეგიდოს და<br/>გეზერის ასაშენებლად.


text:
ამოვიდა ფარაონი, ეგვიპტის მეფე, აიღო გეზერი და გადაწვა. ამოხოცა მისი მცხოვრები ქანაანელები, ხოლო ქალაქი მზითევში მისცა თავის ასულს, სოლომონის ცოლს.


text:
სამარაგო ქალაქები, რომლებიც კი ჰქონდა სოლომონს, ეტლის<br/>ქალაქები, ცხენოსანთა ქალაქები, და ყველაფერი, რისი აშენებაც უნდოდა<br/>იერუსალიმში და ლიბანში, და მთელს თავის სახელმწიფოში.


text:
ყველა ხალხი, რომელიც დარჩა ამორეველთაგან, ხეთელთაგან, ფერიზეველთაგან, ხივიელთაგან და იებუსეველთაგან, რომელიც არ იყო ისრაელიანთა მოდგმისა,<br/>


text:
მათი შთამომავლები, მათს შემდეგ რომ დარჩნენ ქვეეანაში,<br/>და არ გაუწყვეტიათ ისრაელიანებს, ბეგარაზე მომუშავეებად განაწესა სოლომონმა<br/>და ასე არიან დღემდე.


text:
ისრაელიანთაგან არავისთვის დაუკისრებია ბეგარა, რადგან<br/>მეომრებად ჰყავდა ისინი, თავის მორჩილებად, მეთაურებად და სარდლებად,<br/>თავისი ეტლებისა და მხედრობის მეთაურებად.


text:
ხუთას ორმოცდაათი კაცი ჰყავდა სოლომონს სამუშაოების<br/>ზედამხედველთა უფროსებად, რომელნიც უძღოდნენ მომუშავე ხალხს.


text:
ფარაონის ასული ავიდა დავითის ქალაქიდან თავის სახლში,<br/>რომელიც აუშენა მას დავითმა. მაშინ ააშენა მან მილო.


text:
წელიწადში სამჯერ სწირავდა სოლომონი აღსავლენ სამადლობელ<br/>მსხვერპლს სამსხვერპლოზე, რომელიც უფალს აუშენა; და იქვე აკმევდა საკმეველს<br/>უფლის წინაშე. ასე დაასრულა სახლი.


text:
ხომალდი ააგო მეფე სოლომონმა ყეციონ-გებერში, ელოთთან რომ<br/>არის, მეწამული ზღვის ნაპირას, ედომის ქვეყანაში.


text:
გაგზავნა ხირამმა ხომალდით სოლომონის მორჩილებთან თავისი<br/>მორჩილნი - ხომალდის ოსტატები, ზღვის მცოდნენი;


text:
მისწვდა საბას დედოფალს სოლომონის ამბავი, უფლის სადიდებელი, და მოვიდა, რომ გამოცანებით გამოეცადა იგი.<br/>


text:
მოვიდა იერუსალიმში დიდძალი დოვლათით; აქლემებს მოჰქონდათ ნელსაცხებლები, აურაცხელი ოქრო და ძვირფასი თვლები. მოვიდა სოლომონთან და ელაპარაკა ყველაფერზე, რაც გულში ჰქონდა.


text:
ყველა კითხვაზე გასცა პასუხი სოლომონმა; არაფერი იყო<br/>მეფისთვის დაფარული, რომ უპასუხოდ დაეტოვებინა იგი.


text:
მისი სუფრის სასმელ-საჭმელი, მის მორჩილთა საცხოვრებელი,<br/>მის მორჩილთა საქმიანობა და შესამოსელი, მისი მწდეები, აღსავლენი<br/>მსხვერპლი, რომელსაც აღავლენდა უფლის სახლში, და გაოგნებულმა


text:
სიტყვების არ მჯეროდა, ვიდრე თავად არ მოვედი და ჩემი<br/>თვალით არ ვიხილე. აჰა, თურმე ნახევარიც არ უთქვამთ ჩემთვის. უფრო მეტი<br/>სიბრძნე და დოვლათი გქონია, ვიდრე გამეგონა.


text:
ბედნიერია შენი ხალნი, ბედნიერები არიან ეს შენი<br/>მორჩილნი, მუდამ შენს წინაშე რომ დგანან და ისმენენ შენს სიბრძნეს:


text:
კურთხეულ იყოს უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც მოგისურვა, რათა ისრაელის ტახტზე დაესვი. უფლის მარადიული სიყვარულის გამო ისრაელისადმი დაუდგენიხარ მეფედ სამართლისა და სიმართლის გასაჩენად.


text:
უბოძა მეფეს ასოცი ქანქარი ოქრო, დიდძალიო ნელსაცხებელი და ძვირფასი თვლები. მეტჯერ აღარ შემიასულა ამდენი ნელსაცხებელი, რამდენიც საბას დედოფალმა უბოძა მეფე სოლომონს.


text:
ხირამის ხომალდმაც, რომელსაც ოქრო მოჰქონდა ოფირიდან, მოიტანა ოფირიდანვე დიდძალი სანდალოზის ხე და ძვირფასი თვლები.<br/>


text:
გააკეთა მეფემ სანდალოზისგან მოაჯირი უფლის სახლისთვის და სამეფო სახლისთვის, ებნები და ქნარები მგალობელთათვის. მეტჯერ აღარ შემოსულა და დღემდე არავის უნახავს ამდენი სანდალოზის ხე.


text:
მისცა მეფე სოლომონმა საბას დედოფალს ყველაფერი, რაც კი<br/>მან ინება და სთხოვა, გარდა იმისა, რაც თავისი ხელით ჰქონდა ნაჩუქარი,<br/>როგორც მეფე სოლომონს ეკადრებოდა. უკან გაბრუნდა და წავიდა იგი თავის<br/>ქვეყანაში თავის მორჩილებთან ერთად.


text:
გააკეთა მეფე სოლომონმა ორასი მუზარადი ნაჭედი ოქროსგან. ექვსასი შეკელი ოქრო დაიხარჯა თითოეულ მუზარადზე.


text:
და სამასი ფარი ნაჭერი ოქროსგან, სამი მანა ოქრო დაიხარჯა<br/>თითოეულ ფარზე. დააწყო ისინი მეფემ ლიბანის მაღნარის სახლში.


text:
ექვსი საფეხური ჰქონდა ტახტს, საზურგე მომრგვალებული იყო,<br/>საჯდომის ორსავე მხარეს სანიდაყვეები ჰქონდა, ხოლო სანიდაყვეებს თითო ლომი<br/>ედგა გვერდით.


text:
სოლომონის ყველა სასმისი ოქროსი იყო, ყველა ჭურჭელი ლიბანის მაღნარის სახლში რჩეული ოქროსი იყო; ვერცხლი და სპილენძი არაფრად მიაჩნდათ სოლომონის დროს.<br/>


text:
რადგან მეფის თარშიშული ხომალდები ხირამის ხომალდებთან<br/>ერთად გადიოდა ზღვაში; წელიწადში ერთხელ მოდიოდა თარშიშული ხომალდი და<br/>მოჰქონდა ოქრო-ვერცხლი, სპილოს ძვალი, მოჰყავდა ყაფუზუნები და<br/>ფარშავანგები.


text:
მთელი ქვეყანა ესწრაფოდა სოლომონის ნახვას, რომ მოესმინათ<br/>მისი სიბრძნე, რომელიც გულში ჩაუდო ღმერთმა.


text:
ყველას თავისი ძღვენი მოჰქონდა: ოქროსა და ვერცხლის<br/>ჭურჭელი, შესამოსელი, საჭურველი, ნელსაცხებლები, ცხენები და ჯორები. ასე<br/>იყო ყოველწლიურად.


text:
თავი მოუყარა სოლომონმა ეტლებსა და ცხენოსნებს; ჰყავდა<br/>ათასოთხასი ეტლი და თორმეტი ათასი ცხენოსანი; განალაგა ისინი ეტლების<br/>სადგომ ქალაქებში და იერუსალიმში, თავისთან.


text:
ვერცხლი ქვის ფასი გახადა მეფემ იერუსალიმში, ხოლო კედარი<br/>გაამრავლა სიკომორის ხესავით, დაბლობებში რომ არის.


text:
სოლომონის ცხენები ეგვიპტიდან და კევედან იყო მოყვანილი;<br/>მეფის ვაჭრებს მიჰყავდათ კევედან საფასურით.


text:
ეტლი ექვსას ვერცხლად ამოჰყავდათ ეგვიპტიდან, ხოლო<br/>ცხენები - ასორმოცდაათ ვერცხლად. ამავე ფასში მიჰქონდათ თავიანთი ხელით<br/>ხეთელთა და არამელთა მეფეებისთვისაც.


text:
მეფე სოლომონს უყვარდა ბევრი უცხოელი ქალი: ფარაონის ასული, მოაბელები, ყამონელები, ედომელები, ციდონელები და ხეთელები,<br/>


text:
იმ მოდგმის ხალხთა ქალები, რომელთა გამო ნაბრძანები ჰქონდა უფალს ისრაელიანთათვის, ნუ შეხვალთ მათთან და ნურც ისინი შემოვლენ თქვენთან, თორემ უეჭველად მიდრეკენო თქვენს გულებს თავიანთი ღმერთებისკენ. მათ მიეწება სოლომონი სიყვარულით.


text:
სიბერის ხანს მიდრიკეს სოლომონის გული მისმა ცოლებმა უცხო<br/>ღმერთებისკენ. ისე წრფელი არ იყო მისი გული უფლისადმი, როგორც დავითის,<br/>მამამისის გული.


text:
მაშინ აუგო სოლომონმა სამსხვერპლო ქამოშს, მოაბის<br/>საბილწეს, მთაზე, იერუსალიმის პირდაპირ, და მოლოქს, ყამონიანთა სიბილწეს.


text:
ასევე მოიქცა თავის ყველა უცხოელ ცოლის გულისთვის,<br/>რომელნიც უკმევდნენ და მსხვერპლს სწირავდნენ თავ-თავის ღმერთებს.


text:
განურისხდა უფალი სოლომონს, რადგან გული აიცრუა მან უფალზე, ისრაელის ღმერთზე, რომელიც ორჯერ გამოეცხადა მას,


text:
უთხრა უფალმა სოლომონს: იმის გამო, რომ ასე იქცევი, არ ასრულებ ჩემს აღთქმას და წესებს, რომლებიც დამიწესებია შენთვის, გამოგგლეჯ სამეფოს და მივცემ შენს მორჩილს.


text:
ოღონდ შენს სიცოცხლეში არ გავაკეთებ ამას მამაშენის, დავითის გულისთვის. შენს შვილს კი გამოვგლეჯ ხელიდან.<br/>


text:
მაგრამ მთელს სამეფოს არ გამოვგლეჯ; ერთ შტოს შენს შვილს<br/>დავუტოვებ დავითის, ჩემი მორჩილის გულისთვის და იერუსალიმის გულისთვის,<br/>რომელიც მე ავირჩიე.


text:
ედომში დავითის ყოფნისას, როცა მხედართმთავარი იოაბი<br/>ამოვიდა დახოცილთა დასამარხავად და ერთიანად გაწყვიტა მამაკაცები ედომში


text:
გაიქცა ეს ჰადადი ედომელებთან, მამამისის მორჩილებთან<br/>ერთად, რომ ეგვიპტეში მისულიყვნენ. პატარა ბიჭი იყო მაშინ ჰადადი.


text:
აიყარნენ მიდიანიდან და მოვიდნენ ფარანს; წაიყვანეს<br/>ფარანიდან ხალხი და მოვიდნენ ფარაონთან, ეგვიპტის მეფესთან. მისცა სახლი,<br/>სარჩოც დაუნიშნა და მიწაც მისცა.


text:
უშვა მას თახფენესის დამ ვაჟი, გენუბათი. გაზარდა ბავშვი<br/>თახფენესმა ფარაონის სახლში და ცხოვრობდა გენუბათი ფარაონის სახლში<br/>ფარაონის შვილებთან ერთად.


text:
როცა მიუვიდა ამბავი ეგვიპტეში ჰადადს, რომ განისვენა<br/>დავითმა თავის მამა-პაპასთან, და რომ მოკვდა მხედართმთავარი იოაბი, უთხრა<br/>ჰადადმა ფარაონს: გამიშვი, ჩემს ქვეყანაში წავალო.


text:
უთხრა ფარაონმა: რა გაკლია ჩემთან, შენს ქვეყანაში რომ<br/>განიზრახე წასვლა? მიუგო: არაფერი, მაგრამ მაინც გამიშვი.


text:
კიდევ გაუჩინა მას ღმერთმა მტერი, რეზონი, ელიადაყის ძე, რომელიც გაექცა ჰადადყეზერს, ცობის მეფეს, თავის პატრონს,<br/>


text:
შემოიკრიბა ხალხი და შეიქნა ურდოს მეთაური. ჟლეტდა მათ<br/>დავითი და გაიქცნენ ისინი დამასკოში, დასახლდნენ იქ და დაეპატრონენ<br/>დამასკოს.


text:
ისრაელის მტერი იყო ის სოლომონის სიცოცხლეში; იმ ხანად,<br/>როცა ჰადადი მტრობდა, მასაც შეძულებული ჰყავდა ისრაელი. არამელებზე გამეფდა<br/>იგი.


text:
იერობოამ ნაბატის ძემაც, ეფრათელმა, ცარედიდან, სოლომონის<br/>მორჩილმა, რომლის დედა იყო ცერუყა, ქვრივი ქალი, აღმართა ხელი მეფეზე.


text:
აი, რის გამო მოხდა, ხელი რომ აღმართა მან მეფე<br/>სოლომონზე: მილოს აშენებდა სოლომონი; დანგრეულს აღადგენდა მამამისის,<br/>დავითის ქალაქში.


text:
მამაცი კაცი იყო იერობოამი. დაინახა სოლომონმა, რომ<br/>ვარგოდა საქმეში ეს ყმაწვილი და ჩააბარა მას იოსების სახლიდან გამოყვანილი<br/>ბეგარის ხალხი.


text:
ისე მოხდა იმხანად, რომ გასული იყო იერუსალიმიდან<br/>იერობოამი და შემოხვდა გზად სილოამელი წინასწარმეტყველი ახია, რომელსაც<br/>ახალი მოსასხამი ესხა. ამ ორის მეტი არავინ იყო მინდვრად.


text:
უთხრა იერობოამს: აიღე შენთვის ათი ნაგლეჯი, რადგან ასე<br/>ბრძანა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: გამოვგლეჯ სამეფოს სოლომონს ხელიდან და<br/>შენ მოგცემო ათ შტოს.


text:
ერთი შტო მას დარჩება ჩემი მორჩილის, დავითის გულისთვის<br/>და იერუსალიმის გულისთვის, ქალაქისა, რომელიც ავირჩიე მე ისრაელის ყველა<br/>შტოდან.


text:
ის იმიტომ, რომ დამივიწყეს და თაყვანს სცემენ აშთორეთს,<br/>ფინიკიელთა ღმერთს, ქამოშს, მოაბის ღმერთს და მილქომს, ყამონიანთა ღმერთს.<br/>არ იარეს ჩემს გზაზე, რომ სიმართლე ექმნათ ჩემ თვალში, დაეცვათ ჩემი წესი<br/>და სამართალი, როგორც მამამისი დავითი იცავდა.


text:
არ გამოვგლეჯ ხელიდან მთელს სამეფოს, რადგან მთავრად დამიდგენია იგი მთელი მისი სიცოცხლის მანძილზე, ჩემი მორჩილის, დავითის გულისთვის, რომელიც მე ავირჩიე და რომელიც იცავდა ჩემს მცნებებს და წესებს.<br/>


text:
ხოლო მის შვილს ერთ შტოს მივცემ, რომ სამუდამოდ დაურჩეს<br/>ლამპარი დავითს, ჩემს წინაშე იერუსალიმში, ქალაქში, რომელიც ჩემთვის<br/>ავირჩიე ჩემი სახელის იქ დასავანებლად.


text:
თუ შეისმენ ყველაფერს, რაც მე გიბრძანე და ივლი ჩემს<br/>გზაზე, თუ გააკეთებ ჩემს მოსაწონს, დაიცავ ჩემს წესებს და მცნებებს, როგორც<br/>ჩემი მორჩილი დავითი აკეთებდა, მაშინ შენთან ვიქნები, აგიშენებ მტკიცე<br/>სახლს, როგორც დავითს ავუშენე და მოგცემ ისრაელს.


text:
ეწადა სოლომონს იერობოამის მოკვლა, მაგრამ ადგა და გაიქცა<br/>იერობოამი ეგვიპტეში შიშაკთან, ეგვიპტის მეფესთან, და იქ დარჩა სოლომონის<br/>სიკვდილამდე.


text:
სოლომონის დანარჩენი საქმეები, ყველაფერი, რაც მან<br/>გააკეთა, და მისი სიბრძნის ამბავი სოლომონის საქმეთა წიგნშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა სოლომონმა თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს<br/>დავითის, მამამისის ქალაქში, და გამეფდა მის ნაცვლად მისი ძე რობოამი.


text:
ეს ამბავი იერობოამ ნაბატის ძემ ჯერ კიდევ ეგვიპტეში ყოფნისას შეიტყო, სადაც სოლომონ მეფისგან იყო გაქცეული; მას შემდეგ ეგვიპტეში ცხოვრობდა იერობოამი.


text:
უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა; ახლა შეგვიმსუბუქე ეს ძნელი<br/>სამსახური და მძიმე უღელი, მამაშენმა რომ დაგვაკისრა, და გემსახურებით.


text:
რჩევა ჰკითხა მეფე რობოამმა უხუცესებს, რომელნიც<br/>მამამისს, სოლომონს, ახლდნენ მის სიცოცხლეში, და უთხრა: როგორ მირჩევთ, რა<br/>პასუხი გავცე ამ ხალხს?


text:
ასე უთხრეს: თუ დღეს მაგ ხალხის მორჩილი იქნები,<br/>დაემორჩილები და დააკმაყოფილებ მათ, კარგ სიტყვებს ეტყვი, მაშინ შენი<br/>მორჩილნი იქნებიან სამუდამოდ.


text:
არ დაუგდო ყური უხუცესების რჩევას, რაც ურჩიეს, და ჰკითხა<br/>რჩევა მოყმეებს, რომელნიც მასთან შეზრდილნი იყვნენ და გარს ეხვივნენ.


text:
უთხრა მათ: რას მირჩევთ, რა ვუპასუხო მაგ ხალხს, რომ მეუბნებიან, შეგვიმსუბუქეო მამაშენის დაკისრებული უღელი?


text:
ელაპარაკნენ მოყმენი, მასთან რომ იყვნენ შეზრდილნი, და ურჩიეს: ასე უთხარი იმ ხალხს, რომელიც გეუბნება, უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა და ახლა შენ უნდა შეგვიმსუბუქოო, ასე უთხარი მათ: მამაჩემის წელზე მსხვილია-თქო ჩემი ნეკათითი.


text:
ხომ დაგადგათ მამაჩემმა მძიმე უღელი, მე კიდევ უფრო დაგიმძიმებთ უღელს! ხომ გსჯიდათ შოლტებით მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!


text:
მოვიდნენ იერობოამი და მთელი ხალხი მესამე დღეს რობოამთან, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მეფეს, სამი დღის შემდეგ მოდით ჩემთან.


text:
მოყმეთა რჩევის თანახმად ელაპარაკა და უთხრა მათ: ხომ<br/>დაგიმძიმათ მამაჩემმა უღელი, მე კიდევ უარესად დაგიმძიმებთ უღელს! ხომ<br/>შოლტებით გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!


text:
არ შეიწყნარა მეფემ ხალხის სათხოვარი, რადგან ასეთი იყო<br/>უფლის ნება, რათა აღსრულებულიყო მისი სიტყვა, რაც ნათქვამი ჰქონდა იერობოამ<br/>ნაბატის ძისთვის ახია სილოამელის პირით.


text:
როცა დაინახა მთელმა ისრაელმა, რომ არ უსმინა მათ მეფემ, მაშინ სიტყვა შეუბრუნა ხალხმა მეფეს და უთხრა: რა წილი გვიდევს დავითში? რა მემკვიდრეობა გვაქვს იესეს ძისგან? შენ-შენი კარვებისკენ, ისრაელო! ახლა შენ მიხედე შენს სახელს, დავით! და თავთავის კარვებში წავიდ-წამოვიდა ისრაელი.


text:
გაგზავნა მეფე რობოამმა ადორამი, ხარკის ამკრეფი, მაგრამ<br/>ქვებით ჩაქოლა ხალხმა, და მოკვდა იგი. მაშინ სასწრაფოდ ახდა ეტლზე მეფე<br/>რობოამი და იერუსალიმში გაიქცა.


text:
როცა შეიტყო მთელმა ისრაელმა, რომ დაბრუნდა იერობოამი,<br/>დაიბარეს საკრებულოში და გაამეფეს მთელს ისრაელზე. ერთადერთი იუდას შტო<br/>იყო, რომ შერჩა დავითის სახლს.


text:
მივიდა რობოამი იერუსალიმში და შეკრიბა იუდას მთელი სახლი<br/>და ბენიამინის შტო - ასოთხმოცი ათასი რჩეული მეომარი, რათა შებრძოლებოდნენ<br/>ისრაელის სახლს და დაებრუნებინათ მეფობა რობოამ სოლომონის ძისთვის.


text:
ასე უთხარი რობოამ სოლომონის ძეს, იუდას მეფეს, იუდასა და ბენიამინის. მთელს სახლს და დანარჩენ ხალხს;<br/>


text:
ასე ამბობს-თქო უფალი: ნუ გახვალთ საბრძოლველად თქვენს<br/>ძმებთან, ისრაელიანებთან! თავ-თავის სახლში გაბრუნდეს ყველა, რადგან ჩემი<br/>ნებით მოხდა ეს ამბავი. ირწმუნეს უფლის სიტყვა და უფლის სიტყვისამებრ<br/>გაბრუნდნენ უკან.


text:
თუ ამ ხალხმა მსხვერპლის შესაწირად უფლის სახლში,<br/>იერუსალიმში, დაიწყო სიარული, გული მოუბრუნდება ამ ხალხს თავისი ბატონის,<br/>რობოამისკენ, იუდას მეფისკენ, მე მომკლავენ და რობოამთან, იუდას მეფესთან<br/>დაბრუნდებიანო.


text:
ითათბირა მეფემ და გააკეთა ორი ოქროს ხბო და უთხრა ხალხს:<br/>გეყოფათ იერუსალიმში სიარული. აჰა, შენი ღმერთები, ისრაელო, რომელთაც<br/>ეგვიპტიდან გამოგიყვანეს.


text:
დააწესა იერობოამმა დღესასწაული მერვე თვეს, თვის<br/>მეთხუთმეტე დღეს, იმ დღესასწაულის მსგავსი, იუდაში რომ იმართებოდა, და<br/>მსხვერპლი აღავლინა სამსხვერპლოზე. ასევე ჰქონდა მოწყობილი ბეთელში, რომ<br/>მსხვერპლი შეეწირათ ხბოებისთვის, რომლებიც გააკეთა; დაუდგინა ბეთელში<br/>მღვდლები გორაკებს, რომლებიც აღმართა.


text:
ავიდა თავის აგებულ სამსხვერპლოზე მერვე თვის მეთხუთმეტე<br/>დღეს, იმ თვეში, რომელიც თავისი ნებით ამოარჩია; დაუწესა დღესასწაული<br/>ისრაელიანებს და ავიდა სამსხვერპლოზე საკმევლის საკმევად.


text:
აჰა, მოვიდა ღვთისკაცი იუდადან ბეთელს უფლის შეგონებით, როცა იერობოამი სამსხვერპლოსთან იდგა საკმევლის საკმევად.<br/>


text:
დასძახა სამსხვერპლოს უფლის სახელით და თქვა: სამსხვერპლოვ, სამსხვერპლოვ! ასე ამბობს უფალი: აჰა, დაებადება ძე დავითის სახლს და იოშია იქნება მისი სახელი. ზედ დაგაკლავს იგი გორაკთა მღვდლებს, რომლებიც საკმეველს გიკმევენ, და შენს თავზე დაწვავენ ადამიანთა ძვლებს.


text:
ნიშანიც გაუცხადა იმავე დღეს, თქვა: აჰა, იმის ნიშანი,<br/>რომ უფლის ნაბრძანებია ეს სიტყვა: აჰა, დაიშლება სამსხვერპლო და გაიფანტება<br/>ნაცარი, ზედ რომ ყრია.


text:
როცა გაიგონა მეფემ ღვთისკაცის სიტყვა, სამსხვერპლოს რომ<br/>დასძახა ბეთელში, წამოიღო ხელი სამსხვერპლოდან და ბრძანა: შეიპყარით! და<br/>უმალვე გაუხმა მისკენ მიშვერილი ხელი და ვეღარ შეძლო უკან წაღება.


text:
დაიშალა სამსხვერპლო და ნაცარიც გაიფანტა სამსხვერპლოდან<br/>იმ ნიშნის თანახმად, ღვთისკაცმა რომ გააცხადა უფლის შეგონებით.


text:
ხმა ამოიღო მეფემ და უთხრა ღვთისკაცს: შეევედრე უფალს,<br/>შენს ღმერთს, და ილოცე ჩემთვის, რომ ხელის უკან წაღება შევძლო. შეევედრა<br/>ღვთისკაცი უფალს და შეძლო მეფემ უკან წაეღო ხელი, რომელიც აღუდგა, როგორც<br/>ჰქონდა.


text:
მიუგო ღვთისკაცმა მეფეს: ნახევარი სახლიც რომ მომცე, არ<br/>წამოგყვები, არც პურს შევჭამ და არც წყალს დავლევ ამ ადგილას.


text:
რადგან ასე მაქვს ნაბრძანები უფლის სიტყვით: პურს ნუ შეჭამ, წყალს ნუ დალევ, და ნურც იმ გზით დაბრუნდები, საიდანაც მოხვედი.


text:
ერთი მოხუცი წინასწარმეტყველი ცხოვრობდა ბეთელში. მოვიდა მისი შვილი და უამბო ყველაფერი, რაც ღვთისკაცმა გააკეთა იმ დღეს ბეთელში; მეფესთან მისი ნალაპარაკევიც უამბეს მამას.


text:
შეეკითხა მამა: რომელი გზით წავიდა? დაანახეს შვილებმა გზა, რომლითაც იუდადან მოსული ღვთისკაცი წავიდა.<br/>


text:
და გაჰყვა ღვთისკაცს. მუხის ქვეშ მჯდომარე იპოვა იგი და<br/>უთხრა: შენა ხარ ის ღვთისკაცი, იუდადან რომ იყო მოსული? მიუგო: მე ვარ.


text:
მიუგო: ვერ დავბრუნდები შენთან ერთად და ვერც შენთან შემოვალ. ვერც პურს შევჭამ და ვერც წყალს დავლევ ამ ადგილას.


text:
რადგან ნაბრძანები მაქვს უფლის სიტყვით: ნუ შეჭამ პურს,<br/>ნურც წყალს დალევ იქ, ნურც იმ გზით გაბრუნდები, რომლითაც მოხვედი.


text:
უთხრა: მეც შენსავით წინასწარმეტყველი ვარ; ანგელოზი<br/>მელაპარაკა უფლის ბრძანებით და მითხრა: შენი სახლისკენ გააბრუნე ეს კაცი,<br/>პური ჭამოს და წყალიც დალიოსო. იცრუა მან.


text:
და მან შეუძახა იუდადან მოსულ ღვთისკაცს და უთხრა: ასე<br/>ამბობს უფალი: რაკი უფლის სიტყვას გადახვედი და არ შეასრულე მისი ბრძანება,<br/>რაც უფალს, შენს ღმერთს ჰქონდა შენთვის ნაბრძანები,


text:
დაბრუნდი, პური ჭამე და წყალი შესვი ამ ადგილს, რომელზეც<br/>გიბრძანა, ნურც პურს შეჭამ და ნურც წყალს შესვამო, ამიტომ არ ჩავა შენი<br/>გვამი შენი მამაპაპის საფლავში.


text:
პურის ჭამისა და წყლის დალევის შემდეგ შეუკაზმა სახედარი<br/>იმ კაცს, წინასწარმეტყველს, რომელიც უკან დააბრუნა.


text:
წავიდა და შემოეყარა გზად ლომი, და მოკლა იგი ლომმა. გზაზე ეგდო მისი გვამი და სახედარი ედგა გვერდით, ლომიც იდგა გვამთან.<br/>


text:
დაინახა ჩამვლელმა ხალხმა გზაზე დაგდებული გვამი და<br/>გვამთან მდგომი ლომი; მივიდნენ და მიუტანეს ამბავი ქალაქში, სადაც ის<br/>მოხუცი წინასწარმეტყველი ცხოვრობდა.


text:
გაიგო ეს ამბავი წინასწარმეტყველმა, რომელმაც გზიდან<br/>დააბრუნა ის კაცი და თქვა: ეს ის ღვთისკაცია, უფლის ბრძანებას რომ<br/>გადავიდა. უფალმა მისცა ლომს, რომელსაც დაუტორავს და მოუკლავს უფლის<br/>სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა მისთვის.


text:
წავიდა და იპოვა გზაზე დაგდებული გვამი, სახედარი და ლომი<br/>იდგნენ გვამთან. ლომს არც გვამი შეუჭამია და არც სახედარი დაუგლეჯია.


text:
აიღო წინასწარმეტყველმა ღვთისკაცის გვამი, აჰკიდა<br/>სახედარს და უკან წამოიღო. მოვიდა თავის ქალაქში მოხუცი წინასწარმეტყველი<br/>მის დასატირებლად და დასამარხავად.


text:
დამარხა და უთხრა თავის შვილებს: როცა მოვკვდები,<br/>დამმარხეთ სამარხში, სადაც ღვთისკაცი მარხია; მისი ძვლების გვერდით<br/>დაასვენეთ ჩემი ძვლები.


text:
რადგან ახდება სიტყვა, რაც უფლის ჩაგონებით დასძახა მან<br/>ბეთელში მდგარ სამსხვერპლოს და გორაკთა სახლებს, სამარიის ქალაქებში რომ<br/>არის აღმართული.


text:
ამ ამბების შემდეგაც არ მიუტოვებია იერობოამს ბოროტ გზაზე<br/>სიარული, კვლავ განაწესებდა ხალხიდან გორაკთა მღვდლებს. ვინც მოეწონებოდა,<br/>იმას აუვსებდა ხელს და ის ხდებოდა გორაკთა ქურუმი.


text:
უთხრა ცოლს იერობოამმა: ადექი და გადაიცვი, რომ ვერ გიცნონ, იერობოამის ცოლი რომ ხარ, და წადი სილოამს. იქ არის ახია, წინასწარმეტყველი; მან მითხრა, ამ ერის მეფე გახდებიო.


text:
ხელში აიღე ათი პური, ნამცხვრები, ერთი ქილა თაფლი, მიდი<br/>მასთან და ის გეტყვის, რა დაემართება ბავშვს.


text:
ასეც მოიქცა იერობოამის ცოლი. ადგა და წავიდა სილოამს, და<br/>მივიდა ახიას სახლში. მაგრამ ვეღარ ხედავდა ახია, რადგან სიბერის გამო<br/>თვალის ჩინი წართმეოდა.


text:
უფალმა უთხრა ახიას: აჰა, იერობოამის ცოლი მოდის შენთან,<br/>ავადმყოფი ბავშვის ამბავი რომ გკითხოს, ასე და ასე ელაპარაკე. როცა მოვა,<br/>გადაცმული იქნება.


text:
როცა გაიგონა ახიამ კართან მომდგარი ქალის ფეხის ხმა,<br/>დაიძახა: შემოდი, იერობოამის ცოლო! რისთვის გადაგიცვამს. მძიმე ამბავი უნდა<br/>გამცნო.


text:
წადი, უთხარი იერობოამს, ასე ამბობს-თქო უფალი, ისრაელის<br/>ღმერთი: მე აღგაზევე შენ ამ ერში და ისრაელის ერისმთავრად დაგადგინე.


text:
მე გამოვგლიჯე დავითის სახლს მეფობა და შენ მოგეცი, თუმცა<br/>არ გავხარ ჩემს მორჩილს დავითს, რომელიც იცავდა ჩემს მცნებებს, მთელი გულით<br/>მომყვებოდა უკან და მხოლოდ სიმართლეს სჩადიოდა ჩემს თვალში.


text:
შენ ყველა მათგანზე უარესად მოიქეცი, ვინც კი შენამდე ყოფილა; წახვედი და უცხო ღმერთები და კერპები გაიჩინე ჩემს განსარისხებლად. თავად მე ზურგს უკან მომისროლე.


text:
ამიტომ, აჰა, უბედურებას დავატეხ იერობოამის სახლს და ამოვძირკვავ ყველას, ვინც კი კედელთან მშარდავი ჰყავს იერობოამს, ყმასა და აზატს ისრაელში; გავხვეტავ იერობოამის სახლს, როგორც პირწმინდად გახვეტენ ხოლმე ნაგავს.


text:
ვინც ქალაქში მოუკვდება იერობოამს, იმას ძაღლები შეჭამენ, ვინც გარეთ მოკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან. რადგან ასე ბრძანა უფალმა.<br/>


text:
დაიტირებს მთელი ისრაელი და დამარხავენ; ეგ ერთადერთი<br/>ჩაუვა იერობოამს საფლავში, რადგან იერობოამის მთელი სახლიდან მხოლოდ მასში<br/>აღმოჩნდა სიკეთე უფლის, ისრაელის ღმერთის წინაშე.


text:
უფალი დაადგენს თავის მეფეს ისრაელზე, რომელიც მოსპობს<br/>იერობოამის სახლს იმ დღეს, და რატომ ახლავე არა?


text:
დალახვრავს უფალი ისრაელს და დაემსგავსება იგი წყალზე<br/>მოქანავე ლერწამს, აღმოფხვრის ისრაელს ამ დალოცვილი მიწიდან, რომელიც მათ<br/>მამა-პაპას მისცა, და მდინარის გაღმა გადარეკავს, რადგან აშერები გაიჩინეს<br/>უფლის გასარისხებლად.


text:
დამარხეს და დაიტირა იგი მთელმა ისრაელმა, როგორც<br/>ნათქვამი ჰქონდა უფალს ახია წინასწარმეტყველის პირით.


text:
იერობოამის დანარჩენი საქმენი, როგორ იბრძოდა იგი და<br/>როგორ გამეფდა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
ხანი იერობოამის მეფობისა იყო ოცდაორი წელი. განისვენა<br/>მან თავის მამა-პაპასთან და მის ნაცვლად მისი ძე, ნადაბი გამეფდა.


text:
ხოლო სოლომონის ძე რობოამი იუდაში მეფობდა. ორმოცდაერთი წლისა იყო რობოამი, როცა გამეფდა და ჩვიდმეტ წელს მეფობდა იერუსალიმში, იმ ქალაქში, რომელიც ისრაელის ყველა შტოდან ამოირჩია უფალმა თავისი სახელის დასამკვიდრებლად. მისი დედა იყო ნაყამა, ყამონელი ქალი.<br/>


text:
ბოროტად იქცეოდა იუდა უფლის თვალში და თავიანთ მამა-პაპას<br/>გადაამეტეს ცოდვებში, რითაც გულისწყრომით ავსებდნენ უფალს.


text:
როსკიპნიც იყვნენ ქვეყანაში, სჩადიოდნენ იმ ხალხების<br/>ყოველგვარ სიბილწეს, რომელნიც აყარა უფალმა ისრაელიანებისგან.


text:
წაიღო უფლის სახლისა და სამეფო სახლის განძეულობა,<br/>ყველაფერი წაიღო; წაიღო ოქროს ფარებიც, სოლომონმა რომ გააკეთა.


text:
დაამზადა მეფე რობოამმა მათ ნაცვლად სპილენძის ფარები და<br/>ჩააბარა ისინი მალემსრბოლთა უფროსებს, რომელნიც სამეფო სახლის შესასვლელს<br/>დარაჯობდნენ.


text:
ყოველთვის, როცა მეფე უფლის სახლში შედიოდა,<br/>მალემსრბოლებს მოჰქონდათ ისინი, და მერე ისევ აბრუნებდნენ მალემსრბოლელთა<br/>ოთახში.


text:
განისვენა რობოამმა თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა<br/>თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის ქალაქში, დედამისი იყო ნაყამა, ამონელი<br/>ქალი. მის ნაცვლად მისი ძე აბიამი გამეფდა.


text:
დადიოდა ყველა იმ ცოდვებით, რასაც მასზე წინ მამამისი<br/>სჩადიოდა. არ იყო სრულად მინდობილი მისი გული უფლისადმი, როგორც მამამის,<br/>დავითის, გული.


text:
უფალმა, მისმა ღმერთმა, დავითის გამო მისცა მას ლამპარი,<br/>იერუსალიმში რომ დაუსვა ძე მემკვიდრედ და შეუნარჩუნა იერუსალიმი.


text:
რადგანაც სიმართლით იქცეოდა უფლის თვალში და არასოდეს<br/>უღალატნია უფლის მცნებისათვის, გარდა ხეთელი ურიას შემთხვევისა.


text:
აბიამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც მან გააკეთა,<br/>იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. ომი იყო ამტყდარი აბიამსა და იერობოამს<br/>შორის.


text:
განისვენა აბიამმა თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს იგი<br/>დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად ასა, მისი ძე, გამეფდა.


text:
გაყარა როსკიპები ქვეყნიდან, ერთიანად მოიშორა კერპები, რომლებიც მის მამა-პაპას ჰქონდათ გაკეთებული,<br/>


text:
თავისი დედაც კი, მაყაქა, დედოფლობას მოაშორა, გადგან<br/>კერპი ჰქონდა დადგმული აშერასთვის. აჩეხა ასამ მისი კერპი და კედრონის<br/>ხევში დასწვა.


text:
ოღონდ გორაკები არ მოუშორებია. მაგრამ სრულად იყო ასას<br/>გული მინდობილი უფლისადმი მთელი მისი სიცოცხლე.


text:
შეიტანა უფლის სახლში მის მიერ შეწირული და მამამისის<br/>მიერ შეწირული ნივთები - ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი.


text:
გავიდა ბაყაშა ისრაელის მეფე იუდას წინააღმდეგ და ააშენა<br/>რამა, რათა არვინ გამოეშვა ასასგან, იუდას მეფისგან, და არავინ შეეშვა<br/>მასთან.


text:
აიღო ასამ მთელი ოქრო-ვერცხლი, რაც კი სამეფო სახლის<br/>საგანძურებში იყო დარჩენილი, და მისცა ხელში თავის მორჩილთ. მიაგზავნა<br/>ისინი მეფე ასამ ბენ-ჰადადთან, ძესთან ტაბრიმონისა, ბენ-ხეზიონის ძისა,<br/>არამელთა მეფესთან, დამასკოში რომ იჯდა, და შეუთვალა:


text:
იყოს კავშირი ჩვენს შორის, როგორც ჩვენს მამებს შორის<br/>იყო; აჰა, გიგზავნი ძღვნად ოქრო-ვერცხლს. გაწყვიტე კავშირი ბაყაშასთან,<br/>ისრაელის მეფესთან, და ჩამომეხსნება.


text:
დაუჯერა ბენ-ჰადადმა მეფე ასას და გაგზავნა თავისი<br/>მხედართმთავრები ისრაელის ქალაქთა წინააღმდეგ. დალაშქრეს ყიონი, დანი,<br/>აბელ-ბეთ-მაყაქა, მთელი ქინეროთი და ნაფთალის მთელი მხარე.


text:
მოუხმო მეფე ასამ უკლებლივ მთელს იუდას და გაზიდეს რამას<br/>ქვები და ხე-ტყე, რასაც სამშენებლოდ იყენებდა ბაყაშა. ააშენა ამით მეფე<br/>ასამ ბენიამინის გება და მიცფა.


text:
ასას დანარჩენი საქმენი და ყეელა მისი გმირობა, ყველაფერი, რაც გააკეთა, ქალაქები რომ ააშენა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. ოღონდ სიბერეში ფეხები ასტკივდა.<br/>


text:
განისვენა ასამ თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა თავისი<br/>მამა-პაპის გვერდით დავითის, მამამისის, ქალაქში. მის ნაცვლად მისი ძე,<br/>იოშაფატი გამეფდა.


text:
ისრაელზე კი იერობოამის ძე ნადაბი გამეფდა იუდას მეფის,<br/>ასას, მეორე წელს, და ორი წელი მეფობდა ისრაელზე.


text:
შეთქმულება მოუწყო მას ბაყაშა ახიას ძემ, ისაქარელმა, და<br/>მოკლა იგი ბაყაშამ ფილისტიმის გიბეთონში, როცა ნადაბი და მთელი ისრაელი<br/>გიბეთონს ედგნენ ალყად.


text:
გამეფდა თუ არა, მუსრი გაავლო იერობოამის მთელს სახლს,<br/>ცოცხალი არავინ დაუტოვა იერობოამს, ვიდრე მთლიანად არ გაანადგურა უფლის<br/>სიტყვისამებრ, როგორც თავისი მორჩილის, სილოამელი ახიას პირით ბრძანა,


text:
იერობოამის ცოდვების გამო, თვითონ რომ შესცოდა და<br/>ისრაელიც რომ აცთუნა, როცა გულისწყრომით აავსო უფალი, ისრაელის ღმერთი.


text:
მიწის მტვერიდან აგამაღლე და ჩემი ერის, ისრაელის, წინამძღოლად დაგადგინე, მაგრამ რაკი იერობოამის გზას მიჰყვები, აცთუნებ ჩემს ერს, ისრაელს, და მაჯავრებ მათი ცოდვებით,


text:
აჰა, მოვსპობ ბაყაშას კვალს და მისი სახლის კვალს; იმასვე<br/>დავმართებ შენს სახლს, რაც იერობოამ ნაბატის ძის სახლს დავმართე.


text:
ვინც ქალაქში მოუკვდება ბაყაშას, ძაღლები შეჭამენ; ვინც<br/>მინდვრად მოუკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან.


text:
წინასწარმეტყველ იეჰუ ხანანის ძის პირით გამოცხადდა უფლის<br/>სიტყვა ბაყაშას გამო და მისი სახლის გამო, და ყოველი ბოროტების გამო, რასაც<br/>უფლის თვალში სჩადიოდა იგი, რომ აჯავრებდა თავისი ხელის ნამოქმედარით<br/>უფალს, რომ ბაძავდა იერობოამის სახლს, და იმის გამოც, რომ მოსპო იგი.


text:
მოუწყო შეთქმულება მისმა მსახურმა ზიმრიმ, ეტლიონის ერთი ნახევრის მეთაურმა. ღვინით იყო მთვრალი ელა თირცას სასახლის მოურავის, არცას სახლში,


text:
როცა შემოვიდა ზიმრი, ჩასცა მახვილი და მოკლა იგი იუდას მეფის, ასას, ოცდამეშვიდე წელს და მის ნაცვლად გამეფდა.


text:
როგორც კი გამეფდა და დაჯდა მის ტახტზე, მუსრი გაავლო ბაყაშას მთელს სახლს, არავინ დაუტოვა კედელთან მშარდავი, არც ნათესავი და არც მეგობარი.


text:
მოსპო ზიმრიმ ბაყაშას მთელი სახლი უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა ბაყაშაზე იეჰუ წინასწარმეტყველის პირით,<br/>


text:
ყველა იმ ცოდვის გამო, რაც ბაყაშამ და ელამ ჩაიდინეს, და<br/>იმის გამოც, რომ აცთუნებდნენ ისრაელს და თავიანთი კერპებით აჯავრებდნენ<br/>უფალს, ისრაელის ღმერთს.


text:
იუდას მეფის, ასას, ოცდამეშვიდე წელს გამეფდა ზიმრი და<br/>იმეფა შვიდ დღეს თირცაში. ამ დროს იყო, რომ შემოადგა ხალხი ფილისტიმელთა<br/>გიბეთონს.


text:
შეიტყო დაბანაკებულმა ხალხმა, რომ აჯანყდა ზიმრი და მოკლა მეფე, და იმათაც იმავე დღეს, ბანაკში გაამეფეს ისრაელზე ყომრი, ისრაელის მხედართმთავარი.


text:
როცა დაინახა ზიმრიმ, რომ აღებული იყო ქალაქი, შევიდა<br/>სამეფო სახლის ბალატში და თავზე გადაიბუგა სამეფო სახლი, და ასე მოკვდა<br/>იგი.


text:
იმ ცოდვების გამო, რასაც სჩადიოდა, ბოროტად რომ იქცეოდა<br/>უფლის თვალში, რომ მიჰყვებოდა იერობოამის გზას და ცოდვებს, იერობოამი რომ<br/>სჩადიოდა ისრაელის საცთუნებლად.


text:
ზიმრის დანარჩენი საქმენი და შეთქმულება, რომელიც მან<br/>მოაწყო, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
მაშინ გაიყო ისრაელის ერი ორ ნაწილად: ხალხის ერთი ნაწილი<br/>თიბნი გინათის ძის მხარეზე იყო, რომ გაემეფებინათ იგი, მეორე ნაწილი ყომრის<br/>უჭერდა მხარს.


text:
იუდას მეფის, ასას, ოცდამეთერთმეტე წელს გამეფდა ყომრი<br/>ისრაელზე და თორმეტი წელი იმეფა ექვს წელს თირცაში მეფობდა იგი.


text:
მან იყიდა სამარიის მთა შემერისგან ორ ქანქარ ვერცხლად და გააშენა ეს მთა; და მთის პატრონის, შემერის სახელზე თავის გაშენებულ ქალაქს სამარია (შომრონ) უწოდა.<br/>


text:
მიჰყვებოდა იერობოამ ნაბატის ძის გზას და მის ცოდვებს,<br/>რომლითაც აცთუნა იერობოამმა ისრაელი და თავისი კერპებით გააჯავრა უფალი,<br/>ისრაელის ღმერთი.


text:
ყომრის დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა და გმირობანი, რაც<br/>ჩაიდინა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა ყომრიმ თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა<br/>სამარიაში. მის ნაცვლად მისი ძე, აქაბი, გამეფდა.


text:
ყომრის ძე გამეფდა ისრაელზე იუდას მეფის, ასას,<br/>ოცდამეთვრამეტე წელს. იმეფა აქაბ ყომრის ძემ ისრაელზე სამარიაში ოცდაორი<br/>წელი.


text:
არ იკმარა იერობოამ ნაბატის ძის ცოდვილ გზაზე სიარული, და<br/>მოიყვანა ცოლად იზებელი, ციდონელთა მეფის ეთბაყალის ასული. დაიწყო ბაალის<br/>სამსახური და მისი თაყვანისცემა.


text:
გააკეთა აქაბმა აშერა და თავის წინამორბედ ისრაელის<br/>მეფეებზე უფრო მეტად აჯავრებდა აქაბი უფალს, ისრაელის ღმერთს.


text:
მის დროს ააშენა ხიელ ბეთელელმა იერიხონი. თავს პირმშოზე,<br/>აბირამზე, დაუდო საფუძველი და სეგუბზე, უმცროს ვაჟზე, დაადგინა მისი<br/>კარიბჭე, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მას იესო ნავეს ძის<br/>პირით.


text:
უთხრა ელია თიშბელმა, გალაადის მაცხოვრებმა, აქაბს: ვფიცავ უფალს, ისრაელის ღმერთს, რომლის წინაშე ვდგავარ, რომ არ იქნება ამ წლებში ცვარი და წვიმა, თუ არა ჩემს სიტყვაზე.<br/>


text:
მოჰქონდათ მისთვის ყორნებს დილაობით პური და ხორცი, და<br/>საღამოობითაც პური და ხორცი. წყალს კი ხევიდან სვამდა.


text:
ადექი და წადი ციდონის ცარფათში და იქ იცხოვრე. ნაბრძანები მაქვს იქ ერთი ქვრივი ქალისთვის, რომ საჭმელი გაჭამოს.


text:
ისიც ადგა და წავიდა ცარფათში. ქალაქის კარიბჭეს რომ მიადგა, ხედავს, ქვრივი ქალი აგროვებს შეშას. დაუძახა და უთხრა: ცოტა წყალი მომიტანე ჭურჭლით, რომ შევსვა.


text:
მიუგო ქალმა: უფალს, შენს ღმერთს გეფიცები, ერთი ხმიადიც თუ გამაჩნდეს, ერთი მუჭა ფქვილი მაქვს ქოთანში და ცოტაოდენი ზეთი დოქში. აგერ შეშას შევაგროვებ, წავალ და გამოვაცხობ ჩემთვის და ჩემი შვილისთვის. შევჭამთ ამას და მერე დავიხოცებით.


text:
უთხრა ელიამ: ნუ გეშინია. წადი და, როგორც თქვი, ისე მოიქეცი. ოღონდ ჯერ მე გამომიცხვე პატარა ხმიადი და მომიტანე. შენთვის და შენი შვილისთვის მერე გამოაცხობ.<br/>


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ქოთანში<br/>ფქვილი არ გამოილევა და დოქში ზეთი არ დაიკლებს, ვიდრე უფალი წვიმას არ<br/>მოიყვანს ამქვეყნად.


text:
წავიდა ქალი და ისე გააკეთა, როგორც ელიამ უთხრა: ჭამდა<br/>თვითონ, მისი სახლიც და ელიაც რამდენიმე ხანს.


text:
ქოთანში ფქვილი არ ილეოდა და დოქში ზეთი არ იკლებდა უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა ელიას პირით.


text:
ამ ამბების შემდეგ ავად გახდა ამ ქალის, დიასახლისის<br/>ვაჟი; ძალზე მძიმე იყო მისი სენი, ისე რომ სიცოცხლის ნიშანწყალი აღარ<br/>ეტყობოდა.


text:
უთხრა ქალმა ელიას: რა გინდა ჩემგან, ღვთისკაცო? ჩემი<br/>ცოდვების მოსაკითხად მოხვედი ჩემთან და ბავშვს მიკლავ?


text:
უთხრა ელიამ: მომეცი შენი შვილი, უბიდან გამოართვა დედას<br/>ბავშვი და ზემო თვალში აიყვანა, სადაც თვითონ ცხოვრობდა, და თავის საწოლზე<br/>დააწვინა.


text:
შეჰღაღადა უფალს და უთხრა: უფალო, ღმერთო ჩემო! ნუთუ ამ<br/>ქვრივ ქალსაც, რომელთანაც მდგმურადა ვარ, უზამ ბოროტს და შვილს მოუკლავ?


text:
სამგზის გადაემხო ბავშვს და შეჰღაღადა უფალს: უფალო,<br/>ღმერთო ჩემო! ჩააბრუნე ამ ბავშვის სული მის სხეულში.


text:
აიყვანა ელიამ ბავშვი და ჩაიყვანა ზემო ოთახიდან სახლში<br/>და მისცა დედას. თქვა ელიამ: დახედე, ცოცხალია შენი შვილი.


text:
უთხრა ქალმა ელიას: ახლა კი მივხვდი, რომ ღვთისკაცი ხარ<br/>და რომ ჭეშმარიტებაა შენს ბაგეებში უფლის სიტყვა.


text:
გამოხდა მრავალი ხანი და მესამე წელს გამოეცხადა უფლის სიტყვა ელიას: წადი, ეჩვენე აქაბს და მეც ვაწვიმებ მიწის პირზე.<br/>


text:
როცა იზებელი სპობდა უფლის წინასწარმეტყველთ, წაიყვანა<br/>აბდიამ ასი წინასწარმეტყველი და ორმოცდაათ-ორმოცდაათ კაცს მალავდა<br/>გამოქვაბულში, პურითა და წყლით ინახავდა მათ.


text:
უთხრა აქაბმა აბდიას: წადი და მოიარე ქვეყნის წყაროები და<br/>ხევები; იქნებ აღმოჩნდეს სადმე ბალახი რომ როგორმე გამოვკვებო ცხენები და<br/>ჯორები, და არ მოგვიხდეს პირუტყვის დახოცვა.


text:
დაინაწილეს ქვეყანა ერთმანეთში, ვინ სად უნდა წასულიყო.<br/>აქაბი ერთი გზით წავიდა მარტო, აბდია მეორე გზით წავიდა მარტო.


text:
გზად იყო აბდია, რომ აჰა, ელია შემოეყარა, იცნო, დაეცა<br/>მის წინაშე და უთხრა: ნუთუ შენა ხარ, ჩემო ბატონო, ელია?


text:
უფალს, შენს ღმერთს გეფიცები, რომ არ დარჩენილა ხალხი, ან სამეფო, სადაც შენს საძებრად არ გაეგზავნოს კაცი ჩემს ბატონს. ეუბნებოდნენ, არ არისო, და ისიც დააფიცებდა სამეფოსა და ხალხს, რომ ვერ გიპოვნეს.


text:
გაგშორდები და არც კი მეცოდინება, სად გაგიტაცებს უფლის სული; მივალ ჩემს ბატონთან შესატყობინებლად, ვერ გიპოვნის და მომკლავს შენს მორჩილს. ყმაწვილკაცობიდანვე ღვთისმოშიშია შენი მორჩილი.<br/>


text:
განა არ უთქვამთ მისთვის, რაც გავაკეთე, როცა იზებელი<br/>უფლის წინასწარმეტყველთ ხოცავდა; რომ ვმალავდი ას წინასწარმეტყველს,<br/>ორმოცდაათ-ორმოცდაათ კაცს გამოქვაბულებში და პურითა და წელით ვინახავდი.


text:
თქვა: მე არ ამიოხრებია ისრაელი, შენ და მამაშენის სახლმა<br/>ააოხრეთ, რომ დაივიწყეთ უფლის მცნებანი და ბაალების გზაზე წახვედი.


text:
ახლა დაგზავნე ხალხი და შემიკრიბე ქარმელის მთაზე მთელი<br/>ისრაელი, და ბაალის წინასწარმეტყველნი ოთხასორმოცდაათი კაცი, და აშერას<br/>წინასწარმეტყველნი ოთხასი კაცი, იზებელის სუფრას რომ უსხედან.


text:
მივიდა ხალხთან ელია და უთხრა: როდემდის უნდა კოჭლობდეთ<br/>ორივე ფეხით? თუ უფალია ღმერთი, გაყევით მას, თუ ბაალია, მას გაჰყევით.<br/>სიტყვა არ დაუძრავს ხალხს.


text:
უთხრა ელიამ ხალხს: მე ერთი დავრჩი უფლის<br/>წინასწარმეტყველი, ბაალის წინასწარმეტყველნი კი ოთხასორმოცდაათი კაცია.


text:
მოგვცენ ორი კურატი; ერთი მაგათ ამოირჩიონ, შუა გაკვეთონ და შეშაზე შემოდონ, ოღონდ ცეცხლს ნუ შეუნთებენ. მეც გავამზადებ მეორე მოზვერს, შეშაზე შემოვდებ და ცეცხლს არ შევუნთებ.<br/>


text:
ახსენეთ თქვენი ღმერთის სახელი და მეც ვახსენებ უფლის<br/>სახელს; და ღმერთი, რომელიც ცეცხლით გაგვცემს პასუხს, ნამდვილად ღმერთი<br/>იქნება. მიუგო ხალხმა და უთხრა: კეთილი!


text:
უთხრა ელიამ ბაალის წინასწარმეტყველთ: ამოირჩიეთ რომელიმე<br/>კურატი, პირველად თქვენ გაამზადეთ, რადგან ბევრნი ხართ. ახსენეთ ღმერთის<br/>სახელი, ოღონდ ცეცხლი არ შეუნთოთ.


text:
გამოიყვანეს კურატი, რომელიც მისცა მათ, და გაამზადეს. დილიდან შუადღემდე ახსენებდნენ ბაალის სახელს და უხმობდნენ: ხმა გაგვეც, ბაალ! მაგრამ არც ხმა იყო და არც პასუხი. ხტოდნენ სამსხვერპლოს წინ, რომელიც გამართეს.<br/>


text:
შუადღისას დაუწყო მათ დაცინვა ელიამ: მაგრად დაუყვირეთ,<br/>რადგან ღმერთია იგი! ფიქრშია ალბათ, ან ვაითუ რამე უჭირს, ან გზაში იყოს.<br/>იქნებ სძინავს და გაიღვიძებს.


text:
დიდ ხმაზე გაჰყვიროდნენ და თავიანთი ჩვეულებისმებრ თავს<br/>ისერავდნენ მახვილებითა და შუბებით, ისე რომ სისხლი ჩამოსდიოდათ ტანზე.


text:
შუადღე გადავიდა, ისინი კი ისევ ქადაგად იყვნენ<br/>დავარდნილი ძღვენის შეწირვის ჟამამდე; მაგრამ არც ხმა ისმოდა, არც პასუხი,<br/>არც ჩქამი.


text:
უთხრა ელიამ მთელს ხალხს: ახლოს მოდით. მივიდა მასთან<br/>მთელი ხალხი და დაიწყო მან უფლის დანგრეული სამსხვერპლოს შეკეთება.


text:
აიღო ელიამ თორმეტი ლოდი, რამდენი შტოც იყო ძეთაგან<br/>იაკობისა, რომლის მიმართ იყო უფლის სიტყვა, ისრაელი იქნებაო შენი სახელი.


text:
და ააშენა ლოდებისგან სამსხვერპლო უფლის სახელზე,<br/>სამსხვერპლოს გარს შემოავლო ორი სეა მარცვლის ტევადობის თხრილი.


text:
თქვა: აავსეთ წყლით ოთხი ჩაფი და გადაასხით აღსავლენ მსხვერპლსა და შეშას. თქვა: გაიმეორეთ. მათაც გაიმეორეს. თქვა: მესამედ გადაასხით, მათაც გადასხეს მესამედ.<br/>


text:
მსხვერპლშეწირვის დრომ რომ მოაწია, ახლოს მოდგა ელია<br/>წინასწარმეტყველი და თქვა: უფალო, ღმერთო აბრაამისა, ისაკისა და ისრაელისა!<br/>გაცხადდეს დღევანდელ დღეს, რომ შენა ხარ ღმერთი ისრაელში, მე კი შენი<br/>მორჩილი ვარ, და რომ შენი სიტყვის წყალობით გავაკეთე ეს ყველაფერი.


text:
ხმა გამეცი, უფალო, ხმა გამეცი, რათა გაიგოს ამ ხალხმა,<br/>რომ შენ ღმერთი ხარ, უფალო, და რომ შეგიძლია უკუმოაქციო მათი გულები.


text:
ჩამოვარდა უფლის ცეცხლი და შთანთქა აღსავლენი მსხვერპლი,<br/>შეშა, ქვები და მტვერი; ამოლოკა წყალიც, არხში რომ ესხა.


text:
უთხრა მათ ელიამ: შეიპყარით ბაალის წინასწარმეტყველნი!<br/>არავინ გაგექცეთ! მათაც შეიპყრეს და ჩაიყვანა ისინი ელიამ კიშონის ხევში და<br/>იქ დახოცა.


text:
წავიდა აქაბი, რომ ეჭამა და ესვა; ხოლო ელია ქარმელის<br/>თავზე ავიდა, მიწაზე გაწვა და პირისახე მუხლებში ჩამალა.


text:
უთხრა მსახურს: წადი, ზღვისკენ გაიხედე. ისიც წავიდა და<br/>გაიხედა. თქვა: არაფერი ჩანს. უთხრა ელიამ: შვიდგზის გააკეთე ასე.


text:
მეშვიდე ჯერზე თქეა: აჰა, მცირე ღრუბელი, მუჭისოდენა,<br/>ამოდის ზღვიდან. თქვა ელიამ: წადი, უთხარი ახაბს, ეტლი შეკაზმე და<br/>გაბრუნდი, წვიმამ არ მოგისწროს-თქო.


text:
ამასობაში ცა მოიღრუბლა, ქარმა დაუბერა და წამოვიდა ხშირი<br/>წვიმა. შეჯდა ეტლზე აქაბი და იზრეყელისკენ გაემართა.


text:
მოციქული გაუგზავნა იზებელმა ელიას და შეუთვალა: ასე და ასე მიყონ ღმერთებმა და უარესიც დამმართონ, თუ ხვალ ამ დროს ისევე არ მოგექეცი, როგორც შენ მოექეცი თითოეულ მათგანს.


text:
შეშინდა ელია; ადგა და წავიდა, რომ თავი გადაერჩინა.<br/>მივიდა იუდას ბერშებაში და დატოვა იქ თავისი მსახური.


text:
თავად კი უდაბნოში გავიდა ერთი დღის სავალზე; მივიდა ერთ<br/>ბუჩქთან და მის ძირას დაჯდა. სიკვდილი ინატრა და თქვა: ახლა კი კმარა,<br/>უფალო, წაიღე ჩემი სული, რადგან ჩემს მამა-პაპაზე უკეთესი არა ვარ.


text:
ადგა, ჭამა, დალია და ამ საჭმელით მოძლიერებულმა ორმოცი<br/>დღე და ორმოცი ღამე იარა ღვთის მთამდე, ხორებამდე.


text:
მიუგო: უფლის, ცაბაოთ ღმერთის შურმა შემიპყრო, რადგან დაივიწყეს შენი აღთქმა ისრაელიანებმა, დაანგრიეს შენი სამსხვერპლოები, მახვილით დახოცეს შენი წინასწარმეტყველნი; მე ერთი დავრჩი და მეც მოსაკლავად დამდევენ.


text:
უთხრა: გარეთ გადი და დადექი მთაზე უფლის წინაშე. აჰა, ჩაიარა უფალმა. უფლის წინაშე ამოვარდა დიდი და ძლიერი ქარი, მთათა დამაქცეველი და კლდეთა შემმუსრველი, მაგრამ ქარში არ იყო უფალი. ქარის მერე - მიწის ძვრა, არც მიწისძვრაში იყო უფალი.<br/>


text:
როცა გაიგონა ეს ელიამ, მოსასხამი აიფარა სახეზე, გარეთ<br/>გავიდა და მღვიმის შესასვლელთან დადგა. აჰა, მოესმა ხმა, რომელიც ეუბნება:<br/>აქ რა გინდა, ელია?


text:
მიუგო: უფლის, ცაბაოთ ღმერთის შურმა შემიპყრო, რადგან<br/>დაივიწეეს შენი აღთქმა ისრაელიანებმა, დაანგრიეს შენი სამსხვერპლოები,<br/>მახვილით დახოცეს შენი წინასწარმეტყველნი. მე ერთი დავრჩი და მეც<br/>მოსაკლავად დამდევენ.


text:
უთხრა უფალმა: წადი, გაბრუნდი უდაბნოს გზით და დამასკოში<br/>მიდი. როცა მიხვალ, მირონი სცხე ხაზაელს არამზე სამეფოდ.


text:
ელისე შაფატის ძეს კი, აბელ-მელქოლადან რომ არის, სცხე მირონი, რათა წინასწარმეტყველებდეს შენს ნაცვლად.


text:
დავიტოვებ ისრაელში შვიდი ათას კაცს: ყველა მუხლს,<br/>რომელიც არ მოდრეკილა ბაალის წინაშე და ყველა ბაგეს, რომელსაც არ უკოცნია<br/>მისთვის.


text:
წავიდა იქიდან და მოძებნა ელისე შაფატის ძე, რომელიც<br/>მიწას ხნავდა. თორმეტი უღელი ეყენა წინ, თავად მეთორმეტეს უდგა. ჩაუარა<br/>ელიამ და გადაუგდო თავისი მოსასხამი.


text:
მიატოვა ელისემ ხარები, გაეკიდა ელიას და უთხრა: გამიშვი,<br/>ვაკოცო ჩემს დედ-მამას და მერე წამოგყვები. უთხრა: წადი და მიბრუნდი,<br/>რადგან რა გამიკეთიბია შენთვის?


text:
გაბრუნდა უკან, მოიყვანა და დაკლა ერთი უღელი ხარი. ხარის<br/>უღლით მოხარშა ხორცი და ხალხს გაუნაწილა, და ხალხმაც შეჭამა. თავად ადგა და<br/>გაჰყვა ელიას, და ემსახურებოდა.


text:
ბენ-ჰადადმა, არამის მეფემ, შეკრიბა მთელი თავისი ჯარი, თან იახლა ოცდათორმეტი მეფე და ცხენებითა და ეტლებით დაიძრა, შემოადგა სამარიას და ბრძოლა გაუმართა.<br/>


text:
და შეუთვალა: ასე ამბობს ბენ-ჰადადი: ჩემია შენი ვერცხლი<br/>და შენი ოქრო, ჩემია შენი ცოლები და შენი საუკეთესო ვაჟები.


text:
მიუგო ისრაელის მეფემ და უთხრა: შენი სიტყვისამებრ იყოს<br/>მეფე-ბატონო! მეც შენი ვარ და ჩემი საბადებელიც შენია.


text:
კვლავ მოვიდნენ მოციქულები და თქვეს: ასე ამბობს<br/>ბენ-ჰადადი: რაკი შემოგითვალე, მომეცი შენი ოქრო. ვერცხლი, შენი ცოლები და<br/>შენი ვაჟები.


text:
ხვალ ამ დროს გამოგიგზავნი ჩემს მორჩილთ, რომ გაჩხრიკონ<br/>შენი სახლი და შენს მორჩილთა სახლები, და ხელი დაადონ ყველაფერს, რაც<br/>ძვირფასია შენთვალში, და წამოიღონ.


text:
უხმო ისრაელის მეფემ ქვეყნის მთელს უხუცესობას და უთხრა:<br/>კარგად შეიგნეთ, რომ ცუდს გვიპირებს ეს კაცი, რადგან ჩემი ცოლების, ჩემი<br/>ვაჟიშვილების და ჩემი ოქრო-ვერცხლის წასართმევად გამოგზავნა ხალხი, მე კი<br/>უარი არ მითქვამს მისთვის.


text:
უთხრა მან ბენ-ჰადადის მოციქულებს: ასე უთხარით ჩემს ბატონ მეფეს: რაც პირველად შემოუთვალე შენს მორჩილს, იმას გავაკეთებ. მაგრამ ამ საქმის გაკეთება არ შემიძლია. წავიდნენ მოციქულები და მიუტანეს პასუხი.


text:
შეუთვალა ბენ-ჰადადმა: ასე და ასე მიყონ ღმერთებმა და მეტიც დამმართონ, თუ სამარიის მტვრის თითო პეშვი შეხვდეს ყველას, ვინც უკან მიდგას.


text:
გაიგონა ეს შემოთვლილი სიტყვა ბენ-ჰადადმა, როცა მეფეებთან ერთად ჩარდახის ქვეშ სვამდა, და უთხრა თავის მორჩილთ: შემოეწყვეთ! ისინიც შემოეწყვნენ ქალაქს.<br/>


text:
აჰა, მოუახლოვდა ერთი წინასწარმეტყველი ისრაელის მეფეს და<br/>უთხრა: ასე ამბობს უფალი: ხომ ხედავ ამ უამრავ ხალხს? ხელში ჩაგაგდებინებ<br/>დღეს ყველას. რათა იცოდე, რომ მე უფალი ვარ.


text:
თქვა აქაბმა: ვისი წყალობით? მიუგო: ასე ამბობს უფალი:<br/>მხარეთა მთავრების მსახურთა წყალობით. ვინ წამოიწყებს ბრძოლას? თქვა: შენ.


text:
დათვალა მხარეთა მთავრების მსახურნი და აღმოჩნდა<br/>ორასოცდათორმეტი კაცი; მათ მერე დათვალა მთელი ხალხი, ყველა ისრაელიანი -<br/>შვიდი ათასი კაცი.


text:
პირველად მხარეთა მთავრების მსახურნი გავიდნენ. გაგზავნა<br/>ბენ-ჰადადმა და ამბავი მოუტანეს: ხალხი გამოდისო სამარიიდან.


text:
თქვა: თუ სამშვიდობოდ არიან გამოსულნი, ცოცხლად<br/>შეიპყარით; თუ საბრძოლველად არიან გამოსულნი, შეიპყარით ცოცხლად!


text:
ყველამ თავ-თავისი მეტოქე დასცა ძირს, უკუიქცნენ<br/>არამელები და დაედევნა მათ ისრაელი. გაიქცა ცხენით ბენ-ჰადადი, არამის მეფე<br/>მხედრებთან ერთად.


text:
მიუახლოვდა წინასწარმეტყველი ისრაელის მეფეს და უთხრა:<br/>წადი, გამაგრდი და იფიქრე, რა უნდა გააკეთო, რადგან წელიწადი შემობრუნდება<br/>და დაგესხმის თავს არამის მეფე.


text:
უთხრეს მისმა მორჩილებმა არამის მეფეს: მთათა ღმერთია მათი ღმერთი, ამიტომაც გვძლიეს. თუ დაბლობზე შევებრძოლებით, უსათუოდ ვძლევთ.<br/>


text:
შეჰყარე იმდენივე ჯარი, რამდენიც დაგეღუპა, იმდენივე<br/>ცხენი, რამდენიც გყავდა, და იმდენივე ეტლი, რამდენიც გქონდა. დაბლობზე<br/>შევებრძოლოთ მათ და უსათუოდ დავამარცხებთ. ყურად იღო მათი სიტყვა და ასე<br/>მოიქცა.


text:
როცა მობრუნდა წელიწადი, დაათვალიერა თავისი ლაშქარი<br/>არამის მეფემ და გაემართა აფეკისკენ ისრაელიანებთან საბრძოლველად.


text:
შეემზადნენ ისრაელიანებიც, საგზალი მოიმარაგეს და მათ<br/>შესახვედრად დაიძრნენ. თხის ორი ჯოგივით დაიბანაკეს ისრაელიანებმა მათ<br/>პირისპირ, ხოლო არამელებმა დაფარეს მიწა.


text:
გამოჩნდა ღვთისკაცი და უთხრა ისრაელის მეფეს: ასე ამბობს<br/>უფალი: რაკი თქვეს არამელებმა უფალზე, მთების ღმერთი არისო და ვაკეების<br/>ღმერთი არ არისო, მთელს ამ ურიცხვ ლაშქარს ხელში ჩაგაგდებინებ, რათა<br/>იცოდეთ, რომ უფალი ვარ.


text:
ასე იყვნენ დაბანაკებულნი ერთმანეთის პირისპირ შვიდ დღეს.<br/>მეშვიდე დღეს გაიმართა ბრძოლა და გაწყვიტეს ისრაელიანებმა არამელნი - ასი<br/>ათასი ქვეითი ერთ დღეს.


text:
დანარჩენები ქალაქ აფეკში გაიქცნენ. დანარჩენი ოცდაშვიდი<br/>ათასი კაცი კედელმა დაიტანა. ბენ-ჰადადიც გაიქცა და მივიდა ქალაქში და შიდა<br/>ოთახში დაიმალა.


text:
უთხრეს მისმა მორჩილებმა: გვსმენია, გულმოწყალენი ყოფილან<br/>ისრაელის სახლის მეფეები; წელზე ჯვალოს შემოვიკრავთ, თავზე ბაწრებს<br/>დავიწყობთ და გავალთ ისრაელის მეფესთან. იქნებ ცოცხლები დაგვტოვოს


text:
წელზე ჯვალო შემოიკრეს, თავზე ბაწრები დაიდეს, მივიდნენ<br/>ისრაელის მეფესთან და უთხრეს: შენი მორჩილი ბენ-ჰადადი გთხოვს, სიცოცხლე<br/>შემინარჩუნეო. თქვა: ჯერ კიდევ ცოცხალია? ჩემი ძმა არის.


text:
ინიშნეს ეს ამ კაცებმა, არ დაიბნენ და სასწრაფოდ მიუგეს:<br/>შენი ძმა არის ბენ-ჰადადი. თქვა მეფემ: წადით და მოიყვანეთ. გამოვიდა<br/>მასთან ბენ-ჰადადი და ეტლზე დაისვა იგი მეფემ.


text:
უთხრა: დაგიბრუნებ იმ ქალაქებს, მამაშენს რომ წაართვა მამაჩემმა; იქონიე ქუჩები დამასკოში, როგორც მამაჩემს ჰქონდა სამარიაში. მე კი, თქვა აქაბმა, ხელშეკრულების დადებით გაგისტუმრებ. დაუდო ხელშეკრულება და გაისტუმრა.<br/>


text:
უთხრა ერთმა წინასწარმეტყველთა დასიდან მეორეს უფლის<br/>სიტყვით: მცემე. მაგრამ არ ინდომა ამ კაცმა მისი ცემა.


text:
მაშინ უთხრა: რაკი არ გაიგონე ჩემი სიტყვა, აჰა, წახვალ<br/>თუ არა ჩემგან, ლომი მოგკლავს. წავიდა მისგან კაცი, შემოეყარა ლომი და<br/>მოკლა ლომმა.


text:
როცა გამოიარა მეფემ, შეჰბღავლა მან მეფეს და უთხრა:<br/>შუაგულ ბრძოლაში იყო შენი მორჩილი, როცა ვიღაც კაცი გავიდა გვერდზე და<br/>მომიყვანა კაცი და მითხრა: უყარაულეო ამ კაცს; თუ დაიკარგა, შენი სიცოცხლე<br/>იყოს მისი სიცოცხლის წილ, ანდა ერთი ქანქარი ვერცხლი გადაიხადეო.


text:
გაერთო საქმით შენი მორჩილი და, აჰა, სადღაა კაცი. უთხრა<br/>მას ისრაელის მეფემ: შენ თავად გამოგიტანია განაჩენი შენთვის.


text:
მყისვე გადაიძრო რიდე თვალთაგან და იცნო იგი ისრაელის<br/>მეფემ, შეიცნო მასში ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველი.


text:
უთხრა წინასწარმეტყველმა: ასე ამბობს უფალი: რაკი ხელიდან<br/>გაუშვი ჩემგან დარისხებული კაცი, იყოს შენი სიცოცხლე მისი სიცოცხლის წილ და<br/>შენი ხალხი მისი ხალხის წილ!


text:
ამ ამბების მერე იყო: ვენახი ჰქონდა იზრეყელელ ნაბოთს იზრეყელში, სამარიის მეფის, აქაბის სასახლის გვერდით.<br/>


text:
ელაპარაკა აქაბი ნაბოთს და უთხრა: დამითმე შენი ვენახი, ბოსტნად მექნება, რადგან ჩემი სახლის გვერდითაა; სანაცვლოდ მასზე უკეთეს ვენახს მოგცემ; თუ გინდა მის საფასურ ვერცხლს გადაგიხდი.


text:
წავიდა აქაბი თავის სახლში დაღვრემილი და შეწუხებული იმ<br/>სიტყვის გამო, რაც ნაბოთ იზრეყელელმა უთხრა, ვერ მოგცემო ჩემი მამა-პაპის<br/>სამკვიდროს. ჩაწვა თავის საწოლში, და პირი კედლისკენ ქნა, პურიც არ უჭამია.


text:
უთხრა: ველაპარაკე ნაბოთ იზრეყელელს და ვუთხარი,<br/>დამითმე-მეთქი შენი ვენახი ვერცხლით; ან თუ გინდა, სანაცვლოდ სხვა ვენახს<br/>მოგცემ-მეთქი. მან მითხრა: არ მოგცემო ჩემს ვენახს.


text:
უთხრა იზებელმა, მისმა ცოლმა: ახლა დაამტკიცე, რომ<br/>ისრაელის მეფე ხარ! ადექი, პური ჭამე და გული გაიმხიარულე: მე მოგცემ ნაბოთ<br/>იზრეყელელის ვენახს.


text:
დაწერა წერილები აქაბის სახელზე, მისი ბეჭდით დაბეჭდა და<br/>დაუგზავნა წერილები უხუცესებს და წარჩინებულთ, ნაბოთთან რომ ცხოვრობდნენ<br/>მის ქალაქში.


text:
წინ დაუსვით ორი ნაძირალა, რომ ცილი დასწამონ მას და უთხრან: შენ იყავი, ღმერთსა და მეფეს რომ აგინებდი! მერე გაიყვანეთ და ჩაქოლეთ, რომ მოკვდეს.


text:
ისე მოიქცნენ იმ ქალაქის კაცები - უხუცესები და წარჩინებულები, რომელნიც მის ქალაქში ცხოვრობდნენ, როგორც შეუთვალა მათ იზებელმა, როგორც ეწერა წერილებში, მათთვის რომ ჰქონდა დაგზავნილი.<br/>


text:
გამოვიდა ორი ნაძირალა და წინ დაუჯდა. ცილი დასწამეს ამ<br/>ნაძირალებმა ნაბოთს ხალხის წინაშე: შეაგინა ნაბოთმა ღმერთსა და მეფესო.<br/>გაიყვანეს ქალაქის გარეთ, ქვით ჩაქოლეს და მოკვდა.


text:
როცა გაიგო იზებელმა, რომ ჩაქოლეს ნაბოთი და მოკვდა,<br/>უთხრა იზებელმა აქაბს: ადექი, დაეპატრონე ნაბოთ იზრეყელელის ვენანს,<br/>რომელიც არ უნდოდა შენთვის მოეყიდა; რადგან აღარ არის ცოცხალი ნაბოთი,<br/>მკვდარია.


text:
როცა გაიგო აქაბმა, რომ მოკვდა ნაბოთი, ადგა აქაბი, რომ ჩასულიყო ნაბოთ იზრეყელელის ვენახში და დაჰპატრონებოდა.


text:
ადექი და დახვდი აქაბს, ისრაელის მეფეს, სამარიაში რომ<br/>არის. აჰა, ნაბოთის ვენახშია ჩასული მის დასაპატრონებლად.


text:
უთხარი: ასე ამბობს-თქო უფალი: კაცი მოკალი და ახლა მის<br/>ქონებას ეპატრონები. კიდევ უთხარი: ასე ამბობს-თქო უფალი: სადაც ძაღლები<br/>ლოკავდნენ ნაბოთის სისხლს, იმ ადგილას შენს სისხლსაც ალოკავენ ძაღლები.


text:
უთხრა აქაბმა ელიას: მაინც მომაგენი, ჩემო მტერო! მიუგო:<br/>მოგაგენი, რადგან თავი გაწირე, რომ ბოროტად მოქცეულიყავი უფლის თვალში.


text:
აჰა, უბედურებას დაგათევ თავზე, გავხვეტავ შენს შემდგომს, ყველას, ვინც კი ჰყავს აქაბს კედელთან მშარდავი, ყმა თუ აზატი ისრაელში.<br/>


text:
ისე მოვექცევი შენს სახლს, როგორც მოვექეცი იერობოამ<br/>ნაბატის ძის სახლს და ბაყაშა ახიას ძის სახლს იმ ჯავრის გამო, რომ<br/>გამაჯავრე, რომ შეაცდინე ისრაელი.


text:
ვინც ქალაქში მოუკვდება აქაბს, იმას ძაღლები შეჭამენ;<br/>ვინც ველად მოუკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან.


text:
ჯერ არვინ ყოფილა, რომელსაც აქაბივით გაეყიდოს თავი უფლის<br/>თვალში ბოროტების საკეთებლად, რაზეც აქეზებდა იზებელი, მისი ცოლი.


text:
დიდი სიბილწე ჩაიდინა, რომ მიჰყვა კერპებს და მიჰბაძა<br/>ამორეველთ, რომელნიც ისრაელის თვალთაგან აჰყარა უფალმა.


text:
როცა გაიგონა აქაბმა ეს სიტყვები, შემოიგლიჯა ტანზე<br/>სამოსელი და ჯვალოთი დაიფარა ხორცი. მარხულობდა, ჯვალოში ეძინა და<br/>დამწუხრებული დადიოდა.


text:
ხომ ხედავ, როგორ მოიდრიკა აქაბი ჩემს წინაშე? და რაკი<br/>მოიდრიკა ჩემს წინაშე, არ დავათევ უბედურებას მის სიცოცხლეში; მისი შვილის<br/>სიცოცხლეში დავათევ უბედურებას მის სახლს.


text:
უთხრა ისრაელის მეფემ თავის მორჩილთ: ხომ იცით, რომ<br/>ჩვენია გალაადის რამოთი? ჩვენ კი არც ვფიქრობთ, გამოვტაცოთ იგი ხელიდან<br/>არამის მეფეს.


text:
უთხრა იოშაფატს: წამომყვები გალაადის რამოთისთვის<br/>საბრძოლველად? მიუგო იოშაფატმა ისრაელის მეფეს: რამ გაგვყო მე და შენ, რამ<br/>გაჰყო ჩემი ხალხი და შენი ხალხი, ჩემი ცხენები და შენი ცხენები?


text:
შეკრიბა ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველნი - ოთხასამდე<br/>კაცი, და უთხრა მათ: გავილაშქრო გალაადის რამოთზე თუ თავი შევიკავო?<br/>მიუგეს: გაილაშქრე, მეფეს ჩაუგდებს ხელში უფალი.


text:
უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: კიდევ არის ერთი კაცი,<br/>რომელსაც შეგვიძლია ვაკითხვინოთ უფლისთვის, მაგრამ მძულს იგი, რადგან<br/>სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს. მიქა იმლას<br/>ძეა. თქვა იოშაფატმა: ნუ ამბობს ასე მეფე.


text:
ისრაელის მეფე და იუდას მეფე იოშაფატი სამოსლით შემოსილნი ისხდნენ თავ-თავის სავარძლებში კალოზე, სამარიის კარიბჭესთან, და წინასწარმეტყველნი წინასწარმეტყველებდნენ მათ წინაშე.


text:
გაიკეთა ციდკია ქენაყანის ძემ რკინის რქები და თქვა: ასე ამბობს უფალი: ამით ურქენ არამს და ბოლოს მოუღებ.


text:
ყველა წინასწარმეტყველი ამასვე წინასწარმეტყველებდა: მიუხდი გალაადის რამოთს და გაიმარჯვებ, მეფის ხელში ჩააგდებს უფალი.<br/>


text:
ასე ეუბნებოდა მიქას მის დასაძახებლად გაგზავნილი<br/>მოციქული: აჰა, მეფის სასიკეთოს ამბობენ ერთხმად წინასწარმეტყველნი.<br/>შეეთანხმოს შენი სიტყვებიც მათ სიტყვებს. შენცა თქვი სასიკეთო.


text:
მივიდა მეფესთან და უთხრა მეფემ: მიქა! გავილაშქროთ<br/>გალაადის რამოთზე თუ თავი შევიკავოთ? მიუგო: გაილაშქრე და გაიმარჯვებ,<br/>მეფეს ჩაუგდებს ხელში უფალი.


text:
თქვა: ვიხილე მთელი ისრაელი, უმწყემსო ფარასავით<br/>მიმოფანტულიყო მთებზე. და თქვა უფალმა: პატრონი არ ჰყავთ, მშვიდობით<br/>დაბრუნდნენ თავ-თავის სახლებში.


text:
უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: ხომ გეუბნებოდი,<br/>სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს-მეთქი ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს.


text:
თქვა მიქამ: აბა, ისმინე უფლის სიტყვა: ვიხილე, ტახტზე<br/>იჯდა უფალი და ცათა მთელი მხედრობა ედგა გვერდში, მარჯვნივ და მარცხნივ.


text:
თქვა უფალმა: ვინ გაიტყუებს აქაბს, რომ გაილაშქროს და<br/>დაეცეს გალაადის რამოთში? ერთი ამას ამბობდა, მეორე - იმას.


text:
მიუგო: გავალ და სიცრუის სულად ვიქცევი ყველა მისი<br/>წინასწარმეტყველის ბაგეში. თქვა უფალმა: გაიტყუებ და კიდეც გამოგივა. წადი,<br/>ასე გააკეთე.


text:
აჰა, სიცრუის სული ჩაუდგა ახლა უფალმა ბაგეებში ამ შენს წინასწარმეტყველებს. უფალს კი ცუდი აქვს ნათქვამი შენზე.<br/>


text:
მიეჭრა ციდკია ქენაყანის ძე და ლოყაში გაარტყა მიქას,<br/>უთხრა: როგორ მოხდა, რომ გვერდი ამიარა უფლის სულმა და შენში მეტყველებს?


text:
უთხარი: ასე ამბობს-თქო მეფე: დილეგში ჩააგდეთ ეს კაცი და<br/>აჭამეთ სიმწრის პური და ასვით სიმწრის წყალი, ვიდრე მშვიდობით<br/>მოვბრუნდებოდე.


text:
თქვა მიქამ: თუ მშვიდობით დაბრუნდი, უფალს არ ულაპარაკნია<br/>ჩემი პირით. თქვა: მისმინეთ ყველამ, ხალხნო!


text:
უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: მე გადავიცვამ და ისე<br/>გავალ საბრძოლველად. შენ შენი სამოსელი გეცვას. გადაიცვა ისრაელის მეფემ და<br/>გავიდა საბრძოლველად.


text:
უბრძანა არამის მეფემ ეტლების მეთაურებს, ოცდათორმეტ<br/>კაცს, ვინც ჰყავდა: ნუ შეებრძოლებით ნურც მცირეს, ნურც დიდს, მხოლოდ<br/>ისრაელის მეფეს შეებრძოლეთ.


text:
როცა დაინახეს ეტლების მეთაურებმა იოშაფატი, იფიქრეს, ეს<br/>არისო ისრაელის მეფე და მისკენ გაეშურაენ, რომ შებრძოლებოდნენ. მაშინ<br/>იყვირა იოშაფატმა.


text:
ალალბედზე მოზიდა მშვილდი ვიღაც კაცმა და ჯაჭვის პერანგის ნაწიბურთან დაჭრა ისრაელის მეფე. უთხრა თავის მეეტლეს: გატრიალდი და ბრძოლიდან გამიყვანე, რადგან დაჭრილი ვარ.<br/>


text:
გახურდა ომი იმ დღეს, დარჩა ეტლში ისრაელის მეფე არამელთა<br/>პირისპირ და მოკვდა საღამო ხანს. წვეთავდა სისხლი ჭრილობიდან ეტლის ძარაში.


text:
გარეცხეს ეტლი სამარიის ტბორზე და ლოკავდნენ ძაღლები მის<br/>სისხლს, რომელიც სიძვის დიაცებმა ჩამორეცხეს უფლის სიტყვისამებრ, როგორც<br/>ნაბრძანები ჰქონდა უფალს.


text:
აქაბის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა;<br/>სპილოსძვლის სახლი, რომელიც ააშენა, ქალაქები, რომელნიც გააშენა, ისრაელის<br/>მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
ოცდათხუთმეტი წლისა იყო იოშაფატი, როცა გამეფდა, და<br/>ოცდახუთ წელს მეფობდა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ყაზება, შილხის ასული.


text:
იოშაფატის დანარჩენი საქმენი, მისი გმირობა, რც ჩაიდინა,<br/>და როგორ იბრძოდა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
ათი თარშიშული ხომალდი ააგო იოშაფატმა ოფირიდან ოქროს<br/>მოსატანად, მაგრამ არ წასულან, რადგან ყეციონ-გაბერში დაილეწა ხომალდები.


text:
მაშინ უთხრა ახაზია აქაბის ძემ იოშაფატს: იარონ ჩემმა<br/>მორჩილებმა შენს მორჩილებთან ერთად ხომალდებით; მაგრამ უარი უთხრა<br/>იოშაფატმა.


text:
განისვენა იოშაფატმა თავის მამა პაპასთან და დაიმარხა<br/>თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის, მამამისის ქალაქში და გამეფდა მისი ძე<br/>იორამი მის ნაცვლად.


text:
ახაზია აქაბას ძე გამეფდა ისრაელზე სამარიაში იოშაფატ<br/>იუდას მეფის მეჩვიდმეტე წელს და იმეფა ისრაელზე ორი წელი.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, დადიოდა მამამისის<br/>გზაზე და დედამისის გზაზე, და იერობოამ ნაბატის ძის გზაზე, რომელმაც აცთუნა<br/>ისრაელი.


text:
ემსახურებოდა ბაალს და თაყვანს სცემდა მას; აჯავრებდა<br/>უფალს, ისრაელის ღმერთს, ყოველნაირად, როგორც იქცეოდა მამამისი.


text:
გადმოვარდა ახაზია თავისი ზემოთვალის სარკმლიდან სამარიაში და დასნეულდა. გაგზავნა მოციქულები და დააბარა: წადით და დაეკითხეთ ბაალზებებს ყეკრონის ღმერთს, მოვრჩები თუ არა ამ სნეულებისგან?


text:
ხოლო უფლის ანგელოზმა უთხრა ელია თიშბელს: წადი, და<br/>დახვდი სამარიის მეფის მოციქულებს და უთხარი: ნუთუ აღარ არის ღმერთი<br/>ისრაელში, რომ ყეკრონის ღმერთთან, ბაალზებუბთან მიდიხართ საკითხავად?


text:
ამიტომ ასე ამბობს უფალი: ვეღარ ადგები მაგ საწოლიდან,<br/>რომელზეც წევხარ, რადგან უნდა მოკვდე. და წავიდა ელია.


text:
მიუგეს: კაცი შემოგვხვდა და გვითხრა: წადით, დაბრუნდით<br/>მეფესთან, რომელმაც გამოგგზავნათ და უთხარით: ასე ამბობს-თქო უფალი: ნუთუ<br/>აღარ არის ღმერიი ისრაელში, რომ ყეკრონის ღმერთთან, ბაალზებუბთან მიდიხართ<br/>სამკითხაოდ? ამიტომაც ვეღარ ადგები მაგ საწოლიდან, რომელზეც წევხარ, რადგან<br/>უნდა მოკვდე.


text:
მიუგზავნა მას ორმოცდაათისთავი თვისი ორმოცდაათეულითურთ. ავიდა მასთან და, აჰა, მთის თხემზე ზის ელია. უთხრა: ღვთისკაცო! მეფე გეუბნება, ძირს ჩამოხვიდე.


text:
მიუგო ელიამ და უთხრა ორმოცდაათისთავს: თუ მე ღვთისკაცი ვარ, ცეცხლი ჩამოიჭრას ციდან და გშთანთქას შენი ორმოცდაათი კაცითურთ. ჩამოიჭრა ცეცხლი ციდან და შთანთქა მისი ორმოცდაათი კაცითურთ.<br/>


text:
კიდევ მიუგზავნა სხვა ორმოცდაათისთავი თვისი ორმოცდაათეულითურთ. დაუწყო ლაპარაკი და უთხრა: ღვთისკაცო! ასე ბრძანებს მეფე: ჩამოდი მთიდან!<br/>


text:
მიუგო ელიამ და უთხრა: თუ მე ღვთისკაცი ვარ, ცეცხლი ჩამოიჭრას ციდან და გშთანთქას შენი ორმოცდაათი კაცითურთ. ჩამოიჭრა ცეცხლი ციდან და შთანთქა იგი მის ორმოცდაათი კაცითურთ.


text:
მესამედ მიუგზავნა ორმოცდაათისთავი თვისი<br/>ორმოცდაათეულითურთ. ავიდა მესამე ორმოცდაათისთავი და მუხლი მოიყარა ელიას<br/>წინაშე და მუდარით უთხრა: ღვთისკაცო! ფასი დასდე ჩემს სიცოცხლეს და ამ<br/>ორმოცდაათი შენი მორჩილის სიცოცხლეს შენს თვალში.


text:
აჰა, ციდან ჩამოიჭრა ცეცხლი და შთანთქა ორი წინა<br/>ორმოცდაათისთავი თავის ორმოცდაათ კაცთან ერთად. ახლა ფასი დასდე ჩემს<br/>სიცოცხლეს შენს თვალში.


text:
უთხრა უფლის ანგელოზმა ელიას: ჩაჰყევი, ნუ გეშინია მათი.<br/>ადგა ელია და ჩავიდა მათთან ერთად მეფესთან.


text:
უთხრა მას: ასე ამბობს უფალი: რაკი ბაალზებუბთან, ყეკრონის ღმერთთან, გაგზავნე მოციქულები სამკითხაოდ, თითქოს არ ყოფილიყოს ისრაელში ღმერთი, რომ დაჰკითხოდი მის სიტყვას, ამიტომაც ვერ ადგები მაგ საწოლიდან, სადაც წევხარ, რადგან უსათუოდ მოკვდები.


text:
მოკვდა კიდეც უფლის სიტყვისამებრ, ელიამ რომ გააცხადა.<br/>მის ნაცვლად იორამი გამეფდა იუდას მეფის იორამ იოშაფატის ძის მეორე წელს,<br/>რადგან ძე არ ჰყოლია.


text:
როცა უფალი ელიას ცადაყვანას აპირებდა ქარბორბალათი, გილგალიდან გადიოდა ამ დროს ელია ელისესთან ერთად.<br/>


text:
უთხრა ელიამ ელისეს: აქ დარჩი, რადგან ბეთელში მაგზავნის უფალი. მიუგო ელისემ: უფალს და შენს თავს გეფიცები, არ მიგატოვებ. და წავიდნენ ბეთელს.


text:
გამოვიდა ბეთელის წინასწარმეტყველთა გუნდი ელისესაკენ და<br/>უთხრეს: ხომ იცი, რომ დღეს წაიყვანს უფალი შენს ბატონს შენს თავს ზემოთ?<br/>მიუგო: მეც ვიცი. იდუმეთ.


text:
უთხრა მას ელიამ: ელისე! აქ დარჩი, რადგან იერიხონში<br/>მაგზავნის უფალი. მიუგო: უფალს და შენს თავს გეფიცები, თუ მიგატოვო. და<br/>წავიდნენ იერიხონში.


text:
მიადგა ელისეს იერიხონის წინასწარმეტყველთა გუნდი და<br/>უთხრა: ხომ იცი, რომ დღეს წაიყვანს უფალი შენს ბატონს შენს თავს ზემოთ?<br/>მიუგო ელისემ: მეც ვიცი. იდუმეთ.


text:
უთხრა მას ელიამ: აქ დარჩი, რადგან იორდანეზე მგზავნის<br/>უფალი. მიუგო: უფალს და შენს თავს გეფიცები, თუ მიგატოვო. წავიდნენ ორნი.


text:
წამოვიდა ორმოცდაათი კაცი წინასწარმეტყველთა გუნდიდან და<br/>მოშორებით დადგნენ მათ პირისპირ. ეს ორნი იორდანესთან იდგნენ.


text:
აიღო ელიამ თავისი მოსასხამი, დაგორგლა და დაარტყა წყალს,<br/>შუა გაიპო წყალი და ორივენი მშრალად გავიდნენ.


text:
როცა გაღმა იყვნენ გასული, უთხრა ელიამ ელისეს: მთხოვე, რა გაგიკეთო, ვიდრე ავმაღლდებოდე შენგან. მიუგო ელისემ: შენი სულის ორმაგი წილი გადმოვიდეს ჩემზე.


text:
უთხრა: ძნელს რასმე ითხოვ. თუ მომკრავ თვალს შენგან ამაღლებულს, აგისრულდება; თუ ვერა, და არ აგისრულდება.


text:
როცა მიდიოდნენ და მისაუბრობდნენ, აჰა, ჩადგა მათ შორის ცეცხლის ეტლი და ცეცხლის ცხენები და განაშორა ორნი ერთმანეთს და ცად ავიდა ელია ქარბორბალათი.<br/>


text:
უყურებდა ელისე და ეძახდა: ჩემო მამავ, ჩემო მამავ! ისრაელის ეტლო და მხედრობავ! მეტი არაფერი დაუნახავს. ხელი ჩაავლო თავის სამოსელს და ორად გახია.


text:
დაარტყა წყალს მოსასხამი, ელიას რომ დაუვარდა, და თქვა:<br/>სად არის უფალი, ელიას ღმერთი? დაარტყა წყალს და შუა გაიპო წყალი და გავიდა<br/>ელისე გაღმა.


text:
შორიდან დაინახეს იგი იერიხონში მყოფმა<br/>წინასწარმეტყველებმა და თქვეს: ელიას სული გადმოვიდა ელისეზე. მიეგებნენ და<br/>მიწამდე თაყვანისცეს.


text:
უთხრეს: აჰა, ორმოცდაათი მარჯვე კაცი გვყავს შენს მორჩილთ; თუ გინდა წავლენ და მოგიძებნიან შენს ბატონს. იქნებ უფლის სულმა აიტაცა და სადმე მთაში, ან ხევში ჩამოაგდო. მიუგო: ნუ გაგზავნით.


text:
დიდხანს არ ეშვებოდნენ და ბოლოს უთხრა: გაგზავნეთ.<br/>გაგზავნეს ორმოცდაათი კაცი; სამ დღეს ეძებს, მაგრამ ვერ იპოვეს.


text:
უთხრეს ქალაქის მცხოვრებლებმა ელისეს: კარგი მდებარეობა<br/>აქვს ამ ქალაქს, როგორც თავად ხედავს ჩემი ბატონი; მაგრამ ცუდი წყალი აქვს<br/>და უნაყოფო მიწა.


text:
ავიდა წყლის სათავესთან და ჩაყარა მარილი, თქვა: ასე ამბობს უფალი: განმიკურნავს ეს წყალი. ამიერიდან ნუღარ იქნება მისგან სიკვდილი და უნაყოფობა.<br/>


text:
იქიდან ბეთელისკენ დაიძრა. აღმართს რომ შეუყვა, პატარა<br/>ბიჭები გამოვიდნენ ქალაქიდან, დასცინოდნენ და მისძახოდნენ: წადი, ქაჩალო!<br/>წადი, ქაჩალო!


text:
უკან მოხედა, დაინახა ისინი და უფლის სახელით შეაჩვენა.<br/>გამოვიდა ტყიდან ორი დათვი და დაგლიჯეს მათგან ორმოცდაორი ბავშვი.


text:
იორაბამ აქაბის ძე გამეფდა ისრაელზე სამარიაში იუდას მეფის იოშაფატის მეთვრამეტე წელს და იმეფა თორმეტი წელი.<br/>


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, ოღონდ არა მამამისივით და დედამისივით. მან გადააგდო ბაალის სვეტი, მამამისმა რომ აღმართა.


text:
მაგრამ მიწებებული იყო და არ განრიდებია ცოდვებს<br/>იერობოამისა, ნაბატის ძისა, რომელმაც აცთუნა ისრაელი.


text:
მეშას, მოაბის მეფეს, ბევრი ცხვარი ჰყავდა და უგზავნიდა<br/>ისრაელის მეფეს ასი ათას ბატკანს და ასი ათას მატყლიან ვერძს.


text:
წავიდა და შეუთვალა იოშაფატს, იუდას მეფეს: განმიდგა<br/>მოაბის მეფე. ხომ არ წამოხვალ ჩემთან ერთად მოაბის წინააღმდეგ? მიუგო:<br/>წამოვალ. რამ გაგვყო მე და შენ, რამ გაჰყო ჩემი ხალხი და შენი ხალხი, ჩემი<br/>ცხენები და შენი ცხენები?


text:
წავიდნენ ისრაელის მეფე, იუდას მეფე და ედომის მეფე; იტრიალეს შვიდი დღე და ვერ ნახეს წყალი ლაშქრისთვის და პირუტყვისთვის, უკან რომ მოჰყვებოდათ.


text:
თქვა იოშაფატმა: ხომ არ არის აქ სადმე უფლის წინასწარმეტყველი, რომ უფლისთვის ვაკითხვინოთ? მიუგო ისრაელის მეფის ერთ-ერთმა მორჩილმა და თქვა: არის აქ ელისე შაფატის ძე, რომელიც ელიას უსხამდა წყალს ხელის დასაბანად.<br/>


text:
უთხრა ელისემ ისრაელის მეფეს: რა გინდა ჩემგან? წადი<br/>მამაშენის წინასწარმეტყველებთან და დედაშენის წინასწარმეტყველებთან. მიუგო<br/>ისრაელის მეფემ: არა. იმისთვის ხომ არ შეუყრია უფალს ეს სამი მეფე, რომ<br/>მოაბს ჩაუგდოს ხელში.


text:
თქვა ელისემ: ცაბაოთ უფალს გეფიცები, რომლის წინაშეც მე<br/>ვდგავარ, რომ ზედაც არ შეგხედავდი, პატივს რომ არ ვცემდე იოშაფატს, იუდას<br/>მეფეს.


text:
რადგან ასე ამბობს უფალი: ვერ დაინახავთ ქარს, ვერ<br/>დაინახავთ წვიმას, მაგრამ წყლით აივსება ეს ხევი. თქვენც სვით, თქვენმა<br/>ჯოგმაც და თქვენმა პირუტყვმაც.


text:
ყველა გამაგრებულ ქალაქს, ყველა რჩეულ ქალაქს შემუსრავთ,<br/>ყველა საუკეთესო ხეს აჩეხავთ, ყველა წყაროსთვალს ამოყორავთ, საუკეთესო<br/>ყანებს ქვებით აავსებთ.


text:
გაიგო მთელმა მოაბმა, რომ დაიძრნენ მეფეები მათთან საომრად. ყველამ თავი მოიყარა, სარტყლის მატარებელმა და უხნესებმაც, და დადგნენ საზღვართან.<br/>


text:
გაიღვიძეს დილაადრიანად და, როცა მზე წყალზე გაბრწყინდა,<br/>მოაბელებს შორიდან წყალი სისხლივით წითელი მოეჩვენათ.


text:
მიადგნენ ისრაელის ბანაკს. შეუტია ისრაელმა და დასცხო<br/>მოაბს და უკუაქცია. მიეწივნენ და დახოცეს მოაბელები.


text:
ქალაქები დაანგრიეს, საუკეთესო ყანებში თითოეულმა თითო<br/>ქვა ისროლა და ქვებით აავსეს, ყველა წყაროსთვალი ამოყორეს, ყველა საუკეთესო<br/>ხე აჩეხეს, ქვა ქვაზე არ დაუტოვებიათ კირ-ხარაშეთში, შემოადგნენ<br/>მეშურდულენი და დააქციეს.


text:
დაინახა მოაბის მეფემ, რომ იძლია ბრძოლაში, გაიყოლა<br/>შვიდასი კაცი, მახვილის ამომღები, და შეეცადა, ედომის მეფისკენ გაეღწია.<br/>მაგრამ ვერ შეძლეს.


text:
მაშინ მოჰკიდა ხელი თავის პირმშოს, მის ნაცვლად რომ უნდა<br/>გამეფებულიყო, და აღსავლენ მსხვერპლად შესწირა გალავანზე. დიდად შეზარა<br/>ამან ისრაელი; მოსცილდნენ მოაბს და თავის ქვეყანაში დაბრუნდნენ.


text:
ერთმა ქალმა, რომელიღაც წინასწარმეტყველის ცოლმა, შეჰღაღადა ელისეს: მოკვდა ჩემი ქმარი, შენი მორჩილი. შენ იცი, ღვთისმოშიში იყო შენი მორჩილი. მოვიდა მევალე და ჩემი ორი ბავშვი მონებად მიჰყავს.<br/>


text:
უთხრა ელისემ: რა გიყო? მითხარი, რა გაქვს სახლში? მიუგო: სახლში არაფერი აქვს შენს მორჩილს, გარდა მცირედი ზეთისა.


text:
მერე მოდი, ჩაიკეტეთ სახლში შენ და შენი შვილები და აავსე<br/>ყველა ეს ჭურჭელი; სავსეები გვერდზე გადადგი.


text:
როცა ჭურჭლები აივსო, უთხრა ვაჟიშვილს: კიდევ მომაწოდე<br/>ჭურჭელი. უთხრა: არ არის მეტი ჭურჭელი და შეწყდა ზეთიც.


text:
მივიდა და უამბო ღვთისკაცს. უთხრა მან: წადი, გაყიდე ზეთი<br/>და გაისტუმრე ვალი. დანარჩენით თავი ირჩინეთ შენ და შენმა შვილებმა.


text:
ერთ დღესაც შუნემში გაიარა ელისემ. ცხოვრობდა იქ ერთი<br/>მდიდარი ქალი, რომელმაც პურის საჭმელად მიიწვია იგი. და რამდენჯერაც არ<br/>ჩაივლიდა, ყოველთვის შეუხვევდა ხოლმე იქ პურის საჭმელად.


text:
მოვუწყოთ მცირე ოთახი ზემოთვალში, დავუდგათ იქ საწოლი, ტაბლა, სკამი და ლამპარი. როცა ჩვენთან გამოივლის, იქ შევიდეს.


text:
უთხრა ელისემ მსახურ ბიჭს: უთხარი მაგას: აჰა, დიდად<br/>ზრუნავ-თქო ჩვენზე. რა შემიძლია, რომ გაგიკეთო? იქნებ ველაპარაკო შენზე<br/>მეფეს ან მხედართმთავარს? მიუგო: ჩემიანებში ვცხოვრობ.


text:
უთხრა: გაის ამ დროს ჩახუტებული გეყოლება ვაჟიშვილი. თქვა ქალმა: არა, ჩემო ბატონო, ღვთისკაცო, ნუ მატყუებ შენს მორჩილს.


text:
დაუძახა ქმარს და უთხრა: გამომიგზავნე ერთი ვინმე მსახური<br/>და ერთი ვირი. ღვთისკაცთან გავიქცევი და ისევ მოვბრუნდები.


text:
გაემგზავრნენ, და მივიდნენ ღვთისკაცთან, ქარმელის მთაზე.<br/>როცა შორიდან მოჰკრა თვალი ქალს ღვთისკაცმა, უთხრა გეხაზის, თავის მსახურს:<br/>აგერ, ის შუნამელი ქალი.


text:
აბა, გაიქეცი, მიეგებე და ჰკითხე: როგორ ხარ-თქო, როგორ<br/>არის-თქო შენი ქმარი, როგორ გყავს-თქო შვილი. მიუგო ქალმა: კარგად.


text:
მივიდა ქალი ღვთისკაცთან მთაზე და ფეხებში მოეჭიდა.<br/>მივარდა გეხაზი, რომ გაერიდებინა მისგან, მაგრამ უთხრა ღვთისკაცმა: თავი<br/>დაანებე, რადგან სული აქვს გამწარებული, ღმერთმა კი დამიმალა და არ<br/>გამოუცხადებია ჩემთვის.


text:
უთხრა გეხაზის: სარტყელი შემოირტყი წელზე, ჩემი არგანი<br/>დაიჭირე ხელში და წადი. შემხვედრს არავის არ მიესალმო; თუ ვინმე მოგესალმა,<br/>პასუხი არ გასცე. სახეზე დაადე ბავშვს ეს ჩემი არგანი.


text:
თქვა ყმაწვილის დედამ: უფალს და შენს თავს გეფიცები, რომ<br/>არ დაგტოვებ. ადგა ღვთისკაცი და გაჰყვა ქალს.


text:
მათზე წინ მივიდა გეხაზი და სახეზე არგანი დაადო ბავშვს.<br/>არ ისმოდა ხმა და ჩამიჩუმი. უკან გაბრუნდა მის შესახვედრად და მოახსენა: არ<br/>იღვიძებს ბავშვი.


text:
ზემოდან დააწვა ბავშვს, პირი პირზე დაადო, თვალი თვალზე, ხელის მტევნები ხელის მტევნებზე და განერთხა მის ზემოდან. და გათბა ბავშვის სხეული.<br/>


text:
ერთი გაიარ-გამოიარა სახლში და კვლავ განერთხა ბავშვს<br/>ზემოთ. შვიდჯერ დაამცხიკვა ყმაწვილმა და გაახილა თვალი.


text:
დაუძახა გეხაზის და უთხრა: დაუძახე იმ შუნამელს. მანაც<br/>დაუძახა. მოვიდა მასთან ქალი და უთხრა ელისემ: წაიყვანე შენი შვილი.


text:
დაბრუნდა ელისე გილგალს. შიმშილობა იყო ქვეყანაში. წინ<br/>უსხდა წინასწარმეტყველთა გუნდი და უთხრა მსახურ ბიჭს: დადგი დიდი ქვაბი და<br/>კერძი მოუხარშე წინასწარმეტყველთა გუნდს.


text:
გავიდა ერთი მათგანი მინდორში მწვანილს მოსაკრეფად, იპოვა<br/>ველური ვაზი, დაკრიფა მთელი კალთა ველური ნაყოფი. მოვიდა და ჩააჭრა<br/>შეჭამადის ქვაბში, მათ კი ვერ გაიგეს.


text:
გადმოუსხეს კაცებს საჭმელად და, როცა ჭამდნენ კერძს,<br/>აყვირდნენ და თქვეს: სიკვდილია ქვაბში, ღვთისკაცო! და ვეღარ შეჭამეს.


text:
თქვა: მომეცით ფქვილი. ჩაყარა ქვაბში და თქვა: დაუსხით<br/>ხალხს, ჭამონ. ცუდი აღარაფერი იყო დარჩენილი ქვაბში.


text:
მოვიდა ვიღაც კაცი ბაალ-შალიშიდან და მოუტანა ღვთისკაცს<br/>პირველმოწეული პური: ოცი ქერის პური და თავთავები გუდით. თქვა ელისემ:<br/>მიეცი ხალხს, შეჭამონ.


text:
თქვა მისმა მსახურმა: რა მივცე აქედან ამ ას კაცს? უთხრა:<br/>მიეცი ხალხს, ჭამონ, რადგან ასე ამბობს უფალი: შეჭამენ და კიდეც მორჩებათ.


text:
ნაყამანი, არამის მეფის სარდალი, დიდად მიღებული და პატივდებული კაცი იყო თავის ბატონის წინაშე, რადგან მისი წყალობით გაამარჯვებინა უფალმა არამელებს. მამაცი კაცი იყო, მაგრამ კეთროვანი.<br/>


text:
როცა სათარეშოდ იყვნენ გასული არამელები, ტყვედ წამოიყვანეს ისრაელის ქვეყნიდან პატარა გოგონა. ნაყამანის ცოლს ემსახურებოდა იგი.


text:
უთხრა თავის ქალბატონს: ნეტავ მისულიყო ჩემი ბატონი<br/>წინასწარმეტყველთან სამარიაში, ხომ განკურნავდა კეთრისგან.


text:
თქვა არამის მეფემ: წადი, წერილს გაგატან ისრაელის<br/>მეფესთან. წავიდა, და თან წაიღო ათი ქანქარი ვერცხლი, ექვსი ათასი შეკელი<br/>ოქრო და ათი ხელი ტანისამოსი.


text:
მიართვა ისრაელის მეფეს წერილი, სადაც ეწერა: ამ წერილთან<br/>ერთად გიგზავნი ნაყამანს, ჩემს მორჩილს, რომ განკურნო იგი კეთრისგან.


text:
როცა წაიკითხა ისრაელის მეფემ წერილი, შემოიხია სამოსელი<br/>და თქვა: ღმერთი არა ვარ, რომ ვკლავდე და ვაცოცხლებდე, რომ მითვლის,<br/>კეთრისგან განკურნეთ ეს კაცი. იცოდეთ, შემოჩენილია იგი და მიზეზს ეძებს.


text:
როცა გაიგო ელისემ, ღვთისკაცმა, სამოსელი შემოუხევიაო<br/>ისრაელის მეფეს, შეუთვალა: რისთვის შემოიხიე სამოსელი? მოვიდეს ჩემთან და<br/>დარწმუნდეს, რომ არის წინასწარმეტყველი ისრაელში.


text:
გაუგზავნა მოციქული ელისემ და შეუთვალა: წადი, შვიდგზის იბანე იორდანეში და გაგიახლდება ხორცი, და გაწმედილი იქნები.


text:
გაბრაზდა ნაყამანი, წავიდა და თქვა: აჰა, ვიფიქრე, გარეთ გამოვა, დადგება და უფლის, თავის ღვთის სახელს ახსენებს, ადგილზე დამადებს ხელს და კეთრისგან განმკურნავს-მეთქი.<br/>


text:
განა დამასკოს მდინარეები აბანა და ფარფარი ისრაელის ყველა მდინარეს არ სჯობია? განა იქ ვერ ვიბანებ და ვერ განვიწმიდები? გატრიალდა და წავიდა ბრაზმორეული.


text:
მიეახლნენ მისი მორჩილნი, ელაპარაკნენ და ასე უთხრეს:<br/>ჩემო მამავ! საძნელო რამე რომ მოეთხოვა შენგან მაგ წინასწარმეტყველს, ხომ<br/>შეასრულებდი? მით უმეტეს, როცა გეუბნება: იბანე და განიწმიდებიო!


text:
ჩავიდა, შვიდგზის ჩაყვინთა იორდანეში, ღვთისკაცის<br/>სიტყვისამებრ, და ჩვილი ბავშვივით განუახლდა ხორცი და განიწმიდა.


text:
დაბრუნდა ღვთისკაცთან ის და მთელი მისი ამალა; მივიდა და<br/>გაჩერდა მის წინ და უთხრა: აჰა, დავრწმუნდი, რომ მთელს ქვეყანაზე მხოლოდ<br/>ისრაელშია ღმერთი. ახლა, მიიღე საჩუქარი შენი მორჩილისგან.


text:
თქვა ნაყამანმა: თუ ასეა, მიეცეს შენს მორჩილს იმდენი<br/>მიწა, რამდენსაც წყვილი ვირი წაიღებს, რომ ამიერიდან უფლის გარდა სხვა<br/>ღმერთებს არ შესწიროს მსხვერპლი შენმა მორჩილმა.


text:
ეს ერთი რამე აპატიოს უფალმა შენს მორჩილს. როცა მივა<br/>ხოლმე ჩემი ბატონი რიმონის სახლში თაყვანისაცემად, დაეყრდნობა ჩემს ხელს და<br/>მეც მომიხდება თაყვანისცემა რიმონის სახლში, ჰოდა, რიმონის სახლში<br/>თაყვანისცემისას აპატიოს უფალმა ეს შენს მორჩილს.


text:
თქვა გეხაზიმ, ღვთისკაცის მსახურმა: აჰა, არ გამოართვა<br/>ჩემმა ბატონმა ნაყამანს, ამ არამელს, მათი მორთმეული ძღვენი. უფლის მადლმა,<br/>გავეკიდები და მე გამოვართმევ რამეს.


text:
დაედევნა გეხაზი ნაყამანს. როცა დაინახა ნაყამანმა, რომ ვიღაც მისდევს, ეტლიდან ჩამოვიდა და წინ შეეგება, ჰკითხა: ხომ მშვიდობაა?<br/>


text:
მიუგო: მშვიდობა. ჩემმა ბატონმა შემოგითვალა: ეფრემის<br/>მთიდან მესტუმრა ორი ყმაწვილი წინასწარმეტყველთაგან. იქნებ ერთი ქანქარი<br/>ვერცხლი და ორი ხელი ტანსაცმელი გეჩუქებინა მათთვის.


text:
უთხრა ნაყამანმა: ორი ქანქარი აიღე ბარემ ეხვეწა და მერე<br/>ჩაუწყო ორი ქანქარი ვერცხლი ორ ქისაში და ორ ხელ ტანსაცმელთან ერთად<br/>გაატანა თავის ორ მსახურს.


text:
როცა მივიდნენ ბორცვთან, გამოართვა მათ ეს ყველაფერი და<br/>სახლში გადამალა. უკან გაისტუმრა მსახურები და წავიდნენ ისინიც.


text:
მივიდა და გამოცხადდა ბატონთან. ჰკითხა ელისემ: საიდან<br/>მოდისარ, გეხაზი? მიუგო: არსად არ წასულა შენი მორჩილი.


text:
უთხრა: არსად არ წასულა ჩემი გული, როცა ეტლიდან ჩამოხდა<br/>ის კაცი და წინ შეგეგება. დრო დაგიდგა, რომ იხვეჭდე ვერცხლს, იხვეჭდე<br/>ტანსაცმელს, ზეთსა და ყურძენს, ცხვარ-ძროხას, ყმებსა და მხევლებს?


text:
შენ და შენს შთამომავლობას გადაედოს ნაყამანის კეთრი<br/>სამარადისოდ. და წავიდა მისგან გეხაზი კეთროვანი, როგორც თოვლი.


text:
თქვა ღვთისკაცმა: სად ჩავარდა? მანაც უჩვენა ადგილი.<br/>მოჭრა ხე, ისროლა იქითკენ და ამოტივტივდა რკინა.


text:
გზავნიდა ისრაელის მეფე ხალხს იმ ადგილას, რომელზეც ღვთისკაცი ეუბნებოდა და აფრთხილებდა. და არა ერთხელ და ორჯერ გადარჩენილა იქ.


text:
შეაშფოთა არამის მეფე ამ ამბავმა, უხმო თავის მორჩილთ და ჰკითხა: არ მეტყვით, ვინ მიდი-მოდის ჩვენიანებიდან ისრაელის მეფესთან?


text:
თქვა ერთ-ერთმა მორჩილთაგან: არავინ, მეფე-ბატონო; ელისე, ისრაელის წინასწარმეტყველი, ატყობინებს ისრაელის. მეფეს ყოველ სიტყვას, რასაც შენს საძილე ოთახში ლაპარაკობ.<br/>


text:
თქვა: წადით, და გაიგეთ, სად არის იგი. ხალხს გავაგზავნი<br/>და მოვაყვანინებ. შეატყობინეს, დოთანში არისო.


text:
ადგა დილაადრიანად ღვთისკაცის მსახური, გამოვიდა გარეთ<br/>და, აჰა, ჯარია ქალაქის ირგვლივ, ცხენები და ეტლები. უთხრა ბატონის<br/>მსახურმა ბიჭმა: ვაი, ბატონო, რა გვეშველება?


text:
ილოცა ელისემ და თქვა: უფალო! აუხილე თვალი, რომ<br/>დაინახოს. აუხილა უფალმა თვალი მსახურ ბიჭს და მანაც დაინახა: აჰა, სავსეა<br/>მთა ელისეს გარშემო ცხენებითა და ცეცხლოვანი ეტლებით.


text:
ჩავიდნენ მასთან არამელები. ილოცა ელისემ უფლისადმი და<br/>თქვა: დააბრმავე ეს ხალხი! და დააბრმავა ისინი ელისეს სიტყვისამებრ.


text:
უთხრა მათ ელისემ: აქ არ არის გზა და არც ქალაქი.<br/>წამომყევით და მიგიყვანთ იმ კაცთან, ვისაც ეძებთ. და წაუძღვა სამარიამდე.


text:
როცა სამარიაში მივიდნენ, თქვა ელისემ: უფალო! აუხილე<br/>თვალი ამათ. აუხილა უფალმა მათ თვალი და დაინახეს, რომ სამარიაში არიან.


text:
უთხრა: არ დახოცო. შენი მახვილით და მშვილდით ხომ არ<br/>დაგიტყვევებია, რომ შენ ამოხოცო? მიეცი პური და წყალი; ჭამონ და სვან, და<br/>თავიანთ ბატონთან წავიდნენ.


text:
გაუმართა დიდი პურობა. მათაც ჭამეს, სვეს და თავიანთ ბატონთან წავიდნენ. ამის მეტად აღარ შემოსულან სათარეშოდ ისრაელის ქვეყანაში არამელები.<br/>


text:
ამის შემდეგ შეკრიბა ბენ-ჰადადმა, არამის მეფემ, მთელი<br/>თავისი ლაშქარი, წამოვიდა და შემოადგა სამარიას.


text:
დიდი შიმშილობა იყო სამარიაში, სანამ ალყა ჰქონდა<br/>შემორტყმული; სახედრის თავი ოთხმოც ვერცხლად გადიოდა, ხოლო კაბის მეოთხედი<br/>მტრედის სკორე - ხუთ ვერცხლად.


text:
ჰკითხა ქალს მეფემ: რა მოგივიდა? მიუგო: ამ ქალმა მითხრა:<br/>მოიტა, დღეს შენი შვილი შევჭამოთ, ხვალ ჩემიო.


text:
მოვხარშეთ ჩემი შვილი და შევჭამეთ. ვუთხარი მეორე დღეს:<br/>მოიტა, ახლა შენი შვილი შევჭამოთ-მეთქი. მან კი გადამალა თავისი შვილი.


text:
როცა გაიგონა მეფემ ქალის ნათქვამი, შემოიხია სამოსელი და<br/>გალავანზე გავიდა. დაინახა ხალხმა, რომ ჯვალო ემოსა შიშველ ხორცზე.


text:
თქვა: ასე და ასე მიყოს ღმერთმა და უარესიც დამმართოს, თუ<br/>თავი შერჩეს მხრებზე საღამომდე ელისე შაფატის ძეს.


text:
ხოლო ელისე იჯდა თავის სახლში და უხუცესები გვერდით<br/>უსხდნენ. გააგზავნა მეფემ თავისგან კაცი. ვიდრე მოციქული მივიდოდა, ელისემ<br/>უთხრა უხუცესებს: ხედავთ, კაცს მიგზავნის მკვლელის შვილი, რომ თავი<br/>მომკვეთოს? იცოდეთ, როცა მოციქული მოვა, ჩაკეტეთ კარი და მაგრად მიაწექით<br/>კარს, რომ ვერ შემოვიდეს. აჰა, მისი ბატონის ფეხის ხმაც ისმის მის უკან!


text:
ვიდრე მათ ელაპარაკებოდა, აჰა, მოვიდა მოციქულიც. და თქვა<br/>ელისემ: აი, რა უბედურება დაგვატეხა უფალმა! რაღას უნდა მოველოდე უფლისგან.


text:
1. თქვა ელისემ: ისმინეთ უფლის სიტყვა. ასე ამბობს უფალი: ხვალ ამ დროს ერთი სეა გამტკიცული ფქვილი ერთი შეკელი ეღირება, ორი სეა ქერიც - ერთი შეკელი სამარიის კარიბჭესთან.<br/>


text:
მიუგო ღვთისკაცს კარისკაცმა, რომლის მკლავს ეყრდნობოდა მეფე, და უთხრა: აჰა, სარკმელებიც რომ გააკეთოს უფალმა ცაზე, განა მოხდება ასეთი ამბავი? თქვა ღვთისკაცმა: აჰა: შენი თვალით იხილავ, მაგრამ ჭამით ვერ შეჭამ.


text:
ოთხი კეთროვანი იჯდა კარიბჭის შესასვლელთან და ეუბნებოდა<br/>ერთმანეთს: რისთვის ვსხედვართ აქ და ველოდებით სიკვდილს?


text:
თუ ქალაქში წასვლას დავაპირებთ, შიმშილობაა ქალაქში და იქ<br/>დავიხოცებით. თუ აქ დავრჩებით, მაინც დავიხოცებით. მოდით, ავდგეთ და<br/>არამელთა ბანაკში ჩავიდეთ. თუ ცოცხალი დაგვტოვეს, ხომ კარგი; თუ დაგვხოცეს,<br/>დავიხოცოთ.


text:
ადგნენ ბინდბუნდში, რომ არამელთა ბანაკში წასულიყვნენ.<br/>მიადგნენ არამელთა ბანაკს და, აჰა, კაციშვილი არ იყო იქ.


text:
უფალს ჩაუსმენია არამელთა ბანაკისთვის ეტლებისა და<br/>ცხენების ხმაური და დიდძალი ჯარის ყიჟინა. უთქვამთ ერთმანეთისთვის: ჩვენს<br/>წინააღმდეგ დაიქირავა ალბათ ისრაელის მეფემ ხეთელთა და ეგვიპტელთა მეფეები<br/>და დაგვესხნენ თავს.


text:
ამდგარან და გაქცეულან დილის ბინდბუნდში, მიუგოვებიათ<br/>კარვები, ცხენები და სახედრები, მთელი ბანაკი ხელუხლებლად, და გაქცეულან<br/>თავის გადასარჩენად.


text:
მიადგნენ ეს კეთროვანები ბანაკის კიდეს და შევიდნენ ერთ<br/>კარავში. ჭამეს, სვეს, აიღეს იქიდან ოქრო-ვერცხლი და ტანისამოსი, წამოიღეს<br/>და დამალეს. მობრუნდნენ, სხვა კარავში შევიდნენ, იქიდანაც წამოიღეს და<br/>დამალეს.


text:
უთხრეს ერთმანეთს: ასე არ უნდა ვიქცეოდეთ. ეს დღე ხარების დღეა. თუ გავჩუმდით და დილამდე ვიცადეთ, ბრალს დაგვდებენ. წამო, წავიდეთ და მეფის სახლს შევატყობინოთ.


text:
მივიდნენ, გამოიძახეს კარიბჭის მცველი და უამბეს: არამელთა ბანაკში მივედით, კაციშვილი არ იყო იქ, ადამიანის ხმა არ ისმოდა, მხოლოდ ცხენები და სახედრები დაგვხვდა დაბმული და კარვები ხელუხლებლად.


text:
ადგა ღამით მეფე და უთხრა თავის მორჩილთ: გეტყვით, რას გვიპირებენ არამელები. იციან, რომ ვშიმშილობთ. ბანაკიდან გავიდნენ, რომ ველზე ჩაგვისაფრდნენ; ფიქრობენ, ქალაქიდან გავალთ თუ არა, ცოცხლად შეგვიპყრან და ქალაქში შემოიჭრან.


text:
მიუგო ერთმა მორჩილთაგანმა და თქვა: გამოიყვანონ ხუთი<br/>ცხენი ქალაქში დარჩენილთაგან (აჰა, ისინი იქნებიან მთელი ისრაელის<br/>სიმრავლესავით, ქალაქში რომ დარჩა; აჰა, იქნებიან მთელი ისრაელის<br/>სიმრავლესავით, რომელიც დაილია), გავგზავნით და ვნახოთ.


text:
იორდანემდე მიჰყვნენ მათ და, რას ხედავენ, მთელი გზა<br/>მოფენილია სამოსელითა და იარაღით, არამელებს რომ დაეყარათ ფაციფუცში.<br/>გამობრუნდნენ მოციქულები და მოახსენეს მეფეს.


text:
გამოეფინა ხალხი და გაძარცვეს არამელთა ბანაკი. ერთი სეა განმტკიცული ფქვილი ერთი შეკელი გახდა, ორი სეა ქერიც - ერთი შეკელი, უფლის სიტყვისამებრ.


text:
კარიბჭესთან დააყენა მეფემ კარისკაცი, რომლის მკლავსაც<br/>ეყრდნობოდა. გათელა იგი ბრბომ კარიბჭეში და მოკვდა, როგორც ნათქვამი ჰქონდა<br/>ღვთისკაცს, როცა მასთან მივიდა მეფე.


text:
ასე უთხრა მაშინ ღვთისკაცმა მეფეს: ერთი სეა გამტკიცული<br/>ფქვილი ერთი შეკელი ეღირება, ორი სეა ქერიც - ერთი შეკელი, ხვალ ამ დროს<br/>სამარიის კარიბჭესთან.


text:
მაშინ მიუგო კარისკაცმა ღვთისკაცს და უთხრა: აჰა,<br/>სარკმლებიც რომ გააკეთოს უფალმა ცაზე, განა მოხდება ასეთი ამბავი?<br/>ღვთისკაცმა თქვა: შენი თვალით იხილავ, ჭამით კი ვერ შეჭამ.


text:
ასე უთხრა ელისემ ქალს, შვილი რომ გაუცოცხლა: ადექი და წადი შენი სახლითურთ და დადექი სადმე მდგმურად, სადაც შეგეძლება, რადგან მოუხმო უფალმა შიმშილობას და მოვიდა კიდეც ქვეყანაზე შვიდი წლით.<br/>


text:
ადგა ის ქალი და ღვთისკაცის სიტყვისამებრ მოიქცა: წავიდა თავისი სახლითურთ და შვიდ წელიწადს მდგმურობდა ფილისტიმელთა ქვეყანაში.


text:
შვიდი წლის თავზე დაბრუნდა ეს ქალი ფილისტიმელთა<br/>ქვეყნიდან, და მივიდა მეფესთან თავისი სახლკარისა და ყანის გამოსათხოვად.


text:
ამ დროს გეხაზის, ღვთისკაცის მსახურს ელაპარაკებოდა მეფე<br/>და ეუბნებოდა, მომიყევი ყველა დიდი საქმე, რაც ელისეს გაუკეთებია.


text:
ისიც უყვებოდა მეფეს, როგორ გააცოცხლა ელისემ მკვდარი და<br/>სწორედ მაშინ მივიდა მეფესთან ქალი, რომელსაც შვილი გაუცოცხლა, თავისი<br/>სახლ-კარისა და ყანის სათხოვნელად. თქვა გეხაზიმ: მეფევ-ბატონო! ის ქალია!<br/>ამის შვილია, ელისემ რომ გააცოცხლა!


text:
გამოჰკითხა მეფემ ქალს და მანაც უამბო. მიუჩინა მას მეფემ<br/>ერთი კარისკაცი და უთხრა: დაუბრუნეთ მისი საბადებელი და მთელი მოსავალი იმ<br/>დღიდან, რაც ქვეყანა მიატოვა, დღემდე.


text:
მივიდა ელისე დამასკოში, როცა ავად იყო ბენ-ჰადადი,<br/>არამის მეფე. მოახსენეს და უთხრეს, ღვთისკაციაო მოსული.


text:
უთხრა მეფემ ხაზაელს: აიღე ხელში ძღვენი და შეეგებე<br/>ღვთისკაცს; უფალთან აკითხინე, განვიკურნები თუ არა ამ სენისგან?


text:
წავიდა ხაზაელი მისაგებებლად; ხელში აიღო ძღვენი და ყველაფერი, რაც საუკეთესო იყო დამასკოში, ორმოცი აქლემის ტვირთი; მივიდა, წარუდგა მას და თქვა: შენმა შვილმა ბენ-ჰადადმა, არამის მეფემ, გამომგზავნა შენთან საკითხავად, განვიკურნები თუ არა ამ სენისგანო?


text:
თქვა ხაზაელმა: რატომ სტირი, ბატონო? მიუგო: იმიტომ, რომ ვიცი, თუ რა ბოროტებას უზამ ისრაელიანებს: ცეცხლს მისცემ მათ ციხე-სიმაგრეებს, მახვილით ამოხოცავ მათ ჭაბუკებს, გასრეს მათ თოთო ბავშვებს და შუაზე გაკვეთ მათ ორსულ ქალებს.


text:
თქვა ხაზაელმა: ვინ ძაღლი გდია შენი მორჩილი, რომ ასეთი<br/>დიდი საქმე გააკეთოს? მიუგო ელისემ: შენი თავი მახილვინა უფალმა არამის<br/>მეფედ.


text:
წავიდა ელისესგან და მივიდა თავის ბატონთან. ჰკითხა: რა<br/>გითხრა ელისემ? თქვა: მითხრა, რომ გამოჯანმრთელდები.


text:
აიღო მეორე დღეს საბანი ხაზაელმა, წყალში დაასველა და<br/>სახეზე დაადო მას. მოკვდა ბენ-ჰადადი და გამეფდა მის ნაცვლად ხაზაელი.


text:
ისრაელის მეფის იორამ აქაბის ძის მეხუთე წელს, იუდას შვილის იოშაფატის შემდეგ გამეფდა იორამ იოშაფატის ძე, იუდას მეფე.


text:
ისრაელის მეფეთა გზით დადიოდა იგი, როგორც იქცეოდა აქაბის<br/>სახლი, რადგან აქაბის ასული ჰყავდა ცოლად და უკუღმართად იქცეოდა უფლის<br/>თვალში.


text:
მაგრამ არ უნდოდა უფალს იუდას დაღუპვა დავითის, თავისი<br/>მორჩილის გამო, როგორც შეპირებული იყო, რომ მისცემდა ლამპარს მას და მის<br/>შთამომავალთ სამარადისოდ.


text:
გაემართა იორამი ცაყირისკენ მთელი თავისი ეტლებითურთ, ადგა ღამით და სძლია ედომელებს, გარს რომ ეხვივნენ, და ეტლის მეთაურებს, მაგრამ გაიქცა ხალხი თავ-თავის კარვებში.<br/>


text:
განისვენა იორამმა თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა თავის<br/>მამა-პაპის გვერდით დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად მისი ძე ახაზია გამეფდა.


text:
ოცდაორი წლისა იყო ახაზია, რომ გამეფდა, და ერთი წელი<br/>იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ღოთოლია, ისრაელის მეფის, ყომრის ასული.


text:
აქაბის სახლის გზით დადიოდა იგი და უკუღმართად იქცეოდა<br/>უფლის თვალში, როგორც აქაბის სახლი, რადგან აქაბის სახლის სიძე იყო.


text:
წავიდა იორამ აქაბის ძე ხაზაელთან, არამის მეფესთან<br/>საომრად გალაადის რამოთში და დაჭრეს არამელებმა იორამი.


text:
მობრუნდა იორამ მეფე, რომ იზრეყელში ემკურნალა<br/>ჭრილობისთვის, არამელებმა რომ მიაყენეს რამოთში, როცა ხაზაელს, არამის<br/>მეფეს, ეომებოდა. ჩამოვიდა ახაზია იორამის ძე, იუდას მეფე, იზრეყელში იორამ<br/>აქაბის ძის სანახავად, რადგან ავად იყო იგი.


text:
მოუხმო ელისე წინასწარმეტყველმა ერთ-ერთ წანასწარმეტყველს და უთხრა: შეიბი სარტყელი წელზე, აიღე ეს ზეთის ჭურჭელი და წადი გალაადის რამოთს.<br/>


text:
მიხვალ და მოძებნი იქ იეჰუს, იოშაფატ ნიმშის ძის ძეს; მიხვალ და წამოაყენებ მისი ძმებისგან და უკანა ოთახში შეიყვან.


text:
აიღებ ზეთის ჭურჭელს და ზეთს დაასხამ თავზე. ეტყვი: ასე<br/>ამბობს უფალი: მე გცხებ ისრაელის მეფედ. მერე კარს გააღებ, და დაუყოვნებლივ<br/>გაიქცევი.


text:
მივიდა და, აჰა, სხედან ჯარის სარდლები. უთხრა: სიტყვა<br/>მაქვს შენთან, სარდალო. თქვა იეჰუმ: რომელთან ჩვენ შორის? მიუგო: შენთან,<br/>სარდალო.


text:
ადგა და შევიდა სახლში. გადაასხა ზეთი თავზე და ეთხრა:<br/>ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: მე გცხებ უფლის ერის, ისრაელის მეფედ.


text:
შენ მოსპობ შენი ბატონის, აქაბის სახლს, რომ ავიღო ჩემს<br/>მორჩილთა, წინასწარმეტყველთა, სისხლი და უფლის ყველა მორჩილის სისხლი<br/>იზებელისგან.


text:
განადგურდება აქაბის მთელი სახლი, ამოვძირკვავ ვინც კი<br/>ჰყავს აქაბს კედელთან მშარდავი - ყმა და აზატი ისრაელში.


text:
გავიდა იეჰუ თავისი ბატონის მორჩილებთან და უთხრეს: ხომ მშვიდობაა? რისთვის მოვიდა შენთან ეგ შეშლილი? მიუგო: თქვენ იცით მაგ კაციც და მისი ნალაპარაკევიც.<br/>


text:
მყისვე დასტაცეს ხელი თავ-თავის მოსასხამებს და ხედ<br/>საფეხურებზე დაუფინეს; ბუკსა ჰკრეს და გამოაცხადეს: გამეფდა იეჰუ.


text:
შეთქმულება მოაწყო იეჰუმ, იოშაფატ ნიმშის ძის ძემ,<br/>იორამის წინააღმდეგ. ხოლო იორამი მთელ ისრაელთან ერთად არამის მეფეს,<br/>ხაზაელს, უდარაჯებდა გალაადის რამოთში.


text:
თავად იორამ მეფე უკან დაბრუნდა, რათა იზრეყელში<br/>განეკურნა ჭრილობები, არამელებმა რომ მიაყენეს ხაზაელ არამის მეფესთან<br/>ბრძოლის დროს. თქვა იეჰუმ: თუ თანახმა ხართ, ნურავის გავუშვებთ ქალაქიდან<br/>იზრეყელში შესატყობინებლად.


text:
ამხედრდა იეჰუ და გასწია იზრეყელისკენ, რადგან იქ იწვა იორამი და იუდას მეფეც იქ იყო მისული იორმის სანახავად.


text:
ებგური იდგა კოშკზე იზრეყელში, დაინახა, იეჰუს ჯარი რომ<br/>მოდიოდა, და თქვა: ჯარს ვხედავ. თქვა იორამმა: აიღე და გააგზავნე მხედარი<br/>მისაგებებლად, ჰკითხონ: ხომ მშვიდობაა-თქო.


text:
წავიდა მხედარი მისაგებებლად და უთხრა: ასე ამბობს მეფე:<br/>ხომ მშვიდობა არისო? მიუგო იეჰუმ: შენ ვინ გეკითხება მშვიდობას? უკან<br/>წამომყევი. შეატყობინა ებგურმა: მივიდა მათთან მოციქული და აღარ ბრუნდებაო.


text:
გაგზავნა მეორე მხედარი. ისიც მივიდა მათთან და თქვა: ასე<br/>ამბობს მეფე: მშვიდობა არისო? თქვა იეჰუმ: შენ ვინ გეკითხება მშვიდობას?<br/>უკან წამომყევი.


text:
შეატყობინა ებგურმა: მივიდა მათთან და აღარ ბრუნდება.<br/>ქცევით იეჰუ ნიმშის ძესა ჰგავს, რადგან გადარეულივით იქცევა.


text:
თქვა იორამმა: შემიკაზმეთ. შეუკაზმეს ეტლი და გავიდნენ იორამ ისრაელის მეფე და ახაზია იუდას მეფე თავ-თავისი ეტლებით. გავიდნენ იეჰუს შესახვედრად და შეეყარნენ მას ნაბოთ იზრეყელელის ნაკვეთზე.<br/>


text:
როცა დაინახა იორამმა იეჰუ, უთხრა: ხომ მშვიდობაა, იეჰუ?<br/>მიუგო: რა მშვიდობა უნდა იყოს დედაშენის, იზებელის გარყვნილებისა და მისი<br/>ამდენი ჯადოქრობის მერე?


text:
უთხრა იეჰუმ ბიდეკარს, თავის მხლებელს: აიღე და გადააგდე<br/>იგი ნაბოთ იზრეყელელის ყანაში; გაიხსენე, წყვილად რომ მივყვებოდით უკან<br/>ცხენდაცხენ მე და შენ მამამისს, აქაბს, და ეს განაჩენი რომ გამოუტანა<br/>უფალმა.


text:
განა ნაბოთის და მისი შვილების სისხლი არ ვიხილე გუშინ?<br/>ამბობს უფალი. ამავე ყანაში მოგკითხავ სამაგიეროს, ამბობს უფალი. აიღე და<br/>გადააგდე ყანაში უფლის სიტყვისამებრ.


text:
ეს რომ დაინახა ახაზიამ, იუდას მეფემ, ბაალის სახლისკენ<br/>გაიქცა. გაეკიდა იეჰუ და დაიძახა: მაგასაც დაჰკარით მისსავე ეტლზე. დაჰკრეს<br/>მას გურის მაღლობზე, იბლეყამთან; მეგიდოში გაიქცა და იქ მოკვდა.


text:
წაასვენეს მისმა მორჩილებმა იერუსალიმს და დამარხეს იგი<br/>თავის სამარხში მამა-პაპის გვერდით, დავითის ქალაქში.


text:
მივიდა იეჰუ იზრეყელში და როცა მოესმა ამბავი იზებელს,<br/>საოლავი წაისვა თვალებზე, თავი გაილამაზა და გაიხედა სარკმელში.


text:
აჰხედა იეჰუმ სარკმელს და დაიძახა: ვინ არის ჩემს<br/>მხარეზე, ვინ? და გადმოხედა მას ორმა-სამმა კარისკაცმა.


text:
დაბრუნდნენ და მოახსენეს. თქვა იეჰუმ: ასეთი იყო უფლის<br/>სიტყვა, რომელიც გამოაცხადა მან თავისი მორჩილის, ელია თიშბელის პირით:<br/>იზრეყელის ველზე შეჭამენო ძაღლები იზებელს.


text:
იქნება იზებელის გვამი, როგორც ნეხვი ყანაში, იზრეყელის<br/>ველზე, რომ ვერავინ თქვასო: აი, ეს არის იზებელი.


text:
სამოცდაათი შვილი ჰყავდა აქაბს სამარიაში. დაწერა იეჰუმ წერილები და დაუგზავნა სამარიაში იზრეყელის მთავრებს, უხუცესებს და აქაბის გამზრდელებს; წერდა:<br/>


text:
როცა მოგივათ ეს წერილი, ხომ თქვენთან იქნებიან თქვენი ბატონიშვილები, თქვენს ხელთ იქნება ეტლები და ცხენები, ციხე-ქალაქი და საჭურველი.


text:
ჰოდა, ამოარჩიეთ ბატონიშვილებიდან უკეთესი, ვინც თქვენ<br/>მოგწონთ, დასვით მამამისის ტახტზე და იბრძოლეთ თქვენი ბატონის სახლისთვის.


text:
შეუთვალეს იეჰუს სასახლის მოურავმა, ქალაქის განმგებელმა,<br/>უხუცესობამ და გამზრდელებმა: შენი მორჩილნი ვართ, როგორც გვიბრძანებ, ისე<br/>მოვიქცევით; არავის გავამეფებთ. როგორც გერჩიოს, ისე მოიქეცი.


text:
მისწერა მათ მეორე წერილი: თუ ჩემიანები ხართ და ჩემს<br/>სიტყვას ემორჩილებით, წამოიღეთ თქვენი ბატონიშვილების თავები და ხვალ ამ<br/>დროს იზრეყელში გამოცხადდით ჩემთან. უფლისწულები - სამოცდაათი კაცი ქალაქის<br/>დიდებულებთან იყვნენ, რომელნიც ზრდიდნენ მათ.


text:
როცა წერილი მოუვიდათ, გამოიყვანეს უფლისწულები და<br/>დახოცეს - სამოცდაათი კაცი; კალათებში ჩააწყვეს მათი თავები და იზრეყელში<br/>გაუგზავნეს.


text:
მივიდა მოციქული და მოახსენა: მოიტანეს უფლისწულთა<br/>თავები. თქვა: ორ გროვად დაჰყარეთ კარიბჭის შესასვლელთან.


text:
დილით გამოვიდა, დადგა და მიმართა მთელს ხალხს: თქვენ უბრალონი ხართ. აჰა, მე ავუჯანყდი ჩემს ბატონს, მე მოვკალი, მაგრამ ესენი ვინ დახოცა?


text:
ამიერიდან იცოდეთ, რომ უფლის არცერთი სიტყვა, რაც უბრძანებია უფალს, აქაბის სახლზე, ფუჭად არ ჩაივლის. აღასრულა უფალმა, რაც ბრძანა თავისი მსახურის, ელიას პირით.


text:
ამოხოცა იეჰუმ ვინც კი იყო დარჩენილი აქაბის სახლიდან იზრეყელში, ყველა მისი დიდებული, მისი მახლობლები, მისი მღვდლები; არავინ დარჩენილა მისიანი ცოცხალი.<br/>


text:
შეხვდა იეჰუს იუდას მეფის, ახაზიას ძმები და ჰკითხა: ვინა<br/>ხართ? მიუგეს: ახაზიას ძმები ვართ. მეფისა და დედოფლის შვილების ამბის<br/>გასაგებად მივდივართ.


text:
თქვა: ცოცხლად შეიპყარით. შეიპყრეს ცოცხლად და ჭასთან<br/>დახოცეს, მწყემსთა ბინაში - ორმოცდაორი კაცი. ერთიც არ გადარჩენილა მათგან<br/>ცოცხალი.


text:
წავიდა იქიდან და შეეყარა იონადაბ რექაბის ძეს, რომელიც<br/>მის შესახვედრად მოდიოდა, მიესალმა და უთხრა: ისევე წრფელია შენი გული,<br/>როგორც ჩემი გული შენდამი? მიუგო იონადაბმა: წრფელია. წრფელია და მომეცი<br/>ხელი. მისცა ხელი და მანაც აიყვანა თავის ეტლზე.


text:
მივიდა სამარიას და ამოხოცა ყველა, ვინც კი დარჩენოდა<br/>აქაბს სამარიაში; ისე რომ გაანადგურა ყველანი, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც<br/>ნაბრძანები ჰქონდა უფალს ელიასთვის.


text:
შეკრიბა იეჰუმ მთელი ერი და გამოუცხადა: ცუდად<br/>ემსახურებოდა აქაბი ბაალს. ახლა იეჰუ მოუმატებს სამსახურს.


text:
ახლა შემიყარეთ ბაალის ყველა ქადაგი, ყველა მისი მსახური<br/>და ყველა მისი ქურუმი, კაციშვილი არ აკლდეს, რადგან დიდი მსხვერპლშეწირვა<br/>მექნება ბაალისთვის. ვინც დააკლდება, ვერ გადარჩება ცოცხალი. ასეთი ხრიკი<br/>მოიგონა იეჰუმ, რომ ამოეწყვიტა ბაალის თაყვანისმცემლები.


text:
დაგზავნა იეჰუმ მოციქულები მთელს ისრაელში. და მოვიდა ბაალის ყველა მსახური, კაციშვილი არ დარჩენილა მოუსვლელი. შევიდნენ ბაალის სახლში და პირთამდე გაივსო ბაალის სახლი.<br/>


text:
შევიდა იეჰუ იონადაბ რექაბის ძესთან ერთად ბაალის სახლში<br/>და უთხრა ბაალის მსახურებს: მიათვალ-მოათვალიერეთ, არ იყოს თქვენს შორის<br/>უფლის მსახურთაგანი ვინმე, რადგან მხოლოდ ბაალის მსახურები უნდა იყოთ აქ.


text:
შეუდგნენ მსხვერპლშეწირვას და აღსავლენს. გარეთ დააყენა<br/>იეჰუმ ოთხმოცი კაცი და უბრძანა: იცოდეთ, თუ ვინმე გადარჩა იმათგან, ვისაც<br/>გაბარებთ, მის სულს თქვენ მოგკითხავთ.


text:
როცა დასრულდა აღსავლენი, უბრძანა იეჰუმ მალემსრბოლებსა<br/>და მეთაურებს: წადით და დახოცეთ, არავინ გაგექცეთ. მახვილით დახოცეს და<br/>იქვე დაყარეს მალემსრბოლებმა და მეთაურებმა, თავად კი ბაალის სახლის<br/>ქალაქისკენ წავიდნენ.


text:
ოღონდ იერობოამ ნაბატის ძის ცოდვებისთვის, რითაც მან<br/>აცთუნა ისრაელი, არ დაუნებებია იეჰუს თავი, და არც ოქროს ხბოებისთვის,<br/>ბეთელსა და დანში რომ იყო.


text:
უთხრა უფალმა იეჰუს: იმის გამო, რომ სწორად მოიქეცი ჩემს<br/>თვალში და ყველაფერი აღასრულე აქაბის სახლზე, რაც გულში მქონდა, მეოთხე<br/>თაობამდე ისხდებიან შენი შთამომავლები ისრაელის ტახტზე.


text:
მაგრამ მთელი გულით არ იცავდა იეჰუ უფლის, ისრაელის ღმერთის რჯულს; არ დაუნებებია თავი იერობოამის ცოდვებისთვის, რითაც აცთუნა მან ისრაელი.<br/>


text:
იმ ხანებში დაიწყო უფალმა მიწების ჩამოჭრა ისრაელისთვის;<br/>სძლია ისრაელს ხაზაელმა მთელს მის საზღვარზე და წაართვა


text:
იორდანედან მზის აღმოსავლეთით გალაადის მთელი მხარე,<br/>გადის, რეუბენის, მენაშეს მიწები ყარომერიდან დაწყებული, არნონის ხეობაში<br/>რომ არის, გალაადი და ბაშანი.


text:
იეჰუს დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, ყველა<br/>მისი გმირობა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
როცა დაინახა ღოთოლიამ, ახაზიას დედამ, რომ მოკვდა მისი შვილი, ადგა და ამოწყვიტა მთელი სამეფო მოდგმა.<br/>


text:
მაგრამ იეჰოშებაყმა, მეფე იორამის ასულმა, ახაზიას დამ, მოარიდა იოაში, ახაზიას ძე, დასახოცად განწირულ უფლისწულებს და მის ძიძასთან ერთად საწოლ ოთახში დამალა ღოთოლიასგან და ვერ მოკლეს.


text:
მეშვიდე წელს დაიბარა იეჰოიადაყმა მცველთა და<br/>მალემსრბოლთა ასისთავები და შეიყვანა ისინი უფლის სახლში. აღთქმა მოსთხოვა<br/>მათ, დააფიცა უფლის სახლში და აჩვენა მეფისწული.


text:
უბრძანა: აი, როგორ უნდა მოიქცეთ: თქვენგან მესამედმა,<br/>შაბათს მომსვლელთაგან მეფის სასახლეში უნდა იყარაულოს;


text:
მესამედმა - სურის კარიბჭესთან, მესამედმა - კარიბჭესთან,<br/>მალემსრბოლთა უკან. მორიგეობით იყარაულეთ სასახლეში.


text:
გარს შემოერტყით მეფეს იარაღით ხელში; ვინც რიგებში<br/>შემოვა, მოკვდეს. ედექით მეფეს მისი გამოსვლისას და შესვლისას.


text:
ყველაფერი ისე გააკეთეს ასისთავებმა, როგორც დაარიგა მათ იეჰოიადაყ მღვდელმა: წაიყვანეს თავ-თავისი ხალხი - შაბათს მომსვლელნი შაბათს გამსვლელებთან ერთად და იეჰოიადაყ მღვდელთან მივიდნენ.


text:
დადგნენ მალემსრბოლები იარაღით ხელში სახლის მარჯვენა ფრთიდან სახლის მარცხენა ფრთამდე, სამსხვერპლოსთან და სახლთან, მეფის ირგვლივ.<br/>


text:
გამოიყვანა მეფისწული, დაადგა შარავანდი და მისცა მოწმობა; გაამეფეს და სცხეს მირონი. ტაშს უკრავდნენ და იძახდნენ: იცოცხლოს მეფემ!


text:
დაინახა, დგას მეფე წესისამებრ და სარდლები და საყვირები<br/>მეფის გვერდით, მხიარულობს ქვეყნის ერი და საყვირებს ახმიანებენ.<br/>შემოიგლიჯა სამოსელი ღოთოლიამ და იყვირა: ღალატია! ღალატი!


text:
უბრძანა იეჰოიადაყ მღვდელმა. ასისთავებს, ჯარის მეთაურებს<br/>და უთხრა: გარეთ გაიყვანეთ. ვინც უკან გაჰყვება, მახვილით მოკალით. რადგან<br/>იფიქრა მღვდელმა, უფლის სახლში არ მოკლანო.


text:
დადო იეჰოიადაყმა აღთქმა უფალსა და მეფეს შორის, და ერს<br/>შორის, რათა ერი საუფლო ყოფილიყო, და მეფესა და ერს შორის.


text:
შევიდა მთელი ქვეყნის ხალხი ბაალის სახლში და დაანგრიეს<br/>იგი სამსხვერპლოიანად, დალეწეს მისი გამოსახულებანი და მოკლეს მათანი,<br/>ბაალის ქურუმი, სამსხვერპლოების წინ. დააწესა მღვდელმა ზედამხედველობა<br/>უფლის სახლზე.


text:
წამოიყვანა ასისთავები, სასახლის მცველები, მალემსრბოლები<br/>და ქვეყნის ერი და მათაც გამოიყვანეს მეფე უფლის სახლიდან. მალემსრბოლთა<br/>შესასვლელით სამეფო სახლში მივიდნენ და მეფეთა ტახტზე დაჯდა მეფე.


text:
სწორად იქცეოდა უფლის თვალში იოაში მთელი თავისი<br/>სიცოცხლე, სანამ იეჰოიადაყ მღვდელი მოძღვრავდა მას.


text:
უთხრა იოაშმა მღვდლებს: მთელი შემოწირული ვერცხლი,<br/>რომელიც უფლის სახლში შემოდის, ტრიალში მყოფი ვერცხლი, ვისაც რამდენი<br/>შემოაქვს, მთელი ვერცხლი, რომელიც სურვილთსამებრ შემოაქვთ უფლის სახლში,


text:
აიღონ მღვდლებმა თავ-თავისი ნაცნობებისგან და შეაკეთონ<br/>სახლში ყველაფერი, რასაც შესაკეთებელს აღმოაჩენენ.


text:
როცა, მეფე იოაშის ოცდამესამე წელს, მაინც არ ჰქონდათ<br/>შეკეთებული მღვდლებს, რაც შესაკეთებელი იყო სახლში,


text:
დაუძახა მეფე იოაშმა იეჰოიადაყ მღვდელს და სხვა მღვდლებს<br/>და უთხრა: რატომ არ შეგიკეთებიათ სახლი, მეტად ნუღარ აიღებთ თქვენ-თქვენი<br/>ნაცნობებისგან ვერცხლს სახლის შესაკეთებლად.


text:
აიღო იეჰოიადაყ მღვდელმა ერთი კიდობანი, ზემოდან ნახვრეტი გაუკეთა და სამსხვერპლოს გვერდით დადგა, უფლის სახლში შემომსვლელთა მხარმარჯვნივ. იქ ყრიდნენ ზღურბლის მცველი მღვდლები უფლის სახლში შემოტანილ მთელს ვერცხლს.


text:
როცა ნახავდნენ, რომ ბევრი ვერცხლი დაგროვდა კიდობანში, ამოვიდოდნენ მეფის მწერალი და მღვდელმთავარი, გადმოყრიდნენ და დაითვლიდნენ უფლის სახლში შეგროვებულ ვერცხლს.


text:
ხელში აბარებდნენ დათვლილ ვერცხლს სამუშაოთა შემსრულებლებს, რომელნიც უფლის სახლში იყვნენ განწესებულნი. ესენი ურიგებდნენ დურგლებს და მშენებლებს, უფლის სახლში მომუშავეთ,<br/>


text:
ქვისმთლელებს და ქვითხუროებს, ყიდულობდნენ ხეს და თლილ<br/>ქვას უფლის სახლის შესაკეთებლად და ყველაფერს, რაც სახლის გასამაგრებლად<br/>იყო საჭირო.


text:
ოღონდ უფლის სახლისთვის საჭირო ვერცხლის თასები, მაშები,<br/>სასხურებლები, საყვირები, ოქროს და ვერცხლის ყოველგვარი ჭურჭელი არ<br/>მზადდებოდა უფლის სახლში შემოსული ვერცხლით,


text:
ანგარიშს არ სთხოვდნენ იმ პირებს, რომელნიც სამუშაოთა შემსრულებლებს აბარებდნენ ხელში ვერცხლს, რადგან პატიოსნად იქცეოდნენ.


text:
დანაშაულის გამოსასყიდი ვერცხლი და ცოდვის გამოსასყიდი<br/>ვერცხლი არ შემოდიოდა უფლის სახლში; მღვდლებს ეკუთვნოდათ იგი.


text:
მაშინ გაემართა ხაზაელი, არამის მეფე, და გაილაშქრა გათის<br/>წინააღმდეგ და აიღო იგი. მერე იერუსალიმზე გალაშქრება განიზრახა.


text:
მაშინ აიღო იოაშ იუდას მეფემ მთელი შემოწირულობა, რაც<br/>შემოწირული ჰქონდათ იოშაფატს, იორამს და ახაზიას - მის მამა-პაპას, იუდას<br/>მეფეებს, თავისი შემოწირულობაც და მთელი ოქროულობა, რაც კი იპოვებოდა უფლის<br/>სახლსა და მეფის სახლის საგანძურებში, და გაუგზავნა ხაზაელს, არამის მეფეს;<br/>და ისიც გაეცალა იერუსალიმს.


text:
აღდგნენ მისი მორჩილნი და შეითქვნენ მის წინააღმდეგ, და<br/>მოკლეს იოაში მილოს სახლში, სილას ჩასავალთან.


text:
მისმა მორჩილებმა - იოზაქარ შიმყათის ძემ და იეჰოზაბად<br/>შომერის ძემ, მოკლეს იგი; მოკვდა და დამარხეს თავის მამა-პაპის გვერდით,<br/>დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად მისი ძე ამაცია გამეფდა.


text:
იუდას მეფის, იოაშ ახაზიას ძის, ოცდამესამე წელს გამეფდა იეჰოახაზ იეჰუს ძე ისრაელზე სამარიაში და იმეფა ჩვიდმეტი წელი.<br/>


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში და მიჰყვებოდა იერობოამ ნაბატის ძის ცოდვის კვალს, რომელმაც შეაცდინა ისრაელი; არ განრიდებია მას.


text:
აღიგზნო უფლის რისხვა ისრაელიანთა მიმართ და ჩაუგდო ისინი<br/>ხელში ხაზაელს, არამის მეფეს, და ბენჰადადს, ხაზაელის ძეს, დიდი ხნით.


text:
შეევედრა იეჰოახაზი უფალს და უსმინა მას უფალმა, რადგან<br/>დაინახა ისრაელიანთა შეჭირვება, როგორ აჭირვებდა მათ არამის მეფე.


text:
მისცა უფალმა ისრაელს მხსნელი და დააღწიეს თავი არამის<br/>ბატონობას; და იწყეს ცხოვრება ისრაელიანებმა თავ-თავის კარვებში, როგორც<br/>გუშინ და გუშინწინ ცხოვრობდნენ.


text:
ოღონდ არ განრიდებიან იერობოამის სახლის ცოდვებს,<br/>რომელმაც შეაცდინა ისრაელი; მისდევდნენ მათ და ხემხვივანებიც<br/>კვლავინდებურად იდგა სამარიაში.


text:
ორმოცდაათი ცხენოსანი, ათი საომარი ეტლი და ათი ათასი<br/>ქვეითიღა შერჩა იეჰოხოაზს, რადგან გაანადგურა ისინი არამის მეფემ და მიწის<br/>მტვერივით გასათელი გახადა.


text:
იეჰოხოაზის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა და<br/>მისი გმირობანი, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა იეჰოხოაზმა თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს იგი სამარიაში. მის ნაცვლად მისი ძე იოაში გამეფდა.


text:
იუდას მეფის, იოაშის, ოცდამეჩვიდმეტე წელს გამეფდა იეჰოაშ იეჰოხოაზის ძე ისრაელზე სამარიაში და თექვსმეტი წელი იმეფა.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, არ მიუტოვებია ცოდვები იერობოამ ნაბატის ძისა, რომელმაც შეაცდინა ისრაელი, არამედ მისდევდა მათ.


text:
იოაშის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, მისი გმირობანი, იუდას მეფეს, ამაციას, რომ ეომებოდა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა იოაშმა თავის მამა-პაპასთან და დაჯდა მის ტახტზე იერობოამი. ხოლო იოაში სამარიაში დაიმარხა ისრაელის მეფეთა გვერდით.<br/>


text:
დასნეულდა ელისე და მოკვდა კიდეც ამ სენისაგან. ჩავიდა<br/>მასთან იოაშ ისრაელის მეფე. თავზე დასტიროდა და ეუბნებოდა: მამავ, მამავ,<br/>ისრაელის ეტლო და მხედრობავ!


text:
უთხრა ისრაელის მეფეს: დაადე ხელი მშვილდს. მანაც დაადო ხელი, ხოლო ელისემ მეფის ხელზე დააწყო თავისი ხელები.


text:
თქვა: გააღე აღმოსავლეთის სარკმელი. გააღო. თქვა ელისემ:<br/>სტყორცნე. სტყორცნა. თქვა: ძლევის ისარი უფლისაგან და ძლევის ისარი<br/>არამისკენ. სძლევ არამს აფეკში საბოლოოდ.


text:
გაუბრაზდა ღვთისკაცი და უთხრა: ხუთგზის ან ექვსგზის რომ<br/>დაგეკრა, საბოლოოდ სძლევდი არამს, ახლა კი მხოლოდ სამგზის სძლევ არამს.


text:
ერთხელ ვიღაც კაცს მარხავდნენ და, აჰა, როცა დაინახეს<br/>მოთარეშენი, ჩააგდეს ეს კაცი ელისეს სამარხში. როგორც კი შეეხო კაცი ელისეს<br/>ძვლებს, მყისვე გაცოცხლდა და ფეხზე წამოდგა.


text:
მაგრამ შეიბრალა ისინი უფალმა და შეიწყალა აბრაამთან,<br/>ისაკთან და იაკობთან დადებული აღთქმის გამო და არ ინება მათი მოსპობა.<br/>თავიდან არ მოუშორებია ისინი დღესამომდე.


text:
უკანვე დაიბრუნა იოაშ აეჰოახაზის ძემ ბენ-ჰადად ხაზაელის<br/>ძისგან ქალაქები, რომლებიც ბრძოლით ჰქონდა წართმეული მისი მამისთვის,<br/>იეჰოხოაზისთვის. სამგზის სძლია მას იოაშმა და დაიბრუნა ისრაელის ქალაქები.


text:
ოცდახუთი წლისა იყო, რომ გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იეჰოყადანი, იერუსალიმიდან.


text:
სწორედ იქცეოდა უფლის თვალში, ოღონდ არა ისე, როგორც მისი<br/>მამა დავითი. ყველაფერს ისე აკეთებდა, როგორც იოაში, მამამისი.


text:
ოღონდ გორაკები არ იყო ჯერ კიდევ გაუქმებული. გორაკებზე<br/>სწირავდა ხალხი მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს.


text:
მკვლელების შვილები კი არ დაუხოცავს, როგორც სწერია მოსეს<br/>რჯულის წიგნში, უფლის ბრძანებისამებრ: არ უნდა დაისაჯონ სიკვდილით მამები<br/>შვილთა გამო და შვილები მამათა გამო. არ უნდა დაისაჯონ სიკვდილით, არამედ<br/>თითოეული თავისი დანაშაულისთვის უნდა მოკვდეს.


text:
მან სძლია ედომელებს მარილოვან ველზე - ათი ათას კაცს, და<br/>ბრძოლით აიღო სელაყი და უწოდა სახელად იოკთიელი, როგორც დღემდე ეწოდება.


text:
მაშინ გაუგზავნა ამაციამ მოციქულები იოაშს, იოახაზს იეჰუს<br/>ძის ძეს, ისრაელის მეფეს და შეუთვალა: მოდი, მოვსინჯოთ ერთმანეთი.


text:
შეუთვალა იოაშ ისრაელის მეფემ ამაციაჰუს, იუდას მეფეს: ლიბანის კვრინჩხმა შეუთვალა ლიბანის კედარს: ცოლად მიათხოვე შენი ასული ჩემს ვაჟს. მაგრამ ჩაიარა ლიბანის გარეულმა მხეცმა და გათელა კვრინჩხი.


text:
დაგიმარცხებია ედომი და გადიდგულებულხარ. ღირსეულად გეჭიროს თავი და შენთვის იჯექი სახლში. რისთვის სტეხ შფოთს? შენც დაეცემი და იუდაც შენთან ერთად.


text:
ყური არ ათხოვა ამაციაჰუმ, მაშინ გამოვიდა იოაშ ისრაელის მეფე და მოსინჯეს ერთმანეთი, მან და ამაციაჰუმ, იუდას მეფემ ბეთშემეშთან, იუდაში რომ არის.<br/>


text:
ხოლო ამაციაჰუ, იუდას მეფე, იოაშ ახაზიაჰუს ძის ძე,<br/>შეიპყრო იოაშ ისრაელის მეფემ ბეთ-შემეშში და მიადგა იერუსალიმს. დაანგრია<br/>იერუსალიმის კედელი ეფრემის კარიბჭიდან კუთხის კარიბჭემდე, ოთხასი წყრთის<br/>სიგრძეზე.


text:
წაიღო მთელი ოქრო-ვერცხლი და მთელი ჭურჭელი, რაც კი უფლის<br/>სახლში და მეფის სახლის საგანძურებში ინახებოდა, აიყვანა მძევლები და<br/>გაბრუნდა სამარიას.


text:
იეჰოაშის დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა და გმირობანი,<br/>როგორ ებრძოდა ამაციაჰუს, იუდას მეფეს, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია<br/>ჩაწერილი.


text:
განისვენა იეჰოაშმა თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა სამარიაში ისრაელის მეფეთა გვერდით; მის ნაცვლად მისი ძე იერობოამი გამეფდა.


text:
ისრაელის მეფის იეჰოაშ იეჰოახაზის ძის სიკვდილის შემდეგ<br/>თხუთმეტი წელი იცოცხლა ამაციაჰუ იოაშის ძემ, იუდას მეფემ.


text:
შეითქვნენ მის წინააღმდეგ იერუსალიმში და თავი შეაფარა<br/>მან ლაქიშს. მიუგზავნეს კაცები ლაქიშში და იქ მოკლეს.


text:
გამოიყვანა იუდას მთელმა ხალხმა ყაზარია, თექვსმეტი წლის ყმაწვილი, და მამამისის, ამაციაჰუს ნაცვლად გაამეფეს.<br/>


text:
იუდას მეფის ამაციაჰუ იოაშის ძის მეთხუთმეტე წელს გამეფდა<br/>იერობოამ იოაშის ძე, ისრაელის მეფე, სამარიაში და იმეფა ორმოცდაერთი წელი.


text:
უკუღმართად იქცეოდა იგი უფლის თვალში და არ მიუტოვებია<br/>იერობოამ ნაბატის ძის ცოდვები, რომელმაც შეაცდინა ისრაელი.


text:
მან აღადგინა ისრაელის საზღვრები ხამათის ყელიდან უდაბნოს<br/>ზღვამდე, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს, ისრაელის ღმერთს, თავისი მორჩილის,<br/>გათხეფერელი წინასწარმეტყველის, იონა ამითაის ძის, პირით.


text:
რადგან დაინახა უფალმა ისრაელის გაჭირვება, ძალზე მწარე,<br/>არ დარჩენილა არც ყმა და არც აზატი, და არ ჰყავდა შემწე ისრაელს.


text:
არ ინება უფალმა ისრაელის სახსენებლის მოსპობა<br/>ცისქვეშეთიდან და იერობოამ იოაშის ძის ხელით იხსნა იგი.


text:
იერობოამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა,<br/>მისი გმირობანი, რომ იბრძოდა და ისრაელს დაუბრუნა იუდას კუთვნილი დამასკო<br/>და ხამათი, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა იერობოამმა თავის მამა-პაპასთან, ისრაელის<br/>მეფეებთან. მის ნაცვლად მისი ძე ზაქარია გამეფდა.


text:
თექვსმეტი წლისა იყო, რომ გამეფდა და ორმოცდათორმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო იექოლიაჰუ, იერუსალიმელი.


text:
დასაჯა იგი ღმერთმა და სიკვდილამდე კეთროვანი იყო, და<br/>ცხოვრობდა სამკურნალო სახლში. იოთამი, მეფისწული, სასახლეს ზედამხედველობდა<br/>და განსჯიდა ქვეყნის ხალხს.


text:
განისვენა ყაზარიამ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს იგი<br/>თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად მისი ძე იოთამი<br/>გამეფდა.


text:
იუდას მეფის, ყაზარიას, ოცდამეთვრამეტე წელს გამეფდა<br/>ზაქარია იერობოამის ძე ისრაელზე სამარიაში და ექვსი თვე იმეფა.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც მისი მამა-პაპა იქცეოდა. არ განრიდებია იერობოამ ნაბატის ძის ცოდვებს, რომელმაც შეაცდინა ისრაელი.


text:
ასეთი იყო უფლის სიტყვა, რომელიც გამოუცხადა მან იეჰუს: მეოთხე თაობამდე ისხდებიან შენი შვილები ისრაელის ტახტზე. და ახდა კიდეც.


text:
წამოვიდა მენახემ გადის ძე თირცადან და მოადგა სამარიას.<br/>დაამარცხა შალუმ იაბეშის ძე სამარიაში, მოკლა იგი და გამეფდა მის ნაცვლად.


text:
შალუმის საქმენი და მისი შეთქმულების ამბავი, რომელიც მან<br/>მოაწყო, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
მაშინ მოსრა მენახემმა თიფსახი და ყველაფერი, რაც მასში იყო; მოსრა მთელი მხარე თირცადან მოყოლებული, რადგან არ გააღეს კარიბჭეები. შუაზე გააპო ყველა ორსული ქალი.


text:
იუდას მეფის, ყაზარიას, ოცდამეცხრამეტე წელს გამეფდა<br/>მენახემ გადის ძე, ისრაელის, მეფე და ათი წელი იმეფა სამარიაში.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, არ განრიდებია მთელი<br/>თავისი სიცოცხლე იერობოამ ნაბატის ძის ცოდვებს, რომელმაც შეაცდინა ისრაელი.


text:
წამოვიდა ფული, აშურის მეფე, ქვეყნისაკენ და მისცა<br/>მენახემმა ფულს ათასი ქანქარი ვერცხლი, რომ ყოფილიყო მისი შემწეობის ქვეშ<br/>და მტკიცედ სჭეროდა ხელში მეფობა.


text:
დააკისრა მენახემმა ეს ვერცხლი ისრაელს, ყველა შეძლებულ<br/>კაცს - კაცზე ორმოცდაათი შეკელი აშურის მეფისთვის მისაცემად. უკან გაბრუნდა<br/>აშურის მეფე, არ გაჩერებულა იქ, ქვეყანაში.


text:
იუდას მეფის, ყაზარიას ორმოცდამეათე წელს გამეფდა ფეკახია<br/>მენახემის ძე ისრაელზე სამარიაში და ორი წელი იმეფა.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, არ განრიდებია იერობოამ<br/>ნაბატის ძის ცოდვებს, რომელმაც შეაცდინა ისრაელი.


text:
შეთქმულება მოუწყო მას ფეხაკმა, რემალიაჰუს ძემ, მისმა<br/>კარისკაცმა, მიუხდა სამარიაში, მეფის სასახლის დარბაზში, არგობთან და<br/>არიასთან ერთად, თან ორმოცდაათი გალაადელი ახლდა - მოკლა იგი და გამეფდა<br/>მის ნაცვლად.


text:
იუდას მეფის, ყაზარიას ორმოცდამეთორმეტე წელს გამეფდა<br/>ფეკას რემალიაჰუს ძე ისრაელზე სამარიაში და იმეფა ოცი წელი.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში; არ განრიდებია იერობოამ<br/>ნაბატის ძის ცოდვებს, რომელმაც შეაცდინა ისრაელი.


text:
ისრაელის მეფის, ფეკახის დროს მოვიდა თიგლათფილასარი,<br/>აშურის მეფე, აიღო ყიონი, აბელ-ბეთ-მაყაქა, იანოახი, კედეში, ხაცორი,<br/>გალაადი და გალილა, მთელი ნაფთალის ქვეყანა და აშურში გადაასახლა ხალხი.


text:
შეთქმულება მოუწყო ჰოშეაყ ელიას ძემ ფეკახ რემალიაჰუს<br/>ძეს, სძლია მას, მოკლა და გამეფდა მის ნაცვლად იოთამ ყუზიას ძის მეოცე<br/>წელს.


text:
ოცდახუთი წლის იყო, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა<br/>იერუსალიმში. დედამისი იყო იერუშა, ცადოკის ასული.


text:
ოღონდ გორაკები არ იყო გაუქმებული; ჯერაც გორაკებზე<br/>სწირავდა ხალხი მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს. მან აღადგინა უფლის სახლის<br/>ზემო კარიბჭე.


text:
განისვენა იოთამმა თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა<br/>თავისი მამა-პაპის გვერდით თავისი მამის დავითის ქალაქში და მის ნაცვლად<br/>მისი ძე ახაზი გამეფდა.


text:
ოცი წლისა იყო ახაზი, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. არ იქცეოდა სწორად უფლის, თავისი ღვთის თვალში, როგორც იქცეოდა მამამისი დავითი.


text:
დადიოდა ისრაელის მეფეთა გზით; თავისი შვილიც კი ცეცხლში<br/>გაატარა, იმ წარმართთა ბილწი ჩვეულებისამებრ, რომელნიც აჰყარა უფალმა<br/>ისრაელიანთაგან.


text:
მაშინ აღდგნენ რეცინი, არამის მეფე, და ფეკახ რემალიაჰუს<br/>ძე, ისრაელის მეფე, იერუსალიმის წინააღმდეგ საომრად, მოიმწყვდიეს ახაზი,<br/>მაგრამ ვერ სძლიეს მას.


text:
იმხანად დაუბრუნა რეცინმა, არამის მეფემ, ელათი არამს და<br/>აჰყარა იუდაელები ელათიდან. ედომელები შევიდნენ ელათში და დღემდე იქ<br/>ცხოვრობენ.


text:
გაუგზავნა ახაზმა თიგლათფალასარს, აშურის მეფეს,<br/>მოციქულები და შეუთვალა: შენი მორჩილი და შენი შვილი ვარ მე. მოდი და<br/>მიხსენი არამის მეფისა და ისრაელის მეფისგან, რომელნიც აღდგნენ ჩემს<br/>წინააღმდეგ.


text:
აიღო ახაზმა ოქრო-ვერცხლი, რაც კი უფლის სახლში და მეფის<br/>სახლის საგანძურებში იპოებოდა და ძღვნად გაუგზავნა აშურის მეფეს.


text:
ისმინა მისი აშურის მეფემ და მოადგა აშურის მეფე დამასკოს, აიღო იგი, ხალხი კირში გადაასახლა, ხოლო რეცინი მოკლა.


text:
წავიდა მეფე ახაზი აშურის მეფის, თიგლათფალასარის მისაგებებლად დამასკოში; ნახა სამსხვერპლო, დამასკოში რომ იყო, და გაუგზავნა მეფე ახაზმა ურია მღვდელს სამსხვერპლოს ნახატი და მთელი ნაგებობის გეგმა.


text:
ააშენა ურია მღვდელმა სამსხვერპლო; როგორც შეუთვალა მეფე ახაზმა დამასკოდან, ისე გააკეთა ყველაფერი ურია მღვდელმა მეფე ახაზის დაბრუნებამდე დამასკოდან.<br/>


text:
დაბრუნდა მეფე დამასკოდან და იხილა მეფემ სამსხვერპლო, მიეახლა მეფე სამსხვერპლოს და მიიტანა მსხვერპლი.


text:
და დაწვა აღსავლენი მსხვერპლი და შესაწირავი, დაღვარა<br/>საღვრელი, და თავისი სამადლობელი მსხვერპლის სისხლი ასხურა სამსხვერპლოს.


text:
სპილენძის სამსხვერპლო კი, უფლის წინაშე რომ იდგა,<br/>გადაანაცვლა ტაძრის წინა მხრიდან, სამსხვერპლოსა და უფლის სახლის შუა<br/>ადგილიდან და მოათავსა სამსხვერპლოს გვერდით ჩრდილოეთის მხარეს.


text:
ასე უბრძანა მეფე ახაზმა ურია მღვდელს: დიდ სამსხვერპლოზე<br/>დაწვი დილის აღსავლენი მსხვერპლი და საღამოს ძღვენი, მეფის აღსავლენი<br/>მსხვერპლი და მისი ძღვენი, ქვეყნის მთელი ხალხის აღსავლენი მსხვერპლი, მათი<br/>ძღვენი და მათი საღვრელი; ყოველი აღსავლენის სისხლი და ყოველი საკლავის<br/>სისხლი ასხურე მას; სპილენძის სამსხვერპლო კი სამკითხაოდ მექნება.


text:
მოახლიჩა მეფე ახაზმა კედლები კვარცხლბეკებს, მოხსნა მათი<br/>საბანელი, ჩამოიღო ზღვა სპილენძის ხარებიდან, რომლებზედაც იდგა ის, და ქვის<br/>იატაკზე დადგა.


text:
საშაბათო ტალანი, სახლში რომ იყო გაყვანილი, და გარეთა<br/>სამეფო შესასვლელი უფლის სახლისკენ მოაქცია აშურის მეფის გულისთვის.


text:
განისვენა ახაზმა თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა თავისი<br/>მამა-პაპის გვერდით დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად მისი ძე, ხიზკიაჰუ<br/>გამეფდა.


text:
იუდას მეფის, ახაზიას მეთორმეტე წელს გამეფდა ჰოშეაყ ელას ძე სამარიაში ისრაელზე და იმეფა ათი წელი.<br/>


text:
მის წინააღმდეგ წამოვიდა შალმანესერი, აშურის მეფე, და<br/>შეიქნა ჰოშეაყი მისი მორჩილი და უხდიდა ხარკს.


text:
მიუხვდა აშურის მეფე ჰოშეაყს ღალატს, რადგან მოციქულებს<br/>უგზავნიდა იგი სოს, ეგვიპტის მეფეს, და აღარ უხდიდა აშურის მეფეს ხარკს<br/>ყოველწლიურად. დაატუსაღა იგი აშურის მეფემ და საპყრობილეში ჩასვა.


text:
ჰოშეაყის მეცხრე წელს აიღო აშურის მეფემ სამარია, აშურში<br/>გადაასახლა ისრაელი და ხალახში, ხაბორთან, გოზანის მდინარესთან, და<br/>მიდიელთა ქალაქებში დაასახლა.


text:
და როცა შესცოდეს ისრაელიანებმა უფალს, თავიანთ ღმერთს,<br/>რომელმაც გამოიყვანა ისინი ეგვიპტიდან და გამოიხსნა ფარაონის, ეგვიპტელთა<br/>მეფის ხელიდან, თაყვანი დაუწყეს უცხო ღმერთებს,


text:
აჰყვნენ იმ ხალხთა ჩვეულებებს, რომელნიც აჰყარა უფალმა<br/>ისრაელიანთაგან და ისრაელის მეფეთა ჩვეულებებს, როგორც ისინი იქცეოდნენ,


text:
იწყეს უჯეროდ ლაპარაკი ისრაელიანებმა უფალზე, თავიანთ ღმერთზე, გამართეს გორაკები ყველა ქალაქში საყარაულო გოდოლიდან მოყოლებული ციხე-ქალაქამდე,


text:
საკმეველს აკმევდნენ იქ, ყოველ გორაკზე, იმ ხალხთა მსგავსად, რომელნიც აჰყარა მათგან უფალმა, ავ საქმეებს სჩადიოდნენ, რომ განერისხებინათ უფალი,<br/>


text:
აფრთხილებდა უფალი ისრაელს და იუდას თავისი ყოველი<br/>წინასწარმეტყველისა და ყოველი მისნის პირით: მიატოვეთ თქვენი უკუღმართი<br/>გზა, დაიცავით ჩემი მცნებები და წესები იმ რჯულის მიხედვით, რომელიც<br/>შთავაგონე თქვენს მამა-პაპას და თქვენც შემოგითვალეთ ჩემს მორჩილთა -<br/>წინასწარმეტყველთა პირით.


text:
შეიძულეს მისი წესები და აღთქმა, უფალმა რომ დაუდო მათ<br/>მამა-პაპას, და გაფრთხილებები, რითაც აფრთხილებდა მათ; მიჰყვნენ ამაოებას<br/>და თავადაც ამაონი გახდნენ. წახედეს მეზობელ ხალხებს, ვისზედაც უბრძანა<br/>უფალმა, რომ არ მოქცეულიყვნენ მათ მსგავსად.


text:
დაივიწყეს უფლის, თავიანთი ღვთის მცნებები, ჩამოასხეს ორი ხბოს გამოსახულებები, გააკეთეს აშერა, თაყვანს სცემდნენ ცის ვარსკვლავებს და ბაალს ემსახურებოდნენ.


text:
ცეცხლში ატარებდნენ თავიანთ ვაჟებსა და ქალიშვილებს,<br/>მკითხაობდნენ, ჯადოქრობდნენ და აღარ ერიდებოდნენ უკუღმართობის ქმნას უფლის<br/>თვალში მის გასარისხებლად.


text:
არც იუდა იცავდა უფლის, თავისი ღმერთის მცნებას და<br/>ისრაელიანთა წესებს მისდევდა, როგორც თავად ისინი იქცეოდნენ.


text:
შეიძულა უფალმა ისრაელის მთელი მოდგმა, მოტეხა იგი და<br/>მძარცველებს ჩაუგდო ხელში, ვიდრე საბოლოოდ არ მოიშორა თავიდან.


text:
როცა მოწყდა ისრაელი დავითის სახლს და გაამეფეს იერობოამ ნაბატის ძე, მაშინ ჩამოაშორა იერობოამმა ისრაელი უფალს და დიდად შეაცდინა.<br/>


text:
დადიოდნენ ისრაელიანები იერობოამის ცოდვებში, რომლებიც<br/>მას ჰქონდა ჩადენილი, და არ განრიდებიან მათ,


text:
ვიდრე არ განირიდა უფალმა ისრაელი, როგორც ნათქვამი<br/>ჰქონდა თავის მორჩილთა - წინასწარმეტყველთა პირით. გადასახლებულია ისრაელი<br/>თავისი მიწიდან აშურში დღემდე.


text:
წაიყვანა აშურის მეფემ ხალხი ბაბილონიდან, ქუთადან,<br/>ყავადან, ხამათიდან და სეფარვაიმიდან და ჩაასახლა სამარიის ქალაქებში<br/>ისრაელიანთა ნაცვლად. დაიმკვიდრეს მათ სამარია და ცხოვრობდნენ მის<br/>ქალაქებში.


text:
არად აგდებდნენ იქ ცხოვრების პირველ ხანებში უფალს და<br/>უსევდა მათ უფალი ლომებს, რომლებიც მუსრს ავლებდნენ მათ.


text:
უთხრეს აშურის მეფეს: ხალხებმა, რომელიც შენ აჰყარე და<br/>სამარიის ქალაქებში ჩაასახლე, არ იციან იმ ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება,<br/>ამიტომაც მიუსია მათ ლომები, რომლებიც მუსრს ავლებენ მათ, რადგან არ იციან<br/>იმ ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება.


text:
ბრძანება გასცა აშურის მეფემ: გაგზავნეთ იქ ვინმე მღვდელი<br/>იქიდან გადმოსახლებულთაგან. წავიდეს და იცხოვროს იქ და ასწავლოს მათ იმ<br/>ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება.


text:
წავიდა ერთი მღვდელთაგანი, სამარიიდან გადასახლებული, და<br/>დაემკვიდრა ბეთელს და ასწავლიდა მათ უფლის მოწიწებას.


text:
თავ-თავისი ღმერთები გააკეთა თითოეულმა ხალხმა და დადგგს<br/>გორაკთა სახლში, სამარიელებს რომ ჰქონდათ მოწყობილი, თითოეულმა ხალხმა<br/>თავ-თავის ქალაქში, სადაც ცხოვრობდნენ.


text:
ყაველებმა გააკეთეს ნიბხაზი და თართაკი, ხოლო სეფარვიმელები ცეცხლში წვავდნენ თავიანთ შვილებს ადრამელექისა და ყანამელექისთვის, სეფარვიმელი ღმერთებისთვის.<br/>


text:
უფლისაც ეშინოდათ და თავიანთ ღმერთებსაც ემსახურებოდნენ,<br/>იმ ხალხთა ჩვეულებით, რომელთაგანაც გადმოასახლეს ისინი.


text:
დღევანდლამდე ძველი ჩვეულების თანახმად იქცევიან: უფლის<br/>არ ეშინიათ და არ მისდევენ იმ წესებს, სამართალს, რჯულსა და მცნებებს,<br/>უფალმა რომ დაუდგინა იაკობის შთამომავალთ, რომელთაც ისრაელი უწოდა სახელად,


text:
დაუდო აღთქმა და უანდერძა: ნუ ესავთ უცხო ღმერთებს, ნუ<br/>სცემთ თაყვანს, ნუ ემსახურებით და მსხვერპლს ნუ შესწირავთ.


text:
მარტოოდენ უფალს, რომელმაც დიდი ძალითა და მოღერებული<br/>მკლავით გამოგიყვანათ ეგვიპტიდან, ესავდეთ, თაყვანს სცემდეთ და მსხვერპლს<br/>სწირავდეთ.


text:
მუდამდღე იცავდეთ წესებს, სამართალს, რჯულსა და მცნებას,<br/>რაც უფალმა დაგიწესათ, და უცხო ღმერთებს ნუ ესავთ.


text:
ეს ხალხები უფალსაც ესავდნენ და კერპებსაც სცემდნენ<br/>თაყვანს. როგორც მამები იქცეოდნენ, დღემდე ასე იქცევიან მათი შვილები და<br/>მათი შვილთაშვილები.


text:
ოცდახუთი წლისა იყო, როცა გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო აბი, ზაქარიას ასული.


text:
მან გააუქმა გორაკები, დალეწა სვეტები, აჩეხა აშერა და<br/>დაამტვრია სპილენძის გველი, მოსეს გაკეთებული, რადგან იმ დრომდე საკმეველს<br/>უკმევდნენ მას ისრაელიანები და ნეხუშთანს უწოდებდნენ.


text:
უფალს, ისრაელის ღმერთს, ესავდა იგი; არც მანამდე ყოფილა<br/>მისი მსგავსი ისრაელის მეფეთა შორის და არც მის მერე იქნება.


text:
უფალი იყო მასთან და, სადაც კი წავიდოდა, ყველგან<br/>გონივრულად იქცეოდა. განუდგა იგი აშურის მეფეს, აღარ დაემორჩილა.


text:
მეფეს ხიზკიას მეოთხე წელს, ანუ ისრაელის მეფის, ჰოშეაყ ელას ძის მეშვიდე წელს, წამოვიდა სამარიაზე აშურის მეფე შალმანასერი და ალყა შემოარტყა მას.


text:
სამი წლის ბოლოს აიღეს იგი. ხიზკიას მეექვსე წელს, ანუ ისრაელის მეფის, ჰოშეაყის მეცხრე წელს აღებული იქნა სამარია.


text:
გადაასახლა აშურის მეფემ ისრაელი აშურში და დაასახლა ხალახში და ხაბორზე, გოზანის მდინარეზე, და მიდიის ქალაქებში,<br/>


text:
იმის გამო, რომ არ ისმინეს უფლის, მათი ღვთის ხმა, დაარღვიეს მისი აღთქმა, ყველაფერი, რაც უბრძანა მათ მოსემ, უფლის მორჩილმა; არც ისმენდნენ და არც ასრულებდნენ.


text:
ხიზკიას მეთოთხმეტე წელს მიუხდა აშურის მეფე სანხერიბი<br/>იუდას ყველა ციხე-ქალაქს და ხელთ იგდო ისინი.


text:
შეუთვალა იუდას მეფემ, ხიზკიამ, აშურის მეფეს ლახიშში:<br/>დამნაშავე ვარ. გაბრუნდი ჩემგან. რასაც დამაკისრებ, ვიტვირთავ. დააკისრა<br/>აშურის მეფემ ხიზკიას, იუდას მეფეს, სამასი ქანქარი ვერცხლი და ოცდაათი<br/>ქანქარი ოქრო.


text:
მაშინ ჩამოფხიკა ხიზკიამ უფლის ტაძრის კარები და სვეტები, რომლებიც თავად ხიზკიას, იუდას მეფის, მოოქროვილი იყო, და მისცა აშურის მეფეს.


text:
გაგზავნა აშურის მეფემ ლაქიშიდან თართანი, რაბსარისი და<br/>რაბშაკე დიდძალი ჯარით მეფე ხიზკიასთან იერუსალიმში. წამოვიდნენ და<br/>მოვიდნენ იერუსალიმში; წამოვიდნენ, მოვიდნენ და დადგნენ ზემო ტბორის<br/>არხთან, მრეცხავთა მინდვრის გზაზე რომ არის.


text:
დაუძახეს მეფეს და გამოვიდნენ სასახლის მოურავი ელიაკიმ<br/>ხილკიაჰუს ძე, შებნა მწერალი და იოახ ასაფის ძე, მემატიანე.


text:
უთხრა მათ რაბშაკემ: უთხარით ხიზკიას: ასე ამბობს-თქო<br/>დიდი მეფე, აშურის მეფე: რისი იმედი გაქვს, ასე რომ დაიმედებულხარ?


text:
დანდობიხარ მაგ გადატეხილ ლერწამს - ეგვიპტეს, რომელიც, თუ კაცი დაეყრდნო, ხელში შეერჭობა და გაუხვრეტს. ასეთია ფარაონი, ეგვიპტის მეფე, ყველასათვის, ვისაც კი მისი იმედი აქვს.<br/>


text:
რომ მეუბნებით, უფლის, ჩვენი ღმერთის იმედი გვაქვსო, ეს<br/>ის ღმერთი ხომ არ არის, რომლის გორაკები და სამსხვერპლოები ხიზკიამ გააუქმა<br/>და უთხრა იუდას და იერუსალიმს: ამ სამსხვერპლოსთან ეცით თაყვანი<br/>იერუსალიმშიო?


text:
ახლა მოდი და დაუზავდი ჩემს ბატონს, აშურის მეფეს. ათას<br/>ცხენს მე მოგცემ, აბა, თუ მხედრებს იშოვი მათთვის.


text:
როგორ გააბრუნებ ერთ მოხელესაც კი ჩემი ბატონის უმცირეს<br/>მორჩილთაგან, როცა ეგვიპტის ეტლების და ცხენების იმედზე ხარ?


text:
მერედა, განა უფლის ნების გარეშე მოვადექი ამ ადგილს<br/>გასანადგურებლად? უფალმა მიბრძანა: მიუხდი მაგ ქვეყანას და გაანადგურე.


text:
მიუგეს ელიაკიმ ხილკიას ძემ, შებნამ და იოახმა რაბშაკეს:<br/>ელაპარაკე შენს მორჩილთ არამის ენაზე, რადგან გვესმის. იუდაურად ნუ<br/>გველაპარაკები ამ ხალხის გასაგონად, გალავანზე რომ არიან.


text:
უთხრა მათ რაბშაკემ: მხოლოდ შენს ბატონთან და შენთან<br/>სალაპარაკოდ როდი გამომგზავნა ჩემმა ბატონმა, არამედ მაგ ხალხთანაც,<br/>გალავანზე რომ დამსხდარა, რომ თქვენთან ერთად ჭამოს თავისი განავალი და<br/>სვას თავისი შარდი.


text:
დადგა რაბშაკე და ხმამაღლა გაჰყვირა იუდაურად და თქვა:<br/>ისმინეთ სიტყვა, დიდი მეფისა, აშურის მეფისა.


text:
ნუ დაუჯერებთ ხიზკიას, რადგან ასე ამბობს აშურის მეფე: დამიზავდით და გადმოდით ჩემს მხარეზე, ჭამოს თითოეულმა თავისი ყურძენი და ლეღვი, და სვას თავისი ჭის წყალი.<br/>


text:
სანამ მოვიდოდე და წაგიყვანდეთ თქვენი ქვეყნისნაირ<br/>ქვეყანაში, პურისა და ღვინის ქვეყანაში, ყანებისა და ვენახების ქვეყანაში,<br/>ზეთისხილისა და თაფლის ქვეყანაში, იცოცხლებთ და არ დაიხოცებით. ნუ<br/>დაუჯერებთ ხიზაკიას, რადგან გაცთუნებთ, რომ გეუბნებათ, უფალი გვიხსნისო.


text:
სად არიან ხამათისა და არფადის ღმერთები? სად არიან<br/>სეფარვაიმის, ჰენაყის და ღივას ღმერთები? თუ იხსნეს სამარია ჩემი ხელიდან?


text:
რომელმა ღმერთმა იხსნა ამ ქვეყნის ღმერთებს შორის თავისი<br/>ქვეყანა ჩემი ხელიდან, რომ უფალმა იხსნას იერუსალიმი ჩემი ხელიდან?


text:
მივიდნენ ელიაკიმ ხილკიას ძე, სასახლის მოურავი, შებნა<br/>მწერალი და იოახ ასაფის ძე, მემატიანე, ხიზკიაჰუსთან შემოხეული ტანისამოსით<br/>და მოახსენეს მეფეს რაბშაკეს სიტყვები.


text:
გააგზავნა ელიაკიმი, სასახლის მოურავი, შებნა მწერალი და ჯვალოთი მოსილი მღვდელმთავრები წინასწარმეტყველ ესაიასთან, ამოცის ძესთან.


text:
უთხრეს: ასე ამბობს ხიზკია: გაჭირვების, სასჯელის და<br/>შერცხვენის დღე არის ეს დღე, რადგან საშოს კარს არიან მომდგარი ბავშვები,<br/>მაგრამ არ არის შობის ძალა.


text:
ვინძლო გაიგონოს უფალმა, შენმა ღმერთმა სიტყვები<br/>რაბშაკესი, აშურის მეფემ, მისმა ბატონმა რომ შემოთვალა, რათა დაემცირებინა<br/>ცოცხალი ღმერთი და ეგინებინა სიტყვებით, რომლებიც გაიგონა უფალმა, შენმა<br/>ღმერთმა. აღავლინე ლოცვა დარჩენილთათვის, ვინც კი არიან.


text:
უთხრა მათ ესაიამ: ასე უთხარით თქვენს ბატონს, ასე<br/>ამბობს-თქო უფალი: ნუ გეშინიათ გაგონილი სიტყვებისა, რითაც მლანძღავენ<br/>აშურის მეფის მსახურნი.


text:
თირჰაკაზე ქუშის მეფეზეც გაიგო, უთხრეს: აჰა, შენთან საომრად გამოვიდაო. მაშინ ისევ გაუგზავნა მოციქულები ხიზკიას და დააბარა მათ:


text:
ასე უთხარით ხიზკიას, იუდას მეფეს: არ შეგაცდინოს-თქო შენმა ღმერთმა, რომლის იმედიც გაქვს, რომ ფიქრობ, არ ჩავარდებაო იერუსალიმი აშურის მეფის ხელში.


text:
აბა თუ უხსნიათ ღმერთებს თავ-თავისი ხალხი, რომლებსაც მუსრი გაავლო ჩემმა მამა-პაპამ - გოზანი, ხარანი, რეცეფი, ყედენიანები, თელასარში რომ არიან?


text:
გამოართვა ხიზკიამ წერილი მოციქულებს, წაიკითხა, ავიდა<br/>უფლის სახლში და უფლის წინაშე გაშალა წერილი.


text:
ილოცა ხიზკიამ უფლის წინაშე და თქვა: უფალო, ღმერთო<br/>ისრაელისა, ქერუბიმებზე ამხედრებულო! შენა ხარ ერთადერთი ღმერთი<br/>ქვეყნიერების ყველა სამეფოსი, შენი შექმნილია ცა და მიწა.


text:
ყური მოაპყარ, უფალო, და ისმინე, თვალი გაახილე და დაინახე; გაიგონე სანხერიბის სიტყვები, ცოცხალი ღვთის საგინებლად რომ შემოთვალა.


text:
ცეცხლს მისცეს მათი ღმერთები და გაანადგურეს, რადგან<br/>ღმერთები კი არ ყოფილან ისინი, არამედ ხისგან და ქვისგან ადამიანის ხელით<br/>ნაკეთები საგნები იყო.


text:
აწ გვიხსენ, უფალო, ღმერთო ჩვენო, მისი ხელიდან, რათა<br/>გაიგოს ქვეყნიერების ყველა სამეფომ, რომ შენ ხარ უფალი, ერთადერთი ღმერთი.


text:
შეუთვალა ესაია ამოცის ძემ ხიზკიას. ასე ამბობს უფალი,<br/>ღმერთი ისრაელისა: შევიწყნარე რასაც მევედრებოდი აშურის მეფის, სანხერიბის<br/>წინააღმდეგ.


text:
აჰა, სიტყვა, რომელიც უფალმა ბრძანა მის წინააღმდეგ: დაგცინის, გამასხრებს ქალწული ასული სიონისა; თავს აქნევს შენს უკან ასული იერუსალიმისა;<br/>


text:
ვის ლანძღავდი, ვის აგინებდი? ვისზე აღიმაღლე ხმა და<br/>ვისზე შემართე მედიდურად თვალი? ისრაელის წმიდაზე!


text:
შენი მოციქულების პირით ლანძღავდი უფალს და ამბობდი: ჩემი<br/>უამრავი ეტლით ავედი მთის წვერზე, ლიბანის ფერდზე. გავჩეხე მაღალი ნაძვები,<br/>რჩეული ნაძვები, შევაღწიე მის უკიდურეს სამყოფელში, მის უღრან ტევრში.


text:
ნუთუ არ გსმენია, რომ ეს ძველთაგანვე გავამზადე, რომ<br/>წინარე დღეებში გადავწყვიტე? ახლაღა მოვაწიე, რომ ნანგრევებად ქცეულიყვნენ<br/>ციხე-ქალაქები.


text:
მათი მცხოვრებნი დაძაბუნდნენ, შეშინდნენ და სირცხვილში<br/>არიან; მინდვრის ბალახივით შეიქნენ, მწვანე ჯეჯილივით, ბანზე მოდებული<br/>ხავსივით, შეღერებამდე დაშაშრული თავთავივით.


text:
იმის გამო, რომ გამიდიდგულდი და მოსწვდა ჩემს ყურებს შენი<br/>ამპარტავნება, ნესტოებში რგოლს გაგიყრი და პირში ლაგამს ამოგდებ, იმავე<br/>გზით დაგაბრუნებ, რომლითაც მოხვედი.


text:
ეს გქონდეს სასწაულად: ამ წელიწადს ნაგერალი ჭამეთ, მეორე<br/>წელიწადს - ველურად გაზრდილი, მესამე წელიწადს თესეთ და მოიმკეთ, ჩაყარეთ<br/>ვაზი და ჭამეთ ნაყოფი.


text:
რადგან იერუსალიმიდან გამოვა ნარჩომი და ნატამალი - სიონის მთიდან. ცაბაოთ უფლის შური აღასრულებს ამას.<br/>


text:
ამიტომაც ამბობს უფალი აშურის მეფეზე: ვერ შევა ამ<br/>ქალაქში, ისარს ვერ შეისვრის, ვერ მიეჭრება ფარმომარჯვებული და მიწაყრილს<br/>წინ ვერ აღუმართავს.


text:
იმ ღამით იყო, რომ გავიდა უფლის ანგელოზი და მუსრი გაავლო<br/>აშურის ბანაკში ასოთხმოცდახუთ ათას კაცს. ადგნენ დილით და, აჰა, მკვდარი<br/>იყო ყველა.


text:
ერთხელაც, როცა ლოცულობდა თავისი ღმერთის, ნისროქის<br/>სახლში, მახვილით მოკლეს იგი ადრამელექმა და შარეცერმა, მისმა შვილებმა და<br/>არარატის ქვეყანას შეაფარეს თავი. მის ნაცვლად მისი ძე, ესარხადონი<br/>გამეფდა.


text:
იმ ხანებში სასიკვდილოდ დასნეულდა ხიზკია. მივიდა მასთან ესაია ამოცის ძე, წინასწარმეტყველი, და უთხრა: ასე ამბობს უფალი: ანდერძი დაუტოვე შენს სახლს, რადგან კვდები, ვერ გადარჩები.<br/>


text:
უფალო! გაიხსენე, მტკიცედ და წრფელი გულით რომ დავდიოდი<br/>შენს წინაშე. კეთილად რომ ვიქცეოდი შენს თვალში! და მწარედ ატირდა ხიზკია.


text:
გაბრუნდი და უთხარი ხიზკიას, ჩემი ერის წინამძღოლს: ასე<br/>ამბობს-თქო უფალი, დავითის, მამაშენის ღმერთი: შევიწყნარე შენი ვედრება,<br/>დავინახე შენი ცრემლი და, აჰა, განგკურნავ. ზეგ წახვალ უფლის სახლში.


text:
კიდეც თხუთმეტ წელიწადს შევმატებ შენს დღეებს და აშურის<br/>მეფის ხელიდან დაგიხსნით შენ და ამ ქალაქს, დავიფარავ ამ ქალაქს ჩემი<br/>გულისთვის და დავითის, ჩემი მორჩილის გულისთვის.


text:
უთხრა ხიზკიამ ესაიას: რა იქნება იმის სასწაულად, რომ<br/>განმკურნავს უფალი, რომ ზეგ უფლის სახლში წავალ?


text:
თქვა ესაიამ: ეს იყოს შენთვის სასწაულად უფლისგან, რომ აასრულებს უფალი თავის ნათქვამ სიტყვას. ათი საფეხურით წინ წავიდეს ჩრდილი თუ ათი საფეხურით დაბრუნდეს უკან?


text:
შესთხოვა უფალს ესაია წინასწარმეტყველმა და უკან დააბრუნა უფალმა ჩრდილი საფეხურებზე, რომლებზეც ჩამოდიოდა იგი, ახაზის საფეხურებზე, ათი საფეხურით.<br/>


text:
ამ დროს გამოუგზავნა მეროდაქ-ბალადან ბალადანის ძემ, ბაბილონის მეფემ, ხიზკიას წერილები და ძღვენი, რადგან გაგებული ჰქონდა, რომ ავად იყო ხიზკია.


text:
მიიღო ისინი ხიზკიამ და დაათვალიერებინა მთელი თავისი<br/>საგანძური: ოქრო-ვერცხლი, ნელსურნელებანი, რჩეული ზეთი, საჭურველის სახლი,<br/>ყველაფერი, რაც კი მის საუნჯეებში იპოვებოდა; ერთი ნივთიც არ დარჩენილა არც<br/>მის სახლში და არც მთელს მის სამფლობელოში, რომ არ ეჩვენებინოს მათთვის<br/>ხიზკიას.


text:
მივიდა ესაია წინასწარმეტყველი მეფე ხიზკიასთან და უთხრა:<br/>რა თქვეს ამ კაცებმა და საიდან მოვიდნენ შენთან? მიუგო ხიზკიამ: შორი<br/>ქვეყნიდან მოვიდნენ, ბაბილონიდან.


text:
თქვა: რა ნახეს შენს სახლში? მიუგო ხიზკიამ: ყველაფერი<br/>ნახეს, რაც სახლში მაქვს. არაფერი დარჩენილა ჩემს საუნჯეებში, რომ არ<br/>მეჩვენებინა მათთვის.


text:
აჰა, დადგება დრო და ყველაფერს, რაც სახლში გაქვს, და რაც<br/>შენს მამა-პაპას დღემდე მოუხვეჭავს, ბაბილონში წაიღებენ. აღარაფერი<br/>დარჩება, ამბობს უფალი.


text:
წაასხამენ შენს შვილებსაც, რომელნიც შენგან გამოვლენ,<br/>რომელთაც შენ წარმოშობ; და საჭურისებად გახდიან ბაბილონის მეფის სასახლეში.


text:
უთხრა ხიზკიამ ესაიას: კარგია უფლის სიტყვა. შენ რომ<br/>წარმოთქვი. თქვა: იქნება ჩემს მეფობაში მშვიდობა და სიმტკიცე.


text:
ხიზკიას დანარჩენი საქმენი, ყველა მისი გმირობა,<br/>წყალსატევი რომ გააკეთა და ქალაქში წყალი გაიყვანა. იუდას მეფეთა<br/>მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
თორმეტი წლისა იყო მენაშე, როცა გამეფდა და ორმოცდაათი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო ხეფციბა.<br/>


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, იმ ხალხების სიბილწეთა კვალზე, რომლებიც აჰყარა უფალმა ისრაელიანთაგან.


text:
ისევ ააგო გორაკები, მამამისმა ხიზკიამ რომ მოსპო,<br/>სამსხვერპლოები აღუმართა ბაალს, გააკეთა აშერა, როგორც ახაბ ისრაელის მეფეს<br/>ჰქონდა გაშენებული; თაყვანს სცემდა ცის ვარსკვლავებს და ემსახურებოდა მათ.


text:
ააშენა სამსხვერპლოები უფლის სახლში, რაზეც ნაბრძანები<br/>ჰქონდა უფალს, იერუსალიმში დავდებო ჩემს სახელს.


text:
ცეცხლში ატარებდა თავის შვილს, მკითხაობდა, მისნობდა და<br/>განაწესა სულთა გამომხმობნი და ჯადოქრები, ბევრ უკუღმართობას სჩადიოდა<br/>უფლის თვალში მის განსარისხებლად.


text:
გააკეთა აშერას კერპი და დადგა სახლში, რომელზეც<br/>ეუბნებოდა უფალი დავითს და მის ძეს სოლომონს: ამ სახლში და იერუსალიმში,<br/>რომელიც მე ამოვირჩიე ისრაელის ყველა შტოდან, სამარადისოდ დავამკვიდრებო<br/>ჩემს სახელს.


text:
აღარ მოვაცვლევინებ ფეხს ისრაელის ამ მიწიდან, რომელიც<br/>მივეცი მის მამა-პაპას, ოღონდ მოექცნენ ისე, როგორც ვუბრძანე, და თანახმად<br/>რჯულისა, ჩემმა მორჩილმა მოსემ რომ დაუწესაო მათ.


text:
მაგრამ არ ისმინეს. აცთუნა ისინი მენაშემ და იმ ხალხებზე უფრო უკუღმართად იქცეოდნენ, რომლებიც ამოწყვიტა უფალმა ისრაელიანთა გულისთვის.


text:
იმის გამო, რომ ჩაიდინა მენაშემ, იუდას მეფემ, ეს სიბილწენი, გადააჭარბა უკუღმართის ქმნაში ამორეველებს, მასზე წინ რომ იყვნენ, და იუდაც შეაცდინა თავისი კერპებით,


text:
ამიტომაც, ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, ისეთ ბოროტებას დავატეხ იერუსალიმს და იუდას, რომ ორთავე სასმენელნი გაუყრუვდება ამის გამგონეს.


text:
სამარიის ლარს და აქაბის სახლის შვეულს გადავჭიმავ<br/>იერუსალიმზე, პირწმინდად ამოვრეცხ იერუსალიმს, როგორც ჯამს ამორეცხავს<br/>კაცი, ამორეცხავს და გადმოაპირქვავებს.


text:
მივატოვებ ჩემი წილხვედრილის ნარჩომს და მტრებს ჩავუგდებ<br/>ხელში, საძარცვავად და დასატაცებლად შეიქნებიან მათი მტრებისათვის,


text:
რადგან უკუღმართად იქცეოდნენ ჩემს თვალში და მაჯავრებდნენ<br/>იმ დღიდან მოკიდებული, რაც მათი მამა-პაპა გამოვიდა ეგვიპტიდან,<br/>დღევანდლამდე.


text:
უბრალო სისხლიც ბევრი დაღვარა მენაშემ, ისე რომ პირთამდე აავსო იერუსალიმი, გარდა იმ ცოდვისა, იუდა რომ შეაცდინა და უფლის თვალში უკუღმართი საქმე აკეთებინა.


text:
მენაშეს დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია,<br/>მისი ცოდვები, რაც კი შეუცოდავს, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა მენაშემ თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა<br/>თავისი სასახლის ბაღში, ყუზას ბაღში. მის ნაცვლად მისი ძე ამონი გამეფდა.


text:
ოცდაორი წლისა იყო ამონი, როცა გამეფდა, და ორი წელი<br/>იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო მეშულემეთი, ხარუცის ასული, იატბიდან.


text:
ყველაფერში იმ გზას ადგა, რითაც მამამისი დადიოდა, და<br/>ემსახურებოდა იმ კერპებს, რომელთაც მამამისი ემსახურებოდა და თაყვანს<br/>სცემდა.


text:
დახოცა ქვეყნის ერმა მეფე ამონის წინააღმდეგ შეთქმულნი.<br/>მის ნაცვლად მისი ძე, იოშია გაამეფა ქვეყნის ერმა.


text:
რვა წლისა იყო იოშია, როცა გამეფდა, და ოცდათერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო იედიდა, ყადაიას ასული, ბოცკათადან.<br/>


text:
სწორად იქცეოდა უფლის თვალში და ყველაფერში დავითის, მამამისის გზას მიჰყვებოდა, არც მარჯვნივ გადაუხვევია, არც მარცხნივ.


text:
მეფე იოშიას მეთვრამეტე წელს გაგზავნა მეფემ უფლის სახლში<br/>შაფან მწერალი, მეშულამის ძის, აცალიას ძე და დააბარა:


text:
ადი ხილკიასთან, მღვდელმთავართან და შეაგროვებინე უფლის<br/>სახლში შემოსული მთელი ვერცხლი, რომელიც ზღურბლის მცველებმა აკრიფეს<br/>ხალხისგან;


text:
ხელში ჩააბარონ სამუშაოთა შემსრულებლებს, რომლებიც უფლის<br/>სახლში არიან განწესებულნი; ამათ კი უფლის სახლში მომუშავეებს დაურიგონ<br/>სახლის ბზარების შესაკეთებლად -


text:
უთხრა ხილკია მღვდელმთავარმა შაფან მწერალს: რჯულის წიგნი<br/>ვიპოვე უფლის სახლში. მისცა ხილკიამ წიგნი შაფანს და წაიკითხა მან.


text:
მივიდა შაფან მწერალი მეფესთან და მოახსენა ამბავი. უთხრა: გადმოყარეს შენმა მორჩილებმა უფლის სახლში ნაპოვნი ვერცხლი და ჩააბარეს სამუშაოთა შემსრულებლებს, რომლებიც უფლის სახლში არიან განწესებულნი.


text:
უბრძანა მეფემ ხილკია მღვდელს, ახიკამ შაფანის ძეს, ყაქბორ მიქაიას ძეს, შაფან მწერალს და ყასაიას, მეფის მორჩილს:


text:
წადით, დაეკითხეთ უფალს ჩემზე, ერზე და მთელს იუდაზე ამ<br/>ნაპოვნი წიგნის სიტყვების გამო. დიდია უფლის რისხვა, რომელიც აღიგზნო ჩვენს<br/>მიმართ, რადგან არ ისმინეს ჩვენმა მამებმა ამ წიგნის სიტყვები და არ<br/>შეასრულეს რაც მათთვის იყო დაწერილი.


text:
მივიდნენ ხილკია მღვდელი, ახიკამი, ყაქბორი, შაფანი და<br/>ყასაია ხულდასთან, წინასწარმეტყველ ქალთან, რომლის ქმარი შალუმი, თიკვა<br/>ხარხასის ძის ძე, სამოსელთა მცველი იყო. ქალი იერუსალიმში, მეორე უბანში,<br/>ცხოვრობდა და დაელაპარაკნენ მას.


text:
ასე ამბობს-თქო უფალი: აჰა, უბედურებას მოვუვლენ ამ ადგილს და მის მცხოვრებლებს, ახდება ამ წიგნის ყოველი სიტყვა, იუდას მეფეს რომ წაუკითხავს.


text:
რაკი დამივიწყეს და საკმეველს უკმევდნენ უცხო ღმერთებს,<br/>რომ გავეჯავრებინე თავიანთი ხელის ნამოქმედარით, ჩემი რისხვა მოედება ამ<br/>ადგილს და არ დაცხრება.


text:
იუდას მეფეს კი, რომელმაც უფალთან სამკითხაოდ<br/>გამოგგზავნათ, ასე უთხარით: ასე ამბობს-თქო უფალი, ისრაელის ღმერთი: რაკი<br/>შეისმინე ეს სიტყვები,


text:
რაკი გული აგიჩვილდა და ქედი მოიდრიკე უფლის წინაშე, როცა<br/>გაიგე, რაც დავძახე ამ ადგილს და მის მცხოვრებლებს, გაუდაბურება და<br/>შეჩვენება რომ ელით, შემოიხიე სამოსელი და ატირდი ჩემს წინაშე, მაშინ მეც<br/>ვისმინე შენი, ბრძანებს უფალი.


text:
ამიტომაც, აჰა, წაგიყვან შენს მამა-პაპასთან, მშვიდობით<br/>ჩახვალ შენს სამარხებში და არ იხილავენ შენი თვალები ყველა იმ უბედურებას,<br/>რაც უნდა დავატეხო ამ ადგილს. მიუტანეს მეფეს ამბავი.


text:
ავიდა მეფე უფლის სახლში და ყველა იუდაელი, და იერუსალიმის ყოველი მცხოვრებნი, მასთან ერთად მღვდლები და წინასწარმეტყველნი, მთელი ერი დიდიან-პატარიანად, და ხმამაღლა წაუკითხა მათ მეფემ ყოველი სიტყვა აღთქმის წიგნისა, რომელიც უფლის სახლში იპოვეს.


text:
შედგა მეფე ამაღლებულზე და დადო აღთქმა უფლის წინაშე, რომ<br/>ივლიდა უფლის კვალზე, ყურად იღებდა მის ბრძანებებს, მის გაფრთხილებებს და<br/>მის წესებს მთელი გულითა და სულით, რათა აღსრულებულიყო ამ წიგნში ჩაწერილი<br/>აღთქმის სიტყვები. მოიწონა აღთქმა მთელმა ერმა.


text:
გამოატანინა მეფემ ხილკია მღვდელმთავარს, მეორე ხარისხის<br/>მღვდლებს და ზღურბლის მცველებს უფლის ტაძრიდან ბაალისთვის, ამ აშერასათვის<br/>და ცის მთელი ვარსკვლავეთისთვის გაკეთებული ნივთები და ცეცხლს მისცა<br/>იერუსალიმს გარეთ, კედრონის ყანებში, ხოლო ნაცარი ბეთელში წაიღო.


text:
გაყარა იუდას მეფეთა მიერ დაყენებული ქურუმები, რომლებიც<br/>მსხვერპლს სწირავდნენ გორაკებზე იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის სანახებში,<br/>და ბაალის, მზისა და მთვარის, ცთომილთა და ცის მთელი ვარსკვლავეთისთვის<br/>გუნდრუკის მკმეველნი.


text:
გაიტანა აშერა უფლის სახლიდან იერუსალიმს გარეთ, კედრონის<br/>ხევისკენ, დაწვა კედრონის ხევში, ნაცარტუტად აქცია და მისი ფერფლი<br/>მდაბიორთა სასაფლაოზე დაყარა.


text:
გამოყარა იუდას ქალაქებიდან მღვდლები და წაბილწა<br/>გორაკები, სადაც აკმევდნენ ისინი გუნდრუკს, გებაყიდან ბერშებამდე, და<br/>დაანგრია კარიბჭის გორაკები, ერთი - ქალაქის მთავრის, იესოს, კარიბჭის<br/>შესასვლელთან რომ იყო, და მეორე - ქალაქის კარიბჭის ხელმარცხნივ.


text:
თუმცა გორაკთა მღვდლები არ აღავლენდნენ უფლის სამსხვერპლოზე იერუსალიმში, მაგრამ ხმიადებს კი ჭამდნენ თავიანთ მოძმეებთან ერთად.


text:
წაბილწა თოფეთი, ჰინომის ძეთა ველზე რომ იყო, რათა არავის გაეტარებინა ცეცხლში მოლოქისთვის თავისი ვაჟი ან ასული.


text:
გაუშვა ცხენები, რომლებიც იუდას ნეფეებს მზისთვის ჰყავდათ მიძღვნილი უფლის სახლში შესასვლელის წინ, კარისკაც ნათან-მელექის პალატთან, გარეუბანში რომ არის; მზის ეტლები კი ცეცხლში დაწვა.<br/>


text:
სამსხვერპლოებიც, ახაზისეული სამყოფელის ბანზე იუდას მეფეებმა რომ აღმართეს, და სამსხვერპლოები, რომლებიც აღმართა მენაშემ უფლის სახლის ორთავე ეზოში, დაანგრია მეფემ, მოაშორა იქაურობას და კედრონის ხევში ჩაყარა მისი ფერფლი.


text:
წაბილწა გორაკები, იერუსალიმის გასწვრივ რომ არის,<br/>წარწყმედის მთის მარჯვნივ, რომლებიც სოლომონ ისრაელის მეფემ მოუწყო<br/>აშთორეთს, ციდონელთა სიბილწეს, ქამოშს, მოაბის სიბილწეს, და მილქომს,<br/>ყამონიანთა სისაძაგლეს.


text:
ბეთელის სამსხვერპლოც და ისრაელის შემაცდენელის, იერობოამ<br/>ნაბატის ძის გამართული გორაკი, ეს სამსხვერპლოც და გორაკი დაანგრია;<br/>გადაწვა გორაკი და გააცამტვერა, გადაწვა აშერაც.


text:
გაიხედა იოშიამ და დაინახა სამარხები, მთაზე რომ იყო, ამოაღებინა სამარხებიდან ძვლები, სამსხვერპლოზე დააწვევინა და ამით წაბილწა იგი უფლის სიტყვისამებრ, როგორც გამოცხადებული ჰქონდა ღვთისკაცს, რომელმაც წინასწარ აუწყა ეს ამბები.


text:
თქვა: ეს რა ძეგლია, აქ რომ ვხედავ? მიუგეს ქალაქის<br/>მცხოვრებლებმა: იუდადან მოსული ღვთისკაცის სამარხია, რომელმაც ეს ამბები<br/>გვიწინასწარმეგყველა, შენ რომ დაათიე ახლა ბეთელის სამსხვერპლოებს.


text:
თქვა: მოასვენეთ, ნურვინ დაძრავს მის ძვლებს. ასე იხსნა<br/>მისმა ძვლებმა სამარიიდან მოსული წინასწარმეტყველის ძვლები.


text:
ასევე გორაკთა ყველა სახლი, სამარიის ქალაქებში რომ<br/>ჰქონდათ აშენებული ისრაელის მეფეებს უფლის გასარისხებლად, დაანგრია იოშიამ<br/>და ისეთივე დღე დააწია მათ, როგორც ბეთელში.


text:
სამსხვერპლოებზე დაკლა გორაკთა მღვდლები, ვინც კი იქ იყო, ზედ დაწვა ადამიანის ძვლები და იერუსალიმში დაბრუნდა.<br/>


text:
ასე უბრძანა მეფემ მთელს ერს: მოუმზადეთ პასექი უფალს,<br/>თქვენს ღმერთს, როგორც ამ აღთქმის წიგნში სწერია.


text:
რადგან არ მომზადებულა ამგვარი პასექი არც მსაჯულთა<br/>დროიდან, რომლებიც განაგებდნენ ისრაელს, და არც ისრაელის მეფეთა და იუდას<br/>მეფეთა ხანაში.


text:
ასევე მესულთანეებიც, ჯადოქრები, თერაფიმები, კერპები და<br/>ყოველი სისაძაგლე, რაც კი გამოჩნდა იუდას ქვეყანაში და იერუსალიმში,<br/>აღმოფხვრა იოშიამ, რათა აღსრულებულიყო იმ წიგნში დაწერილი აღთქმის<br/>სიტყვები, რომელიც უფლის სახლში იპოვნა ხილკია მღვდელმა.


text:
არ ყოფილა მანამდე მისი მსგავსი მეფე, რომელიე მთელი<br/>გულითა და სულით, მთელი თავისი არსებით, მოსეს რჯულის თანახმად, ყოფილიყო<br/>მოქცეული უფლისადმი. არც მის მერე გამოჩენილა მისი მსგავსი.


text:
მაგრამ არ მოჰბრუნებია გული უფალს დიდი რისხვისაგან,<br/>რომელიც აღიგზნო იუდაში ყველა იმ წყენის გამო, მენაშემ რომ აწყენინა მას.


text:
თქვა უფალმა: იუდასაც მოვიშორებ ჩემგან, როგორც ისრაელი<br/>მოვიშორე; არად ჩავაგდებ ამ ქალაქს, იერუსალიმს, რომელიც ავირჩიე,<br/>იერუსალიმს და სახლს, რომელზეც ვთქვი, აქ იქნება-მეთქი ჩემი სახელი.


text:
მის დროს გამოვიდა ფარაონი ნექო, ეგვიპტელთა მეფე, აშურის<br/>მეფის წინააღმდეგ, მდინარე ევფრაგზე. გაემართა მეფე იოშია მის შესახვედრად,<br/>და მოკლა იგი ფარაონმა მეგიდოში, დანახვისთანავე.


text:
წაასვენეს იგი მისმა მორჩილებმა მეგიდოდან იერუსალიმში და მის სამარხში დამარხეს. გამოიყვანა ქვეყნის ერმა იეჰოახაზი, იოშიას ძე, სცხო ზეთი და მამამისის ნაცვლად გაამეფა.<br/>


text:
ოცდასამი წლისა იყო იეჰოახაზი, როცა გამეფდა, და სამი თვე<br/>იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ხამიტალი, იერემიას ასული, ლიბნადან.


text:
დააკავა იგი ფარაონმა ნექომ რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში,<br/>რომ იერუსალიმში არ ემეფა, და დააკისრა ქვეყანას ასი ქანქარი ვერცხლი და<br/>ერთი ქანქარი ოქრო.


text:
გაამეფა ფარაონმა ნექომ ელიაკიმი, იოშიას ძე, მამამისის,<br/>იოშიას, ნაცვლად და დაარქვა სახელად იეჰოიაკიმი. ადგა იეჰოახაზი და წავიდა<br/>ეგვიპტეს და იქ მოკვდა.


text:
ოქრო-ვერცხლს აძლევდა იეჰოიაკიმი ფარაონს. ოღონდ<br/>ქვეყანაზე გაანაწილა ფარაონის ბრძანებისამებრ მისაცემი ვერცხლი; ქვეყნის<br/>ერში თითოეულს მისი შეძლების მიხედვით დააკისრა ფარაონ ნექოსათვის მისცემი<br/>ვერცხლი.


text:
ოცდახუთი წლისა იყო იეჰოიაკიმი, როცა გამეფდა, და<br/>თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ზებუდა, ფედიას ასული,<br/>რუმადან.


text:
მის დროს გამოვიდა ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, და იყო იეჰოიაკიმი მისი მორჩილი სამ წელიწადს. მერე კვლავ განუდგა მას.<br/>


text:
მიუსევდა ხოლმე მას უფალი ქალდეველთა, არამელთა მოაბელთა და ყამონიანთა ბრბოებს, შეუსევდა ხოლმე იუდას, რათა დაეღუპა იგი უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა თავის მორჩილთა - წინასწარმეტყველთა პირით.


text:
უფლის ნებით ხდებოდა ეს იუდაში, რათა თავიდან მოეშორებინა<br/>იგი მენაშეს მიერ ჩადენილი ცოდვების გამო.


text:
მეტად აღარ გამოსულა ეგვიპტის მეფე თავისი ქვეყნიდან,<br/>რადგან დაიპყრო ბაბილონის მეფემ ყველაფერი, რაც ეგვიპტელთა მეფეს ეკუთვნოდა<br/>- ეგვიპტის მდინარიდან მდინარე ევფრატამდე.


text:
თვრამეტი წლის იყო იეჰოიაქინი, როცა გამეფდა, და სამი თვე<br/>იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ნეხუშთა, ელნათანის ასული,<br/>იერუსალიმიდან.


text:
მოადგა ბაბილონის მეფეც, ნაბუქოდონოსორი, ქალაქს, როცა მის მოლაშქრეებს ალყაში ჰყავდათ მოქცეული ქალაქი.<br/>


text:
გავიდა იეჰოიაქინ იუდას მეფე ბაბილონის მეფესთან, გავიდნენ დედამისიც, მისი მორჩილნიც, დიდებულებიც, კარისკაცებიც, და წაიყვანა იგი ბაბილონის მეფემ მისი მეფობის მერვე წელს.


text:
გაზიდა იქიდან უფლის სახლის მთელი საგანძური და მეფის<br/>სახლის საგანძური, დაამტვრია მთელი ოქროს ჭურჭელი, რომელიც გაკეთებული<br/>ჰქონდა სოლომონ ისრაელის მეფეს უფლის ტაძარში უფლის ბრძანებისამებრ.


text:
აჰყარა მთელი იერუსალიმი, ყველა დიდებული, ყველა მამაცი<br/>მებრძოლი - ათი ათასი კაცი იყო აყრილი, ყველა ხელოსანი და მშენებელი,<br/>არავინ დარჩენილა ქვეყნის ერის გარდა.


text:
გადაასახლა იეჰოიაქინი ბაბილონს; მეფის დედაც, მეფის<br/>ცოლებიც, მისი კარისკაცებიც, ქვეყნის თავკაცნი წაასხა იერუსალიმიდან<br/>ბაბილონში დასასახლებლად.


text:
მეომრები - შვიდი ათასი კაცი, ხელოსნები და მშენებლები - ათასი კაცი, ყველა ვაჟკაცი, ომის შემძლე, წაასხა ბაბილონის მეფემ ბაბილონში დასასახლებლად.


text:
მეფედ დასვა ბაბილონის მეფემ იეჰოიაქინის ნაცვლად მისი<br/>ბიძა, მათანია, და სახელად ციდკიაჰუ დაარქვა.


text:
ოცდაერთი წლის იყო ციდკიაჰუ, როცა გამეფდა, და თერთმეტი<br/>წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ხამიტალი, იერემიას ასული,<br/>ლიბნადან.


text:
მრისხანებდა უფალი იერუსალიმზე და იუდაზე, ვიდრე საბოლოოდ<br/>არ მოიშორა ისინი თავიდან. ხოლო ციდკიაჰუ განუდგა ბაბილონის მეფეს.


text:
თავისი მეფობის მეცხრე წელს, მეცხრე თვის მეათე დღეს წამოვიდა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი მთელი თავისი ლაშქრითურთ იერუსალიმის წინააღმდეგ, შემოადგა მას და მიწაყრილები შემოავლო ირგვლივ.<br/>


text:
გატყდა ქალაქი და გაიქცნენ ღამით მეომრები კარიბჭის გზით<br/>ორ კედელს შუა, სამეფო ბაღთან რომ არის. ქალაქის ირგვლივ იდგნენ<br/>ქალდეველები, ხოლო ციდკიაჰუმ მიმართა დაბლობისკენ მიმავალ გზას.


text:
თვალწინ დაუკლეს შვილები ციდკიაჰუს, ხოლო თავად მას<br/>თვალები დათხარეს, სპილენძის ბორკილები დაადეს და ბაბილონს მიიყვანეს.


text:
მეხუთე თვის მეშვიდე დღეს, ესე იგი, ბაბილონის მეფის<br/>ნაბუქოდონოსორის მეცხრამეტე წელს, მოვიდა ნებუზარდანი, ქონდაქართუხუცესი,<br/>ბაბილონის მეფის მორჩილი, იერუსალიმს.


text:
ქალაქში დარჩენილი მოსახლეობა და ისინი, ვინც ბაბილონის მეფეს ჩაბარდნენ, ჭრელ ხალხთან ერთად აჰყარა ნებუზარდანმა, ქონდაქართუხუცესმა.<br/>


text:
სპილენძის სვეტები, უფლის სახლში რომ იდგა, კვარცხლბეკები<br/>და სპილენძის ზღვა, უფლის სახლში რომ იდგა, დალეწეს ქალდეველებმა და<br/>სპილენძი ბაბილონში გაზიდეს.


text:
ქვაბები, აქანდაზები, მაშები, კოვზები, სპილენძის ყველა<br/>ჭურჭელი, ღვთისმსახურებისას რომ იყენებდნენ, გაზიდეს;


text:
წყვილი სვეტი, ერთი ზღვა და კვარცხლბეკები, სოლომონმა რომ დაამზადა უფლის სახლისთვის; წონა არ ჰქონდა სპილენძს, რისგანაც ეს საგნები იყო გაკეთებული.


text:
თვრამეტი წყრთა იყო ერთი სვეტის სიმაღლე, ზედ სპილენძის<br/>გვირგვინი ედგა; სამი წყრთა იყო გვირგვინის სიმაღლე; ცხაური და ბროწეულები<br/>გვირგვინის გარშემო ყველაფერი სპილენძისა იყო. ასეთივე იყო მეორე სვეტი<br/>ცხაურიანად.


text:
გამოიყვანა ქონდაქართუხუცესმა მღვდელმთავარი სერაია,<br/>მეორე მღვდელი ცეფანიაჰუ და სამი ზღურბლის მცველი;


text:
ქალაქიდან გამოიყვანა ერთი კარისკაცი, რომელიც მეომრებზე<br/>ზედამხედველობდა, ხუთი კაცი, მეფის პირისმხილეელნი, რომელნიც ქალაქში<br/>იმყოფებოდნენ, ლაშქრის მთავარი მწერალი, რომელიც იწვევდა ჯარში ქვეყნის<br/>ერს, და ექვსასი კაცი ქვეყნის ერიდან, რომლებიც ქალაქში იმყოფებოდნენ.


text:
დაჰკრა მათ ბაბილონის მეფემ და დაახოცინა რიბლაში, ხამათის მხარეში. ასე აჰყარა იუდა თავისი ქვეყნიდან.<br/>


text:
იუდას ქვეყანაში დარჩენილ ხალხს კი, რომელიც დატოვა იქ<br/>ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, უფროსად მიუჩინა გედალიაჰუ, ძე<br/>ახიკამისა, შაფანის ძისა.


text:
გაიგეს ჯარის სარდლებმა და მათმა ხალხმა, რომ გედალიაჰუ<br/>დანიშნა უფროსად ბაბილონის მეფემ, და ეახლნენ გედალიაჰუს მიცფაში. ესენი<br/>იყვნენ: ისმაელ ნეთანიას ძე, იონათან კარეახის. ძე, სერაია თანხუმეთის ძე,<br/>ნეტოფათიდან, იაზანიაჰუ მაყაქათელის ძე და მათი ხალხი.


text:
შეჰფიცა გედალიაჰუმ მათ და მათ ხალხს და უთხრა: ნუ<br/>გეშინიათ ქალდეველთა მორჩილებისა, დასახლდით ქვეყანაში, დაემორჩილეთ<br/>ბაბილონის მეფეს და კარგი იქნება თქვენთვის.


text:
მეშვიდე თვეს მოვიდა ისმაელი, ძე ნეთანიასი, ელიშამაყის<br/>ძისა, მეფეთა ნათესავი ათი კაცითურთ, და მოკლა გედალიაჰუ, და ამოხოცა<br/>იუდაელები და ქალდეველები, ვინც მიცფაში ახლდნენ მას.


text:
ადგა მთელი ხალხი დიდიან-პატარიანად და მხედართმთავრები<br/>და ეგვიპტეში გადაიხვეწნენ ქალდეველების შიშით.


text:
იუდას მეფის, იეჰოიაქინის გადასახლებიდან ოცდაშვიდი წლის<br/>თავზე, მეთორმეტე თვეს, თვის ოცდამეშვიდე დღეს, ევილ-მეროდახმა, ბაბილონის<br/>მეფემ, თავისი გამეფების წელს საპყრობილედან იპატივა იეჰოიაქინი, იუდას<br/>მეფე.


text:
ყებერს ორი ვაჟი შეეძინა; ერთის სახელი იყო ფელეგი,<br/>რადგან მის დროს გაიყო ქვეყანა. მისი ძმის სახელი იყო იაკტანი.


text:
კეტურას, აბრაამის ხარჭას ძენი: მან შვა ზიმრა, იაკშანი,<br/>მედანი, მიდიანი, იშბაკი და შუახი, იაკშანის ძენი: შება და დედანი.


text:
აჰა, ის მეფენი, ედომის ქვეყნად რომ მეფობდნენ, ვიდრე ისრაელიანებში გამეფდებოდა მეფე: ბეყალი, ძე ბეორისა. მისი ქალაქის სახელი იყო დინჰაბა.<br/>


text:
მოკვდა ხუშანი და მის ნაცვლად გამეფდა ჰადად ბედადის ძე,<br/>რომელმაც მოაბის ველზე მიდიანელნი გაანადგურა. მისი ქალაქის სახელი იყო<br/>ყავითი.


text:
მოკვდა ბაყალ-ხანანი და მის ნაცვლად ჰადადი გამეფდა. მისი<br/>ქალაქის სახელი იყო ფაყი. სახელი მისი ცოლისა მეჰატაბელი, ასული მატრედისა,<br/>ასული მიეზაჰაბისა.


text:
იუდას ძენი: ყერი, ონანი და შელა. ქანაანელი შუაყის<br/>ასულისგან მას სამი შეეძინა. იუდას პირმშო ყერი ბოროტი იყო უფლის თვალში,<br/>ამიტომ მოაკვდინა იგი.


text:
ქალებს, ხეცრონის ძეს, ყაზუბასაგან, თავისი ცოლისგან, და<br/>იერიყოთისაგან შვილები შეეძინნენ. აჰა, მისი ძენი: იეშერი, შობაბი და<br/>არდონი.


text:
მერე ხეცრონი გალაადის მამის ასულთან შევიდა და ცოლად შეირთო. მაშინ იგი სამოცი წლისა იყო. მასთან შეეძინა სეგუბი.


text:
გეშურმა და არამმა წაართვა მათ იაირის დაბები, კენათი<br/>თავის ქალაქებიანად - სულ სამოცი ქალაქი. ყველა ესენი გალაადის მამის,<br/>მაქირის ძენი არიან.


text:
მას შემდეგ, რაც ხეცრონი ქალებ-ეფრათში მოკვდა, ხეცრონის<br/>ცოლს, აბიას შეეძინა აშხური, თეკოაყის მამა.


text:
შეშანს ვაჟები არ ჰყოლია, მხოლოდ ასულები ჰყავდა. შეშეთს<br/>ეგვიპტელი მორჩილი ჰყავდა, სახელად იარხაყი.


text:
იერახმეელის ძმის, ხალების ძენი: მისი პირმშო მეშაყი, ეს<br/>არის ზიფის მამა; და მარეშას, ხებრონის მამის ძენი.


text:
კირიათ-იეყარიმის საგვარეულონი: ითრიელნი, ფუთიელნი,<br/>შუმათიელნი და მიშრაყიელნი. მათგან გამოვიდნენ: ცორყელნი და ეშთაოლელნი.


text:
იაყბეცში მცხოვრებ მწიგნობართა საგვარეულონი: თირყათელნი,<br/>შიმყათიელნი, სუქათიელნი. ესენი კინიელნი არიან, ბეთ-რექაბას მამის,<br/>ხამათის, შთამომავლები.


text:
ესენი იყვნენ დავითის ძენი, რომლებიც ხებრონში შეეძინნენ მას: პირმშო ამონი, ახინოყამ ისრაელიანისგან, მეორე - დანიელი, აბიგაილ ქარმელელისგან,<br/>


text:
ექვსნი შეეძინნენ მას ხებრონში. შვიდი წელი და ექვსი თვე<br/>იქ იმეფა, ოცდაცამეტი წელი კი - იერუსალიმში.


text:
ესენი შეეძინნენ იერუსალიმში: შიმყა, შობაბი, ნათანი,<br/>სოლომონი - ოთხნი ბათშუაყისგან, ყამიელის ასულისგან.


text:
იაყბეცი თავის ძმებზე უფრო პატივდებული იყო. იაყბეცი დედამისმა დაარქვა. თქვა: რადგან სიმწრით გავაჩინე.


text:
მოუხმო იაყბეცმა ისრაელის ღმერთს და უთხრა: ნეტავ<br/>კურთხევით მაკურთხევდე და საზღვრებს გამიდიდებდე, შენი ხელი ჩემთან<br/>იქნებოდეს და ბოროტებისაგან დამიცავდე, რომ არ გავიტანჯო. და ღმერთმა<br/>მისცა, რასაც ითხოვდა.


text:
ყეზრას ძენი: იეთერი, მერედი, ყეფერი და იალონი. იეთერმა<br/>შვა მირიამი, შამაი და იშბახი, იშთემოაყის მამა.


text:
მის იუდაელ ცოლს შეეძინა იერედი, მამა გედორისა, ხებერი,<br/>მამა სოხოსი, იეკუთიელი, მამა ზანოახისა. აჰა, ძენი ბითიასი, ფარაონის<br/>ასულისა, მარედმა რომ შეირთო.


text:
შელა იუდას ძის ვაჟები: ყერი, ლექას მამა, ლაყდა, მარეშას მამა და სელის მკეთებელთა საგვარეულოები აშბეაყის სახლიდან.


text:
ისინი მეთუნენი იყვნენ. ნეტაყიმსა და გედერაში სახლობდნენ, მეფესთან ცხოვრობდნენ და მისთვის შრომობდნენ.<br/>


text:
შიმყის თექვსმეტი ვაჟი და ექვსი ქალი ჰყავდა. მის ძმებს<br/>ბევრი ვაჟები არ ჰყოლია და არც მათი საგვარეულო იყო იუდას ძეთა<br/>საგვარეულოსავით მრავალრიცხოვანი.


text:
ასევე ყველა ის სოფელი, რომელიც ამ ქალაქებს ეკვროდა<br/>ვიდრე ბაყალამდე. აჰა, მათი საცხოვრებელი და მათი საგვარტომო ნუსხა.


text:
ესენი, სახელებით რომ არიან ჩამოთვლილნი, თავთავიანთი<br/>საგვარეულოების მთავრები იყვნენ. მათი მამისსახლი ძალიან გაიზარდა.


text:
პოხიერსა და კარგ საძოვარს მიაგნეს; ვრცელი ქვეყანა იყო,<br/>თან მშვიდი და მყუდრო; რადგან უწინ აქ ქამის შთამომავლები ცხოვრობდნენ.


text:
ისინი, სახელებით რომ იყვნენ ჩამოწერილნი, იუდას მეფის,<br/>იეხიზკიაჰუს დღეებში მოვიდნენ, გაანადგურეს მათი კარვები და მაყონელნი, იქ<br/>რომ იყვნენ. იმ დღეს ერთიანად ამოწყვიტეს ისინი და მათ ნაცვლად დასახლდნენ,<br/>რადგან იქ იყო მათი ცხვრის საძოვარი.


text:
ხოლო მათგან, სიმონის ძეთაგან, ხუთასი კაცი სეყირის<br/>მთისკენ გაეშურა იშყის ძეების - ფელატიას, ნეფარიას, რეფაიასა და ყუზიელის<br/>მეთაურობით.


text:
რეუბენის, ისრაელის პირმშოს ძენი (იგი პირმშო იყო, მაგრამ როცა მამის სარეცელი წაბილწა, მისი პირმშოობა გადაეცა იოსებს, ისრაელის ძეს, არა იმისათვის რომ პირმშოდ ჩაწერილიყო.<br/>


text:
მისი ძე ბეერა, რომელიც ტყვედ წაიყვანა აშურის მეფემ,<br/>თიგლათ-ფილნესერმა. ის იყო რეუბენიანთა წინამძღოლი.


text:
მისი ძმები, მათი საგვარეულოებისა და საგვარტომო ნუსხის<br/>მიხედვით იყვნენ: უფროსი: იეყიელი, ზექარია,


text:
ბელაყი, ძე ყაზაზისა, ძე შემაყისა, ძე იოელისა. იგი<br/>ყაროყერში ცხოვრობდა ნებომდე და ბაყალ-მეყონამდე.


text:
აღმოსავლეთით ცხოვრობდა მდინარე ევფრატიდან მოყოლებული უდაბნოს პირამდე, რადგან დიდძალი საქონელი ჰყავდათ გალაადის ქვეყანაში.


text:
საულის დროს აგარიანებს ეომებოდნენ და მათ ხელში<br/>ჩაცვივდნენ. დასახლდნენ მათ კარვებში, გალაადის მთელ აღმოსავლეთ მხარეში.


text:
მათი მოძმენი, თავ-თავიანთი მამისსახლებიდან: მიქაელი,<br/>მეშულამი, შებაყი, იორაი, იაყქანი, ზიაყი, ყებედი და შიბყა.


text:
აჰა, ძენი აბიხაილისა, ხურის ძისა, იაროახის ძის, გილყადის ძისა, მიქაელის ძისა, იეშიშაის ძისა, იახდოს ძისა, ბუზის ძისა.<br/>


text:
ისინი ცხოვრობდნენ გალაადში, ბაშანსა და მის კუთვნილ ქალაქებში, ასევე შარონის მთელ სანახებში, ვიდრე გამოვიდოდნენ.


text:
რეუბენიანებში, გადიანებში და მენაშეს ტომის ნახევარში<br/>იყვნენ გულადი ვაჟკაცები, რომელნიც ფარსა და მახვილს ატარებდნენ,<br/>მშვილდოსნობდნენ და ბრძოლაში იყვნენ ნაწრთობნი. მათგან რიცხვით<br/>ორმოცდაოთხიათას შვიდას სამოცნი გამოდიოდნენ საომრად.


text:
მიეხმარნენ მათ წინააღმდეგ ბრძოლაში და მათ ხელში<br/>ჩაცვივდნენ აგარიანები მთელი მათი საბადებლითურთ. ეს იმიტომ, რომ ომში<br/>ღმერთს მოუხმეს. მანაც უსმინა მათ, რაკი მისი იმედი ჰქონდათ.


text:
წამოასხეს მათი საქონელი: ორმოცდაათიათასი აქლემი, ორასორმოცდაათიათასი ცხვარი, ორი ათასი ვირი და ასი ათასი სული ტყვე.


text:
მრავალი მოკლული დაეცა, რადგან ღვთისაგან იყო ეს ომი.<br/>მკვიდრობდნენ ისინი ამ ადგილებზე, სანამ ტყვეობაში მოხვდებოდნენ.


text:
მენაშეს ტომის ნახევარიც დასახლდა იმ ქვეყნად, დაწყებული<br/>ბაშანიდან ვიდრე ბაალ-ხერმონამდე, სენირამდე და ხერმონის მთამდე.<br/>მრავალრიცხოვანნი იყვნენ ისინი.


text:
აჰა, მათი მამისსახლის თავკაცები: ყეფერი, იშყი, ელიელი,<br/>ყაზრიელი, იერემია, ჰოდავია, იახდიელი - მამაცი ვაჟკაცები, მამისსახლთა<br/>სახელოვანი თავკაცები.


text:
მათ ზურგი აქციეს მამა-პაპის ღმერთს და გზააბნეულნი<br/>გაჰევნენ იმ ქვეყნის ხალხის ღმერთებს, მათგან რომ განდევნა ღმერთმა.


text:
ისრაელის ღმერთმა აღძრა აშურის მეფის, ფულის, სული და<br/>აშურის მეფის, თიგლათ-ფილნესერის, სული და გაასახლა რეუბენიანები,<br/>გადიანები და მენაშეს ტომის ნახევარი. ჩაასახლა ისინი ხალახში, ხაბორში,<br/>ჰარაში, მდინარე გოზანთან, სადაც დღემდე არიან.


text:
სადღესასწაულო კარავთან გალობით ასრულებდნენ სამსახურს,<br/>სანამ სოლომონი იერუსალიმში უფლის სახლს ააშენებდა. ისინი თავიანთი<br/>სამსახურის წესისდამიხედვით იდგნენ.


text:
აარონი და მისი ძენი აღსავლენის სამსხვერპლოზე და<br/>საკმევლის სამსხვერპლოზე აკმევდნენ. წმიდათა წმიდაში ყველა საქმეს<br/>აკეთებდნენ და ყველაფერს ისე ასრულებდნენ ისრაელის განსაწმედად, როგორც<br/>მოსემ ბრძანა, ღვთის მორჩილმა.


text:
ეს მათი საცხოვრებელი, მათი დაბებისა და საზღვრის<br/>მიხედვით, ერგოთ აარონიანებს, კეჰათელთა საგვარეულოდან, რადგან წილისყრით<br/>მათ ეკუთვნოდათ.


text:
აარონიანებს მისცეს თავშესაფარი ქალაქები: ხებრონი, ლიბნა<br/>თავისი სანახებით, იათირი და ეშთემოაყი თავისი სანახებით,


text:
ბენიამინის ტომიდან: გებაყი თავისი სანახებით, ყალემეთი<br/>თავისი სანახებით, ყანათოთი თავისი სანახებით. მათ საგვარეულოებში სულ<br/>ცამეტი ქალაქი იყო.


text:
ნოლო დანარჩენ კეჰათიანებს, ამ ტომის საგვარეულოდან, მენაშეს ტომის ნახევრიდან ათი ქალაქი ერგოთ წილისყრით.<br/>


text:
გერშომიანებს, თავ-თავიანთი საგვარეულოებისდა მიხედვით,<br/>ისაქარის, აშერის, ნაფთალის და მენაშეს ტომებიდან ცამეტი ქალაქი ერგოთ<br/>ბაშანში.


text:
მერარიანებს, თავ-თავიანთი საგვარეულოებისდა მიხედვით,<br/>რეუბენის, გადისა და ზებულუნის ტომებიდან თორმეტი ქალაქი შეხვდათ<br/>წილისყრით.


text:
წილისყრით მისცეს იუდას, სიმონისა და ბენიამინის ძეთა<br/>ტომებიდან ის ქალაქები, რომელთაც სახელები ერქვათ.


text:
მათვე მისცეს თავშესაფარი ქალაქები: შექემი, ეფრემის<br/>მთაზე, თავის სანახებიანად, გეზერი თავისი სანახებით,


text:
მენაშეს ტომის ნახევრიდან ყანერი თავისი სანახებით და<br/>ბილყამი თავისი სანახებით მისცეს კეჰათიანთა დანრჩენ საგვარეულოს.


text:
გერშომიანებს, მენაშეს ტომის ნახევრის საგვარეულოდან, ბაშანში მისცეს: გოლანი თავის სანახებიანად და ყაშთაროთი თავის სანახებიანად.<br/>


text:
დანარჩენ მერარიანებს კი ზებულუნის ტომიდან მისცეს:<br/>რიმონო თავის სანახებიანად და თაბორი თავის სანახებიანად.


text:
იორდანეს გადაღმა, იერიხონთან, იორდანეს აღმოსავლეთით,<br/>რეუბენის ტომიდან მისცეს: ბეცერი უდაბნოში თავის სანახებიანად, იახცარი<br/>თავის სანახებიანად,


text:
თოლაყის ძენი: ყუზი, რეფაია, ირიელი, იახმაი, იაბხამი, სამუელი - თოლაყის მამისსახლის თავკაცები, თავიანთი მოდგმის მაგარი ვაჟკაცები. დავითის დროს მათი რიცხვი ოცდაორიათას ექვსასი იყო.


text:
თავ-თავიანთი მოდგმიდან და მამისსახლიდან<br/>ოცდათექვსმეტათასიანი საბრძოლო რაზმი გამოჰყავდათ ომში, რადგან ბევრი<br/>ცოლ-შვილი ჰყავდათ.


text:
მათი ძმები, ისაქარის ყველა საგვარეულოს მაგარი<br/>ვაჟკაცები, ოთხმოცდაშვიდი ათასნი იყვნენ. ყველანი საგვარტომო ნუსხაში<br/>იყვნენ ჩაწერილნი.


text:
ბელაყიანები: ეცბონი, ყუზი, ყუზიელი, ირიმოთი,<br/>ყირი-ხუთნი; მამისსახლის თავკაცები და მამაცი ვაჟკაცები. საგვარტომო<br/>ნუსხაში ოცდაორი ათას ოცდათორმეტნი არიან ჩაწერილნი.


text:
ბექერიანები: ზემირა, იოყამი, ელიყეზერი, ელიოყენაი,<br/>ყომრი, ირემოთი, აბია, ყანათოთი და ყალამეთი. ყველა ესენი ბექერიანები<br/>არიან.


text:
საგვარტომო ნუსხაში ისინი თავ-თავიანთი მოდგმის, მამისსახლთა თავკაცების მიხედვით არიან ჩაწერილნი - სულ ოციათას ორასი ძლიერი მებრძოლი.


text:
იედიყაელიანები: ბილჰანი, ბილჰანის ძენი: იეყუში,<br/>ბენიამინი, ეჰუდი, ქენაყანა, ზეთანი, თარშიში და ახიშახარი.


text:
ყველა ესენი იედიყაილიანები არიან, მამისსახლთა თავკაცები. მათგან ჩვიდმეტიათას ორასი მებრძოლი გამოდიოდა საბრძოლველად.<br/>


text:
მენაშეანები: ასერიელი, რომელიც მისმა არამელმა ხარჭამ<br/>გააჩინა; მასვე ეყოლა მაქირი, გალაადის მამა.


text:
მან ცოლად მოიყვანა ხუფიმი და შუფიმი. მის ერთ დას მაყაქა<br/>ერქვა, მეორეს ცელაფხადი. ცელაფხადს ასულები ჰყავდა.


text:
მაყაქამ, მაქრის ცოლმა, ვაჟი გააჩინა და ფერეში დაარქვა. მის ძმას შარეში ერქვა, მისი ვაჟები იყვნენ ულამი და რაკამი.


text:
მისი ძე ზაბადი, მისი ძე შუთელახი, ყეზერი და ელყადი. ისინი იმ ქვეყნის მკვიდრმა გეთელებმა ამოხოცეს, რადგან ისინი საქონლის წასართმევად დაესხნენ თავს.<br/>


text:
მიუდგა იგი თავის ცოლს, დაორსულდა იგი და ბიჭი გაუჩნდა;<br/>სახელად ბერიყა დაარქვეს, რადგან მის სახლში უბედურება დატრიალდა.


text:
მათი სამფლობელო და საცხოვრებელი იყო: ბეთ-ელი და მისი<br/>დაბა-სოფლები; აღმოსავლეთით ნაყარანი და დასავლეთით გეზერი თავისი<br/>დაბა-სოფლებით, შექემი თავისი დაბა-სოფლებით, ღაზამდე და მის<br/>დაბა-სოფლებამდე.


text:
მენაშეანთა ხელში იყო: ბეთ-შუანი თავისი დაბა-სოფლებით,<br/>თაყანი თავისი დაბა-სოფლებით, მეგიდო თავისი დაბა-სოფლებით, დორი თავისი<br/>დაბა-სოფლებით. ამ ქალაქებში ცხოვრობდნენ იოსებ ისრაელის ძის ძეები.


text:
ყველა ესენი აშერიანები არიან, მამისსახლთა თავკაცები,<br/>რჩეული და ძლიერი მებრძოლები, წინამძღოლების თავკაცები. მათ საგვარტომო<br/>ნუსხაში რიცხვით ოცდაექვსი ათასი ომში მებრძოლი კაცი სწერია.


text:
ესენი არიან ახუდის ძენი - მამისსახლთა თავკაცები,<br/>რომელნიც გებაყში ცხოვრობდნენ და მანახათში გადაასახლეს.


text:
ესენი არიან მამისსახლთა თავკაცები, მთავარნი თავთავიანთ<br/>გვარ-ტომში. ესენი იერუსალიმში ცხოვრობდნენ.


text:
აცელს ექვსი ვაჟი ჰყავდა. აჰა, მათი სახელები: ყაზრიყამი,<br/>ბოქრუ, იშმაყელი, შეყარია, ყობადია და ხანანი. ყველა ესენი აცელის ძენი<br/>არიან.


text:
ულამის ძენი მაგარი ვაჟკაცები, მშვილდოსნები და<br/>ასორმოცდაათი შვილისა და შვილიშვილის პატრონები იყვნენ. ყველა ესენი<br/>ბენიამინიანთაგან იყვნენ.


text:
ყველა ისრაელიანი აღნუსხეს და ისრაელის მეფეთა წიგნში ჩაწერეს. იუდაელები კი ბაბილონს გაასახლეს მათი უკეთურების გამო.<br/>


text:
პირველი მკვიდრნი, თავიანთ სამფლობელოებსა და ქალაქებში რომ ცხოვრობდნენ, იყვნენ: ისრაელიანები, მღვდლები, ლევიანები, შეწირულნი და ტაძარში მომსახურენი.


text:
იბნა იეროხამის ძე, ელა, ძე ყუზისა, მიქრის ძისა,<br/>მეშელამი, ძე შაფატიასი, ძე რეღუელისა, ძე იბნიასი.


text:
მათი ძმები თავ-თავიანთი მოდგმის მიხედვით ცხრაას ორმოცდათექვსმეტნი იყვნენ. ყველა ეს ვაჟკაცი მამისსახლის თავკაცი იყო.


text:
ყაზარია, ძე ხილკიასი, ძე მეშულამისა, ძე ცადოკისა, ძე მერაიოთისა, ძე ახიტუბისა - ღვთის სახლის წინამძღვარი;


text:
ყადაია, ძე იეროხამისა, ძე ფაშხურისა, ძე მალქიასი, და მაყასაი ძე ყადიელისა, ძე იახზერასი, ძე მეშელამისა, ძე მეშილემითისა, ძე იმრისა.<br/>


text:
მათი ძმები, მამისსახლთა თავკაცები, ათას შვიდას სამოცნი,<br/>ღვთის სახლის სამსახურის საქმეში ნაცადი ხალხი.


text:
ყობადია, შემაყია ძე გალალისა, ძე იედუთუნისა, ბერაქია ძე ასასი, ძე ელკანასი - ნეტოფათელთა დაბა-სოფლებში მცხოვრებნი.


text:
შალუმი, ძე კორესი, ძისა აბიასაფისა, ძისა კორახისა, და<br/>მისი ძმები, მისი მამისსახლიდან - კორახელნი, სამსახურს ეწეოდნენ და კარვის<br/>ზღურბლებს იცავდნენ, ხოლო მათი მამები უფლის ბანაკთან მისასვლელს<br/>დარაჯობდნენ.


text:
ზღურბლების მცველებად ამორჩეულნი მთლიანად ორასთორმეტნი<br/>იყვნენ, ისინი საგვარტომო ნუსხაში თავ-თავიანთი დაბა-სოფლების მიხედვით<br/>არიან ჩაწერილნი. ისინი დავითმა და სამუელ მისანმა დააყენეს მათი<br/>ერთგულების გამო.


text:
მათი ძმები თავიანთ დაბა-სოფლებში იყვნენ და დრო და დრო,<br/>შვიდდღე გამოშვებით უნდა მისულიყვნენ მათთან.


text:
რადგან კარისმცველთა ის ოთხი მეთაური, რომლებიც ლევიანები<br/>იყვნენ, მუდამ ოთახებთან და ღვთის სახლის საგანძურებთან იდგნენ.


text:
ისინი ღვთის სახლის გარშემო ათევდნენ ღამეს, რადგან მათ<br/>ებარათ დაცვა და ყოველ დილით კარიბჭის გაღება.


text:
სხვებს ჩაბარდათ სხვა ჭურჭლეული, ყველა წმიდა ჭურჭელი,<br/>გამტკიცული ფქვილი, ღვინო, ზეთი, გუნდრუკი და სურნელებანი.


text:
ხოლო მგალობელნი, ლევიანთა მამისსახლების თავკაცნი,<br/>ტაძრის ოთახებში საქმიანობისგან განთავისუფლებულნი იყვნენ, რადგან ისინი<br/>დღედაღამ თავიანთი საქმით იყვნენ დაკავებულნი.


text:
ესენი არიან ლევიანთა მამისსახლების თავკაცები, თავიანთი მოდგმის თავკაცები. ისინი იერუსალიმში ცხოვრობდნენ.<br/>


text:
მიკლოთმა შვა შიმამი. ისინი თავიანთი ძმების მეზობლად,<br/>თავიანთ ძმებთან ერთად ცხოვრობდნენ იერუსალიმში.


text:
აცელს ექვსი ძე ჰყავდა. აჰა, მათი სახელები: ყაზრიკამი,<br/>ბოქრუ, იშმაყელი, შეყარია, ყობადია, ხანანი. ესენი არიან აცალის ძენი.


text:
გაუმართეს ბრძოლა ფილისტიმელებმა ისრაელს და გაექცნენ ისრაელიანები ფილისტიმელებს. გილბოაყის მთაზე ეცემოდნენ დახოცილნი.<br/>


text:
მიეწივნენ ფილისტიმელები საულს და მის ვაჟებს და დახოცეს ფილისტიმელებმა იონათანი, აბინადაბი და მალქიშუაყი - საულის შვილები.


text:
ურხრა საულმა თავის საჭურველთმტვირთველს: იშიშვლე მახვილი<br/>და გამიყარე, იმ წინადაუცვეთელებმა რომ არ შეურაცხმყონ. ვერ გაბედა<br/>საჭურველთმტვირთველმა, რადგან ძალიან ეშინოდა. მაშინ საულმა აიღო მახვილი<br/>და ზედ დაეგო.


text:
როდესაც ველზე მყოფმა ისრაელიანებმა დაინახეს, რომ<br/>უკუიქცნენ ისრაელიანები და დაიხოცნენ საული და მისი ვაჟიშვილები, დადაგეს<br/>ქალები და გადაიხვეწნენ. მოვიდნენ ფილისტიმელები და ჩასახლდნენ იქ.


text:
მეორე დღეს მოვიდნენ ფილისტიმელები დახოცილთა<br/>გასაძარცვავად და, როცა ნახეს გილბოაყის მთაზე დაცემული საული და მისი სამი<br/>ვაჟიშვილი,


text:
გაძარცვეს იგი, აიღეს მისი თავი და საჭურველი და მოატარეს ფილისტიმელთა მთელი ქვეყნის ირგვლივ, რათა ეხარებინათ თავიანთი საკერპოებისთვის და ხალხისთვის.


text:
ადგა ყველა, ვინც ვაჟკაცი იყო, წამოიღეს საულისა და მისი ვაჟიშვილების გვამები, მოიტანეს იაბეშში და დამარხეს მათი ძვლები იაბეშში, მუხის ქვეშ. მერე შვიდი დღე მარხულობდნენ.


text:
მოკვდა საული თავისი ორგულობის გამო, რადგან ღალატობდა<br/>იგი უფალს, უფლის სიტყვას არ იცავდა და გამოსაკითხად მესულთანეს<br/>მიმართავდა.


text:
გუშინაც და იმის უწინაც, როცა საული მეფობდა, შენ მიგყავდა და მოგყავდა ისრაელი. უფალმა, შენმა ღმერთმა გითხრა: შენ დამწყემსავ ჩემს ერს, ისრაელს, შენ იქნები ჩემი ერის, ისრაელის მთავარი.


text:
მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა მეფესთან ხებრონს და<br/>შეჰკრა დავითმა მათთან კავშირი ხებრონში უფლის წინაშე და სცხეს ისრაელის<br/>მეფედ დავითი, უფლის სიტყვის თანახმად, სამუელის ხელით.


text:
გაილაშქრეს დავითმა და ისრაელიანებმა იერუსალიმისკენ, ანუ<br/>იებუსისკენ. იქ იყვნენ იებუსელნი - იმ ქვეყნის მკვიდრნი.


text:
უთხრეს იებუსის მკვიდრებმა დავითს, აქ ვერ შემოხვალო.<br/>მაგრამ აიღო დავითმა სიონის ციხე-სიმაგრე. ეს არის დავითის ქალაქი.


text:
თქვა დავითმა, ვინც ყველაზე უწინ შემუსრავს იებუსელთ, ის<br/>გახდებაო თავკაცი და სარდალი. ყველაზე უწინ იოაბ ცერუიას ძე ავიდა და გახდა<br/>სარდალი.


text:
აჰა, დავითის მოყმეთა მთავარნი, რომელნიც მხარს<br/>უმაგრებდნენ მას მის სამეფოში ისრაელთან ერთად, მის გასამეფებლად, უფლის<br/>სიტყვისამებრ.


text:
აჰა, დავითის მოყმეთა რიცხვი: იაშაბყამ ხაქმონის ძე, ოცდაათეულის თავკაცი; მან თავისი შუბის ერთი მოქნევით სამასი კაცი მოკლა.<br/>


text:
იგი დავითს ახლდა ფას-დამიმში, სადაც ფილისტიმელნი<br/>საომრად შეიყარნენ (იყო იქ ყანის ნაკვეთი, სადაც ქერი ეთესა) და უკუიქცა<br/>ხალხი ფილისტიმელთაგან.


text:
ისინი ჩადგნენ შუა ყანაში, დაიცვეს იგი და მუსრი გაავლეს<br/>ფილისტიმელებს. მაშინ დიდი ხსნა მოუტანა მათ უფალმა.


text:
ოცდაათი თავკაციდან ეს სამნი ავიდნენ კლდეზე დავითთან,<br/>ყადულამის გამოქვაბულში. ხოლო ფილისტიმელთა ურდო რეფაიმის ველზე იყო<br/>დაბანაკებული.


text:
გაარღვია ამ სამმა ფილისტიმელთა ბანაკი, ამოიღეს წყალი<br/>ბეთლემის ჭიდან, კარიბჭესთან რომ არის, წამოიღეს და დავითს მოუტანეს,<br/>მაგრამ არ ინდომა დავითმა მისი დალევა და უფალს დაუღვარა.


text:
თქვა: შორს იყოს ჩემგან, უფალო, ასეთი საქმე! ნუმც<br/>დამელიოს ამ ვაჟკაცთა სისხლი, თავის გასაწირად რომ წავიდნენ! აღარ ინდომა<br/>დავითმა წყლის დალევა. ასე მოიქცა ეს სამი მოყმე.


text:
აბშაი, იაბის ძმა, ამ სამის უფროსი იყო. მან სამას კაცს<br/>მოუქნია შუბი და განგმირა. მას მეტი სახელი ჰქონდა ამ სამში.


text:
ბენაია იეჰოიადაყის ძე მაგარი ვაჟკაცი იყო, დიდ საქმეთა<br/>მქმნელი, კაბცეელიდან. მან დაამარცხა ორი მოაბელი ლომკაცი; ის ჩავიდა<br/>ორმოში და მოკლა ლომი თოვლიან დღეს.


text:
მანვე მოკლა ეგვიპტელი კაცი, ხუთი წყრთის სიმაღლისა; შუბი<br/>ისე ეჭირა ეგვიპტელს ხელში, როგორც ფეიქარს საქსოვი ლილვი. ჩაუხტა კეტით,<br/>ხელიდან გამოსტაცა ეგვიპტელს შუბი და მისივე შუბით განგმირა.


text:
ოცდაათისგან გამოირჩეოდა, მაგრამ სამს ვერ უტოლდებოდა.<br/>თავის მცველთა მეთაურად დანიშნა იგი დავითმა.


text:
აჰა, ისინი, ციკლაგში რომ მივიდნენ დავითთან, როცა იგი ჯერ კიდევ საულ კიშის ძეს ემალებოდა, ისინი ომში შემწე მოყმეთა შორის იყვნენ,<br/>


text:
მშვილდ-ისრით შეიარაღებულნი, მარჯვენა-მარცხენით ქვისა და მშვილდ-ისრის მსროლელნი, საულის ძმათაგანნი, ბენიამინიდან:


text:
მეთაური ახიყეზერი და იოაში - შემაყა გიბყათელის ძენი,<br/>იზიელი და ფელეტი - ყაზმავეთის ძენი, ბერაქა და იეჰუ ყანათოთელნი,


text:
იშმაყია გაბაონელი, ერთ-ერთი მოყმე ოცდაათში და ოცდაათის<br/>მეთაური, იერემია, იახაზიელი, იოხანანი, იოზაბედ გედერათელი,


text:
გადელებს ჩამოშორდნენ და დავითთან უდაბნოს საფარში<br/>მივიდნენ მამაცი მოყმენი, საომრად გაწვრთნილი ვაჟკაცები, ფარ-შუბით<br/>შეიარაღებულნი, სახით ლომის მსგავსნი და მთის არჩვივით სწრაფნი.


text:
ესენი იყვნენ გადის ძეთაგანნი, მხედრობის მეთაურნი.<br/>ყველაზე ნაკლები ერთი ასს უმკლავდებოდა და ყველაზე დიდი - ათასს.


text:
მათ პირველ თვეში გადალახეს იორდანე, როდესაც ადიდებული<br/>მდინარე ნაპირებიდან გადმოდიოდა. მათ აღმოსავლეთითა და დასავლეთით<br/>განდევნეს ამ ველის მკვიდრნი.


text:
გამოეგება მათ დავითი, გამოელაპარაკა და უთხრა: თუ<br/>სამშვიდობოდ და დამხმარედ მოსულხართ ჩემთან, გიერთგულებთ; თუ იმისთვის<br/>მოხვედით, რომ ჩემი მტრის ხელში მზაკვრულად მიმცეთ, აჰა, ჩემი ხელი სუფთაა,<br/>დაე, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთმა იხილოს ეს და განსაჯოს.


text:
მაშინ სულმა მოიცვა ყამასაი, ოცდაათის მეთაური და თქვა:<br/>მშვიდობა შენდა, დავით, იესეს ძეო, მშვიდობა შენ და მშვიდობა შენს შემწეთა,<br/>რადგან ღმერთია შენი შემწე. მიიღო ისინი დავითმა და რაზმის მეთაურობა<br/>ჩააბარა.


text:
მენაშესგანაც მიემხრნენ დავითს, როდესაც იგი<br/>ფილისტიმელებით მიდიოდა საულთან საომრად, მაგრამ არ მიხმარებიან ისინი,<br/>რადგან ფილისტიმელთა მთავრები შეითქვნენ და უკან გამოაბრუნეს დავითი:<br/>თქვეს, ჩვენდა საზიანოდ თავის ბატონ საულს მიემხრობაო.


text:
როდესაც ციკლაგს მივიდა, მენაშესგან შეუერთდნენ: ყადნახი,<br/>იოზაბადი, იდიყაელი, მიქაელი, იოზაბადი, ელიაჰუ, ცილათი - მენაშელთა<br/>ასისთავები.


text:
ისინი ეხმარებოდნენ დავითს ურდოთა წინააღმდეგ ბრძოლაში,<br/>რადგან ყველანი მამაცი მოყმენი და ჯარის მეთაურები იყვნენ.


text:
დღიდან დღემდე მიედინებოდნენ დავითთან და ეხმარებოდნენ,<br/>ვიდრე მისი ლაშქარი ღვთის მხედრობასავით არ გაიზარდა.


text:
აჰა, რიცხვი საომრად შეჭურვილ მეთაურთა, რომელნიც<br/>დავითთან ხებრონში მივიდნენ, რათა უფლის სიტყვისამებრ, საულის სამეფო<br/>გადაეცათ მისთვის.


text:
მენაშეს ტომის ნახევრიდან თვრამეტი ათასნი იყვნენ,<br/>რომელნიც სახელდებით გამოიხმეს, რათა დავითის გასამეფებლად მოსულიყვნენ.


text:
ისაქარიანთაგან ორასი მეთაური იყო, რომელთაც იცოდნენ<br/>დრო-ჟამთა გულისხმისყოფა და უწყოდნენ, თუ რა უნდა გაეკეთებინა ისრაელს.<br/>ყველა მათი ძმა მათი დარიგებით იქცეოდა.


text:
ზაბულუნიდან საბრძოლველად გამოდიოდნენ და საომრად იყვნენ<br/>დარაზმულნი ყველანაირი საბრძოლო აღჭურვილობით ორმოცდაათი ათასი, რათა<br/>უორგუღოდ დახმარებოდნენ.


text:
იორდანეს გაღმა მხრიდან გამოდიოდნენ: რეუბენიდან, გადიდან<br/>და მენაშეს ტომის ნახევრიდან ყველანაირ საბრძოლო საჭურველით - სულ ასოცი<br/>ათასი.


text:
ყველა ეს მებრძოლი ვაჟკაცი მწყობრად დარაზმული, წრფელი<br/>გულით მოვიდა ხებრონში დავითის გასამეფებლად მთელს ისრაელზე. ასევე მთელი<br/>დანარჩენი ისრაელი ერთსულოვანი იყო დავითის გასამეფებღად.


text:
სამ დღეს დარჩნენ ისინი იქ. ჭამდნენ და სვამდნენ, რადგან<br/>მათ ძმებს ყველაფერი მათთვის მოემზადებინათ.


text:
ასევე მათ მეზობლებს, ისაქარის, ზებულუნისა და ნაფთალის<br/>ტომებიდანაც კი მოჰქონდათ ვირებით, აქლემებით, ჯორებითა და ხარებით<br/>სურსათ-სანოვაგე: ფქვილეული, ლეღვი, ჩირი, ღვინო, ზეთი, უამრავი ხარ-ძროხა<br/>და ცხვარი. ეს იმიტომ, რომ სიხარული იყო ისრაელში.


text:
უთხრა დავითმა ისრაელის მთელ კრებულს: თუ თქვენ თანახმა იქნებით და თუ ეს უფლის, ჩვენი ღმერთის ნება იქნება, ხალხი გავუგზავნოთ ისრაელის ყველა მხარეში ჩვენს ძმებს, მღვდლებს, ლევიანებს მათ შემოგარენ ქალაქებში, რათა შემოგვიერთდნენ.


text:
შეყარა დავითმა მთელი ისრაელი. ეგვიპტის შიხორიდან<br/>ხამათის მისადგომამდე, კირიათ-იეყარიმიდან ღვთის კიდობნის<br/>გადმოსაბრძანებლად.


text:
ავიდა დავითი და მთელი ისრაელი ბაყალთაში,<br/>კირიათ-იეყარიმში, იუდას რომ ეკუთვნის, რათა იქიდან წამოებრძანებინათ<br/>კიდობანი ღვთისა, ქერუბიმებზე მჯდომარე უფლისა, რომელიც ამ სახელით<br/>იწოდება.


text:
დაასვენეს ღვთის კიდობანი ახალ ურემზე და წამოაბრძანეს<br/>აბინადაბის სახლიდან. ურემს ყუზა და ახიო მიჰყვებოდნენ.


text:
დავითი და მასთან ერთად მთელი ისრაელი როკავდა ღვთის<br/>წინაშე მთელი ძალ-ღონით; მღეროდნენ და უკრავდნენ ქნარებს, ბობღნებს,<br/>დაფდაფებს, ჩანგებსა და წინწილებს.


text:
აენთო უფლის რისხვა ყუზაზე და იქვე დასცა იგი ღმერთმა<br/>კიდობანზე ხელის წაშველების გამო. და იქვე მოკვდა ღვთის წინაშე.


text:
არ ინდომა დავითმა უფლის კიდობნის თავისთან მიტანა<br/>დავითის ქალაქში და გეთელი ყობედ-ედომის კარ-მიდამოსკენ გადაახვევინა.


text:
სამ თვეს ესვენა ღვთის კიდობანი გეთელი ყობედედომის<br/>კარმიდამოში და აკურთხა უფალმა ყობედ-ედომის კარმიდამო, და მთელი მისი<br/>საბადებელი.


text:
გამოუგზავნა ხირამმა, ციდონის მეფემ, დავითს მოციქულები და ნაძვის ძელები, კედლის მშენებლები, ხუროები მისთვის სახლის ასაშენებლად.<br/>


text:
მიხვდა დავითი, რომ მტკიცედ ჰყავდა დადგენილი იგი უფალს ისრაელის მეფედ და რომ აღამაღლა მისი სამეფო თავისი ერის, ისრაელის გამო.


text:
შეიტყვეს ფილისტიმელებმა, რომ მთელი ისრაელის მეფედ<br/>აკურთხეს დავითი და დაიძრნენ ფილისტიმელნი დავითის შესაპყრობად. შეიტყო ეს<br/>დავითმა და გამოვიდა მათ წინაშე.


text:
დავითი ღმერთს დაეკითხა: გავილაშქრო ფილისტიმელებზე? ჩამიგდებ მათ ხელში? მიუგო მას უფალმა: გაილაშქრე, რადგან ხელში ჩაგიგდებ ფილისტიმელებს.<br/>


text:
ავიდნენ ბაყალ-ფერაციმში და იქ სძლია დავითმა და თქვა: წალეკა უფალმა ჩემი მტრები ჩემივე ხელით, როგორც წყალი წალეკავს ხოლმე. ამიტომ ეწოდა ამ ადგილს ბაყალ-ფერაციმი.


text:
კვლავ დაეკითხა დავითი ღმერთს. მიუგო ღმერთმა: უკან ნუ<br/>გაეკიდები, გარს მოუარე და თუთების მხრიდან მიადექი.


text:
როგორც კი თუთების კენწეროებიდან შრიალის ხმა<br/>შემოგესმება, იმ წამსვე შეიმართე საომრად, რადგან მაშინ წაგიძღვება ღმერთი<br/>ფილისტიმელთა ბანაკის შესამუსვრელად.


text:
ისე მოიქცა დავითი, როგორც ღმერთმა დაარიგა და გაბაონიდან<br/>გაზრამდე მუსრი გაავლო ფილისტიმელთა ურდოს.


text:
მაშინ თქვა დავითმა: ლევიანთა გარდა არავინ ზიდოს კიდობანი, რადგან ისინი ამოირჩია უფალმა ღვთის კიდობნის სატარებლად და სამარადისო მსახურებად.


text:
შეყარა დავითმა მთელი ისრაელი იერუსალიმში, რომ<br/>დაესვენებინათ უფლის კიდობანი იმ ადგილზე, რომელიც მისთვის იყო<br/>გამზადებული.


text:
მოუხმო დავითმა ცადოკსა და აბიათარს, მღვდლებსა და ლევიანებს - ურიელს, ყასაიას, იოელს, შემაყიას, ელიელს, ყამინადაბს<br/>


text:
და უთხრა: თქვენა ხართ ლევიანთა მამისსახლების თავკაცები. განიწმიდენით თქვენ და თქვენი მოძმენი და დაასვენეთ უფლის, ისრაელის ღმერთის კიდობანი მისთვის მომზადებულ ადგილას.


text:
რაკი უწინ ამას არ ასრულებდით, უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა,<br/>შეგვმუსრა, რადგან წესისამებრ არ ვეკითხბოდით მას.


text:
ასწიეს ლევიანებმა ღვთის კიდობანი და, როგორც მოსეს<br/>ჰქონდა ნაბრძანები უფლის სიტყვისამებრ, კეტებით მხრებზე შეიდგეს.


text:
დავითმა ლევიანთა მთავრებს უბრძანა, რომ მათი ძმები<br/>დაეყენებინათ მგალობლებად საკრავი იარაღებით, ბობღნებით, ქნარებით,<br/>წინწილებით, რათა სიხარულის ხმები გამოეცათ.


text:
ლევიანებმა დააყენეს: ჰიმან იოელის ძე, მის მოძმეთაგან<br/>ასაფ ბერექიაჰუს ძე, ხოლო მათი მოძმეების, მერარის ძეთაგან ეთან კუშიაჰუს<br/>ძე.


text:
მათთან ერთად მათი მოძმენი, მეორეხარისხისანი: ზაქარიაჰუ,<br/>ბენი, იაყაზიელი, შემირამოთი, იეხიელი, ყუზი, ელიაბი, ბენიაჰუ, მაყასიაჰუ,<br/>მათითიაჰუ, ელიფელეჰუ, მიკნეჰუ, ყობედ-ედომი, იეყიელი - კარისმცველნი.


text:
ხოლო ზაქარია, ყაზიელი, შემირამოთი, იეხიელი, ყუნი,<br/>ელიაბი, მაყასიაჰუ და ბენიაჰუ ქნარს ქალწულურ ჰანგზე.


text:
მათითიაჰუ, ელეფელეჰუ, მიკნეიაჰუ, ყობედ-ედომი, იეყიელი, ყაზაზიაჰუ ებნებს, რვა სიმიანს, სალოტბაროდ.<br/>


text:
მღვდლები შებანიაჰუ, იოშაფატი, ნეთანელი, ყამასა,<br/>ზაქარიაჰუ, ბენიაჰუ და ელიყაზარი საყვირს უკრავდნენ ღვთის კიდობნის წინაშე.<br/>ყობედ-ედომი და იხია კი კიდობნის კარისმცველნი იყვნენ.


text:
და გაემართნენ დავითი, ისრაელის უხუცესობა და<br/>ათასისთავები სიხარულით უფლის აღთქმის კიდობნის წამოსაბრძანებლად<br/>ყობედ-ედომის კარ-მიდამოდან.


text:
ღვთის შეწევნით, იყო, რომ გადააბრძანეს ლევიანებმა უფლის<br/>აღთქმის კიდობანი და შვიდი ხარი და შვიდი ცხვარი შესწირეს.


text:
დავითს ბისონის მოსასხამი ემოსა, ასევე ყველა ლევიანს,<br/>კიდობანს რომ მიაბრძანებდნენ, მგალობლებს და ქენანიას, მგალობელთა ლოტბარს.<br/>დავითს ამასთან ერთად სელის ეფოდიც ემოსა.


text:
მთელი ისრაელი მიაცილებდა უფლის აღთქმის კიდობანს<br/>ყიჟინით, ბუკის ცემით, საყვირების, წინწიღების, ბობღნებისა და ქნარების<br/>დაკვრით.


text:
როცა უფლის აღთქმის კიდობანმა დავითის ქალაქს მიაღწია,<br/>სარკმლიდან გამოიხედა საულის ასულმა მიქალმა და დაინახა მოხტუნავე და<br/>მროკველი მეფე დავითი და დასცინა მას თავის გულში.


text:
მოაბრძანეს უფლის კიდობანი და დაასვენეს შუაგულ კარავში, რომელიც მისთვის ჰქონდა დავითს გაშლილი. მერე კი აღსავლენი და სამადლობელი მსხვერპლი შესწირეს ღმერთს.<br/>


text:
ჩამოურიგა მთელ ერს, ისრაელის მთელ კრებულს, კაცსა და<br/>ქალს, თითო პურის კვერი, თითო ხორცის წილობი და თითო ქადა.


text:
დააყენა ლევიანები უფლის კიდობნის წინაშე სამსახურის<br/>გასაწევად, რათა მოეხსენებინათ, ედიდებინათ და ექოთ უფალი, ღმერთი<br/>ისრაელისა.


text:
ასაფი მათი მეთაური იყო, ზაქარია - მისი მომდევნო,<br/>იეყიელი, შემირამოთი, იეჰიელი, მათითია, ელიაბი, ბენიაჰუ, ყობედ-ედომ და<br/>იეყიელი ბობღნებსა და ქნარებზე იყვნენ. ხოლო ასაფი წინწილების დამკვრელი<br/>იყო.


text:
და თქვით: გვიხსენი, ჩვენი ხსნის ღმერთო, შეგვკრიბე და<br/>დაგვიცავ ხალხებისგან, რათა ვადიდოთ შენი წმიდა სახელი, დავიქადნოთ შენი<br/>ქება-დიდებით.


text:
დავითმა უფლის აღთქმის კიდობნის წინაშე დატოვა ასაფი და<br/>მისი ძმები, რათა კიდობნის წინაშე სამსახური გაეწიათ მუდამ, ყოველდღიურად,


text:
რომ მუდამ, დილა-საღამოობით, აღსავლენი აღევლინათ<br/>უფლისათვის აღსავლენის სამსხვერპლოზე და რომ ყოველივე შეესრულებინათ, რაც<br/>უფლის რჯულში სწერია და რაც მან დაუწესა ისრაელს.


text:
მათთან იყვნენ: ჰემანი, იედუთუნი და სხვა რჩეულნი,<br/>რომელნიც სახელებით იყვნენ დადგენილნი, რათა ექოთ უფლის სახელი, რადგან<br/>უკუნისამდეა წყალობა მისი.


text:
მათთან ერთად ჰემანი და იედუთუნი საყვირებით, წინწილებითა<br/>და საკრავებით ღვთის მგალობლებად იყვნენ დადგენილნი, იედუთუნის ძენი კი<br/>კარიბჭესთან.


text:
ამის შემდეგ იყო, რომ დაამარცხა დავითმა ფილისტიმელები, დაიმორჩილა ისინი და ხელიდან გამოგლიჯა ფილისტიმელებს გათი თავის ქალაქებიანად.<br/>


text:
დაამარცხა დავითმა ჰადარყეზერი, ცობას მეფე ხამათში, როცა<br/>ის ევფრატზე ბატონობის განსამტკიცებლად მიდიოდა.


text:
წაართვა მას დავითმა ათასი ეტლი, შვიდი ათასი ცხენოსანი<br/>და ოციათასი ქვეითი. ეტლის ცხენებს ძარღვები გადაუჭრა დავითმა, მხოლოდ ასი<br/>ეტლი დაიტოვა მათგან.


text:
მოვიდნენ დამასკოს არამელები ცობას მეფის ჰადარყეზერის<br/>დასახმარებლად და მუსრი გაავლო დავითმა არამელთაგან ოცდაორიათას კაცს.


text:
დაადგინა დავითმა ხელისუფალნი დამასკოს არამში და შეიქნენ<br/>არამელები დავითის მორჩილნი და მოხარკენი. სადაც არ უნდა წასულიყო დავითი,<br/>ყველგან უფალი შეეწეოდა.


text:
დიდძალი სპილენძი წამოიღო დავითმა ტიბხათიდან და ქუნიდან,<br/>ჰადარყეზერის ქალაქებიდან, რომლისგანაც შემდეგ სოლომონმა გააკეთა სპილენძის<br/>საბანელი, ბოძები და სპილენძის ჭურჭელი.


text:
და გაგზავნა თავისი ძე ჰადორამი მეფე დავითთან მოსაკითხად და მისალოცად, რომ შეებრძოლა ჰადარყეზერს და სძლია მას, რადგან თოყის მოსისხლე იყო ჰადარყეზერი. თან გაატანა ოქრო-ვერცხლისა და სპილენძის ჭურჭელი.<br/>


text:
მეფე დავითმა ესეც უფალს შესწირა იმ შეწირულ ოქრო-ვერცხლთან ერთად, დამორჩილებულ ხალხებს: ედომს, მოაბს, ყამონიანებს, ფილისტიმელთ და ყამალეკს რომ წაართვა.


text:
დააყენა ედომში ხელისუფალნი და შეიქნა მთელი ედომი<br/>დავითის მორჩილი. ყველგან, სადაც არ უნდა წასულიყო, უფალი შეეწეოდა დავითს.


text:
ბენიაჰუ იეჰოდაყის ძე ქერეთელებსა და ფერეთელებს<br/>გამგებლობდა, ხოლო დავითის ძენი პირველნი იყვნენ მეფის გვერდით.


text:
თქვა დავითმა: წყალობას ვუყოფ ხანუნ ნახაშის ძეს, როგორც მამამისი მწყალობდა. და გაგზავნა დავითმა მოციქულები სანუგეშებლად მამის გამო. მივიდნენ დავითის მორჩილნი ყამონიანთა ქვეყანაში.


text:
უთხრეს ყამონიანთა მთავრებმა ხანუნს: ნუთუ მამაშენის<br/>პატივისცემის გამო გიგზავნის დავითი ნუგეშისმცემლებს? იქნებ იმისთვის<br/>გამოგზავნა დავითმა თავისი მორჩილნი, რომ დაზვეროს ქვეყანა,<br/>მიათვალ-მოათვალიეროს და მერე დააქციოს?


text:
შეიპყრო ხანუნმა დავითის მორჩილნი და ნახევარი წვერი<br/>მოპარსა, წელამდე შემოაჭრა ნახევარი სამოსელი და გაისტუმრა.


text:
და წავიდნენ. შეატყობინეს დავითს ამ კაცების ამბავი.<br/>გაგზავნა კაცები მათ შესაგებებლად, რადგან ძალზე შეურაცხყოფილნი იყვნენ.<br/>უთხრა მეფემ: იერიქონში დარჩით, ვიდრე წვერი მოგეზრდებოდეთ და მერე<br/>დაბრუნდით.


text:
დაინახეს ყამონიანებმა, რომ თავი შეაძულეს დავითს.<br/>გაგზავნეს ხანუნმა და ყამონიანებმა ათასი ქანქარი ვერცხლი ეტლებისა და<br/>მხედრების დასაქირავებლად შუამდინარელი არამელებისგან და მაყაქასა და ცობას<br/>არამელებისგან.


text:
იქირავეს ოცდათორმეტი ათასი ეტლი და მაყაქას მეფე თავისი<br/>ხალხით. მოვიდნენ და მედიბას წინ დაბანაკდნენ. ყამონიანები კი ერთად<br/>შეიყარნენ და საომრად გამოემართნენ.


text:
გამოვიდნენ ყამონიანები და გაეწყვნენ საბრძოლველად ქალაქის კარიბჭესთან. ხოლო ის მეფენი, რომელნიც მოვიდნენ, ცალ-ცალკე დადგნენ მინდორში.


text:
როცა იოაბმა დაინახა, რომ მტერი წინიდან და ზურგიდან იყო<br/>მისკენ მიმართული, გამოარჩია ისრაელიანებში ურჩეულესნი და დააწყო არამელთა<br/>წინააღმდეგ.


text:
გამაგრდი და მტკიცედ იდექი ჩვენი სალხისათვის და ჩვენი<br/>უფლის, ჩვენი ღმერთის ქალაქებისათვის. უფალმა ქმნას, რაც ენებოს.


text:
როცა ყამონიანებმა დაინახეს, რომ გარბოდნენ არამელები,<br/>თავადაც გაექცნენ აბეშაის და ქალაქში შეცვივდნენ. იოაბი გაეცალა<br/>ყამონიანებს და მივიდა იერუსალიმში.


text:
დაინახეს არამელებმა, რომ მარცხდებიან ისრაელთან, კაცები<br/>გაუგზავნეს მდინარისგაღმელ არამელებს და გადმოიყვანეს. მათ წინამძღოლობდა<br/>ჰადარყეზერის სარდალი შოფეხი.


text:
შეატყობინეს ეს დავითს და მანაც შეყარა მთელი ისრაელი,<br/>გადალახა იორდანე, მივიდა მათთან და გაეწყო მათ წინააღმდეგ. ბრძოლა<br/>გაუმართა დავითმა არამელებს და ისინიც შეებნენ მას.


text:
გაექცნენ არამელები ისრაელს. დავითმა არამელებს დაუხოცა<br/>შვიდი ათასი ეტლოსანი და ორმოცი ათასი ქვეითი. მათი სარდალი შოფეხიც მოკლულ<br/>იქნა.


text:
როცა ჰადარყეზერის მორჩილთა დაინახეს, რომ მარცხდებოდნენ<br/>ისრაელთან, დაეზავნენ დავითს და დაემორჩილნენ. ვეღარ გაბედეს არამელებმა<br/>ყამონიანთა დახმარება.


text:
წლის შემოქცევისას, მეფეთა გამოსვლის ჟამს, იოაბი წინ წაუძღვა ლაშქარს და გაანადგურა ყამონიანთა ქვეყანა, მივიდა და რაბას შემოადგა. დავითი კი იერუსალიმში დარჩა. აიღო იოაბმა რაბა და დაანგრია.<br/>


text:
დავითმა მათ მეფეს გვირგვინი მოხადა, ნახა რომ ერთი ტალანტი ოქროს წონისა იყო და ძვირფასი ქვებით იყო მოოჭვილი, და თავზე დაირქვა იგი. აურაცხელი ნადავლი წამოიღო დავითმა ქალაქიდან.


text:
გამოიყვანა იქ მყოფი ხალხი და იწყო მათი ხერხით ხერხვა და<br/>რკინის კბილებითა და რკინის ცულებით ხოცვა. ასე მოექცა დავითი ყამონიანთა<br/>ქალაქს და დაბრუნდა დავითი თავისი ხალხითურთ იერუსალიმში.


text:
ამის შემდეგ იყო, რომ ფილისტიმელებთან ომი ატყდა გეზერში.<br/>მაშინ სიბქაი ხუშათელმა მოკლა სიფაი, რაფას ერთ-ერთი ვაჟი და დაზავდნენ.


text:
კვლავ ატყდა ფილისტიმელებთან ომი. მაშინ ელხანან იაყირის<br/>ძემ დაამარცხა ლახმი, გოლიათის ძმა, რომლის შუბის ტარი მქსოველთა<br/>ლილვისოდენა იყო.


text:
კვლავ ატყდა ომი გეთში. იყო უზარმაზარი კაცი, რომელსაც<br/>ხელ-ფეხზე ექვს-ექვსი თითი ება - სულ ოცდაოთხი. ისიც რაფას ნაშიერი იყო.


text:
უთხრა დავითმა იოაბსა და ხალხის მთავრებს: წადით და აღრიცხეთ ისრაელი ბერშაბედან დანამდე და მომიტანეთ, რომ ვიცოდე მათი რიცხვი.


text:
მიუგო იოაბმა: დაე, რაც არის, ასმაგად გაამრავლოს უფალმა<br/>თავისი ერი. განა ყველანი ისინი, ჩემო ბატონო მეფევ, ჩემი ბატონის მორჩილნი<br/>არ არიან? მაშ, ამას რაღად თხოულობს ჩემი ბატონი? რატომ დაედოს ცოდვა<br/>ისრაელს?


text:
მაგრამ მეფის სიტყვა კანონი იყო იოაბისთვის. წავიდა<br/>იოაბი, მთელი ისრაელი მოიარა და იერუსალიმში დაბრუნდა.


text:
მიართვა იოაბმა დავითს აღრიცხვის წიგნი და აღმოჩნდა მთელს<br/>ისრაელში მილიონ ასი ათასი მახვილის მაშიშვლებელი კაცი, ხოლო იუდაში<br/>ოთხასსამოცდაათი ათასი მახვილის მაშიშვლებელი კაცი.


text:
უთხრა დავითმა ღმერთს: დიდად შევცოდე, ეს რომ გავაკეთე.<br/>ახლა მიუტევე, უფალო, შეცოდება შენს მორჩილს, რადგან უგუნურად მოვიქეცი.


text:
წადი და დავითს უთხარი: ასე ამბობს-თქო უფალი: სასჯელს<br/>შემოგთავაზებ და ერთ-ერთი ამოირჩიე, რომ დაგსაჯო.


text:
სამი წლის შიმშილობა გირჩევნია, სამი თვის ლტოლვილობა<br/>შენი მტრისგან და მათ მიერ შენი დევნა, და უფლის ანგელოზი, შემმუსრველი,<br/>ისრაელის მთელ სამკვიდრებელში.


text:
უთხრა დავითმა გადს: დამწუხრებული ვარ დიდად. მაგრამ<br/>მიჯობს უფლის ხელში ჩავვარდე, რადგან დიდია მისი მოწყალება, ოღონდაც კაცის<br/>ხელში ნუ ჩავვარდები.


text:
იერუსალიმში ანგელოზი გაგზავნა მის გასანადგურებლად.<br/>როდესაც მან განადგურებას მიჰყო ხელი, მოხედა უფალმა და აკმარა უბედურება,<br/>უთხრა შემმუსრველ ანგელოზს: კმარა, ახლა უკან წაიღე ხელი! უფლის ანგელოზი<br/>ორნან იებუსელის კალოსთან იდგა.


text:
გაიხედა და დაინახა დავითმა ცასა და დედამიწას შუა მდგარი<br/>უფლის ანგელოზი, ხელში თავისი გაშიშვლებული მახვილი ეჭირა, იერუსალიმზე<br/>დაღირებული. დავითი და უხუცესნი, სახეშებურვილნი, პირქვე დაემხვნენ.


text:
უთხრა დავითმა ღმერთს: ხალხის აღრიცხვა ხომ მე ვბრძანე?<br/>მე შევცოდე, მე ჩავიდინე ბოროტება, ამ ცხვრებმა რაღა დააშავეს? უფალო,<br/>ღმერთო ჩემო, ჩემზე და მამაჩემის სახლზე იყოს შენი ხელი, ოღონდაც შენს ერზე<br/>ნუ იქნება მისდა დასაღუპად.


text:
უფლის ანგელოზმა დავითისთვის სათქმელად უთხრა გადს: ადგეს<br/>და უფლის სამსხვერპლო ააგოს დავითმა ორნან იებუსელის კალოზე.


text:
გამოიხედა ორნანმა, დაინახა ანგელოზი და თავის ოთხ ვაჟთან<br/>ერთად დაიმალა. ორნანი იმ დროს ხორბალს ფქვავდა.


text:
მივიდა დავითი ორნანთან. გამოიხედა ორნანმა და დაინახა დავითი, კალოდან გამოეგება და მდაბლად თაყვანი სცა დავითს.<br/>


text:
უთხრა დავითმა ორნანს: მომეცი შენი კალოს ადგილი და უფლის<br/>სამსხვერპლოს ავაშენებ მასზე, სრულ საფასად მომეცი, რათა განერიდოს ხალხს<br/>ჟამი.


text:
უთხრა ორნანმა დავითს: აიღოს და გააკეთოს მეფე ბატონმა,<br/>რაც ენებოს. აჰა, ხარები აღსავლენ მსხვერპლად მომირთმევია, კევრები შეშად,<br/>ხორბალი - საძღვნოდ. ყველაფერს ვიძლევი.


text:
უთხრა მეფე დავითმა ორნანს: არა, სრულ საფასურად უნდა<br/>ვიყიდო შენგან, რადგან უფალს ვერც შენს საკუთრებას შევწირავ და ვერც მუქთა<br/>აღსავლენს.


text:
იმ ადგილას აუგო დავითმა უფალს სამსხვერპლო, მიიტანა<br/>აღსავლენი და სამადლობელი მსხვერპლი. და მოუხმო უფალს. მან კი აღსავლენის<br/>სამსხვერპლოზე ზეციდან ცეცხლის მოცემით უპასუხა.


text:
იმ დროს, როცა დავითმა დაინახა, რომ უფალმა პასუხი გასცა<br/>მას ორნან იებუსელის კალოზე, იქ შესწირა მსხვერპლი.


text:
უფლის სავანე, მოსემ უდაბნოში რომ გააკეთა, და აღსავლენის<br/>სამსხვერპლო იმჟამად გაბაონის ბორცვზე იდგა.


text:
არ შეეძლო დავითს იქ მისვლა ღვთისთვის შესაკითხად, რადგან<br/>უფლის ანგელოზის მახვილით იყო დაშინებული.


text:
ბრძანება გასცა დავითმა, რომ თავი მოეყარათ ხიზნებისათვის, რომელნიც ისრაელის ქვეყნად იყვნენ, და განაწესა ისინი ქვისმთლელებად, რომ ღვთის სახლის ასაშენებლად ქვები დაეთალათ.


text:
დავითმა დიდძალი რკინა გაიღო კარიბჭის ლურსმებისა და<br/>კაუჭების დასამზადებლად. ხოლო დახარჯულ სპილენძს ხომ წონა არ ჰქონდა.


text:
თქვა დავითმა: ჩემი ძე სოლომონი ყმაწვილია და სუსტი,<br/>უფლისთვის ასაშენებელი სახლი კი ყველაზე დიდებული, სახელგანთქმული და<br/>მშვენიერი უნდა იყოს მთელ ქვეყანაზე. ამიტომ ყველაფერს გავუმზადებ მას.<br/>სიკვდილის წინ დავითმა მოამარაგა იგი.


text:
და იყო უფლის სიტყვა ჩემს მიმართ თქმული: ბევრი სისხლი<br/>გაქვს დაღვრილი და დიდი ომები გაქვს გადახდილი, ამიტომ შენ არ ააშენებ ჩემს<br/>სახელზე სახლს, რადგან ბევრი სისხლი დაღვარე ქვეყნად ჩემს წინაშე.


text:
აჰა, ძე შეგეძინება და მშვიდი კაცი იქნება. ყველა<br/>მტრისაგან მოვასვენებ, ვინაიდან სოლომონი იქნება მისი სახელი და მის<br/>დღეებში მშვიდობას მივცემ ისრაელს.


text:
ის ააშენებს სახლს ჩემს სახელზე, ის იქნება ჩემთვის ძე და<br/>მე ვიქნები მისთვის მამა, მის სამეფო ტახტს სამარადისოდ განვამტკიცებ<br/>ისრაელში.


text:
ახლა კი, შვილო ჩემო, უფალი იყოს შენთან, რათა ხელი მოგემართოს და უფლის, ღმერთის სახლი ააშენო, როგორც თქვა შენზე.<br/>


text:
მაშინ იქნები წარმატებული, თუ იმ წესებსა და კანონებს<br/>დაიცავ, რომელნიც მოსეს უბრძანა უფალმა ისრაელისთვის. მტკიცედ დეგ და<br/>გამაგრდი, ნუ შიშობ და ნუ თრთი.


text:
აჰა, ჩემს სიღარიბეში უფლის სახლისათვის მოვიმარაგე<br/>ასიათასი ქანქარი ოქრო, ათასი ათასი ქანქარი ვერცხლი, სპილენძსა და რკინას<br/>წონა არა აქვს, რადგან უამრავია. ხე-ტყე და ქვაც მოვიმარაგე, მაგრამ შენც<br/>შეგიძლია მიუმატო.


text:
განა თქვენთან არ არის უფალი ღმერთი? განა მან არ მოგცათ<br/>ირგვლივ მშვიდობა? მან ჩემს ხელში აყარა ამ ქვეყნის მკვიდრნი და დამორჩილდა<br/>ეს ქვეყანა უფლისა და მისი ერის წინაშე.


text:
ახლა კი გაუხსენით თქვენი გული და სული უფალს, თქვენს<br/>ღმერთს. ადექით და დაიწყეთა უფლის, ღმერთის საწმიდრის მშენებლობა, რათა<br/>უფლის აღთქმის კიდობანი და ღვთის ჭურჭლეული უფლის სახელზე აგებულ სახლში<br/>გადააბრძანოთ.


text:
აქედან ოცდაოთხიათასი უფლის სახლის საქმეს უძღვებოდა,<br/>ექვსი ათასი კი მწიგნობრები და მსაჯულები იყვნენ.


text:
იახათი უფროსი იყო, ზიზა - მომდევნო. იეყუშსა და ბერიყას<br/>ძალიან ცოტა შვილები ჰყავდათ. ამიტომ აღრიცხვისას ერთ მამისსახლს<br/>შეადგენდნენ.


text:
ყამრამის ძენი: აარონი და მოსე. აარონი იმისთვის<br/>გამოირჩია, რომ წმიდათა წმიდისთვის ეკურთხებინათ იგი და მისი ძენი<br/>სამარადისოდ, რათა მათ ეკმიათ უფლის წინაშე, რათა სამსახური გაეწიათ<br/>მისთვის და მისი სახელით უკუნისამდე ეკურთხებინათ.


text:
ელიყეზერის ძენი იყვნენ: რეხაბია, უფროსი. ელიყეზერს მეტი<br/>შვილი არც ჰყოლია. რეხაბის ძენი კი ძალიან გამრავლდნენ.


text:
ელყაზარი ისე მოკვდა, რომ ვაჟი არ ჰყოლია, მხოლოდ ასულები<br/>დარჩა. ისინი კიშის ძეებმა, ბიძაშვილებმა, შეირთეს.


text:
აჰა, ლევის ძენი, თავ-თავიანთი მამისსახლების მიხედვით,<br/>მამისსახლთა თავკაცები, სახელებისა და სულადობის რიცხვის მიხედვით<br/>აღრიცხულნი, რომელნიც უფლის სახლის სამსახურის საქმეს უძღვებოდნენ, ოცი<br/>წლის ასაკს გადაცილებულნი.


text:
ვინაიდან თქვა დავითმა: უფალმა ღმერთმა მისცა მშვიდობა<br/>ისრაელს, თავის ერს, და იერუსალიმში დამკვიდრდა იგი სამარადისოდ.


text:
ისინი უნდა მდგარიყვნენ აარონიანთა გვერდით, ემსახურათ<br/>უფლის სახლში, ეზოებში და ოთახებში, სუფთად შეენახათ ყოველი სიწმიდე და<br/>აღესრულებინათ ღვთის სახლის სამსახური,


text:
ყოველგვარ აღსავლენებზე უფლისათვის შაბათობით,<br/>ახალმთვარობების და დღესასწაულების განსაზღვრულ რიცხვებში, როგორც<br/>მათთვისაა დადგენილი უფლის წინაშე მარად აღსასრულებლად,


text:
რომ დაიცვან დადგენილება სადღესასწაულო კარვის შესახებ,<br/>დადგენილება საწმიდარის შესახებ და დადგენილება აარონიანთა, მათი ძმების<br/>შესახებ, უფლის სახლში სამსახურის გასაწევად.


text:
ნადაბი და აბიჰუ მამაზე ადრე დაიხოცნენ, ისე რომ ვაჟები არ ჰყოლიათ. ელყაზარი და ითამარი შეუდგნენ მღვდელმსახურებას.


text:
გაამწესა დავითმა ცადოკი, ელყაზარის ძეთაგან და<br/>ახიმელეხი, ითამარის ძეთაგან, თავ-თავიანთ სამსახურში, თავ-თავიანთი<br/>მოვალეობისდა მიხედვით.


text:
აღმოჩნდა, რომ ელყაზარის შვილებში კაცები უფრო მეტნი<br/>იყვნენ, ვიდრე ითამარის შვილებში. დაანაწილეს მათ ისინი: ელყაზარის ძეთა<br/>მამისსახლებს თექვსმეტი თავკაცი არგუნეს, ხოლო ითამარის ძეთა მამისსახლებს<br/>- რვა თავკაცი.


text:
ერთმანეთში წილისყრით დაინაწილეს, რადგან საწმიდრის<br/>წინამძღოლები და ღვთის სახლის წინამძღოლები ელეაზარისა და ითამარის ძეთაგან<br/>იყვნენ.


text:
ისინი აღნუსხა შემაყია ნეთანელის ძემ, ლევიანთა<br/>მწიგნობარმა, მეფისა და მთავართა წინაშე, ცადოკ მღვდლისა და ახიმელეხ<br/>აბიათარის ძის წინაშე, მღვდლების და ლევიანების მამისსახლთა თავკაცთა<br/>წინაშე. ერთი მამისსახლი ელყაზარს უყრიდა წილს და ერთი ითამარს უყრიდა<br/>წილს.


text:
ეს არის მათი განაწესი, თუ როგორ უნდა მისულიყვნენ უფლის<br/>სახლში იმ სამსახურის გასაწევად, მათი მამის, აარონის ხელით რომ იყო<br/>დაწესებული ისე, როგორც უფალმა, ისრაელის ღმერთმა უბრძანა მას.


text:
მამისსახლთა თავკაცებმა უმცროსი ძმების თანასწორად ყარეს<br/>წილი თავიანთი ძმების, აარონიანთა მსგავსად, მეფე დავითის, ცადოკის,<br/>ახიმელექის, მღვდლებისა და ლევიანების მამისსახლთა თავკაცების წინაშე.


text:
დავითმა და მისმა მხედართმთავრებმა სამსახურისთვის დაანაწილეს ასაფის, ჰემანის და იედუთუნის ძენი, რომელნიც ბობღნებზე, ქნარებსა და წინწილებზე უკრავდნენ. იმათი რიცხვი, ვინც თავიანთ სამსახურის საქმეს ეწეოდნენ, იყო:<br/>


text:
ასაფის ძეთაგან: ზაქური, იოსები, ნეთანია, აშარელა - ასაფის ძენი, რომელნიც ასაფის ლოტბარობითა და მეფის ხელმძღვანელობით უკრავდნენ.


text:
იედუთუნისგან, იედუთუნის ძენი: გედალიაჰუ, ცერი, ესაია,<br/>ხაშაბიაჰუ, მათითიაჰუ - ექვსნი. თავიანთი მამის იედუთუნის ხელქვეით იყვნენ,<br/>რომელიც ბობღანზე უკრავდა უფლის საქებ-სადიდებელს.


text:
ჰემანისგან, ჰემანის ძენი: ბუკიაჰუ, მათანიაჰუ, ყუზიელი,<br/>შებუელი, იერიმოთი, ხანანია, ხანანი, ელიათა, გიდალთი, რომამთი-ყეზერი,<br/>იაშბეკაშა, მალოთი, ჰოთირი, მახაზიოთი.


text:
ყველა ესენი იმ ჰემანის ძენი არიან, რომელიც მეფის მისანი<br/>იყო, უფლის სიტყვების გამოსაცხადებლად და მისი დიდების რქის ასამაღლებლად.<br/>ღმერთმა ჰემანს თორმეტი ვაჟი და სამი ასული მისცა.


text:
ყველა ესენი მათი მამის ლოტბარობით გალობდნენ უფლის<br/>სახლში წინწილებით, ქნარებით, ბობღნებით, ღვთის სახლის სამსახურის<br/>გასაწევად, მეფის, ასაფის, იედუთუნისა და ჰემანის ხელმძღვანელობით.


text:
უფლისათვის გალობაში განსწავლულთა და ყველა მცოდნეთა<br/>რიცხვი, თავიანთ ძმებთან ერთად, იყო ორასოთხმოცდარვა.


text:
ყობედ-ედომის ძენი: შემაყია - პირმშო, იეჰოზაბადი -<br/>მეორე, იოახი - მესამე, საქარი - მეოთხე, ნეთანელი - მეხუთე.


text:
მის ძეს, შემაყიას, ვაჟები შეეძინა, რომელნიც მამისსახლს<br/>განაგებდნენ, ვინაიდან მაგარი ვაჟკაცები იყვნენ.


text:
ყველანი ყობედ-ედომის ძენი იყვნენ. ისინი თავიანთი<br/>ძეებითა და ძმებითურთ მაგარი ვაჟკაცვბი იყვნენ და სამსახურის გაწევის უნარი<br/>ჰქონდათ. ყობედ-ედომს ასეთები სულ სამოცდაორი ჰყავდა.


text:
ხოსას, მერარის ერთ-ერთი ძეთაგანის, ვაჟები: უფროსი შიმრი<br/>იყო (თუმცა პირმშო არ ყოფილა - მამამისმა არგუნა მას უფროსობა);


text:
ხილკიაჰუ მომდევნო იყო, ტებალიაჰუ - მესამე, ზაქარიაჰუ -<br/>მეოთხე. ხოსას სულ ცამეტი ვაჟი და ძმა ჰყავდა.


text:
კარისმცველთა დასს, მოყმეთა თავკაცებს ჩაბარდათ დაცვა თავიანთ ძმებთან ერთად უფლის სახლში სამსახურის გასაწევად.<br/>


text:
აღმოსავლეთის მხარე შელემიაჰუს ერგო წილად. მის ვაჟს<br/>ზაქარიას, გონიერ მრჩეველს, უყარეს წილი და მას წილად ჩრდილოეთის მხარე<br/>შეხვდა.


text:
შუფიმსა და ხოსას - დასავლეთის მხარე შეხვდა, შალექეთის<br/>ჭიშკართან, საიდანაც გზა ადის და დაცვა დაცვის პირისპირ დგას.


text:
აღმოსავლეთით ექვსი ლევიანი იდგა, ჩრდილოეთით დღეში ოთხი<br/>იდგა, სამხრეთით დღეში ოთხი იდგა, საკუჭნაოსთან კი ორ-ორი.


text:
ლაყდანის ძენი, გერშუნელთა ძენი ლაყდანისგან, მამისსახლის<br/>თავკაცები ლაყდან გერშუნელისგან: იეხიელი.


text:
მისი ძმები ელიყეზერისგან: მისი ძე რეხაბიაჰუ, მისი ძე<br/>იეშაყიაჰუ, მისი ძე იორამი, მისი ძე შელომითი.


text:
ის შელომითი თავისი ძმებითურთ დარაჯობდა შემოწირულობათა<br/>მთელ საგანძურს, რომელიც მეფე დავითმა, მამისსახლთა თავკაცებმა,<br/>ათასისთავებმა, ასისთავებმა და სარდლებმა შესწირეს.


text:
ყველაფერი, რაც სამუელ წინასწარმეტყველმა, საულ კიშის<br/>ძემ, აბნერ ნერის ძემ, იოაბ ცერუიას ძემ შესწირეს, ყველა ეს შენაწირი<br/>შელომითისა და მისი ძმების ხელში იყო.


text:
იცჰარელთაგან ქენანიაჰუ და მისი ძმები ისრაელში საგარეო<br/>სამსახურზე იყვნენ გამწესებულნი მზირებად და მსაჯულებად.


text:
ხებრონელთაგან: ხაშაბიაჰუ და მისი ძმები, მაგარი<br/>ვაჟკაცები, ათას შვიდასნი, დანიშნულნი იყვნენ ისრაელზე იორდანის გაღმიდან<br/>დასავლეთამდე, უფლის ყოველგვარი საქმისათვის და მეფის ყოველგვარი<br/>სამსახურისთვის.


text:
ხებრონელებს იერია ხებრონელი ჰყავდათ თავკაცად თავიანთ<br/>გვარ-ტომში, მამისსახლში. დავითის მეფობის მეორმოცე წელს გამოიკითხეს და<br/>მათ შორის მაგარი ვაჟკაცები აღმოაჩინეს გალაადის იაყზერში.


text:
მათი ძმანი, მაგარი ვაჟკაცები, ორიათას შვიდასნი იყვნენ -<br/>მამისსახლის თავკაცნი. დავით მეფემ ისინი რეუბენიანებში, გადელებში და<br/>მენაშეს ტომის ნახევარში გაამწესა ღვთის ყველა საქმისთვის და სამეფო<br/>საქმისთვის.


text:
ესენი არიან ისრაელიანები, მათი რიცხაის მიხედვით, მამისსახლთა თავკაცები, ათასისთავები, ასისთავები და მათი მზირები, რომელნიც მეფეს ემსახურებოდნენ დასების ყველა საქმეში, მიდი-მოდიოდნენ ყოველთვიურად, წელიწადის ყოველ თვეში. თითოეული დასი ოცდაოთხი ათასისგან შედგებოდა.<br/>


text:
მეორე თვის დასზე იყო დოდა ახოხელი; მის დასშივე იყო<br/>მთავარი მიკლოთი. მათ დასში ოცდაოთხი ათასი იყო.


text:
მესამე თვის მესამე მხედართმთავარი იყო ბენიაჰუ,<br/>იეჰოიადაყ მღვდლის ვაჟი, მეთაური. დასში ოცდაოთხი ათასი იყო.


text:
მეოთხე თვეში მეოთხე იყო ყასარიელი, იოაბის ძმა. მის<br/>შემდეგ კი მისი ძე ზებადია. მის დასში ოცდაოთხი ათასი იყო.


text:
მეთერთმეტე თვეში მეთერთმეტე იყო ბენაია ფირყათონელი,<br/>ეფრემის ძეთაგან. მის დასში ოცდაოთხი ათასი იყო.


text:
ისრაელის შტოებზე: რეუბენიანთა წინამძღოლი იყო ელიყეზერ<br/>ზიქრის ძე, სიმონელებისა - შეფატიაჰუ მაყაქას ძე.


text:
ოცი წლისანი და მის ქვემოთ არ აღურიცხავს დავითს, ვინაიდან უფალმა ისრაელს ცის ვარსკვლავებივით გამრავლება აღუთქვა.<br/>


text:
იოაბ ცერუიას ძემ დაიწყო აღრიცხვა, მაგრამ არ დაამთავრა.<br/>ამის გამო ისრაელს რისხვა დაატყდა. ეს აღრიცხვა დავით მეფის მატიანის<br/>აღრიცხვაშიც არ შევიდა.


text:
სამეფო საუნჯეებზე იყო ყაზმავეთ ყადიელის ძე, ხოლო იმ<br/>საუნჯეებზე, რომელიც მინდორში, ქალაქებში და ციხე-სიმაგრეებში იყო -<br/>იონათან ყუზიელის ძე.


text:
იონათანი, დავითის ბიძა - მრჩეველი იყო, კაცი გონიერი და<br/>მწიგნობარი; იეხიელ ხაქმონის ძე მეფისწულებთან იყო.


text:
შეყარა დავითმა იერუსალიმში ისრაელის ყველა მთავარი, შტოთა მთავარნი, დასების მთავარნი, მეფის სამსახურში მყოფნი, ათასისთავები, ასისთავები, მეფისა და მისი ძეების მთელი საქონ-საყოლის მოურავები, სახლთუხუცესები და ყველა მაგარი ვაჟკაცი.<br/>


text:
ფეხზე წამოდგა დავითი და თქვა: ყური დამიგდეთ, ჩემო ძმებო და ჩემო ხალხო! გულით მეწადა ამეშენებინა განსასვენებელი სახლი უფლის აღთქმის კიდობნისთვის, ჩვენი ღმერთის ფერხთა დასადგმელი, და მოვემზადე ასაშენებლად.


text:
მაგრამ ღმერთმა მითხრა: ჩემს სახელზე სახლს ნუ ააშენებ!<br/>რადგან მეომარი კაცი ხარ და სისხლი გაქვს დაღვრილიო.


text:
უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, მამაჩემის სახლიდან ამომირჩია,<br/>რათა მთელი ისრაელის მეფე გავმხდარიყავი სამარადისოდ. რადგან იუდა ამოირჩია<br/>მთავრად, იუდას სახლიდან მამაჩემის სახლი ამოირჩია, მამაჩემის ძეთაგან ჩემი<br/>გამეფება ინება მთელ ისრაელზე.


text:
ყველა ჩემს ვაჟს შორის კი, რადგან მრავალი შვილი მომცა<br/>უფალმა, ჩემი ძე სოლომონი ამოირჩია, რათა დამჯდარიყო უფლის სამეფოს ტახტზე,<br/>ისრაელზე.


text:
მითხრა: შენი ძე სოლომონი ააშენებს ჩემს სახლსა და<br/>ეზოებს, რადგან იგი ძედ ამოვირჩიე და მე ვიქნები მისი მამა.


text:
სამარადისოდ გავამაყარებ მის სამეფოს, თუ იგი მტკიცედ<br/>დაიცავს ჩემს მცნებებს და სჯულდებას, როგორც დღემდის იცავდა.


text:
ახლა კი მთელი ისრაელის, უფლის კრებულის, თვალწინ, ჩვენი<br/>ღმერთის გასაგონად გეუბნებით: დაიცავით და გამოიკითხეთ უფლის, თქვენი<br/>ღმერთის, ყველა მცნება, რათა დოვლათიან ქვეყანას დაეპატრონოთ და თქვენს<br/>შემდეგ თქვენს შვილებს დაუმკვიდროთ უკუნისამდე.


text:
ხოლო შენ, სოლომონ, ძეო ჩემო, იცოდე მამაშენის ღმერთი<br/>წრფელი გულითა და ხალისიანი სულით. ემსახურე, რადგან ყოველთა გულის<br/>მხილველია უფალი და ყველა ფიქრისა და ზრახვის მცოდნეა. ძებნას თუ დაუწყებ,<br/>იპოვი კიდეც. თუ შენ მიატოვებ, ისიც სამუდამოდ მიგატოვებს.


text:
მისცა დავითმა სოლომონს, თავის ძეს გეგმა კარიბჭისა, მისი სახლებისა, განძთსაცავებისა, ქორედებისა, შიდა ოთახებისა და კიდობნის სახლისა.<br/>


text:
ასევე ყველაფრის გეგმა, რისი გაკეთებაც გულში ჰქონდა:<br/>უფლის სახლის ეზოებისა, ირგვლივ განლაგებული ყველა ოთახის, ღვთის სახლის<br/>საგანძურისა და შემოწირულობათა საგანძურისა,


text:
მღვდელთა და ლევიანთა დასებისა, უფლის სახლის სამსახურის<br/>ყველა საქმისა, უფლის სახლის სამსახურისთვის საჭირო ყველა ჭურჭლისა,


text:
ოქროულობა, ოქროს წონით, ყველა სამსახურებელი<br/>ჭურჭლისთვის, ვერცხლის ყველა ჭურჭლისთვის, წონით ერთად, ყველა<br/>სამსახურებელი ჭურჭლისთვის.


text:
წონა ოქროს სასანთლეებისა და მისი ოქროს ლამპრებისა,<br/>თითოეული სასანთლისა და ლამპრის წონასთან ერთად; ასევე ვერცხლის<br/>სასანთლეები, მისი სასანთლეებისა და ლამპრების წონასთან ერთად, როგორც<br/>თითოეული სასანთლის სამსახურის წესია.


text:
ხალასი ოქრო ჩანგლებისთვის, სასხურებლებისთვის,<br/>ჯამებისთვის. ოქროს ფიალებისთვის, თითოეული ფიალის წონასთან ერთად, აგრეთვე<br/>ვერცხლის ფიალებისთვის, თითოეული ფიალის წონასთან ერთად.


text:
საკმევის სამსხვერპლოსთვის გასუფთავებული ოქრო წონასთან<br/>ერთად, და გეგმა ეტლისა და ოქროს ქერუბიმებისა, რომელთა ფრთებიც გადაშლილი<br/>და გადაფარებული იყო უფლის აღთქმის კიდობანზე.


text:
უთხრა დავითმა თავის ძეს სოლომონს: მტკიცედ დეგ და<br/>გამხნევდი, ნუ შიშობ და ნუ ძრწი, რადგან უფალი ღმერთი, ჩემი ღმერთი, შენთან<br/>არის, არ განგიდგება იგი და არ მიგატოვებს, ვიდრე არ შეასრულებ უფლის<br/>სახლის სამსახურის ყველა საქმეს.


text:
აჰა, მღვდელთა და ლევიანთა დასები, ღვთის სახლის<br/>ყოველგვარი სამსახურის გასაწევად. მხარში გიდგანან ყველა საქმეში ბეჯითნი<br/>და ყველა სამუშაოს მცოდნენი. მთავრები და მთელი ხალხი კი შენს ყველა<br/>ბრძანებებს ემორჩილებიან.


text:
უთხრა დავით მეფემ მთელ კრებულს: სოლომონი, ჩემი ძე, რომელიც უფალმა ამოირჩია, ნორჩია და სუსტი, ეს საქმე კი ძალზე დიდია, რადგან ეს შენობა კაცისთვის კი არ არის, არამედ უფლისთვის, ღვთისთვის.<br/>


text:
რაც კი შემეძლო ყველაფერი მოვამზადე უფლის სახლისთვის: ოქრო ოქროს ნივთებისთვის, ვერცხლი ვერცხლის ნაკეთობებისთვის, სპილენძი სპილენძისთვის, რკინა რკინეულისთვის, ხე-ტყე ხე-ტყის მასალისთვის, აგრეთვე ონიქსის ქვები, ბუდეებში ჩასმული ქვები, ლამაზი და ფერად-ფერადი ქვები, ყველანაირი ძვირფასი ქვები და მარმარილოს ლოდები უამრავი.


text:
ამასთან ერთად, ჩემი უფლის სახლის სიყვარულის გამო, მაქვს<br/>ოქროსა და ვერცხლის საუნჯე, რომელსაც ღვთის სახლს ვწირავ, ყოველივე იმის<br/>გარდა, რაც წმიდა სახლისთვის მაქვს მომზადებული.


text:
სამიათასი ქანქარი ოქრო, ოფირის ოქრო, შვიდი ათასი<br/>ქანქარი გადამდნარი ვერცხლი, სახლის კედლების მოსაპირკეთებლად,


text:
ოქროს ნივთებისთვის, ვერცხლის ნაკეთობებისთვის, ყველა<br/>საოქროჭმედლო საქმისთვის. კიდევ ვინ შესწირავს დღეს უფალს სავსე ხელით?


text:
გაიღეს შესაწირავი მამისსახლთა მთავრებმა, ისრაელის შტოთა<br/>მთავრებმა, ათასისთავებმა, ასისთავებმა და მეფის მოურავებმა.


text:
და გამოიღეს უფლის სახლის სამსახურისთვის ხუთი ათასი<br/>ქანქარი ოქრო, ათი ათასი დრამა, ათი ათასი ქანქარი ვერცხლი, თვრამეტი ათასი<br/>ქანქარი სპილენძი, ასი ათასი ქანქარი რკინა.


text:
ხალხი ხარობდა შესაწირავის გამო, რადგან სრული გულით<br/>სწირავდნენ უფალს. ასევე მეფე დავითიც დიდი სიხარულით ხარობდა.


text:
აკურთხა დავითმა უფალი მთელი კრებულის თვალწინ და თქვა<br/>დავითმა: კურთხეულ ხარ, უფალო, ისრაელისა და ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო,<br/>უკუნითი უკუნისამდე.


text:
შენია, უფალო, დიდება, ძლიერება, ქება, ძლევა და დიდებულება, ისევე როგორც ყოველივე ცაზე და ქვეყანაზე. შენია უფალო, მეფობა, ყველაზე აღმატებული ხარ მთავრად.<br/>


text:
სიმდიდრე და დიდება შენგან მოდის, შენ განაგებ ყოველივეს,<br/>შენს ხელშია ძალა და ძლიერება, შენს ხელშია ყოველივეს განდიდება და<br/>განმტკიცება.


text:
ვინა ვარ მე, ან ვინ არის ჩემი ერი, ამდენის შემოწირვა<br/>რომ შევიძელით? რადგან ყოველივე ეს შენგან არის, ეს ყოველივე შენი ხელით<br/>მოცემული შემოგწირეთ.


text:
ვინაიდან მდგმურნი და ხიზანნი ვართ შენს წინაშე, ჩვენი<br/>მამა-პაპის მსგავსად. აჩრდილივით არის ჩვენი დღენი ამ ქვეყნად, არაფერია<br/>საიმედო.


text:
უფალო, ღმერთო ჩემო! მთელი სიმდიდრე, რაც ჩვენ<br/>მოვამზადეთ, შენს წმიდა სახელზე სახლის ასაგებად, შენი ხელით არის მოცემული<br/>და შენია ყოველი.


text:
ღმერთო ჩემო, ვიცი, რომ გულთამხილველი და<br/>სიმართლისმოყვარული ხარ. ეს აყველაფერი ჩემი წრფელი გულით შემოგწირე. ახლა<br/>კი გახარებულს ვხედავ აქ მყოფ შენს ერს, რომელიც შესაწირავს გიძღვნის.


text:
უფალო, ღმერთო აბრაამისა, ისაკისა, ისრაელისა და ჩვენი<br/>მამა-პაპისა! სამარადისოდ დაიცავი ეს, შენი ერის გულის ფიქრები და ზრახვანი<br/>და შენსკენ წარმართე მათი გულები.


text:
და სოლომონს, ჩემს ძეს, მიეცი სრული გული, რომ დაიცვას<br/>შენი მცნებები, შენი წესები და კანონები, რათა ყველაფერი გააკეთოს იმ<br/>შენობის ასაგებად, რომლისთვისაც მე მოვამზადე.


text:
უთხრა დავითმა მთელ კრებულს: აკურთხეთ უფალი, ღმერთი<br/>თქვენი! და აკურთხა მთელმა კრებულმა უფალი, თავისი მამა-პაპის ღმერთი,<br/>დაეცნენ და თაყვანი სცეს უფალს და მეფეს.


text:
მეორე დღეს შესწირეს უფალს მსხვერპლები და აღსავლენი აღუვლინეს უფალს: ათასი კურატი, ათასი ცხვარი, ათასი კრავი, თავისი საღვრელითურთ, და უამრავი მსხვერპლი მთელი ისრაელისათვის.<br/>


text:
იმ დღეს დიდი სიხარულით ჭამდნენ და სვამდნენ უფლის<br/>წინაშე. მეორე დღეს კი სოლომონ დავითის ძე გაამეფეს, უფლის წინაშე იგი<br/>წინამძღოლად სცხეს. ხოლო ცადოკი - მღვდლად.


text:
დაჯდა სოლომონი საუფლო ტახტზე მეფედ დავითის, მამამისის<br/>ნაცვლად. წარმატებული იყო და მთელი ისრაელი ემორჩილებოდა.


text:
დიდად აღამაღლა უფალმა სოლომონი მთელი ისრალოს თვალში და<br/>ისეთი მეფური დიდება უბოძა, ისრაელის არც ერთ წინამორბედ მეფეს რომ არ<br/>ჰქონია.


text:
ორმოც წელიწადს იმეფა მან ისრაელზე, აქედან შვიდი<br/>წელიწადი ხებრონში იმეფა, ოცდაცამეტი - იერუსალიმში.


text:
დავით მეფის საქმენი, ადრინდელნი და უკანასკნელნი, სამუელ<br/>მისნის სიტყვებში, ნათან წინასწარმეტყველის სიტყვებში და გად მისნის<br/>სიტყვებშია აღწერილი,


text:
მთელს მის მეფობასთან, მის სიქველესთან და იმ ამბებთან<br/>ერთად, რომლებიც თავად მას, ისრაელს და სხვა ქვეყანათა სამეფოებს გადახდა.


text:
გამტკიცდა სოლომონ დავითის ძე თავის სამეფოში. უფალი, მისი ღმერთი იყო მასთან და დიდად აღაზევა იგი.<br/>


text:
მოუხმო სოლომონმა მთელ ისრაელს: ათასისთავებს, ასისთავებს, მსაჯულებს, მთელი ისრაელის ყველა წინამძღოლს, მამისსახლთა თავკაცებს.


text:
გაემართნენ სოლომონი და მასთან ერთად მთელი კრებული იმ<br/>გორაკისაკენ, რომელიც გაბაონშია, რადგან იქ იყო ის სადღესასწაულო კარავი,<br/>მოსემ, ღვთის მორჩილმა რომ გააკეთა უდაბნოში.


text:
ხოლო ღვთის კიდობანი დავითს კირიათ-იეყარიმიდან ჰქონდა<br/>გადატანილი იმ ადგილზე, რომელიც მას მოუმზადა დავითმა, რადგან იერუსალიმში<br/>გაშალა მისი კარავი.


text:
სპილენძის სამსხვერპლო, რომელიც ბეცალიელმა, ძემ ურისა,<br/>ძისა ხურისამ გააკეთა, იქვე იყო, უფლის სავანის წინ. მოძებნეს იგი<br/>სოლომონმა და კრებულმა.


text:
ავიდა იქ სოლომონი უფლის წინაშე, სპილენძის<br/>სამსხვერპლოზე, სადღესასწაულო კარავთან რომაა და ათასი აღსავლენი აღავლინა<br/>მასზე.


text:
უფალო ღმერთო, ახლა აღსრულდეს შენი სიტყვა, დავითს, მამაჩემს, რომ უთხარი. რაკიღა მიწის მტვერივით რიცხვმრავალ ხალხზე გამამეფე,


text:
სიბრძნე და ცოდნაც მომეცი ბარემ, რომ გავდიოდე ხალხის წინაშე და შევდიოდე. რადგან ვის შეუძლია განაგოს შენი ერი, ესოდენ მრავალრიცხოვანი?<br/>


text:
უთხრა უფალმა სოლომონს: რაკი გულში ეს გქონდა და არ ითხოვე სიმდიდრე, ქონება, დიდება, შენი მტრების სული და არც ხანგრძლივი სიცოცხლე ითხოვე, არამედ მხოლოდ ცოდნა გამომთხოვე სამართავად ჩემი ერისა, რომელზედაც მე გაგამეფე,


text:
გეძლევა სიბრძნე და ცოდნა. ისეთ სიმდიდრეს, ქონებასა და დიდებას მოგანიჭებ, რომლის მსგავსი არც შენს წინამორბედ მეფეებს ჰქონდათ და არც შენს შემდეგ ეღირსება ვინმეს.


text:
თავი მოუყარა სოლომონმა ეტლებსა და ცხენოსნებს. ჰყავდა<br/>ათასოთხასი ეტლი და თორმეტი ათასი ცხენოსანი. განალაგა ისინი ეტლების<br/>სადგომ ქალაქებში და იერუსალიმში, თავისთან.


text:
ეტლი ექვსას ვერცხლად ამოჰყავდათ ეგვიპტიდან, ხოლო<br/>ცხენები - ასორმოცდაათ ვერცხლად. ამავე ფასში მოჰქონდათ თავიანთი ხელით<br/>ხეთელთა და არამელთა მეფეებისთვისაც.


text:
სოლომონმა აღრიცხა სამოცდაათიათასი მტვირთავი, ოთხმოციათასი ქვის მჭრელი მთაში და სამიათას ექვსასი მათი ზედამხედველი.


text:
შეუთვალა სოლომონმა ხურამს, ტვიროსის მეფეს: როგორც<br/>მამაჩემს დავითს ექცეოდი და ნაძვებს უგზავნიდი მისი საცხოვრებელი სახლის<br/>ასაშენებლად, მეც ასე მომექეციო.


text:
აჰა, ვაშენებ უფლის, ჩემი ღმერთის სახლს მისთვის საკურთხევლად, საკმევლის საკმევად, საწირი პურის მუდამჟამს მისართმევად, აღსავლენის აღსავლენად დილა-საღამოობით, შაბათობით, ახალმთვარობებისა და ჩვენი უფლის, ღმერთის დღესასწაულებისთვის, რაც სამარადისოდ აკისრია ისრაელს.<br/>


text:
ვის შესწევს ძალა, რომ უფლის სახლი ააშენოს, როცა მას<br/>ცანი და ცათა ცანიც ვერ იტევს? ან მე ვინღა ვარ, რომ მის წინაშე საკმევლის<br/>საკმევი ალაგის გარდა, სხვა სახლი ავუშენო?


text:
ახლა კი გამომიგზავნე ოქროს, ვერცხლის, სპილენძის, რკინის<br/>და ძოწეულის, მეწამული და ლურჯი ფერის ნართების დამუშავების მცოდნე კაცი,<br/>ჩუქურთმის კვეთა რომ იცოდეს და იმუშაოს იმ ხელოსნებთან ერთად, იუდასა და<br/>იერუსალიმში რომ მყავს, რომელნიც მამაჩემმა, დავითმა, მოამზადა.


text:
ლიბანიდან გამომიგზავნე კედარის ხეები, კვიპაროსები და<br/>სანდალოზის ხეები, რადგან ვიცი, რომ შენმა მორჩილებმა იციან ლიბანის ხეების<br/>ჭრა და აჰა, ჩემი მორჩილნი შენს მორჩილებთან ერთად იქნებიან,


text:
აჰა, ვაძლევ ტყისმჭრელებს, ხეებს რომ ჩეხავენ, შენს მორჩილთ, ოციათას ქორ ხორბლის ფქვილს, ოციათას ქორ ქერს, ოციათას ბათ ღვინოსა და ოციათას ბათ ზეთს.<br/>


text:
ხურამმა, ტვიროსის მეფემ, წერილით უპასუხა სოლომონს და შეუთვალა: რაკი უფალს უყვარს თავისი ერი, ამიტომ დაგადგინა მასზე მეფედ.


text:
კიდევ ეს უთხრა ხურამმა: კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც შექმნა ცა და მიწა, რომელმაც მეფე დავითს ბრძენი, ჭკვიანი და გონიერი ვაჟი უბოძა, რომელიც აშენებს სახლს უფლისათვის და სამეფო სახლს თავისთვის.


text:
დანელი ქალის ძეს, მამით ტვიროსელს, რომელმაც იცის ოქროს,<br/>ვერცხლის, სპილენძის, რკინის, ქვის, ხის, ძოწეული და ლურჯი ნართების, სელის<br/>და ყირმიზის დამუშავება, ყოველგვარი ჩუქურთმის კვეთა, ყველა ჩანაფიქრის<br/>განსახორციელებლად, რაც კი დაევალება შენს ხელოსნებთან და ჩემი ბატონის,<br/>დავითის, ხელოსნებთან ერთად.


text:
ჩვენ კი ლიბანში მოვჭრით ხეებს, რამდენიც დაგჭირდება და ზღვაზე ტივებით დავაცურებთ იოფისკენ, იქიდან კი იერუსალიმს აიტანე.


text:
აღრიცხა სოლომონმა ყველა ხიზანი, ვინც კი ისრაელის<br/>ქვეყნად დავითის, მამამისის, აღრიცხვის შემდეგ მოსულიყო. და აღმოჩნდა<br/>ასორმოცდაცამეტი ათას ექვსასი კაცი.


text:
მათგან სამოცდაათი ათასი მტვირთავად გაამწესა, ოთხმოცი<br/>ათასი - ქვის მჭრელად მთაში, სამი ათას ექვსასი - ზედამხედველად, ხალხი რომ<br/>ემუშავებინათ.


text:
შეუდგა სოლომონი უფლის სახლის შენებას იერუსალიმში, მორიას მთაზე, სადაც ნაჩვენები ჰქონდა დავითს, მამამისს, იმ ადგილას, დავითმა რომ მოამზადა ორნა იებუსელის კალოზე.<br/>


text:
აჰა, საფუძველი, რომელზედაც სოლომონმა ღვთის სახლის<br/>შენება დაიწყო: სიგრძით, ძველი საზომი ჭყრთით, სამოცი წყრთა იყო, სიგანით -<br/>ოცი წყრთა.


text:
სტოა, სიგრძეზე რომ გასდევდა ტაძარს, მისი სიგანის<br/>შესაბამისად ოცი წყრთა იყო; სიმაღლით - ას ოცი. შიგნიდან ხალასი ოქროთი<br/>მოაპირკეთა.


text:
კვიპაროსის ხეებით შემოსა დიდი სახლი, საუკეთესო ოქრო<br/>გადააკრა და მასზე პალმები და ჯაჭვები გამოაჭედინა.


text:
ოქროთი დაფარა სახლი - ძელები, კარის ზღურბლზე, მისი<br/>კედლები და კარები. კედლებზე ქერუბიმები ამოკვეთა.


text:
გააკეთა წმიდათაწმიდა: მისი სიგრძე სახლის სიგანის<br/>შესაბამისად, ოცი წყრთა იყო. ექვსასი ქანქარი სეუკეთესო ოქროთი დაფარა.


text:
ქერუბიმების ფრთები სიგრძით ოცი წყრთა იყო, ერთის ფრთა - ხუთწყრთიანი, და სახლის კედელს ეხებდა. მეორის ფრთაც - ხუთწყრთიანი, მეორე ქერუბიმის ფრთას ეხებოდა.


text:
მეორე ქერუბიმის ფრთაც - ხუთწყრთიანი, სახლის კედელს ეხებოდა. მეორის ფრთაც - ხუთწყრთიანი, პირველი ქერუბიმის ფრთას ეხებოდა.


text:
ამ ქერუბიმების ფრთები ოც წყრთაზე იყო გაშლილი. ისინი<br/>თავიანთ ფეხებზე იდგნენ და პირისახე სახლისკენ ჰქონდათ მიქცეული.


text:
გააკეთა კრეტსაბმელი ლურჯი, ძოწეული, მეწამული ნართისგან<br/>და სელისგან და მასზე ქერუბიმები გამოსახა.


text:
სახლის წინ სიგრძით ოცდაათი წყრთის ორი სვეტი გააკეთა,<br/>თითოეულის თავზე ხუთწყრთიანი სვეტისთავი იყო.


text:
ეს სვეტები ტაძრის წინ აღმართა, ერთი მარჯვნივ, ერთი<br/>მარცხნივ. მარჯვენას იაქინი დაარქვა, მარცხენას - ბოყაზი.


text:
ჩამოასხა სპილენძის ზღვა, სრულიად მრგვალი, იგი კიდით კიდემდე ათი წყრთა იყო. სიმაღლე ხუთი წყრთა ჰქონდა, ოცდაათი წყრთა ძაფი სწვდებოდა გარს.


text:
მის ქვეშ, ირგვლივ, ხარების გამოსახულებები იყო<br/>შემორტყმულნი, ზღვას ათ წყრთაზე გარს ევლებოდა მასთან ერთად ჩამოსსმული<br/>ხარების ორი რიგი.


text:
იგი თორმეტ ხარზე იდგა: სამი ჩრდილოეთით იყურებოდა, სამი<br/>დასავლეთით იყურებოდა, სამი სამხრეთთი იყურებოდა, სამი აღმოსავლეთით<br/>იყურებოდა. ზღვა ზედ ედგათ და გავები ყველას შიგნით ჰქონდათ მიქცეული.


text:
სისქე ერთი მტკაველი ჰქონდა: კიდეები თასის კიდესავით<br/>ჰქონდა გაკეთებული და გაშლილ შროშანს ჩამოჰგავდა. სამიათას ბათს იტევდა.


text:
გააკეთა ათი საბანელი; ხუთი მარჯვენა ფრთაზე დადგა, ხუთი<br/>- მარცხენა ფრთაზე, რომ მათში თვითონაც განბანილიყვნენ და აღსავლენი<br/>საკლავიც ამოევლოთ.


text:
გააკეთა ათი ცალი ოქროს სასანთლე მათი წესის შესაფერისად<br/>და ტაძარში დადგა; ხუთი მარჯვენა ფრთაზე, ხუთიც მარცხენა ფრთაზე.


text:
გააკეთა ათი ტაბლა და ტაძარში დადგა. ხუთი მარჯვენა<br/>ფრთაზე, ხუთიც მარცხენა ფრთაზე. გააკეთა ასი ცალი ოქროს სასხურებელი.


text:
გააკეთა ხურამმა ქვაბები, აქანდაზები, სასხურებლები. მოამთავრა ხურამმა სამუშაო, რომელსაც სოლომონს უკეთებდა ღვთის სახლში.


text:
ორი სვეტი, ბუღაურები, სვეტისთავზე დასადგმელი ბალიშებითურთ, ორი ცხაური სვეტებზე დასადგმელი, ბუღაურების დასაფარავად,<br/>


text:
ოთხასი ბროწეული ორი ცხაურისთვის, ორ-ორი რიგი<br/>ბროწეულებისა ორთავე ცხაურისთვის, სვეტებზე დასადგმელი, ბუღაურების<br/>დასაფარავად.


text:
ქვაბები, აქანდაზები, ჩანგლები და ყველა სხვა ჭურჭელი, რაც კი ხურამმა სოლომონს გაუკეთა უფლის სახლისათვის, მბზინვარე სპილენძისა იყო.


text:
გააკეთა სოლომონმა ყველა ის ჭურჭელი, რაც კი ღვთის<br/>სახლშია: ოქროს სამსხვერპლო, ოქროსავე ტაბლები, რომელზედაც საკურთხი პური<br/>ეწყო;


text:
დანები, სასხურებლები, კოვზები, საცეცხლურები მთლიანი<br/>ოქროსაგან; ასევე ტაძრის კარები: წმიდათაწმიდაში შესასვლელი შიდა კარებიც<br/>და ტაძრის საწმიდარში შესასვლელი კარებიც ოქროსი იყო.


text:
მოათავა ყველა საქმე, რასაც უფლის სახლისათვის აკეთებდა სოლომონი. მოიტანა სოლომონმა მამამისის, დავითის, შემოწირულობანი: ვერცხლი, ოქრო, ყველანაირი ჭურჭელი და ღვთის სახლის საგანძურში დააწყო.<br/>


text:
მაშინ შეყარა სოლომონმა იერუსალიმში ისრაელის უხუცესობა და შტოთა ყველა თავკაცი, ისრაელიანთა მამისსახლის უფროსები, რომ გამოესვენებინათ უფლის აღთქმის კიდობანი დავითის ქალაქიდან ანუ სიონიდან.


text:
წაასვენეს კიდობანი და სადღესასწაულო კარავი, და ყველა<br/>წმიდა ჭურჭელი, კარავში რომ ინახებოდა. წაასვენეს ისინი მღვდლებმა და<br/>ლევიანებმა.


text:
მეფე სოლომონი და მასთან შეკრებილი მთელი ისრაელის<br/>საზოგადოება იდგნენ კიდობნის წინ და მსხვერპლად სწირავდნენ ცხვარ-ძროხას,<br/>რომლის დათვლა და აღრიცხვა შეუძლებელი იყო სიმრავლის გამო.


text:
დაასვენეს მღვდლებმა უფლის აღთქმის კიდობანი მისთვის<br/>განკუთვნილ ადგილზე, ტაძრის დაბირში, წმიდათაწმიდაში, ქერუბიმთა ფრთებქვეშ.


text:
რადგან ფრთები ჰქონდათ გადაშლილი ქერუბიმებს კიდობნის<br/>ადგილზე და ზემოდან ფარავდნენ კიდობანს და კეტებს.


text:
კეტები იმ სიგრძისა იყო, რომ მისი თავები მოჩანდა კიდობნიდან, დაბირის წინ, გარეთ კი არ ჩანდა. დღემდე იქ არის ისინი.


text:
არაფერი იყო კიდობანზე, გარდა ფიქალებისა, მოსემ რომ<br/>ჩააწყო იქ ხორებში, როცა კავშირი შეკრა უფალმა ისრაელიანებთან ეგვიპტიდან<br/>მათი გამოსვლის შემდეგ.


text:
ასევე ყველა მგალობელი ლევიანი - ასაფი, ჰემანი, იედუთუნი, მათი ვაჟები და მათი მოძმენი - სელით შემოსილნი, წინწილებით, ქნარებით, ებნებით სამსხვერპლოს აღმოსავლეთით მდგარნი, მათთანვე ასოცი მესაყვირე მღვდელი,


text:
ხმაშეწყობილნი იყვნენ მესაყვირენი და მგალობელნი, რათა<br/>ერთხმად ეგალობათ უფლისთვის და ედიდებინათ), როცა იქუხა საყვირებისა და<br/>წინწილების ხმამ, უფლის ქებით: რადგან კეთილია იგი, რადგან უკუნისამდეა<br/>წყალობა მისი, მაშინ სახლი, უფლის სახლი, ღრუბელმა აავსო.


text:
და ვეღარ შეძლეს მღვდლებმა იქ დგომა და სამსახურის გაწევა<br/>ღრუბლის გამო, რადგან უფლის დიდებამ აღავსო ღვთის სახლი.


text:
თქვა: კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელიც<br/>თავისი პირით ელაპარაკა დავითს, მამაჩემს, და თავისი ხელით შეასრულა, რასაც<br/>ამბობდა:


text:
იმ დღიდან, რაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოვიყვანე ჩემი ერი,<br/>ისრაელის არცერთ ტომში არ ამირჩევია ქალაქი სახლის ასაშენებლად, რათა იქ<br/>დამკვიდრებელიყო ჩემი სახელი და კაციშვილი არ ამირჩევია, ჩემი ერის,<br/>ისრაელის წინამძღოლად.


text:
მხოლოდ იერუსალიმი ავირჩიე ჩემი სახელის დასამკვიდრებლად,<br/>და დავითი ავირჩიე ჩემს ერზე, ისრაელზე დასადგენად.


text:
უთხრა უფალმა მამაჩემს, დავითს: გულში რომ გქონდა ჩემს<br/>სახელზე სახლის აშენება, კარგი ჰქენი, რომ გულში გქონდა ეს საქმე.


text:
ოღონდ შენ არ ააშენებ სასლს, არამედ შენი შვილი. შენი საზარდულიდან გამოსული ააშენებს სახლს ჩემს სახელზე.


text:
დაამტკიცა უფალმა თავისი ნათქვამი სიტყვა და, აჰა, მე<br/>დავდექი მამაჩემის, დავითის, ადგილზე, ავედი ისრაელის ტახტზე, როგორც<br/>ნაბრძანები ჰქონდა ეფალს, და უფლის, ისრაელის ღმერთის სახელზე ავაშენე<br/>სახლი.


text:
(გაკეთებული ჰქონდა სოლომონს სპილენძის კვარცხლბეკი,<br/>სიგრძით ხუთი წყრთა, სიგანითაც ხუთი წყრთა, სიმაღლით სამი წყრთა. შედგა<br/>მასზე), მუხლი მოიყარა მთელი ისრაელის კრებულის წინაშე და ხელები აღაპყრო<br/>ცისკენ.


text:
თქვა: უფალო, ღმერთო ისრაელისა! არ არსებობს მენი მსგავსი<br/>ღმერთი არც ცაში და არც ქვეყნად. შენ ინახავ აღთქმასა და წყალობას შენს<br/>მორჩილთა მიმართ, რომელნიც მთელი გულით დადიან შენს წინაშე.


text:
შენ შეუნახე სიტყვა შენს მორჩილს, მამაჩემს, დავითს, და<br/>დღეს შენმა ხელმა აღასრულა, რაც შენს ბაგეებს ჰქონდა ნაბრძანები.


text:
ახლაც შეუნახე უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენს მორჩილს -<br/>მამაჩემს, დავითს, შენი ნათქვამი სიტყვა, რომ უთხარი: არ გამოგელევაო<br/>მემკვიდრე ჩემს წინამე, ისრაელის ტახტზე მჯდომარე, ოღონდ შეინახონ შენმა<br/>შვილებმა წესი და რიგი და იარონ ჩემს წინაშე, როგორც შენ დადიოდი ჩემს<br/>წინაშე.


text:
ახლაც მტკიცე იყოს, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენი<br/>სიტყვა, შენს მორჩილს - მამაჩემს, დავითს, რომ უბრძანე.


text:
ნუთუ ნამდვილად იმკვიდრებს მიწაზე ღმერთი? აჰა, ვერ<br/>იტევენ მას ცანი და ცანი ცათანი, როგორღა დაიტევს ეს ჩემი აშენებული სახლი?


text:
მოხედე შენი მორჩილის ლოცვა-ვედრებას, უფალო, ღმერთო<br/>ჩემო, ისმინე ღაღადი და ლოცვა, რომლითაც მოგმართავს შენი მორჩილი,


text:
რომ თვალი გეჭიროს ამ სახლზე ღამით და დღისით ამ ადგილზე,<br/>რომლის გამოც ნათქვამი გაქვს, აქ იქნებაო ჩემი სახელი. რომ ისმინო ლოცვა,<br/>რომელსაც იტყვის ამ ადგილას შენი მორჩილი.


text:
ისმინე შენი მორჩილისა და შენი ერის, ისრაელის, ვედრება, როცა დადგებიან ლოცვად ამ ადგილას; ისმინე შენს სამყოფელ ადგილზე ცათა შინა, ისმინე და შეგვიწყალე.<br/>


text:
თუ შესცოდავს ვინმე თავის თვისტომს და ფიცით დააფიცებს<br/>მას, და მივა ეს ფიცი შენს სამსხვერპლოსთან ამ სახლში,


text:
მაშინ მოუსმინე ციდან და სამართალი გაუჩინე შენს მორჩილთ;<br/>მტყუანი გაამტყუნე, რომ მის თავზე იყოს მისი საქციელი. მართალი კი<br/>გაამართლე, რომ მისი სიმართლისაებრ მიეგოს.


text:
თუ დამარცხდება მტერთან შენი ერი, ისრაელი, იმის გამო,<br/>რომ შეგცოდეს, მერე კი მოიქცევა შენსკენ, ქებას შეასხამს შენს სახელს და<br/>დაგიწყებს ლოცვა-ვედრებას ამ სახლში,


text:
მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს ერს,<br/>ისრაელს, დააბრუნე იმ მიწაზე, რომელიც მის მამა-პაპას მიეცი.


text:
როცა დაიკეტება ცა და არ იწვიმებს შეცოდების გამო შენს<br/>წინაშე, და დაიწყებენ ლოცვას ამ ადგილას, განადიდებენ შენს სახელს,<br/>განერიდებიან ცოდვებს, რადგან უკვე დასჯილი გეყოლება ისინი,


text:
მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს მორჩილთ<br/>და შენს ერს ისრაელს, რომ დააყენო სასიკეთო გზაზე, სადაც სიარული მართებთ,<br/>აწვიმო წვიმა მათ მიწაზე, რომელიც სამკვიდრებლად მიგიცია შენი ერისათვის.


text:
შიმშილობა იქნება ქვეყანაზე, შავი ჭირი, მწველი ხორშაკი,<br/>სიყვითლე, კალია თუ მატლი, ან თუ მტერი შემოადგება ქვეყანაში მის<br/>კარიბჭეებს, უბედურება მოხდება რამე თუ სნეულება,


text:
ყოველი ლოცვა, ყოველი ვედრება, რომელიც იქნება თითოეული<br/>ადამიანისაგან და მთელი შენი ერისაგან, ისრაელისგან, როდესაც ყველა გაიგებს<br/>თავის უბედურებას და ხელს გამოიწვდის ამ სახლისკენ,


text:
ისმინე ციდან, შენი სამყოფელიდან და მიუტევე; მიაგე<br/>თითოეულს თავისი საქციელისამებრ, შენ, რომელმაც უწყი მათი გულები - რადგან<br/>მხოლოდ შენ უწყი ადამიანთა გული, -


text:
იმ უცხოელსაც უსმინე, რომელიც არ არის შენი ერისაგანი, ისრაელიანი, მაგრამ შორეული ქვეყნიდან მოვა შენი სახელის გამო.<br/>


text:
ისმინე ციდან, შენი სამყოფელიდან, და შეუსრულე, რასაც<br/>შეგთხოვს უცხოელი, რომ მთელი ქვეყნის ხალხებმა გაიგონონ შენი სახელი და<br/>შიში მიეცეთ შენი ერის, ისრაელის მსგავსად, რათა იცოდნენ, რომ შენი სახელი<br/>ჰქვია ამ სახლს, მე რომ ავაშენე.


text:
როცა მტერთან საბრძოლველად გავა შენი ერი, დაადგება გზას,<br/>რომელზედაც შენ დააყენებ, და დაიწყებს ლოცვას უფლისადმი იმ ქალაქისკენ<br/>პირშექცეული, შენ რომ აირჩიე და იმ სახლისაკენ, შენ სახელზე რომ აგაშენე,


text:
როცა შეგცოდავენ - რადგან არ არსებობს უცოდველი კაცი, -<br/>განურისხდები, მტრების ხელში ჩააგდებ და ტყვედ წაასხამენ მტრის ქვეყანაში,<br/>შორს იქნება თუ ახლოს,


text:
გონს მოეგებიან იმ ქვეყანაში, სადაც იქნებიან ტყვედ,<br/>მოიქცევიან, შემოგღაღადებენ თავიანთი ტყვეობის ქვეყანაში, და იტყვიან:<br/>შევცოდეთ, დავაშავეთ, ბოროტება ჩავიდინეთო,


text:
როცა მთელი სულითა და გულით მოიქცევიან შენსკენ მათი<br/>მტრების ქვეყანაში, რომელშიც ტყვვდ წაასხეს და დაიწყებენ ლოცვას იმ<br/>ქვეყნისაკენ პირშექცეულნი, მათ მამა-პაპას რომ მიეცი, იმ ქალაქისაკენ, შენ<br/>რომ აირჩიე, იმ სახლისაკენ, მე რომ ავაშენე შენს სახელზე,


text:
მაშინ ისმინე ციდან, შენი სამყოფელიდან, მათი<br/>ლოცვა-ვედრება, სამართალი გაუჩანე და მიუტევე შენს ერს, ისრაელს, რომელმაც<br/>შეგცოდა.


text:
ახლა კი დაიძარ, უფალო ღმერთო, შენი განსასვენებლისკენ<br/>შენი ძლიერების კიდობანთან ერთად! შეიმოსონ შენმა მღვდლებმა, უფალო ღმერთო,<br/>ხსნა და შენმა მადლიანებმა სიკეთით გაიხარონ.


text:
როცა კი სოლომონმა ლოცვა დაასრულა, ცეცხლი გადმოუშვა ზეციდან და შთანთქა აღსავლენი და მსხვერპლნი. უფლის დიდებამ აავსო სახლი.<br/>


text:
როცა დაინახეს ისრაელიანებმა სახლზე გადმომავალი ცეცხლი<br/>და უფლის დიდება, პირქვე დაეხვნენ ქვაფენილზე და თაყვანისცეს. აქებდნენ<br/>უფალს და ამბობდნენ: კეთილია იგი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.


text:
დაკლა სოლომონმა ოცდაორი ათასი ხარი და ოცი ათასი ცხვარი.<br/>აკურთხეს ღვთის სახლი მეფემ და მთელმა ერმა.


text:
მღვდლები თავ-თავიანთ სამსახურებელ ადგილებზე იდგნენ,<br/>ლევიანები კი დავითის გაკეთებული საუფლო საკრავებით აქებდნენ უფალს: რადგან<br/>უკუნისამდეა მისი წყალობა! ისევე, როგორც დავითი აქებდა მათი ხელით.<br/>მღვდლები საყვირებს აყვირებდნენ მათ გვერდით და ფეხზე იდგა მთელი ისრაელი.


text:
განათლა სოლომონმა შუა ეზო უფლის სახლის წინ, რადგან<br/>აღავლინა იქ აღსავლენი და შესწირა სამადლობელი მსხვერპლის ლურთი, რადგან<br/>სოლომონის გაკეთებულმა სპილენძის სამსხვერპლომ ვეღარ დაიტია აღსავლენი<br/>ძღვენი და ლურთები.


text:
შვიდდღიანი დღესასწაული გადაიხადა იმჟამად სოლომონმა და<br/>მასთან ერთად მთელმა ისრაელმა - დიდმა კრებულმა ხამათიდან ვიდრე ეგვიპტის<br/>ხევამდე.


text:
მერვე დღეს გამართეს საზეიმო წვეულება, რადგან შვიდ დღეს ასრულებდნენ სამსხვერპლოს სატფურებას და შვიდ დღეს - დღესასწაულს.


text:
მეშვიდე თვის ოცდამესამე დღეს გაისტუმრა ხალხი<br/>თავ-თავიანთ კარვებში მხიარულნი, გულსავსენი იმ სიკეთის გამო, უფალმა რომ<br/>უყო დავითს, სოლომონს და ისრაელს, თავის ერს.


text:
დაასრულა სოლომონმა უფლის სახლი და სამეფო სახლი. ყოველივე გულუხვად გაიღო სოლომონმა უფლის სახლისა და თავისი სახლის წარმატებით ასაშენებლად.


text:
ღამით გამოეცხადა უფალი სოლომონს და უთხრა: შევისმინე შენი ლოცვა-ვედრება და ავირჩიე ეს ადგილი მსხვერპლის შესაწირავ სახლად.<br/>


text:
თუ ცას დავკეტავ და წვიმა აღარ მოვა, ან თუ კალიას<br/>დედამიწის გადაჭმას ვუბრძანებ, ან თუ შავ ჭირს მოვუვლენ ჩემს ერს,


text:
და ჩემი ერი, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, ქედს<br/>მოიდრეკს, ილოცებს, ძებნას დამიწყებს და შემობრუნდება თავისი უკეთური<br/>გზიდან, მაშინ ციდან მივუსმენ, მივუტევებ ცოდვებს და განვკურნავ მათ<br/>ქვეყანას.


text:
ახლა ავირჩიე და ვაკურთხე ეს სახლი ჩემი სახელის<br/>სამარადისო სამკვიდრებლად. აქ იქნება ყოველდღე ჩემი თვალი და გული.


text:
თუ ივლი ჩემს წინაშე, როგორც მამაშენი, დავითი დადიოდა და<br/>ყველაფერს აასრულებ, რაც ნაბრძანები მაქვს შენთვის, დაიცავ ჩემს წესს და<br/>სამართალს,


text:
გავამტკიცებ შენს სამეფო ტახტს, როგორც დავითს, მამაშენს<br/>აღვუთქვი და ვუთხარი: არ გაგიწყდება-მეთქი ხელმწიფე ისრაელში.


text:
მაგრამ თუ გამიდგებით და მიატოვვბთ ჩემს წესებსა და<br/>ბრძანებებს, მე რომ მოგეცით, შეუდგებით უცხო ღმერთებს და თაყვანს სცემთ<br/>მათ,


text:
ამოვძირკვავ მათ ჩემი მიწიდან, რომელიც მათ მივეცი, და ამ<br/>სახლს, რომელიც გავნათლე ჩემი სახელით, მოვიშორებ ჩემი პირიდან. საარაკოდ<br/>და სათრეველად გავხდი ყველა ხალხს შორის.


text:
ყველა, ვინც კი ჩაუვლის ამ სახლს, ერთ დროს აღზევებულს,<br/>გაოგნდება და იტყვის: ასე რისთვის მოექცა უფალი ამ ქვეყანას და ამ სახლს?


text:
იტყვიან: რადგან დაივიწყეს უფალი, თავიანთი მამა-პაპის<br/>ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა ისინი, მოეჭიდნენ<br/>სხვადასხვა ღმერთებს, თაყვანს სცემდნენ და მათ ემსახურებოდნენ. ამისათვის<br/>დააწია მათ უფალმა ყველა ეს უბედურება.


text:
ააშენა ზემო ბეთ-ხორონი და ქვემო ბეთ-ხორონი -<br/>გალავნებით, კარიბჭეებით და ხანდაკებით გამაგრებული ქალაქები,


text:
ბაყალათი და სამარაგო ქალაქები, რომლებიც კი ჰქონდა<br/>სოლომონს, ეტლის ქალაქები, ცხენოსანთა ქალაქები, და ყველაფერი, რისი<br/>აშენებაც უნდოდა იერუსალიმში, ლიბანში, და მთელს თავის სახელმწიფოში.


text:
ყველა ხალხი, რომელიც დარჩა ხეთელთაგან, ამორეველთაგან,<br/>ფარიზეველთაგან, ხიველთაგან და იებუსეველთაგან, რომელიც არ იყო ისრაელიანთა<br/>მოდგმისა,


text:
და მათი შთამომავლები, მათ შემდეგ რომ დარჩნენ ქვეყანაში,<br/>და არ გაუწყვეტიათ ისრაელიანებს, ბეგარაზე მომუშავეებად განაწესა სოლომონმა<br/>და ასე არიან დღემდე.


text:
ისრაელიანთაგან კი არავინ დაუყენებია სოლომონს თავის ბეგარაზე, რადგან მეომრებად ჰყავდა ისინი, თავის მცველთა მეთაურებად, თავისი ეტლებისა და მხედრების მეთაურებად.


text:
ფარაონის ასული სოლომონმა დავითის ქალაქიდან აიყვანა სახლში, რომელიც მას აუშენა, რადგან თქვა, არ უნდა ცხოვრობდესო ჩემი ცოლი დავითის, ისრაელის მეფის, სახლში, რადგან წმიდაა იგი, სადაც უფლის კიდობანი შევიდა.


text:
ყოველდღიური აღვლენა, მოსეს მცნებისამებრ, შაბათების და<br/>ახალმთვარობების დაცვა, წელიწადში სამი დღესასწაულის უფუარობის, შვიდეულისა<br/>და კარვობის ზეიმი.


text:
დავითის, მამამისის მიერ დადგენილი წესის მიხედვით<br/>ჩააყენა მღვდელთა დასები თავიანთ სამსახურში, ლევიანები კი მათ დაცვაში,<br/>რათა სადიდებილი ეთქვათ და მღვდლებთან ერთად ემსახურათ ყოველდღიური<br/>მოვალეობის შესასრულებლად. ასევე ყველა კარს თავისი კარისმცველები მიუჩინა,<br/>თავ-თავისი დასების მიხედვით, რადგან ასე ბრძანა დავითმა, ღვთისკაცმა.


text:
არ უღალატიათ მეფის იმ ბრძანებისთვის, მღვდლებს,<br/>ლევიანებს, სხვა საქმეებსა და საგანძურს რომ შეეხებოდა.


text:
ასე ჰქონდა სოლომონს აწყობილი ყველა საქმე, საძირკვლის<br/>ჩაყრიდან დაწყებული, ვიდრე უფლის სახლი ბოლომდე არ გასრულდა.


text:
ხურამმა თავის მორჩილთა ხელით ხომალდები და ზღვისმცოდნე<br/>თავისი მორჩილნი გაუგზავნა. ისინი სოლომონის მორჩილებთან ერთად ოფირში<br/>ჩავიდნენ, ოთხასორმოცდაათი ქანქარი ოქრო წამოიღეს იქიდან და მეფე სოლომონს<br/>მოუტანეს.


text:
შეიტყო საბას დედოფალმა სოლომონის ამბავი და მოვიდა იერუსალიმში, რომ გამოცანებით გამოეცადა სოლომონი. მოვიდა დიდძალი დოვლათით. აქლემებს მოჰქონდათ ნელსაცხებლები, მრავლად ოქრო და ძვირფასი თვლები. მოვიდა მასთან და ელაპარაკა ყველაფერზე, რაც გულში ჰქონდა.<br/>


text:
მისი სუფრის სასმელ-საჭმელი, მის მორჩილთა საცხოვრებელი,<br/>მის მსახურეულთა საქმიანობა და შესამოსელი, მისი მწდეები და მათი<br/>შესამოსელი, მისი კიბეები, რითაც ის უფლის სახლში ადიოდა, და გაოგნებული<br/>დარჩა.


text:
სიტყვების არ მჯეროდა, ვიდრე თავად არ მოვედი და ჩემი<br/>თვალით არ ვიხილე. აჰა, თურმე ნახევარიც არ უთქვამთ ჩემთვის შენს უსაზღვრო<br/>სიბრძნეზე. ყველაფერს გადააჭარბე, რაც გაგონილი მქონდა.


text:
ბედნიერია შენა ხალხი, ბედნიერნი არიან შენი მორჩილნი,<br/>მუდამ შენს წინაშე რომ დგანან და ისმენენ შენს სიბრძნეს.


text:
კურთხეულ იყოს უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც მოგისურვა,<br/>რათა მის ტახტზე დაესვი უფლის, შენი ღმერთის მეფედ. ისრაელისადმი შენი<br/>ღმერთის სიყვარულის გამო დაგაყენა მასზე მეფედ, მის სამარადისოდ<br/>განსამტკიცებლად და სამართლისა და სიმართლის გასაჩენად.


text:
მისცა მეფეს ასოცი ქანქარი ოქრო, დიდძალი ნელსაცხებელი და ძვირფასი ქვები. არ იყო ისეთი ნელსაცხებელი, საბას დედოფალს მეფე სოლომონისთვის რომ არ მიეცა.


text:
ხურამისა და სოლომონის მორჩილებმა ოფირიდან ჩამოტანილ<br/>ოქროსთან ერთად სანდალოზის ხეები და ძვირფასი ქვები ჩამოიტანეს.


text:
გააკეთა მეფემ სანდალოზისგან საფეხურები უფლის სახლისათვის და სამეფო სახლისათვის. ებნები და ქნარები მგალობელთათვის. ამის მსგავსი მანამდე არასდროს უნახავთ იუდას ქვეყანაში.<br/>


text:
მისცა მეფე სოლომონმა საბას დედოფალს ყველაფერი მისთვის სასურველი, რაც კი მან ითხოვა, იმაზე მეტი, რაც თვითონ მოართვა მეფეს. უკან გაბრუნდა და წავიდა თავის ქვეყანაში თავის მორჩილებთბ ერთად.


text:
იმის გარდა, რა ოქრო-ვერცხლიც მოგზაურებს, ვაჭრებს,<br/>არაბთა მეფეებს და მხარეთა გამგებლებს შემოჰქონდათ.


text:
გააკეთა მეფე სოლომონმა ორასი დელამფარი ნაჭედი<br/>ოქროსაგან. ექვსასი შეკელი ოქრო დაიხარჯა თითოეულ დელამფარზე.


text:
გააკეთა სამასი ფარი ნაჭედი ოქროსაგან, სამასი შეკელი<br/>ოქრო დაიხარჯა თითოეულ ფარზე. დააწყო ისინი მეფემ ლიბანის მაღნარის სახლში.


text:
ექვსი საფეხური ჰქონდა ტახტს, ოქროს ფეხსადგამი ჰქონდა<br/>ტახტს მიდგმული, საჯდომის ორსავე მხარეს სანიდაყვეები ჰქონდა, ხოლო<br/>სანიდაკვეებს თითო ლომი ედგა გვერდით.


text:
მეფე სოლომონის ყველა სასმისი ოქროსი იყო, ყველა ჭურჭელი<br/>ლიბანის მაღნარის სახლში რჩეული იყო. ვერცხლი და სპილენძი არაფრად მიაჩნდათ<br/>სოლომონის დროს,


text:
რადგან მეფის ხომალდები ხურამის მორჩილებთან ერთად თარშიშში დადიოდნენ. თარშიშული ხომალდები სამ წელიწადში ერთხელ მოდიოდნენ და მოჰქონდათ ოქრო-ვერცხლი, სპილოს ძვალი, მოჰყავდათ ყაფუზუნები და ფარშევანგები.<br/>


text:
ამქვეყნად ყველა მეფე ესწრაფოდა სოლომონის ნახვას, რომ<br/>მოესმინა მისი სიბრძნე, რომელიც გულში ჩაუდო ღმერთმა.


text:
ყველას თავისი ძღვენი მოჰქონდა: ოქროსა და ვერცხლის<br/>ჭურჭელი, შესამოსელი, საჭურველი, ნელსაცხებლები, ცხენები და ჯორები, ასე<br/>იყო ყოველწლიურად.


text:
სოლომონს ოთხი ათასი თავლა ჰქონდა, ჰყავდა ეტლები და<br/>თორმეტი ათასი ცხენოსანი. განალაგა ისინი ეტლების სადგომ ქალაქებში და<br/>იერუსალიმში, თავისთან.


text:
მისი ხელისუფლება ვრცელდებოდა ყველა მეფეზე ევფრატიდან<br/>ფილისტიმელთა ქვეყნამდე და ეგვიპტის საზღვრებამდე.


text:
სოლომონის დანარჩენი ამბები - პირველნი და უკანასკნელნი<br/>სწერია ნათან წინასწარმეტყველის მატიანეში, ახია შილონელის<br/>წინასწარმეტყველებაში, იეყდო მისნის ხილვაში, იერობოამ ნაბატის ძეს რომ<br/>შეეხება.


text:
განისვენა სოლომონმა თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს<br/>დავითის, მამამისის ქალაქში. მის ნაცვლად მისი ძე რობოამი გამეფდა.


text:
როცა ეს ამბავი შეიტყო, იერობოამ ნაბატის ძემ, რომელიც ეგვიპტეში იმყოფებოდა, სადაც სოლომონ მეფისგან იყო გაქცეული, ეგვიპტიდან გამობრუნდა იერობოამი.


text:
უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა. ახლა შეგვიმსუბუქე ეს ძნელი<br/>სამუშაო და მძიმე უღელი, მამაშენმა რომ დაგვადო, და დაგემორჩილებით.


text:
რჩევა ჰკითხა მეფე რობოამმა უხუცესებს, რომელნიც<br/>მამამისს, სოლომონს ახლდნენ მის სიცოცხლეში, და უთხრა: როგორ მირჩევთ, რა<br/>პასუხი გავცე ამ ხალხს?


text:
ასე უთხრეს: თუ კეთილი იქნები ამ ხალხისთვის, აამებ მათ,<br/>კეთილ სიტყვებს ეტყვი, მაშინ სამუდამოდ შენი მორჩილნი იქნებიან.


text:
არ დაუგდო ყური უხუცესების რჩევას, რაც ურჩიეს, და ჰკითხა<br/>რჩევა მოყმეთ, რომლებიც მასთან იყვნენ შეზრდილნი და ემსახურებოდნენ.


text:
უთხრა მათ: რას მირჩევთ, რა პასუხი გავცე მაგ ხალხს, რომ მეუბნებიან, შეგვიმსუბუქეო მამაშენის დადებული უღელი?


text:
ელაპარაკნენ მოყმენი, მასთან როშ იყვნენ შეზრდილნი, და<br/>ურჩიეს: ასე უთხარი იმ ხალხს, რომელიც გეუბნება, უღელი დაგვიმძიმა<br/>მამაშენმა და შენ კი უნდა შეგვიმსუბუქო, ასე უთხარი მათ: მამაჩემის წელზე<br/>მსხვილია-თქო ჩემი ნეკათითი.


text:
ხომ დაგადგათ მამაჩემმა მძიმე უღელი, მე კი უფრო დაგიმძიმებთ უღელს! ხომ შოლტებით გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!<br/>


text:
მოვიდნენ იერობოამი და მთელი ხალხი მესამე დღეს რობოამთან, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მეფეს, სამი დღის შემდეგ მოდითო ჩემთან.


text:
მოყმეთა რჩევისამებრ ელაპარაკა და უთხრა მათ: ხომ<br/>დაგიმძიმათ მამაჩემმა უღელი, მე კიდევ უფრო დაგიმძიმებთ! ხომ შოლტებით<br/>გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!


text:
არ შეიწყნარა მეფემ ხალხის სათხოვარი, რადგან ასეთი იყო<br/>ღვთის ნება, რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, რაც ნათქვამი ჰქონდა<br/>იერობოამ ნაბატის ძისათვის, ახია სილოამელის პირით.


text:
როცა დაინახა მთელმა ისრაელმა, რომ არ უსმინა მათ მეფემ,<br/>მაშინ სიტყვა შეუბრუნა ხალხმა მეფეს და უთხრა: რა წილი გვიდევს დავითიში?<br/>რა მემკვიდრეობა გვაქვს იესეს ძისაგან? თქვენ-თქვენი კარვებისაკენ,<br/>ისრაელო! ახლა შენ მიხედე შენ სახლს, დავით! და წავიდ-წამოვიდა თავ-თავის<br/>კარვებში ისრაელი.


text:
გაგზავნა მეფე რობოამმა ადორამი, ხარკის ამკრეფთა უფროსი,<br/>მაგრამ ქვებით ჩაქოლეს ისრაელიანებმა და მოკვდა იგი. მაშინ სასწრაფოდ შეხტა<br/>მეფე რობოამი ეტლზე და იერუსალიმში გაიქცა.


text:
მოვიდა რობოამი იერუსალიმში და შეჰყარა იუდასა და ბენიამინის მთელი სახლი - ასოთხმოცი ათასი რჩეული მეომარი, რათა შებრძოლებოდნენ ისრაელს და მეფობა დაებრუნებინათ რობოამისთვის.<br/>


text:
ასე ამბობს-თქო უფალი: ნუ გახვალთ საბრძოლველად თქვენს<br/>ძმებთან! თავ-თავის სახლში გაბრუნდეს ყველა, რადგან ჩემი ნებით მოხდა ეს<br/>ამბავი. ისმინეს უფლის სიტყვა და იერობოამთან საომრად გასულნი უკან<br/>გაბრუნდნენ.


text:
გაამაგრა ეს ციხე-სიმაგრეები, ჩააყენა მათში წინამძღოლნი და მისცა სურსათ-სანოვაგის, ზეთისა და ღვინის მარაგი.


text:
ვინაიდან ტოვებდნენ ლევიანები თავიანთ სანახებს,<br/>სამფლობელოებს და მიდიოდნენ იუდაში და იერუსალიმში, რადგან იერობოამი და<br/>მისი ძენი უშლიდნენ მათ უფლის მღვდლობას.


text:
მათ მიჰყვნენ ისრაელის ყველა ტომიდან, ვინც გულით ეძებდა<br/>უფალს, ისრაელის ღმერთს. ისინი მოვიდნენ, რომ მსხვერპლი შეეწირათ<br/>უფლისთვის, თავიანთი მამა-პაპის ღმერთისთვის.


text:
გაამაგრეს იუდას სამეფო და სამ წელიწადს მხარს უჭერდნენ<br/>რობოამს, სოლომონის ძეს, რადგან ამ სამ წელს დადიოდა დავითისა და სოლომონის<br/>გზით.


text:
რობოამს ყველა თავის ცოლზე და ხარჭაზე მეტად უყვარდა<br/>რეხაბყამი, სოლომონის ასული. რადგან თვრამეტი ცოლი და სამოცი ხარჭა ჰყავდა,<br/>შეეძინა ოცდარვა ვაჟი და სამოცი ქალი.


text:
დააყენა უფროსად რობოამმა აბია, მაყაქას ვაჟი,<br/>წინამძღოლად თავის ძმებში, რადგან მისი გამეფება ეწადა.


text:
გონივრულად მოიქცა და ყველა თავისი შვილი იუდასა და<br/>ბენიამინის ყველა კუთხეში და ყველა გამაგრებულ ქალაქში ჩაასახლა. უხვად<br/>მისცა სარჩო და უთხოვა მრავალი ცოლი.


text:
როცა გამტკიცდა რობოამის მეფობა და გაძლიერდა, მაშინ მიატოვა მან უფლის რჯული და მასთან ერთად მთელმა ისრაელმა.<br/>


text:
ათას ორასი ეტლით, სამოცი ათასი მხედრით, მათან ერთად<br/>ურიცხვი ხალხი მოვიდა ეგვიპტიდან - ლიბიელები, სუქიელები, ქუშელები.


text:
მაშინ წინასწარმეტყველი შემაყია მივიდა რობოამთან და<br/>შიშაკს გარიდებულ, იერუსალიმში თავშეყრილ იუდას მთავრებთან, და უთხრა მათ:<br/>ასე ამბობს უფალი: რაკი თქვენ მიმატოვეთ, ახლა მეც მიგატოვებთ შიშაკის<br/>ხელში.


text:
როცა დაინახა უფალმა, რომ დამორჩილდნენ, გამოეცხადა უფლის<br/>სიტყვა შემაყიას და უთხრა: დამმორჩილდნენ ისინი, აღარ მოვსპობ, სულ მალე<br/>გამოვიხსნი და აღარ დაატყდება იერუსალიმს ჩემი რისხვა შიშაკის ხელით.


text:
მიუხდა შიშაკი, ეგვიპტის მეფე, იერუსალიმს და წაიღო უფლის სახლისა და სამეფო სახლის განძეულობა, ყველაფერი წაიღო. წაიღო ოქროს ფარებიც, სოლომონმა რომ გააკეთა.<br/>


text:
დაამზადა მეფე რობოამმა მათ ნაცვლად სპილენძის ფარები და<br/>ჩააბარა მცველთა უფროსებს, რომელნიც სამეფო სახლის შესასვლელს დარაჯობდნენ.


text:
ყოველთვის, როცა მეფე უფლის სახლში შედიოდა, მცველებს მოჰქონდათ ისინი, და მერე ისევ აბრუნებდნენ მცველების ოთახში.


text:
გამტკიცდა მეფე რობოამი იერუსალიმში და მეფობდა.<br/>ორმოცდაერთი წლის იყო რობოამი, რომ გამეფდა, და ჩვიდმეტ წელიწადს იმეფა<br/>იერუსალიმში, ქალაქში, რომელიც უფალმა თავისი სახელის სამკვიდრებლად<br/>ამოარჩია ისრაელის ყველა ტომში. დედამისს ერქვა ნაყამა ყამონელი.


text:
რობოამის პირველი და უკანასკნელი ამბები ჩაწერილია<br/>წინასწარმეტყველ შემაყიასა და ყიდო მხილველის მატიანეში, საგვარტომო ნუსხის<br/>მიხედვით. გამუდმებული ომი იყო რობოამსა და იერობოამს შორის.


text:
განისვენა რობოამმა თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს<br/>დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად აბია, მისი ძე გამეფდა.


text:
სამ წელიწადს მეფობდა იერუსალიმში. დედამისი იყო მიქაიაჰუ, აბესალომის ასული, გიბყადან. ომი იყო ამტყდარი აბიასა და იერობოამს შორის.


text:
აბიამ ომში მამაც მებრძოლთაგან ოთხასი ათასი რჩეული<br/>ვაჟკაცი გამოიყვანა. იერობოამი კი მათ წინააღმდეგ საომრად რვაასი ათასი<br/>რჩეული და მამაცი მეომრით გამოვიდა.


text:
დადგა აბია ცემარაიმის მთაზე, ეფრემის მთებში რომაა, და<br/>თქვა: მისმინეთ, იერობიაამ და მთელო ისრაელო!


text:
განა არ იცით, რომ უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, დავითსა და<br/>მის ძეებს მარილის აღთქმით მისცა მეფობა ისრაელზე სამარადჟამოდ?


text:
მაინც აღსდგა იერობოამ ნაბატის ძე, სოლომონ დავითის ძის<br/>მორჩილი, და გაილაშქრა თავისი ბატონის წინააღმდეგ.


text:
შემოიკრიბა თავის ირგვლივ უღირსი, უგვანი ხალხი, და<br/>სძლიეს რობოამ სოლომონის ძეს. რობოამი ყმაწვილი იყო და გულმხდალი, ამიტომ<br/>ვერ გაუძლო მათ.


text:
ახლა თქვენ ფიქრობთ, გაუმკლავდეთ უფლის სამეფოს, რომელიც<br/>დავითის ძეთა ხელშია. თქვენ ჩვენზე ბევრად მეტნი ხართ და თქვენთან არის<br/>ოქროს ხბოები, იერიაბოამმა რომ ღმერთებად დაგიყენათ.


text:
განა თქვენ არ გამორეკეთ უფლის მღვდლები - აარონის ძენი და ლევიანები? განა თქვენ არ იყავით, რომ მღვდლები სხვა ქვეყნების ხალხთა მსგავსად გაიჩინეთ? ყველა, ვინც თავის საკურთხევლად მოდის კურატითა და შვიდი ბატკნით, ცრუღმერთის მღვდელი ხდება.


text:
ჩვენ კი უფალი, ჩვენი ღმერთი გვყავს. არ მიგვიტოვებია<br/>იგი. მღვდლები უფალს ემსახურებიან, აარონის ძენი და ლევიანები თავიანთ<br/>საქმეზე დგანან.


text:
დილა-საღამოობით უფლისთვის აღსავლენს აღავლენენ, სურნელებას აკმევენ, საწირ პურს სუფთა ტაბლაზე აწყობენ, ანთებენ ლამპრებს ოქროს სასანთლეზე, ღამ-ღამობით რომ ენთონ, რადგან უფლის, ჩვენი ღმერთის მცნებებს ვასრულებთ, თქვენ კი მიატოვეთ ისინი.


text:
აჰა, ღმერთი და მისი მღვდლები ჩვენთან არიან და სათავეში გვიდგანან, მომარჯვებული გვაქვს მქუხარე საყვირები, თქვენს წინააღმდეგ დასაყვირებლად, ისრაელიანებო! არ გაბედოთ უფალთან, თქვენი მამა-პაპის ღმერთოან ბრძოლა, რადგან არ მოგემართებათ ხელი.<br/>


text:
ამასობაში იერობოამმა უკან ჩაუსაფრა მათ ხალხი, თვითონ<br/>იუდაელთა წინ იყვნენ, საფარი კი მათ უკან ეყენათ.


text:
თვალი მოავლო იუდამ და, აჰა, წინიდან და უკნიდან ომია<br/>გაჩაღებული. მაშინ მოუხმეს მათ უფალს და მღვდლებმაც ჩაჰბერეს საყვირებს.


text:
შეჰღაღადეს იუდაელებმა. როდესაც იუდაელებმა შეჰღაღადეს,<br/>ღმერთმა დაამარცხა იერობოამი და მთელი ისრაელი აბიასა და იუდას წინაშე.


text:
სძლია მათ აბიამ და მისმა ხალხმა დიდი ძლევით. ხუთასი<br/>ათასი მკვდარი დაეცა ისრაელის რჩეულ ვაჟკაცთაგან.


text:
მაშინ მოდრკნენ ისრაელიანები, იუდაელები კი გაძლიერდნენ,<br/>რადგან მინდობილნი იყვნენ უფალზე, თავიანთი მამა-პაპის ღმერთზე.


text:
გაედევნა აბია იერობოამს და წაართვა ქალაქები: ბეთ-ელი<br/>თავისი დაბებით, იეშანა თავისი დაბებით, ყეფრაინი თავისი დაბებით.


text:
განისვენა აბიამ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს დავითის<br/>ქალაქში. მის ნაცვლად ასა, მისი ძე, გამეფდა.


text:
ასას დროს ათ წელიწადს მოსვენებული იყო იუდას ქვეყანა. კეთილად და სწორად იქცეოდა ასა უფლის, თავისი ღმერთის თვალში.<br/>


text:
ააგო იუდაში ციხე-ქალაქები, რადგან მოსვენებული იყო<br/>ქვეყანა და არც ომი არ ჰქონია იმ წლებში, რაკი უფალმა სიმშვიდე მისცა.


text:
უთხრა იუდას: ავაშენოთ ეს ქალაქები და გალავანნი,<br/>კოშკები, კარიბჭეები და ბურჯები შემოვავლოთ. ქვეყანა კვლავ ჩვენს ხელშია,<br/>რადგან გამოვიძიეთ უფალი, ღმერთი ჩვენი. გამოვიძიეთ და ირგვლივ სიმშვიდე<br/>გვიბოძა. დაიწყეს შენება და ხელი მოემართათ.


text:
ასას ჯარი ჰყავდა: სამასი ათასი ფარითა და შუბით<br/>შეიარაღებული კაცი იუდადან და ორას ოთხმოცი ათასი ფარით შეიარაღებული და<br/>მშვილდოსანი კაცი ბენიამინიდან. ყველანი მაგარი ვაჟკაცები იყვნენ.


text:
შეჰღაღადა ასამ უფალს, თავის ღმერთს და უთხრა: უფალო,<br/>განა შენგან არ არის შეწევნა ძლიერისა და უძლურისა? შეგვეწიე უფალო, ღმერთო<br/>ჩვენო, რადგან შენზე ვართ მონდობიღ:ნი და შენი სახელით გამოვედით ამ ურდოს<br/>წინააღმდეგ. უფალო, შენ ღმერთი ხარ ჩვენი, ვერ გაგიძლოს კაცმა!


text:
აიკლეს გერარის ქალაქები ირგვლივ, რადგან უფლის შიში იყო<br/>დაცემული მათზე. გაძარცვეს ყველა ქალაქი, რადგან იქ ბევრი იყო საძარცვი.


text:
გაეგება იგი ასას და უთხრა: ყური დამიგდეთ, ასა, მთელო იუდავ და ბენიამინო, უფალი თქვენთან არის როცა თქვენ მასთან ხართ. თუ ძებნას დაუწყებთ, იპოვით. თუ თქვენ მიატოვებთ, ისიც მიგატოვებთ.


text:
იმჟამად არ ჰქონდა მშვიდობა არც გამომსვლელს და არც<br/>შემსვლელს, რადგან დიდი შფოოი იყო ატეხილი იმ ქვეყნების მთელ მოსახლეობაში.


text:
როცა ასამ მოისმინა ეს სიტევები და ყოდედის ძის<br/>წინასწარმეტყველება, გამხნევდა და აღმოფხვრა სიბილწენი იუდასა და<br/>ბენიამინის ქვეყნიდან, აგრეთვე იმ ქალაქებიდან, ეფრემის მთაზე რომ დაიპყრო.<br/>განაახლა უფლის სამსხვერპლო, უფლის სტოას წინ რომ არის.


text:
შემოიკრიბა მან მთელი იუდა და ბენიამინი, ეფრემისგან,<br/>მენაშესგან და სიმონისგან წამოსულ ხიზნებთან ერთად, რადგან მრავალნი<br/>გადავიდნენ მის მხარეზე ისრაელიდან, რაკი დაინახეს, რომ მასთან იყო უფალი.


text:
ყველა ვინც არ ეძიებდა უფალს, ისრაელის ღმერთს, უნდა მომკვდარიყო, დიდი იქნებოდა თუ პატარა, კაცი თუ ქალი.


text:
ხარობდა მთელი იუდა ამ ფიცის გამო, რადგან მთელი გულით<br/>შეჰფიცეს, მთელი გულმოდგინებით ეძებდნენ მას და მან აპოვნინა თავი. უბოძა<br/>უფალმა მათ სიმშვიდე ირგვლივ.


text:
მაყაქას, მეფე ასას დედასაც კი, დედოფლობა ჩამოართვა,<br/>რადგან აშერისათვის კერპი ჰქონდა გაკეთებული. აჩეხა ასამ მისი კერპი,<br/>ნაფოტებად აქცია და კედბონის ხევში დაწვა.


text:
ისრაელში კი არ მოუშლიათ გორაკები. მხოლოდ ასას გული იყო<br/>სრულად მინდობილი უფლისადმი მთელი მისი სიცოცხლე.


text:
ასას მეფობის ოცდამეთექვსმეტე წელს ამხედრდა ისრაელის მეფე ბაყაშა იუდას წინააღმდეგ და ააშენა რამა, რათა შეეწყვიტა მისვლა-მოსვლა ასასთან, იუდას მეფესთან.<br/>


text:
გამოიტანა ასამ ვერცხლი და ოქრო უფლის სახლისა და მეფის სახლის საგანძურებიდან. გაუგზავნა ბენჰადადს, არამის მეფეს, დამასკოში რომ იჯდა, და შეუთვალა:


text:
იყოს კავშირი ჩვენს შორის, როგორც ჩვენს მამებს შორის<br/>იყო. აჰა, გიგზავნი ვერცხლსა და ოქროს. წადი და გაწყვიტე კავშირი<br/>ბაყაშასთან, ისრაელის მეფესთან, და ჩამომეხსნება.


text:
დაუჯერა ბენ-ჰადადმა მეფე ასას და გაგზავნა თავისი<br/>მხედართმთავრები, ვინც ჰყავდა, ისრაელის ქალაქთა წინააღმდეგ. დალაშქრეს<br/>ყიონი, დანი, აბელ-მაიმი და ნაფთალის ყველა სამარაგო ქალაქი.


text:
შეკრიბა მეფე ასამ მთელი იუდა და გადაზიდეს რამას ქვები<br/>და ხე-ტყე, რითაც ბაყაშა აშენებდა. ააშენა ამით გებაყი და მიცფა.


text:
იმ დროს მივიდა მეფე ასასთან მისანი ხანანი და უთხრა:<br/>არამის მეფეს რომ მიენდე და არ მიენდე უფალს, შენს ღმერთს, ამის გამო<br/>გადაურჩა არამის ჯარი შენ ხელს.


text:
განა ქუშელთა და ლუბიელთა ლაშქარი დიდი არ იყო, მრავლის<br/>უმრავლესი ეტლი და მხედარი არ ჰყავდათ? მაგრამ უფალს რომ იყავი მინდობილი,<br/>ამიტომაც ჩაგიგდო ისინი ხელში.


text:
რადგან უფლის თვალი დაჰყურებს მთელს ქვეყანას, რომ მხარი<br/>დაუჭიროს იმას, ვინც მთელი გულით არის მასზე მინდობილი. უგუნურად მოგივიდა<br/>ეს. ამიტომ ომები გექნება ამიერიდან.


text:
განურისხდა ასა მისანს და საპყრობილეში ჩააგდო, რადგან გაგულისებული იყო ნათქვამის გამო. იმავე დროს ასა ჩაგრავდა ხალხიდან ზოგიერთებს.


text:
თავისი მეფობის ოცდამეცხრამეტე წელს ასას ფეხები დაუსნეულდა. ძალზე მძიმე იყო მისი სენი, მაგრამ თავის სნეულებაშიც კი არ ეძებდა უფალს, არამედ მკურნალებს.


text:
დამარხეს მის სამარხში, თავისთვის რომ გაიმზადა, დავითის<br/>ქალაქში. დაასვენეს იგი სარეცელზე, რომელიც აავსეს კეთილსურნელებითა და<br/>მენელსაცხებლეთა ხელობით დამზადებული ნაირნაირი ნელსაცხებლებით. და დაუნთეს<br/>მას დიდზე დიდი კოცონი.


text:
ჩააყენა ჯარი იუდას ყველა ციხე-ქალაქში. მცველები დააყენა იუდას ქვეყანაში და ეფრემის ქალაქებში, რომელიც მამამისმა ასამ დაიპყრო.


text:
გააძლიერა უფალმა სამეფო მის ხელში. მთელი იუდა ძღვენს<br/>აძლევდა იოშაფატს და დიდი დოვლათი და პატივი ჰქონდა.


text:
მეფობის მესამე წელს გაგზავნა თავისი მთავრები:<br/>ბენ-ხაილი, ყობადია, ზაქარია, ნათენელი და მიქაია დასამოძღვრად იუდას<br/>ქალაქებში.


text:
თან გააყოლა ლევიანები: შემაყია, ნეთანია, ზებადია,<br/>ყასაელი, შემირამოთი, იონათანი, ადონია, ტობია, ტობადონია - ლევიანები.<br/>მათვე გააყოლა მღვდლები - ელიშამაყი და იორამი.


text:
მოძღვრავდნენ ხალხს იუდაში და თან ჰქონდათ უფლის რჯულის<br/>წიგნი. მოიარეს იუდას ყველა ქალაქი და დამოძღვრეს ხალხი.


text:
ფილისტიმელთაგან იოშაფატთან მიჰქონდათ ძღვენი და ვერცხლი ხარკად. ასევე არაბებსაც მოჰყავდათ წვრილფეხა საქონელი - შვიდიათასშვიდასი ცხვარი და შვიდიათასშვიდასი თხა.<br/>


text:
აჰა, მათი მოვალეობანი მამისსახლთა მიხედვით. იუდას<br/>ათასისთავები: თავკაცი ყადნა, მას ჰყავდა სამასიათასი მაგარი ვაჟკაცი.


text:
მის მერე იყო ყამასია ზიქრის ძე, ნებით რომ შესწირა თავი<br/>უფალს, მასთან იყო ორასი ათასი მაგარი ვაჟკაცი.


text:
ბენიამინს ჰყავდა მამაცი ვაჟკაცი ელიადაყი და მასთან<br/>ერთად ორასი ათასი მშვილდითა და ფარით შეიარაღებული კაცი.


text:
რამდენიმე წლის შემდეგ ჩავიდა აქაბთან სამარიაში და უამრავი ცხვარ-ძროხა დაუკლა აქაბმა მას და იმ ხალხს, თან რომ ახლდა. და დაიყოლია გალაადის რამოთში ლაშქრობაზე.


text:
უთხრა აქაბმა, ისრაელის მეფემ, იოშაფატს, იუდას მეფეს:<br/>წამომყვები გალაადის რამოთზე? მიუგო: რამ გაგვყო მე და შენ, რამ გაჰყო ჩემი<br/>ხალხი და შენი ხალხი? შენთან ვარ ომში.


text:
შეკრიბა ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველნი - ოთხასამდე<br/>კაცი, და უთხრა მათ: გავილაშქრო გალაადის რამოთზე თუ თავი შევიკავო?<br/>მიუგეს: გაილაშქრე, მეფეს ჩაუგდებს ხელში ღმერთი.


text:
უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: კიდევ არის ერთი კაცი,<br/>რომელსაც შეგვიძლია ვაკითხვინოთ უფლისათვის, მაგრამ მძულს იგი, რადგან<br/>სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს. მიქაი იმლას<br/>ძეა. თქვა იოშაფატმა: ნუ ამბობს ასე მეფე.


text:
ისრაელის მეფე და იუდეას მეფე იოშაფატი სამოსლით<br/>შემოსილნი ისხდნენ თავ-თავის სავარძლებში კალოზე, სამარიის კარიბჭესთან, და<br/>წინასწარმეტყველნი წინასწარმეტყველებდნენ მათ წინაშე.


text:
ასე ეუბნებოდა მიქაის მის დასაძახებლად გაგზავნილი მოციქული: აჰა, მეფის სასიკეთოს ამბობენ ერთხმად წინასწარმეტყველნი. შეეთანხმოს შენი სიტყვებიც მათ სიტყვებს. შენცა თქვი სასიკეთო.


text:
მივიდა მეფესთან და უთხრა მეფემ: მიქაი! გავილაშქროთ<br/>გალაადის რამოთზე თუ თავი შევიკავოთ? მიუგო: გაილაშქრე და გაიმარჯვებ,<br/>თქვენს ხელში ჩაცვივდებიან.


text:
უთხრა: ვიხილე მთელი ისრაელი, უმწყემსო ფარასავით მთებზე<br/>მიმოფანტული. და თქვა უფალმა: პატრონი არ ჰყავთ, მშვიდობით დაბრუნდნენ<br/>თავ-თავის სახლებში.


text:
თქვა მიქაიმ: აბა, ისმინეთ უფლის სიტყვა: ვიხილე, თავის<br/>ტახტზე იჯდა უფალი და ცათა მთელი მხედრობა ედგა გვერდში, მარჯვნივ და<br/>მარცხნივ.


text:
თქვა უფალმა: ვინ გაიტყუებს აქაბს, ისრაელის მეფეს, რომ<br/>გაილაშქროს და დაეცეს გალაადის რამოთს? ერთი ერთს ამბობდა, მეორე - სხვას.


text:
მიუგო: გავალ და საცრუის სულად ვიქცევი ყველა მისი წინასწარმეტყველის ბაგეში. თქვა უფალმა: გაიტყუებ და კიდეც გამოგივა. წადი, ასე გააკეთე.<br/>


text:
მიეჭრა ციდკია ქენაყანის ძე და სილა გააწნა მიქაიას,<br/>უთხრა: როგორ მოხდა, რომ გვერდი ამიარა უფლის სიტყვამ და შენში მეტყველებს?


text:
და უთხარით: ასე ამბობს-თქო მეფე: დილეგში ჩააგდეთ ეს<br/>კაცი და აჭამეთ სიმწრის პური და ასვით სიმწრის წყალი, ვიდრე მშვიდობით<br/>მოვბრუნდებოდე.


text:
თქვა მიქაიმ: თუ მშვიდობით მობრუნდი, უფალს არ<br/>ულაპარაკნია ჩემი პირით. თქვა: ისმინეთ ყეელამ, ხალხნო!


text:
უბრძანა არამის მეფემ ეტლების მეთაურებს, ვინც ჰყავდა: ნუ შეებრძოლებით ნურც მცირეს, ნურც დიდს, მხოლოდ ისრაელის მეფეს შეებრძოლეთ.<br/>


text:
როცა დაინახეს ეტლების მეთაურებმა იოშაფატი, იფიქრეს, ეს<br/>არისო ისრაელის მეფე და მისკენ გაეშურნენ, რომ შებრძოლებოდნენ. მაშინ<br/>იყვირა იოშაფატმა და უფალი შეეწია - ღმერთმა მოაშორა მას მომხდურნი.


text:
ალალბედზე მოზიდა მშვილდი ვიღაც კაცმა და ჯაჭვის პერანგის<br/>ნაწიბურთან დაჭრა ისრაელის მეფე. უთხრა თავის მეეტლეს: გატრიალდი და<br/>ბრძოლიდან გამიყვანე, რადგან დაჭრილი ვარ.


text:
გახურდა ომი იმ დღეს, დარჩა ეტლში ისრაელის მეფე არამელთა<br/>პირისპირ საღამომდე და მოკვდა მზის ჩასვლისას.


text:
გამოეგება მისანი იეჰუ ხანანის ძე და უთხრა მეფე იოშაფატს: განა შეგშვენოდა უღვთო კაცისთვის დახმარების გაწევა და უფლის მოძულის სიყვარული? ამის გამო უფლის რისხვა დაგატყდება თავს.


text:
თუმცაღა კეთილი საქმეებიც აღმოგაჩნდა, რადგან მოსპე<br/>აშერები ქვეყნიდან და გული მოამზდე ღვთის საძიებლად.


text:
ცხოვრობდა იოშაფატი იერუსალიმში. კვლავ გავიდა ხალხში,<br/>ბერშებადან ეფრემის მთამდე და მოაქცია იგი უფლისკენ, მამა-პაპის<br/>ღმერთისკენ.


text:
უთხრა მსაჯულებს: დაუკვირდით რას აკეთებთ, რადგან<br/>კაცისთვის კი არ გამოგაქვთ მსჯავრი, არამედ უფლისთვის. იგი თქვენთან არის<br/>სამსჯავროზე.


text:
უფლის შიში იქონიეთ, ფრთხილად მოიქეცით, რადგან უფალთან,<br/>ჩვენს ღმერთთან, არ არის უსამართლობა, თვალთმაქცობა და ანგარება.


text:
იერუსალიმში უფლის მსჯავრის გამოსატანად და დავის<br/>გადასაწყვეტად დააყენა ლევიანთაგანნი, მღვდელნი და ისრაელის მამისსახლთა<br/>თავკაცნი და დაბრუნდნენ იერუსალიმს.


text:
ყველა სადაო საქმე, რომელიც კი შემოვა თქვენთან თქვენს მოძმეთაგან, თქვენს ქალაქებში რომ ცხოვრობენ, სასისხლო იქნება ეს თუ რჯულის, მცნების, წესებისა და კანონების საქმე, გააფრთხილეთ, რომ უფალს არ შესცოდონ და თქვენც, თქვენს ძმებთან ერთად უფლის რისხვა არ დაიტეხოთ. ასე მოიქეცით და არ შესცოდავთ.


text:
აჰა, მღვდელმთავარი ამარიაჰუ გეყოლებათ ყველა საუფლო საქმეში და ზებადიაჰუ იშმაყელის ძე, იუდას სახლის წინამძღოლი, ყველა სამეფო საქმეში. ზედამხედველებად ლევიანები იქნებიან თქვენს წინაშე. მტკიცედ იდექით და იმოქმედეთ, და კეთილთან იქნება უფალი.


text:
ამის შემდეგ იყო, რომ მოვიდნენ მოაბიანები და ყამონიანები (ყამონელნიც მათთან იყვნენ) იოშაფატის წინააღმდეგ საბრძოლველად.<br/>


text:
მოვიდნენ, ამბავი მიაუტანეს იოშაფატს და უთხრეს: დიდი ურდო გადმოვიდა შენს წინააღმდეგ საბრძოლველად ზღვის გაღმიდან და არამიდან. აჰა, ისინი ხაცეცონ-თამარში არიან, ყენ-გედიში.


text:
და თქვა: უფალო, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო, განა შენ არა<br/>ხარ ღმერთი ზეცაში? განა შენ არ ბატონობ ხალხთა ყველა სამეფოში? შენს ხელთ<br/>არის ძალა და სიმტკიცე. არავინ არის, წინ რომ აღგიდგეს.


text:
განა შენ არ განდევნე ამ ქვეყნის მცხოვრებნი შენი ერის,<br/>ისრაელის თვალწინ? განა შენ არ მიეცი იგი სამარადისოდ შენი მოყვასის,<br/>აბრაამის მოდგმას?


text:
თუ თავს რამე უბედურება დაგვატყდება, მახვილი იქნება.<br/>მსჯავრი, ჭირი თუ შიმშილი, დავდგებით ამ სახლის წინაშე და შენს წინაშე,<br/>რადგან შენი სახელია ამ სახლში, და მოგიხმობთ ჩვენს გასაჭირში, შენ კი<br/>მოისმენ და გვიხსნი.


text:
აჰა, ახლა ყამონიანები და მოაბი, სეყირის მთიელები, მათზე გავლის ნება რომ არ დართეს ისრაელიანებს, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან ბრუნდებოდნენ, ამიტომ მათ გვერდი აუარეს და არ გაანადგურეს ისინი.


text:
ახლა სამაგიეროს იმით გვიხდიან, რომ მოვიდნენ ჩვენი სამკვიდრებლის წასართმევად, რომელიც შენ დაგვიმკვიდრე.<br/>


text:
ჩვენო ღმერთო, განა შენ არ დასდებ მათ მსჯავრს? რადგან უძლურნი ვართ ამ მრავალრიცხოვანი ურდოს წინაშე, ჩვენს წინააღმდეგ რომ არის მოსული. ჩვენ აღარ ვიცით, როგორ მოვიქცეთ, რადგან შენკენაა ჩვენი თვალი მოპყრობილი.


text:
მაშინ გადმოვიდა შუაგულ კრებულში ღვთის სული იეხაზიელზე, ძეზე ზაქარიასი, ძისა ბენაიასი, ძისა იეყიელისა, ძისა მათანიასი, ლევიანზე ასაფიანთაგან.


text:
და თქვა: ყური მიგდე, მთელო იუდავ, იერუსალიმის მცხოვრებნო, მეფე იოშაფატ! ასე გეუბნებათ უფალი: ნუ გეშინიათ და ნუ შეძრწუნდებით ამ უზარმაზარი ურდოს წინაშე, რადგან თქვენ კი არ გმართებთ ომი, არამედ ღმერთს.


text:
ხვალ დაეშვით მათკენ. აჰა, ისინი ჰაციცის მაღლობზე ამოდიან. ხევის ბოლოში წააწყდებით მათ, იერუელის უდაბნოს წინ.


text:
ამჯერად თქვენ არ იბრძოლებთ. გადით, დადქით და უცქირეთ უფლის მიერ თქვენს ხსნას. იუდავ და იერუსალიმო! ნუ გეშინიათ და ნუ ძრწიხართ. ხვალ გახვალთ მის წინააღმდეგ და უფალი იქნება თქვენთან.


text:
იოშაფატი პირქვე დაემხო მიწაზე. მთელი იუდა და იერუსალიმის მცხოვრებნი უფლის წინაშე დაემხვნენ უფლის თაყვანისცემად.


text:
წამოიმართნენ ლევიანები კეჰათიანთაგან და კორახიანთაგან, რათა მაღალი ხმით ექოთ უფალი, ღმერთი ისრაელისა.


text:
ადგნენ დილაადრიან და თეკოაყის უდაბნოსკენ გავიდნენ. გასვლისას ადგა იოშაფატი და თქვა: მისმინეთ, მთელო იუდავ და იერუსალიმის მცხოვრებნო! დაენდეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, მტკიცედ იდექით. გწამდეთ მისი წინასწარმეტყველებისა და მოგემართებათ ხელი.


text:
დაეთათბირა ხალხს და დაუყენა უფალს მგალობელნი, წმიდა სამოსელში გამოწყობილნი, რომ ექოთ უფალი შეიარაღებულთა წინ გამოსვლისას, ეთქვათ: ადიდეთ უფალი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.<br/>


text:
იმ დროს, როცა დაიწყეს ყიჟინა და სიმღერა, უფალმა ალყაში მოაქცია იუდას წინააღმდეგ მოსული ყამონიანები, მოაბიანები და სეყირის მთიელები და გაანადგურა.


text:
აღდგენ ყამონიანებზე, მოაბიანებზე და სეყირის მთის მცხოვრებლებზე მათ დასახოცად და ამოსაწყვეტად. როცა სეყირის მცხოვრებთ მოუღეს ბოლო, ერთმანეთს დაერივნენ დასახოცად.


text:
მივიდნენ იოშაფატი და მისი ხალხი მათთან ნადავლისთვის და იპოვეს დიდძალი ქონება, სამოსელი, საუცხოო ჭურჭელი. იმდენი შეაგროვეს, რომ წაღება აღარ შეეძლოთ. სამ დღეს ეზიდებოდნენ ნადავლს, იმდენი იყო.


text:
მეოთხე დღეს კურთხევის ველზე შეიკრიბბენ, რადგან იქ აკურთხეს უფალი. ამიტომ ეძახიან დღემდე იმ ადგილს კურთხევის ველს.


text:
გამობრუნდა მთელი იუდა და იერუსალიმი იოშაფატის მეთაურობით, რათა გახარებულები დაბრუნებულიყვნენ იერუსალიმში, რადგან უფალმა გაახარა ისინი მტრებზე.


text:
და მეფობდა იოშაფატი იუდაზე. ოცდათხუთმეტი წლისა იყო იოშაფატი, როცა გამეფდა, და ოცდახუთ წელს მეფობდა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ყაბუზა, შილხის ასული.<br/>


text:
ოღონდ გორაკები არ იყო გაუქმებული. და ხალხსაც ჯერ კიდევ არ ჰქონდა მტკიცედ მობრუნებული გული თავიანთი მამა-პაპის ღმერთისკენ.


text:
იოშაფატის დანარჩენი საქმენი, პირველნი და უკანასკნელნი, ჩაწერილია იეჰუ ხანანის ძის მატიანეში, რომელიც შეტანილია ისრაელის მეფეთა წიგნში.


text:
ამის შემდეგ იოშაფატ იუდას მეფემ კავშირი შეკრა ახაზიასთან, ისრაელის მეფესთან, რომელიც უკუღმართად იქცეოდა.


text:
მასთან კავშირი იმიტომ შეკრა, როძ ხომალდები აეგო თარშიშში წასასვლელად. ხომალდები ყეციონ-გაბერში ააგეს.


text:
იწინასწარმეტყველა იოშაფატზე ელიყეზერ დოდანის ძემ, მარეშელმა, და თქვა: რაკი კავშირი შეჰკარი ახაზიასთან, ამიტომ უფალი ჩაფუშავს შენს საქმეს. და დაილეწა ხომალდები და ვეღარ შესძლეს თარშიშში წასვლა.


text:
განისვენა იოშაფატმა თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა თავის მამა-პაპის გვერდით დავითის ქალაქში და მის ნაცვლად მისი ძე, იორამი გამეფდა.<br/>


text:
ჰყავდა ძმები, იოშაფატის ვაჟები: ყაზარია, იესელი, ზექარიაჰუ, ყაზარიაჰუ, მიქაელი, შეფატიაჰუ, ესენი არიან იოშაფატის, ისრაელის მეფის ძენი.


text:
მათმა მამამ დიდძალი საჩუქარი მისცა მათ - ვერცხლი, ოქრო<br/>და ძვირფასეულობა, იუდას ციხე-ქალაქებთან ერთად. სამეფო კი იორამს უბოძა,<br/>რადგან იგი პირმშო იყო.


text:
დაიჭირა მამამისის სამეფო იორამმა, და როცა გაძლიერდა,<br/>მახვილით დახოცა თავისი ძმები და ისრაელის მთავართაგანნი.


text:
მაგრამ არ უნდოდა უფალს დავითის სახლის დაქცევა იმ<br/>აღთქმის გამო, დავითს რომ დაუდო, როცა შეპირდა, რომ მისცემდა ლამპარს მას<br/>და მის შთამომავალთ სამარადისოდ.


text:
გაემართა იორამი თავისი სარდლებით და მთელი თავისი<br/>ეტლებითურთ, ადგა ღამით და სძლია ედომელებს, გარს რომ ეხვივნენ და ეტლის<br/>მეთაურებს.


text:
განუდგა ედომი იუდას და ასეა დღემდე. იმხანადვე განუდგა ლიბნაც იუდას, რადგან მიატოვა იორამმა უფალი, თავისი მამა-პაპის ღმერთი.


text:
წერილი მიუვიდა ელია წინასწარმეტყველისგან, უთვლიდა, ასე ამბობსო უფალი, მამაშენის დავითის ღმერთი: იმის გამო, რომ შენ არ დაადექი მამაშენის იოშაფატის გზას და იუდას მეფის, ასას გზას,


text:
არამედ ისრაელის მეფეთა გზას დაადექი, გარყვენი იუდა და იერუსალიმში მცხოვრებნი აქაბის სახლის გარყვნილების მსგავსად, თანაც შენზე უკეთესი შენი ძმები - მამაშენის სახლი ამოწყვიტე,


text:
შენ კი მძიმე სენს შეგყრის ნაწლავთა სენს, ისე რომ ნაწლავები სნეულების გამო დღე და დღე გარეთ გამოგივა.


text:
გაილაშქრეს იუდაზე, შეიჭრნენ მასში და ხელში ჩაიგდეს მთელი დოვლათი, რაც კი მეფის სახლში აღმოჩნდა, აგრეთვე მისი ვაჟები და ცოლები. ვაჟი აღარ დარჩა, იოახაზის ძეთა შორის უმრწემესის გარდა.


text:
ასე იყო დღე და დღე. მეორე წლის ბოლოს კი გამოუვიდა ნაწლავები სენისაგან და საშინელ ტანჯვაში მოკვდა. მისმა ხალხმა არ დაუნთო კოცონი. როგორც მის მამა-პაპას დაუნთო.


text:
ოცდათორმეტი წლის იყო იგი, რომ გამეფდა. და რვა წელი იმეფა იერუსალიმში. ისე წავიდა, რომ არ დანანებიათ. დამარხეს დავითის ქალაქში, სამეფო სამარხში.


text:
იერუსალიმის მცხოვრებლებმა მის ნაცვლად მისი უმცროსი ვაჟი ახაზია გაამეფეს, რადგან უფროსები ბანაკში შემოჭრილმა არაბებმა გაჟლიტეს. გამეფდა ახაზია, იუდას მეფის, იორამის ვაჟი.<br/>


text:
ორმოცდაორი წლისა იყო ახაზია, რომ გამეფდა, და ერთი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ღოთოლია, ყომრის ასული.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, აქაბის სახლის<br/>მსგავსად, რადგან ისინი იყვნენ მისი მრჩევლები, მისდა საუბედუროდ.


text:
მათივე რჩევით დადიოდა და გაჰყვა იორამ აქაბის ძეს,<br/>ისრაელის მეფეს, არამის მეფესთან, ხაზაელთან საბრძოლველად გალაადის<br/>რამოთში; დაჭრეს არამელებმა იორამი.


text:
მობრუნდა, რომ იზრეყელში ემკურნალა ჭრილობებისთვის,<br/>რომლებიც მიაყენეს, როცა ხაზაელს, არამის მეფეს ეომებოდა. ჩამოვიდა ახაზია<br/>იორამის ძე, იუდას მეფე, იზრეყელში იორამ აქაბის ძის სანახავად, რადგან<br/>ავად იყო იგი.


text:
ღვთისგან იყო ახაზიას დაღუპვა იორამთან მისვლით.<br/>მისვლისთანავე იორამთან ერთად რომ გაილაშქრა იეჰუ ნიმშის ძეზე, რომელსაც<br/>უფალმა სცხო ახაბის სახლის დასაქცევად.


text:
როცა იეჰუ მსჯავრს სდებდა ახაბის სახლს, მოძებნა იუდას<br/>მთავარნი და ახაზიას ძმისწულნი, ახაზიას რომ ემსახურებოდნენ, და დახოცა<br/>ყველანი.


text:
მოძებნა ახაზიაც და შეიპყრეს იგი, როცა სამარიაში<br/>იმალებოდა, და მიჰგვარეს იეჰუს. მერე მოკლეს და დამარხეს, რადგან თქვეს:<br/>შვილია იოშაფატისა, რომელიც მთელი გულით ეძებდა უფალს. აღარავინ დარჩა<br/>ახაზიას სახლში, მეფობა რომ შესძლებოდა.


text:
როცა ღოთოლიამ, ახაზიას დედამ დაინახა, რომ მოკვდა მისი ვაჟი, ადგა და გაწყვიტა იუდას სახლის მთელი სამეფო მოდგმა.


text:
მაგრამ იეჰოშაბყათმა, მეფის ასულმა, აიყვანა იოაში, ახაზიას ვაჟი, და მოარიდა დასახოცავად განწირულ უფლისწულებს და თავის ძიძასთან ერთად საწოლ ოთახში გადამალა. იეჰოშაბყათმა, მეფე იორამის ასულმა, იეჰოიადაყ მღვდლის ცოლმა, ახაზიას დამ, გადამალა იგი ღოთოლიასგან და ვერ მოკლეს.


text:
მეშვიდე წელს ძალი მოიცა იეჰოიადაყმა და აიყვანა ასისთავები: ყაზარია იეროხამის ძე, იშმაყელ იეჰოყანანის ძე, ყაზარია ყობედის ძე, მაყასეია ყადაიას ძე და ელიშაფატ ზიქრის ძე.<br/>


text:
აღთქმა დადო მთელმა კრებულმა მეფესთან ღვთის სახლში.<br/>უთხრა მათ იეჰოდაყმა: აჰა, უფლისწული უნდა გამეფდეს, როგორც უფალმა ბრძანა<br/>დავითის შთამომავლებზე.


text:
აი, ასე უნდა მოიქცეთ: თქვენგან ერთი მესამედი შაბათს<br/>შემომსვლელ მღვდელთაგან და ლევიანთაგან ზღურბლთა მცველები იქნებიან;


text:
მესამედი მეფის სასახლეში იქნება, მესამედი - იესოდის<br/>კარში, დანარჩენი ხალხი კი - უფლის სახლის ეზოებში.


text:
არავინ შევიდეს უფლის სახლში, გარდა მღვდლებისა და<br/>მომსახურე ლევიანებისა. ისინი შევიდნენ, რადგან განწმედილნი არიან. მთელი<br/>ხალხი კი უფლის სადარაჯოზე დადგეს.


text:
გარს უნდა შემოერტყნენ ლევიანები მეფეს იარაღით ხელში;<br/>ვინც სახლში შემოვა, მოკვდეს. ედექით მეფეს გამოსვლისას და შესვლისას.


text:
ყველაფერი ისე გააკეთეს ლევიანებმა და იუდამ, როგორც მათ<br/>იეჰოიადაყ მღვდელმა უბრძანა: წაიყვანეს თავ-თავისი ხალხი - შაბათს<br/>შემომსვლელნი შაბათს გამსვლელებთან ერთად, რადგან არ დაუთხოვია იეჰოიადაყ<br/>მღვდელს დასები.


text:
დაურიგა იეჰოიადაყ მღვდელმა ასისთავებს შუბები, დიდი და<br/>მცირე ფარები, მეფე დავითს რომ ჰქონდა უფლის სახლში.


text:
დააყენა მთელი ხალხი, თითოეული თავის იარაღით ხელში, სახლის მარჯვენა ფრთიდან მარცხენა ფრთამდე, სამსხვერპლოსთან და სახლთან, მეფის ირგვლივ.


text:
გამოიყვანეს უფლისწული, დაადგეს შარავანდი და მისცეს მოწმობა. გაამეფეს იგი და სცხეს მირონი იეჰოიადაყმა და მისმა ვაჟებმა, თქვეს: იცოცხლოს მეფემ!<br/>


text:
შემოესმა ღოთოლიას ხალხის ჩოჩქოლი, რომ მორბოდნენ და მეფეს ადიდებდნენ, და გაჰყვა ხალხს უფლის სახლისკენ.


text:
და აჰა, დაინახა, შესასვლელთან, თავის სვეტთან, დგას მეფე. მეფის გვერდით სარდლები და მესაყვირენი იყვნენ, მთელი ქვეყნის ერი ხარობდა და საყვირებს აყვირებდა, მგალობელნი კი სამუსიკო საკრავებით ქება-დიდებას უძღვებოდნენ. მაშინ შემოიხია სამოსელი ღოთოლიამ და იყვირა: ღალატია, ღალატი!


text:
გაიხმო იეჰოიადაყ მღვდელმა ასისთავები, ჯარის მეთაურნი, და უთხრა: კარში გაიყვანეთ. ვინც უკან გაჰყვება მახვილით მოკალით, რადგან იფიქრა მღვდელმა, უფლის სახლში არ მოკლანო.


text:
შევიდა მთელი ხალხი ბაალის სახლში და დაანგრია სამსხვერპლოანად, დალეწეს მისი გამოსახულებანი და მოკლეს მათანი, ბაალის ქურუმი, სამსხვერპლოების წინ.


text:
უფლის სახლის საქმენი იეჰოიადაყმა იმ მღვდლებს - ლევიანებს ჩააბარა, რომლებიც დავითმა უფლის სახლში გაამწესა უფლისთვის აღსავლენის შესწირად, როგორც მოსეს რჯულში წერია, სიხარულითა და გალობით, დავითის განაწესის მიხედვით.


text:
წამოიყვანა ასისთავები, დიდებულები, ერისმთავრები, ქვეყნის მთელი ხალხი, და გაჰყვა მეფეს უფლის სახლიდან, ზემო ჭიშკრის გავლით, მეფის სასახლემდე, დასვეს მეფე სამეფო ტახტზე.


text:
შვიდი წლის იყო იოაში, როცა გამეფდა, და ორმოცი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ციბაი, ბარშებადან.<br/>


text:
შეკრიბა მღვდლები, ლევიანები და უთხრა: დაიარეთ იუდას<br/>ქალაქები და მთელ ისრაელში ვერცხლი მოაგროვეთ წლიდან წლამდე უფლის სახლის<br/>შესაკეთებლად. დააჩქარეთ ეს საქმე. მაგრამ ლევიანებმა არ დააჩქარეს.


text:
დაიბარა მეფემ იეჰოიადაყი, მათი თავკაცი, და უთხრა: რატომ<br/>არ მოსთხოვ ლევიანებს, რომ იუდასგან და იერუსალიმისგან აკრიბონ ის<br/>გადასახადი, რომელიც მოსემ, უფლის მორჩილმა და ისრაელის კრებულმა დაადგინეს<br/>სადღესასწაულო კარვისთვის?


text:
რადგან ურჯულო ღოთოლიამ და მისმა ვაჟებმა დააზიანეს ღვთის<br/>სახლი, და უფლის სახლის მთელი შემოწირულობა ბაალებს მოახმარეს.


text:
გამოაცხადეს იუდაში და იერუსალიმში, რომ უფლისთვის<br/>მოეტანათ ის შესაწირავი, რომელიც მოსემ, ღვთის მორჩილმა, დაუწესა ისრაელს<br/>უდაბნოში.


text:
როდესაც ლევიანთა ხელით კიდობანს მეფის მოხელეებს წაუღებდნენ და ნახავდნენ რომ იგი სავსე იყო ვერცხლით, მოვიდოდნენ მეფის მწერალი და მღვდელმთავრის სანდო კაცი და გადმოაპირქვავებდნენ კიდობანს. მერე ისევ წაიღებდნენ და თავის ადგილზე დააბრუნებდნენ. ასე იქცეოდნენ დღიდან დღემდე და დიდძალი ვერცხლი დააგროვეს.


text:
ჩააბარებდნენ ამას მეფე და იეჰოიადაყი უფლის სახლის სამუშაოთა შემსრულებლებს. ისინი კი დაიქირავებდნენ ქვისმთლელებსა და დურგლებს, უფლის სახლის გასაახლებლად, რკინა-სპილენძის მჭედლებს უფლის სახლის გასამაგრებლად.


text:
იშრომეს სამუშაოს შემსრულებლებმა და მოამთავრეს შეკეთება მათი ხელით. აღადგინეს ღვთის სახლი თავისი წესის და რიგის მიხედვით და გაამაგრეს.


text:
როცა მორჩნენ, მეფესა და იეჰოიადაყს მიუტანეს დარჩენილი ვერცხლი. დაამზადეს მისგან უფლის სახლისთვის ჭურჭლეული - სამსახურებელი და აღსავლენისთვის საჭირო ჭურჭელი, თასები, ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი. იეჰოიადაყის მთელი სიცოცხლის მანძილზე მუდამ აღავლენდნენ აღსავლენს უფლის სახლში.


text:
დავითის ქალაქში დამარხეს იგი, მეფეთა გვერდით, რადგან სიკეთეს აკეთებდა ისრაელში ღვთისთვის და მისი სახლისთვის.


text:
მიატოვეს უფლის, თავიანთი მამა-პაპის ღმერთის სახლი და დაუწყეს მსახურება აშერებსა და კერპებს. განრისხდა უფალი იუდაზე და იერუსალიმზე ამ დანაშაულის გამო.


text:
მოუვლინა წინასწარმეტყველები, რათა უფალს დაბრუნებოდნენ. ამხელდნენ ისინი, მაგრამ ყურს არ უგდებდნენ მათ.<br/>


text:
ღვთის სულმა მოიცვა ზაქარია, იეჰოიადაყის ძე, მღვდელი; შედგა იგი ხალხის წინ მაღლობზე და თქვა: ასე ამბობს ღმერთი: რატომ არღვევთ უფლის მცნებებს? ამიტომ ხელი აღარ მოგემართებაო. რაკი მიატოვეთ უფალი, ისიც გტოვებთ თქვენ.


text:
არ გაიხსენა მეფე იოაშმა მადლი, რაც იეჰოიადაყმა, მამამისმა, უყო მას, და მოკლა მისი ვაჟი. როცა კვდებოდა, თქვა: იხილოს უფალმა და მოჰკითხოს!


text:
წელიწადი რომ შემოიქცა, წამოვიდა მის წინააღმდეგ არამის ლაშქარი, შეიჭრა იუდაში და იერუსალიმში და გაწყვიტა ხალხში ყველა ერისმთავარი. მთელი ნაალაფარი დამასკოს მეფეს გაუგზავნეს.


text:
მცირეოდენი ხალხით მოვიდა არამის ლაშქარი, მაგრამ უფალმა მათ ხელში დიდძალი ლაშქარი ჩააგდო, რადგან მიატოვეს უფალი, მამა-პაპის ღმერთი. იოაშს კი მსჯავრი დასდეს.


text:
როცა წავიდნენ მისგან და მძიმედ დასნეულებული მიატოვეს, შეითქვნენ მის წინააღმდეგ მისი მორჩილნი იეჰოიადაყ მღვდლის შვილის სისხლის ასაღებად და თავისსავე საწოლში მოკლეს. ასე მოკვდა იგი. დამარხეს დავითის ქალაქში, მაგრამ არა მეფეთა სამარხში.


text:
აჰა, მის წინააღმდეგ შეთქმულნი: ზაბადი, ძე შიმყათისა, ყამონელი დიაცისა, და იეჰოზაბადი, ძე შიმრითისა, მოაბელი დიაცისა.


text:
მისი ვაჟების, მასზე თქმული მრავალი ნაქადაგარის და ღვთის სახლის შეკეთების ამბავი მეფეთა წიგნის საკითხავშია ჩაწერილი. მის ნაცდლად მისი ძე, ამაციაჰუ გამეფდა.


text:
ოცდახუთი წლისა იყო ამაციაჰუ, რომ გამეფდა, და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იეჰოყადანი, იერუსალიმიდან.<br/>


text:
მაგრამ მათი შვილები არ დაუხოცავს, რადგან სწერია მოსეს<br/>რჯულის წიგნში, უფლის ბრძანებისამებრ: არ უნდა მოიკლან მამები შვილთა გამო<br/>და შვილები მამათა გამო არ უნდა მოიკლან, არამედ თითოეული თავისი<br/>დანაშაულისაოვის უნდა მოიკლას.


text:
შეკრიბა ამაციაჰუმ იუდა და დააყენა მამისსახლების,<br/>ათასისთავების და ასისთავების მიხედვით მთელი იუდა და ბენიამინი. აღრიცხა<br/>ოცი წლის ასაკს გადაცლებულნი და გამოვიდა სამასი ათასი რჩეული კაცი,<br/>ლაშქრად გამსვლელი და ფარ-შუბის დამჭერი.


text:
მივიდა მასთან ღვთისკაცი და უთხრა: ნუ გაიყოლებ ისრაელის<br/>ჯარს, რადგან არ არის უფალი ისრაელთან, არცერთთან ეფრემიანთაგან.


text:
მხოლოდ შენ წადი. იმოქმედე და მტკიცედ იყავი ბრძოლაში,<br/>თორემ დაგამარცხებს უფალი შენი მტრების წინაშე, რადგან ღმერთს შეწევნაც<br/>შეუძლია და დამარცხებაც.


text:
უთხრა ამაციაჰუმ ღვთისკაცს: მაშ, ას ქანქარს რაღა ვუყო,<br/>რომელიც უკვე მივეცი ისრაელის მოქირავნეებს? მიუგო ღვთისკაცმა: უფალს ამაზე<br/>მეტი შეუძლია მოგცეს.


text:
გამოაცალკევა ამაციაჰუმ ჯარი, ეფრემიდან რომ მოუვიდა, თავიანთ ადგილზე დასაბრუნებლად. ძალიან განრისხდნენ იუდაზე და გაცეცხლებულნი დაბრუნღნენ თავიანთ ადგილას.


text:
ათი ათასი კაცი ცოცხლად ჩაიგდეს ტყვედ და წამოასხეს იუდიანებმა. აიყვანეს კლდის წვერზე და გადმოყარეს კლდის წვერიდან. ყველანი ერთიანად გაწყდნენ.


text:
ხოლო ლაშქარი, რომელიც უკან გააბრუნა, რომ საომრად არ გაჰყოლოდა, შეესია იუდას ქალაქებს სამარიიდან ბეთ-ხორონამდე. სამი ათასი კაცი დახოცეს და დიდძალი ნაძარცვი დახვეტეს.


text:
როცა დაბრუნდა ამაციაჰუ ედომელების განადგურების შემდეგ, წამოასხა სეყირიანთა ღმერთები და ღმერთებად დაიყენა. მათ სცემდა თაყვანს და უკმევდა.


text:
განურისხდა უფალი ამაციაჰუს. მიუვლინა წინასწარმეტყველი, რომელმაც უთხრა: რად მოძებნე მაგ ხალხის ღმერთები, რომელთაც ვერ იხსნეს ეგ ხალხი შენი ხელიდან?


text:
როცა ამას ეუბნებოდა, უთხრა მას მეფემ: რაო, მეფის მრჩევლად დაგაყენეს? შეწყვიტე. რისთვის უნდა მოაკლევინო თავი? შეწყვიტა წინასწარმეტყველმა და თქვა: ვიცი, შენი დაღუპვა გადაწყვიტა უფალმა, რადგან ასე გააკეთე და არ გაიგონე ჩემი რჩევა.


text:
ითათბირა ამაციაჰუ იუდას მეფემ და კაცი გაუგზავნა იოაშს, იეჰოახაზ იაჰუს ძის ძეს ისრაელის მეფეს, და შეუთვალა: მოდი, მოვსინჯოთ ერთმანეთი.


text:
შემოუთვალა იოაშმა ისრაელის მეფემ, ამაციაჰუს, იუდას მეფეს: ლიბანის კვრინჩხმა შეუთვალა ლიბანის ნაძვს: ცოლად მიათხოვე შენი ასული ჩემს ვაჟს. მაგრამ ჩაიარა ლიბანის გარეულმა მხეცმა და გათელა კვრინჩხი.


text:
ამბობ, ედომი დავამარცხეო, და აჰა, გული მოგეცა საამპარტავნოდ. ახლა იჯექი შენ სახლში. რისთვის სტეხ შფოთს? შენც დაეცემი და იუდაც შენთან ერთად.


text:
ყური არ ათხოვა ამაციაჰუმ, რადგან ღვთისგან იყო ეს, რომ მტრის ხელში ჩავარდნილიყო, რაკი ედომელთა ღმერთები მოძებნა.


text:
მაშინ გამოვიდა იოაში, ისრაელის მეფე, და მოსინჯეს ერთმანეთი, მან და ამაციაჰუმ, იუდას მეფემ, ბეთ-შემეშთან, იუდაში რომ არის.<br/>


text:
ხოლო ამაციაჰუ, იუდას მეფე, ძე იოაშ ახაზიაჰუს ძისა, შეიპყრო იოაშ ისრაელის მეფემ ბეთ-შემეშში და მიადგა იერუსალიმს. დაანგრია იერუსალიმის კედელი ეფრემის კარიბჭიდან კუთხის კარიბჭემდე, ოთხასი წყრთის სიგრძეზე.


text:
გაზიდა მთელი ოქრო-ვერცხლი, მთელი ჭურჭელი რაც კი უფლის სახლში ინახებოდა ყობედ-ედომთან, და მეფის სახლის საგანძური. აიყვანა მძევლები და გაბრუნდა სამარიას.


text:
ისრაელის მეფის, იოაშ იეჰოახაზის ძის, სიკვდილის შემდეგ თხუთმეტი წელი იცოცხლა ამაციაჰუ იოაშის ძემ, იუდას მეფემ.


text:
ამაციაჰუს დააარჩენი საქმეები - პირველნი და უკანასკნელნი, იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი.


text:
მას შემდეგ, რაც ამაციაჰუ უფალს განუდგა, შეითქვნენ მის წინააღმდეგ იერუსალიმში, და მან თავი შეაფარა ლაქიშს. მიუგზავნეს კაცები ლაქიშში და იქ მოკლეს.


text:
გამოიყვანა იუდას მთელმა ხალხმა ყუზიაჰუ, თექვსმეტი წლის ყმაწვილი, და მამამისის, ამაციაჰუს, ნაცვლად გაამეფეს.<br/>


text:
თექვსმეტი წლის იყო ეუზიაჰუ, რომ გამეფდა, და<br/>ორმოცდათორმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იექალია,<br/>იერუსალიმელი.


text:
ეძიებდა ღმერთს, ვიდრე ცოცხალი იყო ზაქარია<br/>წინასწარმეტყველი, საღვთო ხილვების მეცნაური. ვიდრე ეძებდა უფალს, ღმერთიც<br/>შეეწეოდა მას.


text:
გადიოდა და ებრძოდა ფილისტიმელებს. დაანგრია გათის,<br/>იაბნესა და აშდოდის კედლები. ქალაქები გააშენა აშდოდში და ფილისტიმელებში.


text:
ყამონელნი ძღვენს უგზავნიდნენ ყუზიაჰუს და მისმა სახელმა<br/>ეგვიპტის საზღვრებამდე მიაღწია, რადგან მეტად გაძლიერდა იგი.


text:
ააგო კოშკები უდაბნოშიც და უამრავი ჭა ამოიყვანა, რადგან ბევრი ხარ-ძროხა ჰყავდა დაბლობში და ვაკეზე. მიწისმუშაკნი და მევენახენი კი მთებში და ქარმელში ჰყავდა, რადგან მიწის მოყვარული იყო.


text:
ყუზიაჰუს მებრძოლი ჯარი ჰყავდა, რომელიც გუნდ-გუნდად გამოდიოდა ომში და აღნუსხული იყო მათი რიცხვის მიხედვით იეყიელ მწერლისა და მაყასიაჰუ ზედამხედველის ხელით, და ხანანიას, მეფის ერთ-ერთი კარისკაცის, ხელმძღვანელობით.


text:
მათ ხელში იყო სამასშვიდიათას ხუთას კაციანი ლაშქარი, რომელიც თავგამოდებით იბრძოდა მეფის დასახმარებლად მტრების წინააღმდეგ.


text:
დაუმზადა ყუზიაჰუმ მთელ ლაშქარს ფარები, შუბები, მუზარადები, ჯაჭვის პერანგები, მშვილდები და შურდულის ქვები.


text:
გააკეთა იერუსალიმში გამომგონებლის მიერ გამოგონებული მანქანები, რომ დაედგათ კოშკებზე და კუთხეებში დიდრონი ისრებისა და ლოდების სატყორცნად. შორს გაითქვა სახელი, რადგან საკვირველად იყო შეწევნილი, ვიდრე არ გაძლიერდა.


text:
როცა გაძლიერდა ყუზიაჰუ, გადიდგულდა და თავისდა დასაღუპავად შესცოდა უფალს, თავის ღმერთს, რადგან შევიდა უფლის ტაძარში საკმევლის საკმევად სამსხვერპლოზე.


text:
წინ გადაუდგნენ მეფე ყუზიაჰუს და უთხრეს: შენ არ გეკუთვნის ყუზიაჰუ, უფლისათვის კმევა, არამედ მღვდლებს, აარონიანებს, რომელნიც მკმევლებად არიან ნაკურთხნი. გამოდი საწმიდარიდან! რადგან შესცოდე და პატივად არ ჩაგეთვლება უფლისგან, შენი ღმერთისგან.


text:
განრისხდა ყუზიაჰუ, ხელში კი საცეცხლური ეჭირა საკმევად, და როცა განურისხდა მღვდლებს, კეთრი გამოაჩნდა შუბლზე მღვდლების წინაშე, უფლის სახლში, საკმევლის სამსხვერპლოსთან.


text:
მიიხედეს მისკენ ყაზარიაჰუ მღვდელმთავარმა და ყველა მღვდელმა და, აჰა, შუბლზე კეთრი აქვს. სასწრაფოდ გამოიყვანეს იქიდან. თვითონაც ჩქარობდა გამორიდებას, რადგან უფალმა დაჰკრა მას.


text:
სიკვდილამდე კეთროვანი იყო მეფე ეუზიაჰუ, ცხოვრობდა ცალკე სახლში, როგორც კეთროვანი, რადგან მოკვეთილი იყო უფლის სახლიდან. მისი ძე იოთამი კი მეფის სახლს განაგებდა და განიკითხავდა ქვეყნის ერს.


text:
განისვენა ყუზიამ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს იგი თავისი მამა-პაპის გვერდით, მეფეთა სამარხავ მინდორზე, რადგან ამბობდნენ: კეთროვანიაო. მის ნაცვლად მისი ძე იოთამი გამეფდა.


text:
ოცდახუთი წლის იყო იოთამი, რომ გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო ერუში, ცადოკის ასული.<br/>


text:
სწორად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი ყუზიაჰუ იქცეოდა. ოღონდ უფლის ტაძარში არ შესულა. ხალხი კი ძველებურად სცოდავდა.


text:
ყამონიანთა მეფეს ებრძოდა და სძლია მას. ყამონიანებმა იმ<br/>წელს ასი ქანქარი ვერცხლი, ათიათასი ქორი ხორბალი და ქერი მისცეს.<br/>ამდენსავე აძლევდნენ ყამონიანები მეორე და მესამე წელს.


text:
იოთამის დანარჩენი ამბები, ყველა მისი ომი და ნამოქმედარი<br/>ჩაწერილია იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნში.


text:
განისვენა იოთამმა თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს<br/>დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად მისი ძე ახაზი გამეფდა.


text:
ოცი წლისა იყო ახაზი, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. არ იქცეოდა ისე სწორად უფლის თვალში, როგორც მამამისი დავითი.<br/>


text:
საკმეველს აკმევდა ბენ-ჰიმონის ველზე. ცეცხლში ატარებდა<br/>თავის შვილებს იმ წარმართთა ბილწი ჩვეულებისამებრ, რომელნიც აჰყარა უფალმა<br/>ისრაელიანთაგან.


text:
და ჩააგდო იგი უფალმა, მისმა ღმერთმა, არამის მეფის<br/>ხელში. დაამარცხეს იგი, მრავალნი დაატყვევეს და დამასკოში წაასხეს. გარდა<br/>ამისა, ჩააგდო იგი ისრაელის მეფის ხელშიც, რომელმაც სასტიკად დაამარცხა.


text:
ფეკად რემელიაჰუს ძემ ერთ დღეში ას ოცი ათასი ამოხოცა<br/>იუდაში - ყველა კარგი ვაჟკაცი. რადგან მიატოვეს უფალი, თავიანთი მამა-პაპის<br/>ღმერთი.


text:
ზიქრიმ, ეფრემელმა გოლიათმა, დახოცა: მაყასიაჰუ<br/>უფლისწული, სახლთუხუცესი ყაზრიკამი და ელკანა, მეფის მეორე კაცი.


text:
წაასხეს ტყვედ ისრაელიანებმა თავიანთ მოძმეთაგან ორასი<br/>ათასი დიაცი, ვაჟი და ასული. დიდძალი ნადავლი წაართვეს და სამარიაში<br/>მიიტანეს ნაალაფარი.


text:
იყო იქ უფლის წინასწარმეტყველი, სახელად ყოდედი. გამოვიდა<br/>სამარიაში დაბრუნებული ლაშქრის წინაშე და უთხრა: აჰა, განრისხებულია უფალი,<br/>თქვენი მამა-პაპის ღმერთი იუდაზე, ხელში ჩაგიგდოთ იგი და თქვენც ამოწყვიტეთ<br/>ისინი ისეთი სიცოფით, რომელიც ცას მისწვდა.


text:
ახლა კი ფიქრობთ, რომ ყმებად და მხევლებად გაიხადოთ იუდიანები და იერუსალიმი! განა თქვენ არა გაქვთ დანაშაული უფლის, თქვენი ღმერთის წინაშე?<br/>


text:
ახლა კი გამიგონეთ და დააბრუნეთ ტყვეები, თქვენი<br/>მოძმეებისგან რომ წამოასხით, თორემ უფლის რისხვა დაგატყდებათ.


text:
წინ აღუდგნენ ეფრემიანთა თავკაცები - ყაზარიაჰუ<br/>იეჰოხანანის ძე, ბერექიაჰუ მეშილემოთის ძე, იეხიზკიაჰუ შალუმის ძე და<br/>ყამასა ხალდაის ძე ომიდან მოსულთ.


text:
უთხრეს: ნუ შემოიყვანთ აქ ტყვეებს, რადგან დანაშაული<br/>გვაქვს უფლის წინაშე ჩადენილი, თქვენ კი გინდათ, რომ კიდევ შემატოთ ჩვენს<br/>ცოდვებს და დანაშაულებს. რადგან დიდია ჩვენი დანაშაული და რისხვა ისრაელზე.


text:
ადგნენ სახელებით მოხსენებული ეს კაცები, მოკიდეს ხელი<br/>ტყვეებს და, ვინც კი შიშველი იყო მათგან, ყველა შემოსეს იმ ნაალაფარიდან.<br/>შემოსეს და ფეხზე ჩააცვეს, აჭამეს და ასვეს. ზეთი სცხეს, მერე სხედრებზე<br/>შესხეს ყველა დაუძლურებული და მიაცილეს იერიხონამდე, პალმების ქალაქამდე,<br/>მათ მოძმეებამდე. თვითონ კი სამარიაში დაბრუნდნენ.


text:
ფილისტიმელებიც მოედვნენ დაბლობისა და იუდას სამხრეთის<br/>ქალაქებს. დაიპყრეს ბეთ-შემეში, აიალონი, გადეროთი, სოქო და მისი დაბები,<br/>თიმანა და მისი დაბები, გიმზო და მისი დაბები, და იქ დასახლდნენ.


text:
ასე დაამდაბლა უფალმა იუდა ახაზის, ისრაელის მეფის გამო, რადგან გარყვნა მან იუდა და ცოდვით სცოდავდა უფალს.<br/>


text:
რადგან გაძარცვა ახაზმა უფლის სახლი, მეფის სახლი, და<br/>მთავრები, და მისცა აშურის მეფეს, მაგრამ არა თავისდა შესაწევად.


text:
მსხვერპლს სწირავდა დამასკოს ღმერთებს, რომელთაც დასცეს<br/>იგი, და ამბობდა: არამის მეფეთა ღმერთებია მათი შემწენი, შევწირავ მათ<br/>მსხვერპლს და მეც შემეწევიანო. მაგრამ ისინი მისი და მთელი ისრაელის<br/>დასამხობად იყვნენ.


text:
მოაგროვა ახაზმა უფლის სახლის ჭურჭლეული და დალეწა უფლის<br/>სახლის ჭურჭლეული, დაგმანა უფლის სახლის კარები და სამსხვერპლოები დაიდგა<br/>იერუსალიმის ყველა კუთხეში.


text:
იუდას ყველა ქალაქში გორაკები გამართა ღმერთებისთვის<br/>საკმევლის საკმევად და განარისხა უფალი, თავისი მამა-პაპის ღმერთი.


text:
დანარჩენი მისი ამბები და ყოველი მისი მოქმედება -<br/>პირველნი და უკანასკნელნი, იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა ახაზმა თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს ქალაქ<br/>იერუსალიმში, ოღონდ ისრაელის მეფეთა სამარხში არ შეუსვენებიათ. მის ნაცვლად<br/>მისი ძე, იეხიზკიაჰუ გამეფდა.


text:
იეხიზკიაჰუ ოცდახუთი წლის გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო, აბია, ზაქარიას ასული.<br/>


text:
მან თავისი მეფობის პირველსავე წელს, პირველ თვეში, გააღო<br/>უფლის სახლის კარებები და განაახლა ისინი.


text:
უთხრა მათ: მისმინეთ, ლევიანებო! ახლა კი განიწმიდენით და<br/>განწმიდეთ უფლის, თქვენი მამა-პაპის ღმერთის სახლი, გამოიტანეთ უწმიდურება<br/>საწმიდრიდან.


text:
შესცოდა ჩვენმა მამა-პაპამ, ბოროტად მოიქცა უფლის, ჩვენი<br/>ღმერთის თვალში, მიატოვა იგი, პირი მოარიდა უფლის სავანეს და ზურგი<br/>შეაქცია.


text:
დაგმანა კარიბჭის კარებები და ჩააქრო სასანთლენი, აღარც<br/>საკმეველი აკმია და აღარც აღსავლენი აღუვლინა საწმიდარში ისრაელის ღმერთს.


text:
უფლის რისხვა დაატყდა იუდასა და იერუსალიმს, გახადა იგი<br/>შესარცხვენად, მოსაოხრებლად და დასასტვენად, როგორც თქვენი თვალით ხედავთ.


text:
ჩემო შვილებო! ნუ იქნებით დაუდევარნი, რადგან თქვენ ამოგირჩიათ უფალმა, რათა თავის წინაშე დაეყენებინეთ, რომ სამსახური გაგეწიათ, მისი მსახურები და საკმევლის მკმეველები ყოფილიყავით.<br/>


text:
ადგნენ ლევიანები: მახათ ყამასაის ძე, იოელ ყაზარიაჰუს ძე<br/>- კეჰათიანთაგან. მერარიანთაგან: კიში, ძე ყაბდისა და ყაზარიაჰუ, ძე<br/>იეჰალელელისა. გერშუნიანთაგან: იოახ ზიმას ძე და ყედენ იოახის ძე.


text:
შეკრიბეს თავიანთი მოძმენი და განწმიდეს. მივიდნენ,<br/>როგორც მეფემ ბრძანა, უფლის სიტყვის მიხედვით, უფლის სახლის<br/>დასასუფთავებლად.


text:
შევიდნენ მღვდლები უფლის სახლის შიდაში დასასუფთავებლად<br/>და გამოხვეტეს ყოველგვარი არაწმიდა, რაც კი უფლის ტაძარსა და უფლის სახლის<br/>ეზოში ჰპოვეს. გამოიტანეს ლევიანებმა გარეთ კედრონის ხევში გადასაყრელად.


text:
პირველი თვის პირველ დღეს დაიწყეს განწმედა. თვის მერვე<br/>დღეს კი უფლის კარიბჭეს მიადგნენ. რვა დღე წმედდნენ უფლის სახლს და პირველი<br/>თვის მეთექვსმეტე დღეს მოათავეს.


text:
შევიდნენ შიდაში მეფე იეხიზკიაჰუსთან და მოახსენეს:<br/>გავასუფავეთ უფლის მთელი სახლი, აღსავლენის სამსხვერპლო და მთელი მისი<br/>ჭურჭლეული, საწირი პურის მაგიდა და მთელი მისი ჭურჭლეული.


text:
ასევე ყველა ის ჭურჭელი, რომელიც მეფე ახაზმა თავის<br/>მეფობაში უპატიოჰყო თავისი ურჯულოებით, ჩვენ მოვამზადეთ და წმიდავყავით.<br/>და, აჰა, უფლის სამსხვერპლოს წინ აწყვია ისინი.


text:
შვიდი კურატი, შვიდი ცხვარი, შვიდი ბატკანი და შვიდი თხა<br/>მიიყვანეს სამეფოს, საწმიდარისა და იუდას ცოდვისთვის. აარონიანებს,<br/>მღვდლებს, უბრძანა აღევლინათ უფლის სამსხვერპლოზე.


text:
დაკლეს ხარები და აიღეს მღვდლებმა სისხლი და სამსხვერპლოს<br/>ასხურეს. დაკლეს ცხვრები და სისხლი სამსხვერპლოს ასხურეს. დაკლეს ბატკნები<br/>და სისხლი სამსხვერპლოს ასხურეს.


text:
დაკლეს ისინი მღვდლებმა და გაწმიდეს მათი სისხლით<br/>სამსხვერპლო მთელი ისრაელის ცოდვების დასაფარავად. რადგან მთელი<br/>ისრაელისთვის ბრძანა მეფემ აღსავლენი და ცოდვის მსხვერპლი.


text:
დააყენა ლევიანები უფლის სახლში წინწილებით, ქნარებითა და<br/>ბობღნებით, დავითისა და გადის, მეფის მისნის, და ნათან წინასწარმეტყველის<br/>მიერ დადგენილი წესის მიხედვით, რადგან ეს წესი უფლის მიერ იყო დადგენილი,<br/>მისი წინასწარმეტყველების ხელით.


text:
ბრძანება გასცა იეხიზკიაჰუმ, რომ აღევლინათ აღსავლენი<br/>სამსხვერპლოზე. როგორც კი დაიწყო აღსავლენის აღვლენა, მაშინვე გაისმა უფლის<br/>საგალობელი საყვირების ხმა დავით ისრაელის მეფის საკრავების თანხლებით.


text:
მთელი კრებული თაყვანს სცემდა, მგალობელნი გალობდნენ და<br/>საყვირები ხმიანობდნენ. ასე გრძელდებოდა აღსავლენის დამთავრებამდე.


text:
მეფე იეხიზკიაჰუმ და მთავრებმა უთხრეს ადამიანებს, რომ ედიდებინათ უფალი დავითისა და ასაფ მისნის სიტყვებით. ისინიც სიხარულით აქებდნენ, მუხლს იდრეკდნენ და თაყვანს სცემდნენ.<br/>


text:
მიუგო იეხიზკიაჰუმ და თქვა: ახლა თქვენ ხელი ავსებული<br/>გაქვთ უფლისათვის. მოდით, მოიყვანეთ საკლავები და სამადლობელნი უფლის<br/>სახლში. კრებუღმა საკლავები და სამადლობელნი მოიყვანა, ხოლო ვინც გულუხვობა<br/>გამოიჩინა - აღსავლენი.


text:
იმ აღსავლენთა რიცხვი, კრებულმა რომ მოიყვანა, იყო:<br/>სამოცდაათი ხარი, ასი ცხვარი, ორასი ბატკანი. ყოველივე ეს უფლისათვის იყო<br/>აღსავლენად.


text:
ოღონდ ცოტანი იყვნენ მღვდლები და აღარ შეეძლოთ ყველა<br/>აღსავლენის გატყავება, ამიტომ მათი მოძმე ლევიანები ეხმარებოდნენ მათ,<br/>ვიდრე საქმე არ მოთავდა და მღვდლები არ გაინათლნენ, რადგან ლევიანები უფრო<br/>გულმოდგინობდნენ გასანათლავად, ვიდრე მღვდლები.


text:
თანაც აღსავლენი უამრავი იყო სამადლობელი მსხვერპლის<br/>ლურთებითა და აღსავლენის საღვრელებითურთ. ასე განახლდა უფლის სახლის<br/>სამსახური.


text:
გაიხარა იეხიზკიაჰუმ და მთელმა ერმა იმის გამო, რაც ერს<br/>მოუმზადა უფალმა, რადგან მოულოდნელად მოხდა ეს ამბავი.


text:
შეუთვალა იეხიზკიაჰუმ მთელს ისრაელს და იუდას. წერილები მისწერა ეფრემსა და მენაშეს, რათა მოსულიყვნენ უფლის სახლში, იერუსალიმში, უფლისთვის, ისრაელის ღმერთისთვის პასექის გადასახდელად.<br/>


text:
გადაწყვიტეს მეფემ, მისმა მთავრებმა და მთელმა კრებულმა იერუსალიმში, რომ პასექი მეორე თვეში გადაეხადათ.


text:
რადგან იმჟამად არ შეეძლო გადახდა, რაკი მღვდლები ჯერ არ<br/>იყვნენ განათლულნი და არც საკმარისი რაოდენობის ხალხი არ იყო თავმოყრილი<br/>იერუსალიმში.


text:
დაადგინეს, ხმა გაევრცელებინათ მთელ ისრაელში ბერშებადან<br/>დანამდე, რათა მოსულიყვნენ და პასექი გადაეხადათ უფლისთვის, ისრაელის<br/>ღმერთისთვის, იერუსალიმში, რადგან დიდხანს არ გადაეხადათ დაწერილის<br/>მიხედვით.


text:
მოიარეს მალემსრბოლებმა მეფისა და მისი მთავრების<br/>წერილებით მთელი ისრაელი და იუდა, და მეფის ბრძანებისამებრ გამოუცხადეს:<br/>ისრაელიანებო! დაუბრუნდით უფალს, აბრაამის, ისაკის, ისრაელის ღმერთს, და<br/>ისიც დაუბრუნდება თქვენს ნატამალს, აშურის მეფეთა ხელს რომ გადაურჩა.


text:
ნუ იქნებით თქვენი მამა-პაპის და მოძმეთა მსგავსნი,<br/>რომელთაც შესცოდეს უფალს, თქვენი მამა-პაპის ღმერთს, და მანაც გასწირა<br/>ისინი გასაპარტახებლად როგორც ხედავთ.


text:
ახლა მაინც ნუ იქნებით ქედფიცხელნი თქვენი მამა-პაპის<br/>მსგავსად. ხელი გაიწოდეთ უფლის მიმართ, მოდით მის საწმიდარში, რომელიც<br/>განათლული აქვს სამარადისოდ. ემსახურეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, და<br/>გაბრუნდება თქვენგან მისი რისხვა.


text:
თუ დაუბრუნდებით უფალს, შებრალებას ჰპოვებენ თქვენი ძმები<br/>და შვილები იმათ წინაშე, ვინც ისინი დაატყვევეს, და დააბრუნებენ ამ<br/>ქვეყანაში, რადგან მოწყალე და შემბრალეა უფალი, ღმერთი თქვენი. პირს აღარ<br/>შეიბრუნებს თქვენგან, თუ დაუბრუნდებით მას.


text:
დადიოდნენ მალემსრბოლნი ქალაქიდან ქალაქში, ეფრემის,<br/>მენაშესა და ზებულუნის ქვეყანაში. მაგრამ დასცინოდნენ მათ და აბუჩად<br/>იგდებდნენ.


text:
იუდაზეც იყო ღვთის ხელი მისთვის ერთი გულის ჩასადებად,<br/>რომ შეესრულებინათ, რაც მეფემ და მთავრებმა უბრძანეს, უფლის სიტყვისაებრ.


text:
დიდძალი ხალხი მოაწყდა იერუსალიმს მეორე თვეში უფუარობის<br/>დღესასწაულის გადასახდელად, მრავლის უმრავლესი იყო კრებული.


text:
ადგნენ და მოაშორეს სამსხვერპლოები, იერუსალიმში რომ იყო,<br/>ასევე ყველაფერი, რაზეც საკმეველი იკმეოდა. აიღეს და კედრონის ხევში<br/>გადაყარეს.


text:
დაკლეს პასექი მეორე თვის მეთოთხმეტე დღეს. შერცხვათ<br/>მღვდლებსა და ლევიანებს, გაინათლნენ და აღსავლენი მიიტანეს უფლის სახლში.


text:
დადგნენ თავ-თავიანთ ადგილზე, მათი წესისდა მიხედვით,<br/>მოსეს, ღვთისკაცის, რჯულის მიხედვით. მღვდლები სისხლს ლევიანთა ხელით<br/>ასხურებდნენ.


text:
მრავლად იყვნენ კრებულში გაუნათლავნი, ამიტომ დაკლეს<br/>ლევიანებმა პასექები, რათა უფლისათვის გაენათლათ ყოველი არაწმიდა.


text:
თუმცა ხალხის უმრავლესობა, მეტწილად ეფრემიგან,<br/>მენაშედან, ისაქარიდან და ზებულუნიდან არ გაწმედილა, მაინც ჭამეს პასექი,<br/>დაწერილის საწინააღმდეგოდ. რადგან ასე ილოცა მათთვის იეხიზკიაჰუმ.


text:
უფალმა სახიერმა მიუტევოს ყველას, ვინც განამზადა თავისი<br/>გული, რომ მოეძებნა ღმერთი, უფალი, თავისი მამა-პაპის ღმერთი, თუმცა<br/>საწმიდარის წესით არ განწმედილა.


text:
ისრაელიანებმა და იმათ, ვინც კი იერუსალიმში იყო, შვიდ დღეს იზეიმეს უფუარობის დღესასწაული, დიდი სიხარულით. ლევიანები და მღვდლები ყოველდღე ადიდებდნენ უფალს უფლის ძლიერი საკრავებით.<br/>


text:
გულითადად ელაპარაკა იეხიზკიაჰუ ყველა ლევიანს, რომელიც<br/>კეთილი გონებით ემსახურებოდა უფალს. შვიდი დღე ჭამდნენ სადღესასწაულოს,<br/>სწირავდნენ სამადლობელ მსხვერპლს და მადლობდნენ უფალს, თავიანთ მამა-პაპის<br/>ღმერთს.


text:
გადაწყვატა მთელმა კრებულმა, რომ მომდევნო შვიდი დღეც<br/>ეზეიმათ, და ეს შვიდი დღეც სიხარულში გაატარეს,


text:
რადგან იეხიზკიაჰუმ, იუდას მეფემ, კრებულს უბოძა ათასი<br/>კურატი და შვიდი ათასი ცხვარი, მთავრებმა კი უბოძეს კრებულს ათასი კურატი,<br/>ცხრა ათასი ცხვარი და გაინათლა მრავალი მღვდელი.


text:
ხარობდა იუდას მთელი კრებული, მღვდლები და ლევიანები,<br/>ისრაელიდან მოსული მთელი კრებული, ისრაელის ქვეყნიდან მოსული ხიზნები და<br/>იუდას მკვიდრნი.


text:
ისეთი დიდი სიხარული სუფევდა იერუსალიმში, რომლის მსგავსი<br/>სოლომონ დავითის ძის, ისრაელის მეფის, დღეების მერე არ ყოფილა იერუსალიმში.


text:
წამოდგნენ მღვდლები, ლევიანები და აკურთხეს ერი. შესმენილ<br/>იქნა მათი ხმა და აღევლინა მთელი ლოცვა მის წმიდა სამყოფლამდე, ცაში.


text:
ყოველივე ეს რომ დამთავრდა, გავიდა იქ მყოფი მთელი ისრაელი იუდას ქალაქებში და დალეწეს სვეტები, გაჩეხეს აშერები, დაანგრიეს გორაკები და სამსხვერპლოები მთელ იუდაში, ბენიამინში, ეფრემში, მენაშეში, ერთიანად. დაბრუნდა ყველა ისრაელიანი თავთავის სამკვიდრებელში და ქალაქში.<br/>


text:
დააყენა იეხეზკიაჰუმ მღვდელთა და ლევიანთა დასები, მათი დასებისდა მიხედვით, თავ-თავიანთი სამსახურის შესასრულებლად, მღვდლებად და ლევიანებად, აღსავლენისა და სამადლობელი მსხვერპლის შესაწირად, უფლის ბანაკის კარიბჭეებში საქებრად და სადიდებლად.


text:
დააწესა მეფის წილი, მისი ქონებიდან, აღსავლენისთვის -<br/>დილის და მწუხრის აღსავლენისთვის, შაბათების, ახალმთავრობების და<br/>დღესასწაულების აღსავლენისთვის, როგორც უფლის რჯულშია ჩაწერილი.


text:
უბრძანა იერუსალიმში მცხოვრებ ხალხს, რომ თავიანთი წილი<br/>გასამრჯელო მიეცათ მღვდლებისთვის და ლევიანებისთვის, რათა მტკიცედ დაეცვათ<br/>უფლის რჯული.


text:
როგორც კი ეს ბრძანება გავრცელდა, უხვად მოიტანეს<br/>ისრაელიანებმა ფქვილის, ღვინის, ზეთის, თაფლისა და მინდვრის ყველა მოსავლის<br/>პირველი ნაყოფი. სხვა ყველაფრის მეათედიც უხვად მოიტანეს.


text:
ისრაელიანებს და იუდიანებს, იუდას ქალაქების მკვიდრთ,<br/>მოჰქონდათ მეათედი ხარ-ძროხიდან და ცხვრიდან, მეათედი - შენაწირიდან,<br/>რომელიც უფლისთვის, თავიანთი ღმერთისთვის ჰქონდათ შეწირული. მოიტანეს და<br/>გროვად დაახვავეს.


text:
მიუგო მას ყაზარიაჰუ მღვდელმთავარმა, ცადოკის სახლის<br/>კაცმა, და უთხრა: როცა დაიწყეს უფლის სახლში ძღვენის მოტანა, ძღომაზე<br/>ვჭამდით, მაგრამ მაინც ბევრი დარჩა, რადგან უფალმა აკურთხა თავისი ერი, და მონარჩენიდან კიდევ ამდენი დარჩა.


text:
შეზიდეს პატიოსნად ძღვენი, მეათედი და შეწირულობანი.<br/>უფროსად იყო ლევიანი ქონანიაჰუ, მისი ძმა შიმყი მეორე კაცი იყო.


text:
იეხიელი, ყაზაზიაჰუ, ნახათი, ყასაელი, იერიმოთი,<br/>იოზაბადი, ელიელი, ისმაქიაჰუ, მახათი და ბენიაჰუ მეთვალყურენი იყვნენ<br/>ქონანიაჰუსა და მისი ძმის, შიმყის ხილქვეით, მეფე იეხიზკიაჰუსა და<br/>ყაზარიაჰუს, უფლის სახლის წინამძღვრის ბრძანებით.


text:
კორე იმნას ძე, ლევიანი, აღმოსავლეთის მხარის კარის<br/>მცველი, ღვთისადმი ნებაყოფლობით შესაწირავზე იყო, რათა გაეცა უფლის ძღვენი<br/>და ყველაზე წმიდა შეწირულობანი.


text:
მისი ხელქვეით მღვდელთა ქალაქებში იყვნენ: ყედენი,<br/>მინიამინი, იეშუაყი, შემაყიაჰუ, შექანიაჰუ, რომ სამართლიანად<br/>გაენაწილებინათ მოძმეთათვის მათი დასებისდა მიხედვით, როგორც დიდისთვის,<br/>ისე პატარისთვის,


text:
საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილთა გარდა სამი წლიდან<br/>მოყოლებული ყველა მამაკაცისთვის, უფლის სახლში ყველა მიმსვლელისთვის<br/>ყოველდღიურ საქმეზე, მათი სამსახურისთვის, მათ თანამდებობებზე დასებისდა<br/>მიხედვით,


text:
საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი მღვდლებისთვის, მათ<br/>მამისსახლთა მიხედვით, ოც წელს გადაცილებულ ლევიანთათვის, თავიანთ<br/>თანამდებობისა და დასებისდა მიხედვით,


text:
საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი ყველა მათი წვრილშვილისთვის,<br/>ცოლებისთვის, ვაჟებისთვის და ასულებისთვის, მთელი კრებულისათვის, რადგან<br/>პატიოსნად გაინათლნენ სიწმიდისთვის.


text:
ხოლო აარონიანთათვის - მღვდელთათვის, მათი ქალაქების<br/>ირგვლივ ველ-მინდვრებზე რომ მკვიდრობდნენ, ყოველ ქალაქში კაცები განაწესეს<br/>სახელდებით, რომ წილი მიეცათ ყოველი მამაკაცისთვის სამღვდელოთა შორის და<br/>საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი ყველა ლევიანისთვის.


text:
ასე გააკეთა იეხიზკიაჰუმ მთელ იუდაში. იგი სიკეთით,<br/>სისწორით და პატიოსნებით იქცეოდა უფლის, თავისი ღმერთის წინაშე.


text:
ყველა საქმეში, რასაც კი წამოიწყებდა, ღვთის სახლის<br/>სამსახურში, რჯულში თუ მცნებებში, ყველგან თავის ღმერთს ეძებდა, მთელი<br/>გულით მოქმედებდა და იმარჯვებდა.


text:
ამ პატიოსან საქმეთა შემდეგ მოვიდა სანხერიბი, აშურის მეფე, შემოიჭრა იუდაში და ალყა შემოარტყა ციხე-ქალაქებს, მათ გატეხას ფიქრობდა.<br/>


text:
გადაწყვიტა თავის სარდლებთან და თავის მებრძოლებთან<br/>ერთად, დაეწყვიტა წყაროს სათავეები, რომლებიც ქალაქის გარეთ იყო, და ისინიც<br/>მიეხმარნენ.


text:
შეიყარა უამრავი ხალხი და დაწყვიტეს ყველა სათავე და<br/>ნაკადული, რაც კი დიოდა იმ მიწაზე, რადგან თქვეს: რატომ უნდა ნახონ აქ<br/>მოსულმა აშურის მეფეებმა ბევრი წყალი?


text:
მოიცა ძალი და ამოაშენა ყველა დანგრეული კედელი, აამაღლა<br/>გოდლები და გარედან კიდევ სხვა კედელი შემოაშენა. გაამაგრა მილო დავითის<br/>ქალაქში, დაამზადა დიდძალი საჭურველი და ფარები.


text:
გამტკიცდით და გაძლიერდით! ნუ შიშობთ და ნუ თრთით აშურის<br/>მეფისა და იმ ურდოს წინაშე, თან რომ ახლავს, რადგან ჩვენთან უფრო მეტნი<br/>არიან, ვიდრე მასთან.


text:
მასთან ხორციელი ძალაა, ჩვენთან კი უფალი, ჩვენი ღმერთი,<br/>რათა შეგვეწიოს და იბრძოლოს ჩვენს ბრძოლებში. გამხნევდა ხალხი იეხიზკიაჰუს,<br/>იუდას მეფის, სიტყვებზე.


text:
ამის შემდეგ სანხერიბმა, აშურის მეფემ, რომელიც მთელი<br/>თავისი ლაშქრითურთ ლაქიშის წინ იდგა, გაუგზავნა თავისი მორჩილნი<br/>იერუსალიმში იეხიზკიაჰუს, იუდას მეფეს, და მთელ იუდას, იერუსალიმში მყოფს,<br/>რომ ეთქვათ:


text:
ასე ამბობს სანხერიბი, აშურის მეფე: რისი იმედი გაქვთ,<br/>იერუსალიმის ციხე-სიმაგრეში რომ ჩამსხდარხართ?


text:
განა იეხიზკიაჰუ არ გაცთუნებთ, რომ შიმშილითა და<br/>წყურვილით ამოგხადოთ სული, როცა გეუბნებათ, უფალი, ჩვენი ღმერთი გვიხსნისო<br/>აშურის მეფის ხელიდან?


text:
განა მაგ იეხიზკიაჰუმ არ დაანგრია მისი გორაკები და სამსხვერპლოები? განა ასე არ უთხრა იუდასა და იერუსალიმს, ერთი სამსხვერპლოს წინაშე უნდა სცეთო თაყვანი და მასზე უნდა აკმიოთო საკმეველი?<br/>


text:
განა არ იცით რა დღე დავაწიეთ მე და ჩემმა მამა-პაპამ<br/>ქვეყნის ყველა ხალხს? განა შესძლეს ქვეყნის ხალხების ღმერთებმა ჩემი<br/>ხელიდან ეხსნათ მათი ქვეყნები?


text:
რომელი იყო ჩემი მამა-პაპის განადგურებულ ამ ხალხების<br/>ღმერთთაგან ისეთი, თავისი ხალხი რომ ეხსნა ჩემი ხელიდან, რომ ახლა თქვენმა<br/>ღმერთმა გიხსნათ ჩემი ხელიდან?


text:
ახლა არ მოგატყუოთ იეხიზკიაჰუმ და არ გაცთუნოთ ამგვარად.<br/>არ დაუჯეროთ მას. რაკი ვერცერთი ხალხის და სამეფოს ვერცერთმა ღმერთმა ვერ<br/>შესძლო თავისი ხალხის ხსნა ჩემი და ჩემი მამა-პაპის ხელიდან, ვერც თქვენი<br/>ღმერთი ვერ გიხსნით ჩემი ხელიდან.


text:
კიდევ ელაპარაკნენ მისი მორჩილნი უფლის, მათი ღმერთის,<br/>წინააღმდეგ და მისი მორჩილის, იეხიზკიაჰუს, წინააღმდეგ.


text:
უფლის, ისრაელის ღმერთის, სალანძღავ წერილებს წერდა იგი<br/>და ასეთ სიტყვებს ამბობდა მასზე: როგორც ქვეყნის ხალხების ღმერთებმა ვერ<br/>იხსნეს თავისი ხალხი ჩემი ხელიდან, ასევე ვერც იეხიზკიაჰუს ღმერთი ვერ<br/>იხსნის თავის ხალხს ჩემი ხელიდან.


text:
ხმამაღლა უყვიროდნენ ებრაულად იერუსალიმის ხალხს,<br/>გალავანზე მყოფს, რომ შეეშინებინათ და თავზარი დაეცათ, და აეღოთ ქალაქი.


text:
ისე ლაპარაკობდნენ იერუსალიმის ღმერთზე, როგორც ქვეყნის<br/>ხალხთა ღმერთებზე, ადამიანის ხელით შექმნილებზე.


text:
მოავლინა უფალმა ანგელოზი და ამოწყვიტა აშურის მეფის<br/>ბანაკში ყველა მაგარი ვაჟკაცი, წინამძღოლი და სარდალი. შერცხვენილი<br/>გაბრუნდა იგი თავის ქვეყანაში და, როცა თავისი ღმერთის სახლში შევიდა, მისი<br/>წიაღიდან გამოსულებმა მახვილით განგმირეს იქ.


text:
იხსნა უფალმა იეხიზკიაჰუ და იერუსალიმის მკვიდრნი აშურის<br/>მეფის, სანხერიბისა, და ყველას ხელიდან და დაიფარა ყოველი მხრივ.


text:
მრავალს მოჰქონდა იერუსალიმში ძღვენი უფლისათვის და რჩეული საჩუქრები იეხიზკიაჰუსთვის, იუდას მეფისთვის. მას აქეთ ამაღლდა იგი ყველა ხალხი თვალში.<br/>


text:
არ მიაგო იეხიზკიაჰუმ სანაცვლო მისთვის გაწეულ სიკეთეს,<br/>რადგან გადიდგულდა. და იყო ღვთის რისხვა მასზე, იუდაზე და იერუსალიმზე.


text:
მოდრკა იეხიზკიაჰუ თავის დიდგულობაში და მასთან ერთად<br/>იერუსალიმის ყველა მკვიდრი, და აღარ დასტყდომიათ ღვთის რისხვა იეხიზკიაჰუს<br/>დღეებში.


text:
დიდზე დიდი დოვლათი და პატივი ჰქონდა იეხიზკიაჰუს.<br/>საგანძურები გაიჩინა ვერცხლისთვის, ოქროსთვის, ძვირფასი ქვებისთვის,<br/>ნელსაცხებლებისთვის, ფარებისთვის და ყოველი სასურველი ნივთისთვის,


text:
ბეღლები მიწის ნაყოფთათვის, პურისთვის, ღვინისთვის და<br/>ზეთისთვის, გომურები ყოველგვარი პირუტყვისთვის, და ფარეხები ცხვრის<br/>ფარისთვის.


text:
აიშენა თავისთვის ქალაქებიც. ცხვარ-ძროხის ჯოგები მრავლად<br/>ჰყავდა, რადგან ღმერთმა მას დიდძალი დოვლათი მისცა.


text:
მანვე, იეხიზკიაჰუმ, გადაკეტა გიხონის ზემო წყაროების<br/>სათავე და ქვემოთ ჩამოიყვანა, დავითის ქალაქის დასავლეთ მხარეზე. წარმატება<br/>ჰქონდა იეხიზკიაჰუს ყველა თავის საქმეში.


text:
მხოლოდ ბაბილონის მთავართა ელჩობის დროს, რომელიც<br/>გამოგზავნეს მასთან ქვეყანაში მომხდარი სასწაულის გამოსაძიებლად, მიუშვა<br/>იგი ღმერთმა, რომ გამოეცადა და სცოდნოდა ყოველი მისი გულისნადები.


text:
იეხიზკიაჰუს დანარჩენი საქმენი და მისი სიკეთენი<br/>წინასწარმეტყველ ესაიას, ამოცის ძის, ხილვაში და იუდასა და ისრაელის მეფეთა<br/>წიგნშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა იეხიზკიაჰუმ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს<br/>იგი დავითიანთა სამარხების ზემოთ. პატივი მიაგეს მას სიკვდილის შემდეგ<br/>მთელმა იუდამ და იერუსალიმის მკვიდრებმა. მის ნაცვლად მისი ძე, მენაშე,<br/>გამეფდა.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში იმ ხალხების სიბილწეთა კვალზე, რომელნიც აჰყარა უფალმა ისრაელიანთაგან.


text:
აღადგინა გორაკები, მამამისმა იეხიზკიაჰუმ რომ მოსპო,<br/>სამსხვერპლოები აღუმართა ბაალებს, გააკეთა აშერები, თაყვანს სცემდა ცის<br/>ვარსკვლავებს და მსახურებდა მათ.


text:
ააგო სამსხვერპლოები უფლის სახლში, რომელზეც უფალმა თქვა:<br/>იერუსალიმში საუკუნოდ იქნებაო ჩემი სახელი.


text:
ცეცხლში ატარებდა შვილებს ბენ-ჰინომის ველზე, მკითხაობდა,<br/>მისნობდა, ჩხიბავდა, დაადგინა მესულთანენი და ჯადოქარნი. ბევრ უკუღმართობას<br/>სჩადიოდა უფლის თვალში მის გასაჯავრებლად.


text:
დაამკვიდრა კერპი, ქანდაკი, რომელიც გააკეთა, ღვთის<br/>სახლში, რომელზეც ეუბნებოდა ღმერთი დავითს და მის ძეს, სოლომონს: ამ სახლში<br/>და იერუსალიმში, რომელიც ამოვირჩიე ისრაელის ყველა შტოდან, საუკუნოდ<br/>დავამკვიდრებ ჩემს სახელს.


text:
აღარ მოვაცვლევინებო ფეხს ისრაელს ამ მიწიდან, რომელიც<br/>მის მამა-პაპას დავუდგინე, ოღონდ შეასრულონ, რაც ვუბრძანე, თანახმად მთელი<br/>რჯულისა, წესებისა და მცნებებისა, მოსეს ხელით რომ მიეცათო.


text:
მაგრამ აცთუნა მენაშემ იუდა და იერუსალიმის მკვიდრნი და<br/>იმ ხალხზე უფრო უკუღმართად იქცეოდნენ, რომლებიც გადააშენა უფალმა<br/>ისრაელიანთა წინაშე.


text:
მიუსია მას უფალმა აშურის მეფის მხედართმთავრები. შეიპყრეს მენაშე, დაატყვევეს, ბორკილები დაადეს და ბორკილდადებული ბაბილონს წაიყვანეს.<br/>


text:
ილოცა მის მიმართ და მანაც შეივედრა იგი, შეიწყნარა მისი<br/>ვედრება და იერუსალიმში, მის სამეფოში დააბრუნა. მიხვდა მენაშე, რომ<br/>ღმერთია უფალი.


text:
ამის შემდეგ გარე კედელი შემოუშენა დავითის ქალაქს<br/>გიხონის დასავლეთით, ხევისკენ, თევზთა კარიბჭის შესასვლელამდე, გარს<br/>შემოარტყა ყოფელს და ძალზე აამაღლა, და მხედართმთავრები ჩააყენა იუდას<br/>ყველა გამაგრებულ ქალაქში.


text:
მოაშორა უფლის სახლს უცხო ღმერთები და კერპი, ასევე ყველა<br/>სამსხვერპლო, უფლის სახლის მთაზე რომ ააგო იერუსალიმში, და ქალაქის გარეთ<br/>გადაყარა.


text:
განაახლა უფლის სამსხვერპლო, და შესწირა მასზე<br/>სამადლობელი და სადიდებელი მსხვერპლი. უბრძანა იუდას, ემსახურათ უფლისთვის,<br/>ისრაელის ღმერთისთვის.


text:
მენაშეს დანარჩენი ამბები, მისი ლოცვა თავისი ღმერთის<br/>მიმართ, და იმ მხილველთა სიტყვები, რომელნიც მას უფლის, ისრაელის ღმერთის<br/>სახელით ლაპარაკებოდნენ, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
რომ ილოცა და შეწყნარებულ იქნა, რომ სცოდავდა და<br/>უკეთურებას სჩადიოდა, გორაკები რომ გამართა და აშერები და კერპები აღმართა,<br/>ყველაფერი, მის მოდრეკამდე, ხოზაის მატიანეშია ჩაწერილი.


text:
განისვენა მენაშემ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს თავის<br/>სახლში. მის ნაცვლად მისი ძე, ამონი, გამეფდა.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი მენაშე<br/>იქცეოდა. მამამისის, მენაშეს მიერ გაკეთებულ ყველა კერპს მსხვერპლს<br/>სწირავდა ამონი და მსახურებდა მათ.


text:
ამოწყვიტა ქვეყნის ერმა მეფე ამონის წინააღმდეგ<br/>შეთქმულნი. ქვეყნის ერმა მის ნაცვლად მისი ძე იოშიაჰუ გაამეფა.


text:
სწორად იქცეოდა უფლის თვალში და დავითის, მამამისის გზას მიჰყვებოდა, არც მარჯვნივ გადაუხვევია, არც მარცხნივ.


text:
თავისი მეფობის მერვე წელს, ჯერ კიდევ ყმაწვილი იყო, როცა<br/>დაუწყო ძიება დავითის, მამამისის ღმერთს. მეთორმეტე წელს კი შეუდგა იუდასა<br/>და იერუსალიმის გაწმედას გორაკებისაგან, აშერებისაგან, გამოქანდაკებული და<br/>ჩამოსხმული კერპებისგან.


text:
მის წინაში დაანგრიეს ბაალის სამსხვერპლოები. აჩეხა<br/>სამზეო სვეტები, მათ ზემოთ რომ იყო აღმართული, დალეწა აშერები და<br/>გამოქანდაკებული და ჩამოსხმული კერპები, მტვრად აქცია და იმათ სამარხებს<br/>გადააყარა, ვინც მსხვერპლს სწირავდნენ მათ.


text:
დაანგრია სამსხვერპლოები და აშერები, მტვრად აქცია<br/>კერპები და აჩეხა მზის სვეტები მთელ ისრაელის ქვეყანაში და იერუსალიმს<br/>დაბრუნდა.


text:
თავისი მეფობის მეთორმეტე წელს, მას შემდეგ, რაც ქვეყანა<br/>და უფლის სახლი გაწმიდა, უფლის, თავისი ღმერთის სახლის შესაკეთებლად<br/>გაგზავნა შაფან აცალიაჰუს ძე, ქალაქის თავი მაყასიაჰუ და მწერალი იოახ<br/>იოახაზის ძე.


text:
მივიდნენ ხილკიაჰუ მღვდელმთავართან და მისცეს უფლის<br/>სახლში შეგროვილი ვერცხლი, რომელიც ლევიანებმა და ზღურბლის მცველებმა<br/>აკრიფეს მენაშეს, ეფრემის, სხვა ისრაელიანების, მთელი იუდას და ბენიამინის<br/>ხელიდან, და დაბრუნდნენ იერუსალიმს.


text:
ხელში ჩააბარეს სამუშაოთა შემსრულებლებს, რომელნიც უფლის<br/>სახლში იყვნენ განწესებულნი. ისინი აძლევდნენ მას სამუშაოთა შემსრულებლებს,<br/>რომელნიც უფლის სახლში მუშაობდნენ შეკეთებასა და გამაგრებაზე.


text:
ისინი კი ურიგებდნენ დურგლებს და მშენებლებს, რათა ეყიდათ გათლილი ქვები და ძელები კოჭებისთვის და სახლების გადასახურავად, იუდას მეფეებმა რომ დაანგრიეს.


text:
ხალხი პატიოსნად ასრულებდა სამუშაოს. თავზე ეყენათ: იახათი და ყობადიაჰუ - ლევიანები მერარიანთაგან, ზებადია და მეშულემი - კაჰათიანთაგან, და ლევიანები, ყველანი, ვინც საკრავების დაკვრაში იყო გაწაფული.


text:
მტვირთავებზეც იყვნენ დადგენილნი და თვალყურს ადევნებდნენ<br/>ყველა სამუშაოს შემსრულებელს და ყველა საქმეს. ლევიანთაგან იყვნენ:<br/>მწერლები, ზედამხედველები და კარისმცველები.


text:
როცა უფლის სახლში მიტანილი ვერცხლი გამოჰქონდათ,<br/>ხილკიაჰუ მღვდელმა მოსეს ხელით მოცემული უფლის რჯულის წიგნი იპოვა.


text:
უთხრა ხილკიაჰუმ შაფან მწერალს: რჯულის წიგნი ვიპოვე<br/>უფლის სახლში. და ჩააბარა ხილკიაჰუმ წიგნი შაფანს.


text:
შაფანმა მეფეს წაუღო წიგნი, თან ამბავი მიუტანა მეფეს და<br/>უთხრა: ყველაფერს აკეთებენ შენი მორჩილნი, რაც დავალებული აქვთ.


text:
გადმოყარეს ვერცხლი, რაც კი უფლის სახლში აღმოჩნდა, და<br/>ხელში ჩააბარეს ზედამხედველებსა და სამუშაოთა შემსრულებლებს.


text:
ამბავი მიუტანა შაფანმა მეფეს და უთხრა: წიგნი ჩამაბარა<br/>ხილკიაჰუ მღვდელმა და წაიკითხა შაფანმა მეფის წინაშე.


text:
უბრძანა მეფემ ხილკიაჰუს, ახიკამ შაფანის ძეს, ყაბდონ<br/>მიქას ძეს, შაფან მწერალს, ყასაიას, მეფის მსახურს, და უთხრა:


text:
წადით და შეეკითხეთ უფალს ჩემზე, ისრაელში დარჩენილებზე და ნაპოვნი წიგნის სიტყვებზე, რადგან დიდია უფლის რისხვა, თავს რომ დაგვატყდა, რადგან არ დაიცვა ჩვენმა მამა-პაპამ უფლის სიტყვები, რომ მოქცეულიყვნენ ყოველივე იმის მიხედვით, რაც ამ წიგნში სწერია.<br/>


text:
წავიდნენ ხილკიაჰუ და, ვისაც მეფემ უბრძანა, ხულდა<br/>წინასწარმეტყველთან, ცოლთან შალუმისა, ძისა თოკჰათისა, ძისა ხასრასი,<br/>მესამოსლისა (იგი იერუსალიმის მეორე ნაწილში ცხოვრობდა) და ელაპარაკნენ<br/>ამის თაობაზე.


text:
ასე ამბობს-თქო უფალი: აჰა, უბედურებას დავატეხ ამ<br/>ადგილს, მის მკვიდრებს კი - იმ წყევლა-კრულვას, რაც ამ წიგნში სწერია,<br/>იუდას მეფის წინაშე რომ წაიკითხეს.


text:
რაკი მიმატოვეს და სხვა ღმერთებს უკმიეს საკმეველი ჩემს<br/>გასაჯავრებლად თავიანთი ხელის ნამოქმედარით, ამიტომ ჩემი რისხვა<br/>გადმოიღვრება ამ ადგილზე და აღარ დაცხრება.


text:
იუდას მეფეს კი, უფლის საძიებლად რომ გამოაგზავნათ, ასე<br/>უთხარით: ასე ამბობს-თქო უფალი, ღმერთი ისრაელისა, იმ სიტყვათა თაობაზე,<br/>შენ რომ მოისმინე:


text:
რაკი გული მოგილბა და თავი მოიდრიკე ღვთის წინაშე, რაც<br/>მისი სიტყვები მოისმინე ამ ადგილისა და მისი მკვიდრების თაობაზე, და მოდრკი<br/>ჩემს წინაშე, სამოსელი შემოიხიე და სტიროდი ჩემს წინაშე, მეც ამიტომ<br/>შეგიწყნარეო, ამბობს უფალი.


text:
აჰა, მოგასვენებ შენს მამა-პაპასთან, მშვიდობით შეერთვები<br/>შენს სამარხს და აღარ იხილავენ შენი თვალები ყველა იმ უბედურებას, რომელსაც<br/>ამ ადგილს და მის მკვიდრებს დავატეხ. მიუტანეს მეფეს სიტყვა.


text:
ავიდა მეფე უფლის სახლში და მასთან მთელი იუდა და იერუსალიმის მკვიდრნი, მღვდლები, ლევიანები, და მთელი ერი დიდიდან პატარამდე. მათ გასაგონად წაიკითხა უფლის სახლში ნაპოვნი აღთქმის წიგნის ყოველი სიტყვა.<br/>


text:
დადგა მეფე თავის ადგილზე და აღთქმა დადო უფლის წინაშე,<br/>რომ გაჰყვებოდა უფალს, დაიცავდა მის მცნებებს, მოწმობებს და წესებს მთელი<br/>თავისი გულითა და სულით, ამ წიგნში ჩაწერილი აღთქმის სიტყვების<br/>შესასრულებლად.


text:
დაუდგინა იგი ყველას, ვინც იერუსალიმში და ბენიამინში<br/>იმყოფებოდნენ. და იქცეოდნენ იერუსალიმის მკვიდრნი ღმერთის, მათი მამა-პაპის<br/>ღმერთის აღთქმის თანახმად.


text:
განაგდო იოშიაჰუმ ყოველი სიბილწე ისრაელიანთა ყველა<br/>ქვეენიდან და უფალს, მათ ღმერთს, ამსახურა ყველა, ვინც კი ისრაელში<br/>იმყოფებოდა. დღენი მათნი აღარ განდგომიან უფალს, თავიანთი მამა-პაპის<br/>ღმერთს.


text:
უთხრა ლევიანებს, რომელნიც მთელ ისრაელს მოძღვრავდნენ და<br/>საუფლოდ იყვნენ ნაკურთხნი: დადგით წმიდა კიდობანი იმ სახლში, სოლომონ<br/>დავითის ძემ, ისრაელის მეფემ, რომ ააშენა; რად გინდათ მისი მხრებით ტარება;<br/>ემსახურეთ ახლა უფალს, თქვენს ღმერთს და მის ერს, ისრაელს.


text:
მოემზადეთ თქვენ-თქვენი მამისსახლებისა და დასების<br/>მიხედვით, დავითის, ისრაელის მეფის განაწესის მიხედვით და მისი ძის,<br/>სოლომონის განაწესის მიხედვით.


text:
დადექით საწმიდარში თქვენი მოძმეების - ერის შვილების<br/>მამისსახლთა ჯგუფების მიხედვით და ლევიანთა მამისსახლების დასის მიხედვით.


text:
ამსხვერპლეთ პასექი, გაინათლეთ და მოუმზადეთ თქვენს<br/>ძმებს, რათა მოსეს ხელით მოცემული უფლის სიტყვის თანახმად მოიქცეთ.


text:
უბოძა იოშიაჰუმ ერის შვილებს და ყველას, ვინც კი იქ<br/>იმყოფებოდა კრავები და თიკნები, ყველაფერი საპასექო მსხვერპლისთვის -<br/>რიცხვით ოცდაათი ათასი, და კურატიც - სამი ათასი. ეს მეფის ქონებიდან იყო.


text:
მისმა მთავრებმა ნებაყოფლობით უბოძეს ხალხს, მღვდლებსა და<br/>ლევიანებს. ხილკიამ, ზაქარიამ და იეხიელმა - ღვთის სახლის წინამძღვრებმა<br/>მღვდლებს საპასექოდ მისცეს ორი ათას ექვსასი კრავი და სამასი კურატი.


text:
ქანანიამ, შემაყიამ, ნათანიელმა და მისმა ძმებმა,<br/>ხაშაბიამ, იეყიელმა და იოზაბადმა - ლევიანთა მთავრებმა ლევიანებს საპასექოდ<br/>უძღვნეს ხუთი ათასი კრავი და ხუთასი კურატი.


text:
ასე დაწესდა სამსახური. მღვდლები თავ-თავიანთ ადგილებზე<br/>დადგნენ და ლევიანები - თავიანთი დასების მიხედვით, მეფის ბრძანებისაებრ.


text:
და გამოაცალკევეს, რაც აღსავლენისთვის იყო, რომ გაენაწილებინათ ერის შვილების მამისსახლთა ჯუფების მიხედვით, რათა ისე შეეწირათ მსხვერპლი, როგორც მოსეს წიგნში სწერია. ასევე მოიქცნენ კურატების შეწირვისას.


text:
მოხარშეს პასექი ცეცხლზე წესის მიხედვით; ქვაბებში,<br/>კოჭობებში და კარდალებში მოხარშეს წმიდა საკლავი და მარჯვედ ჩამოურიგეს<br/>ყველა ერის შვილს.


text:
შემდეგ თავისთვის და მღვდლებისთვის მოამზადეს, რადგან<br/>მღვდლები, აარონიანები, მწუხრამდე სწირავდნენ აღსავლენს და ლურთებს.<br/>ამიტომაც მოამზადეს ლევიანებმა თავისთვის და მღვდლებისთვის -<br/>აარონიანთათვის.


text:
მგალობელნი - ასაფიანები თავ-თავის ადგილზე იმყოფებოდნენ<br/>დავითის, ასაფის, ჰემანის და იედუთუნის, მეფის მისნისგან დადგენილი წესის<br/>მიხედვით, კარისმცველნიც - ყოველ კარში; არ უხდებოდათ თავიანთი სამსახურის<br/>მიტოვება, რადგან მათი მოძმე ლევიანები ამზადებდნენ მათთვის.


text:
ასე დაწესდა იმ დღეს უფლის ყველა სამსახური, რომ პასექი<br/>გადახდილიყო და აღსავლენი აღვლენილიყო უფლის სამსხვერპლოზე, მეფე იოშიაჰუს<br/>ბრძანების მიხედვით.


text:
სამუელ წინასწარმეტყველის დღეების შემდეგ არ გადაეხადათ<br/>ისრაელში ასეთი პასექი. ისრაელის არცერთ მეფეს არ გადაუხდია ასეთი პასექი,<br/>იოშიაჰუმ, მღვდლებმა, ლევიანებმა, მთელმა იუდამ, იქ მყოფმა ისრელიანებმა და<br/>იერუსალიმის მკვიდრებმა რომ გადაუხადეს უფალს.


text:
იოშიაჰუს მეფობის მეთვრამეტე წელს იქნა გადახდილი ეს<br/>პასექი. (მუცლითმეზღაბრენი, მკითხავები, თერაფიმები, კერპები და აშერები,<br/>რაც კი იუდაში და იერუსალიმში იყო, ცეცხლს მისცა მეფე იოშიაჰუმ, რომ<br/>გაემტკიცებინა იმ წიგნში ჩაწერილი რჯულის სიტყვები, რომელიც ხილკიაჰუ<br/>მღვდელმა იპოვა უფლის სახლში. მანამდე არავინ ყოფილა მისი მსგავსი, რომ<br/>მთელი თავისი გულით და მთელი თავისი სულით, მთელი თავისი ძალით მოსეს<br/>რჯულის თანახმად მიქცეულიყო უფლისკენ; და არც მის შემდეგ გამოჩენილა მისი<br/>მსგავსი. მაგრამ მაინც არ დამცხრალა უფალი თავისი დიდი რისხვისაგან,<br/>რომლითაც მრისხანებდა უფალი იუდაზე ყველა იმ წყენის გამო, მენაშემ რომ<br/>აწყენინა. თქვა უფალმა: იუდასაც მოვიკვეთ ჩემგან, როგორც ისრაელი<br/>მოვიკვეთე; განვაგდებ ამ ქალაქსაც, რომელიც ამოვირჩიე, იერუსალიმს, და<br/>სახლს, რომელზეც ვთქვი, აქ იმკვიდრებს-მეთქი ჩემი სახელი).


text:
ყოველივე ამის შემდეგ, როგორც კი იოშიაჰუმ მოაწესრიგა<br/>უფლის სახლი, მიუხდა ნექო ეგვიპტის მეფე ქარხემიშს საბრძოლველად, მდინარე<br/>ევფრატზე. და გამოვიდა იოშიაჰუ მის შესახვედრად.


text:
მოციქულები გამოუგზავნა ნექომ და შეუთვალა: რა საქმე გვაქვს ერთმანეთთან მე და შენ, იუდას მეფევ? დღეს შენს წინააღმდეგ არ წავსულვარ, არამედ იმ სახლის წინააღმდეგ, რომელსაც ვეომები. ღმერთმა მიბრძანა, რომ ვიჩქარო. ჩამოეცალე ღმერთს, თან რომ მახლავს, რომ არ დაგღუპოს.<br/>


text:
პირი არ იბრუნა მისგან იოშიაჰუმ და შეიმოსა მის<br/>წინააღმდეგ საომრად, არ შეისმინა ნექოს სიტყვები ღმერთის შთაგონებული, და<br/>გავიდა მეგიდოს ველზე საბრძოლველად.


text:
სტყორცნეს მშვილდოსნებმა მეფე იოშიაჰუს. უთხრა მეფემ თავის მორჩილთ: გამიყვანეთ, რადგან მძიმედ დავიჭერი.


text:
ჩამოსვეს მისმა მორჩილებმა ეტლიდან, აიყვანეს მის მეორე<br/>ეტლზე, და იერუსალიმში წაიყვანეს. მოკვდა იგი და თავის მამა-ბაპის სამარხში<br/>დაიმარხა. მთელმა იუდამ და იერუსალიმმა დაიტირა იოშიაჰუ.


text:
გამართა გოდება იერემიამ იოშიაჰუზე. ყველა მგალობელ კაცი<br/>და ქალი დღემდე მოთქვამს იოშიაჰუზე თავის საგოდებლებში. წესად დაუდგინეს<br/>ისინი ისრაელს და, აჰა, საგოდებლებშია ჩაწერილი.


text:
გამოიყვანა ქვეყნის ერმა იეჰოახაზი, იოშიაჰუს ძე <n>[სცხეს მას]</n>, და მამამისის ნაცვლად გაამეფეს იერუსალიმში.<br/>


text:
ოცდასამი წლისა იყო იეჰოახაზი, როცა გამეფდა და სამი თვე იმეფა იერუსალიმში. <n>[მისი დედა იყო ხამიტალი, იერემიას ასული, ლიბნადან. უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც მამა-პაპა იქცეოდა. ბორკილი დაადო მას ფარაონმა ნექომ დებლათში, ხამათის ქვეყანაში, რომ აღარ ემეფა იერუსალიმში]</n>.


text:
გადააყენა იგი ეგვიპტის მეფემ იერუსალიმში <n>[წაიყვანა<br/>მეფემ ეგვიპტეს]</n> და დააკისრა ქვეყანას ასი ქანქარი ვერცხლი და ერთი ქანქარი<br/>ოქრო.


text:
ეგვიპტის მეფემ მის ნაცვლად მისი ძმა ელიაკიმი გაამეფა<br/>იუდაში და იერუსალიმში და იეჰოაკიმად შეუცვალა სახელი. მისი ძმა იეჰოახაზი<br/>კი შეიპყრო ნექომ და ეგვიპტეში წაიყვანა <n>[და მოკვდა იქ. ვერცხლსა და ოქროს<br/>აძლევდნენ ფარაონ ნექოს. მაშინ დაიწყო ქვეყანამ ხარკის აკრეფა და ვერცხლის<br/>გაღება ფარაონის ბრძანებით, და თითოეული შეძლებისდაგვარად მოითხოვდა<br/>ვერცხლსა და ოქროს ქვეყნის ერისაგან ფარაონ ნექოსთვის მისაცემად]</n>.


text:
ოცდახუთი წლისა იყო იეჰოიაკიმი, როცა გამეფდა, და<br/>თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. უკუღმართად იქცეოდა უფლის, თავისი<br/>ღმერთის, თვალში. <n>[მის დროს მიუხდა ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე,<br/>ქვეყანას და ემორჩილებოდა მას სამი წელი, და განუდგა. შეუსია უფალმა მათ<br/>ქალდეველები და სირიელი ყაჩაღები, მოაბელი ყაჩაღები და ყამონიანები,<br/>სამარიელები, და განდგნენ ამ სიტყვის თანახმად, უფლის სიტყვის თანახმად,<br/>მის მორჩილთა, წინასწარმეტყველთა პირით რომ იყო ნათქვამი. მაინც უფლის<br/>რისხვა იყო იუდაზე, რომ განეგდო იგი თავისი პირიდან მენაშეს ყველა ცოდვის<br/>გამო, რაც ჩაიდინა მან, და უბრალო სისხლის გამო, იეჰოიაკიმმა რომ დაღვარა<br/>და რომ აავსო იერუსალიმი უბრალო სისხლით, მაგრამ არ ინება უფალმა მათი<br/>ამოგდება]</n>.


text:
წაიღო ნაბუქოდონოსორმა უფლის სახლის ჭურჭლეულის ნაწილი<br/>ბაბილონში და დააწყო თავის სასახლეში, ბაბილონში.


text:
იეჰოიაკიმის დანარჩენი საქმენი და სიბილწენი, რაც ჩაიდინა<br/>და რაც მის წინააღმდეგ აღმოჩნდა, ისრაელისა და იუდას მეფეთა წიგნშია<br/>ჩაწერილი. მის ნაცვლად მისი ძე იეჰოიაქინი გამეფდა.


text:
რვა წლისა იყო იეჰოიაქინი, როცა გამეფდა და სამი თვე და<br/>ათი დღე იმეფა იერუსალიმში. უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში.


text:
წელიწადი რომ შემოიქცა, ხალხი გაგზავნა მეფე<br/>ნაბუქოდონოსორმა და ბაბილონს გადაიყვანა იგი უფლის სახლის ძვირფას<br/>ჭურჭელთან ერთად, ხოლო იუდაზე და იერუსალიმზე მისი ძმა ციდკიაჰუ გაამეფა.


text:
უკუღმართად იქცეოდა უფლის, თავისი ღმერთის თვალში. არ მოდრკა იგი იერემია წინასწარმეტყველის წინაშე, რომელიც უფლის სიტყვას ეუბნებოდა.


text:
განუდგა მეფე ნაბუქოდონოსორსაც, რომელმაც ღმერთზე<br/>დააფიცა. გაიფიცხა ქედი და გული არ მოილბო უფლისკენ, ისრაელის ღმერთისკენ<br/>მოსაქცევად.


text:
ასევე მღვდლებისა და ხალხის ყველა წინამძღოლი მრავალს<br/>სცოდავდა წარმართთა ყველა სისაძაგლის კვალზე და ბილწავდნენ უფლის სახლს,<br/>რომელიც იერუსალიმში განწმიდა მან.


text:
უფალი, მათი მამა-პაპის ღმერთი ადრიდანვე უგზავნიდა და<br/>უგზავნიდა მათ სიტყვას თავის მოციქულთა ხელით, რადგან ებრალებოდა მას<br/>თავისი ერი და თავისი სამყოფელი.


text:
მაგრამ ისინი აბუჩად იგდებდნენ მოციქულებს, არად<br/>აგდებდნენ მის სიტყვებს და დასცინოდნენ მის წინასწარმეტყველებს, ვიდრე მის<br/>ერს უფლისაგან უსაშველო რისხვა არ დაატყდა.


text:
მოუვლინა მათ ქალდეველთა მეფე და მახვილით ამოხოცა მათი<br/>ჭაბუკები საწმიდარის სახლში, არ დაინდო არც ჭაბუკი და არც ქალწული, არც<br/>მოხუცი და არც თმაჭაღარა - ყველანი მის ხელში ჩაყარა.


text:
ღვთის სახლის ყველა ჭურჭელი - დიდი და მცირე, უფლის<br/>სახლის საგანძურები, მეფისა და მთავრების საგანძურებითურთ ერთიანად<br/>ბაბილონში გაზიდა.


text:
გადაწვეს ღვთის სახლი და დაანგრიეს იერუსალიმის კედელი,<br/>გადაბუგეს ყველა მისი სასახლე და გაანადგურეს ყველა მისი ძვირფასეულობა.


text:
მახვილს გადარჩენილნი ბაბილონში გადაასახლა; და იყვნენ<br/>მისი და მისი ვაჟების მორჩილნი სპარსეთის მეფობის დამყარებამდე,


text:
რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, იერემიას პირით<br/>ნათქვამი: ვიდრე ქვეყანა თავისი შაბათებით გაიხარებდესო. მთელ უკაცრიელობის<br/>ხანაში შაბათობდა, ვიდრე სამოცდაათი წელი არ შესრულდა.


text:
კიროსის, სპარსეთის მეფის პირველ წელს, როცა იერემიას<br/>პირით ნათქვამი უფლის სიტყვა აღსრულდა, უფალმა აღძრა სპარსეთის მეფის,<br/>კიროსის სული და მან საქვეყნოდ გამოაცხადა მთელ თავის სამეფოში სიტყვიერად<br/>და წერილობით, რომ


text:
ასე ამბობს კიროსი, სპარსეთის მეფე: ქვეყნის ყველა სამეფო მე მიბოძა უფალმა, ცათა ღმერთმა, და დამავალა მისთვის სახლის აგება იერუსალიმში, იუდაში რომ არის. ვინც თქვენს შორის მისი ერიდან არის, უფალი, მისი ღმერთი, იყოს მასთან, და წავიდეს!


text:
სპარსეთის მეფის, კიროსის, პირველ წელს, რათა აღსრულებულიყო იერემიას პირით თქმული უფლის სიტყვა, გააღვიძა უფალმა სპარსეთის მეფის, კიროსის, სული და გამოაცხადა მან მთელს თავის სამეფოში ზეპირ და წერილობითაც, რომ:<br/>


text:
ასე ამბობს კიროსი, სპარსეთის მეფე: ქვეყნიერების ყველა<br/>სამეფო მომცა მე უფალმა, ცათა ღმერთმა, და მანვე მიბრძანა ავუშენო მას<br/>სახლი იერუსალიმში, იუდაში რომ არის.


text:
ვინ არის თქვენს შორის ამ ხალხიდან, ღმერთი იყოს მასთან!<br/>წავიდეს იერუსალიმში, იუდაში, და აუშენოს სახლი უფალს, ისრაელის ღმერთს. ეს<br/>არის ღმერთი, რომელიც იერუსალიმშია.


text:
დანარჩენებმა, ყველამ თავის ადგილიდან, ვინც კი სადმე<br/>ცხოვრობს, ხელი გაუმართოს მას ვერცხლით, ოქროთი, ყოველნაირი ქონებით,<br/>პირუტყვით - ნებაყოფლობითი ძღვენი გაიღოს იერუსალიმში მყოფი ღმერთის<br/>სახლისთვის.


text:
გაემზადნენ იუდას და ბენიამინის მამისსახლთა თავკაცნი,<br/>მღვდლები და ლევიანები, ყველა, ვისაც კი იერუსალიმში მყოფთ უფლის ტაძრის<br/>ასაშენებლად აღუძრა სული ღმერთმა.


text:
ყველამ, ვინც მათ გარშემო იყო, ხელი გაუმართა მათ<br/>ვერცხლის ჭურჭლით და ოქროულობით, ყოველნაირი ქონებით, პირუტყვით,<br/>ძვირფასეულობით, გარდა იმისა, რაც ნებაყოფლობით გაიღეს.


text:
მეფე კიროსმა გამოიტანა უფლის ტაძრის ჭურჭელი, რომელიც<br/>ნაბუქოდონოსორს ჰქონდა წამოღებული და მისი ღმერთის ტაძარში ეწყო.


text:
გამოიტანა ისინი მეფე კიროსმა, სპარსეთის მეფემ, მითრიდატ<br/>მეგანძურის ხელით; მან კი თვლით ჩააბარა შეშბაცარს, იუდაელ მთავარს.


text:
ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი სულ ხუთიათას ოთხასი ცალი. ეს ყველაფერი წამოიღო შეშბაცარმა, როცა გადასახლებულნი ბაბილონიდან იერუსალიმში დააბრუნეს.<br/>


text:
აჰა, ერთი მხარის მცხოვრებნი, რომლებიც გადასახლებული იყვნენ ბაბილონში ბაბილონის მეფის ნაბუქოდონოსორის მიერ და დაბრუნდნენ იერუსალიმში და იუდაში, თითოეული თავის ქალაქში,<br/>


text:
ისინი, რომლებიც მოვიდნენ ზერუბაბელთან, იესოსთან,<br/>ნეემიასთან, სერაიასთან, რეყელაიასთან, მორდექაისთან, ბილშანთან,<br/>მისფართან, ბიგვაისთან, რეხუმთან, ბაყანასთან ერთად. აჰა, ისრაელის ერის<br/>მამაკაცთა რიცხვი:


text:
კარისმცველთა მოდგმა: შალუმიანები, ატერიანები, ტალმონიანები, ყაკუბიანები, ხატიტაიანები, შობაიანები, სულ ასოცდაცხრამეტი,


text:
აჰა, თელ-მელახიდან, თელ-ხარშიდან, ქერუბ-ადანიმერიდან გამოსულნი, რომელთაც ვერ შეძლეს გაერკვიათ თავიანთი მამისსახლები და მოდგმა, იყვნენ თუ არა ისინი ისრაელიდან:


text:
მღვდელთა მოდგმა: ხაბაიანები, ჰაკოციანები, ბარზილაიანები, რომელთაც გალაადელი ბარზილაის ქალიშვილები მოიყვანეს ცოლად და მათ სახელზე დაეწერნენ.<br/>


text:
უთხრა მათ განმგებელმა, რომ არ ეჭამათ წმიდათა წმიდიდან, ვიდრე არ დადგებოდა მღვდელი ურიმითა და თურიმით.


text:
გარდა მათ ყმათა და მხევალთა; ესენი იყვნენ შვიდი ათას სამას ოცდაჩვიდმეტი, მათ შორის მგალობელი კაცები და მგალობელი ქალები - სულ ორასი სული.


text:
მამისსახლთა თავკაცებმა უფლის ტაძართან მისვლისას იერუსალიმში ნებაყოფლობით გაიღეს შესაწირავი ღვთის ტაძრისათვის, რომ აღდგენილიყო იგი თავის საძირკველზე.


text:
თავიანთი შეძლებისამებრ შეიტანეს სამუშაოთა ხარჯისათვის საგანძურში: სამოცდაერთი ათასი დრაქმა ოქრო, ხუთი ათასი მინა ვერცხლი და ასი ხელი სამღვდელო შესამოსელი.


text:
დასახლდნენ მღვდლები, ლევიანები, მდაბიორნი, მგალობელნი, კარისმცველები და შეწირულნი თავ-თავიანთ ქალაქებში; მთელი ისრაელი თავ-თავის ქალაქში დასახლდა.


text:
დადგა მეშვიდე თვე და ისრაელიანები უკვე ქალაქებში ესახლნენ; შეიკრიბა ერი იერუსალიმში როგორც ერთი კაცი.<br/>


text:
ადგნენ იესო იოცადაკის ძე, მისი ძმები, მღვდლები -<br/>ზერუბაბელ შალთიელის ძე და მისი ძმები და აუგეს ისრაელის ღმერთს<br/>სამსხვერპლო, რათა აღსავლენი მსხვერპლი შეეწირათ მასზე, როგორც მოსეს,<br/>ღვთისკაცის რჯულში იყო დაწერილი.


text:
დადგეს სამსხვერპლო თავის ადგილზე, რადგან ქვეყანათა<br/>ხალხების შიში ჰქონდათ, და სწირავდნენ მასზე აღსავლენ მსხვერპლს უფლისადმი<br/>დილით და საღამოთი.


text:
მართავდნენ კარვობის დღესასწაულს დაწერილისამებრ და<br/>სწირავდნენ დღიურ აღსავლენ მსხვერპლს განსაზღვრულ რიცხვში ყოველდღიური<br/>წესის მიხედვით.


text:
ამის შემდეგ სწირავდნენ მუდმივ აღსავლენს ახალმთავრობისას<br/>და უფლის ყოველ კურთხეულ დღესასწაულზე და ყველასათვის, ვისაც ნებაყოფლობითი<br/>შესაწირავი მიჰქონდა უფლისათვის.


text:
მეშვიდე თვის პირველი დღიდანვე დაიწყეს აღსავლენის<br/>შეწირვა უფლისადმი. უფლის ტაძრის საძირკველი ჯერ კიდევ არ იყო ჩაყრილი.


text:
დაურიგეს ვერცხლი ქვისმთლელებს და ხუროებს, საჭმელ-სასმელი და ზეთი ციდონელებს და ტვიროსელებს, რომ მოეზიდათ კედარის ძელები ლიბანიდან ზღვით იაფოში სპარსეთის მეფის, კიროსის მიერ მათთვის გაცემული ნებართვით.


text:
ღვთის სახლთან, იერუსალიმში, მათი მოსვლის მეორე წლის<br/>მეორე თვეს შეუდგნენ საქმეს ზერუბაბელ შალთიელის ძე, იესო იოცადაკის ძე და<br/>დანარჩენი მათი ძმები, მღვდლები - ლევიანები და ტყვეობიდან იერუსალიმში<br/>დაბრუნებული მთელი ხალხი, და დაადგინეს ლევიანები, ოც წელს გადაცილებულნი,<br/>უფლის სახლის სამუშაოების ზედამხედველებად.


text:
დადგნენ იესო, მისი შვილები და ძმები, კადმიელი, და მისი შვილები, იუდას შვილები, როგორც ერთი კაცი, ღვთის სახლში მომუშავეთა ზედამხედველებად; აგრეთვე ხენადადიანები, მათი შვილები და მათი ძმები, ლევიანები.


text:
როცა მშენებლები შეუდგნენ უფლის ტაძრის საძირკვლის ჩაყრას, დააყენეს შემოსილი მღვდლები საყვირებით და ლევიანები, ასაფის ძენი, დაფდაფებით, რათა ედიდებინათ უფალი ისრაელის მეფის, დავითის, წესის მიხედვით.<br/>


text:
უმღერდნენ ქება-დიდებას უფალს: რადგან კეთილია, რადგან საუკუნოა მისი წყალობა ისრაელზე! მთელი ხალხი კი მაღალი ხმით ყიჟინებდა უფლის ქება-დიდებას უფლის სახლის დაფუძნების გამო.


text:
ბევრი მღვდელი და ლევიანი, მამისსახლთა თავკაცნი, მოხუცებულნი, რომელთაც ნანახი ჰქონდათ პირვანდელი ტაძარი, ხმამაღლა ტიროდნენ, როცა მათ თვალწინ საძირკველი ეყრებოდა ტაძარს; ბევრნი სიხარულის ყიჟინას სცემდნენ.


text:
ხალხი ვერ არჩევდა სიხარულის ყიჟინას და ტირილის ხმებს, რადგან დიდი ხმით ყიჟინებდა ხალხი და შორს ისმოდა მათი ხმა.


text:
მივიდნენ ზერუბაბელთან და მამისსახლთა თავკაცებთან და<br/>უთხრეს: ჩვენც თქვენთან ერთად ავაშენებთ, რადგან ჩვენც თქვენსავით ვეძებთ<br/>თქვენს ღმერთს, ჩვენც ვწირავთ მას მსხვერპლს აშურის მეფის, ასარხადონის,<br/>დროიდან, რომელმაც აქ წამოგვიყვანა.


text:
მიუგეს მათ ზერუბაბელმა და იესომ, და ისრაელის დანარჩენ<br/>მამისსახლთა თავკაცებმა: არ გამოვა ჩვენი ღვთის სახლის შენება თქვენთან<br/>ერთად, რადგან მარტო ჩვენ უნდა ავუშენოთ სახლი უფალს, ისრაელის ღმერთს,<br/>როგორც ნაბრძანები აქვს კიროს მეფეს, სპარსთა მეფეს.


text:
დაიწყეს მათ წინააღმდეგ მრჩევლების მოსყიდვა, რომ<br/>ჩაეფუშათ მათი განზრახვა. ასე იქცეოდნენ სპარსთა მეფის, კიროსის დროს,<br/>დარიოსის სპარსთა მეფის მეფობამდე.


text:
ხოლო ახაშვეროშის მეფობისას, მისი მეფობის დასაწყისში,<br/>დაწერეს დაბეზღების წერილი იუდას და იერუსალიმის მკვიდრებზე.


text:
ართახშაშთას დროს კი ბიშლამმა, მითრედატმა, ტაბეელმა და<br/>სხვა თანამდგომებმა მისწერეს ართახშაშთას, სპარსთა მეფეს, წერილი, დაწერილი<br/>არამეული ასოებით და არამეულ ენაზე.


text:
რეხუმ მრჩეველმა და შიმშაი მდივანმა ერთი ასეთი წერილი<br/>მისწერეს იერუსალიმის წინააღმდეგ ართახშაშთას მეფეს,


text:
რეხუმ მრჩეველმა, შიმშაი მწერალმა და მათმა თანამდგომებმა - დინაელებმა, აფარსათქელებმა, ტარფელელებმა, აფარსელებმა, არქეველებმა, ბაბილონელებმა, შუშანელებმა, დეჰაველებმა, ელამელებმა,


text:
დანარჩენმა ხალხმა, რომელიც აჰყარა დიდმა და სახელოვანმა<br/>ასნაფარმა და სამარიის ქალაქში დაასახლა, და ნარჩენმა მდინარისგაღმელებმა<br/>და სხვებმა -


text:
აი, შინაარსი წერილისა, რომელიც გაუგზავნეს მას: ართახშაშთა მეფეს შენი მორჩილნი, მდინარისგაღმელნი და სხვები.


text:
იცოდეს მეფემ, რომ იუდაელნი, რომელნიც შენგან გამოვიდნენ, ჩვენთან არიან მოსულნი იერუსალიმში; მოჯანყე და საძაგელ ქალაქს აშენებენ, კედლები აჰყავთ და ბურჯებს ამაგრებენ.


text:
ახლა იცოდეს მეფემ, რომ თუ ეს ქალაქი აშენდა და კედლები გასრულდა, არც ხარკს, არც გადასახადს, არც ბეგარას არ გადაიხდის და სამეფო ხაზინას დააზარალებს.<br/>


text:
და რაკი ჩვენ სასახლის მარილით ვსაზრდოობთ და მეფის ზარალის ყურება არ შეგვფერის, ამიტომაც ვიუწყებით და ვატყობინებთ მეფეს:


text:
რომ მოჩხრიკონ შენი მამა-პაპის მატიანე და ნახავ მატიანეში და გაიგებ, რომ ეს ქალაქი მოჯანყე და საძაგელი ქალაქია მეფეთათვის და ქვეყნისთვის, რომ ძველთაგანვე ამბოხებები ხდებოდა იქ, რისთვისაც განადგურებული იქნება ეს ქალაქი.


text:
ვატყობინებთ მეფეს, რომ თუ ეს ქალაქი აშენდა და კედლები დასრულდა, არავითარი წილი აღარ გექნება წყალგაღმიდან.


text:
განკარგულება გაუგზავნა მეფემ რეხუმ მრჩეველს და შიმშაი მწერალს და სხვა მოხელეებს, რომლებიც ცხოვრობენ სამარიაში და სხვა მდინარისგაღმა ქალაქებში, მოკითხვით და ასე და ასე.


text:
მეც გავეცი ბრძანება, ეძიეს და აღმოაჩინეს, რომ ეს ქალაქი ძველთაგანვე უჯანყდებოდა მეფეებს, შფოთი და არეულობა იყო იქ.


text:
ძლიერი მეფეები განაგებდნენ იერუსალიმს, ეპყრათ მთელი მდინარის გაღმა მხარე, ხარკი, გადასახადი და ბეგარა ეძლეოდათ მათ.


text:
ახლა გაეცით ბრძანება, შეწყვიტოს მუშაობა ამ ხალხმა, რომ არ აშენდეს ეს ქალაქი, ვიდრე ჩემგან არ გამოვა ბრძანება.


text:
როგორც კი მეფე ართახშაშთას წერილი წაკითხულ იქნა რენუმის, შიმშაი მწერლის და მათ თანამდგომთა წინაშე, დაუყოვნებლივ წავიდნენ ისინი იერუსალიმში იუდაელებთან და მაგარი ხელით შეაწყვეტინეს მუშაობა.


text:
მაშინ შეწყდა ღვთის სახლის შენება იერუსალიმში შეწყვეტილი იყო სპარსთა მეფის, დარიოსის მეფობის მეორე წლამდე.


text:
წინასწარმეტყველებდნენ ისრაელის ღმერთის სახელით ანგია წინასწარმეტყველი და ზაქარია ყიდოს ძე, წინასწარმეტყველნი, იუდაელებზე, რომელნიც იუდაში და იერუსალიმში იყვნენ.<br/>


text:
მაშინ ადგნენ ზერუბაბელ შალთიელის ძე და იესო-იოცადაკის<br/>ძე და შეუდგნენ ღვთის სახლის შენებას იერუსალიმში; მათთან იყვნენ ღვთის<br/>წინასწარმეტყველნი და მხარს უჭერდნენ მათ.


text:
იმ ხანადვე მივიდნენ მათთან თათნაი, მდინარისგაღმელი<br/>განმგებელი, შეთარ-ბოზნაი და მათი თანამდგომნი და ასე უთხრეს მათ: ვინ<br/>მოგცათ ნება ამ სახლის აშენებისა და კედლების აყვანისა?


text:
მათი ღვთის თვალი იყო იუდაელ უხუცესებზე და არ<br/>ეკრძალებოდათ შენება, ვიდრე დარიოსს არ შეატყობინეს ამბავი და უკანვე არ<br/>დააბრუნეს წერილი ამ საქმეზე.


text:
ცალი წერილისა, დარიოს მეფისადმი, რომელიც გაგზავნეს<br/>თათნაიმ, მდინარისგაღმელმა განმგებელმა, შეთარ-ბოზნაიმ და მათმა<br/>თანამდგომებმა, აფარსექელებმა, მდინარის გაღმა რომ არიან.


text:
იცოდეს მეფემ, რომ ჩვენ ვიყავით იუდას მხარეში, დიდი<br/>ღმერთის სახლთან. დიდრონი ქვებისგან შენდება იგი, კედლებში ძელებს ატანენ.<br/>მუშაობა სწრაფად მიდის და წარმატებით სრულდება მათ ხელში.


text:
მაშინ შევეკითხეთ იმ უხუცესებს, ასე ვუთხარით: ვინ დაგრთოთ ნება ამ სახლის შენებისა და კედლების ამოყვანისა?


text:
მათი სახელებიც გამოვიკითხეთ, რომ გვეცნობებინა შენთვის და დაგვეწერა იმათი სახელები, რომლებიც სათავეში უდგანან მათ.<br/>


text:
ხოლო მათ ასეთი პასუხი გაგვცეს: ჩვენ ვართ მორჩილნი ცისა და მიწის ღმერთისა: ვაშენებთ სახლს, რომელიც მრავალი წლის წინათ აშენდა; ისრაელის დიდი მეფე აშენებდა მას და დაასრულა კიდეც.


text:
მას მერე, რაც ჩვენ მამა-პაპამ განარისხა ცათა ღმერთი, მან ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, ქალდეველს, ჩაუგდო ისინი ხელში, რომელმაც ეს სახლი დაანგრია და ხალხი ბაბილონში გადაასახლა.


text:
მაგრამ ბაბილონის მეფის, კიროსის, პირველ წელს კიროს მეფემ გასცა განკარგულება ამ ღვთის სახლის ასაშენებლად.


text:
ხოლო ღვთის სახლის ოქროს და ვერცხლის ჭურჭელი, რომელიც ნაბუქოდონოსორმა გაზიდა იერუსალიმის ტაძრიდან და მიიტანა ბაბილონის ტაძარში, უკანვე წამოიღო კიროს მეფემ ბაბილონის ტაძრიდან და ჩააბარეს კაცს, სახელად შეშბაცარს, მხარის განმგებლად რომ ჰყავდა დანიშნული;


text:
უთხრა: წაიღე ეს ჭურჭელი, წადი და დააწყვე იერუსალიმის ტაძარში და აშენდეს ღვთის სახლი თავის ძველ ადგილზე.


text:
მაშინ მოვიდა ის შეშბაცარი, და დაუდო საფუძველი ღვთის სახლს იერუსალიმში. მას შემდეგ შენდება იგი და ჯერ არ გასრულებულა.


text:
ახლა თუ ინებებს მეფე, მოიძიონ სამეფო წიგნთსაცავში, იქ, ბაბილონში, ნამდვილად გასცა თუ არა კიროს მეფემ განკარგულება ამ ღვთის სახლის ასაშენებლად იერუსალიმში, და გამოგვიგზავნონ მეფის გადაწყვეტილება ამ საქმის თაობაზე.


text:
მაშინ დარიოს მეფემ გასცა განკარგულება და დაიწყეს ძებნა წიგნთსაცავებში, სადაც განძეულობა ინახებოდა, იქ, ბაბილონში.<br/>


text:
კიროს მეფის პირველ წელს კიროს მეფემ გასცა განკარგულება<br/>ღვთის სახლის თაობაზე იერუსალიმში: აშენდეს სახლი, ადგილი, სადაც მსხვერპლს<br/>სწირავენ, მტკიცე საძირკველი ჩაეყაროს შენობას; სიმაღლე სამოცი წყრთა იყოს,<br/>სიგანეც - სამოცი წყრთა.


text:
ღვთის სახლის ჭურჭელიც, ოქროსი და ვერცხლისა, რომლებიც<br/>ნაბუქოდონოსორმა გაიტანა იერუსალიმის ტაძრიდან და ბაბილონში წაიღო, უკან<br/>დაბრუნდეს თავის ადგილზე, იერუსალიმის ტაძარში, და ღვთის სახლში<br/>დაბინავდეს.


text:
ასე რომ, თათნაი, მდინარისგაღმელი განმგებელი,<br/>შეთარ-ბოზნაი და მათი თანამდგომნი, აფარსექელნი, მდინარისგაღმელნი, უნდა<br/>დაეხსნან მათ.


text:
დაანებონ ამ ღვთის სახლის შენება; ააშენონ იუდას<br/>განმგებელმა და იუდას უხუცესებმა ეს ღვთის სახლი თავის ადგილზე.


text:
ვიძლევი განკარგულებას იმის თაობაზე, თუ რა უნდა გაუკეთოთ<br/>იუდას უხუცესებს ღვთის სახლის ასაშენებლად: სამეფო ხაზინიდან და<br/>მდინარისგაღმა მხარის შემოსავლიდან სასწრაფოდ მიეცეს სახარჯოდ იმ ხალხს,<br/>რათა არ შეწყდეს მშენებლობა.


text:
რაც საჭიროა, ხბორები იქნება, ვერძი თუ ბატკანი, ცათა ღვთისთვის აღსავლენად, ხორბალი, მარილი, ღვინო, ზეთი, როგორც იერუსალიმელი მღვდლები იტყვიან, მიეცეს მათ ყოველდღიურად, შეუწყვეტლივ,


text:
რათა შესწირონ სურნელოვანი მსხვერპლი ცათა ღმერთს და<br/>ილოცონ მეფისა და მისი შვილების სიცოცხლისათვის.


text:
ვიძლევი განკარგულებას, რომ თუ ვინმე გადავა ამ სიტყვას, მისი სახლიდან გამოღებულ ძელზე აიყვანონ და მიალურსმონ, სახლი კი სანაგვედ აქციონ ამის გამო.


text:
ღმერთმა, რომლის სახელიც იქ არის დავანებული, დაამხოს ყოველი მეფე და ხალხი, რომელიც ხელს აღმართავს, რომ შეცვალოს ეს, რომ ზიანი მიაყენოს ამ ღვთის სახლს იერუსალიმში. მე, დარიოსი, ვიძლევი განკარგულებას: დაუყოვნებლივ შესრულდეს!<br/>


text:
მაშინ თათნაიმ, მდინარისგაღმელმა განმგებელმა, შეთარ-ბოზნაიმ და მათმა თანამდგომებმა დარიოს მეფის ბრძანებისამებრ დაიწყეს დაუყოვნებლივ მოქმედება.


text:
იუდას უხუცესები აშენებდნენ და ხელი ემართებოდათ თანახმად წინასწარმეტყველ ანგიასა და ზაქარია ყიდოს ძის წინასწარმეტყველებისა ააშენეს და გაასრულეს ისრაელის ღმერთის ნებით, კიროსის, დარიოსის, ართახშაშთას, სპარსთა მეფის, ნებით.


text:
სიხარულით შეასრულეს ისრაელიანებმა, მღვდლებმა, ლევიანებსა და დანარჩენმა გადანასახლებმა ხალხმა ამ ღვთის სახლის სატფურება.


text:
მოიყვანეს ამ ღვთის სახლის სატფურებისთვის ასი ხარი, ორასი ვერძი, ოთხასი ბატკანი და თორმეტი თხა ისრაელის შტოთა რიცხვის მიხედვით მთელი ისრაელის ცოდვის გამოსასყიდად.


text:
დააყენეს მღვდლები მათი ხარისხების მიხედვით და ლევიანები მათი რიგის მიხედვით ღვთის სამსახურისთვის იერუსალიმში, როგორც მოსეს წიგნში სწერია.


text:
განიწმიდნენ მღვდლები და ლევიანები, როგორც ერთი კაცი, ყველანი წმიდები გახდნენ. დაკლეს პასექი გადანასახლები ხალხისთვის, თავიანთი თვისტომი მღვდლებისათვის და საკუთარი თავისთვის.


text:
ჭამდნენ გადასახლებიდან დაბრუნებული ისრაელიანები და ყველანი, ვინც განუდგა მათთან ერთად ქვეყნის ერის ბიწიერებას, რათა შევრდომოდნენ უფალს, ისრაელის ღმერთს.


text:
ზეიმობდნენ უფუარობის დღესასწაულს შვიდ დღეს სიხარულით, რადგან გაახარა ისინი უფალმა და გული მოაბრუნებინა მათკენ აშურის მეფეს, რომ ხელი გაემაგრებინა მათთვის ღვთის სახლის, ისრაელის ღმერთის სახლის, შენებისას.


text:
ამ ამბების შემდეგ სპარსთა მეფის, ართახშაშთას, მეფობაში ეზრა ძე სერაიასი, ძისა ყაზარიასი, ძისა ხილკიასი,<br/>


text:
ეს ეზრა წამოვიდა ბაბილონიდან. იგი იყო მწიგნობარი, მოსეს<br/>რჯულში ჩახედული, რომელიც მისცა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა. შეუსრულა მას<br/>მეფემ ყველა სათხოვარი, რადგან უფლის, მისი ღმერთის ხელი იყო მასზე.


text:
წავიდნენ ისრაელიანთაგან, მღვდელთაგან, ლევიანთაგან,<br/>მგალობელთაგან, კარისკაცთაგან და შეწირულთაგან იერუსალიმში მეფე<br/>ართახშასთას მეშვიდე წელს.


text:
რადგან პირველი თვის პირველი დღე იყო დასაწყისი ბაბილონიდან წამოსვლისა და მეხუთე თვის პირველ დღეს მივიდა იერუსალიმში, რადგან მისი ღვთის სასიკეთო ხელი იყო მასზე.


text:
რადგან გულს იდვა ეზრამ უფლის რჯულის ძიება, მისი<br/>შესრულება, და წესისა და სამართლის სწავლება ისრაელში.


text:
აჰა, პირი წერილისა, რომელიც მისცა მეფე ართახშასთამ ეზრას - მღვდელს, მწიგნობარს, უფლის მცნებათა და წესთა მოძღვარს ისრაელში:<br/>


text:
ვიძლევი განკარგულებას, რომ თუ ვინმეს ისრაელის ერიდან - მღვდლებს და ლევიანებს, გადაწყვეტილი აქვთ იერუსალიმში წასვლა, შენთან ერთად წავიდეს,


text:
რადგან შენ იგზავნები მეფისგან და მისი შვიდი მრჩევლისგან, რათა მოიხილო იუდა და იერუსალიმი შენი ღმერთის რჯულის მიხედვით, რომელიც შენს ხელთაა,


text:
რომ წაიღო ვერცხლი და ოქრო, მეფემ და მისმა მრჩევლებმა რომ შესწირეს ისრაელის ღმერთს, რომლის სავანე იერუსალიმშია,


text:
და მთელი ვერცხლი და ოქრო, რასაც მოიპოვებ მთელს ბაბილონში, იმ ერისკაცთა და მღვდელთა შემოწირულობასთან ერთად, რომელნიც შესწირეს თავიანთ ღმერთის სახლს იერუსალიმში.


text:
ამიტომაც დაუყოვნებლივ იყიდე ამ ვერცხლით ხარები, ვერძები და ბატკნები და მათი საძღვნო შესაწირავი და ზედაშე, და მიიტანე ისინი თქვენი ღმერთის სამსხვერპლოზე, იერუსალიმში.


text:
და როგორც უკეთესად მიიჩნევთ შენ და შენი თვისტომნი, თქვენი ღმერთის ნებით, ისე მოიხმარეთ დარჩენილი ოქრო-ვერცხლი.


text:
შენი ღმერთის სახლის დანარჩენი სამსახურებელი ნივთი, რისი მიცემაც მოგესურვება, მიეცი სამეფო საგანძურიდან.


text:
ვიძლევი განკარგულებას მე, ართახშასთა მეფე, მდინარისგაღმელი ყველა მეგანძურის მიმართ, რომ რასაც კი მოგთხოვთ ეზრა, მღვდელი და ცათა ღმერთის რჯულის მოძღვარი, დაუყოვნებლივ შესრულდეს.<br/>


text:
ყველაფერი, რაც კი ნაბრძანები აქვს ცათა ღმერთს, ბეჯითად უნდა გაკეთდეს ცათა ღმერთის სახლისათვის, რათა არ დაატყდეს მისი რისხვა სამეფოს, მეფეს და უფლისწულებს.


text:
გაცნობებთ, რომ არცერთ მღვდელს და ლევიანს, არც მგალობელს და შეწირულ კარისკაცს, ამ ღვთის სახლში მომსახურეს, არ დაეკისროს არც ხარკი, არც გადასახადი და არც ბეგარა.


text:
შენ კი, ეზრა, შენი ღმერთის სიბრძნით, რომელიც შენს ხელთაა, დაადგინე მსაჯულები და მოსამართლეები, რომლებიც სამართალს გაუჩენენ მთელს ერს, მდინარისგაღმელს, ყველას, ვინც იცის შენი ღმერთის რჯული, ხოლო ვინც არ იცის, ასწავლეთ.


text:
ყველა, ვინც არ შეასრულებს შენი ღმერთის რჯულს და მეფის რჯულს, დაუყოვნებლივ უნდა გასამართლდეს. ან სიკვდილით დაისაჯოს, ან მოიკვეთოს, ან დაჯარიმდეს და დატუსაღდეს.


text:
კურთხეულ იყოს უფალი, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთი, რომელმაც შთააგონა მეფეს შეემკო უფლის სახლი იერუსალიმში,


text:
და წყალობით მოახედა ჩემსკენ მეფე და მისი მრჩევლები, მეფის ძლიერი მთავრები. მეც გავმხნევდი, რადგან უფლის, ჩემი ღმერთის ხელი იყო ჩემზე, და შევკრიბე ისრაელიანი მთავრები, რომ ჩემთან ერთად წამოსულიყვნენ.


text:
აჰა, მათ მამისსახლთა თავკაცნი და მათი საგვარტომო ნუსხა, ვინც ჩემთან ერთად წამოვიდნენ ბაბილონიდან მეფე ართახშასთას მეფობაში:<br/>


text:
ადონიკამიანთაგან - უკანასკნელნი და, აჰა, მათი სახელები: ელიფელეტი, იეყიელი, შემაყია და სამოცი მამროვანი მათთან ერთად,


text:
შევყარე ისინი მდინარესთან, რომელიც აჰავას ერთვის, და ვიდექით იქ სამ დღეს. გამოვიკვლიე ერი და სამღვდელოება და ლევიანთაგან ვერავინ ვპოვე მათ შორის.


text:
დავიბარე ელყეზერი, არიელი, შემაყია, ელნათანი, იარიბი, ელნათანი, ნათანი, ზაქარია, მეშულამი - თავკაცნი, იოარიბი და ელნათანი - სწავლულნი.


text:
გავგზავნე ისინი იდოსთან, ქასიფიას ადგილის უფროსთან, და შევუთვალე მათი პირით იდოს და მის თვისტომთ, შეწირულთ, ქასიფიაში მყოფთ, რომ ჩვენი ღვთის სახლის მსახურნი გამოეგზავნათ ჩვენთვის.


text:
და მათაც, რადგან ჩვენი ღმერთის სასიკეთო ხელი იყო ჩვენზე, გამოგვიგზავნეს ერთი გონიერი კაცი მახლიანთაგან - ლევიანი, ისრაელიანი, სახელად შერებია, მისი ვაჟები და ძმები - სულ თვრამეტი კაცი,


text:
და შეწირულნი, რომლებიც მსახურებად მისცეს დავითმა და მთავრებმა ლევიანებს. თითოეული მათგანის სახელი ცნობილი იყო.


text:
გამოვაცხადე მარხვა, იქ, მდინარე აჰავას ნაპირას, რომ ქედმოდრეკილნი ვყოფილიყავით ჩვენი ღმერთის წინაშე და გვეკითხა მისგან მშვიდობიანი გზა ჩვენთვის, ჩვენი წვრილშვილისთვის და მთელი ჩვენი საბადებლისთვის.<br/>


text:
რადგან მრცხვენოდა მეთხოვა მეფისთვის ჯარი და მხედრობა, რომ გზაში მტრებისაგან დაეცვათ ჩვენი თავი, რადგან ნათქვამი გვქონდა მეფისთვის: სასიკეთოა ჩვენი ღმერთის ხელი ყველასათვის, ვინც კი ევედრება მას; ხოლო მისი ძალა და რისხვა თავს ატყდება ყველას, ვინც მას მიატოვებს.


text:
გამოვყავი მღვდლების უფროსებიდან თორმეტი კაცი - შერებია, ხაშაბია და მათთან ერთად ათი კაცი მათი ძმებიდან.


text:
და წონით ჩავაბარე მათ ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი, ჩვენი ღმერთის სახლისადმი შეწირული, რომელიც მეფემ, მისმა მრჩევლებმა, მთავრებმა და ყველა იქ მყოფმა ისრაელიანმა შესწირეს ჩვენი ღმერთის სახლს.


text:
წონით ჩავაბარე ხელში: ექვსას ორმოცდაათი ქანქარი ვერცხლი და ასი ქანქარი ვერცხლის ჭურჭელი, ოქრო ასი ქანქარი.


text:
ოცი ათასდრაქმიანი ოქროს თასი და ბრწყინვალე სპილენძის ორი საუკეთესო ჭურჭელი, რომელთაც ოქროს ფასი აქვთ.


text:
ვუთხარი მათ: თქვენ წმიდა ხართ უფლისათვის და ჭურჭელნიც წმიდაა; ვერცხლი და ოქრო ნებაყოფლობითი შეწირულობაა უფლის, თქვენი მამა-პაპის ღმერთისადმი.


text:
ფხიზლად იყავით და გაუფრთხილდით, სანამ წონით ჩააბარებდეთ მღვდლების უფროსებს, ლევიანებს და ისრაელის მამისსახლთა უფროსებს იერუსალიმში, უფლის სახლის საგანძურში.


text:
ჩაიბარეს მღვდლებმა და ლევიანებმა აწონილი ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი, ჩვენი ღმერთის სახლში წასაღებად, იერუსალიმში.


text:
დავიძარით მდინარე აჰავადან პირველი თვის მეთორმეტე დღეს იერუსალიმში წასასვლელად და ჩვენი ღმერთის ხელი იყო ჩვენზე, გვიცავდა მტრის ხელისგან და გზაში ჩასაფრებული მზირებისგან.<br/>


text:
მეოთხე დღეს წონით ჩაბარდა ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი ჩვენი ღმერთის სახლში მერემოთს, ურიას ძეს, მღვდელს, და ელიაზარს, ფინხასის ძეს, მასთან ერთად და იოზაბადს, იესოს ძეს, ნოყადიას, ბინყის ძეს, ლევიანებს მათთან ერთად.


text:
ტყვეობიდან დაბრუნებულმა, გადანასახლებმა ხალხმა შესწირა აღსავლენი ისრაელის ღმერთს: თორმეტი ხბო მთელს ისრაელზე, ოთხმოცდათექვსმეტი ვერძი, სამოცდაჩვიდმეტი ბატკანი, თორმეტი თხა ცოდვის გამოსასყიდად; ყველაფერი აღსავლენ მსხვერპლად შეიწირა უფლისადმი.


text:
გადასცეს მეფის განკარგულება მეფის ნაცვლებს და მდინარისგაღმელ განმგებლებს. მათაც ხელი შეუწყვეს ერსა და ღვთის სახლს.


text:
ეს ყველაფერი რომ დასრულდა, მოვიდნენ ჩემთან თავკაცები და მითხრეს: არ განდგომიან ისრაელის ერი, მღვდლები და ლევიანები ამ ქვეყნების ხალხთა - ქანაანელთა, ხეთელთა, ფერიზეველთა, იებუსელთა, ყამონელთა, მოაბელთა, ეგვიპტელთა და ამორეველთა სიბილწეებს;<br/>


text:
რადგან მოიყვანეს მათი ასულები თავისთვის და თავისი<br/>ვაჟიშვილებისთვის, და შეერია წმიდა თესლი ამ ქვეყნების ხალხებს. მთავარი<br/>ხელი ამ დანაშაულში თავკაცებისა და წინამძღოლებისაა.


text:
ამ ამბის გაგონებისას შემოვიგლიჯე სამოსელი და მოსასხამი,<br/>თმას და წვერს ვიგლეჯდი და დამწუხრებული ვიჯექი.


text:
თავი მოიყარეს ჩემთან ყველამ, ვისაც ეშინოდა ისრაელის<br/>ღმერთის განაჩენისა, გადანასახლები ხალხის დანაშაულის გამო. მე კი<br/>დამწუხრებული ვიჯექი მწუხრის მსხვერპლშეწირვამდე.


text:
ხოლო მწუხრის მსხვერპლშეწირვისას ავდექი ჩემი<br/>მარხულობიდან და სამოსელშემოგლეჯილი დავეცი მუხლებზე, და ხელი აღვაპყრე<br/>უფლის, ჩემი ღმერთის მიმართ,


text:
ვთქვი: ღმერთო ჩემო! მრცხვენია და ვერ ვბედავ სახის<br/>აღმართვას, ღმერთო, შენს მიმართ, რადგან ჩვენი უზნეობანი თავზე გადაგვდის<br/>და ჩვენი დანაშაული ცას მიწვდა.


text:
ჩვენი მამა-პაპის დროიდან დღემდე დიდ დანაშაულში ვრთ.<br/>ჩვენს უზნეობათა გამო ჩავვარდით ჩვენ, ჩვენი მეფეები და ჩვენი მღვდლები,<br/>უცხო ქვეყნების მეფეთა ხელში. მახვილის ქვეშ და ტყვეობაში, გავხდით<br/>სათარეშოდ და სამასხარაოდ, როგორც დღესა ვართ.


text:
ახლა მაინც მოგვხედა სიბრალულით უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა,<br/>რომ ეხსნა ჩვენი ნატამალი და დავემაგრებინეთ მისი სიწმიდის ადგილას, რომ<br/>გაენათებინა ჩვენი თვალები ჩვენს ღმერთს და ცოტათი მაინც გავეცოცხლებინეთ<br/>ჩვენს მონობაში.


text:
ჩვენ ხომ მონები ვართ, მაგრამ მონობაშიც არ მივუტოვებივართ ჩვენს ღმერთს: წყალობით მოახედა ჩვენსკენ სპარსთა მეფეები, რომ გავეცოცხლებინეთ, რომ აღგვემართა ჩვენი ღმერთის სახლი, აღგვედგინა ნანგრევებიდან და თავშესაფარი მოგვცემოდა იუდაში და იერუსალიმში.


text:
შენს მორჩილთა - წინასწარმეტყველთა - ხელით რომ გვამცნე: ქვეყანა, რომლის დასამკვიდრებლად მიდიხართ, უწმიდურიაო იქ მცხოვრებთა უწმიდურობის და სიბილწეთა გამო, კიდით კიდემდე აქვთ ავსებულიო თავიანთი სიბინძურით.


text:
ამიტომ თქვენი ასულები არ გაატანოთო მათ ვაჟებს და თქვენი ვაჟებისთვისაც არ მოიყვანოთო მათი ასულები. ნუ ეძებთო მათთვის მშვიდობას და სიკეთეს, რომ მტკიცედ იყოთ და ჭამოთ ქვეყნის დოვლათი და სამრადისოდ დაუმკვიდროთო იგი თქვენს შთამომავლობას.


text:
და ყოველივე იმის შემდეგ, რაც თავს დაგვატყდა ჩვენი ავი საქმეებისა და დიდი დანაშაულის გამო (თუმცა შენ, ღმერთო ჩვენო, დაგვინდე, მიუხედავად ჩვენი უკეთურებისა, და მოგვივლინე ხსნა),


text:
ნუთუ კვლავ გადავალთ შენს მცნებებს და დავუმოყვრდებით ამ ბილწ ხალხებს? ხომ მოგვსპობს შენი რისხვა, ისე რომ ჩვენი ნატამალიც არ დარჩება?


text:
უფალო, ღმერთო ისრაელისა! შენ სამართლიანი ხარ, რადგან გადარჩენილი ვართ ნატამალი დღესდღეობით. აჰა, შენს წინაშე ვართ ჩვენი ცოდვებითურთ და არ ძალგვიძს შენს წინაშე დგომა ამის გამო.


text:
როცა ლოცულობდა ეზრა, როცა მტირალი და მონანული განრთხმული იყო ღვთის სახლის წინ, თავი მოეყარა მის გარშემო ისრაელიანთა დიდძალ კრებულს, კაცსა და ქალს, დიდსა და პატარას, და ცხარე ცრემლით ტიროდა ხალხი.<br/>


text:
მიუგო ბექანია იეხიელის ძემ, ყელამიანთაგან, და უთხრა<br/>ეზრას: დამნშავენი ვართ ჩვენი ღმერთის წინაშე, უცხოელი ქალები რომ დავისვით<br/>ცოლად, ამ ქვეყნის ხალხთა ასულები. ახლა ერთი იმედიღა დარჩენია ისრაელს:


text:
აღვუთქვათ ჩვენს ღმერთს, რომ ყველანი გავუშვებთ ცოლებს და<br/>მათ მონაგარს ჩემი ბატონის რჩევით და ჩვენი ღმერთის მცნებათა მოშიში ხალხის<br/>რჩევით. რჯულისამებრ იყოს.


text:
ადგა ეზრა და დააფიცა მღვდელთა მთავრები ლევიანები და<br/>მთელი ისრაელი, რომ ასე მოიქცეოდნენ. მათაც დაიფიცეს.


text:
ადგა ეზრა ღვთის სახლის წინიდან, წავიდა იოხანან<br/>ელიაშიბის ძის სადგომისკენ და შევიდა იქ. პური არ უჭამია, არც წყალი<br/>დაულევია, რადგან მწუხარებდა გადანასახლები ხალხის დანაშაულის გამო.


text:
ვინც სამ დღეში არ მოვიდოდა, ჩამოერთმეოდა მთელი ქონება<br/>თავკაცებისა და უხუცესების გადაწყვეტილებით, თავად კი გადანასახლებთა<br/>კრებულიდან მოიკვეთებოდა.


text:
სამ დღეში თავი მოიყარეს იერუსალიმში იუდასა და ბენიამინის ხალხმა. ეს იყო მერვე თვეს, თვის მეოცე დღეს. იჯდა მთელი ერი ღვთის სახლის მოედანზე და კანკალებდა ამ ამბის გამო და წვიმისაგან.


text:
ადგა ეზრა მღვდელი და უთხრა მათ: დანაშაული გაქვთ<br/>ჩადენილი: უცხოელი ქალები გყავთ ცოლებად, რომ ისრაელის ცოდვა გაამრავლოთ.


text:
ახლა აღიარეთ შეცოდება უფლის, თქვენი მამა-პაპის ღმერთის წინაშე, და აღასრულეთ მისი ნება: განუდექით ამ ქვეყნის ხალხებს და უცხოელ ცოლებს.


text:
ოღონდ ბევრია ხალხი და ავდარია, შეუძლებელია გარეთ დგომა. თანაც ეს ერთი და ორი დღის ამბავი არ არის, რადგან ბევრი შეგვიცოდავს ამ საქმეში.


text:
დადგნენ ჩვენი თავკაცები მთელი კრებულის ნაცვლად, ხოლო ყველანი, ვისაც ჩვენს ქალაქებში უცხოელი ცოლები ჰყავთ, მოვიდნენ დანიშნულ დროს თავთავიანთი ქალაქების უხუცესებთან და მსაჯულებთან ერთად, რომ აგვცილდეს ჩვენი ღმერთის რისხვა ამ ამბის გამო.


text:
განსაკუთრებით იონათან ყასაელის ძე და იახზეია თიკვას ძე იდგნენ ამ აზრზე, ხოლო მეშულამი და ლევიანი შაბთაი მხარს უჭერდნენ მათ.


text:
ასე მოიქცა გადანასახლები ხალხი. დაიყვნენ ეზრა მღვდელი და კაცები, მამისსახლთა თავკაცნი, თავ-თავიანთი მამისსახლთა მიხედვით - ყველანი სახელდებით იყვნენ ცნობილნი. დასხდნენ მეათე თვის პირველ დღეს ამ საქმის გასარკვევად.


text:
სამღვდელო წარმოშობის ხალხში, რომელთაც უცხოელი ცოლები ჰყავდათ, აღმოჩნდნენ: იესო იოცადაკის ძისა და მისი ძმების შთამომავალთაგან: მაყასეია, ელიაზარი, იარიბი და გედალია.


text:
ხანანი, ერთ-ერთი ჩემ მოძმეთაგანი, და სხვა რამდენიმე<br/>კაცი მოვიდა იუდადან. გამოვკითხე დარჩენილ იუდაელებზე, ტყვეობას რომ<br/>გადაურჩნენ, და იერუსალიმზე.


text:
მითხრეს: ის დარჩენილნი, ტყვეობას რომ გადურჩნენ იქ,<br/>ქვეყანაში, დიდ უბედურებაში და დამცირებაში არიან; დანგრეულია იერუსალიმის<br/>კედელი, მისი კარიბჭეები კი ცეცხლშია გადაბუგული.


text:
ეს სიტყვები რომ მოვისმინე, დავჯექი, ავტირდი და<br/>რამდენიმე დღე ვგლოვობდი, ვმარხულობდი და ვლოცულობდი ცათა ღმერთის წინაშე;


text:
ვეუბნებოდი: უფალო, ცათა ღმერთო, ღმერთო დიდებულო და<br/>საშინელო, რომელიც აღთქმასა და მადლს უნახავ შენს მოყვარულებს და შენი<br/>მცნებების დამმარხველთ!


text:
დაე, შენი ყური სმენად იყოს და შენი თვალნი გახელილი<br/>იყოს, რათა შეიწყნარო შენი მორჩილის ლოცვა, ახლა დღედაღამე რომ შენს წინაშე<br/>ლოცულობს ისრაელიანთათვის - შენს მორჩილთათვის და აღიარებს ისრაელიანთა<br/>ცოდვებს, რომლებითაც შენ შეგცოდეს; მეც და ჩემმა მამისსახლმაც შევცოდეთ.


text:
ჩვენ მეტისმეტად დავაშავეთ შენს წინაშე, არ ვასრულებდით<br/>იმ მცნებებს, წესებსა და სამართალს, შენს მორჩილს, მოსეს რომ უბრძანე.


text:
მაგრამ გაიხსენე ის სიტყვა, შენს მორჩილს, მოსეს რომ<br/>უბრძანე და უთხარი, თუ შესცოდავთ, ხალხებში გაგაბნევთო;


text:
მაგრამ თუ მოიქცევით ჩემკენ, დაიმარხავთ ჩემს მცნებებს და შეასრულებთ მათ, ცის კიდემდე რომც იყოთ გაფანტულნი, იქიდან შეგკრებთ და მოგიყვანთ იმ ადგილას, რომელიც ჩემი სახელის დასავანებლად ამოვირჩიეო.


text:
გევედრები უფალო, დაე, შენი ყური სმენად იყოს შენი მორჩილის ლოცვისა და იმ შენ მორჩილთა ლოცვების მიმართ, შენი სახელისადმი მოწიწება რომ უყვართ. ახლა კი ხელი მოუმართე შენს მორჩილს და ამ კაცის წინაშე წყალობა აპოვნინე. მე მეფის ღვინისმწდე ვიყავი.<br/>


text:
ნისანის თვეში, ართახშასთა მეფის მეოცე წელს, ღვინო იდგა მის წინ; ავიღე ეს ღვინო და მეფეს მივართვი; რაკი მწუხარე არასოდეს ვყოფილვარ მის წინაშე,<br/>


text:
მეფემ მითხრა: რატომ გაქვს მწუხარე სახე? ავად არა ხარ.<br/>ეს სხვა არაფერია, თუ არა გულის მწუხარებაო. ძალზე შევშინდი.


text:
ვუთხარი მეფეს: საუკუნოდ იცოცხლე, მეფევ! აბა, როგორ არ<br/>მექნება მწუხარე სახე, როცა ის ქალაქი, სადაც ჩემი მამა-პაპის საფლავები<br/>მეგულება, დაქცეულია და მისი კარიბჭეებიც ცეცხლშია დამწვარი?


text:
და ვუთხარი მეფეს: თუ მეფე თანახმაა და თუ შენმა მორჩილმა<br/>მადლი ვპოვე შენს წინაშე, გამიშვი იუდაში, იმ ქალაქში, სადაც მამა-პაპის<br/>საფლავები მეგულება, და ავაშენებ მას.


text:
მითხრა მეფემ, რომელსაც დედოფალიც გვერდში ეჯდა: რამდენ<br/>ხანს იქნები წასული და როდის დაბრუნდები? მეფემ ინება ჩემი გაშვება და მეც<br/>ვადა დავუთქვი.


text:
ვუთხარი მეფეს: თუ მეფე ინებებს, წერილები გამატანოს<br/>მდინარისგაღმელ მთავრებთან, რათა მათ მეგზურები გამაყოლონ, ვიდრე იუდამდე<br/>მივიდოდე.


text:
ერთი წერილი ასაფთან გამატანოს, სამეფო ტყის მცველთან,<br/>რათა მომცეს ხე-ტყე ციხე-სიმაგრის კარიბჭეთა ასაფიცრად, ასევე ტაძრისათვის,<br/>ქალაქის კედლისათვის და იმ სახლისათვის, რომელშიც მე ვიცხოვრებ. მიბოძა<br/>მეფემ, რადგან ღვთის მოწყალე ხელი იყო ჩემზე.


text:
მივედი მდინარისგაღმელ მთავრებთან და მეფის წერილები გადავეცი. მეფემ თან მხედართმთავრები და მხედრები გამომაყოლა.


text:
გაიგეს ეს სანბალატ ხორონელმა და ტობიამ, ყამონელთა<br/>მორჩილმა, და დიდად ეწყინათ, რომ ისრაელიანთათვის სიკეთისმყოფელი კაცი<br/>მოვიდა.


text:
ღამით ავდექი რამდენიმე კაცთან ერთად, ისე რომ კაციშვილისთვის არ მითქვამს, თუ რისი გაკეთება ჩამიდო გულში ჩემმა ღმერთმა იერუსალიმისთვის; არავითარი პირუტყვი თან არ მყოლია, გარდა იმ პირუტყვისა, რომელზეც თავად ვიყავი ამხედრებული.


text:
ღამიანად გამოვედი ხევის კარიბჭით, გავემართე ვეშაპის წყაროსკენ და სანაგვის კარიბჭისკენ. დავათვალიერე იერუსალიმის დანგრეული კედლები და მისი ცეცხლში დამწვარი კარიბჭეები.


text:
მივედი წყაროს კარიბჭესთან და მეფის ტბორთან. მაგრამ იქ ადგილი არ იყო, რომ იმ პირუტყვს გაეარა, რომელზეც ამხედრებული ვიყავი.


text:
ღამით ავუყევი ხევს, დავათვალიერე კედელი, მერე უკან გამოვბრუნდი, წამოვედი ხეობის კარიბჭით და დავბრუნდი.


text:
მოხელეებმა არ იცოდნენ სად დავდიოდი და რას ვაკეთებდი. არც იუდაელებს, არც მღვდლებს, არც დიდებულებს, არც მოხელეებს, არც საქმის მკეთებლებს ჯერ არაფერს არ ვუმხელდი.


text:
ვუთხარი მათ: ხომ ხედავთ რა უბედურ დღეში ვართ, როგორ არის გაპარტახებული იერუსალიმი და როგორ არის მისი კარიბჭეები ცეცხლში გადაბუგული. წავიდეთ და ავაშენოთ იერუსალიმის კედელი, და ნუღარ ვიქნებით შერცხვენილნი.


text:
ვუთხარი ჩემი ღმერთის ხელზე, სასიკეთო რომ იყო ჩემთვის, და მეფის სიტყვებზე, რომ მითხრა. თქვეს: ავდგეთ და ავაშენოთ! და ხელი გაამტკიცეს სასიკეთოდ.


text:
გაიგეს ეს სანბალატ ხორონელმა, ტობიამ, ყამონელთა მორჩილმა და გეშემ არაბმა და დაცინვითა და ზიზღით ყურება დაგვიწყეს. ამბობდნენ: ამას რას სჩადით? მეფის წინააღმდეგ აღდგომა ხომ არ გინდათ?


text:
სიტყვა შევუბრუნე და ვუთხარი: ცათა ღმერთმა მოგვიმართა ხელი და ჩვენც, მისი მორჩილნი, ავდგებით და ავაშენებთ, თქვენ კი იერუსალიმში არა გაქვთ-მეთქი არც წილი, არც უფლება და არც სახსენებელი.


text:
ადგენენ ელიაშიბ მღვდელმთავარი და მისი ძმები - მღვდლები და ცხვრის კარიბჭე აღადგინეს. განათლეს იგი, ჩაუყენეს კარები და განათლეს მეას კოშკამდე და ხანანელის გოდლამდე.<br/>


text:
თევზთა კარიბჭეს ჰასენაას ძენი აშენებდნენ; გადახურეს<br/>იგი, კარი ჩაუყენეს, და ბოქლომ-ურდული გაუკეთეს.


text:
მათ გვერდით კედელს ამაგრებდა მერემოთი, ძე ურიასი, ძისა<br/>ჰაკოცისა, მის გვერდით ამაგრებდა მეშულამი, ძე ბერექიასი, ძისა<br/>მეშეზაბელისა, მის გვერდით ამაგრებდა ცადოკ ბაყანას ძე;


text:
მის გვერდით თეკოაყელნი ამაგრებდნენ; მათი დიდებულები კი<br/>ქედს არ ხრიდნენ, რომ თავიანთი უფლისათვის ეშრომათ.


text:
ძველ კარიბჭეს იოიადაყ ფასეახის ძე და მეშეღამ ბესოდიას<br/>ძე ამაგრებდნენ; მათ გადახურეს იგი, კარები ჩაუყენეს და ბოქლომ-ურდული<br/>გაუკეთეს.


text:
მათ გვერდით მელატია გიბყონელი და იადონე მეროთელი,<br/>გიბყონისა და მიცფას მკვიდრები, ამაგრებდნენ მდინარისგაღმელი მთავრის<br/>ტახტამდე.


text:
მის გვერდით ამაგრებდა ყუზიელ ხარჰაიას ძე - ოქრომჭედელი.<br/>მის გვერდით ამაგრებდა ხანანია ჰარაკახიმის ძე. აღადგინეს იერუსალიმი ფართო<br/>კედლამდე.


text:
მათ გვერდით და თავისი სახლის წინ იედაია ხარუმაფის ძე<br/>ამაგრებდა. მის გვერდით ამაგრებდა ხაცუშ საშაბნეიას ძე.


text:
მეორე მხარეს ამაგრებდნენ მალქია ხარიმის ძე და ხაშუბ ფახად-მოაბის ძე; მათვე გაამაგრეს ღუმელთა გოდოლი.<br/>


text:
მის გვერდით ამაგრებდა შალუმ ჰალოხეშის ძე, იერუსალიმის ნახევარი ოლქის მთავარი, თავის ასულებთან ერთად.


text:
ხევის კარიბჭეს ამაგრებდნენ ხანუხი და ზანოახის მკვიდრები. მათ ააშენეს იგი, ჩაუყენეს კარები და ბოქლომ-ურდული გაუკეთეს. მათვე გაამაგრეს ათასი წყრთა კედელი სანაგვის კარიბჭემდე.


text:
თვით სანაგვის კარიბჭეს კი ამაგრებდა მალქია რექაბის ძე, ბეთ-ჰაქერემის ოლქის მთავარი; მან ააშენა, ჩაუყენა კარი და თავისი ბოქლომ-ურდული გაუკეთა.


text:
წყაროს კარიბჭეს ამაგრებდა შალუმ ქოლ-ხოზეას ძე, მიცფას ოლქის მთავარი. ააშგნა მან, გადახურა იგი, ჩაუყენა კარი და თავისი ბოქლომ-ურდული გაუკეთა. მანვე ააშენა მეფის ბაღის წინ სილოამის ტბორის კედელი, დავითის ქალაქიდან ჩასასვლელ კიბეებამდე.


text:
მის იქით ამაგრებდა ნეემია ყაზბუკის ძე, ბეთ-ცურის ნახევარი ოლქის მთავარი, დავითის სამარხის მოპირდაპირე მხარემდე, ხელოვნურ ტბორამდე და გმირთა სახლამდე.


text:
მის იქით ამაგრებდნენ ლევიანები: რეხუმ ბანის ძე; მის გვერდით თავისი ოლქის სახელით ამაგრებდა ხაშაბია, კეყილას ნახევარი ოლქის მთავარი,


text:
მის გვერდით ყეზერ იეშუაყის ძე, მიცფას მთავარი, ამაგრებდა მეორე მხარეს, საჯაბადროს ასასვლელის პირდაპირ, კუთხესთან.


text:
მის იქით თავგამოდებით ამაგრებდა მეორე მხარეს ბარუხ ზაბაის ძე, კუთხიდან ელიაშიბ მღვდელმთავრის სახლის კარამდე.


text:
მის იქით მეორე მხარეს ამაგრებდა მერემოთი, ძე ურიასი, ჰაკოცის ძისა, ელიაშიბის სახლის კარიდან ელიაშიბის სახლის ბოლომდე.<br/>


text:
მათ იქით თავიანთი სახლის წინ ამაგრებდნენ ბენიამინი და ხაშუბი. მათ იქით თავისი სახლის ახლოს ამაგრებდა ყაზარია მაყასეიას ძე, ყანანიას ძე.


text:
მის იქით ფალალ უზაის ძე ამაგრებდა კუთხისა და იმ გოდლის მოპირდაპირე მხარეს, რომელიც მეფის ზემო სახლიდან გამოდის და სატუსაღოს ეზოს ემიჯნება. მას იქით ფედაია ფარყოშის ძე ამაგრებდა.


text:
შეწირულებმა კი სოფელში რომ ცხოვრობდნენ, გაამაგრეს წყლის კარიბჭის მოპირდაპირე მხარემდე, აღმოსავლეთისკენ და გამოშვერილ გოდლამდე.


text:
მათ იქით მეორე მხარეს ამაგრებდნენ თეკოაყელები დიდი გამოშვერილი გოდლის საპირისპირო მხრიდან ყოფელის კედლამდე.


text:
მათ იქით თავისი სახლის წინ ამაგრებდა ცადოკ იმერის ძე. მის იქით ამაგრებდა შემაია შექანიას ძე, აღმოსავლეთის კარიბჭის მცველი.


text:
მის იქით მეორე მხარეს ამაგრებდნენ ხანანია შედემიას ძე და ხანუნი, ცალაფის მეექვსე ვაჟი. მის იქით თავისი ოთახის წინ ამაგრებდა მეშელამ ბერექიას ძე.


text:
მის იქით ამაგრებდა მალქია ჰაცორფის ძე, ნეთინელთა და ვაჭართა სახლამდე, ჰამიფკადის მოპირდაპირე მხრეს და კუთხის ოთახამდე.<br/>


text:
როცა სინბალატმა შეიტყო, რომ ჩვენ კედელს ვაშენებთ, გაცხარდა, ბევრი იჯავრა და მასხრად აიგდო იუდაელები.


text:
თავისი მოძმეებისა და სამარიელი მეომრების წინაშე ამბობდა: ამას რას აკეთებენ ეს ბეჩავი იუდაელები? ნუთუ ამის უფლებას მისცემენ? ნუთუ მსხვერპლს შესწირავენ? ნუთუ ოდესმე მოამთავრებენ? ნუთუ ქვები გაცოცხლდებიან გადაბუგული ფერფლის გროვებიდან?


text:
ტობია ყამონელმა, მის გვერდით რომ იყო, მიუგო: როგორც არ უნდა ააშენონ, მელა რომ მიადგეს, ისიც კი გაარღვევს მათ ქვის კედელს.


text:
ისმინე, ღმერთო ჩვენო, რადგან განკიცხულნი შევიქმენით, მათი შეურაცხყოფა მათვე დაათიე და საძარცვად მიეცი ისინი თავიანთი ტყვეობის ქვეყანაში.


text:
ნუ დაფარავ მათ უკეთურებას და ნუ წარიხოცება მათი ცოდვა შენს წინაშე, რადგან მათ მშენებელნი გაანაწყენეს.


text:
როცა სანბალატმა, ტობიამ, არაბებმა, ყამონელებმა და აშდოდელებმა შეიტყეს, რომ შენდება იერუსალიმის კედლები და მისი ბზარები მთელდება, ძალიან გაცხარდნენ.


text:
მაგრამ ჩვენ ვევედრებოდით ჩვენ ღმერთს და მათ წინააღმდეგ დაცვა გვეყენა დღედაღამ მათგან თავის დასაცავად.


text:
ჩვენი მტრები ამბობდნენ: ვერც გაიგებენ და ვერც დაინახავენ, ვიდრე მათ შორის არ აღმოვჩნდებით, მუსრს გავავლებთ და მუშაობას შევაწყვეტინებთ.


text:
მაშინ მოდიოდნენ მათ ირგვლივ მცხოვრები იუდაელები და ათგზის გვიმეორებდნენ ყველა მხრიდან: იქნებ დაბრუნდეთო ჩვენთან.


text:
დაბლობ ადგილებში, კედლის გარეთ და უწყლო ადგილებში ხალხი ჩავაყენე, საგვარეულოებისდა მიხედვით, თავიანთი მახვილებით, შუბებითა და მშვილდებით.


text:
შევხედე, წამოვდექი და დიდებულებს, მმართველებსა და დანარჩენ ხალხს მივმართე: ნუ გეშინიათ მათი! გახსოვდეთ დიდი და საშინელი უფალი, იბრძოლეთ თქვენი ძმების, ქალ-ვაჟების, ცოლებისა და სახლების გულისათვის.


text:
როგორც კი ჩვენმა მტერმა შეიტყო, რომ ჩვენ ყველაფერი ვიცით, ღმერთმა გააქარწყლა მათი ზრახვა და ჩვენ ყველანი კედელთან დავბრუნდით, თითოეული თავის საქმეზე.


text:
იმ დღიდან ასე იყო. ჭაბუკთა ნახევარი საქმეს აკეთებდა, მათი ნახევარი კი შუბით, ფარით, მშვილდითა და მუზარადით იყო შეიარაღებული. მთავრები კი მთელი იუდას სახლის უკან იდგნენ.


text:
კედლის მშენებლები კედელს აშენებდნენ და ტვირთის მზიდავები ტვირთს ეზიდებოდნენ; ცალი ხელით საქმეს აკეთებდნენ და ცალ ხელში იარაღი ეჭირათ.<br/>


text:
ვუთხარი დიდებულებს, თავკაცებს და სხვა ხალხს: დიდი და ვრცელი სამუშაო გვაქვს, ჩვენ კი კედელზე ვართ გაფანტულნი და მოშორებულნი ვართ ერთმანეთს.


text:
ამიტომ, საიდანაც ბუკის ხმა შემოგესმებათ, იმ ადგილას მოგროვდით. ჩვენი ღმერთი იბრძოლებს ჩვენს მაგივრად.


text:
ამავე დროს ხალხს ვუთხარი, რომ ყველას თავის ვაჟებთან ერთად იერუსალიმში ეთიათ ღამე, რომ ღამით ჩვენთან ეყარაულათ, დღისით კი ემუშავათ.


text:
არც მე, არც ჩემი ძმები, არც ჩემი ბიჭები, არც ჩემი მცველები, თან რომ მახლდნენ, ტანსაცმელს არ ვიხდიდით, წყალზეც კი იარაღასხმული მივდიოდით.


text:
იყვნენ ისეთები, რომელნიც ამბობდნენ: ჩვენ, ჩვენი<br/>ქალ-ვაჟებით, ბევრნი ვართ, პური გვინდა ვიშოვოთ, რომ ვჭამოთ და ვიცოცხლოთ.


text:
იყვნენ ისეთებიც, რომელნიც ამბობდნენ: ჩვენს ყანებს,<br/>ვენახებს და სახლებს ვაგირავებთ ამ შიმშილობის ჟამს ხორბლის საშოვრადო.


text:
იყვნენ ისეთებიც, რომელნიც ამბობდნენ: ჩვენი ყანების და<br/>ვენახების დაგირავებით, ვერცხლს ვსესხულობთ მეფის ხარკის გადასახდელადო.


text:
ახლა, ჩვენს მოძმეთ ისეთივე ხორცი აქვთ, როგორც ჩვენ, მათ<br/>ისეთივე ვაჟები ჰყავთ, როგორიც ჩვენ. ჩვენი ვაჟები და ასულები მონებად უნდა<br/>მივცეთ, ზოგიერთი ჩვენი ასულთაგანი კი უკვე დამონებულია, ძალა აღარა გვაქვს<br/>ხელებში. ჩვენი ყანები და ვენახები სხვებს ეკუთვნის.


text:
მაგრამ გულმა მიკარნახა და დავა დავუწყე დიდებულებს,<br/>თავკაცებს და ვუთხარი თქვენს მოძმეთაგან ვახშს იღებთ-მეთქი. მათ წინააღმდეგ<br/>დიდი კრებული მოვიწვიე.


text:
და ვუთხარი: წარმართებს მიყიდული ჩვენი იუდაელი მოძმენი<br/>გამოვისყიდეთ, რამდენადაც შეგვეძლო თქვენ კი საკუთარ ძმებს ყიდით და ჩვენ<br/>გვეყიდებიან ისინი. ისინი კი დუმდნენ, სიტყვას ვერ პოულობდნენ.


text:
ვუთხარი: არ არის კარგი ეს საქმე, თქვენ რომ აკეთებთ. განა ჩვენი ღმერთის შიშით არ უნდა დადიოდეთ, რათა ხალხებისგან და ჩვენი მტრებისგან სირცხვილი აიცილოთ?


text:
დღესვე დავუბრუნოთ მათი ყანები, ვენახები, ზეთისხილის ბაღები, სახლები, ასეულობით ვერცხლი, პური, ღვინო და ზეითუნის ზეთი, სარგებელში რომ აიღეთ მათგან.<br/>


text:
თქვეს: დავუბრუნებთ, და აღარ მოვთხოვთ. ისე მოვიქცევით, როგორც შენ ამბობ. მღვდელს დავუძახე და დავაფიცე ისინი, რათა ის სიტყვა შეესრულებინათ.


text:
გამოვიბერტყე ჩემი სამოსლის უბე და ვთქვი: ასე გამობერტყოს-მეთქი ღმერთმა თავისი სახლიდან და მამულიდან ყველა ის კაცი, რომელიც ამ სიტყვას არ შეასრულებს; ასე იყოს-მეთქი გაბერტყილი და გამოცარიელებული. და თქვა მთელმა კრებულმა: ამინ! და განადიდა უფალი. ხალხმა შეასრულა ეს სიტყვა.


text:
იმ დღიდან, რაც მეფემ იუდას ქვეყანაში ოლქის განმგებლობა მიბრძანა, მეფე ართახშასთას მეოცე წლიდან ოცდამეთორმეტე წლამდე - თორმეტი წლის განმავლობაში მე ჩემს მოძმეებთან ერთად ოლქის განმგებლის პური არ მიჭამია.


text:
წინანდელი ოლქის განმგებელნი, ჩემამდე რომ იყვნენ, ამძიმებდნენ ხალხს და, ორმოცი შეკელის გარდა, პურს და ღვინოსაც ართმევდნენ; ამის გარდა, მათი ნაშიერები ხალხზე ბატონობდნენ. მე კი, ღვთის შიშის გამო, ასე არ ვიქცეოდი.


text:
ამავე დროს კედელზე მუშაობას ვაგრძელებდი. ყანას აღარ ვყიდულობდით და ჩემი ბიჭებიც იქ გროვდებოდნენ სამუშაოდ.


text:
ჩემს სუფრასთან ასორმოცდაათი კაცი მყავდა: იუდაელები, თავკაცები და ჩვენს გარშემო მცხოვრები ხალხიდან მოსულნი.


text:
აი, რა მზადდებოდა ერთი დღისთვის: ერთ ხარს, ექვს გამორჩეულ ცხვარს და ფრინველებს მიმზადებდნენ. ათი დღის მანძილზე ბევრი ნაირგვარი ღვინო იხარჯებოდა. ამასთან ერთად ოლქის განმგებლის პურს არ ვითხოვდი, რადგან მძიმე იყო ამ ხალხის სამუშაო.


text:
როდესაც სანბალატმა, ტობიამ, გეშემ არაბმა და სხვა დანრჩენმა მტრებმა შეიტყვეს, რომ კედელი ავაშენე და ზედ ბზარი არ დამიტოვებია (თუმცა საიმდროოდ ჯერ კიდევ არ მქონდა კარიბჭეში კარი ჩაყენებული),<br/>


text:
სანბალატმა და გერშომმა კაცი გამომიგზავნეს და<br/>შემომითვალეს: წამო და ერთად შევიყაროთ ონოს ხეობის რომელიმე სოფელში.<br/>განზრახული ჰქონდათ, ჩემთვის ბოროტება შეემთხვიათ.


text:
მოციქულები გავუგზავნე და დავაბარე: დიდ საქმეს ვაკეთებ<br/>და არ შემიძლია ჩამოსვლა. რისთვის უნდა შეჩერდეს საქმე, როცა მივატოვებ მას<br/>და თქვენთან ჩამოვალ-მეთქი?


text:
ასეთი სიტყვით მეხუთედ გამომიგზავნა სანბალატმა თავისი<br/>მსახური, რომელსაც ხელში გახსნილი წერილი ჰქონდა.


text:
მასში ეწერა: ხალხებში ხმა დადის და გეშემიც ამბობს, რომ<br/>შენ და იუდაელებს განდგომა გაქვთ განზრახული და ამიტომაც აშენებ კედელს.<br/>როგორც ამბობენ, შენ იქნები მათი მეფე.


text:
წინასწარმეტყველებიც დაგიყენებია, რომ იერუსალიმში<br/>იქადაგონ და თქვან: იუდაშიაო მეფე. ახლა, მეფის ყურამდე მივა ეს სიტყვები.<br/>ამიტომ მოდი და ერთად მოვითათბიროთ.


text:
გავუგზავნე კაცი და შევუთვალე: ასეთი სიტყვები არ თქმულა,<br/>შენ რომ ამბობ, და შენი ჭკუით მოიგონე-მეთქი ეგენი.


text:
ყველანი გვაშინებდნენ და ამბობდნენ: ხელები ჩამოუცვივათ საქმიდან და ვეღარც დაასრულებენ. გევედრები, გაამაგრე ახლა ჩემი ხელები.


text:
შემაყიას, დელაია მეჰეტაბელის ძის ვაჟის სახლში შევედი,<br/>ჩაკეტილი დამიხვდა; მითხრა: ერთად წავიდეთ ღვთის სახლში, შუაგულ ტაძარში და<br/>ჩავკეტოთ ტაძრის კარი, რადგან შენს მოსაკლავად მოვლენ, სწორედ ამაღამ<br/>მოვლენ შენს მოსაკლავადო.


text:
ვუთხარი: ჩემნაირი კაცი როგორ უნდა გაიქცეს? ანდა ჩემნაირი კაცი სიცოცხლის გადასარჩენად ტაძარში როგორ შევა? არ წამოვალ-მეთქი.<br/>


text:
მივხვდი, ღვთის გამოგზავნილი რომ არ იყო. ჩემზე იმიტომ იწინასწარმეტყველა, რომ ტობიას და სანბალატის მოსყიდული იყო.


text:
იმისთვის მოისყიდეს, რომ მე შევშინებულიყავი, ისე მოვქცეულიყავი, რომ ცოდვა ჩამედინა და ეს წამხდარი სახელი ჩემს დასამცირებლად გამოეყენებინათ.


text:
ღმერთო ჩემო, მათი ამ საქმეებისაებრ გაიხსენე ტობია და სანბალატი, აგრეთვე ნოყადია, წინასწარმეტყველი ქალი, და სხვა დანარჩენი წინასწარმეტყველები, მე რომ მაშინებდნენ.


text:
როცა ეს ყველაფერი ჩვენმა მტრებმა გაიგეს და ჩვენს გარშემო მცხოვრებმა ხალხებმა დაინახეს, დიდად დამცირდნენ საკუთარ თვალში და მიხვდნენ, რომ ჩვენი ღმერთის მიერ იყო ეს საქმე გაკეთებული.


text:
რადგან იუდაში მრავალი იყო მასთან ფიცით შეკრული, რაკი იგი შექანია არახის ძის სიძე იყო, ხოლო მისმა ძემ, იოხანანმა, მეშელამ ბარექიას ძის ასული შეირთო.


text:
მის სიკეთეს ამბობდნენ ჩემს წინაშე, ჩემი სიტყვები კი მასთან მიჰქონდათ. ტობია კი წერილებს მიგზავნიდა, რომ დავეშინებინე.


text:
ვუბრძანე ხანანის, ჩემ ძმას, და ხანანიას, იერუსალიმის<br/>ციხისთავს, რომელიც მართალი და სხვებზე მეტად ღვთისმოშიში კაცი იყო.


text:
ვუთხარი, რომ იერუსალიმის კარიბჭეები არ გაეღოთ, ვიდრე<br/>მზე არ დააცხუნებდა, და დაეხურათ და ჩაეკეტათ კარები, ვიდრე იდგებოდნენ;<br/>მცველები იერუსალიმის მკვიდრთაგან დაეყენებინათ, თითოეული თავის<br/>საგუშაგოზე, თითოეული თავისი სახლის წინ.


text:
ღმერთმა გულში ჩამიდო, რომ დიდებულები, თავკაცები და<br/>ხალხი აღსანუსხავად შემეკრიბა. ვიპოვნე პირველმოსულთა საგვარტომო ნუსხა,<br/>მასში ჩაწერილნი იყვნენ:


text:
ქვეყნის ის მკვიდრნი, რომელნიც ნაბუქოდონოსორ ბაბილონის<br/>მეფის მიერ გადასახლებულ ტყვეთაგან წამოვიდნენ და იერუსალიმში და იუდაში<br/>დაბრუნდნენ, თავ-თავიანთ ქალაქებში.


text:
აგრეთვე ისინი, ვინც ზერუბაბელთან, იესოსთან, ნეემიასთან,<br/>ყაზარიასთან, რაყამიასთან, ნახამანთან, მორდექაისთან, ბილშანთან,<br/>მისფერეთთან, ბიგვაისთან, ნეხუმთან და ბაყანასთან ერთად მოვიდნენ. ისრაელის<br/>ხალხის კაცთა რიცხვი იყო:


text:
კარისმცველნი: შალუმის ძენი, აცერის ძენი, ტალმონის ძენი, აკუბის ძენი, ხაციტას ძენი და შობაის ძენი - ას ოცდათვრამეტი,


text:
აჰა, თელ-მელახიდან, თელ-ხარშადან, ქერუბ-ადონიდან და იმერიდან გამოსულნი, რომელთაც აღარ შეეძლოთ რაიმე ეთქვათ თავიანთ მამისსახლზე და მოდგმაზე, ისრაელიდან იყვნენ თუ არა,


text:
მღვდელთაგან: ხობაიას ძენი, ჰაკოცის ძენი და ძენი ბარზილაისა, ბარზილაი გალაადელის ასულთაგანი რომ შეირთო და მათ სახელზე დაეწერა.


text:
განმგებელმა ისინი გააფრთხილა, რომ წმიდათა წმიდადან არ ეჭამათ, ვიდრე მღვდელი არ დადგებოდა ურიმითა და თუმიმით.


text:
ყმებისა და მხევლების გარდა; ისინი სულ შვიდიათას სამას ოცდაჩვიდმეტნი იყვნენ. მათგან ორას ორმოცდახუთი მგალობელი ქალი და კაცი იყო.


text:
ზოგიერთმა მამისსახლის თავკაცმა სამუშაოსთვის მესაწირავი გაიღო; თირშათამ შესწირა საგანძურს ათასი დრაქმა ოქრო, ორმოცდაათი თასი, ხუთას ოცდაათი სამღვდელო კვართი.


text:
მამისსახლის თავკაცთაგან საგანძურს შესწირეს სამუშაოსთვის ოცი ათასი დრაქმა ოქრო და ორიათას ორასი მინა ვერცხლი.


text:
დანარჩენმა ხალხმა შესწირა ოციათასი დრაქმა ოქრო, ორი ათასი მინა ვერცხლი და სამოცდაშვიდი სამღვდელო შესამოსელი.


text:
დაიწყეს ცხოვრება მღვდლებმა, ლევიანებმა, კარისმცველებმა, მგალობლებმა, მდაბიორებმა, შეწირულებმა და მთელმა ისრაელმა თავიანთ ქალაქებში. დადგა მეშვიდე თვე და ისრაელიანები თავიანთ ქალაქებში იყვნენ.


text:
როგორც ერთი კაცი, შეიკრიბა მთელი ერი იმ მოედანზე, წყლების კარიბჭის წინ რომ არის, და უთხრეს ეზრა მწიგნობარს, მოეტანა მოსეს რჯულის წიგნი, რომელიც უფალმა მისცა ისრაელს.<br/>


text:
ეზრა მღვდელმა მეშვიდე თვის პირველ დღეს გამოიტანა რჯული<br/>კრებულის წინაშე, რომელიც შედგებოდა კაცებისგან, ქალებისგან და ყველა<br/>იმათაგან, ვისაც გაგების უნარი შესწევდა.


text:
წყლების კარიბჭესთან რომ მოედანია, იქ კითხულობდა მას<br/>განთიადიდან შუადღემდე კაცების, ქალებისა და გამგებთა წინაშე. მთელი ერის<br/>ყური რჯულის წიგნზე იყო მიპყრობილი.


text:
ეზრა მწიგნობარი იდგა ხის კვარცხლბეკზე, ამ საქმისთვის<br/>რომ იყო გამართული; მის ახლოს, ხელმარჯვნივ, მათითია, შემაყი, ყანაია,<br/>ურია, ხილკია და მაყასია იდგნენ; მის ხელმარცხნივ კი ფედაია, მიშაელი,<br/>მალქია, ხაშუმი, ხაშბადანა, ზაქარია და მეშელამი იდგნენ.


text:
ეზრამ მთელი ხალხის თვალწინ გახსნა წიგნი, რადგან მთელ<br/>ხალხზე მაღლა იდგა. როდესაც გახსნა იგი, მთელი ხალხი ფეხზე წამოუდგა.


text:
ეზრა აკურთხებდა უფალს, დიად ღმერთს. ხალხი კი<br/>ხელებაპყრობილი პასუხობდა: ამინ! ამინ! და თაყვანს-სცმდა უფალს პირქვე<br/>დამხობილი.


text:
იესო, ბანი, შერებია, იამინი, ყაკუბი, შაბთაი, ჰოდია,<br/>მაყასეია, კელიტა, ყაზარი, იოზაბადი, ხანანი, ფელაია და ლევიანები მათ წინ<br/>მდგომ ხალხს რჯულს განუმარტავდნენ.


text:
ნეემიამ, განმგებელი რომ იყო, ეზრამ, მღვდელმა და მწიგნობარმა, და ლევიანებმა, ხალხს რომ მოძღვრავდნენ, უთხრეს მთელ ხალხს: ეს დღე წმიდაა უფლისთვის, თქვენი ღმერთისთვის, ნუ იგლოვებთ და ნუ იტირებთ! (რადგან რჯულის სიტყვების გამგონე, მთელი ხალხი ქვითინებდა).


text:
უთხრა მათ: წადით და ცხიმიანი ჭამეთ და ტკბილი დალიეთ, ნაწილი იმათ გაუგზავნეთ, ვისაც არ მოუმზადებია, რადგან ეს დღე წმიდაა ჩვენი უფლისათვის. ნუ ინაღვლებთ, რადგან უფლის სიხარულია თქვენი გაძლიერება.<br/>


text:
წავიდა მთელი ხალხი საჭმელად, სასმელად, წილობების დასაგზავნად და დიდი სიხარულის საყოფად, ვინაიდან გაიგეს ის სიტყვები, რომელნიც მათ ამცნეს.


text:
მეორე დღეს მთელი ერის მამისსახლთა თავკაცებმა, მღვდლებმა და ლევიანებმა ეზრა მწიგნობართან მოიყარეს თავი, რათა ჩასწვდომოდნენ რჯულის სიტყვებს.


text:
ნახეს რჯულში დაწერილი, სადაც მოსეს მეშვეობით უფალი თავის ხალხს უბრძანებს, რომ ისრაელიანებმა მეშვიდე თვის დღესასწაულისას კარვებში იცხოვრონ.


text:
რომ გამოუცხადონ და ხმა მიაწვდინონ ყველა ქალაქსა და იერუსალიმს; გადით მთაზე და მოიტანეთ ბაღის ზეთისხილისა და ველური ზეთისხილის ფოთლები, ღვიის, პალმისა და სხვა ხეების ფოთლები კარვების გასაკეთებლად, დაწერილის მიხედვით.


text:
გავიდა ხალხი, მოიტანა და გაიკეთა კარვები ყველამ თავ-თავის ბანზე, ეზოში, ღვთის სახლის ეზოებში, წყლების კარიბჭისა და ეფრემის კარიბჭის მოედნებზე.


text:
კარვები გააკეთა ტყვეობიდან დაბრუნებულმა მთელმა კრებულმა და ცხოვრობდა კარვებში, რადგან იესო ნავეს ძის შემდეგ ამ დღემდე ისრაელიანებს ასე არ გაუკეთებიათ. და იყო ძალზე დიდი სიხარული.


text:
ყოველდღე კითხულობდნენ ღვთის რჯულის წიგნს, პირველიდან უკანასკნელ დღემდე. შვიდ დღეს იზეიმეს და მერვე დღეს კი საზეიმო თავყრილობა ჰქონდათ წესისამებრ.


text:
ამავე თვის ოცდამეოთხე დღეს შეიკრიბნენ ისრაელიანები - მარხულნი, ჯვალოთი შემოსილნი და თავზე მტვერდაყრილნი.<br/>


text:
გამოეყო ისრაელის მოდგმა ყველა სხვა უცხო გვარ-ტომს.<br/>ადგენენ და აღიარეს თავიანთი ცოდვები და მამა-პაპის უკეთურებები.


text:
იდგნენ თავ-თავიანთ ადგილას, დღის მეოთხედში და უფლის,<br/>თავიანთი ღმერთის რჯულის წიგნს კითხულობდნენ, მეორე მეოთხედში კი აღსარებას<br/>ამბობდნენ და თაყვანს სცემდნენ უფალს, თავიანთ ღმერთს.


text:
იესო, ბანი, ყადმიელი, შებანია, ბენი, შერებია, ბანი,<br/>ქენანი ლევიანთა ამაღლებულზე შედგნენ და ღაღადით მოუხმეს უფალს, თავიანთ<br/>ღმერთს.


text:
ლევიანებმა - იესომ, ადმიელმა, ბანიმ, ხაშბანიამ,<br/>შერებიამ, ჰოდიამ, შებანიამ უთხრეს: ადექით და აკურთხეთ უფალი, ღმერთი<br/>თქვენი, უკუნითი უკუნისამდე. დაე, აკურთხონ შენი დიდებული სახელი, რომელიც<br/>ყველა კურთხევასა და ქებაზე აღმატებულია.


text:
უფალო, შენ ერთადერთი ხარ; შენ შეჰქმენ ცანი და ცანი<br/>ცათანი თავისი მორთულობით, მიწა და ყველაფერი, რაც მასზეა, ზღვები და რაც<br/>მათშია; ამის ყველაფერის მაცოცხლებელი შენა ხარ და ზეცის მხედრობა შენ<br/>გეთაყვანება.


text:
შენ სწორედ ის უფალი და ღმერთი ხარ, აბრამი რომ ამოარჩიე<br/>და გამოიყვანე ქალდეველთა ურიდან, და სახელად აბრაამი უწოდე;


text:
შენ აღმოაჩინე რომ მისი გული მტკიცე იყო შენს წინაშე და<br/>ამიტომაც დაუდე აღთქმა, რომ ქანაანელთა, ხეთელთა, ამორეველთა, ფერიზელთა,<br/>იებუსელთა, გირგაშელთა მიწას მისცემდი მის მოდგმას. შენ შეასრულე შენი<br/>სიტყვა, რადგან მართალი ხარ.


text:
შენ მოეცი ნიშნები და სასწაულები ფარაონის, მის მორჩილთა<br/>და მისი ქვეყნის მთელი ხალხის წინააღმდეგ, რადგან იცოდი, რომ ისინი<br/>მზაკვრულად ექცეოდნენ მათ, შენ კი სახელი გაითქვი დღესამომდე.


text:
მათი თვალწინ გააპე ზღვა და შუაგულ ზღვაში ხმელეთზე გაიარეს, მათი მხედრები კი ღურღუმელში ისე ჩაძირე, როგორც ლოდი აბობოქრებულ წყლებში.<br/>


text:
სინაის მთაზე ჩამოხველ, ზეციდან ელაპარაკე მათ და სწორი სამართალი, ჭეშმარიტი რჯულნი, კეთილი წესები და მცნებები მიეცი.


text:
პურს ზეციდან აძლევდი შიმშილის მოსაკლავად და წყალს კლდიდან გადმოუხეთქავდი წყურვილის დასაცხრობად. შენ უთხარი, რომ იმ ქვეყნის დასამკვიდრებლად წასულიყვნენ, რომლის მიცემაც ფიცით გქონდა აღთქმული მათთვის.


text:
არც გაგონება ინდომეს, არც ის შენი საკვირველებანი გაიხსენეს, მათ რომ გაუკეთე. ქედი გაიფიცხეს და თავიანთი ურჩობით ბელადი დაიყენეს მონობაში დასაბრუნებლად. მაგრამ შენ ღმერთი ხარ, შემნდობი, მოსიყვარულე და გულმოწყალე; რისხვისას დინჯი ხარ, წყალობის გაღებისას კი უხვი, ამიტომაც არ მიატოვე ისინი.


text:
თუმცა მათ ხბო ჩამოასხეს და თქვეს: აჰა, ის შენი ღმერთი, ეგვიპტიდან რომ გამოგიყვანა; დიდად გასწყრომი საქმეები ჩაიდინეს.


text:
მაგრამ შენ შენი დიდი გულმოწყალებით არ სტოვებდი მათ უდაბნოში. დღისით ღრუბლის სვეტი არ შორდებოდა გზაზე საწინამძღვროდ, და ღამით ცეცხლის სვეტი, ის გზა რომ გაენათებინა, რომელსაც ადგნენ.


text:
შენი კეთილი სული მიანიჭე მათ ჭკუის დასარიგებლად. შენი მანანა მათი პირიდან არ მოგიშორებია. ამავე დროს წყალს აძლევდი მათ წყურვილის მოსაკლავად.


text:
ორმოც წელიწადს არჩენდი მათ უდაბნოში და არაფერი არ აკლდათ, სამოსელი არ უცვდებოდათ და ფეხები არ უსივდებოდათ.<br/>


text:
მიეცი მათ სამეფოები და ხალხები და დაუნაწილე მათ. ისინი დაეპატრონენ სიხონის ქვეყანას, ხეშბონის მეფის ქვეყანას, ბაშანის მეფისეულ ყოგის ქვეყანას.


text:
ცის ვარსკვლავებივით გაუმრავლე ვაჟები და შეიყვანე იმ ქვეყანაში, რომელზეც მათ მამა-პაპას უთხარი, რომ მის დასამკვიდრებლად მივიდოდნენ.


text:
მოვიდნენ ვაჟები და დაიმკვიდრეს ქვეყანა. შენ დაუმორჩილე მათ იმ ქვეყნის მკვიდრნი - ქანაანეღები, და მათ ხელში ჩაყარე მათი მეფენი, და იმ ქვეყნის ერნი, რათა მათ თავიანთი ნება-სურვილისამებრ მოქცეოდნენ.


text:
დაიპყრეს ციხე-ქალაქები და პოხიერი მიწა, დაიმკვიდრეს ყოველგვარი სიკეთით სავსე სახლები, კლდეში ამოკვეთილი ჭები, ვენახები, ზეთისხილის ბაღები და უამრავი ხეხილი. ჭამეს, დაძღნენ, დასუქდნენ და განცხრომას მიეცნენ, შენი დიდი სიკეთის წყალობით.


text:
გაჯიუტდნენ და განგიდგნენ, ზურგს უკან გადაიგდეს შენი რჯული, ხოცავდნენ შენს წინასწარმეტყველებს, რომელნიც შეაგონებდნენ, რომ შენკენ მოქცეულიყვნენ, მაგრამ ისინი შენს წინაშე დიდად გასაწყრომ საქმეებს სჩადიოდნენ;


text:
შენ ჩაყარე ისინი მტრის ხელში, რათა შეეჭირვებინათ, მაგრამ როცა გაჭირვების ჟამს შემოგღაღადებდნენ, შენ ზეციდან უსმენდი, და შენი დიდი გულმოწყალებისამებრ მხსნელებს უგზავნიდი და ისინიც იხსნიდნენ მათ მტრის ხელიდან.


text:
როგორც კი სულს მოითქვამდნენ, კვლავ იწყებდნენ ბოროტის ქმნას შენს წინაშე. შენ მათ მტრის ხელში ყრიდი, და ისინიც მათზე ბატონობდნენ; მაგრამ თუ ისინი კვლავ მოიქცეოდნენ და შემოგღაღადებდნენ, შენ ზეციდან ისმენდი და შენი დიდი მოწყალეობისამებრ მრავალგზის იხსნიდი მათ.


text:
შეაგონებდი მათ, შენ რჯულს დაბრუნებოდნენ, მაგრამ ჯიუტობდნენ და ყურს არ უგდებდნენ შენს მცნებებს და სცოდავდნენ შენი კანონების წინაშე, რომლითაც იცოცხლებს კაცი, თუკი შეასრულებს მათ; ისინი ჯიუტობდნენ, ქედს იფიცხებდნენ და ყურს არ უგდებდნენ.


text:
მრავალი წელი თავს იკავებდი მათი გულისთვის, შეაგონებდი შენი სულით - წინასწარმეტყველთა მეშვეობით, მაგრამ ყურს არ უგდებდნენ; ამიტომაც ჩაყარე ისინი ქვეყანათა ხალხების ხელში.


text:
მაგრამ ბოლომდე არ შემუსრე ისინი შენი დიდი გულმოწყალებით და არ მიატოვე, რადგან მოწყალე და მოსიყვარულე ღმერთი ხარ.<br/>


text:
ახლა კი, ღმერთო ჩვენო, ღმერთო დიდო, ძლიერო, აღთქმისა და მადლის შემნახველო, ნუღარ იცოტავებ ყველა იმ შეჭირვებას, ჩვენ, ჩვენს მეფეებს, ჩვენს მთავრებს, ჩვენს მღვდლებს, ჩვენს წინასწარმეტყველებს, ჩვენს მამა-პაპასა და მთელ ჩვენს ხალხს რომ შეგვემთხვა აშურის მეფეთა დროიდან დღესამომდე.


text:
შენ მართალი ხარ ყველაფერში, რაც კი ჩვენზე მოავლინე, ვინაიდან შენ წრფელად იქცეოდი, ჩვენ კი ბოროტებას ჩავდიოდით.


text:
ჩვენი მეფენი, ჩვენი მთავრები, ჩვენი მღვდლები, ჩვენი წინასწარმეტყველები არ ასრულებდნენ შენ რჯულს, ყურს არ უგდებდნენ შენს მცნებებსა და შეგონებებს, რომლითაც მათ შეაგონებდი.


text:
არ გემსახურებოდნენ თავიანთი ხელმწიფობისა და შენს მიერ მინიჭებული კეთილდღეობის ჟამს იმ ვრცელსა და პოხიერ ქვეყანაში, შენ რომ უბოძე, და თავიანთი უკეთური საქმეებისგან უკან არ იხევდნენ.


text:
აჰა, დამონებული ვართ დღეს; აჰა, იმ ქვეყანაში, ჩვენ მამა-პაპას რომ უბოძე, რათა მისი ნაყოფითა და დოვლათით ესაზრდოვა, დამონებული ვართ.


text:
მისი უხვი მოსავალი იმ მეფეებისაა, რომელნიც ჩვენ დაგვიყენე ჩვენი ცოდვების გამო. ჩვენ სხეულებსაც ეპატრონებიან ისინი თავიანთ ნებაზე, და ჩვენს საქონელსაც, დიდ გასაჭირში ვიმყოფებით.


text:
ყოველივე ამის გამო მტკიცე აღთქმას ვდებთ და ხელს ვაწერთ. ჩვენმა მთავრებმა, ლევიანებმა და მღვდლებმა დაბეჭდეს.


text:
დანარჩენი ხალხი - მღვდლები, ლევიანები, კარისმცველნი, მგალობელნი, შეწირულნი, უცხო ქვეყანთა ხალხს გამორიდებულნი და ღვთის რჯულისკენ მოქცეულნი, მათი ცოლები, ვაჟები, ასულები, ყველა მცოდნე და გამგები,


text:
შეუერთდნენ თავიანთ ძმებს, თავიანთ წარჩინებულებს, და შეჰფიცეს და ფიცით აღთქმა დადეს, რომ მოსეს, ღვთის მორჩილის ხელით მოცემულ ღვთის რჯულს დაიცავდნენ და შეასრულებდნენ უფლის, ჩვენი პატრონის, ყველა მცნებას, მის სამართალს და წესებს,


text:
იმ ქვეყნის ხალხებისგან, რომელთაც შაბათობით გასასყიდათ მოაქვთ საქონელი და ყოველგვარი საზრდო, აღარაფერს შევიძენთ შაბათ დღეს - წმიდა დღეს. მეშვიდე წელს ყანას დავასვენებთ და ყველანაირ ვალს მივუტევებთ.<br/>


text:
საწირი პურისათვის, ყოველდღიური ძღვენისთვის, ყოველდღიური აღსავლენი მსხვერპლისათვის, შაბათებისათვის, ახალმთვარობებისთვის, დღესასწაულებისათვის, წმიდა საგნებისათვის, ისრაელის ცოდვებისგან განსაწმედი მსხვერპლისათვის და ჩვენი ღმერთის სახლის ყველანაირი საქმისთვის.


text:
შეშის მოტანაზე მღვდლებმა, ლევიანებმა და ხალხმა წილი ვყარეთ, რომ ჩვენი ღმერთის სახლში, ჩვენ-ჩვენ მამისსახლთა მიხედვით, დათქმულ დროს, წლიდან წლამდე შეშა ვზიდოთ, რომ უფლის, ჩვენი ღმერთის სამსხვერპლოზე ცეცხლი ისე ენთოს, როგორც რჯულში სწერია.


text:
ჩვენ ვიკისრეთ მიწის პირველმოწეული ნაყოფის, ყველა ხეხილის პირველმოწეული ნაყოფის წლიდან წლამდე უფლის სახლში მიტანა,


text:
ჩვენი ვაჟებიდან და პირუტყვიდან, რჯულში დაწერილის მიხედვით, პირმშოთა მიყვანა ჩვენი ღმერთის სახლში, ღვთის სახლში მომსახურე მღვდლებთან, ჩვენს პირველმოგებულ ხარებთან და ცხვრებთან ერთად.


text:
ჩვენს პირველ ცომს, ჩვენს შესაწირავს, ყველა ხის ნაყოფს, მაჭარს და ზეითუნის ზეთს, მღვდლებს მივართმევთ, ჩვენი ღმერთის სახლის ოთახებში; ჩვენი მიწიდან მეათედს ლევიანებს მივუტანთ. ლევიანები მეათედს აიღებენ ყველა ჩვენი სამიწათმოქმედო ქალაქებიდან.


text:
აარონიანი მღვდელი იქნება ლევიანებთან, როცა ისინი ლევიანთა მეათედს აიღებენ. ლევიანები ამ მეათედიდან მეათედს ჩვენი ღმერთის სახლის საგანძურის ოთახებში აიტანენ;


text:
რადგან ამ ოთახებში უნდა მიიტანონ ისრაელიანებმა და ლევიანებმა შესაწირავი ხორბალი, მაჭარი და ზეითუნის ზეთი. იქ ინახება წმიდა ჭურჭელი; მოსამსახურე მღვდლები, კარისმცველნი და მგალობელნიც იქვე არიან. არ მივატოვებთ ჩვენი ღმერთის სახლს!


text:
ერისმთავრები იერუსალიმში დასახლდნენ: დანარჩენმა ხალხმა წილი ყარა, რათა ათიდან ერთი იერუსალიმში - წმიდა ქალაქში, შეეყვანათ საცხოვრებლად, ხოლო ცხრანი სხვა ქალაქებში.<br/>


text:
აჰა, ის ოლქის მთავრები, იერუსალიმში რომ დასახლდნენ.<br/>იუდას ქალაქებში თავ-თავიანთ სამკვიდრებლებში და ქალაქებში ცხოვრობდნენ<br/>ისრაელიანები, მღვდლები, ლევიანები, შეწირულნი და სოლომონის მორჩილთა<br/>შთამომავალნი.


text:
იერუსალიმში ცხოვრობდნენ იუდიანთაგან და ბენიამინთაგან;<br/>იუდიანთაგან: ყათაია ყუზიას ძე, ზაქარიას ძე, ამარიას ძე, შეფატიას ძე,<br/>მაჰალალიელის ძე - ფარეციანთაგან.


text:
მაყასეია ბარუქის ძე, ქოლ-ხოზეს ძე, ხაზაიას ძე, ყადაიას<br/>ძე, იოიარიბის ძე, ზაქარიას ძე, ჰაშილონის ძე.


text:
აჰა, ბენიამინიანები: სალუ მეშელამის ძე, იოყედის ძე,<br/>ფედაიას ძე, კოლაიას ძე, მაყასეიას ძე, ითიელის ძე, ესაიას ძე.


text:
სერაია ხილკიას ძე, მეშელამის ძე, ცადოკის ძე, მერაიოთის ძე, ახიტუბის ძე, ღვთის სახლის წინამძღვარი.<br/>


text:
მათი ძმები, რომელნიც სახლის სამსახურს ეწეოდნენ, რიცხვით რვაას ოცდაორნი იყვნენ. ყადაია იეროხამის ძე, ფელალიას ძე, ამცის ძე, ზაქარიას ძე, ფაშხურის ძე, მალქიას ძე,


text:
და მისი ძმები - მამისსახლთა თავკაცები, ორას ორმოცდაორნი იყვნენ. ყამაშსაი ყაზარელის ძე, ახაზაის ძე,- მეშილმოთის ძე, იმერის ძე.


text:
მათანია მიქას ძე, ზაბდის ძე, ასაფის ძე, ლოცვისას სადიდებლის მთავარი დამწყები, ბაკბუკია, მისი მეორე ძმა, ყაბდა შამუაყის ძე, გალადის ძე, იედუთუნის ძე.


text:
ლევიანთა ხელისუფალი იერუსალიმში იყო ყუზია ძე ბანისა, ძე ხაშაბიასი, ძე მათანიასი, ძე მიქასი, იმ ასაფიანთაგან, რომელნიც მგალობლებად იყვნენ ღვთის სახლის სამსახურში.


text:
თავიანთ სოფლებში და ყანებში იუდიანთაგან ცხოვრობდნენ კირიათ-ჰაარბაყში და მის დაბა-სოფლებში, დიბონში და მის დაბა-სოფლებში, იეკაბცელში და მის სოფლებში,


text:
ზანოახში, ყადულამში და მათ სოფლებში, ლაქიშში და მის მინდვრებში, ყაზეკაში და მის დაბა-სოფლებში. ისინი დასახლდნენ ბერშაბედან ჰიმონის ხევამდე.


text:
აჰა, ის მღვდლები და ლევიანები, ზერუბაბელ შალთიელის ძესთან და იესოსთან ერთად რომ მოვიდნენ: შერაია, იერემია, ეზრა,<br/>


text:
ლევიანები: იესო, ბინუი, კადმიელი, შერებია, იუდა და<br/>მათანია, რომელიც სამადლობელ გალობას ხელმძღვანელობდა თავის ძმებთან ერთად.


text:
ოაკიმის დღეებში მღვდლები - მამისსახლთა თავკაცები იყვნენ: სერაიას სახლიდან - მერაია, იერემიას სახლიდან - ხანანია,


text:
ლევიანები - მამისსახლთა თავკაცები, ელიაშიბის, იოიადაყის, იოხანანისა და იოდუაყის დროს არიან ნუსხაში ჩაწერილნი, ხოლო მღვდლები დარიოს სპარსელის მეფობის დროს.


text:
ლევის ძენი, მამისსახლთა თავკაცები, მატიანეთა წიგნში ჩაწერილნი არიან იოხანან ელიაშიბის ძის დღეებამდე.


text:
ლევიანთა თავკაცები: ხაშაბია, შერებია, იესო კადმიელის ძე და მისი ძმები, იდგნენ მათ მოპირდაპირე მხარეზე, რათა რიგ-რიგობით ექოთ და ედიდებინათ დავითის, ღვთისკაცის დადგენილი წესით.


text:
მათანა, ბაკბუკია, ყობადია, მეშელამი, ტალმონი, ყაკუბი, გუშაგები და კარისმცველები კარიბჭეების ზღურბლებთან ყარაულობდნენ.


text:
ისინი ცხოვრობდნენ იოაკიმ იეშეაყ იოცდაკის ძის ვაჟის, ნეემია ოლქის მთავრის და ყეზრა მღვდლისა და მწიგნობრის დროს.


text:
იერუსალიმის კედლის კურთხევისას დაძებნეს ლევიანები ყველა მათ ადგილებში იერუსალიმს მოსაყვანად, რათა კედლის სატფურება ეზეიმათ სიხარულით, სამადლობლებით, წინწილებზე, ქნარებზე და ებნებზე სიმღერით.


text:
ბეთ-ჰაგილგალიდან და გებაყისა და ყაზმავეთის მინდვრებამდე; რადგან მგალობლებმა იერუსალიმის სანახებში გაიშენეს სოფლები.


text:
კედელთან მოვუხმე იუდას მთავრებს; დავაყენე ორი დიდი გუნდი შემოსავლელად, ერთი კედლის მარჯვენა მხარეს, მეორე სანაგვის კარიბჭესთან.


text:
მღვდლების ძეთაგან საყვირებით მისდევდნენ: ზაქარია იონათანის ძე, შემაყიას ძე, მათანიას ძე, მიქაიას ძე, ზაქურის ძე, ასაფის ძე,


text:
მისი ძმები: შემაყია, ყაზარელი, მილალაი, გილალაი, მაყაი, ნათანიელი, იუდა და ხანანი დავითის, ღვთისკაცის, საკრავებით მიდიოდნენ, წინ ეზრა მწიგნობარი მიუძღოდათ.


text:
წყაროსთვალის კარიბჭესთან, მოპირდაპირე მხარეს მიუყვებოდნენ დავითის ქალაქის კიბეებს, კედელზე ამავალ კიბეებით, დავითის სახლის ზემოთ რომ გადადიოდა წყლების კარიბჭისკენ, აღმოსავლეთით.


text:
მეორე გუნდი მათი საპირისპირო მხრიდან უვლიდა, მე და ხალხის ნახევარი მას მივყვებოდით კედელზე, ღუმელთა გოდლიდან ზრქელ კედლამდე.<br/>


text:
ეფრემის კარიბჭიდან, ძველი კარიბჭისა და თევზთა კარიბჭის, ხანანელის გოდლისა და მეას გოდლის გავლით, ვიდრე ცხვრის კარიბჭემდე. ისინი სატუსაღოს კარიბჭესთან შედგნენ.


text:
იქვე იყვნენ მღვდლები: ელიაკიმი, მაყასეია, მინიამინი, მიქაია, ელიოყენაი, ზაქარია და ხანანია თავიანთი საყვირებით,


text:
აგრეთვე მაყასეია, შემაყია, ელყაზარი, ყუბი იეჰოხანანი, მალქია, ყელამი და ყაზერი. მგალობელნი გალობდნენ იზრახიას ლოტბარობით.


text:
დიდძალი მსხვერპლი შესწირეს იმ დღეს, ხარობდნენ, რადგან ღმერთმა დიდი სიხარულით გაახარა ისინი. მათთან ერთად მათი ცოლ-შვილიც მხიარულობდა. შორს გავარდა იერუსალიმის მხიარულობის ხმა.


text:
იმავე დღეს კაცები მიუჩინეს შესაწირავისთვის, პირველმოწეული ნაყოფებისთვის და მეათედისთვის განკუთვნილ საგანძურის ოთახებს! რათა ქალაქების ბაღებიდან იქ შეეგროვებინათ მღვდლებისთვის და ლევიანებისთვის რჯულით დაწესებული წილი; რადგან ხარობდა იუდა, სამსახურად მდგომი მღვდლებისა და ლევიანების შემყურე;


text:
რადგან ასრულებდნენ სამსახურს და განწმედის სამსახურს; მგალობელნი და კარისმცველნი დავითისგან და მისი ძის, სოლომონისგან დადგენილი წესის თანახმად იდგნენ.


text:
რადგან უწინ, დავითისა და ასაფის დროს იყვნენ დადგენილნი მგალობელთა ლოტბარნი და დაწესებულ იქნა ღვთის სადიდებელი და სამადლობელი გალობები.


text:
ზერუბაბელისა და ნეემიას დღეებში მთელი ისრაელი ყოველდღიურად იძლეოდა მგალობელთა და კარისმცველთა წილს. შესაწირავს ლევიანებს აძლევდნენ, ლევიანები კი აარონიანებს აძლევდენ.


text:
იმ დღეს ხალხის გასაგონად წაიკითხეს მოსეს წიგნი და მასში ჩაწერილი აღმოჩნდა, რომ უკუნისამდე ვერ შევლენ ყამონელნი და მოაბელნი ღვთის კრებულში.<br/>


text:
ეს იმის გამო, რომ ისინი ისრაელიანებს პურითა და წყლით კი<br/>არ შეეგებნენ, არამედ მის წინააღმდეგ მოისყიდეს ბალაამი, რომ შეეჩვენებინა<br/>ისინი. ჩვენმა ღმერთმა კი ეს შეჩვენება კურთხევად მოაქცია.


text:
ტობიას ის დიდი ოთახი მოუწყო, სადაც ადრე წესისამებრ<br/>საძღვნო, საკმეველი, ჭურჭლეული, ხორბლის მეათედი, მაჭარი და ზეითუნის ზეთი<br/>ინახებოდა ლევიანთათვის, მგალობელთათვის და კარისმცველთათვის, სამღვდლო<br/>შესაწირავთან ერთად.


text:
ამ დროს იერუსალიმში არ ვყოფილვარ, რადგან ართახშასთას,<br/>ბაბილონის მეფის, ოცდამეთორმეტე წელს, მეფეს ვეახელი; ხანი რომ გამოხდა<br/>დავეთხოვე მეფეს.


text:
დავბრუნდი იერუსალიმში და შევიტყვე იმ ბოროტების შესახებ,<br/>ელიაშიბს რომ გაეკეთებინა ტობიასთვის ღვთის სახლის ეზოებში ოთახის მიცემით.


text:
ვუბრძანე, რომ გამოესუფთავებინათ ოთახები და იქ დაებრუნებინათ ღვთის სახლის ჭურჭლეული, საძღვნო და საკმეველი.


text:
გავიგე, რომ ლევიანებს არ ეძლეოდათ წილი, და რომ ამის<br/>გამო ლევიანები და საქმის მკეთებელი მგალობელნი თავ-თავიანთ ყანებში იყვნენ<br/>გაფანტულნი.


text:
ვედავე წინამძღვრებს და ვუთხარი: რატომ არის მიტოვებული ღვთის სახლი? შევკრიბე ისინი და თავ-თავის ადგილებზე დავაყენე.<br/>


text:
საგანძურები ჩავაბარე შელემია მღვდელს, ცადოკ მწიგნობარს და ფედაია ლევიანს. მათთან ერთად ხანანს, მათანია ზაქურის ძის ძეს, რადგან ისინი ცნობილი იყვნენ ერთგულებით. მათ დაეკისრათ თავიანთი ძმებისთვის წილის მიცემა.


text:
ამის გულისათვის გამიხსენე, ჩემო ღმერთო, და ნუ წარხოცავ იმ ჩემს ძველ საქმეებს, რაც ღვთის სახლისთვის და მისი სამსახურისთვის გამიკეთებია.


text:
იმ ხანად შევნიშნე, რომ იუდაში შაბათობით საწნახლებში ღვინოს წურავენ, ძნებს ზიდავენ, სახედრებს ჰკიდებენ ღვინოს, ყურძენს, ლეღვს, ყველანაირ საპალნეს, და შაბათ დღეს იერუსალიმში მიაქვთ. მე გავაფრთხილე ისინი იმ დღეს, როცა საჭმელ-სასმელს ყიდდნენ.


text:
იერუსალიმშივე ცხოვრობდნენ ტვიროსელნი. მათ შაბათობით მოჰქონდათ თევზი, ყველა სხვა გასასყიდი საქონელი და იუდასა და იერუსალიმის მკვიდრებს ასყიდებდნენ.


text:
განა ასე არ იქცეოდა თქვენი მამა-პაპა, განა ამის გამო არ იყო, რომ ჩვენმა ღმერთმა ასეთი უბედურება მოავლინა ჩვენზე და ამ ქალაქზე? თქვენ კი შაბათის წაბილწვით უმატებთ ღვთის რისხვას ისრაელზე!


text:
შაბათის წინა საღამოს, როგორც კი იერუსალიმის კარიბჭეებთან ჩამობნელდა, ვუთხარი და ჩაკეტეს კარები; განკარგულება გავეცი, რომ შაბათის მომდევნო დილამდე არ გაეღოთ. ჩემი მსახურები დავაყენე კარიბჭეებთან, რომ შაბათ დღეს არანაირი ტვირთი არ შემოტანილიყო.


text:
ვამხილე ისინი და ვუთხარი: კედელთან რატომ ათევთ ღამეს? თუ კიდევ მოიქცევით ასე, ხელს აღვმართავ თქვენზე. მას აქეთ შაბათ დღეს აღარ მოსულან.<br/>


text:
ვუბრძანე ლევიანებს, რომ სუფთად ყოფილიყვნენ და კარიბჭეთა დასაცავად მოსულიყვნენ, რათა წმიდად შეენახათ შაბათი დღე. ამის გულისთვისაც გამიხსენე, ღმერთო ჩემო, და დამიცავი შენი დიდი მოწყალებით!


text:
და მათი შვილების ნახევარი ან აშდოდურად, ანდა სხვა რომელიმე ხალხის ენაზე ლაპარაკობდა, იუდაური ენა კი აღარ იცოდა.


text:
დავტუქსე ისინი, ვწყევლე, ვურტყი ზოგიერთ მათგანს და თმა-წვერი ვაგლიჯე. ღმერთზე დავაფიცე, რომ თავიანთ ასულებს მათ ვაჟებს არ მიათხოვებდნენ და მათ ასულებს თავიანთ ვაჟებს არ შერთავდნენ და არც თავად არ მოიყვანდნენ.


text:
განა ამ საქმეზე არ შესცოდა სოლომონმა, ისრაელის მეფემ? ბევრ ხალხს როდი ჰყოლია იმისთანა მეფე. მის ღმერთს უყვარდა იგი და მეფედ დააყენა მთელ ისრაელზე; თუმცა-ღა ისიც აცდუნეს უცხოელმა ცოლებმა.


text:
სად გაგონილა ამდენი ბოროტების კეთება და ამოდენა ცოდვის ჩადენა ჩვენი ღმერთის წინააღმდეგ, უცხოელ ცოლებთან წოლით?


text:
იოიადაყის, ელიაშიბ მღვდელმთავრის ძის, ძეთაგან ერთ-ერთი სანბალატ ხორონელის სიძე იყო; თავიდან მოვიშორე იგი.


text:
ვიზრუნე დაწესებული დროისთვის შეშისა და პირველმოწეული ნაყოფის მოტანისთვის. ღმერთო ჩემო, სასიკეთოდ გამიხსენე.


text:
იყო ერთი კაცი ყუცის ქვეყანაში, სახელად იობი. ალალი, წრფელი, ღვთისმოშიში და ბოროტებას განრიდებული იყო ეს კაცი.<br/>


text:
ჰყავდა საქონელი - შვიდიათასი სული ცხვარი, სამიათასი<br/>აქლემი, ხუთასი უღელი ხარი, ხუთასი დედალი ვირი, უამრავი მსახური.<br/>აღმოსავლელთა შორის ყველაზე სახელოვანი იყო ეს კაცი.


text:
სტუმრობდნენ ერთმანეთთან მისი ვაჟები და მორიგეობით<br/>მართავდნენ ლხინს, იწვევდნენ თავიანთ სამ დას, რომ ერთად ეჭამათ და ესვათ.


text:
როცა ჩამოთავდებოდა ლხინის დღეები, გაგზავნიდა იობი და<br/>განწმედდა მათ; ადგებოდა დილაადრიანად, აღავლენდა აღსავლენ მსხვერპლს მათი<br/>რიცხვისდა მიხედვით, რადგან ფიქრობდა იობი, ვაითუ რამე შესცოდესო ჩემმა<br/>ვაჟებმა და დაჰგმესო ღმერთი თავიანთ გულში. მუდამ ასე იქცეოდა იობი.


text:
უთხრა უფალმა სატანას: საიდან მოდიხარ? მიუგო სატანამ<br/>უფალს და უთხრა: ქვეყნად წანწალიდან და ხეტიალიდან.


text:
უთხრა უფალმა სატანას: თუ შეგინიშნავს ჩემი მორჩილი იობი?<br/>ხომ არავინ არის მისი მსგავსი ამ ქვეყანაზე? ალალი, წრფელი, ღვთისმოშიში<br/>კაცია, ბოროტებას განრიდებული.


text:
განა შენ არ გყავს დაცული მთელი მისი სახლ-კარითა და საბადებლითურთ? მისი ხელით ნაქმნარი შენგან არის კურთხეული, მისი საქონელი გამრავლებულია ქვეყნად.


text:
უთხრა უფალმა სატანას: აჰა, შენს ხელთ იყოს მთელი მისი საბადებელი! ოღონდ თავად მას ნუ შეეხები. და გავიდა სატანა უფლისგან.<br/>


text:
ამის ლაპარაკში იყო, რომ მოვიდა სხვა და ამბობს: ღვთის ცეცხლი ჩამოვარდა ციდან, გადაწვა ცხვარი და მსახური ბიჭები; შთანთქა ისინი. მე ერთი გადავრჩი ამბის მომტანი.


text:
ამის ლაპარაკში იყო, რომ მოვიდა სხვა და ამბობს: ქალდეველები დაეწყვნენ სამ რაზმად, დაეცნენ აქლემებს და წაასხეს, და მახვილით ამოხოცეს. მე ერთი გადავრჩი ამბის მომტანი.


text:
ამის ლაპარაკში იყო, რომ მოვიდა სხვა და ამბობს: შენი ვაჟები და ასულები ჭამდნენ და ღვინოს სვამდნენ უფროსი ძმის სახლში.


text:
ამ დროს დაბერა უდაბნოდან დიდმა ქარმა, ეძგება სახლის ოთხსავე კუთხეს, ჭერი თავზე დაემხო ყმაწვილებს და დაიხოცნენ. მე ერთი გადავრჩი ამბის მომტანი.


text:
თქვა: შიშველი გამოვედი დედის მუცლიდან და შიშველი დავბრუნდები იქ. უფალმა მომცა, უფალმა წაიღო. კურთხეულ იყოს უფლის სახელი.


text:
ერთ დღეს მივიდნენ ღვთისშვილები უფლის წინშე წარსადგომად სატანაც მივიდა მათ შორის უფლის წინშე წარსადგომად.<br/>


text:
უთხრა უფალმა სატანას: არ შეგინიშნავს ჩემი მორჩილი იობი?<br/>ხომ არავინ არის მისი მსგავსი ამ ქვენაზე? ალალი, წრფელი, ღვთისმოშიში<br/>კაცია, ბოროტებას განრიდებული. დღემდე სიალალით ინახავს თავს, შენ კი<br/>მაქეზებდი უმიზეზოდ დამეღუპა იგი.


text:
მიუგო: ერთი უგუნური დედაკაცივით ლაპარაკობ! სიკეთეს კარგად ვიტანთ უფლისაგან, ავის ატანა კი აღარ გვინდა! არც ახლა სცოდა იობმა თავისი ბაგეებით.


text:
შეიტყო იობის სამმა მეგობარმა ყველა ეს უბედურება, რაც<br/>თავს დაატყდა იობს, და მივიდნენ თავ-თავიანთი ადგილებიდან ელიფაზ თემანელი,<br/>ბილდად შუხელი და ცოფარ ნაყამათელი; შეიყარნენ ერთად, რომ მისულიყვნენ<br/>მისასამძიმრებლად და სანუგეშებლად.


text:
შორიდან გახედეს და ვერ იცნეს, ხმა აიმაღლეს და ატირდნენ.<br/>შემოიხია თითოეულმა თავისი მოსასხამი და თავს ზემოთ ცისკენ აპნევდნენ<br/>მტვერს.


text:
ისხდნენ მის წინ მიწაზე შვიდი დღე და შვიდი ღამე, არავის არაფერი უთქვამს მისთვის, რადგან ხედავდნენ, რომ მეტისმეტი იყო მისი სატანჯველი.


text:
დაბნელდნენ მისი განთიადის ვარსკვლავები, ელოდოს ნათელს<br/>და არ ჩანდეს, ვერ იხილოს ცისკრის წამწამები!


text:
შედგა, მაგრამ ვერ გავარჩიე მისი სახე, რაღაც ხატება იყო ჩემ თვალწინ, დუმილი და, აჰა, მერე ხმა გავიგონე:


text:
რაღა ითქმის თიხის სახლებში მცხოვრებლებზე, მტვერში რომ უდგათ საფუძველი? მღილებზე უმალ რომ იჭყლიტებიან?


text:
რადგან ჩარჭობილი მაქვს ყოვლადძლიერის ისრები და შხამს<br/>წოვს ჩემი სული. ღვთის საშინელებებმა შემომიტიეს.


text:
თუ შევცოდე, შენ რა დაგიშავე, ადამის მოდგმის მცველო? რისთვის დამისვი შენს სამიზნედ, რისთვის შევიქენი ტვირთად ჩემივე თავისთვის?


text:
რატომ არ მომიტევებ შეცოდებას და არ წარმიხოცავ დანაშაულს? რადგან ახლა მიწაში რომ ვიწვე, დილით დამიწყებდი ძებნას და აღარ ვიქნებოდი.


text:
შენმა ხელებმა გამომსახეს და შემქმნეს მე ყველაფერთან<br/>ერთად, რაც გარს მარტყია, და შენვე გამანადგურე.


text:
თუ დამნაშავე ვარ, ვაიმე ჩემს თავს! თუ მართალი ვარ, თავს ვერ ვწევ მაღლა, რადგან სავსე ვარ სირცხვილით. ნახე ჩემი სივაგლახე!


text:
განაახლებ მოწმეებს ჩემს წინააღმდეგ და უფრო და უფრო მრისხანებ ჩემზე; ჯარი მოდის და მოდის ჩემს წინააღმდეგ.


text:
გაგიცხადებდა სიბრძნის საიდუმლოებებს, რადგან ორგემაგეა<br/>სიბრძნე. იცოდე, რომ დაივიწყა ღმერთმა ზოგიერთი შენი შეცოდება.


text:
მოყვასის დასაცინი შევიქენი მე, ღვთის მხმობელი და მისგან<br/>პასუხნაცემი; დასაცინი შევიქენი მართალი, წაფელი.


text:
სიმშვიდე სუფევს მძარცველთა კარვებში და უშიშრად არიან<br/>ღვთის მგმობელნი, ვინც ღმერთი მოიყვრა თავისი ხელით;


text:
ადამიანიც დაწვება და ვეღარ ადგება; ცათა აღსასრულამდე ვერ გაიღვიძებენ, ვერ გამოიფხიზლებენ ძილისაგან.<br/>


text:
ოჰ, ნეტავ ქვესკნელში დამმალავდე, შემინახავდე, ვიდრე შენი რისხვა გადაივლიდეს! დროს დამინიშნავდე და მერე გამიხსენებდე!


text:
თუ მოკვდა კაცი, განა კვლავ იცოცხლებს? მთელი ჩემი მაშვრალობის დღეები დაველოდებოდი ჩემი ფერისცვალების დადგომამდე;


text:
მეც თქვენსავით ვილაპარაკებდი, ჩემს ადგილზე რომ<br/>ყოფილიყავით? დაგიხვავებდით ამდენ სიტყვებს და თავის ქნევას დაგიწყებდით?


text:
ო, თავის მტანჯველო საკუთარი ბოღმით! შენს გამო ხომ არ<br/>უნდა გაუკაცრიელდეს მიწა და ადგილიდან დაიძრას კლდე?


text:
ერთად მომადგნენ მისი ურდოები და მოასწორეს ჩემსკენ<br/>მომავალი გზები, ჩემი კარვის გარშემო დაიბანაკეს;


text:
მთელი წყვდიადი მის საგანძურად ინახება, შეჭამს მას დაუნთებელი ცეცხლი, განადგურდება მის კარავში ნატამალი;


text:
რამდენგზის ჩამქრალა ბოროტეულთა ლამპარი? რამდენგზის დასტეხიათ უბედურება? ის ანაწილებს ხვედრს თავის რისხვის ჟამს.


text:
ეამება ხევის კოლბოხები და ყოველი კაცი მას მიჰყვება. იმათ კი სათვალავი არა აქვთ, ვინც მის წინ იყვნენ.


text:
რატომ არ არის დაფარული ყოვლადძლიერისთვის განკითხვის ჟამი, მისი შემცნობელნი კი ვერ ხედავენ მის დღეებს?<br/>


text:
დაივიწყებს მას საშო, ჭიაღუები ატკბარუნებენ მას. უკვე აღარავინ გაიხსენებს; ხესავით გადატყდება უკეთურება;


text:
მცირე ხანს აღზევდებიან და, აჰა, აღარ არიან! დაჭკნებიან, როგორც ბალბა და გახმებიან, თავთავებივით მოიცელებიან!


text:
მე სიმართლით ვიმოსებოდი და ის ჩემით იმოსებოდა; მოსასხამად და თავსაკვრელად ჩემი სამართალი მქონდა;<br/>


text:
გზებს ვურჩევდი და მთავრად ვიჯექი; ვემკვიდრე, როგორც<br/>მეფე ლაშქარში, როგორც მგლოვიარეთა ნუგეშისმცემელი.


text:
თუკი ოდესმე გზიდან გადაეხვიოს ჩემს ნაბიჯებს, თვალებს<br/>აჰყოლოდეს ჩემი გული და ბიწი მოსცხებოდეს ჩემს ხელებს,


text:
(რადგან ჩემი ყრმობიდანვე ჩემთან იზრდებოდა, როგორც<br/>მამასთან, და დედაჩემის მუცლიდანვე ვუძღვებოდი).


text:
ნეტავ მომისმენდეს ვინმე! აჰა, ჩემი ნიშანიც! მიპასუხოს<br/>ყოვლადძლიერმა და დაწეროს საბუთი ჩემმა მოსარჩლემ.


text:
მაშინ განრისხდა ელიჰუ, ძე ბუზელი ბარაქიელისა, რამის<br/>საგვარეულოდან; იობზე განრისხდა იმის გამო, რომ მან ღმერთზე მართლად<br/>ჩათვალა თავი.


text:
მიუგო ელიჰუმ, ბუზელი ბარაქიელის ძემ, და უთხრა: წლებით<br/>უმრწემესი ვარ მე, თქვენ კი მოხუცებულნი; ამიტომაც მომერიდა და ვერ გავბედე<br/>მომეხსენებინა თქვენთვის ჩემი აზრი.


text:
ის ლოცვას აღუვლენს ღმერთს, ღმერთი კი შეიწყალებს მას და<br/>სიხარულით შეხედავს მის სახეს, დაუბრუნებს მის სიმართლეს;


text:
ვინც მთავრებს არ მიჰკერძავს და ვინც არ განარჩევს<br/>მდიდარს და ღარიბს, რადგან ყველანი მისი ხელით არიან შექმნილნი.


text:
წამში იხოცებიან, შუაღამისას შებარბაცდება კაცი და<br/>იღუპება; ძლიერი წარიტაცებს მას არა კაცის ხელით;


text:
როცა დუმს ის, ვინ არის მისი მბრალმდებელი? როცა იფარავს<br/>სახეს, ვინ არის მისი მხილველი? ხალხი იქნება თუ ერთი კაცი?


text:
შენგნით მიუზღავს ის სამართალს? როგორც შენ დაგიგმია,<br/>როგორც შენ აგირჩევია და არა როგორც მე? ილაპარაკე, რაც იცი!


text:
რადგან თავის ცოდვას ახალი დანაშაული მიუსართა: ხელი ხელს<br/>შემოჰკრა ჩვენს შორის და გაამრავლა სიტყვები ღვთის წინააღმდეგ.


text:
შენც გამოგიყვანდა სივიწროვიდან სიფართოვეში, გაშლილ<br/>ადგილზე და შენი სუფრა სავსე იქნებოდა ნუგბარი საჭმელებით;


text:
სასტიკად ექცევა თავის ბარტყებს, თითქოს მისები არ ყოფილიყვნენ; ამაოა მისი გარჯა სიფრთხილის გარეშე;<br/>


text:
ვინ არის რომ მალავს რჩევას უგუნურებით? რადგან<br/>ვლაპარაკობდი და არაფერი გამეგებოდა, ჩემთვის საკვირველზე, და ვერაფერს<br/>ვხვდებოდი.


text:
მას შემდეგ, რაც წარმოთქვა უფალმა ეს სიტყვები ობის<br/>მიმართ, უთხრა უფალმა ელიფაზ თემანელს: აინთო ჩემი რისხვა შენ მიმართ და<br/>შენი ორი მეგობრის მიმართ, რადგან ჩემი მორჩილი იობივით გულწრფელად არ<br/>ილაპარაკეთ ჩემზე.


text:
ახლა წაიყვანეთ შვიდი ხარი და შვიდი ცხვარი და მიდით ჩემს<br/>მორჩილ იობთან, აღავლინეთ აღსავლენი თქვენს საოხად და ჩემი მორჩილი იობი<br/>ილოცებს თქვენთვის, რადგან შევიწყნარებ მას და ავად არ მოგექცევით, რომ<br/>ჩემი მორჩილი იობივით წრფელად არ მელაპარაკეთ.


text:
წავიდნენ ელიფაზ თემანელი, ბილდად ხუშელი და ცოფარ<br/>ნაყამათელი და ისე მოიქცნენ, როგორც უთხრა მათ უფალმა. და შეიწყნარა უფალმა<br/>იობი.


text:
და აღუდგინა უფალმა იობს მისი დოვლათი, როცა ილოცა იობმა თავისი მეგობრებისთვის. ერთი იმდენი მიუმატა უფალმა იობის საბადებელს!<br/>


text:
მივიდნენ მასთან მისი ძმები და დები, მისი ძველი<br/>ნაცნობები და ჭამეს მასთან ერთად პური მის სახლში; მიუსამძიმრეს და<br/>ანუგეშეს ყველა იმ განსაცდელის გამო, რაც უფალმა მოუვლინა მას. თითოეულმა<br/>მისცა მას თითო კესიტა და თითო ოქროს ბეჭედი.


text:
უკურთხა უფალმა იობს დარჩენილი დღეები წინანდელზე უფრო<br/>მეტად: ჰყავდა თოთხმეტი ათასი ცხვარი, ექვსი ათასი აქლემი, ათასი უღელი<br/>ხარი და ათასი სახედარი.


text:
არ მოიძებნებოდნენ მთელს ქვეყანაზე იობის ასულებისთანა<br/>ლამაზი ქალები, და მამამ მისცა მათ სამკვიდრო მათ ძმებს შორის.


text:
ნეტარია კაცი, რომელიც არ მისდევს უღმრთოთა რჩევას და ცოდვილთა გზას არ ადგას, არ ზის ავყიათა საკრებულოში.<br/>


text:
და იქნება იგი წყლის ნაკადებთან დანერგილ ხესავით, თავის<br/>დროზე რომ იძლევა ნაყოფს და არ დაჭკნება ფოთოლი მისი. და ყოველივეში, რასაც<br/>იქმს, წარმატებულია.


text:
ამქვეყნიური მეფეები ამხედრებულან და შეთქმულან<br/>წარჩინებულნი უფლის წინააღმდეგ, და მის ცხებულზე გალაშქრებულან.


text:
ეამბორეთ ძეს, რომ არ განრისხდეს იგი და არ დაიღუპოთ<br/>გზაში, რადგან მალე აღიგზნება რისხვა მისი. ნეტარ არს ყველა, ვინც მასზეა<br/>მინდობილი.


text:
აღსდეგ, უფალო, მიხსენი, ჩემო ღმერთო, რადგან შენ ულეწავ<br/>ყბებს ყველა ჩემს მტერს, ბოროტეულებს უმუსრავ კბილებს.


text:
მიპასუხე, ოდეს მოგიხმობ, ჩემი სიმართლის ღმერთო.<br/>შევიწროების ჟამს შენ მაძლევდი გასაქანს, შემიწყალე და ისმინე ჩემი ლოცვა.


text:
შვილნო კაცისა! როდემდე იქნება ღირსება ჩემი დამცირებული?<br/>როდემდე გეყვარებათ ამაოება და ეძიებთ სიყალბეს? სელა.


text:
რადგან არ არის ჭეშმარიტება მათს ბაგეებში, ბილწია მათი<br/>შიგნეულობა, მათი ხორხი ღია საფლავია, მათი ენები ქლესაობენ.


text:
განსაჯე ისინი, ღმერთო, დაეცნენ თავიანთი ზრახვების გამო;<br/>თავიანთი ცოდვების სიმრავლისათვის მოიშორე ისინი, რადგან აღსდგენ შენს<br/>წინააღმდეგ,


text:
და გაიხაროს ყველამ, ვინც შენზეა მონდობილი, იმხიარულონ<br/>უკუნისამდე; და დაიცავ მათ, და გაიხარებენ შენით, ვისაც შენი სახელი<br/>უყვარს.


text:
გაწბილდებიან და საშინლად შეძრწუნდებიან ყოველნი მტერნი<br/>ჩემნი; უკუიქცევიან და შერცხვებიან მეყსეულად.


text:
დაე, დევნოს მტერმა სული ჩემი და წამოეწიოს, დაე,<br/>დედამიწაზე დაანარცხოს სიცოცხლე ჩემი და მტვრად აქციოს ღირსება ჩემი. სელა.


text:
აღსდექ, უფალო, შენი რისხვით, ამაღლდი გულისწყრომით ჩემს<br/>მტრებზე, გამოიღვიძე ჩემთვის სამართალზე, რომელიც შენ დადე მცნებად.


text:
შეწყდეს ბოროტება ბიწიერთა, ხოლო მართალი გაამართლე, რადგან შენა ხარ გულისა და ზრახვების შემმოწმებელი, ღმერთო მართალო!<br/>


text:
უფალო, ჩვენო მბრძანებელო! რაოდენ დიდია შენი სახელი მთელ<br/>ქვეყანაზე, ცათა ზემოთ სწვდება შენი დიდება.


text:
გამარჯვებულია მისი გზა ყოველჟამს; მიუწვდომელია მისდამი<br/>შენი სამართალი, თავის მტრებს სულის შებერვით ამარცხებს.


text:
დაუდარაჯდება საფარში, როგორც ლომი შამბნარში ჩაუსაფრდება<br/>საწყალს მოსატაცებლად, მოიტაცებს, ოდეს მოამწყვდევს თავის ბადეში.


text:
უმზერ შენ, ვინაიდან ხედავ წყენასა და შევიწროებას, რათა<br/>სამაგიერო გადაუხადო შენი ხელით, შენ განდობს თავის თავს ჩაგრული, შენ იყავ<br/>ობლის შემწე.


text:
გუნდის ლოტბარს, დავითის ფსალმუნი. უფალზე ვარ მინდობილი; როგორ ეტყვით ჩემს სულს: „გადაიხვეწე ჩიტივით თქვენს მთებში“.<br/>


text:
რადგან აგერ ბოროტნი მოზიდავენ მშვილდს, ლარზე<br/>მიამაგრებენ ისარს, რომ სიბნელიდან ესროლონ გულმართლებს.


text:
უფალი თავის წმიდა ტაძარშია, ცაშია უფლის ტახტი; მისი<br/>თვალები იმზირებიან, ქუთუთოები ამოწმებენ ადამის შვილებს.


text:
ღარიბთა დარბევისა და ჩაგრულთა კვნესის გამო აღვდგები,<br/>ამბობს უფალი, აღმოვუჩენ შველას, ვისაც მახე დაუგეს.


text:
როდემდე ვინახო ზრახვანი ჩემს სულში, ნაღველი ჩემს გულში<br/>ყოველდღიურად? როდემდე აღზევდება მტერი ჩემზე?


text:
მომხედე, მიპასუხე, უფალო, ღმერთო ჩემო! მოჰფინე სინათლე<br/>ჩემს თვალებს, რომ არ დავიძინო სასიკვდილოდ.


text:
ხოლო მე შენი წყალობის იმედი მაქვს, შენი შველით იხარებს<br/>ჩემი გული; ვუგალობებ უფალს, ჩემს კეთილისმყოფელს.


text:
ლოტბარს, დავითის ფსალმუნი. თქვა უგუნურმა თავის გულში: „არ არის ღმერთი“. გაირყვნენ, სისაძაგლე ჩაიდინეს; არავინ არის კეთილის მქნელი.<br/>


text:
უფალმა ზეციდან გადმოხედა ადამიანთა შვილებს, რომ<br/>დაენახა, თუ არის ვინმე ჭკუათმყოფელი, ღმერთს რომ ეძიებს.


text:
ნუთუ ვერ შეუგნიათ უკანონოების ჩამდენთ, ჩემი ხალხის<br/>მჭამელთ, პურს რომ სჭამენ და ღმერთს არ უხმობენ?


text:
ვინ მისცემს სიონიდან ისრაელს ხსნას? ოდეს შემოაქცევს<br/>ღმერთი თავის ხალხის ტყვეობას, მოილხენს იაკობი, გაიხარებს ისრაელი.


text:
ვის თვალშიც დამცირებულია საზიზღარი, ხოლო ღვთის მოშიშებს<br/>პატივსა სცემს; ვინც დაიფიცებს თავის საზიანოდ და არ შეცვლის;


text:
ვინც ფულს ვახშით არ გასცემს და ქრთამს უდანაშაულოზე არ<br/>აიღებს; ამის მოქმედი არასოდეს წაფორხილდება.


text:
დარდი გაუმრავლდეთ, ვინც უცხო კერპებისცნ ისწრაფის. მე არ<br/>ვასხურებ მათს სისხლიან შესასხურებელს და არც მოვიტან პირზე მათ სახელს.


text:
მასწავლე გზა ცხოვრებისა, სისავსე სიხარულის შენი სახის<br/>წინაშე, ნეტარება - შენი მარჯვენით უკუნისამდე.


text:
ლოცვა დავითისა. ისმინე, უფალო, სიმართლე, ყური მოაპყარ ჩემს ღაღადს, გაიგონე ჩემი ლოცვა უბიწო ბაგეებიდან.<br/>


text:
შენ გასინჯვ ჩემი გული, მომინახულე ღამით, გამომცადე,<br/>ვერაფერს იპოვი; არ განუდგება ჩემი პირი განზრახვას ჩემსას.


text:
იმ კაცებისაგან - შენი ხელით, უფალო, ამქვეყნიური<br/>კაცებისაგან, რომელთაც წილი სიცოცხლეში აქვთ, რომელთა მუცლებს ავსებ შენი<br/>საგანძურებიდან; რათა გაძღნენ მათი შვილები და ნარჩენი თავიანთ ბავშვებს<br/>დაუტოვონ.


text:
გუნდის ლოტბარს. უფლის მორჩილი დავითისა, რომელმაც წარმოთქვა უფლის მიმართ სიტყვები ამ გალობისა იმ დღეს, როცა უფალმა გადაარჩინა ყველა თავისი მტრის ხელთაგან და საულის ხელთაგან.<br/>


text:
უფალო, კლდევ და სიმაგრევ ჩემო და მხსნელო ჩემო, ღმერთო<br/>ჩემო, - ჩემი კლდე ხარ, თავშესაფარი. ფარო ჩემო და დამხმარეო, საყრდენო<br/>ჩემო.


text:
გაჭირვებაში ვუხმობდი უფალს და ღმერთსა ჩემსა<br/>მოვუწოდებდი. ისმინა ხმა ჩემი თავისი სამხილიდან და მისწვდა მის ყურს ჩემი<br/>ღაღადი.


text:
და გამოჩნდნენ წყარონი წყალთა და გაშიშვლდნენ ფუძენი სამყაროსი შენს მრისხანე დაძახილზე, უფალო, შენი პირის ქარის ქროლვაზე.<br/>


text:
ჩემო მხსნელო მტრებისაგან! შენ ამამაღლე მათზე, ვინც<br/>აღმდგარია ჩემს წინააღმდეგ! და უკეთური კაცისაგან მიხსენი.


text:
ამრავლებს შველას მეფისათვის და წყალობას თავისი<br/>ცხებულისთვის - დავითისა და მისი მოდგმისთვის უკუნითი უკუნისამდე.


text:
მთელი დედამიწის ზურგზე გადის მათი ხაზი და სამყაროს<br/>კიდეებამდე აღწევს მათი სიტყვები; მან მზეს დაუდგა კარავი მათში.


text:
ცათა კიდიდან არის მისი აღმოსავალი და მისი ბრუნვა - მათ<br/>კიდეებამდე, და ვერაფერი ემალება მის მხურვალებას.


text:
რჯული უფლისა სრულყოფილია, სულს განამტკიცებს; მცნება<br/>უფლისა ჭეშმარიტია, გააბრძნობს გულუბრყვილოებს.


text:
ბოროტთაგანც განაშორე მორჩილი შენი, რათა არ გაბატონდნენ<br/>ჩემზე; მაშინ უმწაკვლო შევიქმნები და თავს დავაღწევ დიდ ცოდვას.


text:
დაე, იყოს შენთვის სასურველი სიტყვანი ჩემი პირისა და<br/>ზრახვანი ჩემი გულისა, უფალო, ბურჯო და დამხსნელო ჩემო.


text:
ვიმხიარულებთ შენი შველით და ღმერთის სახელით დროშას<br/>ავაფრიალებთ; ყველა შენი სათხოვარი შეგისრულოს უფალმა.


text:
ახლა მივხვდი, რომ იხსნა უფალმა ცხებული თვისი, თავისი<br/>წმიდა ზეციდან უპასუხებს მას თავისი მხსნელი მარჯვენის ძლიერებით.


text:
ცეცხლოვან თონეს დაამსგავსებ მათ შენი რისხვის ჟამს;<br/>უფალი თავისი რისხვით დასწვავს, ხოლო ცეცხლი შთანთქავს მათ.


text:
ვითარცა წყალი დავიღვარე და დაიშალნენ ჩემი ძვლები; ცვილს<br/>დაემსგავსა ჩემი გული, დადნა ჩემს გვამში.


text:
რადგან გარს შემომეხვივრენ მე ძაღლები, ბოროტთა ხროვა წრედ შემომერტყა ლომის მსგავსად ჩემი ხელ-ფეხის გასაგმირავად.<br/>


text:
უფლის მოშიშნო! ადიდეთ იგი; პატივი სცეს იაკობის მთელმა<br/>მოდგმამ და ეშინოდეს მისი ისრაელის მთელ მოდგმას.


text:
რადგან არ დაამცირა მან და არ უგულებელყო ტანჯვა<br/>გლახაკისა, და არ მოარიდა პირი თავისი, და უსმინა მას, როცა მოუხმობდა.


text:
ჭამონ ღატაკთა და დანაყრდნენ, ადიდონ უფალი მისმა<br/>მაძიებლებმა; სამარადჟამოდ იცოცხლონ თქვენმა გულებმა.


text:
გაიხსენებენ და უფალთან დაბრუნდებიან ქვეყნიერების ყველა<br/>კიდენი, და თაყვანს სცემს ყველა ტომი ხალხებისა.


text:
ჭამს და თაყვანს სცემს ამ ქვეყნის ყველა გათქვირებული,<br/>მის წინაშე ქედს მოიხრის ყველა, ვინც მტვრად უნდა იქცეს, ვისაც არ ძალუძს<br/>თავისი სულის გადარჩენა.


text:
შავეთის ველზეც რომ ვიარო, ბოროტისა არ მეშინია, რადგან<br/>შენა ხარ ჩემთან; მანუგეშებენ შენი კვერთხი და შენი საყრდენი.


text:
ასე, სიკეთე და წყალობა დამდევს კვალდაკვალ მთელი<br/>სიცოცხლე და დავმკვიდრდები უფლის სახლში დღენი მრავალნი.


text:
ცოდვანი ჩემი სიჭაბუკისა და ბრალი ჩემი არ გაიხსენო;<br/>გამიხსენე შენი გულმოწყალებით, შენი სიკეთით, უფალო.


text:
დავითისა. განმსაჯე, უფალო, რადგან ვიდოდი ჩემი სიწრფელით, უფალზე ვიყავ მინდობილი და არ წავბორძიკდები.<br/>


text:
დავითისა. უფალი ჩემი შუქი არის და ხსნაა ჩემი - ვის შევუშინდე? უფალი ბურჯია ჩემი სიცოცხლისა - ვისგან შევძრწუნდე?<br/>


text:
თუ დამესხმიან თავს ბოროტნი ჩემი სხეულის შესასანსლად -<br/>მჩაგვრელნი ჩემნი და მტერნი ჩემნი, თვითონვე წაბორძიკდებიან და დაეცემიან.


text:
თუნდაც ჯარმა რომ დაიბანაკოს ჩემს წინააღმდეგ, არ<br/>შეშინდება ჩემი გული; თუ ომი ატყდა ჩემს წინააღმდეგ, მაინც იმედი მაქვს.


text:
ერთს ვთხოვდი უფალს, ამას ვევედრები: რომ დავემკვიდრო<br/>უფლის სახლში ჩემი სიცოცხლის მანძილზე, ვუმზერდე უფლის სიმშვენიერეს და<br/>იმის ტაძარს ვიხილავდე.


text:
რადგან შემიფარებს იგი თავის კარავში გაჭირვების ჟამს,<br/>დამმალავს თავისი კარვის სამალავში, კლდეზე ამამაღლებს.


text:
და ახლა მაღლა ავწევ თავს გარს შემოხვეული მტრების მიმართ<br/>და შევწირავ მის კარავში მსხვერპლსა ქებისა, ვუმღერებ და ვუგალობებ უფალს.


text:
ნუ დამალავ შენს სახეს ჩემგან, რისხვით ნუ უკუაგდებ შენს<br/>მორჩილს. ჩემი შემწე იყავი უწინ, ახლა ხელს ნუ მკრავ და ნუ მიმატოვებ,<br/>ღმერთო, ჩემო მხსნელო,


text:
ნუ გადამცემ ჩემი მტრების სურვილისამებრ, რადგან აღდგნენ<br/>ჩემს წინააღმდეგ ცრუ მოწმენი და ბოროტებით სუნთქავენ,


text:
დავითისა. შენ მოგიხმობ, უფალო, ჩემო ბურჯო! ნუ დადუმდები ჩემთვის; ვაი, თუ დადუმდე ჩემთვის და დავემგვანო საფლავში ჩასულებს.<br/>


text:
ნუ შემაერთებ ბოროტებთან და სიყალბის მქმნელთან, რომელნიც<br/>მოყვასებთან მშვიდობაზე ლაპარაკობენ, გულში კი სიავე უდევთ.


text:
მიუზღე მათ თავიანთი ნაქნარისამებრ და თავიანთი<br/>ბოროტმოქმედებისამებრ; მათთა ხელთა გაკეთებულის შესაფერისად მიუზღე მათ,<br/>გადაახდევინე მათი დამსახურებისამებრ.


text:
უფალი ბურჯია ჩემი და ფარი ჩემი. მისით სასოებს ჩემი გული<br/>და დამეხმარა, და გაიხარებს ჩემი გული და ჩემი სიმღერით ვიტყვი მის ქებას.


text:
ხმა უფლისა ნაადრევად მოამშობიარებს ირმებს და<br/>გააშიშვლებს ტყეებს; და მის ტაძარში ყოველივე ამბობს დიდებას.


text:
რადგან წამიერია რისხვა მისი, ხოლო სიცოცხლე - მისი<br/>სურვილით; ღამით გლოვა დაისადგურებს, ხოლო ცისკრის ჟამს - მხიარულება.


text:
რა სარგებლობა იქნება ჩემს სისხლში, როდესაც საფლავში<br/>ჩავალ? განა მტვერი შეგასხამს ხოტბას? განა შენს ჭეშმარიტებას განაცხადებს?


text:
მომაპყარ ყური შენი, სწრაფად გადამარჩინე, იყავ ჩემთვის<br/>კლდე-ბურჯი, ციხე-სიმაგრე ჩემს დასახსნელად.


text:
ვილხენ და ვიმხიარულებ შენი წყალობით. რადგან შენ იხილე<br/>ჩემი გაჭირვება, შეიცან ტანჯვა ჩემი სულისა.


text:
რადგან გაილია ნაღველში ჩემი სიცოცხლე და ჩემი წლები -<br/>გლოვაში. დაუძლურდა ჩემი ძალა ჩემი ცოდვებით და ჩემი ძვლები გაიხრწნა.


text:
ყველა ჩემი მტრისაგან შერცხვენილი შევიქენი და<br/>მეზობლებისაგან - მეტად, და საშიში ნაცნობთათვის; ვინც კი ქუჩაში<br/>დამინახავდა, გარბოდა ჩემგან.


text:
რადგან მესმოდა ცილისწამება მრავალთა, შიში ყოველი მხრიდან, რაჟამს შეითქვნენ ჩემს წინააღმდეგ, ჩემი სულის ამოხდა განიზრახეს.<br/>


text:
რაოდენ მრავალი გაქვს სიკეთე, შენთა მოშიშთათვის რომ<br/>ინახავ, შენს მსასოებელთ, რომ განუმზადე ადამის ძეთა წინაშე.


text:
შეიფარე ისინი შენი პირის საფარველქვეშ ადამიანის<br/>ხრიკებისაგან, დაიცავი ისინი ენით მომხდარი დავიდარაბისაგან.


text:
და მე ვფიქრობდი ძრწოლით: „მოწყვეტილი ვარ შენთა<br/>თვალთაგან“, მაგრამ შენ ისმინე ხმა ჩემი მუდარისა, როცა მოგიხმე<br/>შემწეობისთვის.


text:
რადგან დღისით და ღამით მძიმდებოდა შენი ხელი ჩემზე,<br/>სინედლე ჩემი შეიცვალა ზაფხულის გვალვით. სელა.


text:
ცოდვა ჩემი გაუწყე და ბრალი ჩემი არ დამიმალავს. ვთქვი:<br/>ვაღიარებ ჩემს ცოდვებს უფლის წინაშე. და შენ მომიტევე დანაშაული ჩემი<br/>ცოდვისა. სელა.


text:
ამიტომ ილოცავს შენს მიმართ ყველა წმიდანი სვებედნიერ<br/>ჟამს; თუნდ იყოს წარღვნა წყალთა მრავალთა, ვერ მისწვდება მას.


text:
ნუ იქნებით, ვითარცა ცხენი, ვითარცა ჯორი უგუნური; ლაგამი<br/>და აღვირია მისი მოსართავი შესაკავებლად, რომ შენ არ მოგიახლოვდეს.


text:
შერცხვნენ და გაწბილდნენ ჩემი სულის მაძიებელნი,<br/>უკუიქცნენ და სირცხვილნაჭამნი დარჩნენ ჩემზე სიავის მოფიქრალნი.


text:
და ეწიოს მას უბედურება მოულოდნელად და მახეში, რომელიც<br/>მოამზადა, თვითონ გაებას, დასაღუპავად ჩავარდეს შიგ;


text:
ყოველნი ძვალნი ჩემნი იტყვიან: უფალო, ვინ არის შენი<br/>მსგავსი? შენ იხსნი საწყალს ძლიერისაგან, ღარიბს და ღატაკს - მისი<br/>მძარცველისაგან.


text:
ხოლო მე მათი სნეულების ჟამს ძაძებს ვიცვამდი, ჩემს სულს<br/>მარხვით ვაძაბუნებდი და ჩემი ლოცვა ჩემთან ბრუნდებოდა.


text:
როგორც მეგობრის, როგორც ჩემი ძმის მიმართ, ისე ვიქცეოდი;<br/>მგლოვიარე დედასავით თავჩაღუნული ვიარებოდი.


text:
ხოლო ჩემი მარცხის ჟამს ხარობდნენ და იკრიბებოდნენ; იკრიბებოდნენ ჩემს წინააღმდეგ სულმდაბალნი და არ ვიცოდი - რატომ; სულს მიგლეჯდნენ და არ მეშვებოდნენ.<br/>


text:
უფალო, რამდენს უყურებ? დამიბრუნე ჩემი სული მათი<br/>გაპარტახებისგან, ლომის ბოკვერებისგან - მხოლოდშობილი ჩემი.


text:
შერცხვნენ და გაწბილდნენ ყველანი, ვისაც ჩემი ცუდი<br/>უხარია, სირცხვილით შეიმოსონ, ვინც ჩემთან მედიდურად იქცევა.


text:
იგალობონ და იმხიარულონ ჩემი სიმართლის მსურველებმა და<br/>თქვან მარადჟამს: განდიდდეს უფალი, მისი მორჩილისთვის მშვიდობის მსურველი.


text:
სიმართლე შენი, ვითარცა მთები უფლისა, სამართალი შენი<br/>ღრმაა უფსკრულივით. ადამიანსა და პირუტყვს შენ შველი, უფალო.


text:
დაემორჩილე უფალს და დაელოდე მას. ნუ შეგშურდება თავის<br/>გზაზე წარმატებულის, კაცისა, რომელიც ბოროტს იზრახავს.


text:
მახვილი იშიშვლეს ბოროტებმა და მოზიდეს თავიანთი მშვილდი, რათა ძირს დასცენ ღარიბი და ღატაკი, მოსპონ გზიანები.<br/>


text:
რადგან ბოროტნი დაიღუპებიან და მტერნი უფლისა, ვითარცა<br/>ნასუქი ცხვრები, გაქრებიან, კვამლში გაქრებიან.


text:
ყმაწვილი ვიყავი, კიდეც მოვხუცდი და არ მინახავს<br/>მსურველებმა და თქვან მარადჟამს: განდიდდეს უფალზე ხელგაწვდილი.


text:
რადგან უფალი სამართლის მოყვარულია და არ მიატოვებს თავის<br/>წმიდანებს: სამარადისოდ დაცულნი იქნებიან. ბოროტთა ნაშიერი კი ამოწყდება.


text:
მიენდე უფალს და დაიცავი მისი გზა, და ის აგამაღლებს, რომ<br/>დაიმკვიდრო ქვეყანა, და დაინახავ უკეთურთა განადგურებას.


text:
და დაეხმარება მათ უფალი და დაიხსნის; დაიხსნის<br/>ბოროტთაგან და უშველის, რადგან მასზე არიან მინდობილნი.


text:
არ არის ჯანსაღი ადგილი ჩემს სხეულში შენი რისხვის გამო;<br/>არ არის მშვიდობა ჩემს ძვლებში ჩემი ცოდვის გამო.


text:
მახე დამიგეს ჩემი სულის მაძიებლებმა, ჩემი სიავის მსურველები ბჭობენ სიცრუეს, და მთელ დღეს მზაკვრობაზე ფიქრობენ.<br/>


text:
ვიფიქრე: დავიცავ ჩემს გზებს ჩემი ენის შეცოდებისგან,<br/>ალიკაპს ავიკრავ პირზე, ვიდრე ბოროტი იმყოფება ჩემს პირდაპირ.


text:
მაუწყე, უფალო, ჩემი აღსასრული და როგორია ხანგრძლივობა<br/>ჩემი დღეების, შევიტყო, რა არის ჩემი ბედისწერა.


text:
აჰა, გოჯებით მომეცი მე დღენი, ხოლო არსება ჩემი არაფერია<br/>შენს წინაშე; არამედ სრული ამაოებაა ყოველი ძე ხორციელი. სელა.


text:
თუ ცოდვისათვის მხილებით დასჯი ადამიანს, ვითარცა ჩრჩილი,<br/>გაილევა მისი მშვენება, მხოლოდ ამაოებაა ყოველი კაცი. სელა.


text:
მოისმინე ჩემი ლოცვა, უფალო, და ჩემს ვედრებას ყური<br/>მოაპყარ; ჩემი ცრემლის მიმართ ნუ დადუმდები, რადგან მწირი ვარ შენთან და<br/>ხიზანი, ვითარცა ჩემი მამა-პაპანი.


text:
და ამომიყვანა საზარელი ორმოდან, გაუვალი ლაფიდან, და<br/>დააყენა კლდეზე ფეხნი ჩემნი, წარმართა ჩემი ნაბიჯები.


text:
და მისცა ჩემს ბაგეებს ახალი გალობა - განსადიდებლად<br/>ჩვენი ღმერთისა. ბევრი ნახავს და შეშინდება და მიენდობა უფალს.


text:
ბევრი რამ გააკეთე შენ, უფალო, ღმერთო ჩემო; შენს<br/>სასწაულებსა და ჩანაფიქრებზე ჩვენს მიმართ - ვინ შეგედრება შენ! ვიქადაგებ<br/>და ვილაპარაკებ; მრავალია და ძნელია სათქმელად.


text:
მსხვერპლი და შესაწირავი არ ისურვე; ყურები გამიმახვილე;<br/>აღსავლენი და ცოდვის მსხვერპლი არ მოგითხოვია;


text:
შენი სიმართლე არ დამიფარავს ჩემს გულში, შენს ერთგულებასა და შენს ხსნაზე ვლაპარაკობდი, შენი წყალობა და ჭეშმარიტება არ დამიმალავს დიდი კრებულისათვის.<br/>


text:
რადგანაც გარე შემომეხვია აურაცხელი უბედურება,<br/>წამომეწივნენ ცოდვანი ჩემნი და არ შემეძლო დანახვა; ჩემი თმის ბეწვებზე<br/>მეტად მომრავლდნენ და გულმა მიმატოვა.


text:
დაე, შერცხვნენ და გაწბილდნენ, ვინც ჩემი სულის დაღუპვას<br/>ეძებს, უკუიქცნენ და თავი მოეჭრათ ჩემს ავის მდომებს;


text:
გაიხაროს და გამხიარულდეს ყველა, ვინც შენ გეძებს, მუდამ<br/>თქვან შენი შველის მოყვარულებმა: დიდია უფალი.


text:
ხოლო მე ღარიბ-ღატაკი ვარ; უფალი იფიქრებს ჩემზე. ჩემი<br/>დამხმარე და მხსნელი შენა ხარ, ღმერთო ჩემო, ნუ დააყოვნებ.


text:
უფალი დაიცავს მას და აცოცხლებს და ბედნიერი იქნება<br/>ქვეყანაზე; და არ გადასცემს მის მტრებს მათი სურვილისამებრ.


text:
უფალი გაამაგრებს მას მისი სნეულების სარეცელზე; მთელ მის<br/>სარეცელს შენ შეცვლი მისი ავადმყოფობის ჟამს.


text:
ჩემთან მშვიდობიანად მყოფმაც კი, რომლის იმედიც მქონდა,<br/>რომელიც ჩემს პურს ჭამდა, ტერფი აღმართა ჩემს წინააღმდეგ.


text:
ამის გახსენებაზე სული მეღვრება, რადგან ვიდოდი ხალხის<br/>გროვაში, მათთან ერთად მივდიოდი უფლის სახლამდე მოზეიმე გუნდის<br/>მხიარულებისა და მადლიერების ხმით.


text:
რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რად დამკვნესი? მიენდე<br/>ღმერთს, რადგან კვლავ ვადიდებ მას მისი შველისთვის.


text:
ღმერთო ჩემო, დაღვრემილია სული ჩემი: ამიტომ გიხსენიებ<br/>იორდანისა და ხერმონის მიწიდან, მიცყარის მთიდან.


text:
დღისით გამოგზავნის უფალი თავის წყალობას და ღამით<br/>ვუგალობებ მას ჩემთან. ჩემი სიცოცხლის ღმერთისადმი ლოცვას აღვავლენ.


text:
ჩემი ძვლების შემუსვრის დროს მლანძღავდნენ ჩემი მტრები,<br/>მეუბნებოდნენ ყოველდღე: სად არის ღმერთი შენი?


text:
რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რად დამკვნესი? მიენდე<br/>ღმერთს, რადგან კვლავ ვადიდებ მას - ჩემს დამხსნელსა და ჩემს ღმერთს.


text:
რადგან შენ ნარ ღმერთი ჩემი სიმაგრისა. რად მიმატოვე? რად<br/>მაიძულე, რომ ვიარო მტრისაგან შეჭირვებულმა?


text:
გამოავლინე შუქი შენი და ჭეშმარიტება შენი. ისინი<br/>წამიძღვებიან და მიმიყვანენ შენს წმიდა მთასთან და შენს სამკვიდროსთან.


text:
და მივალ ღმერთის სამსხვერპლოსთან, ჩემი დაუშრეტელი<br/>სიხარულის ღმერთთან და გადიდებ შენ ქნარით, ღმერთო, ჩემო ღმერთო!


text:
რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რას დამკვნესი? მიენდე<br/>ღმერთს, რადგან კვლავაც განვადიდებ მას - ჩემს დამხსნელსა და ჩემს ღმერთს.


text:
ღმერთო, ჩვენი ყურით მოვისმინეთ, ჩვენი მამები<br/>გვიამბობდნენ, თუ რა საქმე მოიმოქმედე მათ დღეებში, უძველეს დროში.


text:
ვინაიდან მათ ხმლით არ მოუპოვებიათ ქვეყანა, და მათ<br/>მკლავებს არ დაუხსნიათ ისინი, არამედ შენმა მარჯვენამ, შენმა მკლავმა და<br/>შენი სახის ნათელმა, რადგან მათდამი კეთილგანეწყვე.


text:
აღმოთქვა ჩემმა გულმა სიტყვა კეთილი. მე ვამბობ: ჩემი<br/>ნახელავი - მეფეს; ჩემი ენა კალამია სწრაფად მწერლისა.


text:
და ამ შენი მშვენებით დაბრძანდი ეტლზე ჭეშმარიტების,<br/>თვინიერებისა და სიმართლის გულისათვის, და აჩვენებს საოცრებას მარჯვენა<br/>შენი.


text:
შენ შეიყვარე სიმართლე და შეიძულე ბოროტება; ამიტომაც<br/>გცხო ღმერთმა, შენმა ღმერთმა, სიხარულის ზეთი შენს მეგობრებზე უმეტეს.


text:
მთელი შენი სამოსი - ვითარცა ზმირინი, ალოე და კასია;<br/>სპილოს ძვლის დარბაზებიდან გაგამხიარულებენ შენ.


text:
შეწყვეტს ომებს დედამიწის კიდით-კიდემდე, მშვილდს<br/>შემუსრავს და შუბს დაამსხვრევს, ეტლებს დაბუგავს ცეცხლით.


text:
მთავარნი ხალხთა შეიკრიბნენ აბრაამის ღმერთის ხალხად,<br/>რადგან ღმერთისაა ფარნი ქვეყნისანი; ამაღლდა ფრიად.


text:
როგორც ვისმინეთ, ისე ვიხილეთ ძალთა უფლის ქალაქში, ჩვენი<br/>ღმერთის ქალაქში; ღმერთი დააფუძნებს მას უკუნისამდე. სელა.


text:
ვითარცა სახელი შენი, ღმერთო, შენი დიდებაც დედამიწის<br/>კიდით-კიდემდეა; სიმართლით სავსეა შენი მარჯვენა.


text:
რადგანაც ხედავს: ბრძენნი იხოცებიან, ბრიყვისა და სულელის<br/>მსგავსად იღუპებიან და თავიანთ დოვლათს სხვას უტოვებენ.


text:
გულში ფიქრობენ, რომ მათი სახლები მუდმივია და მათი საცხოვრებლები - თაობიდან თაობამდე; თავიანთ სახელებს უწოდებენ მამულებს.<br/>


text:
ცხვრებივით ჩაყრიან ჯოჯოხეთში; სიკვდილი მწყემსავს მათ,<br/>დილით კი წმიდანები გაბატონდებიან მათზე; და სიმაგრე მათი დაიშრიტება,<br/>საფლავია მათი სადგომი;


text:
ფსალმუნი ასაფისა. ღმერთმა ღმერთთამან, უფალმა დაილაპარაკა და მოუწოდა ქვეყნიერებას მზის ამოსვლიდან მის ჩასვლამდე.<br/>


text:
მოვა ჩვენი ღმერთი და ნუმც დადუმდება; მის წინაშე მწველი<br/>ცეცხლია და მის ირგვლივ - ძლიერი ქარიშხალი.


text:
ეს ჩაიდინე შენ და მე გავჩუმდი; გეგონა, რომ მეც შენსავით<br/>ვარ; გამხილებ და შენს თვალწინ დაგიმტკიცებ.


text:
შენ, მხოლოდ შენ შეგცოდე და ბოროტება ჩავიდინე შენს<br/>თვალში, ამიტომ მართალი ხარ შენს სიტყვებში და სწორი - შენს სამართალში.


text:
მაშინ ისურვებ სიმართლის შესაწირავებს, აღსავლენსა და<br/>მთლად დასაწველს; მაშინ აიტანენ შენს სამსხვერპლოზე ზვარაკებს.


text:
ამიტომ მოგთხრის ღმერთი სამუდამოდ, გაგანადგურებს,<br/>გაგაძევებს კარვიდან და შენს ფესვს ამოძირკვავს ცოცხალთა ქვეყნიდან. სელა.


text:
აგერ კაცი, რომელმაც ღმერთი არ მიიჩნია თავის სიმაგრედ,<br/>არამედ თავისი დიდი სიმდიდრის იმედი ჰქონდა, თავის ბოროტებაში გამაგრდა.


text:
ხოლო მე, ვითარცა ამწვანებული ზეთისხე ღმერთის სახლში,<br/>ღმერთის წყალობაზე ვარ მინდობილი უკუნითი უკუნისამდე.


text:
გადიდებ მუდამ შენი ნამოქმედარისთვის და მივენდობი შენს<br/>სახელს, რადგან კარგია იგი შენს წმიდათა წინაშე.


text:
თქვა არამზადამ თავის გულში: „არ არის ღმერთი“,<br/>გაირყვნენ და ჩაიდინეს სისაძაგლე; აღარ არსებობს სიკეთის მქნელი.


text:
ღმერთი ციდან უჭვრეტს ადამის ძეთ, რომ დაინახოს არის თუ<br/>არა ვინმე ჭკუათმყოფელი, ღმერთს რომ ეძიებს.


text:
ნუთუ ვერ შეიგნეს სიმრუდის მქნელებმა, ჩემს ერს რომ<br/>ჭამენ, თითქოს პურს ჭამდნენ, ღმერთს კი არ უხმობენ.


text:
იქ შეშინდნენ შიშით, სადაც არ იყო შიში, რადგან ღმერთი<br/>განაბნევს შენზე ამხედრებულთა ძვლებს: შენ შეარცხვენ მათ, რადგან ღმერთმა<br/>უკუაგდო ისინი.


text:
ნეტა მოვიდეს სიონიდან ხსნა ისრაელისა! ოდეს შემოაქცევს<br/>ღმერთი თავისი ხალხის ტყვეობას, ილხენს იაკობი, გაიხარებს ისრაელი.


text:
რადგან უცხონი აღიძრენ ჩემზე და მოძალადეებმა იძიეს სული<br/>ჩემი, არ წარმოიდგინეს ღმერთი თავიანთ წინაშე. სელა.


text:
მტრის ხმისაგან, ბოროტის მიერ შევიწროებისაგან; რადგან<br/>თავს მახვევენ სიმრუდეს და სიძულვილით მირისხდებიან.


text:
რადგან მტერი კი არ მლანძღავს, თორემ ავიტანდი; ჩემი მოძულე კი არ განდიდებულა ჩემზე, მას დავემალებოდი;<br/>


text:
მოისმენს ღმერთი და უპასუხებს მათ დასაბამიდან მყოფი,<br/>სელა; რადგან არ არის ცვლილება მათში და არ ეშინიათ ღმერთისა.


text:
ცხიმზე ჩვილია მათი ბაგეები, გულში კი ომი აქვთ; ზეთზე<br/>რბილია მათი სიტყვები, მაგრამ ისინი გაშიშვლებული ხმლებია.


text:
ღმერთო, შენ ჩაგყავს ისინი ჯოჯოხეთში, სისხლის მოყვარულნი<br/>და ვერაგნი ნუ მიაღწევენ თავიანთ დღეთა ნახევარს; ხოლო მე შენ გესავ.


text:
გუნდის ლოტბარს, მტრედზე, რომელიც მდუმარებს შორეთში. დავითის საგალობელი, როცა ფილისტიმელებმა შეიპყრეს იგი გათში.<br/>


text:
გროვდებიან, მისაფრდებიან ისინი - ჩემი მდევრები, ჩემს<br/>ნაკვალევს უთვალთვალებენ, თითქოსდა ჩემს სულს ელოდებიან.


text:
რადგან იხსენი ჩემი სული სიკვდილისაგან, აგერ, ჩემი ფეხი<br/>წაბორძიკებისაგან, რათა ვიარო ღმერთის წინაშე სიცოცხლის შუბით.


text:
შემიწყალე, ღმერთო, შემიწყალე, რადგან შენ მოგენდო ჩემი<br/>სული და შენი ფრთების ჩრდილქვეშ შევაფარებ თავს, ვიდრე გაჭირვება<br/>გადაივლიდეს.


text:
გამომიგზავნის ციდან და მიშველის, შეარცხვენს ჩემი<br/>გათელვის მსურველს. სელა. გამომიგზავნის ღმერთი თავის წყალობას და ჭეშმარიტებას.


text:
ჩემი სული ლომების შუაგულშია; ვწევარ ცეცხლის ალში,<br/>ადამის ძეთა შორის, რომელთა კბილები მშვილდ-ისრებია და ენა - ბასრი<br/>მახვილი.


text:
ბადე გაამზადეს ჩემთა ფეხთათვის; ჩემი სული მოიდრიკა;<br/>ჩემს წინ ორმო გათხარეს, თვითონ ჩაცვივდნენ შიგ. სელა.


text:
და იტყვის კაცი: აი, ნაყოფი წმიდანისა! მართლაც არსებობს<br/>ღმერთი, რომელიც ასამართლებს ქვეყნიერებას.


text:
გუნდის ლოტბარს, ნუ მოსპობ. დავითის საგალობელი, როდესაც საულმა გაგზავნა მისი სახლის საყარაულოდ, რომ მოეკლათ იგი.<br/>


text:
რადგანაც აგერ უთვალთვალებენ ჩემს სულს; შეგროვდნენ<br/>ძლიერნი ჩემს წინააღმდეგ; არც დანაშაული მიმიძღვის, არც შეცოდება, უფალო.


text:
ხოლო შენ, უფალო, ღმერთო ძალთა, ღმერთო ისრაელისა,<br/>გამოიღვიძე, რომ მოჰკითხო ყველა ხალხს; არ დაინდო არც ერთი უკანონობის<br/>ჩამდენი. სელა.


text:
ნუ დახოცავ მათ, რომ არ დაივიწყოს ჩემმა ერმა, ახეტიალე<br/>შენი ძალით და დაამდაბლე, ფარო ჩვენო, უფალო.


text:
მათი პირის ცოდვა მათთა ბაგეთა ნალაპარაკევია; და გაებან<br/>მახეში თავიანთი ქედმაღლობისათვის, ტყუილი ფიცისა და პირფერობისათვის.


text:
მოსპე რისხვით, მოსპე, რომ აღარ იყვნენ; და შეიტყონ, რომ<br/>ღმერთი ბატონობს იაკობზე ქვეყნიერების კიდით-კიდემდე. სელა.


text:
ხოლო მე ვუმღერებ შენს სიძლიერეს და დილდილაობით<br/>ვიღაღადებ შენს წყალობაზე, რადგან შენ იყავი ჩემი ბურჯი და თავშესაფარი<br/>ჩემი გაჭირვების დღეს.


text:
როდესაც ეომებოდა შუამდინარეთის არამს და ცობის არამს; და დაბრუნდა იოაბი და გაანადგურა თორმეტი ათასი ედომელი მარილოვან ველზე.


text:
მოაბი ქვაბია ჩემი განსაბანი, ედომზე ჩემს ფეხსაცმელს<br/>გავიშვერ; ჩემს წინაშე, ფილისტიმო, განადგურდები.


text:
განიზრახავენ მისი სიმაღლიდან გადმოგდებას, მიმართავენ<br/>სიცრუეს; პირით აკურთხებენ, გულით კი სწყევლიან. სელა.


text:
ღმერთისგან არის ჩემი ხსნა და ჩემი ღირსება; სიმაგრე ჩემი<br/>ძალისა და ჩვმი თავშესაფარი ღმერთის მიერაა.


text:
მიენდეთ მას ყოველჟამს, ხალხნო, თქვენი გული გადმოღვარეთ<br/>მის წინაშე; ღმერთია ჩვენი თავშესაფარი. სელა.


text:
მხოლოდ არარაობანი არიან ადამის ძენი, ცრუობენ კაცთა<br/>შვილები; სასწორზე რომ დადო, ყველანი ერთად არარაობაზე უარესია.


text:
არ დაამყაროთ იმედი მძარცველობაზე და მტაცებლობას ნუ<br/>გამოედევნებით; დოვლათი ოდეს გაიზარდოს, ნუ მიაქცევთ ყურადღებას.


text:
ღმერთო! შენ ხარ ჩემი ღმერთი, ცისკრის ჟამიდან გეძებ,<br/>სწყურიხარ ჩემს სულს. შენზე ნაღვლობს ჩემი სული უკაცრიელ და გამოფიტულ,<br/>უწყლო მიწაზე.


text:
მეფე კი გაიხარებს, ღმერთის მიერ იქება ყველა, ვინც მას<br/>ფიცავს, რადგან დაიგმანება ტყუილის მოლაპარაკეთა პირი.


text:
ნეტარ არს, ვისაც ამოირჩევ და დაიახლოებ, რომ იცხოვროს<br/>შენს ეზოში; გავძღებით შენი სახელის სიკეთით, წმიდაა შენი ტაძარი.


text:
საშიშარო, სიმართლით გვიპასუხე, ღმერთო, ჩვენო მხსნელო,<br/>სასოებავ დედამიწის ყველა კუთხისა და შორეული ზღვის მცხოვრებთა.


text:
კეთილად გაიხსენე ქვეყანა და მორწყე, დიდად გაამდიდრე<br/>იგი; ნაკადი ღმერთისა სავსეა წყლით; მოამზადე მათი პური, რადგან ასე<br/>წარმართე იგი.


text:
გაბატონებულია თავისი სიძლიერით მსოფლიოზე, მისი თვალები<br/>ჭვრეტენ ერებს. ვინც ეურჩება, არ ამაღლდება. სელა.


text:
გაიხარებენ და ილხენენ ერები, რადგან გაასამართლებ<br/>ხალხებს სისწორით და ერებს ქვეყანაზე წაუძღვები. სელა.


text:
როგორც კვამლი გაიფანტება, ისე გაფანტე; როგორც ცვილი<br/>დადნება ცეცხლზე, ისე დაიღუპებიან ბოროტნი ღმერთის პირისაგან.


text:
აქეთ ღმერთი, იგალობეთ მისი სახელი, განადიდეთ ის, ვინც<br/>ცას სერავს; უფალია მისი სახელი და ილხინეთ მის წინაშე.


text:
ღმერთს შეჰყავს მარტოხელები სახლში, გამოჰყავს ტყვეები<br/>შესაფერის დროს, ხოლო ურჩნი ხრიოკზე რჩებიან.


text:
დედამიწა შეირყა, ცანიც კი წვეთავდნენ ღმერთის პირისაგან;<br/>ეს სინაიც - ღმერთის პირისაგან, ისრაელის ღმერთისა.


text:
თუნდაც ცხვრის ბაკებში იწვეთ, მტრედის ფრთებს ჰგავხართ ვერცხლით დაფარულს და მის ნაკრტენს მოოქროვილს.<br/>


text:
რატომ შეჰყურებთ შურით, მთაგრეხილებო, მთას, რომელიც<br/>ისურვა ღმერთმა თავის სამოსახლოდ და უფალი დაიმკვიდრებს სამუდამოდ?


text:
შენ ახვედი მაღლა, დააბრუნე ტყვე, წამოიღე ძღვენი<br/>ადამიანისათვის, და ურჩებთანაც დაისადგურა უფალმა ღმერთმა.


text:
იქ ბენიამინი - უმრწემესი, წინ წახტა; იუდას თავადებმა<br/>ქვები დაუშინეს, ზებულონის თავადებმა, ნაფთალის თავადებმა.


text:
საშიში ხარ, ღმერთო, შენს ტაძარში; ღმერთი ისრაელისა - ის<br/>აძლევს ძალასა და სიმაგრეს ხალხს; კურთხეულ არს ღმერთი!


text:
ჩავიძირე გაუვალ ლაფში და არ არსებობს დასადგომი; შევედი<br/>წყლის სიღრმეში და სწრაფმა დინებამ წამიღო.


text:
ჩემი თავის ბალანზე მეტია ჩემი უმიზეზოდ მოძულენი;<br/>გაძლიერდნენ ჩემი მოსპობის მსურველნი, ჩემზე ტყუილ-უბრალოდ გადამტერებულნი;<br/>რაც არ წამირთმევია, ის უნდა დავუბრუნო.


text:
ნუ შერცხვებიან ჩემს გამო შენი მოიმედენი, უფალო, ღმერთო<br/>ძალთა; ნუ გაწბილდებიან ჩემს გამო, ვინც შენ გეძებს, ღმერთო ისრაელისა.


text:
და მე ვლოცულობ შენს მიმართ, უფალო, სასურველ დროს; ღმერთო, შენი დიდი წყალობით მიპასუხე შენი შველის ჭეშმარიტებით.<br/>


text:
დამცირებამ დაამსხვრია ჩემი გული და ქანცი გამიწყდა;<br/>ველოდი თანამგრძნობლებს და არავინ იყო, მანუგეშებელს და - ვერ ვპოვე.


text:
დაე, შერცხვნენ და გაწბილდნენ ჩემი სულის მაძიებელნი,<br/>უკუიქცნენ და დასაცინი გახდნენ ჩემი სიავის მდომნი.


text:
ილხინოს და გაიხაროს შენით ყველამ, ვინც შენ გეძიებს და<br/>გაიძახის მუდამ: „დიდია ღმერთი“, ვისაც უყვარს შველა შენმიერი.


text:
ხოლო მე ღარიბ-ღატაკი ვარ, ღმერთო, იჩქარე ჩემსკენ; ჩემი<br/>შემწე და მხსნელი ხარ შენ. უფალო, ნუ დააყოვნებ.


text:
იყავი ჩემთვის კლდოვანი თავშესაფარი, რომ მოვდიოდე შენთან<br/>მარადჟამს; გაეცი ბრძანება ჩემს საშველად, რადგან ჩემი ბურჯი და ჩემი<br/>სიმაგრე ხარ.


text:
შენზე ვიყავი დაყრდნობილი მუცლიდანვე, შენ გამომიყვანე<br/>დედის წელიდან; შენ გეკუთვნის ჩემი ხოტბა მუდამ.


text:
რადგან მოილაპარაკეს ჩემმა მტრებმა ჩემზე და ერთად<br/>მოითათბირეს ჩემი სულის წინააღმდეგ ჩასაფრებულებმა.


text:
დაე, შერცხვნენ და მოისპონ ჩემი სულის მტრები; სირცხვილმა და გაწბილებამ დაბუროს ჩემთვის სიავის მაძიებლები.<br/>


text:
ასევე მოხუცებულობამდე და ღრმა სიბერემდე, ნუ მიმატოვებ,<br/>ღმერთო, ვიდრე გავაცნობდე შენს ძალას ამ თაობას და ყველა მომავალს - შენს<br/>სიძლიერეს.


text:
შენ მაჩვენე მრავალი და მძიმე გაჭირვება; კვლავ<br/>გამაცოცხლე და დედამიწის უფსკრულიდან ამომიყვანე კვლავ.


text:
მეც მადლობას გადაგიხდი ებნის საკრავით, ვადიდებ შენს<br/>ჭეშმარიტებას, ღმერთო; გიგალობებ ქნარით, წმიდაო ისრაელისა.


text:
ჩემი ენაც ყოველდღე წარმოსთქვამს შენს სიმართლეს, რადგან<br/>შერცხვნენ და დამცირდნენ ჩემი ავის მაძიებელნი.


text:
იქნება სიუხვე პურისა დედამიწაზე, მთათა მწვერვალზე. მისი<br/>ნაყოფი იბიბინებს, ვითარცა ტყე ლიბანისა; აბიბინდებიან ქალაქებში, როგორც<br/>ბალახი დედამიწაზე.


text:
მისი სახელი იქნება უკუნისამდე, ვიდრე მზე არსებობს,<br/>იბრწყინებს მისი სახელი, და იკურთხებიან მის მიერ, ყოველი ხალხი შენატრებს<br/>მას.


text:
და კურთხეულ არს სახელი მისი დიდებისა უკუნისამდე, და<br/>აივსება მისი დიდებით მთელი ქვეყნიერება. ამინ, ამინ!


text:
როგორც სიზმარი ქარწყლდება გამოღვიძების შემდეგ, უფალო,<br/>ისე დაამცირებ მათ სახეებს, როცა გამოაფხიზლებ.


text:
ხოლო ჩემთვის სასიკეთოა ღმერთთან მიახლოება; უფალ ღმერთზე<br/>ვამყარებ იმედს, რათა ვილაპარაკო ყველა შენს საქმეზე.


text:
მოძღვრება ასაფისა. რატომ მიგვატოვე, უფალო - სამუდამოდ? აინთო შენი რისხვა შენი სამწყსოს ცხვარზე?<br/>


text:
გაიხსენე შენი თემი, რომელიც ადრევე შეიძინე, იხსენი<br/>ტომი შენი სამკვიდრო, ეს მთა სიონისა, რომელზეც შენი სავანეა,


text:
ჩვენს სასწაულებს ვეღარ ვხედავთ, აღარ გვყავს<br/>წინასწარმეტყველი და არვინ არის ჩვენთან, რომ იცოდეს - როდემდე?


text:
რადგან უფლის ხელშია თასი და ღვინო დუღს ნარევით სავსე,<br/>და ასხამს მისგან, მის თხლესაც კი სწურავენ და სვამენ ყოველნი ბოროტნი<br/>ქვეყნისა.


text:
ჩემი გაჭირვების დღეს უფალს ვეძიებ, ჩემი ხელი ღამღამობით<br/>გაწვდილია და არ ივანებს, უარს ამბობს ნუგეშისცემაზე ჩემი სული.


text:
არ დავუმალავთ ჩვენ მათს შვილებს, მომავალ თაობას<br/>ვუამბობთ უფლის ქება-დიდებას და მის ძლიერებას, და მის სასწაულებს, რაც<br/>მოიმოქმედა.


text:
დაუდგინა წესდება იაკობს და რჯული დაუდო ისრაელს, რაც<br/>დაუწესა ჩვენს მამებს საუწყებლად მათთა შვილთათვის.


text:
რათა შეიტყოს მომავალმა თაობამ, შვილებმა, რომელნიც<br/>დაიბადებიან, ვინძლო ადგნენ და გაუცხადონ თავიანთ შვილებს.


text:
და არ ემსგავსონ თავიანთ მამებს, გულარძნილთა და ურჩთა<br/>თაობას, თაობას, რომ არ აწაღმართა გული თავისი და ურწმუნო-ჰყო უფლის მიმართ<br/>თავისი სული.


text:
ჰა, კლდეს დაჰკრა და გადმოსკდა წყალი და გადმოინთხა<br/>ნაკადები. პურის მოცემაც თუ ძალუძს? ხორცს თუ მოუმზადებს თავის ხალხს?


text:
და ის, გულმოწყალე, შეუნდობს ცოდვას და არ მოსპობს,<br/>მრავალჯერ უკუაგდებს თავის რისხვას და არ აღაგზნებს მთელ თავის<br/>გულისწყრომას.


text:
მიავლინა მათთან თავისი რისხვის ალი, მრისხანება,<br/>მძვინვარება და გაჭირვება, როს წარმოგზავნა უკეთური ანგელოზები.


text:
განდევნა მათი გულისათვის ხალხები და გაუნაწილა მათი<br/>მამულები სამკვიდრებლად, და დაასახლა მათს კარვებში ტომები ისრაელისა.


text:
მეწველი ჯოგიდან მოიყვანა იგი იაკობის - თავისი ხალხის და<br/>ისრაელის - თავისი სამკვიდრებლის სამწყემსად.


text:
ფსალმუნი ასაფისა. ღმერთო! ხალხები მოვიდნენ შენს სამკვიდრებელში, შებილწეს შენი წმიდა ტაძარი, იერუსალიმი ნანგრევებად აქციეს.<br/>


text:
სალანძღავი გავხდით ჩვენი მეზობლებისათვის, მასხრად<br/>ასაგდები და დასაცინი - ჩვენს ირგვლივ მყოფთათვის.


text:
გადმოღვარე შენი რისხვა იმ ხალხებზე, შენ რომ არ გცნობენ,<br/>და იმ სამეფოებზე, შენს სახელს რომ არ შეჰღაღადებენ.


text:
ნუ გაგვიხსენებ წინაპართა ცოდვებს; მალე შეგვეგებოს წინ<br/>შენი წყალობა, რადგან მეტისმეტად დავჩაჩანაკდით.


text:
დაგვეხმარე, ღმერთო, ჩვენო მხსნელო, შენი სახელის<br/>ღირსებისათვის; გადაგვარჩინე და შეგვინდე ჩვენი ცოდვები შენი სახელის<br/>გულისათვის.


text:
რატომ უნდა თქვან ხალხებმა: სად არის მათი ღმერთი?<br/>ცნობილი გახდეს წარმართთა შორის ჩვენს თვალწინ. შურისძიება შენს მორჩილთა<br/>დაღვრილი სისხლისა.


text:
ხოლო ჩვენ - შენი ხალხი და შენი სამწყსოს ცხვარი გაქებთ<br/>შენ მარადჟამს, თაობიდან თაობას მოვუთხრობთ შენს დიდებას.


text:
მწყემსო ისრაელისა, ყური მოგვაპყარ; წინ რომ უძღოდი,<br/>ვითარცა ცხვარს, იოსებს, ქერუბიმებზე ამხედრებული, გამოგვეცხადე.


text:
დაადგინა მოწმობად იოსებისათვის, როცა გამოვიდა ეგვიპტის<br/>ქვეყნიდან; ენა, რომელიც არ ვიცოდი, ვისმინე.


text:
მე ვარ უფალი, ღმერთი შენი, შენი გამომყვანი ეგვიპტის ქვეყნიდან; განავრცე ძირი შენი და გავავსებ მას.<br/>


text:
მოექეცი მათ, მათს დიდებულებს ისევე, როგორც ყორებს და<br/>როგორც ზეებს, და როგორც ზებახს, როგორც ცალმუნაყს, ყველა მათს თავადს.


text:
ნატრობს და ელტვის კიდეც ჩემი სული უფლის ეზოებს, გული<br/>ჩემი და სხეული ჩემი უმღერიან უკვდავ ღმერთს.


text:
ჩიტმაც კი ჰპოვა სახლი და მერცხალმა ბუდე თავისთვის, რომ<br/>ჩასხას ბარტყები თვისი შენს სამსხვერპლოებთან, უფალო ძალთა, მეუფევ ჩემო და<br/>ღმერთო ჩემო!


text:
რადგან ერთი დღე შენს ეზოებში ათასზე უმჯობესია. ღმერთის<br/>სახლის ზღურბლთან დგომას ვარჩევ ბოროტების კარვებში ბინადრობას.


text:
რადგან მზე და ფარია უფალი ღმერთი. მადლსა და ღირსებას<br/>მისცემს უფალი, სიკეთეს არ მოაკლებს უბიწოდ მოარულთ.


text:
მე კი მოვისმენ, თუ რას იტყვის უფალი ღმერთი; რადგან<br/>მშვიდობას იტყვის თავის ხალხზე და თავის წმიდანებზე, და აღარ გაიმეორებენ<br/>სიბრიყვეს.


text:
დაიფარე სული ჩემი, რადგან ღვთისმოსავი ვარ; იხსენი<br/>მორჩილი შენი, შენ, ჩემო ღმერთო, შენ რომ გესავს.


text:
ყოველი ხალხი, შენს მიერ შექმნილი, მოვა და მუხლს<br/>მოიდრეკს შენს წინაშე, უფალო, და განადიდებს შენს სახელს.


text:
დამაყენე, უფალო, შენს გზაზე; ვივლი შენი ჭეშმარიტებისამებრ. წარმართე ჩემი გული შენი სახელის მოშიშებით.<br/>


text:
ღმერთო! ბოროტმოქმედნი აღდგნენ ჩემს წინააღმდეგ და<br/>მტარვალთა კრებულმა მოინდომა ჩემი სული, და არ წარმოგიდგინეს თავიანთ<br/>წინაშე.


text:
მოიმოქმედე ჩემს მიმართ სასწაული სასიკეთო, და იხილონ<br/>ჩემმა მოძულეებმა და რცხვენოდეთ, რადგან შენ, უფალო, შემეწიე და ნუგეში<br/>მეცი.


text:
გავახსენებ რაჰაბსაა და ბაბილონს, ვინც მე მიცნობს. აჰა,<br/>ფილისტიმი და ტვიროსი ქუშთან ერთად - ეს დაიბადა იქ.


text:
გალობა. ფსალმუნი კორახის ძეთა, გუნდის ლოტარს, მახალათის საკრავზე საგალობლად. მოძღვრება ჰემან ეზრახელისა.<br/>


text:
მკვდრებს შორისა ვარ ჩაგდებული, ვითარცა მოწყლულნი,<br/>სამარეში მწოლიარენი, რომელთაც აღარ გაიხსენებ და რომელნიც შენი ხელით<br/>მოისრნენ.


text:
მაშინ ელაპარაკე ხილვისას შენს წმიდანებს და ეთხარი:<br/>ვუბოძე დახმარება გმირს, ავამაღლე რჩეული ხალხისაგან.


text:
ვის არის ვაჟკაცი - იცოცხლოს და არ იხილოს სიკვდილი,<br/>გადაარჩინოს თავისი სული ჯოჯოხეთის ხელიდან? სელა.


text:
ვიდრე მთები დაიბადებოდნენ და შექმნიდი დედამიწასა და<br/>სამყაროს, და უკუნითი უკუნისამდე შენა ხარ ღმერთი.


text:
ჩვენს წელთა რიცხვი სამოცდაათი წელიწადია, ხოლო<br/>ჯანმაგრობის დროს - ოთხმოცი წელიწადი; და ამათგან უმეტესი ჯაფა და<br/>უსამართლობაა, რადგანაც სწრაფად გაივლიან და ჩვენ მივფრინავთ.


text:
და იყოს კეთილმოსურნეობა უფლისა, ჩვენი ღმერთისა,<br/>ჩვენდამი, და საქმე ჩვენი ხელისა წარმართე ჩვენთვის, და საქმე ჩვენი ხელისა<br/>წარმართე.


text:
როცა ბოროტნი აყვავდებიან ბალახივით და აღორძინდება ყველა<br/>- მოქმედი სიმრუდისა, რომ დაიღუპონ საუკუნოდ.


text:
რადგანაც, აგერ, შენი მტრები, უფალო, რადგანაც, აგერ,<br/>შენი მტრები იღუპებიან, განიბნევიან ყველანი - სიმრუდის მოქმედნი.


text:
უფალი მეფობს სიდიადით შემოსილი; შეიმოსა უფალი, ძლიერება გარს შემოირტყა; დააფუძნა სამყარო, რომ არ შეირყეს.<br/>


text:
აიმაღლეს მდინარეებმა, უფალო, აიმაღლეს მდინარეებმა<br/>თავიანთი ხმა, აიმაღლებენ მდინარენი თავიანთ ხმაურს.


text:
მიაგებს მათ თავიანთ უსამართლობას და თავიანთი სიავით<br/>მოსპობს მათ, მოსპობს მათ უფალი, ღმერთი ჩვენი.


text:
რადგან ის ჩვენი ღმერთია, ჩვენ კი ხალხი მისი სამწყოსი და<br/>ცხვარი მისი ხელქვეითი; ო, დღეს რომ მოგესმინათ მისი ხმა:


text:
ორმოც წელიწადს მომაბეზრა თავი იმ თაობამ და ვთქვი:<br/>მცდარი გულის ხალხია ისინი და არ იციან მათ ჩემი გზები.


text:
უთხარით ხალხებს: უფალი მეფობს! ამიტომ მტკიცეა სამყარო,<br/>არ შეირყევა. ის განიკითხავს ხალხებს სისწორით.


text:
უფლის წინაშე, რადგანაც მოვა, ქვეყნიერების განსასჯელად;<br/>განსჯის სამყაროს სიმართლით და ხალხებს - თვისი ჭეშმარიტებით.


text:
შერცხვება ყველა, ვინც ქანდაკებას ემსახურება, ვინც<br/>ტრაბახობს კერპებით; თაყვანი ეცით მას, ყოველნო ანგელოზნო.


text:
ფსალმუნი. უგალობეთ უფალს ახალი გალობა, რადგან სასწაულები მოიმოქმედა; იხსნა იგი მისმა მარჯვენამ და მისმა წმიდა მკლავმა.<br/>


text:
გაუხსენა წყალობა და ჭეშმარიტება თვისი ისრაელის ხალხს;<br/>ნახა დედამიწის ყველა კუთხემ შველა ჩვენი ღმერთისა.


text:
უფლის წინაშე, რადგანაც მოვა ქვეყნიერების განსასჯელად;<br/>განიკითხავს მსოფლიოს სიმართლით და ხალხებს სისწორით.


text:
და სიძლიერეს მეფისას სამართალი უყვარს; შენ დაამკვიდრე<br/>სისწორე; სამართალი და სიმართლე შენ სრულჰყავი იაკობში.


text:
მოსე და აარონი მის მღვდელთა შორის და სამუელი მისი<br/>სახელის მხმობელთა შორის - მოუხმობენ უფალს და ის უპასუხებს მათ.


text:
უფალო, ღმერთო ჩვენო! შენ უპასუხებდი მათ; მიმცევებელი<br/>ღმერთი იყავი მათთვის და შურის მაძიებელი მათი ნამოქმედარისათვის.


text:
აღამაღლეთ უფალი, ღმერთი ჩვენი და თაყვანი ეცით მის წმიდა<br/>მთას, რადგან წმიდაა უფალი, ღმერთი ჩვენი.


text:
უწყოდეთ, რომ უფალია ღმერთი, მან შეგვქმნა ჩვენ და<br/>მისთვის ვართ ჩვენ - ხალხი მისი და ცხვარი, სამწყსო მისი.


text:
შედით მის კარიბჭეებში ხოტბის შესხმით, მის ეზოებში -<br/>ქება-დიდებით; მადლობა შესწირეთ მას, ადიდეთ სახელი მისი.


text:
თვალს მივადევნებ მართლებს ქვეყნისას, რომ დასხდნენ<br/>ჩემთან; ვინც უბიწოების გზით იარება, ის მემსახურება მე.


text:
დილდილობით ამოვწყვეტ ყველა ბოროტს ქვეყნისას, რომ<br/>გადაშენდეს უფლის ქალაქიდან ყოველი მოქმედი სიმრუდისა.


text:
ნუ დაფარავ შენს სახეს ჩემგან, ჩემი გაჭირვების ჟამს<br/>მომაპყარ ყური; რომელ დღესაც მოგიხმობ, მსწრაფლ მიპასუხე.


text:
ისინი დაიღუპებიან, შენ კი იარსებებ; ყველანი<br/>ტანსაცმელივით დაძველდებიან; სამოსელივით გამოიცვლი მათ და შეიცვლებიან.


text:
ადიდეთ უფალი, ანგელოზნო მისნო; ძალით ძლიერნი, მისი<br/>სიტყვის შემსრულებელნი, ემორჩილებიან მის ნათქვამს.


text:
აკურთხე, სულო ჩემო, უფალი; უფალო, ღმერთო ჩემო, დიდი ხარ ფრიად, სიმშვენიერით და ბრწყინვალებით ხარ შემოსილი.<br/>


