# verses

text:
A niechaj będzie to dla was strzępkiem, abyście spoglądając nań wspominali na wszystkie przykazania Wiekuistego, i spełniali je, a nie unosili się za sercem waszem i za oczyma waszemi, za któremi się uganiacie;


text:
Jam Wiekuisty, Bóg wasz, którym wywiódł was z ziemi Micraim, aby być wam Bogiem; Jam Wiekuisty, Bóg wasz!”


text:
I przedsięwzięli Korach, syn Ic'hara, syna Kehata, syna Lewi'ego, i Dathan i Abiram, synowie Eliaba, i On, syn Peleta, synowie Reubena,


text:
I powstali w obliczu Mojżesza, a z nimi mężów z synów Israela dwustu pięćdziesięciu, - naczelnicy zboru, powołani na zebrania, ludzie znamienici; -


text:
I zgromadzili się przeciw Mojżeszowi i Ahronowi i rzekli do nich: „Dosyć wam! Wszak cały ten zbór, wszyscy są święci, a w pośród nich Wiekuisty; czemu więc wynosicie się nad zgromadzeniem Wiekuistego?”


text:
I rzekł do Koracha i do całego zboru jego, tak: „Jutro niechaj pokaże Wiekuisty kto za Nim, a kto święty - tego zbliży do Siebie; kogo zaś wybierze, temu da przystąpić do Siebie;


text:
I nałóżcie w nie ognia, a nasypcie w nie kadzidła przed obliczem Wiekuistego, jutro; i niechaj będzie, że ten człowiek, którego wybierze Wiekuisty, temu świętym być! Dosyć wam synowie Lewi'ego?”


text:
Czyż to mało wam, że wyróżnił was Bóg Israela ze zboru Israela, przybliżywszy was do Siebie, abyście sprawowali służbę przy przybytku Wiekuistego, a stawali przed zborem, by służyć im, -


text:
I przybliżył ciebie i wszystkich braci twoich, synów Lewi'ego, z tobą, - że domagacie się jeszcze i kapłaństwa!


text:
Ale ty, i cały zbór twój, spiknieni jesteście przeciw Wiekuistemu; a Ahron, cóż on, że szemrzecie przeciw niemu?”


text:
Czyż mało tego, żeś wywiódł nas z ziemi płynącej mlekiem i miodem, aby zamorzyć nas na tej pustyni, - że jeszcze chcesz jako pan nad nami panować?


text:
Wszak nie do ziemi płynącej mlekiem i miodem wprowadziłeś nas, ani dałeś nam posiadłości pól i winnic; alboż oczy tych ludzi oślepisz? - Nie pójdziemy!”


text:
I rozjątrzyło to Mojżesza bardzo, i rzekł do Wiekuistego: „Nie zwracaj się ku ofierze ich; ni jednego osła nie wziąłem od nich, anim skrzywdził żadnego z nich!”


text:
I rzekł Mojżesz do Koracha: „Ty i cały zbór twój, - stawcie się przed obliczem Wiekuistego, - ty, oni i Ahron - jutro;


text:
I weźcie każdy kadzielnicę swoję i włóżcie w nie kadzidła, a podnieście ku obliczu Wiekuistego, każdy kadzielnicę swoję, dwieście pięćdziesiąt kadzielnic; i ty też, i Ahron, - każdy kadzielnicę swoję!”


text:
Wziął tedy każdy kadzielnicę swoję, i nałożyli w nie ognia, i nasypali w nie kadzidła, i stanęli u wnijścia przybytku zboru, a także Mojżesz i Ahron.


text:
A gdy zgromadził przeciw nim Korach cały zbór, przy wnijściu do przybytku zboru, ukazał się majestat Wiekuistego całemu zborowi.


text:
I padli na oblicza swoje i rzekli: „Boże, Panie duchów wszelkiego ciała! Jeden człowiek zgrzeszył, a miałbyś na wszystek zbór się gniewać?”


text:
I oświadczył zborowi i rzekł: „Odstąpcie od namiotów ludzi tych niegodziwych, a nie dotykajcie się niczego, co do nich należy, abyście nie zginęli przez wszystkie grzechy ich!”


text:
I odstąpili od mieszkania Koracha, Dathana i Abirama ze wszech stron; a Dathan i Abiram wyszli, i stali u wnijścia namiotów swoich z żonami, i synami, i dziatwą swoją.


text:
I rzekł Mojżesz: „Po tem poznacie, że Wiekuisty posłał mnie, abym urządził wszystkie te sprawy, i żem nie czynił tego samowolnie:


text:
Jeżeli śmiercią wszystkich ludzi pomrą ci, a przeznaczenie wszystkich ludzi spełni się nad nimi, to nie Wiekuisty mnie posłał;


text:
Ale jeżeli takie zjawisko objawi Wiekuisty, że rozewrze ziemia paszczę swoję, i pochłonie ich i wszystko co do nich należy, i zstąpią żywcem w przepaść, poznacie wtedy, że lżyli ci ludzie Wiekuistego.”


text:
I otworzyła ziemia paszczę swoję, i pochłonęła ich, i domy ich, i wszystkich ludzi Koracha, i cały dobytek;


text:
I zstąpili oni, i wszystko, co do nich należało żywcem w przepaść, i zawarła się nad nimi ziemia, i poginęli z pośród zgromadzenia.


text:
A wszyscy Izraelici, którzy byli w około nich, pierzchli na krzyk ich, gdyż mówili: „Żeby i nas nie pochłonęła ziemia!”


text:
Ogień zaś wyszedł od Wiekuistego i pożarł owych dwustu pięćdziesięciu mężów, którzy przynieśli kadzidło.


text:
„Powiedz Elazarowi, synowi Ahrona, kapłana, aby pozbierał kadzielnice z pogorzeliska - ogień zaś odrzucisz daleko - bo poświęcone zostały, -


text:
Kadzielnice tych, co grzechy przypłacili życiem swojem; i niechaj zrobią z nich kute blachy na pokrycie ołta-rza; gdyż przynieśli je przed oblicze Wiekuistego, a poświęcone zostały; i niechaj będą one znamieniem dla synów Israela.”


text:
I zebrał Elazar, kapłan, owe kadzielnice miedziane, które przynieśli spaleni - i rozpłaszczono je na pokrycie ołtarza;


text:
Na pamięć dla synów Israela, aby nie przystępował żaden postronny, któryby z rodu Ahrona nie pochodził, dla palenia kadzidła przed Wiekuistym - i żeby nie był podobnym do Koracha i zboru jego, jak o tem oświadczył Wiekuisty przez Mojżesza.


text:
I szemrał cały zbór synów Israela nazajutrz przeciw Mojżeszowi i Ahronowi, mówiąc: „Wyście zabili lud Wie-kuistego!”


text:
I stało się, gdy się zbierał zbór przeciw Mojżeszowi i Ahronowi, że zwrócili się oni ku przybytkowi zboru, a oto, okrył go obłok i ukazał się majestat Wiekuistego!


text:
I rzekł Mojżesz do Ahrona: „Weź kadzielnicę a nałóż w nię ognia z ołtarza, wsyp też kadzidła, a zanieś czemprędzej do zboru, i rozgrzesz ich, bo już wyszedł gniew od oblicza Wiekuistego, - zaczęła się klęska!”


text:
I wziął to Ahron, jako powiedział Mojżesz, i przybiegł w pośrodek zgromadzenia, a oto już zaczęła się była klęska w ludzie, - i wsypał kadzidła, i rozgrzeszył lud;


text:
Było jednak umarłych od tej klęski czternaście tysięcy siedmset, oprócz umarłych z przyczyny Koracha;


text:
„Powiedz synom Israela, a weź od nich po buławie od każdego domu rodowego, od wszystkich naczelników ich, według domów ich rodowych, dwanaście buław; a każdego imię napiszesz na buławie jego;


text:
Imię zaś Ahrona napiszesz na buławie Lewi'ego, ponieważ jedna buława ma być od naczelnika domów ich rodowych.


text:
I stanie się, kogo wybiorę, tego buława zakwitnie; i tak uciszę z przed Siebie szemrania synów Israela, któremi podżegają przeciwko wam.”


text:
I powiedział Mojżesz synom Israela, i dali mu wszyscy naczelnicy ich po buławie od każdego naczelnika według domu ich rodowego, - dwanaście buław, a buława Ahrona między buławami ich.


text:
I okazało się nazajutrz, gdy przyszedł Mojżesz do przybytku świadectwa, że oto zakwitła buława Ahrona, od domu Lewi'ego; i wypuściła pączki, i wydała kwiat, i dojrzały na niej migdały.


text:
I wyniósł Mojżesz wszystkie owe buławy z przed oblicza Wiekuistego do wszystkich synów Israela, i obejrzeli, i wzięli każdy buławę swoję.


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: „Odnieś buławę Ahrona przed arkę świadectwa dla zachowania na znamię sy-nom przekory, aby przestało szemranie ich na Mnie, a nie wymierali!”


text:
I rzekł Wiekuisty do Ahrona: „Ty, i synowie twoi, i rodowy dom twój wraz z tobą, - ponosić będziecie wykroczenia przeciw świątyni; ty też i synowie twoi wraz z tobą ponosić będziecie wykroczenia przeciw kapłaństwu waszemu;


text:
Ale i braci twoich, pokolenie Lewi, ród ojca twojego, przybliżysz do siebie; niechaj się przyłączą do ciebie i usługują ci, gdy ty i synowie twoi wraz z tobą będziecie przed przybytkiem świadectwa;


text:
I niechaj pełnią straż swoję i straż całego przybytku; wszakże do przyborów świątyni i do ofiarnicy niechaj nie przystępują, aby nie pomarli zarówno oni jak i wy.


text:
I tak przyłączą się do ciebie i pełnić będą straż świątyni i straż przybytku zboru w każdej usłudze przybytku; postronny zaś niechaj nie przybliża się do was!


text:
A Ja, otom wybrał braci waszych, Lewitów, z pośród synów Israela; wam w darze oddani są dla Wiekuistego, by sprawowali służbę przy przybytku zboru;


text:
Ty zaś i synowie twoi z tobą przestrzegajcie kapłaństwa waszego w każdej sprawie ofiarnicy, i tego co na zewnątrz zapony, abyście służyli przy tem; w darze oddaję wam służbę kapłaństwa waszego, a postronny, któryby się zbliżył, śmierć poniesie!”


text:
I rzekł Wiekuisty do Ahrona: „Tobie zaś oddaję pozostałości przechowywane z danin Moich; z wszystkiego poświęcanego przez synów Israela oddałem ci je jako udział uświęcony, i synom twoim ustawą wieczną.


text:
Oto co należy do ciebie z rzeczy przenajświętszych, z tego co idzie na ogień: każda ofiara ich, zarówno śniedna, jak zagrzeszna, jak i pokutna, którą oddawać Mi będą: świętem świętości to dla ciebie i dla synów twoich.


text:
Na najświętszem miejscu jadać to będziesz; każdy mężczyzna jeść to może; poświęconem to ma być dla ciebie.


text:
A oto co twojem: danina z darów ich, ze wszystkich ofiar przedstawionych przez synów Israela, - tobie je oddaję, i synom twoim, i córkom twoim z tobą, ustawą wieczną; każdy czysty w domu twoim jeść je może.


text:
Wszystko co najprzedniejsze z oliwy, i wszystko co najprzedniejsze z moszczu i zboża, pierwociny, które skła-dają Wiekuistemu, - tobie je oddaję;


text:
Pierwociny wszystkiego, co w ziemi ich, które przyniosą Wiekuistemu - twoje będą: każdy czysty w domu twoim jeść je może.


text:
Wszystko co rozwiera łono u każdego ciała, a bywa ofiarowane Wiekuistemu, tak z ludzi jak i z bydła, twojem będzie; wszakże weźmiesz okup za pierworodnego z ludzi, również za pierworodne z bydła nieczystego weźmiesz okup;


text:
Okup zaś za nich: począwszy od jednego miesiąca weźmiesz okup według oceny twojej, srebra pięć szekli, wedle szekla uświęconego, dwadzieścia ger w nim.


text:
Wszakże za pierworodne z wołów, i za pierworodne z owiec, i za pierworodne z kóz nie bierz okupu: do świątyni należą: krwią ich pokropisz ofiarnicę, a tłuszcz ich puścisz z dymem jako ofiarę ogniową, na woń przyjemną Wiekuistemu.


text:
Wszystkie daniny święte, które składać będą synowie Israela Wiekuistemu, oddaję tobie i synom twoim, i córkom twoim z tobą, ustawą wieczną; „przymierze soli” to wieczne - przed obliczem Wiekuistego dla ciebie i potomstwa twego z tobą!”


text:
I rzekł Wiekuisty do Ahrona: „W ziemi ich dziedzictwa mieć nie będziesz, i udziału nie będziesz miał między nimi: Jam udział twój i dziedzictwo twoje w pośród synów Israela.


text:
Synom zaś Lewiego oto oddałem wszelką dziesięcinę w Israelu w dziedzictwie, za służbę ich, którą sprawują, posługując przy przybytku zboru.


text:
Aby nie przystępowali więcej synowie Israela do przybytku zboru, a nie ponosili grzechu śmiertelnego.


text:
I tak niechaj sprawują Lewici sami służbę przy przybytku zboru, a oni niech ponoszą winę swą - ustawą wieczną w pokoleniach waszych; a w pośród synów Israela nie posiadać im dziedzictwa.


text:
Ponieważ dziesięcinę synów Israela, którą składają jako daninę Wiekuistemu, oddałem Lewitom w dziedzictwo; przeto też powiedziałem o nich: między synami Israela nie posiadać im dziedzictwa.”


text:
„A Lewitom oznajmisz i powiesz im: Gdy pobierać będziecie od synów Israela dziesięcinę, którą wam dałem od nich jako dziedzictwo wasze, - to zdejmujcie z niej daninę Wiekuistemu, - dziesięcinę z tej dziesięciny.


text:
Tak samo zdejmować macie daninę Wiekuistego ze wszystkich dziesięcin waszych, które pobierać będziecie od synów Israela, - i oddawać z nich daninę Wiekuistego Ahronowi, kapłanowi.


text:
Ze wszystkich dochodów waszych zdejmujcie pełną daninę Wiekuistego, - ze wszystkiego najprzedniejszego, część jego poświęconą.


text:
A powiedz im: gdy zdejmować będziecie najprzedniejsze z tego, tedy poczytanem to będzie Lewitom jako plon z gumna i jako plon z tłoczni.


text:
I możecie to pożywać na każdem miejscu, wy i rodziny wasze; albowiem zapłata to wasza za służbę waszę w przybytku zboru.


text:
I nie poniesiecie za to grzechu, jeżeli zdejmować będziecie najprzedniejsze z tego; a ofiar poświęconych od synów Israela nie sponiewierajcie, abyście nie pomarli!”


text:
„Oto ustawa zakonu, którą ustanowił Wiekuisty, mówiąc: powiedz synom Israela, aby przywiedli do ciebie jałowicę czerwoną, zdrową, któraby nie miała wady, na którejby nie postało jarzmo;


text:
A oddajcie ją Elazarowi, kapłanowi, który każe wyprowadzić ją po za obóz, i zarznąć ją przed obliczem swojem;


text:
I weźmie Elazar, kapłan, nieco krwi jej palcem swoim, i pokropi ku przedniej stronie przybytku zboru krwią tą siedmkroć.


text:
I wypierze szaty swe kapłan, a wykąpie ciało swe w wodzie; poczem wnijdzie do obozu, i nieczystym będzie kapłan aż do wieczora; 


text:
A ten też, kto ją palić będzie, wypierze szaty swe w wodzie, i wykąpie ciało swe w wodzie, i nieczystym będzie do wieczora.


text:
I zbierze człowiek czysty popiół jałowicy i złoży go po za obozem na miejscu czystem, a będzie on dla zboru synów Israela przechowywany do wody oczyszczającej: ofiara to zagrzeszna.


text:
I wypierze też zbierający popiół jałowicy szaty swoje i nieczystym będzie do wieczora. A będzie to dla synów Israela i dla cudzoziemców przebywających między nimi ustawą wieczną:


text:
I powinien on oczyścić się nią dnia trzeciego i dnia siódmego aby był czystym; gdyby zaś nie oczyścił się dnia trzeciego i dnia siódmego, czystym nie będzie.


text:
Ktokolwiekby się dotknął zmarłego, zwłok człowieka, który umarł, a nie oczyściwszy się przybytek Wiekuistego skalał - wytrąconą będzie dusza ta z pośród Israela; póki wodą oczyszczającą pokropiony nie został, nieczystym jest, - jeszcze nieczystość jego na nim;


text:
Oto zakon: Gdyby człowiek umarł w namiocie, to ktokolwiek wejdzie do tego namiotu, i cokolwiekby było w tym namiocie, nieczystem będzie przez siedm dni;


text:
Ktoby też dotknął się na polu bądź poległego od miecza, bądź zmarłego, bądź kości ludzkiej, bądź mogiły, - nieczystym będzie siedm dni;


text:
Wezmą tedy dla tego nieczystego, popiołu z pogorzeliska ofiary zagrzesznej i naleją nań wody żywej w naczynie;


text:
Weźmie też izopu, i umoczy go w onej wodzie człowiek czysty, i pokropi namiot, i wszystkie naczynia, i wszystkie osoby, które tam były, albo tego, który się dotknął kości, albo poległego, albo zmarłego, albo mogiły;


text:
I pokropi czysty nieczystego dnia trzeciego i dnia siódmego, i oczyści go dnia siódmego; i wypierze szaty swe i wykąpie się w wodzie, a będzie czysty wieczorem.


text:
Człowiek wszakże, któryby skalanym był, a nie oczyścił się; wytrąconą będzie dusza ta z pośród zgromadzenia, jeżeliby przybytek Wiekuistego skalał: wodą oczyszczającą pokropionym nie został, - nieczystym jest.


text:
I będzie to dla nich ustawą wieczną. Pokrapiający też wodą oczyszczającą wypierze szaty swoje, a dotykający się tej wody oczyszczającej, nieczystym będzie do wieczora;


text:
A czegokolwiek by się dotknął nieczysty, nieczystem będzie; osoba też dotykająca się go nieczystą będzie do wieczora.”


text:
I przybyli synowie Israela, cały zbór, na puszczę Cyn miesiąca pierwszego, i pozostał lud w Kadesz; i umarła tam Mirjam, i pochowaną tam została.


text:
I gniewał się lud na Mojżesza i narzekali mówiąc: „Gdybyśmy też skonali, gdy konali bracia nasi przed obliczem Wiekuistego;


text:
I nacóżeście zawiedli zgromadzenie Wiekuistego na puszczę tę, - abyśmy tu pomarli, my i dobytek nasz?


text:
A pocóżeście wywiedli nas z Micraim? Aby zaprowadzić nas na to miejsce nędzne, gdzie niema wysiewu, ani figi, ani winogradu, ani granatu, a nawet wody niema, by się napić?”


text:
I uszedł Mojżesz i Ahron przed zgromadzeniem do wnijścia przybytku zboru i padli na oblicza swoje; i ukazał się majestat Wiekuistego.


text:
„Weźmiesz buławę i zgromadzisz cały zbór, - ty i Ahron, brat twój, a przemówicie do skały w oczach ich, aby wydała wody swe; i tak wywiedziesz im wodę ze skały, a napoisz zbór i dobytek ich.”


text:
I zgromadził Mojżesz i Ahron lud przed skalą, i rzekł do nich: „Posłuchajcież, przekorni, czyż ze skały tej, wydobędziem wam wodę?”


text:
Zatem podniósł Mojżesz rękę swoję, i uderzył w skałę buławą swą dwukrotnie, - a wypłynęły wody obfite, i napił się zbór i dobytek jego.


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza i Ahrona: „Za to, żeście nie zawierzyli Mi, aby uświęcić Mnie w oczach synów Israela, przeto nie zaprowadzicie zgromadzenia tego do ziemi, którą oddaję im!”


text:
I wyprawił Mojżesz posłów z Kadesz do króla Edomu: „Tak rzecze brat twój Israel: ty znasz wszelaką niedolę która spotkała nas;


text:
Zstąpili byli ojcowie nasi do Micraim, i mieszkaliśmy w Micraim przez długie czasy; a trapili nas Micrejczycy i ojców naszych;


text:
I wołaliśmy do Wiekuistego, a wysłuchał On głos nasz, i posłał wysłańca, i wywiódł nas z Micraim, a oto jesteśmy w Kadesz, mieście na krańcu granicy twojej;


text:
Chcielibyśmy przejść przez ziemię twoję! Nie pójdziemy przez pola ani przez winnice, ani pić będziemy wody ze studzien; drogą królewską pójdziemy, nie zboczymy ani na prawo, ani na lewo, póki nie przejdziemy granic twoich!”


text:
I rzekli doń synowie Israela: „Gościńcem pójdziemy, a gdybyśmy wody twoje pili, ja i stada moje, zapłacę cenę ich; jedynie - nic więcej - abym stopami swojemi przeszedł!”


text:
„Przyłączon będzie Ahron do ludu swego; albowiem nie wnijdzie on do ziemi, którą oddaję synom Israela, za to żeście się sprzeciwiali rozkazowi Mojemu u wód Meryby;


text:
I zdejm z Ahrona szaty jego, a oblecz w nie Elazara, syna jego; Ahron zaś przyłączon będzie i umrze tam.”


text:
I zdjął Mojżesz z Ahrona szaty jego, a oblókł w nie Elazara, syna jego; i umarł tam Ahron na szczycie góry; a Mojżesz i Elazar zstąpili z góry.


text:
I usłyszał Kanaanejczyk, król Aradu, osiadły na południu, że nadciąga Israel drogą od Atarym, stoczył tedy bitwę z Israelem i nabrał od niego jeńców. 


text:
I ślubował Israel ślub Wiekuistemu i rzekł: „Jeżeli podasz lud ten w ręce moje, położę zaklęcie na miasta ich!”


text:
I wysłuchał Wiekuisty głos Israela, i wydał mu Kanaanejczyków, i położył zaklęcie na nich i na miasta ich, - i nazwał miano okolicy tej Chorma.


text:
I wyruszyli od góry Hor, drogą ku morzu Czerwonemu, aby obejść ziemię Edomu, lecz zmalał duch ludu na drodze.


text:
I narzekał lud na Boga i na Mojżesza: „Nacóż wywiedliście nas z Micraim, abyśmy pomarli na pustyni? Wszak niema ani chleba ani wody, a dusza nasza obmierziła sobie chleb ten nędzny!”


text:
I przyszedł lud do Mojżesza i rzekł: „Zgrzeszyliśmy, żeśmy narzekali na Wiekuistego i na ciebie; pomódl się Wiekuistemu, aby oddalił od nas te węże!” I pomodlił się Mojżesz za ludem.


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: „Zrób sobie węża, a utwierdź go na drzewcu, i będzie, że ktokolwiek ukąszony nań wejrzy, wyzdrowieje.”


text:
I zrobił Mojżesz węża miedzianego, i utwierdził go na drzewcu; i bywało, że gdy wąż ukąsił człowieka a spojrzał na węża miedzianego, tedy wyzdrowiał.


text:
I wyruszyli z Oboth, i stanęli obozem na ruinach Abarym, na puszczy, która naprzeciw Moabu, ku wschodowi słońca.


text:
Wyruszywszy ztąd stanęli obozem nad brzegiem Arnonu, który w pustyni, przy wyjściu jego z granic Emorejczyka, ponieważ Arnon granicą jest Moabu, - między Moabem i Emorejczykiem, -


text:
A ztamtąd do Beer; jest to owa studnia, o której powiedział Wiekuisty Mojżeszowi: „Zgromadź lud, a dam im wody!”


text:
Studnia, którą wykopali książęta, wydrążyli dostojnicy ludu berłem, buławami swojemi!” A z tej pustyni do Mathany.


text:
„Chciałbym przejść przez ziemię twoję; nie zboczym na pola ani na winnice; nie będziemy pili wody ze studzien; drogą królewską pójdziemy, dopóki nie przejdziemy granic twoich.”


text:
Ale nie pozwolił Sychon Israelowi przejść przez granice swoje; i zebrał Sychon wszystek lud swój i wystąpił przeciw Israelowi na pustynię, i dotarł do Jahac, i stoczył bitwę z Israelem;


text:
Ale poraził go Israel ostrzem miecza, i zawładnął ziemią jego od Arnonu aż do Jabboku, - aż do Ammonitów; albowiem silną była granica Ammonitów.


text:
I zabrał Israel wszystkie te miasta, i osiadł Israel we wszystkich miastach Emorejczyka, w Cheszbonie, i we wszystkich przyległościach jego;


text:
Bo Cheszbon był stolicą Sychona, króla Emorejskiego, który wojował z królem Moabu poprzednim, a był mu zabrał cały kraj jego aż po Arnon.


text:
Przeto powiadają wieszcze: „Wnijdźcie do Cheszbon, a niech się odbuduje i utwierdzi stolica Sychona!..


text:
Albowiem ogień wyszedł z Cheszbonu, płomień z grodu Sychona, i pochłonął Ar w Moabie, władców wyżyn Arnonu!


text:
Biada ci Moabie! zginąłeś ludu Kemosza! Oddał synów swoich na tułactwo, a córki swoje do niewoli królowi Emorei, Sychonowi.


text:
I posłał Mojżesz wypatrywać Jazer, - i zdobyli przyleglości jego; i wypędził on Emorejczyków tamecznych.


text:
I zwrócili się i pociągnęli drogą ku Baszanowi. Wtedy wystąpił Og, król Baszanu przeciw nim, on i wszystek lud jego dla stoczenia bitwy, pod Edreję;


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: „Nie obawiaj się go, gdyż w moc twoję oddam go, i wszystek lud jego, i ziemię jego, i postąpisz z nim, jakoś postąpił z Sychonem, królem Emorejskim, który zasiadał w Cheszbonie.”


text:
I porazili go i synów jego, i wszystek lud jego, że nie zostawili mu szczątku, i zawładnęli ziemią jego.


text:
I rzekł Moab do starszych Midjanu: „Teraz pożre ten tłum wszystko wokoło nas, jak pożera wół trawę polną!” A Balak, syn Cyppora, był królem Moabu podówczas.


text:
I wyprawił posłów do Bileama, syna Beora, do Pethoru, który nad rzeką, do ziemi ojczystej swojej, aby zawezwać go i powiedzieć: „Oto lud wyszedł z Micraim; oto zakrył widnokrąg ziemi, a osiadł on naprzeciw mnie;


text:
I tak przyjdźże, przeklnij mi ten lud, - gdyż potężniejszym on odemnie, - może wtedy zdołam pokonać go, i wypędzić z ziemi tej; bo ja wiem, że komu błogosławisz, błogosławiony jest, a kogo przeklinasz, ten przeklęty!”


text:
Poszli tedy starsi Moabu i starsi Midjanu, a dary za wieszczbę w ich ręku, i przybyli do Bileama i powiedzieli mu słowa Balaka.


text:
I rzekł on do nich: „Przenocujcie tu tę noc, a dam wam odpowiedź jak oznajmi mi Wiekuisty.” I zostali książęta Moabu u Bileama.


text:
Oto lud ten, który wyszedł z Micraim, - zakrył widnokrąg ziemi; i tak przyjdź, przeklnij mi go: może wtedy zdołam go zwalczyć, i wypędzić go.”


text:
I wstał Bileam zrana, i rzekł do książąt Balaka: „wróćcie do ziemi waszej, gdyż nie chce mi Wiekuisty pozwolić, abym poszedł z wami.”


text:
I przybyli do Bileama i rzekli doń: „tak rzecze Balak, syn Cyppora: nie wzbraniajże się przyjść do mnie!


text:
Albowiem uczcić uczczę cię wielce, a wszystko co mi rozkażesz uczynię; tylko przyjdź proszę, i przeklnij mi lud ten!”


text:
I odpowiedział Bileam, i rzekł do sług Balaka: „Choćby mi dawał Balak pełen dom swój srebra i złota, nie mógłbym przekroczyć rozkazu Wiekuistego, Boga mojego, i uczynić co małego lub wielkiego;


text:
I przyszedł Bóg do Bileama w nocy i rzekł do niego: „Jeżeli wezwać cię przyszli ci ludzie, wstań, idź z nimi; wszakże, - tylko to, co ci powiem, uczynisz.”


text:
I wspłonął gniew Boga, że poszedł, - i stanął anioł Wiekuistego na drodze, jako zawada dlań; on zaś jechał na oślicy swojej, a dwoje pacholąt jego z nim.


text:
I ujrzała oślica anioła Wiekuistego, stojącego na drodze, a miecz jego dobyty w ręce jego, - i ustąpiła oślica z drogi, i zeszła na pole; i bił Bileam oślicę, aby ją zwrócić na drogę.


text:
Tedy stanął anioł Wiekuistego na ścieżce między winnicami, gdzie płot z jednej, a płot z drugiej strony.


text:
A widząc oślica anioła Wiekuistego, cisnęła się do ściany, i przyparła nogę Bileama do ściany: i tak począł znowu ją bić.


text:
Anioł zaś Wiekuistego poszedł dalej, i stanął w miejscu tak ciasnem, że nie było drogi wyminąć, ani na prawo ani na lewo;


text:
A widząc oślica anioła Wiekuistego, legła pod Bileamem; i wspłonął gniew Bileama i począł bić oślicę kijem.


text:
I otworzył Wiekuisty usta oślicy, i rzekła do Bileama: „Cóżem ci uczyniła, że mnie bijesz oto już trzykrotnie?”


text:
I rzekł Bileam do oślicy: „Za to, żeś się naigrawała ze mnie; gdybym miał miecz w ręku, byłbym cię teraz zabił!”


text:
I rzekła oślica do Bileama: „Czyżem nie ja oślica twoja, na którejś jeździł od dawna do dnia dzisiejszego? Czyżem zwykła była czynić ci tak?” I rzekł: „Nie!”


text:
I odsłonił Wiekuisty oczy Bileama, i ujrzał on anioła Wiekuistego, stojącego na drodze i miecz jego dobyty w ręce jego: i ukłonił się i padł na oblicze swoje.


text:
I rzekł doń anioł Wiekuistego: „Czemu biłeś oślicę twoję oto już trzykrotnie? Wszakżem ja to wyszedł, by stanąć zawadą, bo zgubną jest droga twoja przedemną.


text:
A widząc mnie oślica, ustępowała przedemną oto już trzykrotnie, gdyby nie ustąpiła przedemną, już bym cię był zabił, a ją zostawił przy życiu!”


text:
I rzekł Bileam do anioła Wiekuistego: „Zgrzeszyłem, bom nie wiedział, żeś ty stanął przeciw mnie na drodze; a teraz, jeżeli to nieprzyjemnem w oczach twoich, to powrócę!”


text:
I rzekł anioł Wiekuistego do Bileama: „Idź z tymi ludźmi; wszakże to tylko, co ja ci powiem, mówić będziesz!” I tak poszedł Bileam z książętami Balaka.


text:
A gdy usłyszał Balak, że przybywa Bileam, wyszedł naprzeciw niemu do miasta Moabickiego, położonego na granicy nad Arnonem, który na krańcu granicy.


text:
I rzekł Balak do Bileama: „Wszak tylokrotnie posyłałem do ciebie, wzywając cię: czemużeś nie przybył do mnie? Czyżbym rzeczywiście nie był wstanie cię uczcić?”


text:
I rzekł Bileam do Balaka: „Oto przybyłem do ciebie; ale czyż mogę sam co powiedzieć? To słowo, które włoży Bóg w usta moje, to mówić będę.”


text:
I stało się nazajutrz, że wziął Balak Bileama, i wprowadził go na wyżyny Baala, - i zobaczył ztamtąd część ludu.


text:
I rzekł Bileam do Balaka: „Zbuduj mi tu siedm ofiarnic, a przygotuj mi tu siedm cielców i siedm baranów.”


text:
I uczynił Balak, jako powiedział Bileam; i złożyli Balak i Bileam po cielcu i po baranie na każdej ofiarnicy.


text:
I rzekł Bileam do Balaka: „Postój przy całopaleniu twojem, a ja pójdę; może zjawi się Wiekuisty na spotkanie moje, a cokolwiekby mi rozkazał oznajmię ci.” I wszedł na górę.


text:
I zjawił się Bóg na spotkanie Bileama, i rzekł on do Niego: „Siedm ofiarnic przygotowałem i złożyłem po cielcu i baranie na każdej ofiarnicy!”


text:
I wygłosił on przypowieść swoję, i rzekł: Z Aramu sprowadza mnie Balak, król Moabu, z wysokich gór Wschodu: „O przyjdź, przeklinaj mi Jakóba, o przyjdź, złorzecz Israelowi!”


text:
Oto ze szczytu skał widzę go, a z pagórków spoglądam nań: Oto lud, który oddzielnie mieszka, a między narody się nie zalicza!


text:
Któż zliczył proch Jakóba, a porachował leże Israela? Oby zmarła dusza moja śmiercią sprawiedliwych, a był koniec mój do nich podobnym!


text:
I rzekł Balak do Bileama: „Cóżeś mi uczynił? Na przeklinanie wrogów moich przyzwałem cię, a ty, - oto błogosławieństwem błogosławisz!”


text:
On wszakże głośno odparł, i rzekł: „Czyż nie muszę to, co włożył Wiekuisty w usta moje ściśle powtórzyć?”


text:
I rzekł doń Balak: „Pójdźże ze mną na miejsce inne, z którego go zobaczysz, - tylko część jego ujrzysz, a całego nie zobaczysz, - i przeklnij mi go ztamtąd!”


text:
I zaprowadził go na pole Strażników, na szczyt Pisgi, i zbudował siedm ofiarnic, i złożył po cielcu i po baranie na każdej ofiarnicy.


text:
I zjawił się Wiekuisty na spotkanie Bileama, i złożył słowo w usta jego, i rzekł: „Wrócisz do Balaka, a powiesz tak!”


text:
I przyszedł do niego, a oto, stał on przy całopaleniu swojem, a książęta Moabu z nim. I rzekł doń Balak: „Cóż powiedział Wiekuisty?”


text:
Nie śmiertelnym Bóg, aby kłamał, ani synem człowieczym, aby żałował! Czyżby On powiedział, a nie uczynił, wyrzekł, a nie spełnił?


text:
Nie widział On fałszu w Jakóbie, nie spostrzegł obłudy w Israelu; Wiekuisty, Bóg jego przy nim, a królewski odgłos surmy wpośród niego.


text:
Albowiem niema wieszczby w Jakóbie, ani wróżbiarstwa w Israelu. Już teraz powiedzieć można Jakóbowi i Israelowi co Bóg uczyni.


text:
Oto naród, jako lwica powstaje, i jako lew się podnosi; nie położy się, aż pożre zdobycz, a krew poległych wypije!”


text:
I rzekł Balak do Bileama: „Raczej byś go przekleństwem nie przeklinał, ani błogosławieństwem błogosławił!”


text:
Ale Bileam odparł, i rzekł do Balaka: „Alboż nie uprzedziłem cię, mówiąc: wszystko co rozkaże Wiekuisty, to uczynię!”


text:
I rzekł Balak do Bileama: „Pójdźże, zabiorę cię na miejsce inne: - może spodoba się ono Bogu, a przeklniesz mi go ztamtąd!”


text:
I rzekł Bileam do Balaka: „Zbuduj mi tu siedm ofiarnic, a przygotuj mi tu siedm cielców i siedm baranów!”


text:
A widząc Bileam, że podoba się Wiekuistemu błogosławić Israelowi, nie chodził jak w poprzednich razach za wieszczbami, a zwrócił ku puszczy oblicze swoje.


text:
I podniósł Bileam oczy swoje, i zobaczył Israela, rozłożonego według pokoleń swoich, i przyszedł nań duch Boży:


text:
Rzecze ten, który słyszy słowa Pańskie, który widzenia Wszechmocnego widzi, pada, ale z otwartemi oczyma:


text:
Jako potoki się rozciągają, jako ogrody nad rzeką; jako aloesy które zasadził Wiekuisty, jako cedry nad wodami!


text:
Ciecze woda z wiader jego, a nasienie jego u wód wielkich! przewyższy Agaga król jego, a wyniesie się państwo jego!


text:
Pan to wywiódł go z Micraim, jako siła bawołu On u niego; pożera narody, wrogi swoje; kości ich zgruchocze, strzałami swemi porazi!


text:
Przykląkł, przylegl jako lew, jako lwica: któż pobudzi go? błogosławiący cię, błogosławieni będą, a przeklinający cię - przeklęci!


text:
I wspłonął gniew Balaka na Bileama, i załamawszy ręce swoje rzekł Balak do Bileama: „Dla złorzeczenia wrogom moim przyzwałem cię, a oto błogosławieństwem błogosławisz już trzeci raz.


text:
I rzekł Bileam do Balaka: „Czyżem i posłom twoim, których wysyłałeś do mnie, nie powiedział, mówiąc:


text:
Choćby mi dawał Balak pełen dom swój srebra i złota, nie mógłbym przekroczyć rozkazu Wiekuistego, abym czynił co dobrego albo złego samowolnie: co powie Wiekuisty, to mówić będę.


text:
A teraz, oto odchodzę do ludu mojego; pójdź, wskażę ci, co uczyni lud ten ludowi twojemu w późniejszych czasach!”


text:
Rzecze ten, który słyszy słowa Pańskie, a poznał myśli Najwyższego; który widzenia Wszechmocnego widzi, pada, ale z otwartemi oczyma.


text:
Widzę go, ale nie teraz; spoglądam nań, ale nie zbliska: Wzejdzie gwiazda od Jakóba, i powstanie berło z Israela, - i zburzy krańce Moabu i skruszy wszystkich synów wywrotu!


text:
Ujrzał on i Amaleka, i wygłosił przypowieść swoję, i rzekł: „Pierwszym z plemion Amalek; lecz potomstwo jego na zatracenie!”


text:
Ujrzał on i Kenejczyka, i wygłosił przypowieść swoję, i rzekł: „Silnem siedlisko twoje, a założone na skale gniazdo twoje!


text:
Ale przybędą okręty ze strony Chittejczyków, i upokorzą Aszur, i upokorzą Eber; i tak pójdzie i on na zatracenie!”


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: „Zbierz wszystkich naczelników ludu, a każ im powywieszać ich gwoli Wiekuistemu przed słońcem, - a odwróci się zapalczywość gniewu Wiekuistego od Israela.”


text:
I rzekł Mojżesz do sędziów Israela: „Zabijajcie - każdy ludzi swoich, którzy przystali do Baal-Peora!”


text:
A oto jeden z synów Israela przyszedł, i przywiódł do braci swej Midjanitkę w oczach Mojżesza i w oczach całego zboru synów Israela; oni zaś płakali u wnijścia przybytku zboru;


text:
I zobaczył to Pinchas, syn Elazara, syna Ahrona, kapłana, i wstał z pośród zboru, i wziął oszczep w rękę swoję, -


text:
I wszedł za owym mężem Israelskim do alkowy, i przebił oboje, męża Israelskiego, i kobietę przez żywot jej: i tak powstrzymana została klęska od synów Israela.


text:
„Pinchas, syn Elazara, syn Ahrona, kapłana, odwrócił zapalczywość Moję od synów Israela, uniósłszy się żarliwością Moją w pośród nich, żem nie wytępił synów Israela w żarliwości Mojej.


text:
I będzie ono dla niego i dla potomstwa jego, przymierzem kapłaństwa wiecznego, za to, że uniósł się żarliwością za Boga swego, i rozgrzeszył synów Israela!”


text:
A imię owego męża Israelskiego, zabitego, który zabity został wraz z Midjanitką, Zymry, syn Salua, naczelnik rodowego domu Szymeona;


text:
Bo wrogują oni wam podejściami swemi - jak i podchodzą was w sprawie Baal-Peora, i w sprawie Kosby, córki naczelnika Midjanu, siostry swojej, zabitej w dzień klęski za sprawę Peora!” 


text:
I było po klęsce...[26,1] I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi i Elazarowi, synowi Ahrona, kapłana, i rzekł:


text:
„Zbierz poczet całego zboru synów Israela, od dwudziestu lat i wyżej, według domów ich rodowych, wszystkich stawających do broni w Israelu.”


text:
I oświadczył im Mojżesz wobec Elazara, kapłana, na stepach Moabu, nad Jardenem Jerychońskim i rzekł:


text:
„Od dwudziestu lat i wyżej” - Jako rozkazał był Wiekuisty Mojżeszowi, i synom Israela, wyszłym z ziemi Micraim.


text:
Reuben, pierworodny Israela: synowie Reubena: Chanoch - z rodziną Chanochidów; od Fallua - rodzina Falluidów:


text:
A synowie Eliaba: Nemuel, i Dathan, i Abiram; są to owi Dathan i Abiram, członkowie zboru, którzy poduszczyli przeciw Mojżeszowi i przeciw Ahronowi w zborze Koracha, gdy się ci zbuntowali przeciw Wiekuistemu;


text:
A rozwarła ziemia paszczę swoję, i pochłonęła ich wraz z Korachem, podczas zagłady zboru, a pożarł ogień dwustu pięćdziesięciu ludzi, - i stali się przestrogą;


text:
Synowie Szymeona według rodzin ich: od Nemuela - rodzina Nemuelidów; od Jamina - rodzina Jaminidów; od Jachina - rodzina Jachinidów;


text:
Synowie Gada według rodzin ich: od Cefona - rodzina Cefonidów; od Chaggjasza - rodzina Chaggidów; od Szunego - rodzina Szunidów;


text:
A byli synowie Jehudy według rodzin ich: od Szeli - rodzina Szelanidów; od Fereca - rodzina Farcydów; od Zeracha - rodzina Zarchidów;


text:
Synowie Zebuluna według rodzin ich: od Sereda - rodzina Sardydów; od Elona - rodzina Elonidów; od Jachleela - rodzina Jachleelidów.


text:
Synowie Menaszy: od Machyra - rodzina Machyrydów; Machyr zaś urodził Gileada; od Gileada - rodzina Gileadczyków;


text:
Celafchad zaś, syn Chefera, nie miał synów, a tylko córki, a imiona córek Celafchada: Machla, i Noa, Chogla, Milka i Thyrca;


text:
Oto synowie Efraima według rodzin ich: od Szuthelacha - rodzina Szuthalchidów; od Bechera - rodzina Bachridów; od Thachana - rodzina Thachnidów;


text:
Oto rodziny synów Efraima według spisowych ich: trzydzieści dwa tysiące pięćset. Oto synowie Josefa według rodzin ich.


text:
Synowie Binjamina - według rodzin ich: od Beli - rodzina Balidów; od Aszbela - rodzina Aszbelidów; od Achyrama - rodzina Achyramidów;


text:
Oto synowie Dana według rodzin ich: od Szuchama - rodzina Szuchamidów; oto rodziny Dana według rodzin ich.


text:
Synowie Aszera według rodzin ich: od Imny - rodzina Imnidów; od Iszwego - rodzina Iszwidów; od Beryi - rodzina Beryidów;


text:
Synowie Naftalego według rodzin ich: od Jachceela - rodzina Jachceelidów; od Guna - rodzina Gunidów:


text:
Liczniejszemu powiększysz udział jego, a mniej licznemu zmniejszysz udział jego: każdemu w stosunku do spisowych jego danym będzie udział.


text:
A oto spisowi Lewitów według rodzin ich: od Gerszona - rodzina Gerszonidów; od Kehatha - rodzina Kehathydów; od Merarego - rodzina Merarydów;


text:
Oto rodziny Lewi'ego: rodzina Libnidów, rodzina Chebronidów, rodzina Machlidów, rodzina Muszydów, rodzina Korchidów. Kehath zaś był praojcem Amrama.


text:
A imię żony Amrama - Jochebed, córka Lewi'ego, któią zrodziła żona jego Lewi'emu w Micraim; i urodziła ona Amramowi Ahrona, i Mojżesza, i Mirjam, siostrę ich;


text:
A było spisowych ich dwadzieścia trzy tysiące - wszystkich mężczyzn od miesiąca i wyżej; wszakże nie stawili się do przeglądu wraz z synami Israela, bo nie dano im udziału między synami Israela;


text:
Oto spisani przez Mojżesza i Elazara, kapłana, którzy spisali synów Israela na stepach Moabu nad Jardenem Jerychońskim.


text:
A między tymi nie było żadnego ze spisanych przez Mojżesza i Ahrona, kapłana, którzy spisali synów Israela na puszczy Synai.


text:
Gdyż rzekł był Wiekuisty o nich: umrzeć im na pustyni! I nie został z nich nikt - prócz Kaleba, syna Jefunny, i Jehoszuego, syna Nuna.


text:
I przystąpiły córki Celafchada, syna Chefera, syna Gileada, syna Machyra, syna Menaszy z rodzin Menaszy syna Josefa, a oto imiona córek jego: Machla, Noa, i Chogla, i Milka, i Thyrca;


text:
I stanęły przed Mojżeszem, i przed Elazarem, kapłanem, i przed naczelnikami i całym zborem u wejścia do przybytku zboru, i rzekły:


text:
„Ojciec nasz umarł na pustyni, a nie był on w rzeszy tych, którzy się spiknęli przeciw Wiekuistemu w zborze Koracha, ale dla grzechu swego umarł, synów nie mając.


text:
Czemużby zginąć miało imię ojca naszego z pośród rodziny jego, dla tego, że syna nie miał? Daj nam posiadłość między braćmi ojca naszego!”


text:
„Słusznie córki Celafchada mówią: daj im posiadłość dziedziczną wpośród braci ojca ich, a przenieś udział ojca ich na nie.


text:
Synom zaś Israela powiesz tak: Ktokolwiekby umarł, a syna nie zostawił, przeniesiecie tedy udział jego na jego córkę.


text:
A gdyby nie miał braci ojciec jego, to oddacie jego udział krewnemu najbliższemu mu z rodziny jego, aby go odziedziczył; a niechaj będzie to dla synów Israela zasadniczem prawem, - jako rozkazał Wiekuisty Mojżeszowi!”


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: „Wstąp na tę górę Abarym, i spójrz na ziemię, którą oddaję synom Israela,


text:
A gdy obejrzysz ją, przyłączon będziesz do ludu twego i ty, jako przyłączon został Ahron, brat twój;


text:
Przeto żeście sprzeciwili się słowu Mojemu na puszczy Cyn, podczas narzekania zboru, aby uświęcić Mnie przez wody w oczach ich, przez owe wody Meryba w Kadesz, na puszczy Cyn!”


text:
Któryby wychodził przed nimi, i któryby wchodził przed nimi; któryby ich wywodził i któryby ich przywodził; a niechaj nie zostanie zbór Wiekuistego jako owce, które nie mają pasterza!”


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: „Weź sobie Jehoszuę, syna Nuna, męża obdarzonego duchem, a połóż rękę twoję nań;


text:
I postaw go przed oblicze Elazara, kapłana, i przed oblicze całego zboru, a ustanów go przed oczyma ich,


text:
Przed obliczem też Elazara, kapłana, stawać powinien, póki ten będzie badał zań postanowienia Urym przed Wiekuistym; według orzeczenia jego im wychodzić, i według orzeczenia jego im wchodzić: jemu i wszystkim synom Israela z nim, i całemu zborowi!”


text:
I uczynił Mojżesz, jako mu rozkazał Wiekuisty i wziął Jehoszuę, i postawił go przed oblicze Elazara, kapłana, i przed oblicze całego zboru;


text:
„Rozkażesz synom Israela a powiesz im: ofiary Mojej, chleba Mojego z ofiar Moich ogniowych, woni przyjemnej dla Mnie, przestrzegajcie - abyście Mi ją przynosili czasu swojego.


text:
I powiesz im: oto ofiara ogniowa, którą przynosić macie Wiekuistemu: jagniąt - rocznych, zdrowych, dwoje na dzień, - jako całopalenie ustawiczne.


text:
I dziesiątą część efy mąki przedniej na ofiarę śniedną, zaczynionej oliwą wytłoczoną, czwartą częścią hynu.


text:
Całopalenie to ustawiczne, spełnione przy górze Synai, na woń przyjemną, na ogniową ofiarę Wiekuistemu;


text:
A zalewka jej - czwarta część hynu na jagnię jedno; na świętem miejscu wylewać będziesz zalewkę mocną Wiekuistemu.


text:
A jagnię drugie sprawiaj nad wieczorem, z taką ofiarą śniedną jak z rana, i z taką zalewką spełniaj je, - na ofiarę ogniową, na woń przyjemną Wiekuistemu.


text:
A w dzień Sabbatu - dwoje jagniąt rocznych, zdrowych, i dwie dziesiąte efy mąki przedniej - na ofiarę śniedną, zaczynionej oliwą, wraz z zalewką jej, -


text:
A na nów miesięcy waszych przynosić będziecie na całopalenie Wiekuistemu: cielców młodych dwa, barana jednego, jagniąt rocznych siedm, zdrowych,


text:
A po dziesiątej części efy mąki przedniej, zaczynionej oliwą, na ofiarę śniedną do każdego jagnięcia. Całopalenie to, woń przyjemna, ofiara ogniowa Wiekuistemu.


text:
A zalewki do nich: pół hynu będzie na cielca, a trzecia część hynu na barana, a czwarta część hynu wina na jagnię. Oto całopalenie od miesiąca do miesiąca przez wszystkie miesiące roku.


text:
Kozieł też jeden na ofiarę zagrzeszną Wiekuistemu; oprócz całopalenia ustawicznego spełnianym być winien wraz z zalewką jego.


text:
A składać będziecie ofiarę ogniową, całopalenie Wiekuistemu: cielców młodych dwa, barana jednego, i siedm jagniąt rocznych, zdrowe niechaj będą u was.


text:
A na ofiarę śniedną do tego, - mąki przedniej, zaczynionej oliwą, trzy dziesiąte efy na każdego cielca, a dwie dziesiąte na każdego barana - przygotowywać to macie;


text:
Tak przygotujecie codzień przez siedm dni, na chleb ogniowy, na woń przyjemną Wiekuistemu; oprócz całopalenia ustawicznego przygotowywanem to będzie i zalewki jego;


text:
W dzień zaś pierwocin, gdy składać będziecie nową ofiarę śniedną Wiekuistemu, w wasze święto tygodni, - zgromadzenie świąteczne będzie u was; żadnej pracy uciążliwej nie wykonywajcie.


text:
I składać będziecie całopalenie na woń przyjemną Wiekuistemu: cielców młodych dwa, barana jednego, siedm jagniąt rocznych.


text:
A na ofiarę śniedną do tego - mąki przedniej, zaczynionej oliwą, trzy dziesiąte efy na cielca każdego, dwie dziesiąte efy na barana każdego;


text:
Oprócz całopalenia ustawicznego, i śniednej jego ofiary przygotowywać to będziecie; zdrowe niechaj będą u was, z zalewkami do tego.


text:
Miesiąca zaś siódmego, pierwszego dnia miesiąca zgromadzenie świąteczne będzie u was; żadnej pracy uciążliwej nie wykonywajcie; dniem trąbienia będzie on wam!


text:
A przygotujecie całopalenie na woń przyjemną Wiekuistemu: cielca młodego jednego, barana jednego, jagniąt rocznych siedm, zdrowych;


text:
A na śniedną ofiarę do tego: mąki przedniej, zaczynionej oliwą, trzy dziesiąte efy na każdego cielca, dwie dziesiąte na każdego barana;


text:
Oprócz całopalenia miesięcznego i śniednej ofiary jego, i oprócz całopalenia ustawicznego i śniednej ofiary jego, wraz z zalewkami, podług przepisu o nich, - na woń przyjemną, na ofiarę ogniową Wiekuistemu.


text:
Dziesiątego zaś tegoż miesiąca siódmego, zgromadzenie świąteczne będzie u was; a będziecie udręczali dusze wasze; żadnej pracy wykonywać nie będziecie.


text:
I przynosić będziecie całopalenie Wiekuistemu na woń przyjemną: cielca młodego jednego, barana jednego, jagniąt rocznych siedm; zdrowe niech będą u was.


text:
A na ofiarę śniedną do tego: mąki przedniej, zaczynionej oliwą, trzy dziesiąte efy na każdego cielca, dwie dziesiąte na barana każdego;


text:
Kozła jednego na ofiarę zagrzeszną, oprócz ofiary zagrzesznej oczyszczającej i całopalenia ustawicznego, wraz z śniedną ofiarą jego, i zalewkami ich.


text:
Piętnastego zaś dnia tegoż miesiąca siódmego, zgromadzenie świąteczne będzie u was: żadnej pracy uciążliwej nie wykonywajcie - a obchodzić będziecie uroczystość Wiekuistemu przez siedm dni;


text:
I przynosić będziecie całopalenie, ofiarę ogniową, woń przyjemną Wiekuistemu: cielców młodych trzynaście, baranów dwa, jagniąt rocznych czternaście; zdrowe niechaj będą.


text:
A na ofiarę śniedną do tego: mąki przedniej, zaczynionej oliwą, trzy dziesiąte efy na cielca każdego z owych trzynastu cielców; dwie dziesiąte na barana każdego z owych dwóch baranów.


text:
I kozła jednego na ofiarę zagrzeszną; oprócz całopalenia ustawicznego, śniednej ofiary jego, i zalewki do tego.


text:
Ofiarę zaś śniedną ich, i zalewki do cielców, baranów i jagniąt, stosownie do liczby ich, - według przepisu;


text:
I kozła jednego na ofiarę zagrzeszną, - oprócz całopalenia ustawicznego, śniednej ofiary jego, i zalewek do nich.


text:
I kozła zagrzesznego jednego, oprócz całopalenia ustawicznego, śniednej ofiary jego, i zalewki do tego.


text:
Ofiarę śniedną ich, i zalewki do cielców, baranów i jagniąt, stosownie do liczby ich, - według przepisu;


text:
I kozła zagrzesznego jednego, oprócz całopalenia ustawicznego, śniednej ofiary jego, i zalewek do nich.


text:
Ofiarę zaś śniedną ich, i zalewki do cielców, baranów i jagniąt, stosownie do liczby ich, - według przepisu o nich.


text:
A przynosić będziecie całopalenie, ofiarę ogniową, na woń przyjemną Wiekuistemu, - cielca jednego, barana jednego, jagniąt rocznych siedm, zdrowych;


text:
Ofiarę śniedną ich, i zalewki do cielca, barana i jagniąt, stosownie do liczby ich, - według przepisu;


text:
To spełniać będziecie Wiekuistemu w uroczystościach waszych, oprócz objat i dobrowolnych darów waszych, całopaleń i śniednych ofiar waszych, i zalewek i ofiar opłatnych waszych.”


text:
Jeżeliby kto ślubował ślub Wiekuistemu, albo złożył przysięgę, związawszy zarzeczeniem duszę swoję, niechaj nie naruszy słowa swojego: podług wszystkiego, co wyszło z ust jego, niechaj spełni.


text:
Niewiasta też, jeżeliby ślubowała ślub Wiekuistemu, albo związała się zarzeczeniem w domu ojca swojego, w młodości swojej;


text:
A słyszał jej ojciec ślub jej, albo zarzeczenie, którem związała duszę swą, a milczał na to ojciec jej: utwierdzają się wtedy wszystkie śluby jej, i każde też zarzeczenie, którem związała duszę swą, utwierdza się.


text:
Jeżeliby zaś sprzeciwiał się temu ojciec jej, dnia, którego to usłyszał, - wtedy wszystkie śluby jej, albo wszystkie zarzeczenia, któremi związała duszę swą, nie utwierdzają się, a Wiekuisty wybaczy jej, - gdyż sprzeciwiał się temu ojciec jej.


text:
A jeśliby poszła za mąż, gdy były śluby jej na niej, albo wyrzeczenie ust jej, którem związała duszę swą,


text:
A usłyszałby mąż jej, a dnia, któregoby słyszał, milczał na to, - wtedy utwierdzają się śluby jej, i zarzeczenia, któremiby związała duszę swą, utwierdzają się;


text:
Gdyby zaś dnia, któregoby usłyszał mąż jej, sprzeciwił się temu; wtedy zniósł ślub, który na niej, i wyrzeczenie ust jej, którem związała duszę swą, - a Wiekuisty wybaczy jej.


text:
Jeżeli słyszał to mąż jej, a milczał na to, i nie sprzeciwiał się temu, - wtedy utwierdzają się wszystkie śluby jej, i każde zarzeczenie, którem związała duszę swą, utwierdza się;


text:
Ale gdyby zniósł je mąż jej dnia, którego to słyszał; wtedy wszystko, co wyszło z ust jej, tak śluby jej, jak zarzeczenie duszy jej, nie utwierdzają się: mąż jej zniósł je, a Wiekuisty wybaczy jej.


text:
Każdy ślub, i każde zaprzysiężone zarzeczenie się na udręczenie duszy - mąż jej może je utwierdzić, i mąż jej może je znieść;


text:
A jeżeliby mąż jej milczał na to dzień za dniem, to utwierdził tem wszystkie śluby jej, albo wszystkie zarzeczenia, które na niej; utwierdził je, gdyż milczał na to, dnia, którego to słyszał;


text:
Oto ustawy, które przykazał Wiekuisty Mojżeszowi odnośnie do męża i żony, ojca i córki jego, w młodości jej, w domu ojcowskim.


text:
I rzekł Mojżesz do ludu, mówiąc: „Uzbrójcie z pośród siebie ludzi na wojnę, aby szli przeciw Midjanitom, a wywarli pomstę Wiekuistego na Midjanitach;


text:
I wyprawił ich Mojżesz po tysiącu z pokolenia na wojnę, ich i Pinchasa, syna Elazara, kapłana wojskowego, a przybory święte i trąby na trwogę w ręku jego.


text:
I królów Midjanu zabili między innymi poległymi: Ewiego, i Rekema, i Cura, i Chura, i Rebę, pięciu królów Midjanu, - Bileama też, syna Beora, zabili mieczem.


text:
I zabrali w niewolę synowie Israela kobiety Midjańskie i dzieci ich, i wszystko bydło, i wszystkie stada i cały dobytek ich złupili;


text:
I sprowadzili do Mojżesza i do Elazara, kapłana, i do zboru synów Israela jeńców, zdobycz i łupy, do obozu na równiny Moabu, które nad Jardenem Jerychońskim.


text:
Ale rozgniewał się Mojżesz na wodzów wojska, tysiączników i setników, którzy wrócili z wyprawy wojennej;


text:
Wszak to one przeznaczone były dla synów Israela, za sprawą Bileama, by skłonić do odstępstwa od Wiekuistego na rzecz Peora - z czego wynikła klęska w zborze Wiekuistego!


text:
Przetoż teraz pozabijajcie każdego chłopca z pośród dzieci, i każdą też niewiastę, która poznała męża na łożu męzkiem - zabijcie;


text:
Wszystkie jednak dzieci płci żeńskiej, które nie poznały łoża męzkiego, zostawcie przy życiu dla siebie;


text:
Wy zaś obozujcie po za obozem przez siedm dni; każdy, który zabił człowieka, i każdy, który dotknął się poległego, oczyśćcie się dnia trzeciego i dnia siódmego, wy i jeńce wasi;


text:
Każdą też szatę, i każdą rzecz skórzaną, i każdy wyrób z koziej sierści, i każde naczynie drewniane oczyścicie.”


text:
I rzekł Elazar, kapłan, do wojowników, którzy chodzili na wojnę: „Oto ustawa zakonu, którą nakazał Wiekuisty Mojżeszowi:


text:
Wszystko co przechodzi przez ogień, przeprowadzicie przez ogień, a czystem będzie, jednak i wodą oczyszczającą oczyszczonem być musi; wszystko zaś, co nie przechodzi przez ogień, przeprowadzicie przez wodę;


text:
„Zbierz poczet całej zdobyczy pojmanej wraz z ludźmi i bydłem - ty i Elazar, kapłan, i naczelnicy rodów w zborze,


text:
I rozdziel tę zdobycz na pół między czynnych na wojnie, którzy występowali do boju, i między cały zbór;


text:
I pobierzesz podatek Wiekuistemu: od wojowników, którzy występowali do boju, po jednej duszy z pięciuset, tak z ludzi jak i z rogacizny, z osłów i z trzód.


text:
Z połowy zaś „synów Israela” weźmiesz po jednemu wziętemu z pięćdziesięciu - z ludzi, z rogacizny, z osłów i z trzód, z wszelkiego bydła domowego - i oddasz to Lewitom trzymającym straż przy przybytku Wiekuistego.”


text:
A było owej zdobyczy, z pozostałości łupów, które zagrabił lud wojenny: owiec sześćkroć siedmdziesiąt pięć tysięcy;


text:
A dusz ludzkich, - kobiet, które nie poznały łoża męzkiego, wszystkich dusz trzydzieści dwa tysiące.


text:
I tak była połowa, udział tych, którzy wystąpili byli do boju: liczba owiec - trzykroć trzydzieści siedm tysięcy pięćset;


text:
I oddał Mojżesz podatek, - dań Wiekuistemu, Elazarowi, kapłanowi, jako rozkazał Wiekuisty Mojżeszowi.


text:
I wziął Mojżesz z tej połowy synów Israela po jednemu wziętemu z pięćdziesięciu, z ludzi i z bydła, i oddał to Lewitom trzymającym straż przy przybytku Wiekuistego, jako rozkazał Wiekuisty Mojżeszowi.


text:
I rzekli do Mojżesza: „Słudzy twoi zliczyli poczet wojowników poruczonych nam, a nie ubyło z nich nikogo;


text:
I tak przynosim na ofiarę Wiekuistemu, każdy co zdobył, naczynia złote, łańcuszki i naramienniki, pierścienie, zausznice i naszyjniki dla rozgrzeszenia dusz naszych przed Wiekuistym.”


text:
A było wszystkiego złota dani, którą złożyli Wiekuistemu, - szesnaście tysięcy siedmset pięćdziesiąt szekli od tysiączników i od setników.


text:
I wziął Mojżesz i Elazar, kapłan, owo złoto od tysiączników i setników i wnieśli je do przybytku zboru jako pamiątkę od synów Israela przed Wiekuistym.


text:
A stad wiele mieli synowie Reubena i synowie Gada, moc wielką; i ujrzeli oni ziemię Jaazerską i ziemię Gileadską a oto, miejsce - miejsce dla stad!


text:
Przyszli tedy synowie Gada i synowie Reubena i rzekli do Mojżesza, i do Elazara, kapłana, i do naczelników zboru, w te słowa:


text:
Ziemia, którą poraził Wiekuisty przed zborem Israela, - ziemią dla stad jest, a słudzy twoi mają stada!”


text:
I rzekli: „Jeżeliśmy znaleźli upodobanie w oczach twoich, niech oddana będzie ziemia ta sługom twoim na osiedlenie: nie przeprowadzaj nas za Jarden!”


text:
I odpowiedział Mojżesz synom Gada i synom Reubena: „Czyżby braciom waszym pójść na wojnę, a wam tu pozostać!?


text:
Doszli oni do doliny Eszkol, i wypatrzywszy ziemię, odstręczyli serce synów Israela, aby nie szli do ziemi, którą daje im Wiekuisty;


text:
„Zaprawdę, nie ujrzą ci ludzie, wyszli z Micraim, od dwudziestu lat i wyżej, ziemi, którąm zaprzysiągł Abrahamowi, Ic'hakowi, i Jakóbowi, gdyż nie szli oni za Mną, -


text:
I wspłonął gniew Wiekuistego na Israela, i wodził ich po pustyni czterdzieści lat, póki nie wyginęło całe pokolenie czyniące to zło w oczach Wiekuistego.


text:
A oto powstaliście w ślad ojców waszych, płód ludzi występnych, aby powiększyć jeszcze zapalczywość gniewu Wiekuistego na Israela,


text:
Ale przystąpili oni do niego, i rzekli: „Tylko zagrody owcze zbudujem tu dla stad naszych, i miasta dla dzieci naszych;


text:
Sami zaś zbrojno pospieszym przed synami Israela, dopóki nie zaprowadzim ich do miejsca; a zostaną dzieci nasze w miastach obronnych z powodu mieszkańców tej ziemi;


text:
I nie weźmiemy udziału przy nich po drugiej stronie Jardenu i dalej, jeżeli udział nasz dostanie się nam po stronie Jardenu, ku wschodowi!”


text:
I rzekł do nich Mojżesz: „Jeżeli uczynicie to, jeżeli zbrojno pójdziecie przed obliczem Wiekuistego na wojnę, -


text:
I pójdzie każdy z was zbrojno za Jarden przed obliczem Wiekuistego, dopóki nie wypędzi On wrogów Swoich przed Sobą, -


text:
I pokonaną będzie ziemia przed Wiekuistym, a potem wrócicie: to będziecie czystymi przed Wiekuistym i przed Israelem, - a wtedy niechaj będzie ziemia ta posiadłością waszą przed Wiekuistym.


text:
Gdybyście zaś nie uczynili tak, oto zgrzeszyliście Wiekuistemu, a doznać wam kary, która spotka was!


text:
Budujcie sobie miasta dla dzieci waszych i zagrody dla stad waszych; ale, co wyszło z ust waszych, spełnijcie!”


text:
I rzekli synowie Gada i synowie Reubena do Mojżesza tak: „Słudzy twoi uczynią, jak pan nasz rozkazuje.


text:
A słudzy twoi pójdą wszyscy zbrojnym zastępem przed obliczem Wiekuistego, na wojnę, jako pan nasz powiada!”


text:
I polecił ich Mojżesz Elazarowi, kapłanowi, i Jehoszuemu, synowi Nuna, i naczelnikom rodowym pokoleń synów Israela, -


text:
I rzekł Mojżesz do nich: „Jeżeli przejdą synowie Gada i synowie Reubena z wami Jarden, wszyscy uzbrojeni na wojnę przed obliczem Wiekuistego, a pokonaną będzie ziemia przed wami, - wtedy oddacie im ziemię Gilead w posiadanie;


text:
I odpowiedzieli synowie Gada i synowie Reubena, i rzekli: „Jak powiedział Wiekuisty do sług twoich, tak uczynim;


text:
My pójdziemy zbrojno przed obliczem Wiekuistego do ziemi Kanaan, ale przy nas zostanie osiadłość dziedziczna nasza po tej stronie Jardenu!”


text:
I oddał Mojżesz im, - synom Gada, i synom Reubena, i połowie pokolenia Menaszy, syna Josefa, królestwo Sychona, króla Emorei, i królestwo Oga, króla Baszanu, całą ziemię z miastami jej w obrębie miast tej ziemi wokoło.


text:
I Nebo, i Baal-Meon, których nazwy zmieniono, i Sybmę; i przydali swoje nazwy do nazw miast, które odbudowali.


text:
Wtargnęli też synowie Machyra, syna Menaszy do Gilead, i zdobyli go, - i wygnał on Emorejczyka, który tam był;


text:
Oto pochody synów Israela, którzy wyszli z ziemi Micraim, podług zastępów swych pod wodzą Mojżesza i Ahrona.


text:
I spisał Mojżesz stacye ich, podług pochodów ich na rozkaz Wiekuistego; a oto pochody ich według stacyj ich.


text:
Wyruszyli tedy z Raamses, miesiąca pierwszego, piętnastego dnia tegoż miesiąca pierwszego; nazajutrz po Pesach wyszli synowie Israela ręką zwycięzką, w oczach całego Micraimu;


text:
Micrejczycy grzebali tymczasem tych, których Wiekuisty wpośród nich poraził, wszystkich pierworodnych; nad bóstwami też ich spełnił Wiekuisty sądy.


text:
I wyruszyli z Etham, i zwrócili się ku Pi-Hachiroth, które naprzeciw Baal-Cefon, i stanęli obozem przed Migdolem;


text:
I wyruszyli z Pne-Hachiroth, przeszli przez morze na pustynię, i szli drogą trzech dni po pustyni Etham, i stanęli obozem w Mara;


text:
I wyruszyli z Mara, i przybyli do Elim, - a w Elim było dwanaście źródeł wód, i siedmdziesiąt palm, - i sta-nęli tam obozem;


text:
Tedy wstąpił Ahron, kapłan, na górę Hor, według rozkazu Wiekuistego, i umarł tam roku czterdziestego po wyjściu synów Israela z ziemi Micraim, miesiąca piątego, pierwszego dnia tegoż miesiąca;


text:
Wtedy to usłyszał Kanaanejczyk, król Aradu - osiadły na południu ziemi Kanaan, - że nadciągają synowie Israela...


text:
Wypędźcie wtedy wszystkich mieszkańców owej ziemi z przed oblicza waszego, zniszczcie wszystkie ich rzeźby, i wszystkie posągi ich lite zniszczcie, i wszystkie ołtarze ich zburzcie;


text:
A zajmiecie ziemię tę podług losu, podług rodzin waszych - dla liczniejszego wyznaczycie większy udział, dla mniej licznego mniejszy udział - gdzie komu przypadnie los, tam mu się dostanie; według pokoleń ojców waszych, weźmiecie sobie udziały.


text:
Jeżeli zaś nie wypędzicie mieszkańców tej ziemi z przed oblicza waszego; to będą pozostali z nich cierniami dla oczu waszych, i kolcami dla boków waszych, i wrogować wam będą na ziemi, na której osiądziecie;


text:
„Rozkaż synom Israela, a powiedz im: Ponieważ wchodzicie do ziemi Kanaan - to oto ziemia, która przypadnie wam w udziale: ziemia Kanaan w granicach swoich;


text:
Kraniec południowy niechaj będzie u was - od puszczy Cyn, wzdłuż Edomu; a pociągnie się wam ta granica południowa od końca morza Słonego ku wschodowi;


text:
I zwróci się u was granica na południe od wzgórza Skorpionów i przejdzie ku Cyn, i będą występy jej na południe od Kadesz-Barnea, i pójdzie do Chacar-Addar, i przejdzie do Acmon;


text:
A co się tyczy granicy zachodniej - to będzie nią u was morze Wielkie i Gewul; to wam będzie granicą od zachodu.


text:
I pójdzie granica ku Zyfronowi, a będą występy jej ku Chacar-Enan; taka będzie granica wasza północna;


text:
I zstąpi granica ta od Szefam ku Ryble na wschód od źródła; i zstąpi ta granica i dotknie się brzegów jeziora Kinnereth, ze strony wschodniej;


text:
I zstąpi ta granica do Jardenu, a będą występy jej ku morzu Słonemu; taką niechaj będzie ziemia wasza w granicach swoich, wokoło!”


text:
I zapowiedział Mojżesz synom Israela, i rzekł: „Oto ziemia, którą rozdzielicie na udziały losem, a którą rozkazał Wiekuisty oddać dziewięciu pokoleniom, i połowie pokolenia.


text:
Gdyż wzięły pokolenie synów Reubena, według domów swych rodowych, i pokolenie synów Gada, według domów swych rodowych, i pokolenie synów Gada, według domów swych rodowych, i połowa pokolenia Menaszy, - wzięły one udział swój;


text:
Dwa i pół pokolenia wzięły udział swój z tej strony Jardenu Jerychońskiego, ku wschodowi, na wschód słońca.”


text:
„Rozkaż synom Israela, aby dali Lewitom z dziedzicznej posiadłości swojej miasta na osiedlenie; i wygony przy miastach wokoło oddacie Lewitom;


text:
I będą im te miasta na osiedlenie, a wygony będą dla bydła ich, i dla dobytku ich, i dla wszystkich potrzeb ich życiowych;


text:
I wymierzycie za miastem po stronie wschodniej dwa tysiące łokci, i po stronie południowej - dwa tysiące łokci, i po stronie zachodniej - dwa tysiące łokci, i po stronie północnej - dwa tysiące łokci, a miasto pośrodku; takie będą wygony dla nich przy miastach.


text:
A miasta, które oddacie Lewitom: sześć będzie miast schronienia, do których pozwolicie uciekać zabójcom; a oprócz tych oddacie czterdzieści dwa miasta;


text:
Miasta zaś które oddacie z posiadłości synów Israela - od licznych weźmiecie więcej, a od mniej licznych mniej; każde stosownie do posiadłości swojej, które zajmie, odda z miast swoich Lewitom.”


text:
Urządźcie sobie miasta, miastami schronienia będą u was, kędy uciekać by mógł zabójca, któryby zabił człowieka niebacznie;


text:
A będą wam te miasta schronieniem przed mścicielem, aby nie zginął zabójca, póki nie stanie przed zborem na sąd;


text:
Trzy miasta przeznaczycie z tej strony Jardenu, a trzy miasta przeznaczycie na ziemi Kanaan; miastami schronienia być powinny;


text:
Dla synów Israela, i dla cudzoziemca, i dla przysiedleńca między nimi będą te sześć miast schronieniem, aby mógł uciec tam każdy, któryby zabił człowieka niebacznie;


text:
Jeżeliby wszakże kogo narzędziem żelaznem ugodził, tak że umarł, - mordercą jest: na śmierć wydany będzie morderca;


text:
Jeżeliby też kogo kamieniem ręcznym, od którego umrzeć można, ugodził tak, że umarł, - mordercą jest: na śmierć wydany będzie morderca;


text:
Albo jeżeli kogo narzędziem drewnianem ręcznem, od którego umrzeć można, ugodził tak, że umarł, - mordercą jest: na śmierć wydany będzie morderca;


text:
Albo gdyby kogo w waśni uderzył ręką swoją tak, że umarł, - na śmierć wydany będzie uderzający: mordercą jest; mściciel krwi zabić może mordercę, gdziekolwiek go napotka.


text:
Jeżeliby wszakże przypadkowo, nie dla waśni kogo popchnął, albo cisnął nań jakiemkolwiek narzędziem nierozmyślnie;


text:
Albo jakimkolwiek kamieniem, od którego umrzeć można, jeżeli nie widząc, upuścił go nań tak, że umarł, a nie był wrogiem jego, ani życzącym jego zła, -


text:
I ocali zbór zabójcę z ręki mściciela krwi, i zwróci go zbór do miasta schronienia jego, do którego był uciekł, i pozostanie tam aż do śmierci kapłana najwyższego, który namaszczony był olejem świętym;


text:
A znalazł go mściciel krwi po za obrębem miasta schronienia jego, i zabiłby mściciel krwi zabójcę owego: nie będzie winien krwi;


text:
Albowiem w mieście schronienia swego mu pozostać aż do śmierci kapłana najwyższego; a po śmierci kapłana najwyższego wrócić może zabójca do ziemi osiadłości swojej.


text:
Każdego, ktoby zabił człowieka, wedle świadectwa świadków, zabijać należy jako mordercę; wszakże świadek jeden nie będzie mógł świadczyć przeciw osobie, aby ją na śmierć skazano;


text:
Nie przyjmiecie też okupu za duszę mordercy, przestępcy krwiożerczego, bo na śmierć wydany być winien;


text:
Nie przyjmiecie też okupu na to, aby mógł uciec do miasta schronienia swego, aby mógł wrócić i zamieszkać tam na ziemi do śmierci kapłana;


text:
A nie kalajcie ziemi, na której się znajdujecie; gdyż krew ta kala ziemię, a nie może ziemia być rozgrzeszoną od krwi na niej przelanej, jak tylko krwią tego, który ją przelał;


text:
Nie należy przeto kazić ziemi, na której mieszkacie, wpośród której też Ja przebywam: gdyż Ja, Wiekuisty, przebywam wpośród synów Israela!”


text:
Przystąpili tedy naczelnicy rodów z rodziny synów Gileada, syna Machyra, syna Menaszy, z rodzin synów Josefa i mówili przed Mojżeszem i przed książętami, naczelnikami rodów synów Israela, -


text:
I rzekli: „Panu naszemu rozkazał Wiekuisty rozdać ziemię na własność, podług losu, synom Israela; panu też naszemu nakazanem było przez Wiekuistego, abyś oddał posiadłość Celafchada, brata naszego, córkom jego;


text:
Jeżeliby tedy któregokolwiek z synów innych pokoleń Israela stały się żonami, odjętą będzie posiadłość ich od posiadłości ojców naszych, a przyłączy się do posiadłości tego pokolenia, do którego należeć będą, tak że z przypadłej nam losem posiadłości naszej ubędzie;


text:
A choć przyjdzie jubileusz dla synów Israela, jednak przyłączy się posiadłość ich do posiadłości tego pokolenia, do którego należeć będą, a z posiadłości pokolenia ojców naszych odjętą będzie posiadłość ich!”


text:
I rozkazał Mojżesz synom Israela, wedle słowa Wiekuistego, i rzekł: „Słusznie pokolenie synów Israela powiada:


text:
Oto co rozkazał Wiekuisty o córkach Celafchada, mówiąc: „Kogokolwiek by sobie upodobały, tego mogą być żonami, wszakże tylko w rodzinie pokolenia ojców swoich mogą wyjść za mąż;


text:
Aby nie przechodziła posiadłość synów Israela z pokolenia na pokolenie; lecz żeby każdy przy posiadłości pokolenia ojców swoich zostawał między synami Israela;


text:
Każda też córka odziedziczająca posiadłość w pokoleniach synów Israela, czyjąkolwiek z rodziny pokolenia ojca swojego żoną być winna, - aby odziedziczali synowie Israela - każdy posiadłość ojców swoich, -


text:
A nie przechodziła posiadłość z pokolenia jednego na pokolenie inne, lecz żeby każdy posiadłości swojej się trzymał, - każde z pokoleń synów Israela.”


text:
I wyszły Machla, Thyrca, i Chogla, i Milka, i Noa, córki Celafchada, za synów stryjów swoich za mąż;


text:
W rodzinach synów Menaszy, syna Josefa, wyszły za mąż, i tak została posiadłość ich w pokoleniu rodziny ojca ich.


text:
Oto przykazania i przepisy, które nakazał Wiekuisty, przez Mojżesza, synom Israela, na stepach Moabu, nad Jardenem Jerychońskim.


text:
Oto słowa, które wygłosił Mojżesz przed całym Israelem, po tej stronie Jardenu, na puszczy, w Arabie, naprzeciw Suf, między Paran i Tofel, i Laban, i Chacerot, i Dy-Zahab;


text:
I stało się czterdziestego roku, jedenastego miesiąca, pierwszego dnia tegoż miesiąca, przemówił wtedy Mojżesz do synów Israela o wszystkiem, co mu poruczył Wiekuisty względem nich;


text:
Gdy był poraził Sychona, króla Emorei, który zasiadał w Cheszbonie, i Oga, króla Baszanu, który zasiadał w Asztaroth, pod Edrei;


text:
Zabierzcie się, i wyruszcie, a pójdźcie do góry Emorejczyka, i do wszystkich sąsiadów jego na stepie, na górze, i w nizinie, i na południu, i nad brzegiem morza, do ziemi Kanaanejczyka i Libanu, do rzeki wielkiej, rzeki Frath.


text:
Oto oddaję wam ziemię tę; idźcie a zdobądźcie ziemię, o której zaprzysiągł Wiekuisty ojcom waszym, Abrahamowi, Ic'hakowi, i Jakóbowi, iż ją odda im, i potomstwu ich po nich.”


text:
Wiekuisty, Bóg ojców waszych, niechaj rozmnoży was, ilu was jest, tysiąckrotnie, i niech błogosławi was, jako przyobiecał wam;


text:
Dostarczcie z pośród siebie mężów mądrych i roztropnych i znanych według pokoleń waszych, - a postanowię ich na czele waszem!


text:
I wziąłem ja przedniejszych z pokoleń waszych, mężów mądrych i znanych, i ustanowiłem ich naczelnikami waszymi, - tysiącznikami, i setnikami, i pięćdziesiętnikami, i dziesiętnikami, i nadzorcami podług pokoleń waszych.


text:
I rozkazałem sędziom waszym podówczas, mówiąc: Wysłuchajcie między bracią waszą, i rozsądzajcie sprawiedliwie między człowiekiem a powinowatym jego, a cudzoziemcem przy nim.


text:
Nie uwzględniajcie osób na sądzie; tak małego jako wielkiego wysłuchajcie; nie obawiajcie się nikogo, albowiem sąd od Boga jest; sprawę zaś, któraby za trudną była dla was, odnieście do mnie, a przesłucham ją.


text:
I wyruszyliśmy od Chorebu, i przeszliśmy całą ową pustynię wielką i straszną, którąście widzieli, po drodze ku górze Emorejskiej, - jako rozkazał nam Wiekuisty, Bóg nasz, - i doszliśmy do Kadesz-Barnea;


text:
Patrz, podaje Wiekuisty, Bóg twój przed tobą tę ziemię: wnijdźże, a zdobądź, jako zapowiedział ci Wiekuisty, Bóg ojców twoich; nie obawiaj się, ani się lękaj!


text:
Tedyście przystąpili do mnie wszyscy, a rzekli: „Wyszlijmy ludzi przed sobą, aby zbadali nam tę ziemię, i zdali nam sprawę o drodze, po której wnijść mamy, i o miastach, do których wejdziemy!”


text:
I okazało się to dobrem w oczach moich; i wziąłem z was dwunastu mężów, po mężu jednym z każdego pokolenia;


text:
Nabrali też ze sobą owoców owej ziemi, i zdali nam sprawę, i rzekli: „Dobrą ziemia, którą Wiekuisty Bóg nasz daje nam.”


text:
I szemraliście w namiotach waszych, mówiąc: „Z nienawiści ku nam wywiódł nas Wiekuisty z ziemi Micraim, aby nas podać w ręce Emorejczyka, aby nas wytępić.


text:
Dokąd nam pójść? Bracia nasi strwożyli serca nasze, mówiąc: Lud to większy i roślejszy od nas, miasta wielkie i warowne aż do nieba, i też syny Enakitów widzieliśmy tam.”


text:
Wiekuisty, Bóg wasz, który kroczy przed wami, On walczyć będzie za was, tak jako wam czynił w Micraim, w oczach waszych, -


text:
I na pustyni gdzie widziałeś, że cię nosił Wiekuisty, Bóg twój, jako nosi człowiek syna swojego, - na całej drodze, którąście przeszli, ażeście przybyli na to miejsce;


text:
Który idzie przed wami po drodze, by wypatrzyć wam miejsce obozowania: w ogniu - nocą, aby wskazywać wam drogę, którą iść macie, - a w obłoku dniem!


text:
„Zaprawdę, nie ujrzy nikt z ludzi tych, z tego rodu niegodziwego, ziemi pięknej, którąm zaprzysiągł oddać ojcom waszym,


text:
Tylko Kaleb, syn Jefunny: on ją zobaczy, i jemu dam ziemię, po której przechodził, i synom jego, - za to, że szedł zupełnie za Wiekuistym.”


text:
Jehoszua, syn Nuna, który stoi przed tobą, on wejdzie tam; jego utwierdzaj, gdyż on ją odda w posiadanie Israelowi;


text:
Dzieci zaś wasze, o którycheście mówili, że łupem zostaną, - i synowie wasi, którzy jeszcze nie poznali dzi-siaj, co dobre, a co złe, - oni to wnijdą tam, i im ją oddam, i oni ją posiędą;


text:
I odpowiedzieliście mi mówiąc: „Zgrzeszyliśmy Wiekuistemu; pójdziemy i będziemy walczyli jako rozkazał Wiekuisty, Bóg nasz!” I przypasaliście każdy broń swą wojenną, i porwaliście się, by wstąpić na górę;


text:
Lecz Wiekuisty rzekł do mnie: „Powiedz im: nie wstępujcie i nie walczcie, gdyż niema Mnie wpośród was, abyście nie byli porażeni od wrogów waszych!”


text:
I mówiłem wam, aleście nie słuchali, i sprzeciwiliście się słowu Wiekuistego, i zawrzeliście, i weszliście na górę.


text:
Ale wystąpił Emorejczyk, osiadły na górze onej przeciw wam, i ścigali was, tak jako czynią pszczoły, i porazili was w Seirze aż do szczętu;


text:
Tedyście wrócili, i płakali przed Wiekuistym; ale nie wysłuchał Wiekuisty głosu waszego, a nie skłonił uszu Swoich do was;


text:
Tedyście się zwrócili i wyruszyli ku pustyni, drogą ku morzu Sitowemu, jako powiedział Wiekuisty do mnie; i okrążaliśmy górę Seir długie czasy.


text:
Ludowi zaś rozkażesz i powiesz: Przejdziecie mimo granicy braci waszych, synów Esawa, osiadłych na Seirze; - a choć ulękną się was, jednak strzeżcie się bardzo.


text:
Nie wszczynajcie z nimi walki; gdyż nie oddam wam z ziemi ich ani na stopę nogi, bom w dziedzictwo oddał, Esawowi górę Seir; 


text:
Żywność kupujcie u nich za pieniądze, abyście jedli; a także wody nabywajcie u nich za pieniądze, abyście pili.


text:
Albowiem Wiekuisty, Bóg twój, błogosławił ci we wszelkiej sprawie rąk twoich, opiekując się pochodem twoim przez tę pustynię wielką; oto, czterdzieści lat Wiekuisty, Bóg twój, z tobą; nie zbywało ci na niczem!”


text:
I tak odstąpiliśmy od braci naszych, synów Esawa, osiadłych na Seirze, od drogi Araby, od Elath i Ecjon-Geber. Zwróciwszy się, poszliśmy drogą ku puszczy Moabskiej;


text:
I rzekł Wiekuisty do mnie: „Nie nacieraj na Moab, ani wszczynaj z nimi walki; gdyż nie oddam ci nic z ziemi jego w dziedzictwo; bo synom Lota oddałem Ar w dziedzictwo! 


text:
A na Seirze osiedli Chorejczycy przedtem; ale synowie Esawa wypędzili i wytępili ich z przed oblicza swojego, a osiedli na ich miejscu, jako uczynił Israel z ziemią dziedzictwa swego, którą dał im Wiekuisty.


text:
Czasu zaś, przez któryśmy szli od Kadesz-Barnea aż przeprawiliśmy się przez potok Zered, było trzydzieści i ośm lat, - aż wyginęło całe pokolenie wojowników z obozu, jako im był przysiągł Wiekuisty;


text:
A przybliżasz się ku synom Ammonu: nie nacieraj na nich, ani wszczynaj z nimi walki; gdyż nie oddam ci nic z ziemi synów Ammonu w dziedzictwo; bo synom Lota oddałem ją w dziedzictwo.


text:
Za ziemię olbrzymów poczytują i ją; olbrzymi zamieszkiwali ją przedtem; Ammonici wszakże nazywają ich Zamzummami, -


text:
Lud wielki i liczny i rosły jak Enakowie; wytępił ich zaś Wiekuisty przed obliczem ich, i wypędzili ich, a osiedli na ich miejscu.


text:
Jako uczynił dla synów Esawa, osiadłych na Seirze, wytępiwszy Chorejczyków z przed oblicza ich, i wypędzili ich, i osiedli na ich miejscu, aż po dziś dzień.


text:
Awwitów zaś, osiadłych po wsiach aż do Azzy, Kaftorowie, co wyszli z Kaftoru, wytępili, a osiedli na ich miejscu.


text:
Wstańcie, wyruszcie, a przeprawcie się przez potok Arnon! Patrz, oddaję w rękę twoję Sychona, króla Cheszbonu, Emorejczyka, i ziemię jego; pocznijże zdobywać, a wszczynaj z nim walkę!


text:
Od dnia dzisiejszego zacznę szerzyć strach i bojaźń przed tobą na ludy pod całem niebem, tak że usłyszawszy sławę twoję, zadrżą i zatrwożą się przed tobą!”


text:
Żywności za pieniądze sprzedasz mi, abym jadł, wody też za pieniądze dasz mi, abym pił; - tylko z ludźmi moimi przejdę, -


text:
Jako uczynili mi synowie Esawa, osiadli na Seirze, i Moabici, zamieszkali w Ar, - póki nie przeprawię się za Jarden, do ziemi, którą Wiekuisty, Bóg nasz, daje nam!


text:
Ale nie chciał Sychon, król Cheszbonu, przepuścić nas przez swoje; gdyż ukrnąbrnił Wiekuisty, Bóg twój ducha jego, i utwierdził serce jego, aby go podał w rękę twoję, jak to dziś.


text:
Tedy rzekł Wiekuisty do mnie: „Patrz! Zaczynam poddawać tobie Sychona, i ziemię jego; pocznijże zdobywać, zdobywać ziemię jego!”


text:
I zdobyliśmy wszystkie miasta jego podówczas, i położyliśmy zaklęcie na całą ludność męzką miast, na kobiety i dzieci; nie zostawiliśmy szczątku.


text:
Od Aroer, które nad brzegiem potoku Arnon, i od miasta, które wpośród potoku, aż do Gilead; nie było grodu, któryby nieprzystępnym był dla nas; wszystko poddał nam Wiekuisty, Bóg nasz;


text:
Tylko do ziemi synów Ammonu nie zbliżyłeś się, do całego przybrzeża potoku Jabbok, ani do miast górskich, ani do niczego, czego wzbronił Wiekuisty, Bóg nasz.


text:
I zwróciliśmy się, i pociągnęliśmy drogą ku Baszanowi; i wystąpił Og, król Baszanu, naprzeciw nam, - on i wszystek lud jego, do walki pod Edrei.


text:
I rzekł Wiekuisty do mnie: „Nie obawiaj się go; gdyż w rękę twoję oddaję go, i wszystek lud jego, i ziemię jego; i uczynisz mu, jakoś uczynił Sychonowi, królowi Emorei, który zasiadał w Cheszbonie.”


text:
I podał Wiekuisty, Bóg nasz, w ręce nasze i Oga, króla Baszanu, i wszystek lud jego, - i poraziliśmy go, że nie zostało po nim szczątku.


text:
I zdobyliśmy wszystkie miasta jego podówczas; nie było grodu, któregobyśmy nie zabrali im: sześćdziesiąt miast, cały obwód Argob, królestwo Oga Baszańskiego;


text:
Wszystko to - miasta, obwarowane murami wysokiemi, bramami i zaworami, - oprócz miast otwartych licznych bardzo.


text:
I położyliśmy zaklęcie na nie, jakośmy uczynili Sychonowi, królowi Cheszbonu, kładąc zaklęcie na całą ludność męzką miasta, na kobiety i dzieci.


text:
I tak zabraliśmy wówczas ziemię z ręki dwu królów Emorei, które po tej stronie Jardenu, - od potoku Arnon, aż do góry Chermon.


text:
Wszystkie miasta na równinie, i cały Gilead, i cały Baszan aż do Salchy i Edrei, miast stołecznych Oga Baszańskiego.


text:
Gdyż tylko Og, król Baszanu, pozostał z ostatka olbrzymów; oto łoże jego, - łoże żelazne, - wszak znajduje się w Rabba u synów Ammonu: dziewięć łokci długość jego, a cztery łokcie szerokość jego, na łokieć męzki.


text:
Tę oto ziemię zdobyliśmy podówczas; od Aroeru, co nad potokiem Arnon, i połowę góry Gilead wraz z miastami jej, oddałem Reubenidom i Gadydom.


text:
Pozostałą zaś część Gileadu, i cały Baszan, królestwo Oga, oddałem połowie pokolenia Menaszy, - cały obwód Argob; cały ten Baszan nazywają ziemią olbrzymów.


text:
Jair, syn Menaszy zabrał cały obwód Argob, aż do granic Geszuryty i Maachyty, i nazwał go, oprócz Baszami, od imienia swego siołami Jaira, aż po dziś dzień.


text:
A Reubenidom i Gadydom oddałem - od Gileadu aż do potoku Arnon, środek potoku, i Gewul aż do potoku Jabbok, granicy synów Ammonu;


text:
I do Araby, Jardenu, Gewulu, od Kinnereth aż do morza Araby, morza Słonego, u stoków Pisgi, ku wschodowi.


text:
I rozkazałem wam podówczas, i rzekłem: Wiekuisty, Bóg nasz, oddaje wam ziemię tę w posiadanie; a tak zbrojno pójdziecie przed bracią waszą, synami Israela, wszyscy mężowie wojenni, -


text:
Tylko żony wasze, i dzieci wasze, i stada wasze, - gdyż wiem, że stada liczne macie, - zostaną w miastach waszych, które dałem wam;


text:
Dopóki nie da pokoju Wiekuisty braciom waszym jako i wam, a zdobędą i oni ziemię, którą Wiekuisty, Bóg wasz, odda im za Jardenem; - a wtedy wrócicie każdy do posiadłości swojej, którą oddałem wam.


text:
Jehoszuemu też zapowiedziałem wówczas, mówiąc: Oczy twoje widzą wszystko, co uczynił Wiekuisty, Bóg wasz, dwóm królom tym; tak samo uczyni Wiekuisty wszystkim królestwom, do których idziesz;


text:
Panie Wszechmocny! Tyś począł okazywać słudze Twojemu wielkość Twoję, i rękę Twą potężną; bo gdzież Bóg na niebie, albo na ziemi, któryby spełnić mógł coś podobnego do dzieł Twoich, i do czynów Twoich?


text:
Ale uniósł się Wiekuisty na mnie z przyczyny waszej, i nie wysłuchał mnie; i rzekł Wiekuisty do mnie: „Dosyć tobie; nie mów więcej do Mnie w sprawie tej;


text:
Wstąp na szczyt Pisgi, a podnieś oczy twe ku zachodowi, i ku północy, i ku południowi, i ku wschodowi, a popatrz oczyma swemi; ponieważ nie przejdziesz za Jarden ten!


text:
Ale porucz to Jehoszuemu, i pokrzep go, i utwierdź go, albowiem on pójdzie przed ludem tym, a on poda im w dziedzictwo ziemię, którą zobaczysz!”


text:
Teraz tedy, Israelu, słuchaj ustaw i praw, których was nauczam, abyście je spełniali, abyście żyli, i poszli, i posiedli ziemię, którą Wiekuisty, Bóg ojców waszych, daje wam;


text:
Nie dodawajcie do słowa, które ja wam poruczam, ani odejmujcie od niego, przestrzegając przykazań Wiekuistego, Boga waszego, które ja wam nakazuję.


text:
Oczy wasze widziały, co uczynił Wiekuisty za Baal-Peora; gdyż każdego, który szedł za Baal-Perjrem, - wytępił go Wiekuisty, Bóg twój, z pośród ciebie;


text:
Patrzcie! nauczałem was ustaw i praw, jako rozkazał mi Wiekuisty, Bóg mój, abyście postępowali podług tego na ziemi, do której wchodzicie, aby zawładnąć nią.


text:
Przestrzegajcież ich tedy, a spełniajcie je; gdyż to mądrość wasza, i rozum wasz w oczach ludów, które usłyszawszy o wszystkich ustawach tych powiedzieć muszą: „zaprawdę, ludem mądrym i rozumnym jest naród ten wielki!”


text:
I gdzież jeszcze naród wielki, któremuby Bóstwo było tak bliskiem jak Wiekuisty, Bóg nasz, - ilekroć go wzywamy?


text:
Albo gdzież naród wielki, któryby miał ustawy i prawa tak sprawiedliwe, jak cały zakon ten, który ja przedstawiam wam dzisiaj?


text:
Wszakże miej się na baczności, a strzeż duszy twej usilnie, byś nie zapominał rzeczy, które widziały oczy twoje, i aby nie odstępowały od serca twojego, po wszystkie dni żywota twego; a opowiadaj o nich synom twoim, i synom synów twoich;


text:
O tym dniu, kiedyś stawał przed Wiekuistym, Bogiem twoim, przy Chorebie, gdy mówił Wiekuisty do mnie: „Zgromadź Mi lud, abym im obwieścił słowa Moje, z których się nauczą obawiać się Mnie po wszystkie dni, które żyć będą na ziemi, i których też synów swoich nauczać mają!”


text:
Tedyście przystąpili i stanęli u stóp góry, a góra ona płonęła ogniem do wyżyn niebios, przy ciemności, chmurach i mgle.


text:
I przemawiał Wiekuisty do was z pośród ognia; głos słów słyszeliście, aleście postaci żadnej nie widzieli, a jedynie głos!


text:
I objawił On wam przymierze Swoje, które rozkazał wam spełniać, - dziesięć wyrzeczeń, i napisał je na dwu tablicach kamiennych;


text:
Mnie zaś rozkazał Wiekuisty podówczas nauczać was ustaw i praw, abyście spełniali je na ziemi, do której idziecie, aby ją posiąść;


text:
A tak strzeżcie się usilnie, gwoli duszom waszym! - Gdyż nie widzieliście żadnej postaci dnia, którego przemawiał Wiekuisty do was na Chorebie z pośród ognia!


text:
Abyście się nie skazili, i nie czynili sobie rzeźby, obrazu jakiejkolwiek podobizny, w postaci mężczyzny albo niewiasty, -


text:
W postaci jakiegokolwiek zwierzęcia, które na ziemi, w postaci jakiegokolwiek ptaka skrzydlatego, który lata pod niebem,


text:
W postaci czegokolwiek pełzającego po ziemi, w postaci jakiejkolwiek ryby, która w wodach poniżej ziemi!


text:
Albo żebyś podniósłszy oczy swe ku niebu, i widząc słońce i księżyc i gwiazdy, cały zastęp nieba, - dał się uwieść, abyś się im korzył i służył im, które to udzielił Wiekuisty, Bóg twój, wszystkim ludom pod całem niebem.


text:
Ale was wziął Wiekuisty, i wywiódł was z topielni żelaza, z Micraim, abyście byli ludem Mu oddanym, jako dziś jesteście.


text:
A Wiekuisty rozgniewał się na mnie dla spraw waszych, a przysiągł, że nie przejdę za Jarden, ani wnijdę do owej ziemi pięknej, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci w posiadanie;


text:
Gdyż ja umrę na ziemi tej; nie przejdę za Jarden; wy zaś przejdziecie i zawładniecie ową ziemią piękną.


text:
Strzeżcie się, abyście nie zapomnieli przymierza Wiekuistego, Boga waszego, które zawarł z wami, a nie czynili sobie rzeźby, podobizny czegokolwiek, - jako zakazał ci Wiekuisty, Bóg twój!


text:
Gdy rozrodzisz synów i wnuków, a usadowicie się na ziemi tej, ale skazicie się, i uczynicie sobie rzeźby, po-dobizny czegokolwiek, i uczynicie zło w oczach Wiekuistego, Boga waszego, aby Go rozjątrzyć, -


text:
To świadczę się wam dzisiaj niebem i ziemią, że wyginiecie rychło z ziemi, do której idziecie przez Jarden, aby ją posiąść; nie pożyjecie długo na niej, lecz wytępieni będziecie;


text:
I rozproszy was Wiekuisty między ludy, a zostanie was garstka nieliczna między narodami, do których zaprowadzi was Wiekuisty;


text:
A będziecie tam służyli bóstwom, dziełu rąk ludzkich, drewnu i kamieniowi, które nie widzą, ani słyszą, ani jedzą, ani powonienia nie mają;


text:
I poszukasz ztamtąd Wiekuistego, Boga twojego, i znajdziesz, gdy Go szukać będziesz całem sercem twojem, i całą duszą twoją;


text:
W niedoli twojej, a gdy cię spotka to wszystko w następstwie czasów, - tedy zwrócisz się do Wiekuistego, Boga twojego, a usłuchasz głosu Jego.


text:
Gdyż Bogiem miłosiernym, Wiekuisty, Bóg twój; nie opuści cię, ani cię zagubi, i nie zapomni przymierza ojców twoich, które im zaprzysiągł;


text:
Bo chciej się zapytać u dni przeszłych, które były przed tobą, od dnia, którego stworzył Bóg człowieka na ziemi, i od krańca nieba do krańca nieba, - czy bywała kiedy rzecz tak wielka, albo czy słyszano o czemś podobnem?


text:
Czy słyszał który lud głos Boga, przemawiającego z pośród ognia, jakoś ty słyszał, - a żywym pozostał?


text:
Albo pokusiłże się który bóg przyjść, a wziąć sobie naród z pośród narodu próbami, znamionami, i cudami, i wojną, i ręką przemożną, i ramieniem wyciągniętem, i postrachami wielkimi, jak uczynił dla was Wiekuisty, Bóg wasz, w Micraim przed oczyma twemi?


text:
Z nieba dał ci słyszeć głos Swój, aby cię napominać, a na ziemi ukazał ci ogień Swój wielki, a słowa Jego słyszałeś z pośród ognia;


text:
A ponieważ umiłował ojców twoich, wybrał też i potomstwo ich po nich, i wywiódł cię obliczem Swojem, mocą Swą wielką z Micraim, -


text:
Aby wypędzić narody większe i silniejsze od ciebie przed obliczem twojem; aby cię zaprowadzić i oddać ci ziemię ich w posiadanie, jako dziś widzisz.


text:
Poznajże teraz, a weź to do serca twego, że Wiekuisty jest Bogiem, - na niebie, wysoko, i na ziemi, nisko, - niema innego!


text:
A przestrzegaj ustaw Jego i przykazań Jego, które nakazuję ci dzisiaj, aby ci dobrze było, i synom twoim po tobie, abyś długo żył na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci na zawsze!”


text:
Aby uciekał tam zabójca, któryby zabił bliźniego swego nierozmyślnie, nie będąc nieprzyjacielem jego przedtem, aby schroniwszy się do jednego z tych miast życie zachował:


text:
Becer na puszczy, na równinie, od Reubenidów, i Ramoth w Gilead od Gadydów, i Golan w Baszan od Menaszydów.


text:
Z tej strony Jardenu, w nizinie, naprzeciw Beth-Peora, w ziemi Sychona, króla Emorei, który zasiadał w Cheszbonie, a którego poraził Mojżesz i synowie Israela, po wyjściu ich z Micraim, -


text:
I zdobyli ziemię jego, i ziemię Oga, króla Baszanu, - dwu królów Emorejskich, która po tej stronie Jardenu, ku wschodowi słońca;


text:
I zwołał Mojżesz cały Israel, i rzekł do nich: „Słuchaj Israelu ustaw i praw, które wypowiadam w uszy wasze dzisiaj, a nauczcie się ich, a starajcie się je spełniać!


text:
Nie z ojcami naszymi zawarł Wiekuisty to przymierze, - ale z nami, - z nami, którzyśmy tu wszyscy dziś przy życiu;


text:
Ja zaś stałem między Wiekuistym i między wami podówczas, abym obwieszczał wam słowo Wiekuistego, bo obawialiście się ognia, a nie wstąpiliście na górę, - i rzekł:


text:
Nie uczynisz sobie rzeźby, żadnej podobizny tego, co na niebie wysoko, i co na ziemi nisko, albo co w wodzie poniżej ziemi!


text:
Nie będziesz się im korzył, ani służył im, - gdyż Ja Wiekuisty, Bóg twój, Bóg żarliwy, pomny winy ojców na synach, do trzeciego i czwartego pokolenia nienawidzących Mnie, -


text:
A świadczący miłosierdzie tysiącznemu pokoleniu miłujących Mnie, i przestrzegających przykazań Moich!


text:
Nie wzywaj imienia Wiekuistego Boga twojego do fałszu; gdyż nie przepuści Wiekuisty temu, który wzywa imienia jego do fałszu!


text:
Ale dzień siódmy - Sabbat Wiekuistemu, Bogu twojemu, - nie czyń żadnej roboty, ani ty, ani syn twój, ani córka twoja, ani sługa twój, ani służebnica twoja, ani wół, ani osieł twój, ani żadne bydlę twoje, ani obcy, który w bramach twoich, aby wypoczął sługa twój, i służebnica twoja, jako i ty.


text:
A pamiętaj, żeś niewolnikiem był w ziemi Micraim, i wywiódł cię Wiekuisty, Bóg twój, ztamtąd ręką przemożną, i ramieniem wyciągniętem, a przeto przykazał ci Wiekuisty, Bóg twój, obchodzić dzień Sobotni!


text:
Czcij ojca twego, i matkę twoję, jako przykazał ci Wiekuisty, Bóg twój, aby się przedłużyły dni twoje, i aby ci dobrze było na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie!


text:
Nie zabijaj; i nie łam małżeńskiej wiary; i nie kradnij; i nie dawaj przeciw bliźniemu twemu świadectwa fałszywego!


text:
I nie pożądaj żony bliźniego twojego, ani pragnij domu bliźniego twego, pola jego, albo sługi jego, albo słu-żebnicy jego, wołu albo osła jego, ani niczego, co do bliźniego twego należy!”


text:
Słowa te wyrzekł Wiekuisty do całego zgromadzenia waszego, na górze, z pośród ognia, obłoku i mgły, głosem doniosłym, nieprzerwanym, i spisał je na dwu tablicach kamiennych, i oddał je mnie;


text:
A gdyście usłyszeli głos ten z pośród ciemności, a góra płonęła ogniem, - przystąpiliście do mnie, wszyscy naczelnicy pokoleń waszych, i starsi wasi, -


text:
I rzekliście: „Oto ukazał nam Wiekuisty, Bóg nasz, chwałę Swoję, i wielkość Swoję; a i głos Jego słyszeliśmy z pośród ognia; dnia dzisiejszego widzieliśmy, że przemawia Bóg do człowieka - a on żywym zostaje;


text:
A teraz, pocóż nam umierać? Wszak pożre nas ogień ten wielki; jeżeli dalej usłyszym głos Wiekuistego, Boga naszego, pomrzemy!


text:
Albowiem gdzież którykolwiek śmiertelny, któryby słyszał głos Boga żywego, przemawiającego z pośród ognia, jako my, - a żywym pozostał?


text:
Przystąpże ty, a wysłuchaj wszystko, co powie Wiekuisty, Bóg nasz, tobie, abyśmy to usłyszeli i spełnili!”


text:
I usłyszał Wiekuisty głos słów waszych, gdyście mówili ze mną, i rzekł Wiekuisty do mnie: „Słyszałem głos słów ludu tego, które mówili do ciebie, - dobrem to wszystko, co powiedzieli!


text:
Oby też serce ich pozostało takiem, aby się obawiali Mnie, i przestrzegali wszystkich przykazań Moich po wszystkie dni, aby dobrze było im, i synom ich na wieki!


text:
Ty zaś zostań tu przy Mnie, a powiem ci wszystkie przykazania i ustawy i prawa, których ich nauczać będziesz, aby je spełniali na ziemi, którą oddaję im w posiadanie!”


text:
A przeto starajcie się postępować tak, jako rozkazał wam Wiekuisty, Bóg wasz; nie zbaczajcie ani na prawo, ani na lewo.


text:
Całą drogą, którą wskazał wam Wiekuisty, Bóg wasz, postępujcie, abyście żyli i dobrze się wam wiodło, i żebyście przedłużyli dni wasze na ziemi, którą posiądziecie.


text:
A oto przykazania, ustawy i prawa, których rozkazał Wiekuisty, Bóg wasz, nauczyć was, abyście je spełniali na ziemi, do której idziecie, by ją posiąść:


text:
Żebyś się obawiał Wiekuistego, Boga twojego, przestrzegając wszystkich ustaw i przykazań Jego, które ci przykazuję, - ty i synowie twoi, i synowie synów twoich, po wszystkie dni życia twego, - i aby się przedłużyły dni twoje;


text:
Abyś słuchał Israelu, a starał się to spełnić, aby ci dobrze było, i żebyście się rozmnożyli bardzo, - jako przyrzekł ci Wiekuisty, Bóg ojców twoich, - na ziemi, opływającej mlekiem i miodem.


text:
A będziesz miłował Wiekuistego, Boga twojego, całem sercem twojem, i całą duszą twoją, i całą mocą twoją.


text:
I wpajaj je dzieciom twoim, i rozmawiaj o nich, bawiąc w domu twoim, i idąc drogą, i kładąc się, i wstawając.


text:
A gdy wprowadzi cię Wiekuisty, Bóg twój, do ziemi, którą zaprzysiągł ojcom twoim, Abrahamowi, Ic'hakowi, i Jakóbowi, że ją da tobie, - miasta wielkie i piękne, których nie budowałeś; -


text:
I domy pełne dóbr wszelakich, których nie napełniałeś; - i studnie wyciosane, których nie wyciosałeś; winnice i oliwnice, których nie sadziłeś, - a bodziesz pożywał, i nasycisz się, -


text:
Gdyż Bogiem żarliwym - Wiekuisty, Bóg twój, w pośród ciebie; aby nie wspłonął gniew Wiekuistego, Boga twojego, przeciw tobie, a nie wytępił cię z oblicza ziemi!


text:
Ściśle przestrzegajcie przykazań Wiekuistego, Boga waszego, i świadectw jego, i ustaw Jego, które ci przykazał.


text:
A czyń, co prawe i dobre w oczach Wiekuistego, aby ci się dobrze wiodło, i abyś poszedł i zdobył ową ziemię piękną, którą zaprzysiągł Wiekuisty ojcom twoim;


text:
Gdy zapyta cię syn twój w przyszłości, i powie: „Cóż to za świadectwa, i ustawy i prawa, które przykazał wam Wiekuisty, Bóg nasz?”


text:
Odpowiesz wtedy synowi twemu: „Niewolnikami byliśmy Faraona w Micraim, i wywiódł nas Wiekuisty z Micraim ręką przemożną;


text:
I czynił Wiekuisty znamiona, i cuda wielkie i dotkliwe nad Micraim, nad Faraonem i nad całym domem jego w oczach naszych;


text:
I przykazał nam Wiekuisty spełniać wszystkie te ustawy, - obawiać się Wiekuistego, Boga naszego, aby nam dobrze było po wszystkie dni, aby nam życie zachować, jako i dziś.


text:
I będzie to zasługą naszą, gdy będziemy się starali spełniać cały ten zakon przed Wiekuistym, Bogiem naszym, jako przykazał nam.


text:
Gdy zaprowadzi cię Wiekuisty, Bóg twój, do ziemi, do której idziesz, abyś ją posiadł, i wyruguje narody liczne przed obliczem twojem: Chittejczyka, i Girgaszytę, i Emorejczyka, i Kanaanejczyka, i Peryzejczyka, i Chywitę, i Jebusytę, - siedm narodów większych i silniejszych od ciebie, -


text:
A wyda je Wiekuisty, Bóg twój, tobie, że porazisz je: podaj je wtedy zaklęciu; nie zawieraj z niemi przymierza, ani oszczędzaj ich, -


text:
I nie spowinowacaj się z niemi; córki twojej nie wydawaj za syna jego, i córki jego nie bierz dla syna twego;


text:
Gdyżby odwiódł syna twego odemnie, a służyliby bogom cudzym, że wspłonąłby gniew Wiekuistego na was, a wytępiłby cię rychło;


text:
Lecz tak postępujcie z nimi: ofiarnice ich zburzcie, a posągi ich pokruszcie, a gaje ich wyrąbcie, a bałwany ich popalcie ogniem.


text:
Boś ty lud święty Wiekuistemu, Bogu twojemu; ciebie wybrał Wiekuisty, Bóg twój, abyś był ludem Jego wyłącznym, ze wszystkich ludów na powierzchni ziemi;


text:
Nie przeto, żebyście liczniejsi byli, niż wszystkie ludy, polubił was Wiekuisty, i wybrał was, - wyście wszak najmniej liczni ze wszystkich ludów;


text:
Lecz dla miłości Wiekuistego ku wam, i dla zachowania przysięgi, którą zaprzysiągł ojcom waszym, wywiódł was Wiekuisty ręką przemożną, i oswobodził cię z domu niewoli, z ręki Faraona, króla Micraim.


text:
A tak wiedz, że Wiekuisty, Bóg twój, jedynie Bogiem jest, Bogiem rzetelnym, który zachowuje przymierze i łaskę miłującym Go i przestrzegającym przykazań Jego, - do tysiącznego pokolenia;


text:
A odpłaca nienawidzącym Go - każdemu w obliczu jego, aby go zagubić; nie omieszka nienawidzącemu Go, w obliczu jego odpłaci mu.


text:
I stanie się, za to, że słuchać będziecie praw tych strzegąc i spełniając je, - że ci wtedy dochowa Wiekuisty, Bóg twój, przymierza i łaski, które zaprzysiągł ojcom twoim;


text:
I umiłuje cię, i pobłogosławi, i rozmnoży cię, i pobłogosławi owoc żywota twojego, i owoc ziemi twojej, zboże twoje i moszcz twój, i oliwę twoję, płód rogacizny twojej, i przychowek trzód twoich, na ziemi, którą zaprzysiągł ojcom twoim oddać tobie.


text:
Błogosławionym będziesz nad wszystkie ludy; nie będzie u ciebie niepłodnego, ani niepłodnej, - nawet między bydłem twojem.


text:
I oddali Wiekuisty od ciebie wszelką niemoc, i wszelkie choroby Micraimu dotkliwe, które znasz; nie dopuści ich na cię, lecz sprowadzi je na wszystkich nieprzyjaciół twoich;


text:
I pochłoniesz wszystkie te ludy, które Wiekuisty, Bóg twój, poda tobie; nie użali się nad niemi oko twoje, abyś nie służył bogom ich: bo byłoby to zasadzką dla ciebie.


text:
Na owe doświadczenia wielkie, które widziały oczy twoje, i na znamiona i cuda, i rękę przemożną, i ramię podniesione, któremi cię wywiódł Wiekuisty, Bóg twój; - tak to uczyni Wiekuisty, Bóg twój, wszystkim ludom, których się obawiasz;


text:
Szerszeni też naszle Wiekuisty, Bóg twój, na nie, aż wyginą pozostali i ukryci przed obliczem twojem;


text:
I wyruguje Wiekuisty, Bóg twój, narody te przed tobą powoli; nie wytępisz ich szybko, by nie namnożyły się przeciw tobie zwierzęta dzikie.


text:
I wyda królów ich w ręce twoje, i zgładzisz imię ich z pod nieba; nie ostoi się nikt przed tobą, póki nie wytę-pisz ich.


text:
Posągi bóstw ich popalisz ogniem; nie pożądaj srebra i złota na nich, by je zabierać sobie: abyś się nie usidlił w niem; ponieważ ohydą to dla Wiekuistego, Boga twojego;


text:
A nie wnoś ohydy w dom twój, abyś nie uległ zaklęciu, jak ono: brzydzić się tem będziesz, a pogardzać niem, bo zaklęte to!


text:
Wszystkie przykazania, które nakazuję wam dzisiaj, starajcie się spełniać, abyście żyli, i rozmnożyli się, i weszli i zdobyli ziemię, którą zaprzysiągł Wiekuisty ojcom waszym;


text:
A pamiętaj na całą drogę, którą cię prowadził Wiekuisty, Bóg twój, oto już czterdzieści lat po pustyni, aby cię ukorzyć, aby cię doświadczyć i poznać, co w sercu twojem, - czy będziesz przestrzegał przykazań Jego, czy też nie?


text:
Przeto upokarzał cię, i morzył cię głodem, i karmił cię manną, którejś nie znał ani znali ojcowie twoi, - aby ci pokazać, iż nie samym chlebem żyje człowiek, ale i przez każde wyrzeczenie ust Wiekuistego, żyć może człowiek;


text:
I tak poznaj w sercu swojem, że jako naucza człowiek syna swego, tak Wiekuisty, Bóg twój, naucza ciebie!


text:
Albowiem Wiekuisty, Bóg twój, prowadzi cię do ziemi pięknej, do ziemi, gdzie potoki wód, źródła i tonie wypływają po dolinach i górach;


text:
Do ziemi pszenicy, i jęczmienia, i winogradu, i fig, i granatowych drzew; do ziemi oliwników i miodu;


text:
Do ziemi, w której bez skąpienia będziesz pożywał chleb, i gdzie na niczem zbywać ci nie będzie; do ziemi, której kamienie żelazem, a z której gór wydobywać będziesz miedź;


text:
I będziesz jadł i nasycisz się; i będziesz błogosławił Wiekuistego, Boga twojego, za ziemię piękną, którą dał tobie.


text:
Strzeż się, abyś nie zapomniał Wiekuistego, Boga twego, abyś nie zaniedbał przykazań, i praw, i ustaw Jego, które ci dzisiaj nakazuję!


text:
A rogacizny i trzód ci się namnoży, srebra też i złota ci się namnoży, i wszystko co twoje się rozmnoży, -


text:
Nie wyniosło się serce twoje, abyś zapomniał Wiekuistego, Boga twojego, który cię wywiódł z ziemi Micraim, z domu niewoli, -


text:
Który cię przeprowadził przez tę pustynię wielką i straszną, gdzie żmije, węże jadowite, i niedźwiadki, i susza bezwodna, a wytoczył ci wodę ze skały krzemiennej;


text:
Który karmił cię na pustyni manną, której nie znali ojcowie twoi, - aby cię ukorzyć i doświadczyć, aby ci dobrze uczynić w przyszłości twojej! -


text:
Lecz pamiętaj na Wiekuistego, Boga twojego, - iż On to jest, który ci użycza siły ku nabywaniu dóbr, - aby stwierdzić przymierze Swoje, które zaprzysiągł ojcom twoim, jako dziś widzisz.


text:
I będzie, gdy zapomnisz Wiekuistego, Boga twojego, a pójdziesz za bogami cudzymi, i będziesz im służył i korzył się im, - to ostrzegam was dzisiaj, że zginąć zginiecie!


text:
Jako narody, które Wiekuisty gubi przed wami, tak zginiecie i wy za to, że nie posłuchacie głosu Wiekuistego Boga waszego.


text:
Słuchaj Israelu! ty przeprawisz się dziś za Jarden, by pójść zawładnąć narodami większemi i silniejszemi od ciebie, miastami wielkiemi i warownemi aż pod niebo;


text:
Ludem wielkim i rosłym, synami Enakitów, które znasz, i o którycheś słyszał: „Kto ostoi się przed synami Enaka!”


text:
Wiedzże teraz, iż Wiekuisty, Bóg twój, Sam idzie przed tobą, jako ogień trawiący; On je wytępi, i On je zegnie przed tobą, że je wypędzisz, a zgładzisz szybko, jako ci przyrzekł Wiekuisty.


text:
Nie mów wszakże w sercu swem, gdy je wyruguje Wiekuisty, Bóg twój, przed obliczem twojem, - powiada-jąc: dla zasługi mojej przywiódł mnie Wiekuisty, abym posiadł tę ziemię, - a dla niegodziwości tych narodów Wiekuisty wypędza je przed obliczem twojem; -


text:
Nie dla zasługi twojej, ani dla prawości serca twego wchodzisz, by posiąść ich ziemię, - lecz dla niegodziwości narodów tych, Wiekuisty, Bóg twój, wypędza je przed obliczem twojem, i aby stwierdził słowo, które zaprzysiągł Wiekuisty ojcom twoim, Abrahamowi, Ic'hakowi, i Jakóbowi!


text:
Wiedzże tedy, ze nie dla zasługi twojej, Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci tę ziemię piękną, abyś ją posiadł, - boś ty lud twardego karku!


text:
Pamiętaj, a nie zapominaj, jakoś jątrzył Wiekuistego, Boga twojego, na pustyni; od onego dnia, któregoś wyszedł z ziemi Micraim, aż do przyjścia waszego na to miejsce, przekorni byliście Wiekuistemu!


text:
I przy Chorebie jątrzyliście Wiekuistego, i rozgniewał się Wiekuisty na was, tak, że chciał was wytępić.


text:
Gdym wstąpił na górę, by wziąć tablice kamienne, tablice przymierza, które zawarł Wiekuisty z wami, i przebyłem na górze czterdzieści dni, i czterdzieści nocy, chleba nie jadłem, ani wody nie piłem;


text:
Dał mi wtedy Wiekuisty dwie tablice kamienne, opisane palcem Bożym; a na nich wszystkie słowa, które wyrzekł Wiekuisty do was na górze z pośród ognia, w dzień zgromadzenia;


text:
I stało się po upływie czterdziestu dni, i czterdziestu nocy, że dał mi Wiekuisty dwie tablice kamienne, tablice przymierza;


text:
I rzekł Wiekuisty do mnie: powstań, znijdź ztąd czemprędzej, bo skaził się lud twój, któryś wywiódł z Micraim; zboczyli rychło z drogi, którąm wskazał im: zrobili sobie litego bałwana!


text:
Odstąp odemnie, a wytępię ich, i zgładzę imię ich z pod nieba; a uczynię z ciebie naród możniejszy i liczniejszy od niego!”


text:
I zwróciłem się, i zstąpiłem z góry, - góra zaś płonęła ogniem, - a dwie tablice przymierza na obu rękach moich;


text:
I spojrzałem, a oto - zgrzeszyliście Wiekuistemu, Bogu waszemu; uczyniliście sobie cielca litego, zboczyliście rychło z drogi, którą wskazał wam Wiekuisty!


text:
Pochwyciwszy tedy owe dwie tablice, rzuciłem je z obu rąk moich, a rozbiłem je przed oczyma waszemi!


text:
I upadłem przed obliczem Wiekuistego, jak przedtem, - czterdzieści dni i czterdzieści nocy, chleba nie jadłem, i wody nie piłem, - dla wszystkich grzechów waszych, któremiście zgrzeszyli, czyniąc zło w oczach Wiekuistego, jątrząc Go;


text:
Gdyż obawiałem się gniewu i zapalczywości, któremi rozgniewał się był Wiekuisty na was, chcąc wytępić was, - i wysłucha] mnie Wiekuisty i tym razem;


text:
Na Ahrona też rozgniewał się Wiekuisty bardzo, chcąc go zagubić; i modliłem się też za Ahronem onegoż czasu.


text:
I grzeszne dzieło wasze, któreście uczynili, - cielca tego wziąłem, i spaliłem go ogniem, i rozbiłem go, krusząc dobrze, aż się stał miałkim jak proch, i wrzuciłem proch jego w potok spływający z góry;


text:
A gdy wysyłał was Wiekuisty z Kadesz-Barnea, mówiąc: „Idźcie, a zdobądźcie ziemię, którą oddaję wam,” - sprzeciwiliście się również słowu Wiekuistego, Boga waszego, i nie ufaliście Mu, aniście słuchali głosu Jego;


text:
I tak przeleżałem przed obliczem Wiekuistego owe czterdzieści dni, i czterdzieści nocy, przez które przeleżałem, - gdyż wyrzekł Wiekuisty że wytępi was;


text:
I modliłem się do Wiekuistego, i rzekłem: Panie, Wiekuisty! Nie gub ludu Twego, i udziału Twego, któryś wyzwolił wielkością Twoją, któryś wywiódł, z Micraim ręką potężną;


text:
Wspomnij na sługi Twoje, Abrahama, Ic'haka, i Jakóba! nie zważaj na upór ludu tego, na niegodziwość jego, i na grzeszność jego!


text:
Aby nie rzekli mieszkańcy ziemi, z której wywiodłeś nas: „Przeto, iż nie mógł Wiekuisty wprowadzić ich do ziemi, którą im przyrzekł, i dla nienawiści ku nim, wywiódł ich, aby ich zagubić na pustyni!”


text:
A oni wszak lud Twój, i udział Twój, któryś wywiódł w mocy Twojej wielkiej, i ramieniem Twojem podniesionem!”


text:
W owym to czasie rzekł Wiekuisty do mnie: „Wyciosaj sobie dwie tablice kamienne, podobne do pierwszych, i wstąp do Mnie na górę, i sporządź sobie skrzynię drewnianą;


text:
A napiszę na tablicach tych słowa, które znajdowały się na tablicach pierwszych, któreś rozbił, a włożysz je do skrzyni!”


text:
Sporządziłem tedy skrzynię z drzewa akacyowego, i wyciosałem dwie tablice kamienne, podobne do pierwszych, i wstąpiłem na górę, a dwie tablice w ręku moim:


text:
I napisał On na tablicach, na podobieństwo pisma poprzedniego, owe dziesięć słów, które wyrzekł Wiekuisty do was na górze zpośród ognia, w dzień zgromadzenia, i dał je Wiekuisty mnie.


text:
I zwróciłem się, i zstąpiłem z góry, i złożyłem tablice owe do skrzyni, którą sporządziłem, i zostały tam, jako mi rozkazał Wiekuisty...


text:
Synowie zaś Israela wyruszyli wtedy ze studzien Bne-Jaakan ku Mosera; tam umarł Ahron, i tam pochowany został, i piastował kapłaństwo syn jego, Elazar, miasto niego.


text:
Wówczas to oddzielił Wiekuisty pokolenie Lewi, aby nosiło arkę przymierza Wiekuistego, aby stawało przed obliczem Wiekuistego, do usługi Jemu, i aby błogosławiło w imieniu Jego aż po dziś dzień.


text:
Przeto nie dostało się Lewiemu części ani udziału przy braciach jego: Wiekuisty, - On udziałem jego, jako mu powiedział Wiekuisty, Bóg twój.


text:
I tak zostawałem na górze, jako za dni poprzednich, czterdzieści dni i czterdzieści nocy; i wysłuchał mnie Wiekuisty i na ten raz: nie chciał Wiekuisty zagubić cię;


text:
I rzekł Wiekuisty do mnie: „Wstań, wyrusz w drogę przed ludem tym, - niechaj pójdą, a zdobędą ziemię, którąm zaprzysiągł ojcom ich, oddać im.”


text:
A teraz, Israelu, czegóż Wiekuisty, Bóg twój, żąda od ciebie? Wszak tylko, abyś obawiał się Wiekuistego, Boga twojego, abyś postępował po wszystkich drogach Jego, abyś Go miłował, i służył Wiekuistemu, Bogu twojemu, całem sercem twojem, i całą duszą twoją!


text:
Abyś przestrzegał przykazań Wiekuistego, i ustaw Jego, które przykazuję ci dzisiaj dla dobra twojego!


text:
Wszakże tylko ojców twoich upodobał Sobie Wiekuisty, że umiłował ich, i wybrał was, potomstwo ich po nich, ze wszystkich ludów, jako to dziś widzisz;


text:
Albowiem Wiekuisty, Bóg wasz, jest to Bóg bogów, i Pan panów, Bóg wielki, potężny, i wspaniały, który nie zważa na osoby, ani bierze datku;


text:
Wiekuistego, Boga twojego, się obawiaj, Jemu będziesz służył, i do Niego lgnął, i w imię Jego przysięgał.


text:
On chwałą twoją, i On Bogiem twoim, który spełnił na tobie Owe wielkie i wspaniałe rzeczy, które widziały oczy twoje;


text:
W siedmdziesiąt dusz zstąpili ojcowie twoi do Micraim, a teraz uczynił cię Wiekuisty, Bóg twój, jako gwia-zdy nieba mnóstwem!


text:
I tak miłuj Wiekuistego, Boga twojego, i przestrzegaj urządzeń Jego, i ustaw, i praw, i przykazań Jego, po wszystkie dni;


text:
A poznajcie dzisiaj, - gdyż nie przemawiam do synów waszych, którzy nie poznali, i nie widzieli, - karcenie Wiekuistego, Boga waszego, wielkość Jego, rękę Jego przemożną, i ramię Jego podniesione,


text:
I co uczynił wojsku Micrejskiemu, koniom, i wozom jego, na które rozlał wody morza Sitowego, gdy ścigali was, i zagubił je Wiekuisty, aż po dzień dzisiejszy;


text:
I co uczynił Dathanowi i Abiramowi, synom Eliaba, syna Reubena, gdy rozwarła ziemia paszczę swą, i pochłonęła ich, i namioty ich i wszelką istotę, która w ich śladach, wpośród całego Israela;


text:
Przestrzegajcie tedy wszystkich przykazań, które wam przykazuję dzisiaj, - abyście się wzmocnili, i poszli, i zdobyli ziemię, do której idziecie, aby ją posiąść;


text:
I żebyście długo żyli na ziemi, o której zaprzysiągł Wiekuisty ojcom waszym, iż ją odda im, i potomstwu ich, ziemię, opływającą mlekiem i miodem;


text:
Gdyż ziemia, do której idziesz, aby ją zdobyć, - nie jest jako ziemia Micraim, z którejście wyszli, gdzie posiawszy nasienie swoje, polewałeś je przy pomocy nóg twoich, jako ogród warzywny;


text:
Ale ziemia, do której idziecie, aby ją zdobyć, - ziemia jest gór i dolin; od deszczu nieba napawa się wodą;


text:
Ziemia, którą Wiekuisty, Bóg twój, się opiekuje; bezustannie oczy Wiekuistego, Boga twojego, na niej, - od początku roku, i aż po koniec roku.


text:
I stanie się, gdy słuchać będziecie przykazań moich, które przykazuję wam dzisiaj, abyście miłowali Wiekuistego, Boga waszego, i służyli mu całem sercem waszem, i całą duszą waszą, -


text:
Dam wtedy deszcz ziemi waszej w czasie swoim, wczesny i późny; i będziesz zbierał zboże twoje, i wino twoje, i oliwę twoję;


text:
Strzeżcie się, aby się nie dało uwieść serce wasze, abyście nie odstąpili, i służyli bogom innym, i korzyli się im;


text:
Inaczej wspłonie gniew Wiekuistego na was, i zamknie On niebo, i nie będzie deszczu, ziemia też nie wyda plonu swego; a zginiecie rychło z ziemi pięknej, którą Wiekuisty oddaje wam!


text:
I tak przyjmcie te słowa moje do serca waszego, i do duszy waszej; i nawiążcie je jako znak na rękę waszę, i niechaj będą przepaską między oczyma waszemi;


text:
A nauczajcie ich synów waszych, mówiąc o nich, gdy siędziesz w domu twoim, i gdy pójdziesz drogą, i gdy położysz się, i gdy wstaniesz;


text:
Aby umnożyły się dni wasze, i dni synów waszych na ziemi, którą zaprzysiągł Wiekuisty ojcom waszym, - oddać im, ile dni niebo nad ziemią.


text:
Bo gdy przestrzegać będziecie wszystkich przykazań tych, które nakazuję wam spełniać, byście miłowali Wiekuistego, Boga waszego, postępowali po wszystkich drogach Jego, i lgnęli do Niego, -


text:
Wypędzi tedy Wiekuisty wszystkie owe narody przed obliczem waszem, i zawładniecie narodami większemi i silniejszemi od was;


text:
Każde miejsce po którem stąpi stopa nogi waszej, waszem będzie; od puszczy i Libanu, od rzeki, rzeki Frath do morza zachodniego, będzie granica wasza;


text:
Nie ostoi się nikt przed wami; postrach i trwogę przed wami szerzyć będzie Wiekuisty, Bóg wasz, na każdej ziemi, po której stąpicie, jako przyrzekł wam.


text:
Błogosławieństwo, - jeżeli usłuchacie przykazań Wiekuistego, Boga waszego, które wam przykazuję dzisiaj;


text:
A przekleństwo, - jeżeli nie usłuchacie przykazań Wiekuistego, Boga waszego, i zstąpicie z drogi, którą wam wskazuję dzisiej, idąc za bogami innymi, których nieznacie.


text:
I będzie, gdy wprowadzi cię Wiekuisty, Bóg twój, do ziemi, do której idziesz, abyś ją posiadł, udzielisz wtedy błogosławieństwo na górze Geryzym, a przekleństwo na górze Ebal;


text:
Oto są one tam, za Jardenem, na zachodzie, na drodze ku zachodowi słońca, w ziemi Kanaanejczyka, osiadłego na stepie, naprzeciw Gilgal, w pobliżu dąbrowy More.


text:
Albowiem przechodzicie za Jarden, aby wejść i posiąść tę ziemię, którą Wiekuisty, Bóg wasz, oddaje wam, - a posiądziecie ją, i zamieszkacie w niej;


text:
Oto ustawy i prawa, które starać się powinniście spełniać na ziemi, którą oddaje Wiekuisty, Bóg ojców twoich, tobie, abyś ją posiadł, po wszystkie dni, w których żyć będziesz na tej ziemi:


text:
Do szczętu zburzycie wszystkie miejsca, na których służyły narody, któremi zawładniecie, bogom swoim, - na górach wysokich i na pagórkach, i pod każdem drzewem zielonem; -


text:
I rozwalicie ofiarnice ich, i skruszycie posągi ich, i poświęcone gaje ich spalicie ogniem, rzeźby też bóstw ich rozbijecie, a zgładzicie imię ich z miejsca onego.


text:
A tylko ku miejscu, które wybierze Wiekuisty, Bóg wasz, ze wszystkich pokoleń waszych, aby położyć imię Swoje tam, ku siedzibie Jego się zwracajcie, i tam przychodzić będziesz.


text:
Tamże przynosić będziecie całopalenia wasze, i rzeźne ofiary, i dziesięciny wasze, i dań rąk waszych, i objaty, i dobrowolne dary wasze, i pierworodne rogacizny i trzód waszych;


text:
A spożywajcie je tam przed obliczem Wiekuistego, Boga waszego, a weselcie się, wy i rodziny wasze, wszelkim dobytkiem rąk waszych, którym pobłogosławił ci Wiekuisty, Bóg twój;


text:
Nie będziecie czynili według tego wszystkiego, co my tu czynim dzisiaj, - każdy - wszystko, co godziwem w oczach jego!


text:
Przeto, żeście nie dostąpili dotąd spoczynku i posiadłości, którą Wiekuisty, Bóg twój, nadaje tobie.


text:
Ale gdy przejdziecie za Jarden, a osiądziecie na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg wasz, obdziela was, i uspokoi was od wszystkich wrogów waszych wokoło, i będziecie mieszkali bezpiecznie:


text:
Wtedy, na to miejsce, które wybierze Wiekuisty, Bóg wasz, aby ustanowić imię Swoje w niem, tam przynoście wszystko, co przykazuję wam: całopalenia, rzeźne ofiary, dziesięciny wasze, i dań rąk waszych, i wszystko wybrane na objaty wasze, któreście ślubowali Wiekuistemu;


text:
I weselić się będziecie przed obliczem Wiekuistego, Boga waszego, - wy, i synowie wasi, i córki wasze, i sługi, i służebnice wasze, i Lewita, który w bramach waszych, ponieważ niema on części ani udziału z wami.


text:
Ale jedynie na tem miejscu, które wybierze Wiekuisty w jednem z pokoleń twoich, tam składaj całopalenia twoje, i tam czyń wszystko co przykazuję tobie.


text:
Wszakże, ile tylko zapragnie dusza twoja, możesz zarzynać i pożywać mięso, z błogosławieństwa Wiekuistego, Boga twojego, które ci użyczył, - we wszystkich bramach twoich, - nieczysty i czysty pożywać je może, jako sarnę albo jelenia.


text:
Nie wolno ci pożywać w bramach twoich dziesięciny zboża, i wina, i oliwy twojej, i pierworodnych rogacizny twojej, i trzód twoich, ani żadnych objat twoich, którebyś ślubował, albo dobrowolnych darów twoich, i dani rąk twoich;


text:
Lecz tylko przed obliczem Wiekuistego, Boga twojego, pożywać to będziesz, na miejscu, które wybierze Wiekuisty, Bóg twój, - ty, i syn twój, i córka twoja, i sługa twój, i służebnica twoja, i Lewita, który w bramach twoich; i będziesz się weselił przed Wiekuistym, Bogiem twoim, wszelkim dobytkiem rąk twoich.


text:
Gdy rozszerzy Wiekuisty, Bóg twój, granicę twoję, jako ci przyrzekł, a powiedziałbyś: Chciałbym pożywać mięso, - dla tego, że zapragnie dusza twoja pożywać mięsa, - ile tylko zapragnie dusza twoja, możesz pożywać mięsa.


text:
Jeżeliby zbyt odłegłem od ciebie było miejsce, które wybierze Wiekuisty, Bóg twój, aby położyć imię Swoje tam, - zarzynaj wtedy z rogacizny twojej i z trzód twoich, które dał ci Wiekuisty, - jakom ci rozkazał, a pożywaj w bramach twoich, ile zapragnie dusza twoja;


text:
Ale jako pożywa się sarnę, albo jelenia, tak je pożywaj; nieczysty i czysty zarówno pożywać je mogą;


text:
Wszakże bądź wytrwałym, abyś nie pożywał krwi; albowiem krew - jest to dusza, a nie pożywaj duszy wraz z mięsem;


text:
Nie pożywaj jej, aby dobrze się wiodło tobie, i synom twoim po tobie, gdybyś czynił, co godziwem w oczach Wiekuistego!


text:
Tylko świętości twoje, które mieć będziesz, i objaty twoje zabieraj, i przychodź na miejsce, które wybierze Wiekuisty.


text:
I spełniaj całopalenia twoje, mięso i krew, na ofiarnicy Wiekuistego, Boga twojego; wszakże krew rzeźnych ofiar twoich wylana będzie na ofiarnicy Wiekuistego, Boga twojego, a mięso pożywać możesz.


text:
Przestrzegaj a słuchaj wszystkich słów tych, które przykazuję tobie, aby dobrze się wiodło tobie, i synom twoim po tobie na wieki, gdybyś czynił co dobrem i godziwem w oczach Wiekuistego, Boga twojego.


text:
Gdy wytępi Wiekuisty, Bóg twój, te narody, do których idziesz, abyś je wypędził z przed oblicza twojego, a zamieszkasz w ziemi ich, -


text:
Strzeż się, abyś się nie usidlił, idąc za niemi, po wytępieniu ich z przed oblicza twojego, - i abyś nie dążył za bogami ich, mówiąc: Jako służyły narody te bogom swoim, tak uczynię też i ja.”


text:
Nie postępuj tak względem Wiekuistego, Boga twojego; gdyż wszelką ohydę, której nienawidzi, czyniły dla bogów swoich, a nawet i synów swoich, i córki swoje palą w ogniu bogom swoim!


text:
Wszystko to, co ja wam przykazuję, starajcie się spełniać; nie dodawaj do tego, ani odejmuj od tego!


text:
I spełniłoby się owo znamię, albo ten cud, o którym ci powiedział, mówiąc: pójdźmy za bogami cudzemi, których nie znasz, a służmy im! -


text:
Nie usłuchasz słów proroka takiego, albo snowidza takiego, gdyż doświadcza was Wiekuisty, Bóg wasz, aby poznał, czy miłujecie Wiekuistego, Boga waszego, całem sercem waszem i całą duszą waszą.


text:
Za Wiekuistym, Bogiem waszym, postępujcie, Jego się obawiajcie, Jego przykazań przestrzegajcie, Jego głosu słuchajcie, Jemu służcie, i do Niego lgnijcie!


text:
Prorok zaś ów, albo snowidz ów, uśmiercony będzie, gdyż głosił odstępstwo od Wiekuistego, Boga waszego, który wywiódł was z ziemi Micraim, i wyzwolił cię z domu niewoli, - aby zwieść cię z drogi, o której przykazał ci Wiekuisty, abyś postępował nią: a wytępisz to zło z pośród siebie.


text:
Gdyby zwodził cię brat twój, syn matki twojej, albo syn twój, albo córka twoja, albo żona na łonie twojem, albo przyjaciel twój, - będący ci jako życie twoje, potajemnie, mówiąc: „Pójdźmy a służmy bogom cudzym,” których nie znałeś, - ani ty, ani ojcowie twoi, -


text:
Z bóstw ludów, które wokoło was, z bliższych tobie, albo z oddalonych od ciebie, od krańca ziemi, do krańca ziemi:


text:
Nie zgodzisz się z nim, ani usłuchasz go; i niechaj nie ulituje się oko twoje nad nim, nie żałuj go, ani ukrywaj go!


text:
Lecz zabić, zabijesz go; ręka twoja będzie na nim pierwsza, aby go uśmiercić, a ręka całego ludu - potem;


text:
I ukamionujesz go na śmierć za to, że pragnął odwieść cię od Wiekuistego, Boga twojego, który cię wywiódł z ziemi Micraim, z domu niewoli.


text:
Cały zaś Israel usłyszy, i ulęknie się, a nie spełnią nadal postępku tak niegodziwego wpośród ciebie.


text:
Jeżelibyś usłyszał, że w któremkolwiek z miast twoich, które Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci na mieszkanie, powiadają:


text:
Wyszli ludzie niecni z pośród ciebie, a uwiedli mieszkańców miasta swego, mówiąc: „Pójdźmy, a służmy bogom cudzym,” którychście nie znali;


text:
Jeżeliś tedy badał, i dochodził, i wywiadywał się dokładnie, a oto prawdą, rzeczą pewną jest, stała się ohyda taka wpośród ciebie, -


text:
To pozabijaj mieszkańców miasta tego ostrzem miecza, położywszy zaklęcie na nie, i na wszystko co w niem, i bydło też jego podaj ostrzu miecza.


text:
A wszystką zdobycz jego zbierzesz na środek rynku, i spalisz ogniem, - miasto i wszystką zdobycz jego do szczętu - gwoli Wiekuistemu, Bogu twemu; i pozostanie rumowiskiem wiecznem, nie będzie odbudowanem więcej.


text:
I niechajnie przylgnie do ręki twojej nic z zaklęcia tego, - aby odwrócił się Wiekuisty od płonącego gniewu Swego, i okazał ci miłosierdzie, i zmiłował się nad tobą, a rozmnożył cię, jako przysiągł ojcom twoim, -


text:
Jeżeli słuchać będziesz głosu Wiekuistego, Boga twojego, przestrzegając wszystkich przykazań Jego, które przykazuję ci dzisiaj, - abyś czynił co godziwem w oczach Wiekuistego, Boga twojego!


text:
Dziećmi jesteście Wiekuistego, Boga waszego: nie czyńcie na sobie nacięć, ani róbcie łysiny nad oczyma waszemi po umarłym!


text:
Boś ty lud poświęcony Wiekuistemu, Bogu twojemu, a ciebie wybrał Wiekuisty, abyś Mu był ludem wyłącznym, ze wszystkich ludów, które na powierzchni ziemi.


text:
I wszelkie bydlę z oddzielającem się kopytem, lecz z przecięciem rozszczepiającem je na dwa półkopyta, przeżuwające żułek z pomiędzy bydła; takie jadać możecie;


text:
Wszakże tych jadać nie będziecie z przeżuwających żułek, albo z oddzielających kopyta rozszczepione: wielbłąda, zająca, i góralka, ponieważ choć przeżuwają żułek, jednak kopyt nie oddzielają: nieczyste one dla was.


text:
I wieprza - ponieważ choć oddziela kopyta, jednak żułka nie przeżuwa; nieczystym on dla was; mięsa ich nie jadajcie, a padliny ich się nie dotykajcie.


text:
Nie jadajcie żadnej padliny; przychodniowi, który w bramach twoich, oddasz to, jeżeli jeść to będzie, albo sprzedasz cudzoziemcowi; boś ty lud poświęcony Wiekuistemu, Bogu twemu. Nie gotuj koźlęcia w mleku matki jego!


text:
I będziesz pożywał przed Wiekuistym, Bogiem twoim, na miejscu, które wybierze, aby ustanowić imię Swoje tam, - dziesięcinę zboża twojego, moszczu twego, i oliwy twojej, i pierworodne wołów i owiec twoich, - abyś się nauczył obawiać Wiekuistego, Boga twego, po wszystkie dni;


text:
Gdyby zaś zbyt daleką była dla ciebie droga, tak żebyś tego donieść nie mógł, ponieważ zbyt odległem będzie miejsce, które wybierze Wiekuisty, Bóg twój, aby położyć imię Swoje tam, - gdyż pobłogosławił cię Wiekuisty, Bóg twój, -


text:
Możesz to wtedy spieniężyć, i zawiążesz pieniądze w ręku twoich, i pójdziesz na miejsce, które wybierze Sobie Wiekuisty, Bóg twój, -


text:
I wydasz te pieniądze na wszystko, czego zapragnie dusza twoja, na woły, albo na owce, na wino, i na napoje, i na wszystko, czegoby zażądała dusza twoja; i pożywaj tam przed Wiekuistym, Bogiem twoim, i wesel się, - ty i dom twój.


text:
Lewity też, który w bramach twoich, - nie opuścisz go, ponieważ niema on ani części, ani udziału przy tobie.


text:
Po upływie zaś trzech lat oddzielisz wszystkie dziesięciny plonów twoich z tegoż roku, i złożysz je w bramach twoich. -


text:
I niechaj przyjdzie Lewita, - niema on bowiem części ni udziału przy tobie - i cudzoziemiec, i sierota, i wdowa, którzy w bramach twoich, i niechaj pożywają i nasycają się, aby błogosławił ci Wiekuisty, Bóg twój, w każdej sprawie rąk twoich, którą czynić będziesz!


text:
A oto sposób odpuszczenia: odpuszczać ma każdy wierzyciel wierzytelność swoję, którą wypożyczył bliźniemu swemu; nie będzie nalegał na bliźniego i na brata swego, gdy ogłoszono odpuszczenie gwoli Wiekuistemu.


text:
Tylko że nie powinien być wpośród ciebie ubogi; gdyż błogosławić ci będzie Wiekuisty na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie w posiadanie, abyś władał nią,


text:
Jeżeli tylko słuchać będziesz głosu Wiekuistego, Boga twojego, starając się spełniać wszystkie te przykazania, które przykazuję ci dzisiaj;


text:
Albowiem Wiekuisty, Bóg twój, pobłogosławiłby ci, jako ci przyrzekł, i byłbyś wypożyczał wielu narodom, a sam nie zapożyczał, i byłbyś panował nad wielu narodami, a nad tobą by nie panowały!


text:
Gdyby zaś był u ciebie ubogi, którykolwiek, z braci twoich, w jednem z miast twoich, na ziemi twojej, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie - nie zatwardzaj serca swojego, ani zawieraj ręki twojej przed bratem twoim ubogim,


text:
Ale otwierać otwieraj mu rękę twoję, i pożyczać pożyczaj mu, w miarę potrzeby jego, czegoby mu niedostawało.


text:
Strzeż się, aby nie powstała w sercu twojem myśl nikczemna, - żebyś miał powiedzieć: „Zbliża się rok siódmy, rok odpuszczenia!” - i nieżyczliwem by się stało oko twoje dla brata twojego ubogiego, i nie użyczyłbyś mu, a poskarżyłby się na ciebie przed Wiekuistym, i byłby grzech na tobie!


text:
Dawać dawaj mu, i niechaj nie będzie niechętnem serce twoje, gdy dawać mu będziesz; albowiem za to pobłogosławi cię Wiekuisty, Bóg twój, we wszystkich sprawach twoich, i w każdem przedsięwzięciu ręki twojej.


text:
Ponieważ nie zbraknie ubogich na ziemi, przeto rozkazuję ci, mówiąc: otwierać otwieraj rękę twoję bratu twojemu, biednemu i ubogiemu twojemu na ziemi twojej!


text:
Jeżeliby był sprzedany tobie brat twój, Ibrejczyk, albo Ibrejka, to niechaj służy ci sześć lat, a roku siódmego wypuścisz go na wolność od siebie;


text:
Wyposażyć wyposażysz go z trzód twoich, i z gumna twego, i z tłoczni twojej: z tego, czem pobłogosławił cię Wiekuisty, Bóg twój, udzielisz mu.


text:
A pomnij, żeś niewolnikiem był w ziemi Micraim, a wyzwolił cię Wiekuisty, Bóg twój; przeto i nakazuję ci to dzisiaj.


text:
Gdyby ci wszakże powiedział: ,.Nie pójdę od ciebie!” przeto, że umiłował ciebie i dom twój, i że mu dobrze przy tobie, -


text:
Weźmiesz tedy szydło, i przekłujesz mu ucho do drzwi; i będzie on sługą twoim na zawsze; i służebnicy też twojej uczynisz tak.


text:
Niechaj ci się to trudnem nie okaże, że go masz puścić wolno od siebie, gdyż podwójną płacę najemnika zasłużył u ciebie przez sześć lat; a pobłogosławi cię Wiekuisty, Bóg twój, we wszystkiem co przedsięweźmiesz.


text:
Wszelkie pierworodne, które się zrodzi z bydła twego, albo z trzody twojej, samce, poświęcisz Wiekuistemu, Bogu twemu: nie użyjesz do roboty pierworodnego wołu twojego, ani strzygł pierworodnych owiec twoich.


text:
Przed obliczem Wiekuistego, Boga twojego, jadać je będziesz rokrocznie, na miejscu, które wybierze Wiekuisty, - ty i dom twój;


text:
Jeżeliby zaś była wada na niem, - jeżeliby chromem albo ślepem, albo z jakąkolwiek złą wadą było, nie zarzynaj go Wiekuistemu, Bogu twojemu.


text:
Przestrzegaj miesiąca kłosów, i spełniaj ofiarę paschalną Wiekuistemu, Bogu twojemu; gdyż w miesiącu kłosów wywiódł cię Wiekuisty, Bóg twój, z Micraim nocą;


text:
A zarzynaj ofiarę paschalną Wiekuistemu, Bogu twojemu, trzodę i rogaciznę, na miejscu, które wybierze Wiekuisty, aby ustanowić imię Swoje tam.


text:
Nie będziesz jadał przy tem kiszonego; przez siedm dni będziesz jadał przy tem przaśniki - chleb nędzy; boś w pośpiechu wyszedł z ziemi Micraim, - abyś pamiętał dzień wyjścia twojego z ziemi Micraim po wszystkie dni życia twojego.


text:
I nie pokaże się u ciebie zakis w całym obrębie twoim przez siedm dni; i niechaj nie przeleży nic z mięsa, któreś zarznął wieczorem dnia pierwszego, do rana.


text:
Nie masz zarzynać ofiary paschalnej w któremkolwiek z miast twoich, które Wiekuisty, Bóg twój, odda tobie.


text:
Lecz tylko na tem miejscu, które wybierze Wiekuisty, Bóg twój, aby postanowił imię Swoje, - tam zarzynać masz ofiarę paschalną wieczorem przy zachodzie słońca, w porze wyjścia twojego z Micraim;


text:
I upieczesz i spożyjesz na miejscu, które wybierze Wiekuisty, Bóg twój, i zwrócić się możesz nazajutrz i pójść do namiotów twoich.


text:
Przez sześć dni będziesz jadał przaśniki, a dnia siódmego - uroczyste zebranie gwoli Wiekuistemu, Bogu twojemu: nie zajmuj się robotą.


text:
I będziesz obchodził święto tygodni Wiekuistemu, Bogu twojemu, szczodrością darów ręki twojej, które złożysz w miarę, jak cię pobłogosławi Wiekuisty, Bóg twój.


text:
A będziesz się weselił przed Wiekuistym, Bogiem twoim, - ty, syn twój, córka twoja, sługa twój, i służebnica twoja, i Lewita, który w bramach twoich, cudzoziemiec, sierota, i wdowa, którzy w pośród ciebie, na tem miejscu, które wybierze Wiekuisty, Bóg twój, aby ustanowił imię Swoje tam:


text:
Święto szałasów obchodzić będziesz przez siedm dni, gdy zbierzesz z gumna twojego, i z tłoczni twojej.


text:
I będziesz się weselił w święto twoje - ty, syn twój, córka twoja, sługa twój, i służebnica twoja, Lewita, cudzoziemiec, sierota i wdowa, którzy w bramach twoich.


text:
Siedm dni świętuj Wiekuistemu, Bogu twojemu, na tem miejscu, które wybierze Wiekuisty; gdyż błogosławić ci będzie Wiekuisty, Bóg twój, we wszystkich plonach twoich, i w każdem dziele rąk twoich, a będziesz zawsze wesół.


text:
Trzy razy do roku ukaże się każdy mężczyzna twój przed obliczem Wiekuistego, Boga twojego, na miejscu, które wybierze: w święto przaśników, i w święto tygodni, i w święto szałasów; a niechaj nie ukaże się nikt przed obliczem Wiekuistego z próżną ręką!


text:
Lecz każdy z darem ręki swojej, - wedle błogosławieństwa Wiekuistego, Boga twego, którego użyczy tobie.


text:
Sędziów i urzędników ustanowisz sobie we wszystkich bramach twoich, które Wiekuisty, Bóg twój, da tobie w pokoleniach twoich, aby sądzili lud sądem sprawiedliwym.


text:
Nie skrzywiaj prawa, nie uwzględniaj osoby, a nie bierz wziątku, bo wziątek zaślepia oczy mądrych, i plącze słowa sprawiedliwych.


text:
Za sprawiedliwością, za sprawiedliwością podążaj, abyś żył i posiadał ziemię, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie


text:
Nie sadź sobie gaju z jakichbądź drzew przy ołtarzu Wiekuistego, Boga twojego, który wzniesiesz sobie;


text:
Nie zarzynaj Wiekuistemu, Bogu twojemu, wołu albo owcy, któraby miała wadę, - jakąkolwiek ułomność: gdyż wstrętem to dla Wiekuistego, Boga twojego.


text:
Gdyby znalazł się wpośród ciebie, w którejkolwiek z siedzib twoich, które Wiekuisty, Bóg twój, odda ci, - mężczyzna albo niewiasta, któryby spełnił to zło przed oczyma Wiekuistego, Boga twojego, przestępując przymierze Jego, -


text:
A poszedłby i służył bogom cudzym, i korzył się im, albo słońcu, albo księżycowi, albo całemu zastępowi nieba, - czegom nie przykazał, -


text:
A powiadomionoby cię, i usłyszałeś, i poszukiwałeś dokładnie, a oto prawda, rzecz to uzasadniona, - spełniona ta ohyda w Israelu;


text:
Wtedy przywiedziesz tego mężczyznę, albo tę niewiastę, którzy spełnili tę rzecz gorszącą, do bram twoich, - tego mężczyznę, albo tę niewiastę, - i ukamionujesz ich kamieniami, aż pomrą!


text:
Na zeznanie dwóch świadków albo trzech świadków stracony będzie na śmierć skazany; nie będzie tracony na zeznanie świadka jednego.


text:
Ręka świadków będzie na nim pierwsza, aby go uśmiercić, a ręka całego ludu na ostatku; i tak wyplenisz to zło z pośród siebie.


text:
Jeżeliby ci za trudną była jaka sprawa na sądzie, między krwią a krwią, między sporem a sporem, między ciosem a ciosem, w rzeczach spornych w bramach twoich, - tedy wstaniesz a pójdziesz na miejsce, które wybierze Wiekuisty, Bóg twój;


text:
I przyjdziesz do kapłanów, Lewitów, albo do sędziego, który będzie podówczas, i zapytasz się, i ogłoszą ci wyrok prawa;


text:
I postąpisz według wyroku, który ci ogłoszą z miejsca tego, które wybierze Wiekuisty, i postarasz się spełnić wszystko tak, jak ci wskażą.


text:
Według wskazówki, którą ci wskażą, i według prawa, które ci powiedzą, postąpisz; nie zboczysz od słowa, które ci powiedzą, ani na prawo, ani na lewo!


text:
Ktoby zaś postąpił zuchwale, a nie usłuchał kapłana postanowionego tam ku służbie przed Wiekuistym, Bogiem twoim, albo sędziego, - niechaj umrze człowiek ten, i wyplenisz to zło z Israela;


text:
Gdy wnijdziesz do ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie, a zdobędziesz ją, i osiędziesz w niej, i powiesz: „ustanowię nad sobą króla, jak wszystkie narody, które wokoło mnie”;


text:
To ustanów nad sobą króla, którego wybierze Wiekuisty, Bóg twój; z pośród braci twojej ustanów nad sobą króla; nie możesz przełożyć nad sobą cudzoziemca, któryby nie był bratem twoim!


text:
Tylko niech nie mnoży sobie koni, ani zwraca ludu do Micraim, dla namnożenia koni, gdyż Wiekuisty powie dział wam: „nie wracajcie drogą tą więcej!”


text:
I niechaj nie mnoży sobie żon, aby nie odwróciło się serce jego; i srebra też i złota niech nie namnaża sobie nadmiernie.


text:
A gdy zasiędzie na tronie królestwa swojego, niechaj odpisze sobie odpis zakonu tego do księgi, - od tego, który przed obliczem kapłanów, Lewitów.


text:
I niechaj będzie u niego, a niech odczytuje go po wszystkie dni życia swojego, aby się uczył obawiać się Wiekuistego, Boga swojego, przestrzegać wszystkich słów zakonu tego i ustaw tych, aby je spełniać;


text:
Aby się nie wynosiło serce jego nad bracią swoją, i aby nie odstępował od przykazania ani na prawo, ani na lewo, - aby długo żył przy królestwie swojem, on i synowie Jego wpośród Israela.


text:
Nie będą mieli kapłani, Lewici, całe pokolenie Lewi, części ani udziału przy Israelu: ofiarami ogniowemi Wiekuistego, i udziałem Jego żywić się będą.


text:
Oto zaś należność kapłanów od ludu: od zarzynających ofiarę, - bądź wołu, bądź owcę, - oddawać należy kapłanowi łopatkę, żuchwę, i żołądek;


text:
Gdyż jego wybrał Wiekuisty, Bóg twój, ze wszystkich pokoleń twoich, aby stał ku usłudze w imię Wiekuistego, - on, i synowie jego, po wszystkie czasy.


text:
A gdy przyjść zechce Lewita z któregokolwiek miasta twojego z całego Israela, gdzie przemieszkuje, to niechaj przyjdzie podług pełnego pragnienia duszy swojej na to miejsce, które wybierze Wiekuisty, -


text:
I będzie służył w imię Wiekuistego, Boga swojego, jak wszyscy bracia jego Lewici, stawający tam przed obliczem Wiekuistego.


text:
Gdy wnijdziesz do ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, odda tobie, nie ucz się wtedy czynić według ohyd narodów owych:


text:
Niechaj nie znajduje się u ciebie - ani przeprowadzający syna swego albo córkę swoję przez ogień, ani wróżbita, ani wieszczbiarz, ani guślarz, ani czarodziej;


text:
Gdyż obmierzłością dla Wiekuistego - każdy, który to czyni, i za obmierzłości tę Wiekuisty, Bóg twój, wypędza ich przed obliczem twojem.


text:
Bo narody te, które wypędzasz, wieszczbiarzy i wróżbitów słuchają, - tobie zaś nie takich przeznaczył Wiekuisty, Bóg twój!


text:
Proroka z pośród ciebie, z braci twoich, jako mnie, ustanowi ci Wiekuisty, Bóg twój: jego słuchajcie!


text:
Tak jakoś żądał od Wiekuistego, Boga twojego, przy Chorebie w dzień zgromadzenia, mówiąc: „niech więcej nie usłyszę głosu Wiekuistego, Boga mojego, i ognia tego wielkiego niech nie zobaczę więcej, bym nie umarł!”


text:
Proroka ustanowię im z pośród braci ich, podobnego tobie, i włożę słowa Moje w usta jego, i będzie im mówił wszystko, cokolwiek mu rozkażę;


text:
I stanie się, że ktokolwiek nie usłucha słów Moich, które wypowiadać będzie w imieniu Mojem, - Ja tego poszukiwać będę na nim.


text:
Wszakże prorok, któryby się poważył powiedzieć cokolwiek w imieniu Mojem, czegom mu powiedzieć nie rozkazał, albo któryby przemawiał w imieniu bogów cudzych, - niechaj umrze prorok taki!”


text:
Cokolwiek by wyrzekł prorok w imię Wiekuistego, a nie stałoby się to słowo, ani spełniło się, - jest to słowo, którego nie wyrzekł Wiekuisty, rozmyślnie wyrzekł je prorok: nie trwóż się przed nim!


text:
Gdy wytępi Wiekuisty, Bóg twój, narody, których ziemię Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie, - a wypędzisz je, i zamieszkasz w miastach ich, i w domach ich, -


text:
Trzy miasta oddzielisz wtedy sobie wpośród ziemi twojej, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie w posiadanie;


text:
Uporządkujesz sobie drogę, i rozdzielisz na trzy części obręb ziemi twojej, którą ci udzieli Wiekuisty, Bóg twój, a to, aby mógł uciekać tam każdy zabójca.


text:
A tak rzecz się ma co do zabójcy, który uciekać tam może, aby życie zachował: kto zabije bliźniego swego nierozmyślnie, a nie był nieprzyjacielem jego przedtem;


text:
Albo - gdyby kto poszedł z bliźnim swoim do lasu rąbać drwa, a zaniosłaby się ręka jego z siekierą, by ściąć drzewo, a zsunęłoby się żelazo z toporzyska, i trafiłoby bliźniego jego tak, żeby umarł, - taki niech schroni się do jednego z tych miast, aby życie zachował.


text:
By nie ścigał mściciel krwi zabójcę, gdy rozgorzało serce jego, a nie doścignął go na dalekiej drodze, i nie zabił go, - gdy przecież nie zasłużył na śmierć, nie będąc nieprzyjacielem jego przedtem;


text:
A gdy rozszerzy Wiekuisty, Bóg twój, granice twoje, jako zaprzysiągł ojcom twoim, a da ci całą ziemię, którą przyrzekł oddać ojcom twoim, -


text:
Jeżeli starać się będziesz spełniać wszystkie przykazania, które przykazuję ci dzisiaj, - abyś miłował Wiekuistego, Boga twojego, i postępował drogami Jego po wszystkie dni - dodasz wtedy sobie jeszcze trzy miasta do owych trzech miast;


text:
Aby nie była przelewana krew niewinna wpośród ziemi twojej, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie w posiadanie, a nie spadła na ciebie wina krwi!


text:
Gdyby wszakże był kto nieprzyjacielem bliźniego swego, i czyhałby nań, i powstał na niego, i zabił go na śmierć, a schroniłby się do jednego z tych miast, -


text:
Poszlą wtedy starsi miasta jego, i zabiorą go ztamtąd, i wydadzą go w ręce mściciela krwi, aby umarł.


text:
Nie przesuwaj granicy bliźniego twego, którą zakreślili poprzednicy w udziale twoim, udzielonym ci na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, odda ci w posiadanie.


text:
Nie ostoi się świadek jeden przeciwko człowiekowi w jakiejbądź winie, i w jakiembądź przestępstwie, albo w jakimbądź grzechu, którego by się dopuścił: na zeznanie dwóch świadków albo na zeznanie trzech świadków stwierdzona będzie rzecz.


text:
Stuną tedy dwaj ci ludzie, mający spór przed obliczem Wiekuistego, przed kapłanami i sędziami, którzy będą podówczas, -


text:
I zbadają sędziowie dokładnie, a oto - świadkiem fałszywym świadek ów, fałszywie świadczył przeciw bratu swojemu:


text:
A niechaj nie oszczędza oko twoje: duszę - za duszę, oko - za oko, ząb - za ząb, rękę - za rękę, nogę - za nogę!..


text:
Gdy wyruszysz na wojnę przeciw wrogowi twojemu a zobaczysz konie i wozy, i lud liczniejszy od ciebie, - nie obawiaj się ich; gdyż Wiekuisty, Bóg twój, z tobą, który cię wywiódł z ziemi Micraim!


text:
I powie im: „Słuchaj Israelu! występujecie teraz do walki z wrogami waszymi; niechaj nie zmięknie serce wasze, nie obawiajcie się, i nie trwóżcie się, i nie drzyjcie przed nimi!


text:
Gdyż to Wiekuisty, Bóg wasz, który idzie z wami, aby walczył za was z wrogami waszymi, aby wspomagał was!”


text:
Przemówią następnie przełożeni do ludu i powiedzą: „Jeżeli jest który, co zbudował dom nowy, a nie obnowił go, niechaj pójdzie, a wróci do domu swego, by nie zginął na wojnie, a kto inny go obnowił.


text:
Albo jeżeli jest który, co zasadził winnicę, a nie użytkował z niej, niechaj pójdzie, a wróci do domu swego, by nie zginął na wojnie, a kto inny z niej użytkował.


text:
Albo jeżeli jest który, co zaślubił kobietę, a jeszcze jej nie pojął, niechaj pójdzie, a wróci do domu swego, by nie zginął na wojnie, a kto inny ją pojął!”


text:
I niechaj dalej przemawiają przełożeni do ludu i powiedzą: „Jeżeli jest który, bojaźliwy i lękliwego serca, niechaj pójdzie, a wróci do domu swego, by nie czynił lękliwem serca braci swoich, jako serce jego!”


text:
Jeżeli pokojem ci odpowie, i otworzy się tobie, tedy wszystek lud, znajdujący się w niem, stanie się hołdownikiem twoim, i służyć ci będzie.


text:
Tylko kobiety i dzieci, bydło i wszystko co będzie w mieście, wszystek łup jego, zagarniesz sobie, i będziesz pożywał łupy wrogów twoich, które oddał ci Wiekuisty, Bóg twój.


text:
Tak postąpisz ze wszystkiemi miastami bardzo odległemi od ciebie, które do miast tych narodów nie należą;


text:
Wszakże z miast tych ludów, które Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci w posiadanie, nie zostawisz przy życiu żadnej duszy.


text:
Lecz podasz ich zaklęciu: Chyttejczyka i Emorejczyka, Kanaanejczyka i Peryzejczyka, i Chywitę i Jebusytę, - jako ci rozkazał Wiekuisty, Bóg twój;


text:
Aby nie uczyli was postępować według wszystkich obmierzłości, które spełniają gwoli bogom swoim, i abyście nie grzeszyli przeciw Wiekuistemu, Bogu waszemu!


text:
Gdy będziesz oblegał miasto przez długi czas, aby je zawojować i zdobyć, nie niszcz drzew jego, podnosząc na nie siekierę; ponieważ z nich jeść możesz, nie ścinaj ich; bo czyż człowiekiem drzewo polne, aby ulegało twojemu oblężeniu?


text:
Tylko takie drzewo, o którem wiesz, że nie jest drzewem pożywiającem, - takie niszczyć i ścinać możesz, aby budować zasieki przeciw miastu, wiodącemu z tobą wojnę, dopóki nie ulegnie.


text:
Jeżeli znaleziony będzie zabity na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci w posiadanie, leżący na polu, a niewiadomo kto go zabił, -


text:
A miasto, które okaże się najbliższem zabitego, - wezmą starsi miasta tego jałowicę, którą się nie posługiwano, która nie ciągnęła jeszcze w jarzmie, -


text:
I zawiodą starsi tego miasta ową jałowicę w dolinę niewzruszaną, która nie zaorana, ani zasiana, i załamią tam kark jałowicy w dolinie;


text:
I przystąpią kapłani, synowie Lewi, - gdyż wybrał ich Wiekuisty, Bóg twój, aby Mu służyli i błogosławili w imieniu Wiekuistego, a według orzeczenia ich rozstrzygany zostaje każdy spór, i każde uszkodzenie;


text:
A wszyscy starsi owego miasta, najbliżsi zabitego, umyją ręce swoje nad jałowicą, której kark załamano w dolinie, -


text:
Wybacz ludowi Twemu, Israelowi, któryś wyzwolił Wiekuisty, a nie dopuszczaj krwi niewinnej wpośród ludu Twego, Israela, - i niechaj wybaczoną im będzie ta krew!”


text:
Gdy wyruszysz na wojnę przeciw wrogom twoim, a wyda ich Wiekuisty, Bóg twój, w ręce twoje, i zabierzesz z nich do niewoli, -


text:
A zobaczysz między zabranymi niewiastę nadobnej postaci, i rozmiłujesz się w niej, i zechcesz pojąć ją sobie za żonę, - 


text:
I zdejmie szatę niewoli swojej z siebie, i zamieszka w domu twoim, opłakując ojca swego i matkę swą przez miesiąc czasu, - poczem możesz przyjść do niej, i pojąć ją, aby została żoną twoją;


text:
A gdyby nie podobała ci się więcej, puścisz ją wedle woli swojej, ale nie sprzedasz jej za pieniądze: nie panuj nad nią, za to, żeś shańbił ją!


text:
Gdyby miał kto dwie żony, jednę kochaną, a drugą znienawidzoną, i urodziłyby mu synów, kochana i znienawidzona, a byłby syn pierworodny znienawidzonej:


text:
Wtedy rozdzielając między synów swoich to, co posiada, nie będzie mógł dać pierwszeństwa synowi ukochanej, nad synem znienawidzonej, pierworodnym;


text:
Lecz pierworodnego syna znienawidzonej uzna, aby mu oddać część podwójną wszystkiego, co u niego się znajduje; ponieważ on pierwiastkiem siły jego: jego jest prawo pierworodztwa.


text:
Jeżeliby miał kto syna rozpustnego i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swo-jej, a karcili go, ale nie słucha ich;


text:
I powiedzą do starszych miasta swego: „ten syn nasz rozpustny jest i krnąbrny, nie słucha głosu naszego, - żarłok jest i opój!”


text:
I ukamionują go wszyscy mieszkańcy miasta jego kamieniami, na śmierć; i tak wyplenisz zło z pośród siebie, - a cały Israel usłyszy, i ulęknie się.


text:
Niechaj nie przenocuje trup jego na drzewie, lecz pochować pochowasz go tegoż samego dnia, - bo przekleństwem Bożem powieszony, - a nie kalaj ziemi twojej, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci w posiadanie.


text:
Nie będziesz spoglądał na wołu brata twego, albo na owcę jego, zabłąkanych, a ociągał się od nich: napowrót odprowadzisz je do brata twojego.


text:
A gdyby nie był blizkim brat twój, albo nie znałbyś go, zapędź je do domu swego, i niechaj będą u ciebie, póki nie odszuka ich brat twój, a wtedy zwrócisz mu je.


text:
Tak też postąpisz z osłem jego; i tak postąpisz z szatą jego, i tak postąpisz z każdą zgubą brata twego, któraby mu zaginęła, a znajdziesz ją: nie wolno ci się ociągać.


text:
Nie będziesz spoglądał na osła brata twego, albo na wołu jego, upadłych na drodze, a ociągał się od nich: podźwignij je razem z nim.


text:
Niech nie będzie strój mężczyzny na kobiecie, i niechaj nie obłóczy się mężczyzna w szatę kobiety, - gdyż ohydą Wiekuistemu, Bogu twojemu, każdy który to czyni.


text:
Gdyby się nadarzyło gniazdo ptasie przed tobą w drodze na jakiemkolwiek drzewie, albo na ziemi, z pisklętami albo jajeczkami, a matka siedzi na pisklętach albo jajeczkach, - nie zabieraj wtedy matki wraz z młodemi;


text:
Gdy zbudujesz dom nowy, zrobisz poręcz wokoło dachu twojego, - abyś nie sprowadził krwi na dom twój, gdyby kto spadł z niego.


text:
Nie posiewaj winnicy twojej gatunkiem mieszanym, aby nie popadł świątyni plon, nasienie, któreś wysiał, - i urodzaj winnicy.


text:
A będzie zarzucał jej zmyślone rzeczy, rozpuści o niej złą wieść, i powie: kobietę tę pojąłem, a zbliżywszy się do niej, nie znalazłem u niej dziewictwa, -


text:
Wezmą tedy ojciec dziewczyny, i matka jej, i wyniosą oznaki dziewictwa dziewczyny owej przed starszych miasta, do bramy;


text:
I powie ojciec dziewczyny do starszych: „córkę moje oddałem mężowi temu za żonę, on zaś znienawidził ją”,


text:
A oto zarzuca jej zmyślone rzeczy, mówiąc: nie znalazłem u córki twojej dziewictwa, ale oto oznaki dziewictwa córki mojej, - i rozłożą szatę przed starszymi miasta;


text:
I skażą go na sto srebrników, i oddadzą je ojcu dziewczyny, ponieważ rozpuścił złą wieść o dziewicy izraelskiej; ona zaś pozostanie żoną jego, nie będzie jej mógł rozwieść po wszystkie dni swoje.


text:
Wtedy wywiodą dziewczynę ku drzwiom domu ojca jej, i ukamionują ją mieszkańcy miasta jej kamieniami, i umrze za to, że dopuściła się haniebnego czynu w Israelu, popełniwszy nierząd w domu ojca swego; i tak wyplenisz zło z pośród siebie.


text:
Gdyby znaleziony był kto, obcujący z kobietą zamężną, niechaj umrą oboje, i mężczyzna obcujący z kobietą, i kobieta: i wyplenisz zło z Israela.


text:
Wywiedziecie tedy oboje do bramy tego miasta i ukamionujesz ich kamieniami, aż umrą; dziewczynę za to, że nie wołała w mieście, mężczyznę zaś za to, że shańbił żonę bliźniego swego: i wyplenisz zło z pośród siebie.


text:
Jeżeliby wszakże na polu napotkał kto dziewicę zaręczoną, a porwawszy ją, obcował z nią, - umrze wtedy mężczyzna, który obcował z nią, sam;


text:
Dziewczynie zaś nie uczynisz nic; nie ciąży na dziewczynie grzech śmiertelny; bo jak gdyby kto powstał na bliźniego swego, i zamordował go, tak i sprawa ta.


text:
Gdyby też kto napotkał pannę, dziewicę niezaręczoną, a porwałby ją, i obcował z nią, a zastanoby ich, -


text:
Da wtedy mężczyzna obcujący z nią, ojcu dziewczyny pięćdziesiąt srebników, i będzie mu żoną, przeto że ją shańbił; nie będzie jej mógł rozwieść po wszystkie dni swoje.


text:
Nie wnijdzie bękart do zgromadzenia Wiekuistego; nawet dziesiąte pokolenie jego nie wnijdzie do zgromadzenia Wiekuistego.


text:
Nie wnijdzie Ammonita i Moabita do zgromadzenia Wiekuistego; nawet dziesiąte pokolenie ich nie wnijdzie do zgromadzenia Wiekuistego na wieki;


text:
Za to, że nie spotkali was z chlebem i wodą na drodze, gdyście szli z Micraim, i za to, że najęto przeciw tobie Bileama, syna Beora z Pethor w Aram-Naharaim, aby cię przeklinał;


text:
Lecz nie chciał Wiekuisty, Bóg twój, wysłuchać Bileama, a obrócił ci Wiekuisty, Bóg twój, przekleństwo w błogosławieństwo, przeto że umiłował cię Wiekuisty Bóg twój:


text:
Nie pogardzaj Edomitą, bo on brat twój; nie pogardzaj Micrejczykiem, boś przychodniem był na ziemi jego.


text:
Jeżeli znajdzie się wpośród ciebie kto nieczysty z powodu przygody nocnej: niechaj wyjdzie po za obóz, a nie przychodzi do obozu;


text:
I rydlik będziesz miał na rzemieniu, a gdy usiądziesz w ustępie, rozkopiesz nim, i znowu zakryjesz nieczystość twoję.


text:
Gdyż Wiekuisty, Bóg twój, chodzi wpośród obozu twojego, aby cię wybawiał, i poddawał wrogi twoje tobie; niech przeto będzie obóz twój święty, aby nie zobaczył u ciebie nic sromotnego, a nie odwrócił się od ciebie.


text:
Z tobą niechaj zamieszka, wpośród ciebie, na tem miejscu, które sobie wybierze, w któremkolwiek z miast twoich, gdzie mu dogadza, - nie uciemiężaj go!


text:
Nie wnoś myta nierządnicy, ani ceny psa w dom Wiekuistego, Boga twego, wskutek jakiegobądź ślubu; bo wstrętem dla Wiekuistego, Boga twego, jedno i drugie.


text:
Nie dasz lichwy bratu twojemu, lichwy od pieniędzy, lichwy od żywności, lichwy od jakiejkolwiek rzeczy, którą się na lichwę oddaje.


text:
Cudzoziemcowi możesz lichwę dawać, ale bratu twemu nie dawaj lichwy; aby błogosławił ci Wiekuisty, Bóg twój, we wszelkiem przedsięwzięciu rąk twoich, na ziemi do której wchodzisz, abyś ją posiadł.


text:
Gdybyś ślubował ślub Wiekuistemu, Bogu twojemu, nie omieszkaj go spełnić; gdyż poszukiwać go będzie Wiekuisty, Bóg twój, od ciebie, a byłby grzech na tobie;


text:
Wyrzeczenia ust twoich przestrzegaj, i spełniaj jakoś ślubował Wiekuistemu, Bogu twojemu, dobrowolnie, coś wypowiedział usty twojemi.


text:
Gdy wnijdziesz do winnicy bliźniego twego, możesz jeść jagody według upodobania twego, do syta; ale do naczynia twego nie kładź.


text:
Gdy wejdziesz w zboże bliźniego twego, możesz narwać kłosów ręką twoją; ale sierpa nie zapuszczaj w zboże bliźniego twego!


text:
Gdy pojmie kto żonę, a stanie się jej małżonkiem, i zdarzy się, że nie znajdzie upodobania w oczach jego, ponieważ znalazł w niej co sprosnego, niech napisze jej list rozwodny, i da w rękę jej, a puści ją z domu swego;


text:
Jeżeli zaś znienawidzi ją ten mąż drugi, i napisze jej list rozwodny, i da w rękę jej, i puści ją z domu swego, albo też umrze ów mąż drugi, który ją pojął sobie za żonę:


text:
Nie może wtedy mąż jej pierwszy, który ją był puścił, powtórnie jej pojąć, aby mu była żoną, po tem, gdy skażoną została; gdyż ohydą to przed Wiekuistym, a nie kalaj ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci w posiadanie.


text:
Jeżeli się kto świeżo ożenił, niechaj nie wyruszy na wojnę, i niechaj nie zwracają się do niego w jakiejbądź rzeczy i swobodnym niech zostanie w domu swoim przez rok cały, i rozwesela żonę swą, którą pojął.


text:
Jeżeliby zdybano człowieka, który ukradł kogokolwiek z braci swoich, z synów Israela, i zapanował nad nim, i sprzedał go: umrze wtedy złodziej taki; i wyplenisz zło z pośród siebie.


text:
Bądź przezornym wobec zarazy trądu, abyś przestrzegał ściśle, i spełniał wszystko, co wskażą wam kapłani, Lewici; jakom przykazał im, starajcie się spełniać.


text:
Gdy masz wierzytelność u bliźniego twojego, wierzytelność jakąkolwiek, nie wchodź do domu jego, aby brać zastaw od niego;


text:
Zwrócisz mu zastaw z zachodem słońca, aby się położył w odzieży swojej, i błogosławił ci; a tobie poczytanem to będzie za zasługę przed Wiekuistym, Bogiem twoim.


text:
Nie skrzywdzisz najemnika, biednego i ubogiego, z braci twoich, albo z cudzoziemców, którzy w kraju twoim, w bramach twoich.


text:
Tegoż dnia dasz mu zapłatę jego, a niechaj nie zajdzie nad tem słońce, gdyż biednym jest, a na tem pokłada on życie swoje; aby nie poskarżył się na ciebie przed Wiekuistym, a nie był grzech na tobie!


text:
Nie poniosą śmierci ojcowie za dzieci, ani poniosą dzieci śmierć za ojców: każdy za występek swój śmierć poniesie.


text:
A pomnij, żeś niewolnikiem był w ziemi Micraim, a wyzwolił cię Wiekuisty, Bóg twój, ztamtąd; przeto nakazuję ci, abyś to uczynił.


text:
Gdy będziesz zżynał użątek na polu twojem, a zapomnisz snop na polu, nie wracaj się, by go zabrać: dla cudzoziemca, dla sieroty i wdowy niechaj zostanie, aby błogosławił ci Wiekuisty, Bóg twój, w każdej sprawie rąk twoich.


text:
Gdy będziesz obijał oliwki twoje, nie przeglądaj gałązek za sobą: dla cudzoziemca, dla sieroty i wdowy niechaj zostanie.


text:
Gdy będziesz obierał winnicę twoję, nie obieraj do szczętu za sobą: dla cudzoziemca, dla sieroty i wdowy niechaj zostanie.


text:
Gdyby wynikł spór między ludźmi, a przyszliby do sądu, i rozsądzonoby ich, a uniewinniono sprawiedliwego, a skażano winnego, -


text:
To jeżeliby zasłużył na skarcenie winny, niech go każe położyć sędzia, i każe bić w obecności swojej, odpowiednio do winy jego, pod liczbą;


text:
Czterdzieści razów dać mu można, nie więcej; aby go nie bito zanadto, razami bez miary, a nie poniżony był brat twój w oczach twoich.


text:
Gdy mieszkają bracia społem, a umiera jeden z nich nie mając potomstwa, - nie wyjdzie tedy żona zmarłego postronnie za męża obcego; brat męża jej przyjdzie do niej, i pojmie ją sobie za żonę, i połączy się z nią.


text:
A pierworodny, którego by zrodziła, zastąpi imię brata jego zmarłego, aby nie zgładzonem było imię jego z Israela.


text:
Gdyby wszakże nie chciał mąż ów pojąć bratowej swej; wnijdzie wtedy bratowa jego do bramy, przed starszych, i oświadczy: „wzbrania się brat męża mojego utrwalić bratu swemu imię w Israelu, nie chce połączyć się ze mną.”


text:
I zawezwą go starsi miasta jego, i przemówią doń; jeżeli przytem obstanie, i powie: „nie chcę jej pojąć;”


text:
Przystąpi doń wtedy bratowa jego przed oczyma starszych, a zzuje trzewik z nogi jego i plunie przed nim w twarz, i zawoła i powie: „tak postępują z człowiekiem, który nie odbuduwuje domu brata swojego!”


text:
Gdyby szamotali się z sobą mężczyźni, jeden z drugim, a przybiegłaby żona jednego, aby ocalić męża swego z ręki bijącego, a wyciągnąwszy rękę pochwyciła za srom jego, -


text:
Wagę pełną i rzetelną mieć będziesz, efę pełną i rzetelną mieć będziesz: aby przedłużyły się dni twoje na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie.


text:
Jako cię napadł na drodze, i pozabijał wszystkich ciągnących w nieładzie za tobą, gdyś znużony był i strudzony, - a nie obawiał się Boga;


text:
Gdy przeto uspokoi cię Wiekuisty, Bóg twój, od wszystkich wrogów twoich wokoło, na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci w udziale, abyś ją posiadł, - zgładzisz pamięć Amaleka z pod nieba; nie zapominaj!


text:
I stanie się, gdy wnijdziesz do ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci w udziale, abyś ją posiadł, i zamieszkasz w niej, -


text:
Weźmiesz wtedy z pierwocin wszystkich płodów ziemi, które otrzymasz z ziemi twojej, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje ci, i włożysz w kosz, i udasz się na miejsce, które wybierze Wiekuisty, Bóg twój, aby ustanowić imię Swoje tam;


text:
I przyjdziesz do kapłana, który będzie podówczas, i powiesz mu: „oświadczam dzisiaj przed Wiekuistym, Bogiem twoim, żem wszedł do ziemi, o której zaprzysiągł Wiekuisty ojcom naszym, iż ją odda nam”.


text:
I ozwiesz się, i powiesz przed Wiekuistym, Bogiem twoim: „Aramejczykiem tułającym się był praojciec mój, i zstąpił do Micraim, i przebywał tam z garstką małą, i wzrósł tam w naród wielki, potężny i liczny;


text:
I wołaliśmy do Wiekuistego, Boga ojców naszych, i usłyszał Wiekuisty głos nasz, i wejrzał na niedolę naszę, i na trudy nasze, i na ucisk nasz;


text:
I wywiódł nas Wiekuisty z Micraim ręką potężną, i ramieniem podniesionem, i postrachem wielkim, i znamionami, i cudami;


text:
Przeto, przyniosłem oto teraz pierwociny płodów ziemi, którą dałeś mi, Wiekuisty!” I postawisz to przed Wiekuistym, Bogiem twoim, i ukorzysz się przed Wiekuistym, Bogiem twoim.


text:
I będziesz się weselił wszystkiem dobrem, które dał Wiekuisty, Bóg twój, tobie i domowi twojemu, - ty, i Lewita, i cudzoziemiec, który wpośród ciebie.


text:
A gdy ostatecznie oddzielisz wszystkie dziesięciny plonów twoich roku trzeciego, roku dziesięcin, a oddasz Lewicie, cudzoziemcowi, sierocie i wdowie, aby jedli w bramach twoich, i nasycili się:


text:
Wyrzekniesz wtedy przed Wiekuistym, Bogiem twoim: „Wyprzątnąłem poświęcone z domu, i oddałem je też Lewicie i cudzoziemcowi, sierocie i wdowie, zupełnie według przykazania Twego, któreś mi przykazał; nie przekroczyłem nic z przykazań Twoich, anim zapomniał.


text:
Nie pożywałem zeń w żałobie mojej, anim wyprzątnął go w nieczystości, anim oddawał zeń dla umarłego: słuchałem głosu Wiekuistego, Boga mojego, spełniłem wszystko, coś mi przykazał.


text:
Wejrzyj z przybytku świętego Twojego, z nieba, a pobłogosław lud twój, Israel, i ziemię, którąś oddał nam, jakoś zaprzysiągł ojcom naszym, ziemię opływającą mlekiem i miodem!”


text:
Dnia dzisiejszego Wiekuisty, Bóg twój, przykazuje ci spełniać ustawy te i prawa: a tak przestrzegaj je ca-łem sercem twojem, i całą duszą twoją.


text:
Wiekuistemu przyobiecałeś dzisiaj, że ci będzie Bogiem, i że będziesz postępował drogami Jego, i przestrzegał ustaw Jego, i przykazań, i praw Jego, i słuchał głosu Jego;


text:
Wiekuisty też przyobiecał ci dzisiaj, że mu będziesz ludem wyłącznym, jako powiedział tobie, jeżelibyś przestrzegał wszystkich przykazań Jego;


text:
I że cię postawi wyżej od wszystkich narodów, które stworzył, w chwale, sławie i blasku, i że będziesz ludem poświęconym Wiekuistemu, Bogu twojemu, jako wyrzekł.


text:
I nakazał Mojżesz wobec starszych Israela ludowi, i rzekł: przestrzegajcie wszystkich przykazań, które wam przykazuję dzisiaj!


text:
I będzie gdy przeprawicie się za Jarden, do ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, ci oddaje: wystawisz sobie wtedy kamienie wielkie, i owapnisz je wapnem;


text:
I napiszesz na nich wszystkie słowa zakonu tego, gdy się przeprawisz, abyś wszedł do ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie, - do ziemi, opływającej mlekiem i miodem, jako ci przyrzekł Wiekuisty, Bóg ojców twoich.


text:
Gdy tedy przeprawicie się za Jarden, wystawicie te kamienie, o których przykazuję wam dzisiaj, na górze Ebal, i owapnicie je wapnem.


text:
I wzniesiesz tam ofiarnicę Wiekuistemu, Bogu twojemu, ofiarnicę z kamieni; nie podnoś na nie żelaza.


text:
Z kamieni całych wzniesiesz ofiarnicę Wiekuistego, Boga twojego, i złożysz na niej całopalenia Wiekuistemu, Bogu twojemu.


text:
I przemówił Mojżesz, i kapłani Lewici do całego Israela, i rzekli: „Uważaj i słuchaj, Israelu! dnia dzisiejszego stałeś się ludem Wiekuistemu, Bogu twojemu;


text:
I tak słuchaj głosu Wiekuistego, Boga twojego, a spełniaj przykazania i ustawy Jego, które przykazuję ci dzisiaj!”


text:
Ci staną dla błogosławienia ludowi, na górze Geryzym gdy przeprawicie się za Jarden: Szymeon i Lewi, i Jehuda i Isachar, i Josef i Binjamin;


text:
„Przeklęty każdy, kto zrobi rzeźbę, albo odlew, wstrętne Wiekuistemu, dzieło rąk mistrza, a ustawi w skrytości!” I odezwie się wszystek lud, i powie: Amen.


text:
„Przeklęty, kto obcuje z żoną ojca swojego, - gdyż odkrył połę ojca swojego!” I powie wszystek lud: Amen.


text:
„Przeklęty, kto obcuje z siostrą swoją, z córką ojca swego, albo z córką matki swej!” I powie wszystek lud: Amen.


text:
Jeżeli tedy pilnie słuchać będziesz głosu Wiekuistego, Boga twojego, przestrzegając i wypełniając wszystkie przykazania Jego, które ci przykazuję dzisiaj, wtedy wyniesie cię Wiekuisty, Bóg twój, wyżej nad wszystkie narody ziemi.


text:
I przyjdą na cię wszystkie te błogosławieństwa i dosięgną cię, jeżeli posłusznym będziesz głosowi Wiekuistego, Boga twojego.


text:
Błogosławiony owoc żywota twego, i owoc ziemi twojej, i owoc bydła twojego; płód rogacizny twojej, i przychowek trzód twoich;


text:
Poda Wiekuisty, Bóg twój, wrogów twoich, którzy powstaną, przeciw tobie, porażonych przed obliczem twojem; drogą jedną wyciągną przeciw tobie, a siedmią drogami pierzchać będą przed obliczem twojem;


text:
Przekaże ci Wiekuisty błogosławieństwo w spichrze i twoje i na wszelkie przedsięwzięcie ręki twojej, i pobłogosławi ci na ziemi, którą Wiekuisty, Bóg twój, oddaje tobie.


text:
Ustanowi cię Wiekuisty ludem Swoim poświęconym, jako zaprzysiągł tobie, - jeżeli będziesz przestrzegał przykazań Wiekuistego, Boga twojego i postępował drogami Jego;


text:
I nadmierzy ci Wiekuisty w dobrem, w owocu żywota twojego, i w płodzie bydła twojego, i w plonie roli twojej, na ziemi, o której zaprzysiągł Wiekuisty ojcom twoim, iż ją odda tobie.


text:
Otworzy ci Wiekuisty skarbnicę Swą dobroczynną, - niebo, aby dać deszcz ziemi twej w czasie swoim, i by błogosławić wszelkiej sprawie rąk twoich, że będziesz wypożyczał wielu narodom, sam zaś nie pożyczał.


text:
I uczyni cię Wiekuisty głową, a nie kończyną; i będziesz wciąż na wysokości, a nie będziesz w poniżeniu, jeżeli posłuszny będziesz przykazaniom Wiekuistego, Boga twojego, które ci przykazuję dzisiaj, abyś ich przestrzegał i je spełniał, -


text:
A nie odstąpisz od wszystkich słów, które przykazuję ci dzisiaj, ani na prawo, ani na lewo, idąc za bóstwami cudzemi, by służyć im.


text:
Jeżelibyś wszakże nie słuchał głosu Wiekuistego, Boga twojego, by strzedz i spełniać wszystkie przykazania i ustawy Jego, które ci przykazuję dzisiaj, - przyjdą wtedy na cię wszystkie te przekleństwa i dosięgną cię:


text:
Ciśnie Wiekuisty na cię klątwę, popłoch i zatratę na każdą sprawę rąk twoich, którą się zajmiesz, póki nie będziesz wytępiony, i póki nie zginiesz nagle za niegodziwość postępków twoich, przeto żeś opuścił Mnie.


text:
Porazi cię Wiekuisty suchotami, i zimnicą, i gorączką, i zapaleniem, i posuchą, i śniecią, i rdzą, - i prześladować cię będą, aż zginiesz.


text:
Przemieni Wiekuisty deszcz ziemi twojej w pył i proch; z nieba padać będzie na ciebie, aż zniszczejesz.


text:
Poda cię Wiekuisty porażonym przed obliczem wrogów twoich; drogą jedną wyciągniesz przeciw nim, a siedmią drogami pierzchniesz przed nim, - i będziesz straszydłem dla wszystkich królestw ziemi.


text:
Porazi cię Wiekuisty trądem Micraimu, i krwawicami, i krostami, i strupami z których nie zdołasz się wyleczyć.


text:
I będziesz chodził omackiem w południu, jako chodzi omackiem ślepy w ciemności; a nie powiedzie ci się na drogach twoich, - i będziesz jeno ciemiężony i ograbiany codzień, a nikt nie wspomoże.


text:
Żonę sobie narzeczesz, a kto inny położy się z nią, dom zbudujesz, a nie zamieszkasz w nim; winnicę zasadzisz, a użytkować z niej nie będziesz.


text:
Wół twój - zarznięty w oczach twoich, a nie będziesz jadł z niego; osioł twój - porwany z przed oblicza twego, a nie wróci do ciebie; trzody twe oddane wrogom twoim, a nikt ci nie pomoże.


text:
Synowie twoi i córki twe wydane ludowi obcemu, a oczy twoje patrzą na to, i tęsknią za nimi dzień cały, ale bezsilna ręka twoja.


text:
Plon ziemi twojej i wszystek trud twój będzie pożerał lud, którego nie znałeś, a będziesz tylko ciemiężony i dręczony po wszystkie dni.


text:
Porazi cię Wiekuisty trądem złośliwym na kolanach i na goleniach, z którego nie zdołasz się wyleczyć, od stopy nogi twej, do ciemienia twojego.


text:
Zawiedzie Wiekuisty ciebie, i króla twego, którego ustanowisz nad sobą, do narodu, którego nie znałeś, - ani ty, ani ojcowie twoi, a będziesz tam służył bogom cudzym drewnu i kamieniom.


text:
I będziesz straszydłem, baśnią i pośmiewiskiem u wszystkich ludów, do których uprowadzi cię Wiekuisty.


text:
Oliwniki będziesz miał na całej dziedzinie twojej, ale oliwą namaszczać się nie będziesz, bo opadną oliwki twoje.


text:
Cudzoziemiec, który wpośród ciebie, wyniesie się nad tobą wyżej i wyżej; a ty będziesz schodził niżej i niżej.


text:
I przyjdą na cię wszystkie przekleństwa te, i prześladować cię będą, i ogarną cię aż zginiesz, przeto, żeś nie słuchał głosu Wiekuistego, Boga twojego, by przestrzegać przykazań i ustaw Jego, które ci zalecił.


text:
Dlatego, żeś nie służył Wiekuistemu, Bogu twojemu, z radością i uciechą serca, przy dostatku wszystkiego. -


text:
Będziesz służył wrogowi twojemu, którego naszle na ciebie Wiekuisty, o głodzie, i w pragnieniu, i w nagości, i w niedostatku wszelkim; i włoży jarzmo żelazne na szyję twoję, aż cię wytępi.


text:
Nawiedzie Wiekuisty na ciebie naród zdaleka, z krańca ziemi, gdyby lotem orła, - naród, którego języka nie zrozumiesz;


text:
I będzie pożerał płód bydła twojego, i płód ziemi twojej, aż cię zniszczy, tak że nie zostawi ci ani zboża, ani wina, ani oliwy, ani płodu rogacizny twojej, ani przychówku trzód twoich, aż cię zgubi.


text:
I będzie cię oblegał we wszystkich bramach twoich, aż upadną mury twe wysokie i warowne, na których polegasz, na całej ziemi twojej; i tak oblegać cię będzie we wszystkich bramach twoich, na całej ziemi twojej, którą ci oddał Wiekuisty, Bóg twój;


text:
I będziesz jadł płód żywota twego, ciało synów i córek twoich, które dał ci Wiekuisty, Bóg twój, - w owem oblężeniu i ściśnieniu, którem cię ściśnie wróg twój.


text:
Mąż tkliwy w pośród ciebie i najbardziej wypieszczony będzie chciwie poglądał na brata swojego, i na żonę łona swego, i pozostałe dzieci swe, które jeszcze zostawił, -


text:
Nie użyczając nikomu z nich ciała dzieci swych, które pożerać będzie; ponieważ nie zostało mu nic w oblężeniu i ściśnieniu, którem cię ściśnie wróg twój we wszystkich bramach twoich.


text:
Najtkliwsza też wpośród ciebie, i najbardziej wypieszczona, która nie nawykła była stopy swojej stawiać na ziemię dla pieszczoty i delikatności, będzie chciwie poglądała na męża łona swego, i na syna swego, i na córkę swą, -


text:
Nie użyczając im błony, która  wychodzi z niej, i dzieci, które rodzi; bo je pożre w niedostatku wszystkiego skrycie, w oblężeniu i ściśnieniu, którem ściśnie cię wróg twój w bramach twoich, -


text:
Jeżeli nie będziesz starannie spełniał wszystkich słów zakonu tego, napisanych w tej księdze, żebyś się obawiał tego imienia sławnego i groźnego, - Wiekuistego Boga twojego;


text:
Odznaczy wtedy Wiekuisty klęski twoje, i klęski potomstwa twojego, jako klęski wielkie i trwałe, i choroby złe i długie.


text:
Wszelką też chorobę, i wszelką klęskę, nie napisaną w księdze zakonu tego, przywiedzie Wiekuisty na cię, aż cię wytępi.


text:
I zostanie was garstka nieliczna, zamiast coście byli jako gwiazdy nieba w mnóstwie; przeto, żeś nie słuchał głosu Wiekuistego, Boga twojego.


text:
I stanie się, że jako rad był Wiekuisty świadczyć wam dobrze, i rozmnażać was; tak rad będzie Wiekuisty gubić was i tępić, - i wyplenieni będziecie z ziemi, do której idziesz, abyś ją posiadł.


text:
I rozproszy cię Wiekuisty między wszystkie ludy, od krańca ziemi, do krańca ziemi, i będziesz tam służył bogom cudzym, których nie znałeś, ani ty, ani ojcowie twoi, - drewnu i kamieniom.


text:
Ale i między narodami tymi nie wytchniesz, ani znajdzie odpoczynku stopa twoja, - i da ci tam Wiekuisty serce drżące, i zanik oczu, i boleść duszy.


text:
I będzie życie twoje zawieszone przed tobą, i będziesz w postrachu nocą i dniem, i nie będziesz pewien życia twojego.


text:
Zrana powiesz: „gdyby też nastał wieczór!” a wieczorem powiesz: „gdyby też nastał poranek!” - dla trwogi serca twego, która cię ogarnie, i dla widoku oczu twoich, jaki zobaczysz.


text:
I wróci cię Wiekuisty do Micraim w okrętach, drogą, o której ci powiedziałem: nie ujrzysz jej więcej; i będziecie się tam zaprzedawali wrogom waszym za niewolników i za niewolnice, ale nikt nie kupi!”


text:
Oto słowa przymierza, które rozkazał Wiekuisty Mojżeszowi zawrzeć z synami Israela na ziemi Moab, - oprócz przymierza, które był zawarł z nimi przy Chorebie.


text:
I zawołał Mojżesz do całego Israela, i rzekł do nich: Wyście widzieli wszystko, co uczynił Wiekuisty w oczach waszych, w ziemi Micraim, Faraonowi, i wszystkim sługom jego, i całej ziemi jego;


text:
Ale nie dał wam Wiekuisty serca, aby zrozumieć, ani oczu, aby widzieć, ani uszu, aby słyszeć, aż po dziś dzień.


text:
I prowadziłem was czterdzieści lat po pustyni, nie zwiotszały szaty wasze na was, i obuwie twoje nie zbutwiało na nodze twojej;


text:
Aniście chleba nie jadali, aniście wina i mocnych napojów nie pijali, abyście poznali, żem Ja Wiekuisty, Bóg wasz.


text:
A gdyście przyszli na ono miejsce, wystąpił Sychon, król Cheszbonu, i Og, król Baszanu, przeciw wam do walki, i poraziliśmy ich,


text:
I tak przestrzegajcie słów przymierza tego, i spełniajcie je, aby się wam szczęściło we wszystkiem, co czynić będziecie.


text:
Stoicie dziś wszyscy przed obliczem Wiekuistego, Boga waszego: naczelnicy pokoleń waszych, starsi, urzędnicy wasi, wszyscy mężowie Israela:


text:
Dzieci wasze, żony wasze, i obcy, który w obozie twoim; od rąbiącego drwa, do czerpiącego wody twoje;


text:
Abyś wszedł w przymierze Wiekuistego, Boga twojego, i w zaprzysiężoną umowę z Nim, którą Wiekuisty, Bóg twój, zawiera z tobą dziś;


text:
Aby cię ustanowił dzisiaj ludem Swym, a był Bogiem twoim, jako ci zapowiedział, i jako przysiągł ojcom twoim Abrahamowi, Ic'hakowi, i Jakóbowi. 


text:
Lecz z każdym, który tu z wami stoi dziś przed obliczem Wiekuistego, Boga waszego, i którego tu niema z wami dzisiaj.


text:
Bo wam wiadomo, jakośmy przebywali w Micraim, i jakośmy przechodzili wpośród narodów, mimo któreście przeszli;


text:
Może jest między wami mężczyzna albo niewiasta, rodzina albo pokolenie, których serce się odwraca dziś od Wiekuistego, Boga waszego, aby pójść i służyć bogom narodów tych; może jest między wami zaród wydający jad i piołun;


text:
Który słysząc słowa zaklęcia tego, chełpiłby się w sercu swojem mówiąc: spokojny będę, gdy w żądzach serca mego będę postępował, - aby zgładzić napojone wraz z spragnionem...


text:
Nie zechce Wiekuisty przebaczyć takiemu, ale wspłonie wtedy gniew Wiekuistego, i żarliwość Jego przeciw temu, i legnie na nim cale przekleństwo napisane w tej księdze, i zgładzi Wiekuisty imię jego z pod nieba.


text:
I oddzieli go Wiekuisty na zagubę ze wszystkich pokoleń Israela, według wszystkich przekleństw przymierza, napisanego w tej księdze zakonu.


text:
I powie ród potomny, dzieci wasze, które powstaną po was, i cudzoziemiec, który przyjdzie z krainy dalekiej, gdy zobaczą klęski ziemi tej, i niemoce, któremi wyniszczył ją Wiekuisty:


text:
Siarką i solą, - pogorzeliskiem - cała jej gleba; ani obsiewaną jest, ani rodzić może, ani wschodzić na niej jakakolwiek trawa, jako zwalisko Sedomu i Amory, Admy i Ceboim, które zwalił Wiekuisty w gniewie Swoim i w zapalczywości Swojej.


text:
I pomyślą wszystkie narody: „czemuż uczynił tak Wiekuisty ziemi tej, za co żar tego gniewu wielkiego?”


text:
I odpowiedzą: „za to, że opuścili przymierze Wiekuistego, które zawarł z nimi, gdy ich wywiódł z ziemi Micraim, -


text:
A poszli i służyli bogom cudzym, i korzyli się im, bogom, których nie znali, i których nie przeznaczył im;


text:
Przeto wspłonął gniew Wiekuistego przeciw ziemi tej, że nawiódł na nią wszelkie przekleństwo napisane w księdze tej;


text:
I wytrącił ich Wiekuisty z ziemi ich, w gniewie, i w zapalczywości, i w oburzeniu wielkiem, i rzucił ich na ziemię cudzą, jako dziś!”


text:
Co tajne należy do Wiekuistego, Boga naszego; ale co jawne - do nas i do synów naszych na wieki, abyśmy spełniali wszystkie słowa zakonu tego.


text:
Gdy tedy przyjdą na cię wszystkie te rzeczy, błogosławieństwo i przekleństwo, którem przedłożył tobie, - a weźmiesz je do serca swego wpośród wszystkich narodów, między które rzuciłby cię Wiekuisty, Bóg twój, -


text:
I nawrócisz się do Wiekuistego, Boga twojego, i posłuchasz głosu Jego, we wszystkiem, co ci przykazuję dzisiaj - ty, i dzieci twoje, całem sercem i całą duszą twoją, -


text:
Zwróci wtedy Wiekuisty, Bóg twój, brańców twoich, i zmiłuje się nad tobą; a przywróci i zgromadzi cię z pośród wszystkich ludów, między które rozproszył cię Wiekuisty, Bóg twój.


text:
Choćby byli wygnańcy twoi na krańcu nieba, - i ztamtąd zgromadzi cię Wiekuisty, Bóg twój, i ztamtąd cię zbierze, -


text:
A sprowadzi cię Wiekuisty, Bóg twój, do ziemi, którą posiadali ojcowie twoi, i posiędziesz ją; i obdarzy cię, i rozmnoży bardziej niż praojców twoich.


text:
I usposobi Wiekuisty, Bóg twój, serce twoje, i serce potomstwa twego, abyś miłował Wiekuistego, Boga twego, całem sercem i całą duszą twoją, - gwoli życiu twojemu.


text:
I obróci Wiekuisty, Bóg twój, wszystkie te przekleństwa na wrogów twoich, na nieprzyjaciół twoich, którzy cię prześladowali;


text:
Ty zaś nawrócisz się, i będziesz słuchał głosu Wiekuistego, i spełniał wszystkie przykazania Jego, które ci przykazuję dzisiaj;


text:
I nadmierzy ci Wiekuisty, Bóg twój, w każdej sprawie rąk twoich, w owocu żywota twego, i w płodzie bydła twojego, i w plonie roli twojej, - ku dobru twojemu; gdyż znowu rad tobie będzie Wiekuisty, by dobrze ci świadczyć, jako rad był ojcom twoim, -


text:
Jeżeli będziesz słuchał głosu Wiekuistego, Boga twojego, przestrzegając przykazań i ustaw Jego, - napisanych w księdze zakonu tego, jeżeli nawrócisz się do Wiekuistego, Boga twojego, całem sercem twojem, i całą duszą twoją!


text:
Nie na niebie ono, żebyś rzekł: któż wstąpi dla nas do nieba, aby go nam dostał, i obwieścił je, abyśmy je pełnili!


text:
Ani za morzem ono, abyś rzekł: kto przeprawi się dla nas za morze, i dostanie go nam, i obwieści je, abyśmy je pełnili!”


text:
Albowiem rozkazuję ci dzisiaj miłować Wiekuistego, Boga twojego, postępować drogami Jego, i przestrzegać przykazań, i ustaw, i praw Jego, abyś żył, i rozmnażał się, i aby błogosławił ci Wiekuisty, Bóg twój, na ziemi, do której idziesz, abyś ją posiadł;


text:
Jeżeli się zaś odwróci serce twoje, a nie usłuchasz i dasz się odwieść, i ukorzysz się bogom cudzym, i będziesz służył im, -


text:
Oświadczam wam dzisiaj, że zginąć poginiecie, nie przedłużycie dni na ziemi, do której przechodzisz za Jarden, abyś tam wszedł i posiadł ją.


text:
Świadczę się przed wami dzisiaj niebem i ziemią: życie i śmierć składam przed tobą, błogosławieństwo i przekleństwo; wybierz życie, abyś żył ty, i potomstwo twoje, -


text:
Miłując Wiekuistego, Boga twojego, słuchając głosu Jego, i lgnąc do Niego, - gdyż to jest życie twoje i prze-dłużeniem dni twoich, - abyś pozostał na ziemi, o której przysiągł Wiekuisty ojcom twoim, Abrahamowi, Ic'hakowi i Jakóbowi, iż ją odda im”.


text:
I rzekł do nich: „Sto dwadzieścia lat mam dzisiaj, nie mogę już wychodzić i wchodzić; Wiekuisty też powiedział do mnie: „Nie przejdziesz za ten Jarden!”


text:
Wiekuisty, Bóg twój, Sam pójdzie przed tobą; On Sam wytępi narody te przed obliczem twojem, i zawładniesz niemi; Jehoszua, ten pójdzie przed tobą, jako powiedział Wiekuisty.


text:
I postąpi Wiekuisty z niemi jako postąpił z Sychonem i Ogiem, królami Emorei, wraz z ziemią ich, których zgładził;


text:
Bądźcie silni i wytrwali; nie obawiajcie się, ani drzyjcie przed niemi; gdyż Wiekuisty, Bóg twój, Sam pójdzie z tobą, nie odstąpi cię, ani cię opuści”.


text:
I przyzwał Mojżesz Jehoszuego, i rzekł doń przed oczyma całego Israela: „Bądź silnym i wytrwałym; bo ty wnijdziesz z ludem tym do ziemi, o której zaprzysiągł Wiekuisty ojcom ich, iż ją odda im, a ty im ją oddasz w posiadanie.


text:
Wiekuisty zaś Sam pójdzie przed tobą, nie odstąpi cię, ani cię opuści; nie obawiaj się, ani się ugnij!”


text:
I spisał Mojżesz zakon ten, i oddał go kapłanom, synom Lewi, niosącym arkę przymierza Wiekuistego, i wszystkim starszym Israela.


text:
I rozkazał im Mojżesz, i rzekł: „Po upływie siedmiu lat, w czasie roku odpuszczenia, w święto szałasów, -


text:
Gdy przyjdzie wszystek Israel, by się ukazać przed obliczem Wiekuistego, Boga twojego, na miejscu, które Sobie wybierze, - przeczytasz zakon ten przed całym Israelem, przed uszyma ich.


text:
Zgromadź lud, mężczyzn, niewiasty, i dzieci, i cudzoziemców, którzy w bramach twoich, aby słuchali, i aby się uczyli; i obawiali się Wiekuistego, Boga waszego, i starali się spełniać wszystkie słowa zakonu tego.


text:
Synowie też ich, którzy jeszcze nie wiedzą, niechaj słuchają i uczą się jak się obawiać Wiekuistego, Boga waszego, po wszystkie dni, które żyć będziecie na ziemi, do której przechodzicie za Jarden, aby ją posiąść”.


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: „Oto zbliżyły się dni twoje do śmierci; wezwij Jehoszuę, a stańcie w przybytku zboru, a Ja ustanowię go!” I poszedł Mojżesz i Jehoszua i stanęli w przybytku zboru.


text:
I ukazał się Wiekuisty w przybytku, w słupie obłocznym; i stanął ów słup obłoczny u wejścia przybytku.


text:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: „Oto spoczniesz z ojcami twoimi, a pocznie lud ten ubiegać się za bóstwami cudzemi ziemi, w obręb której wchodzi, i opuści Mnie, i złamie przymierze Moje, które zawarłem z nim;


text:
I wspłonie nań gniew Mój dnia onego, i opuszczę ich, i skryję oblicze Moje przed nimi, i pochłonięty zostanie, i dosięgną go utrapienia liczne i niedole, że powie dnia onego: „alboż nie dla tego, że niema Boga mego wpośród mnie, spotkały mnie utrapienia te!”


text:
Ja wszakże skryję oblicze moje w dzień ów, dla wszystkiego zła, które uczynił, zwróciwszy się ku bogom cudzym.


text:
I tak napiszcie sobie pieśń tę, a naucz jej synów Israela, włożywszy ją w usta ich, aby Mi była ta pieśń świadectwem przeciw synom Israela;


text:
Gdy zaprowadzę go do ziemi, którą zaprzysiągłem ojcom jego, opływającej mlekiem i miodem, i będzie jadł i nasyci się, i utyje; tedy zwróci się ku bogom cudzym, i będzie służył im, Mną zaś wzgardzą i złamią przymierze Moje;


text:
Gdy tedy dościgną go utrapienia liczne i niedole, - niechaj ozwie się pieśń ta przed nim jako świadectwo, je-żeli zapomnianą nie zostanie z ust potomstwa jego; albowiem znam myśl jego, którą żywi dzisiaj, zanim zaprowadziłem go do ziemi, którą zaprzysiągłem!”


text:
I ustanowił Jehoszuę, syna Nuna, i rzekł: „Bądź silnym i wytrwałym, gdyż ty wprowadzisz synów Israela do ziemi, którą im zaprzysiągłem, a Ja będę z tobą!”


text:
„Weźcie tę księgę zakonu, i złóżcie ją u boku arki przymierza Wiekuistego, Boga waszego, aby była tam świadectwem przeciw tobie;


text:
Albowiem znam upór twój i kark twój twardy; wszak i dzisiaj, pókim jeszcze żyw przy was, przekorni jesteście Wiekuistemu; o ileż bardziej po śmierci mojej!


text:
Zgromadźcie do mnie wszystkich starszych pokoleń waszych i przełożonych waszych, abym wypowiedział przed oczyma ich słowa te, a wezwał na świadectwo przeciw nim niebo i ziemię, -


text:
Wiem bowiem, że po śmierci mojej znarowicie się i zstąpicie z drogi, którą wam poleciłem, a spotka was niedola w późniejszych czasach za to, że czynić będziecie zło w oczach Wiekuistego, rozdrażniając Go sprawami rąk waszych!”


text:
Niechaj poleje się jako deszcz nauka moja, popłynie jako rosa mowa moja, jako ulewa na zieleń, i jako nawałnica na trawę.


text:
Opoka, On, nieskazitelne zrządzenia Jego, bo wszystkie drogi Jego prawem. Bóg rzetelny i bez krzywdy, sprawiedliwy i prawy On.


text:
Czyliż Wiekuistemu wywdzięczacie się tak, ludu nikczemny i bezrozumny! Izali nie On Ojciec twój, Stwórca twój - nie On cię uczynił i utwierdził?


text:
Wspomnij na dni starodawne, rozważcie lata od pokolenia do pokolenia; zapytaj ojca twojego a oznajmi ci, starszych twoich a powiedzą tobie.


text:
Gdy rozsiedlał Najwyższy plemiona, gdy rozdzielał synów Adama: ustanawiał już granice ludów według liczby synów Israela.


text:
Odnajduje go na ziemi pustej, na stepie, wśród wycia wichrów; otacza go, baczy nań, strzeże go jako źrenicy oka Swego.


text:
Jako orzeł, który budzi gniazdo swoje, nad pisklętami swemi się unasza, tak rozpościera i On skrzydła Swoje, bierze go, dźwiga na lotach Swoich.


text:
Powiódł go po wyżynach ziemi, i pożywał plony pól, i karmił go miodem z głazu, a oliwą ze skały krzemiennej;


text:
Śmietanką krowią, i mlekiem owiec, tłuszczem jagniąt i baranów, hodowlą Baszanu i kozłami i tukiem jądra pszenicy, a czerwień gron pijałeś pieniącą.


text:
I roztył się Jeszurun i zhardział; utyłeś, spasłeś się, zaokrągliłeś; - i porzucił Boga, który go stworzył, i znieważył opokę zbawienia swojego!


text:
Ofiarowali złym duchom, niebyłym siłom, bóstwom, których nie znali, - nowym, świeżo powstałym, których się nie bali ojcowie wasi.


text:
I rzekł: „Skryję oblicze Moje przed nimi, zobaczę jaki będzie koniec ich; gdyż rodem przewrotnym są, synami, w których niema wiary.


text:
Oni rozdrażnili Mnie niebogiem, jątrzyli Mnie marnościami swojemi: Ja też rozdrażnię ich nieludem, narodem nikczemnym rozjątrzę ich.


text:
Gdyż ogień wspłonął w gniewie Moim, i goreje do głębi ostatniej, i pożera ziemię i plon jej, i wypala posady gór.


text:
Wycieńczeni gdy będą głodem, i strawieni gorączką i zarazą jadowitą; ząb wtedy zwierząt poszlę na nich, wraz z żądłem pełzających w prochu.


text:
Z zewnątrz będzie tępił miecz, a w domach trwoga, tak młodzieńca jak dziewicę, niemowlę wraz z mężem sędziwym.


text:
Gdybym przed złością wroga się nie wzdrygał, by nie zapoznawali tego ciemięzcy jego, by nie powiedzieli: ręka nasza górą, a nie Wiekuisty uczynił to wszystko.


text:
Jakżeby mógł ścigać jeden z nich tysiąc, a dwóch przepędzać dziesięć tysięcy, gdyby ich Obrońca ich nie zaprzedał, a Wiekuisty ich nie wydał?


text:
U Mnie pomsta i odpłata, do czasu gdy się będzie miała zachwiać noga ich; bo blizkim dzień ich nieszczęścia, a spieszą przeznaczenia ich!


text:
Bo osądzi Wiekuisty lud Swój, nad sługami Swymi się użali; gdy zobaczy, że znikła siła, a niema ni zależnego, ni wolnego.


text:
Które tłuszcz ofiar ich jadały, pijały wino zalewek ich? Niechże wstaną i pomogą wam, niechaj będą osłoną dla was.


text:
Zobaczcież teraz, że Ja, Ja Sam, a niema Boga oprócz Mnie! Ja uśmiercam i ożywiam, ranię i leczę, a z ręki Mojej nikt nie ocala.


text:
Gdy zaostrzę błyszczący miecz Mój, a zabierze się do sądu ręka Moja; oddam pomstę wrogom Moim, a nieprzyjaciołom Moim odpłacę.


text:
Napoję strzały Moje krwią, a miecz Mój nasyci się ciałem, krwią poległych i pojmanych, głowami przywódców wroga.


text:
Wysławiajcie, narody, lud Jego; bo krwi sług Swoich się pomści, i pomstę odda wrogom Swoim, i oczyści ziemię Swą i lud Swój!”


text:
I przyszedł Mojżesz, i wypowiedział wszystkie słowa pieśni tej w uszy ludu, - on i Hoszea, syn Nuna.


text:
Rzekł wtedy do nich: „Zwróćcie serca wasze ku wszystkim słowom, któremi przestrzegam was dzisiaj, abyście je przekazali dzieciom waszym, żeby starali się spełniać wszystkie słowa zakonu tego.


text:
Bo nie słowo próżne to dla was, lecz życiem ono waszem; a przez słowo to przedłużycie dni na ziemi, do której przechodzicie za Jarden, aby ją posiąść”.


text:
„Wstąp na tę górę Abarym, na górę Nebo, która w ziemi Moab, naprzeciw Jerecho, a spójrz na ziemię Kanaan, którą oddaję synom Izraela na własność;


text:
I umieraj na górze, na którą wstąpisz, i bądź przyłączon do ludu twego, jako umarł Ahron, brat twój, na górze Hor, i przyłączon został do ludu swego, -


text:
Za to, żeście wykroczyli przeciw Mnie wpośród synów Israela przy wodach Meryba, w Kadesz, na puszczy Cyn, - za to żeście nie uświęcili Mnie wpośród synów Israela;


text:
I rzekł: „Wiekuisty z Synai przyszedł, i zaświecił z Seiru im; zajaśniał z góry Paran, i nadszedł z pośród myriadów świętych; po prawicy Jego pochodnia zakonu dla nich.


text:
Bo też miłuje On ludy; wszystkie świętości jego w ręku Twoich, a przypadli oni do stóp Twoich, aby przyjąć wyrzeczenia Twoje:


text:
A to o Jehudzie, i rzekł: „Wysłuchaj, Wiekuisty, głos Jehudy, a do ludu jego prowadź go; rękami swojemi będzie walczył za niego, a Ty mu bądź pomocą przeciw wrogom jego!”


text:
A o Lewim rzekł: „Tummim i Urym Twoje przystoją mężowi Twemu cnotliwemu, którego doświadczałeś w Massa, którego skarciłeś u wód Meryba;


text:
Który mówi o ojcu swym, i o matce swej: nie widziałem ich, i braci swoich nie znał, i o synach swoich nie wiedział; przeto, że przestrzegali słów Twoich, a przymierze Twe zachowali.


text:
Niechaj uczą praw Twoich Jakóba, a zakonu Twego Israela, niech składają kadzidło przed oblicze Twoje, a całopalenia na ofiarnicy Twojej.


text:
Pobłogosław, Wiekuisty, siłę jego, a dzieło rąk jego przyjmij, skrusz biodra przeciwników jego, i nienawidzących go, aby się nie ostali!”


text:
O Binjaminie rzekł: „Ulubieniec Wiekuistego, spoczywa bezpiecznie przy Nim; osłania go po wszystkie dni, a między ramiony Jego zamieszkał!”


text:
A o Josefie rzekł: „Błogosławiona od Wiekuistego ziemia jego; darami nieba, rosy i toni rozlanej pod nią, -


text:
I darami ziemi, i obfitości jej. A łaska Objawionego w cierniu niechaj zstąpi na głowę Josefa i na ciemię wy-brańca braci swoich!


text:
Pierworodny jego cielec wspaniałości pełen, - rogami bawołu rogi jego; niemi ludy zbodzie, społem krańce ziemi: oto myriady Efraima, i oto tysiące Menaszy!”


text:
Ludy na górę wzywają; tam ofiarują ofiary sprawiedliwości; gdyż obfitością mórz karmią się, i skarbami ukrytymi w piasku.”


text:
A o Gadzie rzekł: „Błogosławiony, który rozprzestrzenia Gada; jako lwica spoczywa, a rozszarpuje ramię wraz z ciemieniem!


text:
Upatrzył sobie pierwszyznę, gdyż tam udział od prawodawcy mu zachowany, i przyszedł z naczelnikami ludu; sprawiedliwość Wiekuistego spełnił, i sądy Jego wraz z Israelem!”


text:
A o Naftalim rzekł: „Naftali syt łaski, i pełen błogosławieństwa Wiekuistego; Zachodem i Południem władaj!”


text:
A o Aszerze rzekł: „Błogosławiony między synami Aszer: niechaj będzie ułubieńcem braci swoich, a nurza w oliwie nogę swą;”


text:
Niema jak Bóg, Jeszurun! który unosi się w niebiosach na pomoc tobie, i we wspaniałości Swojej po obłokach.


text:
Tam przybytek Boga odwiecznego, a u dołu ramiona wieczne; i tak przepędził przed tobą wroga i rzekł: wytępiaj!


text:
I spoczywa Israel bezpiecznie; oddzielnie źródło Jakóba, na ziemi zboża i moszczu, nieba też jego kropią rosą.


text:
Szczęsnyś ty, Israelu! Któż podobny tobie? Lud wspomożony przez Wiekuistego, tarczy pomocy twojej, a będącego mieczem chwały twojej. Schlebiać ci będą wrogi twoje, a ty po wyżynach ich deptać będziesz!”


text:
I wstąpił Mojżesz ze stepów Moabu na górę Nebo, na szczyt Pisgi, która naprzeciw Jerecho, i pokazał mu Wiekuisty całą ziemię, od Gilead do Dan;


text:
I rzekł doń Wiekuisty: „Oto ziemia, którąm zaprzysiągł Abrahamowi, Ic'hakowi, i Jakóbowi, mówiąc: potomstwu twemu oddam ją; pokazałem ją oczom twoim, - ale do niej nie wnijdziesz!”


text:
I pochowano go w dolinie, na ziemi Moab, naprzeciw Beth-Peor; i nie zna nikt grobu jego, aż po dziś dzień.


text:
Mojżesz zaś miał sto dwadzieścia lat, gdy umarł; nie przytępiło się oko jego, i nie znikła świeżość jego.


text:
I opłakiwali synowie Israela Mojżesza na stepach Moabu trzydzieści dni: i przeszły dni płaczu i żałoby po Mojżeszu.


text:
A Jehoszua, syn Nuna, pełen był ducha mądrości, gdyż położył nań Mojżesz ręce swoje, - i słuchali go synowie Israela, i czynili jako rozkazał Wiekuisty Mojżeszowi.


text:
Tak ze względu na wszystkie znamiona i cuda, dla których go był wysłał Wiekuisty, aby je spełnił w ziemi Micraim nad Faraonem i nad wszystkimi sługami, i nad całym krajem jego, -


text:
Jak ze względu na wszystką siłę przemożną, i na wszystkie czyny wspaniałe i wielkie, które spełnił Mojżesz w oczach całego Israela.


text:
Szczęsny mąż, który nie szedł za radą niegodziwych, a na drodze grzeszników nie postał, a w kole szyderców nie zasiadł.


text:
I będzie jako drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które owoc daje w czasie swoim, którego liść nie więdnie, a wszystko co czyni się powiedzie.


text:
Hołdujcie synowi by się nie gniewał i abyście nie zmylili drogi; bo łatwo zapłonie gniew Jego. Szczęśni którzy się doń uciekają.


text:
Psalm Dawida, gdy uciekał przed Absalonem synem swoim. <br>[2] Boże, jak liczni wrogowie moi, wielu powstaje przeciwko mnie.


text:
Powstań o Boże, wspomóż mnie Panie mój, bo porazisz wszystkich wrogów moich szczęki, zęby niegodziwych pokruszysz.


text:
Przewodnikowi chóru, przy towarzyszeniu instrumentów smyczkowych. Psalm Dawida. <br>[2] Na wezwanie moje, odpowiedz mi Panie słuszności mojej, w niedoli rozprzestrzeniłeś mi, zmiłuj się nademną i wysłuchaj modlitwę moję.


text:
Synowie ludzcy! dopókiż będzie chwała moja w poniewierce? upodobacie sobie marność, poszukiwać będziecie fałszu? - Sela.


text:
Drzyjcie, a nie grzeszcie; rozważajcie w sercach waszych na łożach waszych, i uśmierzcie się. - Sela.


text:
Przewodnikowi chóru, przy towarzyszeniu fletów. Psalm Dawida. <br>[2] Słowa moje usłysz Boże; wyrozumiej westchnienia moje.


text:
A ja w wielkiej łasce Twojej, wstąpię do domu Twojego, ukorzę się w przybytku Twoim świętym, w bojaźni przed Tobą.


text:
Boże, prowadź mnie w sprawiedliwości Twojej, wobec czyhających na mnie, utoruj przedemną drogę Twoję.


text:
Bo niemasz w ustach ich szczerości, ich wnętrze zgubą tchnące, grobem otwartym ich gardło, język swój wygładzili.


text:
Potęp ich Panie, niech upadną przez własne knowania, dla ogromu grzechów strąć ich, bo przekorni są Tobie.


text:
A niech cieszą się wszyscy, co uciekają się do Ciebie, i wiecznie się radują, gdyż otaczasz ich opieką Swą, i weselą się w Tobie, którzy umiłowali imię Twoje.


text:
Przewodnikowi chóru, przy towarzyszeniu instrumentów smyczkowych, na ośm głosów. Psalm Dawida.<br>[2] Boże, nie w gniewie Twoim napominaj mnie, nie w uniesieniu Twojem karć mnie.


text:
Pieśń Dawida, którą zaśpiewał Bogu z powodu Kusza Benjaminity.<br>[2] Boże Panie mój, w Tobie szukam obrony, ocal mnie od wszystkich prześladowców, i wyzwól mnie.


text:
Niech ściga wróg duszę moję; niech ją pojmą, i rozdepcze po ziemi żywot mój, a sławę moję w proch niechaj strąci. - Sela.


text:
Powstań o Boże, w gniewie Twoim, wystąp przeciw zaciekłości ciemiężców moich, czuwaj nademną, ustanów sąd.


text:
Boże który sądzisz narody, rozsądź mnie Boże; wedle sprawiedliwości mojej i niewinności niech się dzieje mi.


text:
Niech się skończy tedy złość niegodziwych, abyś podźwignął sprawiedliwego, Ty co badasz serca i wnętrzności, Boże sprawiedliwy!


text:
Przewodnikowi chóru Gitejczyków. Psalm Dawida.<br>[2] Boże Panie nasz, jak wspaniałe imię Twoje po wszystkiej ziemi, coś wzniół świetność Twoję na niebiosach.


text:
Przez usta dzieci i niemowląt utwierdziłeś Sobie chwałę, wobec przeciwników Twoich, by uśmierzyć wroga i mściwego.


text:
Przewodnikowi chóru, z powodu śmierci, Benowi Psalm Dawida.<br>[2] Chwalić chcę Boga, całem sercem, opowiadać wszystkie cuda Twoje.


text:
Zmiłuj się nademną Boże, spójrz na nędzę moję od nieprzyjaciół moich, któryś mnie wyniósł z bram śmierci.


text:
Dał się poznać Bóg, sprawiedliwość wymierzył, w dziele rąk własnych oplątał się niegodziwy. - Higgajon Sela.


text:
Powstań o Boże, niech się nie rozzuchwali śmiertelny, niech sądzone będą ludy przed obliczem Twojem.


text:
Szczęśliwe są drogi jego każdego czasu; wysoko sądy Twoje, daleko od niego; na wszystkich przeciwników swoich nadyma się.


text:
Czai się w kryjówce, jak lew w gęstwinie, czycha by porwać biednego; porywa biednego, oplątując go w sidła swoje.


text:
Widzisz jednak Ty! niecność i krzywdę widzisz, by odpłacić ręką Twoją, na Tobie polega nieszczęśliwy, osieroconego Ty byłeś pomocą.


text:
Byś sprawiedliwość wymierzył sierocie i uciśnionemu, by nie wielmożył się więcej człowiek tej ziemi.


text:
Przewodnikowi chóru; Dawida. Bogu powierzam się. Jakże wam mówić do duszy mojej: schrońcie się na górę waszą, niby ptak.


text:
Bo otóż niegodziwi napięli łuk, założyli strzałę na cięciwę, by wystrzelać w ciemności prawych sercem.


text:
Bóg w przybytku świętości Swojej, Bóg, którego w niebiosach tron, oczy Jego widzą, powieki Jego badają synów ludzkich.


text:
Jakby deszcz spuszcza na niegodziwych błyskawice, ogień i siarkę, a wiatr spieki jest udziałem ich czary.


text:
Przewodnikowi chóru, na ośm głosów. Psalm Dawida.<br>[2] Dopomóż Boże, bo nie staje pobożnych, bo znikli wierni z pośród synów ludzkich.


text:
W obec grabieży biednych, w obec jęku ubogich, teraz powstanę, rzecze Bóg; stawię w bezpieczeństwie tego, który tęskni za niem.


text:
Przewodnikowi chóru, Psalm Dawida.<br>[2] Dopókiż Boże zapominać mnie będziesz zupełnie, dopókiż odwracać będziesz oblicze Twoje odemnie?


text:
Dopókiż układać będę rady w duszy mojej, będzie troska w sercu mojem codziennie; dopókiż wynosić się ma wróg mój nademną?


text:
Przewodnikowi chóru. Dawida. Rzecze nikczemny w sercu swojem: niemasz Boga; zepsuli, skazili postępki swe, niema czyniącego dobro.


text:
Czyż nie mają poznać wszyscy złoczyńcy, co pożerają lud mój, spożywają jako chleb, Boga, którego nie wezwali.


text:
Ktoby dał z Cyonu pomoc Izraelowi; gdy zwróci Bóg wygnańców narodu Swego, rozweseli się Jakób, rozraduje Izrael.


text:
Nikczemnik w oczach jego wzgardzony, a bogobojnych szanuje; przysięga na swą szkodę, a nie odmienia.


text:
Pieniędzy swych nie daje na lichwę, i wziątku przeciw niewinnym nie bierze. Kto tak czyni, nie zachwieje się nigdy.


text:
Liczne są utrapienia tych, którzy innego nabyli; nie zalewam ja ich zalewek krwawych, i nie biorę imion ich na usta moje.


text:
Wskażesz mi drogę życia, pełnia radości jest przed obliczem Twojem, rozkosz u prawicy Twojej wiecznie.


text:
Modlitwa Dawida. Wysłuchaj Boże słuszność moję, zważ na moje wołanie; skłoń ucho do prośby mojej, nie z ust obłudnych.


text:
Gdy zbadasz serce moje, nawiedzisz w nocy, doświadczysz mnie, nie znajdziesz nic; zła myśl nie przeszła przez usta moje.


text:
Od tłumów, które są ręką Twoją, od tłumów tej ziemi. Ich udział w tem życiu, a darami Twemi napełniasz ich żywot; mają pełnię synów, a zostawiają nadmiar dzieciom swoim.


text:
Przewodnikowi chóru. Przez sługę Bożego, Dawida, który wypowiedział Bogu, słowa pieśni tej, gdy wybawił go Bóg z rąk wszystkich nieprzyjaciół i z ręki Saula.<br>[2] I rzekł: Miłuję Cię, Boże, potęgo moja.


text:
Boże, opoko i twierdzo moja i wybawco mój, Panie mój, obrono, w którą ufam, tarczo moja i rogu wybawienia mojego, ucieczko moja!


text:
W niedoli mej wzywam Boga i do Pana mojego wołam; wysłuchał z przybytku Swego głos mój, a wołanie moje przed Nim doszło uszu Jego.


text:
I ukazały się łożyska wód, i obnażyły się posady świata od groźby Twojej Boże, od zadęcia wichru gniewu Twojego.


text:
I dałeś mi tarczę wybawienia Twego, a prawica Twoja wspierała mnie, a pobłażliwość Twoja uwielmożyła mnie.


text:
Który mnie wybawił od wrogów moich, a nad przeciwniki moje wyniósł mnie; od męża srogiego ocalił mnie.


text:
Który wielkiemi czyni zwycięztwa króla Swego i świadczy łaskę pomazańcowi Swemu, Dawidowi i rodowi jego na wieki.


text:
Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.<br>[2] Niebiosa opowiadają chwałę Pana, a dzieła rąk Jego wygłasza nieboskłon.


text:
Po całej ziemi rozchodzi się ich dźwięk, aż na kraniec świata ich słowo, kędy słońcu namiot postawił.


text:
Ale i od rozmyślnych oddal sługę Twojego, by nie owładnęły mną; wtedy będę nieskazitelny i oczyszczony od grzechu wielkiego.


text:
Oby znalazły upodobanie słowa ust moich i myśli serca mojego przed Tobą o Boże, opoko moja i wybawicielu mój.


text:
Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.<br>[2] Niech wysłucha cię Bóg w dzień niedoli, ochroni cię imię Boga Jakóba.


text:
Wtedy ucieszym się zwycięztwem twojem, i w imię Pana naszego chorągiew podniesiem. Oby spełnił Bóg wszystkie życzenia twoje.


text:
Teraz wiem, że wspomoże Bóg pomazańca Swego, że go wysłucha z niebios Swoich świętych, przez potężne czyny zbawczej prawicy Swojej.


text:
Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.<br>[2] Boże potęgą Twoją cieszy się król, a Twoją pomocą jakże raduje się wielce.


text:
Uczynisz je jako piec ognisty w chwili uniesienia Twego, Bóg w gniewie Swoim je zniweczy i poźre je ogień.


text:
Przewodnikowi chóru, na nutę: „Łanio zorzy”, pieśń Dawida.<br>[2] Panie mój Panie, czemuś mnie opuścił, daleki od wspomożenia mnie, od słów skargi mojej.


text:
Jako woda jestem rozlany, rozeszły się wszystkie członki moje, serce moje jako wosk roztopione wśród wnętrzności moich.


text:
Zaschła jak skorupa siła moja, i język mój przylgnął do podniebienia mego, i w proch śmierci powalasz mnie.


text:
Bogobojni chwalcie Go, cały rodzie Jakóba czcij Go, i korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Izraela.


text:
Albowiem nie wzgardził, i nie wstrętna mu skarga biednego, i nie ukrył oblicza Swego przed nim, i gdy wołał do Niego, wysłuchał go.


text:
Pomnieć będą, i zwrócą się do Boga wszystkie krańce ziemi, i ukorzą się przed Tobą plemiona narodów.


text:
Spożywają, korząc się wszyscy możni ziemi, przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch, i kto duszy swej nie pożywił.


text:
I choćbym szedł po dolinie cieni, nie będę się bał złego, bo Ty zemną; laska Twoja i podpora Twoja, one mnie pocieszą.


text:
Zastawiasz przedemną stół, w obec wrogów moich; namaszczasz olejem głowę moję, kielich mój przelewa się.


text:
Tak, szczęście i łaska podążają za mną po wszystkie dni życia mojego, i zamieszkam w domu Bożym na długie czasy.


text:
Czystych, rąk i nieskażonego serca, który nie podał fałszowi duszy swojej, i nie przysięgał obłudzie.


text:
Grzechów mej młodości i przewinień moich nie pomnij; w łasce Twojej pamiętaj o mnie, wedle dobroci Twojej, Boże!


text:
Od Dawidal Bóg światłem i zbawieniem mojem, kogóż się mam obawiać; Bóg obroną życia mojego, kogóż się mam lękać.


text:
Gdy otoczy ranie obóz, nie zatrwoży się serce moje; gdy powstanie przeciw mnie wojna, i wtedy będę bezpieczny.


text:
O jedno proszę Boga, tego pragnę, bym zamieszkał w domu Bożym, przez wszystkie dni życia mojego, by napawać się urokiem Boga i odwiedzać przybytek Jego.


text:
Bo osłoni mnie w szałasie Swoim w dzień niedoli, i ukryje w tajni Swego namiotu, i na skałę mnie wyniesie.


text:
A tak wywyższy głowę moję nad nieprzyjacioły moje dokoła, a zaofiaruję w Jego namiocie ofiary radości, zaśpiewam i zanucę Bogu.


text:
Nie ukrywaj oblicza Twego przedemną, nie odtrącaj w gniewie sługi Twojego; pomocą moją byłeś, nie porzucaj i nie opuszczaj mnie, Panie wybawienia mojego.


text:
Nie wydaj mnie na wolę ciemięzców moich, bo powstawają przeciw mnie świadki fałszywe, i tchnące bezprawiem.


text:
Od Dawida. - Do Ciebie Boże wołam, opoko moja, nie bądź głuchym dla mnie; bo gdy milcząc odwrócisz się odemnie, podobnym będę do zstępujących do grobu.


text:
Nie porywaj mnie z bezbożnymi, i ze złoczyńcami, głoszącymi pokój dla bliźnich, gdy złość mają w sercu swojem.


text:
Oddaj im według spraw ich, i w miarę złości uczynków ich; podług dzieła rąk ich oddaj im, oddaj im ich zapłatę.


text:
Bóg mocą i tarczą moją. W Niego ufało serce moje i wspomożony zostałem, i ucieszyło się serce moje; przeto pieśnią moją dzięki Mu złożę.


text:
Psalm, pieśń na poświęcenie domu przez Dawida.<br>[2] Wynosić Cię będę Boże, boś mnie wywiódł z toni, i nie uradowałeś nieprzyjaciół moich.


text:
Jakiż pożytek ze krwi mojej, gdy znijdę do grobu; czyż może wielbić Cię proch, wygłaszać prawdę Twoję.


text:
Przewodnikowi chóru, Psalm Dawida.<br>[2] Do Ciebie Boże chronię się, obym nie zawstydził się na wieki; w sprawiedliwości Twojej wybaw mnie.


text:
Skłoń ku mnie ucho Twoje, rychło ocal mnie; bądź dla mnie opoką warowną, zamkiem obronnym, ku pomocy mojej.


text:
Raduję się i cieszę miłosierdziem Twojem, który wejrzałeś na niedolę moję, poznałeś utrapienia duszy mojej.


text:
Bo spełniło się w trosce życie moje, a lata moje w westchnieniach, zwątlała w grzechu siła moja, a kości moje zanikły.


text:
Gwoli prześladowcom moim jestem hańbą, nawet sąsiadom moim wielce; postrachem znajomych. Spotykający mnie na ulicy, usuwają się odemnie.


text:
Albowiem słyszę obelżywość tłumu, zbiegowisko dokoła, jak się zmawiają wespół na mnie; by odebrać mi życie przemyśliwają.


text:
Boże, obym się nie zawstydził, żem wzywał Ciebie; niech zawstydzą się niegodziwi i zamilkną w grobie.


text:
Jak wielką dobroć Twoja, którą zachowałeś dla bogobojnych, którą przygotowałeś dla ufających Ci w obec synów ludzkich.


text:
A jam rzekł w przerażeniu mojem: jestem odtrącony z przed oblicza Twego; aleś słyszał głos modlitwy mojej, gdy wołałem do Ciebie.


text:
Grzech mój wyznałem Tobie, a winy mojej nie taiłem; rzekłem: wyjawię przestępstwa moje Bogu, a Tyś odpuścił winę grzechu mojego. - Sela.


text:
O to modlić się winien każdy pobożny do Ciebie, czasu w którym znaleźć Cię może, by wylew wód wielkich go nie dosięgnął.


text:
Nie bądźcie jako koń, jako muł bezrozumny, którego uzdą i wędzidłem żuchwę kiełznać, bo nie zbliży się ktobie.


text:
Od Dawida. Kiedy zataiwszy rozum swój przed Abimelechem, a wygnany odszedł.<br>[2] Wielbić będę Boga każdego czasu, zawsze chwała Jego w ustach moich.


text:
Niech zawstydzą się i zapłoną, którzy czyhają na życie moje, niech pierzchną i zarumienia się, którzy myślą o zagubie mojej.


text:
Niech spotka go zaguba bezwiednie; a sidła, które ukrył niech uwikłają go, z łoskotem niech wpadnie w nie.


text:
Wszystkie członki moje zawołają: Boże, kto równy Tobie, który wybawiasz biednego od silniejszego, biednego i ubogiego od łupieżcy.


text:
A ja, w czas ich niemocy, wdziałem wór żałobny, trapiłem postom duszę moję, a modlitwa moja do piorsi mej wracała.


text:
Jak gdyby przyjacielem, jakby bratem moim był, błąkałem się; jakoby w żałobie po matce w czerni pochyliłem się.


text:
A oni w upadku moim cioszą się i gromadzą, gromadzą się przeciw mnie oszczercy których nie znam, szarpią mnie i nie poprzestają.


text:
Panie dopókiż patrzyć na to będziesz, odwiedź duszę moję od ich zgubnych zamysłów, od lwiąt moję jedyną.


text:
Niech nie mają ze mnie uciechy, ci co mnie nienawidzą niesłusznie, a wrogują bez powodu; niech nie mrugają okiem.


text:
Niech się zawstydzą i zarumienią społem, co cieszą się niedolą moją; niech okryją się hańbą i sromotą, którzy wynoszą się nademnie.


text:
Niech się uradują i ucieszą ci, co pragną usprawiedliwienia mego, i niech mawiają zawsze: wywyższon niech będzie Bóg, który życzy pokoju słudze Swojemu.


text:
Przewodnikowi chóru, Od sługi Bożego, od Dawida.<br>[2] Słowo występku do niegodziwego w sercu mojem. Nie ma bojaźni Boga przed oczyma Jego.


text:
Sprawiedliwość Twoja jako góry najwyższe, Twoje wyroki jako głębia niezmierna, człowieka i zwierzę wspomagasz Boże.


text:
Poddaj się Bogu i wyczekuj go, nie zazdrość temu, któremu się powodzi, człowiekowi, który spełnił zamiary.


text:
Miecza dobyli niegodziwcy, naciągnęli łuk swój, by porazić biednego i uciśnionego, by wytracić postępujących prostą drogą.


text:
Młody byłem i zestarzałem się, a nie widziałem sprawiedliwego opuszczonym, ani potomstwa jego żebrzącego chleba.


text:
Albowiem Bóg miłuje prawość i nie opuści pobożnych swoich; na wieki ma ich w straży Swojej, a ród niegodziwych zaginie.


text:
Miej nadzieję w Bogu, przestrzegaj drogi Jego, a On Cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; zagładę niegodziwych zobaczysz.


text:
Psalm Dawida na wspomnienie.<br>[2] Boże w gniewie Twoim nie karć mnie, w oburzeniu Twojem nie karaj mnie.


text:
Ani cząstki zdrowej na ciele mojem w obec gniewu Twego, niema spokoju członkom moim w obec grzechu mojego.


text:
A zastawiają sidła co żądają duszy mojej, a pragnący nieszczęścia mego miotają obelgi, i zdrady cały dzień knują.


text:
Bom rzekł: niech nie mają uciechy ze mnie; gdy się chwieje noga moja, niech nademnie się nie wynoszą.


text:
Przewodnikowi chóru Jedutunowi. Psalm Dawida.<br>[2] Rzekłem: Strzedz będę dróg moich, bym nie zgrzeszył językiem moim; utrzymam ustom moim zamknięcie, póki niegodziwy przedemną.


text:
Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a wiek mój jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko znikomością, każdy człowiek istniejący. - Sela.


text:
Zaprawdę, niby widmo błąka się człowiek, tylko dla marności wrzawę czyni, gromadzi a nie wie kto to zabierze.


text:
Karami za winy karcisz człowieka i niweczysz, niby mól, jego wspaniałość, zaprawdę, znikomością każdy człowiek. - Sela.


text:
Wysłuchaj modlitwę moję Boże, wołanie moje usłysz, na łzy moje nie milcz, bo przychodniem ja u Ciebie, przysiedleniec jak wszyscy przodkowie moi.


text:
Przewodnikowi chóru. Dawida pieśń.<br>[2] Czekać czekałem Boga, a skłonił się ku mnie i wysłuchał wołanie moje.


text:
I wydobył mnie z otchłani ogłuszającej, z grzęzkiego bagna, i postawił na opoce nogi moje, upewnił kroki moje.


text:
Wiele spełniłeś Ty Boże, Panie mój cudów i zamysłów Twoich dla nas; nic nie dorówna Ci, by wymówić i wygłosić, zbyt liczne są, by je wymienić.


text:
Ofiar bitych i śniednych nie żądasz, w uszy mi to wpoiłeś, całopalenia i obiaty rozgrzesznej nie wymagasz.


text:
Sprawiedliwości Twej nie ukrywam w sercu mojem, o prawdzie i pomocy Twojej opowiadam, nie taję łaski i niezawodności Twojej przed zborom licznym.


text:
Ty Boże nie uchylisz miłosierdzia Twojego odemnie, łaska i niezawodność Twoja niechaj zawsze mnie strzegą.


text:
Albowiem opadły mnie klęski bez liczby, doścignęły mnie winy moje, a nie mogę ich przejrzeć, liczniejsze są niż włosy głowy mojej, a serce moje opuszcza mnie.


text:
Niech zawstydzą się i zarumienią społem, czyhający na życie moje, aby je porwać, niech pierzchną i okryją się hańbą pragnący nieszczęścia mojego.


text:
Niech ucieszą i uradują się w Tobie wszyscy pożądający Cię, niech powtarzają wciąż: wielkim jest Bóg, miłujący zbawienie Twoje.


text:
Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.<br>[2] Szczęsny kto ma wzgląd na biednego, w dzień niedoli ocali go Bóg.


text:
A gdy przyjdzie kto odwiedzić, fałsz mówi, serce jego zbiera niegodziwości, wychodzi on na ulicę i rozgłasza.


text:
Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.<br>[2] Jak łania tęskni do źródeł wód, tak dusza moja tęskni do Ciebie Panie.


text:
To pomnę, i wylewam w sobie duszę moję, jakem wstępował do przybytku, jak zdążałem z innymi do domu Pana, przy odgłosie wesela i dziękczynienia, poczet świętujący.


text:
Czemużeś zgnębiona duszo moja, a zawodzisz we mnie; miej ufność w Panu, bo jeszcze dziękczynić będę Mu za zbawienie oblicza Jego.


text:
Panie mój, we mnie dusza moja zgnębiona, gdy wspominam Cię na ziemi Jordanu i Chermonu, na górze Micar.


text:
Przepaść przepaści przyzywa przy odgłosie wodospadów Twoich, wszystkie nurty i fale Twoje ponademną przeszły.


text:
Czemużeś zgnębiona duszo moja i czemu zawodzisz we mnie? miej ufność w Panu, bo jeszcze dziękczynić będę Mu, zbawieniu oblicza mojego i Panu mojemu.


text:
Sądź mnie Panie i obroń sprawę moję od ludu niemiłosiernego, od ludzi zdrady i bezprawia wybaw mnie.


text:
Zeszlij światło Twoje, i prawdę Twoję, niech one przewodniczą mi, zaprowadzą mnie do góry świętej Twojej i do przybytków Twoich.


text:
Abym przyszedł do ołtarza Pana, do Pana radości i wesela mojego i dziękczynił Ci lutnią Panie, Panie mój.


text:
Czemużeś zgnębiona duszo moja i zawodzisz we mnie, miej ufność w Panu, bo jeszcze dziękczynić będę Mu, zbawieniu oblicza mego, Panu mojemu.


text:
Przewodnikowi chóru, synów Koracha dumanie.<br>[2] Panie, na własne uszy słyszeliśmy, ojcowie nasi opowiadali nam o dziele, które spełniłeś za dni ich, za czasów dawnych.


text:
Bo nie mieczem swoim posiedli ziemię, ani ramię ich pomogło im, lecz prawica Twoja, i ramię Twoje; i światło oblicza Twojego, bo upodobałeś ich sobie.


text:
Przewodnikowi chóru na sześć głosów, przez synów Koracha, dumanie, pieśń miłości.<br>[2] Wynurza się z serca mego słowo wdzięczne, wypowiadam wiersz mój królowi, język mój oby był rylcem pisarza biegłego.


text:
Urodziwszy jesteś od synów Adama, rozlany wdzięk na ustach twoich; przeto pobłogosławi cię Pan na wieki.


text:
A w stroju swoim wystąp, wyrusz dla sprawy prawdy, i pognębionej sprawiedliwości, a niech ci wskaże przewagi prawica twoja. 


text:
Ukochałeś cnotę, a nienawidzisz bezprawia. Przeto pomazał cię Pan, Bóg twój, olejem wesela, ponad rówienniki twoje.


text:
Myrrhą, aloesem i kassyą wszystkie szaty twoje, z pośród pałaców z kości słoniowej, lirnicy cię rozweselają.


text:
Przewodnikowi chóru Korachidów. Dla chóru dziewic, pieśń.<br>[2] Pan nam ucieczką i obroną, pomocą w utrapieniach, blizkim bardzo.


text:
Przewodnikowi chóru, Korachidów, pieśń.<br>[2] Wszystkie narody uderzcie w dłoń, wołajcie do Pana głosem radości.


text:
Książęta ludów się gromadzą, lud Boga Abrahama; albowiem Pana są tarcze ziemskie, wielce wywyższony.


text:
Pieśń. Psalm Korachidów.<br>[2] Wielkim Bóg i sławionym wielce w grodzie Pana naszego, na górze świętej Swojej.


text:
Jakeśmy słyszeli, tak i widzieliśmy, w mieście Boga zastępów, w mieście Pana naszego; Pan utwierdzi je na wieki. - Sela.


text:
Przewodnikowi chóru, Korachidów, pieśń.<br>[2] Usłyszcie to wszystkie narody, posłuchajcie wszyscy mieszkańcy świata.


text:
W myśli ich, domy ich wieczne, mieszkania ich od pokolenia do pokolenia, nazywają od swego imienia ziemie swoje.


text:
Jako stado do grobu pędzą, śmierć pasterzy im, a panować tam będą prawi nazajutrz, a osoba ich będzie pastwą mogiły z pośród przybytku swojego.


text:
Nie dla ofiar twoich rozprawiam się z tobą, ni dla całopaleń twoich, które przedemną są ustawicznie.


text:
Toś czynił a Jam milczał, a wtedy mniemałeś że będę jak ty; ale rozprawię się z tobą i stawię przed oczy twoje.


text:
Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. <br>[2] Gdy go odwiedził Natan, prorok, po przyjściu do Bat-Szeby.<br>[3] Zmiłuj się nademną Panie wedle łaski Twojej, według wielkiego miłosierdzia Twego zmaż występki moje.


text:
Tobie samemu zgrzeszyłem, a zło w oczach Twoich czyniłem, przetoś sprawiedliwy w wyroku Twoim, czysty w sądzie Twoim.


text:
Ocal mnie od krwawej winy Panie, Panie wybawienia mojego, by wysławiał język mój sprawiedliwość Twoję.


text:
Przewodnikowi chóru dumanie Dawida.<br>[2] Gdy przyszedł Doego Edomita i doniósł Saulowi i rzekł mu: wszedł Dawid do domu Achimelecha.<br>[3] Czemu przechwalasz się złością mocarzu, łaska Pana nieustanna.


text:
To też Pan skruszy cię na wieki, pochwyci cię i wyrwie cię z namiotu i wykorzeni cię z ziemi żyjących. - Sela.


text:
Oto człowiek, który nie uczynił Pana obroną swoją, a polegał na wielkiem bogactwie swojem, dufał w potęgę swoję.


text:
Wysławiać Cię będę na wieki za to co uczynisz, i zaufam imieniu Twojemu, gdyż słodkiem ono dla miłujących Cię.


text:
Przewodnikowi chóru Macholitów. - Dumanie Dawida.<br>[2] Rzecze nikczemny w sercu swojem: niemasz Boga; zepsuci skażeni nieprawością, niema czyniącego dobro.


text:
Tam zatrwożyli się trwogą, gdzie nie było trwogi, gdyż Pan rozproszył kości oblegających Cię, pohańbiłeś ich, bo Pan wzgardził nimi.


text:
Ktoby dał z Cyonu pomoc Izraelowi; gdy zwróci Pan wygnańców narodu Swego, rozweseli się Jakób, rozraduje się Izrael.


text:
Przewodnikowi chóru, przy towarzyszeniu instrumentów smyczkowych. Dumanie Dawida.<br>[2] Gdy przyszli Zyfejczycy i rzekli do Saula: Oto Dawid ukrywa się wśród nas.<br>[3] Panie, imieniem Twojem dopomóż mi i wszechmocą Twoją broń mnie.


text:
Albowiem barbarzyńcy powstali przeciw mnie, a okrutnicy pragną duszy mojej; nie mają Pana przed sobą. - Sela.


text:
Przewodnikowi chóru, przy towarzyszeniu instrumentów smyczkowych. Dumanie Dawida.<br>[2] Wysłuchaj Panie modlitwę moję, a nie odwracaj się od błagania mojego.


text:
Bo nie wróg urąga mi, co bym zniósł; nie przeciwnik nademnie się wynosi, bo bym się uchronił od niego.


text:
Usłyszy Pan i upokorzy ich, On, który panuje od wieczności. - Sela. - Przeto że przemian nie doznali, nie obawiają się Pana.


text:
Gładsze niż śmietanka usta jego, a waśnią serce jego; miększe słowa jego od oliwy, ale to miecze obna-żone.


text:
A ty Panie strącisz ich w otchłań zagłady; ludzie krwi i zdrady nie dojdą połowy dni swoich. A ja ufam Tobie.


text:
Przewodnikowi chóru na nutę: „gołębico niema dali” Dawida klejnot. Gdy pojmali go Filistyni w Gat.<br>[2] Zmiłuj się nademną Panie, bo chce mnie pochłonąć człowiek; ustawicznie przeciwnik gnębi mnie.


text:
Boś ocalił duszę moję od śmierci, tak, nogi moje od upadku, bym postępował przed Panem w świetle życia.


text:
Przewodnikowi chóru na nutę: „nie zatracaj” Dawida klejnot, gdy schronił się przed Saulem do jaskini.<br>[2] Zmiłuj się nademną Panie, zmiłuj się nademną, bo do Ciebie chroni się dusza moja, a pod cień skrzydeł Twoich się uciekam, aż przeminie niedola.


text:
Zeszle z niebios i wspomoże mnie Ten, którego lży czyhający na mnie. - Sela. Zeszle Pan łaskę Swoję i prawdę Swoję 


text:
Dusza moja w pośród lwów przebywa, w pośród zapalczywych ludzi, zęby ich jako oszczepy i strzały, a język ich jako miecz ostry.


text:
Sidła przygotowali krokom moim, zgnębiona dusza moja; - wykopali przedemną jamę, wpadli w nią. - Sela.


text:
Przewodnikowi chóru na nutę: „nie zatracaj” Dawida klejnot.<br>[2] Alboż to oniemiałym sprawiedliwość głosicie, rzetelnie rozsądzacie synów ludzkich.


text:
Przewodnikowi chóru, na nutę: „nie zatracaj” Dawida klejnot, gdy posłał Saul, i pilnowali domu, by go zabić.<br>[2] Ocal mnie od wrogów moich, Panie mój; od przeciwników moich obroń mnie.


text:
Bo oto czyhają na życie moje, spiknęli się na mnie zuchwali; chociażem nie przewinił, nie zgrzeszył, Boże.


text:
A Ty Boże, Panie zastępów, Panie Izraela, zbudź się, by nawiedzić wszystkie te ludy; nie ulituj się nad żadnym ze zdrajców występnych. - Sela.


text:
Nie zabijaj ich, by nie zapomniał lud mój; wstrząśnij ich mocą Twoją i strąć ich, tarczo nasza, Panie.


text:
Grzechem ust ich, słowo warg ich; a niech uwikłają się pychą swoją, i złorzeczeniem i kłamstwem które głoszą.


text:
Zgładź ich w gniewie, zgładź, póki ich nie stanie; a niech poznają, że Pan włada nad Jakóbem, aż do krańców ziemi. - Sela.


text:
A ja będę wysławiał potęgę Twoję i wychwalał co rano miłosierdzie Twoje; bo byłeś twierdzą mi i ucieczką w dzień niedoli mojej.


text:
Przewodnikowi chóru na sześć głosów, na świadectwo, klejnot Dawida, dla nauki.<br>[2] Gdy walczył z Aram-Naharaim i z Aram-Coba i zwrócił się Joab, i poraził Edomitów w Dolinie Solnej, dwanaście tysięcy.<br>[3] Panie, porzuciłeś nas, złamałeś nas; gniewałeś się, ale pocieszasz nas.


text:
Przewodnikowi chóru, przy towarzyszeniu instrumentów smyczkowych. Dawida.<br>[2] Słuchaj Panie błagania mojego, bacz na modlitwę moję.


text:
Z krańca ziemi do Ciebie wołam, w zwątpieniu serca mego; na opokę niedostępną dla mnie, wprowadź mnie.


text:
Przewodnikowi chóru Jedutunów, pieśń Dawida.<br>[2] Tylko na Panu polega dusza moja; od Niego pomoc moja.


text:
Tak, z wysokości jego uradzili go strącić, upodobali sobie kłam; usty swojemi błogosławią, a we wnętrzu swem złorzeczą. - Sela.


text:
Pieśń Dawida, gdy przebywał na puszczy Judzkiej.<br>[2] Panie, Tyś Panem moim; szukam Cię, pragnie Cię dusza moja, tęskni za Tobą ciało moje, na ziemi suchej i spragnionej bez wody.


text:
A król weselić się będzie w Panu, chlubić się będzie każdy, który zaprzysiągł mu; bo zamknięte będą usta kłamców.


text:
Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.<br>[2] Słuchaj Panie głosu mojego, gdy błagam; od obawy wroga ustrzeż życie moje.


text:
Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, śpiew.<br>[2] Ciebie oczekuje chwała Panie, na Cyonie, i Tobie spełnia się ślub.


text:
Szczęsny, kogo wybierasz i zbliżasz, kto zamieszka w przedsieniach Twoich. My nasycim się dobrem domu Twojego, świętego przybytku Twojego.


text:
Cudami w sprawiedliwości nam odpowiedziałeś, Panie pomocy naszej, nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich.


text:
Nawiedziłeś ziemię i zrosiłeś ją, szczodrze ją wzbogaciłeś, strumień Pański pełen wody; przygotowujesz zboże ich, bo tak urządziłeś ją.


text:
Panuje we wszechmocy Swojej światu, oczy Jego na narody spoglądają; wiarołomni aby się nie rozzuchwalili. Sela.


text:
Ustanowiłeś człowieka głową naszą, popadliśmy w ogień i w wodę, ale wywiodłeś nas do pełni szczęścia.


text:
Przewodnikowi chóru, przy towarzyszeniu instrumentów smyczkowych. Psalm, pieśń.<br>[2] Pan oby zmiłował się nad nami i błogosławił nam; oby zajaśniał obliczem Swojem w pośród nas. - Sela.


text:
Niech się ucieszą i rozradują plemiona; bo sądzić będziesz narody w prawości, a plemiona ziemi poprowadzisz. Sela.


text:
Przewodnikowi chóru Dawida. Psalm, pieśń.<br>[2] Powstał Pan, rozproszyły się wrogi Jego, i uciekli nieprzyjaciele Jego przed Nim.


text:
Śpiewajcie Panu, wysławiajcie Imię Jego; uderzcie w bębny na cześć zasiadającego w niebiosach przy imieniu Jah i radujcie się przed Nim.


text:
Pan, który sprowadza zabłąkanych ku domowi, wywodzi jeńców do szczęśliwości; tylko odstępcy zalegli pustynię.


text:
Gdyście rozłożyli się pośród zagród, skrzydła gołębicy pokryte były srebrem, a loty jej zielonawozłotym blaskiem.


text:
Czemu zawistnie spoglądacie, góry piętrzące się, na górę, którą upodobał Pan na siedlisko Swoje? Zaprawdę, Bóg zamieszka tam na wieki.


text:
Wstąpiłeś na wysokość, wziąłeś jeńców, pobrałeś daninę w ludziach, i przekornych, aby się osiedlili, Boże Panie.


text:
Tam Benjamin najmłodszy, zwycięzca ich; książęta Jehudy, hufce ich, książęta Zebulun, książęta Naftali.


text:
Rozgromiłeś zwierzę sitowia, gromadę byków wśród cieląt ludów, że pełzają ze sztabami srebra; rozproszył narody bojów żądne.


text:
Wspaniałyś Panie w świątyniach Twoich; Pan Izraela On daje siłę i potęgę narodowi; błogosławiony Pan.


text:
Przewodnikowi chóru na sześć głosów. Od Dawida.<br>[2] Wspomóż mię Panie, bo doszły wody aż do zagrożenia życiu.


text:
Liczniejsi niż włosy głowy mojej są nienawidzący mnie daremnie, wzmogli się ciemięzcy moi, wrogi moje bez powodu; czegom nie zagrabił nigdy, mam zwrócić.


text:
Niechaj nie powstydzą się przezemnie ufający Ci Panie, Boże zastępów; niech nie zarumienią się przezemnie szukający Cię, Panie Izraela.


text:
A ja - modlitwa moja do Ciebie Boże, w porę łaski Panie; w wielkiem miłosierdziu Twojem, odpowiedz mi ziszczeniem pomocy Twojej.


text:
Niech nie uniesie mnie prąd wody, i niech nie pochłonie mnie głębia, i nie zawrze nademną topiel paszczy swojej.


text:
Hańba kruszy serce moje i jestem zbolały; czekam spółczucia a niemasz go, pocieszających, a nie znalazłem.


text:
Przewodnikowi chóru. Od Dawida, na pamiątkę.<br>[2] Panie, aby ocalić mnie, Boże, na pomoc mi spiesz.


text:
Niech się zawstydzą i pobledną czyhający na życie moje; niech się cofną i zarumienią pragnący nieszczęścia mojego.


text:
Niech się ucieszą i uradują w Tobie wszyscy, którzy szukają Cię; i niech powtarzają wciąż: wielkim Pan, którzy miłują pomoc Twoję.


text:
Bądź dla mnie opoką chroniącą, bym mógł tam uciec zawsze, którą ustanowiłeś dla wybawienia mojego; bo skałą moją i warownią moją Ty.


text:
Na Tobie wspierałem się od żywota, od łona matki mojej Tyś przewodnik mój; Tyś był chwałą moją zawsze.


text:
Niech się zawstydzą, zginą prześladowcy duszy mojej; niech okryją się hańbą i rumieńcem pragnący zaguby mojej.


text:
Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość Twoję, po wszystkie dni pomoc Twoję; bo nie zdołam ich zliczyć.


text:
I aż do starości i sędziwości Panie, nie opuścisz mnie; aż wygłoszę potęgę Twoję pokoleniom, każdemu z potomnych wszechmoc Twoję.


text:
Jako wystawiałeś mnie na utrapienia liczne i zgubne, i znowu ożywiałeś mnie, i z przepaści ziemi znowu wydobywałeś.


text:
Ja też wychwalać Cię będę na arfie, niezawodność Twoję Panie; sławić Cię będę na cytrze, święty Izraela.


text:
Też język mój dzień cały wygłaszać będzie sprawiedliwość Twoję; bo zawstydzili się, pobledli pragnący nieszczęścia mego.


text:
I będzie żył, da mu złota Szeby, a modlić się będzie za niego nieustannie, i codziennie mu błogosławić.


text:
Będzie obfitość zboża w kraju, na wierzchach gór zaszumi jak Libanon plon jego, a zakwitną po miastach jak trawa ziemi.


text:
Przetrwa imię jego wieki, i w obliczu słońca wzrośnie imię jego; i błogosławić się niem będą wszystkie ludy, i mienić je będą szczęśliwem.


text:
I niech będzie błogosławione imię chwały Jego na wieki, i niech napełni się chwałą Jego cała ziemia. Amen i amen.


text:
Dumanie Asafa. Czemużeś, Panie, porzucił zupełnie, pała gniew Twój przeciw trzodzie pastwiska Twojego.


text:
Wspomnij na zgromadzenie Twoje, które zjednałeś sobie niegdyś, które wyswobodziłeś jako szczep dziedzictwa Twego; na górę tę Cyonu na której spoczywałeś.


text:
Godeł naszych nie widzimy więcej; nie ma już proroka, i nikogo między nami, któryby wiedział, dopóki.


text:
Powstań Panie, wytocz sprawę Twoję; wspomnij na zniewagę wyrządzaną Ci przez nikczemnych bezustanku.


text:
Nie zapominaj okrzyku nieprzyjaciół Twoich; wrzawy przeciwników Twoich, która wznosi się ustawicznie.


text:
Przewodnikowi chóru na nutę: nie zatracaj, pieśń Asafa, śpiew.<br>[2] Dziękujemy Ci Panie, dziękujemy, blizkie imię Twoje, głoszą cuda Twoje.


text:
Bo kielich w ręku Boga, a wino się pieni; pełen zaprawy, a nalewa z niego; a tylko męty jego wyssą, wypiją wszyscy złoczyńcy ziemi.


text:
Przewodnikowi chóru, przy towarzyszeniu smyczkowych instrumentów. Pieśń Asafa, śpiew.<br>[2] Poznany w Judei Pan; w Izraelu wielkiem imię Jego.


text:
Przewodnikowi chóru Jedutunów. Asafa pieśń.<br>[2] Głos mój do Pana, gdy wołam; głos mój do Pana, a wysłuchaj mnie.


text:
W dzień niedoli mojej Pana szukam, ręka moja nocą wyciągnięta, a nie ustawa; nie daje się ukoić dusza moja.


text:
Nie zataimy przed synami ich, pokoleniu późnemu opowiadając chwałę Boga, i potęgę Jego, i cuda Jego których dokonał.


text:
Gdy ustanowił świadectwo w Jakóbie i naukę złożył w Izraelu, nakazał wtedy ojcom naszym, aby ją wykładali dzieciom swoim.


text:
I nie staną się jak ojcowie ich, rodem odstępnym i niesfornym, rodem co nie ustalił serca swego, i nie wytrwał przy Panu duchem swoim.


text:
Otóż uderzył skałę, a wytrysły wody, i rzeki się rozlały; a czyż chleba zdoła dać, czyż przygotuje mięso dla ludu Swego?


text:
A On miłosierny odpuszczał winę i nie zgładził, a często odwracał gniew Swój, i nie pobudzał całej zapalczywości Swojej. 


text:
I rozpędził przed nimi plemiona, i puścił je na udział dziedziczny, i osiedlił w namiotach ich pokolenia Izraela.


text:
Pieśń Asafa. Panie wtargnęli poganie do dziedzictwa Twego, znieważyli przybytek święty Twój, przemienili Jeruzalem w zwaliska.


text:
Nie pamiętaj nam win przodków; rychło niech uprzedzi nas miłosierdzie Twoje, bośmy znędznieni bardzo.


text:
Wspomóż nas Panie wybawienia naszego, gwoli chwale imienia Twojego, i ocal nas, i odpuść grzechy nasze przez wzgląd na imię Twoje.


text:
Czemu mają mówić poganie: gdzież Bóg ich? Niech się ujawni między ludami w oczach naszych, pomsta za krew sług Twoich przelaną.


text:
Niechaj dojdzie do Ciebie jęk więźnia; wedle wielkości ramienia Twojego oszczędź na śmierć skazanych.


text:
A my lud Twój i trzoda pastwiska Twego, wysławiać Cię będziemy na wieki, od pokolenia w pokolenie opowiadać chwałę Twoję.


text:
Przewodnikowi chóru na sześć głosów, na świadectwo. Asafa pieśń.<br>[2] Pasterzu Izraela, wysłuchaj; który wodzisz niby trzodę Józefa, który zasiadasz nad cherubami, zajaśniej.


text:
Przewodnikowi chóru Gitejczyków, Asafa.<br>[2] Zaśpiewajcie Panu, potędze naszej, okrzykujcie Panu Jakóba.


text:
Świadectwem w Józefie ustanowił ją, gdy wystąpił przeciw ziemi Micraim. Mowę mi nieznaną usłyszałem.


text:
W niedoli wołałeś i wyswobodziłem cię, wysłuchałem cię w osłonie gromu, doświadczałem cię u wód szemrania. - Sela.


text:
Przewodnikowi chóru Gitejczyków, Korachidów pieśń.<br>[2] Jak wdzięczne przybytki Twoje Boże zastępów.


text:
Tęskni i rwie się dusza moja do przedsionków Bożych, serce moje i ciało moje unoszą się do Boga żywego.


text:
Jak wróbel który odnalazł dom i jaskółka gniazdo swoje, gdzie zostawiła pisklęta - ołtarze Twoje, Boże zastępów, królu i Panie mój.


text:
Wszak lepszy dzień w przedsionkach Twoich od tysiąca, wolę stać na progu domu Pana mojego, niż wylegać w namiotach bezprawia.


text:
Bo słońcem i tarczą Wiekuisty Pan, łaskę i chwałę daje Bóg, nie odmawia dobrodziejstwa postępującym w nieskazitelności.


text:
Przewodnikowi chóru. Korachidów pieśń.<br>[2] Umiłowałeś Boże ziemię Twoję, powróciłeś wygnańców Jakóba.


text:
Słyszę co rzecze Pan Wiekuisty, bo zapowiada pokój ludowi Swojemu i miłującym Go, jeżeli nie wrócą do niedorzeczności.


text:
Wszystkie ludy któreś stworzył, przyjdą i ukorzą się przed Tobą Panie, i cześć złożą imieniu Twojemu.


text:
Wskaż mi Boże drogę Twoję, będę postępował w prawdzie Twojej, zjednaj serce moje dla czci imienia Twojego.


text:
Panie, niecni powstali na mnie, i zastęp okrutników pożąda duszy mojej, a nie mają Ciebie przed sobą.


text:
Zwróć się do mnie i zmiłuj się nademną, daj opiekę Twoję słudze Twojemu, i wspomóż syna służebnicy Twojej.


text:
Uczyń mi znak łaski, a ujrzą nieprzyjaciele moi i zawstydzą się, że Ty Boże wspomagasz i pocieszasz mnie.


text:
Gdy wspominam Rahab i Babel przyjaciołom moim, oto Filisteę i Cor wraz z Kuszem: ów urodził się tam.


text:
Śpiew, pieśń Korachidów. Przewodnikowi chóru Macholidów, do śpiewania. Dumanie Hemana Ezrachidy.<br>[2] Boże panie ocalenia mojego, dniem wołam i nocą do Ciebie.


text:
Wpośród umarłych łoże moje, podobnym do poległych spoczywających w grobie, których nie wspomnisz już, bo oni z pod ręki Twojej wyłączeni.


text:
Oddaliłeś znajomych moich odemnie, uczyniłeś mnie ohydą dla nich, zamknięty jestem i nie mogę wyjść.


text:
Dumanie Ethana, Ezrachidy.<br>[2] Łaski Boga wiecznie śpiewać będę, od pokolenia do pokolenia wygłaszać niezawodność Twoję usty mojemi.


text:
Niegdy powiedziałeś w objawieniu do pobożnego Twojego i rzekłeś: udzieliłem mocy bohaterowi, wyniosłem młodzieńca z ludu.


text:
Wspomnij Panie na wstyd sług Twoich, który niosłem w łonie mojem od wszystkich tych licznych narodów.


text:
Liczba lat naszych niekiedy siedmdziesiąt lat, a przy siłach ośmdziesiąt lat, a chlubą ich męka i boleść; bo spędzasz nas szybko i ulatujemy.


text:
I niech będzie upodobanie Boga Pana naszego nad nami, a sprawę rąk naszych utwierdź pośród nas; tak, sprawę rąk naszych, utwierdź ją.


text:
Skrzydłem Swojem osłoni cię, a pod lotami Jego bezpieczny będziesz; tarczą i puklerzem jest prawda Jego.


text:
Jeżeli rozrastają się niegodziwi jako trawa, a rozkwitają wszyscy złoczyńcy, to aby zatraceni byli na wieki.


text:
Bóg króluje, we wspaniałość się obłóczył, obłóczył się Bóg w potęgę, przepasał się.<br>[2] I oto utwierdzony świat i nie zachwieje się.


text:
Świadectwa Twoje stwierdziły się zupełnie nad domem Twoim, któremu przystoi świętość, Boże na wieczne czasy.


text:
Bo On Pan nasz, a my lud któremu pasterzy, i trzoda ręki Jego, od dzisiaj jeżeli głosu Jego usłuchacie.


text:
Czterdzieści lat przykrzyłem Sobie to pokolenie, i wyrzekłem: lud to obłąkanego serca, i nie poznali oni dróg Moich.


text:
Głoście między narodami: Bóg króluje i utwierdzony świat, nie zachwieje się; sądzić będzie ludy w sprawiedliwości.


text:
Przed Bogiem; bo idzie, bo idzie by sądzić ziemię; sądzić ma świat w sprawiedliwości, a ludy prawdą Swoją.


text:
Miłujący Boga, nienawidźcie zła; Ten który czuwa nad życiem cnotliwych Swoich, z rąk niegodziwców ocali ich.


text:
Pieśń. Zaśpiewajcie Bogu pieśń nową, gdyż cudów dokonał; wsparła go prawica Jego i ramię Jego święte.


text:
Wspomniał łaskę i niezawodność Swą dla domu Izraela; ujrzały wszystkie krańce ziemi pomoc Pana naszego.


text:
Przed Bogiem; albowiem idzie by sądzić ziemię. Sądzić ma świat w sprawiedliwości, a ludy słusznością.


text:
Potężny król prawo umiłował, Tyś utwierdził słuszność; prawo i sprawiedliwość w Jakóbie Tyś uczynił.


text:
Mojżesz i Aron między kapłanami Jego, a Samuel między wzywającymi imienia Jego; wołali do Boga a On ich wysłuchał.


text:
Wnijdźcie do bram Jego z dziękczynieniem, do przedsieni Jego z wielbieniem, dziękujcie Mu, błogosławcie imieniu Jego.


text:
Baczyć będę na drogę nieskazitelną - kiedyż nawiedzisz mnie? - postępować będę w niewinności serca w pośród domu mojego.


text:
Nie stawię przed oczy moje rzeczy nikczemnej, sprawy występnej nienawidzę; nie przylgnie ona do mnie.


text:
Oczerniającego skrycie bliźniego swego, zniweczę; człeka wyniosłych oczu i nadętego serca nie ścierpię.


text:
Oczy moje ku uczciwym w kraju, by przebywali ze mną; postępujący drogą nieskazitelną, ten mi służyć będzie.


text:
Od każdego rana niszczyć będę niegodziwych w kraju, by wytępić z grodu Bożego wszystkich złoczyńców.


text:
Modlitwa strapionego, gdy zwątpił, i przed Bogiem wylewa żal swój.<br>[2] Boże wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje do Ciebie niech dojdzie.


text:
Nie ukrywaj oblicza Twojego przedemną, w dzień niedoli mojej, skłoń ku mnie ucho Twoje; w dzień w którym wzywam, rychło odpowiedz mi.


text:
One zaginą, a Ty ostaniesz się; a wszystkie jako szata zbutwieją, jak odzież odmienisz je i przeminą.


text:
Uwielbiajcie Boga wysłańcy Jego, mocarze siły, wykonawcy rozkazu Jego, gotowi słuchać głosu słowa Jego.


text:
Uwielbiaj duszo moja Boga. Boże, Panie mój, wielkiś bardzo, majestatem i wspaniałością przyodziałeś się.


text:
Pokrywasz wodami górne sklepienia Twoje, czynisz obłoki wozem Twoim, unosisz się na skrzydłach wiatru.


text:
By wino rozweselało serce człowieka, aby jaśniało oblicze od oliwy, a chleb ciało człowieka posilał.


text:
Ukrywasz oblicze Twoje, a trwoga je ogarnia; odbierasz im oddech, zamierają, i do prochu swego wracają.


text:
Bym oglądał szczęście wybranych Twoich, bym się radował radością ludu Twojego; chlubił się wraz z dziedzictwem Twojem.


text:
Ojcowie nasi w Micraim nie baczyli na cuda Twoje, nie pamiętali mnóstwa łask Twoich, i oporni byli nad morzem, nad morzem Czerwonem.


text:
I rzekł, by wygubić ich, gdyby Mojżesz, wybraniec Jego, nie stanął u wyłomu przed Nim, aby odwrócić gniew Jego, aby nie tępił.


text:
I przelewali krew niewinną, krew synów i córek swoich, których zarzynali na ofiarę ciemnym bóztwom Kanaanu; i skalaną była ziemia krwią.


text:
Wspomóż nas o Boże, Panie nasz, i zgromadź nas z pośród ludów, byśmy wysławiali imię Twoje święte, i chlubili się chwałą Twoją.


text:
Przeto że nie pamiętał czynów miłosierdzia, a prześladował człowieka uciśnionego i biednego i utrapionego w sercu, by mu śmierć zgotować.


text:
Umiłował przekleństwo, więc niech spadnie na niego, nie pragnął błogosławieństwa, więc niech się oddali od niego.


text:
Niech się obłóczy przekleństwem jak szatą swoją, niech wsiąknie jak woda we wnętrze jego, i jak olej w kości jego.


text:
Do Dawida pieśń. Słowo Boga do pana mojego: Siądź po prawicy Mojej, póki nie uczynię wrogów twoich podnóżkiem stóp twoich.


text:
Lud twój ochoczy w dzień walki twojej, w stroju świątecznym; od urodzenia młodzież tobie oddana, rosa twej młodzieży.


text:
Wyzwolenie zesłał ludowi Swojemu, ustanowił na wieki przymierze Swoje; święte i wspaniałe imię Jego.


text:
Początkiem mądrości bogobojność, myśl dobra u wszystkich, co je spełniają. Chwała Jego ostoi się na wieki.


text:
Oto jako oczy sług na rękę panów swoich, jak oczy służebnicy na rękę pani swojej, tak oczy nasze ku Bogu, Panu naszemu, aż zmiłuje się nad nami.


text:
Bo nie spocznie berło niegodziwości na udziale cnotliwych, by nie wyciągali cnotliwi ku nieprawości rąk swoich.


text:
Wtedy napełniły się weselem usta nasze, a język nasz śpiewem, wtedy mawiano między ludami, wielkich rzeczy Bóg dokonał z nimi.


text:
Pieśń pielgrzymia Salomona. - Jeżeli Bóg nie buduje domu, napróżno trudzą się budowniczowie nim; jeżeli Bóg nie strzeże grodu, napróżno czuwa straż.


text:
Na marne wam, którzy wcześnie wstajecie, dopóźna przesiadujecie, pożywający chleb znoju; to samo daje ulubieńcowi Swemu przez sen.


text:
Szczęsny mąż, który napełnił swój kołczan niemi; nie powstydzą się, gdy się rozprawią z nieprzyjacielem w bramie.


text:
Żona twoja jak winorośl bujna w obrębie domu twojego, syny twoje jak rószczki oliwne dokoła stołu twego.


text:
Pieśń pielgrzymia Dawida. - Boże nie wynosiło się serce moje, i nie wywyższały oczy moje, i nie marzyłem o rzeczach wyższych i niedościgłych dla mnie.


text:
Czyliż nie koiłem i nie uciszałem duszy mojej jak niemowlę przy matce swojej, jak niemowlę we mnie dusza moja.


text:
Zaprzysiągł Bóg Dawidowi w prawdzie, nie cofnie się od niej; z płodu żywota twego wyniosę na tron twój.


text:
Jeżeli przestrzegać będą Synowie twoi przymierza Mojego i świadectwa tego, którego ich nauczam, i synowie ich na wieki zasiadać będą na tronie twoim.


text:
Tam to domagali się od nas zaborcy nasi słów pieśni, a gnębiciele nasi radości. Zaśpiewajcie nam z pieśni Cyonu.


text:
Niech przylgnie język mój do podniebienia mojego, jeżelibym nie pamiętał ciebie, jeślibym nie stawił Jerozolimy na przedzie radości mojej.


text:
Korzę się przed przybytkiem Twoim świętym, wysławiam imię Twoje, za łaskę Twoję, za prawdę Twoję; boś wyniósł nad wszystko imię Twoje, słowo Twoje.


text:
Gdy chodzić będę pośród niedoli, dasz mi żyć, naprzekór wrogom moim podasz rękę Twoję, i wspomoże mnie prawica Twoja.


text:
Zaród mój widziały oczy Twoje, i w księdze Twojej, gdzie wszystkie zapisane przeznaczenia przyszłe, i dla niego było jedno między niemi.


text:
Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.<br>[2] Wybaw mnie Boże od człowieka złego, od męża bezprawia ochroń mnie.


text:
Uchowaj mnie, Boże, od rąk niegodziwca, od męża bezprawia ochroń mnie; którzy umyślili zachwiać kroki moje.


text:
Ukryli dumni sidła na mnie i powrozy, rozciągnęli sieci nad ścieżką, zasadzki zastawili na mnie. - Sela.


text:
Nie spełniaj, Boże, życzeń niegodziwego, zamysłów jego nie urzeczywistniaj; niech nie tryumfują. - Sela.


text:
Niech stanie modlitwa moja za kadzidło przed obliczem Twojem, wzniesienie dłoni mojej za obiatę wieczorną.


text:
Nie skłaniaj serca mojego ku rzeczy złej, bym popełniał czyny niegodziwe względem ludzi czyniących zło, abym nie zwalczał ulubieńców ich.


text:
Niech porazi mnie sprawiedliwy, łaską to, niech mnie zgromi, - pomazaniec niechaj nie gubi głowy mojej, bo jeszcze modlitwa moja pomimo krzywd ich.


text:
Dumanie Dawida, gdy zostawał w jaskini; modlitwa.<br>[2] Głosem moim do Boga wołam, głosem moim Boga błagam.


text:
Gdy zwątpił we mnie duch mój, a Ty znasz ścieżkę moję, na drodze tej którą chodzę, ukryli sidła na mnie.


text:
Spójrz na prawo i zobacz; niemasz, ktoby mnie znał, znikło schronienie dla mnie, nikt nie pyta o duszę moję.


text:
Wywiedź z zamknięcia duszę moję, bym sławił imię Twoje; mną się uwieńczą cnotliwi, gdy zmiłujesz się nademną.


text:
Pieśń Dawida. - Boże, wysłuchaj modlitwę moję, skłoń ucho ku błaganiu mojemu, w prawdzie Twojej odpowiedz mi, w sprawiedliwości Twojej.


text:
Bo ściga wróg duszę moję, przygniata do ziemi życie moje, wtrącił mnie w ciemnice, niby umarłych od wieku.


text:
Pospiesz, wysłuchaj mnie Boże, zanika duch mój; nie ukrywaj oblicza Twojego przedemną, bom podobny do zstępujących do grobu.


text:
Zwiastuj mi zawczasu łaskę Twoję, bom Tobie zaufał; oznajm mi drogę, którą mam iść, bo do Ciebie wznoszę duszę moję.


text:
Naucz mnie spełniać wolę Twoję, boś Ty Pan mój; duch Twój dobry niech mnie prowadzi po ziemi urównanej.


text:
Gwoli imieniu Twojemu, Boże, zachowasz mi życie; w sprawiedliwości Twojej wywiedziesz z niedoli duszę moję.


text:
I w łasce Twojej wytracisz wrogi moje, zagubisz wszystkich ciemięzców duszy mojej, bo jam sługa Twój.


text:
Dawida pieśń. Błogosławiony Bóg, opoka moja, który wprawia ręce moje do walki, pierście moje do boju.


text:
Dobroczyńca mój i warownia moja, obrona moja i zbawca mój, tarcza moja, i Nim się osłaniam; który poddał naród mój podemnie.


text:
Wybaw i ocal mnie z ręki synów obczyzny, których usta mówią fałsz, których prawica, prawicą zawodną.


text:
Aby synowie nasi byli jako latorośle, pielęgnowane w młodości; nasze córki jako rzeźby wyciosane na przyczółku pałacu.


text:
Nasze stodoły pełne, aby starczyły od zbioru do zbioru, trzody nasze w tysiącach i krociach na błoniach naszych.


text:
Chwałę Boga niech głoszą usta moje, a niech błogosławi wszelkie ciało imię święte Jego na wieki wieków.


text:
Podniósł potęgę narodu Swego, sławę wszystkich cnotliwych Swoich, synów Izraela, ludu Mu blizkiego. - Halleluja.


text:
Aby postąpić z nimi według prawa zapisanego; wspaniały On dla wszystkich cnotliwych Swoich. -  Halleluja.


