# verses

text:
Ва Ҳилқиёи коҳин ва Аҳиқом ва Акбӯр ва Шофон ва Асоё назди Ҳулдои набия, зани Шаллум писари Тиқво писари Ҳарҳаси нигоҳбони либосҳо, ки ӯ дар Уршалим, дар маҳаллаи дуюми он сокин буд, рафтанд, ва бо ӯ гуфтугӯ карданд.


text:
Ва ӯ ба онҳо гуфт: «Парвардигор Худои Исроил чунин мегӯяд: 'Ба касе ки шуморо назди ман фиристодааст, бигӯед:


text:
Парвардигор чунин мегӯяд: инак, Ман мусибате бар ин макон ва бар сокинонаш хоҳам овард, – ҳамаи суханони китоберо, ки подшоҳи Яҳудо хондааст;


text:
Азбаски онҳо Маро тарк карда, ба худоёни дигар бухур сӯзониданд, то ки Маро бо тамоми амали дастҳои худ ба хашм оваранд, ғазаби Ман бар ин макон аланга гирифтааст ва хомӯш нахоҳад шуд.


text:
Вале ба подшоҳи Яҳудо, ки шуморо фиристодааст, то ки аз Парвардигор илтиҷо намоед, чунин гӯед: Парвардигор Худои Исроил дар бораи суханоне ки шунидаӣ, чунин мегӯяд:


text:
Азбаски дили ту нарм шудааст, ва дар вақти шунидани суханони Ман дар бораи ин макон ва сокинонаш, яъне дар бораи он ки онҳо мавриди харобӣ ва лаънат хоҳанд шуд, ту ба ҳузури Парвардигор гардан фуровардаӣ ва либоси худро чок зада, ба ҳузури Ман гиря кардаӣ, бинобар ин Ман низ туро шунидам, мегӯяд Парвардигор.


text:
Аз ин рӯ, инак, Ман туро ба падаронат ҳамроҳ хоҳам кард, ва ту дар мақбараи худ бо осоиштагӣ гузошта хоҳӣ шуд, ва тамоми он мусибатро, ки Ман бар ин макон меоварам, чашмони ту нахоҳад дид'». Ва ҷавобро ба подшоҳ расониданд.


text:
Ва подшоҳ ба хонаи Парвардигор омад, ва тамоми мардуми Яҳудо ва ҳамаи сокинони Уршалим бо ӯ буданд, – коҳинон ва пайғамбарон, ва тамоми қавм аз хурд то калон; ва ӯ ҳамаи суханони китоби паймонро, ки дар хонаи Парвардигор ёфт шуд, дар гӯши онҳо хонд.


text:
Ва подшоҳ бар минбар истод, ва ба ҳузури Парвардигор паймон баст, ки Парвардигорро пайравӣ намоянд, ва аҳком ва шаҳодатҳо ва фароизи Ӯро бо тамоми дилу ҷон риоя кунанд, ва суханони ин паймонро, ки дар ин китоб навшита шудааст, ба ҷо оваранд; ва тамоми қавм ин паймонро ба зиммаи худ гирифтанд.


text:
Ва подшоҳ ба Ҳилқиёи саркоҳин ва коҳинони муовин* ва остонабонон фармуд , ки тамоми ашёи барои Баал ва Ашера ва тамоми лашкари осмон сохташударо аз қасри Парвардигор берун оваранд; ва ӯ онҳоро дар беруни Уршалим, дар киштзори Қидрӯн сӯзонид, ва хокистарашонро ба Байт-Ил бурд.


text:
Ва коҳинони бутҳоро, ки подшоҳони Яҳудо таъин карда буданд, то ки бар баландиҳои шаҳрҳои Яҳудо ва гирду атрофи Уршалим бухур сӯзонанд, ва онҳоеро, ки барои Баал ва офтоб ва моҳ ва ситораҳо ва тамоми лашкари осмон бухур месӯзониданд, аз амал дур кард.


text:
Ва Ашераро аз хонаи Парвардигор бароварда, берун аз Уршалим ба ҷониби ҷӯи Қидрӯн бурд, ва онро назди дарёи Қидрӯн сӯзонид ва кӯфта, гард-гард кард; ва гарди онро дар қабристони мардуми оддӣ пошид.


text:
Ва хонаҳои ливотагаронро, ки назди хонаи Парвардигор буд, ва дар он ҷо занон чодирҳо барои Ашера мебофтанд, хароб кард.


text:
Ва ҳамаи коҳинонро аз шаҳрҳои Яҳудо овард, ва баландиҳоро, ки коҳинон дар он ҷо бухур месӯзониданд, – аз Ҷобаъ то Беэр-Шобаъ, – палид гардонид; ва баландиҳои назди дарвозаҳоро, – онро, ки дар даҳани дарвозаи Еҳушаъ, раиси шаҳр буд, ва онро, ки ба тарафи чапи шахси ба дарвозаи шаҳр дохилшаванда буд, – хароб кард.


text:
Аммо коҳинони баландиҳо ба қурбонгоҳи Парвардигор дар Уршалим роҳ дода намешуданд, гарчанде ки дар миёни бародарони худ фатир мехӯрданд.


text:
Ва ӯ Тӯфетро, ки дар дараи Бен-Ҳиннӯм буд, палид гардонид, то ки касе писар ё духтари худро аз оташи Мӯлик нагузаронад.


text:
Ва аспҳоеро, ки подшоҳони Яҳудо барои парастиши офтоб дода буданд, аз даромадгоҳи хонаи Парвардигор дур карда, ба ҳавлии Натан-Малики хоҷасаро, ки дар атрофи шаҳр буд, гузаронид, ва аробаҳои офтобро дар оташ сӯзонид.


text:
Ва қурбонгоҳҳоеро, ки бар боми болохонаи Оҳоз буд, ва подшоҳони Яҳудо онҳоро сохта буданд, ва қурбонгоҳҳоеро, ки Менашше дар ду саҳни хонаи Парвардигор сохта буд, подшоҳ хароб кард, ва аз он ҷо сарнагун намуда, гарди онҳоро ба ҷӯи Қидрӯн андохт.


text:
Ва баландиҳоро, ки дар рӯ ба рӯи Уршалим, ба тарафи рости кӯҳи Фасод буд, ва онҳоро Сулаймон, подшоҳи Исроил, барои Аштора, бути зишти сидӯниён, ва барои Камуш, бути зишти Мӯоб, ва барои Милкӯм, бути қабеҳи банӣ Аммӯн бино карда буд, подшоҳ палид гардонид.


text:
Ва низ қурбонгоҳе ки дар Байт-Ил буд, ва баландие ки Ёробъом писари Набот сохта, Исроилро гирифтори гуноҳ гардонида буд, – ҳам он қурбонгоҳ ва ҳам он баландиро хароб кард, ва баландиро сӯзонид, кӯфта гард-гард гардонид, ва Ашераро сӯзонид.


text:
Ва Йӯшиёҳу рӯй гардонида, қабрҳоеро, ки он ҷо дар кӯҳ буд, дид, ва фиристода, устухонҳоро аз он қабрҳо гирифт, ва бар қурбонгоҳ сӯзонида, онро палид гардонид, мувофиқи сухани Парвардигор, ки он марди Худо, ки ин воқеаҳоро пешгӯӣ карда буд, онро ба забон ронд.


text:
Ва ӯ гуфт: «Чист ин ҳайкали ёдгорӣ, ки ман мебинам?» Ва мардуми шаҳр ба ӯ гуфтанд: «Ин қабри марди Худост, ки вай аз Яҳудо омада, ин корҳоеро, ки ту бар қурбонгоҳи Байт-Ил кардаӣ, эълон намуда буд».


text:
Ва ӯ гуфт: «Вайро ба ҳоли худ вогузоред, ва касе устухонҳои вайро аз ҷояш наҷунбонад». Ва устухонҳои вай бо устухонҳои пайғамбаре ки аз Сомария омада буд, раҳо шуд.


text:
Ва низ ҳамаи парастишхонаҳои баландиҳоеро, ки дар шаҳрҳои Сомария буд, ва онҳоро подшоҳони Исроил барпо намуда, Парвардигорро ба хашм оварда буданд, Йӯшиёҳу барҳам дод, ва бо онҳо мисли тамоми корҳое ки дар Байт-Ил карда буд, амал намуд.


text:
Ва ҳамаи коҳинони баландиҳоро, ки дар он ҷо буданд, бар қурбонгоҳҳо кушт, ва устухонҳои одамизодро бар онҳо сӯзонид; ва ба Уршалим баргашт.


text:
Ва подшоҳ ба тамоми қавм фармуда, гуфт: «Иди фисҳро барои Парвардигор Худои худ ба ҷо оваред, чунон ки дар ин китоби паймон навишта шудааст».


text:
Зеро ки мисли ин иди фисҳ аз айёми довароне ки бар Исроил доварӣ карда буданд, ва дар тамоми айёми подшоҳони Исроил ва подшоҳони Яҳудо ба ҷо оварда нашудааст;


text:
Ва низ ҷодугарон ва азоимхонон ва бутҳо ва ҳамаи чизҳои зиштро, ки дар замини Яҳудо ва дар Уршалим пайдо шуда буданд, Йӯшиёҳу сӯзонид, то ки суханони Тавротро, ки дар китоб навишта шуда буд, ва онро Ҳилқиёи коҳин дар хонаи Парвардигор ёфта буд, ба амал оварад.


text:
Ва монанди ӯ пеш аз ӯ подшоҳе набуд, ки бо тамоми дилаш ва бо тамоми ҷонаш ва бо тамоми қувваташ, мувофиқи тамоми Тавроти Мусо, ба сӯи Парвардигор бозгашт карда бошад; ва баъд аз ӯ монанди ӯ ба майдон наомадааст.


text:
Аммо Парвардигор аз шиддати ғазаби бузурги Худ, ки ин ғазабаш бар Яҳудо аланга гирифта буд, ба сабаби ҳамаи бадкирдориҳои Менашше, ки бо онҳо Ӯро ба хашм оварда буд, даст накашид.


text:
Ва Парвардигор гуфт: «Яҳудоро низ аз ҳузури Худ дур хоҳам кард, чунон ки Исроилро дур кардаам; ва ин шаҳрро, ки баргузидаам, яъне Уршалимро бо хонае ки дар бораи он гуфтаам: 'Номи Ман дар он ҷо хоҳад буд', тарк хоҳам намуд».


text:
Дар айёми ӯ фиръавн Накӯҳ, подшоҳи Миср, сӯи подшоҳи Ашшур, ба дарёи Фурот баромад. Ва подшоҳ Йӯшиёҳу ба пешвози вай рафт, вале вай, вақте ки ӯро дид, ӯро дар Маҷиддӯ кушт.


text:
Ва навкаронаш мурдаи ӯро дар ароба ниҳода, аз Маҷиддӯ ба Уршалим оварданд, ва ӯро дар мақбарааш дафн карданд. Ва қавми мамлакат Еҳӯоҳоз писари Йӯшиёҳуро гирифтанд, ва ӯро тадҳин намуда, ба ҷои падараш подшоҳ карданд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Еҳӯоҳоз бисту сесола буд, ва се моҳ дар Уршалим подшоҳӣ кард. Ва номи модараш Ҳамутал духтари Ирмиёҳу, аз Либно, буд.


text:
Ва ӯ он чи дар назари Парвардигор бад буд, ба амал овард, мисли ҳар он чи падаронаш ба амал оварда буданд.


text:
Ва ӯро фиръавн Накӯҳ дар Рибло, дар замини Ҳамот, бандӣ сохт, то ки дар Уршалим подшоҳӣ накунад; ва бар мамлакат сад киккар нуқра ва як киккар тилло ҷарима андохт


text:
Ва фиръавн Накӯҳ Элёқим писари Йӯшиёҳуро ба ҷои падараш Йӯшиёҳу подшоҳ карда, номи ӯро ба Еҳӯёқим мубаддал намуд; ва Еҳӯоҳозро гирифт, ва ӯ ба Миср омада, дар он ҷо мурд.


text:
Ва нуқра ва тиллоро Еҳӯёқим ба фиръавн медод; аммо ба замин нарх арзиш гузошт, то ки нуқраро мувофиқи фармони фиръавн бидиҳад; аз қавми мамлакат, аз ҳар кас мувофиқи нархаш арзишаш, нуқра ва тиллоро ҳамчун хироҷ меситонид, то ки ба фиръавн Накӯҳ бидиҳад.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Еҳӯёқим бисту панҷсола буд, ва ӯ ёздаҳ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард. Ва номи модараш Забуддо духтари Фадоё, аз Румо, буд.


text:
Ва он чи дар назари Парвардигор бад буд, ба амал овард, мисли ҳар он чи падаронаш ба амал оварда буданд.


text:
Дар айёми ӯ Набукаднесар, подшоҳи Бобил, лашкар кашид, ва Еҳӯёқим се сол бандаи вай буд, вале баргашта, ба муқобили вай шӯриш бардошт.


text:
Ва Парвардигор фавҷҳои калдониён, ва фавҷҳои арамиён, ва фавҷҳои мӯобиён, ва фавҷҳои банӣ Аммӯнро бар ӯ фиристод, ва онҳоро бар Яҳудо фиристод, то ки онро нобуд кунад, аз рӯи сухани Парвардигор, ки ба воситаи бандагонаш пайғамбарон ба забон ронда буд.


text:
Аммо ин аз рӯи амри Парвардигор ба сари Яҳудо омад, то ки онро аз ҳузури худ дур андозад, ба сабаби гуноҳҳои Менашше, мувофиқи ҳар он чи ӯ ба амал оварда буд;


text:
Ва низ аз боиси хуни бегуноҳон, ки ӯ рехта, Уршалимро аз хуни бегуноҳон пур карда буд; ва Парвардигор нахост, ки ӯро биомурзад.


text:
Ва подшоҳи Миср дигар аз замини худ набаромад, зеро ки подшоҳи Бобил аз дарёи Миср то дарёи Фурот ҳар чиро, ки ба подшоҳи Миср тааллуқ дошт, гирифта буд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Еҳӯёкин ҳаждаҳсола буд, ва се моҳ дар Уршалим подшоҳӣ кард, ва номи модараш Наҳушто духтари Элнотон, аз Уршалим, буд.


text:
Дар он замон навкарони Набукаднесар, подшоҳи Бобил, ба Уршалим наздик омаданд, ва шаҳр иҳота карда шуд.


text:
Ва Набукаднесар, подшоҳи Бобил, ба шаҳр омад, дар сурате ки навкаронаш онро иҳота миёнагир карда буданд.


text:
Ва Еҳӯёкин, подшоҳи Яҳудо, назди подшоҳи Бобил берун омад: худаш ва модараш ва навкаронаш ва миронаш ва хоҷасароёнаш; ва подшоҳи Бобил, дар соли ҳаштуми подшоҳии худ, ӯро гирифт.


text:
Ва тамоми хазинаҳои хонаи Парвардигор ва хазинаҳои хонаи подшоҳро аз он ҷо берун овард; ва тамоми чизҳои колои тиллоиро, ки Сулаймон, подшоҳи Исроил, барои қасри Парвардигор сохта буд, пора-пора кард, чунон ки Парвардигор гуфта буд.


text:
Ва тамоми аҳли Уршалим, ва ҳамаи мирон, ва ҳамаи мардони ҷангиро ба асирӣ гирифта бурд, – асиршудагон даҳ ҳазор нафар буданд, – ва ҳамаи ҳунармандон ва оҳангаронро низ; ғайр аз камбағалони қавми мамлакат касе боқӣ намонд.


text:
Ва Еҳӯёкинро асир карда, ба Бобил бурд; ва модари подшоҳ, ва занони подшоҳ, ва хоҷасароёнаш, ва ҳамаи бузургони мамлакатро ба асирӣ гирифта, аз Уршалим ба Бобил бурд.


text:
Ва ҳамаи мардони ҷангиро ба миқдори ҳафт ҳазор нафар, ва ҳунармандон ва оҳангаронро ба миқдори ҳазор нафар, ки ҳамаашон баҳодурони паҳлавонони ҷангозмуда буданд, подшоҳи Бобил асир карда, ба Бобил овард.


text:
Ва подшоҳи Бобил амаки ӯ Маттанёро ба ҷои ӯ подшоҳ кард, ва номи вайро ба Сидқиёҳу табдил дод мубаддал намуд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Сидқиёҳу бисту яксола буд, ва ӯ ёздаҳ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва номи модараш Ҳамутал духтари Ирмиёҳу, аз Либно, буд.


text:
Зеро он чи дар Уршалим ва Яҳудо воқеъ шуд, ба сабаби ғазаби Парвардигор буд, то ба дараҷае ки Ӯ онҳоро аз ҳузури Худ дур андохт. Ва Сидқиёҳу ба муқобили подшоҳи Бобил шӯриш бардошт.


text:
Ва чунин воқеъ шуд, ки Набукаднесар, подшоҳи Бобил, дар соли нӯҳуми подшоҳии худ, дар рӯзи даҳуми моҳи даҳум, бо тамоми лашкари худ ба Уршалим наздик омада, дар рӯ ба рӯи он урду зад, ва хокрезе сангаре* гирдогирди он бино карданд.


text:
Ва шаҳр рахна карда шуд, ва ҳамаи мардони ҷангӣ шабона аз роҳи дарвозае ки дар миёни ду ҳисор назди боғи подшоҳ буд, гурехтанд; ва калдониён гирдогирди шаҳр буданд; ва подшоҳ бо роҳи даштрӯя равона шуд.


text:
Ва лашкари калдониён подшоҳро таъқиб намуда, дар даштрӯяи Ериҳӯ ба ӯ расида гирифтанд, ва тамоми лашкараш аз пеши ӯ пароканда шуда рафтанд.


text:
Ва писарони Сидқиёҳуро дар пеши назари ӯ куштанд; ва чашмони Сидқиёҳуро кӯр карданд, ва ӯро занҷирбанд карда, ба Бобил бурданд.


text:
Ва дар рӯзи ҳафтуми моҳи панҷум, дар соли нуздаҳуми Набукаднесар, подшоҳи Бобил, Набузаръадон, сардори ҷаллодон, навкари подшоҳи Бобил, ба Уршалим омад.


text:
Ва ӯ хонаи Парвардигор ва хонаи подшоҳро сӯзонид; ва ҳамаи хонаҳои Уршалим, ва ҳар хонаи бузургро бо оташ сӯзонид.


text:
Ва тамоми лашкари калдониён, ки бо сардори ҷаллодон буданд, ҳисори гирдогирди Уршалимро хароб карданд.


text:
Ва бақияи қавмро, ки дар шаҳр монда буданд, ва таслимшудагонро, ки ба подшоҳи Бобил таслим шуда буданд, ва бақияи оммаро Набузаръадон, сардори ҷаллодон, ба асирӣ бурд.


text:
Вале аз миёни камбағалони мамлакат баъзеро сардори ҷаллодон ҳамчун токдорон ва зироаткорон боқӣ гузошт.


text:
Ва сутунҳои мисинро, ки дар хонаи Парвардигор буд, ва пояҳо, ва ҳавзи мисинро, ки дар хонаи Парвардигор буд, калдониён шикастанд, ва миси онҳоро ба Бобил бурданд.


text:
Ва дегҳо, ва хокандозҳо, ва оташгиракҳо, ва чумчаҳо, ва тамоми колои мисинро, ки бо онҳо хизмат мекарданд, онҳо гирифтанд.


text:
Ду сутун, як ҳавз, ва пояҳое ки Сулаймон барои хонаи Парвардигор сохта буд, – вазни миси тамоми ин коло маълум набуд.


text:
Баландии як сутун ҳаждаҳ араш буд; ва тоҷи мисин бар он, ва баландии тоҷ се араш буд; ва панҷара ва анорҳо гирдогирди тоҷ, – ҳамааш аз мис буд; ва мисли инҳо барои сутуни дуюм бар панҷараи он буд.


text:
Ва аз шаҳр як хоҷасароро, ки бар мардони ҷангӣ таъин шуда буд, ва панҷ шахсро аз онҳое ки чеҳраи подшоҳро медиданд ва дар шаҳр ёфт шуданд, ва котиби сарлашкарро, ки қавми мамлакатро сафарбарӣ менамуд, ва шаст нафарро аз қавми мамлакат, ки дар шаҳр ёфт шуданд, гирифт.


text:
Ва подшоҳи Бобил онҳоро дар Рибло, дар замини Ҳамот зарба зада, кушт. Ва аҳли Яҳудо аз замини худ ба асирӣ рафтанд.


text:
Ва бар қавме ки дар замини Яҳудо боқӣ монда буданд, – бар онҳое ки Набукаднесар, подшоҳи Бобил, боқӣ гузошта буд, – вай Ҷадалёҳу писари Аҳиқом писари Шофонро таъин намуд.


text:
Ва чун ҳамаи сардорони лашкар, – худашон ва одамонашон, – шуниданд, ки подшоҳи Бобил Ҷадалёҳуро таъин намудааст, онҳо назди Ҷадалёҳу ба Мисфо омаданд, яъне Исмоил писари Натанё, ва Йӯҳонон писари Қореяҳ, ва Сароё писари Танҳумати натуфотӣ, ва Еазнаёҳу писари Маъкотӣ, – худашон ва одамонашон.


text:
Ва Ҷадалёҳу ба онҳо ва одамонашон қасам хӯрда, гуфт: «Аз навкарони калдониён натарсед, дар замин сокин шуда, ба подшоҳи Бобил хизмат кунед, ва барои шумо хуб хоҳад шуд».


text:
Ва дар моҳи ҳафтум чунин воқеъ шуд, ки Исмоил писари Натанё писари Элишомаъ, ки аз насли подшоҳ буд, омад, ва даҳ нафар ҳамроҳонаш буданд, ва онҳо Ҷадалёҳуро зарба заданд, ва ӯ мурд; ва ҳамчунин яҳудиён ва калдониёнро, ки бо ӯ дар Мисфо буданд.


text:
Ва тамоми қавм, аз хурд то калон, ва сардорони лашкар бархоста, ба Миср омаданд, зеро ки аз калдониён тарсиданд.


text:
Ва дар соли сию ҳафтуми асирии Еҳӯёкин, подшоҳи Яҳудо, дар рӯзи бисту ҳафтуми моҳи дувоздаҳум, чунин воқеъ шуд, ки Эвил-Мерӯдак, подшоҳи Бобил, дар соле ки подшоҳ шуд, Еҳӯёкин, подшоҳи Яҳудоро сарафроз намуда, аз зиндон берун овард;


text:
Ва бо ӯ некхоҳона сухан ронд, ва тахти ӯро аз тахти подшоҳоне ки назди ӯ дар Бобил буданд, болотар гузошт.


text:
Ва ба Эбар ду писар таваллуд шуд: номи яке Фолаҷ буд, зеро ки дар айёми ӯ замин тақсим шудааст; ва номи бародараш – Ёқтон.


text:
Ва писарони Қатуро, ки суррияи Иброҳим буд: вай Зимрон ва Ёқшон ва Мадон ва Мидён ва Ишбоқ ва Шуаҳро зоид; ва писарони Ёқшон: Шабо ва Дадон.


text:
Ва инҳоянд подшоҳоне ки дар замини Адӯм подшоҳӣ кардаанд, пеш аз он ки подшоҳе дар банӣ Исроил подшоҳӣ кунад: Балаъ писари Баӯр, ва номи шаҳри ӯ Динҳоба буд.


text:
Ва Ҳушом мурд, ва дар ҷояш Ҳадад писари Бадад, ки дар саҳрои Мӯоб Мидёнро шикаст дод, подшоҳӣ кард, ва номи шаҳри ӯ Авит буд.


text:
Ва Баал-Ҳонон мурд, ва дар ҷояш Ҳадад подшоҳӣ кард, ва номи шаҳри ӯ Фоӣ буд; ва номи занаш Маҳетабъил духтари Матрад духтари Мезоҳоб буд.


text:
Писарони Яҳудо: Эр ва Ӯнон ва Шело, – ин се нафар барои ӯ аз Бат-Шуои канъонӣ таваллуд ёфтанд; ва нахустзодаи Яҳудо, Эр, дар назари Парвардигор ношоям буд, ва Ӯ вайро миронид муронд.


text:
Ва Колеб писари Ҳесрӯн аз зани худ Азубо ва аз Ериӯт фарзандон ба дунё овард, ва писаронаш инҳоянд: Ёшар ва Шубоб ва Ардӯн.


text:
Ва сипас Ҳесрӯн назди духтари Мокир, падари Ҷилъод, даромад, ва ӯро гирифт, дар ҳолате ки шастсола буд, ва ӯ барои вай Саҷубро зоид.


text:
Вале Ҷашур ва Арам деҳоти Ёир, Қанот ва қасабаҳои онро, ки шаст шаҳр буд, аз онҳо гирифтанд, – ҳамаи инҳо ба писарони Мокир, падари Ҷилъод, тааллуқ; дошт.


text:
Ва баъд аз он ки Ҳесрӯн дар Колеб-Эфрат мурд, Абиё, зани Ҳесрӯн, барои ӯ Ашҳурро зоид, ки вай падари Тақӯо буд.


text:
Ва писарони Ераҳмеил, нахустзодаи Ҳесрӯн, инҳо буданд: нахустзодааш Ром ва Буно ва Ӯран ва Ӯсам ва Аҳиё.


text:
Ва писарони Колеб, бародари Ераҳмеил: нахустзодааш Мешоъ, ки падари Зиф буд, ва писарони Морешо, падари Ҳебрӯн.


text:
Ва ӯ низ Шоаф, падари Мадманно, ва Шаво, падари Макбено ва падари Ҷибъоро зоид. Ва духтари Колеб Аксо буд.


text:
Ва оилаҳои Қирят-Еорим: йитриён ва футиён, шумотиён ва мишроиён, ки аз онҳо соръотиён ва эштоулиён ба вуҷуд омадаанд.


text:
Ва оилаҳои котибоне ки дар Яъбис сокин буданд: тиръотиён, шимъотиён, сукотиён; инҳо қиниёнанд, ки аз Ҳаммат, падари Байт-Рикоб, пайдо шудаанд.


text:
Ва писарони Довуд, ки барои ӯ дар Ҳебрӯн таваллуд ёфтанд, инҳо буданд: нахустзодааш Амнӯн аз Аҳинӯами изреилӣ; дуюмин – Дониёл аз Абиҷайли кармилӣ;


text:
Ин шаш нафар барои ӯ дар Ҳебрӯн таваллуд ёфтанд, ки дар он ҷо ӯ ҳафт сол ва шаш моҳ подшоҳ буд, ва дар Уршалим сию се сол подшоҳӣ кард.


text:
Ва инҳо барои ӯ дар Уршалим таваллуд ёфтанд: Шимъо ва Шубоб ва Нотон ва Сулаймон – чор нафар аз Бат-Шуо духтари Амиил;


text:
Ва писарони Фадоё: Зарубобил ва Шимъӣ; ва писарони Зарубобил: Машуллом ва Ҳананё, ва хоҳарашон Шелӯмит;


text:
Ва писари Шаканё: Шамаъё; ва писарони Шамаъё: Ҳаттуш ва Йиҷъол ва Борияҳ ва Наарё ва Шафот – шаш нафар.


text:
Ва писарони Элйӯэнай: Ҳӯдавёҳу ва Элёшиб ва Фалоё ва Аққуб ва Йӯҳонон ва Далоё ва Анонӣ – ҳафт нафар.


text:
Ва Фануил падари Ҷадур ва Эзар падари Ҳушо; инҳо писарони Ҳур, нахустзодаи Эфрат, падари Байт-Лаҳм буданд.


text:
Ва Яъбис аз бародарони худ мӯҳтарамтар буд, ва модараш ӯро Яъбис ном ниҳода, гуфт: «Зеро ки ман ӯро бо андӯҳ зоидаам».


text:
Ва Яъбис сӯи Худои Исроил нидо карда, гуфт: «Кошки Ту маро баракат медодӣ, ва ҳудуди маро васеъ менамудӣ, ва дастӣ Ту бо ман мебуд, ва маро аз офат нигоҳ медоштӣ, то ки андӯҳгин набошам!» Ва Худо ба вай он чи талабида буд, ато намуд.


text:
Ва Эштӯн Байт-Рофо ва Фосияҳ ва Таҳинно, падари шаҳри Ноҳошро ба дунё овард, – инҳо мардуми Рико мебошанд.


text:
Ва Маӯнӯтай Офроро ба дунё овард, ва Сароё Юоб, падари Дараи косибонро ба дунё овард, зеро ки косиб буданд.


text:
Ва писарони Эзро: Ётар ва Морад ва Эфар ва Ёлӯн; ва Мирём ва Шаммай ва Ишбаҳ, падари Эштемӯаро зоид.


text:
Ва зани яҳудоии ӯ Ёрад, падари Ҷадур, ва Ҳобар, падари Сукӯ, ва Яқутиил, падари Зонӯаҳро зоид; ҳаминҳо писарони Битё духтари фиръавн, ки Морад гирифта буд, мебошанд.


text:
Писарони Шело писари Яҳудо: Эр, падари Лико, ва Лаъдо, падари Морешо, ва оилаҳои корхонаи катонбофӣ аз хонадони Ашбеа,


text:
Ва Юқим ва мардуми Кузибо ва Юош ва Сороф, ки сарватдорони амлокдорони Мӯоб буданд ва бо ҷанг ҷавоб мегардонданд; ва ин вақоеи кӯҳан аст.


text:
Онҳо кулолгар буданд ва дар Натоим ва Ҷадеро мезистанд, аз ҷониби подшоҳ барои иҷрои кори ӯ дар он ҷо сокин буданд.


text:
Ва Шимъӣ шонздаҳ писар ва шаш духтар дошт, вале бародаронаш писарони бисёр надоштанд, ва тамоми оилаашон мисли банӣ Яҳудо сершумор нашуда буд.


text:
Ва дар Байт-Маркобӯт ва Ҳасар-Сусим ва Байт-Биръӣ ва Шаароим; ин шаҳрҳо то вақти подшоҳии Довуд аз они онҳо буд.


text:
Ва ҳамаи қасабаҳои онҳо, ки дар гирду пеши ин шаҳрҳо то Боал буд; ҳамин аст манзилҳои онҳо ва насабномаҳое ки онҳо доштанд.


text:
Инҳо, ки номҳошон зикр ёфтааст, сардорони оилаҳои худ буданд, ва хонаводаи падаронашон бағоят сершумор гардида буд.


text:
Ва онҳо ба даромадгоҳи Ҷадур, то тарафи шарқии дара водӣ рафтанд, то ки барои рамаҳои худ чарогоҳ пайдо кунанд.


text:
Ва чарогоҳи сералафи хубе ёфтанд, ва он замин кушод васеъ фарох ва ором ва осоишта буд, ки дар он ҷо пештар ҳомиён сокин буданд.


text:
Ва онҳое ки дар айёми Ҳизқиё, подшоҳи Яҳудо, ном ба ном навишта шуда буданд, омада, хайманишинон ва маӯниёни дар он ҷо ёфтшударо зарба заданд ва то имрӯз онҳоро нобуд намуда, дар ҷояшон сокин шуданд, зеро ки чарогоҳ барои рамаҳошон дар он ҷо буд.


text:
Ва аз миёни онҳо, аз банӣ Шимъӯн, панҷсад нафар ба кӯҳи Сеир рафтанд, ва Фалатё ва Наарё ва Рафоё ва Узиил, писарони Йишъӣ, сардорашон буданд;


text:
Ва писарони Реубен, нахустзодаи Исроил, – зеро ки ӯ нахустзода буд, вале вақте ки бистари падарашро палид кард, нахустзодагии ӯ ба писарони Юсуф писари Исроил дода шуд, ва дар насабномаи ӯ нахустзодагӣ инъикос наёфт;


text:
Ва агарчи Яҳудо бар бародаронаш бартарӣ пайдо карда, пешво аз ӯ пайдо шуд, вале нахустзодагӣ аз они Юсуф гардид.


text:
Писараш Баэро, ки ӯро Тилғат Филносар Тиҷлат Филосар, подшоҳи Ашшур, ба асирӣ бурд, ва ӯ раиси реубениён буд.


text:
Ва бародаронаш, аз рӯи хонаводаҳошон, мувофиқи рӯйхати насабномаҳошон, Яиил, ки сардор буд, ва Закарёҳу,


text:
Ва ба тарафи шарқ то даромадгоҳи биёбон, ки саршавияш ибтидояш аз дарёи Фурот буд, сукунат дошт, зеро ки рамаҳои чорвои онҳо дар замини Ҷилъод сершумор шуда буд.


text:
Ва дар айёми Шоул онҳо бо ҳоҷариён ҷанг карданд, ва ҳоҷариён ба дасти онҳо афтоданд; ва онҳо дар тамоми тарафи шарқии Ҷилъод дар хаймаҳои ҳоҷариён сокин шуданд.


text:
Ва бародарони онҳо, аз рӯи хонаводаҳошон: Микоил ва Машуллом ва Шобаъ ва Юрай ва Яъкон ва Зияъ ва Эбар – ҳафт нафар.


text:
Инҳоянд писарош Абиҳоил писари Ҳурӣ, писари Ёрӯаҳ, писари Ҷилъод, писари Микоил, писари Ешишай, писари Яҳдӯ, писари Буз;


text:
Насабномаи ҳамаашон дар айёми Ютом, подшоҳи Яҳудо, ва дар айёми Ёробъом, подшоҳи Исроил, тартиб дода шуда буд.


text:
Аз банӣ Реубен ва ҷодиён ва нисфи сибти Менашше ҷанговарон, касоне ки сипар ва шамшер мебардоштанд, ва камондорон, ва ҷангозмудагон, ки ба майдони корзор мебаромаданд, чилу чор ҳазору ҳафтсаду шаст нафар буданд.


text:
Ва бар зидди инҳо кӯмак гирифтанд, ва ҳоҷариён ва ҳамаи ҳамроҳонашон ба дасти онҳо дода шуданд таслим гардиданд, зеро ки онҳо дар вақти ҷанг ба Худо нидо карданд, ва Ӯ ба онҳо ҷавоб дод, чунки ба Ӯ таваккал карданд.


text:
Ва аз чорвои онҳо ба ғанимат гирифтанд: панҷоҳ ҳазор шутур, ва дусаду панҷоҳ ҳазор гӯсфанд, ва ду ҳазор хар, ва сад ҳазор ҷони одамӣ,


text:
Зеро бисёр касон кушта шуданд, чунки ин ҷанг аз ҷониби Худо буд; ва ба ҷои инҳо то вақти асирии худ сокин шуданд.


text:
Ва писарони нисфи сибти Менашше дар он замин, аз Бошон то Баал-Ҳермӯн ва Санир ва кӯҳи Ҳермӯн сокин буданд; онҳо афзоиш ёфтанд.


text:
Ва инҳоянд сардорони хонаводаҳошон: Эфар ва Йишъӣ ва Алиил ва Азриил ва Ирмиё ва Ҳӯдавё ва Яҳдиил, ки мардони далери ҷангӣ, мардони номдор, сардорони хонаводаҳои худ буданд.


text:
Валекин ба Худои падарони худ хиёнат карданд, ва ба худоёни қавмҳои он замин, ки Худо аз пеши онҳо нобуд карда буд, пайравӣ намуда, бо зино машғул шуданд.


text:
Ва Худои Исроил рӯҳи Фул, подшоҳи Ашшур, ва рӯҳи Тиҷлат Филосар, подшоҳи Ашшурро барангехт, ва ӯ реубениён ва ҷодиён ва нисфи сибти Менашшеро ба асирӣ гирифт, ва онҳоро ба Ҳалаҳ ва Ҳобӯр ва Ҳоро ва дарёи Ҷӯзон овард, ки то имрӯз онҳо дар он ҷо мебошанд.


text:
Ва Йӯҳонон Азарёро ба дунё овард; вай ҳамон аст, ки дар хонае ки Сулаймон дар Уршалим бино кард, коҳин буд.


text:
Ва Еҳӯсодок ба асирӣ рафт, вақте ки Парвардигор аҳли Яҳудо ва Уршалимро ба воситаи Набукаднесар ба асирӣ бурд.


text:
Ва инҳоянд, ки Довуд барои сурудгӯӣ дар хонаи Парвардигор таъин намуд, баъд аз он ки сандуқ дар оромгоҳаш гузошта шуд.


text:
Ва онҳо пеши манзили хаймаи ҷомеъ хизматгузорони сурудгӯй буданд, то вақте ки Сулаймон хонаи Парвардигорро дар Уршалим бино кард, ва онҳо мувофиқи низомномаи худ бар хизмати худ меистоданд.


text:
Ва инҳоянд, ки бо писарони худ меистоданд: аз писарони қаҳотиён: Ҳеймони сароянда, писари Юил, писари Самуил,


text:
Ва писарони Марорӣ, бародарҳошон, ба тарафи чап буданд: Эйтон писари Қишӣ, писари Абдӣ, писари Маллук,


text:
Ва Ҳорун ва писаронаш бар қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ ва бар қурбонгоҳи бухур қурбониҳо месӯзониданд ва ҳар корро дар поки покҳо барои хашмниҳонии Исроил ба ҷо меоварданд, мувофиқи ҳар он чи Мусо, бандаи Худо, фармуда буд.


text:
Ва инҳоянд манзилҳои онҳо, аз рӯи деҳоташон, дар ҳудудашон: ба писарони Ҳорун аз қабилаи қаҳотиён, – чунки қуръаи аввалин аз они онҳо буд, –


text:
Ва ба писарони Ҳорун шаҳрҳои гурезгоҳ: Ҳебрӯн ва Либноро бо атрофи он, ва Яттир ва Эштемӯаро бо атрофи он доданд,


text:
Ва аз хонадони Бинёмин – Ҷобаъро бо атрофи он, ва Оламатро бо атрофи он, ва Анотӯтро бо атрофи он, – ҳамаи шаҳрҳои онҳо мувофиқи қабилаҳошон сездаҳ шаҳр буданд.


text:
Ва ба бақияи писарони Қаҳот, аз қабилаҳои ин хонадон, мувофиқи қуръа, аз ҳиссаи мероси нисфи хонадони Менашше даҳ шаҳр расид.


text:
Ва ба писарони Ҷершӯн, аз рӯи қабилаҳошон, аз хонадони Иссокор ва аз хонадони Ошер ва аз хонадони Нафтолӣ ва аз хонадони Менашше, ки дар Бошон буд, сездаҳ шаҳр расид.


text:
Ва ба писарони Марорӣ, аз рӯи қабилаҳошон, аз хонадони Реубен ва аз хонадони Ҷод ва аз хонадони Забулун, мувофиқи қуръа, дувоздаҳ шаҳр расид.


text:
Ва ин шаҳрҳоро, ки номҳошон зикр шудааст, аз хонадони банӣ Яҳудо ва аз хонадони банӣ Шимъӯн ва аз хонадони банӣ Бинёмин мувофиқи қуръа доданд.


text:
Ва ба онҳо шаҳрҳои гурезгоҳро: Шакемро дар кӯҳи Эфроим бо атрофи он, ва Ҷозарро бо атрофи он доданд.


text:
Ва аз нисфи хонадони Менашше – Онирро бо атрофи он, ва Билъомро бо атрофи он, барои бақияи қабилаҳои банӣ Қаҳот;


text:
Ва барои банӣ Ҷершӯн аз қабилаҳои нисфи хонадони Менашше – Ҷӯлонро дар Бошон бо атрофи он, ва Ашторӯтро бо атрофи он;


text:
Ва аз хонадони Нафтолӣ – Қодешро дар Ҷалил бо атрофи он, ва Ҳаммӯнро бо атрофи он, ва Қирётаимро бо атрофи он.


text:
Ва аз он тарафи Урдун, дар рӯ ба рӯи Ериҳӯ, ба ҷониби шарқии Урдун, аз хонадонн Реубен – Босарро дар биёбон бо атрофи он, ва Яҳсоро бо атрофи он,


text:
Ва писарони Тӯлоъ: Уззӣ ва Рафоё ва Ериил ва Яҳмай ва Йибсом ва Самуил, ки онҳо сардорони хонаводаи падарашон Тӯлоъ ва мардони ҷангии авлодашон буданд; шумораи онҳо дар айёми Довуд бисту ду ҳазору шашсад нафар буд.


text:
Ва писари Уззӣ: Зараҳё; ва писарони Зараҳё: Микоил ва Убадё ва Юил ва Йишиё – панҷ нафар, ки ҳамаашон сардор буданд.


text:
Ва онҳо, аз рӯи авлодашон ва хонаводаҳошон, фавҷҳои аскарӣ барои ҷанг ба миқдори сию шаш ҳазор нафар доштанд, зеро ки занон ва писаронашон бисёр буданд.


text:
Ва бародарони онҳо аз ҳамаи қабилаҳои Иссокор ҳаштоду ҳафт ҳазор нафар мардони ҷангӣ буданд, – ҳамаашон дар насабномаҳои худ зикр ёфтаанд.


text:
Ва писарони Болаъ: Эсбӯн ва Уззӣ ва Уззиил ва Еримӯт ва Ирӣ – панҷ нафар, ки сардорони хонаводаҳо ва мардони ҷангӣ буданд, ва насабномаҳошон аз бисту ду ҳазору сию чор нафар иборат буд.


text:
Ва писарони Бокар: Замиро ва Юош ва Элиозар ва Элюэнай ва Омрӣ ва Йиремӯт ва Абиё ва Анотӯт ва Оломат; ҳамаи даҳо писарони Бокар буданд.


text:
Ва насабномаҳои онҳо, аз рӯи авлодашон ва сардорони хонаводаҳошон, аз бист ҳазору дусад нафар мардони ҷангӣ иборат буд.


text:
Ва писари Едиойил: Билҳон; ва писарони Билҳон: Яуш ва Бинёмин ва Эҳуд ва Канъоно ва Зейтон ва Таршиш ва Аҳишоҳар;


text:
Ҳамаи ин писарони Едиойил сардорони хонаводаҳо ва мардони ҷангӣ буданд ва ҳафдаҳ ҳазору дусад нафар сарбоз дошта, ба ҷанг мебаромаданд.


text:
Писарони Менашше: Ашриил, ки вайро завҷаи ӯ зоид, ва Мокир, падари Ҷилъод, ки вайро суррияи арамии ӯ зоид.


text:
Ва Мокир хоҳари Ҳуфим ва Шуфимро, ки Маако ном дошт, ба занӣ гирифт; ва номи писари насли дуюм Салофҳод буд, ва Салофҳод духтарон дошт.


text:
Ва Маако, зани Мокир, писар зоид, ва ӯро Фораш ном ниҳод, ва номи бародараш Шораш буд, ва писарони ӯ Улом ва Роқам буданд.


text:
Ва писараш Зобод ва писараш Шутолаҳ, ва Озар ва Элъод; ва мардуми Ҷат, ки дар ин замин таваллуд ёфтаанд, онҳоро куштанд, зеро ки барои гирифтани чорвояшон фуруд омада буданд.


text:
Ва ӯ назди зани худ даромад, ва вай ҳомила шуда, писаре зоид, ва ӯро Барио ном ниҳод, зеро ки дар хонадонаш мусибат рӯй дода буд.


text:
Ва мулкҳо ва манзилҳошон: Байт-Ил ва деҳоташ, ва ба тарафи шарқ – Наарон, ва ба тарафи ғарб – Ҷозар ва деҳоташ, ва Шакем ва деҳоташ, то Айё ва деҳоташ.


text:
Ва назди ҳудуди банӣ Менашше: Байт-Шеон ва деҳоташ, Таънак ва деҳоташ, Маҷиддӯ ва деҳоташ, Дӯр ва деҳоташ; дар ин ҷойҳо писарони Юсуф писари Исроил сокин буданд.


text:
Ҳамаи инҳо писарони Ошер, сардорони баргузидаи хонаводаҳо, мардони ҷангӣ, сарварони раисон буданд, ва шумораи онҳо дар лашкар барои ҷанг, мувофиқи насабномаҳошон, бисту шаш ҳазор нафар буд.


text:
Ва инҳоянд писарони Эҳуд, ки сардорони хонаводаҳои сокинони Ҷобаъ буданд, ва онҳоро ба Моноҳат кӯчониданд:


text:
Ва Шаҳароим дар кишвари Мӯоб, баъд аз фиристодани занони худ Ҳушим ва Бааро, фарзандон ба дунё овард.


text:
Ва Барио ва Шомаъ, ки онҳо сардорони хонаводаҳои сокинони Аёлӯн буданд; онҳо сокинони Ҷатро ба гурехтан водор карданд;


text:
Ва Миқлӯт Шимъоро ба дунё овард; ва онҳо низ, дар рӯ ба рӯи бародаронашон, дар Уршалим бо бародарони худ сокин буданд.


text:
Ва Нир Қишро ба дунё овард, ва Қиш Шоулро ба дунё овард, ва Шоул Йӯнотон ва Малкӣ-Шуа ва Абинодоб ва Эшбоалро ба дунё овард.


text:
Ва Оҳоз Еҳӯаддоро ба дунё овард, ва Еҳӯаддо Оломат ва Азмавт ва Зимриро ба дунё овард, ва Зимрӣ Мӯсоро ба дунё овард.


text:
Ва Осил шаш писар дошт, ва ин аст номҳои онҳо: Азриқом, Бухру ва Исмоил ва Шаарё ва Убадё ва Ҳонон; ҳамаи инҳо писарони Осил буданд.


text:
Ва писарони Улом мардони далери ҷангӣ ва камондорон буданд, ва писарону набераҳошон бисёр – саду панҷоҳ нафар буданд; ҳамаи инҳо аз банӣ Бинёмин буданд.


text:
Ва тамоми Исроил мувофиқи насабномаҳои худ шумурда шуданд, ва инак онҳо дар китоби подшоҳони Исроил навишта шудаанд; ва аҳли Яҳудо барои гуноҳҳошон ба Бобил ба асирӣ рафтанд.


text:
Ва касони аввалине ки дар шаҳрҳои худ дар мулкҳошон сокин шуданд, исроилиён, коҳинон, левизодагон ва тобеон* буданд.


text:
Ва дар Уршалим баъзе аз банӣ Яҳудо, ва аз банӣ Бинёмин, ва аз банӣ Эфроим ва Менашше сукунат доштанд:


text:
Ва Йибниё писари Ерӯҳом ва Эло писари Уззӣ, писари Микрӣ, ва Машуллом писари Шафатё, писари Рауил, писари Йибниё,


text:
Ва бародарони онҳо, мувофиқи авлодашон, нӯҳсаду панҷоҳу шаш нафар, – ҳамаи ин мардон сарварони хонаводаҳо дар хонадони падарҳошон буданд.


text:
Ва Азарё писари Ҳилқиё, писари Машуллом, писари Содӯқ, писари Мароют, писари Аҳитуб, раиси хонаи Худо;


text:
Ва Адоё писари Ерӯҳом, писари Фашҳур, писари Малкиё, ва Маъсай писари Адиил, писари Яҳзиро, писари Машуллом, писари Машиллемит, писари Иммир;


text:
Ва бародарони онҳо, сардорони хонаводаҳошон – ҳазору ҳафтсаду шаст нафар, кн мардони далер дар масъалаи хизмати хонаи Худо буданд.


text:
Ва Убадё писари Шамаъё, писари Ҷолол, писари Едутун, ва Боракё писари Осо, писари Элқоно, ки дар деҳоти натӯфотӣ сокин буд.


text:
Ва Шаллум писари Қӯрӣ, писари Эбёсоф, писари Қӯраҳ, ва бародаронаш аз хонадони падараш, яъне қӯраҳиён, ки бар масъалаи хизмат ва посбонони остонаҳои хайма ӯҳдадор буданд, ва падаронашон бар урдуи Парвардигор ва посбонони даромадгоҳи он ӯҳдадор буданд.


text:
Ҳамаи онҳое ки барои дарбонии назди остонаҳо интихоб шуда буданд, дусаду дувоздаҳ нафар буданд; онҳо дар насабномаҳо аз рӯи деҳоти худ номбар шудаанд; онҳоро Довуд ва Самуили басир* ба ин вазифа барои вафодориашон садоқаташон баргумошта буданд.


text:
Ва онҳо ва писаронашон бар дарвозаҳои хонаи Парвардигор ва хонаи хайма барои посбонӣ таъин шуда буданд.


text:
Ва бародарони онҳо, ки дар деҳоти худ буданд, навбат ба навбат бо онҳо ба мӯҳлати ҳафт рӯз меомаданд.


text:
Зеро он чор сардори дарбонон, ки левизодагон буданд, эътибори махсус доштанд, ва онҳо бар ҳуҷраҳо ва бар хазинаҳои хонаи Худо баргумошта шуда буданд.


text:
Ва дар гирду пеши хонаи Худо шабро мегузарониданд, зеро ки посбонӣ бар зиммаи онҳо буд, ва онҳо калиддор буда, мебоист ҳар субҳ дарҳоро мекушоданд.


text:
Ва баъзе аз онҳо бар колои парастиш таъин шуда буданд, чунки онҳоро шумурда меоварданд, ва шумурда мебароварданд.


text:
Ва баъзе аз онҳо бар коло, бар тамоми колои пок, ва бар орди маҳин ва май ва равған ва лебӯно ва атриёт таъин шуда буданд.


text:
Ва Маттитё аз миёни левизодагон, ки ӯ нахустзодаи Шаллуми қӯраҳӣ буд, бар кори ҳадияҳои рӯи тоба таъин шуда буд.


text:
Ва баъзе аз бародарони онҳо, аз писарони қаҳотиён, бар нони пешкаш таъин шуда буданд, то ки онро барои ҳар рӯзи шанбе тайёр кунанд.


text:
Ва сарояндагон, сардорони хонаводаҳои левизодагон, дар ҳуҷраҳо аз машғулияти дигар озод буданд, зеро ки рӯзу шаб бо кори худ машғул буданд.


text:
Инҳо сардорони хонаводаҳои левизодагон буданд, ки сарварони авлодашон буда, дар Уршалим сокин буданд.


text:
Ва Миқлӯт Шимъомро ба дунё овард; ва онҳо низ, дар ру ба рӯи бародаронашон, дар Уршалим бо бародарони худ сокин буданд.


text:
Ва Оҳоз Яъроро ба дунё овард, ва Яъро Оломат ва Азмавт ва Зимриро ба дунё овард, ва Зимрӣ Мӯсоро ба дунё овард.


text:
Ва Осил шаш писар дошт, ва ин аст номҳои онҳо: Азриқом, Бухру ва Исмоил ва Шаарё ва Убадё ва Ҳонон; инҳо писарони Осил буданд.


text:
Ва фалиштиён ба Шоул ва писаронаш омада расиданд; ва фалиштиён Йӯнотон ва Абинодоб ва Малкӣ-Шуа – писарони Шоулро куштанд.


text:
Ва ҷанг бар зидди Шоул сахт шуд; ва сарбозоне ки тир аз камон меандохтанд, ӯро ба зери тир гирифтанд, ва ӯ аз дасти тирандозон захмӣ шуд.


text:
Ва тамоми мардуми Исроил, ки дар водӣ буданд, чун диданд, ки исроилиён рӯ ба гурез овардаанд, ва Шоул ва писаронаш мурдаанд, – шаҳрҳои худро партофта, гурехтанд; ва фалиштиён омада, дар онҳо сокин шуданд.


text:
Ва фардояш фалиштиён барои луч кардани шаҳидон омаданд, ва Шоул ва писаронашро ёфтанд, ки бар кӯҳи Ҷилбӯа афтода буданд.


text:
Ва ӯро луч карданд, ва сари ӯ ва аслиҳаи ӯро гирифтанд, ва ба ҳар тарафи замини фалиштиён фиристоданд, то ки ба бутхонаҳои худ ва ба қавм мужда диҳанд.


text:
Ва ҳамаи мардони далер бархоста, ҷасади Шоул ва ҷасадҳои писаронашро бардоштанд, ва ба Ёбиш оварда, устухонҳои онҳоро зери дарахти писта дар Ёбиш дафн карданд, ва ҳафт рӯз рӯза доштанд. <br/>Исёни Шоул, ки аз боиси он аз подшоҳӣ маҳрум гардид.


text:
Ва Шоул аз боиси исёни худ, ки пеши Парвардигор ба амал овард, мурд, яъне аз боиси он ки сухани Парвардигорро риоя накард, ва ба ҷодугар бо савол муроҷиат намуд,


text:
Вале ба Парвардигор муроҷиат нанамуд, ва Ӯ вайро муронд, ва подшоҳиро ба Довуд писари Йисой гузаронид.


text:
Дирӯз ва парирӯз низ, вақте ки Шоул подшоҳ буд, ту Исроилро берун мебурдӣ ва андарун меовардӣ; ва Парвардигор Худои ту ба ту гуфта буд: 'Ту қавми Ман Исроилро хоҳӣ чаронид, ва ту бар қавми Ман Исроил раис хоҳӣ буд'».


text:
Ва ҳамаи пирони Исроил назди подшоҳ ба Ҳебрӯн омаданд, ва Довуд бо онҳо дар Ҳебрӯн ба ҳузури Парвардигор паймон баст, ва Довудро, мувофиқи сухани Парвардигор, ки ба воситаи Самуил гуфта буд, ба подшоҳӣ бар Исроил тадҳин карданд.


text:
Ва Довуд ва тамоми Исроил ба Уршалим, ки Ябус бошад, рафтанд; ва дар он ҷо ябусиён сокинони ин замин буданд.


text:
Ва сокинони Ябус ба Довуд гуфтанд: «Ту ба ин ҷо дохил нахоҳӣ шуд!» Ва Довуд қалъаи Сионро, ки шаҳри Довуд бошад, забт кард.


text:
Ва Довуд гуфт: «Ҳар кӣ ябусиёнро аввал зарба занад, вай раис ва сардор хоҳад шуд». Ва Юоб писари Саруё аввал баромад, ва раис шуд.


text:
Ва инҳоянд сарварони паҳлавоне ки Довуд дошт, ки онҳо ӯро бо тамоми Исроил дар подшоҳияш қувват доданд, то ки ӯро, мувофиқи сухани Парвардигор, бар Исроил подшоҳ гардонанд.


text:
Ва ин аст номгӯи паҳлавононе ки Довуд дошт: Ёшобъом писари Ҳакмӯнӣ, сардори сегона; ӯ боре найзаи худро бар сесад кас бардошта, ҳамаашонро якбора кушта буд.


text:
Ӯ бо Довуд дар Фас-Дамим буд, ва фалиштиён дар он ҷо барои ҷанг ҷамъ шуда буданд, ва қитъаи киштзор пур аз ҷав буд, ва қавм аз пеши фалиштиён рӯ ба гурез оварданд.


text:
Ва онҳо дар миёнаи он қитъаи киштзор истода, онро муҳофизат карданд, ба фалиштиён шикаст расониданд, ва Парвардигор ғалабаи бузурге ба амал овард.


text:
Ва се нафар аз он сӣ сардор ба кӯҳпора назди Довуд ба мағораи Адулом фуруд омаданд, дар сурате ки фалиштиён дар водии Рафоим урду зада буданд.


text:
Ва ин се нафар лашкаргоҳи фалиштиёнро рахна карда, аз чоҳе ки назди дарвозаи Байт-Лаҳм аст, об кашиданд, ва онро бардошта, назди Довуд оварданд; вале ӯ нахост, ки онро бинӯшад, ва онро ҳамчун ҳадияи рехтанӣ барои Парвардигор рехт,


text:
Ва гуфт: «Ҳошо аз тарси Худоям, ки ман чунин амал намоям! Оё хуни ин касонро бинӯшам, ки ҷони худро дар хатар гузоштаанд?» Зеро ки ҷони худро дар хатар гузошта оварда буданд, ва ӯ нахост, ки онро бинӯшад. Чунин аст коре ки ин се паҳлавон кардаанд.


text:
Ва Абишой, бародари Юоб, сардори се нафар буд, ва ӯ боре найзаи худро бар сесад кас бардошта, ҳамаашонро кушта буд, ва ӯ дар миёни се нафар номдор буд.


text:
Дар миёни ин се нафар ӯ аз ду нафар муҳтаррамтар буда, сардори онҳо гардида буд, вале ба дараҷаи он се нафар нарасида буд баробар намешуд.


text:
Баноё писари Еҳӯёдоъ, писари марди далери қабсаилӣ, ки корҳои бузурге карда буд; ӯ ду паҳлавони мӯобиро кушта буд, ва ӯ фуруд омада, шерро андаруни чоҳ дар рӯзи барф кушта буд.


text:
Ва ӯ марди мисрии бузургҷуссаро, ки қоматаш панҷ араш буд, кушта буд, дар сурате ки дар дасти он мисрӣ найзае мисли наварди бофандагон буд, ва ӯ бо чӯбе назди вай фуруд омада, найзаро аз дасти мисрӣ рабуд, ва вайро бо найзаи худаш кушт.


text:
Аз сӣ нафар ӯ мӯҳтарамтарин буд, вале ба дараҷаи он се нафар нарасида буд; ва Довуд ӯро бар гурӯҳи посбонони шахсии худ таъин намуд.


text:
Ва инҳоянд касоне ки назди Довуд ба Сиқлоҷ омаданд, вақте ки ӯ ҳанӯз аз дасти Шоул писари Қиш гуреза буд; ва онҳо дар миёни паҳлавононе буданд, ки дар ҷанги ӯ мадад мерасониданд.


text:
Бо камон мусаллаҳ буданд, сангҳо ва тирҳои камонро бо дасти рост ва чап меандохтанд, аз бародарони Шоул, аз Бинёмин буданд:


text:
Сардорашон Аҳиозар буд, ва баъд аз ӯ Юош, писарони Ҳашмоои ҷибъотӣ; ва Язиил ва Фолат, писарони Азмавт; ва Бароко ва Еҳуи антӯтӣ;


text:
Ва Ишмаъёи ҷибъӯнӣ, ки паҳлавони сазовори он сӣ нафар буд ва аз он сӣ нафар бартарӣ дошт; ва Ирмиё ва Яҳазиил ва Йӯҳонон, ва Йӯзободи ҷадиротӣ;


text:
Ва аз ҷодиён паҳлавонони ҷасур, сарбозони ҷангозмуда, ки бо сипар ва найза мусаллаҳ буданд, ба тарафи Довуд ба истеҳкоми биёбон гузаштанд; рӯйҳошон мисли рӯи шер буд, ва мисли ғизолони кӯҳӣ тезрав буданд.


text:
Инҳо аз банӣ Ҷод сардорони лашкар буданд, ки хурдтарашон баробари сад нафар ва калонтарашон баробари ҳазор нафар буд.


text:
Ҳаминҳо буданд, ки дар моҳи якум аз Урдун гузаштанд, вақте ки обҳояш дамида, аз соҳилҳояш баромада буд, ва тамоми аҳолии водиҳоро ба тарафи шарқ ва ғарб гурезониданд.


text:
Ва Довуд ба пешвози онҳо берун омад, ва ба онҳо сухан ронда, гуфт: «Агар бо сулҳу осоиштагӣ назди ман омада бошед, то ки ба ман мадад расонед, дили ман бо шумо як хоҳад буд; вале агар барои он омада бошед, ки маро фиреб дода, ба душманонам бисупоред, дар сурате ки ҳеҷ ситаме дар дасти ман нест, пас бигзор Худои падарони мо инро бубинад ва доварӣ намояд».


text:
Ва рӯҳе Амосойро, ки сардори сигона аробаҳо буд, фаро гирифт, ва ӯ гуфт: «Аз они ту ҳастем, эй Довуд! Ва бо ту хоҳем буд, эй писари Йисой! Осоиштагӣ, осоиштагӣ бар ту бод, ва осоиштагӣ бар ёварони ту бод, зеро ки Худои ту мададгори туст». Ва Довуд онҳоро қабул карда, сардорони фавҷ кард.


text:
Ва баъзе аз сибти Менашше ба Довуд ҳамроҳ шуданд, вақте ки ӯ бо фалиштиён ба муқобили Шоул ба ҷанг мерафт, вале ба онҳо мадад нарасониданд, зеро ки мирони фалиштиён баъди машварат намудан ӯро фиристода, гуфтанд: «Вай бо каллаҳои мо ба хоҷаи худ Шоул ҳамроҳ ҳоҳад шуд».


text:
Вақте ки ӯ ба Сиқлоҷ мерафт, инҳо аз Менашше ба ӯ ҳамроҳ шуданд: Аднаҳ ва Юзобод ва Едиаил ва Микоил ва Юзобод ва Элиҳу ва Силтой, ки мириҳазорони Менашше буданд.


text:
Ва онҳо ба Довуд ба муқобили фавҷи душманон мадад расониданд, зеро ки ҳамаашон ҷанговарони далер буданд, ва сарварони лашкар гардиданд.


text:
Ҳамин тавр рӯз ба рӯз мардум назди Довуд меомаданд, то ки ба ӯ мадад расонанд, то ба дараҷае ки лашкаргоҳи ӯ мисли лашкаргоҳи Худо бузург шуд.


text:
Ва ин аст шумораи одамони мусаллаҳшуда, ки назди Довуд ба Ҳебрӯн омаданд, то ки подшоҳиро, мувофиқи амри Парвардигор, аз Шоул ба ӯ бигузаронанд.


text:
Ва аз банӣ Бинёмин, бародарони Шоул, – се ҳазор нафар; вале то он вақт бисёре аз онҳо хизмати хонадони Шоулро ба ҷо меоварданд.


text:
Ва аз банӣ Эфроим – бист ҳазору ҳаштсад нафар, ки ҷанговарони далер ва дар хонадони падарони худ номдор буданд.


text:
Ва аз нисфи хонадони Менашше – ҳаждаҳ ҳазор нафар, ки ном ба ном хонда шуданд, то ки рафта Довудро подшоҳ созанд.


text:
Ва аз банӣ Иссокор – касоне ки аз гардиши рӯзгор огоҳ буда, медонистанд, ки Исроил чӣ корҳо бояд бикунад; сардоронашон дусад нафар буданд, ва ҳамаи бародаронашон мувофиқи фармони онҳо амал мекарданд.


text:
Аз Забулун – панҷоҳ ҳазор нафар мардоне ки метавонистанд бо лашкар берун оянд, ба воситаи ҳар навъ асбоби олати ҳарбӣ ҷанг кунанд, ва якдилона мадад расонанд.


text:
Ва аз он тарафи Урдун, аз Реубен ва Ҷод ва нисфи сибти Менашше, – саду бист ҳазор нафар, ки метавонистанд ба воситаи ҳар навъ асбоби ҳарбӣ ҷанг кунанд.


text:
Ҳамаи ин мардони ҷангӣ саф кашида, бо дили пур бо дили комил ба Ҳебрӯн омаданд, то ки Довудро бар тамоми Исроил подшоҳ созанд; ва тамоми бақияи Исроил низ якдилона хоҳони он буданд, ки Довудро подшоҳ созанд.


text:
Ва дар он ҷо се рӯз бо Довуд буда, хӯрданд ва нӯшиданд, зеро ки бародаронашон барои онҳо муҳайё карда буданд.


text:
Ва касоне низ, ки ба онҳо наздик буданд, – то ҳадди Иссокор, Забулун ва Нафтолӣ, – бар харон ва шутурон ва хачирон ва барзаговон нон ва хӯрокворӣ: орд, гирдаҳои қурсҳои анҷир ва мавиз, ва май ва равған, ва говон ва гӯсфандон ба фаровонӣ оварданд, зеро ки дар Исроил шодмонӣ буд.


text:
Ва Довуд ба тамоми ҷамоати Исроил гуфт: «Агар ба шумо писанд ояд Агар шумо салоҳ бинед, ва агар ин аз ҷониби Парвардигор Худои мо бошад, ба ҳар тараф назди бародарони худ, ки дар ҳамаи заминҳои Исроил боқӣ мондаанд, ва бо онҳо ба коҳинон ва левизодагоне ки дар шаҳрҳои худ ва атрофи онҳо мебошанд, бифиристем, то ки онҳо назди мо ҷамъ шаванд;


text:
Ва Довуд тамоми Исроилро аз Шиҳӯри Миср то даромадгоҳи Ҳамот ҷамъ кард, то ки сандуқи Худоро аз Қирят-Еорим биёранд.


text:
Ва Довуд ва тамоми Исроил ба Баало, яъне ба Қирят-Еорим, ки дар Яҳудо мебошад, баромаданд, то ки сандуқи Парвардигор Худоро, ки Ӯ бар каррубиён нишастааст, ва номи Ӯ бар он хонда мешавад, аз он ҷо биёранд.


text:
Ва сандуқи Худоро бар аробаи нав гузошта, аз хонаи Абинодоб бароварданд, ва Уззо ва Аҳю аробаро меронданд.


text:
Ва Довуд ва тамоми Исроил бо суруд ва барбат ва уд ва даф ва санҷ ва карнай ба ҳузури Худо бо тамоми қувват бозӣ мекарданд.


text:
Ва ҳангоме ки ба хирмангоҳи Кидӯн расиданд, Уззо дасташро ба сандуқ дароз карда, онро нигоҳ дошт, зеро ки говон онро яктарафа гардонида, моил ба афтодан карда буданд.


text:
Ва хашми Парвардигор бар Уззо аланга зада, ӯро барои он ки дасташро ба сандуқ дароз карда буд, зарба зад; ва ӯ дар он ҷо ба ҳузури Худо мурд.


text:
Ва сандуқи Худо бо хонадони Убайд-Адӯм дар хонаи вай се моҳ монд, ва Парвардигор хонадони Убайд-Адӯм ва тамоми дороии вайро баракат дод.


text:
Ва Ҳиром, подшоҳи Сӯр, назди Довуд қосидон, ва дарахтони арз, ва сангтарошон ва дуредгаронро фиристод, то ки барои ӯ хона бино кунанд.


text:
Ва ин аст номҳои онҳое ки дар Уршалим барои ӯ таваллуд ёфтанд: Шаммуа ва Шубоб, ва Нотон ва Сулаймон,


text:
Ва чун фалиштиён шуниданд, ки Довудро ба подшоҳӣ бар Исроил тадҳин намудаанд, ҳамаи фалиштиён баромаданд, то ки Довудро биҷӯянд; ва Довуд инро шунида, пеши онҳо берун омад.


text:
Ва Довуд аз Худо пурсон карда, гуфт: «Оё ба муқобили фалиштиён бароям, ва оё онҳоро ба дасти ман хоҳӣ супурд?» Ва Парвардигор ба ӯ гуфт: «Баро, ва онҳоро ба дастат хоҳам супурд».


text:
Ва онҳо ба Баал-Фаросим баромаданд, ва дар он ҷо Довуд ба онҳо шикаст расонид, ва Довуд гуфт: «Худо душманонамро бо дасти ман нобуд намуд, чунон ки селоб нобуд менамояд». Бинобар ин, номи он макон Баал-Фаросим хонда шудааст.


text:
Ва Довуд боз аз Худо пурсон кард, ва Худо ба ӯ гуфт: «Аз пешашон набаро, балки: аз ақибашон давр зада, аз ҷониби дарахтони тут ба онҳо наздик шав,


text:
Ва ҳамин ки акси садои кадамҳоро аз сари дарахтони тут бишнавӣ, дарҳол ба ҷанг баро, зеро ки он вақт Худо пешопеши ту берун хоҳад омад, то ки ба урдуи фалиштиён шикаст расонад».


text:
Ва Довуд ончунон, ки Худо ба ӯ фармуд, амал намуд, ва ба урдуи фалиштиён аз Ҷибъӯн то Ҷозро шикаст расониданд.


text:
Ва ӯ барои худ хонаҳо дар шаҳри Довуд сохт, ва барои сандуқи Худо маконе тайёр кард, ва хаймае барои он барпо намуд.


text:
Он гоҳ Довуд гуфт, ки ғайр аз левизодагон касе сандуқи Худоро набардорад, зеро Парвардигор онҳоро баргузидааст, то ки сандуқи Худоро бардоранд, ва хизмати онро ба таври ҷовидона ба ҷо оваранд.


text:
Ва Довуд тамоми Исроилро дар Уршалим ҷамъ кард, то ки сандуқи Парвардигорро ба маконе ки барои он тайёр карда буд, бароранд.


text:
Ва Довуд коҳинон Содӯқ ва Абётор ва левизодагон Уриил, Асоё ва Юил, Шамаъё ва Алиил ва Аминодобро даъват намуда,


text:
Ба онҳо гуфт: «Шумо сардорони хонаводаҳои левизодагон ҳастед, пас шумо ва бародарони шумо худро пок намоед, ва сандуқи Парвардигор Худои Исроилро ба маконе ки барояш тайёр кардаам, бардошта биёред,


text:
Зеро, азбаски бори аввал шумо онро набардоштед, Парвардигор Худои мо моро зарба зад, чунки онро мувофиқи қонун толиб нашудем».


text:
Ва коҳинон ва левизодагон худро пок карданд, то ки сандуқи Парвардигор Худои Исроилро бардошта биёранд.


text:
Ва писарони левизодагон ончунон, ки Мусо мувофиқи сухани Парвардигор фармуда буд, дастакҳои сандуқи Худоро бар китфҳои худ гузошта, онро бардоштанд.


text:
Ва Довуд ба сардорони левизодагон фармуд, ки бародарони сарояндаи худро бо асбоби мусиқӣ: бо удҳо ва барбатҳо ва санҷҳо таъин намоянд, то ки онҳо бо овози баланд суруд хонда, мардумро ба ваҷд оваранд.


text:
Ва левизодагон Ҳеймон нбни Юил, ва аз бародарони вай – Ософ писари Боракёҳу, ва аз бародарони онҳо, аз банӣ Марорӣ, Эйтон писари Қушоёҳуро таъин карданд;


text:
Ва бо онҳо бародарони дараҷаи дуюми онҳо: Закарёҳу ва Бен ва Яазиил ва Шамиромӯт ва Яҳиил ва Уннӣ ва Элиоб ва Баноёҳу ва Маасиёҳу ва Маттитёҳу ва Элифалиҳу ва Миқниёҳу ва Убайд-Адӯм ва Яиилро, ки дарбон буданд;


text:
Ва Закарё ва Азиил ва Шамиромӯт ва Яҳиил ва Уннӣ ва Элиоб ва Маасиёҳу ва Баноёҳуро бо удҳо бар сози аломӯт;


text:
Ва Маттитёҳу ва Элифалиҳу ва Миқниёҳу ва Убайд-Адӯм ва Яиил ва Азазёҳуро бо барбатҳо бар сози ҳашттор, то ки якканавозӣ кунанд.


text:
Ва Кананёҳу сардори левизодагон дар сурудгӯӣ буд, ва ба сарояндагон роҳбарӣ мекард, чунки дар ин кор маҳорат дошт.


text:
Ва Шабанёҳу ва Йӯшофот ва Натанъил ва Амосай ва Закарёҳу ва Баноёҳу ва Элиозар, ки коҳин буданд, пеши сандуқи Худо карнай менавохтанд. Ва Убайд-Адӯм ва Яҳиё дарбонони назди сандуқ буданд.


text:
Ва Довуд ва пиронн Исроил ва мириҳазорон рафтанд, то ки сандуқи паймони Парвардигорро аз хонаи Убайд-Адӯм бо шодмонӣ бардошта биёранд.


text:
Ва чун Худо ба левизодагони бардорандаи сандуқи паймони Парвардигор мададгор шуд, ҳафт наргов ва ҳафт қӯчқорро қурбонӣ карданд.


text:
Ва Довуд либосе аз катони нозук пӯшида буд, ва ҳамчунин ҳамаи левизодагони бардорандаи сандуқ, ва сарояндагон, ва Кананё, ки ба сурудгӯии сарояндагон сардорӣ мекард. Ва Довуд эфӯди катон дар бар дошт.


text:
Ва тамоми Исроил сандуқи паймони Парвардигорро бо нидоҳои шодӣ ва садоҳои шох, карнай ва санҷҳо бардошта мебурданд, ва уд ва барбат менавохтанд.


text:
Ва ҳангоме ки сандуқи паймони Парвардигор ба шаҳри Довуд дохил мешуд, Микал духтари Шоул аз тиреза нигоҳ карда, подшоҳ Довудро дид, ки рақсу бозӣ мекунад, дар дили худ аз ӯ нафрат намуд.


text:
Ва сандуқи Худоро оварда, онро андаруни хаймае ки Довуд барои он барпо карда буд, гузоштанд, ва қурбониҳои сӯхтанӣ ва қурбониҳои саломатӣ ба ҳузури Худо пешкаш карданд.


text:
Ва Довуд пешкаш кардани қурбониҳои сӯхтанӣ ва қурбониҳои саломатиро ба анҷом расонида, қавмро ба номи Парвардигор баракат дод.


text:
Ва ба тамоми мардуми Исроил, аз мард то зан, ба ҳар кас якто нон, як порча гӯшт ва як кулчаи мавизӣ тақсим карда дод.


text:
Ва баъзе аз левизодагонро пеши сандуқи Парвардигор барои хизматгузорӣ таъин кард, то ки Парвардигор Худои Исроилро зикр намоянд ва ҳамд гӯянд ва ситоиш кунанд:


text:
Ософ – сардор, ва баъд аз ӯ дуюмин – Закарё, ва Яиил ва Шамиромӯт ва Яҳиил ва Маттитё ва Элиоб ва Баноёҳу ва Убайд-Адӯм ва Яиил – бо асбоби уд ва барбатҳо, ва Ософ барои навохтани санҷҳо,


text:
Дар шаъни Парвардигор васфи ҷалоли номи Ӯро гӯед, ҳадия биёред ва ба ҳузури Ӯ биёед, ба Парвардигор дар шавкати покӣ саҷда баред!


text:
Он гоҳ дарахтони ҷангал ба ҳузури Парвардигор замзама хоҳанд кард, зеро ки Ӯ меояд, то ки заминро доварӣ намояд.


text:
Ва бигӯед: «Моро наҷот деҳ, эй Худои наҷоти мо, ва моро ҷамъ намо, ва моро аз миёни халқҳо раҳоӣ бидеҳ, то ки номи поки Туро ҳамд гӯем, аз ҷалоли Ту фахр намоем.


text:
Муборак аст Парвардигор Худои Исроил, аз азал то абад!» Ва тамоми қавм гуфтанд: «Омин!» Ва Парвардигорро ситоиш карданд.


text:
Ва ӯ дар он ҷо, пеши сандуқи паймони Парвардигор, Ософ ва бародаронашро гузошт, то ки пеши сандуқ ҳамеша бо кори ҳаррӯза машғул бошанд;


text:
Ва Убайд-Адӯм ва бародаронашро, ки шасту ҳашт нафар буданд, ва Убайд-Адӯм писари Едутун ва Ҳӯсоро – ба вазифаи дарбонон;


text:
То ки бар қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ барои Парвардигор ҳамеша, ҳар субҳ ва ҳар шом, қурбониҳои сӯхтанӣ пешкаш кунанд, мувофиқи ҳар он чи дар Тавроти Парвардигор, ки онро ба Исроил фармудааст, навишта шудааст;


text:
Ва бо онҳо Ҳеймон ва Едутун ва дигар баргузидагонро, ки номбар шудаанд, то ки Парвардигорро ҳамд гӯянд, зеро ки меҳру вафои Ӯ ҷовидона аст;


text:
Ва бо онҳо Ҳеймон ва Едутунро бо карнайҳо ва санҷҳо, то ки навозандагони асбоби мусиқӣ дар хизмати Худо бошанд; ва писарони Едутунро, то ки дарвозаро посбонӣ намоянд.


text:
Ва тамоми қавм ҳар яке ба хонаи худ рафтанд; ва Довуд баргашт, то ки аҳли хонаи худро баракат диҳад.


text:
Ва ҳангоме ки Довуд дар хонаи худ менишаст, Довуд ба Нотони пайғамбар гуфт: «Инак, ман дар хонаи арзӣ сокин ҳастам, вале сандуқи паймони Худо зери чодаре мебошад».


text:
«Рафта, ба бандаи Ман Довуд бигӯй: 'Парвардигор чунин мегӯяд: ту хонае барои истиқомати Ман бино нахоҳӣ кард,


text:
Зеро Ман аз рӯзе ки Исроилро берун овардаам, то имрӯз дар хонае сокин нашудаам, балки аз хайма ба хайма ва аз манзил ба манзил гардиш кардаам.


text:
Дар ҳар ҷое ки бо тамоми Исроил гардиш кардаам, оё ба ягон довари Исроил, ки чаронидани қавми Худро ба вай фармуда будам, сухане ба забон ронда, гуфтаам: чаро барои Ман хонаи арзӣ бино накардед?


text:
Ва ба ҳар ҷое ки мерафтӣ, бо ту будам, ва ҳамаи душманонатро аз пеши ту нобуд намудам, ва барои ту номе, мисли номи бузургоне ки бар замин ҳастанд, ба вуҷуд овардам.


text:
Ва барои қавми Худ Исроил маконе муқаррар намудам, ва онҳоро шинондам, то ки дар он сокин гардида, дигар безобита нашаванд, ва бадкорон дигар онҳоро нобуд накунанд, мисли он ки дар замони пеш буд,


text:
Ва мисли айёме ки доваронро бар қавми Худ Исроил таъин карда будам; ва Ман ҳамаи душманонатро мағлуб намудам, ва Ман ба ту хабар медиҳам, ки Парвардигор хонае барои ту бино хоҳад кард.


text:
Ва ҳангоме ки рӯзҳои ту анҷом ёфта, ту назди падарони худ биравӣ, Ман насли туро, ки аз писарони ту хоҳад буд, баъд аз ту пойдор гардонида, подшоҳии вайро мустаҳкам хоҳам намуд.


text:
Ман барои вай падар хоҳам буд, ва вай барои Ман писар хоҳад буд, ва Ман марҳамати Худро аз вай дур нахоҳам кард, чунон ки онро аз касе ки пеш аз ту буд, дур кардам.


text:
Ва Ман вайро дар хонаи Худ ва дар подшоҳии Худ ҷовидона хоҳам баргумошт, ва тахти вай ҷовидона пойдор хоҳад буд'».


text:
Ва подшоҳ Довуд омада, ба ҳузури Парвардигор нишаст, ва гуфт: «Эй Парвардигор Худо, ман кистам ва хонадони ман чист, ки маро ба ин мартаба расонидаӣ?


text:
Ва ин дар назарат, эй Худо, кам намудааст, ва Ту дар бораи ояндаи дури хонадони бандаат сухан рондаӣ ва ба ман чун ба одами баландмартабае назар кардаӣ, эй Парвардигор Худо!


text:
Ва Довуд дигар ба Ту дар бораи сарафрозии бандаи Ту чӣ метавонад бигӯяд? Ту, охир, бандаи Худро мешиносӣ!


text:
Парвардигоро, Ту ба хотири бандаи Худ ва мувофиқи дили Худ тамоми ин бузургиро ба амал овардаӣ, то ки ҳамаи бузургиҳоро зоҳир намоӣ.


text:
Парвардигоро, дар ҳар он чи мо бо гӯшҳои худ шунидаем, чизе монанди Ту нест, ва ҷуз аз Ту Худое нест.


text:
Ва кист, ки мисли қавми Ту Исроил бошад, ки онҳо бар рӯи замин халқи ягонае ҳастанд, ки наздашон Худо омадааст, то ки онҳоро фидия дода гирифта, барои Худ қавм гардонад, то ки Ту бо корҳои бузург ва саҳмгин барои Худ номе пайдо кунӣ ва халқҳоро аз пеши қавми Худ, ки аз Миср фидия дода гирифтаӣ, бадар биронӣ.


text:
Ва алҳол, эй Парвардигор, бигзор сухане ки Ту дар бораи бандаи Худ ва хонадони вай ба забон рондаӣ, ҷовидона пойдор бошад, ва он чи гуфтаӣ, ба ҷо овар.


text:
Ва номи Ту ҷовидона пойдор ва муаззам бошад, то бигӯянд: 'Парвардигори лашкарҳо, Худои Исроил, Худо бар Исроил аст'. Ва бигзор хонадони бандаат Довуд ба ҳузури Ту пойдор бошад.


text:
Азбаски Ту, эй Худо, гӯшраси бандаи Худ намудаӣ, ки хонае барояш бино хоҳӣ кард, бинобар ин бандаат ҷуръат пайдо кард, ки назди Ту дуо бигӯяд.


text:
Ва алҳол Ту марҳамат намудаӣ писандидаӣ, ки хонадони бандаатро баракат диҳӣ, то ки он ҷовидона дар ҳузури Ту бошад; зеро ки Ту, эй Парвардигор, онро баракат додаӣ, ва он ҷовидона муборак хоҳад буд».


text:
Ва баъд аз ин Довуд ба фалиштиён зарба расонида, онҳоро мағлуб кард, ва Ҷат ва шаҳрҳои тобеи онро дасти фалиштиён гирифт.


text:
Ва Довуд ба Ҳададозар, подшоҳи Сӯбо, вақте ки вай мерафт, то ҳукмронии худро назди дарёи Фурот устувор гардонад, дар Ҳамот шикаст расонид.


text:
Ва Довуд ҳазор ароба ва ҳафт ҳазор савора ва бист ҳазор пиёда аз вай гирифт, ва Довуд ҳамаи аспони аробаҳоро пай кард, вале аз онҳо барои сад ароба нигоҳ дошт.


text:
Ва арамиёни Димишқ ба мадади Ҳададозар, подшоҳи Сӯбо, омаданд, ва Довуд аз арамиён бисту ду ҳазор нафарро кушт.


text:
Ва Довуд дар Арами Димишқ волиёнро гузошт, ва арамиён бандагони хироҷгузори Довуд гардиданд. Ва Парвардигор Довудро ба ҳар ҷое ки вай мерафт, ёварӣ менамуд.


text:
Ва аз Тибҳат ва Кӯн, ки шаҳрҳои Ҳададозар буд, Довуд миси бағоят зиёде гирифт, ки аз он Сулаймон ҳавзи мисин ва сутунҳо ва колои мисин сохт.


text:
Ва писари худ Ҳадӯромро бо ҳар навъ зарфҳои тилло ва нуқра ва мис назди подшоҳ Довуд фиристод, то ки ба ӯ салом расонад ва ӯро муборакбод гӯяд, ба муносибати он ки бо Ҳададозар ҷанг карда, вайро мағлуб намудааст, зеро ки Ҳададозар ба муқобили Тӯу бисёр меҷангид.


text:
Ва подшоҳ Довуд онҳоро низ барои Парвардигор вақф намуд, бо якҷоягии нуқра ва тиллое ки аз ҳамаи халқҳо гирифта буд: аз Адӯм ва Мӯоб ва банӣ Аммӯн ва фалиштиён ва Амолеқ.


text:
Ва дар Адӯм волиёнро гузошт, ва ҳамаи адӯмиён бандагони Довуд гардиданд; ва Парвардигор Довудро ба ҳар ҷое ки вай мерафт, ёварӣ менамуд.


text:
Ва Довуд бар тамоми Исроил подшоҳӣ мекард, ва бар тамоми қавми худ доварӣ ва инсофро ба амал меовард.


text:
Ва Баноёҳу писари Еҳӯёдоъ бар каритиён ва фалитиён гумошта буд; ва писарони Довуд назди подшоҳ болонишин садрнишин буданд.


text:
Ва баъд аз он чунин воқеъ шуд, ки Ноҳош, подшоҳи банӣ Аммӯн, мурд, ва писараш ба ҷои вай подшоҳ шуд.


text:
Ва Довуд гуфт: «Ба Ҳонун писари Ноҳош меҳру вафо хоҳам намуд, чунки падари вай ба ман меҳру вафо карда буд». Ва Довуд қосидон фиристод, то ки ба вай дар бораи падараш ҳамдардӣ баён намоянд; ва навкарони Довуд ба замини банӣ Аммӯн назди Ҳонун омаданд, то ки ба вай ҳамдардӣ баён намоянд.


text:
Вале сарварони банӣ Аммӯн ба Ҳонун гуфтанд: «Оё ба гумони ту Довуд падаратро эҳтиром менамуд, ки баёнкунандагони ҳамдардиро назди ту фиристодааст? Навкарони вай, охир, назди ту барои он омадаанд, ки мамлакатро тафтиш ва ҷосусӣ ва тороҷ кунанд!»


text:
Ва Ҳонун бандагони Довудро гирифта, ришашонро тарошид, ва либосашонро то нисфаш, яъне аз поён то суринашон бурида партофт, ва онҳоро фиристод.


text:
Ва рафта, дар бораи ин одамон ба Довуд хабар доданд, ва ӯ ба пешвози онҳо фиристод, зеро ки ин одамон бағоят хиҷил шарманда буданд; ва подшоҳ гуфт: «Дар Ериҳӯ бимонед, то вақте ки ришҳотон калон шавад, ва баъд аз он хоҳед баргашт».


text:
Ва банӣ Аммӯн диданд, ки дар назари Довуд нафратангез гардиданд; ва Ҳонун ва банӣ Аммӯн ҳазор киккар нуқра фиристоданд, то ки аз арамиёни Наҳрайн ва аз арамиёни Маъко ва аз Сӯбо барои худ аробаҳо ва саворон киро кунанд.


text:
Ва сию ду ҳазор ароба ва подшоҳи Маъкоро бо қавмаш барои худ киро карданд, ва онҳо омада, назди Мидбо урду заданд; ва банӣ Аммӯн аз шаҳрҳои худ ҷамъ шуда, барои ҷанг омаданд.


text:
Ва банӣ Аммӯн берун омада, назди дарвозаи шаҳр барои ҷанг саф кашиданд, ва подшоҳоне ки омада буданд, дар саҳро алоҳида мавқеъ гирифтанд.


text:
Ва гуфт: «Агар арамиён аз ман зӯр бароянд, ба мадади ман биё, ва агар банӣ Аммӯн аз ту зӯр бароянд, ман ба мадади ту хоҳам омад;


text:
Ва Юоб бо қавме ки ҳамроҳи ӯ буданд, ба ҷанги зидди арамиён шурӯъ кард, ва онҳо аз пеши ӯ рӯ ба гурез оварданд.


text:
Ва банӣ Аммӯн диданд, ки арамиён рӯ ба гурез оварданд, онҳо низ аз пеши Абишой гурехта, ба шаҳр дохил шуданд; ва Юоб ба Уршалим омад.


text:
Ва чун арамиён диданд, ки пеши Исроил мағлуб гардиданд, қосидон фиристода, арамиёнеро, ки дар он тарафи дарё буданд, берун оварданд, ва Шуфак, сарлашкари Ҳададозар, пешопеши онҳо мерафт.


text:
Ва ба Довуд хабари ин расид, ва ӯ тамоми Исроилро ҷамъ кард, ва аз Урдун гузашта, назди онҳо омад, ва ба муқобили онҳо саф кашид; ва Довуд бар зидди арамиён ба ҷанг шурӯъ намуд, ва онҳо бо ӯ ҷанг карданд.


text:
Ва арамиён аз пеши Исроил рӯ ба гурез оварданд, ва Довуд ҳафт ҳазор сарбози аробагард ва чил ҳазор пиёдаро аз арамиён кушт, ва Шуфаки сарлашкарро ба қатл расонид,


text:
Ва чун навкарони Ҳададозар диданд, ки пеши Исроил мағлуб гардиданд, бо Довуд сулҳ баста, ба ӯ тобеъ шуданд; ва арамиён минбаъд нахостанд, ки банӣ Аммӯнро дастгирӣ кунанд.


text:
Ва баъд аз охири анҷоми сол, яъне баҳорон, вақте ки подшоҳон берун мераванд, то ки биҷанганд, чунин воқеъ шуд, ки Юоб қуввати лашкарро ба кор бурда, кишвари банӣ Аммӯнро торумор сохт, ва омада, Раббаро муҳосира иҳота кард, вале Довуд дар Уршалим буд, ва Юоб Раббаро забт намуд, ва онро валангор кард.


text:
Ва Довуд тоҷи подшоҳи онҳоро аз сари вай гирифт, ки вазнаш як киккар буд, ва санги гаронбаҳое дошт, ва онро ба сари Довуд гузоштанд; ва ӯ ғанимати бағоят зиёде аз шаҳр берун овард.


text:
Ва қавмеро, ки дар он буданд, берун овард, ва онҳоро ба корҳои маҷбурӣ бо арраҳо ва ғаллакӯбакҳои оҳанин ва табарзинҳо баргумошт; ва бо ҳамаи шаҳрҳои банӣ Аммӯн чунин амал кард; ва Довуд ва тамоми қавм ба Уршалим баргаштанд.


text:
Ва баъд аз он, ҷанге бо фалиштиён дар Ҷозар рӯй дод; он вақт Сибкаи ҳушотӣ Сифойро, ки аз авлоди рафоим буд, кушт; ва онҳо мутеъ зердаст шуданд ба сари итоат омаданд.


text:
Ва боз ҷанге бо фалиштиён рӯй дод, ва Элҳонон писари Ёир Лаҳмиро, ки бародари Ҷолёти ҷаттӣ буд, ва дастаи найзааш мисли наварди бофандагон буд, кушт.


text:
Ва боз ҷанге дар Ҷат рӯй дод; ва марди бузургҷуссае буд, ки дасту поҳояш ҳар яке шаш ангушт дошт, – ҷамъ бисту чорто; вай низ аз авлоди Рофо буд.


text:
Ва шайтон зидди Исроил бархоста, Довудро барангехт шӯр андохт иғво дод, ки аҳли Исроилро дар шумор оварад.


text:
Ва Довуд ба Юоб ва сарварони қавм гуфт: «Рафта, аҳли Исроилро аз Беэр-Шобаъ то Дон саршуморӣ намоед, ва ба ман маълум кунед, то ки шумораи онҳоро бидонам».<br/>Юоб ба саршуморӣ эрод мегирад.


text:
Ва Юоб гуфт: «Бигзор Парвардигор шумораи қавми Худро аз он қадар, ки ҳаст, сад баробар зиёд кунад! Эй хоҷаам подшоҳ, оё ҳамаи онҳо навкарони хоҷаам нестанд? Пас чаро ин корро хоҳон аст? Ва чаро ин сабаби гуноҳи Исроил бишавад?»


text:
Вале сухани подшоҳ бар Юоб ғолиб омад; ва Юоб берун рафта, дар тамоми Исроил гардиш кард, ва ба Уршалим омад;


text:
Ва Юоб рӯйхати саршумории қавмро ба Довуд пешниҳод кард; ва аз тамоми Исроил як милёну сад ҳазор ҳазор ҳазор ва сад ҳазор нафар мардони шамшерзан, ва аз Яҳудо чорсаду ҳафтод ҳазор нафар мардони шамшерзан буданд.


text:
Вале ӯ левизодагон ва бинёминиёнро андаруни онҳо дар шумор наовард, зеро ки сухани подшоҳ барои Юоб нафратангез буд.


text:
Ва Довуд ба Худо гуфт: «Бо ин коре ки кардам, бағоят гуноҳкор шудам; ва алҳол аз гуноҳи бандаи Худ гузар, зеро ки бағоят беақлона рафтор кардам».


text:
«Бирав ва ба Довуд сухан ронда, бигӯй: 'Парвардигор чунин мегӯяд: Ман се чизро ба ту таклиф мекунам; яке аз онҳоро ба худ интихоб намо, то ки бар ту ба амал оварам'».


text:
Ё се сол гуруснагӣ рӯй диҳад, ва ё се моҳ аз пеши душманонат бигрезӣ, ва шамшери душманонат ба ту бирасад, ва ё шамшери Парвардигор ва вабо дар замин ҳукмфармо гардад, ва фариштаи Парвардигор дар тамоми ҳудуди Исроил ба ҳалокат бирасонад'. Ва алҳол мулоҳиза намо, ки ба Фиристандаи худ чӣ ҷавобе гардонам».


text:
Ва Довуд ба Ҷод гуфт: «Ман дар шиддати тангӣ ҳастам; Ба ман бағоят мушкил, аммо беҳтар аст, ки ба дасти Парвардигор афтам, зеро ки марҳамати Ӯ бузург аст; вале ба дасти одамизод наафтам».


text:
Ва Худо фариштае ба Уршалим фиристод, то ки онро ба ҳалокат бирасонад; ва ҳангоме ки вай мехост ба расонидани ҳалокат шурӯъ намояд, Парвардигор дида, аз ин офат афсӯс хӯрд, ва ба фариштаи ҳалокатовар гуфт: «Басанда аст, акнун дасти худро боздор!» Ва фариштаи Парвардигор назди хирмангоҳи Орнони ябусӣ истода буд.


text:
Ва Довуд чашмонашро боло карда, фариштаи Парвардигорро дид, ки дар миёни замин ва осмон истодааст, ва шамшери бараҳна дар дасташ бар Уршалим дароз карда шудааст; ва Довуд ва пироне ки палос дар бар доштанд, бар рӯи худ афтоданд.


text:
Ва Довуд ба Худо гуфт: «Ман, охир, барои саршумории қавм фармон додаам, ва ман ҳамонам, ки гуноҳ кардаам, ва бадкорӣ намудаам, вале ин гӯсфандон чӣ кардаанд? Эй Парвардигор Худои ман! Бигзор дасти Ту бар ман ва бар хонадони падарам бошад, вале на бар қавми Ту барои нобуд кардани вай».


text:
Ва фариштаи Парвардигор ба Ҷод гуфт, ки вай ба Довуд бигӯяд, ки Довуд баромада, дар хирмангоҳи Орнони ябусӣ қурбонгоҳе барои Парвардигор барпо намояд.


text:
Ва Орнон рӯ гардонида, фариштаро дид, ва чор писараш, ки бо ӯ буданд, пинҳон шуданд; ва Орнон гандум мекӯфт.


text:
Ва Довуд назди Орнон омад, ва Орнон назар андохта, Довудро дид, ва аз хирмангоҳ берун омада, ба Довуд рӯ ба замин афтода саҷда бурд.


text:
Ва Довуд ба Орнон гуфт: «Ҷои хирмангоҳро ба ман бидеҳ, то ки қурбонгоҳе дар он барои Парвардигор барпо намоям; онро ба арзиши пурра ба ман бидеҳ, то ки вабо аз қавм дур шавад».


text:
Ва Орнон ба Довуд гуфт: «Онро барои худ бигир; бигзор хоҷаам подшоҳ он чи дар назараш писанд ояд, ба амал оварад; инак, ман говҳоро барои қурбонии сӯхтанӣ, ва асбоби ғаллакӯбиро барои ҳезум, ва гандумро барои ҳадияи ордӣ медиҳам, – ҳамаашро бахшиш мекунам».


text:
Вале подшоҳ Довуд ба Орнон гуфт: «Не, балки ба арзиши пурра хоҳам харид, зеро он чиро, ки аз они туст, барои Парвардигор нахоҳам гирифт, ва он чиро, ки муфт бошад, ҳамчун қурбонии сӯхтанӣ пешкаш нахоҳам кард».


text:
Ва дар он ҷо Довуд қурбонгоҳе барои Парвардигор бино карда, қурбонии сӯхтанӣ ва қурбонии саломатӣ пешкаш намуд, ва сӯи Парвардигор дуо кард хонд, ва Ӯ ба вай ҷавоб дода, бар қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ оташе аз осмон фиристод.


text:
Дар он замон, чун Довуд дид, ки Парвардигор ба ӯ дар хирмангоҳи Орнони ябусӣ ҷавоб дод, дар он ҷо қурбонӣ мекард.


text:
Вале манзили Парвардигор, ки онро Мусо дар биёбон сохта буд, ва қурбонгоҳи қурбонии сӯхтанӣ дар он замон бар баландии Ҷибъӯн буд.


text:
Ва Довуд наметавонист назди он биравад, то ки аз Худо пурсон кунад, чунки аз шамшери фариштаи Парвардигор тарсида буд.


text:
Ва Довуд фармуд, ки ғарибонро, ки дар замини Исроил мебошанд, дар як ҷо ҷамъ кунанд, ва ӯ сангтарошонро таъин кард, то ки сангҳо барои сохтани хонаи Худо битарошанд.


text:
Ва Довуд оҳани зиёде барои мехҳо, барои табақаҳои дарвозаҳо ва барои ошиқ-маъшуқҳо тайёр кард, ва миси зиёде низ, ки вазнаш маълум набуд,


text:
Ва дарахтони арз, ки сону шумор надошт, зеро ки сидӯниён ва сӯриён дарахтони арз барои Довуд бисёр оварда буданд.


text:
Ва Довуд гуфт: «Писарам Сулаймон ҷавон ва бетаҷриба камқувват нозук аст, ва хонае ки барои Парвардигор бино кардан лозим аст, бояд бағоят азим, номӣ ва дар назари ҳамаи кишварҳо боҳашамат бошад; пас, барои ӯ ман тайёр мекунам». Ва Довуд пеш аз вафоти худ масолеҳи зиёде тайёр кард.


text:
Ва Довуд ба Сулаймон гуфт: «Эй писарам, орзуи муроди дили ман ин буд, ки хонае ба номи Парвардигор Худои худ бино кунам.


text:
Вале сухани Парвардигор бар ман нозил шуда, гуфт: 'Ту хуни зиёде рехтаӣ, ва ҷангҳои азиме кардаӣ; ту набояд хонае ба номи Ман бино кунӣ, зеро ки ба ҳузури Ман хуни бисёре бар замин рехтаӣ.


text:
Инак, писаре барои ту таваллуд хоҳад ёфт, ки вай марди осоиштае хоҳад буд, ва Ман ба вай аз ҳамаи душманони гирду атрофаш осоиштагӣ хоҳам бахшид; зеро ки номи вай Сулаймон хоҳад буд, ва Ман дар айёми вай ба Исроил сулҳ ва осоиштагӣ хоҳам бахшид.


text:
Вай хонае ба номи Ман бино хоҳад кард, ва вай барои Ман писар хоҳад буд, ва Ман барои вай падар хоҳам буд, ва тахти подшоҳии вайро бар Исроил ҷовидона пойдор хоҳам гардонид'.


text:
Алҳол, эй писарам, бигзор Парвардигор бо ту бошад, то ки комёб гардида, хонаи Парвардигор Худои худро бино кунӣ, чунон ки Ӯ дар бораи ту гуфтааст;


text:
Ва бигзор Парвардигор ба ту ақлу фаҳм ато фармояд, ва туро бар Исроил таъин кунад, то ки шариати Парвардигор Худои худро риоя намоӣ.


text:
Он гоҳ ту комёб хоҳи шуд, ба шарте ки фароиз ва дастурҳоеро, ки Парвардигор ба Мусо дар бораи Исроил фармудааст, риоя намуда ба амал оварӣ; пас, устувор қавӣ ва далер бош, натарс ва ҳаросон нашав!


text:
Ва инак, ман дар тангии худ барои хонаи Парвардигор сад ҳазор киккар тилло ва милён ҳазор ҳазор киккар нуқра тайёр кардаам, ва он қадар мис ва оҳан, ки вазнаш маълум нест, чунки бисёр буд; ва чӯбу тахта ва сангҳо тайёр кардаам, ва ту бар онҳо илова намо.


text:
Ва назди ту коргарони бисёре ҳастанд: сангтарошон ва харротони санг ва чӯб, ва ҳар навъ ҳунармандон дар ҳар кор.


text:
Тилло, нуқра, мис ва оҳан сону шумор надоранд; пас, бархез ва амал намо, ва Парвардигор бо ту хоҳад буд».


text:
«Парвардигор Худои шумо, охир, бо шумост, ва аз ҳар ҷониб ба шумо осоиштагӣ бахшидааст, зеро ки сокинони ин заминро ба дасти ман супурдааст, ва ин замин пеши Парвардигор ва пеши қавми Ӯ тобеъ гардидааст.


text:
Алҳол дилҳо ва ҷонҳои худро омода намоед, то ки Парвардигор Худои худро ҷӯё бошед; ва бархоста, поки Парвардигор Худоро бино кунед, то ки сандуқи паймони Парвардигор ва колои поки Худоро ба хонае ки ба номи Парвардигор бино меёбад, бикӯчонед».


text:
Ва левизодагон аз синни сисола ва болотар дар шумор оварда шуданд, ва шумораи онҳо, аз рӯи сарҳои мардон, сию ҳашт ҳазор нафар буд.


text:
Аз онҳо барои идора кардани корҳои хонаи Парвардигор бисту чор ҳазор нафар, ва нозирон ва доварон шаш ҳазор нафар буданд ҳастанд;


text:
Ва чор ҳазор нафар дарбонон, ва чор ҳазор нафар шахсоне буданд ҳастанд, ки Парвардигорро ҳамду сано мегуфтанд мегӯянд, бо асбобе ки ман барои ҳамду сано сохтаам.


text:
Ва Яҳат сардор буд, ва Зизо – дуюм; ва Еуш ва Барио писарони бисёр надоштанд, ва аз ин рӯ як хонавода шумурда шуданд.


text:
Писарони Амром: Ҳорун ва Мусо; ва Ҳорун ҷудо карда шуд, то ки ӯ ва писаронаш барои хизмати поктарин ба таври ҷовидонӣ тақдис ёбанд, ба ҳузури Парвардигор бухур бисӯзонанд, ба Ӯ хизмат кунанд ва ба номи Ӯ ҷовидона баракат диҳанд.


text:
Ва писарони Элиозар: Раҳабё сардорашон буд. Ва Элиозар писарони дигар надошт; вале писарони Раҳабё бағоят бисёр буданд.


text:
Ва Элъозор мурд, ва ӯ писарон не, балки духтарон дошт, ва онҳоро писарони Қиш, бародарҳошон, ба занӣ гирифтанд.


text:
Инҳоянд писарони Левӣ, мувофиқи хонадонҳои падарони онҳо, ва сардорони хонаводаҳо, мувофиқи саршумори ном ба номи онҳо, ки аз синни бистсола ва болотар вазифаҳои хизмати хонаи Парвардигорро ба ҷо меоварданд.


text:
Зеро ки Довуд гуфт: «Парвардигор Худои Исроил ба қавми худ осоиштагӣ бахшидааст, ва Ӯ дар Уршалим ҷовидона сокин хоҳад буд,


text:
Аз ин рӯ, мувофиқи суханони охирини Довуд, писарони Левӣ аз синни бистсола ва болотар дар шумор оварда шуданд,


text:
Зеро ки мавқеи онҳо дар паҳлуи писарони Ҳорун буд, то ки хизмати хонаи Парвардигорро ба ҷо оварда, бар саҳнҳо ва бар ҳуҷраҳо, ва бар тозагии тамоми покгоҳ, ва бар иҷрои ҳар хизмати хонаи Худо ӯҳдадор бошанд,


text:
Ва низ бар нони пешкаш, ва бар орди маҳин барои ҳадияи ордӣ, ва бар чалпакҳои фатирӣ, ва бар ҳадияҳои бирён ва пухта, ва бар ҳар андозаи моеӣ ва вазн;


text:
Ва дар ҳар вақти пешкаш кардани қурбониҳои сӯхтанӣ барои Парвардигор дар шанбеҳо, навмоҳҳо ва идҳо, аз рӯи шумораи онҳо, мувофиқи дастури оид ба онҳо, – доимо ба ҳузури Парвардигор бошанд;


text:
Ва навбатдории хаймаи ҷомеъ, ва навбатдории покгоҳ, ва навбатдории бародаронашон банӣ Ҳорунро дар хизмати хонаи Парвардигор нигаҳбонӣ кунанд.


text:
Ва Нодоб ва Абиҳу пеш аз падари худ мурданд, ва онҳо писаре надоштанд; ва Элъозор ва Итомор коҳинӣ карданд.


text:
Ва Довуд онҳоро бо ёрии Содӯқ аз банӣ Элъозор ва Аҳималик ва аз банӣ Итомор ба навбатҳои онҳо дар хизматашон тақсим кард.


text:
Ва дар миёни банӣ Элъозор мардони сардор назар ба банӣ Итомор бештар ёфт шуданд, пас онҳоро ба таври зерин тақсим карданд: аз банӣ Элъозор шонздаҳ сардори хонавода, ва аз банӣ Итомор ҳашт сардори хонавода.


text:
Ва онҳоро ба воситаи қуръа тақсим карданд, – якеро бо дигаре, – зеро ки сарварони покгоҳ ва сарварони хонаи Худо ҳам аз банӣ Элъозор буданд ва ҳам аз банӣ Итомор.


text:
Ва Шамаъё писари Натанъили котиб, ки аз левизодагон буд, номҳои онҳоро ба ҳузури подшоҳ ва сарварон, ва Содӯқи коҳин, ва Аҳималик писари Абётор, ва сардорони хонаводаҳои коҳинон ва левизодагон навишт; як хонавода аз банӣ Элъозор гирифта шуд, ва сипас аз банӣ Итомор гирифта шуд.


text:
Ҳамин аст навбатҳои онҳо дар хизматашон, барои дохил шудан ба хонаи Парвардигор, мувофиқи дастуруламале ки ба воситаи падарашон Ҳорун ба онҳо дода шудааст, чунон ки Парвардигор Худои Исроил ба вай фармуда буд.


text:
Ва онҳо низ, дар баробари бародарони худ банӣ Ҳорун, ба ҳузури подшоҳ Довуд ва Содӯқ ва Аҳималик ва сардорони хонаводаҳои коҳинон ва левизодагон қуръа партофтанд, – сардори хонавода дар баробари бародари хурдии худ.


text:
Ва Довуд ва сардорони лашкари хизмат писарони Ософ ва Ҳеймон ва Едутунро ҷудо карданд, то ки бо барбатҳо, удҳо ва санҷҳо сурудгӯӣ кунанд; ва шумораи онҳо, ки дар хизмати худ моҳир буданд, ин аст:


text:
Аз писарони Ософ: Заккур ва Юсуф ва Натанё ва Асарэло; ин писарони Ософ дастпарварди Ософ буданд, ки ӯ бо ҳидояти подшоҳ сурудгӯӣ мекард.


text:
Аз Едутун, писарони Едутун: Ҷадалёҳу, Сарӣ, Ешаъёҳу, Ҳашабёҳу ва Маттитёҳу – шаш нафар, ки дар таҳти роҳбарии падарашон Едутун барбат навохта, дар ҳамд ва ситоиши Парвардигор сурудгӯӣ мекарданд.


text:
Аз Ҳеймон, писарони Ҳеймон: Буққиёҳу, Маттанёҳу, Уззиил, Шабуил, Еримӯт, Ҳананё, Ҳанонӣ, Элиото, Ҷиддалтӣ, Ромамтӣ-Озар, Ёшбеқошо, Маллӯтӣ, Ҳӯтир ва Маҳазиӯт.


text:
Ҳамаи онҳо писарони Ҳеймон буданд, ки ӯ пешбини подшоҳ дар ҳамду санои Худо буд, то ки ҷалоли Ӯро баланд бардорад; ва Худо ба Ҳеймон чордаҳ писар ва се духтар дода буд.


text:
Ҳамаи инҳо дар таҳти роҳбарии падарашон бо санҷҳо, удҳо ва барбатҳо дар хонаи Парвардигор сурудгӯӣ мекарданд, ва ин хизмати хонаи Худоро бо ҳидояти подшоҳ ва Ософ ва Едутун ва Ҳеймон ба ҷо меоварданд.


text:
Ва шумораи онҳо бо бародаронашон, ки сурудгӯиро барои Парвардигор таълим гирифта буданд, яъне ҳамаи касоне ки дар ин кор маҳорат доштанд, дусаду ҳаштоду ҳашт нафар буд.


text:
Ва онҳо барои муқаррар кардани навбатдорӣ, – хурд дар баробари калон, моҳир дар баробари шогирд, – қуръа партофтанд.


text:
Ва қуръаи якуми банӣ Ософ барои Юсуф баромад; дуюм – барои Ҷадалёҳу, ки ӯ ва бародаронаш ва писаронаш дувоздаҳ нафар буданд;


text:
Ва писарони Убайд-Адӯм: Шамаъё – нахустзода, Еҳӯзобод – дуюм, Юоҳ – сеюм, Сокор – чорум, Натанъил – панҷум;


text:
Ва барои писараш Шамаъё писарон таваллуд ёфтанд, ки дар хонадони падарашон сардорӣ мекарданд, чунки ҷанговарони далер буданд.


text:
Ҳамаи онҳо аз писарони Убайд-Адӯм буданд, ки худашон ва писаронашон ва бародаронашон дар хизмат мардони далер буданд; ин одамони Убайд-Адӯм шасту ду нафар буданд.


text:
Ва Ҳӯсо, ки аз писарони Марорӣ буд, писарон дошт: Шимрӣ – сардорашон, агарчи нахустзода набуд, вале падараш ӯро сардор таъин карда буд;


text:
Ҳилқиёҳу – дуюм, Табалёҳу – сеюм, Закарёҳу – чорум; ҳамаи писарон ва бародарони Ҳӯсо сездаҳ нафар буданд.


text:
Ҳамин аст тақсимоти дарбонон дар миёни сардорони хонаводаҳо, ки навбатҳошон, дар баробари бародарҳои онҳо, барои хизмат кардан дар хонаи Парвардигор таъин шуда буд.


text:
Ва қуръаи дарвозаи шарқӣ ба Шаламёҳу афтод; ва ҳангоме ки барои писараш Закарёҳу, ки машваратчии хирадманд буд, қуръа партофтанд, қуръаи ӯ ба дарвозаи шимолӣ баромад;


text:
Барои Шиффим ва Ҳӯсо – самти ғарбӣ, назди дарвозаи Шаллокат, ки дар он ҷо пайраҳа ба боло мерафт, ва ҷои як навбатдорӣ дар рӯ ба рӯи навбатдории дигар буд.


text:
Ба тарафи шарқӣ шаш нафар левизодагон буданд, ба тарафи шимолӣ – ҳар рӯз чор нафар, ба тарафи ҷанубӣ – ҳар рӯз чор нафар, ва назди хазинахона – дунафарӣ;


text:
Ҳамин аст тақсимоти дарбононе ки аз писарони Қӯраҳ ва аз писарони Марорӣ буданд.<br/>Левизодагоне ки назди хазинаҳо таъин шуда буданд.


text:
Писарони Лаъдон, яъне писарони Ҷершӯн аз камари Лаъдон, ки сардорони хонаводаи Лаъдони ҷершӯнӣ буданд, – Яҳиилӣ;


text:
Ва бародарони ӯ аз камари Элиозар: писараш Раҳабёҳу, писараш Ешаъёҳу, писараш Йӯром, писараш Зикрӣ ва писараш Шалӯмит буданд,


text:
Ки ин Шалӯмит ва бародаронаш бар тамоми хазинаҳои қурбониҳои пок ӯҳдадор буданд, ки онро подшоҳ Довуд вақф карда буд, ва низ сардорони хонаводаҳо ва мириҳазорҳо ва мирисадҳо ва сарлашкарҳо


text:
Аз ҷангҳо ва аз ғаниматҳо вақф карда буданд, то ки хонаи Парвардигорро дастгирӣ устувор тақвият намоянд;


text:
Ва ҳар он чи Самуили пешбин, ва Шоул писари Қиш, ва Абнир писари Нир, ва Юоб писари Саруё вақф карда буданд, – ҳар вақфкунанда вақфашро ба дасти Шалӯмит ва бародаронаш месупурд.


text:
Аз йисҳориён: Кананёҳу ва писаронаш бар кори берунии исроилиён ҳамчун нозирон ва доварон таъин шуда буданд.


text:
Аз ҳебрӯниён: Ҳашабёҳу ва бародаронаш, ҳазору ҳафтсад нафар мардони далер, дар ин тарафи Урдун, ба самти ғарбӣ, барои назорат бар Исроил ба ҷиҳати ҳар хизмати Парвардигор ва ба ҷиҳати хизмати подшоҳ, таъин шуда буданд.


text:
Аз ҳебрӯниён, аз рӯи насабномаи хонаводаҳошон, Ериё сардори ҳебрӯниён буд; дар соли чилуми подшоҳии Довуд онҳо тафтиш карда шуданд, ва дар миёни онҳо мардони далер дар Яъзир-Ҷилъод ёфт шуданд.


text:
Ва бародарони вай, ду ҳазору ҳафтсад нафар мардони далер, сардорони хонаводаҳо буданд, ва онҳоро подшоҳ Довуд бар реубениён ва ҷодиён ва нисфи сибти Менашше ба ҷиҳати ҳар хизмати Худо ва хизмати подшоҳ таъин намуд.


text:
Ва банӣ Исроил, аз рӯи шумораи онҳо, яъне сардорони хонаводаҳо ва мириҳазорҳо ва мирисадҳо ва нозирони онҳо, дар ҳар кори гурӯҳҳое ки моҳ ба моҳ меомаданд ва мерафтанд, дар ҳамаи моҳҳои сол ба подшоҳ хизмат мекарданд; дар ҳар гурӯҳ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Бар гурӯҳи якум барои моҳи якум Ёшобъом писари Забдиил буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд;


text:
Ва бар гурӯҳи моҳи дуюм Дӯдаи аҳӯҳӣ буд, ва дар гурӯҳи ӯ Миқлӯти сарвар низ буд; ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари сеюм барои моҳи сеюм Баноёҳу писари Еҳӯёдои саркоҳин буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Ин ҳамон Баноёҳу буд, ки ҷасуртарини он сӣ нафар ва сардор бар он сӣ нафар буд, ва дар гурӯҳи ӯ писараш Аммизобод буд.


text:
Сарлашкари чорум барои моҳи чорум Асоил бародари Юоб ва баъд аз ӯ писараш Забадё буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари панҷум барои моҳи панҷум Шамҳути йизроҳӣ буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари шашум барои моҳи шашум Иро писари Иққиши тақӯӣ буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари ҳафтум барои моҳи ҳафтум Ҳиласи фалунӣ аз писарони Эфроим буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари ҳаштум барои моҳи ҳаштум Сибкаи хушотӣ аз зораҳиён буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари нӯҳум барои моҳи нӯҳум Абиозари анотӯтӣ аз бинёминиён буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари даҳум барои моҳи даҳум Маҳраи натӯфотӣ аз зораҳиён буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари ёздаҳум барои моҳи ёздаҳум Баноёи фиръотунӣ аз писарони Эфроим буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Сарлашкари дувоздаҳум барои моҳи дувоздаҳум Ҳолдаи натӯфотӣ аз писарони Отаиил буд, ва дар гурӯҳи ӯ бисту чор ҳазор нафар буданд.


text:
Вале Довуд касонеро, ки бистсола ва камтар буданд, саршуморӣ накард, зеро Парвардигор гуфта буд, ки Исроилро мисли ситораҳои осмон сершумор мегардонад.


text:
Юоб писари Саруё ба саршуморӣ сар кард, вале ба анҷом нарасонид, ва ба ин муносибат ғазабе бар Исроил ба амал омад; ва он саршуморӣ ба китоби воқеаномаи подшоҳ Довуд дохил нашуд.


text:
Ва бар хазинаҳои подшоҳ Азмавт писари Адиил буд; ва бар анборҳое ки дар саҳро, дар шаҳрҳо ва дар деҳот ва дар қалъаҳо буд, – Йӯнотон писари Уззиёҳу;


text:
Ва бар дарахтони зайтун ва тутанҷир, ки дар пастӣ буд, – Баал-Ҳонони ҷадирӣ; ва бар анборҳои равған – Юош;


text:
Ва бар говҳое ки дар Шорӯн мечарид, – Ширтаи шорӯнӣ; ва бар говҳое ки дар водиҳо буд, – Шофот писари Адлой;


text:
Ва бар бузу гӯсфандон – Ёзизи ҳаҷрӣ. Ҳамаи инҳо сардорони молу мулк буданд, ки подшоҳ Довуд баргумошта буд.


text:
Ва Йӯнотон, амаки Довуд, марди хирадманд оқил, мушовир машваратдиҳанда ва котиб буд; ва Яҳиил писари Ҳакмӯнӣ назди писарони Довуд буд.


text:
Ва Довуд ҳамаи сарварони Исроил, сарварони сибтҳо ва сарварони гурӯҳҳоро, ки ба подшоҳ хизмат мекарданд, ва мириҳазорҳо ва мирисадҳо ва сардорони тамоми молу мулк ва чорвои подшоҳ ва писаронашро бо хоҷасароён ва паҳлавонон ва ҳамаи мардони ҷангӣ дар Уршалим ҷамъ кард.


text:
Ва подшоҳ Довуд бар поҳояш бархоста, гуфт: «Маро бишнавед, эй бародарони ман ва қавми ман! Муроди дили ман ин буд, ки хонаи оромгоҳе барои сандуқи паймони Парвардигор ва барои қадамгоҳи Худои мо бино кунам, ва барои бино кардани он тайёрӣ дидам.


text:
Вале Худо ба ман гуфт: 'Ту хонае ба номи Ман бино накун, зеро ки ту марди ҷангӣ ҳастӣ, ва хун рехтаӣ'.


text:
Ва Парвардигор Худои Исроил маро аз тамоми хонадони падарам интихоб кард, то ки бар Исроил ба таври ҷовидона подшоҳ бошам, зеро ки Ӯ Яҳудоро ҳамчун раис баргузид, ва аз хонадони Яҳудо – хонадони падари маро, ва аз писарони падарам – ба ман таваҷҷӯҳ намуд, то ки бар тамоми Исроил подшоҳ гардонад.


text:
Ва аз ҳамаи писаронам, – зеро ки Парвардигор ба ман писарони бисёре додааст, – Ӯ писарам Сулаймонро интихоб кард, то ки вай бар тамоми подшоҳии Парвардигор бар Исроил бинишинад.


text:
Ва Ӯ ба ман гуфт: 'Писари ту, Сулаймон, ҳамон аст, ки хонаи Маро, ва саҳнҳои Маро бино хоҳад кард, зеро ки Ман вайро баргузидаам, то ки барои Ман писар бошад, ва Ман барои вай падар хоҳам буд,


text:
Ва подшоҳии вайро ҷовидона пойдор хоҳам гардонид, ба шарте ки дар иҷрои аҳком ва дастурҳои Ман мисли имрӯз устувор бошад'.


text:
Ва алҳол, дар пеши назари тамоми Исроил, ки ҷамоати Парвардигор ҳастанд, ва ба самъи Худои мо мегӯям: тамоми аҳкоми Парвардигор Худои худро ба ҷо оваред ва ҷӯё бошед, то ки ин замини хубро соҳибӣ намоед ва баъд аз худ онро ба писарони худ ҷовидона мерос бигузоред.


text:
Ва ту, эй писарам Сулаймон, Худои падари худро бишинос, ва Ӯро бо дили комил ва бо ҷони иштиёқманд парастиш намо, зеро ки Парвардигор ҳамаи дилҳоро имтиҳон мекунад, ва ҳар андеша ва фикрро мефаҳмад. Агар Ӯро ҷӯё бошӣ, Ӯ барои ту ёфт хоҳад шуд, вале агар Ӯро тарк намоӣ, Ӯ туро ҷовидона тарк хоҳад кард.


text:
Алҳол диққат намо, зеро ки Парвардигор туро баргузидааст, то ки хонае барои пок бино намоӣ, пас қавӣ бош ва амал намо»,


text:
Ва Довуд ба писараш Сулаймон нақшаи пешайвон, ва хонаҳои он, ва анборҳои он, ва болохонаҳои он, ва ҳуҷраҳои дохилии он, ва хонаи сарпӯши хашмниҳон,


text:
Ва нақшаи ҳар он чиро, ки аз ҷониби Рӯҳ ба ӯ ато шуда буд, – барои саҳнҳои хонаи Парвардигор, ва барои ҳуҷраҳои гирдогирди он, ва барои хазинаҳои хонаи Худо, ва барои хазинаҳои қурбониҳои пок,


text:
Ва барои гурӯҳҳои коҳинон ва левизодагон, ва барои тамоми кори хизматгузории хонаи Парвардигор, ва барои тамоми колои хизмати хонаи Парвардигор.


text:
Ва тиллоро бо вазни тилло барои тамоми колои ҳар навъ хизмат дод; ва нуқраро барои тамоми колои нуқра бо вазни он барои тамоми колои ҳар навъ хизмат;


text:
Ва тиллоро бо вазни он барои чароғдонҳо ва чароғҳои онҳо, бо вазни он барои ҳар чароғдон ва чароғҳояш; ва нуқраро бо вазни он барои чароғдонҳои нуқра, барои ҳар чароғдон ва чароғҳояш, мувофиқи кори ҳар чароғдон;


text:
Ва тиллои холисро барои чанголҳо ва косаҳо ва пиёлаҳо; ва барои тосҳои тилло бо вазни он барои ҳар тос; ва нуқраро барои тосҳои нуқра бо вазни он барои ҳар тос;


text:
Ва тиллои софро бо вазни он барои қурбонгоҳи бухур; ва барои нақшаи ароба, яъне каррубиёни тиллое ки болҳошонро паҳн карда, болои сандуқи паймони Парвардигорро мепӯшонанд.


text:
“Ҳамаи ин ба таври хаттист, ки аз ҷониби Парвардигор бар ман нозил шуда, ҳамаи корҳои ин нақшаро ба ман фаҳмонидааст”, – гуфт Довуд.


text:
Ва Довуд ба писараш Сулаймон гуфт: «Қавӣ ва далер бош ва амал намо, натарс ва ҳаросон нашав, зеро ки Парвардигор Худо, Худои ман, бо туст, ва то тамоми коре ки барои хизмати хонаи Парвардигор лозим аст, ба анҷом нарасад, Ӯ аз ту дур нахоҳад шуд ва туро тарк нахоҳад кард.


text:
Ва инак гурӯҳҳои коҳинон ва левизодагон барои тамоми хизмати хонаи Худо; ва ҳар каси боғайрат дилгарм ки ҳикматашро маҳораташро ба ҳар амал ҳунар мебахшад, дар тамоми ин ҳар гуна кор бо туст, ва сарварон ва тамоми қавм ба ҳар амри ту итоат хоҳанд кард».


text:
Ва подшоҳ Довуд ба тамоми ҷамоат гуфт: «Писарам Сулаймон, ки Худо ӯро ба танҳоӣ баргузидааст, ҷавон ва камқувват нозук аст, вале ин кор бузург аст, зеро ки ин қалъа на аз барои одамизод аст, балки барои Парвардигор Худост.


text:
Ва ман бо тамоми қувватам барои хонаи Худои худ тайёр кардаам: тиллоро барои ашёи тиллоӣ, ва нуқраро барои ашёи нуқрагин, ва мисро барои ашёи мисин, ва оҳанро барои ашёи оҳанин, ва чӯбро барои ашёи чӯбин; сангҳои ҷазъ ва сангҳои шинонданӣ, сангҳои сиёҳ ва рангоранг, ва ҳар навъ сангҳои гаронбаҳо, ва бисёр сангҳои мармар.


text:
Ва боз, ба сабаби муҳаббати худ ба хонаи Худои худ, ганҷинаи тилло ва нуқрае ки ман дорам, онро низ илова бар ҳар чизе ки барои хонаи пок тайёр кардаам, ман барои хонаи Худои худ медиҳам:


text:
Се ҳазор киккар тилло аз тиллои Ӯфир, ва ҳафт ҳазор киккар нуқраи соф, барои рӯйбаст кардани деворҳои хонаҳо;


text:
Тиллоро барои ашёи тиллоӣ, ва нуқраро барои ашёи нуқрагин, барои ҳар коре ки бо дасти ҳунармандон ба ҷо оварда мешавад. Пас кист, ки имрӯз ба таври ихтиёрӣ барои Парвардигор ҳадия диҳад?»


text:
Ва сардорони хонаводаҳо, ва сарварони сибтҳои Исроил, ва мириҳазорҳо ва мирисадҳо, ва сардорони корҳои подшоҳ ба таври ихтиёрӣ ба додани ҳадия шурӯъ карданд.


text:
Ва барои хизмати хонаи Худо панҷ ҳазор киккар ва даҳ ҳазор дирҳам тилло, ва даҳ ҳазор киккар нуқра, ва ҳаждаҳ ҳазор киккар мис, ва сад ҳазор киккар оҳан доданд.


text:
Ва онҳое ки дар дасташон сангҳои гаронбаҳо ёфт шуд, онҳоро барои хазинаҳои хонаи Парвардигор ба дасти Яҳиили ҷершӯнӣ супурданд.


text:
Ва қавм аз ҳадияҳои ихтиёрии худ шод гардиданд, зеро ки бо дили комил барои Парвардигор ҳадия доданд, ва подшоҳ Довуд низ бағоят шод шуд.


text:
Ва Довуд Парвардигорро пеши тамоми ҷамоат муборак хонд, ва Довуд гуфт: «Эй Парвардигор Худои падари мо Исроил! Ту аз азал то абад муборак ҳастӣ.


text:
Парвардигоро! Бузургӣ Кибриё ва зӯрмандӣ ва шукӯҳ ва пирӯзмандӣ ва шавкат аз они Туст, зеро ки ҳар он чи дар осмон ва замин аст, аз они Туст. Парвардигоро! Подшоҳӣ аз они Туст, ва Ту чун сар аз ҳама боло ҳастӣ.


text:
Ва сарват ва ҷалол аз ҷониби Туст, ва Ту бар ҳама ҳоким ҳастӣ, ва қувват ва қудрат дар дасти Туст, ва ихтиёри бузург ва мустаҳкам кардани ҳама дар дасти Туст.


text:
Аммо ман кистам ва қавми ман чистанд, ки қувват дошта бошем чунин ҳадия диҳем? Зеро ки ҳама чиз аз ҷониби Туст, ва он чиро, ки аз дасти Ту гирифтаем, ба ту додаем.


text:
Зеро ки мо ба ҳузури Ту ғариб ҳастем, ва мисли ҳамаи падарони худ меҳмон мебошем: айёми мо бар замин мисли соя аст, ва бақо надорад.


text:
Эй Парвардигор Худои мо! Тамоми ин сарват, ки барои сохтани хонае ба номи поки Ту муҳайё кардаем, аз дасти Туст, ва ҳамаи он аз они Туст.


text:
Ва ман, эй Худои ман, медонам, ки Ту дилҳоро имтиҳон мекунӣ, ва ба росткорӣ таваҷҷӯҳ менамоӣ; ман аз ростии дили худ тамоми ин ҳадияро додаам, ва алҳол мебинам, ки қавми Ту низ, ки дар ин ҷо мебошанд, бо шодмонӣ барои Ту ҳадия медиҳанд.


text:
Эй Парвардигор Худои Иброҳим, Исҳоқ ва Исроил! Инро ба таври ҷовидона дар фикру андешаҳои дили қавми Худ нигоҳ дор, ва дилҳои онҳоро ба сӯи Худ равона намо.


text:
Ва ба писарам Сулаймон дили комил бибахш, то ки аҳкоми Ту, шаҳодатҳои Ту ва фароизи Туро риоя намояд, ва ҳамаи инро ба амал оварад, ва қалъаеро, ки ман барояш тайёрӣ дидаам, бино кунад».


text:
Ва Довуд ба тамоми ҷамоат гуфт: «Парвардигор Худои худро муборак хонед!» Ва тамоми ҷамоат Парвардигор Худои падарони худро муборак хонданд, ва ба Парвардигор ва ба подшоҳ таъзим карданд ва саҷда бурданд.


text:
Ва барои Парвардигор қурбониҳо забҳ карданд, ва фардои он рӯз барои Парвардигор қурбониҳои сӯхтанӣ пешкаш карданд: ҳазор сар гов, ҳазор сар қӯчқор, ҳазор сар гӯсфанд бо ҳадияҳои рехтании онҳо, ва қурбониҳои зиёде барои тамоми Исроил.


text:
Ва дар он рӯз ба ҳузури Парвардигор бо шодмонии бузурге хӯрданд ва нӯшиданд; ва Сулаймон писари Довудро дуюмбора подшоҳ сохта, ба ҳузури Парвардигор ӯро ба раисӣ, ва Содӯқро ба коҳинӣ тадҳин карданд.


text:
Ва Сулаймон бар тахти Парвардигор нишаста, ба ҷои падараш Довуд подшоҳӣ кард, ва комёб гардид; ва тамоми Исроил ба ӯ итоат карданд.


text:
Ва ҳамаи сардорон ва паҳлавонон, ва ҳамаи писарони подшоҳ Довуд низ ба подшоҳ Сулаймон тобеъ шуданд.


text:
Ва Парвардигор Сулаймонро бузург гардонида, дар назари тамоми Исроил баланд бардошт, ва шукӯҳи подшоҳиро ба ӯ ато фармуд, ки ҳеҷ подшоҳи Исроил пеш аз ӯ ба он ноил нагардида буд.


text:
Ва айёми подшоҳии ӯ бар Исроил чил сол буд: дар Ҳебрӯн ҳафт сол подшоҳӣ кард, ва дар Уршалим сию се сол подшоҳӣ кард.


text:
Ва ӯ дар пирии некӯ, аз умр ва сарват ва ҷалол сер гардида, вафот кард; ва писараш Сулаймон ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Ва саргузашти подшоҳ Довуд, аз аввали умраш то охири он, дар навиштаҳои навиштаҷоти Самуили пешбин, ва дар навиштаҷоти Нотони пайғамбар, ва дар навиштаҷоти Ҷоди пешбин тасвир ёфтааст, –


text:
Бо тамоми подшоҳии ӯ ва зӯрмандии ӯ, ва бо воқеаҳое ки ба ӯ, ва ба Исроил, ва ба ҳамаи подшоҳиҳои кишварҳо рӯй додааст.


text:
Ва Сулаймон писари Довуд дар подшоҳии худ мустаҳкам шуд, ва Парвардигор Худои ӯ бо ӯ буд, ва ӯро бузург гардонида, баланд бардошт.


text:
Ва Сулаймон ба тамоми Исроил: ба мириҳазорҳо ва мирисадҳо, ва доварон, ва ҳамаи раисоне ки дар тамоми Исроил буданд, ба сардорони хонаводаҳо фармуд,


text:
Ва Сулаймон, ва тамоми ҷамоат ҳамроҳи ӯ, ба сӯи баландие ки дар Ҷибъӯн буд, рафтанд, зеро хаймаи ҷомеи Худо, ки Мусо, бандаи Худо, онро дар биёбон сохта буд, дар он ҷо воқеъ буд.


text:
Аммо сандуқи Худоро Довуд аз Қирят-Еорим ба маконе ки Довуд барояш тайёр карда буд, баровард, зеро ки барои он дар Уршалим хаймае барафрошта буд.


text:
Вале қурбонгоҳи мисине ки Басалъил писари Урӣ писари Ҳур сохта буд, дар Ҷибъӯн пеши манзили Парвардигор воқеъ буд; ва Сулаймон ва ҷамоат онро зиёрат карданд.


text:
Ва Сулаймон дар он ҷо ба ҳузури Парвардигор назди қурбонгоҳи мисине ки пеши хаймаи ҷомеъ буд, баромада, ҳазор сар қурбонии сӯхтанӣ бар он тақдим намуд.


text:
Алҳол, эй Парвардигор Худо, бигзор он сухане ки Ту ба падарам Довуд гуфтаӣ, ба амал ояд, зеро ки Ту маро бар қавме ки мисли чанги замин сершуморанд, подшоҳ сохтаӣ.


text:
Алҳол ҳикмат ва дониш ба ман ато намо, то ки ба ин қавм тавонам роҳбарӣ кунам, зеро кист, ки ин қавми бузурги Туро битавонад доварӣ намояд?»


text:
Ва Худо ба Сулаймон гуфт: «Абзаски ин дилхоҳи ту буд, ва ту сарват, дороӣ ва ҷалол, ва ҷони душманонатро талаб накардӣ, ва низ умри дароз талаб накардӣ, балки ҳикмат ва дониш барои худ талабидӣ, то қавми Маро, ки бар онҳо туро подшоҳ сохтаам, доварӣ намоӣ, –


text:
Бинобар ин ҳикмат ва дониш ба ту ато карда шуд, ва Ман сарват ва дороӣ ва ҷалол ба ту хоҳам бахшид, ба андозае ки подшоҳони пеш аз ту мисли он надоштанд, ва баъд аз ту мисли он нахоҳанд дошт».


text:
Ва Сулаймон аз зиёрати баландие ки дар Ҷибъӯн буд, аз ҳузури хаймаи ҷомеъ ба Уршалим омад, ва бар Исроил подшоҳӣ кард.


text:
Ва Сулаймон аробаҳо ва саворагон ҷамъ кард: ӯ ҳазору чорсад ароба ва дувоздаҳ ҳазор нафар саворагон дошт; ва ӯ онҳоро дар шаҳрҳои аробаҳо ва назди подшоҳ дар Уршалим ҷойгир кард.


text:
Ва подшоҳ нуқра ва тиллоро дар Уршалим ба сангҳои кӯча баробар гардонид, ва чӯби арзро ба чӯби тутанҷир, ки дар пастӣ бисёр мерӯяд, баробар кард.


text:
Ва як аробаро аз Миср ба нархи шашсад сиқл нуқра харида меоварданд, ва як аспро – ба нархи саду панҷоҳ сиқл; ва ҳамчунин онҳо барои ҳамаи подшоҳони ҳиттиён ва подшоҳони арамиён бо дасти худ меоварданд.


text:
Ва Сулаймон ҳафтод ҳазор нафар барои боркашӣ, ва ҳаштод ҳазор нафар барои сангтарошӣ дар кӯҳистон, ва се ҳазору шашсад нафар барои назорати онҳо дар шумор овард.


text:
Ва Сулаймон назди Ҳуром, подшоҳи Сур, фиристода, гуфт: «Чунон ки бо падарам Довуд рафтор намуда, барои ӯ чӯби арз фиристодаӣ, то ки хонае барои истиқомати худ бино кунад, ончунон бо ман рафтор намо.


text:
Инак, ман хонае ба номи Парвардигор Худои худ бино менамоям, то ки онро ба Ӯ пок кунам, бухури хушбӯе ба ҳузури Ӯ бисӯзонам, ва нони тақдими доимӣ ва қурбониҳои сӯхтании субҳу шомро дар шанбеҳо ва навмоҳҳо ва идҳои Парвардигор Худои мо тақдим намоям, ки ин ба таври ҷовидона ба Исроил фармуда шудааст.


text:
Ва кист, ки қувват дошта бошад хонае барои Ӯ бино намояд, дар сурате ки осмон ва осмони осмонҳо наметавонад Ӯро ғунҷоиш диҳад? Ва ман кистам, ки хонае барои Ӯ бино намоям? Магар фақат барои он ки ба ҳузури Ӯ бухур бисӯзонам.


text:
Ва алҳол касеро ба ман бифирист, ки дар сохтани ашё аз тилло ва нуқра ва мис ва оҳан ва нахҳои арғувонӣ ва қирмизӣ ва лоҷвардӣ моҳир бошад, ва кандакориро донад, то ки вай бо ҳунармандоне ки назди ман дар Яҳудо ва Уршалим ҳастанд, ва онҳоро падарам Довуд тайёр кардааст, бошад.


text:
Ва дарахтони арз, сарв ва сандал аз Лубнон барои ман бифирист, зеро ман медонам, ки бандагони ту аз ӯҳдаи буридани дарахтони Лубнон мебароянд; ва инак, бандагони ман бо бандагони ту хоҳанд буд,


text:
То ки чӯбу тахтаи зиёде барои ман тайёр кунанд, зеро хонае ки ман бино менамоям, бузург ва аҷоиб хоҳад буд.


text:
Ва инак, ман барои таъминоти дарахтбуроне ки дарахтбурӣ мекунанд, барои бандагони ту бист ҳазор кӯр гандум, ва бист ҳазор кӯр ҷав, ва бист ҳазор бат май, ва бист ҳазор бат равған медиҳам».


text:
Ва Ҳуром, подшоҳи Сур, бо номае ҷавоб гардонида, ба Сулаймон фиристод: «Азбаски Парвардигор қавми Худро дӯст медорад, туро бар онҳо подшоҳ гардонидааст».


text:
Ва Ҳуром гуфт: «Муборак аст Парвардигор Худои Исроил, офарандаи осмон ва замин, ки ба подшоҳ Довуд писари донишманди ҳакими соҳиби ақлу фаҳмро ато намудааст, ки вай хонае барои Парвардигор ва хонае барои подшоҳии худаш бино менамояд.


text:
Ки вай писари зане аз духтарони Дон аст, ва падараш марди сурӣ буд; вай дар сохтани ашё аз тилло ва нуқра ва мис ва оҳан ва санг ва чӯб ва нахҳои арғувонӣ ва лоҷвардӣ ва катонӣ ва қирмизӣ, ва дар иҷрои ҳар навъ кандакорӣ ва ҳар саънати нозуке нафисе ки ба зиммаи вай бо якҷоягии ҳунармандони ту ва ҳунармандони хоҷаам, падарат Довуд, гузошта шавад, усто мебошад.


text:
Ва алҳол, гандум ва ҷав ва равған ва майро, ки хоҷаам дар бораи онҳо сухан рондааст, ба бандагони худ бифирист.


text:
Ва мо дарахтонро аз Лубнон ба миқдори даркории ту бурида, ба шакли амадҳо* бо роҳи баҳр ба Ёфӯ хоҳем овард, ва ту онҳоро ба Уршалим хоҳӣ бурд».


text:
Ва Сулаймон ҳамаи мардони ғариберо, ки дар замини Исроил буданд, баъд аз саршумории онҳо, ки падараш Довуд ба амал оварда буд, дар шумор овард, ва онҳо саду панҷоҳу се ҳазору шашсад нафар баромаданд.


text:
Ва аз онҳо ҳафтод ҳазор нафарро ҳамчун боркашон, ва ҳаштод ҳазор нафарро ҳамчун сангтарошон дар кӯҳистон, ва се ҳазору шашсад нафарро ҳамчун нозироне ки қавмро кор мефармоянд, таъин намуд.


text:
Ва Сулаймон ба бино кардани хонаи Парвардигор дар Уршалим, бар кӯҳи Мӯриё шурӯъ намуд, ки дар он ҷо Парвардигор ба падараш Довуд зоҳир шуда буд, ва Довуд ин ҷойро дар хирмангоҳи Орнони ябусӣ муқаррар карда буд.


text:
Ва ин аст асосҳое ки Сулаймон барои бино кардани хонаи Худо гузошт: дарозияш бо арашҳо, аз рӯи андозаи аввала, шаст араш, ва бараш – бист араш.


text:
Ва дарозии пешайвоне ки пеши толор буд, мувофиқи бари хона – бист араш, ва баландияш – саду бист; ва онро аз дарун бо тиллои холис пӯшонид.


text:
Ва толори калонро бо чӯби сарв рӯйбаст намуд, ва онро бо тиллои холис пӯшонид, ва бар рӯяш нақши нахлҳо ва шилшилаҳоро ҳак кард.


text:
Ва хонаро барои зебоӣ бо сангҳои гаронбаҳо мурассаъ намуд* оро дод, ва тиллои он тиллои Парвоим буд.


text:
Ва хонаро, – болорҳо, остонаҳо, деворҳо ва дарҳои онро, – бо тилло рӯйбаст намуд, ва бар деворҳо каррубиёнро ҳак кард.


text:
Ва хонаи поки покҳоро сохт: дарозияш, мувофиқи бари хона, бист араш, ва бараш бист араш буд; ва онро бо тиллои хуб, ба миқдори шашсад киккар, рӯйбаст намуд.


text:
Ва болҳои каррубиён бист араш дарозӣ доштанд; як бол, ки панҷ араш буд, ба девори хона мерасид, ва боли дигар, ки панҷ араш буд, ба боли каррубии дигар мерасид;


text:
Ва боли каррубии дигар, ки панҷ араш буд, ба девори хона мерасид, ва боли дигараш, ки панҷ араш буд, ба боли каррубии дигар мечаспид.


text:
Болҳои ин каррубиён ба дарозии бист араш паҳн шуда буданд, ва онҳо бар пойҳои худ меистоданд, ва рӯйҳошон ба сӯи хона буд.


text:
Ва пардаро аз нахҳои лоҷвардӣ ва арғувонӣ ва қирмизӣ ва катонӣ сохт, ва нақши каррубиёнро бар он кашид


text:
Ва пеши хона ду сутун сохт, ки дарозии онҳо сию панҷ араш буд; ва тоҷе ки бар сари ҳар яке аз онҳо буд, панҷ араш дарозӣ дошт.


text:
Ва шилшилаҳо, мисли онҳое ки дар ҳарам буданд, сохта, бар сари сутунҳо гузошт; ва сад анор сохта, бар шилшилаҳо ниҳод.


text:
Ва сутунҳоро пеши парастишгоҳ барқарор намуд, – якеро аз тарафи рост, ва дигареро аз тарафи чап; ва сутуни тарафи ростро Ёкин ва сутуни тарафи чапро – Бӯаз ном ниҳод.


text:
Ва ҳавзи аз мис рехтае сохт, ки аз лаб то лабаш даҳ араш буд, шакли комилан доиравӣ дошт, ва баландияш панҷ араш буд, ва риштаи сиарашӣ онро гирдогирд дар бар мегирифт.


text:
Ва зери он сурати говон буд, ки онро гирдогирд иҳота мекарданд, ба тавре ки ба ҳар араш даҳ адад аз онҳо буданд, ва онҳо ҳавзро гирдогирд иҳота мекарданд; ин говон ду қатор буда, баробари рехта шудани он рехта шуда буд.


text:
Он бар дувоздаҳ гов меистод, ки се адади онҳо ба тарафи шимол менигаристанд, ва се адади онҳо ба тарафи ғарб менигаристанд, ва се адади онҳо ба тарафи ҷануб менигаристанд, ва се адади онҳо ба тарафи шарқ менигаристанд, ва ҳавз аз боло бар онҳо меистод; ва ҳамаи пуштҳои онҳо дар таги он буд.


text:
Ва ғафсии он як ваҷаб буд, ва лабаш мисли лаби коса, монанди гули савсан сохта шуда буд; ҳаҷми он ғунҷоиши се ҳазор батро дошт.


text:
Ва даҳ лаган сохт, ва аз онҳо панҷ ададро ба тарафи рост, ва панҷ ададро ба тарафи чап гузошт, то ки дар онҳо шустушӯ кунанд, – он чиро, ки ба қурбонии сӯхтанӣ тааллуқ дошт, дар онҳо мешустанд; ва ҳавз барои он буд, ки коҳинон дар он шустушӯ намоянд.


text:
Ва даҳ чароғдони тилло мувофиқи дастури онҳо сохта, дар парастишгоҳ панҷ ададро ба тарафи рост, ва панҷ ададро ба тарафи чап гузошт.


text:
Ва даҳ миз сохта, дар парастишгоҳ панҷ ададро ба тарафи рост, ва панҷ ададро ба тарафи чап гузошт; ва сад косаи тилло сохт.


text:
Ва майдони ҳавлии саҳни коҳинон, ва саҳни калон бузург, ва дарҳо барои саҳн сохт; ва дарҳоро бо мис пӯшонид.


text:
Ва Ҳуром дегҳо ва хокандозҳо ва косаҳо сохт; ва Ҳуром кореро, ки назди подшоҳ Сулаймон дар хонаи Худо ба ҷо меовард, ба анҷом расонид:


text:
Ду сутун, ва ду гулӯлаи тоҷҳое ки бар сари сутунҳо буд; ва ду тӯр барои пӯшонидани ду гулӯлаи тоҷҳое ки бар сари сутунҳо буд;


text:
Ва чорсад аноре ки барои ду тӯр буданд: ду қатор анорҳо барои ҳар тӯр аз баҳри пӯшонидани ду гулӯлаи тоҷҳое ки болои сутунҳо буд;


text:
Ва дегҳо ва хокандозҳо ва чанголҳо, ва тамоми колои онҳоро Ҳуром-Абӣ, назди подшоҳ Сулаймон барои хонаи Парвардигор аз миси сайқалӣ сохт.


text:
Ва Сулаймон тамоми колоеро, ки дар хонаи Худо буд, ва қурбонгоҳи тилло, ва мизҳоро, ки нони тақдим бар онҳо буд, сохт,


text:
Ва чароғдонҳо ва чароғҳои онҳоро аз тиллои пок, то ки мувофиқи дастур пеши ҳарам даргиронида шаванд;


text:
Ва оташгиракҳо ва косаҳо ва чумчаҳо ва маҷмарҳоро аз тиллои пок; ва дарвозаи хонаро, – дарҳои дохилӣ ба сӯи поки покҳо, ва дарҳои парастишгоҳ ба сӯи толор, – аз тилло.


text:
Ва тамоми коре ки Сулаймон барои хонаи Парвардигор ба ҷо овард, анҷом ёфт; ва Сулаймон он чиро, ки падараш Довуд вақф карда буд, овард, ва нуқра ва тилло ва тамоми колоро ба хазинаҳои хонаи Худо супурд.


text:
Он гоҳ Сулаймон пирони Исроил, ва ҳамаи сардорони сибтҳо, раисони хонаводаҳои банӣ Исроилро дар Уршалим ҷамъ кард, то ки сандуқи паймони Парвардигорро аз шаҳри Довуд, ки Сион бошад, бароваранд.


text:
Ва сандуқ, ва хаймаи ҷомеъ, ва тамоми колои покро, ки дар хайма буд, бардоштанд, – онҳоро коҳинон ва левизодагон бардоштанд.


text:
Ва подшоҳ Сулаймон ва тамоми ҷамоати Исроил, ки ба ҳузури ӯ назди сандуқ ҷамъ шуда буданд, гӯсфандон ва говонро қурбонӣ карданд, ки миқдори онҳоро, ба сабаби бисёриашон, ба ҳисоб овардан ва муайян намудан мумкин набуд.


text:
Ва каррубиён болҳошонро бар макони сандуқ паҳн мекарданд, ва каррубиён сандуқ ва дастакҳояшро аз боло мепӯшониданд.


text:
Ва дастакҳоро пеш кашида дароз карданд, ба тавре ки сари дастакҳои сандуқ пеши ҳарам намудор аён мешуданд, вале аз берун аён намудор намешуданд; ва онҳо то имрӯз дар он ҷоанд.


text:
Дар сандуқ чизе набуд, ғайр аз лавҳҳое ки Мусо дар Ҳӯриб дар он гузошт, вақте ки Парвардигор бо банӣ Исроил, ҳангоми берун омаданашон аз Миср, паймон баст.


text:
Ва чунин воқеъ шуд, ки чун коҳинон аз покгоҳ берун омаданд, – зеро ҳамаи коҳиноне ки дар он ҷо буданд, худро, сарфи назар аз навбатҳошон, пок карданд,


text:
Ва ҳамаи левизодагони сароянда, яъне Ософ, Ҳеймон, Едутун, ва писаронашон, ва бародаронашон, либоси катон дар бар карда, бо санҷҳо ва барбатҳо ва удҳо ба тарафи шарқии қурбонгоҳ меистоданд, ва саду бист нафар коҳинон ҳамроҳи онҳо истода, карнай менавохтанд,


text:
Ва ин карнайнавозон ва сарояндагон мисли як тан барои ҳамду санои Парвардигор якдилона овоз мебароварданд, ва ҳамин ки садои карнайҳо ва санҷҳо ва дигар асбоби мусиқиро баланд карда, Парвардигорро ҳамд гуфтанд, ки Ӯ некӯст, зеро ки меҳру вафои Ӯ ҷовидонист, – он гоҳ хона, хонаи Парвардигор, аз абр пур шуд,


text:
Ва коҳинон, ба сабаби абр, натавонистанд барои хизмат биистанд, зеро ки ҷалоли Парвардигор хонаи Худоро пур карда буд.


text:
Вале ман хонае барои истиқомати Ту бино намудаам, маконе барои он ки Ту дар он ҷовидона сокин шавӣ».


text:
Ва подшоҳ рӯи худро гардонида, тамоми ҷамоати Исроилро баракат дод, – ва тамоми ҷамоати Исроил меистоданд, –


text:
'Аз рӯзе ки Ман қавми Худ Исроилро аз замини Миср берун овардаам, шаҳреро аз ҳамаи сибтҳои Исроил барои бино кардани хонае интихоб накардаам барнагузидаам, то ки номи Ман дар он бошад, ва касеро интихоб накардаам барнагузидаам, то ки вай бар қавми Ман Исроил раис бошад;


text:
Валекин Уршалимро баргузидам, то ки номи Ман дар он бошад, ва Довудро баргузидам, то ки вай бар қавми Ман Исроил бошад'.


text:
Вале Парвардигор ба падарам Довуд гуфт: 'Чун дар дили ту орзуе буд, ки хонае ба номи Ман бино намоӣ, хуб кардӣ, ки дар дили худ чунин орзу доштӣ;


text:
Ва Парвардигор сухани Худро, ки ба забон ронда буд, ба ҷо овард, ва ман ба ҷои падарам Довуд ба майдон омадам ва, мувофиқи он чи Парвардигор гуфта буд, бар тахти Исроил нишастам, ва хонае ба номи Парвардигор Худои Исроил бино кардам.


text:
Ва сандуқеро дар он ҷо гузоштам, ки паймони Парвардигор, ки онро бо банӣ Исроил баста буд, дар он мебошад».


text:
Ва ӯ пеши қурбонгоҳи Парвардигор, дар рӯ ба рӯи тамоми ҷамоати Исроил истода, дастҳои худро дароз кард, –


text:
Зеро ки Сулаймон минбари мисине ки дарозияш панҷ араш, ва бараш панҷ араш, ва баландияш се араш буд, сохта, онро дар миёни саҳн гузошта буд; ва бар он истода, дар рӯ ба рӯи тамоми ҷамоати Исроил зону зад, ва дастҳои худро сӯи осмон дароз кард, –


text:
Ва гуфт: «Эй Парвардигор Худои Исроил! Худое мисли Ту дар осмон ва замин нест; Ту ба бандагони Худ, ки ба ҳузури Ту бо тамоми дили худ рафтор менамоянд, паймон ва меҳру вафоро нигоҳ медорӣ.


text:
Ту он чиро, ки ба бандаи Худ – падарам Довуд – гуфтаӣ, риоя намудӣ; Ту бо даҳони Худ гуфтаӣ ва бо дасти Худ ба ҷо овардаӣ, чунон ки имрӯз воқеъ шудааст.


text:
Ва алҳол, эй Парвардигор Худои Исроил, барои бандаи Худ, падарам Довуд, он суханро риоя намо, ки ба ӯ гуфтаӣ: 'Касе аз ту, ки ба ҳузури Ман бар тахти Исроил бинишинад, хотима нахоҳад ёфт, ба шарте ки писаронат роҳҳои худро нигоҳ дошта, мувофиқи шариати Ман рафтор намоянд, чунон ки ту ба ҳузури Ман рафтор намудаӣ'.


text:
Ва алҳол, эй Парвардигор Худои Исроил, бигзор сухани Ту, ки ба бандаи Худ Довуд гуфтаӣ, ба амал ояд собит шавад!


text:
Оё дар ҳақиқат Худо бар замин бо одамизод сокин мешавад? Охир, осмон ва осмони осмонҳо наметавонад Туро ғунҷоиш диҳад, чӣ ҷои ин хонае ки ман бино кардаам.


text:
Валекин, эй Парвардигор Худои ман, ба дуои бандаи Худ ва ба зории вай диққат деҳ таваҷҷӯҳ намо, то фарёд илтиҷо ва дуоеро, ки бандаат ба ҳузури Ту мегӯяд, бишнавӣ,


text:
Ва Ту зориҳои бандаи Худ ва қавми Худ Исроилро, ки дар ин макон дуо мегӯянд, бишнав, ва онро аз ҷои истиқомати Худ, аз осмон бишнав, ва шунида, биомурз.


text:
Агар касе нисбат ба ёри худ гуноҳ карда, ба қасам хӯрдан маҷбур шавад, ва омада, пеши қурбонгоҳи Ту дар ин хона қасам хӯрад, –


text:
Он гоҳ Ту аз осмон бишнав, ва амал намуда, бар бандагонат доварӣ намо, то ки сазои бадкорро дода, рафторашро ба сараш баргардонӣ, ва росткорро сафед карда, мувофиқи росткориаш ба вай подош диҳӣ.


text:
Ва агар қавми Ту Исроил барои гуноҳе ки ба ҳузури Ту ба амал оварда бошанд, пеши душман мағлуб шаванд, ва сӯи Ту бозгашт намуда ва номи Туро ҳамду сано хонда, пеши Ту дар ин хона дуо гӯянд ва зорӣ кунанд, –


text:
Он гоҳ Ту аз осмон бишнав, ва гуноҳи қавми Худ Исроилро биомурз, ва онҳоро ба замине ки ба онҳо ва ба падаронашон додаӣ, баргардон.


text:
Агар дар замин гуруснагӣ рӯй диҳад, агар вабо ояд, агар боди самум, хушксолӣ, малах ва кирм пайдо шавад, агар душманонашон онҳоро дар шаҳрҳои заминашон ба танг оваранд, агар ягон мусибат ва ягон беморӣ ба вуқӯъ ояд, –


text:
Он гоҳ ҳар дуо ва ҳар зориро, ки аз ҷониби ҳар одам ва аз ҷониби тамоми қавми Ту гуфта мешавад, вақте ки ҳар яке аз онҳо мусибати худ ва дарди худро медонанд ва дастҳои худро сӯи ин хона дароз мекунанд, –


text:
Ту аз осмон, ки макони истиқомати Туст, бишнав ва биомурз, ва ба ҳар кас, ки дили вайро медонӣ, мувофиқи тамоми рафтораш подош деҳ, зеро ки танҳо Ту донандаи дилҳои тамоми банӣ одам ҳастӣ,


text:
То ки онҳо аз Ту ҳаросон бошанд ва дар тамоми айёми зиндагии худ ба рӯи замине ки Ту ба падарони мо додаӣ, бо роҳҳои Ту бираванд.


text:
Ва ҳамчунин аҷнабиро, ки аз ҷумлаи қавми Ту Исроил набошад, вале ба хотири номи бузурги Ту ва дасти қавии Ту ва бозуи тӯлонии Ту аз замини дурдасте омада бошад, ва омада, сӯи ин хона дуо гӯяд, –


text:
Ту аз осмон, ки макони истиқомати Туст, бишнав, ва ҳар он чиро, ки он аҷнабӣ сӯи Ту хонда дархост намояд, ба амал овар, то ки ҳамаи қавмҳои замин номи Туро шиносанд, ва аз Ту мисли қавми Ту Исроил ҳаросон бошанд, ва донанд, ки номи Ту бар ин хонае ки ман бино кардаам, хонда шудааст.


text:
Ҳангоме ки қавми Ту ба ҷанги зидди душманони худ, бо роҳе ки Ту онҳоро фиристодаӣ, берун оянд, ва ба ин шаҳре ки Ту баргузидаӣ, ва ба хонае ки ман ба номи Ту бино кардаам, бозгашт намуда, сӯи Ту дуо гӯянд, –


text:
Ҳангоме ки онҳо пеши Ту гуноҳ кунанд, – зеро касе нест, ки гуноҳ накунад, – ва Ту бар онҳо ғазаб карда, онҳоро ба душман таслим намоӣ, ва асиркунандагонашон онҳоро ба замини дур ё наздик бибаранд,


text:
Ва ҳангоме ки онҳо дар замине ки он ҷо асир бошанд, ба худ омада тавба кунанд, ва дар замини асирии худ ба сӯи Ту зорӣ намуда, гӯянд: 'Мо гуноҳ карда ва осӣ шуда, рафтори бадкорона кардем',


text:
Ва ҳангоме ки онҳо дар замини асирии худ, ки ба он ҷо онҳоро ба асирӣ бурдаанд, бо тамоми дили худ ва бо тамоми ҷони худ сӯи Ту баргарданд, ва ба замине ки Ту ба падаронашон додаӣ, ва ба шаҳре ки Ту баргузидаӣ, ва ба хонае ки ман ба номи Ту бино кардаам, бозгашт намуда, сӯи Ту дуо гӯянд, –


text:
Он гоҳ Ту аз осмон, ки макони истиқомати Туст, дуо ва зории онҳоро бишнав, ва дархости онҳоро ба ҷо овар, ва қавми Худро, ки пеши Ту гуноҳ кардаанд, биомурз.


text:
Алҳол, эй Худои ман, бигзор чашмони Ту воз бошанд, ва гӯшҳои Ту ба дуое ки дар ин макон гуфта мешавад, шунаво бошанд.


text:
Ва алҳол, эй Парвардигор Худо, ба сӯи оромгоҳи Худ бархез, – Ту ва сандуқи қудрати Ту; коҳинони Ту, эй Парвардигор Худо, ҷомаи наҷот хоҳанд пӯшид, ва порсоёни Ту ба некӣ шод хоҳанд шуд.


text:
Эй Парвардигор Худо! Рӯи масеҳи Худро барнагардон, эҳсонҳои меҳру вафои ба бандаи Худ Довуд бахшидаатро ба ёд овар».


text:
Ва ҳангоме ки Сулаймон гуфтани дуоро ба анҷом расонид, оташе аз осмон фуруд омада, қурбонии сӯхтанӣ ва забҳҳоро сӯзонид, ва ҷалоли Парвардигор хонаро пур кард.


text:
Ва коҳинон натавонистанд ба хонаи Парвардигор дохил шаванд, зеро ки ҷалоли Парвардигор хонаи Парвардигорро пур карда буд.


text:
Ва тамоми банӣ Исроил фуруд омадани оташ ва ҷалоли Парвардигорро бар хона диданд, ва рӯй бар замини сангфарш афтода, саҷда бурданд, ва Парвардигорро ҳамду сано хонданд, зеро ки Ӯ некӯст, зеро ки меҳру вафои Ӯ ҷовидонист.


text:
Ва подшоҳ Сулаймон бисту ду ҳазор гов ва саду бист ҳазор гӯсфанд қурбонӣ кард; ва подшоҳ ва тамоми қавм хонаи Худоро пок карданд.


text:
Ва коҳинон дар навбатдории худ меистоданд, ва левизодагон бо асбоби суруди Парвардигор буданд, ки подшоҳ Довуд онҳоро барои ҳамду санои Парвардигор сохта буд, зеро ки меҳру вафои Ӯ ҷовидонист, ва Довуд ба воситаи онҳо ҳамду сано мегуфт; ва коҳинон дар рӯ ба рӯи онҳо карнай менавохтанд, ва тамоми Исроил меистоданд.


text:
Ва Сулаймон миёнаи саҳнро, ки пеши хонаи Парвардигор буд, пок намуд, чунки қурбониҳои сӯхтанӣ ва чарбуи қурбониҳои саломатиро дар он ҷо пок кард, зеро қурбонгоҳи мисине ки Сулаймон сохта буд, қурбониҳои сӯхтанӣ ва ҳадияҳои ордӣ ва чарбуи қурбониҳоро натавонист ғунҷоиш диҳад.


text:
Ва Сулаймон дар он вақт ҳафт рӯз ид кард, ва тамоми Исроил ҳамроҳи ӯ буданд, ки ин ҷамоати бағоят бузург аз даромадгоҳи Ҳамот то водии Миср ҷамъ омада буданд;


text:
Ва дар рӯзи ҳаштум ҷамъомади ботантанаи идонае барпо карданд, зеро ки пок кардани қурбонгоҳро ҳафт рӯз, ва идро ҳафт рӯз ба амал оварданд.


text:
Ва дар рӯзи бисту сеюми моҳи ҳафтум ӯ қавмро ба хаймаҳошон фиристод, ки онҳо ба сабаби некие ки Парвардигор ба Довуд ва Сулаймон ва қавми Худ Исроил карда буд, хурсанд ва дилшод буданд.


text:
Ва Сулаймон хонаи Парвардигор ва хонаи подшоҳро ба анҷом расонид; ва ҳар он чи орзуи дили Сулаймон буд, ки дар хонаи Парвардигор ва дар хонаи худаш ба амал оварад, муваффақият ёфт.


text:
Ва Парвардигор шабона ба Сулаймон зоҳир шуд, ва ба ӯ гуфт: «Дуои туро шунидам, ва ин маконро барои Худ баргузидам, то ки хонаи қурбониҳо гардад.


text:
Агар осмонро бибандам, ва борон наборад, ва агар ба малах фармон диҳам, ки ҳосили заминро бихӯрад, ва агар вабое бар қавми Худ бифиристам,


text:
Ва қавми Ман, ки ба номи Ман номида шудаанд, гардан фуроварда, дуо гӯянд ва рӯи Маро ҷӯё шаванд, ва аз роҳҳои бади худ баргарданд, – он гоҳ Ман аз осмон шунида, гуноҳҳои онҳоро хоҳам омурзид, ва замини онҳоро шифо хоҳам дод.


text:
Ва алҳол Ман ин хонаро баргузидам ва пок кардам, то ки номи Ман то абад дар он бошад; ва чашмони Ман ва дили Ман тамоми айём дар ин ҷо хоҳад буд.


text:
Ва агар ту ба ҳузури Ман, чунон ки падарат Довуд рафтор менамуд, рафтор намоӣ, ва ҳар чиро, ки Ман ба ту фармудаам, ба ҷо оварӣ, ва фароизу аҳкоми Маро нигоҳ дорӣ,


text:
Ман тахти подшоҳии туро устувор хоҳам кард, чунон ки бо падарат Довуд паймон баста, гуфтаам: 'Аз ту касе ки бар Исроил ҳоким бошад, аз миён нахоҳад рафт'.


text:
Валекин агар шумо рӯй гардонида, аҳкому фароизеро, ки ба шумо додаам, тарк кунед, ва рафта, худоёни дигарро парастиш намоед, ва ба онҳо саҷда баред, –


text:
Ман онҳоро аз замини Худ, ки ба онҳо додаам, решакан хоҳам кард, ва ин хонаро, ки ба номи Худ пок намудаам, аз ҳузури Худ дур хоҳам андохт, ва онро дар миёни ҳамаи қавмҳо зарбулмасал ва хандахариш хоҳам гардонид.


text:
Ва дар ҳаққи ин хона, ки олишукӯҳ буд, ҳар касе ки аз пеши он бигзарад, аз харобии он дар ҳайрат монда, хоҳад гуфт: 'Аз чӣ сабаб Парвардигор ба ин замин ва ба ин хона чунин амал намудааст?'


text:
Ва хоҳанд гуфт: 'Аз он сабаб, ки онҳо Парвардигор Худои падарони худро, ки онҳоро аз замини Миср берун оварда буд, тарк карданд, ва худоёни дигарро пайравӣ намуда, ба онҳо саҷда бурданд ва онҳоро парастиш карданд; бинобар ин тамоми ин мусибатро ба сари онҳо овардааст'».


text:
Ва баъд аз гузаштани бист сол, ки дар ин муддат Сулаймон хонаи Парвардигор ва хонаи худашро бино кард, –


text:
Шаҳрҳоеро, ки Ҳуром ба Сулаймон дода буд, Сулаймон обод кард, ва банӣ Исроилро дар онҳо сокин гардонид.


text:
Ва Тадмӯрро дар биёбон бино кард, ва шаҳрҳои захираҳоро, ки дар Ҳамот бино карда буд, ба анҷом расонид.


text:
Ва Байт-Ҳӯрӯни боло ва Байт-Ҳӯрӯни поёнро бино кард, ки шаҳрҳои ҳисордори дорои деворҳо, дарвозаҳо ва ғалақаҳо буданд;


text:
Ва низ Баалот, ва ҳамаи шаҳрҳои захираҳоро, ки Сулаймон дошт, ва ҳамаи шаҳрҳои аробаҳо, ва шаҳрҳои саворагон, ва ҳар он чиро, ки Сулаймон орзу дошт дар Уршалим ва дар Лубнон, ва дар тамоми сарзамини подшоҳии худ бино кунад.


text:
Тамоми қавме ки аз ҳиттиён ва амӯриён ва фариззиён ва ҳиввиён ва ябусиён боқӣ монда буданд, онҳое ки аз Исроил набуданд,


text:
Яъне аз фарзандони онҳо, ки баъд аз онҳо дар замин боқӣ монда буданд, ва онҳоро банӣ Исроил нобуд накарда буданд, – ба зиммаи онҳо Сулаймон хироҷ гузошт, ки то имрӯз чунин аст.


text:
Валекин аз банӣ Исроил Сулаймон барои корҳои худ касеро ӯҳдадор нагардонид, зеро ки онҳо ҷанговарон ва мирони саркардаи ӯ ва сардорони аробаҳо ва саворагони ӯ буданд.


text:
Ва духтари фиръавнро Сулаймон аз шаҳри Довуд ба хонае ки барои вай бино карда буд, кӯчонид, зеро ки гуфт: «Зани ман дар хонаи Довуд, подшоҳи Исроил, сокин нахоҳад шуд, чунки ҳамаи ҷойҳое ки сандуқи Парвардигор ба онҳо дохил шудааст, пок аст».


text:
Он гоҳ Сулаймон бар қурбонгоҳи Парвардигор, ки пеши пешайвон бино карда буд, қурбониҳои сӯхтаниро барои Парвардигор тақдим менамуд:


text:
Қурбониҳои сӯхтаниро барои ҳар рӯз мувофиқи фармудаи Мусо, барои шанбеҳо, ва барои навмоҳҳо, ва барои идҳо се маротиба дар як сол: дар иди фатир, ва дар иди ҳафтаҳо, ва дар иди хаймаҳо.


text:
Ва мувофиқи дастури падараш Довуд, гурӯҳҳои коҳинонро бар хизматашон таъин намуд; ва левизодагонро – бар навбатҳошон, то ки ҳамду сано хонанд ва назди коҳинон хизмати муқаррариро барои ҳар рӯз ба ҷо оваранд; ва дарбононро – аз рӯи гурӯҳҳошон назди ҳар дарвоза; зеро ки фармудаи Довуд, марди Худо, чунин буд.


text:
Ва онҳо аз амре ки подшоҳ ба коҳинон ва левизодагон дар ҳар бобат ва дар хусуси хазинаҳо дода буд, дур намешуданд.


text:
Ва тамоми кори Сулаймон аз рӯзи ниҳодани бунёди хонаи Парвардигор то вақти анҷом ёфтани он ҳамин тавр сурат гирифта, хонаи Парвардигор ба анҷоми комил расид.


text:
Ва Ҳуром ба ӯ ба воситаи навкарони худ киштиҳо ва ғуломоне фиристод, ки дарёгардиро медонистанд, ва онҳо бо навкарони Сулаймон ба Ӯфир рафтанд, ва аз он ҷо чорсаду панҷоҳ киккар тилло гирифта, ба подшоҳ Сулаймон оварданд.


text:
Ва маликаи Сабо овозаи Сулаймонро шунид, ва бо аҳли рикоби зиёде ва бо шутуроне ки атриёт ва тиллои бисёр ва сангҳои гаронбаҳо бар онҳо бор карда шуда буд, ба Уршалим омад, то ки Сулаймонро бо чистонҳо муаммоҳо имтиҳон кунад; ва назди Сулаймон омада, бо ӯ аз ҳар чи дар дилаш буд, гуфтугӯ кард.


text:
Ва Сулаймон ҳамаи суханони ӯро ба ӯ баён намуд, ва чизе аз Сулаймон пӯшида намонд, ки ба ӯ баён накарда бошад.


text:
Ва хӯрокҳои дастархони ӯро, ва шинухези навкарони ӯро, ва рафтори хизматгорони ӯро, ва либосҳои онҳоро, ва соқиёни ӯро, ва либосҳои онҳоро, ва ҳашаматеро, ки ӯ бо он ба хонаи Парвардигор мебаромад, – вай тамоман моту мабҳут* гардид,


text:
Вале ман ба суханони онҳо бовар накарда будам, то даме ки омада, бо чашмони худ дидам; ва инак, ҳатто нисфи ҳикмати бузурги ту ба ман маълум нашуда будааст: аз овозае ки ман шунида будам, ту бартарӣ дорӣ.


text:
Муборак аст Парвардигор Худои ту, ки бар ту таваҷҷӯҳ намуда, туро бар тахти Худ нишонидааст, то ки барои Парвардигор Худоят подшоҳ бошӣ! Азбаски Худои ту Исроилро дӯст медорад, то ки онҳоро ба таври ҷовидона устувор созад, бинобар ин туро бар онҳо ба подшоҳӣ таъин намудааст, то ки доварӣ ва ростиро ба амал оварӣ».


text:
Ва ба подшоҳ саду бист киккар тилло, ва атриёти бағоят зиёде, ва сангҳои гаронбаҳо тӯҳфа кард; мисли он атриёте ки маликаи Сабо ба подшоҳ Сулаймон тӯҳфа кард, ҳаргиз набуд.


text:
Ва низ навкарони Ҳуром ва навкарони Сулаймон, ки тилло аз Ӯфир оварда буданд, чӯби сандал ва сангҳои гаронбаҳо оварданд.


text:
Ва подшоҳ аз чӯби сандал зинапояҳо барои хонаи Парвардигор ва хонаи подшоҳ, ва барбатҳо ва удҳо барои сарояндагон сохт; ва мисли он пештар дар замини Яҳудо дида нашуда буд.


text:
Ва подшоҳ Сулаймон ба маликаи Сабо ҳар чизи дилхоҳи ӯро, ки талабида буд, дод, ба замми он чи дар ивази тӯҳфаи ба подшоҳ овардаи ӯ дода шуд. Ва ӯ бо навкаронаш рӯ ба ҷониби кишвари худ ниҳода, равона шуд.


text:
Илова бар он чи бозоргонон ва савдогарон меоварданд; ва ҳамаи подшоҳони араб ва ҳокимони вилоятҳо низ тилло ва нуқра барои Сулаймон меоварданд.


text:
Ва подшоҳ Сулаймон дусад сипари калон аз тиллои кӯфта сохт, ки барои ҳар сипар шашсад сиқл тиллои кӯфта сарф шуд,


text:
Ва сесад сипари хурд аз тиллои кӯфта сохт, ки барои ҳар сипар сесад сиқл тилло сарф шуд; ва подшоҳ онҳоро дар хонаи ҷангали Лубнон гузошт.


text:
Ва тахт шаш зинапоя дошт, ва пойандози тиллоӣ, ки ба тахт пайванд буд; ва дастмонакҳо аз ду тарафи нишемангоҳ буданд, ва ду шер аз паҳлуи дастмонакҳо меистоданд.


text:
Ва ҳамаи зарфҳои нӯшидании подшоҳ Сулаймон аз тилло буд, ва ҳамаи зарфҳои хонаи ҷангали Лубнон аз зари холис буд; аз нуқра чизе набуд: он дар айёми Сулаймон ҳеҷ арзише надошт.


text:
Зеро подшоҳ киштиҳо дошт, ки бо навкарони Ҳуром ба Таршиш мерафт; дар се сол як дафъа киштиҳои таршишӣ омада, тилло ва нуқра, устухони фил ва маймунҳо ва товусҳо меоварданд.


text:
Ва ҳамаи подшоҳони рӯи замин толиби дидори Сулаймон буданд, то ҳикматеро, ки Худо дар дили ӯ ниҳода буд, бишнаванд.


text:
Ва онҳо ҳар яке ҳадияи худро: колои нуқра ва колои тилло, ва либос, аслиҳа ва атриёт, аспон ва хачирон сол ба сол меоварданд.


text:
Ва Сулаймон чор ҳазор охур барои аспон ва аробаҳо, ва дувоздаҳ ҳазор саворагон дошт, ва онҳоро дар шаҳрҳои аробаҳо ва назди подшоҳ дар Уршалим ҷойгир кард.


text:
Ва бақияи корҳои Сулаймон, аз аввал то охир, дар навиштаҳои Нотони пайғамбар, ва дар пайғамбарии Аҳиёи шилӯнӣ, ва дар рӯъёи Еъдӯи ғайбдон дар ҳаққи Ёробъом писари Набот навишта шудааст.


text:
Ва Сулаймон бо падарони худ хобид, ва ӯро дар шаҳри падараш Довуд дафн карданд; ва писараш Раҳабъом ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Ва ҳангоме ки Ёробъом инро шунид, – ва ӯ дар Миср буд, чунки аз пеши подшоҳ Сулаймон гурехта буд, – ва Ёробъом аз Миср баргашт.


text:
Ва фиристода, ӯро хонданд; ва Ёробъом ва тамоми Исроил омаданд, ва ба Раҳабъом сухан ронда, гуфтанд:


text:
«Падарат юғи моро вазнин карда буд, вале ту алҳол хизмати сахти падарат ва юғи вазнини вайро, ки бар мо ниҳода буд, сабук гардон, ва мо хизмати туро ба ҷо хоҳем овард».


text:
Ва подшоҳ Раҳабъом аз пироне ки ба ҳузури падараш Сулаймон, дар вақти зинда будани вай, меистоданд, машварат пурсида, гуфт: «Шумо чӣ маслиҳат медиҳед, то ки ба ин қавм ҷавоб гардонам?»


text:
Ва онҳо ба ӯ сухан ронда, гуфтанд: «Агар ту ба ин қавм меҳрубон бошӣ ва дилашонро ба даст оварӣ, ва ба онҳо суханони нек гӯӣ, онҳо тамоми айём бандагони ту хоҳанд буд».


text:
Ва ба онҳо гуфт: «Шумо чӣ маслиҳат медиҳед, то ки ба ин қавм ҷавоб гардонам, ки онҳо ба ман сухан ронда, гуфтанд: 'Юғеро, ки падарат бар мо ниҳода буд, сабук гардон'?»


text:
Ва он ҷавонон, ки бо ӯ калон шуда буданд, ба ӯ сухан ронда, гуфтанд: «Ба ин қавме ки ба ту сухан ронда, гуфтаанд: 'Падарат юғи моро вазнин карда буд, вале ту онро барои мо сабук гардон', – ту ба онҳо чунин бигӯ: 'Ангушти хурди ман аз камари падарам ғафстар аст;


text:
Ва алҳол, падарам юғи вазнине бар шумо ниҳода буд, вале ман юғи шуморо боз ҳам вазнинтар хоҳам кард; падарам шуморо бо тозиёнаҳо ҷазо медод, вале ман шуморо бо нешҳои каждум ҷазо хоҳам дод'».


text:
Ва мувофиқи машварати ҷавонон ба онҳо гуфт: «Падарам юғи шуморо вазнин карда буд, вале ман онро боз ҳам вазнинтар хоҳам кард; падарам шуморо бо тозиёнаҳо ҷазо медод, вале ман – бо нешҳои каждум».


text:
Ва подшоҳ ба қавм гӯш надод, зеро ки ин аз ҷониби Худо насиб шуда буд, то ки Парвардигор сухани Худро, ки ба воситаи Аҳиёи шилӯнӣ ба Ёробъом писари Набот гуфта буд, ба амал оварад.


text:
Ва тамоми Исроил диданд, ки подшоҳ ба онҳо гӯш надод, ва қавм ба подшоҳ ҷавоб гардонида, гуфтанд: «На ҳиссаест моро дар Довуд, ва на меросе дар писари Йисой. Эй Исроил, ба хаймаҳои худ биравед! Эй Довуд, акнун дар фикри хонаи худ бош!» Ва тамоми Исроил ба хаймаҳои худ рафтанд.


text:
Ва подшоҳ Раҳабъом Ҳадӯромро, ки сардори хироҷ буд, фиристод, вале банӣ Исроил ӯро сангборон карданд, ва ӯ мурд; ва подшоҳ Раҳабъом шитобон ба ароба савор шуд, то ки ба Уршалим бигрезад.


text:
Ва Раҳабъом ба Уршалим омада, аз хонадони Яҳудо ва Бинёмин саду ҳаштод ҳазор ҷанговарони баргузидаро ҷамъ овард, то ки бо Исроил ҷанг карда, подшоҳиро ба Раҳабъом баргардонад.


text:
«Ба Раҳабъом писари Сулаймон, подшоҳи Яҳудо, ва ба тамоми Исроил, ки дар Яҳудо ва Бинёмин мебошанд, бигӯй:


text:
'Парвардигор чунин мегӯяд: набароед ва бо бародарони худ ҷанг накунед! Ҳар яке ба хонаи худ баргардед, зеро ки ин аз ҷониби Ман шудааст'». Ва онҳо ба сухани Парвардигор гӯш доданд, ва аз сафари ҷангии рафтан ба зидди Ёробъом баргаштанд.


text:
Ва ба ҳар шаҳр сипарҳо ва найзаҳо дода, онҳоро бағоят мустаҳкам намуд. Ва Яҳудо ва Бинёмин дар ихтиёри ӯ монданд.


text:
Зеро ки левизодагон атрофи шаҳрҳо ва дороии моликияти мулкҳои худро тарк карда, ба Яҳудо ва Уршалим омаданд, чунки Ёробъом бо писаронаш онҳоро аз каҳонати Парвардигор дур карда буд,


text:
Ва аз қафои левизодагон аз ҳамаи сибтҳои Исроил касоне ки дили худро толиби Парвардигор Худои Исроил гардонида буданд, ба Уршалим омаданд, то ки барои Парвардигор Худои падарони худ қурбонӣ кунанд.


text:
Ва онҳо подшоҳии Яҳудоро мустаҳкам карданд, ва Раҳабъом писари Сулаймонро се сол дастгирӣ карданд тақвият доданд, зеро ки се сол бо роҳи Довуд ва Сулаймон мерафтанд.


text:
Ва Раҳабъом Моҳалатро ба занӣ гирифт, ки вай духтари Еримӯт писари Довуд ва Абиҳаил духтари Элиоб писари Йисой буд.


text:
Ва баъд аз вай Маако духтари Абшолӯмро гирифт, ва вай барои ӯ Абиё ва Аттай ва Зизо ва Шелӯмитро зоид.


text:
Ва Раҳабъом Маако духтари Абшолӯмро аз ҳамаи занон ва сурриягони худ зиёдтар дӯст медошт, зеро ки ҳаждаҳ зан гирифта буд, ва шаст суррия дошт; ва бисту ҳашт писар ва шаст духтар ба дунё овард.


text:
Ва Раҳабъом Абиё писари Маакоро сардор таъин кард, то ки бар бародаронаш раис бошад, зеро ки ният дошт вайро подшоҳ созад.


text:
Ва хирадмандона амал намуда, ҳамаи писаронашро ба ҳамаи заминҳои Яҳудо ва Бинёмин, ба ҳамаи шаҳрҳои ҳисордор фиристод, ва барояшон таъминоти нафақаи калон таъин намуд, ва занони бисёр пайдо кард.


text:
Ва ҳангоме ки подшоҳии Раҳабъом пойдор гардида, қувват гирифт, ӯ шариати Парвардигорро тарк кард, ва тамоми Исроил бо ӯ буданд.


text:
Ва дар соли панҷуми подшоҳии Раҳабъом чунин воқеъ шуд, ки Шишақ, подшоҳи Миср, ба муқобили Уршалим баромад, – зеро ки онҳо ба Парвардигор осӣ шуда буданд, –


text:
Бо ҳазору дусад ароба ва шаст ҳазор саворагон; ва қавме ки бо ӯ аз Миср омада буданд, яъне лубиён, суккиён ва ҳабашиён, сону шумор надоштанд;


text:
Ва Шамаъёи пайғамбар пеши Раҳабъом ва сарварони Яҳудо, ки аз тарси Шишақ дар Уршалим ҷамъ шуда буданд, омада, ба онҳо гуфт: «Парвардигор чунин мегӯяд: 'Шумо Маро тарк кардед, пас Ман низ шуморо тарк карда, ба дасти Шишақ супурдаам'».


text:
Ва чун Парвардигор дид, ки онҳо гардан фуроварданд, сухани Парвардигор бар Шамаъё нозил шуда, гуфт: «Онҳо гардан фуроварданд, онҳоро нобуд нахоҳам кард; ва онҳоро қисман раҳо хоҳам кард, ва ғазаби Ман бар Уршалим бо дасти Шишақ нахоҳад рехт.


text:
Аммо онҳо хизматгорони вай хоҳанд шуд, то бидонанд, ки хизмати Ман чӣ гуна аст, ва хизмати подшоҳиҳои замин чӣ гуна аст».


text:
Ва Шишақ, подшоҳи Миср, ба Уршалим баромада, ганҷҳои хонаи Парвардигор ва ганҷҳои хонаи подшоҳро гирифт, – ҳамаашро гирифт; ва сипарҳои тиллоеро, ки Сулаймон сохта буд, гирифт.


text:
Ва подшоҳ Раҳабъом ба ҷои онҳо сипарҳои мисин сохта, ба дасти сардорони шотироне ки дари хонаи подшоҳро нигаҳбонӣ мекарданд, супурд.


text:
Ва ҳар бор, ки подшоҳ ба хонаи Парвардигор мерафт, шотирон омада, онҳоро мебардоштанд, ва баъд онҳоро ба ҳуҷраи шотирон бармегардониданд.


text:
Ва ҳангоме ки ӯ гардан фуровард, хашми Парвардигор аз ӯ баргашта, ӯро тамоман нобуд накард; ва дар Яҳудо низ корҳои нек ба вуҷуд омад.


text:
Ва подшоҳ Раҳабъом дар Уршалим қувват гирифта, подшоҳӣ кард; дар вақти подшоҳ шуданаш Раҳабъом чилу яксола буд, ва ҳафдаҳ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард, – дар шаҳре ки Парвардигор аз ҳамаи сибтҳои Исроил баргузидааст, то ки номи Худро дар он ҷойгир созад. Ва номи модари ӯ Наамои аммӯнӣ буд.


text:
Ва корҳои Раҳабъом, аз аввал то охир, дар навиштаҳои Шамаъёи пайғамбар ва Иддӯи ғайбдон дар қисми насабномаҳо навишта шудааст; ва дар миёни Раҳабъом ва Ёробъом ҳама вақт ҷанг буд.


text:
Ва Раҳабъом бо падарони худ хобид, ва дар шаҳри Довуд дафн карда шуд; ва писараш Абиё ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Се сол ӯ дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва номи модараш Микоёҳу духтари Уриил, аз Ҷибъо, буд; ва дар миёни Абиё ва Ёробъом ҷанг буд.


text:
Ва Абиё лашкари ҷанговарони ҷасурро иборат аз чорсад ҳазор мардони баргузида барои ҷанг орост; вале Ёробъом бо ҳаштсад ҳазор ҷанговарони далери баргузида ба муқобили ӯ ба ҷанг баромад.


text:
Ва Абиё бар кӯҳи Самораим, ки дар кӯҳистони Эфроим воқеъ аст, бархоста гуфт: «Маро бишнавед, эй Ёробъом ва тамоми Исроил!


text:
Шуморо лозим аст бидонед, ки Парвардигор Худои Исроил подшоҳии Исроилро ба Довуд ва писаронаш бо паймони намакин ба таври ҷовидона додааст.


text:
Вале Ёробъом писари Набот, ки навкари Сулаймон писари Довуд буд, бархоста, ба муқобили хоҷаи худ исён бардошт.


text:
Ва мардуми ҳеҷу пуч, шахсони нобакор дар гирди ӯ ҷамъ шуда, бар Раҳабъом писари Сулаймон ғолиб омаданд, дар сурате ки Раҳабъом ҷавон ва нармдил буда, ба муқобили онҳо натавонист истодагӣ намояд.


text:
Ва алҳол шумо гумон мекунед, ки ба муқобили подшоҳии Парвардигор, ки дар дасти писарони Довуд аст, метавонед истодагӣ намоед, ва шумо анбӯҳи бузурге ҳастед, ва гӯсолаҳои тиллое ки Ёробъом барои шумо худо гардонидааст, бо шумо мебошад.


text:
Шумо, охир, коҳинони Парвардигорро, яъне писарони Ҳорун ва левизодагонро, бадар рондед, ва барои худ коҳинонро мисли қавмҳои кишварҳо таъин намудед: ҳар кӣ омада, бо як гӯсолаи нар ва ҳафт қӯчқор худро тақдис намояд, барои худоёни сохта коҳин мешавад.


text:
Валекин мо чунин нестем: Парвардигор Худои мост, ва мо Ӯро тарк накардаем, ва коҳинон, писарони Ҳорун, хизмати Парвардигорро ба ҷо меоваранд, ва левизодагон бо кори худ машғуланд.


text:
Ва онҳо ҳар субҳ ва ҳар шом барои Парвардигор қурбониҳои сухтанӣ ва бухури хушбӯй месӯзонанд, ва бар мизи пок нони тақдим мегузоранд, ва чароғдони тилло ва чароғҳояшро ҳар шом дармегиронанд, зеро ки мо дастурҳои Парвардигор Худои худро риоя менамоем, ва ҳол он ки шумо Ӯро тарк кардаед.


text:
Ва инак, ба мо Худо сардорӣ мекунад, ва коҳинони Ӯ, ва карнайҳои баландовоз, то ки ба муқобили шумо бинавозанд. Эй банӣ Исроил! Бо Парвардигор Худои падарони худ ҷанг накунед, зеро ки муваффақият нахоҳед ёфт».


text:
Вале Ёробъом дар ақибгоҳи онҳо камин ниҳод, ва лашкараш дар рӯ ба рӯи Яҳудо буданд, дар сурате ки камин дар ақиби онҳо буд.


text:
Ва ҳангоме ки аҳли Яҳудо назар андохтанд, инак, ҳам аз пешашон ҷанг буд, ва ҳам аз ақибашон; ва сӯи Парвардигор фарёд карданд, ва коҳинон карнайҳоро навохтанд.


text:
Ва мардуми Яҳудо бо овози баланд бонг заданд; ва чун мардуми Яҳудо бонг заданд, Худо Ёробъом ва тамоми Исроилро пеши Абиё ва Яҳудо шикаст дод.


text:
Ва Абиё ва қавми Ӯ ба онҳо зарбаи сахт расониданд, ва аз Исроил панҷсад ҳазор мардони баргузида кушта шуданд.


text:
Ва банӣ Исроил он вақт мағлуб шуданд, ва банӣ Яҳудо ғолиб омаданд, зеро ки ба Парвардигор Худои падарони худ таваккал карданд.


text:
Ва Абиё Ёробъомро дунболагирӣ таъқиб намуда, шаҳрҳои зеринро аз ӯ гирифт: Байт-Илро бо деҳоташ шаҳрҳои хурдаш, ва Ешоноро бо шаҳрҳои хурдаш, ва Эфрайинро бо шаҳрҳои хурдаш.


text:
Вале Абиё қавӣ шуд, ва чордаҳ зан барои худ гирифт, ва бисту ду писар ва шонздаҳ духтар ба дунё овард.


text:
Ва бақияи корҳои Абиё, ва рафтор ва гуфтори ӯ дар шарҳи эзоҳоти тафсири Иддӯи пайғамбар навишта шудааст.


text:
Ва Абиё бо падарони худ хобид, ва ӯро дар шаҳри Довуд дафн карданд, ва писараш Осо ба ҷои ӯ подшоҳ шуд; дар айёми ӯ замин даҳ сол оромӣ ёфт.


text:
Ва қурбонгоҳҳои бегона ва баландиҳоро барҳам дод, ва ҳайкалҳоро шикаст, ва дарахтони бути Ашераро решакан кард.


text:
Ва ба аҳли Яҳудо гуфт, ки Парвардигор Худои падарони худро ҷӯё бошанд, ва шариат ва аҳкомро ба амал оваранд.


text:
Ва аз ҳамаи шаҳрҳои Яҳудо баландиҳо ва ҳайкалҳои тимсолҳои офтобро барҳам дод; ва мамлакат дар ҳузури ӯ оромӣ ёфт.


text:
Ва шаҳрҳои ҳисордор дар Яҳудо бино кард, зеро ки замин оромӣ ёфта буд, ва дар он солҳо касе бо ӯ ҷанг накардааст, зеро ки Парвардигор ба ӯ осудагӣ ато намуд.


text:
Ва ӯ ба Яҳудо гуфт: «Ин шаҳрҳоро бино кунем, ва дар гирдашон деворҳо ва бурҷҳо бо дарвозаҳо ва ғалақаҳо барпо намоем, дар сурате ки замин ҳанӯз дар ихтиёри мост, зеро ки Парвардигор Худои худро ҷӯё шудаем, – мо Ӯро ҷӯё шудем, ва Ӯ аз ҳар тараф ба мо осудагӣ ато намуд». Ва бино карданд ва муваффақият ёфтанд.


text:
Ва Осо лашкаре иборат аз сипардорон ва найзаварон дошт, ки аз Яҳудо сесад ҳазор буданд, ва аз Бинёмин дусаду ҳаштод ҳазор сипардорон ва камонварон; ҳамаи инҳо мардони ҷангии далер буданд.


text:
Ва Зораҳи ҳабашӣ бо лашкаре ки аз милён ҳазор ҳазор сарбоз иборат буд, ва бо сесад ароба ба муқобили онҳо берун омада, ба Морешо расид.


text:
Ва Осо сӯи Парвардигор Худои худ дуо карда хонда, гуфт: «Парвардигоро, ҷуз Ту касе нест, ки ба камзӯр ба муқобили пурзӯр тавонад мадад расонад. Пас, эй Парвардигор Худои мо, ба мо мадад расон, зеро ки мо ба Ту таваккал кардаем, ва ба номи Ту назди ин анбӯҳ омадаем. Ту Парвардигор Худои мо ҳастӣ, нагузор, ки одамизод аз Ту зӯр барояд».


text:
Ва Осо ва қавме ки бо ӯ буданд, онҳоро то Ҷарор таъқиб карданд, ва аз ҳабашиён он қадар фурӯ ғалтиданд, ки дигар ёрои истодагӣ надоштанд, зеро ки пеши Парвардигор ва пеши лашкари Ӯ шикаст хӯрданд. Ва ғанимати зиёде ба даст оварда шуд.


text:
Ва ҳамаи шаҳрҳои гирду пеши Ҷарорро зарба заданд, зеро ки тарси Парвардигор онҳоро фаро гирифта буд; ва ҳамаи шаҳрҳоро тороҷ карданд, зеро ки ғанимати зиёде дар онҳо буд.


text:
Ва хаймаҳои чорводоронро низ зарба зада, гусфандони зиёд ва шутуронро гирифта бурданд, ва ба Уршалим баргаштанд.


text:
Ва ӯ ба пешвози Осо берун омада, ба вай гуфт: «Эй Осо ва тамоми Яҳудо ва Бинёмин, маро бишнавед: Парвардигор бо шумост, вақте ки шумо бо ӯ бошед, ва агар Ӯро ҷӯё шавед, Ӯ барои шумо ёфт хоҳад шуд, вале агар Ӯро тарк кунед, Ӯ шуморо тарк хоҳад кард.


text:
Вале дар тангии худ сӯи Парвардигор Худои Исроил баргаштанд, ва Ӯро ҷӯё шуданд, ва Ӯ барои онҳо ёфт шуд.


text:
Ва дар он замонҳо барои ҳар касе ки даробаро мекард, сулҳу осоиштагӣ набуд, зеро ки бар ҳамаи сокинони заминҳо нооромии зиёде буд.


text:
Ва халқе бо халқе, ва шаҳре бо шаҳре ҷанг мекарданд, зеро ки Худо онҳоро ба ҳар навъ мусибат гирифтор месохт.


text:
Ва ҳангоме ки Осо ин суханон ва пайғамбарии писари Ӯдиди пайғамбарро шунид, қавидил гардид ва бадиҳоро аз тамоми замини Яҳудо ва Бинёмин, ва аз шаҳрҳое ки аз кӯҳистони Эфроим гирифта буд, барҳам дод, ва қурбонгоҳи Парвардигорро, ки пеши пешайвони Парвардигор буд, аз нав барқарор кард.


text:
Ва тамоми Яҳудо ва Бинёмин, ва ғарибонеро, ки аз Эфроим ва Менашше ва Шимъӯн бо онҳо сокин буданд, ҷамъ кард, зеро бисёре аз Исроил ба ӯ ҳамроҳ шуда буданд, чун диданд, ки Парвардигор Худои ӯ бо ӯст.


text:
Ва дар он рӯз аз ғанимате ки оварда буданд, ҳафтсад гов ва ҳафт ҳазор гӯсфандро барои Парвардигор қурбонӣ карданд.


text:
Ва паймон бастанд, ки Парвардигор Худои падарони худро бо тамоми дили худ ва бо тамоми ҷони худ ҷӯё шаванд.


text:
Ва ҳар касе ки Парвардигор Худои Исроилро ҷӯё нашавад, аз хурд то калон, аз мард то зан бояд кушта шавад.


text:
Ва бо овози баланд ва бонги шодмонӣ, ва бо навохтани карнайҳо ва шохҳо ба Парвардигор қасам хӯрданд.


text:
Ва тамоми Яҳудо аз ин қасам шод гардиданд, зеро ки бо тамоми дили худ қасам хӯрданд, ва бо тамоми иродаи худ Ӯро ҷӯё шуданд, ва Ӯ барои онҳо ёфт шуд; ва Парвардигор ба онҳо аз ҳар тараф оромӣ ато намуд.


text:
Ва низ подшоҳ Осо модари худ Маакоро аз унвони малика маҳрум кард, барои он ки вай ҳайкале барои Ашера сохта буд; ва Осо ҳайкали вайро шикаста пора-пора кард ва дар водии Қидрӯн сӯзонид.


text:
Ва чизҳоеро, ки падараш вақф карда буд, ва чизҳоеро, ки худаш вақф карда буд, яъне нуқра ва тилло ва зарфҳоро ба хонаи Худованд Худо даровард.


text:
Дар соли сию шашуми подшоҳии Осо Баъшо, подшоҳи Исроил, ба муқобили Яҳудо баромада, Роморо бино кард, то ки касе натавонад назди Осо, подшоҳи Яҳудо, рафтуомад кунад.


text:
Ва Осо нуқра ва тиллоро аз хазинаҳои хонаи Парвардигор ва хонаи подшоҳ баровард, ва ба Бин-Ҳадад, подшоҳи Арам, ки дар Димишқ сокин буд, фиристода, гуфт:


text:
«Дар миёни ман ва ту, ва дар миёни падари ман ва падари ту паймон буд; пас, паймонеро, ки бо Баъшо, подшоҳи Исроил, дорӣ, бишкан, то ки вай аз пеши ман ақиб гардад».


text:
Ва Бин-Ҳадад ба подшоҳ Осо гӯш дода, сипаҳдорони худро ба муқобили шаҳрҳои Исроил фиристод, ва онҳо Ийюн ва Дон ва Обил-Мойим ва ҳамаи шаҳрҳои захираи Нафтолиро зарба заданд.


text:
Ва подшоҳ Осо тамоми аҳли Яҳудоро ҷамъ кард, ва онҳо сангҳои Ромо ва чӯбҳояшро, ки Баъшо бо онҳо бино карда буд, бардошта бароварданд; ва ӯ Ҷобаъ ва Мисфоро бо онҳо бино намуд.


text:
Ва дар он замон Ҳанонии пешбин назди Осо, подшоҳи Яҳудо, омада, ба ӯ гуфт: «Азбаски ту ба подшоҳи Арам таваккал кардӣ, валекин ба Парвардигор Худои худ таваккал накардӣ, бинобар ин лашкари подшоҳи Арам аз дасти ту раҳо шуд.


text:
Ҳабашиён ва лубиён, охир, соҳиби лашкари бузурге буда, аробаҳо ва саворагони бағоят зиёде доштанд, вале азбаски ту ба Парвардигор таваккал кардӣ, Ӯ онҳоро ба дасти ту супурд.


text:
Зеро ки чашмони Парвардигор тамоми заминро мушоҳида мекунад, то онҳоеро, ки дилашон ба Ӯ амин вафодор аст, қувват бахшад тақвият намояд; ту дар ин бобат аблаҳӣ кардӣ, бинобар ин минбаъд ба ҷангҳо гирифтор хоҳӣ шуд».


text:
Ва Осо ба пешбин ғазаб карда, вайро дар зиндон андохт, зеро ки бар вай барои ин хашмгин шуд; ва дар он замон Осо баъзеро аз миёни қавм ба танг меовард.


text:
Ва Осо дар соли сию нӯҳуми подшоҳии худ гирифтори дарди по гардид, ва дардаш торафт сахт шуд, вале дар бемории худ низ Парвардигорро ҷӯё нашуд, балки табибонро.


text:
Ва ӯро дар мақбарае ки барои худ дар шаҳри Довуд канда буд, дафн карданд; ва ӯро дар қабре ки аз атриёт ва моддаҳои хушбӯи сунъӣ пур буд, гузоштанд, ва барои ӯ оташи хеле бениҳоят бузурге барафрӯхтанд.


text:
Ва дар ҳамаи шаҳрҳои ҳисордори Яҳудо аскаронро ҷойгир кард, ва дар замини Яҳудо ва дар шаҳрҳои Эфроим, ки падараш Осо забт карда буд, волиёнро таъин намуд.


text:
Ва Парвардигор бо Еҳӯшофот буд, зеро ки ӯ бо роҳҳои аввалаи падараш Довуд рафтор намуд, ва Баалҳоро ҷӯё нашуд,


text:
Ва Парвардигор мамлакатро дар дасти ӯ устувор гардонид, ва тамоми аҳли Яҳудо ҳадияҳо барои Еҳӯшофот меоварданд, ва ӯ сарват ва шукӯҳи зиёде дошт.


text:
Ва дар соли сеюми подшоҳии худ сарваронаш Бен-Ҳайил ва Убадё ва Закарё ва Натанъил ва Микойҳуро фиристод, то ки дар шаҳрҳои Яҳудо таълим диҳанд.


text:
Ва бо онҳо левизодагон: Шамаъёҳу ва Натанъёҳу ва Асоил ва Шемиромӯт ва Еҳӯнотон ва Адӯниёҳу ва Тӯбиё ва Тӯв-Адӯниё, ки левизодагон буданд; ва бо онҳо Элишомоъ ва Еҳӯром, ки коҳинон буданд.


text:
Ва онҳо дар Яҳудо таълим медоданд, ва китоби Тавроти Парвардигор бо онҳо буд; ва дар ҳамаи шаҳрҳои Яҳудо гардиш карда, қавмро таълим медоданд.


text:
Ва тарси Парвардигор ҳамаи подшоҳиҳои кишварҳоеро, ки дар гирду пеши Яҳудо буданд, фаро гирифт, ва онҳо бо Еҳӯшофот ҷанг накарданд.


text:
Ва аз фалиштиён барои Еҳӯшофот ҳадия ва нуқраи хироҷ оварданд; арабҳо низ барои ӯ чорво: ҳафт ҳазору ҳафтсад қӯчқор ва ҳафт ҳазору ҳафтсад нарбуз оварданд.


text:
Ва Еҳӯшофот торафт бештар қувват гирифта, бузург шуд; ва дар Яҳудо қалъаҳо ва шаҳрҳои захираҳо бино кард.


text:
Ва ҳунармандони сершуморе барои ӯ дар шаҳрҳои Яҳудо кор мекарданд; ва мардони ҷангии ҷасуре дар Уршалим дошт.


text:
Ва ин аст шумораи онҳо аз рӯи хонаводаҳошон: аз Яҳудо мириҳазорҳо, ки сарвари онҳо Адно буд, ва бо ӯ сесад ҳазор мардони ҷангӣ буданд.


text:
Ва дар паҳлуи вай Амасё писари Зикрӣ буд, ки худро барои Парвардигор назр* карда буд, ва бо ӯ дусад ҳазор мардони ҷангӣ буданд.


text:
Инҳо хизмати подшоҳро ба ҷо меоварданд, ғайр аз онҳое ки подшоҳ дар шаҳрҳои ҳисордор дар тамоми Яҳудо ҷойгир карда буд.


text:
Ва баъд аз чанд сол назди Аҳъоб ба Сомария фуруд омад, ва Аҳъоб барои ӯ ва барои қавме ки ҳамроҳаш буданд, гӯсфандон ва говони бисёре забҳ кард, ва ӯро барангехт, ки ба Ромӯт-Ҷилъод барояд.


text:
Ва Аҳъоб, подшоҳи Исроил, ба Еҳӯшофот, подшоҳи Яҳудо, гуфт: «Оё бо ман ба Ромӯт-Ҷилъод меравӣ?» Ва ӯ ба вай гуфт: «Чунон ки туӣ, ончунон манам, ва чунон ки қавми туанд, ончунон қавми мананд, ва ман бо ту ба ҷанг хоҳам рафт».


text:
Ва подшоҳи Исроил пайғамбаронро, ки чорсад нафар буданд, ҷамъ карда, ба онҳо гуфт: «Оё ба Ромӯт-Ҷилъод барои ҷанг биравем, ё ки худро боздорам?» Ва онҳо гуфтанд: «Бирав, ва Худо онро ба дасти подшоҳ хоҳад супурд».


text:
Ва подшоҳи Исроил ба Еҳӯшофот гуфт: «Боз як мард ҳаст, ки ба воситаи вай аз Парвардигор пурсидан мумкин аст, вале ман аз вай нафрат дорам, зеро ки вай дар ҳаққи ман ба хубӣ пайғамбарӣ намекунад, балки тамоми умри худ ба бадӣ; вай Микойҳу писари Йимло мебошад». Ва Еҳӯшофот гуфт: «Подшоҳ чунин нагӯяд».


text:
Ва Сидқиёҳу писари Канъона шохҳои оҳанин барои худ сохта, гуфт: «Парвардигор чунин мегӯяд: 'Арамиёнро бо инҳо шох хоҳӣ зад, то ки тамоман нобуд шаванд'».


text:
Ва тамоми пайғамбарон ҳамин тавр пайғамбарӣ карда, мегуфтанд: «Ба Ромӯт-Ҷилод бирав ва комёб шав, чунки Парвардигор онро ба дасти подшоҳ хоҳад супурд».


text:
Ва қосиде ки барои хондани Микойҳу рафта буд, ба вай сухан ронда, гуфт: «Инак, пайғамбарон бо як овоз суханони хуб дар ҳаққи подшоҳ мегӯянд; бигзор сухани ту низ мисли яке аз онҳо бошад, яъне ту ҳам сухани хуб бигӯй».


text:
Ва ӯ назди подшоҳ омад, ва подшоҳ ба ӯ гуфт: «Эй Микойҳу, оё ба Ромӯт-Ҷилъод барои ҷанг биравем, ё ки худро боздорам?» Ва ӯ гуфт: «Биравед ва комёб шавед, чунки онҳо ба дасти шумо супурда хоҳанд шуд».


text:
Ва подшоҳ ба ӯ гуфт: «Чанд маротиба ман туро қасам бидиҳам, ки ба номи Парвардигор, ғайр аз он чи рост аст, ба ман нагӯй?»


text:
Ва ӯ гуфт: «Пас, сухани Парвардигорро бишнавед: ман Парвардигорро бар тахти Худ нишаста дидам, ва тамоми лашкари осмон* ба тарафи рости Ӯ ва ба тарафи чапи Ӯ истода буданд.


text:
Ва Парвардигор гуфт: 'Кист, ки Аҳъоб, подшоҳи Исроилро розӣ кунад, то ки вай ба Ромӯт-Ҷилъод рафта, фурӯ ғалтад?' Яке ин тавр гуфт, ва дигаре он тавр гуфт.


text:
Вай гуфт: 'Ман берун омада, рӯҳи дурӯғгӯе дар даҳони тамоми пайғамбарони ӯ мегардам'. Ва Ӯ гуфт: 'Ту розӣ хоҳӣ кард ва низ муваффақият хоҳӣ ёфт; пас берун омада, чунин амал намо'.


text:
Ва инак, алҳол Парвардигор рӯҳи дурӯғгӯе дар даҳони ин пайғамбарони ту гузоштааст; вале Парвардигор дар ҳаққи ту сухани бад гуфтааст».


text:
Ва Сидқиёҳу писари Канъона наздик омада, Микойҳуро як торсакӣ зад ва гуфт: «Бо кадом роҳ Рӯҳи Парвардигор аз ман ба ту гузаштааст, то ки бо ту сухан гӯяд?»


text:
Ва подшоҳи Исроил гуфт: «Микойҳуро бигиред, ва ӯро назди Амӯн, ҳокими шаҳр, ва Йӯош, писари подшоҳ, баргардонед,


text:
Ва бигӯед: 'Подшоҳ чунин мегӯяд: инро дар зиндон биандозед, ва нони кам ва оби кам вайро бихӯронед, то даме ки ман ба саломатӣ баргардам'».


text:
Ва подшоҳи Арам ба сардорони аробаҳояш фармуда, гуфт: «На бо хурде ва на бо калоне, балки танҳо бо подшоҳи Исроил ҷанг кунед».


text:
Ва ҳангоме ки сардорони аробаҳо Еҳӯшофотро диданд, гуфтанд: «Подшоҳи Исроил ҳамин аст». Ва ӯро иҳота намуданд, то ки бо ӯ ҷанг кунанд. Ва Еҳӯшофот фарёд зад, ва Парвардигор ба ӯ мадад кард, ва Худо онҳоро аз ӯ дур сохт.


text:
Ва касе зеҳи камонашро тасодуфан кашида, подшоҳи Исроилро аз миёни пайвандҳои зиреҳаш зад; ва ӯ ба аробакаши худ гуфт: «Ҷилавро гардонида, маро аз майдони ҷанг берун барор, зеро ки захмдор маҷрӯҳ шудаам».


text:
Ва дар он рӯз ҷанг авҷ гирифт, ва подшоҳи Исроилро дар аробааш дар рӯ ба рӯи арамиён то бегоҳирӯзӣ ба по хезонида нигоҳ доштанд, ва дар вақти ғуруби офтоб ӯ мурд.


text:
Ва Еҳу писари Ҳанонии ғайбдон ба пешвози ӯ берун омад, ва ба подшоҳ Еҳӯшофот гуфт: «Оё мебоист, ки ту ба бадкоре ёварӣ намоӣ, ва душманони Парвардигорро дӯст дорӣ? Аз ин сабаб бар ту ғазабе аз ҷониби Парвардигор ба вуҷуд омадааст.


text:
Аммо дар ту корҳои нек низ ёфт шудааст, чунки Ашераҳоро аз замин нест кардаӣ, ва дили худро моили он гардонидаӣ, ки Худоро ҷӯё бошӣ».


text:
Ва Еҳӯшофот дар Уршалим сокин гардида, аз нав назди қавм аз Беэр-Шобаъ то кӯҳи Эфроим берун омад, ва онҳоро сӯи Парвардигор Худои падаронашон баргардонид.


text:
Ва ба доварон гуфт: «Диққат диҳед, ки шумо чӣ гуна амал мекунед, зеро ки на барои одам доварӣ менамоед, балки барои Парвардигор; ва дар амали доварӣ Ӯ бо шумо хоҳад буд.


text:
Ва алҳол, бигзор тарси Парвардигор бар шумо бошад. Эҳтиёткорона амал намоед, зеро ки назди Парвардигор Худои мо беинсофӣ ва рӯбинӣ ва порахӯрӣ нест».


text:
Ва дар Уршалим низ Еҳӯшофот аз левизодагон ва коҳинон ва аз сардорони хонаводаҳои Исроил баҳри доварии Парвардигор ва муҳокимаи даъвоҳо гузошт; ва ба Уршалим баргаштанд.


text:
Ва дар ҳар даъвое ки аз ҷониби бародарони шумо, ки дар шаҳрҳои худ истиқомат доранд, пеши шумо меояд, – хоҳ оид ба хунрезӣ, хоҳ оид ба шариат, ва аҳком, ва фароиз, ва дастурҳо бошад, – онҳоро огоҳ намоед, то ки пеши Парвардигор гуноҳкор нашаванд, ва бар шумо ва бар бародарони шумо ғазаб наояд; чунин амал кунед, ва шумо гуноҳкор нахоҳед шуд.


text:
Ва инак, Амарёҳуи саркоҳин бар сари шумо дар ҳар кори Парвардигор аст, ва Забадёҳу писари Исмоил, ки раиси хонадони Яҳудо мебошад, – дар ҳар кори подшоҳ аст, ва нозирони левизода пеши шумоянд; пас, қавӣ бошед ва амал кунед, ва Парвардигор бо некон хоҳад буд».


text:
Ва баъд аз он чунин воқеъ шуд, ки банӣ Мӯоб ва банӣ Аммӯн, ва бо онҳо баъзе аз маӯниён ба муқобили Еҳӯшофот барои ҷанг омаданд.


text:
Ва баъзе назди Еҳӯшофот омаданд ва хабар дода, гуфтанд: «Анбӯҳи бузурге аз он тарафи баҳр, аз Арам ба муқобили ту меоянд, ва инак, онҳо ба Ҳасасӯн-Томор, ки ҳамон Айн-Ҷадӣ бошад, расидаанд».


text:
Ва Еҳӯшофот ба ҳарос афтод, ва ба мадади Парвардигор рӯй овард, ва дар тамоми Яҳудо рӯзадорӣ эълон кард.


text:
Ва аҳли Яҳудо ҷамъ шуданд, то ки аз Парвардигор мадад пурсанд; аз ҳамаи шаҳрҳои Яҳудо низ омаданд, то ки аз Парвардигор мадад пурсанд.


text:
Гуфт: «Эй Парвардигор Худои падарони мо! Ту, охир, Худо дар осмон ҳастӣ, ва Ту бар ҳамаи мамлакатҳои қавмҳо подшоҳӣ мекунӣ, ва қувват ва тавоноӣ иқтидор дар дасти Туст, ва касе нест, ки тавонад пеши Ту истодагӣ намояд.


text:
Ту, охир, эй Худои мо, сокинони ин заминро аз пеши қавми Худ Исроил бадар рондаӣ, ва онро ба насли дӯсти Худ Иброҳим ба таври ҷовидона додаӣ.


text:
'Агар мусибате, шамшери ҷазодиҳандае, ё вабо ва гуруснагӣ бар мо биёяд, мо пеши ин хона ва пеши Ту, – чунки номи Ту дар ин хона аст, – биистем ва сӯи Ту дар тангии худ зорӣ намоем, ва Ту ҷавоб дода, наҷот хоҳӣ дод'.


text:
Ва алҳол, инак, банӣ Аммӯн ва Мӯоб ва кӯҳи Сеир, ки Ту ба Исроил, вақте ки аз замини Миср меомаданд, иҷозат надодӣ, ки аз кишварҳои онҳо гузаранд, бинобар ин аз пеши онҳо давр зада гузашта, онҳоро несту нобуд накарданд, –


text:
Инак, онҳо подоши инро ба мо медиҳанд, яъне мехоҳанд, ки омада, моро аз меросе ки ба соҳибии мо додаӣ, бадар ронанд.


text:
Эй Худои мо! Худат онҳоро доварӣ намо, зеро мо қувват надорем, ки пеши анбӯҳи бузурге ки ба муқобили мо меоянд, истодагӣ намоем, ва мо намедонем чӣ кор кунем, балки чашмони мо ба сӯи Туст».


text:
Ва тамоми аҳли Яҳудо ба ҳузури Парвардигор истода буданд, низ кӯдаконашон, занонашон ва писаронашон.


text:
Ва Яҳазиил писари Закарёҳу, писари Баноё, писари Яиил, писари Маттанёи левизода, ки аз банӣ Ософ буд, – бар ӯ Рӯҳи Парвардигор дар миёни ҷамоат нозил шуд,


text:
Ва ӯ гуфт: «Гӯш андозед, эй тамоми Яҳудо ва сокинони Уршалим ва подшоҳ Еҳӯшофот! Парвардигор ба шумо чунин мегӯяд: 'Шумо аз ин анбӯҳи бузург натарсед ва ҳаросон нашавед, зеро ки ин ҷанг аз они шумо нест, балки аз они Худост.


text:
Фардо бар онҳо фуруд оед: инак, онҳо ба баландии Сис мебароянд, ва шумо онҳоро дар охири водӣ, назди биёбони Яруил хоҳед ёфт.


text:
Дар ин ҷанг шумо нахоҳед ҷангид; шумо, эй Яҳудо ва Уршалим, бархоста биистед, ва наҷоти Парвардигорро, ки бо шумо хоҳад буд, бубинед! Натарсед ва ҳаросон нашавед! Фардо ба муқобили онҳо берун оед, ва Парвардигор бо шумо хоҳад буд'».


text:
Ва Еҳӯшофот рӯ ба замин афтод, ва тамоми аҳли Яҳудо ва сокинони Уршалим ба ҳузури Парвардигор афтоданд, то ки ба Парвардигор саҷда баранд.


text:
Ва левизодагон аз банӣ қаҳотиён ва аз банӣ қӯраҳиён бархостанд, то ки дар ҳаққи Парвардигор Худои Исроил бо овози бағоят баланд ҳамду сано гӯянд.


text:
Ва бомдодон бархоста, сӯи биёбони Тақӯо берун омаданд; ва ҳангоме ки берун меомаданд, Еҳӯшофот биистод ва гуфт: «Маро бишнавед, эй аҳли Яҳудо ва сокинони Уршалим! Ба Парвардигор Худои худ бовар кунед ва амин устувор хоҳед буд, ба пайғамбарони Ӯ бовар кунед, ва комёб хоҳед шуд».


text:
Ва бо қавм машварат карда, сарояндагонро таъин намуд, то ки пешопеши мусаллаҳон аслиҳадорон берун рафта, дар шаъни Парвардигор бисароянд ва ҳашамати покиро ситоиш карда, бигӯянд: «Парвардигорро ҳамд гӯед, зеро ки меҳру вафои Ӯ ҷовидонист!»


text:
Ва ҳангоме ки онҳо ба сурудан ва ҳамд гуфтан шурӯъ карданд, Парвардигор бар банӣ Аммӯн, Мӯоб ва аҳли кӯҳи Сеир, ки ба Яҳудо омада буданд, камин ниҳод, ва онҳо шикаст хӯрданд;


text:
Ва банӣ Аммӯн ва Мӯоб бар сокинони кӯҳи Сеир бархоста, онҳоро несту нобуд карданд, ва ҳангоме ки кори сокинони Сеирро тамом карданд, якдигарро куштан гирифтанд.


text:
Ва ҳангоме ки аҳли Яҳудо ба дидбонгоҳи биёбон расида, ба он анбӯҳ назар андохтанд, инак, ҷасадҳои мурда бар замин хобидааст, ва халосшудае нест.


text:
Ва Еҳӯшофот бо қавми худ барои гирифтани ғанимати онҳо омад, ва назди онҳо молу мулк ва сару либос ва чизҳои гаронбаҳои зиёде ёфтанд, ва барои худ он қадар гирифтанд, ки ёрои бардошта бурдан надоштанд, ва се рӯз онҳо ғаниматро мегирифтанд, зеро ки бағоят бисёр буд.


text:
Ва дар рӯзи чорум дар водии Баракат ҷамъ шуданд, зеро ки дар он ҷо Парвардигорро муборак хонданд; бинобар ин номи он маконро водии Баракат ниҳоданд, ки то имрӯз чунин аст.


text:
Ва тамоми мардуми Яҳудо ва Уршалим бо сардории Еҳӯшофот бо шодмонӣ ба Уршалим баргаштанд, зеро ки Парвардигор онҳоро бар душманонашон шод гардонида буд.


text:
Ва тарси Худо ҳамаи подшоҳиҳои кишварҳоро фаро гирифт, чун шуниданд, ки Парвардигор бо душманони Исроил ҷангидааст.


text:
Ва Еҳӯшофот бар Яҳудо подшоҳӣ кард; дар вақти подшоҳ шуданаш сию панҷсола буд, ва бисту панҷ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард, ва номи модараш Азубо духтари Шилҳӣ буд.


text:
Ва бо роҳи падари худ Осо рафтор намуд, ва аз он дур нашуда, он чи дар назари Парвардигор мақбул буд, ба амал овард.


text:
Аммо баландиҳо барҳам дода нашуданд, ва қавм ҳанӯз дилҳои худро сӯи Худои падарони худ равона накарда буданд.


text:
Ва бақияи корҳои Еҳӯшофот, аз аввал то охир, дар воқеаномаи Еҳу писари Ҳанонӣ, ки он дар китоби подшоҳони Исроил дохил аст, навишта шудааст.


text:
Ва баъд аз ин Еҳӯшофот, подшоҳи Яҳудо, бо Аҳазё, подшоҳи Исроил, ки бадкорона рафтор мекард, шарик шуд.


text:
Ва бо вай шарик шуд, то ки киштиҳо сохта, ба Таршиш равона кунад; ва онҳо дар Эсюн-Ҷобар киштиҳо сохтанд.


text:
Ва Элиозар писари Дӯдовоҳу, ки аз Морешо буд, дар ҳаққи Еҳӯшофот пайғамбарӣ намуда, гуфт: «Азбаски бо Аҳазё шарик шудӣ, Парвардигор кори туро вайрон хоҳад кард». Ва киштиҳо дарҳам шикаста, ба Таршиш натавонистанд бираванд.


text:
Ва Еҳӯшофот бо падарони худ хобид, ва бо падарони худ дар шаҳри Довуд дафн карда шуд; ва писараш Еҳӯром ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Ва бародарони ӯ, писарони Еҳӯшофот, инҳо буданд: Азарё ва Яҳиил ва Закарёҳу ва Азарёҳу ва Микоил ва Шафатёҳу; ҳамаи инҳо писарони Еҳӯшофот, подшоҳи Исроил, буданд.


text:
Ва падарашон ба онҳо туҳфаҳои зиёде аз нуқра ва тилло ва чизҳои гаронбаҳо, бо шаҳрҳои ҳисордор дар Яҳудо, бахшид; валекин подшоҳиро ба Еҳӯром дод, зеро ки ӯ нахустзода буд.


text:
Ва ҳангоме ки Еҳӯром подшоҳии падарашро соҳиб шуда, қувват гирифт, ҳамаи бародарони худ, ва низ баъзеро аз сарварони Исроил бо шамшер кушт.


text:
Ва ӯ бо роҳи подшоҳони Исроил рафтор кард, чунон ки хонадони Аҳъоб рафтор карда буданд, зеро ки духтари Аҳъоб зани ӯ буд, ва он чи дар назари Парвардигор бад буд, ба амал овард.


text:
Вале Парвардигор ба хотири паймоне ки бо Довуд баста буд, нахост хонадони Довудро ба ҳалокат расонад, зеро ба ӯ ваъда дода буд, ки барои ӯ ва фарзандони ӯ умрбод чароғе бидиҳад.


text:
Ва Еҳӯром бо сардорони худ рафт, ва ҳамаи аробаҳояш бо ӯ буданд; ва шабона ӯ бархост ва сафҳои адӯмиёнро, ки ӯ ва сардорони аробаҳоро иҳота карда буданд, рахна намуда, ақиб нишаст.


text:
Ва Адӯм аз зери дасти Яҳудо исён бардошт, ки то имрӯз чунин аст; дар он замон Либно аз зери дасти ӯ исён бардошт, зеро ки ӯ Парвардигор Худои падарони худро тарк кард.


text:
Ҳамчунин ӯ баландиҳо дар кӯҳҳои Яҳудо барпо намуд, ва сокинони Уршалимро зинокор гардонид, ва аҳли Яҳудоро ба васваса андохт.


text:
Ва номае аз Илёси пайғамбар ба ӯ расид, ки дар он гуфта шуда буд: «Парвардигор Худои падарат Довуд чунин мегӯяд: 'Азбаски ту бо роҳҳои падарат Еҳӯшофот ва бо роҳҳои Осо, подшоҳи Яҳудо, рафтор накардӣ,


text:
Балки бо роҳи подшоҳони Исроил рафтор намуда, аҳли Яҳудо ва сокинони Уршалимро зинокор гардондӣ, чунон ки хонадони Аҳъоб зинокор гардонида буданд; ва низ бародарони худро аз хонадони падарат, ки аз ту беҳтар буданд, ба қатл расондӣ, –


text:
Инак, Парвардигор қавми ту, ва писарони ту, ва занони ту, ва тамоми молу мулки туро ба балои азим гирифтор хоҳад кард;


text:
Ва худат ба дардҳои зиёде, яъне ба бемории рӯдаҳоят узвҳои даруният гирифтор хоҳӣ шуд, то ба дараҷае ки рӯдаҳоят узвҳои даруният аз он дард рӯз ба рӯз берун хоҳад омад'».


text:
Ва Парвардигор рӯҳи фалиштиён ва арабҳоро, ки дар паҳлуи ҳабашиён буданд, ба муқобили Еҳӯром барангехт;


text:
Ва онҳо ба Яҳудо ҳуҷум оварданд, ва онро рахна карда даромаданд, ва тамоми молу мулкеро, ки дар хонаи подшоҳ ёфт шуд, ва писарон ва занони ӯро низ ба асирӣ бурданд; ва барои ӯ, ғайр аз Еҳӯоҳоз, ки хурдтарини писаронаш буд, писаре боқӣ намонд.


text:
Ва бо мурури гузашти айём, вақте ки ду сол ба охир расид, узвҳои дарунияш рӯдаҳояш аз шиддати дардаш берун омада, ӯ бо азоби сахте мурд; ва қавмаш барои ӯ оташ наафрӯхтанд, чунон ки барои падарони ӯ барафрӯхта буданд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш ӯ сию дусола буд, ва ҳашт сол дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва бе он ки сазовори дилсӯзӣ гардида бошад, аз дунё даргузашт, ва ӯро дар шаҳри Довуд дафн карданд, вале на дар мақбараи подшоҳон.


text:
Ва сокинони Уршалим писари хурдии ӯ Аҳазёҳуро ба ҷои ӯ подшоҳ карданд, зеро фавҷе ки бо арабҳо ба лашкаргоҳ даромада буданд, ҳамаи писарони калониро кушта буданд; ва Аҳазёҳу писари Еҳӯром, подшоҳи Яҳудо, подшоҳ шуд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Аҳазёҳу чилу дусола буд, ва як сол дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва номи модараш Аталё духтари Омрӣ буд.


text:
Ӯ низ бо роҳҳои хонадони Аҳъоб рафтор намуд, зеро ки модараш машваратчии маслиҳатчии ӯ буд, то ки корҳои бад бикунад.


text:
Ва мисли хонадони Аҳъоб, он чи дар назари Парвардигор бад буд, ба амал овард, зеро ки онҳо, баъд аз вафоти падараш, машваратчиёни маслиҳатчиёни ӯ буданд, то ки ба ҳалокат бирасад.


text:
Мувофиқи машварати маслиҳати онҳо рафтор карда, ӯ бо Йӯром писари Аҳъоб, подшоҳи Исроил, ба ҷанги зидди Ҳазоил, подшоҳи Арам, ба Ромӯт-Ҷилъод рафт, ва арамиён Йӯромро захмдор карданд.


text:
Ва ӯ ба Изреил баргашт, то аз захмҳое ки ба ӯ дар Ромо расонида буданд, вақте ки бо Ҳазоил, подшоҳи Арам, меҷангид, шифо ёбад; ва Аҳазёҳу писари Еҳӯром, подшоҳи Яҳудо, барои дидани Йӯром писари Аҳъоб ба Изреил фуруд омад, чунки вай бемор буд.


text:
Ва ҳалокати Аҳазёҳу аз ҷониби Худо буд, ки ӯ назди Йӯром омад, ва омадан замон бо Йӯром ба Еҳу писари Нимшӣ муқобил баромад, ки вайро Парвардигор барои нест кардани хонадони Аҳъоб тадҳин намуда буд.


text:
Ва ҳангоме ки Еҳу аз хонадони Аҳъоб қасос мегирифт, сарварони Яҳудо ва писарони бародарони Аҳазёҳуро, ки ба Аҳазёҳу хизмат мекарданд, ёфта, онҳоро ба қатл расонид.


text:
Ва Аҳазёҳуро талаб кард, ва ӯро дар ҳолате ки дар Сомария пинҳон шуда буд, дастгир карда, назди Еҳу оварданд, ва ӯро кушта, дафн карданд, зеро ки гуфтанд: «Ӯ писари Еҳӯшофот аст, ки вай бо тамоми дили худ Парвардигорро ҷӯё шуда буд». Ва аз хонадони Аҳазёҳу касе боқӣ намонд, ки қувват дошта бошад подшоҳӣ кунад.


text:
Ва Аталё, модари Аҳазёҳу, чун дид, ки писараш мурд, бархоста, тамоми насли подшоҳони хонадони Яҳудоро несту нобуд кард.


text:
Вале Еҳӯшобаъ, духтари подшоҳ, Еҳӯош писари Аҳазёҳуро гирифт, ва ӯро аз миёни писарони подшоҳ, ки кушта мешуданд, дуздид, ва ӯро бо дояаш ба хонаи хобгоҳ бурда ҷойгир кард; ва Еҳӯшобаъ, духтари подшоҳ Еҳӯром, ки зани Еҳӯёдои коҳин буд, – зеро ки вай хоҳари Аҳазёҳу буд, – ӯро аз Аталё пинҳон кард, ва вай ӯро накушт.


text:
Ва дар соли ҳафтум Еҳӯёдоъ қувват ёфт, ва мирисадҳо Азарё писари Ерӯҳом, ва Исмоил писари Еҳӯҳонон, ва Азарёҳу писари Ӯбид, ва Маасиёҳу писари Адоёҳу, ва Элишофот писари Зикриро бо худ гирифта, паймон баст.


text:
Ва онҳо дар Яҳудо гардиш карданд, ва левизодагонро аз ҳамаи шаҳрҳои Яҳудо, ва сардорони хонаводаҳои Исроилро ҷамъ карда, ба Уршалим омаданд.


text:
Ва тамоми ҷамоат дар хонаи Худо бо подшоҳ паймон бастанд, ва Еҳӯёдоъ ба онҳо гуфт: «Инак, писари подшоҳ подшоҳӣ хоҳад кард, чунон ки Парвардигор дар бораи банӣ Довуд гуфтааст.


text:
Ин аст коре ки шумо бояд ба ҷо оваред: сеяки шумо, яъне онҳое ки дар шанбе меоянд, иборат аз коҳинон ва левизодагон, дарбонони назди остонаҳо бошед;


text:
Ва сеяки дигар – дар хонаи подшоҳ; ва сеяки боқӣ – назди дарвозаи Есӯд; ва тамоми қавм – дар саҳнҳои хонаи Парвардигор.


text:
Ва бигзор касе ба хонаи Парвардигор дохил нашавад, ғайр аз коҳинон ва хизматгузорони левизода, ки онҳо дохил мешаванд, зеро ки онҳо поканд; ва тамоми қавм бигзор навбатдории Парвардигорро ба ҷо оваранд.


text:
Ва бигзор левизодагон подшоҳро аз ҳар тараф иҳота намоянд, дар ҳолате ки: ҳар якеро аслиҳааш дар дасташ бошад, ва ҳар кӣ ба хона дарояд, бояд кушта шавад; ва ҳангоме ки подшоҳ дохил мешавад ва берун меравад, шумо назди ӯ хоҳед буд».


text:
Ва левизодагон ва тамоми аҳли Яҳудо ҳар он чи Еҳӯёдои коҳин фармуд, ба ҷо оварданд, ва ҳар яке одамони худро, – ҳам онҳоеро, ки дар шанбе меоянд, ва ҳам онҳоеро, ки дар шанбе берун мераванд, – гирифтанд, зеро ки Еҳӯёдои коҳин гурӯҳҳоро озод накард.


text:
Ва Еҳӯёдои коҳин найзаҳо ва сипарҳои хурду калони подшоҳ Довудро, ки дар хонаи Худо буд, ба мирисадҳо дод.


text:
Ва тамоми қавмро, ки ҳар яке аслиҳааш дар дасташ буд, аз тарафи рости хона то тарафи чапи хона, назди қурбонгоҳ ва назди хона, гирдогирди подшоҳ гузошт.


text:
Ва писари подшоҳро бароварданд, тоҷ ва шаҳодатро бар ӯ гузоштанд, ва ӯро подшоҳ карданд, ва Еҳӯёдоъ ва писаронаш ӯро тадҳин намуда, гуфтанд: «Зинда бод подшоҳ!»


text:
Ва Аталё овози қавмро, ки медавиданд ва подшоҳро ситоиш мекарданд, шунида, назди қавм ба хонаи Парвардигор омад.


text:
Ва дид, ки инак, подшоҳ бар минбари худ назди даромадгоҳ истодааст, ва сарварон ва карнайҳо назди подшоҳ мебошанд, ва тамоми қавми мамлакат шодӣ мекунанд ва карнай менавозанд, ва сарояндагон бо асбоби мусиқӣ ҳамду сано мехонанд; ва Аталё либосашро чок зада, гуфт: «Хиёнат! Хиёнат!»


text:
Ва Еҳӯёдои коҳин мирисадҳоро, ки сардорони лашкар буданд, хонда баровард ва ба онҳо гуфт: «Вайро аз миёни сафҳо берун оваред, ва ҳар кӣ аз ақиби вай биравад, бо шамшер кушта хоҳад шуд». Зеро коҳин гуфта буд: «Вайро дар хонаи Парвардигор накушед».


text:
Ва ба вай роҳ доданд, ва ҳангоме ки вай ба даҳани дарвозаи аспҳои хонаи подшоҳ расид, дар он ҷо вайро куштанд.


text:
Ва тамоми қавм ба хонаи Баал омада, онро хароб карданд, ва қурбонгоҳҳо ва бутҳояшро шикастанд, ва Маттонро, ки коҳини Баал буд, пеши қурбонгоҳҳо куштанд.


text:
Ва Еҳӯёдоъ навбатдориҳои хонаи Парвардигорро ба дасти коҳинон ва левизодагон супурд, чунон ки Довуд дар хонаи Парвардигор тақсим карда буд, то ки мувофиқи он чи дар Тавроти Мусо навишта шудааст, бо шодмонӣ ва сурудхонӣ, мувофиқи дастури Довуд, қурбониҳои сӯхтанӣ барои Парвардигор тақдим намоянд.


text:
Ва дарбононро назди дарвозаҳои хонаи Парвардигор гузошт, то касе ки аз ягон ҷиҳат палид аст, дохил нашавад.


text:
Ва мирисадҳо, ва ашрофон, ва ҳокимони қавм, ва тамоми қавми мамлакатро гирифт, ва подшоҳро аз хонаи Парвардигор фуруд овард, ва андаруни дарвозаи болоии хонаи подшоҳ дохил шуданд, ва подшоҳро бар тахти подшоҳӣ нишониданд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Еҳӯош ҳафтсола буд, ва чил сол дар Уршалим подшоҳӣ кард. Ва номи модараш Сивё, аз Беэр-Шобаъ, буд.


text:
Ва Еҳӯош, дар тамоми айёми Еҳӯёдои коҳин, он чиро, ки дар назари Парвардигор рост дуруст буд, ба амал овард.


text:
Ва ӯ коҳинон ва левизодагонро ҷамъ карда, ба онҳо гуфт: «Ба шаҳрҳои Яҳудо бароед, ва аз тамоми Исроил барои таъмири хонаи Худои худ сол ба сол нуқра ҷамъ кунед, ва дар ин кор шитоб намоед». Валекин левизодагон шитоб накарданд.


text:
Ва подшоҳ Еҳӯёдои саркоҳинро хонда, ба вай гуфт: «Чаро аз левизодагон талаб накардӣ, ки андозро, ки Мусо, бандаи Парвардигор, ва ҷамоати Исроил барои хаймаи шаҳодат муқаррар намуда буданд, аз Яҳудо ва Уршалим биёранд?»


text:
Зеро ки писарони Аталёи бадкор ба хонаи Худо зада даромада, ҳамаи вақфҳои хонаи Парвардигорро барои Баалҳо истифода карда буданд.


text:
Ва дар Яҳудо ва Уршалим эълон карданд, ки андозро, ки Мусо бандаи Худо, дар биёбон бар Исроил муқаррар намуда буд, барои Парвардигор биёранд.


text:
Ва ҳангоме ки сандуқро ба воситаи левизодагон назди амалдорони подшоҳ меоварданд, ва онҳо медиданд, ки нуқра бисёр аст, котиби подшоҳ ва амалдори саркоҳин омада, сандуқро холӣ мекарданд, ва онро бардошта, аз нав дар ҷояш мегузоштанд; ҳамин тавр рӯз ба рӯз амал намуда, нуқраи зиёде ҷамъ карданд.


text:
Ва подшоҳ ва Еҳӯёдоъ онро ба саркороне ки бо корҳои таъмири хонаи Парвардигор машғул буданд, медоданд, ва онҳо сангтарошон ва дуредгаронро барои таъмири хонаи Парвардигор, ва оҳангарон ва мисгаронро барои мустаҳкам кардани хонаи Парвардигор киро мекарданд.


text:
Ва саркорон кор мекарданд, ва корҳои таъмир ба воситаи онҳо анҷом ёфт, ва хонаи Худоро ба шакли аввалаи он дароварданд, ва онро мустаҳкам карданд.


text:
Ва пас аз анҷом доданашон бақияи нуқраро ба подшоҳ ва Еҳӯёдоъ оварданд, ва аз он барои хонаи Парвардигор коло сохтанд, яъне колои хизмат, ва коло барои қурбониҳои сӯхтанӣ, ва қошуқҳо, ва асбоби тилло ва нуқра. Ва дар тамоми айёми Еҳӯёдоъ дар хонаи Парвардигор қурбониҳои сӯхтанӣ тақдим мекарданд.


text:
Ва ӯро дар шаҳри Довуд бо подшоҳон дафн карданд, зеро ки дар Исроил барои Худо ва барои хонаи Ӯ корҳои нек карда буд.


text:
Ва баъд аз вафоти Еҳӯёдоъ сарварони Яҳудо омада, ба подшоҳ саҷда бурданд; он гоҳ подшоҳ ба онҳо гӯш дод.


text:
Ва онҳо хонаи Парвардигор Худои падарони худро тарк намуда, Ашераҳо ва бутҳоро парастиш карданд, ва аз барои ин исёнашон ғазабе бар Яҳудо ва Уршалим ба вуҷуд омад.


text:
Ва Ӯ пайғамбаронро назди онҳо фиристод, то ки онҳоро сӯи Парвардигор баргардонанд; ва онҳоро таъкид карданд, вале онҳо гӯш надоданд.


text:
Ва Рӯҳи Худо Закарё писари Еҳӯёдои коҳинро фаро гирифт, ва ӯ бар баландие пеши қавм истода, ба онҳо гуфт: «Худо чунин мегӯяд: 'Чаро шумо аҳкоми Парвардигорро поймол мекунед? Шумо комёб нахоҳед шуд, зеро ки Парвардигорро тарк кардаед, ва Ӯ низ шуморо тарк хоҳад кард'».


text:
Ва онҳо бар ӯ суиқасд намуда, ӯро дар саҳни хонаи Парвардигор, мувофиқи амри подшоҳ, сангсор карданд.


text:
Ва подшоҳ Еҳӯош эҳсонеро, ки падари ӯ Еҳӯёдоъ ба вай карда буд, ба хотир наоварда, писарашро ба қатл расонид. Ва ӯ дар вақти мурданаш гуфт: «Парвардигор инро бубинад ва бозхост намояд!»


text:
Ва баъд аз гузаштани як сол, лашкари Арам ба муқобили ӯ баромада, ба Яҳудо ва Уршалим дохил шуданд, ва ҳамаи сарварони қавмро аз миёни қавм куштанд, ва тамоми ғаниматеро, ки аз онҳо гирифта буданд, ба подшоҳи Димишқ фиристоданд.


text:
Агарчи лашкари Арам бо андак одамон омада буданд, Парвардигор лашкари бағоят сершуморро ба дасташон супурд, зеро ки Парвардигор Худои падарони худро тарк карда буданд; ва Еҳӯошро низ шиканҷа карданд.


text:
Ва ҳангоме ки аз пеши ӯ рафтанд, навкаронаш бар ӯ суиқасд намуда, ӯро аз барои хуни писари Еҳӯёдои коҳин бар бистараш куштанд, ва ӯ мурд. Ва ӯро дар шаҳри Довуд дафн карданд, вале ӯро дар мақбараи подшоҳон дафн накарданд.


text:
Ва касоне ки бар ӯ суиқасд карданд, инҳоянд: Зобод писари Шимъоти аммӯния, ва Еҳӯзобод писари Шимрити мӯобия.


text:
Ва дар бораи писаронаш, ва дар бораи пайғамбариҳои зиёде ки дар ҳаққи ӯ карданд, ва дар бораи таъмири хонаи Худо дар тавсири китоби подшоҳон навишта шудааст. Ва писараш Амасё ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Амасё дар синни бисту панҷсолагӣ подшоҳ шуд, ва бисту нӯҳ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва номи модараш Еҳӯадон, аз Уршалим, буд.


text:
Ва ҳангоме ки подшоҳӣ дар дасташ мустаҳкам шуд, навкарони худро, ки падараш подшоҳро кушта буданд, ба қатл расонид.


text:
Вале писарони онҳоро накушт, мувофиқи навиштаи китоби Тавроти Мусо, ки дар он Парвардигор фармуда, гуфтааст: «Падарон набояд барои гуноҳи писарон кушта шаванд, ва писарон набояд барои гуноҳи падарон кушта шаванд, балки ҳар кас бояд барои гуноҳи худаш кушта шавад».


text:
Ва Амасё аҳли Яҳудоро ҷамъ кард, ва онҳоро мувофиқи хонаводаҳо, дар тамоми Яҳудо ва Бинёмин, зери фармони мириҳазорҳо ва мирисадҳо гузошт; ва онҳоро аз бистсола ва болотар дар шумор оварда, сесад ҳазор баргузидагони найзавар ва сипардорро ёфт, ки метавонистанд ба аскарӣ бираванд.


text:
Вале марди Худо назди ӯ омада, гуфт: «Эй подшоҳ! Бигзор лашкари Исроил бо ту нараванд, зеро ки Парвардигор бо Исроил, яъне бо тамоми банӣ Эфроим нест.


text:
Балки худат бирав, ва амал намуда, мардонавор биҷанг барои ҷанг пурзӯр шав, вагарна туро Худо пеши душман мағлуб хоҳад кард, зеро ки Худо метавонад тавоност мадад расонад ва мағлуб созад,


text:
Ва Амасё ба марди Худо гуфт: «Пас, оид ба сад киккар нуқрае ки ба фавҷи Исроил додаам, чӣ кунам?» Ва марди Худо гуфт: «Парвардигор метавонад ба ту аз ин зиёдтар бидиҳад».


text:
Ва Амасё он фавҷро, ки назди ӯ аз Эфроим омада буданд, ҷудо кард, то ки ба макони худ бираванд; ва ғазаби онҳо бар Яҳудо бағоят аланга гирифт, ва онҳо хашмгин шуда, ба макони худ баргаштанд.


text:
Ва Амасё далер гардида, қавми худро пеш бурд, ва ба дараи водии Милҳ расида, аз банӣ Сеир даҳ ҳазор нафарро кушт.


text:
Ва банӣ Яҳудо даҳ ҳазор нафарро зинда асир карда, ба қуллаи Солаъ оварданд; ва онҳоро аз қуллаи Солаъ партофтанд, ва ҳамаашон нобуд шуданд.


text:
Ва аҳли он фавҷ, ки Амасё онҳоро баргардонида буд, то ки бо ӯ ба ҷанг нараванд, дар шаҳрҳои Яҳудо, аз Сомария то Байт-Ҳӯрӯн, пароканда шуда, се ҳазор нафарро куштанд, ва ғанимати зиёдеро ба тороҷ бурданд.


text:
Ва ҳангоме ки Амасё ба адӯмиён шикаст расонида баргашт, ӯ худоёни банӣ Сеирро оварда, назди худ онҳоро ҳамчун худоён барқарор намуд, ва пеши онҳо саҷда бурд, ва барои онҳо бухур сӯзонид.


text:
Ва ғазаби Парвардигор бар Амасё аланга гирифт, ва пайғамбареро назди ӯ фиристод, ки вай ба ӯ гуфт: «Чаро ту худоёни қавмеро ҷӯё шудаӣ, ки онҳо натавонистанд қавми худро аз дасти ту раҳо кунанд?»


text:
Ва ҳангоме ки вай ба ӯ сухан меронд, ӯ ба вай гуфт: «Оё туро машваратчии подшоҳ таъин кардаанд? Бас кун, чаро туро бикушанд?» Ва пайғамбар бас карда, гуфт: «Медонам, ки Худо қарор додааст туро нобуд кунад, зеро ки ту ин корро кардӣ, ва ба машварати ман гӯш надодӣ».


text:
Ва Амасё, подшоҳи Яҳудо, машварат намуд, ва назди Юош писари Еҳӯоҳоз писари Еҳу, подшоҳи Исроил, фиристода, гуфт: «Биё, рӯ ба рӯ шавем».


text:
Ва Юош, подшоҳи Исроил, назди Амасё, подшоҳи Яҳудо, фиристода, гуфт: «Мушхоре ки дар Лубнон аст, ба арзе ки дар Лубнон аст, фиристода, гуфтааст: 'Духтари худро ба писари ман ба занӣ бидеҳ'. Валекин ҳайвони даштие ки дар Лубнон аст, гузар карда, мушхорро поймол намудааст.


text:
Мегӯӣ: 'Инак, Адӯмро шикаст додам', ва дилат мағрур шудааст, ва ту бо худ меболӣ. Алҳол дар хонаи худ бинишин. Чаро ту бадбахтиро бармеангезӣ, то ки худат фурӯ ғалтӣ, ва ҳамчунин Яҳудо ҳамроҳи ту?»


text:
Вале Амасё гӯш надод, зеро ки ин аз ҷониби Худо буд, то ки онҳоро ба дасти душман бисупорад, чунки худоёни Адӯмро ҷӯё шуда буданд.


text:
Ва Юош, подшоҳи Исроил, баромад, ва ӯ ва Амасё, подшоҳи Яҳудо, дар Байт-Шемеш, ки дар Яҳудост, рӯ ба рӯ шуданд.


text:
Ва Юош, подшоҳи Исроил, Амасё писари Еҳӯош писари Еҳӯоҳоз, подшоҳи Яҳудоро дар Байт-Шемеш дастгир намуд, ва ӯро ба Уршалим овард, ва ҳисори Уршалимро аз дарвозаи Эфроим то дарвозаи кунҷакӣ, ба андозаи чорсад араш хароб кард;


text:
Ва тамоми тилло ва нуқра, ва тамоми колоеро, ки дар хонаи Худо назди Убайд-Адӯм ёфт шуд, ва хазинаҳои хонаи подшоҳ, ва гаравгононро гирифта, ба Сомария баргашт.


text:
Ва аз замоне ки Амасё аз пайравии Парвардигор дур шуд, дар Уршалим ба муқобили ӯ суиқасд карданд, ва ӯ ба Локиш гурехт; ва аз ақиби ӯ ба Локиш фиристоданд, ва ӯро дар он ҷо куштанд.


text:
Баъд аз он ки подшоҳ Амасё бо падаронаш хобид, Узиё Эйлатро бино кард, ва онро ба Яҳудо баргардонид.


text:
Узиё дар вақти подшоҳ шуданаш шонздаҳсола буд, ва панҷоҳу ду сол дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва номи модараш Еколё, аз Уршалим, буд.


text:
Ва он чи дар назари Парвардигор дуруст рост буд, ба амал овард, мувофиқи ҳар он чи падараш Амасё ба амал оварда буд.


text:
Ва дар айёми Закарё, ки рӯъёҳои Худоро фаҳм менамуд, ӯ Худоро ҷӯё* буд, ва дар рӯзҳое ки Парвардигорро ҷӯё буд, Худо ӯро комёб мегардонид.


text:
Ва ӯ берун омада, бо фалиштиён ҷанг кард, ва ҳисори Ҷат ва ҳисори Ебне ва ҳисори Ашдӯдро хароб кард, ва дар ҳудуди Ашдӯд ва дар байни фалиштиён шаҳрҳо сохт.


text:
Ва Худо ба ӯ ба муқобили фалиштиён ва ба муқобили арабҳое ки дар Гур-Боал истиқомат доштанд, ва ба муқобили маӯниён мадад расонид.


text:
Ва аммӯниён ба Узиё хироҷ медоданд, ва номи ӯ то ҳудуди Миср шӯҳрат ёфт, зеро ки ӯ ниҳоятдараҷа пурзӯр гардида буд.


text:
Ва Узиё бурҷҳо дар Уршалим, бар дарвозаи кунҷакӣ ва бар дарвозаи Дара ва бар гӯшаи ҳисор бино кард, ва онҳоро мустаҳкам намуд.


text:
Ва бурҷҳо дар биёбон бино кард, ва чоҳҳои бисёр канд, зеро ки чорвои зиёде дар пастӣ ва дар даштрӯя, ва кишоварзон ва боғбонон дар кӯҳистон ва боғистон дошт, чунки киштукорро дӯст медошт.


text:
Ва Узиё лашкаре барои амалиёти ҳарбӣ дошт, ки фавҷ-фавҷ ба майдони ҷанг мебаромаданд, мувофиқи рӯйхати саршуморашон, ки он ба воситаи Яиили котиб ва Маасиёи нозир бо сардории Ҳананёҳу, ки яке аз сарварони подшоҳ буд, тартиб дода шуда буд.


text:
Ва зери дасташон сесаду ҳафт ҳазору панҷсад нафар ҷанговарон буданд, ки бо мардонагӣ ҷангида, ба подшоҳ бар зидди душман мадад мерасониданд.


text:
Ва Узиё барои онҳо, яъне барои тамоми лашкар, сипарҳо ва найзаҳо ва хӯдҳо ва ҷавшанҳо ва камонҳо ва сангҳои фалахмон тайёр кард.


text:
Ва дар Уршалим манҷаниқҳое ки амали устоёни моҳир буд, сохт, то ки онҳо бар бурҷҳо ва гӯшаҳои ҳисор барои андохтани тирҳо ва сангҳои калон гузошта шавад. Ва номи ӯ то ҷойҳои дурдаст шӯҳрат ёфт, зеро ки ӯ барои комёбии худ чизҳои аҷоиб сохта, бағоят қавӣ пурзӯр гардид.


text:
Ва ҳангоме ки ӯ қавӣ шуд, дилаш то ба дараҷаи бадкирдорӣ ҳавобаланд гардида, ба Парвардигор Худои худ хиёнат кард, ва ба парастишгоҳи Парвардигор даромад, то ки бухур бар қурбонгоҳи бухур бисӯзонад.


text:
Ва онҳо дар гирди подшоҳ Узиё истода, ба ӯ гуфтанд: «Туро, эй Узиё, раво нест, ки барои Парвардигор бухур бисӯзонӣ, балки ин кори коҳинони банӣ Ҳорун аст, ки барои сӯзонидани бухур пок шудаанд; аз покгоҳ берун рав, зеро ки ту хиёнат кардаӣ, ва ин барои ту сабаби шаъну шараф аз ҷониби Парвардигор Худо нахоҳад буд».


text:
Ва Узиё дарғазаб шуд, дар ҳолате ки маҷмари бухурсӯзонӣ дар дасташ буд, ва ҳамин ки ғазабаш бар коҳинон аланга зад, пеши коҳинон дар хонаи Парвардигор, назди қурбонгоҳи бухур, махав бар пешонии ӯ пайдо шуд.


text:
Ва Азарёҳуи саркоҳин ва ҳамаи коҳинон ба ӯ назар андохтанд, ва инак, махав бар пешонии ӯ буд, ва бошитоб ӯро аз он ҷо бароварданд, ва худаш низ ба баромадан шитофт, зеро ки Парвардигор ӯро ба бало гирифтор карда буд.


text:
Ва подшоҳ Узиё то рӯзи вафоти худ махавӣ буд ва дар махавхона истиқомат дошт, зеро ки аз хонаи Парвардигор рад карда шуда буд. Ва писараш Ютом сардори хонаи подшоҳ буда, қавми мамлакатро доварӣ менамуд.


text:
Ва Узиё бо падарони худ хобид, ва ӯро бо падаронаш дар майдони мақбараи подшоҳон дафн карданд, зеро ки гуфтанд: «Ӯ махавист». Ва писараш Ютом ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Ютом бисту панҷсола буд, ва шонздаҳ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва номи модараш Ерушо духтари Содӯқ буд.


text:
Ва он чи дар назари Парвардигор дуруст буд, ба амал овард, мувофиқи ҳар он чи падараш Узиё ба амал оварда буд, аммо ба парастишгоҳи Парвардигор дохил нашуд, вале қавм ҳанӯз гуноҳ мекарданд.


text:
Ва ӯ бо подшоҳи банӣ Аммӯн ҷанг карда, бар онҳо дастболо шуд, ва дар он сол банӣ Аммӯн ба ӯ сад киккар нуқра ва даҳ ҳазор кӯр гандум, ва даҳ ҳазор кӯр ҷав доданд. Ва дар соли дуюм ва соли сеюм банӣ Аммӯн ҳамин чизҳоро ба ӯ доданд.


text:
Ва бақияи корҳои Ютом, ва ҳамаи ҷангҳояш ва рафтораш дар китоби подшоҳони Исроил ва Яҳудо навишта шудааст.


text:
Ва Ютом бо падарони худ хобид, ва ӯро дар шаҳри Довуд дафн карданд, ва писараш Оҳоз ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Оҳоз бистсола буд, ва шонздаҳ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард; вале он чи дар назари Парвардигор дуруст буд, мисли падараш Довуд ба амал наовард,


text:
Ва ӯ дар дараи водии Бен-Ҳиннӯм бухур сӯзонид, ва писарони худро аз оташ гузаронид, мувофиқи одатҳои зишти халқҳое ки Парвардигор онҳоро аз пеши банӣ Исроил бадар ронда буд;


text:
Ва Парвардигор Худояш ӯро ба дасти подшоҳи Арам супурд; ва онҳо ӯро зарба заданд, ва асирони зиёдеро аз ӯ гирифта, ба Димишқ бурданд. Ва ӯ ба дасти подшоҳи Исроил низ супурда шуд, ва вай ба ӯ зарбаи бузурге расонид.


text:
Ва Фақаҳ писари Рамалёҳу дар Яҳудо саду бист ҳазор нафарро, ки ҳамаашон мардони ҷангӣ буданд, дар як рӯз кушт, чунки онҳо Парвардигор Худои падарони худро тарк карда буданд.


text:
Ва Зикрӣ, ки паҳлавони Эфроим буд, Маасиёҳу писари подшоҳ ва Азриқом раиси хона ва Элқоноро, ки шахси дуюм баъд аз подшоҳ буд, кушт.


text:
Ва банӣ Исроил аз бародарони худ дусад ҳазор занон, писарон ва духтаронро ба асирӣ гирифтанд, ва низ ғанимати зиёде аз онҳо тороҷ карданд, ва он ғаниматро ба Сомария оварданд.


text:
Ва дар он ҷо пайғамбари Парвардигор буд, ки Ӯдид ном дошт; ва ӯ ба пешвози лашкаре ки ба Сомария меомаданд, баромада, ба онҳо гуфт: «Инак, чун Парвардигор Худои падаронатон бар Яҳудо дарғазаб шуд, онҳоро ба дасти шумо супурд, ва шумо онҳоро бо хашме ки шиддаташ ба осмон расидааст, куштед.


text:
Ва алҳол шумо мехоҳед, ки писарони Яҳудо ва Уршалимро ба ғуломон ва канизони худ табдил диҳед? Бо ин, охир, шумо худро пеши Парвардигор Худои худ гуноҳкор месозед!


text:
Ва алҳол ба ман гӯш дода, асиронеро, ки аз бародарони худ гирифтаед, баргардонед, зеро ки оташи ғазаби Парвардигор бар шумост».


text:
Ва баъзе касон аз сардорони банӣ Эфроим, чунончи: Азарёҳу писари Еҳӯҳонон, ва Барахёҳу писари Машиллимӯт, ва Еҳизқиёҳу писари Шаллум, ва Амосо писари Ҳадлой ба пешвози лашкариёне ки аз ҷанг бармегаштанд, бархоста,


text:
Ба онҳо гуфтанд: «Асиронро ба ин ҷо набиёред, зеро ки ин амал бар мо гуноҳе пеши Парвардигор хоҳад шуд, ва шумо мехоҳед гуноҳҳо ва исёнҳои моро афзун гардонед, чунки гуноҳи мо азим аст, ва оташи ғазаб бар Исроил хоҳад буд».


text:
Ва мардоне ки номашон зикр ёфт, бархостанд ва асиронро гирифта ҳамаи бараҳнагони онҳоро аз ғанимат пӯшониданд, – яъне онҳоро сару либос ва пойафзол пӯшониданд, ва хӯрониданд, ва нӯшониданд, ва равған молиданд, ва ҳамаи камқувватонро ба харҳо савор карда, ба Ериҳӯ, ки шаҳри хурмоҳост нахлҳост, назди бародаронашон бурданд, ва худашон ба Сомария баргаштанд.


text:
Ва фалиштиён ба шаҳрҳои пастӣ ва ҷануби Яҳудо зада даромада, Байт-Шемеш, ва Аёлӯн, ва Ҷадирӯт, ва Сӯкӯро бо деҳоташ, ва Тимноро бо деҳоташ, ва Ҷимзӯро бо деҳоташ забт карданд, ва дар он ҷо сокин шуданд.


text:
Зеро ки Парвардигор Яҳудоро аз боиси Оҳоз, подшоҳи Исроил, поймол гардонид, чунки ӯ Яҳудоро ба фисқу фуҷур бадахлоқӣ гуноҳ гирифтор кард ва ба Парвардигор бисёр хиёнат намуд.


text:
Ва Тилғат Филносар, подшоҳи Ашшур, назди ӯ омад, валекин ӯро ба танг овард ва мададе ба ӯ нарасонид.


text:
Агарчи Оҳоз ганҷҳоро аз хонаи Парвардигор, ва аз хонаи подшоҳ ва аз сарварон гирифта ба подшоҳи Ашшур дод, вай ба ӯ мадад накард.


text:
Ва барои худоёни Димишқ, ки ӯро зарба зада буданд, қурбониҳо тақдим намуда, гуфт: «Азбаски худоёни подшоҳони Арам ба онҳо мадад мерасонанд, бинобар ин ман ҳам барои онҳо қурбонӣ мекунам, ва онҳо ба ман мадад хоҳанд кард». Валекин онҳо боиси мағлубияти ӯ ва тамоми Исроил гардиданд.


text:
Ва Оҳоз колои хонаи Худоро ҷамъ кард, ва колои хонаи Худоро пора-пора кард, ва дарҳои хонаи Парвардигорро баст, ва дар ҳар гӯшаи Уршалим қурбонгоҳҳо барои худ сохт.


text:
Ва дар ҳамаи шаҳрҳои Яҳудо баландиҳо сохт, то ки барои худоёни бегона бухур сӯзонад, ва бо ин рафтораш Парвардигор Худои падарони худро хашмгин кард.


text:
Ва бақияи корҳои ӯ, ва ҳамаи роҳҳои ӯ, аз аввал то охир, дар китоби подшоҳони Яҳудо ва Исроил навишта шудаанд.


text:
Ва Оҳоз бо падарони худ хобид, ва ӯро дар шаҳр, дар Уршалим дафн карданд, валекин ӯро ба мақбараи подшоҳони Исроил наоварданд; ва писараш Ҳизқиё ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Ҳизқиё дар синни бисту панҷсолагӣ подшоҳ шуд, ва бисту нӯҳ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард. Ва номи модараш Абиё духтари Закарё буд.


text:
Ва он чи дар назари Парвардигор дуруст буд, ба амал овард, мувофиқи ҳар он чи падараш Довуд ба амал оварда буд.


text:
Дар соли аввали подшоҳии худ, дар моҳи якум, ӯ дарҳои хонаи Парвардигорро воз кард ва онҳоро таъмир намуд.


text:
Ва ба онҳо гуфт: «Маро бишнавед, эй левизодагон! Алҳол худро пок намоед, ва хонаи Парвардигор Худои падарони худро пок намуда, наҷосатро нопокиро аз покгоҳ берун оваред.


text:
Зеро ки падарони мо хиёнат карданд, ва он чи дар назари Парвардигор бад буд, ба амал оварданд, ва Ӯро тарк карданд, ва рӯи худро аз манзили Парвардигор гардониданд, ва пушти худро нишон доданд;


text:
Ҳамчунин дарҳои пешайвонро бастанд, ва чароғҳоро хомӯш карданд, ва бухур насӯзониданд, ва қурбониҳои сӯхтанӣ дар покгоҳи Худои Исроил тақдим накарданд.


text:
Ва ғазаби Парвардигор бар Яҳудо ва Уршалим аланга зад, ва ӯ онҳоро гирифтори даҳшат, харобӣ ва масхара гардонид, чунон ки шумо бо чашмони худ мебинед.


text:
Ва инак, падарони мо ба дами шамшер фурӯ ғалтиданд, ва писарону духтарону занони мо аз ин сабаб ба асирӣ рафтанд.


text:
Алҳол дилхоҳи ман ин аст, ки бо Парвардигор Худои Исроил паймон бандем, то ки оташи ғазаби Ӯ аз мо баргардад.


text:
Эй фарзандонам, алҳол бепарвоӣ накунед, зеро ки Парвардигор шуморо баргузидааст, то ки ба ҳузури Ӯ истода, хизмати Ӯро ба ҷо оваред, ва барои Ӯ хизматгузорон ва сӯзонандагони бухур бошед».


text:
Ва левизодагон бархостанд: Маҳат писари Амосай ва Юил писари Азарёҳу аз банӣ қаҳотиён, ва аз банӣ марориён – Қиш писари Абдӣ ва Азарёҳу писари Еҳалалъил; ва аз ҷершӯниён – Юоҳ писари Зиммо ва Идан писари Юоҳ;


text:
Ва онҳо бародарони худро ҷамъ карда, пок намуданд, ва мувофиқи фармони подшоҳ, ки мувофиқи сухани Парвардигор буд, барои пок тоза кардани хонаи Парвардигор омаданд.


text:
Ва коҳинон андаруни хонаи Парвардигор дохил шуданд, то ки онро тоза пок намоянд, ва тамоми нопокиро, ки дар парастишгоҳи Парвардигор ёфтанд, ба саҳни хонаи Парвардигор бароварданд, ва левизодагон онро гирифта, ба ҷониби водии Қидрӯн бурданд.


text:
Ва дар рузи якуми моҳи якум ба пок кардан шурӯъ намуда, дар рӯзи ҳаштуми моҳ ба пешайвони Парвардигор даромаданд, ва ҳашт рӯз хонаи Парвардигорро пок карданд, ва дар рӯзи шонздаҳуми моҳи якум ба анҷом расониданд.


text:
Ва андаруни қаср назди подшоҳ Ҳизқиё омада, гуфтанд: «Тамоми хонаи Парвардигорро: қурбонгоҳи қурбониҳои сӯхтаниро бо тамоми колои он, ва мизи нони тақдимро бо тамоми колои он пок тоза намудем;


text:
Ва тамоми колоеро, ки подшоҳ Оҳоз дар вақти подшоҳии худ, дар натиҷаи хиёнати худ, поймол карда буд, тайёр карда, тақдис намудем, ва инак онҳо назди қурбонгоҳи Парвардигор мебошанд».


text:
Ва онҳо ҳафт гов, ва ҳафт қӯчқор, ва ҳафт барра, ва ҳафт нарбуз оварданд, то ки барои подшоҳӣ ва барои покгоҳ ва барои Яҳудо қурбонии гуноҳҳо бишавад; ва ӯ ба банӣ Ҳорун фармуд, ки онҳоро ҳамчун қурбонии сӯхтанӣ бар қурбонгоҳи Парвардигор тақдим кунанд.


text:
Ва говонро куштанд, ва коҳинон хунро гирифта, бар қурбонгоҳ пошиданд; ва қӯчқоронро кушта, хунро бар қурбонгоҳ пошиданд; ва баррагонро кушта, хунро бар қурбонгоҳ пошиданд.


text:
Ва нарбузҳои қурбонии гуноҳро ба ҳузури подшоҳ ва ҷамоат оварданд, ва дастҳои худро бар онҳо гузоштанд,


text:
Ва коҳинон онҳоро куштанд, ва хуни онҳоро барои хашмниҳони гуноҳҳо бар қурбонгоҳ пошиданд, то ки бар тамоми Исроил хашмниҳон шавад; зеро подшоҳ фармуда буд, ки қурбонии сӯхтанӣ ва қурбонии гуноҳҳо барои тамоми Исроил тақдим карда шаванд.


text:
Ва ӯ левизодагонро бо санҷҳо, барбатҳо ва удҳо мувофиқи амри Довуд ва Ҷоди ғайбдони ғайбгӯи подшоҳ ва Нотони пайғамбар дар хонаи Парвардигор гузошт, зеро ки ин амр аз ҷониби Парвардигор ба воситаи пайғамбарони Ӯ фармуда шуда буд.


text:
Ва Ҳизқиё фармуд, ки қурбонии сӯхтаниро бар қурбонгоҳ тақдим намоянд, ва ҳангоме ки ба тақдим кардани қурбонии сӯхтанӣ шурӯъ намуданд, сурудхонӣ барои Парвардигор ва навохтани карнайҳо ва асбоби Довуд, подшоҳи Исроил, оғоз ёфт.


text:
Ва тамоми ҷамоат саҷда мекарданд, ва сарояндагон месуруданд, ва карнайҳоро менавохтанд; ҳамаи ин то вақти анҷом ёфтани қурбонии сӯхтанӣ давом кард.


text:
Ва ҳамин ки қурбонии сӯхтанӣ анҷом ёфт, подшоҳ ва ҳамаи онҳое ки бо ӯ буданд, зону зада, саҷда карданд.


text:
Ва подшоҳ Ҳизқиё ва сарварон ба левизодагон фармуданд, ки Парвардигорро бо суханони Довуд ва Ософи ғайбдон ситоиш кунанд; ва онҳо ба ваҷд омада, ситоиш карданд, ва зону зада, саҷда бурданд.


text:
Ва Ҳизқиё ҷавоб гардонида, гуфт: «Алҳол худро барои Парвардигор пок намудед, пас наздик омада, забҳҳо ва қурбониҳои шукронаро барои хонаи Парвардигор биёред». Ва ҷамоат забҳҳо ва қурбониҳои шукрона оварданд, ва ҳар кӣ дар дил майл рағбат дошт, қурбонии сӯхтанӣ овард.


text:
Ва шумораи қурбонии сӯхтание ки ҷамоат оварданд, ҳафтод гов, сад қӯчқор ва дусад барра буд; ҳамаи ннҳо қурбонии сӯхтанӣ барои Парвардигор буданд.


text:
Аммо коҳинон кам буданд, ва ба пӯст кандани ҳамаи қурбониҳои сӯхтанӣ қувваташон намерасид; ва бародаронашон левизодагон ба онҳо мадад расониданд, то даме ки кор анҷом ёфт ва то даме ки коҳинон худро пок карданд; зеро ки левизодагон дар пок кардани худ назар ба коҳинон бештар ростдил буданд.


text:
Ва низ қурбониҳои сӯхтанӣ бо чарбуи қурбониҳои осоиштагӣ ва бо ҳадияҳои рехтанӣ барои қурбониҳои сӯхтанӣ бисёр буд; ва хизмати хонаи Парвардигор дуруст ба ҷо оварда шуд.


text:
Ва Ҳизқиё ва тамоми қавм шодӣ карданд, ки Худо қавмро омода гардонида буд, зеро ки ин ба таври ғайричашмдошт ба амал омад.


text:
Ва Ҳизқиё ба тамоми Исроил ва Яҳудо фиристод, ва низ номаҳо ба Эфроим ва Менашше навишт, то ки ба хонаи Парвардигор ба Уршалим биёянд, ва фисҳро барои Парвардигор Худои Исроил ба ҷо оваранд.


text:
Ва подшоҳ, ва сарваронаш, ва тамоми ҷамоат дар Уршалим машварат намуда, қарор доданд, ки фисҳро дар моҳи дуюм ба ҷо оваранд;


text:
Зеро ки натавонистанд онро дар вақташ ба ҷо оваранд, чунки коҳинон ба миқдори зарурӣ пок нашуда ва қавм дар Уршалим ҷамъ нашуда буданд.


text:
Ва қарор доданд, ки дар тамоми Исроил, аз Беэр-Шобаъ то Дон, ҷор зананд, ки омада, фисҳро барои Парвардигор Худои Исроил дар Уршалим ба ҷо оваранд; зеро муддати зиёдест, ки онро ба тавре ки навишта шудааст, ба ҷо наовардаанд.


text:
Ва шотирон бо номаҳои подшоҳ ва сарваронаш ба тамоми Исроил ва Яҳудо рафта, мувофиқи амри подшоҳ гуфтанд: «Эй банӣ Исроил! Сӯи Парвардигор Худои Иброҳим, Исҳоқ ва Исроил бозгашт намоед, ва Ӯ сӯи халосшудаҳое ки аз дасти подшоҳони Ашшур дар миёни шумо боқӣ мондаанд, бозгашт хоҳад кард;


text:
Ва мисли падарон ва бародарони худ набошед, ки онҳо ба Парвардигор Худои падарони худ хиёнат карданд, ва Ӯ онҳоро гирифтори харобӣ гардонид, чунон ки шумо мебинед;


text:
Алҳол мисли падарони худ гарданшахӣ накунед, даст ба Парвардигор диҳед, ба покгоҳи Ӯ, ки онро ҷовидона пок намудааст, омада, Парвардигор Худои худро парастиш кунед, ва Ӯ оташи ғазаби Худро аз шумо хоҳад баргардонид.


text:
Зеро вақте ки шумо сӯи Парвардигор бозгашт намоед, бародарон ва писарони шумо аз ҷониби асиркунандагони худ марҳамат хоҳанд дид, ва ба ин замин хоҳанд баргашт, зеро ки Парвардигор Худои шумо карим ва раҳим аст, ва агар сӯи Ӯ бозгашт намоед, Ӯ аз шумо рӯй нахоҳад гардонид».


text:
Ва шотирон дар замини Эфроим ва Менашше то ҳудуди Забулун шаҳр ба шаҳр мегузаштанд, валекин бар онҳо механдиданд ва онҳоро масхара мекарданд.


text:
Дар Яҳудо низ дасти Худо буд, ки ба онҳо якдилӣ ато намуд, то ки ҳукми подшоҳ ва сарваронро мувофиқи сухани Парвардигор ба ҷо оваранд.


text:
Ва қавми зиёде дар Уршалим ҷамъ шуданд, то ки иди фисҳро дар моҳи дуюм ба ҷо оваранд, – ҷамоати бағоят сершумор буданд.


text:
Ва бархоста, қурбонгоҳҳоеро, ки дар Уршалим буданд, вайрон карданд, ва ҳамаи қурбонгоҳҳои бухурро вайрон карда, андаруни ҷӯи Қидрӯн партофтанд.


text:
Ва дар рӯзи чордаҳуми моҳи дуюм барраи фисҳро забҳ карданд; ва коҳинон ва левизодагон шарм дошта, худро пок намуданд, ва қурбониҳои сӯхтанӣ ба хонаи Парвардигор оварданд.


text:
Ва дар ҷойҳои худ, мувофиқи дастуруламали худ, мувофиқи Тавроти Мусо, марди Худо, истоданд; коҳинон хунро аз дасти левизодагон гирифта, мепошиданд.


text:
Азбаски бисёре аз ҷамоат худро тақдис накарда буданд, левизодагон ӯҳдадор шуданд, ки барои ҳар касе ки покиза нашудааст, барраи фисҳро забҳ карда, вайро барои Парвардигор пок намоянд.


text:
Зеро ки аксари қавм, бисёре аз Эфроим ва Менашше, Иссокор ва Забулун пок нашуда буданд, ва фисҳро на мувофиқи он чи навишта шудааст, хӯрданд, зеро ки Ҳизқиё дар ҳаққи онҳо дуо хонда, гуфт:


text:
«Парвардигори пурэҳсон ҳар касро, ки дилаш моил шудааст, ки Худоро, яъне Парвардигор Худои падаронашро ҷӯё шавад, хоҳад омурзид, агарчи вай ба покии покгоҳ мувофиқ набошад».


text:
Ва банӣ Исроил, ки дар Уршалим буданд, иди фатирро ҳафт рӯз бо шодмонии азим ба ҷо оварданд, ва левизодагон ва коҳинон, бо асбоби ҳамду санои Парвардигор, ҳар рӯз Парвардигорро ситоиш мекарданд.


text:
Ва Ҳизқиё ба ҳамаи левизодагоне ки аз хизмати Парвардигор фаҳми некӯ доштанд, суханони дилҷӯй гуфт; ва ҳафт рӯз хӯроки идона хӯрданд, қурбониҳои осоиштагӣ забҳ карданд, ва Парвардигор Худои падарони худро ҳамду сано гуфтанд.


text:
Ва тамоми ҷамоат машварат намуда, қарор доданд, ки ҳафт рӯзи дигар ид кунанд; ва ҳафт рӯз хурсандӣ карданд.


text:
Зеро ки Ҳизқиё, подшоҳи Яҳудо, барои ҷамоат ҳазор сар гов ва ҳафт ҳазор сар гӯсфанд бахшиш кард, ва сарварон барои ҷамоат ҳазор сар гов ва даҳ ҳазор сар гӯсфанд бахшиданд; ва аксари коҳинон худро пок намуданд.


text:
Ва тамоми ҷамоати Яҳудо, ва коҳинон ва левизодагон, ва тамоми ҷамоате ки аз Исроил омаданд, ва ғарибоне ки аз замини Исроил омаданд, ва онҳое ки дар Яҳудо сокин буданд, хурсандӣ карданд.


text:
Ва шодмонии азиме дар Уршалим ба амал омад, зеро ки аз айёми Сулаймон писари Довуд, подшоҳи Исроил, мисли он дар Уршалим ба амал наомада буд.


text:
Ва коҳинон ва левизодагон бархоста, қавмро баракат доданд, ва овози онҳо шунида шуд, ва дуои онҳо ба манзили поки Ӯ, ба осмон расид.


text:
Ва баъд аз анҷом ёфтани ҳамаи ин, ҳамаи исроилиёне ки дар шаҳрҳои Яҳудо буданд, берун омада, сутунҳоро шикастанд, Ашераҳоро нобуд карданд, баландиҳо ва қурбонгоҳҳоро аз тамоми Яҳудо ва Бинёмин ва Эфроим ва Менашше то ба охир барҳам доданд; ва тамоми банӣ Исроил, ҳар кас ба мулки худ, ба шаҳрҳои худ баргаштанд.


text:
Ва Ҳизқиё коҳинон ва левизодагонро бар навбатҳои онҳо гузошт, то ки ҳар яке аз коҳинон ва левизодагон, мувофиқи хизмати худ, барои қурбониҳои сӯхтанӣ, ва қурбониҳои осоиштагӣ, барои хизматгузорӣ, барои ситоиш кардан ва ҳамду сано гуфтан назди дарвозаҳои лашкаргоҳи Парвардигор ҳозир бошанд.


text:
Ва подшоҳ ҳиссае аз молу мулки худ барои қурбониҳои сӯхтанӣ ҷудо кард: барои қурбониҳои сӯхтании субҳ ва шом ва барои қурбониҳои сӯхтании шанбеҳо ва навмоҳҳо ва идҳо, чунон ки дар Тавроти Парвардигор навишта шудааст.


text:
Ва ба қавме ки дар Уршалим сокин буданд, фармуд, ки ҳиссае барои коҳинон ва левизодагон бидиҳанд, то ки ба Тавроти Парвардигор бо ҷидду ҷаҳд машғул бошанд.


text:
Ва ҳангоме ки ин амр паҳн шуд овоза шуд, банӣ Исроил навбари гандум, шираи ангур ва равғани зайтун ва асал ва ҳар маҳсули саҳроро ба фаровонӣ доданд, ва аз ҳама чиз даҳяки зиёде оварданд.


text:
Ва банӣ Исроил ва Яҳудо, ки дар шаҳрҳои Яҳудо сокин буданд, – онҳо низ даҳяки говон ва гӯсфандон ва даҳяки вақфҳоеро, ки барои Парвардигор Худои онҳо бахшида шуда буд, оварданд, ва тӯда-тӯда карда ба миён гузоштанд.


text:
Ва Азарёи саркоҳин, ки аз хонадони Содӯқ буд, ба ӯ ҷавоб гардонида, гуфт: «Аз он вақте ки ба овардани ҳадияҳо барои хонаи Парвардигор сар карданд, мо хӯрдем ва сер шудем, ва миқдори зиёде боқӣ монд, зеро ки Парвардигор қавми Худро баракат додааст; ва он чи боқӣ мондааст, ҳамин миқдори азим аст».


text:
Ва ҳадияҳо ва даҳяк ва вақфҳоро бекаму кост оварда монданд; ва Конанёҳуи левизода бар онҳо раис буд, ва бародараш Шимъӣ – ҷонишини муовини ӯ.


text:
Ва Яҳиил ва Азазёҳу ва Ноҳат ва Асоил ва Яримӯт ва Юзобод ва Элиил ва Исмахёҳу ва Маҳат ва Баноёҳу, мувофиқи фармони подшоҳ Ҳизқиё ва Азарёҳу, раиси хонаи Худо, зери дасти Конанёҳу ва бародараш Шимъӣ амалдор буданд.


text:
Ва Қӯре писари Йимнои левизода, ки дарбони дарвозаи шарқӣ буд, бар хайроти Худо вазифадор шуд, то ки ҳадияҳои Парвардигор ва вақфҳои покро тақсим кунанд.


text:
Ва зери дасти ӯ Идан ва Минёмин ва Ешуо ва Шамаъёҳу ва Амарёҳу ва Шаканёҳу дар шаҳрҳои коҳинон буданд, то ки ба бародарони худ, хоҳ калон бошанд хоҳ хурд, аз рӯи гурӯҳҳошон бекаму кост тақсим кунанд,


text:
Илова бар онҳое ки аз синни сесола ва болотар дар рӯйхати мардҳо дохил буданд, яъне ҳамаи онҳое ки ба хонаи Парвардигор барои кори ҳаррӯза, барои хизмати худ, ба навбатдории худ, аз рӯи гурӯҳҳои худ меомаданд,


text:
Ки ба он рӯйхат коҳинон аз рӯи хонаводаҳошон, ва левизодагон аз синни бистсола ва болотар, аз рӯи навбатдориҳошон, аз рӯи гурӯҳҳошон дохил буданд,


text:
Ва ба он рӯйхат ҳамаи кӯдаконашон, занон ва писарон ва духтаронашон, яъне тамоми ҷамоати онҳо дохил буданд, зеро ки онҳо худро аз сидқи дил барои хизмати пок покиза карда буданд.


text:
Ва барои банӣ Ҳорун, яъне коҳиноне ки дар қитъаҳои атрофи шаҳрҳошон сокин буданд, дар ҳар шаҳр шахсон ном ба ном таъин шуданд, то ки ба ҳамаи мардони коҳинон ва ба ҳамаи левизодагоне ки дар рӯйхат дохиланд, ҳиссаҳо бидиҳанд.


text:
Ва Ҳизқиё дар тамоми Яҳудо ҳамин тавр амал кард; ва он чи дар назари Парвардигор Худои ӯ некӯ ва дуруст ва ҳақиқат буд, ба амал овард.


text:
Ва ҳар амалеро, ки барои хизмати хонаи Худо, барои риояи Таврот ва аҳком, барои ҷустани Худои худ кард, ӯ бо тамоми дили худ иҷро кард ва муваффақият ёфт.


text:
Баъд аз ин корҳои сидқу вафо, Санҳериб, подшоҳи Ашшур омада, ба Яҳудо дохил шуд, ва назди шаҳрҳои ҳисордор урду зада, онҳоро барои худ мехост забт намояд.


text:
Ва ӯ бо сарварон ва паҳлавонони худ машварат намуда, қарор дод, ки оби чашмаҳои беруни шаҳрро банд кунад, ва онҳо ба ӯ мадад расониданд.


text:
Ва қавми зиёде ҷамъ шуданд, ва ҳамаи чашмаҳо ва ҷӯеро, ки аз миёни кишвар ҷорӣ мешуд, банд карда, гуфтанд: «Чаро подшоҳони Ашшур омада, оби фаровон ёбанд?»


text:
Ва ӯ қувват гирифт, ва тамоми ҳисори вайронаро таъмир намуда, онро то бурҷҳо баланд кард, ва ҳисори дигаре аз беруни он сохт, ва Миллӯро дар шаҳри Довуд мустаҳкам намуд, ва аслиҳа ва сипарҳои зиёде сохт.


text:
Ва сипаҳдоронро бар қавм таъин намуд, ва онҳоро назди худ дар майдони дарвозаи шаҳр ҷамъ кард, ва чунин суханони дилҷӯй ба онҳо гуфт:


text:
«Қавӣ Устувор ва далер бошед, аз подшоҳи Ашшур ва аз тамоми анбӯҳе ки бо ӯст, натарсед ва ҳаросон нашавед, зеро қуввате ки бо мост, аз қуввате ки бо ӯст, бештар аст.


text:
Бо ӯ бозуи башар аст, вале бо мо Парвардигор Худои мост, ки Ӯ ба мо ёварӣ хоҳад намуд ва дар ҷангҳои мо хоҳад ҷангид». Ва қавм ба суханони Ҳизқиё, подшоҳи Яҳудо, эътимод бовар карданд.


text:
Баъд аз ин, Санҳериб, подшоҳи Ашшур, навкарони худро ба Уршалим фиристод, – дар ҳоле ки худаш дар Локиш буд, ва ҳамаи ҳукуматдоронаш бо ӯ буданд, – то ки ба Ҳизқиё, подшоҳи Яҳудо, ва ба тамоми аҳли Яҳудо, ки дар Уршалим буданд, бигӯянд:


text:
«Санҳериб, подшоҳи Ашшур, чунин мегӯяд: 'Бар чӣ шумо таваккал мекунед, ки дар Уршалим дар ҳолати муҳосира нишастаед?


text:
Ҳизқиё, охир, шуморо бармеангезад иғво медиҳад, бо гуруснагӣ ва ташнагӣ мехоҳад шуморо ба ҳалокат расонад, ва мегӯяд: Парвардигор Худои мо моро аз дасти подшоҳи Ашшур раҳо хоҳад кард.


text:
Ҳамин Ҳизқиё, охир, баландиҳо ва қурбонгоҳҳои Ӯро хароб кардааст, ва ба аҳли Яҳудо ва Уршалим сухан ронда, гуфтааст: пеши як қурбонгоҳ саҷда баред ва бар он бухур бисӯзонед.


text:
Шумо, охир, медонед, ки ман ва падаронам ба ҳамаи қавмҳои кишварҳо чӣ кардаем. Оё худоёни халқҳои кишварҳо тавонистанд замини худро аз дасти ман раҳо кунанд?


text:
Аз ҳамаи худоёни ин халқҳое ки падаронам нобуд намудаанд, кист, ки тавониста бошад қавми худро аз дасти ман раҳо кунад, то ки Худои шумо тавонад шуморо аз дасти ман раҳо кунад?


text:
Ва алҳол, бигзор шуморо Ҳизқиё ба васваса наандозад, ва шуморо ин гуна шӯр наандозад, ва шумо ба суханони ӯ бовар накунед, зеро модоме ки ҳеҷ як худои ҳеҷ як халқ ва мамлакат натавонистааст қавми худро аз дасти ман ва аз дасти падаронам раҳо кунад, пас Худои шумо низ шуморо аз дасти ман раҳо нахоҳад кард'».


text:
Ва номаҳо навишта, Парвардигор Худои Исроилро ҳақорат намуд ва дар ҳаққи Ӯ сухан ронда, гуфт: «Чунон ки худоёни халқҳои кишварҳо қавми худро аз дасти ман раҳо накардаанд, ончунон Худои Ҳизқиё қавми Худро аз дасти ман раҳо нахоҳад кард».


text:
Ва бо овози баланд ба забони яҳудӣ сӯи қавми Уршалим, ки бар ҳисор буданд, фарёд заданд, то ки онҳоро тарсонида ва ба ҳарос андохта, шаҳрро забт намоянд.


text:
Ва дар ҳаққи Худои Уршалим, мисли худоёни қавмҳои замин, ки маҳсули дасти одамизод мебошанд, сухан ронданд.


text:
Ва подшоҳ Ҳизқиё ва пайғамбар Ишаъё писари Омӯс дар ин бобат дуо гуфтанд, ва сӯи осмон фарёд заданд.


text:
Ва Парвардигор фариштае фиристод, ки вай ҳамаи мардони ҷангӣ ва раисон ва сарваронро дар лашкаргоҳи подшоҳи Ашшур нобуд кард. Ва ӯ шарманда шуда, ба кишвари худ баргашт, ва ба хонаи худои худ даромад, ва онҳое ки аз камараш рӯида буданд, ӯро дар он ҷо бо шамшер куштанд.


text:
Ва Парвардигор Ҳизқиё ва сокинони Уршалимро аз дасти Санҳериб, подшоҳи Ашшур, ва аз дасти ҳама наҷот дод; ва онҳоро аз ҳар тараф нигаҳбонӣ намуд.


text:
Ва бисёр касон ба Уршалим ҳадияҳо барои Парвардигор, ва чизҳои гаронбаҳо барои Ҳизқиё, подшоҳи Яҳудо, меоварданд, ва ӯ баъд аз он дар назари ҳамаи халқҳо обрӯманд шуд.


text:
Дар он айём Ҳизқиё бемор шуда, наздик ба мурдан буд, ва сӯи Парвардигор дуо гуфт, ва Ӯ ба вай ҷавоб гардонда, аломате барояш дод.


text:
Валекин Ҳизқиё мувофиқи марҳамате ки ба ӯ ато шуда буд, рафтор накард, зеро ки дили ӯ ҳавобаланд мағрур гардид, ва ғазабе бар ӯ ва бар Яҳудо ва Уршалим аланга зад.


text:
Ва азбаски Ҳизқиё бо сокинони Уршалим аз ғурури дилаш тавба кард, бинобар ин ғазаби Парвардигор дар айёми Ҳизқиё бар онҳо фурӯ нарехт.


text:
Ва Ҳизқиё сарват ва ҷалоли бағоят зиёде дошт, ва аз баҳри худ ганҷинаҳо барои нуқра ва тилло ва сангҳои гаронбаҳо ва атриёт ва сипарҳо ва ҳар гуна колои нафис сохт,


text:
Ва анборҳо барои маҳсулоти гандум ва шираи ангур ва равғани зайтун, ва охурҳо барои ҳар навъ чорпоён, ва қӯраҳо молхонаҳо барои рамаҳо.


text:
Ва аз баҳри худ шаҳрҳо сохт, ва паноҳгоҳҳо барои рамаҳои сершумори гӯсфандон ва говон, зеро ки Худо ба ӯ молу мулки бағоят зиёде ато намуд.


text:
Ва ҳамин Ҳизқиё саргаҳи манбаи обҳои Ҷайҳуни болоро баста, онҳоро рост ба поён, ба тарафи ғарбии шаҳри Довуд равона кард. Ва Ҳизқиё дар ҳар амали худ муваффақият меёфт.


text:
Ва ҳамчунин дар масъалаи фиристодагони сарварони Бобил, ки назди ӯ фиристода шуда буданд, то аз аломате ки дар замин зоҳир шуда буд, пурсон кунанд, Худо ӯро тарк кард, то ки ӯро имтиҳон намуда, ҳар чиро, ки дар дилаш буд, бидонад.


text:
Ва бақияи корҳои Ҳизқиё, ва некиҳояш меҳру вафоҳояш дар рӯъёи пайғамбар Ишаъё писари Омӯс ва дар китоби подшоҳони Яҳудо ва Исроил навишта шудааст.


text:
Ва Ҳизқиё бо падарони худ хобид, ва ӯро дар пешгоҳи мақбараи банӣ Довуд дафн карданд, ва тамоми аҳли Яҳудо ва сокинони Уршалим ӯро дар вақти вафоташ иззату икром намуданд; ва писараш Менашше ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Ва баландиҳоеро, ки падараш Ҳизқиё вайрон карда буд, аз нав бино намуд, ва қурбонгоҳҳо барои Баалҳо барпо кард, ва Ашераҳо сохт, ва ба тамоми лашкари осмон саҷда мебурд, ва онҳоро парастиш мекард.


text:
Ва қурбонгоҳҳо дар хонаи Парвардигор бино намуд, ки Парвардигор дар бораи он гуфта буд: «Дар Уршалим номи Ман ҷовидона хоҳад буд».


text:
Ва ӯ писаронашро дар дараи водии Бен-Ҳиннӯм аз оташ гузаронид; ва афсун намуда фол мекушод ва ҷоду мекард, ва бо ҷодугарон ва азоимхонон робита дошт; бисёр чизҳоро, ки дар назари Парвардигор бад буд, ба амал меовард, то ки Ӯро ба хашм оварад.


text:
Ва ҳайкали бутеро, ки сохта буд, дар хонаи Худо гузошт, ки Худо дар бораи он ба Довуд ва ба писараш Сулаймон гуфта буд: «Дар ин хона ва дар Уршалим, ки онро аз ҳамаи сибтҳои Исроил баргузидаам, номи Худро ҷовидона хоҳам гузошт,


text:
Ва пои Исроилро аз замине ки барои падарони шумо таъин намудаам, дигар дур нахоҳам кард, ба шарте ки ҳар он чиро, ки Ман ба онҳо дар тамоми шариат ва фароиз ва аҳком ба воситаи Мусо фармудаам, ҳамеша нигоҳ дошта, ба ҷо оваранд».


text:
Вале Менашше аҳли Яҳудо ва сокинони Уршалимро то ба дараҷае гумроҳ сохт, ки аз халқҳое ки Парвардигор онҳоро аз пеши банӣ Исроил нест карда буд, бадтар рафтор карданд.


text:
Ва Парвардигор сарлашкарони подшоҳи Ашшурро бар онҳо овард, ва Менашшеро гирифта, маҳор ба бинияш ишкел завлона заданд, ва ӯро бо занҷирҳои мисин бастанд, ва ӯро ба Бобил бурданд.


text:
Ва ӯ дар тангии худ рӯи Парвардигор Худои худро ҷӯё шуд, ва ба ҳузури Худои падарони худ бағоят гардан фуровард;


text:
Ва сӯи Ӯ дуо гуфт, ва Ӯ зории вайро шунида, ҷавоб дод, ва ба подшоҳии вай ба Уршалим баргардонид, ва Менашше донист, ки Парвардигор Худост.


text:
Ва баъд аз ин, ҳисори беруни шаҳри Довудро ба тарафи ғарбии Ҷайҳун, дар водӣ то даромадгоҳи Дарвозаи Моҳиён бино кард, ва онро ба тарафи бурҷи Ӯфал гардонид, ва бағоят баланд сохт; ва сарварони ҳарбиро дар ҳамаи шаҳрҳои ҳисордор гузошт.


text:
Ва худоёни бегона ва бутро аз хонаи Парвардигор дур кард, ва ҳамаи қурбонгоҳҳоеро, ки дар кӯҳи хонаи Парвардигор ва Уршалим бино карда буд, бардошта, аз шаҳр берун партофт.


text:
Ва қурбонгоҳи Парвардигорро аз нав бино кард, ва қурбониҳои осоиштагӣ ва шукрона бар он забҳ намуд; ва ба аҳли Яҳудо фармуд, ки Парвардигор Худои Исроилро парастиш намоянд.


text:
Ва бақияи корҳои Менашше, ва дуое ки сӯи Худои худ гуфтааст, ва суханони ғайбдонон, ки ба номи Парвардигор Худои Исроил ба ӯ гуфтаанд, – ҳамааш дар воқеаномаи подшоҳони Исроил навишта шудааст.


text:
Ва дуои ӯ, ва шунида шуданаш; ва тамоми гуноҳ ва хиёнаташ; ва ҷойҳое ки ӯ дар онҳо баландиҳо бино карда, Ашераҳо ва бутҳоро санамҳоро гузошта буд, пеш аз он ки гардан фуроварад, – ҳамааш дар навиштаҳои Ҳӯзой тасвир ёфтааст.


text:
Ва Менашше бо падарони худ хобид, ва ӯро дар хонаи ӯ дафн карданд; ва писараш Омӯн ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Ва он чи дар назари Парвардигор бад буд, ба амал овард, мисли он ки падараш Менашше ба амал оварда буд; ва барои ҳамаи бутҳое ки падараш Менашше сохта буд, Омӯн қурбонӣ мекард ва онҳоро парастиш менамуд.


text:
Вале ӯ пеши Парвардигор гардан нафуровард, чунон ки падараш Менашше гардан фуроварда буд, балки ӯ, Омӯн, торафт бештар ба исён дода шуд.


text:
Валекин қавми мамлакат ҳамаи онҳоеро, ки ба муқобили подшоҳ Омӯн суиқасд карда буданд, ба қатл расониданд; ва қавми мамлакат писараш Йӯшиёҳуро ба ҷои ӯ подшоҳ карданд.


text:
Ва он чи дар назари Парвардигор дуруст буд, ба амал овард, ва бо роҳҳои падараш Довуд равона шуда, ба тарафи рост ё чап майл накард.


text:
Ва дар соли ҳаштуми подшоҳии худ, вақте ки ҳанӯз навҷавон буд, ба ҷустани Худои падараш Довуд оғоз кард, ва дар соли дувоздаҳум ба тоза кардани Яҳудо ва Уршалим аз баландиҳо ва Ашераҳо ва бутҳо ва санамҳо шурӯъ намуд.


text:
Ва қурбонгоҳҳои Баалҳоро пеши ӯ валангор карданд; ва ҳайкалҳои офтобпарастиро, ки бар болои онҳо буд, шикаста афтонид; ва Ашераҳо, ва бутҳо ва санамҳоро дарҳам шикаст ва гард-гард карда, бар рӯи қабрҳои онҳое ки барояшон қурбонӣ мекарданд, пошид.


text:
Қурбонгоҳҳоро валангор намуд, ва Ашераҳо ва санамҳоро бутҳоро дарҳам шикаста, гард-гард кард, ва ҳамаи ҳайкалҳои офтобпарастиро дар тамоми замини Исроил шикаста афтонид; ва ба Уршалим баргашт.


text:
Ва дар соли ҳаждаҳуми подшоҳии худ, баъд аз он ки замин ва хонаро тоза кард, Шофон писари Асалёҳу, ва Маасиёҳуи раиси шаҳр, ва Юоҳ писари Юоҳози воқеанависро фиристод, то ки хонаи Парвардигор Худои худро мустаҳкам намоянд.


text:
Ва онҳо назди Ҳилқиёи саркоҳин омаданд, ва нуқраеро, ки ба Худо оварда шуда буд, ва левизодагони остонабон онро аз дасти Менашше ва Эфроим, ва аз тамоми бақияи Исроил, ва аз тамоми Яҳудо ва Бинёмин ҷамъ карда буданд, супурданд, ва ба Уршалим баргаштанд.


text:
Ва онро ба дасти саркороне ки дар хонаи Парвардигор таъин шуда буданд, супурданд; ва онҳо онро ба коргароне ки дар хонаи Парвардигор барои таъмир ва мустаҳкам намудани хона кор мекарданд, доданд.


text:
Ва онро ба дуредгарон ва бинокорон доданд, то ки сангҳои тарошида ва чӯб барои пайвастани деворҳо ва пӯшидани боми хонаҳое ки подшоҳони Яҳудо хароб карда буданд, бихаранд.


text:
Ва он одамон аз рӯи виҷдон кор мекарданд, ва бар онҳо левизодагон Яҳат ва Убадёҳу аз банӣ Марорӣ, ва Закарё ва Машуллом аз банӣ қаҳотиён барои назорат кардан таъин шуда буданд; ва аз левизодагон ҳар касе ки навохтани асбоби мусиқӣ аз дасташон меомад.


text:
Ва бар боркашон низ таъин шуда буданд, ва онҳо ба ҳамаи коргароне ки бо ҳар навъ корҳо шуғл доштанд, назорат мекарданд; ва аз левизодагон котибон ва нозирон назораткунандагон назоратчиён ва дарбонон буданд.


text:
Ва ҳангоме ки нуқраи ба хонаи Парвардигор дохилшударо берун меоварданд, Ҳилқиёи коҳин китоби Тавроти Парвардигорро, ки ба воситаи Мусо дода шуда буд, ёфт.


text:
Ва Ҳилқиё ба Шофони котиб хитоб намуда, гуфт: «Китоби Тавротро дар хонаи Парвардигор ёфтаам». Ва Ҳилқиё он китобро ба Шофон дод.


text:
Ва Шофон китобро назди подшоҳ овард, ва дар айни ҳол ба подшоҳ хабар дода, гуфт: «Ҳар коре ки ба бандагонат супурда шудааст, онҳо ба ҷо меоваранд;


text:
Ва нуқраеро, ки дар хонаи Парвардигор буд, берун оварданд, ва онро ба дасти гумоштагон ва ба дасти саркорон супурданд».


text:
Ва Шофони котиб ба подшоҳ хабар расонида, гуфт: «Ҳилқиёи коҳин китобе ба ман додааст». Ва Шофон онро ба ҳузури подшоҳ хонд.


text:
Ва подшоҳ ба Ҳилқиё ва Аҳиқом писари Шофон ва Абдун писари Мико ва Шофони котиб ва Асоёи навкари подшоҳ фармуда, гуфт:


text:
«Биравед ва аз Парвардигор барои ман ва барои бақияи Исроил ва Яҳудо дар бораи суханони ин китоби ёфтшуда илтиҷо намоед, зеро ғазаби Парвардигор, ки бар мо аланга гирифтааст, бузург аст, аз барои он ки падарони мо сухани Парвардигорро риоя накардаанд, то ки мувофиқи ҳар он чи дар ин китоб навишта шудааст, амал намоянд».


text:
Ва Ҳилқиё ва онҳое ки подшоҳ фармуд, назди Ҳулдои набия*, зани Шаллум писари Тоқҳат писари Ҳасрои посбони либосҳо, ки дар Уршалим, дар маҳаллаи дуюми он истиқомат дошт, рафтанд, ва бо вай дар ин бобат сухан ронданд.


text:
Парвардигор чунин мегӯяд: инак, Ман мусибате бар ин макон ва бар сокинонаш хоҳам овард, – ҳамаи лаънатҳоеро, ки дар ин китоб, ки онро пеши подшоҳи Яҳудо хондаанд, навишта шудааст;


text:
Азбаски онҳо Маро тарк карда, ба худоёни дигар бухур сӯзондаанд, то ки Маро бо тамоми амали дастҳои худ ба хашм оваранд, ғазаби Ман бар ин макон аланга гирифтааст, ва хомӯш нахоҳад шуд.


text:
Ва ба подшоҳи Яҳудо, ки шуморо фиристодааст, то ки аз Парвардигор илтиҷо намоед, чунин гӯед: Парвардигор Худои Исроил дар бораи суханоне ки шунидаӣ, чунин мегӯяд:


text:
Азбаски дили ту нарм шудааст, ва дар вақти шунидани суханони Худо дар бораи ин макон ва сокинонаш ба ҳузури Ӯ гардан фуровардаӣ, – ва ба ҳузури Ман гардан фуроварда, либоси худро чок задаӣ, ва ба ҳузури Ман гиря кардаӣ, бинобар ин Ман низ ба ту ҷавоб додам, мегӯяд Парвардигор;


text:
Инак, Ман туро ба падаронат ҳамроҳ хоҳам кард, ва ту дар мақбараи худ ба осоиштагӣ гузошта хоҳӣ шуд, ва тамоми он мусибатро, ки Ман бар ин макон ва бар сокинонаш меоварам, чашмони ту нахоҳад дид'». Ва ҷавобро ба подшоҳ расониданд.


text:
Ва подшоҳ ба хонаи Парвардигор омад, ва тамоми мардуми Яҳудо ва сокинони Уршалим бо ӯ буданд, –коҳинон ва левизодагон ва тамоми қавм аз калон то хурд; ва ӯ ҳамаи суханони китоби паймонро, ки дар хонаи Парвардигор ёфт шуд, дар гӯши онҳо хонд.


text:
Ва подшоҳ бар минбари худ истод, ва ба ҳузури Парвардигор паймон баст, ки Парвардигорро пайравӣ намоянд, ва аҳком ва шаҳодатҳо ва фароизи Ӯро бо тамоми дилу ҷон риоя кунанд, ва суханони ин паймонро, ки дар ин китоб навишта шудааст, ба ҷо оваранд.


text:
Ва ӯ ҳамаи онҳоеро, ки дар Уршалим ва Бинёмин буданд, бар ин ӯҳдадор гардонид; ва сокинони Уршалим мувофиқи паймони Худо, Худои падаронашон рафтор карданд.


text:
Ва Йӯшиёҳу ҳамаи чизҳои зиштро аз ҳамаи заминҳое ки ба банӣ Исроил тааллуқ дошт, дур кард, ва ҳамаи онҳоеро, ки дар Исроил буданд, водор намуд, ки Парвардигор Худои худро парастиш кунанд; дар тамоми айёми ӯ онҳо аз пайравии Парвардигор Худои падаронашон дур нашудаанд.


text:
Ва Йушиёҳу иди фисҳро дар Уршалим барои Парвардигор ба ҷо овард; ва барраи фисҳро дар рӯзи чордаҳуми моҳи якум забҳ карданд.


text:
Ва ӯ коҳинонро бар навбатдориҳошон гузошта, барои хизмати хонаи Парвардигор онҳоро ҳавасманд шавқманд мекард таҳрик* дод.


text:
Ва ба левизодагоне ки тамоми Исроилро таълим медоданд ва барои Парвардигор пок шуда буданд, гуфт: «Сандуқи покро дар хонае ки Сулаймон писари Довуд, подшоҳи Исроил, бино кардааст, бимонед; ҳоҷат надорад, ки минбаъд онро бар китфи худ бардоред; алҳол хизмати Парвардигор Худои худ ва қавми Ӯ Исроилро ба ҷо оваред;


text:
Ва аз рӯи хонаводаҳои худ ва гурӯҳҳои худ, чунон ки дар навиштаи Довуд, подшоҳи Исроил, ва дар навиштаи писараш Сулаймон муқаррар карда шудааст, омода шавед;


text:
Ва мувофиқи тақсимоти хонаводаҳои бародаронатон, фарзандони қавм, ва мувофиқи тақсимоти хонаводаҳои левизодагон дар покгоҳ биистед.


text:
Ва барраи фисҳро забҳ кунед, ва худро пок намуда, онро барои бародаронатон тайёр кунед, то мувофиқи сухани Парвардигор, ки ба воситаи Мусо гуфтааст, амал намоянд».


text:
Ва Йӯшиёҳу барои фарзандони қавм, яъне барои ҳамаи онҳое ки дар он ҷо буданд, аз рамаи баррагон ва бузғолагон ба миқдори сӣ ҳазор сар, ки ҳамааш барои қурбониҳои фисҳ буд, ва аз говон се ҳазор сар бахшиш кард; инҳо аз молу мулки подшоҳ буданд.


text:
Ва сарварони ӯ саховат намуда, барои қавм, барои коҳинон ва левизодагон бахшиш карданд: Ҳилқиё ва Закарёҳу ва Яҳиил, ки раисони хонаи Худо буданд, ба коҳинон барои қурбониҳои фисҳ ду ҳазору шашсад сар барраю бузғола ва сесад сар гов доданд.


text:
Ва Конанёҳу ва Шамаъёҳу ва Натанъил, бародарони ӯ, ва Ҳашабёҳу ва Яиил ва Юзобод, сарварони левизодагон, ба левизодагон барои қурбониҳои фисҳ панҷ ҳазор сар барраю бузғола ва панҷсад сар гов доданд.


text:
Ва хизмат дуруст ба ҷо оварда шуд, ва коҳинон дар ҷойҳои худ, ва левизодагон дар гурӯҳҳои худ, мувофиқи фармони подшоҳ истоданд.


text:
Ва барраҳои фисҳро забҳ карданд, ва коҳинон хунро аз дасти левизодагон гирифта, мепошиданд, ва левизодагон пӯсти барраҳоро меканданд.


text:
Ва он чиро, ки барои қурбонии сӯхтанӣ буд, ҷудо карданд, то онро мувофиқи тақсимоти хонаводаҳо ба фарзандони қавм бидиҳанд, то ки онҳо, мувофиқи он чи дар китоби Мусо навишта шудааст, барои Парвардигор қурбонӣ кунанд; бо говон низ чунин амал карданд.


text:
Ва барраи фисҳро, мувофиқи дастуруламал, ба оташ пухтанд; ва қурбониҳои покро дар дегҳо ва тосҳо ва лаганҳо пухтанд, ва зуд шитобкорона ба ҳамаи фарзандони қавм тақсим карда доданд.


text:
Ва баъд аз он барои худашон ва барои коҳинон тайёр карданд, зеро ки коҳинон, банӣ Ҳорун, то шомгоҳ бо тақдим кардани қурбониҳои сӯхтанӣ ва чарбуҳо банд буданд; ва левизодагон барои худашон ва барои коҳинон, банӣ Ҳорун, тайёр карданд.


text:
Ва сарояндагон, банӣ Ософ, мувофиқи фармони Довуд ва Ософ ва Ҳеймон ва Едутун, ки ғайбдони подшоҳ буд, дар ҷойҳои худ истоданд, ва дарбонон – назди ҳар дарвоза: барои онҳо лозим набуд, ки аз сари кори худ дур шаванд, зеро ки бародаронашон левизодагон барои онҳо тайёр мекарданд.


text:
Ва тамоми хизмати Парвардигор дар ҳамон рӯз омода шуд, то ки иди фисҳро ба ҷо оваранд ва бар қурбонгоҳи Парвардигор, мувофиқи фармони подшоҳ Йӯшиёҳу, қурбониҳои сӯхтанӣ тақдим пешкаш намоянд.


text:
Ва ҳеҷ иди фисҳ мисли ин дар Исроил аз айёми Самуили пайғамбар ба ҷо оварда нашудааст; ва ҳеҷ яке аз подшоҳони Исроил мисли ин фисҳе ки Йӯшиёҳу, ва коҳинон ва левизодагон ва ҳамаи ҳозирони Яҳудо ва Исроил, ва сокинони Уршалим ба ҷо оварданд, ба ҷо наоварда буд.


text:
Баъд аз ҳамаи ин чораҳое тадбирҳое ки Йӯшиёҳу дар парастишгоҳ андешид, Накӯҳ, подшоҳи Миср, сӯи Каркамиш, ки бар назди Фурот воқеъ аст, барои ҷанг кардан баромад; ва Йӯшиёҳу ба пешвози вай берун омад.


text:
Ва вай қосидонро назди ӯ фиристода, гуфт: «Маро бо ту, эй подшоҳи Яҳудо, чӣ кор аст? Ман имрӯз ба муқобили ту набаромадаам, балки ба муқобили маконе ки бо он бояд ҷанг кунам, ва Худо ба ман фармудааст, ки шитоб намоям; аз Худое ки бо ман аст, даст бикаш, мабодо Ӯ туро нобуд кунад».


text:
Вале Йӯшиёҳу рӯи худро аз вай нагардонид, балки либоси худро иваз намуд, то ки бо вай ҷанг кунад; ва ба суханони Накӯҳ, ки аз ҷониби Худо буд, гӯш надод, ва ба водии Маҷиддӯ омад, то ки ҷанг кунад.


text:
Ва тирандозон ба подшоҳ Йӯшиёҳу тир андохтанд, ва подшоҳ ба навкаронаш гуфт: «Маро берун баред, зеро ки бағоят бемор сахт захмдор шудаам».


text:
Ва навкаронаш ӯро аз ароба фуроварда, ба аробаи дуюме ки дошт, савор карданд, ва ӯро ба Уршалим оварданд, ва ӯ мурд, ва дар мақбараи падаронаш дафн карда шуд; ва тамоми Яҳудо ва Уршалим барои Йӯшиёҳу мотам гирифтанд.


text:
Ва Ирмиёҳу дар ҳаққи Йӯшиёҳу марсия* хонд, ва ҳамаи сарояндагон ва мутрибагон сарояндазанон дар марсияҳои худ то имрӯз дар ҳаққи Йӯшиёҳу суҳан меронанд, ва он марсияҳо дар Исроил ба ҳукми қонун даромадаанд; ва инак, онҳо дар китоби марсияҳо навишта шудаанд.


text:
Ва қавми мамлакат Еҳӯоҳоз писари Йӯшиёҳуро гирифтанд, ва ӯро ба ҷои падараш дар Уршалим подшоҳ карданд.


text:
Ва подшоҳи Миср ӯро дар Уршалим сарнагун кард, ва бар мамлакат сад киккар нуқра ва як киккар тилло ҷарима андохт.


text:
Ва подшоҳи Миср бародари ӯ Элёқимро дар Яҳудо ва Уршалим подшоҳ карда, номи ӯро ба Еҳӯёқим мубаддал намуд; ва Йӯоҳоз бародари ӯро гирифта, ба Миср бурд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Еҳӯёқим бисту панҷсола буд, ва ёздаҳ сол дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва он чи дар назари Парвардигор Худояш бад буд, ба амал овард.


text:
Набукаднесар, подшоҳи Бобил, ба муқобили ӯ лашкар кашид, ва ӯро занҷирбанд кард, то ки ӯро ба Бобил барад.


text:
Ва аз колои хонаи Парвардигор Набукаднесар ба Бобил овард, ва онро дар парастишхонаи худ дар Бобил гузошт. <br/>Подшоҳ шудани Еҳӯёкин.


text:
Ва бақияи корҳои Еҳӯёқим, ва корҳои зиште ки ӯ кард, ва он чи дар ӯ ёфт шуд, дар китоби подшоҳони Исроил ва Яҳудо навишта шудааст; ва писараш Еҳӯёкин ба ҷои ӯ подшоҳ шуд.


text:
Дар вақти подшоҳ шуданаш Еҳӯёкин ҳаждаҳсола буд, ва се моҳу даҳ рӯз дар Уршалим подшоҳӣ кард; ва он чи дар назари Парвардигор бад буд, ба амал овард.


text:
Ва баъд аз охири сол, подшоҳ Набукаднесар фиристод, ва ӯро бо колои нафиси хонаи Парвардигор ба Бобил овард; ва бародари ӯ Сидқиёҳуро бар Яҳудо ва Уршалим подшоҳ кард.


text:
Ва он чи дар назари Парвардигор Худояш бад буд, ба амал овард; пеши Ирмиёи пайғамбар, ки аз забони Парвардигор сухан гуфт, гардан нафуровард.


text:
Ва низ ба муқобили подшоҳ Набукаднесар, ки ӯро ба Худо қасам дода буд, исён бардошт; ва гарданкашӣ намуда ва дили худро сахт гардонида, сӯи Парвардигор Худои Исроил бозгашт накард.


text:
Ҳамчунин ҳамаи сарварони коҳинон ва қавм, ба тақлиди дар ҳамаи корҳои зишти халқҳо пайравӣ намуда, хиёнати зиёде ба амал оварданд, ва хонаи Парвардигорро, ки Ӯ дар Уршалим пок намуда буд, ҳаром палид карданд.


text:
Ва Парвардигор Худои падаронашон назди онҳо фиристагони Худро мефиристод, ҳар субҳидам гаштаю баргашта равона мекард, зеро ки бар қавми Худ ва бар манзили Худ раҳм дилҷӯӣ намуд.


text:
Вале онҳо фиристаҳои Худоро масхара карданд, ва аз суханони Ӯ нафрат доштанд, ва пайғамбарони Ӯро хорӣ доданд, то ба ҳадде ки оташи ғазаби Парвардигор бар қавми Ӯ аланга гирифт, ба тавре ки он илоҷнопазир буд.


text:
Ва Ӯ подшоҳи калдониёнро бар онҳо овард, ки вай ҷавонони онҳоро дар хонаи покашон бо шамшер кушт, ва бар ҷавонон ва дӯшизагон ва пирон ва мӯйсафедон раҳм нанамуд: Ӯ ҳамаро ба дасти вай супурд.


text:
Ва вай тамоми колои хонаи Худоро, – хоҳ калон хоҳ хурд, – ва хазинаҳои хонаи Парвардигор ва хазинаҳои подшоҳ ва сарваронашро комилан ба Бобил бурд.


text:
Ва хонаи Худоро сӯзониданд, ва ҳисори Уршалимро хароб карданд, ва ҳамаи қасрҳои онро ба оташ сӯзониданд, ва тамоми колои нафиси онро несту нобуд карданд.


text:
Ва онҳоеро, ки аз шамшер боқӣ монда буданд, вай ба Бобил ба асирӣ бурд, ва онҳо ғуломони вай ва писаронаш буданд, то вақте ки ҳукмронии подшоҳи Форс барқарор гардид,


text:
То ба амал ояд сухани Парвардигор, ки бо забони Ирмиё гуфта буд, яъне то вақте ки замин шанбеҳои худро ба ҷо овард: он дар тамоми айёми харобӣ дам гирифт, то даме ки ҳафтод сол пур шуд.


text:
Ва дар соли якуми Куруш, подшоҳи Форс, барои он ки сухани Парвардигор аз забони Ирмиё иҷро шавад, Парвардигор рӯҳи Куруш, подшоҳи Форсро барангехт, ва ӯ дар тамоми мамлакати худ ҷор андохт ва ба таври хаттӣ низ эълон намуда, гуфт:


text:
«Куруш, подшоҳи Форс, чунин мегӯяд: 'Ҳамаи мамлакатҳои заминро Парвардигор, Худои осмон, ба ман додааст, ва Ӯ ба ман фармудааст, ки дар Уршалим, ки дар Яҳудо аст, хонае барои Ӯ бино намоям. Кист аз шумо, аз тамоми қавми Ӯ, ки Парвардигор Худояш бо вай бошад, бархоста биравад'».


text:
Вa дар соли якуми Куруш, подшоҳи Форс, барои он ки сухани Парвардигор аз забони Ирмиё иҷро шавад, Парвардигор рӯҳи Куруш, подшоҳи Форсро барангехт, ва ӯ дар тамоми мамлакати худ ҷор андохт ва ба таври хаттӣ низ эълон намуда, гуфт:


text:
«Куруш, подшоҳи Форс, чунин мегӯяд: ҳамаи мамлакатҳои заминро Парвардигор, Худои осмон, ба ман додааст, ва Ӯ ба ман фармудааст, ки дар Уршалим, ки дар Яҳудо аст, хонае барои Ӯ бино намоям.


text:
Кист аз шумо, аз тамоми қавми Ӯ, ки Худояш бо вай бошад, бархоста ба Уршалим, ки дар Яҳудо аст, биравад ва хонаи Парвардигор Худои Исроилро, – ҳамон Худоро, ки дар Уршалим аст, – бино намояд.


text:
Ва ҳар кӣ боқӣ мондааст, дар ҳамаи маконҳое ки вай дар он ҷо истиқомат дорад, бигзор аҳли он макон ба вай бо нуқра ва тилло ва молу мулк ва чорпоён, илова ба хайрот барои хонаи Худо, ки дар Уршалим аст, кӯмак расонанд».


text:
Ва сардорони хонаводаҳои Яҳудо ва Бинёмин, ва коҳинон ва левизодагон, ҳамаи онҳое ки Худо рӯҳашонро барангехта буд, то ба сохтани хонаи Худо, ки дар Уршалим аст, бираванд, бархостанд.


text:
Ва тамоми мардуми гирду атрофашон онҳоро бо колои нуқра ва тилло, бо молу мулк ва чорпоён ва тӯҳфаҳо чизҳои гаронбаҳо, илова ба хайроти саховатмандона, дастгирӣ карданд.


text:
Ва подшоҳ Куруш зарфҳои хонаи Парвардигорро, ки Набукаднесар аз Уршалим оварда, дар хонаи худои худ гузошта буд, берун овард.


text:
Ва Куруш, подшоҳи Форс, онҳоро ба воситаи Митредоти хазинадор берун овард, ва ӯ ба Шешбасар, раиси Яҳудо, онҳоро шумурда супурд.


text:
Ҳамаи зарфҳои тилло ва нуқра панҷ ҳазору чорсадто буд. Ҳамаи инро Шешбасар бо аҳли асорат асиршудагоне ки аз Бобил ба Уршалим рафтанд, бурд.


text:
Вa инҳоянд сокинони мамлакат, ки аз асирии кӯчониш ҳиҷрат, ки Набукаднесар, подшоҳи Бобил, ба Бобил ба асирӣ бурда буд, ба Уршалим ва Яҳудо, ҳар яке ба шаҳри худ баргаштанд, –


text:
Онҳое ки бо Зарубобил, Ешуа, Наҳемё, Сароё, Раэлоё, Мордахай, Билшон, Миспор, Биҷвой, Раҳум ва Баано омаданд. Шумораи одамони қавми Исроил:


text:
Зодагони дарбонон: зодагони Шаллум, зодагони Отир, зодагони Талмун, зодагони Аққуб, зодагони Ҳатито ва зодагонн Шубой – ҷамъ саду сиву нӯҳ.


text:
Ва инҳоянд касоне ки аз Тал-Милҳ, Тал-Ҳаршо, Каруб-Аддон ва Иммир баромаданд, вале хонадон ва аслу насаби худро натавонистанд бигӯянд, ки оё аз Исроил ҳастанд ё не:


text:
Ва аз зодагони коҳинон: зодагони Ҳобайё, зодагони Ҳаққӯс – зодагони Барзилай, ки вай аз духтарони Барзилайи Ҷилодӣ зан гирифта, бо номи онҳо хонда шудааст.


text:
Ба ғайр аз ғуломон ва канизонашон; инҳо ҳафт ҳазору сесаду сиву ҳафт нафар буданд; ва ҳамроҳашон дусад нафар сароянда ва сарояндазанон мутрибагон буданд.


text:
Ва баъзе аз сардорони хонаводаҳо, чун ба хонаи Парвардигор, ки дар Уршалим аст, расиданд, бо хоҳиши худ барои хонаи Худо доданд, то ки онро бар ҷояш аз нав барқарор намоянд.


text:
Ба қадри ҳолашон ба хазина барои ин кор шасту як ҳазор дирҳам* тилло, панҷ ҳазор мино** нуқра ва сад пероҳани каҳонат доданд.


text:
Ва коҳинон, ва левизодагон, ва баъзе аз қавм, ва сарояндагон, ва дарбонон, ва тобеон дар шаҳрҳои худ, ва тамоми Исроил дар шаҳрҳои худ сокин шуданд.


text:
Вa моҳи ҳафтум фаро расид, ва банӣ Исроил дар шаҳрҳо буданд, ва қавм, мисли як тан, дар Уршалим ҷамъ омаданд.


text:
Ва Ешуа писари Юсодоқ, ва бародаронаш, ки коҳинон буданд, ва Зарубобил писари Шаалтиил ва бародаронаш бархостанд, ва қурбонгоҳи Худои Исроилро бино карданд, то бар он қурбониҳои сӯхтанӣ, чунон ки дар шариати Мусо, марди Худо, навишта шудааст, бароваранд.


text:
Ва қурбонгоҳро бар ҷои он барпо карданд, зеро ки аз қавмҳои кишварҳо бим тарс доштанд; ва бар он қурбониҳои сӯхтанӣ барои Парвардигор, қурбониҳои сӯхтании субҳ ва шомро мебароварданд.


text:
Ва иди хаймаҳоро, чунон ки навишта шудааст, ба ҷо оварда, қурбонии сӯхтании ҳаррӯзаро ба миқдоре ки аз рӯи оин барои ҳар рӯз муқаррар гардидааст, бароварданд.


text:
Ва баъд аз он қурбонии сӯхтании доимӣ, ва дар навмоҳҳо, ва дар ҳамаи идҳои поки Парвардигор, ва барои ҳар касе ки ба Парвардигор тӯҳфа меовард, қурбонӣ баровардан гирифтанд.


text:
Аз рӯзи якуми моҳи ҳафтум ба баровардани қурбониҳои сӯхтанӣ барои Парвардигор сар карданд, валекин бунёди парастишгоҳи Парвардигор ҳанӯз ниҳода нашуда буд.


text:
Ва нуқра ба сангтарошону дуредгарон, ва хӯроку нӯшокиву равған ба сидӯниён ва суриён доданд, то аз Лубнон, мувофиқи иҷозате ки Куруш, подшоҳи Форс, ба онҳо додааст, дарахтони арзро бо роҳи баҳр ба Ёфӯ биёранд.


text:
Ва дар соли дуюми расиданашон ба хонаи Худо, ки дар Уршалим аст, дар моҳи дуюм, Зарубобил писари Шаалтиил ва Ешуа писари Юсодоқ ва дигар бародарони онҳо, коҳинон ва левизодагон ва ҳамаи онҳое ки аз асирӣ ба Уршалим омада буданд, сар карданд, ва левизодагонро, аз бистсола ва болотар ба назорат кардан ба кори хонаи Парвардигор гузоштанд.


text:
Ва Ешуа, писарон ва бародаронаш, Қадмиил ва писаронаш, зодагони Яҳудо, мисли як тан, биистоданд, то ба касоне ки бо кори хонаи Худо машғул буданд, яъне ба зодагони Ҳенодод, писаронашон ва бародаронашон, ки левизода буданд, назорат кунанд.


text:
Ва чун бинокорон бунёди парастишгоҳи Парвардигорро ниҳоданд, коҳинонро дар либоси худашон бо карнайҳо, ва левизодагон, писарони Ософро бо санҷҳо гузоштанд, то ки Парвардигорро мувофиқи расми Довуд, подшоҳи Исроил, ситоиш намоянд.


text:
Ва онҳо бо ҷӯшу хурӯш сароида, Парвардигорро ситоиш ва ҳамд мегуфтанд, зеро ки Ӯ некӯст, зеро ки марҳамати Ӯ бар Исроил ҷовидонист; ва тамоми қавм бо нидои баланди шодӣ Парвардигорро барои бунёд ниҳодан ба хонаи Парвардигор ситоиш мекарданд.


text:
Ва бисёре аз коҳинон ва левизодагон ва сардорони пири хонаводаҳо, ки парастишгоҳи якумро дида буданд, вақте ки бунёди ин парастишгоҳ дар пеши назарашон ниҳода шуд, бо овози баланд гиристанд; ва бисёр касон овози худро бо нидои шодӣ баланд карданд.


text:
Ва қавм нидои шодиро аз садои гиряи қавм фарқ карда наметавонистанд, зеро ки қавм бағоят баланд нидо мекарданд, ва овозашон аз дур шунида мешуд.


text:
Вa душманони Яҳудо ва Бинёмин шуниданд, ки аз асирӣ гашта омадагон барои Парвардигор Худои Исроил парастишгоҳ бино мекунанд;


text:
Ва назди Зарубобил ва сардорони хонаводаҳо омада, ба онҳо гуфтанд: «Мо ҳамроҳи шумо бино хоҳем кард, чунки мо, мисли шумо, аз айёми Эсар-Ҳадун, подшоҳи Ашшур, ки моро ба ин ҷо оварда буд, ба Худои шумо муроҷиат менамоем ва барои Ӯ қурбонӣ меоварем».


text:
Вале Зарубобил ва Ешуа ва дигар сардорони хонаводаҳои Исроил ба онҳо гуфтанд: «Шумо бо мо хонаи Худои моро бино нахоҳед кард, балки танҳо мо барои Парвардигор Худои Исроил, чунон ки подшоҳ Куруш, подшоҳи Форс, ба мо фармудааст, бино хоҳем кард».


text:
Ва бар зидди онҳо мушовиронро киро мекарданд, то ки нақшаи онҳоро вайрон кунанд, – ин ҳол дар тамоми айёми Куруш, подшоҳи Форс, то вақти подшоҳии Дорёвеш, подшоҳи Форс, давом ёфт.


text:
Ва дар замони подшоҳии Аҳашверӯш, дар аввали подшоҳии ӯ, айбномае шикояте дар ҳаққи сокинони Яҳудо ва Уршалим навиштанд.


text:
Ва дар айёми Артаҳшасто Бишлом, Митредот, Тобъил ва дигар рафиқони онҳо ба Артаҳшасто, подшоҳи Форс, навиштанд; ин нома бо хату забони арамӣ навишта ва аз арамӣ тарҷума карда шуда буд.


text:
Раҳуми фармондеҳ ва Шимшаи котиб номае дар бораи Уршалим ба подшоҳ Артаҳшасто ба ин мазмун навиштанд:


text:
'Пас, Раҳуми фармондеҳ ва Шимшаи котиб ва дигар рафиқони онҳо – диниён ва афарсаткиён, тарфалиён, афрасиён, аркиён, бобилиён, шушаниён, даҳоиён, эломиён


text:
Ва қабилаҳои дигаре ки Оснафари* бузург ва пуршараф онҳоро кӯчонида, дар шаҳри Сомария ва дар ҷойҳои дигари он сӯи дарё ҷойгир карда буд. Ва алҳол...'


text:
Ин аст мундариҷаи номае ки ба ӯ фиристодаанд: «Ба подшоҳ Артаҳшасто – бандагонат, ки сокинони он сӯи дарё ҳастем; ва алҳол,


text:
Подшоҳро маълум бод, ки яҳудиёне ки аз ҷониби ту сӯи мо баромада буданд, ба Уршалим расиданд, ин шаҳри балвогар шӯришгар ва бадкорро бино мекунанд, ва ҳисорҳоро барпо ва бунёдҳоро пойдеворҳоро таҳкурсиҳоро мустаҳкам менамоянд.


text:
Алҳол подшоҳро маълум бод, ки агар ин шаҳр бино ёбад, ва ҳисорҳояш барпо гардад, закот, боҷ ва хироҷ нахоҳанд дод, ва хазинаи подшоҳ зарар хоҳад дид.


text:
Алҳол, азбаски мо нону намаки қасрро мехӯрем, шоиста нест, ки мо осебу зиёни подшоҳро бубинем, бинобар ин фиристода, подшоҳро хабардор намудем.


text:
Бигзор дар китоби ёддошти падаронат ҷустуҷӯ намоянд, ва ту аз китоби ёддошт дарёфт хоҳӣ кард ва хоҳӣ донист, ки ин шаҳр шаҳри шӯришгар балвогар ва барои подшоҳон ва мамлакатҳо зараровар аст, ва андаруни он аз қадимулайём фитна меангехтанд, ба ҳамин сабаб ин шаҳр хароб гардида буд.


text:
Мо подшоҳро огоҳ менамоем, ки агар ин шаҳр бино ёбад, ва ҳисорҳояш барпо гардад, пас аз он туро насибе дар он сӯи дарё нахоҳад буд».


text:
Подшоҳ ба Раҳуми фармондеҳ ва Шимшаи котиб ва дигар рафиқони онҳо, ки дар Сомария ва ҷойҳои дигари он сӯи дарё истиқомат доштанд, ҷавоб фиристод: «Салом! Ва алҳол,


text:
Ва аз ҷониби ман фармуда шуд, – ва ҷустуҷӯ намуда, дарёфт карданд, ки ин шаҳр аз қадимулайём бар зидди подшоҳон бармехестааст, ва шӯришу балвою фитнаҳо дар он пайдо воқеъ мешудааст;


text:
Ва подшоҳони қавӣ пурзӯр бар Уршалим будаанд, ва онҳо дар тамоми он сӯи дарё подшоҳӣ мекарданд, ва андози сарона, боҷ ва хироҷ ба онҳо дода мешудааст;


text:
Пас, фармоне бидиҳед, ки ин одамон корро бас кунанд, ва ин шаҳр бино наёбад, то даме ки аз ҷониби ман фармоне дода шавад;


text:
Ҳамин ки ин номаи подшоҳ Артаҳшасто ба ҳузури Раҳум ва Шимшаи котиб ва рафиқонашон хонда шуд, онҳо фавран ба Уршалим назди яҳудиён рафтанд ва бо ҷавру зӯрӣ кори онҳоро хобонданд.


text:
Он гоҳ кори хонаи Худо, ки дар Уршалим аст, хобонда шуд, ва то соли дуюми подшоҳии Дорёвеш қатъ гардид.


text:
Ва Ҳаҷҷайи пайғамбар ва Закарё писари Иддӯи пайғамбар ба яҳудиёне ки дар Яҳудо ва Уршалим буданд, ба номи Худои Исроил дар ҳаққи онҳо пайғамбарӣ карданд.


text:
Он гоҳ Зарубобил писари Шаалтиил ва Ешуа писари Юсодоқ бархоста, ба бино кардани хонаи Худо, ки дар Уршалим аст, сар карданд, ва пайғамбарони Худо бо онҳо буда, ба онҳо ёварӣ мекарданд.


text:
Дар он вақт Татной, волии он сӯи дарё, ва Шатар-Бузной, ва рафиқонашон назди онҳо омада, ба онҳо чунин гуфтанд: «Кист, ки ба шумо фармон додааст, ки ин хонаро бино кунед ва ин ҳисорро барпо намоед?»


text:
Ва чашми Худои онҳо бар пирони яҳудиён буд, ва кори онҳо қатъ карда нашуд, то даме ки ин масъаларо ба Дорёвеш равона карданд, ва дар ин бора ҷавобе расид.


text:
Ин аст мундариҷаи номае ки Татной, волии он сӯи дарё, ва Шатар-Бузной ва рафиқонашон, афраксиёне ки дар он сӯи дарё буданд, ба подшоҳ Дорёвеш фиристодаанд;


text:
Номае ба ӯ фиристодаанд, ва андаруни он чунин навишта шудааст: «Ба подшоҳ Дорёвеш осоиштагии комил бод!


text:
Подшоҳро маълум бод, ки мо ба кишвари Яҳудо, ба хонаи Худои бузург муаззам рафтем; ва он аз сангҳои калон бузург бино карда мешавад, ва чӯб бар деворҳояш гузошта мешавад, ва ин кор дар дасти онҳо ба сурати баланд ва бомуваффақият ба ҷо оварда мешавад.


text:
Он гоҳ мо ба пирони онҳо савол дода, гуфтем: 'Кист, ки ба шумо фармон додааст, ки ин хонаро бино кунед ва ин ҳисорро барпо намоед?'


text:
Ва низ номҳои онҳоро пурсидем, то ба ту хабар диҳем ва номҳои касонеро, ки ба онҳо сардорӣ мекунанд, бинависем.


text:
Ва онҳо дар ҷавоби мо чунин суханонро гуфтанд: 'Мо бандагони Худои осмон ва замин ҳастем, ва хонаеро бино мекунем, ки чандин сол пеш аз ин бино ёфта буд, ва подшоҳи бузурги Исроил онро бино карда ва ба анҷом расонда буд.


text:
Аммо, вақте ки падарони мо Худои осмонро ба ғазаб оварданд, Ӯ онҳоро ба дасти Набукаднесари калдонӣ, подшоҳи Бобил, таслим намуд, ки вай ин хонаро хароб кард, ва ин қавмро ба Бобил ба асирӣ бурд.


text:
Ва низ зарфҳои тилло ва нуқраи хонаи Худо, ки Набукаднесар аз парастишгоҳи Уршалим гирифта, ба парастишгоҳи Бобил оварда буд, – онҳоро подшоҳ Куруш аз парастишгоҳи Бобил берун оварда, ба Шешбасар ном шахсе дод, ки вайро волӣ таъин намуд.


text:
Ва ба вай гуфт: ин зарфҳоро бардошта бирав ва онҳоро дар парастишгоҳе ки дар Уршалим аст, бигузор, ва хонаи Худо дар ҷояш бино карда шавад.


text:
Пас, ин Шешбасар омада, бунёди хонаи Худоро, ки дар Уршалим аст, ниҳод, ва аз он вақт то кунун бино карда мешавад, ва ҳанӯз анҷом наёфтааст'.


text:
Ва алҳол, агар подшоҳ салоҳ донад, бигзор дар ганҷхонаи подшоҳ, ки дар Бобил аст, ҷустуҷӯ намоянд, ки оё подшоҳ Куруш ҳақиқатан фармон дода будааст, ки ин хонаи Худоро дар Уршалим бино кунанд; ва иродаи подшоҳ дар ин бора бигзор ба мо фиристода шавад».


text:
Он гоҳ подшоҳ Дорёвеш фармон дод, ва дар китобхонаи Бобил, ки ганҷҳоро дар он ҷо мегузоштанд, ҷустуҷӯ карданд.


text:
Ва дар Аҳмато, дар қасре ки дар кишвари Мод буд, лӯлапече ёфт шуд, ва андаруни он чунин навишта шудааст: «Барои хотира.


text:
Дар соли якуми подшоҳ Куруш, подшоҳ Куруш дар бораи хонаи Худо дар Уршалим фармон дод, ки ин хона – ҷое ки қурбониҳо забҳ карда мешавад, – бино ёбад, ва бунёдаш мустаҳкам бошад; баландии он шаст араш, бари он шаст араш шавад,


text:
Ва низ зарфҳои тилло ва нуқраи хонаи Худо, ки Набукаднесар онҳоро аз парастишгоҳи Уршалим гирифта, ба Бобил оварда буд, баргардонида, ба парастишгоҳи Уршалим, дар ҷои худашон, бурда шаванд, то ки онҳо дар хонаи Худо гузошта шаванд».


text:
«Ва алҳол, эй Татной, волии он сӯи дарё, Шатар-Бузной ва рафиқони шумо, ки дар он сӯи дарё мебошанд, аз он ҷо дур шавед!


text:
Ба кори ин хонаи Худо халал нарасонед мудохила накунед: бигзор волии яҳудиён ва пирони яҳудӣ ин хонаи Худоро дар ҷои он бино кунанд.


text:
Ва аз ҷониби ман фармон дода мешавад, ки шумо бо ин пирони яҳудӣ дар бобати бино кардани ин хонаи Худо чӣ гуна бояд рафтор намоед: аз молу мулки подшоҳӣ, аз андози боҷи он сӯи дарё, фавран ба ин одамон барои хароҷот дода шавад, то ки корашон наистад лат нахӯрад боздошта нашавад;


text:
Ва тамоми чизи даркориашон: гӯсолаҳо ва қӯчқорҳо ва барраҳо аз баҳри қурбониҳои сӯхтанӣ барои Худои осмон, гандум, намак, май ва равған, аз рӯи гуфтаи коҳиноне ки дар Уршалим ҳастанд, рӯз ба рӯз ба онҳо бекаму кост дода шавад,


text:
То ки онҳо ҳадияҳои хушбӯй барои Худои осмон қурбонӣ намоянд ва барои ҳаёти подшоҳ ва писаронаш дуо гӯянд.


text:
Ва аз ҷониби ман фармон дода мешавад, ки ҳар одаме ки ин амрро тағйир диҳад, аз хонаи вай ғӯлачӯбе гирифта, вай бар он бардошта овехта хоҳад шуд, ва хонаи вай ба ин сабаб вайрон карда хоҳад шуд.


text:
Ва Худое ки номаш дар он ҷо сокин аст, ҳар подшоҳ ва қавмро, ки дасти худро барои тағйир додани ин амр бар зарари ин хонаи Худо, ки дар Уршалим аст, дароз мекунад, вожгун сарнагун хоҳад сохт. Ман, Дорёвеш, ин фармонро додаам, то ки фавран ба ҷо оварда шавад».


text:
Он гоҳ Татной, волии он сӯи дарё, Шатар-Бузной ва рафиқони онҳо мувофиқи он чи подшоҳ Дорёвеш фиристода буд, фавран амал карданд.


text:
Ва пирони яҳудӣ, мувофиқи пайғамбарии Ҳаҷҷайи пайғамбар ва Закарё писари Иддӯ, бино мекарданд ва муваффақият меёфтанд; ва аз рӯи ҳукми Худои Исроил ва аз рӯи фармони Куруш ва Дорёвеш ва Артаҳшасто, подшоҳони Форс, онро бино карданд ва барпо намуданд.


text:
Ва банӣ Исроил, коҳинон, левизодагон ва дигар касоне ки аз асирӣ баргашта буданд, ин хонаи Худоро бо шодмонӣ пок карданд.


text:
Ва барои пок кардани ин хонаи Худо сад гов, дусад қӯчқор, чорсад барра, ва барои хашмниҳонии гуноҳҳои тамоми Исроил – мувофиқи шумораи сибтҳои Исроил – дувоздаҳ нарбуз қурбонӣ карданд.


text:
Ва коҳинонро дар шӯъбаҳошон, ва левизодагонро дар навбатҳошон ба парастиши Худо дар Уршалим, мувофиқи он чи дар китоби Мусо навишта шудааст, таъин карданд.


text:
Зеро ки коҳинон ва левизодагон саросар шустушӯ таҳорат карданд, ҳамаашон тоза пок шуданд; ва барои ҳамаи онҳое ки аз асирӣ баргашта буданд, барои бародарони худ коҳинон ва барои худашон барраҳои фисҳро забҳ карданд.


text:
Ва банӣ Исроил, ки аз асирӣ баргашта буданд, ва ҳамаи касоне ки аз нопокии халқҳои он замин ҷудо шуда ба онҳо пайваста буданд, то ба Парвардигор Худои Исроил рӯ оваранд, онро хӯрданд.


text:
Ва иди фатирро ҳафт рӯз бо шодмонӣ ба ҷо оварданд, зеро ки Парвардигор онҳоро шод кард ва дили подшоҳи Ашшурро ба онҳо моил намуд, то ки дастҳои онҳоро дар кори хонаи Худо, Худои Исроил, пурзӯр созад.


text:
Ва баъд аз ин воқеаҳо, дар подшоҳии Артаҳшасто, подшоҳи Форс, Эзро писари Сароё, писари Азарё, писари Ҳилқиё,


text:
Ҳамин Эзро аз Бобил берун омад, ва ӯ дар шариати Мусо, ки Парвардигор Худои Исроил додааст, китобдони тезфаҳм буд. Ва азбаски дасти Парвардигор Худои ӯ бар ӯ буд, подшоҳ ҳар он чи ӯ хост, ба ӯ дод.


text:
Ва баъзе аз банӣ Исроил, ва аз коҳинон, ва левизодагон, ва сарояндагон, ва дарбонон, ва тобеон дар соли ҳафтуми подшоҳ Артаҳшасто баромада, рӯ ба ҷониби Уршалим карданд.


text:
Зеро ки дар рӯзи якуми моҳи якум баромадан аз Бобил сар шуд, ва чун дасти некӯи Худои ӯ бар ӯ буд, дар рӯзи якуми моҳи панҷум ӯ ба Уршалим расид,


text:
Чунки Эзро дили худро ба он моил карда буд, ки Тавроти Парвардигорро маънидод кунад, ва онро ба амал оварад, ва фароиз ва аҳкоми шариатро ба Исроил таълим диҳад.


text:
Ва ин аст мундариҷаи номае ки подшоҳ Артаҳшасто ба Эзрои коҳин ва китобдон дод, ки донандаи аҳкоми Парвардигор ва фароизи Ӯ бар Исроил буд:


text:
Аз ҷониби ман фармон дода шуд, ки дар мамлакати ман ҳар кас аз миёни қавми Исроил ва коҳинону левизодагони онҳо, ки розӣ бошад ҳамроҳи ту ба Уршалим биравад, – бигзор равад.


text:
Азбаски ту аз ҷониби подшоҳ ва ҳафт мушовири ӯ фиристода шудаӣ, то Яҳудо ва Уршалимро мувофиқи шариати Худои ту, ки дар дасти туст, тафтиш намоӣ,


text:
Ва нуқраю тиллоеро, ки подшоҳ ва мушовиронаш барои Худои Исроил, ки манзилаш дар Уршалим аст, хайрот кардаанд, бибарӣ,


text:
Ва низ тамоми нуқраю тиллоеро, ки ту дар тамоми кишвари Бобил ба даст оварӣ, бо якҷоягии хайроте ки қавм ва коҳинон барои хонаи Худои худ, ки дар Уршалим аст, додаанд, –


text:
Пас фавран ба ин пул говон, қӯчқорон, баррагон ва ҳадияҳои ордӣ ва рехтании онҳоро бихар, ва онҳоро бар қурбонгоҳи хонаи Худои шумо, ки дар Уршалим аст, забҳ намо.


text:
Ва ҳар он чи ба назари ту ва бародаронат писанд ояд, ки бо бақияи нуқра ва тилло бикунед, – мувофиқи иродаи Худои худ бикунед.


text:
Ва зарфҳоеро, ки ба ту барои парастиши хонаи Худои ту дода шудааст, ба ҳузури Худои Уршалим бигузор.


text:
Ва лавозимоти дигари хонаи Худои туро, ки ба додани он ту вазифадор бошӣ, – аз ганҷхонаи подшоҳ бидеҳ.


text:
Ва аз ҷониби ман, ки подшоҳ Артаҳшасто ҳастам, ба ҳамаи хазинадорони он сӯи дарё фармон дода шудааст, ки ҳар он чи Эзрои коҳин ва китобдони шариати Худои осмон аз шумо талаб кунад, фавран бояд ба ҷо оварда шавад:


text:
То сад киккар нуқра, ва то сад кӯр гандум ва то сад бат* шароб, ва то сад бат равған, ва аз намак – ҳар қадаре ки хоҳанд.


text:
Ҳар он чи мувофиқи аҳкоми Худои осмон бошад, бояд барои хонаи Худои осмон бекаму кост ба ҷо оварда шавад, зеро чаро ғазабе бар подшоҳии мамлакати подшоҳ ва писаронаш нозил шавад?


text:
Ва шуморо огоҳ менамоям, ки бар ҳамаи коҳинон ва левизодагон, сарояндагон, дарбонон, тобеон ва ходимони ин хонаи Худо андози сар, боҷ ва хироҷ андохтан лозим нест.


text:
Ва ту, эй Эзро, мувофиқи ҳикмати Худои ту, ки дар дасти туст, роҳбарон ва доварон таъин намо, то бар тамоми қавме ки дар он сӯи дарё мебошанд, – бар ҳамаи онҳое ки шариати Худои туро медонанд, доварӣ кунанд; ва онҳоеро, ки намедонанд, таълим диҳед.


text:
Ва ҳар кӣ мувофиқи шариати Худои ту ва мувофиқи қонуни подшоҳ рафтор накунад, бигзор фавран бар вай доварӣ намуда ҳукм кунанд: ё ба қатл, ё ба бадарға, ё ба мусодираи молу мулк ва ё ба ҳабс».


text:
Муборак аст Парвардигор Худои падарони мо, ки ин хоҳишро дар дили подшоҳ ҷойгир кардааст, ки хонаи Парвардигорро, ки дар Уршалим аст, зинат диҳад,


text:
Ва маро дар ҳузури подшоҳ ва мушовирони вай, ва ҳамаи мирони пурқудрати подшоҳ сазовори марҳамат гардондааст, ва ман мувофиқи дасти Парвардигор Худои ман, ки бар ман буд, қувват гирифтам ва аз миёни Исроил сардоронро ҷамъ овардам, то ки ҳамроҳи ман бароянд.


text:
Ва инҳоянд сардорони хонаводаҳо ва насабномаи онҳое ки дар ҳукмронии подшоҳ Артаҳшасто ҳамроҳи ман аз Бобил баромаданд:


text:
Аз зодагони Шаканё, аз зодагони Фаръуш – Закарё ва бо ӯ саду панҷоҳ нафар аз мардон ба насабнома дароварда шудаанд;


text:
Ва аз зодагони Адуниқом – касони охиринашон, ва ин аст номҳои онҳо: Элифолат, Яиил ва Шамаъё, ва бо онҳо шаст нафар аз мардон;


text:
Ва онҳоро назди дарёе ки ба Аҳаво ҷорӣ мешавад, ҷамъ овардам, ва дар он ҷо се рӯз истодем, ва чун қавм ва коҳинонро аз назар гузарондам, аз зодагони Левӣ дар он ҷо наёфтам.


text:
Ва назди Элиэзер, Ариэл, Шамаъё, Элнотон, Ёриб, Элнотон, Нотон, Закарё ва Машуллом, ки сардор буданд, ва назди Юриб ва Элнотон, ки омӯзгор буданд, фиристодам,


text:
Ва онҳоро назди Иддӯ, ки дар мавзеи Касипё сардор буд, равона кардам, ва ба даҳонашон суханонеро гузоштам, ки бояд ба Иддӯ ва бародаронаш – тобеони мавзеи Касипё – бигӯянд, то ки хизматгузоронро барои хонаи Худои мо назди мо биёранд.


text:
Ва азбаски дасти некӯи Худои мо бар мо буд, онҳо марди хирадмандеро аз зодагони Маҳлӣ писари Левӣ писари Исроил барои мо оварданд, яъне Шарибёро бо писаронаш ва бародаронаш, ки ҳаждаҳ нафар буданд;


text:
Ва Ҳашабёро, ва бо ӯ аз зодагони Марорӣ Ишаъёро, ва бародарони ӯ ва писарони онҳоро, ки бист нафар буданд;


text:
Ва аз тобеон, ки Довуд ва мирон барои хизмати левизодагон дода буданд, дусаду бист нафар тобеон, ки ҳамаашон номбар шудаанд.


text:
Ва дар он ҷо, назди дарёи Аҳаво, ман рӯзадорӣ эълон кардам, то ки дар ҳузури Худои мо фурӯтанӣ намуда, аз Ӯ барои худамон ва барои кӯдаконамон ва барои тамоми молу мулкамон роҳи рост талаб кунем,


text:
Зеро ман ор донистам шарм доштам, ки аз подшоҳ сарбозон ва саворон талаб кунам, то ки моро дар роҳ аз душман нигаҳбонӣ кунанд, чунки мо ба подшоҳ сухан ронда, гуфта будем: «Дасти Худои мо ба ҳар касе ки ба Ӯ рӯ меоварад, ба некӯист, вале қудрати Ӯ ва ғазаби Ӯ бар зидди ҳамаи онҳоест, ки Ӯро тарк мекунанд'.


text:
Ва дувоздаҳ нафар аз сардорони коҳинон: Шарибё, Ҳашабё ва бо онҳо аз бародаронашон даҳ нафарро ҷудо кардам,


text:
Ва нуқра ва тилло ва зарфҳои тӯҳфаҳои хонаи Худои моро, ки подшоҳ ва мушовиронаш ва ҳамаи исроилиёни он ҷо тӯҳфа карда буданд, ба онҳо баркашида додам,


text:
Ва баркаш карда ба дасташон супурдам: шашсаду панҷоҳ киккар нуқра; ва, илова бар он, сад киккар зарфҳои нуқра; сад киккар тилло;


text:
Ва бист тоси тилло, илова бар ҳазор дирҳам; ва ду зарфи миси покиза ва зебо, ки мисли тилло гаронбаҳо буд.


text:
Ва ба онҳо гуфтам: «Шумо барои Парвардигор пок мебошед, ва ин зарфҳо низ поканд, ва ин нуқра ва тилло тӯҳфа аст барои Парвардигор Худои падарони шумо.


text:
Пас, ҳушёр бошед ва нигаҳбонӣ намоед, то даме ки ба ҳузури сардорони коҳинон ва левизодагон ва сардорони хонаводаҳои Исроил дар Уршалим ба ҳуҷраҳои хонаи Парвардигор баркаш карда бисупоред».


text:
Ва коҳинону левизодагон нуқра ва тилло ва зарфҳоро бо баркаш қабул карданд, то ки ба Уршалим, ба хонаи Худои мо биёранд.


text:
Ва дар рӯзи дувоздаҳуми моҳи якум аз дарёи Аҳаво роҳсипор шудем, то ба Уршалим биравем, ва дасти Худои мо бар мо буд, ва моро аз дасти душманон ва роҳзанон халос кард.


text:
Ва дар рӯзи чорум нуқра ва тилло ва зарфҳо дар хонаи Худои мо бо баркаш ба дасти Маримут, писари Уриёи коҳин супурда шуд, ва Элъозор писари Финҳос бо вай буд, ва левизодагон Юзобод писари Ешуа ва Нуадё писари Биннуй бо онҳо буданд;


text:
Фарзандони кӯчониш Писарони асорат, ки аз асирӣ баргашта буданд, барои Худои Исроил қурбониҳои сӯхтанӣ забҳ карданд: дувоздаҳ гов барои тамоми Исроил; наваду шаш қӯчқор; ҳафтоду ҳафт барра; дувоздаҳ нарбуз барои хашмниҳони гуноҳҳо; ҳамаи инҳо қурбонии сӯхтанӣ барои Парвардигор буд.


text:
Ва фармонҳои подшоҳро ба ҳокимони подшоҳ ва ба волиёни он сӯи дарё доданд, ва инҳо қавм ва хонаи Худоро ёварӣ карданд.


text:
Ва баъд аз анҷоми ин корҳо, сардорон назди ман омада, гуфтанд: «Қавми Исроил ва коҳинон ва левизодагон худро аз қавмҳои кишварҳо ҷудо накарданд, балки мисли амалҳои зишти канъониён, ҳиттиён, фариззиён, ябусиён, аммӯниён, мӯобиён, мисриён ва амӯриён амал карданд,


text:
Чунки аз духтарони онҳо барои худашон ва барои писаронашон зан гирифта, зурёти тухми покро бо қавмҳои кишварҳо омехтанд, ва сарварону мансабдорон дар ин бадкирдорӣ пешдастӣ мекарданд».


text:
Ҳамин ки ин гапро шунидам, пероҳан ва ҷомаи худро пора кардам, ва мӯйсару риши худро кандам ва ҳайрон ғамгин шуда нишастам.


text:
Ва ҳамаи онҳое ки аз суханони Худои Исроил ба сабаби ин бадкирдории аҳли асорат асиршудагон метарсиданд, назди ман ҷамъ шуданд, ва ман то вақти қурбонии шом ҳайрон ғамгин шуда нишастам.


text:
Ва чун вақти қурбонии шом фаро расид, аз рӯзадории худ бархостам ва дар ҳолате ки пероҳан ва ҷомаам пора-пора буд, ба зону афтодам ва даст ба сӯи Парвардигор Худои худ бардоштам,


text:
Ва гуфтам: «Эй Худои ман! Аз бардоштани рӯи худ ба сӯи Ту, эй Худои ман, шарм ва хиҷолат дорам, зеро ки гуноҳҳои мо бар сари мо бисёр шудаанд, ва исёни мо афзуда, то ба осмон расидааст.


text:
Мо аз айёми падарони худ то имрӯз дар исёни бузург мебошем ва ба сабаби гуноҳҳои худ – мо, подшоҳони мо, коҳинони мо – ба дасти подшоҳони кишварҳо, ба дами шамшер, ба асирӣ, ба тороҷ ва ба шармандагӣ нанг таслим карда шудаем, чунон ки имрӯз низ ҳамин тавр аст.


text:
Ва алҳол, як лаҳза, раҳме аз ҷониби Парвардигор Худои мо зоҳир шуда, Ӯ бақияе аз мо боқӣ гузоштааст ва ба мо ато фармудааст, ки дар макони поки Ӯ ҷойгир шавем; ва Худои мо чашмони моро равшан карда, андак ҷое ба мо додааст, то ки дар он дар бандагии худ умр ба сар барем.


text:
Зеро ки мо бандагонем, вале Худои мо дар бандагии мо ҳам моро тарк накардааст, балки марҳамати худро пеши подшоҳони Форс бар мо нигаронидааст: ба мо ато фармудааст, ки умр ба сар бурда, хонаи Худои моро барпо намоем ва харобазори онро аз нав барқарор кунем, ва Ӯ дар Яҳудо ва Уршалим қалъае ба мо бахшидааст.


text:
Аҳкомеро, ки Ту ба воситаи бандагони Худ пайғамбарон фармуда, гуфтаӣ: 'Замине ки шумо барои соҳиб шудани он меравед, заминест, ки аз нопокии қавмҳои кишварҳо ҳаром шудааст, ва онҳо онро бо корҳои зишти худ, бо мурдории худ сар то сар пур кардаанд.


text:
Бинобар ин, духтарони худро ба писарони онҳо надиҳед, ва духтарони онҳоро барои писарони худ нагиред, ва осоиштагӣ ва хушбахтии онҳоро ҷовидона талаб накунед, то ки мустаҳкам шавед, ва нозу неъмати ин заминро бихӯред, ва онро ба писарони худ ҷовидона мерос бигузоред'.


text:
Ва баъд аз ҳамаи ин бадбахтиҳое ки ба сабаби корҳои бади мо ва исёни бузурги мо ба сари мо омадааст, – гарчанде ки Ту, эй Худои мо, ҷазои гуноҳҳои моро кам карда, ба мо чунин халосие додаӣ, –


text:
Наход ки мо боз аҳкоми Туро поймол намуда, бо ин қавмҳои зишткор хешовандӣ пайдо кунем? Оё Ту бар мо ғазаб нахоҳӣ кард, то ба дараҷае ки моро тамоман нобуд намоӣ, бе он ки бақияе ва халосие бимонад?


text:
Парвардигоро, Худои Исроил! Ту одил ҳастӣ, зеро ки бақияе аз мо мисли имрӯз саломат мондаанд; инак мо ба ҳузури Ту дар исени худ ҳозирем, гарчанде ки ба сабаби ин ба ҳузури Ту истодагӣ кардан мумкин нест».


text:
Ва ҳангоме ки Эзро дуо мегуфт ва эътироф ба гуноҳ менамуд, дар ҳолате ки гиря мекард ва пеши хонаи Худо рӯ ба замин афтода буд, гурӯҳи бисёр калони исроилиён, мардону занону кӯдакон, назди ӯ ҷамъ шуданд, ба тавре ки қавм низ зор-зор мегиристанд.


text:
Ва Шаканё писари Еҳиил, ки аз зодагони Элом буд, ҷавоб гардонда, ба Эзро гуфт: «Мо пеши Худои худ бадкирдорӣ карда, занони аҷнабие аз қавмҳои он замин гирифтаем, ва алҳол барои Исроил дар ин бобат ҳанӯз умеде ҳаст.


text:
Пас, бо Худои худ паймон бандем, ки ҳамаи ин занонро бо бачагоне ки аз онҳо таваллуд ёфтаанд, мувофиқи машварати хоҷаам ва онҳое ки аз аҳкоми Худои мо метарсанд, бадар ронем, – ва бигзор аз рӯи шариат шавад!


text:
Ва Эзро бархост, ва сардорони коҳинон, левизодагон ва тамоми Исроилро қасам дод, ки ҳамин тавр амал кунанд, – ва онҳо қасам хӯрданд.


text:
Ва Эзро аз пеши хонаи Худо бархоста, ба ҳуҷраи Еҳӯҳонон писари Элёшиб рафт, – ва дар он ҷо нон нахӯрд ва об нанӯшид, зеро ки ба сабаби бадкирдории асиршудагон аҳли асорат мотам гирифта буд.


text:
Ва дар Яҳудо ва Уршалим ба ҳамаи асиршудагон писарони асорат эълон карданд, ки дар Уршалим ҷамъ шаванд.


text:
Ва ҳар касе ки дар зарфи се рӯз мувофиқи машварати сардорон ва пирон набиёяд, тамоми молу мулкаш мусодира шуда, худаш аз ҷамоати асиршудагон аҳли асорат хориҷ карда хоҳад шуд.


text:
Ва дар рузи сеюм, ки рузи бистуми моҳи нӯҳум буд, тамоми мардуми Яҳудо ва Бинёмин дар Уршалим ҷамъ шуданд. Ва тамоми қавм дар майдони назди хонаи Худо нишастанд, дар ҳолате ки аз ин гап ва аз борон меларзиданд.


text:
Ва Эзрои коҳин бархоста, ба онҳо гуфт: «Шумо бадкирдорӣ намуда ва занони аҷнабӣ гирифта, исёни Исроилро бо ин зиёд кардаед.


text:
Ва алҳол ба ҳузури Парвардигор, Худои падарони худ, тавба карда, мувофиқи иродаи Ӯ амал кунед, ва худро аз қавмҳои замин ва аз занони аҷнабӣ ҷудо кунед».


text:
Ва тамоми ҷамоат бо овози баланд ҷавоб гардонда, гуфтанд: «Оре! Чунон ки ту гуфтӣ, ҳамон тавр амал хоҳем кард.


text:
Аммо чунин одамон бисёранд, ва мавсими боронҳост, ва маҷоли дар кӯча истодан надорем, ва ин кор барои як рӯзу ду рӯз нест, зеро ки бисёр касон дар ин бобат гуноҳ кардаанд.


text:
Бигзор сардорони мо ба ҷои тамоми ҷамоат биистанд, ва ҳамаи онҳое ки дар шаҳрҳои мо занҳои аҷнабӣ гирифтаанд, дар вақтҳои муайян биёянд, ва бо онҳо пирони ҳар шаҳр ва доваронаш биёянд, то оташи ғазаби Худои мо барои ин кор аз мо дур шавад».


text:
Фақат Юнотон писари Асоил ва Еҳзиё писари Тиқво барои иҷрои ин кор монданд, ва Машуллом ва Шабтаи левизода мададгори онҳо буданд.


text:
Ва писарони асорат ҳамин тавр амал карданд, ва Эзрои коҳин ва баъзе касон, яъне сардорони хонаводаҳо аз ҳар хонавода, ҷудо карда шуданд, ва ҳамаашон номбар гардиданд, ва дар рӯзи якуми моҳи даҳум ба муҳокимаи ин кор нишастанд.


text:
Ва аз зодагони коҳинон баъзе ёфт шуданд, ки занони аҷнабӣ гирифта буданд: аз зодагони Ешуа писари Юсодоқ ва бародаронаш – Маасиё, Элиэзер, Ёриб ва Ҷадалё;


text:
Ва онҳо дасти паймон доданд, ки занони худро бадар хоҳанд ронд, ва гуноҳкорон қӯчқоре барои қурбонии гуноҳи худ оварданд;


text:
Суханони Наҳемё писари Ҳакалё. Дар моҳи кислев, дар соли бистум, вақте ки ман дар Шушани пойтахт будам, чунин воқеъ шуд,


text:
Ки Ҳононӣ, яке аз бародаронам, омад, ва бо ӯ якчанд касоне касоне чанд аз Яҳудо буданд; ва ман аз онҳо дар бораи яҳудиёни халосшуда, ки аз асирӣ боқӣ монда буданд, ва дар бораи Уршалим пурсупос намудам.


text:
Ва онҳо ба ман гуфтанд: «Боқӣ мондагон, – онҳое ки аз асирӣ боқӣ мондаанд, – он ҷо, дар мамлакат, дар мусибати бузург ва дар хорузорӣ мебошанд; ва ҳисори Уршалим хароб шудааст, ва дарвозаҳояш ба оташ сӯхтааст».


text:
Ва ҳамин ки ин суханонро шунидам, нишаста, гиря кардам ва чандин рӯз мотам гирифтам, ва рӯза дошта, ба ҳузури Худои осмон дуо хондам,


text:
Ва гуфтам: «Лутфан, эй Парвардигор, Худои осмон, Худои азим ва саҳмгин, ки паймон ва марҳаматро бар онҳое ки Туро дӯст медоранд ва аҳкоми Туро ба ҷо меоваранд, нигоҳ медорӣ!


text:
Хоҳишмандам, ки гӯшҳои Ту бодиққат ва чашмони Ту воз бошанд, то дуои бандаи худро, ки ман ба ҳузури Ту дар ин вақт, рӯзона ва шабона, дар бораи бандагонат банӣ Исроил мегӯям, бишнавӣ, ва ман гуноҳҳои банӣ Исроилро, ки пеши Ту ба амал овардаем, эътироф менамоям: ҳам ман ва ҳам хонадони падари ман гуноҳ кардаем.


text:
Мо пеши Ту гуноҳкор шудаем, ва аҳкому фароизу дастурҳоеро, ки ба бандаи Худ Мусо фармудаӣ, риоя накардаем.


text:
Аммо суханеро, ки ба бандаи Худ Мусо фармудаӣ, ба ёд овар, ки гуфтаӣ: 'Агар шумо хиёнат намоед, Ман шуморо дар миёни қавмҳо пароканда хоҳам кард;


text:
Ва ҳар гоҳ ба сӯи ман бозгашт намоед, ва аҳкоми Маро риоя кунед ва онҳоро ба ҷо оваред, ҳатто агар парокандагони шумо дар канори осмон бошанд ҳам, онҳоро аз он ҷо ҷамъ хоҳам кард ва ба маконе ки онро баргузидаам, то номи Худро дар он ҷо сокин гардонам, хоҳам овард'.


text:
Ва онҳо, охир, бандагони Ту ва қавми Ту ҳастанд, ки онҳоро бо қуввати азими Худ ва бо дасти пурзӯри қавии Худ раҳонидаӣ!


text:
Лутфан, эй Худо, хоҳишмандам, ки гӯши Ту ба дуои бандаат ва ба дуои бандагонат, ки иштиёқманди хоҳони тарси номи Ту ҳастанд, бодиққат бошад; ва хоҳишмандам, ки бандаи Худро имрӯз комёб созӣ, ва ӯро ба ҳузури ин шахс сазовори марҳамат гардонӣ». – Ва ман соқии подшоҳ будам.


text:
Ва дар моҳи нисон, дар соли бистуми подшоҳ Артаҳшасто, воқеъ шуд, ки пеши ӯ май буд, ва ман майро гирифта, ба подшоҳ додам, ва пеш аз ин дар ҳузури ӯ ғамгин набудам.


text:
Вале подшоҳ ба ман гуфт: «Чаро чеҳраат ғамгин аст, ва ҳол он ки ту бемор нестӣ? Магар ки андешаи баде дар дил дорӣ!» Ва ман хеле сахт тарсидам,


text:
Ва ба подшоҳ гуфтам: «Бигзор подшоҳ то абад зинда бод! Чаро чеҳраи ман ғамгин набошад, дар ҳоле ки шаҳри қабристони падаронам харобазор гардидааст, ва дарвозаҳояш ба оташ сӯхтааст».


text:
Ва ба подшоҳ гуфтам: «Агар ба подшоҳ писанд ояд, ва агар бандаи ту дар ҳузури ту илтифот ёбад, маро ба Яҳудо, ба шаҳри қабрҳои падаронам бифирист, то ки онро бино намоям».


text:
Ва подшоҳ ба ман гуфт, дар ҳоле ки малика дар паҳлуи ӯ нишаста буд: «Сафари ту то кай тӯл хоҳад кашид, ва кай хоҳӣ баргашт?» Ва подшоҳ салоҳ лозим донист, ки маро бифиристад, ҳамин ки мӯҳлатро ба ӯ фаҳмондам.


text:
Ва ба подшоҳ гуфтам: «Агар ба подшоҳ писанд ояд, бигзор ба ман номаҳо барои волиёни он сӯи дарё навишта диҳанд, то ки онҳо маро гусел намоянд то даме ки ба Яҳудо бирасам,


text:
Ва номае барои Ософ, ки нозири назораткунандаи ҷангалҳои подшоҳ аст, то ки вай ба ман барои дарвозаҳои қалъаи назди парастишгоҳ, ва барои ҳисори шаҳр, ва барои хонае ки ман дар он сокин хоҳам шуд, чӯбу тахта бидиҳад». Ва подшоҳ мувофиқи дасти некӯи Худои ман, ки бар ман буд, ин чизҳоро ба ман дод.


text:
Ва чун назди волиёни он сӯи дарё омадам, номаҳои подшоҳро ба онҳо додам; ва подшоҳ саркардагон ва саворонро ҳамроҳи ман фиристода буд.


text:
Ва ҳангоме ки Санбалати ҳӯрӯнӣ ва Тубиёи сардори аммӯнӣ инро шуниданд, ба онҳо бисёр бад расид, ки шахсе омадааст, то ба некии банӣ Исроил ғамхорӣ намояд.


text:
Ва шабона бо якҷоягии якчанд одаме ки бо ман буданд, бархостам, ва ба касе нагуфтам, ки Худои ман дар дили ман чӣ ниҳодааст, то барои Уршалим бикунам; ва чорпое бо ман набуд, ба ҷуз чорпое ки бар он савор будам.


text:
Ва шабона аз дарвозаи Водӣ берун омада, сӯи чашмаи Аждаҳо ва сӯи дарвозаи Хокрӯба равона шудам ва ҳисори Уршалимро, ки хароб шуда буд, ва дарвозаҳои онро, ки ба оташ сӯхта буданд, аз назар гузарондам.


text:
Ва аз пеши дарвозаи Чашма ва ҳавзи подшоҳ гузаштам, ва барои гузаштани чорпое ки дар таги ман буд, ҷое набуд.


text:
Ва ман шабона ба канори рӯд ҷӯй баромада, ҳисорро аз назар гузарондам, ва боз назди дарвозаи Водӣ омадам, ва баргаштам.


text:
Ва сардорон надонистанд, ки ман куҷо рафтаам ва чӣ кор кардаам: ба яҳудиён, ва коҳинон, ва калоншавандагон, ва сардорон, ва дигар коркунон то ҳол чизе нагуфта будам.


text:
Ва ба онҳо гуфтам: «Мусибатеро, ки мо дар он мебошем, ки Уршалим хароб шудааст ва дарвозаҳояш ба оташ сӯхтааст, шумо мебинед. Пас биёед, ҳисори Уршалимро бино кунем, ва дигар дар хорӣ набошем!»


text:
Ва ба онҳо дар бораи дасти некӯи Худои ман, ки бар ман аст, ва дар бораи суханоне ки подшоҳ ба ман гуфт, ҳикоят кардам. Ва онҳо гуфтанд: «Бархезем ва бино кунем!» Ва дастҳои худро барон кори нек қавӣ пурзӯр карданд.


text:
Ва ҳангоме ки Санбалати ҳӯрӯнӣ ва Тубиёи сардори аммӯнӣ ва Ҷашами арабӣ инро шуниданд, моро масхара карданд ва моро ҳақорат таҳқир намуда дашном дода, гуфтанд: «Ин чӣ кор аст, ки шумо мекунед? Оё шумо бар зидди подшоҳ шӯриш исён балво мебардоред?»


text:
Ва ман ба онҳо ҷавоб гардонда, гуфтам: «Худои осмон моро комёб хоҳад кард, ва мо, ки бандагони Ӯ ҳастем, бархоста, бино хоҳем намуд; вале шуморо насибе ва ҳаққе ва зикре дар Уршалим нест».


text:
Ва Элёшиби саркоҳин ва бародаронаш коҳинон бархоста, дарвозаи Гӯсфандро бино карданд; онҳо онро пок карда, дарҳояшро шинонданд, ва онро то бурҷи Меоҳ ва то бурҷи Ҳананъил пок карданд.


text:
Ва дарвозаи Моҳиро зодагони Ҳаснооҳ бино карданд; онҳо боми шифти онро тахтапӯш намуда, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонданд.


text:
Ва дар паҳлуи онҳо Маримут писари Уриё писари Ҳаққӯс таъмир намуд; ва дар паҳлуи онҳо Машуллом ибнн Баракё писари Машизабъил таъмир намуд; ва дар паҳлуи онҳо Содӯқ писари Баано таъмир намуд.


text:
Ва дар паҳлуи онҳо тақӯиён таъмир карданд, вале бузургонашон гардани худро ба хизмати Худованди худ наниҳоданд.


text:
Ва дарвозаи Кӯҳнаро Юёдоқ писари Фосеҳо ва Машуллом писари Басудё таъмир карданд; онҳо боми шифти онро тахтапӯш намуда, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонданд.


text:
Ва дар паҳлуи онҳо Малатёи ҷибъӯнӣ ва Ёдуни мирӯнӯтӣ бо мардуми Ҷибъӯн ва Мисфо то ҳудуди нишастангоҳи волии он сӯи дарё таъмир карданд.


text:
Ва дар паҳлуи онҳо Узиил писари Ҳарҳаё, ки аз заргарон буд, таъмир намуд; ва дар паҳлуи ӯ Ҳананё, ки аз атторон буд, таъмир намуд; ва онҳо Уршалимро то ҳисори васеи он мустаҳкам карданд.


text:
Ва дар паҳлуи онҳо Ядоё писари Ҳарумаф дар рӯ ба рӯи хонаи худ таъмир намуд; ва дар паҳлуи ӯ Ҳаттуш писари Ҳашабнаё таъмир намуд.


text:
Қисми дигари ин ҷоро Малкиё писари Ҳорим ва Ҳашшуб писари ҳокими Мӯоб таъмир карданд, ки онҳо таъмири бурҷи Танӯрро низ ба зиммаи худ гирифта буданд.


text:
Ва дар паҳлуи онҳо Шаллум писари Ҳаллуҳиш, ки сарвари нисфи ноҳияи Уршалим буд, таъмир намуд; худаш ва духтаронаш.


text:
Дарвозаи Водиро Ҳонун ва сокинони Зонуҳа таъмир карданд; онҳо онро бино намуда, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонданд; ва ҳазор араши ҳисорро низ то дарвозаи Хокрӯба.


text:
Ва дарвозаи Хокрӯбаро Малкиё писари Рикоб, ки сарвари ноҳияи Байт-Корим буд, таъмир намуд; ӯ онро бино карда, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонд.


text:
Ва дарвозаи Чашмаро Шаллун писари Колҳуза, ки сарвари ноҳияи Мисфо буд, таъмир намуд; ӯ онро бино карда ва боме бар он сохта, дарҳо, қуфлҳо ва ғалақаҳояшро шинонд, ва ҳисори ҳавзи Шелаҳро назди боғи подшоҳ низ то зинапояе ки аз шаҳри Довуд фуруд меояд.


text:
Аз паси ӯ Наҳемё писари Азбуқ, ки сарвари нисфи ноҳияи Байт-Сур буд, то рӯ ба рӯи қабрҳои Довуд, ва то ҳавзи сунъӣ, ва то хонаи Паҳлавонон таъмир намуд.


text:
Аз паси ӯ левизодагон таъмир карданд: Раҳум писари Бонӣ; дар паҳлуи ӯ Ҳашабё, ки сарвари нисфи ноҳияи Қаило буд, барои ноҳияи худ таъмир намуд.


text:
Ва дар паҳлуи ӯ Эзер писари Ешуа, ки сарвари Мисфо буд, қисми дигарро дар рӯ ба рӯи зинапояи қӯрхона силоҳхона назди гӯшаи ҳисор таъмир намуд.


text:
Аз паси ӯ Борук писари Заббай ғайратмандона қисми дигарро аз гӯшаи ҳисор то дари хонаи Элёшиби саркоҳин таъмир намуд.


text:
Аз паси ӯ Маримут писари Уриё писари Ҳаққӯс қисми дигарро аз дари хонаи Элёшиб то охири хонаи Элёшиб таъмир намуд.


text:
Аз паси онҳо Бинёмин ва Ҳашшуб дар рӯ ба рӯи хонаи худ таъмир карданд; аз паси онҳо Азарё писари Маасиё, писари Ананё, дар наздикии хонан худ таъмир намуд.


text:
Аз паси ӯ Биннуй писари Ҳенодод қисми дигарро аз хонаи Азарё то гӯшаи ҳисор ва то бурҷи он гӯша таъмир намуд.


text:
Фолол писари Узай – аз рӯ ба рӯи гӯша ва бурҷе ки аз хонаи болоии подшоҳ берун мебаромад ва ба саҳни посгоҳ тааллуқ дошт; аз паси ӯ – Фадоё писари Фаръуш.


text:
Аз паси онҳо тақӯиён қисми дигарро аз рӯ ба рӯи бурҷи калони берунӣ то ҳисори бурҷи Ӯфал таъмир карданд.


text:
Аз паси онҳо Содӯқ писари Иммир дар рӯ ба рӯи хонаи худ таъмир намуд; ва аз паси ӯ Шамаъё писари Шаканё, ки посбони дарвозаи шарқӣ буд, таъмир намуд.


text:
Аз паси ӯ Ҳананё писари Шаламё ва Ҳонун писари Солоф, ки писари шашум буд, қисми дигарро таъмир карданд; аз паси онҳо Машуллом писари Баракё дар рӯ ба рӯи манзили худ таъмир намуд.


text:
Аз паси ӯ Малкиё, ки аз аҳли заргарон буд, то хонаҳои тобеон ва тоҷирон, дар рӯ ба рӯи дарвозаи Мифқод, ва то зинапояи бурҷ таъмир намуд.


text:
Ва чун Санбалат шунид, ки мо ҳисорро бино мекунем, ӯ ба хашм омад ва бисёр ғазабнок шуд, ва яҳудиёнро масхара кард;


text:
Ва дар ҳузури бародаронаш ва лашкари Сомария сухан ронд, ва чунин гуфт: «Ин яҳудиёни ҳақир чӣ мекунанд? Оё онҳоро мегузоранд, ки комёб шаванд? Оё онҳо ба қурбонӣ кардан ноил мегарданд? Оё онҳо ягон рӯз ин корро метавонанд ба анҷом расонанд? Оё онҳо ин сангҳоро аз миёни хоктӯдаҳо метавонанд аз нав зинда кунанд? Инҳо, охир, сӯхтаанд!»


text:
Ва Тубиёи аммӯнӣ, ки ҳамроҳи ӯ буд, чунин гуфт: «Агарчи онҳо бино мекунанд, агар шағол бар он барояд, ҳисори сангини онҳоро хароб хоҳад кард».


text:
«Бишнав, эй Худои мо, зеро ки мо хорузор шудаем, ва таҳқирҳои онҳоро ба сари худашон баргардон, ва онҳоро дар замини асирӣ гирифтори тороҷ намо!


text:
Ва исёни онҳоро рӯпӯш накун, ва бигзор гуноҳи онҳо ба ҳузури Ту нобуд нашавад, зеро ки онҳо дар пеши бинокорон Туро хорӣ додаанд!»


text:
Валекин мо сохтани ҳисорро давом додем, ва тамоми ҳисор то нисфи баландии он ба ҳам пайваст; ва дили қавм ба кор кардан ҷидду ҷаҳд дошт.


text:
Ва чун Санбалат, ва Тубиё, ва арабиён, ва аммӯниён, ва ашдӯдиён шуниданд, ки таъмири ҳисори Уршалим пеш рафта, рахнаҳояш баста мешавад, хашмашон бағоят пурзӯр шуд.


text:
Ва ҳамаашон ба якҷоягӣ забон як карданд, ки омада бо Уршалим ҷанг кунанд, ва ба қавми он халал расонанд.


text:
Ва мо пеши Худои худ дуо мегуфтем, ва бар зидди онҳо рӯзу шаб посбононро гузоштем, то ки аз онҳо худро муҳофизат намоем.


text:
Ва аҳли Яҳудо гуфтанд: «Қуввати боркашон суст шудааст, ва хок ҳанӯз бисёр аст, ва мо наметавонем ҳисорро бино кунем».


text:
Ва душманони мо мегуфтанд: «Онҳо нахоҳанд донист ва нахоҳанд дид, ки мо чӣ гуна ба миёни онҳо даромада, онҳоро мекушему корро мехобонем».


text:
Ва яҳудиёне ки дар наздикии онҳо сокин буданд, омада, даҳ бор ба мо гуфтанд: «Ҳатто агар аз ҳамаи маконҳо назди мо баргардед ҳам, онҳо ҳуҷум меоваранд».


text:
Ва ман қавмро дар пастхамиҳо дар ақиби ҳисор, ва бар баландиҳо ҷойҳои холӣ гузоштам; ва онҳоро, мувофиқи хонаводаҳои онҳо, бо шамшерҳо, найзаҳо ва камонҳои онҳо гузоштам.


text:
Ва аз назар гузарондам, ва бархостам ва ба калоншавандагон ва сардорон ва бақияи қавм гуфтам: «Аз онҳо натарсед! Парвардигори азим ва саҳмгинро ба ёд оваред! Ва барои бародарони худ, писарон ва духтарони худ, занон ва хонаҳои худ ҷанг кунед!»


text:
Ва чун душманони мо шуниданд, ки мо хабар ёфтаем, ва Худо қасди онҳоро вайрон кардааст, он гоҳ ҳамаи мо, ҳар яке ба кори худ, ба ҳисор баргаштем.


text:
Ва аз ҳамон рӯз нисфи навкарони ман ба кор машғул буданд, ва нисфи дигарашон найзаҳо, сипарҳо, камонҳо ва зиреҳҳоро нигоҳ медоштанд, ва сарварон дар ақиби тамоми хонадони Яҳудо меистоданд.


text:
Бинокорони ҳисор ва онҳое ки бор мекашонданд ва бор мекарданд, бо як даст кор мекарданд ва бо дасти дигар силоҳ нигоҳ медоштанд.


text:
Ва бинокорон ҳар яке шамшери худро бар камари худ баста буданд ва бино мекарданд, ва карнайнавоз шохнавоз дар паҳлуи ман меистод.


text:
Ва ман ба калоншавандагон ва сардорон ва бақияи қавм гуфтам: «Кор бисёр ва дар сатҳи васеъ аст, ва мо дар назди ҳисор пароканда ва аз якдигар дур мебошем.


text:
Аз ҳар ҷо, ки садои шохро бишнавед, дар он ҷо назди мо ҷамъ шавед; Худои мо барои мо ҷанг хоҳад кард».


text:
Ва мо ба кор машғул будем, ва нисфи онҳо аз дамидани шафақи субҳ то баромадани ситораҳо найзаҳоро нигоҳ медоштанд.


text:
Дар он вақт ҳам ба қавм гуфтам: «Бигзор ҳар кас бо навкари худ андаруни Уршалим хоб кунад, то шабона барои мо посбонӣ намояд ва рӯзона ба кор машғул шавад».


text:
Ва ман, ва бародаронам, ва навкаронам, ва посбононе ки дар ақиби ман буданд, – ҳеҷ яке аз мо либоси худро накашидем, ва ҳар яке бо силоҳи худ ба об мерафт.


text:
Ва баъзе буданд, ки мегуфтанд: «Мо ва писарону духтарони мо бисёрем, ва мо орзумандем, ки гандум бигирем, то бихӯрем ва зинда монем».


text:
Ва баъзе буданд, ки мегуфтанд: «Мо киштзорҳо, токзорҳо ва хонаҳои худро ба гарав гузоштаем, то ки аз боиси гуруснагӣ гандум бигирем».


text:
Ва баъзе буданд, ки мегуфтанд: «Мо барои хироҷи подшоҳ дар ивази киштзорҳо ва токзорҳои худ пул қарз гирифтаем.


text:
Ва алҳол, ҷисми мо мисли ҷисми бародарони мост, ва писарони мо мисли писарони онҳоянд, ва инак, мо маҷбурем писарону духтарони худро ба ғуломӣ бисупорем, ва баъзе аз духтарони мо каниз шудаанд, ва дар дасти мо имконияте нест, ки онҳоро раҳо кунем; ва киштзорҳо ва токзорҳои мо аз они дигарон шудааст».


text:
Ва бо дили худ машварат карда, калоншавандагон ва сардоронро мазаммат намудам ва ба онҳо гуфтам: «Шумо аз бародарони худ суд мехӯред!» Ва ҷамоати бузургеро ба муқобили онҳо ҷамъ кардам,


text:
Ва ба онҳо гуфтам: «Мо бародарони яҳудии худро, ки ба халқҳо фурӯхта шуда буданд, то расидани зӯрамон мувофиқи ба андозаи қуввати худ фидия дода харидем, ва оё шумо бародарони худро мефурӯшед, ва оё онҳо ба мо фурӯхта мешаванд?» Ва онҳо хомӯш монда, сухане барои ҷавоб наёфтанд.


text:
Ва ман гуфтам: «Коре ки шумо мекунед, нағз нест. Шумо, охир, барои пешгирӣ кардани маломати халқҳо, ки душмани мо мебошанд, бояд дар тарси Худо рафтор намоед.


text:
Ва низ ман ва бародарону навкаронам ба онҳо пул ва ғалла қарз додаем; пас биёед, аз ин қарз даст кашем!


text:
Худи имрӯз киштзорҳо, токзорҳо, боғҳои зайтун ва хонаҳои онҳоро, ва даъвои пул ва ғалла ва май ва равғанеро, ки шумо ба онҳо қарз додаед, ба онҳо баргардонед!»


text:
Ва онҳо гуфтанд: «Мо ин ҷизҳоро хоҳем баргардонид ва аз онҳо чизе талаб нахоҳем кард; ончунон ки ту мегӯӣ, амал хоҳем кард». Ва ман коҳинонро хонда, онҳоро водор намудам, ки савганд ёд кунанд, ки ҳамин тавр амал хоҳанд кард.


text:
Низ домани худро афшондам ва гуфтам: «Худо ҳар касро, ки ин қавлро ба ҷо наоварад, аз хонаю ҷой ва молу мулки вай ҳамин тавр хоҳад афшонд, ва ҳамин тавр вай афшонда ва холӣ хоҳад шуд!» Ва тамоми ҷамоат гуфтанд: «Омин!» Ва Худоро ҳамду сано хонданд; ва қавм ин қавлро ба ҷо оварданд.


text:
Низ аз рӯзе ки маро амр шуд, ки волии замини Яҳудо бошам, яъне аз соли бистум то соли сиву дуюми подшоҳ Артаҳшасто, – дувоздаҳ сол, – ман ва бародаронам нони волигиро нахӯрдаем.


text:
Ва ҳол он ки волиёни собиқ, ки пеш аз ман буданд, бар қавм вазнинӣ мекарданд, ва аз онҳо, ба замми чил сиқл нуқра, нон ва май мегирифтанд; навкаронашон низ бар қавм ҳукмронӣ мекарданд. Валекин ман, аз тарси Худо, ин тавр накардам.


text:
Ва низ дар кори ҳисор ман кӯмак мерасондам, дар сурате ки ҳеҷ киштзоре нахарида будам; ва ҳамаи навкаронам дар он ҷо барои кор ҷамъ мешуданд.


text:
Ва яҳудиён ва сардорон, ки саду панҷоҳ нафар буданд, ва онҳое ки аз халқҳои гирду атроф назди мо меомаданд, дар сари дастархони ман буданд.


text:
Ва инак он чи барои як рӯз сарф карда мешуд: як гов, шаш гӯсфанди парворӣ; ва мурғҳо барои ман пухта мешуд; ва ҳар даҳ рӯз – ҳар навъ май барои касони бисёр. Бо вуҷуди ин ман нони волигиро талаб накардам, зеро ки меҳнати вазнине бар гардани ин қавм буд.


text:
Ва чун Санбалат ва Тубиё ва Ҷашами арабӣ ва дигар душманони мо шуниданд, ки ман ҳисорро бино кардаам, ва ҳеҷ рахнае дар он боқӣ намондааст, – агарчи то он вақт ҳам ман дарҳои дарвозаҳоро ҳанӯз нашинонда будам, –


text:
Санбалат ва Ҷашам назди ман фиристода, гуфтанд: «Биё, то дар Кафирим, ки дар водии Уну мебошад, якҷоя вохӯрем». Ва онҳо қасд доштанд ба ман бадӣ кунанд.


text:
Вале ман қосидон назди онҳо фиристода, гуфтам: «Ман ба кори бузурге машғул ҳастам ва наметавонам фуруд оям. Чаро кор хобонда шавад, вақте ки онро тарк карда, назди шумо фуруд оям?»


text:
Ва Санбалат дафъаи панҷум навкари худро ба ин тарз назди ман фиристод, ва номаи кушодае дар дасташ буд.


text:
Дар он навишта шуда буд: «Дар миёни халқҳо овоза шудааст, ва Ҷашам мегӯяд: 'Ту ва яҳудиён қасди исён доред, бинобар ин ту ҳисорро бино мекунӣ, ва ту мехоҳӣ подшоҳи онҳо бишавӣ...' – чунин суханон.


text:
Ва низ пайғамбаронро таъин кардаӣ, то дар бораи ту дар Уршалим эълон намуда, бигӯянд: 'Подшоҳи Яҳудо!' Ва алҳол, ин хабар ба гӯши подшоҳ хоҳад расид... – чунин суханон. – Ва алҳол, биё, то якҷоя машварат намоем».


text:
Валекин ман назди ӯ фиристода, гуфтам: «Чунин суханон, ки ту мегӯӣ, ҷой надоранд ба вуқӯъ наомадааст, балки ту онҳоро аз майнаи худ бофта баровардаӣ».


text:
Зеро ки ҳамаи онҳо моро тарсонда, дар дили худ мегӯянд: «Дастҳошон дар кор суст шуда аз кор бозмонда, он ба ҷо оварда намешавад». Ва алҳол, Ту дастҳоямро барои кор устувор қавӣ гардон!


text:
Ва ман ба хонаи Шамаъё писари Далоё писари Маҳитабъил омадам, ва ӯ дарро бар худ баста буд, ва гуфт: «Ба хонаи Худо андаруни парастишгоҳ ворид шавем, ва дарҳои парастишгоҳро бибандем, зеро ки барои куштани ту хоҳанд омад, ва шабона барои куштани ту хоҳанд омад».


text:
Вале ман гуфтам: «Оё шахсе мисли ман метавонад бигрезад? Ва кист мисли ман, ки вориди парастишгоҳ шавад ва зинда монад? Ман нахоҳам рафт!»


text:
Ва ман фаҳмидам, ки Худо ӯро нафиристодааст, ва он чи ӯ дар бораи ман гуфт, аз рӯи пайғамбарӣ нест, балки Тубиё ва Санбалат ӯро киро кардаанд.


text:
Ӯ барои он киро карда шудааст, ки ман ба ҳарос афтам, ва ин тавр амал намоям, ва гуноҳ кунам, ва барои онҳо бадном шавам, то маро беобрӯ созанд.


text:
Эй Худои ман, Тубиё ва Санбалатро мувофиқи ин корҳошон, ва ҳамчунин Нуадёи набия* ва дигар пайғамбаронро, ки маро метарсонданд, ба ёд овар!


text:
Ва чун ҳамаи душманони мо инро шуниданд, ва ҳамаи халқҳои гирду атрофи мо инро диданд, – дар назари худ бағоят паст гардиданд, ва донистанд, ки ин кор аз ҷониби Худои мо ба ҷо оварда шудааст.


text:
Дар ҳамон айём калоншавандагони Яҳудо номаҳои зиёде навишта ба Тубиё равона мекарданд, ва номаҳои Тубиё ба онҳо мерасид,


text:
Зеро ки бисёре аз аҳли Яҳудо иттифоқчиёни ӯ буданд, чунки ӯ домоди Шаканё писари Ораҳ буд, ва писараш Еҳӯҳонон духтари Машуллом писари Баракёро ба занӣ гирифта буд.


text:
Низ ба ҳузури ман аз корҳои неки ӯ сухан меронданд, ва суханони маро ба ӯ хабар медоданд мебурданд. Тубиё номаҳо мефиристод, то ки маро битарсонад.


text:
Ва чун ҳисор бино ёфт, ва ман дарҳояшро шинондам, ва дарбонону сарояндагону левизодагон таъин карда шуданд,


text:
Ман бародарам Ҳанониро, яъне Ҳананёи сарвари қалъаро, бар Уршалим таъин намудам, зеро ки ӯ бештар аз бисёр касони дигар шахси амин ва худотарс буд.


text:
Ва ба онҳо гуфтам: «Бигзор дарвозаҳои Уршалимро, то офтоб гарм нашавад, воз накунанд, ва ҳанӯз ки онҳо ҳозиранд, дарҳоро баста, қуфл зананд; ва бигзор аз сокинони Уршалим посбонҳо гузошта шаванд, то ки ҳар кас дар посбонии худ ва ҳар кас дар рӯ ба рӯи хонаи худ бошад».


text:
Ва Худои ман ба дилам ниҳод, ки калоншавандагон ва сардорон ва қавмро ҷамъ оварам, то ки насабномаҳошонро муқаррар намоям. Ва дафтари насабномаи онҳоеро, ки дафъаи аввал омада буданд, пайдо кардам, ва чунин навиштае дар он ёфтам:


text:
Инҳоянд сокинони мамлакат, ки аз асирии кӯчониш ҳиҷрат, ки Набукаднесар, подшоҳи Бобил ба асирӣ бурда буд, ба Уршалим ва Яҳудо, ҳар яке ба шаҳри худ баргаштанд, –


text:
Онҳое ки бо Зарубобил, Ешуа, Наҳемё, Азарё, Раамё, Наҳамонӣ, Мордахай, Билшон, Мисперет, Биҷвой, Наҳум ва Баано омаданд. Шумораи одамони қавми Исроил:


text:
Дарбонон: зодагони Шаллум, зодагони Отир, зодагони Талмун, зодагони Аққуб, зодагони Ҳатито ва зодагони Шубой – саду сиву ҳашт.


text:
Ва инҳоянд касоне ки аз Тал-Милҳ, Тал-Ҳаршо, Каруб-Аддон ва Иммир баромадаанд, вале хонадон ва аслу насаби худро натавонистаанд бигӯянд, ки оё аз Исроил ҳастанд ё не:


text:
Ва аз коҳинон: зодагони Ҳобайё, зодагони Ҳаққӯс – зодагони Барзилай, ки вай аз духтарони Барзилайи Ҷилъодӣ зан гирифта, бо номи онҳо хонда шудааст.


text:
Ба ғайр аз ғуломон ва канизонашон; инҳо ҳафт ҳазору сесаду сиву ҳафт нафар буданд; ва ҳамроҳашон дусаду чилу панҷ нафар сароянда ва сарояндазанон мутрибагон буданд.


text:
Ва баъзе аз сардорони хонаводаҳо ҳадияҳо барои кор доданд. Волӣ ба хазина ҳазор дирҳам тилло, панҷоҳ коса ва панҷсаду сӣ пероҳани каҳонат дод.


text:
Ва аз сардорони хонаводаҳо ба хазина барои кор бист ҳазор дирҳам тилло ва ду ҳазору дусад мино* нуқра доданд.


text:
Ва коҳинон, ва левизодагон, ва дарбонон, ва сарояндагон ва баъзе аз қавм, ва тобеон, ва тамоми Исроил дар шаҳрҳои худ сокин шуданд манзил гирифтанд. Ва моҳи ҳафтум фаро расид, ва банӣ Исроил дар шаҳрҳои худ буданд.


text:
Ва тамоми қавм, мисли як тан, дар майдони пеши дарвозаи Об ҷамъ шуданд, ва ба Эзрои китобдон гуфтанд, ки китоби Тавроти Мусоро, ки Худо ба Исроил фармудааст, биёрад.


text:
Ва Эзрои коҳин Тавротро дар рӯзи якуми моҳи ҳафтум ба ҳузури ҷамоати иборат аз мардон ва занон ва ҳамаи онҳое ки метавонистанд бишнаванд ва бифаҳманд, овард.


text:
Ва дар майдони пеши Дарвозаи Об аз субҳидам то нисфи рӯз дар ҳузури мардон, занон ва онҳое ки метавонистанд бифаҳманд, онро хонд, ва гӯши тамоми қавм ба китоби Таврот буд.


text:
Ва Эзрои китобдон бар минбари чӯбине ки барои ин мақсад сохта буданд, истод, ва дар паҳлуи ӯ, аз тарафи росташ, Матитё ва Шемаъ ва Аноё ва Уриё ва Ҳилқиё ва Маасиё истоданд, ва аз тарафи чапаш – Фадоё ва Мишоил ва Малкиё ва Ҳошум ва Ҳашбадоно ва Закарё ва Машуллом.


text:
Ва Эзро китобро дар пеши назари тамоми қавм кушод, зеро ки аз тамоми қавм болотар истода буд, ва чун онро кушод, тамоми қавм бархостанд.


text:
Ва Эзро Парвардигор Худои бузургро муборак хонд, ва тамоми қавм дастҳои худро боло бардошта, дар ҷавоб «омин, омин!» гуфтанд ва сар хам намуда ва рӯ ба замин ниҳода, пеши Парвардигор саҷда бурданд.


text:
Ва Ешуа, Бонӣ, Шарабё, Ёмин, Аққуб, Шабтай, Ҳудиё, Маасиё, Қалито, Азарё, Юзобод, Ҳонон, Фалоё ва левизодагон Тавротро ба қавм фаҳмонда медоданд, ва қавм дар ҷои худ истода буданд.


text:
Ва китоби Тавроти Худоро як ба як батафсил хонданд ва маънидод карданд шарҳ доданд, то он чиро, ки хонданд, бифаҳманд.


text:
Ва Наҳемё, ки волӣ бошад, ва Эзрои коҳини китобдон, ва левизодагоне ки ба қавм фаҳмонда медоданд, ба тамоми қавм гуфтанд: «Имрӯз барои Парвардигор Худои шумо рӯзи пок аст; андӯҳгин нашавед ва гиря накунед», – чунки тамоми қавм аз ба шунидани суханони Таврот мегиристанд.


text:
Ва ба онҳо гуфт: «Биравед, хӯрокҳои равғанин бихӯред ва шарбатҳо бинӯшед, ва ба онҳое ки чизе муҳайё накардаанд, ҳиссаҳо бифиристед, зеро ки имрӯз барои Парвардигори мо рӯзи пок аст; ва ғамгин нашавед, чунки шод будан ба ҳузури Парвардигор қуввати шумост».


text:
Ва левизодагон тамоми қавмро ором карда, мегуфтанд: «Сокит бошед Ором шавед, чунки имрӯз рӯзи пок аст, ва ғамгин нашавед набошед».


text:
Ва тамоми қавм рафтанд, то ки бихӯранд ва бинӯшанд ва ҳиссаҳо бифиристанд ва хурсандии азиме бикунанд, зеро суханонеро, ки ба онҳо гуфта буданд, фаҳмиданд.


text:
Ва дар рӯзи дуюм сардорони хонаводаҳои тамоми қавм, коҳинон ва левизодагон, назди Эзрои китобдон ҷамъ шуданд, то ки ба суханони Таврот гӯш диҳанд.


text:
Ва дар Таврот чунин навиштае ёфтанд, ки Парвардигор ба воситаи Мусо фармудааст, ки банӣ Исроил дар иди моҳи ҳафтум дар хаймаҳо сокин шаванд.


text:
Ва аз ин рӯ дар ҳамаи шаҳрҳо ва дар Уршалим эълон карданд ва ҷор зада, гуфтанд: «Ба кӯҳ бароед ва шохаҳои зайтуни боғӣ, ва шохаҳои зайтуни даштӣ, ва шохаҳои ос*, ва шохаҳои хурмо, ва шохаҳои дарахти мурд* биёред, то мувофиқи он чи навишта шудааст, хаймаҳо бисозед».


text:
Ва қавм берун омаданд, ва ҳар яке бар боми худ, ва дар саҳни ҳавлии худ, ва дар саҳни хонаи Худо, ва дар майдони Дарвозаи Об, ва дар майдони Дарвозаи Эфроим хаймаҳо барои худ сохтанд.


text:
Ва тамоми ҷамоате ки аз асирӣ баргашта буданд, хаймаҳо сохтанд, ва дар хаймаҳо сокин шуданд, зеро ки банӣ Исроил аз айёми Еҳушаъ писари Нун то он рӯз чунин накарда буданд; ва шодмонии бағоят бузурге ба амал омад.


text:
Ва ӯ ҳар рӯз, аз рӯзи якум то рӯзи охирин, китоби Тавроти Худоро хонд; ва ҳафт рӯз ид карданд, ва дар рӯзи ҳаштум ҷамъомади идонае мувофиқи шариат барпо гардид.


text:
Ва дар рӯзи бисту чоруми ин моҳ банӣ Исроил ҷамъ шуданд, дар ҳолате ки рӯзадор, палос дар бар ва хок бар сар буданд.


text:
Ва насли Исроил аз ҳамаи зодагони аҷнабӣ ҷудо шуданд ва истода, гуноҳҳои худашон ва исёнҳои падаронашонро эътироф карданд.


text:
Ва дар ҷойҳои худ истода, чоряки рӯз китоби Тавроти Парвардигор Худои худро хонданд, ва чоряки рӯз ба гуноҳҳо иқрор шуда гуноҳҳоро эътироф намуда, Парвардигор Худои худро парастиш карданд.


text:
Ва Ешуа, ва Бонӣ, ва Қадмиил, ва Шабанё, ва Буннӣ, ва Шарабё, ва Бонӣ, ва Канонӣ бар минбари левизодагон истода, бо овози баланд ба ҳузури Парвардигор Худои худ фарёд заданд.


text:
Ва левизодагон – Ешуа, ва Қадмиил, ва Бонӣ, ва Ҳашабниё, ва Шарабё, ва Ҳудиё, ва Шабанё, ва Фатаҳё – гуфтанд: «Бархезед ва Парвардигор Худои худро аз азал то абад муборак бихонед! Ва номи ҷалоли Туро, ки аз тамоми баракатҳо ва ҳамду сано болотар аст, муборак хоҳанд хонд!


text:
Танҳо Ту Парвардигор ҳастӣ, Ту осмон, осмони осмонҳо ва тамоми лашкари онҳоро, замин ва ҳар чиро, ки бар он аст, баҳрҳо ва ҳар чиро, ки дар онҳост, ба вуҷуд овардаӣ, ва Ту ба ҳамаи онҳо ҳаёт мебахшӣ, ва лашкари осмон ба Ту саҷда мекунанд.


text:
Ту Он Парвардигор Худо ҳастӣ, ки Абромро баргузидӣ, ва ӯро аз Ур-Касдим берун овардӣ, ва ба ӯ номи Иброҳимро додӣ.


text:
Ва дили ӯро ба ҳузури Худ вафодор ёфта, бо ӯ паймон бастӣ, ки замини канъониён, ҳиттиён, амӯриён, фариззиён, ябусиён ва ҷирҷошиёнро бидиҳӣ, – ба насли ӯ бидиҳӣ; ва қавли Худро ба ҷо овардӣ, зеро ки Ту росткор ҳастӣ.


text:
Ва бар фиръавн, бар ҳамаи ғуломони ӯ ва бар тамоми қавми замини ӯ аломатҳо ва мӯъҷизаҳо зоҳир намудӣ, зеро медонистӣ, ки бар падарони мо ситам мекарданд, ва барои Худ ном пайдо кардӣ, чунон ки имрӯз низ маълум аст.


text:
Ва баҳрро пеши: онҳо пора кардӣ, ва онҳо андаруни баҳр ба хушкӣ гузаштанд, ва таъқибкунандагони онҳоро дар чуқуриҳои қаърҳои умқҳои* баҳр, мисли санге дар оби чуқур, андохтӣ.


text:
Ва онҳоро рӯзона дар сутуни абр ва шабона дар сутуни оташ бурдӣ, то роҳеро, ки дар он бояд бираванд, равшан намоӣ.


text:
Ва бар кӯҳи Сино фуруд омадӣ, ва бо онҳо аз осмон сухан рондӣ, ва қонунҳои барҳақ, дастурҳои рост, фароиз ва аҳкоми некӯ ба онҳо додӣ.


text:
Ва шанбеи поки Худро ба онҳо маълум кардӣ, ва аҳкому фароизу қонунҳо ба воситаи бандаи Худ Мусо ба онҳо фармудӣ.


text:
Ва нон аз осмон ба онҳо аз баҳри гуруснагиашон додӣ, ва об аз сахра* ба онҳо аз баҳри ташнагиашон берун овардӣ, ва ба онҳо гуфтӣ, ки омада заминеро мерос гиранд, ки Ту бо дасти барафроштаи Худ савганд ёд карда будӣ, ки онро ба онҳо бидиҳӣ.


text:
Ва аз гӯш додан сар тофтанд, ва мӯъҷизаҳои Туро, ки барои онҳо ба амал овардӣ, ба ёд наоварданд, ва гарданшахӣ карданд, ва исён бардошта, пешвоеро барои худ интихоб карданд, то ки ба ғуломии худ баргарданд; вале Ту Худои бахшанда ғаффор, карим ва раҳим раҳмдил, собир дерхашм ва пур аз меҳру вафо ҳастӣ, ва онҳоро тарк накардӣ.


text:
Гарчанде ки онҳо гӯсолаи рехтае барои худ сохтанд ва гуфтанд: 'Ин аст худои ту, ки туро аз Миср берун овард', ва куфрҳои хории азиме ба амал оварданд,


text:
Вале Ту, аз рӯи марҳамати бузурги Худ, онҳоро дар биёбон тарк накардӣ: сутуни абре ки рӯзона роҳро ба онҳо нишон медод, аз болои онҳо дур нашуд; ва сутуни оташ низ, ки шабона роҳеро, ки бояд бо он бираванд, барои онҳо равшан мекард.


text:
Ва рӯҳи некӯи Худро барои омӯхтани онҳо додӣ, ва манни Худро аз даҳони онҳо кашида нагирифтӣ, ва об ба онҳо барои ташнагиашон додӣ.


text:
Ва чил сол дар биёбон ба онҳо ғизо додӣ – ба чизе эҳтиёҷ надоштанд; либоси онҳо кӯҳна нашуд, ва пойҳои онҳо варам накард.


text:
Ва мамлакатҳо ва қавмҳоро ба онҳо дода, он қавмҳоро ба ҳар гӯша пароканда намудӣ; ва онҳо замини Сиҳӯн – замини подшоҳи Ҳешбӯн, ва замини Ӯҷ, подшоҳи Бошонро мерос гирифтанд.


text:
Ва писарони онҳоро мисли ситораҳои осмон афзун кардӣ, ва онҳоро ба замине овардӣ, ки ба падаронашон гуфта будӣ, ки омада онро мерос хоҳанд гирифт.


text:
Ва писаронашон омада, он заминро мерос гирифтанд, ва Ту канъониёнро, ки сокинони он замин буданд, пеши онҳо мағлуб намуда, бо подшоҳонашон ва қавмҳои он замин ба дасти онҳо супурдӣ, то ки ба дилхоҳи худ бо онҳо рафтор кунанд.


text:
Ва шаҳрҳои истеҳкомдор ва замини ҳосилхезро гирифтанд, ва хонаҳои пур аз ҳар гуна сарват неъмат, обанборҳои кандашуда чашмаҳои канда, токзорҳо, боғҳои зайтун ва дарахтони мевадори сершуморро мерос гирифтанд; ва ба туфайли некӯии бузурги Ту хӯрда, сер ва фарбеҳ шуданд ва лаззат бурданд;


text:
Ва саркашӣ намуда, ба Ту беитоатӣ намуданд осӣ шуданд, ва аз Тавроти Ту рӯ гардонданд, ва пайғамбарони Туро, барои ба онҳо огоҳӣ доданашон ки барои онҳо шаҳодат меоварданд, то сӯи Ту бозгашт намоянд, куштанд, ва куфрҳои хории азиме ба амал оварданд.


text:
Ва онҳоро ба дасти душманонашон супурдӣ, ва онҳоро ба танг оварданд, ва онҳо дар замони тангии худ сӯи Ту фарёд заданд, ва Ту аз осмон ҷавоб додӣ, ва аз рӯи марҳамати бузурги Худ ба онҳо наҷотдиҳандагонро додӣ, ки онҳоро аз дасти душманонашон раҳо карданд.


text:
Вале ҳамин ки онҳо осуда мешуданд, аз нав ба ҳузури Ту бадкорӣ мекарданд, ва Ту онҳоро ба дасти душманонашон месупурдӣ, ки бар онҳо ҳукмронӣ мекарданд; ва онҳо боз сӯи Ту фарёд мезаданд, ва Ту аз осмон ҷавоб дода, аз рӯи марҳамати Худ онҳоро дафъаҳои бисёр наҷот медодӣ.


text:
Ва ба онҳо хотиррасон намудӣ барои онҳо шаҳодат фиристодӣ, то ки сӯи Тавроти Ту бозгашт намоянд, вале онҳо рафтори бадкорона намуда, ба аҳкоми Ту гӯш надоданд, ва бар хилофи қонунҳои Ту, ки кас агар онҳоро ба ҷо оварад, зиндагии некӯ мебинад, гуноҳ карданд, ва аз итоат рӯ тофта ва гарданшахӣ карда, гӯш надоданд.


text:
Ва солҳои бисёр ба онҳо пурсабрӣ намудӣ, ва бо Рӯҳи Худ ба воситаи пайғамбарони Худ ба онҳо огоҳӣ додӣ барои онҳо шаҳодат фиристодӣ, вале онҳо гӯш надоданд, ва Ту онҳоро ба дасти қавмҳои кишварҳо супурдӣ.


text:
Валекин аз рӯи марҳамати бузурги Худ онҳоро комилан нобуд насохтӣ ва тарк накардӣ, зеро ки Ту Худои карим ва раҳимдил ҳастӣ.


text:
Ва алҳол, эй Худои мо, эй Худои бузург, пурзӯр ва саҳмгин, ки паймон ва марҳаматро нигоҳ медорӣ! Бигзор тамоми он азобу уқубате ки бар мо: бар подшоҳони мо, бар сарварони мо, ва бар коҳинони мо, ва бар пайғамбарони мо, ва бар падарони мо, ва бар тамоми қавми Ту аз айёми подшоҳони Ашшур то имрӯз омадааст, ба ҳузури Ту кам нанамояд.


text:
Валекин Ту дар тамоми он чизҳое ки ба сари мо омадааст, росткор ҳастӣ, зеро ки барҳақ амал кардаӣ, ва мо гуноҳкор ҳастем.


text:
Ва подшоҳони мо, сарварони мо, коҳинони мо ва падарони мо шариати Туро риоя накарданд, ба аҳкоми Ту ва ба огоҳиҳои гувоҳиҳои Ту, ки ба онҳо фармудӣ, гӯш надоданд.


text:
Ва онҳо дар мамлакати худ, бо вуҷуди некии бузурге ки Ту ба онҳо кардӣ, дар замини кушоду ҳосилхезе ки Ту ба онҳо бахшидӣ, Туро парастиш накарданд, ва аз кирдорҳои бади худ даст накашиданд.


text:
Инак, мо имрӯз ғуломон ҳастем, ва дар замине ки ба падарони мо додӣ, то мева ва сарвати бойигарии неъмати онро бихӯрем, инак, мо дар он ғуломон ҳастем.


text:
Ва ҳосилоти фаровони худро он барои подшоҳоне меоварад, ки онҳоро Ту ба сабаби гуноҳҳои мо бар мо гузоштаӣ, ва онҳо бар баданҳои танҳои мо ва бар чорпоёни мо ба дилхоҳи майли хоҳиши худ ҳукмронӣ мекунанд, ва мо ба тангии азиме гирифтор ҳастем.


text:
Ва бо ин ҳама мо паймон бастем ва онро навиштем, ва сарварони мо, левизодагони мо ва коҳинони мо бар он мӯҳр гузоштанд».


text:
Ва бақияи қавм: коҳинон, левизодагон, дарбонон, сарояндагон, тобеон ва ҳамаи онҳое ки аз қавмҳои кишварҳо ҷудо шуда, ба Тавроти Худо пайвастаанд, занон, писарон ва духтарони онҳо, ҳамаи онҳое ки ба фаҳмидан лаёқат доштанд фаҳмида метавонистанд,


text:
Бародарони худ ва калоншавандагони худро дастгирӣ карданд, ва омада, савганду қасам хӯрданд, ки мувофиқи Тавроти Худо, ки ба воситаи Мусои бандаи Худо дода шудааст, рафтор намоянд, ва тамоми аҳкоми Парвардигор Худованди мо ва қонунҳо ва фароизи Ӯро нигоҳ доранд ва ба ҷо оваранд.


text:
Ва чун қавмҳои замин дар рӯзи шанбе мол ва ҳар навъ хӯрокворӣ барои фурӯш биёранд, аз онҳо дар рӯзи шанбе ва дар рӯзҳои пок нахарем, ва дар соли ҳафтум коркарди замин ва ҳар даъвои қарзро тарк кунем.


text:
Ва ҳамчун ҳукме ба зиммаи худ гирифтем, ки дар як сол сеяки сиқлро барои хизмати хонаи Худои мо бидиҳем:


text:
Барои нони тақдим ва ҳадияи ордии доимӣ, барои қурбонии сӯхтании доимӣ, барои қурбониҳои шанбе, навмоҳ ва идҳо, барои қурбониҳои ҷамоат, барои қурбонии гуноҳҳо, то хашмниҳоне барои Исроил бишавад, ва барои тамоми кори хонаи Худои мо.


text:
Ва мо дар миёни коҳинон, левизодагон ва қавм барои ҳадияи ҳезум қуръа партофтем, ки онро ба хонаи Худои худ мувофиқи хонаводаҳо сол ба сол дар вақтҳои муайян биёрем, то ки бар қурбонгоҳи Парвардигор Худои мо, мувофиқи он чи дар Таврот навишта шудааст, бисӯзонем;


text:
Ва нахустзодаҳои писарони худ ва чорпоёни худро мувофиқи он чи дар Таврот навишта шудааст, ва нахустзодаҳои говон ва гӯсфандони худро ба хонаи Худои мо, барои коҳиноне ки дар хонаи Худои мо хизмат мекунанд, биёрем.


text:
Ва навбари хамири худ ва ҳадияҳои худ ва меваи ҳар дарахт, шираи ангур ва равғани зайтунро барои коҳинон ба ҳуҷраҳои хонаи Худои мо, ва даҳяки замини худро барои левизодагон хоҳем овард, ки ин левизодагон даҳякро дар ҳамаи шаҳрҳои киштзори зироати мо мегиранд.


text:
Ва ҳангоме ки левизодагон даҳяк мегиранд, коҳине аз насли Ҳорун бо левизодагон хоҳад буд, ва левизодагон даҳяке аз он даҳяк ба хонаи Худои мо, ба ҳуҷраҳои хазинахона анбор хоҳанд овард.


text:
Зеро ки банӣ Исроил ва зодагони Левӣ ҳадияҳои ғалла, шираи ангур ва равғани зайтунро бояд ба ҳамин ҳуҷраҳо биёранд, ки дар он ҷо зарфҳои пок, ва коҳинони хизматгузор, ва дарбонон ва сарояндагон ҳозиранд; ва мо хонаи Худои худро тарк нахоҳем кард.


text:
Ва сарварони қавм дар Уршалим сокин буданд; ва бақияи қавм қуръа партофтанд, то ки аз даҳ як қисмро барои истиқомат ба шаҳри поки Уршалим биёранд, ва нӯҳ қисми боқӣ дар шаҳрҳои дигар сокин шаванд.


text:
Ва қавм ҳамаи касонеро, ки бо ихтиёри худ ба манзил гирифтан дар Уршалим розӣ шуданд, муборак хонданд.


text:
Ва инҳоянд сардорони мамлакат, ки дар Уршалим сокин шуданд, – дар сурате ки дар шаҳрҳои Яҳудо ҳар яке дар мулки худ, дар шаҳрҳои худ: исроилиён, коҳинон ва левизодагон ва тобеон ва зодагони ғуломони Сулаймон сокин буданд; –


text:
Ва дар Уршалим аз зодагони Яҳудо ва аз зодагони Бинёмин сокин шуданд. Аз зодагони Яҳудо: Аноё писари Узиё, писари Закарё, писари Амарё, писари Шафатё, писари Маҳалалъил, аз зодагони Форас.


text:
Ва Маасиё писари Борук, писари Колҳуза, писари Ҳазоё, писари Адоё, писари Юёриб, писари Закарё, писари Шилӯнӣ.


text:
Ҳамаи зодагони Форас, ки дар Уршалим истиқомат доштанд сокин буданд, чорсаду шасту ҳашт нафар мардони ҷангӣ буданд.


text:
Ва инҳоянд зодагони Бинёмин: Саллу писари Машуллом, писари Юид, писари Фадоё, писари Қулоё, писари Маасиё, писари Итиил, писари Ишаъё,


text:
Сароё писари Ҳилқиё, писари Машуллом, писари Содӯқ, писари Мароют, писари Аҳитуб, ки мудири хонаи Худо буд,


text:
Ва бародарони онҳо, ки хизмати хонаро ба ҷо меоварданд, – ҳаштсаду бисту ду нафар; ва Адоё писари Еруҳом, писари Фалалё, писари Амсӣ, писари Закарё, писари Фашҳур, писари Малкиё,


text:
Ва бародарони ӯ, ки сардорони хонаводаҳо буданд, – дусаду чилу ду нафар; ва Амашсай писари Азаръил, писари Аҳзай, писари Машиллимут, писари Иммир,


text:
Ва бародарони онҳо, ки мардони ҷангӣ буданд, саду бисту ҳашт нафар; ва Забдиил писари Ҳаҷдӯлим сардори онҳо буд.


text:
Ва Маттанё писари Мико, писари Забдӣ, писари Ософ – сардори маросими ҳамду сано ва дуо; ва Бақбуқё, ки сардори дуюм аз бародарони ӯ буд; ва Абдо писари Шаммуа писари Ҷолол, писари Едутун.


text:
Ва дарбонон: Аққуб, Талмун ва бародарони онҳо, ки ба дарвозаҳо нигаҳбонӣ мекарданд, – саду ҳафтоду ду нафар.


text:
Ва сардори левизодагон дар Уршалим Уззӣ писари Бонӣ, писари Ҳашабё, писари Маттанё, писари Мико, аз зодагони Ософ буд, ки ин сарояндагон дар баробари корҳои хонаи Худо тарона месуруданд,


text:
Зеро ки ҳукми подшоҳ дар бораи онҳо буд, ва барои сарояндагон музди ҳиссаи ҳаррӯза муқаррар карда шуда буд.


text:
Ва Фатаҳё писари Машизабъил, аз зодагони Зораҳ писари Яҳудо, ба ҳузури подшоҳ барои ҳар кори оид ба қавм буд.


text:
Ва баъзе аз зодагони Яҳудо дар шаҳракҳо, дар ҳудуди саҳроҳои худ сокин шуданд, чунончи: дар Қирят-Арбаъ ва деҳоташ, дар Дибӯн ва деҳоташ, дар Еқабсиил ва шаҳракҳояш,


text:
Зонуҳа, Адуллом ва шаҳракҳои онҳо, дар Локиш ва саҳроҳои он, дар Азиқо ва деҳоташ; ва аз Беэр-Шобаъ то водии Ҳиннум дар бошишгоҳҳо ҷойгир шуданд.


text:
Ва инҳоянд коҳинон ва левизодагоне ки бо Зарубобил писари Шаалтиил ва Ешуа баромадаанд: Сароё, Ирмиё, Эзро,


text:
Ва левизодагон: Ешуа, Биннуй, Қадмиил, Шарабё, Яҳудо, Маттанё, ки роҳбари ситоишкунандагон буд, – ӯ ва бародаронаш,


text:
Левизодагон дар айёми Элёшиб, Юёдоъ, Юҳонон ва Яддуа дар рӯйхати «Сардорони хонаводаҳо ва коҳинон дар замони подшоҳии Дорёвеши Форс» навишта шудаанд.


text:
Зодагони Левӣ, сардорони хонаводаҳо, дар китоби «Воқеанома» то айёми Юҳонон писари Элёшиб навишта шудаанд.


text:
Ва сардорони левизодагон: Ҳашабё, Шарабё ва Ешуа писари Қадмиил; ва бародаронашон дар рӯ ба рӯи онҳо, то ки мувофиқи амри Довуди бандаи Худо, навбат ба навбат, ситоиш кунанд ва ҳамду сано хонанд, –


text:
Маттанё, Бақбуқё ва Убадё; Машуллом, Талмун ва Аққуб посбонон ва дарбононе буданд, ки бо навбат назди остонаи дарвозаҳо посбонӣ мекарданд.


text:
Инҳо дар айёми Юёқим писари Ешуа писари Юсодоқ ва дар айёми Наҳемёи волӣ ва Эзрои коҳини китобдон буданд.


text:
Ва дар вақти пок кардани ҳисори Уршалим левизодагонро аз ҳамаи маконҳошон ҷустуҷӯ карданд, то ки онҳоро ба Уршалим биёранд, ва бо шодмонӣ, ситоиш ва сурудхонӣ, ва бо санҷҳо, удҳо ва барбатҳо пок намоянд.


text:
Ва аз Байт-Ҷилҷол, ва аз саҳроҳои Ҷобаъ ва Азмавт низ; зеро ки сарояндагон дар гирду атрофи Уршалим шаҳракҳо барои худ бино карда буданд.


text:
Ва ман сарварони Яҳудоро ба болои ҳисор баровардам, ва ду гурӯҳи калони ситоишкунандагонро барои рафтори ботантана таъин намудам, ва яке аз онҳо ба тарафи рост, бар сари ҳисор, сӯи Дарвозаи Хокрӯба равона шуданд,


text:
Ва аз зодагони коҳинон бо карнайҳо: Закарё писари Юнотон, писари Шамаъё, писари Маттанё, писари Микоё, писари Заккур, писари Ософ,


text:
Ва бародарони ӯ: Шамаъё, Азаръил, Милалай, Ҷилалай, Моай, Натанъил, Яҳудо ва Ҳанонӣ бо асбоби мусиқии Довуди марди Худо; ва Эзрои китобдон пешопеши онҳо.


text:
Ва назди Дарвозаи Чашма, ки дар рӯ ба рӯи онҳо буд, бар зинаҳои шаҳри Довуд, болои бар фарози ҳисор баромаданд ва аз болои хонаи Довуд гузашта, то Дарвозаи Об, ки дар шарқ буд, омаданд.


text:
Ва гурӯҳи дуюми ситоишкунандагон ба тарафи чап равона шуданд, ва ман ва нисфи қавм аз ақиби онҳо бар сари ҳисор, аз Бурҷи Танӯр то ҳисори васеъ рафтем;


text:
Ва онҳо аз болои Дарвозаи Эфроим, ва Дарвозаи Кӯҳна, ва Дарвозаи Моҳӣ, ва Бурҷи Ҳананъил, ва Бурҷи Меоҳ то Дарвозаи Гӯсфанд рафта, назди Дарвозаи Посгоҳ истоданд.


text:
Ва Маасиё, Шамаъё, Элъозор, Уззӣ, Еҳуҳонон, Малкиё, Элом ва Озар. Ва сарояндагон сурудхонӣ карданд; ва Израҳё сардорашон буд.


text:
Ва дар он рӯз қурбониҳои зиёде кушта забҳ намуда, хурсандӣ карданд, зеро ки Худо онҳоро бағоят шод карда буд, ва занону бачагон низ хурсандӣ карданд, ва шодмонии Уршалим то ҷойҳои дурдаст шунида шуд.


text:
Ва дар он рӯз бар ҳуҷраҳои хазинахона барои ҳадияҳо, навбарҳо ва даҳякҳо одамон таъин карда шуданд, то ки аз киштзорҳои шаҳрҳо ҳиссаҳои коҳинон ва левизодагонро мувофиқи Таврот ҷамъ кунанд, зеро аҳли Яҳудо аз он шод буданд, ки коҳинон ва левизодагон ба хизмат меистоданд,


text:
Ва хизмати Худои худ ва корҳои пок намуданро ба ҷо меоварданд, ва мувофиқи амри Довуд ва писараш Сулаймон вазифаи сарояндагон ва дарбононро иҷро мекарданд,


text:
Ва мисли он ки дар айёми Довуд ва Ософи сардори сарояндагон аз куҳан қадим буд, сурудҳои ҳамду сано барои Худо мехонданд.


text:
Ва тамоми Исроил дар айёми Зарубобил ва дар айёми Наҳемё ҳиссаҳои сарояндагон ва дарбононро рӯз ба рӯз медоданд, яъне онҳо вақф ба левизодагон медоданд, ва левизодагон вақф ба зодагони Ҳорун медоданд.


text:
Дар он рӯз китоби Мусоро ба самъи қавм хонданд, ва дар он чунин навиштае ёфт шуд, ки «аммӯнӣ ва мӯобӣ ҳаргиз ба ҷамоати Худо дохил нахоҳанд шуд,


text:
Зеро ки онҳо банӣ Исроилро бо нон ва об пешвоз нагирифтанд, балки Билъомро бар зидди онҳо киро карданд, то ки онҳоро лаънат намояд, валекин Худо лаънатро ба баракат табдил дод».


text:
Ва пеш аз ин Элёшиби коҳин, ки дар як ҳуҷраи хонаи Худои мо, дар наздикии Тубиё истиқомат дошт сокин буд,


text:
Барои ӯ ҳуҷраи калоне муҳайё карда буд, ки пештар ҳадияҳои ордӣ, бухур ва зарфҳо, ва даҳяки ғалла, шираи ангур ва равғани зайтунро, ки ҳиссаи левизодагон, сарояндагон ва дарбонон буд, ва ҳадияҳои коҳинонро дар он ҷо мегузоштанд.


text:
Ва дар он вақт ман дар Уршалим набудам, зеро ки дар соли сиву дуюми Артаҳшасто, подшоҳи Бобил, назди подшоҳ рафтам, ва пас аз айёме аз подшоҳ барои худ иҷозат гирифтам.


text:
Ва чун ба Уршалим расидам, аз кирдори баде ки Элёшиб ба хотири Тубиё карда буд, яъне барои ӯ дар саҳни хонаи Худо ҳуҷрае муҳайё намуда буд, хабар ёфтам,


text:
Ва ин дар назари ман бағоят зишт намуд, ва ман тамоми бисоти чизу чораи хонаи Тубиёро аз ҳуҷра берун партофтам,


text:
Ва фармудам, ва ҳуҷраро пок карданд, ва зарфҳои хонаи Худо, ҳадияҳои ордӣ ва бухурро ба он ҷо баргардонидам.


text:
Ва фаҳмидам, ки ҳиссаҳои левизодагон ба онҳо дода нашудааст, ва левизодагону сарояндагоне ки ба хизматгузорӣ машғул буданд, ҳар яке ба киштзори худ гурехта рафтаанд.


text:
Ва ман сардоронро мазаммат намуда, гуфтам: «Чаро хонаи Худо тарк карда шудааст?» Ва онҳоро ҷамъ карда, дар ҷойҳошон гузоштам.


text:
Ва тамоми аҳли Яҳудо даҳяки ғалла, шираи ангур ва равғани зайтунро ба хазинахонаҳо анборҳо овардан гирифтанд.


text:
Ва Шаламёи коҳин ва Содӯқи китобдон ва Фадоёро, ки аз левизодагон буд, ва дар паҳлуяшон Ҳонон писари Заккур, писари Маттанёро бар хазинахонаҳо таъин намудам, зеро ки онҳо шахсони амин ҳисоб меёфтанд, ва вазифаи онҳо ин буд, ки ҳиссаҳоро ба бародарони худ тақсим кунанд.


text:
Маро, эй Худои ман, барои ин ба ёд овар, ва корҳои неки маро, ки барои хонаи Худои худ ва барои хизматгузорони он кардаам, нобуд насоз!


text:
Дар он айём дар Яҳудо дидам, ки дар рӯзи шанбе чархуштҳоро пахш мекарданд, ва хирманҳоро кашонда меоварданд, ва май, ангур ва анҷир ва ҳар бори дигарро ба харҳо бор карда, дар рӯзи шанбе ба Уршалим медароварданд; ва мушоҳида намудам, ки дар он рӯз ба фурӯхтани хӯрокворӣ машғул мешуданд.


text:
Ва суриёне ки дар Яҳудо истиқомат доштанд, моҳӣ ва ҳар навъ мол оварда, ба сокинони Яҳудо ва Уршалим мефурӯхтанд.


text:
Ва ман калоншавандагони Яҳудоро сарзаниш мазаммат намуда, ба онҳо гуфтам: «Ин чӣ кори бад аст, ки шумо мекунед ва рӯзи шанберо хор медоред?


text:
Падарони шумо, охир, чунин амал карданд, ва Худои мо тамоми ин мусибатро бар мо ва бар ин шаҳр овард; ва шумо рӯзи шанберо хор дошта, ғазабро бар Исроил афзун мекунед?»


text:
Ва чун дарвозаҳои Уршалим пеш аз шанбе сояандоз шуданд, фармудам, ва дарҳоро бастанд; ва фармудам, ки то анҷоми шанбе онҳоро накушоянд; ва аз навкарони худ назди дарвозаҳо гузоштам, то ки дар рӯзи шанбе ҳеҷ боре оварда нашавад.


text:
Ва ман онҳоро огоҳ карда, гуфтам: «Чаро шумо назди ҳисор шабро мегузаронед? Агар бори дигар чунин кунед, даст бар шумо хоҳам андохт!» Аз ҳамон вақт дигар дар рӯзи шанбе наомаданд.


text:
Ва ба левизодагон фармудам, ки таҳорат шустушӯ карда, барои нигаҳбонии дарвозаҳо биёянд, то ки рӯзи шанберо пок намоянд. Инро низ, эй Худои ман, барои ман ба ёд овар ва аз рӯи меҳрубонии бузурги Худ бар ман раҳм намо!


text:
Ва писарони онҳо қисман ба забони ашдӯдӣ гап мезаданд, ва ба забони яҳудӣ наметавонистанд сухан ронанд, балки ба забони ин ё он қавм.


text:
Ва ман онҳоро мазаммат намудам, ва ба онҳо лаънат хондам, ва баъзе касонро аз байни онҳо кӯфтам, ва мӯйҳошонро кандам, ва онҳоро ба Худо қасам дода, гуфтам: «Духтарони худро ба писарони онҳо надиҳед, ва духтарони онҳоро барои писарони худ ва барои худ нагиред.


text:
Сулаймон, подшоҳи Исроил, охир, ба туфайли ҳаминҳо гуноҳ карда буд, ва ҳол он ки дар миёни халқҳои бисёр подшоҳе мисли ӯ набуд! Ва ӯ барои Худои худ дӯстдошта буд, ва Худо ӯро бар тамоми Исроил подшоҳ карда буд, – аммо ӯро низ занони аҷнабӣ дар роҳи гуноҳ андохтанд!


text:
Пас, оё мо метавонем ба суханони шумо гӯш дода, ин бадии азимро ба амал оварем, яъне ба Худои худ хиёнат карда, занони аҷнабӣ бигирем?»


text:
Ва аз зодагони Юёдоъ писари Элёшиби саркоҳин ман якеро, ки домоди Санбалати ҳӯрӯнӣ буд, аз пеши худ рондам.


text:
Онҳоро, эй Худои ман, барои он ба ёд овар, ки каҳонатро, ва паймони коҳинон ва левизодагонро палид кардаанд!


text:
Ва ман онҳоро аз ҳар чизи аҷнабӣ пок намудам, ва хизматгузории коҳинон ва левизодагонро аз нав барқарор кардам, то ҳар яке ба кори худ машғул шавад;


text:
Ва овардани ҳадияи ҳезумро дар вақтҳои муайян, ва навбарҳоро низ. Маро, эй Худои ман, ба некӯӣ ба ёд овар!


text:
Вa воқеъ шуд дар айёми Аҳашверӯш, – ҳамон Аҳашверӯш, ки аз Ҳинд то Ҳабаш бар саду бисту ҳафт вилоят подшоҳӣ мекард, –


text:
Ва дар соли сеюми подшоҳии худ ӯ барои ҳамаи мирон ва маъмуронаш хизматгоронаш базм барпо кард, ва сипоҳиёни Форс ва Мод, аъёну ашроф ва ҳокимони вилоятҳо дар ҳузури ӯ буданд,


text:
Дар сурате ки ӯ айёми зиёде, саду ҳаштод рӯз, сарвату ҷалоли подшоҳии худ ва шаъну шукӯҳи бузургии худро нишон медод.


text:
Ва чун он рӯзҳо гузаштанд ба охир расиданд, подшоҳ барои тамоми қавме ки дар Шушани пойтахт аз бузург то хурд ҳозир буданд, дар саҳни боғи қасри подшоҳ базми ҳафтрӯза барпо кард.


text:
Пардаҳо аз матои маҳини сафед ва лоҷвардӣ бо риштаҳои катони сафед ва арғувонӣ бар ҳалқаҳои нуқра ва сутунҳои мармар овезон буд; катҳои тилло ва нуқра бар фарше аз мармари сабз, сиёҳ, садафгун ва сурх истода буданд.


text:
Ва нӯшокиҳо дар зарфҳои тиллоӣ буданд, ва зарфҳо гуногуншакл буданд; ва майи шоҳона мувофиқи саховати ҳиммати подшоҳ фаровон буд;


text:
Ва майнӯшӣ ба муддаои табъ буд: касеро маҷбур намекарданд, зеро подшоҳ ба ҳамаи маъмурони хонаи худ фармуда буд, ки ба мувофиқи майли хости дилхоҳи ҳар кас амал кунанд.


text:
Дар рӯзи ҳафтум, вақте ки подшоҳ аз май дилхуш шуд, ба Меҳумон, Бизто, Ҳарбӯно, Бинто, Абанто, Зетар ва Каркас – ҳафт хоҷасарое ки ба ҳузури подшоҳ Аҳашверӯш хизмат мекарданд, – амр кард,


text:
Ки Ваштии маликаро бо тоҷи шоҳона ба ҳузури подшоҳ биёваранд, то ки зебоии вайро ба қавмон ва мирон нишон диҳад, зеро ки вай хушрӯй буд.


text:
Вале Ваштии малика бо амре ки подшоҳ ба воситаи хоҷасароён фармуда буд, нахост биёяд, ва подшоҳ бағоят хашмгин шуда, ғазабаш андаруни ӯ аланга зад.


text:
Ва подшоҳ ба донишмандони таърихшинос ҳакимони донандаи таворих гуфт, чунки одати равиши подшоҳ ин буд, ки бо ҳамаи донандагони қонун ва ҳуқуқ машварат кунад.


text:
Ва наздик ба муқаррабони ӯ Каршено, Шетор, Адмото, Таршиш, Мерес, Марсено ва Мемухон буданд, ки ин ҳафт мири Форс ва Мод чеҳраи подшоҳро медиданд ва дар сафи аввали назди тахти подшоҳӣ менишастанд:


text:
«Аз рӯи қонун ба Ваштии малика чӣ бояд кард барои он ки вай амреро, ки подшоҳ Аҳашверӯш ба воситаи хоҷасароён фармуд, ба ҷо наовард?»


text:
Ва Мемухон ба ҳузури подшоҳ ва мирон гуфт: «Ваштии малика на танҳо бар зидди подшоҳ гуноҳкор шуд, балки низ бар зидди ҳамаи мирон ва бар зидди ҳамаи қавмҳое ки дар ҳамаи вилоятҳои подшоҳ Аҳашверӯш мебошанд,


text:
Чунки рафтори малика дар миёни ҳамаи занон овоза шуда, шавҳарҳошон дар назарашон беқадр хоҳанд шуд, ва онҳо хоҳанд гуфт: 'Подшоҳ Аҳашверӯш амр кард, ки Ваштии маликаро ба ҳузури ӯ биёваранд, вале вай наомад'.


text:
Ва имрӯз хонумҳои Форс ва Мод, ки рафтори маликаро шуниданд, ба ҳамаи мирони подшоҳ чунин хоҳанд гуфт, ва ин боиси хорӣ ҳақорат таҳқир ва хашми зиёде хоҳад шуд.


text:
Агар подшоҳ салоҳ донад, бигзор амри шоҳонае аз ҷониби ӯ навишта, дар Форс ва Мод ба таври тағйирнопазир ба ҳукми қонун дароварда шавад, ки Ваштӣ дигар ба ҳузури подшоҳ Аҳашверӯш наояд, ва подшоҳ унвони шоҳонаи вайро ба зани дигаре ки аз вай беҳтар бошад, бидиҳад.


text:
Ва фармони подшоҳ ба гӯши самъи мардум расида, дар тамоми мамлакати ӯ, ҳарчанд ки азим аст, таъсир хоҳад бахшид намуд, ва ҳамаи занон ба шавҳарони худ аз бузург то хурд қадрдонӣ хоҳанд кард».


text:
Ва номаҳо ба ҳамаи вилоятҳои подшоҳ, ба ҳар вилоят бо хати он ва ба ҳар қавм бо забони он равона кард, то ки ҳар мард бо забони қавми худ сухан ронда, дар хонаи худ ҳукмфармо бошад.


text:
Баъд аз ин воқеаҳо, вақте ки ғазаби подшоҳ Аҳашверӯш таскин ёфт хомӯш паст шуд, ӯ Ваштиро, ва рафтореро, ки вай карда буд, ва ҳукмеро, ки дар ҳаққи вай бароварда шуда буд, ба ёд овард.


text:
Ва навкарони подшоҳ, ки дар ҳузури ӯ хизмат мекарданд, гуфтанд: «Бигзор барои подшоҳ духтарони бокираи хушрӯйро ҷустуҷӯ намоянд,


text:
Ва подшоҳ дар ҳамаи вилоятҳои мамлакати худ нозиронро назораткунандагонро таъин кунад, ва онҳо ҳар духтари бокираи хушрӯйро дар Шушани пойтахт, дар хонаи занон, зери дасти Ҳеҷойи хоҷасарои подшоҳ, ки нигаҳбони занон аст, ҷамъ кунанд, ва лавозимоти ороиш ба онҳо дода шавад.


text:
Ва духтаре ки дар назари подшоҳ писанд афтад, ба ҷои Ваштӣ малика шавад». Ва ин сухан дар назари подшоҳ писанд афтод, ва ӯ чунин амал кард.


text:
Марди яҳудие дар Шушани пойтахт буд, ва номаш Мордахай писари Ёир, писари Шимъӣ, писари Қиши бинёминӣ буд,


text:
Ки аз Ерусалим бурда шуда буд бо асироне ки ҳамроҳи Еконё подшоҳи Яҳудо кӯчонда шуда буданд, ки онҳоро Набукаднесар подшоҳи Бобил кӯчонида буд.


text:
Ва ӯ тарбиягари мураббии Ҳадаса, яъне Эстери амакдухтари худ буд, чунки вай падару модар надошт; ва ин духтар хушандом ва хушрӯй буд, ва баъд аз вафоти падару модараш вайро Мордахай барои худ духтархонд карда буд.


text:
Ва ҳангоме ки амри подшоҳ ва қонуни ӯ эълон карда шуд, ва духтарони зиёде дар Шушани пойтахт зери дасти Ҳеҷой ҷамъ оварда шуданд, Эстерро низ ба хонаи подшоҳ зери дасти Ҳеҷой, ки нигаҳбони занон буд, гирифта оварданд.


text:
Ва ин духтар дар назари ӯ писанд афтода, ба ҳузури ӯ илтифот пайдо кард, ва ӯ шитобон равғанҳои молиданӣ ороиш ва ҳиссаи вайро ба вай дод ва ҳафт канизи муносибро аз хонаи подшоҳ ба вай дода, вайро бо канизонаш ба беҳтарин ҳуҷраи шӯъбаи хонаи занон гузаронд.


text:
Эстер қавми худ ва аслу насаби худро маълум накард, зеро Мордахай ба вай фармуда буд, ки маълум накунад.


text:
Ва ҳар рӯз Мордахай назди саҳни хонаи занон гаштугузор мекард, то ки аз аҳволи Эстер ва аз он чи ба вай рӯй медиҳад, хабардор бошад.


text:
Ва чун навбати ҳар духтар мерасид, ки назди подшоҳ Аҳашверӯш биёяд, – яъне баъд аз он ки вай дар муддати дувоздаҳ моҳ он чиро ки барои занон муқаррар шуда буд мегузашт, зеро ки айёми молиш додани онҳо: шаш моҳ бо равғани мур ва шаш моҳ бо атриёт ва дорувори молидании занон бо ҳамин буд мешуд, –


text:
Ва он гоҳ духтар назди подшоҳ меомад. Ҳар чизе ки вай талаб мекард, ба вай медоданд, то ки бо он аз хонаи занон ба хонаи подшоҳ биёяд.


text:
Шомгоҳон вай меомад ва саҳаргоҳон ба хонаи дуюми занон зери дасти Шаашғоз, ки хоҷасарои подшоҳ ва нигаҳбони сурриягон буд, бармегашт ва дигар назди подшоҳ намеомад, магар ки подшоҳ вайро бихоҳад, ва он гоҳ вайро ном бурда даъват мекарданд.


text:
Ва чун навбати Эстер, духтари Абиҳоили амаки Мордахай, ки ӯ вайро духтархонд карда буд, расид, ки назди подшоҳ биёяд, вай чизе талаб накард, магар ки он чи Ҳеҷойи хоҷасарои подшоҳ ва нигаҳбони занон гуфта буд. Ва Эстер дар назари ҳар касе ки вайро медид, илтифот пайдо мекард.


text:
Ва Эстерро назди подшоҳ Аҳашверӯш, ба хонаи шоҳонаи ӯ, дар моҳи даҳум, ки моҳи тевет бошад, дар соли ҳафтуми подшоҳии ӯ гирифта оварданд.


text:
Ва подшоҳ Эстерро бештар аз ҳамаи занон дӯст дошт, ва ба ҳузури ӯ вай бештар аз ҳамаи дӯшизагон меҳр ва илтифот пайдо кард; ва ӯ тоҷи шоҳонаро бар сари вай гузошта, вайро ба ҷои Ваштӣ малика гардонд.


text:
Ва подшоҳ базми бузурге, – базме ба хотири Эстер, – барои ҳамаи мирон ва маъмурони худ барпо кард, ва ба вилоятҳо сабукӣ бахшид, ва бо саховати ҳиммати шоҳона тӯҳфаҳо дод.


text:
Эстер аслу насаби худ ва қавми худро ҳанӯз маълум накарда буд, чунон ки Мордахай ба вай фармуда буд; ва амри Мордахайро Эстер мисли замоне ки назди ӯ тарбия мегирифт, ба ҷо меовард.


text:
Дар он айём, ки Мордахай назди дарвозаи подшоҳ менишаст, ду хоҷасарои подшоҳ, Биғтон ва Тораш, ки аз посбонони остона буданд, дарғазаб шуданд ва қасд доштанд ба подшоҳ Аҳашверӯш даст биандозанд дасти душманӣ дароз кунанд.


text:
Вале Мордахай аз ин ҳодиса огоҳ шуда, ба Эстери малика хабар дод, ва Эстер он чиро, ки Мордахай ошкор карда буд, ба подшоҳ гуфт.


text:
Ва ин ҳодиса тафтиш карда шуд, ва дуруст баромад, ва ҳар дуяшон ба дор овехта шуданд. Ва дар китоби воқеаҳои айём, ки дар ҳузури подшоҳ буд, ин ҳодиса навишта шуд.


text:
Баъд аз ин воқеаҳо, подшоҳ Аҳашверӯш ба Ҳомон писари Ҳамдотои Аҷоҷӣ бузургӣ бахшида, ӯро баланд бардошт, ва курсии ӯро аз ҳамаи мироне ки бо ӯ буданд, болотар гузошт;


text:
Ва ҳамаи маъмурони подшоҳ, ки назди дарвозаи подшоҳ буданд, ба Ҳомон зону мезаданд ва саҷда мебурданд, зеро ки подшоҳ дар ҳаққи ӯ чунин фармуда буд, вале Мордахай зону намезад ва саҷда намебурд.


text:
Ва маъмурони подшоҳ, ки назди дарвозаи подшоҳ буданд, ба Мордахай мегуфтанд: «Чаро ту аз амри подшоҳ сар мепечӣ?»


text:
Ва азбаски рӯз ба рӯз ба ӯ мегуфтанд, ва ӯ ба онҳо гӯш намедод, аз ин рӯ ба Ҳомон хабар доданд, то бубинанд, ки оё Мордахай метавонад ба дар суханонаш исрор истодагӣ намояд, зеро онҳоро огоҳ карда буд, ки ӯ яҳудӣ аст.


text:
Вале танҳо ба Мордахай дасти душманӣ дароз кардан даст андохтан дар назари ӯ нописанд омад, ва чун ӯро аз қавми Мордахай огоҳонида хабар дода буданд, аз ин рӯ Ҳомон қасд намуд, ки қавми Мордахай, яъне ҳамаи яҳудиёнеро ки дар тамоми мамлакати Аҳашверӯш буданд, нобуд кунад.


text:
Дар моҳи якум, ки моҳи нисон бошад, дар соли дувоздаҳуми подшоҳ Аҳашверӯш, дар ҳузури Ҳомон барои ҳар рӯз ва ҳар моҳ пур – яъне қуръа – партофтанд, ва он ба моҳи дувоздаҳум, ки моҳи адор бошад, афтод.


text:
Ва Ҳомон ба подшоҳ Аҳашверӯш гуфт: «Қавме парешон ва пароканда дар миёни қавмҳо дар ҳамаи вилоятҳои мамлакати ту ҳастанд, ва қонунҳошон аз ҳар қавм фарқ дорад, ва қонунҳои подшоҳро ба ҷо намеоваранд, ва подшоҳро норавост, ки онҳоро чунин вогузорад.


text:
Агар подшоҳ салоҳ лозим донад, бигзор барои нест кардани онҳо фармоне навишта шавад, ва ман даҳ ҳазор таланти нуқра* ба дасти кормандон баркашида хоҳам дод, то ки ба хазинаҳои подшоҳ биёваранд».


text:
Ва подшоҳ нигини худро аз дасти худ кашид баровард берун кард, ва онро ба Ҳомон писари Ҳамдотои Аҷоҷӣ, ки бадхоҳи яҳудиён буд, дод.


text:
Ва подшоҳ ба Ҳомон гуфт: «Он нуқра дар дасти ту бимонад, ва он қавм низ, то ки бо онҳо он чиро, ки ба назарат маъқул бошад, бикунӣ».


text:
Ва котибони подшоҳ дар моҳи якум, дар рӯзи сездаҳуми он, даъват шуданд, ва мувофиқи ҳар он чи Ҳомон фармуд, ба волиёни подшоҳ ва ба ҳокимони ҳар вилоят ва ба мирони ҳар қавм, ба ҳар вилоят бо хати он ва ба ҳар қавм бо забони он навишта шуд: аз номи подшоҳ Аҳашверӯш навишта ва бо нигини подшоҳ мӯҳр карда шуд.


text:
Ва номаҳо ба воситаи чопарон қосидони тезрав ба ҳамаи вилоятҳои подшоҳ фиристода шуд, то ки ҳамаи яҳудиёнро, аз ҷавон то пир ва кӯдакон ва занон, дар як рӯз, дар рӯзи сездаҳуми моҳи дувоздаҳум, ки моҳи адор бошад, нобуд кунанд, бикушанд ва нобуд намоянд, ва молу мулки онҳоро толону тороҷ кунанд.


text:
«Нусхаҳои ин фармон дар ҳар вилоят ба ҳукми қонун дароварда, ба ҳамаи қавмҳо эълон карда шавад, то ки ба он рӯз тайёр бошанд».


text:
Қосидон шитобон бо амри подшоҳ роҳсипор гардиданд, ва он қонун дар Шушани пойтахт эълон карда шуд, ва подшоҳ ва Ҳомон ба майнӯшӣ нишастанд, валекин шаҳри Шушан дар изтироб афтод.


text:
Ва Мордахай аз он чи воқеъ шуда буд, огоҳӣ ёфт, ва Мордахай либоси худро чок зада, палос ва хокистар дар бар кард, ва андаруни шаҳр рафта, фиғони азим ва талхе баровард.


text:
Ва то ба пеши дарвозаи подшоҳ расид, зеро мумкин набуд, ки касе палос дар тан ба дарвозаи подшоҳ дарояд.


text:
Ва дар ҳар вилоят, ки он ҷо амри подшоҳ ва қонуни ӯ расида буд, барои яҳудиён мотами бузург ва рӯзадорӣ ва гиря ва овозандозӣ буд; палос ва хокистар барои бисёр касон бистар шуд.


text:
Ва чун канизони Эстер ва хоҷасароёни вай омада, ба вай хабар доданд, малика бағоят ҳаросон безобита музтариб шуд, ва либос фиристод, то ки Мордахайро бипӯшонанд ва палосашро аз ӯ дур кунанд, вале ӯ қабул накард.


text:
Ва Эстер Ҳатохро, ки аз хоҷасароёни подшоҳ назди вай таъин шуда буд, даъват намуд ва ӯро фармуд, ки аз Мордахай бипурсад, ки ин чист ва ин аз чӣ сабаб аст?


text:
Ва Мордахай аз ҳар чи ба ӯ рӯй дода буд, ва аз маблағи нуқрае ки Ҳомон барои нест кардани яҳудиён ба хазинаҳои подшоҳ баркашида доданӣ шуда буд, ӯро хабардор кард,


text:
Ва нусхаи фармони ба ҳукми қонун даромадаро, ки дар Шушан дар бораи нобуд кардани онҳо эълон шуда буд, ба ӯ дод, то ки онро ба Эстер нишон диҳад ва ба вай хабар расонад, ва вайро амр фармояд, ки назди подшоҳ даромада, аз ӯ зорию илтиҷо кунад ва барои қавми худ аз ӯ илтимос намояд.


text:
«Ҳамаи маъмурони подшоҳ ва қавми вилоятҳои подшоҳ медонанд, ки барои ҳар мард ва зане ки назди подшоҳ ба саҳни дарунӣ биёяд, бе он ки даъват шуда бошад, фақат як қонун ҳаст, ки бояд қатл карда шавад, ба ҷуз касе ки подшоҳ чӯбдасти тиллоро сӯи вай дароз кунад, то ки зинда монад; инак сӣ рӯз аст, ки ман даъват нашудаам, ки назди подшоҳ биёям».


text:
Мордахай гуфт, ки ба Эстер чунин ҷавоб гардонанд: «Дар дили худ гумон накун, ки дар хонаи подшоҳ аз миёни ҳамаи яҳудиён раҳо хоҳӣ шуд,


text:
Балки, агар дар ҳамин вақт хомӯш бимонӣ, халосӣ раҳоӣ ва наҷот аз ҷои дигар падид хоҳад омад, вале ту ва хонадони падарат нобуд хоҳед шуд, ва кист бидонад, ки оё барои чунин вақт ба подшоҳӣ нарасидаӣ?»


text:
«Бирав ва ҳамаи яҳудиёнро, ки дар Шушан мебошанд, ҷамъ кун, ва барои ман рӯза дошта, се рӯз, шабонаю рӯзона, чизе нахӯред ва нанӯшед; ман низ бо канизони худ ҳамчунин рӯза хоҳам дошт, ва ба ин тариқ назди подшоҳ хоҳам омад, гарчанде ки ин бар хилофи қонун аст, ва агар нобуд шавам, бигзор нобуд шавам».


text:
Дар рӯзи сеюм Эстер либоси шоҳона пӯшида, дар саҳни дарунии хонаи подшоҳ рӯ ба рӯи дарбори подшоҳ биистод, ва подшоҳ бар тахти шоҳонаи худ дар дарбори шоҳона рӯ ба рӯи даромадгоҳи хона нишаста буд.


text:
Ва чун подшоҳ Эстери маликаро дид, ки дар саҳн истодааст, вай дар назари ӯ илтифот пайдо кард, ва подшоҳ чӯбдасти тиллоро, ки дар дасташ буд, сӯи Эстер дароз кард, ва Эстер наздик омада, ба нӯги чӯбдаст даст расонд.


text:
Ва подшоҳ ба вай гуфт: «Эй Эстери малика! Туро чӣ шуд, ва илтимосат чист? Ҳатто нисфи мамлакат бошад ҳам, ба ту дода хоҳад шуд».


text:
Ва Эстер гуфт: «Агар подшоҳ лозим салоҳ донад, бигзор подшоҳ бо Ҳомон имрӯз ба зиёфате ки барои ӯ муҳайё кардаам, биёяд».


text:
Ва подшоҳ гуфт: «Зуд Ҳомонро даъват кунед, то ки гуфтаи Эстерро ба ҷо оварем». Ва подшоҳ бо Ҳомон ба зиёфате ки Эстер муҳайё карда буд, омад.


text:
Ва подшоҳ ба Эстер дар вақти майнӯшӣ гуфт: «Хоҳишат чист? Он қонеъ карда хоҳад шуд. Ва илтимосат чист? Ҳатто нисфи мамлакат бошад ҳам, ба ҷо оварда хоҳад шуд».


text:
Ки агар дар назари подшоҳ илтифот пайдо карда бошам, ва агар подшоҳ салоҳ донад, ки хоҳишамро қонеъ кунад ва илтимосамро ба ҷо оварад, бигзор подшоҳ бо Ҳомон ба зиёфате ки барон онҳо муҳайё хоҳам кард, биёяд, ва фардо ба саволи подшоҳ ҷавоб хоҳам дод».


text:
Ва Ҳомон дар он рӯз хурсанд ва хушдил шуда берун омад, вале вақте ки Ҳомон Мордахайро назди дарвозаи подшоҳ дид, ки пеши ӯ намехезад ва аз ҷояш намеҷунбад, Ҳомон бар Мордахай пур аз ғазаб шуд.


text:
Валекин Ҳомон худдорӣ карда, ба хонаи худ омад, ва кас фиристода, дӯстони худ ва зани худ Зорашро даъват намуд.


text:
Ва Ҳомон ба онҳо фаровонии сарвати худ ва афзунии писарони зиёди худро, ва тамоми бузургиеро азаматеро, ки подшоҳ ба ӯ ато намуда, ӯро бар мирон ва маъмурони подшоҳ баланд бардоштааст, ҳикоя кард,


text:
Ва Ҳомон гуфт: «Илова бар ин, Эстери малика низ касеро, ғайр аз ман, ба зиёфате ки муҳайё карда буд, ҳамроҳи подшоҳ даъват нанамуд, ва фардо низ ман назди вай ҳамроҳи подшоҳ даъват шудаам;


text:
Валекин ҳамаи ин дар назари ман ҳеҷ арзише надорад, то даме ки Мордахайи яҳудиро назди дарвозаи подшоҳ нишаста мебинам».


text:
Зани ӯ Зораш ва ҳамаи дӯстони ӯ гуфтанд: «Доре ба баландии панҷоҳ араш бисозанд, ва пагоҳӣ ба подшоҳ бигӯй, ки Мордахайро бар он биовезанд, ва шодон ҳамроҳи подшоҳ ба зиёфат бирав». Ва ин сухан дар назари Ҳомон писанд афтод, ва ӯ доре сохт.


text:
Дар он шаб хоби подшоҳ парид, ва ӯ фармуд, ки китоби ёддошти воқеаҳои айёмро биёранд, то ки онро ба ҳузури подшоҳ бихонанд.


text:
Ва навиштае ёфт шуд, ки Мордахай дар бораи ду хоҷасарои подшоҳ, Биғтон ва Тораш, ки аз посбонони остона буданд ва қасд доштанд ба подшоҳ Аҳашверӯш даст биандозанд дасти душманӣ дароз кунанд, хабар додааст.


text:
Ва подшоҳ гуфт: «Чӣ иззат ва сарафрозӣ барои ин ба Мордахай ато шудааст?» Навкарони подшоҳ, ки дар ҳузури ӯ хизмат мекарданд, гуфтанд: «Чизе ба вай ато нашудааст».


text:
Ва подшоҳ гуфт: «Кист дар саҳн?» Ва Ҳомон ба саҳни берунии хонаи подшоҳ омада буд, то ба подшоҳ бигӯяд, ки Мордахайро ба доре ки барояш сохта буд, биовезанд.


text:
Ва Ҳомон омад, ва подшоҳ ба ӯ гуфт: «Ба шахсе ки подшоҳ мехоҳад сарафроз намояд, чӣ бояд кард?» Ва Ҳомон дар дили худ гуфт: «Ғайр аз ман кист, ки подшоҳ бихоҳад сарафроз намояд?»


text:
Бигзор либоси шоҳонае ки подшоҳ онро дар бар мекунад, ва аспе ки подшоҳ бар он савор мешавад, ва тоҷи шоҳонае ки бар сари асп гузошта мешавад, биёваранд,


text:
Ва он либос ва аспро ба дасти яке аз мирони подшоҳ, ки аз аъёну ашроф бошад, бидиҳанд, ва шахсеро, ки подшоҳ мехоҳад сарафроз намояд, бипӯшонанд, ва ӯро ба асп савор карда дар майдони шаҳр бигардонанд, ва пешопеши ӯ нидо кунанд: 'Ба шахсе ки подшоҳ мехоҳад сарафроз намояд, чунин карда хоҳад шуд!'»


text:
Ва подшоҳ ба Ҳомон гуфт: «Шитоб намуда он либос ва аспро, чунон ки гуфтӣ, бигир ва ба Мордахайи яҳудӣ, ки назди дарвозаи подшоҳ нишастааст, чунин бикун; аз ҳар чи гуфтӣ, чизе кам нашавад».


text:
Ва Ҳомон он либос ва аспро гирифт, ва Мордахайро пӯшонид, ва ӯро ба асп савор карда дар майдони шаҳр гардонид, ва пешопеши ӯ нидо кард: «Ба шахсе ки подшоҳ мехоҳад сарафроз намояд, чунин карда хоҳад шуд!»


text:
Ва Ҳомон ба зани худ Зораш ва ба ҳамаи дӯстони худ ҳар он чиро, ки ба ӯ воқеъ шуда буд, ҳикоя кард, ва ҳакимонаш ва занаш Зораш ба ӯ гуфтанд: «Агар Мордахай, ки пеши вай ба фурӯ ғалтидан сар кардаӣ, аз насли яҳудиён бошад, бар вай ғолиб нахоҳӣ шуд, балки ҳатман пеши вай фурӯ хоҳӣ ғалтид».


text:
Ва ҳанӯз бо ӯ сухан меронданд, ки хоҷасароёни подшоҳ расиданд, то ки Ҳомонро шитоб кунонида, ба зиёфате ки Эстер муҳайё намуда буд, бибаранд.


text:
Ва подшоҳ дар рӯзи дуюм низ дар вақти майнӯшӣ ба Эстер гуфт: «Эй Эстери малика! Хоҳишат чист? Он қонеъ карда хоҳад шуд. Ва илтимосат чист? Ҳатто нисфи мамлакат бошад ҳам, ба ҷо оварда хоҳад шуд».


text:
Ва Эстери малика ҷавоб гардонда гуфт: «Эй подшоҳ! Агар дар назари ту илтифот пайдо карда бошам, ва агар подшоҳ салоҳ донад, бигзор ҷони ман мувофиқи хоҳиши ман ва қавми ман мувофиқи илтимоси ман ба ман бахшида шавад,


text:
Зеро ки ман ва қавми ман фурӯхта шудаем, то ки нобуд, кушта ва нест шавем, ва агар ба ғуломӣ ва канизӣ фурӯхта мешудем, ман хомӯш мемондам, зеро ки мусибат ба безобита кардани подшоҳ намеарзид».


text:
Ва подшоҳ Аҳашверӯш ба сухан оғоз намуда, ба Эстери малика гуфт: «Он кас кист, ва он кас куҷост, ки дилаш ҷуръат намудааст чунин амал кунад?»


text:
Ва Эстер гуфт: «Он бадхоҳ ва душман ҳамин Ҳомони бадкор аст!» Ва Ҳомон ба ҳузури подшоҳ ва малика ба даҳшат афтод.


text:
Ва подшоҳ бо ғазаб аз майнӯшӣ хеста ба боғи қаср баромад, ва Ҳомон он ҷо монд, то ки аз Эстери малика барои ҷони худ илтимос намояд, зеро дид, ки аз ҷониби подшоҳ ба сараш балое хоҳад омад.


text:
Ва ҳангоме ки подшоҳ аз боғи қаср ба хонаи майнӯшӣ баргашт, Ҳомон бар нимкате ки болояш Эстер буд, фурӯ ғалтида буд, ва подшоҳ гуфт: «Оё ба номуси малика низ ба ҳузури ман дар хона таҷовуз дастдарозӣ мекунад?» Ҳамин ки ин сухан аз даҳони подшоҳ баромад, рӯи Ҳомонро пӯшониданд.


text:
Ва Ҳарбӯно, яке аз хоҷасароёне ки ба ҳузури подшоҳ буданд, гуфт: «Инак доре низ ба баландии панҷоҳ араш дар хонаи Ҳомон истодааст, ки онро Ҳомон барои Мордахай, ки дар ҳаққи подшоҳ сухани некӯ гуфта буд, сохтааст». Ва подшоҳ гуфт: «Ӯро бар он биовезед!»


text:
Бинобар ин Ҳомонро бар доре ки ӯ барои Мордахай муҳайё карда буд, овехтанд, ва ғазаби подшоҳ хомӯш шуд таскин ёфт.


text:
Дар он рӯз подшоҳ Аҳашверӯш хонаи Ҳомони бадхоҳи яҳудиёнро ба Эстери малика дод, ва Мордахай ба ҳузури подшоҳ даромад, зеро Эстер фаҳмонда буд, ки ӯ ба вай чӣ нисбате дорад.


text:
Ва подшоҳ нигини худро, ки аз Ҳомон гирифта буд, кашида берун карда ба Мордахай дод, ва Эстер Мордахайро ба хонаи Ҳомон баргумошт.


text:
Ва Эстер боз дар ҳузури подшоҳ сухан ронд, ва пеши пойҳои ӯ афтод, ва гиря кард, ва аз ӯ илтимос намуд, ки бадии Ҳомони Аҷоҷӣ ва қасдеро, ки дар ҳаққи яҳудиён андешида буд, бекор кунад.


text:
Ва гуфт: «Агар подшоҳ салоҳ донад, ва агар ман ба ҳузури ӯ илтифот пайдо карда бошам, ва ин чиз дар ҳузури подшоҳ муносиб ҳисоб ёбад, ва ман дар назари ӯ некӯ бошам, бигзор навишта шавад, ки номаҳои нақшаи Ҳомон писари Ҳамдотои Аҷоҷӣ, ки ӯ дар бораи нобуд намудани яҳудиёне ки дар ҳамаи вилоятҳои подшоҳ мебошанд, навишта буд, бекор карда мешавад.


text:
Зеро, чӣ гуна ман метавонам мусибатеро, ки ба сари қавми ман меояд, бубинам, ва чӣ гуна ман метавонам ҳалокати хешованди худро бубинам?»


text:
Ва подшоҳ Аҳашверӯш ба Эстери малика ва Мордахайи яҳудӣ гуфт: «Инак, хонаи Ҳомонро ба Эстер додам, ва худи ӯро ба дор овехтанд аз барои он ки ба яҳудиён дасти душманӣ дароз дастдарозӣ кард.


text:
Ва шумо он чиро, ки дар ҳаққи яҳудиён ба назаратон маъқул бошад, аз номи подшоҳ бинависед ва бо нигини подшоҳ мӯҳр кунед, зеро фармонеро, ки аз номи подшоҳ навишта ва бо нигини подшоҳ мӯҳр карда шудааст, бекор кардан мумкин нест».


text:
Ва он гоҳ, дар моҳи сеюм, ки моҳи сивон бошад, дар рӯзи бисту сеюми он, котибони подшоҳ даъват шуданд, ва мувофиқи ҳар он чи Мордахай фармуд, ба яҳудиён, ва ба волиён ва ҳокимон ва мирони вилоятҳо, ки аз Ҳинд то Ҳабаш саду бисту ҳафт вилоят буданд, ба ҳар вилоят бо хати он ва ба ҳар қавм бо забони он, ва ба яҳудиён бо хати онҳо ва бо забони онҳо навишта шуд.


text:
Ва ӯ аз номи подшоҳ Аҳашверӯш навишта, бо нигини подшоҳ мӯҳр кард, ва номаҳоро ба воситаи қосидони аспсавор, ки бар аспҳои тезраве аз миёни аспҳои зотии подшоҳ савор буданд, фиристод, –


text:
Дар он номаҳо подшоҳ ба яҳудиёне ки дар ҳар шаҳр мебошанд, иҷозат додааст, ки ҷамъ шуда, барои муҳофизати ҷони худ истодагӣ намоянд, тамоми иқтидори қавм ва вилоятеро, ки ба онҳо душманӣ доранд, бо якҷоягии кӯдакон ва занонашон нобуд кунанд, бикушанд ва нобуд намоянд ва молу мулки онҳоро толону тороҷ кунанд,


text:
Дар як рӯз, дар ҳамаи вилоятҳои подшоҳ Аҳашверӯш, дар рӯзи сездаҳуми моҳи дувоздаҳум, ки моҳи адор бошад.


text:
'Нусхаҳои ин фармон дар ҳар вилоят ба ҳукми қонун дароварда, ба ҳамаи қавмҳо эълон карда шавад, то ки яҳудиён ба дар он рӯз барои қасос гирифтан аз душманони худ тайёр бошанд'.


text:
Он қосидон бар аспҳои тезрави подшоҳ савор шуда, зуд ва шитобон бо амри подшоҳ роҳсипор гардиданд, ва ин қонун дар Шушани пойтахт эълон шуд.


text:
Ва Мордахай аз ҳузури подшоҳ бо либоси шоҳонаи лоҷвардӣ ва сафед, ва бо тоҷи бузурги тилло, ва бо ҷомаи катони арғувонӣ берун омад, ва аҳли шаҳри Шушан шод ва хурсанд шуданд.


text:
Ва дар ҳар вилоят ва шаҳр, дар ҳар ҷое ки амри подшоҳ ва қонуни ӯ расид, барои яҳудиён хурсандӣ ва шодмонӣ, базм ва ид буд, ва бисёре аз қавмҳои ин сарзамин яҳудӣ шуданд, зеро ки тарси яҳудиён онҳоро фаро гирифта буд.


text:
Ва дар моҳи дувоздаҳум, ки моҳи адор бошад, дар рӯзи сездаҳуми он, ки вақти ба амал овардани амри подшоҳ ва қонуни ӯ расида буд, дар рӯзе ки душманони яҳудиён умед доштанд бар онҳо ҳукмфармо шаванд, вале акси он ба амал омада, яҳудиён бар душманони худ ҳукмфармо шуданд:


text:
Яҳудиён дар шаҳрҳои худ, дар ҳамаи вилоятҳои подшоҳ Аҳашверӯш ҷамъ шуданд, то ки ба бадхоҳони худ дасти душманӣ дароз кунанд даст биандозанд, ва ҳеҷ кас пеши онҳо натавонист истодагӣ намояд, чунки тарси онҳо ҳамаи қавмҳоро фаро гирифта буд.


text:
Ва ҳамаи мирони вилоятҳо, ва волиён, ва ҳокимон, ва амалдорони подшоҳ яҳудиёнро дастгирӣ мекарданд, чунки тарси Мордахай онҳоро фаро гирифта буд,


text:
Зеро ки Мордахай дар хонаи подшоҳ бузург буд, ва шӯҳраташ дар тамоми вилоятҳо паҳн мешуд, чунки таъсири ин шахс, яъне Мордахай, торафт меафзуд.


text:
Ва яҳудиён ҳамаи душманони худро ба зарби шамшер заданд, ва куштанд, ва нобуд намуданд, ва ба душманони худ мувофиқи хости дили дилхоҳи худ амал карданд.


text:
Даҳ писари Ҳомон писари Ҳамдотои бадхоҳи яҳудиёнро куштанд, вале дасти худро барои толону тороҷ дароз накарданд.


text:
Ва подшоҳ ба Эстери малика гуфт: «Дар Шушани пойтахт яҳудиён панҷсад кас ва даҳ писари Ҳомонро куштаанд ва нобуд намудаанд; дар дигар вилоятҳои подшоҳ чиҳо карда бошанд? Хоҳишат чист? Он қонеъ карда хоҳад шуд. Илтимосат боз чист? Он ба ҷо оварда хоҳад шуд».


text:
Ва Эстер гуфт: «Агар подшоҳ салоҳ донад, бигзор ба яҳудиёне ки дар Шушан мебошанд, иҷозат дода шавад, ки фардо низ аз рӯи қонуни имрӯз амал кунанд ва даҳ писари Ҳомонро ба дор овезанд».


text:
Ва подшоҳ гуфт: «Чунин бишавад!» Ва дар Шушан ба ҳукми қонун дароварда шуд, ва даҳ писари Ҳомонро овехтанд.


text:
Ва яҳудиёне ки дар Шушан буданд, дар рӯзи чордаҳуми моҳи адор низ ҷамъ шуданд, ва дар Шушан сесад касро куштанд, вале дасти худро барои толону тороҷ дароз накарданд.


text:
Ва дигар яҳудиёне ки дар вилоятҳои подшоҳ буданд, ҷамъ шуданд, то ки барои ҷони худ истодагӣ намуда, аз душманони худ оромӣ ёбанд, ва ҳафтоду панҷ ҳазор нафар душманони худро куштанд, вале дасти худро барои толону тороҷ дароз накарданд.


text:
Ин дар рӯзи сездаҳуми моҳи адор воқеъ шуд, ва дар рӯзи чордаҳуми он оромӣ ёфтанд, ва онро рӯзи базм ва шодмонӣ карданд.


text:
Валекин яҳудиёне ки дар Шушан буданд, дар рӯзи сездаҳуми он ва дар рӯзи чордаҳуми он ҷамъ шуданд, ва дар рӯзи понздаҳуми он оромӣ ёфтанд, ва онро рӯзи базм ва шодмонӣ карданд.


text:
Бинобар ин яҳудиёни аз ҳисор берун, яъне онҳое ки дар шаҳрҳои беҳисор истиқомат доранд, рӯзи чордаҳуми моҳи адорро рӯзи шодмонӣ ва базм ва ид мегардонанд ва ҳадияҳо ба ҳамдигар мефиристанд.


text:
Ва Мордахай ин суханонро навишта, ба ҳамаи яҳудиёне ки дар ҳамаи вилоятҳои подшоҳ Аҳашверӯш буданд, ба ҷойҳои наздик ва дур номаҳо фиристод,


text:
Ҳамчун рӯзҳое ки дар онҳо яҳудиён аз душманони худ оромӣ ёфтанд, ва ҳамчун моҳе ки барояшон андӯҳ ба шодмонӣ, ва мотам ба ид табдил ёфт мубаддал шуд, – ин рӯзҳоро рӯзҳои базм ва шодмонӣ гардонида, ҳадияҳо ба ҳамдигар ва бахшишҳо ба бенавоён бифиристанд.


text:
Ва яҳудиён он чиро, ки худашон ба иҷро карданаш сар карда буданд, ва он чиро, ки Мордахай ба онҳо навишта буд, қабул карданд,


text:
Зеро ки Ҳомон писари Ҳамдотои Аҷоҷӣ, бадхоҳи ҳамаи яҳудиён, ба фикри нобуд ҳалок намудани яҳудиён афтода, барои несту нобуд ва ҳалок намудани онҳо пур – яъне қуръа – партофта буд,


text:
Валекин вақте ки Эстер ба ҳузури подшоҳ даромад, ӯ бо нома фармуд, ки қасди баде ки Ҳомон дар ҳаққи яҳудиён андешида буд, ба сари худаш баргардонида шавад, ва ӯро бо писаронаш ба дор овехтанд.


text:
Аз ин рӯ он рӯзҳоро аз калимаи “пур” пурим номиданд. Бинобар ин, мувофиқи ҳамаи суханони ҳамин нома, ва он чи худашон дар ин моҷаро дида буданд, ва он чи ба сарашон омада буд,


text:
Яҳудиён қарор доданд ва ба зиммаи худ ва насли худ ва ҳамаи касоне ки ба онҳо ҳамроҳ мешаванд, ба таври тағйирнопазир гирифтанд, ки он ду рӯзро мувофиқи он чи дар бораи онҳо навишта шудааст, ва мувофиқи замоне ки барои онҳо таъин гардидааст, ҳар сол ид кунанд,


text:
Ва он рӯзҳо дар ҳар насл, қабила, вилоят ва шаҳр ёдоварӣ ва ид карда шавад, ва ин рӯзҳои пурим аз миёни яҳудиён нест нагарданд, ва зикри онҳо аз наслашон нобуд нашаванд.


text:
Бинобар ин Эстери малика, духтари Абиҳоил, ҳамроҳи Мордахайи яҳудӣ бо тамоми қатъият навишт, ки ин номаи дуюмро дар бораи пурим риоя намоянд.


text:
Ва Мордахай ба ҳамаи яҳудиён, ба саду бисту ҳафт вилояти мамлакати Аҳашверӯш, номаҳо бо суханони осоиштагӣ ва ростӣ садоқат фиристод,


text:
То ки ин рӯзҳои пуримро дар замони онҳо риоя намоянд, чунон ки барояшон Мордахайи яҳудӣ ва Эстери малика барқарор кардаанд, ва чунон ки худашон барои худ ва барои насли худ айёми рӯзадориҳо ва фиғонашонро муқаррар намудаанд.


text:
Ва тамоми корҳои қувват ва тавоноии ӯ ва тафсилоти бузургии Мордахай, ки ӯро подшоҳ ба он расонида буд, оё дар китоби воқеаҳои айёми подшоҳони Мод ва Форс навишта нашудааст?


text:
Зеро ки Мордахайи яҳудӣ баъд аз подшоҳ Аҳашверӯш шахси дуюм ва дар миёни яҳудиён бузург ва барои аксари бародарони худ писандида буд, ки некбахтии қавми худро мехост ва барои осоиштагии тамоми насли худ сухан мегуфт.


text:
Марде дар замини Ус буд, ки Айюб ном дошт, ва он мард беайб ва росткор ва худотарс буд ва аз бадӣ дур мешуд.


text:
Ва чорвои ӯ аз ҳафт ҳазор бузу гӯсфанд ва се ҳазор шутур ва панҷсад ҷуфт гов ва панҷсад модахар иборат буд, ва ӯ ғуломону канизони бағоят зиёде дошт; ва ин мард аз тамоми аҳли шарқ бузургтар буд.


text:
Ва писарони ӯ рафта, дар хонаи ҳар яке дар рӯзи вай базм барпо мекарданд, ва кас фиристода, се хоҳари худро даъват менамуданд, то ки бо онҳо бихӯранд ва бинӯшанд.


text:
Ва ҳангоме ки давраи рӯзҳои базм анҷом меёфт, Айюб кас фиристода, онҳоро пок менамуд, ва саҳаргоҳон бархоста, мувофиқи адади ҳамаи онҳо қурбониҳои сӯхтанӣ мебаровард, зеро ки Айюб мегуфт: «Шояд, писаронам хато карда, Худоро дар дили худ тарк карда бошанд». Айюб ҳама вақт чунин амал мекард.


text:
Ва рӯзе (воқеъ шуд, ки) писарони Худо* омаданд, то ки пеши Парвардигор ҳозир шаванд; ва шайтон низ дар миёни онҳо омад.


text:
Ва Парвардигор ба шайтон гуфт: «Аз куҷо омадӣ?» Ва шайтон ба Парвардигор ҷавоб гардонда, гуфт: «Аз давр задан бар замин ва аз гаштугузор кардан бар он».


text:
Ва Парвардигор ба шайтон гуфт: «Оё ба бандаи Ман Айюб диққат додӣ, ки мисли ӯ марди беайб ва росткор ва худотарсе ки аз бадӣ дур мешавад, бар замин нест?»


text:
Оё Ту барои ӯ ва барои хонаи ӯ ва барои ҳар чизе ки ӯ дорад, гирдогирд ҳисор насохтаӣ? Амали дастҳои ӯро Ту баракат додаӣ, ва чорвои ӯ бар замин паҳн шудааст.


text:
Аммо дасти Худро дароз карда, ба ҳар чизе ки ӯ дорад, бизан, – пеши рӯи Ту Туро бадгӯӣ лаънат тарк хоҳад кард».


text:
Ва Парвардигор ба шайтон гуфт: «Инак, ҳар чизе ки ӯ дорад, дар дасти туст, фақат ба худи ӯ дасти худро дароз накун». Ва шайтон аз пеши Парвардигор рафт.


text:
Ва рӯзе (чунин воқеъ шуд, ки) писарон ва духтарони Айюб дар хонаи бародари нахустзодаи худ мехӯрданд ва май менӯшиданд.


text:
Ва мардуми Сабо ҳуҷум карда, онҳоро гирифтанд, ва навкаронро ба дами шамшер заданд; ва танҳо ман раҳо шудам, то ки ба ту хабар диҳам».


text:
Ҳанӯз вай сухан меронд, ки дигаре омада, гуфт: «Оташи Худо аз осмон афтода, бузу гӯсфандон ва навкаронро сӯзонд, ва онҳоро нобуд кард; ва танҳо ман раҳо шудам, то ки ба ту хабар диҳам».


text:
Ҳанӯз вай сухан меронд, ки дигаре омада, гуфт: «Калдониён се даста шуда, ба шутурҳо ҳамла оварданд ва онҳоро гирифтанд, ва навкаронро ба дами шамшер заданд; ва танҳо ман раҳо шудам, то ки ба ту хабар диҳам».


text:
Ҳанӯз вай сухан меронд, ки дигаре омада, гуфт: «Писарон ва духтарони ту дар хонаи бародари нахустзодаи худ мехӯрданд ва май менӯшиданд,


text:
Ва инак, боди азиме аз ҷониби биёбон омада, чор кунҷи хонаро фаро гирифт, ва он бар ҷавонон фурӯ рафт, ва онҳо мурданд; ва танҳо ман раҳо шудам, то ки ба ту хабар диҳам».


text:
Он гоҳ Айюб бархоста, ҷомаи худро дарронид чок зад, ва мӯйсари худро тарошид гирифт, ва бар замин афтода, саҷда бурд.


text:
Ва гуфт: «Аз шиками модари худ луч бараҳна берун омадам, ва ба он ҷо бараҳна хоҳам баргашт. Парвардигор дод, ва Парвардигор гирифт. Номи Парвардигор фархунда муборак бод»!


text:
Ва рӯзе (воқеъ шуд, ки) писарони Худо омаданд, то ки пеши Парвардигор ҳозир шаванд; ва шайтон низ дар миёни онҳо омад, то ки пеши Парвардигор ҳозир шавад.


text:
Ва Парвардигор ба шайтон гуфт: «Оё ба бандаи Ман Айюб диққат додӣ, ки мисли ӯ марди беайб ва росткор ва худотарсе ки аз бадӣ дур мешавад, бар замин нест? Ва ӯ ҳанӯз дар ба беайбии худ устувор аст, ва ҳол он ки ту Маро бар зидди ӯ барангехтӣ, то ӯро бесабаб нобуд кунам».


text:
Вале шайтон ба Парвардигор ҷавоб гардонда, гуфт: «Пӯст дар ивази пӯст аст, ва ҳар чизе ки одамизод дорад, барои ҷони ҳаёти худ хоҳад дод;


text:
Ва шайтон аз пеши Парвардигор рафт, ва Айюбро аз кафи пояш то фарқи сараш ба махави сахт гирифтор кард.


text:
Вале ӯ ба вай гуфт: «Ту мисли яке аз занони аблаҳ нодонон беақлон сухан меронӣ; наход ки некиро аз Худо қабул кунему бадиро қабул накунем?» Дар ҳамаи ин Айюб бо лабҳои худ хатое накард.


text:
Вақте ки се дӯсти Айюб тамоми ин бадиеро, ки ба сари ӯ омада буд, шуниданд, ҳар яке аз макони худ: Алифози Ттемонӣ ва Билдоди Шшуҳӣ ва Сӯфори Ннаъмотӣ роҳсипор гардида, ҳамфикр шуданд, ки бо ҳамдигар омада, ба ӯ ҳамдардӣ изҳор намоянд ва ӯро тасаллӣ диҳанд.


text:
Чун аз дур чашм андохта, ӯро нашинохтанд, овози худро баланд карда, гиристанд, ва ҳар яке ҷомаи худро чок заданд, ва хок бар сари худ сӯи осмон пошиданд.


text:
Ва ҳафт рӯзу ҳафт шаб бо ӯ бар замин нишастанд, ва касе ба ӯ сухане нагуфт, зеро диданд, ки дарди ӯ бағоят сахт аст.


text:
Бигзор онро торикӣ ва сояи марг фурӯ барад, абр бар он сокин шавад, тирагии торикиҳои рӯз онро дар даҳшат андозад!


text:
Бигзор он шабро торикӣ дар бар гирад, он ба рӯзҳои сол шарик нашавад, ба шумораи моҳҳо дохил нагардад!


text:
Бигзор ситораҳои шоми он тира шаванд, он ба нуре интизорӣ барад, – вале набошад, ва бигзор мижгони саҳарро набинад,


text:
Ё мисли афгонаи* ниҳоншудае гӯронидашудае номавҷуд мебудам, мисли навзодоне кӯдаконе ки рӯшноиро надидаанд.


text:
Дар он ҷо бадкорон хашмгиниро бас мекунанд, ва дар он ҷо соф кардагони қувват хастагон ором меёбанд.


text:
Ки онҳо ба марг интизорӣ мекашанд мебаранд, ва он намеояд, ва онро бештар аз ганҷ ҷустуҷӯ менамоянд,


text:
Чаро зиндагӣ ба марде дода мешавад, ки роҳаш пӯшида аст гум шудааст, ва Худо дар гирдогирди ӯ монеа гузоштааст девор гирифтааст хорбанд сохтааст?


text:
Зеро даҳшате ки аз он метарсидам ба сарам омад, ва ҳамон чизе ки ман аз он тарсу бим доштам. Зеро тарсу биме ки доштам, бар ман ғолиб шуд, ва чизе ки аз он метарсидам, ба сарам омад.


text:
«Агар касе кӯшиш намуда ба ту сухане гӯяд, оё тоқати шунидан дорӣ? Вале кист, ки тавонад аз сухан гуфтан худдорӣ кунад?


text:
Вале акнун ба сари худат омадааст, ва ту бетоқат шудаӣ; навбат ба худат расидааст, ва ту ба изтироб афтодаӣ руҳафтода шудаӣ.


text:
Оё худотарсии ту набояд умеди ту бошад ва беайбии роҳҳои ту таввакали ту. Оё таваккали ту ба худотарсии ту ва умеди ту ба беайбии роҳҳои ту нест?


text:
Пас ба ёд овар Як мулоҳиза намо: кист, ки бегуноҳ бошад, ва ҳалок шуда бошад? Ва росткорон дар куҷо нобуд шуданд?


text:
Чунон ки ман дидаам, касоне ки барои бадӣ бадбахтӣ шудгор намуда, ноинсофиро кишт мекунанд, ҳосили онро медараванд;


text:
Ӯ рост истод, вале шамоилашро нашинохтам, фақат сурате дар пеши назарам буд; хомӯшӣ ҳукмфармо буд, ва овозе шунидам:


text:
Аз субҳ то шом пора-пора реза-реза гардида, тамоман ҷовидона нест мешаванд, бе он ки ба назар расанд касе ба онҳо диққат диҳад.


text:
Оё риштаи хаймаи ҳаёташон дар онҳо бурида намешавад? Ва онҳо мемиранд, аммо бе ҳикмат дар ҳолате ки ҳикмат пайдо намекунанд”.


text:
Ман дидаам, ки беақле реша медавонд, ва дарҳол манзили ӯро лаънат хондам ногаҳон манзили ӯ гирифтори бало шуд.


text:
Фарзандони ӯ аз наҷот дур ҳастанд маҳрум мешаванд, ва назди дарвоза онҳоро хоҳанд кӯфт маҳкама озор мекашанд, ва халоскунандае нахоҳад буд нест,


text:
Дар сурате ки ҳосилоти ӯро гуруснагон мехӯранд, ва аз даруни хорбандҳо онро чида мегиранд, ва ташнагон ғоратгарон молу мулки ӯро фурӯ мебаранд.


text:
Ӯ дасисаҳои фикрҳои маккоронро вайрон мекунад, ва дастҳошон ҳеҷ кори фоиданок карда наметавонанд комёб намешавад.


text:
Онҳо рӯзона ба торикӣ дучор меоянд, ва пешингоҳон пешинӣ, мисли он ки шаб бошад, даст-дасткунон роҳ мераванд.


text:
Зеро ки Ӯ захмӣ маҷрӯҳ мекунад ва Худаш захмбандӣ ҷароҳатбандӣ менамояд; Ӯ зарба медиҳад, ва дасти Худаш шифо мебахшад;


text:
Ва хоҳӣ донист, ки хаймаи ту осоишта бехатар саломат аст, ва чун манзили худро аз назар гузаронӣ, чизе камӣ нахоҳад кард.


text:
Зеро ки тирҳои Тавоно андаруни ман аст, ки заҳри онҳоро рӯҳи ман менӯшад мечашад; даҳшатҳои Худо бар зидди ман саф бастаанд.


text:
Ҷони ман ба ин чизҳо даст расондан намехоҳад: онон бароям мисли хӯроки нафратовар мебошанд. Ҷони ман аз даст расондан ба ин чизҳо нафрат дорад: онҳо мисли чиркоби ҷисми ман мебошанд.


text:
Кошки хоҳиши ман иҷро мешуд орзуи ман ба амал меомад, ва Худо умеди маро амалӣ мекард ба иҷро мерасонд!


text:
Ва Худо меписандид ки марҳамат намуда, маро нобуд кунад мекард, ва дасти Худро дароз карда, (риштаи умри) маро мебурид!


text:
Ва ин барои ман (боз як) тасаллӣ мешуд, ва ман дар азоби шадиди беохири беамони худ аз он қувват меёфтам дилхуш мешудам, ки суханони Покро инкор накардаам.


text:
Оё ёрӣ бароям андаруни ман аст, ва ҳикмат маро тарк накардааст ва такягоҳе бароям боқӣ мондааст Оё ман комилан бемаҷол нестам, ва ёрмандӣ аз ман дур нашудааст?


text:
Ҷафокаш Маъюс аз ҷониби ёраш сазовори раҳм аст дилсӯзист, агарчи ӯ тарси Тавоноро тарк накарда бошад. Онро, ки ба ёри худ дилсӯзӣ намекунад, тарси Тавоно тарк кардааст.


text:
Вале дар ҳавои гарм ҷорӣ шуда, торафт камоб мегарданд, ва дар авҷи гармо аз ҷои худ нопадид мешаванд;


text:
Оё гумон мекунед, ки суханон барои исбот басандаанд кофист? Ва гуфтори маъюс ноумед мисли бод аст? Оё гумон мекунед, ки бо суханон исбот мекунед, бо суханони ҳеҷу пуч?


text:
Баргардед, то ки ноинсофӣ нашавад. Бозгардед, чунки ҳақ ба ҷониби ман аст. Ва боз баргардед, чунки росткории ман устувор аст.


text:
Оё дар забони ман ноинсофӣ ҳаст? Магар коми ман талхиро фарқ карда наметавонад суханони фитнаангезро фарқ намекунад?


text:
Оё ба одам дар рӯи замин вақт муайян нашудааст Оё ҳаёти одамизод бар замин пуразоб нест, ва рӯзҳои ӯ мисли рӯзҳои мардикор муздур нестанд?


text:
Вақте ки мехобам, мегӯям: 'Кай мехеста бошам?' Ва шаб кашол меёбад, ва ман (гирифтори бедорхобӣ шуда,) то субҳидам аз паҳлу ба паҳлу мегардам.


text:
Чашми касе ки маро дидааст, маро дигар нахоҳад дид; чашмони Ту сӯи ман назар хоҳанд кард, – ва дигар нахоҳам буд.


text:
Чунон ки абр пароканда шуда, нопадид мегардад, ончунон касе ки ба гӯр фурӯ меравад, боло нахоҳад баромад,


text:
Ман низ даҳони худро нахоҳам боздошт, аз тангии рӯҳи худ сухан хоҳам ронд, аз талхии ҷони худ гила хоҳам кард.


text:
Аз ҷон безор шудаам, ҷовидона зиндагӣ нахоҳам кард; маро тарк намо, зеро ки рӯзҳоям ҳеҷу пуч мебошанд.


text:
Ҳатто гуноҳ карда бошам ҳам, ба Ту, эй нигаҳбони одамизод, чӣ метавонам бикунам? Чаро маро ҳадафи Худ гардондаӣ, ба тавре ки ман барои худ бори вазнин шудаам?


text:
Ва чаро ҷиноятамро намеомурзӣ, ва аз гуноҳам намегузарӣ? Зеро ки ҳоло дар хок хоҳам хобид, ва маро хоҳӣ ҷуст, – ва дигар нахоҳам буд».


text:
Ва агар ту пок ва росткор бошӣ, албатта Ӯ бар ҳифзи ту хоҳад бархост, ва манзили росткории туро пурра хоҳад кард.


text:
Онҳо, охир, туро таълим хоҳанд дод, ба ту хоҳанд гуфт, ва суханонро аз таҳти дили худ берун хоҳанд овард.


text:
Бар хонаи худ такя мекунад, вале наметавонад истодагӣ намояд; онро сахт медорад, вале наметавонад рост истад.


text:
Бадхоҳонат куртаи шармандагӣ пероҳани хиҷолат дар бар хоҳанд кард, ва хаймаи бадкорон нобуд хоҳад шуд».


text:
Ӯ донодил ва дар қувват тавоност бо қуввати Худ ҷасур аст; кист, ки бар зидди Ӯ бархоста, ором осоишта саломат монда бошад?


text:
Ба офтоб амр мекунад, ва он намедурахшад намебарояд; ва ситорагонро ниҳон мекунад ва бар ситорагонро мӯҳр мезанад.


text:
Инак, аз пешам мегузарад, вале Ӯро намебинам; ва бодвор чун бод гузашта меравад, вале Ӯро пайхас намекунам.


text:
Ҳарчанд ҳақ ба ҷониби ман бошад ҳам, ҷуръат надорам ҷавоб гардонам, балки назди Довари худ зорӣ хоҳам кард.


text:
Агар ин бо қувват вобаста бошад, инак Ӯ тавоност ҷасур аст, ва агар бо доварӣ вобаста бошад, кист, ки маро бо Ӯ рӯ ба рӯ кунад хабар кунад?


text:
Ман беайб ҳастам, ҷонамро донистан намехоҳам ғами ҷони худро намехӯрам, аз зиндагии худ безор шудаам.


text:
Агар тозиёна баногоҳ бикушад, Ӯ он ба шиканҷаи бегуноҳон механдад ноумедии??? бегуноҳонро Ӯ масхара мекунад.


text:
Замин ба дасти бадкорон дода шудааст; Ӯ вай рӯи доварони онро мепӯшонад. Агар Ӯ набошад, пас кӣ кист?


text:
Оё ман Агар бигӯям, ки 'биё, андӯҳи худро фаромӯш кунам, туршрӯии худро бартараф намоям ва кушодарӯй гардам', –


text:
Зеро ки Ӯ мисли ман одамизод нест, ки тавонам ба Ӯ ҷавоб гардонам, ва якҷоя ба додгоҳ дорулқазо биравем.


text:
Ҷони ман аз зиндагии ман безор шудааст; ба андӯҳи худ дода мешавам; аз талхии ҷони худ сухан меронам.


text:
Ба Худо мегӯям: 'Маро айбдор накун; ба ман бифаҳмон, ки аз барои чӣ бо ман гӯштин мегирӣ мубориза мекунӣ?


text:
Оё барои Ту хуб аст, вақте ки ситам мекунӣ, вақте ки аз амали дастҳои Худ нафрат менамоӣ, ва бар машварати бадкорон нурафкан мешавӣ?


text:
Дастҳои Ту сурати маро сохта, ҳаматарафа пурра мукаммал намудааст ва маро офаридааст, – ва маро нобуд мекунӣ?


text:
Агар айбдор бошам, вой бар ман! Ва агар ҳақ ба ҷониби ман бошад, ҷуръат надорам сари худро бардорам: аз шарм нанг сер шудаам ва хории худро мебинам.


text:
Ва агар як лаҳза сар бардорам, Ту мисли шер маро сайд хоҳӣ кард, ва боз корҳои аҷоиби Худро ба ман нишон хоҳӣ дод.


text:
Шоҳидони нави Худро ба муқобили ман хоҳӣ овард, ва ғазаби Худро бар ман пурзӯр хоҳӣ кард, ва фавҷҳои азобу уқубат пай дар ҳам ба сари ман хоҳанд омад.


text:
Рӯзҳои ман, охир, ҳанӯз кам ҳастанд, пас маро тарк намо, ва аз ман даст каш, то ки каме кушодарӯй гардам,


text:
Ба кишвари тирагӣ, ки мисли торикист, ба кишвари сояи марг, ки тартиботе надорад, ва рӯшноии он мисли торикист'».


text:
Оё беҳудагӯии ту мардумро хомӯш мекунад, ва ту ҳақорат таҳқир менамоӣ, ва касе туро изо хиҷолат намедиҳад?


text:
Ва асрори ҳикматро ба ту бифаҳмонад, зеро ки асли моҳияти он дучандон аст! Пас бидон, ки Худо баъзе аз гуноҳҳоятро барои ту фаромӯш хоҳад кард.


text:
Он мисли баландиҳои осмон аст, – чӣ метавонӣ бикунӣ? Аз қаъри дӯзах чуқуртар аст, – чӣ метавонӣ бидонӣ?


text:
Агар Ӯ гузашта равад, ва касеро бандӣ кунад, ва мардумро барои ҷазои вай ҷамъ оварад, – кист, ки Ӯро боздорад?


text:
Ва шахси нодон соҳибдил хоҳад шуд, агарчи мисли харкурраи ваҳшӣ зоида мешавад он вақт бофаҳм мешавад, ки бачаи хари ваҳшӣ чун одам зоида шавад.


text:
Ҳақиқатан он гоҳ чеҳраи худро хоҳӣ бардошт, бе он ки айбе дошта бошӣ, ва устувор хоҳӣ буд ва нахоҳӣ тарсид.


text:
Вале чашмони бадкорон хира хоҳад шуд, ва паноҳгоҳ аз онҳо дур хоҳад шуд, ва умедашон фақат ҷон додан аст».


text:
Ман низ мисли шумо соҳибдил бофаҳм ҳастам; аз шумо камтар нестам; ва кист, ки чунин чизҳоро надонад?


text:
Ман барои ёрони худ хандахариш шудаам, – агарчи Худоро мехонам, ва Ӯ ба ман ҷавоб медиҳад, – оре, хандахариш шудаам, агарчи росткор ва беайб ҳастам.


text:
Ба фикри ҳавобаланд бепарво, масхара барои мусибатзада аст, ва зарба барои касонест, ки пояшон лағжидааст.


text:
Хаймаҳои тороҷгарон ором аст, ва онҳое ки Худоро ба ғазаб меоваранд, дар бехатарӣ мебошанд, ки ҳар яке худои худро дар дасти худ доранд.


text:
Валекин аз чорпоён бипурс, ва туро таълим хоҳанд дод, ва аз мурғони ҳаво бипурс, ва ба ту хабар хоҳанд дод;


text:
Ё бо замин сухан бирон гуфтугӯ намо, ва туро таълим хоҳад дод, ва моҳиёни баҳр ба ту ҳикоя хоҳанд кард.


text:
Инак, Ӯ вайрон мекунад, ва он чиз аз нав бино нахоҳад ёфт; касеро бандӣ мекунад, ва банди он кас кушода нахоҳад шуд.


text:
Инак, обҳоро бозмедорад, ва хушк мешаванд, ва онҳоро сар медиҳад, ва заминро чаппаву роста мекунанд.


text:
Халқҳоро афзун мегардонад, ва онҳоро нобуд менамояд; халқҳоро паҳно медиҳад, ва тарки ватан мекунанд;


text:
Пас, панди насиҳати мазаммати далели маро бишнавед, ва ба даъвоҳои эродҳои далелҳои лабҳоям гӯш андозед.


text:
Ва пойҳои маро кундабанд мекунӣ дар кунда меандозӣ, ва ҳамаи роҳҳои маро мепоӣ – кафи пойҳои маро пайгирӣ мекунӣ.


text:
Агар рӯзҳои вай муайян ва шумораи моҳҳои вай назди Ту бошад, ва ҳадде барояш гузошта бошӣ, ки аз он наметавонад бигзарад, –


text:
Ончунон одамизод хобида, дигар намехезад; то даме ки осмон нест нашавад, бедор нахоҳанд шуд, ва аз хобашон сар нахоҳанд бардошт.


text:
Кошки маро дар гӯр руст мекардӣ, то вақти фурӯ нишастани ғазабат пинҳон медоштӣ ва бароям мӯҳлате муайян намуда, пас аз он маро ба ёд меовардӣ!


text:
Агар мард бимирад, оё боз зиндагӣ хоҳад кард? Дар тамоми рӯзҳои замони муайяни худ умедвор мешудам, то даме ки табдили ман фаро расад.


text:
Об сангҳоро месояд, ҷараёнҳояш хоки заминро шуста мебарад, ончунон Ту умеди инсонро несту нобуд мекунӣ.


text:
Писаронаш бой мешаванд, ва ӯ намедонад; ва ё ба хорӣ меафтанд, ва ӯ вазъияти онҳоро пайхас намекунад.


text:
Бадкор дар тамоми рӯзҳои худ гирифтори сӯзу гудоз аст, ва солҳои башумор барои ситамгар таъин шудааст.


text:
Тангӣ ва мӯҳтоҷӣ ӯро дар даҳшат меандозад, мисли подшоҳе ки ба ҷанг тайёр шуда бошад, ӯро мағлуб месозад,


text:
Аз торикӣ халос нахоҳад шуд; ниҳолашро аланга хушк хоҳад кард, ва аз нафаси даҳони Ӯ нобуд хоҳад шуд.


text:
Онҳое ки ба бадӣ бадбахти ҳомила мешаванд, дурӯғро бадиро мезоянд, ва шикамашон макрро тайёр мекунад».


text:
Ман низ мисли шумо сухан мерондам, агар ҷони шумо ба ҷои ҷони ман мебуд; барои шумо суханон иншо мекардам, ва сари худро ба шумо меҷунбондам;


text:
Ва ҷисми маро пурчин кардаӣ, ки ин бар зидди ман шоҳид шудааст; ва лоғарии ман бар ман бархоста, дар пеши ман гувоҳӣ медиҳад.


text:
Ғазаби Ӯ маро медарад ва бо ман душманӣ дорад; дандонҳои Худро бар ман ғиҷиррос мезанонад. Душманам чашмонашро ба ман ало мекунад.


text:
Мардон даҳони худро бар ман воз кардаанд, бо суханони нангин рухсорҳоямро мезананд; бар қасди ман забон як кардаанд.


text:
Ором будам, ва Ӯ маро пора-пора кардааст, ва аз гарданам дошта, маро шикастааст, ва маро барои Худ нишона ҳадаф қарор додааст.


text:
Камонандозони Ӯ маро иҳота кардаанд. Гурдаҳоямро реш мекунанд, ва раҳми Ӯ намеояд; заҳраи маро бар замин мерезад;


text:
Касе ки ёронашро чун ғанимат таслим мекунад, чашмони бачагонаш сиёҳӣ мекунад. Бигзор касеро ки хушомадгӯёнро дӯстон меҳисобад чашмони бачаҳояш торик шавад.


text:
Эй, ки ҷони худро дар ғазаби худ медарӣ! Наход ки барои ту замин хароб шавад, ва кӯҳпора аз ҷояш кӯч кунад?


text:
Дар хаймаи ӯ, ки дигар аз они ӯ набошад, даҳшатҳо сокин хоҳанд шуд; бар манзили ӯ кибрит боронида хоҳад шуд.


text:
Маро гирдогирд хароб кардааст, ва ман нобуд мешавам; ва умеди маро, мисли дарахте, решакан кардааст.


text:
Ба ман лутф намоед, ба ман лутф намоед шумо, эй ёронам! Зеро ки дасти Худо бар ман зарба расондааст.


text:
Ӯро ман барои худ мебинам, ва чашмонам ба Ӯ менигарад, ва на чашми бегонае; гурдаҳоям андаруни ман талаф нобуд шудаанд.


text:
Пас, шумо аз шамшер тарсон бошед, зеро ки хашм зарбаҳои шамшер меоварад зарбаҳои шамшер хашмноканд, то бидонед, ки доварӣ ҳаст».


text:
Сарзаниши нанговарро дар ҳаққи худ шунидам, ва рӯҳи фаҳмишам ба ҷои ман ҷавоб хоҳад дод аз хирадам рӯҳи ман маро ба ҷавоб додан водор менамояд.


text:
Дороии худро хоҳад баргардонид, ва онро фурӯ нахоҳад бурд; сарваташ ҳарчанд бузург бошад ҳам, аз он шод нахоҳад шуд.


text:
Зеро ки ӯ бар бенавоён зулм карда, онҳоро партофтааст; хонаеро, ки бино накардааст, тороҷ намудааст.


text:
Вақте ки ҳавасҳояш пурра ба иҷро расад, ӯ ба танг хоҳад омад; ҳар дасти ситамкаш бар ӯ хоҳад бархост.


text:
Чун шикамашро пур кардан хоҳад, Худо шиддати ғазаби Худро бар ӯ равона хоҳад кард, ва онро мисли борон бар ҷисми ӯ меборонад.


text:
Ҷисмашро шикофта, аз тахтапушташ берун хоҳад омад, ва пайкони барқмонанд аз заҳраи ӯ хоҳад гузашт; даҳшатҳо ӯро фаро хоҳанд гирифт.


text:
Тамоми торикӣ барои паноҳкардагони ӯ муҳайёст; оташе ки касе надамида бошад, ӯро хоҳад хӯрд ва он чиро, ки дар хаймаи ӯ боқист, нобуд хоҳад кард.


text:
Оё бисёр чунин воқеъ шудааст, ки чароғи бадкорон хомӯш бошад, ва ҳалокаташон бар сарашон омада бошад, ва Ӯ дар ғазаби Худ азобҳоро насиби онҳо гардонда бошад?


text:
Мегӯед, ки 'Худо ҷазои бадбахтии вайро барои фарзандони вай саришта хоҳад кард'. Бигзор Ӯ худи вайро сазо диҳад, то ки вай инро бидонад,


text:
Зеро ки баъд аз мурданаш вайро дар хонааш чӣ ҳоҷате ҳаст, дар сурате ки шумораи моҳҳояш ба охир расидааст?


text:
Кулӯхҳои водӣ барои ӯ ширин аст, ва аз қафояш тӯдаи мардум гусел мекунанд, ва пешопеши ӯ онҳо беҳисобанд шумор надоранд.


text:
Пас, чӣ гуна маро бо суханони пуч тасаллӣ медиҳед, дар сурате ки аз ҷавобҳои шумо фақат хиёнат боқӣ мондааст?»


text:
Оё ба ин ки ту росткор бошӣ, Тавоноро ҳоҷате ҳаст? Ва оё Ӯро фоидае ҳаст аз он ки ту роҳҳои худро беайб созӣ?


text:
Ва ҳол он ки Ӯ хонаҳошонро аз нозу неъмат чизҳои некӯ пур карда буд. Машварати бадкорон аз ман дур бод!


text:
Он касро низ, ки бегуноҳ набошад ҳам, раҳо хоҳад кард, ва ба туфайли покии дастҳои ту вай раҳо хоҳад шуд».


text:
Ба тарафи шимол, вақте ки Ӯ ҳаракат мекунад, – Ӯро намебинам; ба тарафи ҷануб, вақте ки Ӯ рӯ меоварад, – Ӯро мушоҳида намекунам.


text:
Валекин Ӯ устувор якраъй аст, ва кист, ки Ӯро баргардонад? Ва он чи ҷони дили Ӯ хоҳад, ба ҷо меоварад


text:
Зеро он чиро ки бар ман муқаррар шудааст, ба ҷо меоварад Инак Ӯ барои ман муайяншударо ба ҷо меорад: ва мисли ин назди Ӯ бисёранд.


text:
Зеро дар торикӣ ман ҳалок нашудам; ва торикӣ аз дидори ман ниҳон аст. Зеро ки на аз торикӣ кори ман тамом шудааст, ва на аз дидори ман, ки онро тирагӣ пӯшондааст.


text:
Инак онҳо, мисли харони ваҳшӣ дар биёбон, ба фаъолияти худ берун омада, хӯроки худро ҷустуҷӯ мекунанд: дашт ба ҳар яке барои бачагонаш ризқу рӯзӣ мерасонад.


text:
Аз даруни шаҳр мардум фиғон мекашанд, ва ҷони маҷрӯҳон кушташудагон дод мезанад, вале Худо инро мазаммат манъ намекунад.


text:
Инҳо аз ҷумлаи душманони рӯшноӣ нур мебошанд, тариқҳои* роҳҳои онро эътироф намекунанд, ва дар роҳҳояш қадам намегузоранд:


text:
Одамкуш Қотил пеш аз дамидани субҳ мехезад, мискин ва бенаворо мекушад, ва шабона бо дуздӣ машғул мешавад.


text:
Чашми зинокор низ мунтазири бегоҳирӯзист, вай мегӯяд: 'Чашми касе маро нахоҳад дид', – ва рӯяшро мепӯшонад ба рӯяш ниқоб мепӯшад,


text:
Батн вайро фаромӯш хоҳад кард; кирм аз вай лаззат хоҳад бурд; вай дигар зикр нахоҳад ёфт; ва ноинсофӣ мисли дарахт хоҳад шикаст.


text:
Вай баҳодуронро низ бо қуввати худ мағлуб менамояд; вай бармехезад, ва ҳеҷ кас дар ҳаёти худ эмин нест.


text:
Андак замоне баланд мешаванд, сипас нест мешаванд; ва паст шуда, мисли ҳама пажмурда мегарданд, ва мисли сари хӯша бурида мешаванд.


text:
Ва агар чунин набошад, кист, ки тавонад маро дурӯғгӯй кунад номад, ва сухани маро ҳеҷу пуч гардонад?»


text:
Инак, инҳо ҳиссаест аз роҳҳои Ӯ; ва чӣ сухани андаке дар ҳаққи Ӯ шунидаем! Вале раъди қудрати Ӯро кист, ки тавонад пай барад?»


text:
«Қасам ба ҳаёти Худо, ки Ӯ маро аз ҳаққониятам адлу инсоф маҳрум намудааст, ва ба ҳаёти Тавоно, ки ҷони маро талх кардааст,


text:
Росткории худро маҳкам нигоҳ доштаам, ва онро тарк нахоҳам кард; дили ман аз аввали ҳастиам маро сарзаниш мазаммат накардааст.


text:
Он чиро, ки дар дасти Худост, ба шумо таълим хоҳам дод; он чиро, ки аз ҷониби Тавоно аст, ниҳон нахоҳам кард.


text:
Сарватдор хоб меравад, вале дигар чунин нахоҳад буд: чашмони худро мекушояд, – ва сарваташ нест шудааст.


text:
Одам ба торикӣ хотима медиҳад, ва дар ҳама тараф сангҳоро дар торикӣ ва сояи марг ҷустуҷӯ тафтиш мекунад.


text:
Ғоре ба зери макони аҳолинишин мекананд, аз хотири пиёдагардҳои рӯи замин фаромӯш мешаванд, ва дур аз мардум овезон гардида, ба ҳар сӯ ҳаракат мекунанд.


text:
Гӯше ки маро мешунид, маро таъриф мекард хушҳол мехонд; ва чашме ки маро медид, бароям шаҳодат медод,


text:
Ва дар дили худ мегуфтам: 'Дар лонаи худ хоҳам мурд, пас аз он ки рӯзҳоям мисли рег сершумор гарданд;


text:
Вақте ки ба онҳо табассум менамудам, бовариашон намеомад; ва нури рӯи ман онҳоро хушнӯд мекард. Агар бар онҳо механдидам, бовариашон намеомад; ва нури рӯи маро торик намекарданд.


text:
Ман ба онҳо роҳ Роҳи онҳоро интихоб намуда, ба сардорӣ менамудам ва дар сари маҷлис менишастам, ва дар миёни лашкар мисли подшоҳе сокин мебудам, ва мисли шахсе ки азодоронро тасаллӣ медиҳад.


text:
Ва алҳол ба ҳоли ман касоне механданд, ки синнашон аз синни ман камтар аст, ва ман розӣ намешудам ба он ки падарони онҳоро бо сагони рамаи худ бимонам.


text:
Аз мӯҳтоҷӣ ва гуруснагӣ бемадор шуда, ба биёбони беобу торик мегурехтанд, замини хушкро, ки кайҳо боз хароб ва вайрон буд, мехоиданд.


text:
Валекин алҳол ман суруди писхандомези таҳқиромези онҳо гардидаам, ва барояшон калимаи масхара шудаам.


text:
Зеро ки Ӯ зеҳи камони маро кушода, маро зеру забар кардааст, ва онҳо лаҷоми худро ба ҳузури ман сар додаанд.


text:
Аз тарафи ростам бади балоҳо меистанд Аз тарафи рост тӯдаи бачагон бархоста, маро зада аз по меафтонанд пойҳоямро ба танг меоваранд, ва роҳҳои ҳалокатовари худро барои ман равона тайёр мекунанд.


text:
Роҳи маро вайрон карда, фалокати маро афзун менамоянд, агарчи мададгоре надоранд дар сурате ки мададгоре барояшон нест.


text:
Даҳшатҳо маро фаро гирифта, мисли боде обрӯи маро таъқиб мекунад, ва комёбии ман мисли абре гузашта рафтааст.


text:
Сӯи Ту фарёд мезанам, ва ҷавоб намедиҳӣ; наздат меистам ба дуо меистам, фақат бар ман назар меандозӣ.


text:
Маро ба бод бардошта, бар он савор кардӣ, ва тундбод маро талаф мекунад маро бо тундбоде чаппагардон менамоӣ.


text:
Валекин, оё дар харобӣ тангӣ даст дароз намекунанд, оё дар мусибат аз боиси ин ёрӣ наметалабанд. Аммо аз рӯи хоҳиш даст дароз намекунад, агар одам инро дар бадбахтии худ хоҳиш кунад.


text:
Барбати ман ба навҳагарӣ табдил ёфтааст, ва найи ман ба садои гиряндагон Ва торҳои ман ғамгин шудаанд, ва найи ман – овози гиря.


text:
Пас қисмати ман аз ҷониби Худо аз боло чӣ гуна аст? Ва мероси ман аз ҷониби Тавоно аз осмонҳо афроз?


text:
Агар қадами ман аз роҳ баромада бошад, ва дили ман аз пайи чашмонам рафта бошад, ва чизе доғе ба дастҳоям часпида бошад, –


text:
Зеро ин оташ аст, ки то ба ҳадди ҷои ҳалокат хоҳад хӯрд ва тамоми маҳсулоти маро решакан хоҳад кард.


text:
Пас, вақте ки Худо бархезад, чӣ кор хоҳам кард? Ва ҳангоме ки бозҷӯӣ намояд, ба Ӯ чӣ ҷавоб хоҳам дод?


text:
Оё Ӯ ки маро дар шикам офардидааст, вайро низ наофаридааст, ва ҳар дуро Ягона дар батн ба вуҷуд наовардааст.


text:
Агар аз иҷрои талаби бенавоён даст кашида бошам, ва чашмони бевазанро аз интизорӣ хаста карда бошам,


text:
Дар сурате ки аз бачагиам ӯ бо ман, чун бо падар, калон шудааст, ва аз шиками модарам бевазанро ҳидоят намудаам;


text:
Агар бар офтоб назар андохта бошам, вақте ки мебаромад, ва бар моҳ, вақте ки бо камоли дурахшонӣ гардиш мекард,


text:
Ки ин низ гуноҳи гуноҳест лоиқи доварӣ сазовори ҳукми доварон аст, зеро ки Худои Таолоро Худоро дар боло инкор менамудам;


text:
Зеро ки аз анбӯҳи мардум ҳаросон мешудам, ва нафрати қабилаҳо маро дар даҳшат меандохт, ва ман хомӯш монда, аз дари худ берун намерафтам.


text:
Кошки касе маро мешунид! Инак хоҳиши имзои ман! Бигзор Тавоно ба ман ҷавоб диҳад! Кошки Даъвогари ман айбномае менавишт!


text:
Агар қуввати онро хӯрда бошам, бе он ки арзишашро адо кунам; ва агар ҷони соҳибони онро ба танг оварда бошам, –


text:
Ва хашми Элиҳу писари Баракъили Бузӣ, ки аз қабилаи Ром буд, ба ҷӯш омад: хашми вай бар Айюб аз он сабаб ҷӯш зад, ки ӯ худро бештар аз Худо росткор мешумурд;


text:
Ва хашми вай бар се дӯсти ӯ аз он сабаб ҷӯш зад, ки онҳо натавонистанд ҷавобе ёфта, айби Айюбро исбот намоянд.


text:
Ва Элиҳу писари Баракъили Бузӣ ба сухан оғоз намуда, гуфт: «Ман дар синну сол ҷавон ҳастам, ва шумо – мӯйсафед, бинобар ин тарсида, ҷуръат накардам, ки фикри худро ба шумо баён изҳор намоям.


text:
Инак, ба суханронии шумо интизорӣ кашидам, барои шунидани мулоҳизаҳои шумо гӯш ниҳодам, то даме ки суханонро месанҷидед.


text:
Ва ман ба шумо бо умед назар дӯхтам, ва инак, аз байни шумо касе нест, ки Айюбро мазаммат намояд, бо суханони худ ба ӯ ҷавоб гардонад.


text:
Ҷисми вай барбод меравад, ба тавре ки дида намешавад, ва устухонҳояш, ки ноаён буданд, барҷаста мебароянд.


text:
Дар он сурат Ӯ ба вай раҳм карда, ба он фаришта хоҳад гуфт: 'Вайро аз фуруд омадан ба гӯр раҳо намо; Ман хашмниҳоне кафорате пайдо кардаам'.


text:
Ба ҳузури Худо дуо хоҳад гуфт, ва он ҷавоб хоҳад ёфт, ва рӯи Ӯро бо шодӣ хоҳад дид, ва Ӯ ба инсон росткории вайро хоҳад баргардонид.


text:
Вай ба мардум рӯ оварда, хоҳад гуфт: 'Гуноҳ кардам ва роҳи ростро каҷ кардам, ва сазои ман дода нашуд;


text:
Гарчанде ки адлу инсоф бо ман аст, дурӯғгӯй ҳисоб ёфтаам; гарчанде ки ҷинояте накардаам, дарди ман бедавост'.


text:
Оё ба подшоҳ гуфтан мумкин аст, ки 'нокас ҳастӣ'; ё ба яке аз бузургзодагон асилзодагон наҷибон, ки 'бадкор ҳастӣ'?


text:
Ва ҳол он ки Ӯ ба мирон рӯйбинӣ намекунад, ва сарватдорро аз бенаво хубтар афзал намедонад, чунки ҳамаашон амали дастҳои Ӯ ҳастанд.


text:
Онҳо банохост мемиранд, ва нисфи шаб қавм парешонҳол шуда, дармегузаранд, ва зӯроварон бе воситаи дасти инсон ҳалок мешаванд.


text:
Аммо Ӯ ором аст, кӣ Ӯро ошуфта мекунад? Агар Ӯ оромӣ диҳад, кист, ки тавонад эътироз намояд? Ва агар Ӯ рӯи Худро пӯшида бошад, кист, ки тавонад ба Ӯ назар андозад? Агарчи бар тамоми одамон ва халқҳост. Ин хоҳ ба халқе ва хоҳ ба одаме баробар аст,


text:
Оё мукофоти амал фақат аз рӯи фикри ту бояд дода шавад, ки чунин гиламанд ҳастӣ? Оё онро фақат ту бояд интихоб намоӣ, ва на ман? Ва дар ин хусус ту чӣ медонӣ, ки бигӯӣ?


text:
Зеро ки бар хатои худ ҷиноятро зам мекунад, дар миёни мо даст бар ҳам месояд ва бар зидди Худо бисёр сухан меронад».


text:
Агар хатое карда бошӣ, ба Ӯ чӣ метавонӣ бикунӣ? Ва агар ҷиноятҳоят афзуда бошанд, ба Ӯ чӣ зиёне метавонӣ бирасонӣ?


text:
Дар он ҷо фарёд мезананд, вале ба сабаби ҳавобаландии бадкорон Ӯ ҷавоб намедиҳад. Дар он ҷо ба сабаби ҳавобаландии бадкорон фарёд мезананд, вале Ӯ ҷавоб намедиҳад.


text:
«Андаке сабр намо ва ман ба ту хоҳам фаҳмонд, зеро ки боз суханон дар ҳаққи Худо дорам. «Андаке ба ман сабр намо, то ба ту изҳор кунам, зеро ки боз суханон дар ҳаққи Худо дорам.


text:
Чашмони Худро аз росткорон дур намекунад, балки онҳоро ҷовидона бар тахти подшоҳон мешинонад бо подшоҳон бар тахт мешинонад, ва онҳо сарафроз мешаванд.


text:
Агар онҳо гӯш кунанд ва Ӯро парастиш намоянд, рӯзҳои худро дар хушбахтӣ мегузаронанд, ва солҳои худро дар хурсандӣ.


text:
Валекин дурӯягон дар дил ғазаб ҷамъ мекунанд Аммо ононе ки дар дил бадахлоқанд, ғазабро захира мекунанд, ва аз Ӯ ёрӣ намехоҳанд, вақте ки онҳоро ҷазо медиҳад гирифтори қайди бадбахтӣ мекунад.


text:
Ғамзадаро Бадбахтонро Ӯ ба воситаи ғамаш бадбахтиашон халос мекунад, ва гӯшашонро дар тангӣ мекушояд.


text:
Ва туро низ Ӯ аз даҳони бадбахтӣ берун меоварад ба макони васеъ кушод, ки тангие дар он ҷо набошад; ва ҳар хӯроке ки бар дастархони ту фуруд меомад, пур аз равған мебуд.


text:
Эҳтиёт шав Барҳазар бош, ки ғазабат туро фирефта намуда, ба зарбаи Ӯ гирифтор накунад: ва фидияи бисёр набояд туро гумроҳ созад дар иштибоҳ андозад.


text:
Инак, Худо бузург муаззам аст, ба тавре ки мо наметавонем Ӯро бишиносем; шумораи солҳои Ӯ ҳадду ҳисоб надорад.


text:
Баъд аз он, овозе ба ғурриш меояд: Ӯ бо овози бузургии Худ гулдуррос мезанад, ва ҳангоме ки овозаш шунида шуд, онҳоро боздорӣ намекунад.


text:
Худо бо овози Худ ба таври аҷоиб гулдуррос мезанад, корҳои бузурге мекунад, ки барои мо ақлнорас аст.


text:
Зеро ки ба барф мегӯяд: 'Ба замин фуруд ой'; ҳамчунин ба боридани борон ва ба боридани боронҳои пурзӯри Худ.


text:
Ва онҳо мувофиқи мақсадҳои тадбирсозиҳои Ӯ ба ҳар тараф чарх мезананд, то ҳар чиро, ки ба онҳо фармояд, бар рӯи замини ободон ба амал оваранд,


text:
Оё ту хабардор ҳастӣ, ки Худо бори Худро чӣ гуна бар онҳо мегузорад, ва нурро мефармояд, ки абрҳои Ӯро равшан кунад?


text:
Оё ту хабардор ҳастӣ, ки либосҳоят чӣ гуна гарм мешаванд, вақте ки замин аз боди ҷанубӣ ором мегардад?


text:
Оё васфи пурраи Ӯ қобили имкон аст, ки ман боз сухан ронам? Оё касе метавонад бигӯяд, ки чизе аз ӯ пинҳон мемонад?


text:
Ва ҳоло нури офтобро аз паси абрҳо намебинанд, гарчанде ки он бар фалак дурахшон аст; вале боде вазида, онро тоза хоҳад кард.


text:
Тавоноро мо наметавонем дарёбем: Ӯ дар қувват ва инсоф азим бузург аст ва дар росткорӣ бузург адолат муаззам; ситам намекунад.


text:
Дар сурате ки ситорагони субҳ якҷоя сурудхонӣ мекарданд ва ҳамаи фарзандони Худо нидоҳои шодӣ медоданд?


text:
Ва гуфтам: “То ба ин ҷо биё, ва аз он набояд бигзарӣ, ва дар ин ҷо саркашии мавҷҳоят боздошта хоҳад шуд”?


text:
Оё ту метавонӣ ситораҳои бурҷи дувоздаҳгонаро дар сари вақташ берун оварӣ ва Дубби Акбарро бо бачагонаш роҳбарӣ намоӣ?


text:
Кист, ки хӯроки зоғро омода мекунад, вақте ки бачаҳояш сӯи Худо фарёд мекунанд бармеоваранд ва аз сабаби боиси бехӯрокӣ овора шуда мегарданад?


text:
Оё пур шудани моҳҳои ҳомиладории онҳоро метавонӣ дар шумор оварӣ? Ва оё вақти зоидани онҳоро медонӣ?


text:
Бачаҳои онҳо қувват мегиранд, дар дашт калон мешаванд, баромада мераванд ва назди онҳо барнамегарданд.


text:
Оё гови ваҳширо бо банди арғамчини он метавонӣ ба ҷӯяк бибандӣ? Оё вай аз ақиби ту кулӯхҳоро мола хоҳад кард?


text:
Ба бачаҳояш дилсахтӣ мекунад, гӯё ки аз они вай набошанд; меҳнаташ барбод равад ҳайф шавад ҳам, вай парвое надорад,


text:
Оё ту онро мисли малах ба давутози пуғулғула овардаӣ, дар сурате ки садои баланди фах-фахи он даҳшатангез аст?


text:
«Оё касе ки ба Тавоно таъна мезанад, боз кашмакаш хоҳад кард? Мазамматкунандаи Сарзанишкунандаи Худо бигзор ҷавоб гардонад!”


text:
Оё ту мехоҳӣ доварии Маро ҳеҷ гардонӣ бекор намоӣ, Маро айбдор созӣ, то ки худро росткор нишон диҳӣ?


text:
Он гоҳ Ман низ туро ҳамд сипос хоҳам гуфт, ки дасти ростат метавонад туро ёрирасон шавад ёвар бошад.


text:
Инак, дарё ба талотум меояд, аммо вай ҳаросон намешавад: ҷараёни тез ба даҳонаш рехта шавад ҳам, вай ором хоҳад монд.


text:
Оё вайро пеши чашмонаш касе метавонад бигирад? Оё чун нигарон аст, ӯро гирифтор кардан мешавад? Ё бинии вайро бо чангак сӯрох карда мешавад?


text:
Дар бораи андоми узвҳои бадани вай хомӯш нахоҳам монд, ва дар бораи қувват иқтидор ва зебоии ҷуссаи вай.


text:
Кист, ки тавонад рӯи либоси вайро бардорад кушояд яла кунад? Кист, ки тавонад ба дандонҳои дуқатораи вай наздик ояд?


text:
Дар зераш сафолпораҳои тез, вай дар бистари дандонадор, дар лойқа мехобад. Дар зераш пулакчаҳои тезе мисли сафолпора дорад, гӯё ки ғаллакӯбаки тездандонро бар гил мегустаронад.


text:
“Он кист, ки машваратро бе фаҳмиш пинҳон мекунад?” Ба ростӣ, ман оиди он чи ки нафаҳмидаам, фикр баён намудаам, оиди чизҳое ки аз ақли ман берунанд, ва ман онҳоро намедонам.


text:
Ва воқеъ шуд баъд аз он ки Парвардигор ин суханонро ба Айюб гуфт, Парвардигор ба Алифози Темонӣ чунин гуфт: «Ғазаби Ман бар ту ва бар ду дӯсти ту оташ гирифтааст, чунки дар бораи Ман мисли бандаи Ман Айюб сухани дуруст нагуфтед.


text:
Ва акнун барои худ ҳафт наргов ва ҳафт қӯчқор бигиред, ва назди бандаи Ман Айюб биравед, ва барои худ қурбонии сӯхтанӣ бароваред, ва бандаи Ман Айюб барои шумо дуо хоҳад гуфт, зеро ки фақат ӯро хоҳам шунид, мабодо подоши бадии шуморо ба шумо бирасонам, чунки дар бораи Ман мисли бандаи Ман Айюб сухани дуруст нагуфтед».


text:
Ва Алифози Темонӣ ва Билдоди Шуҳӣ ва Сӯфори Наъмотӣ рафтанд, ва он чи Парвардигор ба онҳо фармуд, ба ҷо оварданд, ва Парвардигор ба дуои Айюб ҷавоб дод.


text:
Ва Парвардигор Айюбро ба вазъияти пештараи ӯ баргардонид, вақте ки ӯ барои дӯстони худ дуо гуфт; ва Парвардигор ба Айюб ҳар он чи пештар дошт, дучандон зиёд кард.


text:
Ва ҳамаи бародарони ӯ ва ҳамаи хоҳарони ӯ ва ҳамаи ҷӯраҳои ошноҳои пештараи ӯ назди ӯ омаданд, ва дар хонаи ӯ бо ӯ нон хӯрданд, ва дар бораи тамоми мусибате бадбахтие ки Парвардигор ба сари ӯ оварда буд, ба ӯ ҳамдардӣ изҳор намуда, ӯро дилбардорӣ карданд тасаллӣ доданд, ва ҳар кас ба ӯ як қсито* ва як ҳалқаи тилло дод.


text:
Ва Парвардигор охири Айюбро бештар аз аввали ӯ баракат дод, ва ӯро чордаҳ ҳазор бузу гӯсфанд ва шаш ҳазор шутур ва ҳазор ҷуфт гов ва ҳазор модахар буд.


text:
Ва дар тамоми замин мисли духтарони Айюб занони зебо хушлиқо ёфт намешуданд, ва падарашон ба онҳо дар миёни бародаронашон мерос дод.


text:
Хушо касе ки ба машварати бадкорон намеравад, ва дар роҳи хатокорон намеистад, ва дар маҷлиси масхаракунандагон наменишинад;


text:
Ва мисли дарахте хоҳад буд, ки назди ҷӯйҳои об шинонда шудааст, ва меваи худро дар мавсимаш медиҳад, ва баргаш пажмурда намешавад, ва ҳар чӣ мекунад, барор хоҳад ёфт.


text:
Бинобар ин бадкорон дар рӯзи бозхост нахоҳанд бархост; хатокорон низ дар ҷамоати росткорон, Бинобар ин бадкорон дар доварӣ истодагарӣ нахоҳанд кард, инчунин хатокорон дар ҷамоати росткорон,


text:
Зеро ки Парвардигор роҳи росткоронро медонад, вале роҳи бадкорон сӯи нестӣ хоҳад бурд нобуд хоҳад шуд.


text:
Подшоҳони замин бармехезанд, ва мирон бо ҳам машварат менамоянд бар зидди Парвардигор ва бар зидди Масеҳи Ӯ:


text:
Парвардигорро бо тарс парастиш намоед, ва бо ларз шодӣ кунед.<br/>Дар тарс ба Парвардигор хизмат кунед, ва бо ларз шодӣ кунед.


text:
Писарро иззат кунед, ки мабодо ба ғазаб ояд, ва шумо дар роҳ нобуд шавед; зеро ки ғазаби Ӯ зуд аланга хоҳад гирифт. Хушо ҳамаи онҳое ки ба Ӯ умед мебанданд паноҳ мебаранд!


text:
Валекин Ту, эй Парвардигор, сипаре дар гирди ман, ҷалоли ман ва афрозандаи баландкунандаи сари ман ҳастӣ.


text:
Бархез, эй Парвардигор! Маро наҷот деҳ, эй Худои ман! Зеро ки Ту ҳамаи душманонамро торсакӣ мезанӣ, дандонҳои бадкоронро мешиканӣ.


text:
Вақте ки Туро мехонам, ба ман ҷавоб деҳ, эй Худои инсофи адли ман! Дар тангӣ маро паҳно додаӣ. Ба ман марҳамат раҳм намо ва дуоямро бишнав.


text:
Эй фарзандони инсон! То ба кай ҷалолам дар нанг хоҳад буд? Ва гапҳои хушку холиро дӯст дошта, хоҳони дурӯғ хоҳед буд? Село.


text:
Вале бидонед, ки Парвардигор порсои Худро порсоёнро барои Худ ҷудо кардааст; Парвардигор мешунавад, вақте ки Ӯро мехонам.


text:
Бисёр касон мегӯянд: «Кӣ ба мо некӯиро нишон медиҳад?» Нури рӯи Худро ба мо ошкор зоҳир намо, эй Парвардигор!


text:
Ба осудагӣ дароз мекашам ва хоб меравам, зеро ки танҳо Ту, эй Парвардигор, маро дар бехатарӣ оромӣ сокин мегардонӣ.


text:
Валекин ман, аз бисёрии меҳру вафои Ту, ба хонаи Ту дохил хоҳам шуд, ва бо тарси Ту ба қасри поки Ту саҷда хоҳам кард.


text:
Парвардигоро! Ба ман, бар зидди хилофи хости мухолифонам, дар росткории Худ роҳнамо шав; роҳи Худро пеши ман ҳамвор кун.


text:
Зеро ки дар даҳони онҳо гапи дуруст нест: андарунашон харобист, гулӯяшон қабри кушода аст, бо забонашон хушомад мегӯянд.


text:
Онҳоро, эй Худо, маҳкум намо, то ки аз қасдҳои бади худ фурӯ ғалтанд; ба сабаби ҷиноятҳои бисёрашон онҳоро рад намо, зеро ки бар зидди Ту ба шӯр омадаанд.


text:
Ва ҳамаи паноҳбарони Ту хурсанд хоҳанд шуд ва ҷовидона шодӣ сурудхонӣ хоҳанд кард, ва Ту пуштибони онҳо хоҳӣ буд, ва дӯстдорони номи Ту дар Ту шод хоҳанд шуд.


text:
Ба ман марҳамат намо, эй Парвардигор, зеро ки ман афсурдаҳолам; маро шифо бидеҳ, эй Парвардигор, зеро ки устухонҳоям ба ларза омадаанд;


text:
Аз оҳу воҳи худ хаста шудаам; тамоми шаб ҷогаҳамро ғарқи об мекунам: бо ашки худ бистарамро тар мекунам.


text:
Парвардигоро, Худои ман! Ба Ту паноҳ мебарам; маро аз ҳамаи таъқибкунандагонам наҷот деҳ ва халос кун.


text:
Бигзор душман ҷонамро таъқиб намояд, ва маро дастгир кунад, ва ҳаётамро ба замин яксон кунад, ва ҷалоламро ба хок занад. Село.


text:
Эй Парвардигор, дар ғазаби Худ бархез: бар зидди бадхашмии бадхоҳонам бархез, барои ман ба доварие ки фармудаӣ, бедор шав.


text:
Парвардигор қавмҳоро доварӣ хоҳад кард. Маро, эй Парвардигор, аз рӯи росткориам ва аз рӯи беайбиам доварӣ намо.


text:
Бигзор бадии бадкорон хотима ёбад, ва росткорро қувват деҳ устувор намо; зеро ки Ту, эй Худои росткор, санҷандаи имтиҳонкунандаи дилҳо ва ботинҳо ҳастӣ.


text:
Парвардигорро аз рӯи росткории Ӯ сипос мегӯям, ва номи Парвардигори Болотаринро аз ҳама болоро месароям.


text:
Парвардигоро, Худованди мо! Чӣ қадар боҳашамат аст номи Ту дар тамоми замин! Ту шукӯҳи Худро бар осмон паҳн кардаӣ!


text:
Аз даҳони кӯдакон ва ширмакон, бар хилофи бадхоҳони Худ, сипосро ба вуҷуд овардаӣ, то ки душман ва интиқомҷӯйро хомӯш гардонӣ.


text:
Вақте ки ба осмони Ту менигарам, ки сохтаи ангуштони Туст, ва ба моҳ ва ситорагоне ки Ту офаридаӣ, –


text:
Душман барҳам хӯрда, ҷовидона хонавайрон гардидааст; шаҳрҳояшро бе беху бунёд кардаӣ, зикрашон нест шудааст.


text:
Ва донандагони номи Ту ба Ту таваккал хоҳанд кард, чунки Ту, эй Парвардигор, толибони Худро тарк намекунӣ.


text:
Ба ман марҳамат раҳм намо, эй Парвардигор; ба мусибате ки аз дасти бадхоҳонам мекашам, назар андоз, ки Ту маро аз дарвозаи марг баланд бардоштаӣ,


text:
Халқҳо ба чоҳе ки канда буданд, фурӯ ғалтиданд; дар доме ки ниҳон карда буданд, пои худашон андармон шуд.


text:
Парвардигор ба василаи доварие ки кард, шӯҳрат меёбад: бадкор ба доме афтод, ки бо кафҳои худ сохта буд. Ҳиҷойӯн*. Село.


text:
Зеро ки мискин камбағал ҷовидона фаромӯш нахоҳад шуд, ва умеди бечорагон то ба охир барбод нахоҳад рафт.


text:
Бадкор дар ҳавобаландии худ бечораро таъқиб мекунад; кошки худашон ба найрангҳое ки андешидаанд, гирифтор шаванд!


text:
Зеро ки бадкор бо аз баднафсии худ худситоӣ мекунад меболад, ва чашмгурусна Парвардигорро хор медонад.


text:
Бадкор дар ҳавобаландии худ мегӯяд: «Ӯ бозхост нахоҳад кард»; тамоми хаёли вай ин аст, ки «Худо нест».


text:
Роҳҳои вай ҳама вақт бомуваффақият аст мебошанд; довариҳои Ту аз вай бағоят дуранд аст; ҳамаи бадхоҳони худро ҳеҷ мешуморад;


text:
Дар ҷои ниҳонӣ, мисли шер дар лонаи худ, камин мегирад; барои қапидани камбағал ба даст афтондани бечора дасгир кардани бечора камин мегирад, ва бечораро ба даст афтонда камбағалро қапида дошта, ба доми худ мекашад;


text:
Ту мебинӣ, зеро ки Ту ба азоб ва кулфат менигарӣ, то ки бо дасти Худ сазо диҳӣ. Бечора худро ба Ту месупорад; мададгори ёрирасони ятим Ту ҳастӣ.


text:
Парвардигоро! Орзуи ҳалимонро нармдилонро хоксоронро шунидаӣ; дили онҳоро устувор гардон; гӯшатро бикшо,


text:
То ки ятим ва ҷафокашро ситамкашидаро зулмдидаро дар доварӣ ҳимоя намоӣ, ва одаме ки аз хок аст, дигар онҳоро натарсонад.


text:
Барои сардори сарояндагон. Таронаи Довуд. Ба Парвардигор паноҳ мебарам; чӣ гуна шумо ба ҷонам мегӯед: «Мисли мурғе ба кӯҳи худ бигрез»?


text:
Зеро инак бадкорон камонро кашидаанд, тири худро ба зеҳи он гузоштаанд, то ки дар торикӣ ба ростдилон биандозанд.


text:
Парвардигор дар қасри поки Худ сокин аст; тахти Парвардигор дар осмон аст; чашмони Ӯ менигаранд, пилкҳои Ӯ банӣ одамро имтиҳон мекунанд.


text:
Наҷот деҳ, эй Парвардигор, зеро ки порсо худотарс боқӣ намондааст; зеро ки аз миёни банӣ одам аминон вафодорон нест шудаанд.


text:
Парвардигор ҳамаи лабони хушомадгӯйро нест хоҳад кард, ва ҳар забонеро, ки ҳавобаландона сухан меронад,


text:
Яъне онҳоеро, ки мегӯянд: «Бо забони худ зӯр мебароем, лабони мо бо мост; кист, ки бар мо хоҷа бошад?»


text:
Аз боиси тороҷи бечорагон ва оҳу фиғони камбағалон алҳол бармехезам, мегӯяд Парвардигор, ва он касеро, ки гирифтори доми найранг аст, наҷот медиҳам.


text:
Суханони Парвардигор суханони покиза аст, нуқраест, ки дар кӯра аз хок тоза карда ва ҳафт бор гудохта шудааст.


text:
То ба кай дар ҷонам андешаҳои андӯҳовар ва дар дилам ҳар рӯз ғаму ғусса дошта бошам? То ба кай душманам бар ман дастболо бошад?


text:
Назар афканда, маро бишнав ба ман ҷавоб бидеҳ, эй Парвардигор Худои ман! Чашмонамро равшан бикун, ки мабодо хоби марг равам;


text:
Валекин ман ба меҳру вафои Ту таваккал менамоям; дилам дар наҷоти Ту шодӣ мекунад; барои Парвардигор суруд мехонам, зеро ки Ӯ ба ман некӣ намудааст.


text:
Барои сардори сарояндагон. Таронаи Довуд. Нокас дар дили худ гуфт: «Худо нест». Онҳо фосид шудаанд, корҳои зишт кардаанд; некӯкоре нест.


text:
Парвардигор аз осмон ба банӣ одам назар андохт, то бубинад, ки оё касе соҳибфаҳм ва толиби Худо ҳаст?


text:
Оё ҳамаи бадкирдорон фаҳм намекунанд, ки қавми маро мехӯранд, чунон ки нон мехӯранд? Парвардигорро нахондаанд.


text:
Кошки наҷоти Исроил аз Сион ба амал ояд! Вақте ки Парвардигор асирони қавми Худро баргардонад, Яъқуб хурсанд ва Исроил шод хоҳад шуд.


text:
Таронаи Довуд. Парвардигоро! Кист, ки дар хаймаи Ту фуруд ояд? Кист, ки дар кӯҳи поки Ту сокин шавад?


text:
Бо забони худ тӯҳмат накунад, ба ёри худ бадӣ накунад, ва хешовандони худро хор набинад таҳқир нанамояд;


text:
Нафратангез дар назараш хор бошад, валекин тарсгорони Парвардигорро иззат кунад; қасамаш ба зарари худаш бошад ҳам, онро тағйир надиҳад;


text:
Пули худро ба фоида надиҳад, ва бар зидди бегуноҳ пора нагирад, – касе ки чунин рафтор мекунад, ҷовидона фурӯ нахоҳад ғалтид.


text:
Кулфатҳои онҳое ки худои дигареро мепарастанд, афзун хоҳад шуд; қурбониҳои рехтании хунини онҳоро нахоҳам рехт, ва номҳои онҳоро ба забон нахоҳам овард.


text:
Ҳамеша Парвардигорро пеши назари худ мебинам, зеро ки Ӯ ба дасти рости ман аст; фурӯ нахоҳам ғалтид.


text:
Зеро ки ҷони маро дар олами мурдагон тарк нахоҳӣ кард; нахоҳӣ гузошт, ки порсои худотарси Ту фаноро бубинад.


text:
Роҳи зиндагиро ба ман биомӯз: пуррагии камоли шодиҳо ба ҳузури Туст, ва хушиҳо ба дасти рости Ту ҷовидона мебошанд.


text:
Дуои Довуд. Эй Парвардигор, ростиро бишнав, ба зории ман ҷавоб деҳ таваҷҷӯҳ кун, ба дуои ман, ки аз лабони бемакр берун меояд, гӯш андоз.


text:
Диламро имтиҳон кардӣ, шабона бозҷӯӣ намудӣ, маро озмудӣ, ва чизе наёфтӣ: андешаи баде надорам, ки ба забон оварда тавонам.


text:
Ман Туро мехонам, зеро ки Ту, эй Худо, маро мешунавӣ; гӯши Худро сӯи ман хам намо ва суханамро бишнав.


text:
Меҳру вафоҳои аҷоиби Худро бинамо, эй Наҷотдиҳандаи паноҳбарон аз онҳое ки бар зидди дасти рости Ту бармехезанд.


text:
Дили фарбеҳи худро мебанданд Бо чарбу дилҳои худро пӯшидаанд, даҳонашон суханони ҳавобаландона мегӯяд.


text:
Бархез, эй Парвардигор, аз вай пешдастӣ карда, вайро мағлуб намо, ҷонамро аз бадкор бо шамшерат бираҳон,


text:
Яъне аз мардум бо дасти Худ, эй Парвардигор; аз мардуми дунё, ки аз ин зиндагӣ баҳраманданд, ва ганҷинаи Ту шиками онҳоро пур мекунад; фарзандҳошон низ сер шуда, бақияи онро ба бачагони худ мемонанд.


text:
Барои сардори сарояндагон. Суруди бандаи Парвардигор Довуд, ки суханони ин сурудро ба Парвардигор гуфт, дар рӯзе ки Парвардигор ӯро аз панҷаи ҳамаи душманонаш ва аз дасти Шоул халос кард. Ва ӯ гуфт:


text:
Парвардигор сахраи кӯҳпораи ман аст, ва қалъаи ман, ва раҳокунандаи ман; Худои ман кӯҳпораи ман аст; ба Ӯ паноҳ мебарам; Ӯ сипари ман аст, ва шохи наҷоти ман, ва паноҳгоҳи ман.


text:
Дар тангии худ Парвардигорро хондам, ва аз Худои худ ёрӣ хостам. Овозамро аз қасри Худ шунид, ва ёрие ки аз Ӯ хостам, ба гӯшаш расид.


text:
Ва замин ба ҷунбиш зилзила ва ларза омад, ва пояҳои кӯҳҳо биларзид ва биҷунбид, зеро ки Ӯ дарғазаб шуд;


text:
Ва Парвардигор дар осмон гулуррос зад, ва Боломақом Болотарин овози Худро бидод, бо жола ва лахчаҳои оташ.


text:
Ва маҷроҳои ҷараёнгоҳҳои об намудор шуданд, ва пояҳои дунё аз сарзаниши Ту, эй Парвардигор, аз вазиши боди бинии Ту ошкор гардиданд.


text:
Дар рӯзи фалокатам мусибатам бадбахтиам бар ман пешдастӣ карданд, валекин Парвардигор такягоҳи ман буд.


text:
Ва сипари наҷоти Худро ба ман ато фармудаӣ, ва дасти рости Ту маро дастгирӣ мекунад, ва нармдилии Ту маро бузург мегардонад.


text:
Маро аз ҷангу ҷидоли қавм раҳо кардаӣ, сари халқҳо гардондаӣ; қавме ки намешинохтамаш, ба ман хизмат мекунад;


text:
Ӯ ба подшоҳи Худ зафарҳои бузурге мебахшад, ва ба масеҳи Худ меҳру вафо мекунад, яъне ба Довуд ва ба зурёти вай то абад.


text:
Садои онҳо ба тамоми замин меравад, ва сухани онҳо то канорҳои ҷаҳон. Дар онҳо Ӯ барои офтоб хаймае барпо намудааст,


text:
Баромадани он аз як канори осмон аст, ва гардиши он то канори дигар аст, ва ҳеҷ чиз аз гармии он пинҳон нест.


text:
Қонуни Парвардигор комил аст, ба кас ҷон мебахшад; гувоҳии Парвардигор боварибахш аст, нодонро доно мегардонад.


text:
Фармонҳои Фармудаҳои Парвардигор ҳақ мебошанд, дилро шод мекунанд; фармудаҳои Парвардигор равшан мебошанд, чашмро пурнур мунаввар месозанд.


text:
Тарси Парвардигор пок аст, ҷовидона мемонад. Дастурҳои Парвардигор рост мебошанд, ҳамаашон ҳаққонианд;


text:
Кист, ки саҳвҳоро хатоҳоро иштибоҳҳоро фаҳмида тавонад? Маро аз хатоҳои гуноҳҳои пӯшидаам пинҳонам покиза намо,


text:
Аз бадқасдон низ бандаи Худро нигоҳ дор, то ки бар ман ҳукмфармо нашаванд. Он гоҳ ман беайб ва аз ҷинояти азим покиза хоҳам буд.


text:
Бигзор суханони даҳонам ва андешаи дилам писандидаи Ту бошад, эй Парвардигор, ки кӯҳпораи ман ва раҳокунандаи ман ҳастӣ!


text:
Ба наҷоти ту сурудхонӣ менамоем, ва ба номи Худои худ парчам байрақ мебардорем. Парвардигор ҳамаи талабҳоятро ба иҷро расонад.


text:
Ҳоло донистаам, ки Парвардигор масеҳи Худро наҷот медиҳад; аз осмони поки Худ бо қудрати наҷотбахши дасти рости Худ ба ӯ ҷавоб медиҳад.


text:
Зеро ки подшоҳ ба Парвардигор таваккал мекунад, ва бо меҳру вафои Боломақом Болотарин фурӯ нахоҳад ғалтид.


text:
Дар вақти хашми Худ онҳоро мисли танӯри оташ хоҳӣ кард; Парвардигор дар ғазаби Худ онҳоро фурӯ хоҳад бурд, ва оташ онҳоро хоҳад хӯрд.


text:
Вақте ки онҳо қасди бадӣ бар Ту карданд, ва ҳилаҳои пинҳонӣ андешиданд, онро натавонистанд ба амал оваранд.


text:
Эй Худои ман! Рӯзона мехонам, ва ба ман ҷавоб намедиҳӣ маро намешунавӣ, шабона низ, ва маро оромӣ нест.


text:
Мисли об пош хӯрдаам; ҳамаи устухонҳоям аз ҳам ҷудо шудаанд; дилам чун мум гардида, дар дарунам гудохта андарунам об шудааст.


text:
Зеро ки сагон маро иҳота кардаанд; тӯдаи бадкешон гирди маро ҳамчун шере гирифта, дастҳо ва пойҳоямро маҷрӯҳ сӯрох карданд.


text:
Эй тарсгорони Парвардигор, Ӯро ситоиш кунед! Эй тамоми насли Яъқуб, Ӯро ҷалол диҳед! Ва эй тамоми насли Исроил, аз Ӯ тарсон бошед!


text:
Зеро ки Ӯ бечорагии мискинро камбағалро бечораро назарногир ҳақир ва хор намешуморад, ва рӯи Худро аз вай пинҳон надошт, балки, чун аз Ӯ ёрӣ хост, вайро шунид ба вай ҷавоб дод.


text:
Бигзор нармдилон бихӯранду сер шаванд; толибони Парвардигор Ӯро ситоиш кунанд; дилҳои шумо ҷовидона зинда бод.


text:
Тамоми канорҳои замин Парвардигорро зикр намуда, сӯи Ӯ бозгашт хоҳанд кард, ва ҳамаи қабилаҳои халқҳо пеши Ту саҷда хоҳанд кард,


text:
Ҳамаи танумандони замин хӯрда, саҷда хоҳанд кард; ҳар кӣ ба хок мефурояд ва ҷони худро зинда карда наметавонад, пеши Ӯ зону хоҳад зад.


text:
Зурёташон Ӯро парастиш хоҳанд намуд, корномаҳои Парвардигорро ба насли баъдина нақл ривоят хоҳанд кард;


text:
Дар водии сояи марг роҳ равам ҳам, аз бадӣ наметарсам, чунки Ту бо ман ҳастӣ; асо ва паноҳи чӯбдасти Ту маро дилбардорӣ мекунанд тасаллӣ медиҳанд.


text:
Дастархоне барои ман пеши назари чашми душманонам андохтаӣ, бо равған сарамро молидаӣ; косаи ман лабрез аст.


text:
Бигзор Пас, некӯӣ ва меҳру вафо тамоми рӯзҳои умрам бо ман ҳамроҳӣ хоҳанд кард кунанд, ва ман муддати дуру дароз дар хонаи Парвардигор сокин бошанда хоҳам буд.


text:
Каси покизадаст ва покдил, ки ҷонаш ба орзуҳои беҳуда нигаронида нашуда бошад, ва қасами дурӯғ нахӯрда бошад, –


text:
Кист ин Подшоҳи ҷалол? – Парвардигори тавоно ва пурзӯр пурқудрат, Парвардигоре ки дар ҷанг пурзӯр пурқудрат аст.


text:
Эй дарвозаҳо, сарҳои худро баланд кунед! Ва эй дарҳои ҷовидона куҳан, бардошта шавед! Подшоҳи ҷалол меояд!


text:
Эй Худои ман! Ба Ту таваккал кардаам, хиҷил шарманда нахоҳам шуд, душманонам бар ман тантана нахоҳанд кард;


text:
Ҳамаи умедворони Ту низ шарманда хиҷил нахоҳанд шуд; онҳое ки бесабаб хиёнат мекунанд, хиҷил хоҳанд шуд.


text:
Ба ростии Худ маро раҳнамоӣ бикун ҳидоят намо, ва маро таълим деҳ, зеро ки Ту Худои наҷоти ман ҳастӣ; ҳар рӯз ба Ту умедворам.


text:
Парвардигоро! Марҳаматҳо ва меҳру вафоҳои эҳсонҳои Худро ба ёд ор, зеро ки онҳо аз ҷовидон азал буданд.


text:
Хатоҳои ҷавонӣ ва ҷиноятҳои маро ба ёд наор; аз рӯи меҳру вафои Худ Ту маро ёд кун, ба хотири некии меҳрубонии Худ, эй Парвардигор!


text:
Нармдилонро Фурӯтанонро ба роҳи инсоф меандозад, ва ба нармдилон фурӯтанон роҳи Худро таълим медиҳад.


text:
Ҳамаи роҳҳои Парвардигор марҳамат меҳрубонӣ ва ростист, барои онҳое ки паймони Ӯ ва гувоҳиҳои шаҳодатҳои Ӯро риоя мекунанд.


text:
Кист он касе ки аз Парвардигор метарсад? Вайро ӯ ба роҳе ки интихоб намудааст, ҳидоят раҳнамоӣ хоҳад кард.


text:
Ба душманонам назар андоз, ки чӣ қадар бисёр шудаанд, ва чӣ гуна кинаи гарме сахте ба ман меварзанд.


text:
'Ҷонамро муҳофизат намо, ва маро халосӣ деҳ, то хиҷил шарманда нашавам, зеро ки ба Ту паноҳ бурдаам.


text:
Тарони Довуд. Маро дар доварӣ ҳимоя намо, эй Парвардигор, зеро ки ман дар беайбии худ рафтор кардаам, ва ба Парвардигор таваккал намудаам, пас пешпо нахоҳам хӯрд.


text:
Таронаи Довуд. Парвардигор нури ман ва наҷоти ман аст: аз кӣ тарсон бошам? Парвардигор истеҳкоми паноҳи ҷони ман аст: аз кӣ ҳаросон бошам?


text:
Вақте ки бадкешон ба ман наздик шуданд, то ки гӯшти маро бихӯранд, бадхоҳонам ва душманонам худашон пешпо хӯрда ноком шуда лағжида, афтоданд.


text:
Агар лашкаре бар ман фуруд ояд, дар миёнагири душман бимонам, дилам нахоҳад тарсид; агар бар зидди ман ҷанг барпо шавад, дар он сурат низ таваккал хоҳам кард.


text:
Як чизро аз Парвардигор пурсидаам, ва онро хоҳам талабид, ки тамоми рӯзҳои умри худ дар хонаи Парвардигор сокин бошам, марҳамати зебоии Парвардигорро мушоҳида намоям ва ба маъбади Ӯ равам дар қасри Ӯ мулоҳиза кунам;


text:
Зеро ки маро дар рӯзи тира дар хаймаи Худ пинҳон хоҳад дошт, дар паноҳи хиргоҳи чодари Худ руст хоҳад кард, бар кӯҳпора баланд хоҳад бардошт.


text:
Ва ҳоло сарам бар душманонам, ки гирди маро гирифтаанд, баланд хоҳад шуд, ва дар хаймаи Ӯ қурбониҳои шодиёна хоҳам овард, барои Парвардигор суруд хоҳам хонд ва Ӯро хоҳам сароид.


text:
Парвардигоро! Ба ман, ки бо овози худ мехонам, гӯш андоз, ва ба ман марҳамат раҳм намо ва ба ман ҷавоб деҳ маро бишнав.


text:
Рӯи Худро аз ман пинҳон надор; бандаи Худро дар ғазабат напарто; Ту мададгори ёрирасони ман будӣ; маро рад накун ва тарк накун, эй Худои наҷоти ман!


text:
Роҳи Худро, эй Парвардигор, ба ман таълим деҳ, ва маро, бар зидди хости хилофи иродаи бадхоҳонам, ба роҳи рост андоз.


text:
Таронаи Довуд. Сӯи Ту, эй Парвардигор, мехонам. Эй кӯҳпораи ман, аз пешам хомӯш нагузар: мабодо аз пешам хомӯш гузарӣ, ва ман мисли фурӯравандагони гӯр гардам.


text:
Овози зориҳои маро бишнав, вақте ки аз Ту ёрӣ мехоҳам ва дастҳои худро сӯи ҳарами поки Ту мебардорам.


text:
Маро бо бадкорон ва бадкирдорон нобуд накун, ки бо ёронашон дар бораи сулҳу осоиштагӣ сухан меронанд, вале бадӣ дар дил доранд.


text:
Ба онҳо мувофиқи корҳошон, мувофиқи кирдорҳои бадашон мукофот деҳ; мувофиқи корҳои дастҳошон ба онҳо подош деҳ; сазояшонро ба онҳо баргардон.


text:
Азбаски ба корномаҳои Парвардигор ва ба корҳои дастҳои Ӯ диққат намедиҳанд, онҳоро хароб хоҳад кард ва бино нахоҳад намуд.


text:
Парвардигор қуввати ман ва сипари ман аст; дилам ба Ӯ таваккал намуд, ва ман мадад ёфтам, ва дилам шод шуд, ва Ӯро бо суруди худ сипос хоҳам гуфт.


text:
Таронаи Довуд. Парвардигорро васф гӯед, эй фарзандони Худо! Барои Парвардигор васфи ҷалол ва қувватро бигӯед.


text:
Барои Парвардигор васфи ҷалоли номи Ӯро бигӯед; ба Парвардигор дар зиннати арҷмандии покӣ саҷда кунед.


text:
Овози Парвардигор оҳувонро ба дарди зоиш меандозад, ва ҷангалҳоро бараҳна мекунад; ва дар қасри Ӯ ҳама ҷалолро ба забон меоваранд.


text:
Парвардигор қавми Худро қувват хоҳад бахшид; Парвардигор ба қавми Худ дар роҳи сулҳу осоиштагӣ баракат хоҳад бахшид хост.


text:
Туро, эй Парвардигор, бузург мехонам, зеро ки маро раҳо кардӣ, ва душманонамро бар ман шодком нагардондӣ.


text:
Зеро ки ғазаби Ӯ як лаҳза аст, ва дар ризомандии Ӯ зиндагонӣ: бегоҳӣ гиря ҷой мегирад, валекин пагоҳӣ – шодмонӣ.


text:
Парвардигоро! Бо ризомандии Худ кӯҳи маро қувват бахшидӣ, аммо чун рӯи Худро пинҳон кардӣ, ҳаросон шудам.


text:
Аз хуни ман чӣ фоида, вақте ки ба гӯр фуруд оям? Оё хок Туро шукрона мегӯяд? Оё ростии Туро ба забон меоварад?


text:
Мотамамро барои ман ба рақс табдил додаӣ мубаддал кардаӣ, палосамро* кашида, камарамро бо шодӣ бастаӣ,


text:
То ки ҷонам Туро бисарояд ва хомӯш нашавад. Парвардигоро, Худои ман! Туро ҷовидона сипос хоҳам гуфт.


text:
Ба Ту, эй Парвардигор, паноҳ бурдаам, харгиз шармсор хиҷил нахоҳам шуд; аз рӯи росткории Худ маро раҳоӣ деҳ.


text:
Гӯши Худро сӯи ман хам намо, ба зудӣ маро халосӣ деҳ. Барои ман кӯҳпораи қавӣ мустаҳкам ва хонаи паноҳ бош, то ки маро наҷот диҳӣ,


text:
Ба меҳру вафои меҳрубонии Ту шодӣ ва хурсандӣ мекунам, чунки мусибати бадбахтии маро дидаӣ, ғуссаҳои ҷонамро донистаӣ,


text:
Ба ман марҳамат раҳм намо, эй Парвардигор, зеро ки ба танг омадаам; чашмам аз ғам хаста шудааст, ҷонам ва ҷисмам низ.


text:
Зеро ки ҳаётам аз андӯҳ ва солҳоям аз оҳу фиғон адо шудааст; аз гуноҳи ман қувватам суст ва устухонҳоям хушк шудаанд.


text:
Аз дасти ҳамаи душманони худ барои ҳамсояҳоям хеле нангин ва барои ошноҳоям воҳиманок гардидаам: ҳар кӣ маро дар кӯча бинад, аз ман мегурезад.


text:
Зеро ки бадгӯии тӯҳмати касони бисёрро мешунавам; дар гирду пешам даҳшат аст, чунки онҳо бар зидди ман маслиҳатро ба як ҷо мемонанд: ба фикри гирифтани ҷонам афтодаанд.


text:
Парвардигоро! Ман шармсор нахоҳам шуд, чунки Туро хондаам; лекин бадкорон шармсор шарманда хоҳанд шуд, дар дӯзах лаб фурӯ хоҳанд баст.


text:
Чӣ қадар фаровон аст некии Ту, ки барои тарсгорони Худ нигоҳ доштаӣ ва барои паноҳбарони Худ пеши назари банӣ одам ба амал овардаӣ:


text:
Онҳоро дар паноҳи рӯи Худ аз ҳилаҳои мардум пинҳон медорӣ; онҳоро аз хархашаи забонҳо дар хайма руст мекунӣ.


text:
Валекин ман шитобкорона дар парешонии худ гуфтам, ки аз назари Ту рад шудаам; аммо, вақте ки аз Ту ёрӣ хостам, овози зориҳоямро шунидӣ.


text:
Парвардигорро дӯст доред, эй ҳамаи порсоёни тарсгорони Ӯ! Вафодоронро Парвардигор ҳифз менамояд, ва ҳавобаландонро сазои барзиёд медиҳад.


text:
Зеро ки рӯзу шаб дасти Ту бар ман фишор меовард; тару тозагии ман ба хушкии тобистон табдил ёфтааст. Село.


text:
Хатоямро ба Ту маълум кардаам, ва гуноҳамро пинҳон надоштаам; гуфтам: «Ба ҷиноятҳоям пеши Парвардигор иқрор мешавам», ва Ту айби хатоямро бахшидаӣ. Село.


text:
Бинобар ин ҳар порсо худотарс дар вақти шуниданат пеши Ту дуо хоҳад гуфт, ва дар он сурат ҷараёни обҳои бисёр ба вай нахоҳад расид.


text:
Ту паноҳгоҳи ман ҳастӣ, маро аз тангӣ паноҳ медиҳӣ муҳофизат ҳифз мекунӣ, маро бо таронаҳои халосӣ иҳота менамоӣ. Село.


text:
«Ман туро таълим хоҳам дод ва ба роҳе ки бояд биравӣ, роҳнамо ҳидоят хоҳам буд кард: туро насиҳат хоҳам дод; чашмам бар туст».


text:
«Мисли асп, мисли хачир бефаҳм набошед, ки онҳоро лаҷом ва ҷилав мезананд, ки ин зинат барои нигоҳ доштани онҳост, вагарна наздики ту нахоҳанд омад».


text:
Бадкор ғаму ғуссаи зиёде дорад, аммо касе ки ба Парвардигор таваккал менамояд, меҳру вафо ӯро иҳота хоҳад кард.


text:
Таронаи Довуд, вақте ки ӯ худро назди Абималик девона вонамуд кард, ва аз пеши вай бадар ронда шуд, ва баромада рафт.


text:
Шерони ҷавон бенаво шудаанд ва гуруснагӣ мекашанд, аммо ҷӯяндагони толибони Парвардигорро аз ҳеҷ чизи хуб камӣ нахоҳад буд.


text:
Парвардигор ҷони бандагони Худро раҳо хоҳад кард, ва ҳеҷ кас аз паноҳбарони Ӯ нобуд маҳкум нахоҳад шуд.


text:
Зеро ки бе сабабе барои ман доми худро бар рӯи чоҳ дар чуқурие пинҳон кардаанд; онро бе сабаб барои ҷонам кандаанд.


text:
Бигзор бар ӯ ҳалокати ногаҳоние биёяд, ва доме ки пинҳон кардааст, худи ӯро бигирад; дар торикӣ дар он фурӯ ғалтад.


text:
Хамаи устухонҳоям мегӯянд: Парвардигоро! Кист монанди Ту, ки камбағалро бечора аз каси пурзӯртар аз вай халос мекунӣ, ва бечораву камбағалу мискинро аз ғораткунандаи вай!


text:
Валекин ман дар бемории онҳо палос мепӯшидам, ҷонамро бо рӯзадорӣ азоб медодам, аммо бигзор дуоям ба оғӯшам баргардад.


text:
Мисли он ки дӯстам ё бародарам бошад, рафтор мекардам; мисли он ки барои модарам мотам гирифта бошам, ғамгин ва сархам будам.


text:
Валекин вақте ки меафтодам, шодӣ мекарданд ва ҷамъ мешуданд; нокасоне бар зидди ман ҷамъ мешуданд, ки намешинохтам; маро дашном медоданд, ва бас намекарданд;


text:
Худовандо! То ба кай нигоҳ хоҳӣ кард? Ҷонамро аз ситамҳои онҳо, ягонаамро аз шерони ҷавон халос кун.


text:
То онҳое ки ноҳақ ба ман душманӣ доранд, бар ман шодкомӣ наёбанд, онҳое ки бесабаб аз ман нафрат доранд, ба ҳамдигар чашмакӣ назананд;


text:
Зеро ки на дар бораи сулҳу осоиштагӣ сухан меронанд, балки дар ҳаққи сулҳҷӯёни замин тӯҳматҳои макромез мебофанд;


text:
Маро аз рӯи росткории Худ дар доварӣ ҳимоя намо, эй Парвардигор Худои ман, то ки бар ман шодкомӣ наёбанд,


text:
Ва дар дили худ нагӯянд: «Ҳа, Бале, Ҳай-ҳай, хости ҷонамон шуд инро мехостем!» Ва нагӯянд: «Ӯро фурӯ бурдем».


text:
Бигзор онҳое ки дар мусибати бадбахтии ман шодӣ мекунанд, якҷоя шарманда ва расво шаванд, онҳое ки бар ман калонигарӣ менамоянд, куртаи пероҳани шармандагӣ хиҷолат дар бар кунанд.


text:
Бигзор онҳое ки хоҳишманди ҳаққонияти мананд, шод ва хурсанд шаванд ва доимо гӯянд: «Афзун бод бузургии Парвардигор, ки осоиши бандаи Худро хоҳон аст!»


text:
Зеро ки вай ба худаш дар назари худ хушомад мегӯяд ва барои худ гуноҳе пайдо мекунад, то ки пур аз душманӣ гардад;


text:
Роскории Ту мисли кӯҳҳои бузург аст, довариҳои Ту обҳои азиманд аст! Одамизод ва ҳайвонро Ту наҷот медиҳӣ, эй Парвардигор!


text:
Пеши Парвардигор хомӯш ором бош ва ба Ӯ умед банд. Ба касе ки роҳаш барор ёфтааст, ба шахси ҳилагар рашк накун.


text:
Бадкорон шамшер бараҳна мекунанд ва камони худро мекашанд, то ки бечора ва камбағалро ғалтонанд ва ростравонро қатл кунанд.


text:
Аммо бадкорон нест хоҳанд шуд, ва душманони Парвардигор мисли шукӯҳи марғзорҳо фано хоҳанд шуд, мисли дуд фано хоҳанд шуд.


text:
Зеро онҳое ки Ӯ муборак хондааст, вориси замин хоҳанд буд, вале онҳое ки Ӯ лаънат хондааст, нобуд хоҳанд шуд.


text:
Парвардигор қадамҳои мардро барқарор мекунад, ва ба роҳи вай шод мешавад агар роҳи вай ба Ӯ писанд ояд,


text:
Ҷавон будам ва ҳоло пир шудаам, ва росткореро надидаам, ки партофта шуда бошад, ва наслаш нон мепурсида бошанд:


text:
Зеро ки Парвардигор инсофро дӯст медорад, ва порсоёни тарсгорони Худро тарк нахоҳад кард; онҳо ҷовидона паноҳ хоҳанд дошт нигоҳ дошта хоҳанд шуд; ва насли бадкорон нобуд хоҳанд шуд.


text:
Лекин Парвардигор ӯро ба дасти вай намесупорад, ва чун кораш ба мурофиа оид шавад, намегузорад, ки ӯро айбдор кунанд.


text:
Ба Парвардигор умед банд ва роҳи Ӯро риоя намо; ва Ӯ туро баланд хоҳад кард, то ки вориси замин гардӣ; ҳангоми нобуд шудани бадкорон инро хоҳӣ дид.


text:
Бадкори ситамгареро дидаам, ки мисли дарахти сершохаи сабзу хуррам дар як ҷо чуқур реша давонда буд;


text:
Ва Парвардигор ба онҳо мадад хоҳад кард ва онҳоро халосӣ хоҳад дод; онҳоро аз бадкорон халосӣ хоҳад дод, ва онҳоро наҷот хоҳад бахшид, зеро ки онҳо ба Ӯ паноҳ мебаранд.


text:
Дӯстонам ва ёронам аз балои офати ман бар канор гирифтаанд истодаанд, ва хешовандонам дур истодаанд.


text:
Ва толибони ҷӯяндагони ҷонам бар ман дом мегузоранд, ва бадхоҳонам суханони фитнаангез мегӯянд ва ҳар рӯз макрҳо ҳилаҳо меандешанд.


text:
Ва онҳое ки ба ивази некӣ бадӣ мекунанд, барои он ба ман душманӣ доранд, ки некиро пайравӣ менамоям.


text:
Гуфтам: «Роҳҳои худро эҳтиёт хоҳам кард, то ки бо забонам хатое накунам; ба даҳонам посбонӣ хоҳам кард лаҷом хоҳам зад, то даме ки бадкор дар рӯ ба рӯи ман аст».


text:
«Аҷаламро, эй Парвардигор, ба ман маълум кун, ва миқдори рӯзҳоямро, ки чист, то донам, ки чӣ қадар нобудшаванда ҳастам кай зиндагиро тарк хоҳам кард.


text:
Инак, рӯзҳои маро ба қадри ваҷабе додаӣ, ва умрам дар назари Ту ҳеҷ аст. Ба ростӣ ҳар одамӣ, ки калонигарона устуворона меистад, чизи бекор аст». Село.


text:
Ба ростӣ одамизод мисли шабаҳе мегардад: бекора шӯру ғавғо менамояд, захира мекунад ва намедонад, ки он насиби кӣ мешавад.


text:
Агар одамизодро мувофиқи далелҳои гуноҳи вай ҷазо диҳӣ, зебоии вай, мисли он ки куя зада бошад, хароб хоҳад шуд. Ба ростӣ ҳар одамӣ ҳеҷу пуч аст! Село.


text:
Дуои маро бишнав, эй Парвардигор, ва ба ёрихоҳии зории ман гӯш андоз; бар ашкҳоям хомӯш набош, зеро ки ман назди Ту ғарибам ва мисли ҳамаи падаронам мусофирам муҳоҷирам.


text:
Ва маро аз чоҳи ҳалокат, аз ботлоқи пурлой берун овард, ва пойҳоямро бар сахрае кӯҳпорае гузошт, қадамҳоямро мустаҳкам гардонд.


text:
Ва суруди наве дар даҳонам гузошт, – ҳамду санои Худои моро. Бисёр касон инро дида, тарсон хоҳанд шуд, ва ба Парвардигор таваккал хоҳанд кард.


text:
Корҳои зиёде Ту кардаӣ, эй Парвардигор Худои ман! Корҳои аҷоиб ва андешаҳоеро, ки Ту дар ҳаққи мо зоҳир намудаӣ, – кист, ки монанди Ту бошад! – мавъиза ва нақл хоҳам кард, аммо шумораи онҳо бениҳоят бисёр аст.


text:
Қурбонӣ ва ҳадияро Ту нахостӣ; гӯшҳои маро воз кардӣ; қурбонии сӯхтанӣ ва қурбонии хаторо талаб накардӣ.


text:
Дар ҷамоати бузург аз росткорӣ мужда додаам; инак, лабҳои худро нахоҳам баст: Парвардигоро, Ту медонӣ.


text:
Росткории Туро андаруни дилам пинҳон махфӣ надоштаам, вафо ва наҷоти Туро баён кардаам, меҳру вафо ва ростии Туро аз ҷамоати бузург пинҳон надоштаам.


text:
Ту, эй Парвардигор, марҳаматҳои Худро аз ман бознадор; бигзор эҳсон ва ростии Ту ҳамеша маро нигаҳбонӣ кунад.


text:
Зеро ки мусибатҳои бадбахтиҳои бешумор маро миёнагир иҳота намудаанд; гирифтори гуноҳҳоям шудаам гуноҳҳоям маро гирифтор кардааст, ба тавре ки дида наметавонам қобили дидан нестам: онҳо аз мӯи сарам бисёранд, ва дилам маро тарк кардааст.


text:
Бигзор онҳое ки толиби хоҳони ҷони мананд, то онро ба ҳалокат расонанд, аз як сар шармсор ва шарманда шаванд; бадхоҳонам қафо гарданд ва расво шаванд;


text:
Ҳамаи ҷӯяндагони Ту дар Ту шодӣ ва хурсандӣ кунанд, ва дӯстдорони наҷоти Ту доимо гӯянд: «Афзун бод бузургии Парвардигор!»


text:
Валекин ман камбағал ва мискин бечора ва камбағал ҳастам, ва Парвардигор ба ман ғамхорӣ мекунад; мададгор ва раҳокунандаи ман Ту ҳастӣ. Эй Худои ман! Таъхир Дер накун.


text:
Парвардигор ӯро нигаҳбонӣ хоҳад кард ва зинда хоҳад мононд, ва ӯ дар замин хушбахт хоҳад буд. Ва Ту ӯро ба дасти душманонаш нахоҳӣ супурд.


text:
Парвардигор ӯро бар бистари беморӣ ёварӣ хоҳад кард. Тамоми вақти хобидани ӯ Ту дар бемории ӯ нигоҳубин хоҳӣ кард.


text:
Ман гуфтам: «Парвардигоро! Ба ман марҳамат раҳм намо; ҷонамро шифо деҳ, зеро ки пеши Ту хато кардаам».


text:
Ва агар касе маро хабаргирӣ ба хабаргирии ман биёяд, сухани дурӯғ мегӯяд; дили вай дар худ ғайбат ҷамъ мекунад, ва ҳамин ки берун рафт, ба гапу калоча шурӯъ менамояд.


text:
«Сухани белиал Бемории вазнине Бадие ба сари ӯ омадааст, ва акнун, ки ӯ хобидааст, дигар нахоҳад бархост».


text:
Ҳатто касе ки бо ман дӯст буд, ва аз ӯ дилпур будам, ва ӯ нони маро мехӯрд, пошнаи худро бар ман баланд кардааст.


text:
Валекин Ту, эй Парвардигор, ба ман марҳамат раҳм намо, маро ба по бархезон, то ки онҳоро сазо диҳам.


text:
Инро ба хотир оварда, ҷонам андаруни ман ба ҳаяҷон меояд: ҳангоме ки бо ҷамоате гузар доштам, онҳоро оҳиста-оҳиста сӯи хонаи Худо мебурдам, бо овози сурудхонӣ ва шукронаи тӯдаи издиҳоми идкунандагон.


text:
Чаро, эй ҷонам, ноумед навмед шудаӣ ва андаруни ман ошуфтаҳол ҳастӣ? Ба Худо умедвор бош, зеро барои наҷоти рӯи Ӯ боз сипос хоҳам гуфт.


text:
Эй Худои ман! Ҷонам андарунам навмед ноумед шудааст, бинобар ин Туро аз замини Урдун ва аз Ҳермӯн, аз кӯҳи Мисъар ёд мекунам.


text:
Обҳои азим обҳои азимро бо овози шаршараҳои Ту даъват менамоянд; ҳамаи талотумҳо туғёнҳо ва мавҷҳои Ту бар ман гузаштаанд.


text:
Рӯзона Парвардигор меҳру вафои Худро зоҳир хоҳад кард фармуд, ва шабона суруди Ӯ бо ман хоҳад буд, ки дуоест пеши Худои ҳаёти ман.


text:
Ба Худое ки сахраи кӯҳпораи ман аст, мегӯям: Чаро маро фаромӯш кардаӣ? Чаро аз фишори душман ғамгин шуда мегардам?


text:
Бадхоҳонам бо дашномҳои худ устухонҳои маро зарбаи марговар мезананд, вақте ки ҳар рӯз ба ман мегӯянд: «Худои ту куҷост?»


text:
Чаро, эй ҷонам, ноумед шудаӣ ва андаруни ман ошуфтаҳол ҳастӣ? Ба Худо умедвор бош, зеро Ӯро боз сипос хоҳам гуфт, ки Ӯ наҷоти рӯи ман ва Худои ман аст.


text:
Маро, эй Худо, дар доварӣ ҳимоя намо, ва доди маро аз мардуми бераҳм бигир; аз шахси маккор ва ноинсоф маро раҳоӣ деҳ,


text:
Зеро ки Ту Худои қуввати ман ҳастӣ. Чаро маро партофтаӣ? Чаро аз фишори душман ғамгин шуда мегардам?


text:
Нур ва ростии Худро бифирист, то ки маро раҳнамо бошанд роҳнамоӣ созанд, маро ба кӯҳӣ поки Ту ва ба манзилҳои Ту биёранд.


text:
Ва назди қурбонгоҳи Худо хоҳам омад, назди Худое ки шодӣ ва хурсандии ман аст, ва Туро, эй Худо, Худои ман, бо барбат сипос хоҳам гуфт!


text:
Худоё, бо гӯшҳои худ шунидаем, ва падарони мо ба мо ҳикоя кардаанд дар бораи корномае ки дар замони онҳо, дар замони куҳан ба амал овардаӣ.


text:
Ту бо дасти Худ халқҳоро бадар рондаӣ, вале онҳоро нишондаӣ; қабилаҳоро шикаст додаӣ, вале онҳоро паҳн кардаӣ;


text:
Зеро ки онҳо бо шамшери худ заминро ба даст наовардаанд, ва онҳоро бозуи онҳо наҷот надодааст, балки дасти рости Ту ва бозуи Ту ва нури рӯи Ту, зеро ризомандии Ту бар онҳо буд.


text:
Моро назди ҳамсоягони мо нангин кардаӣ, хандахариш ва боиси масхара назди онҳое ки дар гирду пеши моянд.


text:
Ҳамаи ин ба сари мо омадааст, валекин мо Туро аз хотир набаровардаем, ва ба паймони Ту хиёнат накардаем.


text:
Дилам аз ҳиссиёти хубе ба ҷӯш омадааст; ман мегӯям: сурудам ба подшоҳ бахшида шудааст; забонам қалами котиби тезнавис аст.


text:
Ту аз банӣ одам зеботарин ҳастӣ; латофат бар лабонат ҳувайдост; бинобар ин Худо Туро ҷовидона муборак хондааст.


text:
Ва дар арҷмандии Худ савор шуда, дар роҳи ростӣ ва нармдиливу фурӯтаниву росткорӣ комёб шав, ва дасти ростат чизҳои аҷоибе ба Ту нишон хоҳад дод.


text:
Тирҳои Ту тез ҳастанд, – қавмҳо зери пои Ту фурӯ меғалтанд: – тирҳоят ба дили душманони Подшоҳ хоҳанд расид.


text:
Росткориро дӯст доштаӣ, ва аз бадкорӣ нафрат дорӣ. Бинобар ин Туро Худо, Худои Ту, бо равғани шодмонӣ бештар аз рафиқонат молидааст.


text:
Ҳамаи либосҳоят мисли мур ва уд ва дорчин аст; аз қасрҳои устухони фил Туро бо созҳо хурсанд мекунанд.


text:
Дар либоси гулдӯзӣ вай назди Подшоҳ бурда мешавад; аз ақиби вай бокираҳо дӯшизаҳо, дугонаҳояш, равонанд, ки пеши Ту оварда шудаанд;


text:
Бинобар ин нахоҳем тарсид, агарчи замин биларзад мубаддал шавад, кӯҳҳо дар қаъри баҳрҳо ба ҷунбиш оянд,


text:
Ба ҷангҳо то канорҳои замин хотима дода, камонро шикастааст ва найзаро пора кардааст, аробаҳоро ба оташ сӯзондааст.


text:
«Бозистед ва бидонед, ки Ман Худо ҳастам: дар миёни халқҳо барафрохта хоҳам шуд, бар замин барафрохта хоҳам шуд».


text:
Мирони қавмҳо назди қавми Худои Иброҳим ҷамъ омадаанд, зеро ки сипарҳои замин аз они Худост; Ӯ бениҳоят баланд аст.


text:
Чунон ки шунида будем, ончунон дидем дар шаҳри Парвардигори лашкарҳо, дар шаҳри Худои мо: Худо онро ҷовидона барқарор хоҳад кард. Село.


text:
Чунон ки номи Ту, эй Худо, ончунон ҳамду санои Ту то канорҳои замин паҳн шудааст; дасти рости Ту пур аз росткорист.


text:
Зеро мебинад, ки ҳакимон хирадмандон мемиранд, бо якҷоягии нодонон ҷоҳилон ва аблаҳон аҳмақон нобуд мешаванд; ва сарвати худро ба дигарон боқӣ мегузоранд.


text:
Дар хотир мегузаронанд, ки хонаҳошон доимӣ ва манзилҳошон аз насл ба насл мебошанд; заминҳошонро ба номҳои худ мехонанд.


text:
Мисли гӯсфандон ба дӯзах бурда мешаванд; марг онҳоро чӯпонӣ мекунад; ва бомдодон росткорон бар онҳо ҳукмфармо хоҳанд шуд, ва сурати онҳо дар дӯзах, ки манзили онҳост, хоҳад пӯсид.


text:
Агарчи дар ҳаёташ ӯ баракати худро мехоҳад, ва ба дили худ мегӯяд: «Туро таъриф мекунанд, ки ба худ некӯӣ мекунӣ», –


text:
Таронаи Ософ. Худо, Худо Парвардигор сухан меронад, ва заминро аз баромади офтоб то нишастани он мехонад.


text:
Бишнав, эй қавми Ман, то сухан ронам, ва эй Исроил, то ба ту гувоҳӣ гувоҳӣ диҳам: Ман, Худо, Худои ту ҳастам.


text:
На аз барои қурбониҳоят туро сарзаниш мазаммат хоҳам кард; қурбониҳои сӯхтании ту доимо пеши назари Ман аст.


text:
Вале ба бадкор Худо мегӯяд: «Ту чӣ ҳақ дорӣ, ки қоидаҳои Маро ривоят маъвиза намоӣ, ва паймони Маро ба забони худ оварӣ,


text:
Чунин рафтор кардӣ, ва Ман хомӯш мондам; гумон кардӣ, ки Ман мисли ту ҳастам. Бинобар ин туро сарзаниш хоҳам кард, ва доварии туро пеши назари ту ба амал хоҳам овард.


text:
Ҳар кӣ шукронаро қурбонӣ намояд, вай Маро ситоиш мекунад, ва ҳар кӣ роҳи дурустро пеш гирад, ба вай наҷоти Худоро нишон хоҳам дод».


text:
Ҳангоме, баъд аз даромаданаш назди ба Батшобаъ, Нотони пайғамбар пеши ӯ омад. Вақте ки Нотони пайғамбар назди ӯ омад, баъд аз он ки ӯ назди Батшобаъ даромада буд.


text:
Ба ман, эй Худо, аз рӯи меҳрубонии Худ раҳм намо, ва ҷиноятҳоямро аз рӯи фаровонии марҳаматҳои Худ нобуд кун.


text:
Ба Ту ва танҳо ба Ту хато кардаам, ва пеши назари Ту бадӣ кардаам, бинобар ин Ту дар ҳукми Худ барҳақ ҳастӣ ва дар доварии Худ покиза.


text:
Маро бо зуфо покиза намо, ва ман покиза хоҳам шуд; маро шустушӯй кун, ва ман аз барф сафедтар хоҳам шуд.


text:
Қурбониҳои дилхоҳи Худо рӯҳи шикаста аст; дили шикаста ва кӯфтаро афсурдаро Ту, эй Худо, хор нахоҳӣ дид.


text:
Он гоҳ қурбониҳои росткорӣ ва қурбониҳои сӯхтанӣ ба Ту писанд хоҳанд афтод; он гоҳ бар қурбонгоҳи Ту гӯсолаҳоро хоҳанд овард.


text:
Худо низ туро ҷовидона сарнагун хоҳад намуд, туро бе беху бунёд карда, аз хаймаат бадар хоҳад ронд, ва решаи туро аз замини зиндаҳо. Село.


text:
«Ин аст марде ки Худоро истеҳкоми худ надонист, балки ба фаровонии сарвати худ таваккал кард ва дар баднафсии ҳирси худ устувор буд».


text:
Валекин ман мисли зайтуни сабзу хуррам дар хонаи Худо ҳастам, ва ба меҳру вафои Худо ҷовидона таваккал менамоям.


text:
Туро ҳамеша сипос хоҳам гуфт, зеро ки инро Ту ба амал овардаӣ; ва ба номи Ту умед хоҳам баст, зеро он пеши порсоёни Ту некӯст.


text:
Нокас дар дили худ гуфт: «Худо нест». Онҳо вайрон фосид шудаанд ва корҳои зишт бад кардаанд; некӯкоре нест.


text:
Худо аз осмон ба банӣ одам назар андохт, то бубинад, ки оё касе соҳибфаҳм ва толиби ҷӯяндаи Худо ҳаст?


text:
Он вақт сахт ҳаросон шуданд, дар сурате ки ҷои ҳарос набуд; зеро ки Худо устухонҳои шахси миёнагиркунандаи муҳосиракунандаи туро парешон кард. Онҳоро шармсор кардаӣ, чунки Худо онҳоро рад кард.


text:
Кошки наҷоти Исроил аз Сион ба амал ояд! Вақте ки Худо асирони қавми Худро баргардонад, Яъқуб хурсанд ва Исроил шод хоҳад шуд.


text:
Зеро ки бегонаҳо бар ман бархостаанд, ва ситамгарон қасди ҷонам доранд; Худоро пеши назари худ намеоваранд. Село.


text:
Аз овози душман, аз зулми бадкор; зеро ки дар ҳаққи ман ҷафо мекунанд, ва бо ғазаб ба ман душманӣ доранд.


text:
Ва ман гуфтам: «Кошки ман мисли кабӯтар болу пар медоштам: парвоз мекардам, ва ором мегирифтам оромӣ меёфтам;


text:
Забонҳои онҳоро, эй Худованд, саргум ва аз ҳам ҷудо намо, зеро ки дар шаҳр ситам зулм ва ҷангу ҷанҷол ҷидол дидаам:


text:
Зеро ки на душман маро мазаммат сарзаниш мекунад, – ман ба ин тоқат меовардам; на бадхоҳам бар ман калонигарӣ менамояд, – ман аз вай пинҳон мешудам;


text:
Марги ногаҳонӣ бар онҳо биёр: бигзор зинда ба зинда ба дӯзах раванд, зеро ки бадиҳо дар манзили онҳост, андаруни онҳост.


text:
Ҷонамро аз ҷангу ҷидоли ҷанҷоли зидди ман ба осоиштагӣ саломатӣ раҳо кард, зеро ки бисёр касон ба ман муқобил буданд.


text:
Худо маро хоҳад шунид, ва Ӯ, ки аз куҳан азал бар курсии доварӣ нишастааст, онҳоро фурӯ хоҳад нишонд. Село. Чунки дигаргуниҳо ба сари онҳо наомадааст, ва онҳо аз Худо наметарсанд.


text:
Забонаш хушомад мезанад, вале дилаш пур аз кина аст; суханонаш аз равған нармтаранд, валекин шамшерҳои бараҳна мебошанд.


text:
Бори дилатро ба Парвардигор парто, ва Ӯ ба ту ғамхорӣ хоҳад кард. Ӯ ҳаргиз нахоҳад гузошт, ки росткор фурӯ ғалтад.


text:
Ва Ту, эй Худо, онҳоро дар чоҳи ҳалокат хоҳӣ андохт; хунхӯрон ва маккорон ба нисфи умри худ нахоҳанд расид. Валекин ман ба Ту таваккал хоҳам кард.


text:
Барои сардори сарояндагон. Оид ба кабӯтари хомӯш дар ҷои дур. Суруди Довуд, вақте ки фалиштиён ӯро дар Ҷот дастгир карданд.


text:
Ба ман раҳм намо, эй Худо! Зеро ки одамизод мехоҳад маро поймол кунад; ҳар рӯз ҷангҷӯ маро фишор медиҳад.


text:
Дар Худо сухани Ӯро ситоиш хоҳам кард; ба Худо таваккал кардаам, наметарсам; одамизод ба ман чӣ метавонад бикунад?


text:
Наход ки онҳо аз мукофоти ҷафои худ мегурехта бошанд? Қавмҳоро дар ғазаби Худ вожгун бикун, эй Худо!


text:
Оворагардии маро Ту ба ҳисоб гирифтаӣ; ашкҳоямро дар машки Худ биандоз, – оё ин дар дафтари Ту нест?


text:
Ба Худо, ки суханашро ситоиш мекунам, ба Парвардигор, ки суханашро ситоиш мекунам Дар Худо суханро ситоиш хоҳам кард, дар Парвардигор суханро ситоиш хоҳам кард.


text:
Зеро ки ҷонамро аз марг халосӣ додаӣ; оё пойҳоямро аз лағжидан нигоҳ нахоҳӣ дошт, то ки дар нури ҳаёт пеши Худо роҳ равам?


text:
Ба ман раҳм намо, эй Худо, ба ман раҳм намо! Зеро ки ҷонам ба Ту паноҳ мебарад, ва дар сояи болҳои Ту паноҳ мебарам, то даме ки фалокатҳо бигзарад.


text:
Аз осмон фиристода, маро наҷот хоҳад дод; поймолкунандаи маро шарманда хоҳад кард. Село. Худо меҳру вафо ва ростии Худро хоҳад фиристод.


text:
Ҷонам дар миёни шерон аст; дар миёни одамхӯроне сокинам, ки дандонҳошон найза ва тирҳост, ва забонашон шамшери буррост.


text:
Доме барои пойҳоям тайёр кардаанд; ҷонам афсурда шудааст; чоҳе барои ман канданд, аммо худашон дар он афтоданд. Село.


text:
Оё шумо, эй доварон, ҳақиқатан аз рӯи инсоф ҳукм мекунед ва банӣ одамро аз рӯи ростӣ доварӣ менамоед?


text:
Ба ростӣ шумо дар дили худ ноинсофиҳо ба амал меоваред, зулми дастҳои худро дар замин бар тарозу мемонед.


text:
Худоё! Дандонҳои онҳоро дар даҳонашон бишкан; дандонҳои пеши шеронро пора-пора намо, эй Парвардигор!


text:
Бигзор онҳо мисли обе ки ҷорист, нест шаванд; вақте ки тирҳои худро омода мекунанд, мисли гард парешон шаванд;


text:
Пеш аз он ки дегҳои шумо оташи хорҳоро ҳис кунад, ҳам гӯшти нопухта ва ҳам оташро шамол лесида барад.


text:
Ва одамизод хоҳад гуфт: «Ба ростӣ самаре барои росткор ҳаст! Ба ростӣ Худое ҳаст, ки бар замин доварӣ мекунад!»


text:
Барои сардори сарояндагон. Нобуд накун. Суруди Довуд, вақте ки Шоул фиристод, ки хонаро посбонӣ кунанд, то ӯро бикушанд.


text:
Зеро инак, бар ҷонам камин мегиранд; пурзӯрон ба муқобили ман ҷамъ мешаванд, бе он ки ҷинояте ба амал оварда бошам ва бе он ки хатое содир карда бошам, эй Парвардигор!


text:
Валекин Ту, эй Парвардигор, эй Худои лашкарҳо, эй Худои Исроил, бархоста ҳамаи халқҳоро сазо деҳ, ба ҳеҷ як хоини ҷафокор раҳм накун. Село.


text:
Онҳоро накуш, ки мабодо қавмам фаромӯш кунанд; онҳоро бо қуввати Худ сарсону саргардон карда, зеру забар намо, эй Худованд, ки сипари мо ҳастӣ.


text:
Сухани лабҳошон хатои даҳони онҳост; пас, бигзор дар калонигарии худашон гирифтор шаванд, ба сабаби лаънат ва дурӯғе ки мегӯянд.


text:
Кори онҳоро тамом кун, дар ғазабат тамом кун, то ки нест шаванд; ва бидонанд, ки Худо дар Яъқуб то канорҳои замин ҳукмфармост. Село.


text:
Валекин ман қуввати Туро хоҳам сароид ва субҳидам меҳру вафои Туро сурудхонӣ хоҳам кард, зеро ки Ту паноҳгоҳи ман ҳастӣ, ва гурезгоҳе дар рӯзи тангии ман.


text:
Эй қуввати ман! Туро хоҳам сароид, зеро ки Худо паноҳгоҳи ман аст, Худое ки ба ман меҳру вафо мекунад.


text:
Вақте ки ӯ бо Арам-Наҳрайн ва бо Арам-Суба меҷангид, ва Юоб баргашта, дувоздаҳ ҳазор адӯмиёнро дар водии Намак кушт.


text:
Худо дар покии Худ гуфтааст: «Хурсанд хоҳам шуд, Шакемро тақсим хоҳам кард, ва водии Суккӯтро чен хоҳам намуд.


text:
Ҷилъод аз они Ман аст ва Менашше аз они Ман; Эфроим хӯди Ман аст, Яҳудо чӯбдасти подшоҳии ҳукмронии Ман;


text:
Мӯоб тоси шустушӯи Ман аст; бар Адӯм кафши Худро хоҳам партофт. Барои Ман фарёд зан, эй замини Фалиштӣ!»


text:
Аз канорҳои замин сӯи Ту мехонам, дар сурате ки дилам ғаш мекунад: маро ба кӯҳпорае ки аз ман баландтар аст, роҳнамоӣ бикун роҳнамун намо;


text:
То ба кай ба марде ҳамла мекунед, то ки ӯро ҳамаатон ба ҳалокат бирасонед, ба монанди девори хамида ва тавораи калавида ҷунбиш хӯрда?


text:
Танҳо қасди он доранд, ки ӯро аз мартабааш сарнагун созанд; дурӯғро дӯст медоранд: бо забони худ баракат медиҳанд, вале андаруни худ лаънат мегӯянд. Село.


text:
Банӣ одам чизи бекоранд, фарзандони инсон – дурӯғ: агар ба тарозу гузошта шаванд, ҳамаашон якҷоя аз ҳеҷ ҳам камтаранд.


text:
Ба зулм ситам таваккал накунед, ва бо тороҷ наболед фахри беҳуда нанамоед; вақте ки сарват биафзояд, ба он дил набандед.


text:
Худоё! Ту Худои ман ҳастӣ, Туро ҳамеша меҷӯям; ҷонам ташнаи Туст, ва ҷисмам пазмони Ту, дар замини холӣ ва бемаҷолу беоб хушки ташнаи беоб.


text:
Ҷонам чун аз хӯроки равғанин ва болаззат сер хоҳад шуд, ва даҳонам бо лабҳои шодмон Туро ситоиш хоҳад кард.


text:
Ва подшоҳ дар Худо шодӣ хоҳад кард; ҳар кӣ ба Ӯ қасам ёд кунад, фахр хоҳад кард, зеро ки даҳони дурӯғгӯён баста хоҳад шуд.


text:
Ба бадкории худ устуворанд; барои ниҳодани домҳои ниҳонӣ забон як мекунанд; мегӯянд: «Кист, ки моро бубинад?»


text:
Ноинсофиҳо меандешанд, ва мегӯянд: «Андешаи хубе кардаем»; ва жарфи даруну таҳти ботину дили ҳар яке пур аз макр аст.


text:
Ва бо забонҳои худ ба худашон шикаст хоҳанд расонд; ҳар кӣ онҳоро бинад, бо нафрат калла хоҳад ҷунбонд.


text:
Он гоҳ ҳамаи одамон хоҳанд тарсид, ва корномаи Худоро эълон хоҳанд намуд, ва корҳои Ӯро фаҳм хоҳанд кард.


text:
Хушо касе ки Ту ӯро баргузидаӣ ва ба Худ наздик гардондаӣ, то ки ба саҳнҳои Ту сокин шавад. Аз неъматҳои хонаи Ту, аз покии қасри Ту сер хоҳем шуд.


text:
Бо корномаҳои саҳмгин тарснок аз рӯи ростӣ ба мо ҷавоб хоҳӣ гардонд моро иҷобат хоҳӣ намуд, эй Худои наҷоти мо, ки Ту паноҳи тамоми канорҳои замин ва ҷазираҳои дурдасти баҳр ҳастӣ;


text:
Ба замин назар карда, онро сероб намудаӣ, онро бисёр сарватдор кардаӣ; ҷӯйбори Худо пур аз об аст; ғаллаи онҳоро муҳайё менамоӣ, зеро ки онро чунин тайёр кардаӣ.


text:
Ҷӯякҳои Огардҳои* онро обшор, дӯнгиҳои пуштаҳои онро ҳамвор мекунӣ, бо боронҳо онро нарм месозӣ, растаниҳои онро баракат медиҳӣ.


text:
Ба Худо бигӯед: «Чӣ саҳмгинанд тарсноканд корҳои Ту! Аз бузургии қуввати Ту душманонат ба Ту хушомад хоҳанд кард зад.


text:
Бо қудрати Худ бар ҷаҳон ҳукмфармост; чашмони Ӯ ба халқҳо менигаранд; исёнгарон сар нахоҳанд бардошт. Село.


text:
Қурбониҳои сӯхтании парворӣ* ба Ту хоҳам овард, бо бухури қӯчқорҳо; нарговҳо ва такаҳо барои қурбонӣ муҳайё хоҳам кард. Село.


text:
Худо ба мо шафқат хоҳад кард дилсӯзӣ кунад ва моро баракат хоҳад дод фархундагӣ диҳад; рӯи Худро ба мо тобон созад, село,


text:
Қабилаҳо хурсандӣ ва сурудхонӣ хоҳанд кард, зеро ки қавмҳоро аз рӯи ростӣ доварӣ менамоӣ, ва қабилаҳоро дар замин роҳнамоӣ мекунӣ. Село.


text:
Мисли он ки дуд пароканда мешавад, Ту онҳоро пароканда намо; мисли он ки мум аз оташ гудохта мешавад, бадкорон аз ҳузури Худо нест хоҳанд шуд.


text:
Барои Худо суруд хонед, номи Ӯро бисароед; барои Ӯ, ки бар осмонҳо савор аст, роҳе тайёр кунед; номи Ӯ Парвардигор аст, ва пеши Ӯ ба ваҷд оед.


text:
Худо оворагонро ба хонаашон бармегардонад, бандиёнро аз завлонаҳо берун меоварад; аммо исёнгарон дар биёбони тафсон сокин хоҳанд шуд.


text:
Замин ба ларза афтод, ҳатто осмон пеши рӯи Худо ба боридан даромад; ин Сино низ пеши рӯи Худо, ки Худои Исроил аст.


text:
Парвардигор фармон медиҳад амр мефармояд; занони муждабар занҳое ки мужда мерасонанд анбӯҳи азиманд.


text:
Агарчи байни оғилҳо хобида будед, болҳои кабӯтар* бо нуқра пӯшида шудаанд, ва парҳояш бо зари холис.


text:
Чаро шумо, эй кӯҳҳо бо қуллаҳои афрошта, бо ҳасад менигаред ба кӯҳе ки Худо онро манзили Худ ихтиёр кардааст? Парвардигор бар он ҷовидона сокин хоҳад буд.


text:
Аробаҳои Худо беҳадду ҳисобанд, ҳазорон ҳазор ҳастанд; Худованд дар миёни онҳост, чунон ки дар покии Худ бар Сино буд.


text:
Ту ба баландӣ баромадӣ, ба асирӣ гирифтӣ, ба одамон атоҳо қабул кардӣ, ва ҳатто дар байни исёнгарон Парвардигор Худо сокин хоҳад шуд. Ба афроз боло шудаӣ, асиронро ба асирӣ бурдаӣ, аз байни одамон бахшишҳо гирифтаӣ, ва аз байни исёнгарон низ, то ки Ту, эй Парвардигор Худо, бар он афроз сокин бошӣ.


text:
Ба ростӣ Худо сари душманони Худро хоҳад кӯфт; фарқи сари мӯйдори касеро, ки бо роҳи айбҳои худ як зайл равон бошад.


text:
Худои ту қувватро барои ту фармудааст. Он чиро, ки Ту, эй Худо, барои мо ба амал овардаӣ, устувор гардон!


text:
Даррандаи найистонро ром кун, галаи говмешонро низ дар миёни гӯсолаҳои қавмҳо, ки аз барои сихҳои нуқра косалесӣ мекунанд; қавмҳои ҷангҷӯро пароканда намо.


text:
Ту, эй Худо, аз покгоҳҳои Худ саҳмгин тарсовар ҳастӣ. Худои Исроил ба қавми Худ қувват ва қудрат мебахшад. Муборак Фархунда аст Худо!


text:
Дар ботлоқи чуқуре ғӯтидаам, ва ҷои истодан нест; ба умқҳои об даромадаам, ва ҷараёни об маро кашида мебарад.


text:
Онҳое ки бесабаб аз ман нафрат доранд, аз мӯйҳои сарам зиёд шудаанд. Онҳое ки ноҳақ ба ман душманӣ доранд ва маро нест кардан мехоҳанд, пурзӯр шудаанд: он чи нагирифтаам, бояд баргардонам.


text:
Умедворони Ту, эй Худованд Парвардигори лашкарҳо, аз боиси ман шармсор нашаванд. Ҷӯяндагони Ту, эй Худои Исроил, аз боиси ман шарманда нахоҳанд шуд.


text:
Ва рӯза дошта, бо гиря дили худро холӣ кардаам, ва ин сабаби маломатҳо таънаҳо дар ҳаққи ман гардидааст.


text:
Валекин ман дуоямро ниёишамро пеши Ту, эй Парвардигор, дар вақти шунидан мегӯям; Худоё, дар бузургии меҳру вафои Худ ва ростии наҷоти Худ ба ман ҷавоб деҳ.


text:
Ба ман ҷавоб деҳ Маро бишнав, эй Парвардигор, зеро ки меҳру вафои Ту некӯст; аз рӯи фаровонии марҳаматҳои раҳмдилиҳои Худ бар ман назар намо рӯ овар.


text:
Нанг диламро шикастааст, ва ман хеле ранҷур шудаам; ба дилсӯзе интизорӣ доштам, аммо набуд, ба тасаллидиҳандагон низ, лекин наёфтам.


text:
Зеро ки Худо Сионро наҷот хоҳад дод, ва шаҳрҳои Яҳудоро бино хоҳад кард, ва дар он ҷо сокин хоҳанд шуд, ва онро мерос хоҳанд гирифт.


text:
Ҳамаи ҷӯяндагони Ту дар Ту шодӣ ва хурсандӣ кунанд, ва дӯстдорони наҷоти Ту доимо гӯянд: «Афзун бод бузургии Худо!»


text:
Валекин ман бечора ва камбағал ҳастам. Худоё! Сӯи ман шитоб кун: мададгор ёр ва раҳокунандаи ман Ту ҳастӣ; Парвардигоро! Дер накун.


text:
Аз рӯи росткории Худ маро халос кун ва маро раҳоӣ деҳ; гӯши Худро сӯи ман хам намо ва маро наҷот деҳ.


text:
Барои ман кӯҳпораи паноҳ бош, то ки ҳамеша биёям; амри Ту буд, ки маро наҷот диҳӣ, зеро ки кӯҳпора сахра ва қалъаи ман Ту ҳастӣ.


text:
Аз батн бар Ту такя кардаам; аз шиками модарам Ту маро берун овардаӣ; ҳамду санои ман доимо дар бораи Туст.


text:
Зеро ки душманонам дар бораи ман сухан меронанд, ва каминварони ҷонам бо ҳамдигар маслиҳат мекунанд,


text:
Яъне мегӯянд: «Худо ӯро тарк кардааст; ӯро дунболагирӣ намоед ва дастгир кунед, зеро ки халоскунандае нест».


text:
Бигзор душманони ҷонам шармсор гарданд ва нест шаванд, ва бадхоҳонам пероҳани нанг ва расвоӣ дар бар кунанд!


text:
Меоям ки қудрати Худованд Парвардигорро нақл намоям Бо баёни қудрати Худованд Парвардигор хоҳам омад; росткории Туро, ки дар Ту ҳасту бас, ёдрас хоҳам кард.


text:
Ва маро, эй Худо, то вақти пирӣ ва муйсафедӣ низ тарк накун, то даме ки бозуи Туро ба ин насл, ва қудрати Туро ба ҳамаи ояндагон ҳикоя кунам,


text:
Ва росткории Туро, эй Худо, ки то ба афроз осмонҳо мерасад, ва корҳои бузургеро, ки Ту кардаӣ; Худоё, кист монанди Ту?


text:
Ту бар сари ман бисёр тангиҳо ва сахтиҳо овардаӣ, лекин боз маро зинда хоҳӣ кард, ва аз жарфиҳои вартаҳои замин боз маро берун хоҳӣ овард.


text:
Ман ҳам Туро бо уд сипос хоҳам гуфт, яъне ростии Туро, эй Худои ман! Туро, эй Поки Исроил, бо барбат хоҳам сароид!


text:
Забонам низ ҳар рӯз росткори Туро ҳикоя хоҳад кард, зеро ки бадхоҳонам хиҷил шармсор ва расво шудаанд.


text:
Бечорагони Мискинони қавмро доварӣ хоҳад кард, фарзандони камбағалро наҷот хоҳад дод, ва ба ғоратгар золим шикаст хоҳад расонд.


text:
Дар замони ӯ росткор шукуфон хоҳад буд хоҳад шукуфт, ва сулҳу осоиш фаровон хоҳад буд, то даме ки моҳ нест нашавад.


text:
Ва ӯ зинда хоҳад буд, ва аз тиллои Шабо ба ӯ хоҳанд дод; ва доимо барои ӯ ниёш хоҳанд кард дуо хоҳанд гуфт, ҳар рӯз ӯро фархунда хоҳанд гуфт муборак хоҳанд хонд.


text:
Ғалла дар замин то ба қуллаи кӯҳҳо фаровон хоҳад шуд; ҳосили он мисли Лубнон шуввас хоҳад зад, ва мардуми шаҳр мисли алафи замин афзун хоҳанд шуд.


text:
Номи ӯ ҷовидона хоҳад монд; то даме ки офтоб нурафшон аст, номи ӯ ёдрас хоҳад шуд, ва дар ӯ фархунда хоҳанд шуд баракат хоҳанд ёфт; ҳамаи халқҳо ӯро ситоиш хоҳанд кард.


text:
Ва номи ҷалоли Ӯ ҷовидона фархунда муборак аст, ва тамоми замин аз ҷалоли Ӯ пур хоҳад буд, – омин ва омин!


text:
Чӣ гуна дар як мижа задан онҳо хонавайрон гардидаанд ва ба ҳалокат расида, аз даҳшатҳо нест шудаанд!


text:
Зеро инак онҳое ки аз Ту дур ҳастанд, нест хоҳанд шуд: ҳар киро, ки аз Ту даст мекашад, дафъ хоҳӣ кард.


text:
Валекин барои ман ба Худо наздик шудан некӯст; ба Худованд Парвардигор ман паноҳ бурдаам, то ки тамоми корҳои Туро баён намоям..


text:
Суруди таълимии Ософ. Чаро, эй Худо, моро ҷовидона партофтаӣ? Ва ғазаби Ту бар гӯсфандони чарогоҳат аланга гирифтааст?


text:
Ҷамоати Худро, ки аз куҳан харидаӣ ва раҳо кардаӣ, то ки сибти мероси Ту гардад, ба ёд ор; кӯҳи Сионро низ, ки бар он сокин шудаӣ.


text:
Кинаҷӯёнат Бадхоҳонат дар дохили маҷлисгоҳи парастишгоҳи Ту наъра мезананд; парчамҳои худро ҳамчун нишонаҳо гузоштаанд;


text:
Дар дили худ гуфтаанд: «Онҳоро аз як сар нест мекунем», – ва ҳамаи куништҳои маҷлисгоҳҳои Худоро дар замин сӯзондаанд.


text:
Нишонаҳои худро намебинем; дигар пайғамбаре нест, ва дар миёни мо касе нест, ки бидонад, то ба кай чунин хоҳад буд.


text:
То ба кай, эй Худо, бадхоҳ таъна хоҳад зад? Ва душман номи Туро доим ҳақорат таҳқир паст хоҳад кард зад?


text:
Чаро дасти Худро, ва дасти рости Худро қафо гардондаӣ? Онро аз бағали Худ бароварда, кори онҳоро тамом кун!


text:
Инро ба ёд ор, ки душман Парвардигорро таъна мезанад, ва мардуми нокас номи Туро таҳқир мекунанд паст мезанад.


text:
Ҷони фохтаи Худро ба дарранда насупор; ҳаёти бечорагони мискинони Худро барои ҳамеша ҷовидона фаромӯш накун.


text:
Ба паймони Худ назар андоз; зеро ки тамоми торикистонҳои замин аз воҳаҳои зулм манзилҳои бадкирдорӣ пур шудаанд.


text:
Бигзор зулмдида ҷафокаш бо хиҷолат шармандагӣ шармсор барнагардад; бечора ва камбағал номи Туро ситоиш кунанд.


text:
Туро сипос мегӯем, эй Худо, сипос мегӯем; зеро ки номи Ту наздик аст; корҳои аҷоиби Туро баён мекунанд.


text:
Зеро ки коса дар дасти Парвардигор аст, майи пур аз дорувор дар он ҷӯш мезанад; ва Ӯ аз он мерезад, ва дурди онро ҳамаи бадкорони замин афшурда менӯшанд.


text:
Шердилон тӯъмаи тороҷ шуданд, хоб онҳоро даррабуд, ва тамоми мардуми диловар дасти худро наёфтанд дасту по гум карданд.


text:
Ҳангоме ки Худо барои доварӣ бархост, то ки ҳамаи нармдилони фурӯтанони ҳалимони заминро наҷот диҳад. Село.


text:
Ба Парвардигор Худои худ қавл диҳед назр кунед ва ба ҷо оваред адо намоед; бигзор ҳамаи онҳое ки дар гирди Ӯ ҳастанд, ба Тарсовар Саҳмгин тӯҳфа биёранд.


text:
Дар рӯзи тангии худ Худовандро талабидам; дастам шабона дароз карда шуд, бе он ки фуроварда шавад; аз ин ҳам ҷонам тасаллӣ наёфт.


text:
Магар меҳру вафои Ӯ барои ҳамеша ҷовидона хотима ёфтааст, ва балоро Ӯ барои доим муайян кардааст гуфтаи Ӯ аз насл ба насл аз байн рафтааст?


text:
Магар Худо омурзишро фаромӯш кардааст? Магар раҳмдилиҳои марҳаматҳои Худро дар вақти хашм бас кардааст? Село.


text:
Амалиёти Парвардигорро зикр ёдрас хоҳам кард, зеро корҳои аҷоиби Туро, ки аз куҳан аст, дар хотир дорам.


text:
Туро, эй Худо, обҳо диданд, Туро обҳо дида, туғён талотум карданд; обҳои азим низ ба ларза ҷунбиш омаданд.


text:
Овози раъди тундари Ту дар гирдбод осмонҳо шунида шуд, оташакҳо барқҳо ҷаҳонро равшан карданд; замин биларзиду ба ҷунбиш омад.


text:
Суруди таълимии Ософ. Эй қавми ман, таълими маро бишнавед, гӯши худро сӯи суханони даҳонам хам кунед.


text:
Аз фарзандони онҳо пинҳон нахоҳем дошт: ҳамду санои Парвардигорро, ва қуввати Ӯро, ва корҳои аҷоиберо, ки Ӯ кардааст, ба насли оянда ҳикоя хоҳем кард.


text:
Шаҳодате Гувоҳие дар Яъқуб барпо кард, ва қонуне дар Исроил муқаррар намуд, ва ба падарони мо фармуд, ки онҳоро ба фарзандони худ маълум кунанд,


text:
То ки насли оянда, фарзандоне ки зода хоҳанд шуд, бидонанд, ва бархезанду ба фарзандони худ ҳикоя кунанд;


text:
Ва монанди падарони худ насли саркаш ва исёнгар нашаванд, насле ки ростдил набуданд, ва рӯҳашон ба Худо вафодор набуд.


text:
Инак, кӯҳпораро зад, ва обҳо ҷорӣ шуданд, ва ҷӯйборҳо равон шуданд. Оё нон ҳам дода метавонад? Оё барои қавми Худ гӯшт омода муҳайё карда метавонад?»


text:
Валекин Ӯ, ки раҳмдил аст, гуноҳашонро пӯшонда, онҳоро нест намекард, балки борҳо хашми Худро боздошта, тамоми ғазаби Худро барнаангехтааст.


