# verses

text:
Fünf sin gfalle, eina isch do, dr andar isch noh nit kumme; un wenn na <n>(er)</n> kummt, mueß sa <n>(er)</n> ä kleini Ziit bliebe.


text:
Un des Tier, des gsi isch un etzed nit isch, des isch dr achte un isch eina vu d siebä un fahrt in d Vudammnis.


text:
Un de zehn Herna, de dü gsähne hesch, des sin zehn Kenig, de ihr Rich noh nit gregt hän; aba we Kenig wäre sie fir ä Schtund Macht gregä zsämme mit däm Tier.


text:
De wäre gege s Lamm kämpfe, un des Lamm wird sie ibawinde, denn s isch dr Herr alla Herre un dr Kenig alla Kenig, un de mit nem sin, sin de Bruefene un Üserwählte un Gläubige.


text:
Un na <n>(er)</n> sait zue ma <n>(mir)</n>: De Wassa, de dü gsähne hesch, an däne de Hure hockt, sin Velka un Scharen un Natione un Schproche.


text:
Un de zehn Herna, de dü gsähne hesch, un des Tier, de wäre de Hure hasse un wäre sie üsplindere un entblöße <n>(Nackt üszeh)</n> un wäre ihr Fleisch ässä un wäre sie mit Fiir vubrenne.


text:
Denn Gott het's sene in ihr Herz ge, nohch sinem Sinn <n>(Gmeht)</n> z handle un vu einäm Gmeht <n>(Sinn)</n> si um ihr Rich däm Tier z ge, bis gmacht <n>(erfillt)</n> wäre alli Wort Gottes.


text:
Un des Wieb, des dü gsähne hesch, isch de großi Schtadt, de d Herrschaft het iba de Kenig uf d Erde.


text:
Dnohch sieh i <n>(ich)</n> ä andere Engel nabfahre vum Himmel, der het großi Macht, un d Erde wird aglaichtet vu sinem Glanz.


text:
Un na <n>(er)</n> reft mit mächtiga Schtimm: Sie isch gfalle, sie isch gfalle, Babylon, di Große, un isch ä Hus dr Deufel wore un ä Gfängnis <n>(Loch)</n> vu ällei schlechte Geischta un ä Gfängnis <n>(Loch)</n> vu ällei schlechte Vegel un ä Gfängnis <n>(Loch)</n> vu ällei schlechte un vuhaßte Tiere.


text:
Denn vum Zorn <n>(Wuet)</n> Wi ihra Hurarai hän alli Velka trunke, un de Kenig uf d Erde hän mit ihr Hurarai triebe, un d Kauflit uf d Erde sin rich wore vu ihrem große Ibafluss.


text:
Un i <n>(ich)</n> ha ghärt ä andari Schtimm vum Himmel, de sait: Gehn üsä üs ihr, mi Volk, daß ihr nit teilhän an ihre Sinde un nigs abgrege vu ihre Plage!


text:
Vugelde <n>(Heimzahle)</n> ihr, we sie vugeldet <n>(heimzahlt)</n> het, un gen ihr zweifach zruck nohch ihre Werke! Un in d Kelch, in der sie äich igschenkt het, schenkt ihr zweifach i!


text:
Weviel Herrlichkeit un Ibafluss sie ka het, soviel Qual un Leid schenkt ihr i! Denn sie sait in ihrem Herz: Ich thron do un bi ä Kenigin un bi kei Witwe, un Leid wär i <n>(ich)</n> nit säh.


text:
Drum wäre ihri Plage a nem Dag kumme, Dod, Leid un Hunga, un mit Fiir wird sie vubrennt wäre; denn stark isch Gott dr Herr, der sie grichte het.


text:
Un s wäre um sie hiile un klage de Kenig uf d Erde, de mit ihr rumghurt un praßt hän, wenn sie sähn wäre d Rauch vu ihrem Brand, in däm sie vubrennt.


text:
Sie wäre fernab schtoh üs Angscht vor ihra Qual un schwätze: Mai, mai, dü großi Schtadt Babylon, dü schtarki Schtadt, in eina Schtund isch di Gricht kumme!


text:
Gold un Silba un Edelschtei un Perle un fienes Leine un Purpur un Seide un Scharlach un allaläi wohlriechende Helzer un allaläi Grät üs Elfebein un allaläi Grät üs wertvollem Holz un Erz un Ise un Marmor


text:
un Zimt un Balsam un Räuchawerk un Myrrhe un Weihrauch un Wi un El un fienem Mehl un Weize un Viecha un Schof un Gäul <n>(Pferde)</n> un Kärre un Leiba <n>(Ranze)</n> un Seele vu Mensche.


text:
Un des Obst, an däm di Seele Luscht het, isch dohi; un alles, was glänzend un herrlich war, isch fir di vulore, un ma wird s nimi finde.


text:
De Kauflit, de durch d Handel mit ihr rich wore sin, wäre fernab schtoh üs Angscht vor ihra Qual, wäre hiile un klage:


text:
Mai, mai, dü großi Schtadt, de azogä war mit fienem Leine un Purpur un Scharlach un gschmückt war mit Gold un Edelschtei un Perle,


text:
Un sie werfe Schtaub uf ihri Kepf un brellä, hiilä un klage: Mai, mai, dü großi Schtadt, vu derem Ibafluß rich wore sin alli, de Schiff uf fem Meer hän; denn in eina Schtund isch sie vuwüschtet!


text:
Freue di iba sie, Himmel, un ihr Heilige un Aposchtel un Prophete! Denn Gott het sie grichtet um airetwillen.


text:
Un ä schtarke Engel hebt ä Schtei <n>(Wackes)</n> uf, groß we ä Mihlischtei, wirft nen ins Meer un sait: So wird in nem Schturm nabgworfe de großi Schtadt Babylon un nimi gfunde wäre.


text:
Un de Schtimm dr Sänga un Saiteschpiela, Flötenschpiela un Posaunepäpara soll nimi in dir ghärt wäre, un kei Handwerka irgendeines Handwerks soll me in dir gfunde wäre, un des Gräusch vu d Mihli soll nimi in dir ghärt wäre,


text:
un des Lecht vu d Lampe soll nimi in dir laichte, un d Schtimm vum Bräutigam un dr Braut soll nimi in dir ghärt wäre. Denn dini Kauflit ware Fürschte uf d Erde, un durch di Zaubarai sin vufihrt worde alli Velka;


text:
un des Bloet vu d Prophete un dr Heilige isch in ihr gfunde worde, un des Bloet alla dera, de uf d Erde umbrocht worde sin.


text:
Dnohch ha i <n>(ich)</n> ebis ghärt we ä großi Schtimm vu einarä große Schar im Himmel, de sait: Halleluja! S Heil un d Herrlichkeit un d Kraft kähre unsarem Gott!


text:
Denn wohr un Grecht sin sini Gricht, daß sa <n>(er)</n> de großi Hure vuurdeilt het, de d Erde mit ihra Hurarai vudorbe het, un het des Bloet vu sinene Knecht grächt, des ihri Händ <n>(Pfode)</n> vuschittet hän.


text:
Un de vieräzwanzig Älteschte un de vier Gschtalte flege ane un bäte Gott a, der uf fem Thron hockt, un sage: Amen, Halleluja!


text:
Un ä Schtimm goht üs vum Thron: Lobt unseren Gott, alli sini Knecht un de nen firchte, klei un groß!


text:
Un i <n>(ich)</n> ha ebis ghärt we ä Schtimm eina große Schar un we ä Schtimm großa Wassa un we ä Schtimm schtarka Dunnda, de sait: Halleluja! Denn dr Herr, unsa Gott, dr Allmächtige, het des Rich ignumme!


text:
Len uns <n>(us)</n> fräie un frehlich si un nem d Ehri ge; denn d Hochziit vum Lamm isch kumme, un sini Braut het sich parrat gmacht.


text:
Un s wird ihr ge, sich azdoe mit schenem reine <n>(sufare)</n> Leine. Des Leine aba isch d Grechtigkeit dr Heilige.


text:
Un na <n>(er)</n> sait zue ma <n>(mir)</n>: Schrieb: Selig sin, de zum Hochziitsässä vum Lamm bruefe sin. Un na <n>(er)</n> sait zue ma <n>(mir)</n>: Des sin erliche <n>(wori)</n> Wort Gottes.


text:
Un i <n>(ich)</n> flegt ane zue sinene Feß, um nen azbäte. Un na <n>(er)</n> sait zue ma <n>(mir)</n>: Doe s nit! Ich bi di un dinene Breda Mitknecht, de des Zignis Jesus hän. Bät Gott a! Des Zignis Jesus aba isch d Geischt dr Wissagig.


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh d Himmel ufdoe; un lueg, ä wießes Ross <n>(Gaul)</n>. Un der druf hockt, hieß: Treu un Gwiß, un na <n>(er)</n> richte un kämpft mit Grechtigkeit.


text:
Un sini Auge sin we ä Fiirflamme, un uf sinem Schädel sin vieli Krone; un na <n>(er)</n> trait ä Name gschriebe, den nemads kennt als sa <n>(er)</n> selbscht.


text:
Un na <n>(er)</n> war azogä mit nem Gwand <n>(Häß)</n>, des mit Bloet tränkt war, un si Name isch: Des Wort Gottes.


text:
Un nem goht des Heer vum Himmel uf wieße Gäul <n>(Pferde, Ross)</n>nohch, azogä mit wießa, reina <n>(sufare)</n> Leine.


text:
Un üs sinem Mul <n>(Gosch)</n> goht ä scharfes Schwert, daß sa <n>(er)</n> dmit d Velka schlat; un na <n>(er)</n> wird sie regiere mit isernem Schtägä <n>(Bängel)</n>; un na <n>(er)</n> trammt de Kelter, voll vum Wi vum grimmige Zorn <n>(Wuet)</n> Gottes, vum Allmächtige,


text:
un trait ä Name gschriebe uf sinem Gwand <n>(Häß)</n> un uf vu sinere Hüfte <n>(Siete)</n>: Kenig alla Kenig un Herr alla Herren.


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh ä Engel in d Sunne schtoh, un na <n>(er)</n> reft mit großa Schtimm ällei Vegel zue, de hoch am Himmel flege: Kummt, vusammelt äich zum große Ässe Gottes


text:
un ässä des Fleisch vu d Kenig un d Hauptlit un des Fleisch vu d Starke un dr Gäul <n>(Pferde, Ross)</n> un vu däne, de druf hocke, un des Fleisch vu ällei Fraie un Sklave, dr Kliene un dr Greschte!


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh des Tier un d Kenig uf Erde un ihri Heere vusammelt, Kreg z fihre mit däm, der uf fem Gaul <n>(Ross)</n> hockt, un mit sinem Heer.


text:
Un des Tier wird packt un mit nem dr falsche Prophet, der vor sinene Auge de Zeiche doe het, durch weli na <n>(er)</n> de vufihrt het, de des Zeiche vum Tier agnumme un des Bild vum Tier abäte hän Lebendig wäre de beidi in d fiirpfuhl gworfe, der mit Schwefel brennt.


text:
Un de andere wäre erschla mit däm Schwert, des üs däm Mul <n>(Gosch)</n> vu däm goht, der uf fem Gaul <n>(Ross)</n> hockt. Un alli Vegel wäre satt vu ihrem Fleisch.


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh ä Engel vum Himmel rabfahre, der het d Schlissel zum Abgrund un ä großi Kette in sinere Hand.


text:
Un na <n>(er)</n> packt d Drache, di alte Schlange, des isch dr Deufel un dr Sadan, un fesslet nen fir dusig Johr,


text:
un wirft nen in d Abgrund un vuschleßt nen un het ä Siegel obe druf gmacht, dmit da <n>(er)</n> d Velka nimi vufihre soll, bis de dusig Johr ume wäre. Dnohch mueß sa <n>(er)</n> losglosse wäre ä kleini Ziit.


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh Throne, un sie hocke sich druf, un dene wird des Gricht ibage. Un i <n>(ich)</n> sieh de Seele dera, de köpft ware um des Ziigniss vu Jesus un um s Wort Gottes wille, un de nit abätet hän des Tier un si Bild un de si Zeiche nit agnumme hän an ihri Schtirn un uf ihra Hand; de wäre lebändig un regiere mit Chrischtus dusig Johr.


text:
Di andere Dote aba wäre nit wieda lebändig, bis de dusig Johr um ware. Des isch di erschti Uferschtehig.


text:
Selig isch der un heilig, der teilhet an dr erschte Uferschtehig. Iba de het dr zweite Dod keini Macht; sundern sie wäre Prieschter Gottes un Chrischti si un mit nem regiere dusig Johr.


text:
un wird üszehe, zue vufihre de Velka an d vier Ende vu d Erde, Gog un Magog, um sie zum Kampf zue vusammle; dere Zahl isch we d Sand am Meer.


text:
Un sie schtiege ruff uf d Ebeni vu d Erde un umzingle des Heerlaga vu d Heilige un di gliebte Schtadt. Un s flegt Fiir vum Himmel un gässä <n>(vuzehrt)</n> sie.


text:
Un dr Deufel, der sie vufihrt het, wird gworfe in d Pfuhl vu Fiir un Schwefel, wo au des Tier un dr falsche Prophet ware; un sie wäre quält wäre Dag un Nacht, vu Ewigkeit zue Ewigkeit.


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh ä große, wieße Thron un der, der druf hockt; vor siner Gsicht <n>(Visasch)</n> haue ab d Erde un d Himmel, un s wird kei Platz fir sie gfunde.


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh di Dote, groß un klei, schtoh vor rem Thron, un Becha wäre ufdoe. Un ä andres Boech wird ufdoe, welches isch des Boech vum Läbä. Un di Dote wäre grichtet nohch däm, was in d Becha gschriebe schtoht, nohch ihre Werke.


text:
Un des Meer git di Dote üsä, de drin ware, un dr Dod un si Rich gän di Dote üsä, de drin ware; un sie wäre grichtet, jeda nohch sinene Werke.


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh ä näji <n>(naii)</n> Himmel un ä näji <n>(naii)</n> Erde; denn dr erschte Himmel un di erschte Erde sin vugange, un des Meer isch nimi.


text:
Un i <n>(ich)</n> sieh di heilige Schtadt, des näji <n>(naii)</n> Jerusalem, vu Gott üs sem Himmel rabkumme, gmacht we ä gschmückte Bräut fir ihren Ma.


text:
Un i <n>(ich)</n> ha ghärt ä großi Schtimm vum Thron her, de sait: Lueg do, d Hitte Gottes bi d Mensche! Un na <n>(er)</n> wird bi nene huse, un sie wäre si Volk si, un na <n>(er)</n> selbscht, Gott mit tene, wird ihr Gott si;


text:
un Gott wird abwische alli Träne vu ihre Auge, un dr Dod wird nimi si, noh Leid noh Gschrei <n>(Geblär)</n> noh Schmerz wird me si; denn des Erschte isch vugange.


text:
Un der uf fem Thron hockt, sait: Lueg, i <n>(ich)</n> mach alles näi! Un na <n>(er)</n> sait: Schrieb, denn de Wort sin wohr un gwiß!


text:
Un na <n>(er)</n> sait zue ma <n>(mir)</n>: S isch gschähe. Ich bi des A un des O, dr Afang un des End. Ich will däm Durschtige ge vu dr Quelle vum lebändige Wassa umsuscht.


text:
Wer ibawindet, der wird alles ererben, un i <n>(ich)</n> wäre si Gott si, un na <n>(er)</n> wird mi Bue si.


text:
De Fäige aba un Ungläubige un Frevla un Mörda un Unzüchtige un Zaubera un Götzediena un alli Vulogene, dere Deil wird in däm Pfuhl si, der mit Fiir un Schwefel brennt; des isch dr zweite Dod.


text:
Un s kummt zue ma <n>(mir)</n> eina vu d siebä Engel, de de siebä Schale mit d letschte siebä Plage hän, un schwätzt mit ma <n>(mir)</n> un sait: Kumm, i <n>(ich)</n> will dir des Wieb zeigä, d Braut vum Lamm.


text:
Un na <n>(er)</n> fihrt mi hi im Geischt uf ä große un hohe Berg un zeigt ma <n>(mir)</n> de heilige Schtadt Jerusalem nabkumme üs sem Himmel vu Gott,


text:
de het d Herrlichkeit Gottes; ihr Lecht war glich däm allaedelschte Schtei <n>(Wackes)</n>, nem Jaspis, klar we Kristall;


text:
sie het ä großi un hohi Muche un het zwöelf Tore un uf d Tore zwöelf Engel un Name druf gschriebe, nämlich de Name vu d zwöelf Schtämm vu d Israelite:


text:
Un de Muche vu d Schtadt het zwöelf Grundschtei un uf dene de zwöelf Name vu d zwöelf Aposchtel vum Lamm.


text:
Un der mit ma <n>(mir)</n> schwätzt, het ä Meßschtab <n>(Zollschtock)</n>, ä goldenes Rohr, um de Schtadt z mese un ihri Tore un ihri Muche.


text:
Un de Schtadt isch viereckig aglegt, un ihri Längi isch so groß we d Breiti. Un na <n>(er)</n> mäßt de Schtadt mit däm Rohr: zwöelfdusig Stadien. D Längi un d Breiti un d Hechi vu d Schtadt sin glich.


text:
Un na <n>(er)</n> mäßt ihri Muche: hundatvierunvierzig Ellen nohch Menschemaß, des dr Engel baucht het.


text:
Un ihri Muche war üs Jaspis un d Schtadt üs reinem <n>(sufaren)</n> Gold, glich reinem <n>(sufaren)</n> Glas.


text:
Un d Grundschtei vu d Muche um de Schtadt ware gschmückt mit allaläi Edelschtei. Dr erschte Grundschtei war ä Jaspis, dr zweite ä Saphir, dr dritte ä Chalzedon, dr vierte ä Smaragd,


text:
dr fünfte ä Sardonyx, dr sechste ä Sarder, dr siebte ä Chrysolith, dr achte ä Beryll, dr ninte ä Topas, dr zehnte ä Chrysopras, dr elfte ä Hyazinth, dr zwöelfte ä Amethyst.


text:
Un de zwöelf Tore ware zwöelf Perle, jedes Dor war üs eina einzige Perle, un dr Marktplatz vu d Schtadt war üs reinem <n>(sufaren)</n> Gold we durchschienendes Glas.


text:
Un i <n>(ich)</n> ha kei Tempel drin gsähne; denn dr Herr, dr allmächtige Gott, isch ihr Tempel, er un des Lamm.


text:
Un de Schtadt bruuch kei Sunne noh d Mondes, daß sie ihr schiene; denn d Herrlichkeit Gottes laichtet fir sie, un ihr Lecht isch des Lamm.


text:
Un nigs Dreckiges wird inekumme un keina, der Greuel doet un Lege <n>(Schwindle)</n>, sundern ällei, de gschriebe schtehn in däm Läbänsboech vum Lamm.


text:
Un na <n>(er)</n> zeigt ma <n>(mir)</n> ä Schtrom lebändiges Wassa, klar we Kristall, der üsgoht vum Thron Gottes un vum Lamm;


text:
midde uf fem Platz un uf beidi Siete vum Schtrom Baim vum Läbä, de hän zwöelfmol Fricht, jede Monet bringe sie ihri Frucht, un de Blätta vu d Baim diene zue d Heilig <n>(Gsundheit)</n> vu d Velka.


text:
Un s wird nigs Vufluechtes me si. Un dr Thron Gottes un vum Lamm wird in dr Schtadt si, un sini Knecht wäre nem diene


text:
Un s wird kei Nacht me si, un sie bruche kei Lecht au nit Lecht vu d Sunne; denn Gott dr Herr wird sie alaichte, un sie wäre regiere vu Ewigkeit zue Ewigkeit.


text:
Un na <n>(er)</n> sait zue ma <n>(mir)</n>: De Wort sin gwiß un wohr; un dr Herr, dr Gott vum Geischt vu d Prophete, het si Engel gschickt, sinene Knecht zeigä, was bald gschähe mueß.


text:
Un i <n>(ich)</n>, Johannes, bi s, der des ghärt un gsähne het. Un als ich's ghärt un gsähne ha, fleg i <n>(ich)</n> ane, um azbäte zue d Feß vum Engel, der ma <n>(mir)</n> des zeige het.


text:
Un na <n>(er)</n> sait zue ma <n>(mir)</n>: Doe s nit! Denn i <n>(ich)</n> bi di Mitknecht un dr Mitknecht dina Breda, dr Prophete, un dera, de bwahre de Wort vu däm Boech. Bät Gott a!


text:
Un na <n>(er)</n> sait zue ma <n>(mir)</n>: Vusiegle nit de Wort vu d Wissagig in däm Boech; denn de Ziit isch nohch!


text:
Wer Beses doet, der doet wietahi Beses, un wer dreckig isch, dr isch wietahi dreckig; aba wer Grecht isch, der ebt wietahi Grechtigkeit, un wer heilig isch, der isch wietahi heilig.


text:
Selig sin, de ihri Kleida wäsche, daß sie teilhän an däm Baum vum Läbä un zue d Tore inegehn in d Schtadt.


text:
Druße sin de Hund un de Zaubera un di Unzüchtige un de Mörda un de Götzediena un alli, de s Lege liebe un den.


text:
Ich, Jesus, ha mi Engel gschickt, äich des z beziige fir d Gmeinde. Ich bi d Wurzle un des Gschlecht David, dr helle Morgeschtern.


text:
Un dr Geischt un d Braut sage: Kumm! Un wer s härt, der sait: Kumm! Un wer durschtig isch, der kummt; un wer do will, der nihmt des Wassa vum Läbä umsuscht.


text:
Ich beziig alle, de do häre de Wort vu d Wissagig in däm Boech: Wenn jemads ebis dzuedoet, so wird Gott nem de Plage zuefege lo, de in däm Boech gschriebe schtehn.


text:
Un wenn jemads ebis wägnimmt vu d Wort vum Boech vu d Wissagig, so wird Gott nem si Adeil wägnähme am Baum vum Läbä un a dr heilige Schtadt, vu däne in däm Boech gschriebe schtehn.


