# verses

text:
Synowie Ulama byli dzielnymi wojownikami, sprawnymi łucznikami. Mieli oni wielu synów i wnuków [razem] 150. Oni wszyscy należeli do synów Beniamina.


text:
Cały Izrael był wpisany w rodowodach, które się znajdują w Księdze Królów Izraela i Judy. Z powodu swojej niewierności zostali uprowadzeni do Babilonu.


text:
Pierwszymi osadnikami, którzy [powrócili] do swych posiadłości i do miast swoich, byli Izraelici, kapłani, lewici i służba świątyni.


text:
Utaj, syn Ammihuda, syna Omriego, syna Imriego, syna Baniego, z potomków Pereca, który był synem Judy.


text:
dalej Jibneja, syn Jerochama, i Ela, syn Uzziego, który był synem Mikriego, a także Meszullam, syn Szefatiji, który był synem Reuela, syna Jibnijji.


text:
i Azarja, syn Chilkijji, syna Meszullama, syna Cadoka, syna Merajota, syna Achituba przełożonego domu Bożego.


text:
Również Adaja, syn Jerochama, syna Paszchura, syna Malkijji, syna Masaja, syna Adiela, syna Jachzery, syna Meszullama, syna Meszillemita, syna Immera,


text:
Obadja, syn Szemaji, syna Galala, syna Jedutuna, oraz Berekja, syn Asy, syna Elkany, który mieszkał w osiedlach Netofatytów.


text:
i aż dotąd [pełni straż] przy bramie Królewskiej od strony wschodniej. Ci byli odźwiernymi w obozach lewitów.


text:
Szallum, syn Korego, syna Ebjasafa, syna Koracha, i bracia z domu jego ojca Korachici, pełnili służbę jako stróże progów namiotu, a ojcowie ich byli stróżami wejścia do obozu Jahwe.


text:
Wszystkich przeznaczonych na stróżów bram było dwustu dwunastu. Oni to zostali zapisani w rodowodach swoich osiedli. Na urząd ten powołali ich: Dawid i Samuel "widzący".


text:
Bracia ich, mieszkający w swoich osiedlach, winni byli przybyć do nich na siedem dni w oznaczonych odstępach.


text:
Stałą bowiem służbę pełniło tylko czterech zwierzchników nad strażnikami. Byli oni lewitami i mieli pieczę nad zabudowaniami i skarbcem domu Bożego.


text:
Noce spędzali w pobliżu domu Bożego, im bowiem powierzono tam straż i oni otwierali go co dzień rano.


text:
Inni mieli pieczę nad zwykłymi sprzętami, nad wszystkimi sprzętami świętymi, starali się o najprzedniejszą mąkę, wino, olej, kadzidło i wonności.


text:
Jeden spośród lewitów, Mattitja, pierworodny Szalluma Korachity opiekował się przygotowaniem ofiarnego pieczywa.


text:
Śpiewacy [...] naczelnicy rodów lewickich mieszkali w przedpokojach i byli wolni od innych zajęć, ze względu na obowiązującą służbę we dnie i w nocy.


text:
Byli oni naczelnikami rodów lewickich, naczelnikami według ich rodowodów. Naczelnicy ci mieszkali w Jerozolimie.


text:
Miklot zrodził Szimama. Również oni wraz ze swymi braćmi mieszkali w Jeruzalem, naprzeciw swych braci.


text:
Acel miał sześciu synów. Oto ich imiona: Azrikam, Bokru, Jiszmael, Szearja, Obadja i Chanan. Byli to synowie Acala.


text:
Filistyni walczyli przeciw Izraelowi. Izraelici uciekali przed Filistynami i poginęli pobici na Górze Gilboa.


text:
Wtedy Saul rozkazał swemu giermkowi: "Dobądź swego miecza i przebij mnie nim, aby nie nadciągnęli ci nieobrzezańcy i nie urągali mi. Lecz giermek nie posłuchał, gdyż bardzo się bał. Wtedy Saul dobył miecza i rzucił się nań.


text:
Gdy wszyscy Izraelici z równiny dowiedzieli się o ucieczce i o śmierci Saula i jego synów, opuścili swe miasta i zbiegli, a Filistyni przybyli i zamieszkali w nich.


text:
Następnego dnia zjawili się Filistyni, aby obrabować poległych. Znaleźli też Saula i jego synów, których zabito na wzgórzu Gilboa.


text:
Rozebrali go, zabrali jego głowę i zbroje, i obnosili po całej krainie Filistynów, aby swoim bożkom i ludowi obwieścić swoje zwycięstwo.


text:
Gdy wszyscy mieszkańcy Jabesz w Gileadzie dowiedzieli się o tym wszystkim, co Filistyni uczynili Saulowi


text:
wyruszyli wszyscy mężowie doświadczeni w boju, zabrali zwłoki Saula i jego synów i przynieśli je do Jabesz. Pogrzebali ich szczątki pod terebintem w Jabesz i pościli przez czterdzieści dni.


text:
W taki to sposób zginął Saul z powodu niewierności, jakiej dopuścił się wobec Jahwe. Nie posłuchał bowiem Jego słowa, usiłując zasięgnąć rady u ducha zmarłych.


text:
Nie pytał więc Jahwe o radę. Dlatego też dopuścił do tego, by on zginął, a królestwo po nim przekazał Dawidowi, synowi Iszaja.


text:
Cały Izrael zgromadził się przy Dawidzie w Chebronie i powiedział: "Jesteśmy kośćmi twoimi i ciałem twoim.


text:
Już przedtem, gdy Saul był jeszcze królem, ty prowadziłeś Izrael do wojny i szczęśliwie przyprowadziłeś. Jahwe zaś, Bóg twój dał ci obietnicę: "Ty właśnie będziesz pasł lud mój Izraela i ty będziesz wodzem dla mojego ludu - Izraela"".


text:
Wszystka starszyzna Izraela przybyła do króla do Chebronu, a Dawid zawarł z nimi przymierze w Chebronie wobec Jahwe. Wtedy też namaścili Dawida na króla nad Izraelem, zgodnie z obietnicą Jahwe przekazaną przez Samuela.


text:
Dawid wyruszył z całym Izraelem przeciw Jerozolimie, to jest Jebus. Tam znajdowali się jeszcze Jebuzyci, mieszkańcy tej krainy.


text:
Mieszkańcy Jebus oznajmili Dawidowi: - "Tu nie wejdziesz". Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest miasto Dawidowe.


text:
I rzekł Dawid: "Kto pierwszy pokona Jebuzytów, ten będzie wodzem i księciem". Wtedy Joab, syn Cerni, pierwszy poszedł w górę i został wodzem.


text:
A oto wodzowie bohaterów Dawida, którzy w sprawach królestwa całkowicie mu byli oddani wraz z całym Izraelem. Oni to uczynili go królem nad Izraelem, zgodnie ze słowem Jahwe.


text:
Oto imiona bohaterów Dawida: Jiszbaal, syn Chakmoniego, dowódca Trzech. On to wymachiwał włócznią swoją nad trzystoma, których pobił za jednym razem.


text:
Był przy Dawidzie w Pas-Dammim, kiedy Filistyni zgromadzili się przed walką [...] tam na polu obsianym jęczmieniem. Lud uciekał przed Filistynami,


text:
a on stanął w pośrodku pola, obronił je i pobił Filistynów. W taki to sposób Jahwe sprawił wielkie zwycięstwo.


text:
Zeszło też Trzech spośród trzydziestu dowódców po skale do Dawida, do jaskini Adullam. Natomiast obóz Filistynów był rozłożony w dolinie Refaim.


text:
Wtedy przebili się ci Trzej przez obóz Filistynów, zaczerpnęli wody z cysterny przy bramie Betlejem i przynieśli ją Dawidowi. Dawid jednak nie chciał jej pić, lecz wylał ją przed Jahwe


text:
dodając: "Uchowaj mnie Boże mój, abym miał to uczynić?" Czyż mam pić krew tych ludzi wraz z ich życiem? Czyż nie przynieśli jej z narażeniem własnego życia? I nie chciał jej pić. Oto czyny tych Trzech bohaterów.


text:
Abiszaj, brat Joaba, był dowódcą Trzydziestu. On to wymachiwał włócznią nad trzystoma, zabijając ich. Zdobył tedy uznanie pośród Trzech.


text:
Benajahu, syn Jehojady z Kabceel, człowieka dzielnego i sławnego z wielu czynów, pobił on dwóch bohaterów z Moabu. On również zszedł do cysterny i zabił tam lwa, kiedy spadł śnieg.


text:
Zabił też Egipcjanina, olbrzyma wysokiego na pięć łokci. On zaś podszedł do niego z kijem, wyrwał Egipcjanowi dzidę i zabił go tą jego własną dzidą.


text:
Tego dokonał Benajahu, syn Jehojady. Stał się tedy sławny wśród Trzech bohaterów. Otaczało go też wielką czcią Trzydziestu, jednakże owym Trzem nie dorównał.


text:
A oto ci, którzy przyszli do Dawida do Ciklag jeszcze wtedy, kiedy się ukrywał przed Saulem, synem Kisza. Należeli oni do bohaterów, pomocników w wojnie.


text:
Byli między nimi łucznicy, którzy prawą i lewą ręką miotali kamienie i wypuszczali strzały z łuku, bracia Saula z Beniamina.


text:
Wodzem ich był Achiezer i Joasz, synowie Szemai z Gibea, Jeziel i Pelet, synowie Azmaweta, Beraka i Jehu z Anatot,


text:
Jiszmaja z Gibeonu, bohater jeden z Trzydziestu i przywódca Trzydziestu, Jirmeja, Jachaziel, Jochanan i Jozabad z Gedery;


text:
Spośród Gadytów przyłączyli się do Dawida na pustyni dzielni bohaterowie, mężowie sprawni w boju. Posługiwali się zręcznie tarczą i dzidą, z wyglądu jak lwy, a zwinni byli jak kozice górskie.


text:
Wywodzili się z pokolenia Gadytów i dowodzili wojskiem: mniej sławni na czele stu, a znakomitsi na czele tysiąca.


text:
Oni to przeprawili się przez Jordan w pierwszym miesiącu, gdy był wezbrany po brzegi, i zmusili do ucieczki wszystkich z dolin na wschodzie i zachodzie.


text:
Dawid wyszedł naprzeciw nich i rzekł: -"Jeśli przybyliście do mnie w pokoju, aby mi pomóc, gotów jestem szczerze połączyć się z wami; jeśli jednak chcecie mnie podstępnie wydać wrogom moim, chociaż ręce moje są bez winy, niech osądzi to Bóg ojców naszych i niech wymierzy karę".


text:
Wtedy duch ogarnął Amasaja, wodza Trzydziestu [i zawołał]: - "Do ciebie Dawidzie należymy, synu Iszaja, pokój z tobą i pokój z wszystkimi, którzy cię wspierają, bo i Bóg twój cię wspiera". Wówczas przyjął ich Dawid i ustanowił wodzami oddziałów.


text:
Również niektórzy mężowie z [pokolenia] Manassego przyłączyli się do Dawida, gdy ciągnął razem z Filistynami na wojnę przeciw Saulowi. Nie udzielił im jednak pomocy, ponieważ wodzowie Filistynów umyślnie odesłali go mówiąc: - "Za cenę naszych głów wróć do swego pana, Saula!"


text:
Gdy powracał do Ciklag, przyłączyli się do niego z pokolenia Manassego: Adnach, Jozabad, Jediael, Mikael, Jozabad, Elihu, Cilletaj, tysiącznicy Manassytów.


text:
Oni to wspomogli Dawida przeciw bandom, bo wszyscy oni byli dzielnymi żołnierzami i stali się wodzami wojska,


text:
A oto liczba naczelników gotowych do walki, którzy przybyli do Dawida w Chebronie, aby mu przekazać królestwo Saula zgodnie ze słowem Jahwe.


text:
Z plemienia Issachara, mężów umiejących rozpoznawać sytuację chwili, tak iż wiedzieli, kiedy i jak ma postąpić Izrael, było dwudziestu naczelników i wszyscy ich bracia, którzy podlegali ich rozkazom.


text:
Z [pokolenia] Zebulona było 50 000 wojowników gotowych do boju, chętnie władających każdą bronią wojenną, którzy stawali w przydzielonym szyku bojowym.


text:
Od Rubenitów, Gadytów i połowy pokolenia Manassego z tamtej strony Jordanu 120 000 mężów, uzbrojonych we wszelką broń.


text:
Wszyscy ci wojownicy wyćwiczeni w rzemiośle wojennym przybyli jednomyślnie do Chebronu, aby uczynić Dawida królem nad całym Izraelem. Również i cały pozostały Izrael jednomyślnie zgadzał się, by ogłosić Dawida królem.


text:
Pozostali tam z Dawidem przez trzy dni jedząc i pijąc, ponieważ bracia ich przygotowali dla nich ucztę.


text:
Także mieszkańcy z pobliża aż do Issachara, Zebulona i Neftalego przywozili żywność na osłach, wielbłądach, mułach i wołach: mąkę, figi, ciastka z rodzynkami, wino, oliwę, woły i owce w wielkiej ilości, albowiem radość zapanowała w Izraelu.


text:
Potem przemówił do całego zgromadzenia Izraela: - "Jeśli uznacie za słuszne, a będzie to od Jahwe naszego Boga, roześlijmy wieść wszędzie do naszych braci, w całej ziemi Izraela. Wśród nich przecież są kapłani i lewici w ich posiadłościach miejskich, ażeby przyłączyli się do nas


text:
A całe zgromadzenie odpowiedziało, że tak należy postąpić, gdyż sprawa ta znalazła poparcie wśród całego ludu.


text:
Tak więc Dawid zgromadził całego Izraela od Szichor w Egipcie aż do Wejścia do Chamat, by przenieść arkę Boga z Kirjat-Jearim.


text:
Wyruszył tedy Dawid z całym Izraelem do Baalata, to jest Kirjat-Jearim, należącego do Judy, aby stamtąd przenieść arkę Boga Jahwe, który tronuje wśród Cherubów, którego imię się wysławia.


text:
Dawid zaś i cały Izrael tańczył przed Bogiem ze wszystkich sił przy śpiewach i grze na cytrach, harfach, lutniach, bębnach, cymbałach i trąbach.


text:
Wtedy gniew Jahwe zapłonął przeciw Uzzie i poraził go za to. Tak to umarł tam przed Bogiem, ponieważ wyciągnął rękę swą i dotknął arkę.


text:
Dawid zaś się zasmucił, że Jahwe dotknął tak straszliwie Uzzę i nazwał to miejsce Pere-Uzza [tak nazywa się] po dzień dzisiejszy.


text:
Dlatego też Dawid nie skierował arki do siebie, do Miasta Dawidowego, lecz sprowadził ją do domu Obed-Edoma z Gat.


text:
Tak to arka Boża pozostała w domu Obed-Edoma przez trzy miesiące. A Jahwe błogosławił domowi Obed-Edoma i wszystkiemu, co posiadał.


text:
Chiram, król Tyru, wyprawił posłów do Dawida z drzewem cedrowym, murarzami i cieślami, aby mu zbudowali pałac.


text:
Wtedy Dawid zrozumiał, że Jahwe zatwierdził go jako króla nad Izraelem i wywyższył jego królestwo ze względu na lud swój - Izrael.


text:
Gdy Filistyni usłyszeli, że Dawid został namaszczony na króla nad całym Izraelem, wyruszyli wszyscy, aby go pochwycić. Dawid jednak dowiedział się o tym i ruszył przeciw nim.


text:
Wtedy Dawid pytał o radę Boga: "Czy mam wyruszyć przeciw Filistynom i czy wydasz ich w moje ręce?". Jahwe mu odpowiedział: "Wyruszaj i oddam ich w twoje ręce".


text:
A gdy zbliżyli się do Baal-Peracim, pobił ich tam Dawid. Wtedy rzekł: "Bóg rozbił ręką moją wrogów moich jak woda rozbija wały. Dlatego nazwano to miejsce Baal-Peracim".


text:
Dawid również pytał Boga o radę. A On odpowiedział: "Nie nacieraj podążając za nimi, lecz obejdź ich i uderz na nich od strony drzew balsamowych.


text:
Jak usłyszysz odgłos kroków w wierzchołkach drzew balsamowych, wtedy ruszaj do walki, Bóg bowiem wyruszył przed tobą, aby rozbić wojsko Filistynów.


text:
Tak to sława Dawida rozeszła się po całej ziemi, a Jahwe rzucił postrach przed nim na wszystkie narody.


text:
Pobudował sobie pałace w Mieście Dawidowym, przygotował miejsce dla arki Boga i rozbił dla niej namiot.


text:
Następnie powiedział: "Nikt nie powinien nosić arki Boga oprócz lewitów, ich to bowiem przeznaczył Jahwe do noszenia arki Jahwe i do obsługiwania jej na zawsze.


text:
Dawid więc zgromadził całego Izraela w Jerozolimie, aby przenieść arkę Jahwe na to miejsce, które dla niej przygotował.


text:
Wezwał również Dawid kapłanów: Cadoka i Ebjatara oraz lewitów: Uriela, Asaję, Joela, Szemaję, Eliela i Amminadaba.


text:
I rzekł do nich: - "Wy jesteście książętami rodów lewickich. Uświęćcie się razem z braćmi wszystkimi i przenieście arkę Jahwe, Boga Izraela, na miejsce, które jej przygotowałem".


text:
Za pierwszym razem nie byliście z nami i dlatego Jahwe nasz zesłał na nas nieszczęście. Nie postąpiliśmy bowiem względem Niego zgodnie z Prawem.


text:
I nieśli lewici arkę Boga, jak to nakazał Mojżesz według słowa Jahwe, na drążkach na swoich ramionach.


text:
I rozkazał Dawid naczelnikom lewitów ustanowić swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach i cymbałach, aby donośnie rozbrzmiewały radosne dźwięki.


text:
Ustanowili więc lewici Hemana, syna Joela, a z jego braci Asafa, syna Berekjahu; z synów Merariego braci ich Etana, syna Kuszajahu,


text:
a z nimi braci ich drugiego stopnia: Zekarjahu, Bena, Jaaziela, Szemiramota, Jechiela, Unniego, Eliaba, Benajahu, Maasejahu, Mattitjahu, Eliflehu i Miknejahu, Obed-Edoma i Jeiela.


text:
Kenanjahu, książę nad lewitami przeznaczonymi do niesienia arki, kierował pochodem, ponieważ znał się na tym.


text:
Kapłani: Szebanjahu, Joszafat, Netanel, Amasaj, Zakarjahu, Benajahu i Eliezer grali przed arką Bożą na trąbach. Obed- Edom i Jechijja byli odźwiernymi przy arce.


text:
Dawid, starszyzna Izraela i książęta Tysiączników ruszyli radośnie, by przenieść arkę przymierza Jahwe z domu Obed-Edoma.


text:
Ponieważ Jahwe wspierał lewitów, niosących arkę przymierza Jahwe, złożono w ofierze siedem wołów i siedem baranów.


text:
Dawid odziany był w płaszcz z bisioru, tak jak wszyscy lewici, niosący arkę, śpiewacy i Kenanja - kierownik pochodu. Dawid nadto przywdział lniany efod.


text:
Cały Izrael brał udział w przeniesieniu arki przymierza Jahwe wśród radosnych okrzyków, przy graniu rogu, dźwięku trąb, cymbałów, harf i cytr.


text:
Gdy wnoszono arkę Przymierza Jahwe do Miasta Dawidowego, Mikal, córka Saula, spojrzała z okna i zobaczywszy króla Dawida tańczącego i grającego wzgardziła nim w swym sercu.


text:
Przyniesiono więc arkę Bożą i umieszczono ją pośrodku namiotu, który dla niej przygotował Dawid. Następnie złożono przed Bogiem ofiary całopalne i dziękczynne.


text:
Rozdał też wszystkim Izraelitom, każdemu mężczyźnie i kobiecie, po bochenku chleba, po placku daktylowym i po placku z rodzynek.


text:
Przed arką Jahwe postawił lewitów przeznaczonych do służby, aby wielbili, sławili i wychwalali Jahwe, Boga Izraela:


text:
Asafa jako przełożonego, a jako jego zastępcę Zakarję, dalej Jaaziela, Szemiramota, Jechiela, Mattitję, Eliaba, Benejahu, Obed-Edoma i Jeiela z harfami i cytrami. Asaf znów grał na cymbałach,


text:
Oddajcie Jahwe chwałę Jego imienia, nieście dary i przystąpcie przed Jego oblicze, oddajcie chwałę Jahwe w odzieniu świętym.


text:
I powtarzajcie: Zachowaj nas Boże Zbawienie nasze! Zgromadź nas i wybaw spośród narodów, byśmy mogli wielbić święte imię Twoje i chlubić się w chwale Twojej!


text:
Błogosławiony Jahwe, Bóg Izraela od wieków na wieki!" A wszystek lud odpowiedział "Amen" i uwielbiał Jahwe.


text:
I zostawił tam [Dawid] przed arką przymierza Jahwe Asafa i jego braci, aby nieprzerwanie pełnili służbę przed arką według porządku dziennego.


text:
Zaś Obed-Edoma i sześćdziesięciu jego braci; Obed-Edoma, syna Jedutuna oraz Chodę zamianował odźwiernymi,


text:
natomiast kapłana Cadoka i jego braci kapłanów pozostawił na wyżynie Gibeonu przed przybytkiem Jahwe,


text:
aby stale składali ofiary całopalne rano i wieczorem dla Jahwe na ołtarzu całopalenia, dokładnie, jak to przepisuje Prawo Jahwe, które On nadał Izraelowi.


text:
Był też z nimi Heman i Jedutun oraz reszta wybranych i wyznaczonych imiennie do wielbienia Jahwe, gdyż na wieki miłosierdzie Jego.


text:
U Hemana i Jedutuna przechowywano trąby i cymbały dla grających oraz instrumenty do towarzyszenia pieśni Bożej. Synowie Jedutuna znów stali przy bramie.


text:
Gdy Dawid już mieszkał w swoim pałacu, rozmawiał z prorokiem Natanem: "Popatrz, ja mieszkam w domu cedrowym, a arka przymierza Jahwe pod zasłonami namiotu".


text:
Przecież nie mieszkałem w domu od dnia, w którym wyprowadziłem Izraela aż do dnia dzisiejszego i przechodziłem z namiotu do namiotu czy też przybytku.


text:
Jak długo wędrowałem z całym Izraelem, czy komukolwiek z Sędziów, którym zleciłem opiekę nad moim ludem, powiedziałem: Dlaczego nie budujecie mi domu cedrowego?


text:
Oznajmisz więc słudze memu Dawidowi: Tak mówi Jahwe Zastępów: Zabrałem cię z pastwiska od owiec, abyś był księciem nad ludem moim Izraelem.


text:
Byłem z tobą na wszystkich twoich drogach i wytraciłem przed tobą wszystkich nieprzyjaciół twoich. Dam ci sławę jaką się cieszą najwięksi tego świata.


text:
Dam też ludowi memu Izraelowi miejsce i wszczepię go, aby mógł zamieszkać na swojej ziemi. Nie będzie się już musiał więcej lękać, ani gwałtownicy nie będą go niszczyć jak w dawniejszych czasach,


text:
od czasu, kiedy ustanowiłem Sędziów nad moim ludem Izraelem. Upokorzę wszystkich nieprzyjaciół twoich a ciebie wywyższę, Jahwe zbuduję ci dom.


text:
Kiedy znów wypełnią się twoje dni i pójdziesz do twoich ojców, wzbudzę po tobie potomstwo, jednego spośród twoich synów i utwierdzę jego królestwo.


text:
Ja mu będę ojcem, a on będzie mi synem. Nie cofnę od niego mojej łaskawości, jak cofnąłem od tego, który był przed tobą.


text:
Poszedł wtedy król Dawid i usiadł przed Jahwe i rzekł: "Czymże ja jestem, o Jahwe, Boże, i czymże jest mój dom, żeś mnie prowadził aż dotąd?


text:
Nawet to było niewiele w Twoich oczach Boże. Dałeś domowi sługi Twego obietnicę na daleką przyszłość a na mnie wejrzałeś jako na człowieka szlacheckiego stanu, Jahwe, Boże.


text:
O Jahwe, przez wzgląd na sługę Twego i według serca Twego uczyniłeś to wielkie dzieło, aby obwieścić wszystkie te wspaniałości.


text:
Nie masz o Jahwe podobnego Tobie, i nie ma Boga oprócz Ciebie według tego wszystkiego, cośmy usłyszeli naszymi uszami.


text:
I który inny lud na ziemi może się równać z Twoim ludem Izraelem? Bóg przyszedł, aby go wykupić jako swój lud i obdarzyć go sławą wielkich i cudownych dzieł. Przed ludem Twoim, który wyzwoliłeś z Egiptu, przepędzasz narody.


text:
O Jahwe, oby słowo, któreś wyrzekł nad sługą Twoim i domem jego, trwało na wieki! Uczyń jak powiedziałeś.


text:
Wtedy imię Twoje przetrwa na zawsze i będzie wielkie a będą wołali: Jahwe Zastępów, Bóg Izraela, zaiste On Bogiem Izraela! A dom Dawida, sługi Twego, będzie utwierdzony przed Tobą.


text:
Albowiem Ty, Boże mój oznajmiłeś obietnicę słudze Twemu, że zbudujesz mu dom. Dlatego sługa Twój ośmielił się modlić przed obliczem Twoim.


text:
I spodobało się Tobie pobłogosławić dom sługi Twego, aby trwał przed Tobą na wieki. Co Ty Jahwe pobłogosławisz, pozostanie błogosławione na wieki".


text:
Po tych wydarzeniach Dawid pobił Filistynów i ujarzmił ich. Odebrał też z rąk Filistynów Gat łącznie z miasteczkami należącymi do niego.


text:
Ponadto Dawid pokonał Hadadezera króla Coby leżącej w pobliżu Chamat, gdy ten wyruszył, by swoją władzę rozciągnąć aż do rzeki Eufratu.


text:
Zabrał mu wtedy Dawid 1000 rydwanów, 7000 jeźdźców i 20 000 pieszych. Podciął Dawid ścięgna wszystkim koniom zaprzęgowym, a tylko 100 nie ruszył.


text:
Gdy Aramejczycy z Damaszku śpieszyli z pomocą Hadadezerowi, królowi Coby, Dawid pobił 22 000 ludzi spośród Aramejczyków


text:
i zostawił załogi w Aramie Damasceńskim a Aramejczycy jako poddani Dawida płacili daniny. Jahwe zaś wspierał Dawida w każdym jego przedsięwzięciu.


text:
Z Tibchat i Kun, miast Hadadezera, wyniósł Dawid bardzo dużo miedzi. Z niej później Salomon zbudował morze miedziane, filary i miedziane naczynia.


text:
wysłał do króla Dawida swojego syna Hadorama, by mu przekazał pozdrowienie i powinszowania zwycięskiej walki przeciw Hadadezerowi. Tou bowiem żył w wojnie z Hadadezerem. Równocześnie przesłał różne naczynia ze złota, srebra i miedzi.


text:
Król Dawid poświęcił je jednak dla Jahwe, jak również srebro i złoto, które zdobył od wszystkich innych ludów: od Edomu, Moabu, Ammonitów, Filistynów i Amalekitów.


text:
Także tam Dawid rozmieścił załogi, a wszyscy Edomici stali się podwładnymi Dawida. Tak to Jahwe wspierał Dawida w każdej wyprawie, w którą wyruszył.


text:
Benajahu, syn Jehojady, dowodził Keretami i Peletami. Synowie Dawida zaś byli pierwszymi w służbie króla.


text:
Wtedy pomyślał Dawid: "Zawrę przyjaźń z Chanunem, synem Nachasza, gdyż ojciec jego był dla mnie życzliwy". Dawid wyprawił więc posłów z wyrazami współczucia z powodu śmierci jego ojca. Gdy przybyli posłowie Dawida do Chanuna do kraju Ammonitów, aby go pocieszyć,


text:
książęta Ammonitów przyszli na rozmowę do Chanuna: "Czy sądzisz, że Dawid przysłał do ciebie pocieszycieli, żeby uczcić twego ojca? A może po to, aby rozpoznać i wybadać kraj, by potem go zniszczyć?"


text:
Wtedy Chanun kazał przytrzymać podwładnych Dawida, ogolić i obciąć im szaty aż do połowy, do pośladków. Potem ich odesłano.


text:
Odeszli więc. A gdy Dawidowi doniesiono o wielkiej zniewadze tych mężów rozkazał im: "Pozostańcie w Jerychu, dopóki wam nie odrosną brody. Dopiero potem wróćcie!"


text:
Gdy Ammonici spostrzegli, że Dawid ich znienawidził, posłał Chanun i Ammonici tysiąc talentów srebra, aby za nie nająć rydwany i jezdnych z Aram-Naharaim, z Aram-Maaka oraz z Coby.


text:
I najęli 32 000 rydwanów oraz króla Maaki z jego ludźmi. Nadciągnęli tedy i rozłożyli się obozem naprzeciw Medeby. Również Ammonici zebrali się ze swoich miast i przybyli na wojnę.


text:
Ruszyli tedy Ammonici i uszykowali się do walki przed bramą miejską. Natomiast królowie, którzy również przybyli, zatrzymali się oddzielnie na otwartym polu.


text:
Gdy Joab zauważył, że szykuje się atak z przodu i z tyłu, dokonał wyboru z pośród najdzielniejszych Izraela i przygotował się do walki z Aramejczykami.


text:
Dodał jeszcze: "Gdyby Aramejczycy okazali się silniejsi ode mnie, przybądź z pomocą. Gdyby znów Ammonici byli silniejsi od ciebie, ja przybędę ci z odsieczą".


text:
Bądź dzielny! Będziemy dzielnie walczyć za nasz naród, za miasta naszego Boga. A Jahwe niechaj postąpi według swojego upodobania.


text:
A gdy Joab ruszył do walki przeciw Aramejczykom ze swoimi ludźmi, oni rzucili się do ucieczki przed nim.


text:
Ammonici zaś widząc, że Aramejczycy uciekają, również rzucili się do ucieczki przed jego bratem Abiszajem i wycofali się do miasta. Joab wtedy powrócił do Jerozolimy


text:
Aramejczycy widząc, że zostali pokonani przez Izraelitów, wysłali posłów, by sprowadzić Aramejczyków, znajdujących się po drugiej stronie rzeki. Przyprowadził ich Szofak, wódz wojsk Hadadezzera.


text:
Gdy o tym doniesiono Dawidowi zebrał on cały Izrael, przeprawił się przez Jordan, zbliżył się do nich i zajął stanowisko naprzeciw Aramejczyków i ruszył do boju.


text:
Oni jednak byli zmuszeni udać się do ucieczki przed Izraelitami. Dawid wtedy zabił 7000 walczących na rydwanach i 40 000 pieszych. Poległ też dowódca wojsk, Szofak.


text:
A podwładni Hadadezera, widząc że zostali pobici przez Izraelitów, zawarli pokój z Dawidem i stali się jego poddanymi. Aramejczycy odtąd nie mieli już ochoty spieszyć na pomoc Ammonitom.


text:
Po upływie roku, w tym czasie, kiedy królowie wyruszają na wojnę, Joab poprowadził siły zbrojne i spustoszył kraj Ammonitów. Potem podążał w stronę Raby i obiegł ją. Dawid natomiast pozostał w Jerozolimie (...) Joab zdobył Rabbę i zburzył ją.


text:
Dawid zabrał Milkomowi koronę z jego głowy, jej waga wynosiła jeden talent złota. Na niej znajdował się bardzo drogocenny kamień, który włożono na głowę Dawida. Bardzo wiele łupów wywiózł wtedy Dawid z tego miasta.


text:
Ludność, mieszkającą tam, uprowadził i zatrudnił przy piłach, żelaznych kilofach i siekierach. Podobnie postąpił Dawid z innymi miastami Ammonitów. Dopiero potem powrócił z całym wojskiem do Jerozolimy.


text:
Doszło jednak ponownie do wojny z Filistynami w pobliżu Gezer. Wtedy to Sibbehaj z Chuszy zabił Sippaja, potomka Refaitów i tak zostali pobici.


text:
I wybuchła znowu wojna z Filistynami. Wtedy znów Elchanan, syn Jaira zabił Lachniego, brata Goliata z Gat. Drzewce jego włóczni było podobne do wałów tkackich.


text:
Była jeszcze inna wojna w Gat, gdzie mieszkał człowiek - olbrzym, mający po sześć palców, czyli dwadzieścia cztery. Pochodził on także z Refraitów.


text:
Wtedy Dawid powiedział Joabowi i książętom ludu: "Idźcie, a policzcie Izraela od Beerszeby aż do Dan i zdajcie mi sprawę, abym znał ich liczebność".


text:
Ale Joab dał taką odpowiedź: "Niech Jahwe pomnoży stokroć twój lud! Czyż oni wszyscy, panie mój, królu, nie są poddanymi mego pana? Dlaczego pan mój tego żąda? Czemu ma to się stać powodem grzechu Izraela?


text:
Jednakże słowo króla zmusiło Joaba do tego. Wyruszył tedy Joab, obszedł całego Izraela, i powrócił do Jerozolimy.


text:
Joab przekazał więc Dawidowi liczbę policzonego ludu. Cały Izrael liczył wtedy 1 100 000 mężczyzn przydatnych do wojny z Judy 470 000 mężczyzn zdolnych do walki.


text:
Lecz nie policzył razem z wszystkimi Lewiego i Beniamina, gdyż rozkaz króla wzbudził w Joabie niechęć do króla.


text:
Wtedy Dawid przeprosił Boga: "Zgrzeszyłem bardzo, podejmując się takiej rzeczy. Teraz jednak błagam Cię, daruj łaskawie winę sługi Twego, popełniłem bowiem wielki błąd".


text:
"Idź i oznajmij Dawidowi Tak mówi Jahwe: Trzy sprawy ci przedkładam. Wybierz jedną z nich i ja ją spełnię".


text:
albo trzy lata głodu, albo trzy miesiące ucieczki przed nieprzyjaciółmi twymi, przy czym dotknie cię miecz twoich wrogów, albo też trzy miesiące miecza Jahwe, tj. zarazy w kraju, tak że anioł Jahwe wszędzie w całym Izraelu będzie siał spustoszenie. Rozważ więc, jaką odpowiedź mam dostarczyć temu, który mnie posłał".


text:
Dawid wtedy dał Gadowi taką odpowiedź: "Jestem w wielkiej udręce. Wolałbym raczej wpaść w ręce Jahwe, albowiem wielkie jest miłosierdzie jego, niż wpaść w ręce ludzi".


text:
Posłał też Jahwe anioła do Jerozolimy, aby ją wyniszczyć. Gdy ten zaczął niszczyć, wejrzał Jahwe, ulitował się nad tym nieszczęściem i rzekł do anioła, który szerzył spustoszenie. "Dosyć tego, wstrzymaj swoją rękę"! Anioł Jahwe stał wtedy obok klepiska Ornana Jebuzyty.


text:
A gdy Dawid podniósł oczy, ujrzał anioła Jahwe, stojącego pomiędzy ziemią a niebem z wyciągniętym mieczem w ręku, który był zwrócony przeciw Jerozolimie. Wtedy Dawid i starszyzna upadli na twarz, obleczeni w wory pokutne.


text:
Dawid zaś wołał do Boga. "Czyż nie ja rozkazałem policzyć ludność? Zgrzeszyłem. To ja jako pasterz popełniłem zło. Te owieczki jednak, cóż one uczyniły? Jahwe, Boże mój, niech ręka Twoja obróci się przeciwko mnie i przeciw domowi ojca mego, ale nie uderzy ludu Twego".


text:
Wtedy anioł Jahwe zlecił Gadowi, aby oznajmił Dawidowi: "Niech pójdzie i niech zbuduje ołtarz dla Jahwe na klepisku Ornana Jebuzyty".


text:
A gdy Ornan się obrócił i zobaczył anioła, ukrył się ze swymi czteroma synami, którzy byli przy nim. Ornan młócił wtedy pszenicę.


text:
Dawid podszedł więc do Ornana. Gdy Ornan obejrzał się i spostrzegł Dawida, wyszedł z klepiska i pokłonił się Dawidowi twarzą do ziemi.


text:
Wtedy Dawid rzekł do Ornana: "Odstąp mi teren klepiska. Chcę bowiem na nim zbudować ołtarz dla Jahwe. Odstąp mi go za pełną cenę, aby plaga oddaliła się od ludu".


text:
Na to Ornan odpowiedział Dawidowi: "Zabieraj! Panie mój i królu! Uczyń, co uważasz za słuszne. Otóż daję także woły na całopalenie, sanie młockarskie na drwa, pszenicę na ofiarę z pokarmów, wszystko to daję".


text:
Ale król Dawid odpowiedział Omanowi: "Nie! Muszę to nabyć za pełną sumę pieniężną. Nie mogę bowiem odbierać twojego, a dać Jahwe, by złożyć ofiary całopalenia, darmo mi danej".


text:
Potem zbudował tam ołtarz dla Jahwe, złożył ofiary całopalne i dziękczynne i wzywał Jahwe. A Ten wysłuchał go, zsyłając ogień z nieba na ołtarz całopalenia.


text:
Przybytek Jahwe, który Mojżesz zbudował na pustyni, a także ołtarz całopalenia znajdowały się wówczas na wyżynie Gibeonu.


text:
Rozkazał więc Dawid, aby zebrano cudzoziemców, znajdujących się w ziemi izraelskiej i wyznaczył kamieniarzy do obróbki kamieni ciosanych na budowę domu Boga.


text:
Następnie kazał Dawid nagromadzić duże ilości żelaza na gwoździe do podwoi w bramach i na spojenia oraz niezliczoną wagę brązu.


text:
Nadto nadmiar drzewa cedrowego, gdyż Sydończycy i Tyryjczycy nawieźli Dawidowi wielką ilość drzew cedrowych.


text:
Dawid powiedział bowiem: "Mój syn Salomon jest młody i brak mu doświadczenia. Dom zaś, który ma stanąć dla Jahwe, powinien być bardzo okazały i wspaniały ku chwale i wspaniałości przed wszystkimi narodami. Ja znów powinienem wszystko przygotować". Tak więc rozpoczął Dawid wielkie przygotowania jeszcze przed śmiercią.


text:
I rzekł Dawid do Salomona: "Synu mój, zamierzałem osobiście zbudować dom dla imienia Jahwe, Boga mego.


text:
Doszło jednak do mnie słowo Jahwe: "Rozlałeś ogrom krwi i prowadziłeś wielkie wojny. Ty więc nie możesz budować domu dla mojego imienia, gdyż rozlałeś dużo krwi na ziemi przede mną.


text:
Otóż urodzi ci się syn. On będzie mężem pokoju i ja udzielę mu pokoju od wszystkich nieprzyjaciół jego wokoło. Będzie bowiem miał na imię Salomon. Pokojem i wytchnieniem obdarzę Izraela za jego dni.


text:
On zbuduje dom dla imienia mego. On będzie mi synem a ja będę mu ojcem. Umocnię też tron jego królestwa w Izraelu na zawsze".


text:
A teraz, synu mój, niech Jahwe będzie z tobą, aby ci się dobrze wiodło i abyś zbudował dom Jahwe, Boga twego, jak to zapowiedział o tobie.


text:
Niech Jahwe ci również udzieli roztropności i rozsądku, gdy cię ustanowi nad Izraelem, abyś strzegł Prawa Jahwe, Boga twego.


text:
Wtedy też powiedzie ci się, gdy będziesz zważał na to, aby wypełniać przepisy i nakazy, które Jahwe dał Mojżeszowi dla Izraela.


text:
Oto ja przy moich możliwościach przygotowałem dla domu Jahwe 100 000 talentów złota i 1 000 000 talentów srebra, brązu zaś i żelaza trudno zważyć, gdyż jest to przeogromna ilość. Postarałem się także o drewno i kamienie. Ty najwyżej dołożysz do tego.


text:
Do twojej dyspozycji jest wielu pracowników; murarzy, kamieniarzy, cieśli i przeróżnych rzemieślników do każdej roboty.


text:
Złota, srebra, brązu i żelaza jest więcej niż wystarczająco. A więc zabieraj się do dzieła a Jahwe niech będzie z tobą".


text:
"Czy Jahwe, Bóg wasz, nie był z wami, i czy nie obdarzył was wokoło pokojem? Oddał przecież mieszkańców tego kraju w moje ręce, tak że kraj ten poddany jest Jahwe i Jego ludowi.


text:
Skierujcie więc wasze serce i waszą duszę ku szukaniu Jahwe, Boga waszego. Przeto budujcie świątynię Jahwe, Boga, aby przeprowadzić arkę przymierza Jahwe i święte naczynia Boga do domu, który ma być wzniesiony dla imienia Jahwe".


text:
[Prócz tego] 4000 odźwiernych i 4000 tych, co mieli wysławiać Jahwe na instrumentach, które [Dawid] na ten cel przygotował.


text:
Spośród nich Jachat był pierworodnym, a Ziza drugim. Jeusz i Beria nie mieli wiele dzieci i dlatego zostali zaliczeni do jednego rodu, do jednej klasy.


text:
Synami Amrama byli: Aaron i Mojżesz. Lecz Aaron został odłączony, aby wraz z synami służyć po wieczne czasy sprawom najświętszym, składać przed Jahwe ofiary z kadzidła, usługiwać Mu i błogosławić w Jego imieniu na wieki.


text:
Synem Eliezera był pierworodny Rechabja; innych synów Eliezer wprawdzie nie miał, za to synowie Rechabji rozmnożyli się bardzo.


text:
Oto są synowie Lewiego według swych rodów, głowy rodzin, policzeni w imiennym spisie po kolei, którzy pełnili służbę w domu Jahwe od lat dwudziestu wzwyż.


text:
Rzekł tedy Dawid: "Jahwe, Bóg Izraela, który użyczył pokoju ludowi swemu, będzie przebywał w Jerozolimie na wieki.


text:
Według ostatnich bowiem zarządzeń Dawida, przeprowadzono spis lewitów od dwudziestego roku życia wzwyż.


text:
Mieli oni pomagać synom Aarona przy służbie domu Jahwe: na dziedzińcach, w komnatach, przy oczyszczaniu wszystkich rzeczy poświęconych i przy pracy wokół domu Jahwe.


text:
Mieli się też starać o chleby pokładne, o najczystszą mąkę na ofiarę, o ciasto niekwaszone, o pokarmy pieczone i smażone i o wszystko, co było ważone i mierzone.


text:
Ponadto do obowiązków ich należało składanie wszystkich ofiar całopalnych dla Jahwe w każdy szabat, w czasie nowiu księżyca i w święta w liczbie ustalonej przez Prawo, które obowiązywało po wieczne czasy wobec Jahwe.


text:
Winni również mieć pieczę nad namiotem zjednoczenia, nad świątynią i nad synami Aarona, swymi braćmi w służbie domu Jahwe.


text:
Nadab i Abihu umarli wcześniej niż ich ojciec i nie mieli synów, dlatego urząd kapłański sprawowali: Eleazar i Itamar.


text:
Dawid oraz Cadok z potomstwa Eleazara i Achimelek z potomstwa Itamara podzielili ich na zmiany uwzględniając rodzaj ich służby.


text:
I okazało się, że pośród synów Eleazara było więcej mężów niż pośród potomków Itamara. Wybrano więc spośród synów Eleazara szesnastu naczelników rodów, a spośród synów Itamara - ośmiu.


text:
Jedni i drudzy zostali wybrani przez losowanie, gdyż książętami świątyni i książętami przed Bogiem byli zarówno potomkowie Eleazara jak i potomkowie Itamara.


text:
Spisał ich Szemaja, syn Netanela, pisarz z pokolenia Lewiego, w obecności króla, książąt i kapłana Cadoka, Ebjatara syna Achimeleka oraz naczelników rodów kapłańskich i lewickich. Losowano na przemian ród Eleazara i ród Itamara.


text:
Taki był ich podział na zmiany w służbie. Zgodnie z nimi udawali się do domu Jahwe według ustaw otrzymanych od ojca ich Aarona z nakazu Jahwe, Boga Izraela.


text:
Oni również podobnie jak ich bracia, synowie Aarona, rzucali los w obecności króla Dawida, Cadoka, Achimeleka, naczelników rodów kapłańskich i lewickich; mianowicie rodziny naczelnika rodu jak i ich młodszego brata.


text:
Dawid wraz z dowódcami wojska wyłączył ze służby spośród synów Asafa, Hemana i Jedutuna tych, którzy wykonywali pobożne śpiewy przy dźwięku cytr, harf i cymbałów. Oto spis mężów, pełniących tę służbę:


text:
z synów Asafa: Zakkur, Josef, Netania i Asarela, synowie Asafa pod przewodnictwem Asafa, który wykonywał śpiewy według rozporządzeń króla.


text:
Z Jedutuna, synowie Jedutuna: Gedaljahu, Ceri, Jeszajahu, Szimi, Chaszabjahu, Mattitjahu, [razem] sześciu pod kierunkiem ich ojca Jedutuna, który wykonywał śpiewy przy cytrze, wielbiąc i chwaląc Jahwe.


text:
Z Hemana, synowie Hemana: Bukkijjahu, Mattanjahu, Uzziel, Szebuel, Jerimot, Chananja, Chanani, Eliata, Giddalti, Bomamti, Ezer, Joszbekasza, Malloti, Hotir, Machaziot.


text:
Ci wszyscy byli synami Hemana, "widzącego" króla według obietnicy Boga, by podnieść jego potęgę; a dał Bóg Hemanowi czternastu synów i trzy córki.


text:
Ci wszyscy pod kierunkiem swych ojców: Asafa, Jedutuna i Hemana wykonywali śpiewy w domu Bożym przy dźwięku cymbałów, harf i cytr, w czasie służby w domu Bożym, zgodnie z zarządzeniem króla.


text:
Pierwszy los padł dla Asafa, na Josefa, drugi na Gedaljahu, wraz z jego synami i braćmi razem dwunastu;


text:
Synami Obed-Edoma byli: Szemaja pierworodny, drugi Jehozabad, trzeci Joach, czwarty Sakar, piąty Netanel,


text:
Również Szemaji, jego synowi, urodzili się potomkowie, naczelnicy swoich rodów. Byli to mężowie bardzo dzielni.


text:
Synami Szemaji byli: Otni, Refael, Obed, Elzabad i bracia jego, mężowie bardzo waleczni: Elihu i Semakjahu.


text:
Wszyscy ci byli potomkami Obed-Edoma - oni, synowie ich i bracia - mężowie dzielni i zdolni do służby - sześćdziesięciu dwóch z Obed-Edoma.


text:
Synami Chosy, który pochodził z Merarytów, byli: pierwszy Szimri. Mimo, że nie był pierworodnym, to jednak ojciec jego powołał go na wodza;


text:
drugi Chilkijjahu, trzeci Tebaljahu, czwarty Zekarjahu; wszystkich synów i braci Chosy było trzynastu.


text:
Spośród nich wyznaczono zmiany odźwiernych, którzy mieli opiekę nad strażą z uwzględnieniem całościowej liczby ich ludzi a równocześnie wspomagali ich braci w służbie domu Jahwe.


text:
Dla Szelemjahu padł los na stronę wschodnią; dla Zekarjahu, jego syna, roztropnego doradcy, rzucali los i padł dla niego na stronę północną;


text:
Dla Szuppima i Chosy wypadła strona zachodnia z bramą Szalleket przy drodze, wiodącej ku górze. Jedno stanowisko straży było obok drugiego;


text:
od wschodu [czuwało] codziennie sześciu, od północy codziennie czterech, od południa codziennie czterech, a przy spiżarniach po dwóch.


text:
Synowie Ladana byli potomkami Gerszonitów; od Ladana pochodzili naczelnicy rodów, od Ladana Gerszonity pochodził też Jechiel.


text:
Bracia jego, potomkowie Eliezara, to: jego syn Rechabjahu, jego syn Jeszajahu, jego syn Joram, jego syn Zikri i jego syn Szelomit.


text:
Szelomit i jego bracia czuwali nad całym skarbcem rzeczy świętych, które ofiarowali: król Dawid, naczelnicy rodów, tysiącznicy, setnicy i dowódcy wojska.


text:
Wszystko, co złożył w ofierze Samuel, "widzący" i Saul, syn Kisza, Abner, syn Nera, Joab, syn Ceruji, wszystko, cokolwiek złożono w ofierze, dano pod straż Szelomicie i jego braciom.


text:
Spośród Jisharytów, Kenanjahu i jego synowie byli urzędnikami i sędziami dla spraw cywilnych w Izraelu.


text:
Z Chebronitów - Chaszabjahu i jego bracia w liczbie 1700 dzielnych mężów mieli nadzór nad Izraelem za Jordanem od strony zachodniej we wszystkich sprawach, odnoszących się do Jahwe, i do służby dla króla.


text:
Co się tyczy potomków Chebrona ich rodów i rodzin przeprowadzono badania w czterdziestym roku panowania Dawida i znaleziono wśród nich dzielnych mężów w Jazar i w Gileadzie. Wśród nich był naczelnik Jerijja.


text:
Braci jego, mężów dzielnych, było 2700 naczelników swych rodów. Ich to powołał król Dawid wśród Rubenitów, Gadytów i połowy pokolenia Manassego nad wszystkie sprawy Boże i sprawy królewskie.


text:
A oto poszczególni Izraelici, naczelnicy rodów, tysiącznicy, setnicy, ich sekretarze służący królowi we wszelkich sprawach, związanych z oddziałami, przychodzącymi i odchodzącymi każdego miesiąca przez wszystkie miesiące roku. Każdy oddział liczył 24 000 [ludzi].


text:
Na czele pierwszego oddziału, na pierwszy miesiąc, stał Jaszobam, syn Zabdiela, a oddział jego liczył 24 000 [ludzi].


text:
Dodaj Achochita dowodził oddziałem złożonym z 24 000 [ludzi] w drugim miesiącu; dowódcą jego oddziału był Miklot.


text:
Trzecim wodzem wojska, na trzeci miesiąc, był Benajahu, syn Kapłana Jehojady; Jego oddział liczył 24 000 [ludzi].


text:
Tenże Benajahu był bohaterem pomiędzy Trzydziestoma i ich dowódcą. Syn jego, Ammizabad, należał do jego oddziału.


text:
Czwartym, na czwarty miesiąc, był Asael, brat Joaba, a po nim syn jego Zebadja. Jego oddział liczył 24 000 [ludzi].


text:
Siódmym, na siódmy miesiąc, był Chelec Pelonita, z potomków Efraima. Jego oddział liczył 24 000 [ludzi].


text:
Dziewiątym, na dziewiąty miesiąc, był Abiezer z Anatot, Beniaminita. Jego oddział liczył 24 000 [ludzi].


text:
Dziesiątym, na dziesiąty miesiąc, był Mahraj z Netofy, Zarchita. Jego oddział liczył 24 000 [ludzi].


text:
Jedenastym, na jedenasty miesiąc, był Benaja z Piratonu, Efraimita. Jego oddział liczył 24 000 [ludzi].


text:
Dwunastym, na dwunasty miesiąc, był Cheldaj z Netofy od Otniela. Jego oddział liczył 24 000 [ludzi].


text:
A oto przywódcy pokoleń Izraela: nad Rubenitami księciem był Eliezer, syn Zikriego; nad Symeonitami - Szefatjahu, syn Maaki;


text:
nad połową pokolenia Manassego w Gileadzie - Iddo, syn Zekarjahu; nad Beniaminitami - Jaasiel, syn Abnera;


text:
Dawid nie włączył do spisu tych, którzy mieli dwadzieścia lat lub mniej, albowiem Jahwe przyrzekł, że rozmnoży Izrael jako gwiazdy na niebie.


text:
Joab, syn Ceruji, rozpoczął spis ludności, ale nie dokończył, gdyż gniew Jahwe spadł z tego powodu na Izrael. Dlatego też liczba spisu nie weszła do Kronik króla Dawida.


text:
Nad skarbcami królewskimi był Azmawet, syn Adiela; nad dochodami zaś z pól, miast, wsi i zamków - Jehonatan, syn Uzzijjahu.


text:
Nad bydłem, które wypasano w Szaronie, był Szitraj z Szaronu, a nad bydłem w dolinach - Szafat, syn Adlaja.


text:
Jehonatan, krewny Dawida, mąż rozumny i uczony, był jego doradcą. Jechiel, syn Chakmaniego, wychowywał znów synów króla.


text:
Dawid zwołał do Jerozolimy wszystkich książąt Izraela, książąt plemion i naczelników oddziałów, będących w służbie króla, nadto przywódców tysiączników i setników, zarządców wszystkich dóbr i stad króla jak również synów swoich i dworzan, bohaterów i wszystkich dzielnych wojowników.


text:
Król Dawid tedy powstawszy przemówił: "Słuchajcie mnie, bracia moi i ludu mój! Pragnąłem zbudować dom, w którym mogłaby spocząć arka przymierza Jahwe jako podnóżek dla stóp Boga naszego i poczyniłem przygotowania do budowy.


text:
Jednakże Bóg rzekł do mnie: "Nie będziesz budował domu dla mojego imienia, gdyż jesteś mężem wojen i przelałeś krew".


text:
Jahwe, Bóg Izraela wybrał mnie spośród wszystkich należących do domu ojca mego, abym był królem nad Izraelem na zawsze, albowiem Judę wybrał na księcia a w domu Judy dom mego ojca. Spośród synów mego ojca mnie zechciał uczynić królem nad całym Izraelem.


text:
Spośród wszystkich moich synów, a Jahwe obdarzył mnie wielu synami, wybrał mego syna Salomona, aby panował nad Izraelem na tronie królewskim Jahwe.


text:
I przyrzekł mi: "Twój syn Salomon zbuduje mój dom i moje dziedzińce, gdyż jego obrałem sobie na syna - a ja będą mu Ojcem.


text:
Królestwo jego utwierdzę na wieki, gdy wiernie przestrzegać będzie moich przykazań i przepisów jak obecnie".


text:
[Upominam więc was] przed oczyma całego Izraela, zgromadzenia Jahwe, i wobec uszu naszego Boga: Zachowujcie i przestrzegajcie wszystkie nakazy Jahwe, waszego Boga, abyście mogli zatrzymać wasz dobry kraj i żebyście mogli go przekazać w dziedzictwie waszym synom na wieki.


text:
A ty Salomonie, synu mój, wyznawaj Boga twego ojca i służ mu z niepodzielnym sercem i ochoczym duchem, albowiem Jahwe przenika wszystkie serca i wie o każdym zamierzeniu myśli. Jeśli Go będziesz szukał, pozwoli ci się znaleźć. Jeśli Go zaś rzucisz i On odrzuci cię na zawsze.


text:
Pamiętaj więc! Jahwe cię powołał, abyś Mu wybudował dom - świątynię. Bądź dzielny i zabierz się do dzieła!"


text:
Potem Dawid wręczył swemu synowi Salomonowi plan przedsionka i domu łącznie z pomieszczeniami skarbów, dalej sal górnych, pomieszczeń wewnętrznych oraz miejsca dla płyty nadkrywczej,


text:
a także plan do wszystkiego co w duchu postanowił odnośnie co do dziedzińców przy domu Jahwe, wszystkich pomieszczeń wokoło, dla skarbca oraz skarbów z darów ofiarniczych,


text:
dla oddziałów kapłanów i lewitów, dla całościowego przebiegu posługi w domu Bożym i dla wszystkich naczyń do posługi w domu Jahwe.


text:
Przekazał również rozliczenia złota w wymiarze wagowym, przeznaczone dla poszczególnych przedmiotów liturgicznych, dalej wszystkich przedmiotów ze srebra także w wymiarze wagowym dla każdego z nich.


text:
Podał także ciężar złotych świeczników i złotych lampionów, przy każdym z nich wagowy wymiar, podobnie przy srebrnych świecznikach także z wymiarem wagowym każdego pojedynczego świecznika i lampionu, zgodnie z odpowiednim ich użytkowaniem.


text:
Wymierzył także wagę złota dla stołów chlebów pokładnych, dla każdego z nich, podobnie i wagę srebra dla stołów ze srebra;


text:
dalej na widełki, kociołki i kadzielnice ze szczerego złota, na złote czasze i na srebrne według ustalonej wagi dla każdej czaszy.


text:
Przeznaczył także na ołtarz kadzenia odpowiednią ilość szczerego złota, nadto na wyobrażenie złotego wozu Cherubów, okrywających arkę przymierza Jahwe swymi rozpostartymi skrzydłami.


text:
To wszystko wyjaśniał na podstawie Pisma, pochodzącego z ręki Jahwe, która była nad nim, o wszystkich pracach podanych w planie.


text:
Potem przemówił Dawid do swego syna Salomona: "Bądź odważny i mocny i bierz się do dzieła! Nie lękaj się i nie daj się przestraszyć, gdyż Jahwe, mój Bóg jest z tobą. Nie opuści cię ani też nie odstąpi od ciebie, dopóki nie zostaną ukończone wszystkie prace dla posługi w domu Jahwe.


text:
Oto gotowe oddziały kapłanów i lewitów dla wszystkich posług w domu Jahwe. Przy wszelkich pracach każdy cię wspomoże, ochoczo i gorliwie, przystępując do wszelkiej służby. Również książęta i cały lud będą przy tobie na każde twoje wezwanie".


text:
Potem przemówił król Dawid do całego zgromadzenia: "Syn mój, Salomon, którego jednego tylko wybrał Bóg, jest młody i niedoświadczony, dzieło zaś jest wielkie, albowiem nie dla człowieka ma być ten pałac, ale dla Boga Jahwe.


text:
Dlatego ze wszystkich sił swoich przygotowałem dla domu Boga mego: złoto - na to, co ma być ze złota, srebro - na to, co ma być ze srebra, miedź - na to, co ma być z miedzi, żelazo - na to, co ma być z żelaza, drzewo - na to, co ma być z drzewa, kamienie onyksowe i kamienie do ozdabiania, kamienie fuk i rikma oraz wszelkie drogie kamienie i marmuru bardzo wiele.


text:
Ponadto z radości nad domem Boga mego, oprócz tego wszystkiego, co przeznaczyłem na świątynię, oddaję na dom mego Boga mój osobisty skarbiec jaki posiadam - złoto i srebro,


text:
złoto na przedmioty złote, a srebro na srebrne i na wszystkie ręczne prace rzemieślnicze. A kto z was gotów jest hojną ręką jeszcze dziś złożyć dar dla Jahwe?


text:
Wyrazili tedy zgodę naczelnicy rodów, naczelnicy pokoleń izraelskich, tysiącznicy i setnicy oraz przełożeni nad robotami królewskimi.


text:
A złożyli na służbę w domu Bożym: 5000 talentów złota, 10 000 darejków, 10 000 talentów srebra, 18 000 talentów miedzi oraz 100 000 talentów żelaza.


text:
Ci, którzy posiadali drogie kamienie, oddawali je do skarbca domu Bożego na ręce Jechiela Gerszonity.


text:
I weselił się lud z ofiar ochotnie składanych; ofiarowywano je bowiem dla Jahwe dobrowolnie i ze szczerego serca. Także i król Dawid był tym bardzo uradowany.


text:
Dawid wielbił Jahwe wobec całego zgromadzenia i mówił: "Niech będzie uwielbiony Jahwe, Bóg Izraela, naszego ojca, od wieków do wieków.


text:
Twoja, o Jahwe, jest wielkość, potęga, sława, uwielbienie, okazałość i chwała, gdyż wszystko co jest na niebie i na ziemi to Twoje. Twoje też Jahwe jest królestwo. Ty, jako król, górujesz nad wszystkim.


text:
Majętność i słowa od Ciebie pochodzą i wszystkim rozporządzasz. W Twojej ręce spoczywa siła i moc. Twoja ręka rozdziela każdemu wielkość i potęgę.


text:
Kim bowiem ja jestem i czym jest mój lud, żeśmy zdołali ofiarować Ci tak wielkie dary. Przecież wszystko od ciebie pochodzi i z Twojej ręki składaliśmy dary Tobie.


text:
Jesteśmy obcymi i przychodniami przed Tobą, podobnie jak wszyscy ojcowie nasi. A dni nasze na ziemi jak cień i bez nadziei.


text:
Jahwe, Boże nasz, cała ta majętność, którą zebraliśmy, aby Tobie, Twojemu świętemu imieniu zbudować dom, pochodzą z Twojej ręki i wszystko należy do Ciebie.


text:
Wiem o tym, mój Boże, że badasz serca i masz upodobanie w prawości. Ze szczerego serca to wszystko ofiarowałem Tobie. A stwierdzić mogę, że także lud, który się tutaj zgromadził, radośnie składa dobrowolne dary.


text:
O Jahwe, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela, ojców naszych, podtrzymuj tę postawę na wieki w myślach i uczuciach ludu Twego i skieruj ich serca ku Sobie!


text:
Zaś synowi mojemu, Salomonowi, użycz serce niepodzielne, aby strzegł rozkazów, rozporządzeń i przykazań Twoich, aby wszystko mógł dokonać i zbudował dom, którego starałem się przygotować".


text:
Następnie Dawid przepowiadał całemu zgromadzeniu: "Uwielbiajcie Jahwe, Boga waszego! A całe zgromadzenie wielbiło Jahwe, Boga ojców swoich. Pokłonili się i upadli na kolana przed Jahwe i królem.


text:
Potem złożyli ofiary dla Jahwe, a następnego dnia złożono dla Jahwe jako ofiary całopalne tysiąc młodych wołów, tysiąc baranów i tysiąc jagniąt wraz z ofiarami z płynów i wiele innych ofiar z całego Izraela.


text:
Jedli też i pili przed Jahwe owego dnia radując się wielce. Obwołali jeszcze raz Salomona, syna Dawida, królem i namaścili go na księcia dla Jahwe, Cadoka zaś na kapłana.


text:
Tak to zasiadł Salomon na tronie Jahwe jako król po swoim ojcu Dawidzie. Cieszył się sukcesami a cały Izrael był mu posłuszny.


text:
Również wszyscy książęta i bohaterowie, łącznie z synami króla Dawida stali się poddanymi króla Salomona.


text:
Jahwe zaś uczynił Salomona wielkim w oczach całego Izraela i udzielił mu królewskiego splendoru, jakiego żaden król przed nim nie posiadał w Izraelu.


text:
Czas jego królowania wynosił czterdzieści lat. W Chebronie sprawował rządy przez siedem lat, a w Jerozolimie trzydzieści trzy.


text:
Dzieje króla Dawida, te wcześniejsze i późniejsze, zostały spisane w Historii Samuela "widzącego", w historii proroka Natana oraz w Historii Gada "widzącego",


text:
wraz z jego królowaniem, potęgą i wydarzeniami za jego czasów, czasów Izraela i wszystkich krajów ziemi.


text:
Salomon, syn Dawida, umocnił się w swoim królestwie i Jahwe, jego Bóg, był z nim i uczynił go coraz to potężniejszym.


text:
Wtedy Salomon zwrócił się do całego Izraela, do wodzów nad tysiącznymi i setnymi oddziałami, do sędziów, do wszystkich książąt w Izraelu, oraz do ojców rodów,


text:
aby udali się, także Salomon wraz z całym zgromadzeniem, na wyżynę, położoną w Gibeonie; tam bowiem znajdował się namiot spotkania z Bogiem, zbudowany przez Mojżesza, sługi Jahwe, jeszcze na pustyni.


text:
Albowiem arkę Bożą przeprowadził Dawid z Kiriat-Jearim na miejsce, które dla niej przygotował, gdyż wzniósł dla niej namiot w Jerozolimie.


text:
Jednakże spiżowy ołtarz, który zbudował Becalel, syn Uriego, syna Chura, znajdował się właśnie tam przed przybytkiem Jahwe, a Salomon i zgromadzenie tam zdążało.


text:
Salomon zaś składał ofiary przed Jahwe na spiżowym ołtarzu, stojącym przed namiotem spotkania. Złożono tam tysiąc ofiar całopalnych.


text:
W odpowiedzi Salomon powiedział do Boga: "Okazałeś wielkie miłosierdzie mojemu ojcu Dawidowi, albowiem królem mnie uczyniłeś na jego miejscu.


text:
Teraz więc Jahwe, Boże, spełniasz obietnice dane mojemu Ojcu Dawidowi. Uczyniłeś mnie królem nad ludem tak licznym, jak pył na ziemi.


text:
Udziel mi więc mądrości i rozeznania, abym umiał rządzić tym ludem; któż bowiem jest w stanie sądzić ten lud Twój tak liczny".


text:
Wtedy powiedział Bóg do Salomona: "Ponieważ o to prosiłeś, a nie o bogactwo, ani o majętność czy o sławę, względnie o zgubę twoich wrogów lub o długie życie, lecz o mądrość i rozeznanie prosiłeś, abyś mógł sądzić mój lud, nad którym ustanowiłem cię królem,


text:
dlatego udzielam ci mądrości i rozeznania. Ale daję ci także bogactwo, majętność i chwałę, jakich żaden król przed tobą nie doznał, ani po tobie mieć nie będzie".


text:
Po tym wydarzeniu Salomon opuścił namiot spotkania na wzgórzu w Gibeonie i zszedł do Jerozolimy, aby królować nad Izraelem.


text:
Następnie Salomon począł gromadzić rydwany i jezdnych, tak że posiadał tysiąc czterysta rydwanów oraz dwanaście tysięcy jezdnych i rozmieścił ich zarówno w miastach rydwanów, jak i przy królu w Jerozolimie.


text:
Zadbał też król o to, aby srebra i złota było tak wiele jak kamieni, a cedrów jak sykomor, których mnóstwo na Szefeli.


text:
Konie Salomona sprowadzono z Egiptu i z Koa. Wędrowni handlarze króla kupowali je w dużych ilościach w Koa.


text:
Za rydwan przywieziony z Egiptu płacili sześćset syklów srebra, za konia zaś sto pięćdziesiąt. Podobnie też sprowadzano je przez nich dla wszystkich królów chetyckich i aramejskich.


text:
W tym celu wyznaczył 70 000 mężczyzn do noszenia ciężkich materiałów i 80 000 mężczyzn do kamieniołomów w górach a nad nimi 3000 kierowników.


text:
Wysłał też Salomon do Chirama króla Tyru poselstwo i kazał powiedzieć: "Postąp ze mną tak jak zachowałeś się wobec mojego ojca Dawida, któremu przysłałeś drzewo cedrowe, aby mógł wybudować sobie dom na mieszkanie.


text:
Ja zaś buduję dom dla imienia mojego Boga Jahwe, aby Mu go poświęcić, aby palić przed Nim wonne kadzidło i składać nieustannie chleby oraz ofiary całopalne, rano i wieczorem, w szabaty, w dni nowiu księżyca i w święta Jahwe, Boga naszego, co nakazano Izraelowi na zawsze.


text:
Czy jednak ktoś jest w stanie wznieść Dom dla Niego, skoro niebiosa i co ponad niebiosy ogarnąć Go nie mogą! Kimże ja jestem, abym wzniósł Mu dom i palił przed Nim kadzidło?


text:
Przyślij mi więc bez zwłoki wszechstronnego człowieka, który jest mistrzem w wyrabianiu przedmiotów ze złota i srebra, z brązu i żelaza, z purpury czerwonej, karmazynu i fioletowej purpury, który umiałby rzeźbić, współpracując z innymi moimi rzeźbiarzami z Judy i w Jerozolimie, zatrudnionymi jeszcze przez ojca mego Dawida.


text:
Nadeślij mi też z Libanu drzewa cedrowego, cyprysowego i sandałowego. Jest mi przecież znane, że twoi ludzie mają wprawę w wycinaniu drzew w Libanie. Moi ludzie będą współpracowali z twoimi ludźmi,


text:
Przeznaczam na wyżywienie twoich drwali, ścinających drzewa 20 000 kor pszenicy, 20 000 kor jęczmienia, 20 000 bat wina i 20 000 bat oliwy".


text:
Król Chiram dał na to odpowiedź na piśmie, które wysłał do Salomona: "Dlatego, że Jahwe miłuje swój naród, dał im ciebie za króla".


text:
I oto dalszy ciąg pisma: "Niech będzie błogosławiony Jahwe, Bóg Izraela, który uczynił niebiosa i ziemię i dał królowi Dawidowi mądrego syna, rozsądnego i mądrego, który buduje dom dla Jahwe a dla siebie pałac królewski.


text:
syna niewiasty z pokolenia Dana i ojca Tyryjczyka. Wykonuje on doskonałe prace w złocie, srebrze, spiżu, żelazie, kamieniu, drzewie, a ponadto przedmioty z czerwonej i fioletowej purpury, z bisioru i karmazynu. Potrafi on również wykonać wszelkie rzeźby i wykończyć każde zlecone mu zadanie, przy współpracy twoich rzemieślników i rzemieślników mojego pana, a twojego ojca - Dawida.


text:
My zaś rozpoczynamy wycinanie drzewa w Libanie, w ilościach ci potrzebnych a sprowadzimy je morzem na tratwach do Jaffy, ty zaś przewieziesz je dalej do Jerozolimy".


text:
Salomon przeprowadził także spis wszystkich mężczyzn przybyszów, mieszkających w Izraelu, po tym spisie, który dokonał wśród nich jego ojciec Dawid. Było ich 153 600.


text:
Z nich to przeznaczył 70 000 do niesienia ciężkich materiałów, 80 000 do wydobywania kamieni w górach i 3600 na kierowników pilnowania pracy ludzi.


text:
Mógł więc Salomon rozpocząć budowę domu Jahwe w Jerozolimie na górze Moria, która została wskazana jego ojcu Dawidowi, w miejscu, jakie Dawid przygotował na klepisku Ornana Jebuzyty.


text:
Oto wymiary, które Salomon ustalił dla budowy Domu Bożego: długość w łokciach w mierze tradycyjnej wynosiła 60 łokci, szerokość zaś 20 łokci.


text:
Przedsionek, który znajdował się przed samą świątynią miał szerokość domu, czyli 20 łokci, wysokość natomiast wynosiła 120 łokci. Wnętrze pokryto czystym złotem.


text:
Wielki dom wyłożył [Salomon] drzewem cyprysowym i pokrył czystym złotem a na wierzchu przyozdobił palmami i łańcuchami.


text:
Kolejno zbudował Przybytek Najświętszy o długości odpowiedniej do szerokości domu, czyli 20 łokci i o szerokości 20 łokci. Pokrył go czystym złotem ważącym 600 talentów.


text:
Skrzydła cherubów dochodziły do długości 20 łokci. Skrzydło jednego wynosiło 5 łokci długości i sięgało ściany domu. Drugie skrzydło także 5 łokci długie sięgało skrzydła drugiego cheruba.


text:
Podobnie skrzydło drugiego cheruba 5 łokci długie sięgało ściany domu, drugie skrzydło o długości 5 łokci sięgało skrzydła pierwszego cheruba.


text:
Łączna rozciągłość skrzydeł obu cherubów wynosiła zatem 20 łokci. Stały one na swych nogach z twarzami zwróconymi w stronę przybytku.


text:
Sporządził także zasłonę z niebieskiej i czerwonej purpury, z karmazynu oraz bisioru, a na niej wyszył cheruby.


text:
Postawił też przed świątynią dwie kolumny o wysokości 18 łokci. Głowice na ich szczytach miały po pięć łokci.


text:
Do tego dołączono girlandy umieszczone na kolumnach. Następnie wykonał sto jabłek granatu i zawiesił je na girlandach.


text:
Kolumny ustawił przed świątynią, jedną z prawej strony, drugą z lewej. Prawą nazwał Jakin, a lewą Boaz.


text:
Postawił też ołtarz spiżowy zarówno długi na dwadzieścia łokci, jak i szeroki, wysoki zaś na dziesięć łokci.


text:
Wykonał też odlew okrągłego "morza, o średnicy 10 łokci, o wysokości 5 łokci a obwód wynosił 30 łokci.


text:
Pod nim były obrazy wołów okalające je wieńcem o długości 30 łokci. Obrazy te, ułożone dwoma rzędami, zostały odlane z morzem jako jedna całość.


text:
Ono zaś stało na dwunastu wołach. Trzy z nich były zwrócone na północ, trzy na zachód, trzy na południe, a trzy na wschód. Morze było nad nimi u góry. One zaś zwrócone były tyłami do środka.


text:
Ściana morza miała grubość szerokości dłoni, a brzeg jego był ukształtowany na wzór kielicha, podobny do kwiatu lilii. Pojemność jego wynosiła 1000 bat.


text:
Nadto sporządził też 10 kadzi i umieścił pięć po prawej stronie a pięć po lewej, tak że można było obmywać w nich dary przygotowane na całopalenie. Samo morze zaś służyło kapłanom do obmycia się w nim.


text:
Wykonał też dziesięć złotych świeczników, tak jak to przewidywały przepisy i umieścił je w świątyni. Pięć po prawej stronie, a pięć po lewej.


text:
Sporządził ponadto dziesięć stołów i ustawił je w świątyni, pięć po prawej stronie a pięć po lewej. Sprawił również sto złotych czasz.


text:
Chiram zaś porobił kotły, łopatki i kropielnice. W ten sposób ukończył pracę, którą zobowiązał się wykonać dla króla Salomona w świątyni Boga:


text:
To jest dwie kolumny z owalnymi głowicami na ich szczycie oraz dwie siatki do pokrycia dwóch owalnych głowic na szczycie kolumn.


text:
Następnie czterysta jabłek granatu do obydwu siatek, po dwa rzędy jabłek granatu do każdej siatki do pokrycia owalnych głowic na szczycie kolumn.


text:
Dochodzą kotły, łopatki, widełki do mięsa. Wszystko to wykonał Chiram-Abi dla króla Salomona do domu Jahwe z czystego spiżu.


text:
Salomon zatem sporządził wszystkie przedmioty, należące do domu Bożego i ołtarz złoty, i stoły na chleby pokładne,


text:
świeczniki i ich lampy z czystego złota, aby je zapalono przed miejscem najświętszym zgodnie z przepisami.


text:
Dalej, noże, czasze, kropielnice i kadzielnice - również z czystego złota. Podobnie też podwoje wewnątrz świątyni, bramy wewnętrzne do Miejsca Najświętszego i bramy do Miejsca Świętego. Podobnie też ozłocone były wewnętrzne strony podwoi domu prowadzące do Miejsca Najświętszego i podwoi, prowadzące do świątyni.


text:
A gdy wszystkie prace były zakończone, jakie wykonał Salomon dla domu Jahwe, przyniósł święte dary swego ojca Dawida, złożył srebro i złoto oraz wszystkie naczynia w skarbcu domu Bożego.


text:
Wtedy też Salomon zwołał starszyznę Izraela i wszystkich naczelników rodów do Jerozolimy, ażeby przenieść arkę przymierza Jahwe z Miasta Dawidowego, to jest z Syjonu.


text:
Przynieśli arkę, namiot spotkania i wszystkie święte przedmioty, znajdujące się w namiocie. Przynieśli je kapłani i lewici.


text:
Król Salomon zaś i cała społeczność Izraela, zgromadzona wokół niego przed arką, zabili owce i woły, których nawet nie liczono z powodu niezmiernej ilości.


text:
Potem kapłani postawili arkę przymierza Jahwe na przeznaczonym miejscu w tylnej części domu, do Miejsca Najświętszego, pod skrzydłami cherubów.


text:
Drążki były tak długie, że można było ujrzeć ich końce, wystające przed arkę i przybytek. Znajdują się tam do dnia dzisiejszego.


text:
W arce znajdowały się tylko dwie tablice, które Mojżesz tam włożył pod Horebem, wtedy kiedy Jahwe zawarł przymierze z synami Izraela podczas ich wyjścia z Egiptu.


text:
Następnie kapłani wyszli z Miejsca Świętego - uświęcili się bowiem wszyscy kapłani tam obecni, nie przestrzegając podziału na oddziały.


text:
Zaś wszyscy lewici - śpiewacy: Asaf, Heman i Jedutun, ich synowie i bracia, odziani w bisior, stali po wschodniej stronie ołtarza z cymbałami, harfami i cytrami, a z nimi było stu dwudziestu kapłanów, grających na trąbach.


text:
A brzmiało to wszystko tak zgodnie między grającymi na trąbach a tymi co śpiewali, jakby jeden głos na chwalę i uwielbienie Jahwe. A gdy wzmocniono grę na trąbach, cymbałach i innych instrumentach i gdy wychwalali Jahwe: "że jest dobry i na wieki miłosierdzie Jego" - napełniła się obłokiem świątynia, dom Jahwe.


text:
Potem zwrócił się król do całej społeczności Izraela i ją pobłogosławił, podczas gdy społeczność Izraela stała.


text:
I mówił: "Niech będzie błogosławiony Jahwe, Bóg Izraela, którego ręka dopełniła, co usta Jego zapowiedziały ojcu mojemu Dawidowi.


text:
Odkąd wyprowadziłem naród mój z krainy Egiptu, nie wybrałem żadnego miasta spośród plemion Izraela, żeby zbudować dom, by mogło tam zamieszkać imię moje, ani nie wybrałem żadnego człowieka, aby był księciem nad moim ludem, Izraelem.


text:
Wybrałem jedynie Jerozolimę, żeby moje imię tu było i wybrałem Dawida, aby panował nad moim ludem, Izraelem.


text:
Ale Jahwe oznajmił mu. Skoro nosisz się z zamiarem zbudowania domu mojemu Imieniu, powziąłeś dobre postanowienie.


text:
Jednakże nie ty masz mi zbudować dom, lecz twój syn, który wywodzi się z ciebie, on niech zbuduje dom mojemu imieniu.


text:
A oto teraz Jahwe urzeczywistnił swoje słowo, które przyrzekł. Ja wstąpiłem na miejsce mojego ojca Dawida i usiadłem na tronie Izraela, jak to przyrzekł Jahwe. Ja zbudowałem dom Imieniu Jahwe, Bogu Izraela.


text:
Potem król przystąpił przed ołtarz Jahwe na oczach całej społeczności Izraela i wyciągnął swoje ramiona.


text:
Salomon bowiem sporządził podwyższenie z brązu i postawił je pośrodku dziedzińca. Liczyło ono pięć łokci długości, pięć szerokości i pięć wysokości. Wstąpił na nie, upadł na kolana w obliczu całej społeczności Izraela, wyciągnął ramiona swoje ku niebu


text:
i modlił się: "Jahwe, Boże Izraela, nie ma żadnego innego Boga takiego jakim Ty jesteś, czy to w niebie, czy na ziemi. Dotrzymujesz przymierza i łaskawości dla Twoich sług, którzy czczą Cię z całego serca.


text:
Ty dotrzymałeś przyrzeczenia danego Twojemu słudze Dawidowi, mojemu ojcu. Co usta Twoje przyrzekły, urzeczywistniły dziś ręce Twoje.


text:
A teraz, Jahwe, Boże Izraela, dotrzymaj Twojemu słudze Dawidowi, ojcu mojemu, także tę obietnicę: "Nie zabraknie ci nigdy potomków na tronie Dawida, jak tylko synowie Twoi strzec będą swej drogi i postępować będą w moim Prawie jak ty przede mną postępowałeś".


text:
Czyż Bóg naprawdę mieszka na ziemi wśród ludzi? Niebo i niebiosa niebios nie mogą Cię objąć. Cóż dopiero ten dom, który zbudowałem.


text:
Skłoń się łaskawie ku modlitwie i błaganiom sługi swego, Jahwe, Boże mój, i usłysz wołanie i prośbę, którą wznosi sługa Twój przed Twoim obliczem.


text:
Niech oczy Twoje spoglądają na ten dom we dnie i w nocy, na to miejsce, o którym mówiłeś, że chcesz, aby Imię Twoje tu zamieszkało i aby wysłuchać modlitwę, którą Twój sługa tu wznosi.


text:
Słuchaj błagania Twojego sługi i Twojego ludu Izraela, gdy modlić się będą w tym miejscu. Usłysz go z Twojego przebywania w niebie, usłysz i przebacz.


text:
Jeśli kto zgrzeszy przeciw swemu bliźniemu, a później wezwie go do przysięgi, którą ma złożyć, i przyjdzie aby złożyć przysięgę w tym domu przed Twoim ołtarzem,


text:
wtedy Ty wysłuchaj w niebiosach i zadziałaj osądzając sprawiedliwie Twoje sługi! Złego ukaraj, aby na jego głowę spadł jego niecny czyn! Uniewinnij zaś sprawiedliwego i miej na względzie jego sprawiedliwość.


text:
Jeśli lud Twój Izrael byłby rozgromiony przez nieprzyjaciela, dlatego że zgrzeszył przeciw Tobie, później by się jednak nawrócił i wyznał Twoje imię, modląc się przed Tobą i błagając Cię w tym domu,


text:
usłysz go z niebios, odpuść grzechy Twojego ludu Izraela i przyprowadź z powrotem do ziemi, którą dałeś jemu i jego ojcom.


text:
A gdy niebo pozostaje zamknięte i nie spadnie deszcz, ponieważ zgrzeszyli przeciw Tobie, a oni potem modlić się będą w tym miejscu i wyznawać Twoje imię, odwracając się od ich grzechów, ponieważ ich karciłeś,


text:
wtedy wysłuchaj ich z niebios i przebacz grzechy Twoim sługom i Twojemu ludowi, Izraelowi. Albowiem pokażesz im drogę prawą, którą mają kroczyć. Ześlij deszcz Twojej ziemi, którą dałeś ludowi Twojemu w dziedzictwo.


text:
A gdy nastanie w kraju głód, wybuchnie zaraza, wystąpi spiekota i śnieć, gdy rozprzestrzeni się szarańcza lub robactwo, gdy nieprzyjaciele ich staną przed bramami kraju, gdy dotknie ich jakakolwiek klęska lub choroba,


text:
wysłuchaj wtedy wszystkie modły i błagania każdego z nich, z całego Twojego ludu Izraela. Kiedy każdy w swej udręce i bólu wyciągnie ręce ku temu domowi,


text:
Ty zechciej wysłuchać z niebios, z miejsca Twojego przebywania, racz przebaczyć i oddaj każdemu według postępowania jego, Ty, który znasz jego serce. Albowiem tylko Ty znasz serca synów ludzkich.


text:
Wtedy też będą się Ciebie lękać i postępować według Twoich dróg, dopóki żyć będą na tej ziemi, którą dałeś ojcom naszym.


text:
A gdy przybędzie cudzoziemiec, który nie należy do Twego ludu Izraela z ziemi dalekiego kraju z powodu Twojego Imienia, Twojej silnej ręki i wyciągniętego ramienia, aby przybyć i modlić się w tym domu,


text:
wysłuchaj z niebios, z miejsca Twego przebywania, prośby obcego, zaniesione do Ciebie i przychyl się ku nim. Wtedy wszystkie narody ziemi wyznawać będą Twoje imię, będą się Ciebie lękać jak i Twój lud Izrael, wierząc, że ten dom, który ja zbudowałem, nosi Twoje imię.


text:
A gdy lud Twój wyruszy na wojnę przeciw swoim wrogom zgodnie z Twoimi wskazaniami i zwróci się w modlitwie w stronę tego miasta, które wybrałeś sobie oraz w stronę domu, który zbudowałem w Twoim imieniu,


text:
A jeśli zgrzeszą przeciw Tobie - nie ma bowiem człowieka, który by nie grzeszył - a Ty rozgniewasz się na nich i oddasz ich w ręce nieprzyjaciół a wrogowie ich wezmą w niewolę i uprowadzą w daleki czy bliski kraj,


text:
wtedy ockną się w kraju swojej niewoli i w kraju swojego wygnania, zwrócą się do Ciebie o ukazanie im miłosierdzia i będą mówić: "zgrzeszyliśmy, popełniliśmy nieprawość i czyny bezbożne".


text:
Nawrócą się do Ciebie z całego serca swego i z całej duszy swej w kraju ich nieprzyjaciół, którzy ich uprowadzili do niewoli i zwrócą się w modlitwie w stronę swojego kraju, który dałeś ojcom ich i w stronę miasta, które wybrałeś, i w stronę domu, który zbudowałem dla Twojego imienia,


text:
wtedy racz wysłuchać ich modły i błagania z niebios, z miejsca Twojego przebywania, oddaj im sprawiedliwość i zechciej przebaczyć ludowi Twemu, który zgrzeszył przeciwko Tobie.


text:
Teraz Panie, Boże mój, zechciej mieć oczy Twe otwarte, a uszy Twe wrażliwe na modlitwę zanoszoną w tym miejscu.


text:
Powstań więc, o Jahwe, Boże i wejdź do miejsca Twego spoczynku, Ty i Twoja arka pełna mocy. Niech się kapłani Twoi, o Jahwe Boże, przyodzieją w zbawienie a czciciele Twoi niech się weselą w pomyślności.


text:
O Jahwe, Boże, nie odwracaj oblicza od pomazańca Twego i pamiętaj o dobroci okazanej Dawidowi, słudze Twemu".


text:
Kiedy Salomon zakończył swoją modlitwę, spadł ogień z nieba i pochłonął ofiary całopalenia i żertwy ofiarne, a chwała Jahwe napełniła dom.


text:
Wszyscy synowie Izraela widzieli jak spadł ogień, i na chwałę Jahwe nad domem. Upadli tedy twarzą do ziemi na posadzkę, oddali pokłon i wielbili Jahwe: "bo jest dobry i na wieki miłosierdzie Jego.


text:
Król Salomon złożył ofiarę z 22 000 wołów i 120 000 owiec. Tak to król i cały lud poświęcili dom Boży.


text:
Kapłani trwali przy swojej służbie, podobnie lewici dla pieśni Jahwe ze swoimi instrumentami, które król Dawid sprawił, aby wielbić Jahwe: "gdyż na wieki miłosierdzie Jego". Podczas hymnów Dawida po przeciwnej stronie grali na trąbach kapłani, a cały Izrael stał.


text:
Potem Salomon poświęcił środek dziedzińca przed domem Jahwe i złożył tam ofiarę całopalną i ofiarę pojednania z tłuszczu. Albowiem brązowy ołtarz, który sprawił Salomon, nie mógł pomieścić ofiar całopalnych i ofiar z pokarmów i tłuszczów.


text:
Salomon wtedy obchodził święto przez siedem dni z całym Izraelem, zgromadzonym od Wejścia do Chamat aż do Potoku Egipskiego.


text:
W ósmym dniu odbyło się uroczyste zebranie, gdyż siedem dni trwało poświęcenie ołtarza i siedem dni obchodzono święto.


text:
Dwudziestego trzeciego dnia siódmego miesiąca odesłano ludzi do ich namiotów, rozradowanych, z sercem przepełnionym wdzięcznością za łaski, którymi Jahwe obdarzył Dawida, Salomona i swój lud - Izrael.


text:
Gdy Salomon dokończył budowę domu Jahwe i pałacu królewskiego, i wszystkie zamierzenia swoje dla domu Jahwe i pałacu urzeczywistnił,


text:
ukazał się Jahwe Salomonowi w nocy i rzekł do niego: "Wysłuchałem twojej modlitwy i wybrałem sobie to miejsce jako dom do składania ofiar.


text:
Jeśli zamknę niebiosa i deszcz nie spadnie, jeśli szarańczy pozwolę zniszczyć kraj, jeśli ześlę zarazę na mój lud,


text:
a mój naród, który nosi moje imię się upokorzy, będzie się modlił i szukał mego oblicza i odejdzie od swoich złych dróg, wtedy wysłucham go z niebios, odpuszczę im grzechy i ocalę ich kraj.


text:
Przecież ja wybrałem dom i uświęciłem go, aby moje imię tam było na wieki. Moje oczy i moje serce pozostaną tam na zawsze.


text:
Jeśli będziesz postępował przede mną jak twój ojciec Dawid, aby uczynić wszystko, co ja ci zaoferowałem, jeśli będziesz strzegł przykazań moich i przepisów,


text:
wtedy ostanie się twój tron królewski, jak to przyrzekłem twojemu ojcu, któremu powiedziałem: "Niech nigdy ci nie zabraknie władcy w Izraelu.


text:
Jeśli jednak odwrócicie się i nie będziecie strzec moich przykazań i zleceń, które wam dałem, i jeśli odejdziecie, aby służyć innym bogom i będziecie ich czcić,


text:
przepędzę ich z mojej ziemi, którą im dałem a dom ten, który poświęciłem mojemu imieniu oddalę od mego oblicza i uczynię z niego przedmiot kpin i pośmiewiska u wszystkich narodów.


text:
Każdy, kto będzie przechodził obok tego domu, który był tak okazały, będzie oburzony. A gdy zapyta, dlaczego Jahwe w ten sposób postąpił z tym krajem i z tym domem


text:
odpowiedzą mu: "Albowiem odwrócili się od Jahwe, Boga ich ojców, który ich wyprowadził z ziemi egipskiej a upodobali sobie innych bogów i im służyli, dlatego całe to nieszczęście sprowadził na nich"".


text:
Odbudował nadto Bet-Choron górne i Bet-Choron dolne, miasta obronne, umocnione murami, bramami i zaworami.


text:
Następnie Baalat i wszystkie miasta, w których Salomon miał spichlerze, miasta rydwanów wojennych i konnicy, i wszystko co postanowił wybudować w Jerozolimie, na Libanie oraz w każdym kraju, który był pod jego władzą.


text:
Całą zaś pozostałą ludność z Chetytów, Amorytów, Peryszytów, Chiwwitów, Jebusytów, nie wywodzącą się z Izraela,


text:
potomkowie tych, którzy pozostali w kraju a Izraelici ich nie wytępili, Salomon zaciągnął do przymusowych robót po dzień dzisiejszy.


text:
Jednak z Izraelitów Salomon nikogo nie przeznaczył do prac niewolniczych, gdyż oni byli jego wojownikami, dowódcami jego straży przybocznej i dowódcami jego rydwanów bojowych i konnicy.


text:
Sprowadził także Salomon córkę faraona z Miasta Dawidowego do pałacu, który dla niej wybudował. Mówił bowiem: "Nie godzi się, by kobieta zamieszkiwała w domu Dawida, króla izraelskiego. Święte bowiem jest miejsce, do którego wprowadzono arkę Jahwe".


text:
Wtedy też złożył Salomon dla Jahwe ofiarę całopalną na ołtarzu Jahwe, który zbudował przed przedsionkiem,


text:
tak żeby każdego dnia zgodnie z przepisami Mojżesza składać ofiary w szabaty, w dni nowiu księżyca oraz w trzy uroczystości roku: Święto Przaśników, w Święto Tygodni i w Święto Namiotów.


text:
Uporządkował też według rozkładu ustalonego przez swojego ojca Dawida zmiany kapłanów przy ich służbie i lewitów przy ich powinnościach, aby śpiewali hymny pochwalne i byli do dyspozycji kapłanów każdego dnia zgodnie z planem. Ustalił także odźwiernych według ich zmian dla każdej bramy, gdyż takie było rozporządzenie męża Bożego Dawida.


text:
W ten sposób doprowadzono do końca wszystkie przedsięwzięcia Salomona od dnia założenia fundamentów domu Jahwe aż do jego wykończenia.


text:
A Chiram przez swoje sługi posłał mu okręty i doświadczonych żeglarzy. Razem z ludźmi Salomona popłynęli do Ofiru. Stamtąd przywieźli czterysta pięćdziesiąt talentów złota i przekazali je Salomonowi.


text:
Usłyszała też królowa Saba o sławie Salomona. Przybyła więc do Jerozolimy z licznym orszakiem, z wielbłądami, wiozącymi wonności, dużo złota i drogich kamieni po to, aby poprzez zagadki doświadczyć go. Odwiedziła Salomona i powiedziała wszystko, co jej leżało na sercu.


text:
Salomon zaś odpowiadał na wszystkie jej pytania. Nie było dla Salomona rzeczy niejasnych, na które nie znalazł rozwiązania.


text:
potrawy na jego stole, mieszkania urzędników, wykwintność jego sług, ich ubiory, podane napoje, a nadto ofiary, jakie składał w domu Jahwe, była pełna podziwu.


text:
Powiedziała wreszcie do króla: "Co usłyszałam w moim kraju o tobie i twojej mądrości nie jest przesadą.


text:
Nie wierzyłam ich pochwałom, dopóki osobiście nie przyszłam tu i własnymi oczami mogłam zobaczyć i stwierdzić, że nawet połowy o twojej wielkości i mądrości nie doniesiono mi. Przekraczasz sławę, o której ja słyszałam.


text:
Szczęśliwi mężowie twoi, szczęśliwi twoi słudzy, którzy stale mogą być przy tobie i upajać się twoją mądrością.


text:
Niech będzie uwielbiony Jahwe, twój Bóg, który miał upodobanie w tobie i posadził cię na tronie jako króla Jahwe, twojego Boga. Ponieważ Bóg umiłował Izrael i pragnie zapewnić mu trwałe dziedzictwo, uczynił cię swoim królem, abyś czuwał nad praworządnością i sprawiedliwością".


text:
Potem królowi złożyła w darze sto dwadzieścia talentów złota, wiele wonności i drogich kamieni. Nie równały się żadne wonności tym i, jakie wtedy ofiarowała Salomonowi królowa Saby.


text:
Oprócz tego także ludzie Chirama i Salomona, którzy przywozili złoto z Ofiru przywieźli również drzewo sandałowe i drogie kamienie.


text:
Z drzewa sandałowego król uczynił kunsztowne ozdoby dla domu Jahwe i dla pałacu królewskiego, nadto cytry i harfy dla śpiewaków. Podobnych rzeczy nie widziano nigdy przedtem w krainie judzkiej.


text:
Król Salomon obdarował też królową Saby wszystkim, czego pragnęła i o co prosiła, o wiele więcej niż ona sama ofiarowała królowi. Po tym wróciła ze swoim orszakiem do swojego kraju.


text:
nie licząc cła od kupców i handlarzy. Również królowie Arabii i zarządcy kraju przekazywali Salomonowi złoto i srebro.


text:
Także Salomon kazał sporządzić dwieście wielkich tarcz z kutego złota, na każdą zużyto sześćset [syklów] kutego złota.


text:
Dalej trzysta puklerzy również z kutego złota, na każdy zużyto trzysta [syklów] złota. To wszystko umieszczono w domu leśnym - Libanu.


text:
Do tronu prowadziło sześć stopni i złoty baranek stał za nim. Po obydwu stronach siedzenia były poręcze a dwa lwy stały przy poręczach.


text:
Na sześciu stopniach znów stało dwanaście lwów po jednej i drugiej stronie. Czegoś podobnego nie wykonano w żadnym królestwie.


text:
Ze złota były także wszystkie naczynia do trunków dla króla Salomona, z prawdziwego złota były również wszystkie naczynia w domu leśnym - Libanu; srebro za rządów Salomona straciło na wartości.


text:
Król bowiem miał flotę morką, która z ludźmi Chirama płynęła do Tarszisz a co trzy lata wracała z Tarszisz, przywożąc złoto i srebro, kość słoniową, a także małpy i pawie.


text:
Pragnieniem wszystkich królów ziemi było ujrzeć Salomona, aby doświadczyć jego mądrości, którą Bóg złożył w jego sercu.


text:
Każdy z nich przynosił rok rocznie swój dar: srebrne i złote przedmioty, ubiory, broń, wonność, konie i muły.


text:
Salomon posiadał cztery tysiące zaprzęgów koni do wozów bojowych i tysiąc dwieście jezdnych. Porozmieszczał ich po miastach gdzie były wozy bojowe i przy sobie w Jerozolimie.


text:
Za króla było tak dużo srebra w Jerozolimie jak kamienia, a cedry tak liczne jak sykomory w Szefeli.


text:
Pozostałe dzieje Salomona, wcześniejsze i późniejsze zostały spisane w księdze proroka Natana, w proroctwie Achijji z Szilo i w widzeniach "Widzącego" Iddy w sprawie Jeroboama, syna Nebata.


text:
Salomon zasnął ze swoimi ojcami. Pochowano go w mieście Dawida, jego ojca. Królem po nim został jego syn, Roboam.


text:
Gdy ta wiadomość doszła do Jeroboama, syna Nebata, który wówczas przebywał w Egipcie, gdzie uszedł przed Salomonem, powrócił z Egiptu.


text:
Posłano tedy po niego, aby przybył. Przyszedł więc Jeroboam jak i cały Izrael. Przemówił on tymi słowy:


text:
"Ojciec twój nałożył na nas ciężkie jarzmo; ulżyj więc w przygniatającej służbie twego ojca i w ciężkim jarzmie, włożonym na nas, wtedy będziemy ci służyć.


text:
król Roboam radził się starszych, którzy byli na służbie Salomona, za jego czasów. Zapytał więc: "Jak radzicie mi, co mam odpowiedzieć temu ludowi?"


text:
Oni mu odpowiedzieli: "Jeśli będziesz dobry dla tego ludu, okażesz im życzliwość i powiesz im przyjazne słowa, będą ci zawsze służyli".


text:
On jednak nie przyjął rady, jaką mu dali starsi i zwrócił się o radę do młodszych, którzy z nim razem wzrastali i byli teraz w jego służbie.


text:
Zapytał ich: "Jak mi radzicie, co mam odpowiedzieć temu ludowi, który mnie prosi: "Ulżyj jarzma, którymi obciążył nas twój ojciec"!".


text:
Młodsi zaś, którzy razem z nim wzrastali, podpowiedzieli mu: "Taką daj odpowiedź temu ludowi, który zwrócił się do ciebie z powyższą prośbą: "Twój ojciec obciążył nas jarzmem, ale ty nam ulżyj: Mój najmniejszy palec jest większy od bioder mojego ojca;


text:
Ojciec mój włożył na was ciężkie jarzmo, a ja uczynię je jeszcze cięższym. Ojciec mój chłostał was biczami a ja skorpionami"".


text:
Zgodnie z poleceniem króla, który mówił: "Wróćcie tu po trzech dniach", przybyli Jeroboam i cały lud do Roboama.


text:
Powtórzył więc słowa młodszych idąc za ich radą: "Ojciec mój włożył na was ciężkie jarzmo, ja uczynię je jeszcze cięższym, ojciec mój chłostał was biczami a ja skorpionami".


text:
Tak więc król nie wysłuchał próśb ludu. Stało się to za dopustem Bożym, aby spełniły się słowa Jahwe, które przekazał przez Achijję z Szilo do Jeroboama, syna Nebata.


text:
Kiedy cały Izrael zauważył, że król ich nie posłuchał, odpowiedzieli królowi: "Jaki nasz współudział z Dawidem? Nie mamy dziedzictwa, łączącego nas z synem Jiszaja! A więc Izraelu do namiotów swoich! A ty Dawidzie pilnuj swojego domu". Cały Izrael udał się tedy do swoich namiotów.


text:
Król Roboam wysłał jeszcze nadzorcę robót Hadorama, lecz Izraelici obrzucili go kamieniami aż go uśmiercili. Królowi Roboamowi udało się jeszcze wskoczyć na rydwan bojowy i uciec do Jerozolimy.


text:
Wróciwszy do Jerozolimy Roboam zmobilizował 180 000 wojowników z pokolenia Judy i Beniamina i szykował się do wojny z Izraelem, aby uzyskać z powrotem królestwo Roboamowe.


text:
Tak mówi Jahwe: "Nie wyruszajcie i nie prowadźcie walki z waszymi braćmi! Nie każdy wróci do swego domu, gdyż stało się to za moim dopustem". Usłuchali słów Jahwe i odstąpili od wyprawy przeciw Jeroboamowi.


text:
Uczynił z nich mocne twierdze i sprowadził do nich zwierzchników oraz zapasy żywności, oliwę i wino.


text:
Lewici bowiem opuścili swoje pastwiska i swoje posiadłości i zdążali do Judy i Jerozolimy, gdyż Jeroboam oraz synowie jego zabronili im pełnienia służby kapłańskiej.


text:
A za lewitami podążali z wszystkich plemion Izraela ci, którzy z całym przekonaniem szukali Jahwe, Boga Izraela, i pragnęli składać ofiary Jahwe, Bogu ojców swoich.


text:
Oni to przez trzy lata umacniali królestwo Judy i wspierali Roboama, syna Salomona. Przez trzy lata bowiem postępowali drogą Dawida i Salomona.


text:
A Roboam miłował Maakę, córkę Abszaloma bardziej niż wszystkie inne żony i nałożnice swoje. Pojął bowiem osiemnaście żon i sześćdziesiąt nałożnic i miał z nimi dwudziestu ośmiu synów i sześćdziesiąt córek.


text:
Księciem i wodzem pomiędzy braćmi swoimi Roboam ustanowił Abię, syna Maaki, chciał go bowiem powołać na króla.


text:
W sposób przemyślany rozesłał swoich synów do wszystkich części Judy i Beniamina, i do wszystkich ufortyfikowanych miast, zadbał o dostatnie utrzymanie i ściągnął dla nich wiele niewiast.


text:
A gdy Roboam umocnił swoje królestwo i stał się potężny, odstąpił od Prawa Jahwe a cały Izrael z nim.


text:
Już w piątym roku panowania króla Roboama, wyruszył Sziszak, król Egiptu, przeciw Jerozolimie - gdyż sprzeniewierzyli się Jahwe -


text:
z 1200 rydwanami wojennymi, 60 000 konnicy. Niezliczona była ilość wojowników, która z nim przybyła z Egiptu: Libijczycy, Sukkijczycy i Kuszyci.


text:
Wtedy poszedł prorok Szemaja do Roboama i do książąt, którzy zgromadzili się w Jerozolimie, uchodząc przed Sziszakiem. Rzekł do nich: "Tak mówi Jahwe: Wyście mnie porzucili, dlatego i Ja oddaję was w ręce Sziszaka".


text:
Gdy Jahwe widział, że się upokorzyli, ponownie Jahwe przemówił do Szemaji: "Upokorzyli się. Dlatego ich nie wyniszczę. Wkrótce ich ocalę a mój gniew nie wyleje się przez Sziszaka na Jerozolimie.


text:
Sziszak zaś, król Egiptu, wkroczył do Jerozolimy i pozabierał skarby domu Jahwe i skarby pałacu królewskiego. Wszystko pozabierał. Również zabrał złote tarcze, które sporządził Salomon.


text:
Na ich miejscu postawił król Roboam tarcze ze spiżu i powierzył je dowódcom straży, którzy pilnowali wejścia do pałacu królewskiego.


text:
Ilekroć więc król udawał się do domu Jahwe, straż przychodziła i zabierała tarcze, a potem odnosiła je do zbrojowni swojej.


text:
Ponieważ król się upokorzył, odwrócił się od niego gniew Jahwe, i nie wyniszczył go zupełnie. W Judzie bowiem było jeszcze wiele dobrego.


text:
Miał lat czterdzieści jeden, gdy został królem. Panował siedemnaście lat w Jerozolimie, w mieście które Jahwe wybrał spośród wszystkich pokoleń Izraela, aby tam zamieszkało imię Jego. Matka jego miała na imię Naama i była Ammonitką. Uczynił on wiele zła, gdyż nie skierował swojego serca, aby szukać Jahwe.


text:
Wcześniejsze i późniejsze dzieje Roboama zostały opisane , w księgach proroka Szemaji oraz "Widzącego" Iddy, które także zawierają spisy rodowodów. Zatargi między Roboamem i Jeroboamem trwały przez cały czas.


text:
Roboam zasnął z ojcami swymi i pochowano go w Mieście Dawidowym. Królem po nim został jego syn Abia.


text:
Panował w Jerozolimie trzy lata. Matka jego miała na imię Maaka i była córką Usiela z Gibea. Doszło jednak do wojny pomiędzy Abią i Jeroboamem.


text:
Abia rozpoczął wojnę z 400 000 wojownikami walecznymi i wyborowymi. Jeroboam natomiast wystąpił przeciw niemu z 800 000 wojownikami również walecznymi i wyborowymi.


text:
Abia wtedy wyszedł na szczyt góry Ceramaim w górach Efraim i przemówił: "Słuchajcie mnie, ty Jeroboamie i cały Izraelu.


text:
Przecież powinniście wiedzieć, że Jahwe, Bóg Izraela przekazał królestwo nad Izraelem Dawidowi i jego potomkom wieczystym przymierzem.


text:
Ale Jeroboam, syn Nebata a sługa Salomona, syna Dawida powstał i zbuntował się przeciwko swoim panom.


text:
Zgromadzili się wokół niego zarozumiali mężowie, nikczemni ludzie i zawładnęli nad Roboamem, synem Salomona. Roboam był wtedy młody, niezdecydowany i nie zdołał się im przeciwstawić.


text:
Teraz wy zmówiliście się przeciw królestwu Jahwe, które jest w rękach synów Dawida. Jest was bardzo wielu i macie złote cielce, które Jeroboam uczynił bogami dla was.


text:
Przecież przepędziliście kapłanów Jahwe, potomków Aarona i lewitów a sprowadziliście kapłanów, podobnie jak mieszkańcy krajów pogańskich. Każdy kto przywędrował z młodym cielcem i siedmioma baranami, aby zostać poświęconym, staje się kapłanem nie istniejących bożków.


text:
Naszym Bogiem jednak jest Jahwe i my nie odstąpiliśmy od niego. Potomkowie Aarona pełnią służbę Jahwe jako kapłani, a lewici przestrzegają swoich obowiązków.


text:
Każdego poranka i każdego wieczoru składają całopalenia dla Jahwe i ofiary z wonnego kadzidła. Kładą chleby na czystym stole i zapalają co wieczór złoty świecznik z jego lampami. W ten sposób spełniamy powinność naszą wobec Jahwe, Boga naszego. Wy jednak odstąpiliście od Niego.


text:
Nam przewodniczy Bóg a potem Jego kapłani z głośnymi trąbami, aby zabrzmiały przeciwko wam, synom Izraela! Nie walczcie z Jahwe, Bogiem ojców naszych, gdyż nie odniesiecie zwycięstwa.


text:
Jeroboam jednak wydał rozkaz tylnym oddziałom, aby ich obejść i stanąć za nimi. On sam stanął naprzeciw Judy, a zasadzka z tyłu.


text:
Gdy Juda rzucił się do walki, uderzono na nich z przodu i z tyłu. Wtedy wołali do Jahwe a kapłani zagrali na trąbach.


text:
Abia i jego ludzie zadali im wielką klęskę. Spośród Izraelitów bowiem poległo 500 000 najlepszych wojowników.


text:
wówczas w ten sposób został upokorzony Izrael. Umocnili się natomiast synowie Judy. Trwali bowiem przy Jahwe, Bogu ojców swoich.


text:
Abia ruszył jeszcze w pościg za Jeroboamem i odebrał mu miasta: Betel, Jeszanę i Efron łącznie ze wszystkimi przyległymi do nich miejscowościami.


text:
Abia natomiast stał się mocny, pojął czternaście żon i miał dwudziestu dwóch synów i szesnaście córek.


text:
A gdy Abia zasnął z ojcami swymi, pochowano go w Mieście Dawidowym. Po nim objął rządy jego syn Asa. Za jego czasów panował pokój w kraju przez dziesięć lat.


text:
Wybudował w Judzie twierdzę, gdyż w kraju panował pokój i nie wybuchła żadna wojna przeciw niemu. Jahwe bowiem obdarował go pokojem.


text:
Dlatego też przemówił do Judy: "Trzeba będzie wzmocnić te miasta i otoczyć murami i wieżami oraz zabezpieczyć bramami i zaworami, jak długo jest nasz. Szukaliśmy bowiem Jahwe, naszego Boga. Dlatego że szukaliśmy go, dał nam spokój zewsząd". Tak więc budowali z wielkim powodzeniem.


text:
Wojsko Asy z Judy liczyło trzy tysiące żołnierzy z tarczami i dzidami, a z Beniamina dwieście osiemdziesiąt tysięcy żołnierzy uzbrojonych w tarcze podręczne i łuki. Wszyscy byli dzielnymi wojownikami.


text:
Wyruszył przeciw nim Zerach Kuszyta z milionową armią i trzystu wojennymi rydwanami i dotarł aż do Mareszy.


text:
Asa jednak zwrócił się do Boga, swojego Jahwe, błagając: "Jahwe! Nikt inny poza Tobą nie jest w stanie ocalić słabszych przed potężnym. Ratuj nas, Jahwe, Boże nasz; tylko w Tobie nasze wsparcie! W imię Twoje wyruszamy przeciw tej przemocy. Jahwe! Ty jesteś naszym Bogiem i żaden śmiertelnik nie może Ci sprostać".


text:
Asa zaś ze swoimi wojownikami ścigał ich aż do Gerazy. Padło tylu Kuszytów, że prawie nikt nie uszedł z życiem. W taki to sposób zostali zmiażdżeni przez Jahwe i Jego wojsko. Wzięli też bardzo wiele łupów.


text:
Następnie podbili wszystkie miasta wokół Gerazy, które opanował strach przed Jahwe i złupili je doszczętnie, a łup w nich był wielki.


text:
Napadli także na zagrody trzód uprowadzając mnóstwo owiec i wielbłądów. Potem wrócili do Jerozolimy.


text:
udał się do Asy z poselstwem: - Słuchajcie mnie, ty Aso oraz cała Judo i cały Beniaminie. Jahwe jest z wami, gdy wy jesteście z nim. Jeśli Go szukać będziecie, pozwoli się wam znaleźć, jeśli Go jednak opuścicie i On was opuści.


text:
W swojej nędzy nawrócili się do Jahwe, Boga Izraela, a ponieważ Go szukali, pozwolił im się odnaleźć.


text:
W owym czasie nikt nie mógł bezpiecznie gdzieś wyruszyć czy powracać, albowiem niepokój panował nad wszystkimi mieszkańcami narodów.


text:
Powstał naród przeciw drugiemu narodowi i miasto przeciw drugiemu miastu, gdyż Bóg doświadczał ich przeróżnymi udrękami.


text:
Gdy Asa usłyszał słowa i przepowiednie proroka Azarjahu, syna Odeda, usunął odważnie obrzydliwość z całej ziemi Judy i Beniamina jak również z miast, które zdobył w górach Efraim. Odnowił także ołtarz Jahwe, który stał przed przedsionkiem Jahwe.


text:
Następnie zwołał wszystek lud Judy i Beniamina a także wszystkich przybyszów z Efraima, Manassesa i Symeona, mieszkających wśród nich. Uszło ich bowiem tam wielu z Izraela widząc, że z nim jest Jahwe, jego Bóg.


text:
Zaś każdy, kto by nie szukał Jahwe,cBoga Izraela, obojętnie czy wielki lub mały, czy mężczyzna lub kobieta, winien ponieść śmierć.


text:
Cały lud Judy radował się z przysięgi, gdyż z całego serca ją złożyli. Szukali bowiem Jahwe szczerze, dlatego też pozwolił im się znaleźć i użyczył im powszechnego spokoju.


text:
Zaś swoją matkę Maakę, która wzniosła Aszerze bałwana, pozbawił król Asa godności królewskiej, a bałwana kazał zwalić, rozbić i spalić w dolinie Cedronu.


text:
Złożył też dary do świątyni Bożej ofiarowane przez jego ojca i te które sam ofiarował: srebro, złoto i różne naczynia.


text:
W trzydziestym szóstym roku rządów Asy wyruszył przeciw Judzie Basza, król Izraela i umocnił Ramę, aby uniemożliwić wymarsz i powrót Asie, królowi Judy ze swoim wojskiem.


text:
Wtedy Asa zebrał złoto i srebro ze skarbca świątyni Jahwe i pałacu królewskiego i posłał je do Ben-Hadada, króla Aranu, który przebywał w Damaszku z oświadczeniem:


text:
"Niech trwa przymierze między mną a tobą, tak jak było między moim ojcem i twoim. Posyłam ci srebro i złoto. Zerwij przymierze z Baszą królem Izraela, aby odstąpił ode mnie".


text:
Ben Hadad posłuchał króla Asy i wysłał swoich dowódców z wojskiem przeciw miastom Izraela. Napadli oni na Ijjon, Dan i Abel-Maim, jak również na wszystkie miasta - spichlerze Neftalego.


text:
Król Asa zaś zebrał wszystek lud Judy i zabrał z Ramy kamienie i belki, które Basza używał do budowy i użył je do umocnienia Geba i Mispa.


text:
W tym czasie przybył jasnowidz Chanani do Asy, króla Judy, i orzekł mu: "Ponieważ zwróciłeś się o pomoc do króla Aramu a nie do Boga twojego, Jahwe, dlatego wymknęło się z twojej ręki wojsko króla Aramu.


text:
A czy Kuszyci i Libijczycy nie byli potężną armią z mnóstwem rydwanów i konnicy? Ponieważ oparłeś się na Jahwe, On oddał ich w twoje ręce. Przecież oczy Jahwe obiegają całą ziemię, by wesprzeć swą potęgą tych, którzy trwają przy Nim sercem niepodzielnym.


text:
Asa zaś uniósł się gniewem na "Widzącego" i wtrącił go do więzienia. Rozdrażniło go bowiem to wszystko. W tym czasie Asa również prześladował niektórych spośród ludu.


text:
W trzydziestym dziewiątym roku swych rządów Asa zachorował bardzo poważnie na nogi. Nie szukał jednak w swojej chorobie pomocy u Jahwe, lecz u lekarzy.


text:
Pogrzebano go we własnym grobie, który przygotował dla siebie w Mieście Dawidowym. Złożono go na łożu pełnym pachnideł i maści specjalnie przygotowanych. Przygotowano też na jego cześć olbrzymie ognisko.


text:
Obsadził wojskiem wszystkie warownie w Judzie i powołał zarządców w ziemi judzkiej oraz w miastach efraimskich, zdobytych jeszcze przez jego ojca, Asa.


text:
Toteż Jahwe umocnił jego władzę królewską, wszystek zaś lud przynosił dary Jozafatowi, tak że był bardzo bogaty i sławny.


text:
W trzecim roku rządów wysłał swoich książąt Ben-Chaila i Obadja, Zakarja, Netaneela i Mikajahu do miast judzkich, aby tam nauczali.


text:
Równocześnie z nimi wysłał lewitów: Szemaję, Netanjahu, Zebadjahu, Asaela, Szemiramota, Jehonatana, Adonijjahu, Tobijjahu i Tob-Adonijję oraz kapłanów: Eliszamę i Jehorama.


text:
A bojaźń Jahwe ogarnęła wszystkie królestwa wokoło Judy tak że nie prowadzili żadnej wojny z Jozafatem.


text:
Nawet Filistyni przynosili Jozafatowi dary i daniny pieniężne. Również Arabowie obdarzyli go trzodą: 7700 baranów i 7700 kozłów.


text:
Oto ich spis, według poszczególnych rodów: w Judzie dowódcami nad oddziałami po tysiąc żołnierzy byli: Adna dowodzący 300 000 dzielnych wojowników;


text:
Z Beniamina zaś wywodził się bohater Eliada z oddziałem 200 000 uzbrojonych w łuki i tarcze. Pod jego komendą był


text:
Oni to wszyscy służyli królowi, nie licząc tych, których król przydzielił w warownych miastach po całej ziemi Judy.


text:
Gdy po latach przybył do Samarii, Achab dla niego i ludzi z jego świty kazał zabić niezliczoną ilość owiec i wołów, nakłaniając go do wojny z Ramot w Gileadzie.


text:
Achab, król Izraela tak wówczas mówił do Jozafata, króla Judy: "Czy wyruszysz ze mną do Ramot w Gileadzie?" Odpowiedział: "Możesz na mnie polegać jak na sobie samym. Mój lud i twój lud ruszymy na wojnę razem z tobą".


text:
Wtedy król Izraela zwołał czterystu proroków i powiedział im: "Mamy wyruszyć na wojnę przeciw Ramot w Gileadzie, czy też odstąpić od tego zamiaru?" Oni odpowiedzieli: "Możesz wyruszyć! Bóg je przekaże w ręce króla".


text:
Jozafat jednak wtrącił: "Czy nie ma tu jeszcze innego proroka Jahwe, ażebyśmy mogli się go poradzić!"


text:
Na to król Izraela rzekł do Jozafata: "Owszem jest jeszcze jeden, przez którego możnaby się zwrócić do Jahwe o radę. Ale go nienawidzę, gdyż zamiast pomyślności ciągle przepowiada mi zło. Jest to Mikajehu, syn Jimii". Jozafat na to odrzekł: "Nie mów tak królu Izraela".


text:
Wtedy król Izraela przywołał jednego ze swoich urzędników i zlecił mu niezwłocznie sprowadzić Mikajehu, syna Jimli.


text:
Kiedy król Izraela i Jozafat król Judy, ubrani w swoje szaty siedzieli na swoich tronach, znajdujących się na placu przed wejściem do bramy Samarii i wszyscy prorocy wypowiadali wyrocznie przed nimi,


text:
Cidkijja, syn Kenaany, sporządził sobie żelazne rogi wołając: "Tak mówi Jahwe, nimi będziesz bódł Aramejczyków, aż do ich upadku".


text:
Podobnie przepowiadali wszyscy inni prorocy, orzekając: "Wyruszaj do Ramot w Gileadzie i odnieś zwycięstwo, albowiem Jahwe odda je w ręce króla!"


text:
Posłaniec zaś, który miał sprowadzić Mikajehu przekonywał go mówiąc: "Otóż przepowiednie proroków są zgodne i pomyślne dla króla. Niechże i twoja przepowiednia będzie taka sama, jak każda z nich. A więc, prorokuj - powodzenia".


text:
Gdy więc znalazł się przed królem, ten zapytał go: "Mikajehu, czy mam wyruszyć na wojnę przeciw Ramot w Gileadzie, czy też mamy zaniechać tego".


text:
On odpowiedział: "Wyruszajcie i zwyciężajcie! Zostaną przekazani w wasze ręce". I upomniał go król: "Ileż to razy mam cię zmuszać żebyś przysiągł mi mówić tylko prawdę w imieniu Jahwe".


text:
Wtedy przepowiadał: "Widziałem cały Izrael rozproszony w górach, jak owce, nie mające pasterza. A Jahwe rzekł: "Nie mają oni pana! Niech więc każdy wraca do swego domu"".


text:
Na to odparł król Izraela do Jozafata: "Czyż nie mówiłem ci, że nic dobrego mi nie zapowiada, tylko samo zło".


text:
Ten zaś ciągnął dalej: "Słuchajcie więc przepowiedni Jahwe. Ujrzałem Jahwe, siedzącego na swoim tronie i całe wojsko nieba stało po prawicy i lewicy Jego.


text:
A Jahwe pytał: "Kto zwiedzie Achaba, króla Izraela, ażeby wyruszył do Ramot w Gileadzie i aby tam zginął?" A gdy jeden mówił to a drugi owo,


text:
wystąpił jeden z duchów, a stanąwszy przed obliczem Jahwe oświadczył: "Ja go zwiodę". Jahwe zaś zapytał: "Jakim sposobem?"


text:
On na to: "Pójdę i stanę się duchem kłamstwa w ustach wszystkich proroków jego". A Jahwe dodał: "Zwiedziesz go i to ci się uda. Pośpiesz się więc i uczyń tak".


text:
Tak więc Jahwe włożył ducha kłamstwa w usta tych twoich proroków, Jahwe bowiem postanowił twoją zgubę".


text:
Wtedy podbiegł Cidkijja, syn Kenaany i uderzył Mikajehu w twarz, szydząc: "Którąż to drogą odszedł ode mnie duch Jahwe, aby z tobą mówić?"


text:
Odpowiedział Mikajehu: "Doświadczysz to w owym dniu, kiedy będziesz uchodził z jednej komnaty do drugiej, aby się ukryć".


text:
Wtedy król Izraela rozkazał: "Weźcie Mikajehu i zaprowadźcie do zarządcy miasta Amona i do królewicza Joasa.


text:
Powiedzcie im: Tak rozkazał król: Zamknijcie go do więzienia i dajcie mu mało chleba i wody do jedzenia aż wrócę z powrotem zdrów".


text:
A Mikajehu odrzekł mu: "Jeśli wrócisz zdrowy, nie przemawiał przeze mnie Jahwe". I zawołał jeszcze: "Słuchajcie wszystkie narody".


text:
A król Izraela powiedział do Jozafata: "Chcę się przebrać, nim ruszę do walki, ty zaś włóż moje szaty". Przebrał się więc król Izraela i ruszyli do walki.


text:
Król Aramu zaś wydał taki rozkaz dowódcom swoich rydwanów: "Nie wdawajcie się w walkę z nikim, czy to z niższej rangi, czy też z ważnym, tylko z samym królem Izraela".


text:
Gdy dowódcy rydwanów bojowych zobaczyli Jozafata przekonani, że to król Izraela, otoczyli go nacierając na niego. Wówczas Jozafat wydał okrzyk bojowy i Jahwe go wspomógł, odwracając ich od niego.


text:
Natomiast pewien żołnierz napiął łuk i nie mierząc trafił króla Izraela między spojenia pancerza. Ten więc rozkazał woźnicy: "Zawróć i wywieź mnie z pola bitwy, gdyż jestem ranny".


text:
Tego dnia rozgorzała walka a król Izraela utrzymał się stojąc na rydwanie naprzeciw Aramejczyków aż do wieczora. Zmarł o zachodzie słońca.


text:
Wyszedł mu naprzeciw "Widzący" Jehu, syn Chananiego i tak przemówił do króla Jozafata: "Czy musiałeś wspierać bezbożnika i względami obdarzać tych, którzy nienawidzą Jahwe. Oto ściągnąłeś na siebie gniew Jahwe.


text:
Znalazły się jednak u ciebie także dobre czyny. Przecież usunąłeś z kraju aszery a serce twoje skierowałeś ku temu, aby szukać Boga".


text:
Jozafat więc pozostał w Jerozolimie. Potem znów udał się do ludu do Beerszeby aż do gór Efraim i nawracał lud do Jahwe, Boga ich ojców.


text:
Sędziom dał takie wskazówki: "Uważajcie na to co czynicie, gdyż sprawujecie sądy nie dla ludzi, lecz dla Jahwe, który jest z wami kiedy wydajecie wyroki.


text:
Niech bojaźń Jahwe zawsze wam towarzyszy! Sądźcie sprawiedliwie, albowiem Jahwe, Bogu naszemu obca jest niesprawiedliwość, ani nie ma względu na osobę i przekupstwa".


text:
Dla Jerozolimy Jozafat powołał sędziów spośród lewitów, kapłanów i naczelników rodzin izraelskich, aby rozstrzygać spory pomiędzy jej mieszkańcami.


text:
Także ich pouczył: "Z bojaźnią przed Jahwe z wiernością i niepodzielnym sercem macie rozstrzygać sprawy.


text:
Jeśli zaistnieje wśród waszych braci, mieszkających w waszych miastach, sprawa sądowa, obojętnie czy będzie dotyczyła przelewu krwi, przekroczenia prawa, rozkazu, przykazania czy przepisu, powinniście ich ostrzec, aby nie dopuszczali się przestępstwa wobec Jahwe i nie przywołali sprawiedliwego gniewu Jego na was i braci waszych. Tak więc postępujcie, abyście nie ściągnęli na was winy.


text:
A przełożonym waszym we wszystkich sprawach Jahwe będzie kapłan Amarjahu, zaś w sprawach królewskich książę z pokolenia Judy Zebadjahu, syn Iszmaela. Lewici natomiast będą waszymi sekretarzami. Bierzcie się odważnie do dzieła a Jahwe niech wspiera dobrego".


text:
Doniesiono o tym Jozafatowi: "Ruszyła przeciw tobie potężna armia zza morza, z Edomu i doszła już do Chaecon-Tamar, to jest do En-Gedi".


text:
Przybyli tedy Judejczycy, aby prosić Jahwe o pomoc. Przybyli z każdego miasta Judy, aby błagać Jahwe.


text:
i przemówił: - "Jahwe, Boże ojców naszych, czy nie jesteś Bogiem w niebie i władcą nad wszystkimi królestwami narodów? W Twojej ręce jest moc i potęga i nikt nie jest Ci równy.


text:
Czyż nie Ty, Boże nasz, wygnałeś mieszkańców tej ziemi przed ludem Twym Izraelem i oddałeś ją na wieki potomkom Abrahama, przyjaciela Twego.


text:
"Jeśli spadnie na nas nieszczęście, miecz, powódź, zaraza lub głód staniemy przed tym domem i przed obliczem Twoim, gdyż imię Twoje mieszka w tym domu i wołać będziemy do Ciebie w utrapieniu naszym, a Ty nas wysłuchasz i ocalisz".


text:
Oto teraz Ammonici, Moabici i mieszkańcy gór Seir, na których ziemię nie pozwoliłeś wkroczyć Izraelitom podczas wędrówki z ziemi egipskiej tak iż ominęli ich i nie wytracili,


text:
oni w taki sposób nam się odwdzięczają. Wtargnęli do nas, aby nas wypędzić z dziedzictwa Twego, które nam dałeś na własność.


text:
Boże nasz, czy nie dokonasz sądu nad nimi. Jesteśmy bezsilni wobec takiej potęgi, która na nas naciera. Nie wiemy, co mamy czynić, ale oczy nasze są zwrócone ku Tobie".


text:
Wtedy duch Jahwe ogarnął pośród zgromadzenia Benaji, syna Jeiela, syna Matami, lewitę, potomka Asafa.


text:
Ten zawołał: "Słuchajcie wszyscy z Judy, mieszkańcy Jerozolimy, i ty, królu Jozafacie! Tak mówi do was Jahwe: "Nie trwóżcie się i nie lękajcie się tak wielkiej potęgi. Albowiem nie wy stoczycie bój, lecz Bóg.


text:
Już jutro macie przeciw nim wyruszyć. Oni pójdą zboczem góry Cis i zetkniecie się przy końcu wąwozu, naprzeciw pustyni Jeruel.


text:
Nie wy będziecie tam walczyć. Trzeba się jednak stawić, aby być świadkiem waszego ocalenia przez Jahwe, ty Judo i Jerozolimo. A więc nie trwóżcie się ani nie lękajcie! Jutro wyruszycie im na spotkanie, a Jahwe będzie z wami"".


text:
Wówczas Jozafat upadł na kolana twarzą ku ziemi. Także wszyscy mieszkańcy Judy i Jerozolimy upadli przed Jahwe, aby Mu oddać pokłon.


text:
Potem lewici, potomkowie Kehata i potomkowie Korego, powstali, aby wysławiać Jahwe, Boga Izraela, głośnym i potężnym głosem.


text:
Następnego poranka wyruszyli w stronę pustyni Tekoa. Przedtem jednak jeszcze przystąpił do nich Jozafat i przemówił: "Słuchajcie mnie, Judo i mieszkańcy Jerozolimy! Zawierzcie Jahwe, Bogu waszemu a będziecie bezpieczni. Wierzcie prorokom Jego a będzie się wam wiodło dobrze".


text:
Po naradzie z ludem powołał śpiewaków dla Jahwe, mający go wielbić, krocząc w uroczystych strojach przed wojskiem śpiewając: "Wysławiajcie Jahwe, bo na wieki trwa miłosierdzie Jego".


text:
Gdy rozpoczęli wznosić śpiewy pochwalne, Jahwe zastawił zasadzkę na Ammonitów, Moabitów i ludzi gór Seir, którzy wyruszyli przeciw Judzie, tak że ponieśli klęskę.


text:
Powstali bowiem Ammonici i Moabici przeciw mieszkańcom z gór Seir, aby ich rozgromić i doszczętnie wyniszczyć. A gdy pobili mieszkańców Seiru, napadli jedni na drugich, żeby się wzajemnie wytępić.


text:
Gdy mieszkańcy Judy dotarli do miejsca z widokiem na pustynię, spojrzeli na te tłumy, widząc tylko leżące trupy na ziemi, nikt bowiem nie uszedł z życiem.


text:
Wtedy Jozafat i jego ludzie zbliżyli się, aby zebrać z nich łupy. Znaleźli przy nich wiele bogactwa: bydła, dobytku, szat i kosztownych naczyń. Zdobyli tak wiele, iż nie byli w stanie tego wszystkiego pomieścić. Zeszły im aż trzy dni na zebranie łupu z powodu jego ogromu.


text:
W czwartym dniu zebrali się w Dolinie Beraka, aby tam błogosławić Jahwe. Stąd to nazwa doliny Beraka.


text:
Następnie wszyscy mężowie z Judy i Jerozolimy pod przewodnictwem Jozafata wracali do Jerozolimy rozweseleni, gdyż Jahwe udzielił im radości, uwalniając ich od nieprzyjaciół.


text:
Po tych wydarzeniach strach Boży ogarnął wszystkie królestwa i kraje, gdyż rozniosła się wieść, iż sam Jahwe walczył z wrogami Izraela.


text:
Tak Jozafat panował w Judzie. Gdy obejmował rządy liczył trzydzieści pięć lat a panował w Jerozolimie dwadzieścia pięć lat. Jego matce było na imię Azuba i była córką Szilchiego.


text:
Nie zanikł jednak do reszty kult na wyżynach. Lud bowiem nie zwrócił jeszcze swego serca do Boga ojców swoich.


text:
Pozostałe dzieje Jozafata, te wcześniejsze i te późniejsze, opisane są w Księdze Jehu, syna Chananiego i włączone do Księgi Królów Izraela.


text:
Potem Jozafat, król Judy, sprzymierzył się z królem Izraela, Ochozjaszem, który postępował bezbożnie.


text:
Wtedy Eliezer, syn Dodawahu z Mareszy wystąpił z proroctwem przeciw Jozafatowi: "Ponieważ sprzymierzyłeś się z Ochozjaszem, Jahwe zniszczy twoje dzieło. I rozbiły się okręty i nie mogły popłynąć do Tarszisz".


text:
Gdy Jozafat zasnął z ojcami swymi pochowano go przy swoich przodkach w Mieście Dawidowym. Po nim królem został jego syn Joram.


text:
Miał on braci, synów Jozafata: Azarię, Jechiela, Zekarjahu, Azarjahu, Mikaela i Szefatjahu. Wszyscy byli synami Jozafata, króla Judy.


text:
Ojciec obdarzył ich bogatymi darami w srebrze, złocie i klejnotach. Poza tym przekazał im warowne miasta Judy. Władzę królewską zaś oddał Joramowi, jako synowi pierworodnemu.


text:
Po objęciu władzy królewskiej i po utwierdzeniu się na tronie, pozabijał mieczem wszystkich swoich braci jak również niektórych książąt Izraela.


text:
Poszedł w ślady królów Izraela, postępując tak jak dom Achaba. Albowiem wziął sobie za żonę córkę Achaba i popełniał czyny, które nie mogły spodobać się Jahwe.


text:
Ale Jahwe nie chciał zniszczyć domu Dawidowego z powodu przymierza, zawartego z Dawidem i dlatego że przyrzekł jemu i jego synom zawsze udzielić oświecenia.


text:
Joram więc wyruszył przeciw nim ze swoimi naczelnikami i wszystkimi wozami bojowymi. Napadu dokonał nocą i pobił Edomitów, którzy go otoczyli łącznie z dowodzącymi rydwanami.


text:
Ale Edom odpadł od Judy po dzień dzisiejszy. Równocześnie odłączyła się także od niego Libna dlatego, że odwrócił się od Jahwe, Boga jego ojców.


text:
Ustanowił też wyżyny na górach judzkich i doprowadził do wiarołomstwa mieszkańców Jerozolimy, a Judę na złą drogę.


text:
Przyszło potem do niego pismo od proroka Eliasza tej treści: "Tak mówi Jahwe, Bóg twego praojca Dawida: Ponieważ nie postępowałeś drogami ojca twego Jozafata ani drogami Asy, króla Judy,


text:
ale wstąpiłeś na ścieżki królów Izraela i doprowadziłeś Judę oraz mieszkańców Jerozolimy do wiarołomstwa, podobnie jak to uczynił dom Achaba, nadto wymordowałeś braci twoich i rodzinę ojca twego, godniejszych od ciebie,


text:
Ciebie zaś ukarze ciężką chorobą, chorobą wnętrzności. Na skutek tej choroby wyjdą ci wszystkie wnętrzności i to w ciągu dwóch lat.


text:
Oni to wtargnęli do Judy, spustoszyli ją i zabrali wszystkie bogactwa pałacu królewskiego. Uprowadzili również synów króla i żony, tak że nie został żaden z nich, poza najmłodszym synem, Joachazem.


text:
Tak przemijał dzień po dniu i po upływie dwóch lat na skutek tej choroby wyszły mu wnętrzności i umierał wśród strasznych boleści. Lud jego nie zapalił żadnego ognia, aby mu oddać cześć, jak to miało miejsce u jego ojców.


text:
Miał trzydzieści dwa lata gdy został królem i panował w Jerozolimie osiem lat. Odszedł i nikt go nie żałował. Pochowano go w Mieście Dawida, jednakże nie w grobach królewskich.


text:
Po nim mieszkańcy Jerozolimy ustanowili królem Ochozjasza, najmłodszego syna. Wszystkich starszych [braci] wymordowała zgraja, która z Arabami wyruszyła na wojnę. W ten to sposób Ochozjasz syn Jorama, króla Judy, doszedł do władzy.


text:
Ochozjasz miał dwadzieścia dwa lata, gdy doszedł do władzy a sprawował rządy w Jerozolimie przez jeden rok. Jego matka miała na imię Atalia, wnuczka Omriego.


text:
Czynił więc to, co nie podobało się Jahwe, podobnie jak dom Achaba. Oni bowiem po śmierci ojca byli jego doradcami ku jego własnej zgubie.


text:
Słuchając ich rady wyruszył na wojnę z Joramem, synem Achaba, królem Izraela, przeciw Chazaelowi, królowi Aramu, do Ramot w Gileadzie. Tam Aramejczycy zranili Jorama.


text:
Wycofał się więc, by w Jizreel wyleczyć rany odniesione pod Ramot w walce z Chazaelem, królem Aramu. Ochozjasz, syn króla Judy, Jorama, przybył do Jizreel, aby odwiedzić chorego Jorama, syna Achaba.


text:
Odwiedziny te jednak w myśl zarządzenia Bożego, wyszły Ochozjaszowi na zgubę. Gdy bowiem przybył do niego, wyruszył z Joramem na spotkanie Jehu, wnuka Nimsziego, którego Jahwe namaścił, aby zniszczył dom Achaba.


text:
Gdy Jehu rozprawił się z domem Achaba, napotkał książęta Judy i synów braci Ochozjasza, będących w jego służbie i zabił ich.


text:
Później kazał odnaleźć Ochozjasza. Schwytano go, gdy ten ukrywał się w Samarii. Przyprowadzono go do Jehu i zgładzono. Jego wprawdzie pochowano, uzasadniając: "Jest on synem Jozafata, który szukał całym sercem Jahwe". Ale w domu Ochozjasza nie było nikogo kto miałby wystarczająco siły, by objąć rządy.


text:
A Atalia, matka Ochozjasza, widząc, że jej syn nie żyje, zabrała się do wytępienia całego rodu królewskiego domu Judy.


text:
Jednak Jehoszeba, córka króla, porwała Joasa, syna Ochozjasza, wyniosła go skrycie spośród synów królewskich, których zabijano i ukryła w sypialni razem z jego mamką. W ten sposób Jehoszeba, córka króla Jorama, a żona kapłana Jehojady i siostra Ochozjasza, ukryła go przed Atalią, tak iż nie udało się go zgładzić.


text:
Przebywał u niej przez sześć lat, schowany w świątyni Bożej, w okresie, w którym Atalia rządziła krajem.


text:
W siódmym roku Jehojada zdobył się na odwagę uknuć spisek razem z setnikami, Azariahu, synem Jerochama, Jiszmaelem, synem Jechochanena, Azariahu, synem Obeda, Maasejahu, synem Adajahu i Eliszafatem, synem Zikriego.


text:
Obeszli oni Judę i zwołali lewitów z wszystkich miast Judy oraz głowy rodzin izraelskich do Jerozolimy.


text:
Tu całe zgromadzenie w domu Bożym zawarło przymierze z królem, a [Jehojada] przemówił do nich: "Oto syn króla! On winien królować według obietnicy Jahwe danej potomkom Dawida.


text:
Oto, co macie czynić: Trzecia część spośród kapłanów i lewitów, pełniących dyżur w szabat, stanie na straży w bramach;


text:
dalsza trzecia część przy pałacu królewskim, następna trzecia część przy bramie Fundamentów. Znów wszystek lud niech pozostanie na dziedzińcach domu Jahwe.


text:
Nie wolno nikomu wchodzić do domu Jahwe oprócz kapłanów i lewitów, pełniących służbę. Oni to mogą wejść, gdyż się uświęcili. Wszystek lud niech przestrzega przepisów Jahwe.


text:
Niech lewici otoczą króla, każdy z bronią w ręku. Ktokolwiek zamierzałby wtargnąć do domu Jahwe, winien być zgładzony. Bądźcie przy królu, gdziekolwiek się poruszy".


text:
Lewici i cały lud Judy dokładnie przestrzegali wszystko, co im rozkazał kapłan Jehojada. Każdy zgromadził wokół siebie swoich ludzi, tych którzy odchodzili w szabat i tych co przychodzili w szabat, gdyż kapłan Jehojada nie zwolnił żadnej ze zmian.


text:
Kapłan Jehojada przydzielił setnikom włócznie, tarcze i zbroje, należące do króla Dawida, które były w świątyni Boga.


text:
Skoro rozstawił wszystek lud, każdego z bronią w ręku, wokoło króla od prawej strony świątyni aż do lewej strony przed ołtarzem i świątynią,


text:
wyprowadzono królewicza, włożono mu koronę oraz przekazano prawo i ogłoszono go królem. Jehojada i jego synowie namaścili go i wznieśli okrzyk: "Niech żyje król".


text:
Gdy Atalia usłyszała okrzyki tłumu, biegającego i wiwatującego na cześć króla, wybiegła do ludu, do świątyni Jahwe.


text:
Tam ujrzała króla, który stał na podwyższeniu przy wejściu, oraz książąt i trębaczy wokół króla wraz z całym ludem kraju, który radował się i grał na trąbach, nadto śpiewaków z instrumentami muzycznymi, którzy podtrzymywali pochwalne śpiewy. Atalia rozdarła swoje szaty i zawołała: "zdrada, zdrada".


text:
Wówczas kapłan Jehojada wydał rozkaz setnikom, stojącym na czele wojska i rzekł do nich: "Wyprowadźcie ją poprzez szeregi! Ktokolwiek by za nią ruszył, zginie od miecza!" Kapłan bowiem zaznaczył: "Nie zabijajcie jej w domu Jahwe!".


text:
Wtedy ją ujęto i gdy doprowadzono ją do wejścia bramy Końskiej królewskiego pałacu, tam ją zgładzono.


text:
Potem cały lud wyruszył do świątyni Baala i zburzył ją. Rozbili jego ołtarze i posągi a kapłana Baala, Matatana zabito przed ołtarzami.


text:
Następnie Jehojada przekazał zarząd domu Jahwe kapłanom i lewitom, których podzielił na grupy, aby składali ofiary całopalne dla Jahwe, tak jak to przewiduje Prawo Mojżesza przy radosnych śpiewach i pieśniach, które wprowadził Dawid.


text:
Następnie zwołał setników, dostojników i tych co mieli poważanie wśród ludu oraz wszystek lud ziemi i wyprowadzili króla ze świątyni Jahwe, zdążając przez Bramę Wyższą do pałacu królewskiego. Tam posadzili go na tronie królewskim.


text:
Joas miał siedem lat, kiedy został królem i rządził czterdzieści lat w Jerozolimie. Matka jego miała na imię Cibja i była z Beerszeby.


text:
Zwołał więc kapłanów i lewitów i rozkazał im: "Idźcie do miast Judy i zbierajcie pieniądze z całego Izraela, aby można było rok rocznie odnowić świątynię Boga waszego. A nie zwlekajcie z tym!" Lewici jednak nie spieszyli się.


text:
Wezwał więc król Jehojadę, ich przełożonego i strofował go: "Czemu nie pilnujesz lewitów, aby przynosili z Judy i z Jerozolimy daniny, które ustalił Mojżesz, sługa Jahwe, i nałożył na całą społeczność Izraela na rzecz Namiotu Przymierza?


text:
Bezbożna Atalia bowiem i jej synowie ograbili dom Boży i wszystkie święte przedmioty świątyni Jahwe zużyli dla Baalów".


text:
Następnie ogłoszono w Judzie i w Jerozolimie, aby przynoszono daniny dla Jahwe, nałożone Izraelowi na pustyni przez Mojżesza, sługę Bożego.


text:
Z tego cieszyli się wszyscy książęta i cały lud. Przychodzili, rzucając do skrzynki tyle, że się napełniła.


text:
A lewici widząc, że zebrało się już dużo pieniędzy, każdorazowo przynosili skrzynkę do urzędu królewskiego. Tam przychodził pisarz królewski razem z pełnomocnikiem arcykapłana i opróżniali skrzynkę. Opróżnioną odnosili z powrotem na jej miejsce. W ten sposób postępowano codziennie i zebrano bardzo dużo pieniędzy.


text:
Król i Jehojada przekazali je kierownikom robót przy domu Jahwe. Ci znów najmowali kamieniarzy i cieśli do prac wokoło domu Jahwe, a także rzemieślników, trudzących się obróbką żelaza i brązu, restaurując dom Jahwe.


text:
Rzemieślnicy zabrali się do pracy. W ten sposób dzięki nim szła do przodu odnowa budowli. Doprowadzili dom Boży do właściwego stanu i wzmocnili go.


text:
Gdy ukończyli pracę, przekazali pozostałe pieniądze królowi i Jahojadzie. Sporządzono za nie sprzęty do świątyni Jahwe, naczynia do kultu i całopaleń, nadto czasze i miseczki oraz inne przedmioty złote i srebrne. Dopóki żył Jehojada, składano regularnie ofiary całopalne w domu Bożym.


text:
Pochowano go w Mieście Dawidowym tam gdzie i królów. Ogromne bowiem miał zasługi wobec Izraela, oraz Boga i Jego domu.


text:
Wskutek tego opuścili dom Jahwe, Boga swych ojców a służyli aszerom i bałwanom. Z powodu tego ich występku spadł gniew na Judę i Jerozolimę.


text:
[Bóg] posyłał jednak do nich proroków, by ich nawrócić ku Jahwe. Ci ich upominali, ale nie dano im posłuchu.


text:
Wówczas Duch Boży ogarnął Zeharję, syna kapłana Jehojady. Stanął przed ludem i przemówił do niego: "Tak mówi Bóg. Dlaczego przekraczacie przykazania Jahwe i nie szczęści się wam! Ponieważ opuściliście Jahwe, On was także opuści!"


text:
Król Joasz nie pamiętał już dobrodziejstw wyświadczonych mu przez jego ojca Jehojadę, lecz kazał jego syna zgładzić. Ten konając jeszcze powiedział: "Niechaj to Jahwe zobaczy i pomści!"


text:
Nie minął rok a ruszyło wojsko aramejskie przeciw [Joasowi]. Wkroczyło do Judy i do Jerozolimy, wymordowało wszystkich książąt Judy a całą swą zdobycz wysłało do króla do Damaszku.


text:
I choć Aramejczycy ruszyli z nielicznym wojskiem, Jahwe sprawił, że zwyciężyli wojsko o wiele liczniejsze, ponieważ odstąpili od Jahwe, Boga ojców swoich. W taki to sposób ukarany został Joas.


text:
Raniąc go ciężko, zostawili go odchodząc. Wtedy sprzysięgli się przeciw niemu jego słudzy pomni zabójstwa synów kapłana Jehojady i zamordowali go we własnym łożu. Po jego śmierci, pochowano go w Mieście Dawidowym, ale nie złożono go w grobach królewskich.


text:
Oto ci, którzy sprzysięgli się przeciw niemu: Zabad, syn Szimeaty Ammonitki i Jehozabad, syn Szimrit Moabitki.


text:
Wiadomości o jego synach, o wysokości podatku, jaki nałożył na restaurację domu Bożego są odnotowane w Midraszu do Księgi Królów. Po nim objął tron jego syn Amazjasz.


text:
Amazjasz miał dwadzieścia pięć lat gdy został królem. Panował zaś w Jerozolimie dwadzieścia dziewięć lat. Matka o imieniu Jehoaddan była z Jerozolimy.


text:
Skoro tylko umocnił się w królowaniu, kazał zgładzić wszystkich spośród sług, którzy zabili jego ojca, króla.


text:
Nie ruszył jednak ich potomków, zgodnie z przepisami Księgi Prawa Mojżeszowego, gdzie Jahwe nakazuje: "Ojcowie nie poniosą śmierci za winy synów, ani synowie za winy ojców, lecz każdy umrze za swój własny grzech".


text:
Następnie Amazjasz zgromadził lud Judy i podzielił ich według rodów i naczelników tysiączników i setników dla całego Judy i Beniamina. Przeprowadził także spis ludności od dwudziestego roku począwszy. Zliczono 300 000 wyborowych wojowników, zdolnych do walki, uzbrojonych w oszczepy i tarcze.


text:
Przyszedł wówczas do niego mąż Boży z ostrzeżeniem: "Królu, niech nie wyruszają z tobą wojownicy z Izraela, gdyż Jahwe nie wspiera Izraela, ani żadnego spośród synów Efraima.


text:
Wyruszaj sam na wojnę, działaj i bądź silny! Czy Bóg dopuści, aby nieprzyjaciel pokonał ciebie. Bóg ma moc, aby przyjść z pomocą albo też przywieść do upadku".


text:
Na to Amazjasz odpowiedział mężowi Bożemu: "A co się stanie z owymi stu talentami, które dałem oddziałom izraelskim". Mąż zaś Boży dał taką odpowiedź: "Przecież Jahwe może ci dać o wiele więcej".


text:
Wtedy Amazjasz odesłał wojsko, które zaciągnął z Efraima, i kazał im wrócić do swego kraju. Oni jednak rozzłościli się bardzo na Judę i wrócili do siebie pełni gniewu.


text:
Amazjasz jednak nabrał odwagi i wyruszył ze swoimi ludźmi, skierował się w stronę Doliny Soli i pobił 10 000 mieszkańców Seiru.


text:
Dalsze 10 000 wzięli Judejczycy żywcem, wyprowadzili na szczyt skały i stamtąd ich strącili, tak że się wszyscy pozabijali.


text:
Natomiast żołnierze z oddziału, którego Amazjasz wysłał do domu, także nie mogli pójść z nim na wojnę, siali spustoszenie w miastach Judy od Samarii aż do Bet-Choron, zabili tam 3000 ludzi i zabrali potężny łup.


text:
Kiedy Amazjasz po odniesionym zwycięstwie nad Edomitami powrócił, sprowadził bogów Seiru, uznając ich za swoich bogów i oddał im pokłon, i składał ofiary, paląc przed nimi kadzidło.


text:
Wtedy rozpalił się gniew Jahwe przeciw Amazjaszowi i wysłał do niego proroka, aby mu oznajmił: "Dlaczego szukasz bogów tego ludu, który nie był zdolny uwolnić swego ludu z twojej ręki?"


text:
Gdy tak do niego przemawiał, przerwał mu: "Czy powołaliśmy cię na doradcę króla? Skończ i odejdź! Po cóż mielibyśmy cię zabijać?" Odchodząc prorok jednak dodał: "Wiem, że Bóg postanowił twoją zgubę za to, żeś to uczynił a nie posłuchałeś mego ostrzeżenia".


text:
Po naradzie Amazjasz, król Judy, przekazał królowi Izraela Joasowi, synowi Joachaza, syna Jehu poselstwo: "Przybądź i spójrzmy sobie w twarz".


text:
Na to Joas król Izraela dał Amasjaszowi, królowi Judy, taką to odpowiedź: "Oset na Libanie wstąpił do cedru na Libanie z żądaniem: Wydaj twoją córkę za żonę mojemu synowi! Przeleciał jednak dziki zwierz z Libanu i zdeptał oset".


text:
Pomyślałeś sobie: "Przecież zwyciężyłem Edomitów i serce twoje uniosło się dumą. Zadowalaj się więc twoją chwałą i pozostań w domu. Po co masz wywołać nieszczęście i ściągnąć zgubę na siebie i na Judę?"


text:
Ale Amazjasz nie usłuchał, a działo się to za zarządzeniem Boga, który chciał ich wydać w ręce wrogów za to, że szukali bogów Edomu.


text:
Wyruszył tedy Joasz, król Izraela i zmierzyli się - on i Amazjasz, król Judy - pod Bet - Szemesz w Judzie.


text:
Joas, król Izraela, pojmał jednak pod Bet-Szemesz króla Judy Amazjasza, syna Joasa, a wnuka Joachaza i przywiódł go do Jerozolimy. Zrobił też wyłom w murach Jerozolimy na cztery łokcie, od Bramy Efraima aż do Bramy Węgla.


text:
Zabrał też wszystko złoto i srebro, wszystkie naczynia, które znajdowały się w świątyni Jahwe u Obed-Edoma, nadto skarby pałacu królewskiego oraz zakładników. Potem dopiero wrócił do Samarii.


text:
Po śmierci króla Izraela Joasa, syna Joachaza, król Judy Amazjasz, syn Joasa, żył jeszcze piętnaście lat.


text:
A pozostałe dzieje Amazjasza, wcześniejsze i późniejsze, czyż nie zostały spisane w Księdze Królów Judy i Izraela?


text:
Począwszy od czasu, kiedy Amazjasz odstąpił od Jahwe, związał się przeciw nim spisek w Jerozolimie. Dlatego też uszedł do Lakisz. Ścigano go jednak i tam go zgładzono.


text:
Wówczas wszystek lud Judy wziął Ozeasza, który wtedy miał szesnaście lat, i wybrał go na króla po jego ojcu Amazjaszu.


text:
Ozeasz miał szesnaście lat, gdy został królem i rządził w Jerozolimie przez dwadzieścia pięć lat. Matka o imieniu Jekolia była z Jerozolimy.


text:
Szukał szczerze Boga, dopóki żył Zaharjahu, który go ćwiczył w bojaźni Bożej. Jak długo szukał Jahwe, tak długo też Bóg darzył go pomyślnością.


text:
Wyruszył też na wojnę przeciw Filistynom, zburzył mury Get, Jabne i Aszdod, a odbudował miasta w okręgu Aszdod oraz w krainie Filistynów.


text:
A Bóg wspierał go w walce z Filistynami i Arabami, którzy zamieszkiwali Gur-Baal, jak również z Meunitami.


text:
Amonici przynosili Ozeaszowi dary. Jego sława sięgała aż do granic Egiptu, gdyż stał się bardzo potężny.


text:
W Jerozolimie znów Ozeasz wybudował wieże przy Bramie Węgła, przy Bramie Doliny przy Narożniku, równocześnie umacniając je.


text:
Ponadto pobudował wieżę na pustyni i wykopał wiele cystern, gdyż miał wielkie stada na Szefeli i na równinie. W górach zaś i w sadach miał robotników, uprawiających rolę i winnice, kochał bowiem rolnictwo.


text:
Ozeasz miał także wojsko, wyszkolone w sztuce wojennej, podzielone na oddziały bojowe według liczby ustalonej przez pisarza Jeiela i urzędnika Maasejahu, podlegające dowódcy Chamanjahu, jednemu z książąt królewskich.


text:
Pod ich dowództwem znajdowała się armia licząca, 370 500 wyszkolonych bojowników, gotowych wesprzeć króla w walce z nieprzyjacielem.


text:
Kazał także zbudować w Jerozolimie działa wojenne, wynalezione przez utalentowanych mistrzów, które umieszczono na wieżach i narożnikach. Z nich można było ciskać strzały i wielkie kamienie. A sława jego rozeszła się daleko, bo doznawał przedziwnego wsparcia, tak że stał się bardzo potężny.


text:
A gdy urósł w potęgę, uniosło się jego serce, co przyczyniło się do jego zguby. Zgrzeszył bowiem przeciw Jahwe, Bogu swemu, gdyż wkroczył do świątyni Jahwe, aby złożyć ofiarę na ołtarzu kadzenia.


text:
Za nim poszedł jednak kapłan Azarjahu - razem z osiemdziesięcioma kapłanami Jahwe, mężami odważnymi.


text:
Sprzeciwili się królowi Ozeaszowi, ostrzegając: "Nie do ciebie należy Ozeaszu palić kadzidło dla Jahwe. Jest to przywilej kapłanów, synów Aarona, gdyż oni dla tych spraw są poświęceni, by palili kadzidło. A więc wyjdź z miejsca Świętego, boś popełnił przestępstwo, które nie może ci przynieść chwały u Jahwe".


text:
Wówczas Ozeasz rozgniewał się, a dłoń jego trzymała jeszcze kadzielnicę. Gdy tak dyszał gniewem na kapłanów, pojawił się na jego czole trąd w obliczu kapłanów w domu Jahwe przed ołtarzem kadzenia.


text:
Gdy więc najwyższy kapłan Azarjahu oraz inni kapłani przyjrzeli mu się, zauważyli trąd na jego czole. Przynaglali go tedy, aby jak najszybciej wyszedł stamtąd. On sam spieszył się do wyjścia, gdyż Jahwe go ukarał.


text:
Król Ozeasz pozostał trędowaty aż do dnia swojej śmierci. Jako trędowaty mieszkał w odosobnieniu, gdyż był wykluczony ze świątyni Jahwe. W tym czasie jego syn Jotam rządził pałacem królewskim i sądził lud kraju.


text:
Ozeasz spoczął ze swoimi przodkami i pochowano go na polu obok grobów królewskich, gdyż mówiono: "Był trędowaty". Syn jego Jotam został królem w jego miejsce.


text:
Jotam miał dwadzieścia pięć lat, gdy został królem a rządził szesnaście lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Jerusza i była córką Cadoka.


text:
Czynił to, co podobało się Jahwe, tak jak jego ojciec Ozeasz. Nie wkroczył jednak do świątyni Jahwe. Lud zaś postępował wciąż jeszcze bezbożnie.


text:
Prowadził też zwycięską wojnę z królem Ammonitów. Ammonici tedy zmuszeni byli mu dostarczyć tegoż roku sto talentów srebra i 10 000 kor pszenicy oraz 10 000 kor jęczmienia.


text:
Pozostałe dzieje Jotama, wszystkie jego wyprawy wojenne i przedsięwzięcia, zapisane są w Księdze Królów Izraela i Judy.


text:
Jotam zasnął z ojcami swymi i pochowano go w Mieście Dawidowym. Po nim królem został jego syn Achaz.


text:
Achaz miał dwadzieścia lat gdy został królem. A rządził szesnaście lat w Jerozolimie. Nie czynił jednak tego, co podobało się Jahwe, jak jego praojciec Dawid,


text:
Palił kadzidło w dolinie Ben-Hinnom, co więcej spalił żywcem własnego syna, idąc w ślady obrzydliwych czynów pogan.


text:
Dlatego Jahwe, Bóg jego, wydał go w ręce króla Aramu. Ten po zwycięstwie wziął wielką liczbę jeńców i uprowadził do Damaszku. Dostał się też w ręce króla Izraela, który zadał mu poważną klęskę.


text:
Pekach, syn Remaljahu, zgładził w Judzie w jednym dniu 120 000 mężów, samych walecznych żołnierzy. Odstąpili bowiem od Jahwe, Boga ich ojców.


text:
Zikri, bohater efraimski, zabił królewicza Maasejahu, nadto przełożonego pałacu oraz Elkanę, najwyższego urzędnika po królu.


text:
Izraelici uprowadzili do niewoli swoim współziomkom 200 000 kobiet, synów i córki, a ponadto zdobyli znaczne łupy, sprowadzając wszystko do Samarii.


text:
Tam był prorok Jahwe imieniem Obed. Wyszedł on na przeciw wojsk, powracających do Samarii, i wyjaśnił im: "Ponieważ Jahwe, Bóg ojców waszych, rozgniewał się na Judę, wydał ich w wasze ręce. Ale wyście ich wymordowali z taką wściekłością, która sięga aż do nieba.


text:
Czy może zamierzacie teraz synów Judy i Jerozolimy uczynić uległymi niewolnikami i niewolnicami? A czy wy nie poczuwacie się do żadnej winy przed Jahwe, Bogiem waszym?


text:
Posłuchajcie więc mnie. Oddajcie jeńców, których wyrwaliście waszym braciom. Inaczej bowiem zapłonie gniew Jahwe nad wami".


text:
Wtedy zwrócili się niektórzy spośród książąt efraimskich, mianowicie Azarjahu, syn Jehochanana, Berekjahu, syn Meszillemota, Jechizhijjahu, syn Szalluma i Amosa, syn Chadleja, do tych którzy wrócili z wojny


text:
i przekonywali ich: "Nie sprowadzajcie tu jeńców, gdyż to będzie nas obciążało przed Jahwe. Zamierzacie jeszcze powiększyć nasze grzechy i przewinienia, gdy już [ciąży] na nas wielka wina i groźba gniewu wisi nad Izraelem.


text:
Wówczas wojsko w obecności książąt i całego zgromadzenia zwolniło jeńców i zrezygnowało ze zdobyczy.


text:
A mężowie, których wyznaczono imiennie, przejęli jeńców, przyodziali z rzeczy zdobytych wszystkich nagich, przydzielając im odzież i obuwie, dali im jedzenie i picie, namaścili ich, a wszystkich osłabionych posadzili na osły i towarzyszyli im aż do Jerycha, miasta palm, do ich braci, po czym sami powrócili do Samarii.


text:
Również Filistyni ograbiali miasta na Szefeli i w judzkim Negebie, zdobywając Bet-Szemesz, Ajjalon, Gederot, Soko i należące do nich miejscowości oraz Gimzo i podległe jej miejscowości, i osiedlili się tam.


text:
Albowiem Jahwe upokorzył Judę z powodu Achaza, króla Judy, gdyż wspierał rozwiązłość w Judzie i sam sprzeniewierzył się Jahwe.


text:
Achaz wtedy został zmuszony do ograbienia świątyni Jahwe, pałacu królewskiego i książąt z majątku i do przekazania go królowi Asyrii, ale pomocy nie otrzymał.


text:
Mimo tego wielkiego ucisku popełniał ciągle dalsze przewinienia wobec Jahwe, ten właśnie król Achaz.


text:
Składał bowiem ofiary bogom Damaszku, którzy go pokonali, tłumacząc sobie: "Bogowie królów aramejskich wspomagają ich. Gdy ja będą im składał ofiary, pomogą i mnie". One jednak przyczyniły się do tego, aby jego i cały Izrael doprowadzić do upadku.


text:
Achaz również zabrał naczynia domu Bożego i rozbił je. Zamknął bramy świątyni Jahwe a postawił ołtarze we wszystkich zakątkach Jerozolimy.


text:
W każdym mieście Judy zaś wzniósł wyżyny, aby składano kadzielne ofiary dla obcych bogów. Tak obrażał Jahwe, Boga ojców swoich.


text:
Pozostałe dzieje jego i wszystkie jego przedsięwzięcia, te wcześniejsze i te późniejsze, zapisane są w Księdze Królów Judy i Izraela.


text:
Achaz zasnął przy swoich przodkach i pochowano go w mieście, w Jerozolimie, ale nie w grobach królów Izraela. Po nim został królem jego syn Ezechiasz.


text:
Ezechiasz został królem mając lat dwadzieścia pięć, a rządził dziesięć lat w Jerozolimie. Matka jego miała na imię Abijja i była córką Zekarjahu.


text:
On to już w pierwszym roku swoich rządów, w pierwszym miesiącu otworzył bramy świątyni Jahwe i odnowił je.


text:
i przemówił do nich: "Posłuchajcie mnie lewici! Uświęćcie się i uświęćcie dom Jahwe, Boga waszych ojców! Usuńcie także ze świątyni to co nieczyste.


text:
Albowiem ojcowie nasi sprzeniewierzyli się i czynili to, co nie podobało się Jahwe, Bogu naszemu. Opuścili go, odwróciwszy swoje oblicze od mieszkania Jahwe i tyłem obrócili się do Niego.


text:
Pozamykali bramy przedsionku, zagasili lampy, nie zapalili żadnego kadzidła, ani nie składali całopaleń ku czci Boga Izraela.


text:
Dlatego spadł gniew Jahwe na Judę i na Jerozolimę. Zrobił z nich przedmiot lęku, przerażenia i pośmiewiska, jak to widzicie własnymi oczyma.


text:
Z tego to powodu ojcowie nasi zginęli od miecza a córki wasze, synowie i żony uprowadzono do niewoli.


text:
Dlatego to postanowiłem zawrzeć przymierze z Jahwe, Bogiem Izraela, ażeby odwrócił od nas swój zapalczywy gniew.


text:
Synowie moi, nie bądźcie więc obojętnymi, albowiem Jahwe was wybrał, ażebyście stali przed Nim i Jemu się oddali jako jego słudzy, składający Mu ofiary kadzielne.


text:
Wtedy powstali lewici: Machat, syn Amasaja, Joel, syn Azarjahu, z potomków Keta; z potomków Merariego znów: Kisz, syn Abdiego i Azarjahu, syn Jehallela; a z Gerszonitów: Joach, syn Zimmy, i Eden, syn Joacha.


text:
Zgromadzili oni swoich braci i uświęcili się. Potem zabrali się do oczyszczenia świątyni Jahwe, jak to rozkazał król, według słów Jahwe.


text:
Kapłani tedy weszli do wnętrza domu Jahwe, aby przeprowadzić jego oczyszczenie. Przekazali więc co było nieczyste w domu Jahwe lewitom do przedsionka domu Jahwe, a ci zebrawszy wszystko wyrzucili do potoku Cedron.


text:
Oczyszczenie zaczęto w pierwszym dniu pierwszego miesiąca, a ósmego dnia tegoż miesiąca doszli już do przedsionka Jahwe. Oczyszczenie zaś samej świątyni Jahwe zajęto osiem dni. Ukończono je w szesnastym dniu pierwszego miesiąca.


text:
Potem przyszli do króla Ezechiasza i oznajmili: "Oczyściliśmy cały dom Jahwe, jak również ołtarz całopalenia oraz stół dla chlebów pokładnych i wszystek sprzęt do tego należący.


text:
Nadto wszystkie przedmioty, które król Achaz w czasie swego panowania zbeszcześcił przez swoje wiarołomstwo, odnowiliśmy i uświęciliśmy Teraz znajdują się przed ołtarzem Jahwe".


text:
Dostarczono wtedy po siedem cielców, baranów, jagniąt i kozłów na ofiarę przebłagalną za królestwo, za świątynię i za Judę. A król rozkazał kapłanom, synom Aarona, złożyć ofiarę na ołtarzu Jahwe.


text:
Najpierw zabito cielce. Kapłani zaś zebrali krew i pokropili nią ołtarz. Następnie zabito barany i ponownie pokropiono krwią ołtarz. Na końcu zabito jagnięta i również pokropiono krwią ołtarz.


text:
Następnie przyprowadzono przed króla i zgromadzenie kozły do ofiary przebłagania, aby mogli na nie włożyć swoje dłonie.


text:
Potem kapłani zabili je, a ich krew wylali wokół ołtarza jako ofiarę przebłagania na zadośćuczynienie za całego Izraela, gdyż król właśnie za całego Izraela kazał złożyć ofiary całopalne i błagalne.


text:
A lewitów z cymbałami, harfami i cytrami ustawił przy domu Jahwe tak jak to ustalił Dawid i Gad, "Widzący" króla oraz prorok Natan. Jahwe bowiem wydawał rozporządzenia przez swoich proroków.


text:
Wówczas Ezechiasz kazał złożyć na ołtarzu ofiarę całopalną. A gdy przystąpiono do złożenia ofiary całopalnej, wszczęto pieśń na cześć Jahwe przy dźwiękach trąb i akompaniamencie instrumentów Dawida, króla Izraela.


text:
Na czas śpiewu i grania trąb całe zgromadzenie upadło na twarz dopóki nie dokonano ofiary całopalnej.


text:
Król Ezechiasz i książęta zarządzili, aby lewici wysławiali Jahwe słowami Dawida i "Widzącego" Asafa. A ci śpiewali owe hymny uwielbienia z radością wielką i oddali pokłon, upadając na kolana.


text:
Potem Ezechiasz zabrał głos: "Teraz stoicie przed Jahwe z pełnymi rękami. Przyjdźcie i przynieście do domu Jahwe ofiary krwawe i uwielbienia". Wtedy zgromadzenie złożyło ofiary krwawe i uwielbienia, a gdy ponadto ktoś tego pragnął także ofiary całopalne.


text:
Oto liczba ofiar złożonych przez zgromadzenie: 70 wołów, 100 baranów i 200 jagniąt. Wszystko to jako ofiarę całopalną dla Jahwe.


text:
A ponieważ było mało kapłanów, nie nadążali ze ściągnięciem skór z ofiar przeznaczonych na całopalenie, dlatego pomagali im bracia lewici tak długo, dopóki nie dokończyli pracy i dopóki nie poświęcili się dalsi kapłani lewici bowiem pospieszyli się bardziej z uświęceniem niż kapłani.


text:
Obfite też były ofiary całopalne, które należało składać oprócz tłuszczu na ofiary pojednania i oprócz ofiar płynnych. W ten sposób została wznowiona służba Boża w domu Jahwe.


text:
Ezechiasz i cały lud był bardzo uradowany z tego, czym Bóg obdarzył ponownie lud, gdyż cała sprawa niesłychanie szybko została ukończona.


text:
Po tych wydarzeniach Ezechiasz wyprawił poselstwa do całego Izraela i Judy, a do Efraima i Manassego wysłał także pisma, zapraszając na Paschę do domu Bożego w Jerozolimie, ku czci Jahwe - Boga Izraela.


text:
Zarówno król, jak i jego książęta wraz z całym zgromadzeniem w Jerozolimie postanowili obchodzić Paschę dopiero w drugim miesiącu.


text:
Wcześniej bowiem nie mogli jej obchodzić, gdyż nie wszyscy kapłani zdążyli się oczyścić, a lud nie zebrał się jeszcze w Jerozolimie.


text:
Ustalili więc, by w całym Izraelu od Beerszeby aż do Dan obwieścić, żeby przybyli do Jerozolimy na obchody Paschy Jahwe - Boga Izraela, albowiem nie obchodzono od dawna jej tak jak było przepisane.


text:
Gońcy zaś z listami króla w ręku przemierzyli cały Izrael i Judę, ogłaszając jego dekret: "Izraelici! Nawróćcie się do Jahwe, Boga Abrahama, Izaaka i Izraela, aby i On zwrócił się łaskawie do tych, którzy dzięki ucieczce, ocaleli spod ręki królów asyryjskich.


text:
Nie postępujcie wobec tego jak ojcowie i bracia wasi, którzy sprzeniewierzyli się Jahwe, Bogu ich ojców, za co wydał ich na zniszczenie, jak widzicie.


text:
Nie bądźcie więc twardego karku, jak ojcowie wasi. Podajcie rękę Jahwe i przybądźcie do Jego świątyni, którą poświęcił na wsze czasy. Służcie Jahwe, Bogu waszemu, aby odwrócił od was zapalczywość gniewu Swego.


text:
Jeśli się bowiem nawrócicie do Jahwe, bracia i synowie wasi doznają litości u tych, którzy ich uprowadzili do niewoli i będą mogli powrócić do tego kraju, gdyż Jahwe, wasz Bóg jest łaskawy i miłosierny. Nie odwróci swojego oblicza od was jeśli się do Niego nawrócicie".


text:
Gdy wysłańcy podążali od miasta do miasta przez ziemię Efraima i Manassego aż do Zebulona, wyśmiewano się z nich i szydzono.


text:
W Judzie natomiast działała ręka Boża, udzielając im jednomyślnego nastawienia do spełnienia rozkazu króla i książąt, zgodnego z przykazaniem Jahwe.


text:
I tak w drugim miesiącu zgromadziły się w Jerozolimie tłumy ludzi na obchody Święta Przaśników - iście wielkie zgromadzenie.


text:
Najpierw zabrali się do usunięcia wszystkich ołtarzy w Jerozolimie, ale także wszystkich ołtarzy kadzielnych i wrzucili je do potoku Cedron.


text:
Potem czternastego dnia miesiąca drugiego ofiarowali Paschę. A zawstydzeni kapłani oraz lewici oczyścili się i mogli wnosić całopalenia do domu Jahwe.


text:
Zajęli swoje miejsca według przepisów Prawa Mojżesza, męża Bożego. Kapłani więc wylewali krew, otrzymaną z rąk lewitów.


text:
Ponieważ w zgromadzeniu było wielu, którzy się jeszcze nie oczyścili, lewici składali ofiarę właśnie za tych, którzy nie byli czyści, aby móc ich poświęcić dla Jahwe.


text:
Wielka bowiem część narodu, zwłaszcza z pokolenia Efraima, Manassego, Issachara i Zebulona nie oczyściła się i spożywali Paschę wbrew przepisom. Modlił się jednak Ezechiasz za nich, błagając: "Niechaj Jahwe w swojej dobroci wybaczy


text:
każdemu, który usilnie pragnie szukać Boga, Jahwe. Boga jego ojców, mimo że brak im czystości wymaganej do świętych obrzędów".


text:
Tak więc Izraelici, przybyli do Jerozolimy, obchodzili z wielką radością Święto Przaśników przez siedem dni. A kapłani wraz z lewitami każdego dnia wysławiali Jahwe z potężnymi instrumentami.


text:
Ezechiasz zaś pochwalił wszystkich lewitów, iż umiejętnie sprawowali służbę dla Jahwe. Tak święto dobiegło do końca przy codziennym składaniu ofiar pojednania i uwielbieniu Jahwe, Boga swych ojców.


text:
A całe zgromadzenie postanowiło aby świętowano jeszcze przez dalszych siedem dni. I tak przez siedem dni trwali wśród radości.


text:
Ezechiasz, król Judy, przekazał bowiem w darze zgromadzeniu tysiąc cielców i siedem tysięcy owiec, książęta znów ofiarowali dla zgromadzenia tysiąc młodych cielców i dziesięć tysięcy owiec. Uświęciło się też wielu kapłanów.


text:
Tak więc byli pełni radości: całe zgromadzenie Judy, kapłani i lewici oraz całe zgromadzenie przybyszów z Izraela, a także obcy, którzy przybyli z terenów Izraela lub mieszkali w Judzie.


text:
W Jerozolimie zapanowała radość wielka, gdyż od czasów Salomona, syna Dawida, króla Izraela, nie odbyło się coś podobnego w Jerozolimie.


text:
Na koniec powstali lewiccy kapłani i błogosławili lud. Ich błaganie zostało wysłuchane a ich modlitwa dochodziła do Jego świętego mieszkania, do nieba.


text:
Kiedy to wszystko zakończyło się, wszyscy zebrani Izraelici udali się do miast Judy i zniszczyli stele, połamali aszery i znieśli doszczętnie wyżyny i ołtarze w całej Judzie i Beniaminie, Efraimie i Manassem. Dopiero potem wszyscy Izraelici powrócili do swych miast, każdy do swego domostwa.


text:
Ezechiasz uporządkował oddziały kapłanów i lewitów według ich zadań służbowych. Każdego z nich przeznaczył do odpowiednich obowiązków kapłańskich lub lewickich a więc do składania ofiar całopalenia i pojednania, do pełnienia swojej służby, do śpiewania hymnów pochwalnych i dziękczynnych przy bramach obozu Jahwe.


text:
Część z majątku królewskiego przeznaczono na ofiary całopalne, na poranne i wieczorne, jak i na całopalenie w szabaty, w dniu nowiu księżyca i uroczystości, zgodnie z tym, co jest napisane w Prawie Jahwe.


text:
Podobnie rozkazał ludowi, mieszkańcom Jerozolimy, aby oddawali należną kapłanom i lewitom część, żeby mogli oni wiernie przestrzegać Prawa.


text:
Z chwilą kiedy ów rozkaz dotarł do wiadomości, Izraelici przynosili obficie pierwociny ze zboża, moszczu, oliwy i miodu oraz z innych ziemiopłodów, dostarczając z tego wszystkiego dziesięcinę w nadmiarze.


text:
Również Izraelici i Judejczycy, mieszkający w miastach Judy oddawali dziesięcinę z wołów i owiec oraz z darów poświęconych Jahwe, ich Bogu. To wszystko układali w duże stosy.


text:
Gdy potem przyszedł Ezechiasz i jego książęta i zobaczyli stosy, błogosławili Jahwe i Jego lud, Izrael.


text:
Odpowiedział mu Azarjahu, arcykapłani z rodu Cadoka, informując: "Odtąd kiedy zaczęto znosić te dary do domu Jahwe, jemy do syta i zostaje jeszcze dużo resztek, gdyż Jahwe pobłogosławił swój lud. Otóż tak wiele jeszcze pozostało".


text:
przeniesiono sumiennie tam wszelkie daniny, dziesięciny i święte dary. Przełożonym nad nimi został lewita Konanjahu, a zastępcą jego brat Szimi.


text:
Zaś Jechiel, Azarjahu, Nachat, Asael, Jerimot, Jozabad, Eliel, Ismakjahu, Machat i Benajahu byli pomocnikami Konanjahu i jego brat Szimiego zgodnie z rozporządzeniem króla Ezechiasza i Azarjahu, przełożonego domu Bożego.


text:
Lewita Kore, syn Inny, odźwierny przy bramie Wschodniej, miał opiekę nad dobrowolnymi ofiarami składanymi Bogu, aby dalej przekazano te przeznaczone dla Jahwe i rzeczy najświętsze.


text:
Jemu zaś pomagali w miastach kapłanów Eden, Minjamin, Jeszua, Szemajahu, Amarjahu i Szekanjahu, mężowie zaufania przy przydziale należności swoim współbraciom, podzielonym na klasy, znaczącym i mniej znaczącym,


text:
z wyjątkiem zanotowanych w rodowodach mężczyzn od trzech lat wzwyż - to znaczy wszystkim, przychodzącym do domu Jahwe, na swoją służbę zgodnie ze swoimi obowiązkami i podziałem na klasy.


text:
Spis kapłanów przeprowadzono według rodów, lewitów znów od dwudziestego roku wzwyż, zgodnie ze swoimi obowiązkami i podziałem na klasy.


text:
Wpisano również ich dzieci, żony, synów i córki do całej wspólnoty, albowiem dzięki ich stałej posłudze także zostali uświęceni.


text:
Dla synów Aarona, kapłanów mieszkających na terenie pastwisk ich miast, w każdym mieście wyznaczono imiennie osoby, które miały dostarczyć należny przydział każdemu mężczyźnie wśród kapłanów i każdemu wciągniętemu do rodowodowych spisów lewitów.


text:
Tak postąpił Ezechiasz w całej Judzie i czynił to co było dobre, sprawiedliwe i słuszne przed Jahwe swoim Bogiem.


text:
Każde przedsięwzięcie, czy to w posłudze domu Bożego, czy też w wypełnianiu przepisów Prawa i przykazań, aby szukać swego Boga, cechowało niezwykły zapał, dlatego też mu szczęściło się.


text:
Po tych wydarzeniach i po tych dowodach wierności nadciągnął Sancherib, król Asyrii. Wtargnął on do Judy, obiegł miasta obronne, zamierzając je zdobyć dla siebie.


text:
Skoro tylko Ezechiasz spostrzegł, że Sancherib coraz bardziej zbliża się i szykuje się do uderzenia na Jerozolimę,


text:
podjął decyzję ze swoimi książętami i dowodzącymi wojownikami, decyzję zamknięcia źródła wód, znajdujących się poza miastem, i uzyskał od nich pomoc.


text:
Natychmiast zebrał się liczny tłum ludzi i pozamykano źródła wszystkich wód łącznie z potokiem, płynącym przez środek tejże okolicy. Mówili bowiem: "Gdy nadciągną królowie Asyrii, po co mają znaleźć taką obfitość wody?"


text:
Ochoczo też [Ezechiasz] zabrał się do umocnienia muru na miejscach uszkodzonych, podniósł wieże, [zbudował] dodatkowy mur zewnętrzny, sfortyfikował Milo w Mieście Dawidowym i kazał sporządzić dużą ilość pocisków i tarcz.


text:
Ustanowił także dowódców wojskowych nad ludem. Zwołał ich do siebie na placu przy bramie Miejskiej, przemówił do ich serc tymi słowy:


text:
"Bądźcie odważni i mocni! Nie lękajcie się i nie dajcie się przestraszyć przez króla Asyrii i całej zgrai, która jest z nim, gdyż z nami jest ktoś Potężniejszy niż z nim.


text:
Jego bowiem wspierają ramiona ludzkie, a z nami jest Jahwe, nasz Bóg, aby nas wesprzeć w naszej wojnie". Słowa Ezechiasza, króla Judy, dodały ludowi otuchy.


text:
W tym czasie, kiedy Sancherib, król Asyrii, z całą swoją armią stał przed Lakisz, wyprawił posłów do Jerozolimy, do Ezechiasza, króla Judy i do wszystkich mieszkańców Judy w Jerozolimie z następującym ogłoszeniem:


text:
Tak naprawdę, to Ezechiasz was zwodzi mówiąc, że Jahwe, nasz Bóg nas wybawi z rąk króla Asyrii a umrzecie z głodu i pragnienia.


text:
Czyż nie Ezechiasz zniósł Jego wzniesienia i ołtarze i nakazał Judzie i Jerozolimie: "Przed jednym ołtarzem macie klękać i tylko na nim składać ofiary kadzielne".


text:
Czy nie wiecie, co ja i moi ojcowie dokonaliśmy wśród wszystkich narodów ziemi? Czyż bogowie narodów w różnych krajach mogli ich ocalić spod mojej ręki?


text:
Kto z wszystkich bogów tych narodów, nad którymi moi ojcowie wydali wyrok, miał moc swój naród wyrwać spod mojej władzy? Nagle wasz Bóg miałby ocalić was spod mojej ręki!


text:
Niechaj więc Ezechiasz was już dłużej nie wprowadza w błąd i w ten sposób was oszukuje. Nie wierzcie mu! Albowiem żaden bóg jakiegokolwiek narodu lub państwa nie był w stanie uwolnić swój lud z mojej ręki i moich ojców, a tym mniej wasz Bóg. Nie uwolni was z mojej władzy".


text:
Sancherib napisał nawet list, aby znieważyć Jahwe - Boga Izraela, w którym oświadczył: "Jak bogowie narodów w przeróżnych krajach nie zdołali uwolnić swój lud spod mojej władzy, tak też Bóg Ezechiasza nie ocali jego lud z mojej ręki".


text:
A do ludności Jerozolimy, stojącej na murach, krzyczeli po hebrajsku, aby im napędzić lęku i strachu, żeby mogli zdobyć miasto.


text:
A Jahwe zesłał anioła, który wytracił wszystkich czołowych wojowników, dowódców armii oraz naczelników w samym obozie króla syryjskiego, tak że wracał do swego kraju okryty hańbą. A gdy wszedł do świątyni swego boga zabili go właśni synowie mieczem.


text:
W taki to sposób ocalił Jahwe Ezechiasza i mieszkańców Jerozolimy z rąk Sancheriba i z rąk wszystkich [wrogów]. Obdarzył ich powszechnym pokojem.


text:
Wtedy też wielu przyszło do Jerozolimy z darami dla Jahwe i z drogocennymi podarunkami dla Ezechiasza, króla Judy. Od tej pory był wielce poważany przez wszystkie narody.


text:
W tym czasie jednak Ezechiasz zapadł na śmiertelną chorobę. Modlił się wtedy do Jahwe i Ten go wysłuchał, dając mu znak.


text:
Ale Ezechiasz nie odwdzięczył się za wyświadczone mu dobrodziejstwo, gdyż jego serce uniosło się pychą. Dlatego spadł na niego, Judę i Jerozolimę srogi gniew.


text:
Ezechiasz jednak upokorzył się w swojej zarozumiałości razem z mieszkańcami Jerozolimy. Dlatego też nie dotknął go na razie gniew Jahwe.


text:
Ezechiasz posiadał bogactwa i wielką sławę. Nabył sobie skarby w srebrze, złocie, w szlachetnych kamieniach, w wonnościach, a także w broni i w innych cennych przedmiotach.


text:
Poza tym przygotował spichlerze na zbiory zboża, moszczu, oliwy, obory dla różnego bydła i zagrody dla trzód.


text:
Pobudował również miasta i posiadał olbrzymie stada owiec i wołów. Bóg bowiem obdarzył go wielkim bogactwem.


text:
To właśnie Ezechiasz zamknął wyjście wód z górnego Gichonu i poprowadził je dołem ku zachodniej stronie Miasta Dawidowego. I powodziło się Ezechiaszowi we wszystkich podjętych przez niego sprawach.


text:
Kiedy jednak przybyli posłowie książąt Babilonu, by dowiedzieć się o cudzie, jaki zdarzył się w jego kraju, Bóg opuścił go, wystawiając go na próbę, aby wyszły na jaw wszystkie zamiary jego serca.


text:
Pozostałe dzieje Ezechiasza i jego pobożne czyny są zapisane w widzeniu proroka Izajasza, syna Amosa, oraz w księdze Królów Judy i Izraela.


text:
Ezechiasz zasnął ze swoimi ojcami i pochowano go przy wejściu do grobów potomków Dawida. Cała Juda i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy złożyli mu hołd w związku z jego śmiercią. Po nim królem został jego syn Manasse. 33


text:
Manasse miał dwanaście lat, kiedy został królem i rządził przez pięćdziesiąt pięć lat w Jerozolimie.


text:
Czynił on to, co nie podobało się Jahwe, naśladując ohydne grzechy ludów, których Jahwe wypędził przed Izraelitami


text:
Na nowo odbudował wyżyny, które poniszczył jego ojciec Ezechiasz, wznosił ołtarze Baalom i budował aszery. Oddawał cześć całemu wojsku niebieskiemu i służył mu.


text:
Zbudował także ołtarze w świątyni Jahwe, o której przecież Jahwe powiedział: "W Jerozolimie imię moje niech pozostanie na wieki".


text:
Spalił nawet na ofiarę swoich własnych synów w dolinie Ben-Hinnom, oddawał się wróżbiarstwu, czarom i magii, przywołał zaklinaczy i wieszczów, popełnił więc wiele zła wobec Jahwe, powodując Jego gniew.


text:
Nakazał też wyrzeźbić posąg i postawił go w świątyni Boga, o której Bóg powiedział do Dawida i jego syna Salomona: "Chcę, aby w tym domu i w Jerozolimie, którą wybrałem ze wszystkich plemion Izraela, zamieszkało moje imię na wieki.


text:
Nie oddalę też stopy Izraela z kraju, którego przeznaczyłem dla waszych ojców, o ile tylko będą czynili wszystko to, co im przekazałem w całym Prawie, w przepisach i nakazach przez Mojżesza".


text:
Ale Manasse zwiódł Judę i mieszkańców Jerozolimy, tak iż czynili większe zło niż narody, które Jahwe wydalił przed Izraelitami.


text:
Wtedy Jahwe dopuścił, aby napadli na nich wodzowie wojska króla Asyrii. Pochwycili oni Manassego w swojej kryjówce, zakuli go w kajdany i uprowadzili do Babilonu.


text:
Modlił się do niego, a On dał się ubłagać. Wysłuchał jego błagania i pozwolił mu wrócić do Jerozolimy, do swojego królestwa. Manasse w końcu zrozumiał, że to Jahwe jest Bogiem.


text:
Potem zbudował mur zewnętrzny wokół Miasta Dawidowego na zachód od Gichonu, w dolinie aż do wejścia do bramy Rybnej, w ten sposób otaczając Ofel.


text:
Usunął też obcych bogów i posąg z domu Jahwe, poza tym ołtarze, które wniósł na górze domu Jahwe i w Jerozolimie i wyrzucił je poza miasto.


text:
Odrestaurował natomiast ołtarz Jahwe i złożył na nim ofiarę pojednania i dziękczynienia, a Judzie nakazał, aby służyła Jahwe - Bogu Izraela.


text:
Pozostałe dzieje Manassego, jego modlitwa do Boga, słowa "Widzących", którzy przemawiali do niego w imieniu Jahwe, Boga Izraela, jest to zapisane w Dziejach Królów Izraela.


text:
Modlitwa jego i jej wysłuchanie, wszystkie jego przewinienia i odstępstwa, miejsca, na których wzniósł wyżyny postawił aszery i posągi, z czasów przed jego upokorzeniem. To wszystko jest napisane w Dziejach Chozaja.


text:
A gdy Manasse zasnął z ojcami swymi, pochowano go w ogrodzie jego domu. Po nim królem został jego syn Amon.


text:
Czynił to, co nie podobało się Jahwe, podobnie jak jego ojciec Manasse. Amon bowiem składał ofiary wszystkim posągom, które kiedyś sporządził jego ojciec i służył im.


text:
Jednakże nie upokorzył się przed Jahwe, jak ongiś jego ojciec Manasse to uczynił, lecz popełniał coraz więcej przewinień.


text:
Lud kraju jednak pozabijał wszystkich, którzy sprzysięgli się przeciw królowi Amonowi, a w jego miejsce lud kraju ustanowił królem jego syna Jozjasza.


text:
Czynił on to, co podobało się Jahwe i postępował drogami swego ojca Dawida, nie schodząc z nich ani na prawo, ani na lewo.


text:
W ósmym roku swego panowania, kiedy jeszcze był młody, rozpoczął szukać Boga swego ojca Dawida. Zaś w dwunastym roku życia zaczął oczyszczać Judę i Jerozolimę z wyżyn i aszer oraz z rzeźbionych obrazów i odlewanych posągów [bożków].


text:
Na jego oczach zburzono ołtarze Baalów, on znów zwalił ołtarze kadzielne, stojące na nich, połamał i skruszył aszery oraz obrazy rzeźbione i posągi odlewane i porozsypywał po grobach tych, którzy składali im ofiary.


text:
zburzył ołtarze, porozbijał aszery i obrazy, pokruszył je. Zwalił też wszystkie ołtarze kadzielne w całym kraju. Potem dopiero wrócił do Jerozolimy.


text:
W osiemnastym roku jego rządów przy oczyszczeniu kraju i świątyni - zlecił Szafanowi, synowi Acaljahu, i Massejahowi, zarządcy miasta oraz Joachowi, synowi Joachaza - kanclerza, aby odnowili dom Jahwe, swego Boga.


text:
Gdy przyszli do arcykapłana Chilkijjahu, przekazali mu pieniądze, przyniesione do świątyni Boga, które lewici, stróżowie bramy zebrali od Manassego, Efraima i od reszty Izraela, a także od całej Judy, Beniamina i od mieszkańców Jerozolimy


text:
Przekazano je kierownikom robót w świątyni Jahwe, aby je przydzielić pracownikom, zatrudnionym w świątyni Jahwe, celem naprawy i odnowy budowli.


text:
Wydali je więc na cieśli i murarzy, na zakup ciosowych kamieni i drewna, na wiązania oraz na ściany budynków, które za królów Judy uległy rozkładowi.


text:
Ludzie ci wykonali swą pracę sumiennie i uczciwie. Nad nimi nadzorowali lewici Jachat i Obadjahu z potomków Merariego oraz Zekaria i Meszullam z potomków Kehata. Oni to kierowali pracami. Lewici zaś, umiejący grać na instrumentach muzycznych


text:
doglądali, noszących ciężary i mieli nadzór nad resztą robotników przy innych pracach. Wśród lewitów znajdowali się również pisarze, urzędnicy i stróżowie bram.


text:
A gdy wybierano pieniądze przyniesione do świątyni Jahwe, kapłan Chilkijjahu znalazł Księgę Prawa Jahwe, przekazaną przez Mojżesza.


text:
Wtedy kapłan Chilkijjahu powiedział do pisarza Szafana: "Znalazłem Księgę Prawa w świątyni Jahwe". I Chilkijjahu wręczył Księgę Szafanowi.


text:
Szafan znów przyniósł Księgę królowi i dodał do tego królowi takie wyjaśnienie: "Wszystko, co kazałeś wykonać twoim sługom, spełnili.


text:
Nadto pisarz Szafan powiedział królowi: "Kapłan Chilkijjahu dał mi tę Księgę". Szafan odczytał ją wobec króla.


text:
Król wtedy rozkazał Chilkijjahu, Achikamowi, synowi Szafana i Abdonowi, synowi Miki, pisarzowi Szafanowi i urzędnikowi królewskiemu Asai:


text:
"Idźcie i proście o radę Jahwe dla mnie i dla wszystkich, którzy jeszcze pozostali w Izraelu i Judzie w sprawie Księgi, którą znaleziono. Wielki jest gniew Jahwe, jaki spadł na nas, ponieważ ojcowie nasi nie przestrzegali słowa Jahwe i nie czynili tego, co w tej Księdze zostało napisane".


text:
Poszedł więc Chilkijjahu z owymi mężami wyznaczonymi przez króla do prorokini Chuldy, żony Szalluma, syn Tokhata, syna Chasry - stróża szat. Mieszkała ona w Jerozolimie, w nowej dzielnicy. Zgodnie z poleceniem rozmawiali z nią.


text:
Ona przekazała im następujące oświadczenie: "Tak mówi Jahwe, Bóg Izraela. Powiedzcie człowiekowi, który was do mnie posłał.


text:
To mówi Jahwe. "Sprowadzam zagładę na to miejsce i na jego mieszkańców, wszystkie przekleństwa, zapisane w Księdze, które odczytano królowi Judy.


text:
Odstąpili ode mnie, składając ofiary kadzielne obcym bogom i znieważali przez wszystkie czyny ich rąk, dlatego zapłonął gniew mój nad tym miejscem i nie zgaśnie".


text:
"Ponieważ serce twoje się zatrwożyło i upokorzyłeś się przed Bogiem, gdy usłyszałeś groźby przeciw temu miejscu i jego mieszkańców, i Ja cię wysłucham, słowo Jahwe.


text:
Dołączę cię do twoich ojców i zostaniesz w pokoju złożony do twojego grobu. Oczy twoje nie zobaczą zagłady, którą sprowadzę na to miejsce i jego mieszkańców"". To wszystko powtórzono królowi.


text:
Następnie król udał się do świątyni Jahwe razem z wszystkimi mężami Judy, mieszkańcami Jerozolimy, kapłanami i lewitami oraz z całym ludem od największego do najmniejszego. Kazał tedy im odczytać wszystkie słowa Księgi Przymierza znalezionej w świątyni Jahwe.


text:
Następnie król stanął na swoim miejscu i zawarł przymierze przed obliczem Jahwe, że pójdą za Jahwe, że będą przestrzegać całym sercem i całą duszą Jego nakazów, przepisów i przykazań oraz że wypełniać będą wszystkie słowa zapisane w tej Księdze.


text:
Zlecił także wszystkim, którzy znajdowali się w Jerozolimie i Beniaminie przyłączyć się [do przymierza]. Tak więc mieszkańcy Jerozolimy postępowali zgodnie z przymierzem Boga, Boga ich ojców.


text:
Jozjasz usunął wszystkie obrzydliwości z wszelkiej ziemi należącej do Izraelitów i zobowiązał wszystkich znajdujących się w Izraelu służyć jedynie Jahwe, swojemu Bogu. Jak długo on żył, nie odstąpili od Jahwe, Boga swoich ojców.


text:
Jozjasz też obchodził w Jerozolimie Paschę na cześć Jahwe; baranka paschalnego ofiarował więc dnia czternastego pierwszego miesiąca.


text:
Do lewitów znów, którzy nauczali cały Izrael i którzy poświęcili się dla Jahwe, powiedział: "Ustawcie arkę świętą w domu, który wybudował Salomon, syn Dawida, króla Izraela. Nie musicie jej już dźwigać na waszych barkach. Teraz służyć będziecie Jahwe, waszemu Bogu i Jego ludowi, Izraelowi.


text:
Przygotujcie się według waszych rodów oraz waszych zmian jak to rozporządził Dawid, król Izraela, i jego syn Salomon.


text:
Bądźcie gotowi do służby w przybytku według ugrupowania rodów waszych braci i waszego ludu, aby każdy ród miał jeden oddział lewitów.


text:
Ofiarujcie Paschę i uświęćcie się! Przygotujcie ją także dla waszych braci, aby wszystko dokonało się tak jak Pan to rozkazał przez Mojżesza.


text:
Jozjasz postarał się o wiele drobnego bydła dla ludu, około trzydzieści tysięcy baranów i koźląt, wszystko jako ofiary paschalne dla przybyłych. Nadto trzy tysiące wołów. Były one z majątku króla.


text:
Również książęta jego złożyli dobrowolne ofiary dla ludu, dla kapłanów i lewitów. Chilkijjahu, Zekarjahu i Jechiel, przełożeni domu Bożego dali kapłanom na ofiary 2600 baranów i 300 wołów.


text:
Znów Konanjahu, Szemajahu i Netanel łącznie z jego braćmi, Chaszabjahu, Jeiel i Jozabad, książęta lewitów przekazali lewitom 500 baranków i 500 wołów.


text:
Gdy ukończono przygotowania do służby, kapłani zajęli swoje miejsca, podobnie również lewici według ich oddziałów zgodnie z zarządzeniem króla.


text:
Części przeznaczone na całopalenie dali grupom rodzin z ludu, aby je mogli złożyć w ofierze Jahwe, jak to jest napisane w Księdze Mojżesza. Podobnie postąpiono z wołami.


text:
Następnie upiekli Paschę na ogniu, zgodnie z przepisem. Święte dary gotowano w kotłach, garnkach i rondlach, żeby je spiesznie rozdawać całemu ludowi.


text:
Potem obsłużyli siebie i kapłanów. Kapłani bowiem, potomkowie Aarona byli zajęci składaniem całopaleń i tłuszczu aż do nocy.


text:
Również śpiewacy, potomkowie Asafa, zajmowali swoje miejsca zgodnie z nakazem Dawida, Asafa, Hemana i Jedutuna, "Widzącego" króla, a także stróżowie bram przy każdej bramie. Nie potrzebowali opuszczać swych miejsc, gdyż ich współbracia lewici przygotowali dla nich co potrzebne.


text:
W ten sposób cała służba Jahwe została na ten dzień ustalona i można było obchodzić Paschę i złożyć ofiary całopalne na ołtarzu Jahwe stosownie do zarządzeń króla Jozjasza.


text:
W tym to czasie Izraelici, którzy tam przybyli, obchodzili Święto Paschy i Święto Przaśników przez siedem dni.


text:
Takiego Święta Paschy nie obchodzono w Izraelu od czasów proroka Samuela. Żaden też z królów Izraela nie przygotował takiej Paschy, jak król Jozjasz z kapłanami i lewitami, z całą Judą i Izraelem, który tam przybył oraz z mieszkańcami Jerozolimy.


text:
Po tym wszystkim, gdy Jozjasz doprowadził świątynię do ładu, wyruszył Neko, król Egiptu do boju pod Karkemisz nad Eufratem. Wyruszył też Jozjasz przeciw niemu.


text:
Neko wtedy wysłał posłów do niego z taką propozycją: "Co ja mam przeciw tobie, królu Judy? Ja nie przeciwko tobie, lecz przeciw domowi, z którym prowadzę wojnę. A Bóg kazał mi się spieszyć. Nie przeciwstawiaj się więc Bogu, który mnie wspiera, aby cię nie zgubił".


text:
Jozjasz jednak nie odstąpił, lecz odważył się podjąć z nim walkę. Nie usłuchał słów, pochodzących z ust Boga, lecz wystąpił do walki na równinie Megiddo.


text:
Wtedy to łucznicy ugodzili strzałami króla Jozjasza. Zawołał więc sługi: "Wynieście mnie stąd, bo jestem ciężko ranny".


text:
Słudzy jego wyciągnęli z rydwanu i umieścili w jego drugim wozie i przewieźli do Jerozolimy. Tam też zmarł i pogrzebano go w grobach jego ojców. Całą Juda i Jerozolima opłakiwały Jozjasza.


text:
Jeremiasz zaś ułożył pieśń lamentacyjną o Jozjaszu i wszyscy śpiewacy i śpiewaczki wykonują ją na cześć Jozjasza po dziś dzień. Śpiewano ją często w Izraelu, tak że weszła w poczet lamentacji.


text:
Zdetronizował go bowiem król Egiptu a kraj obarczył podatkiem stu talentów srebra i jednego talentu złota.


text:
Potem królem Egiptu nad Judą i Jerozolimą ustanowił jego brata Eliakima i zamienił jego imię na Jojakim. Jego brata Joachaza pojmał zaś Neko i przywiódł do Egiptu.


text:
Gdy Jojakim został królem miał dwadzieścia pięć lat i panował w Jerozolimie jedenaście lat. Czynił to, co nie podobało się Jahwe, jego Bogu.


text:
Wyruszył przeciw niemu Nabuchodonozor, król Babilonu, zakuł go w podwójne kajdany z brązu i uprowadził go do Babilonu.


text:
Nabuchodonozor wywiózł też do Babilonu część naczyń domu Jahwe i złożył je w swoim pałacu w Babilonie.


text:
Pozostałe dzieje Jojakima, obrzydliwości, które popełnił, i inne sprawy o nim, zostały napisane w Księdze Królów Izraela i Judy. Na jego miejscu królem został jego syn, Jojakin.


text:
Jojakin miał osiemnaście lat gdy został królem a rządził w Jerozolimie trzy miesiące i dziesięć dni. Czynił on to, co nie podobało się Jahwe.


text:
Pod koniec roku król Nabuchodonozor kazał go sprowadzić do Babilonu razem z wszystkimi cennymi naczyniami domu Jahwe, a brata jego Sedecjasza zrobił królem nad Judą i Jerozolimą.


text:
Czynił to, co nie podobało się Jahwe, jego Bogu. Nie upokorzył się także przed prorokiem Jeremiaszem, przemawiającym w imię Jahwe.


text:
Podniósł się również przeciw Nabuchodonozorowi, mimo złożonej przed Bogiem przysięgi wierności. Uczynił swój kark twardy, a serce nieugięte, i nie nawrócił się do Jahwe, Boga Izraela.


text:
Również wiele nieprawości popełnili przedniejsi kapłani i lud na wzór obrzydliwości pogan. Zbeszcześcili dom Jahwe, który On uczynił swoją świątynią w Jerozolimie.


text:
Jahwe, Bóg ich ojców, wielokrotnie wysyłał do nich swoich wysłańców z upomnieniami, gdyż miał litość nad swoim ludem i Swym mieszkaniem.


text:
Lecz oni wykpili posłańców Boga, wzgardzili Jego słowami i wyśmiali Jego proroków, aż gniew Jahwe tak mocno zapłonął przeciw swemu ludowi, że nie było już żadnego ratunku.


text:
Dopuścił więc, że nadciągnął przeciw nim król chaldejski, który wymordował mieczem ich młodzież w obrębie świątyni i nie oszczędził ani młodego mężczyzny, ani młodej niewiasty, ani starca czy człowieka w podeszłym wieku. Wszystkich oddał [Bóg] w jego ręce.


text:
Wywiózł też do Babilonu wszystkie naczynia domu Boga, duże i małe, skarby domu Jahwe i skarby królewskie i jego książąt.


text:
Dom Boży zaś podpalili, zniszczyli mury Jerozolimy i podpalili wszystkie pałace łącznie z ich kosztownościami, aby wszystko zrujnować.


text:
Resztę zaś tych, którzy nie zginęli od miecza, uprowadził jako niewolników do Babilonu, gdzie musieli służyć jemu i jego synom, aż do przejęcia władzy przez królów perskich.


text:
Tak więc spełniło się słowo Jahwe przepowiedziane przez usta Jeremiasza: "Dopóki kraj nie wypełni swoich szabatów, będzie leżał odłogiem przez wszystek czas swego spustoszenia, aż do lat siedemdziesięciu".


text:
W pierwszym roku [panowania] Cyrusa, króla Persji aby się spełniło słowo Jahwe, przepowiedziane przez usta Jeremiasza - wzbudził Jahwe ducha Cyrusa, króla Persji, żeby ogłosił w całym swoim królestwie i wydał na piśnie, co następuje.


text:
Tak mówi Cyrus, król Persji: "Wszystkie królestwa ziemi dał mi Jahwe, Bóg nieba, i zlecił mi zbudować Mu dom w Jerozolimie, która jest w Judzie. Ktokolwiek spośród was pochodzi z całego Jego ludu, z nim niech będzie i Bóg jego. Niech więc idzie!"


text:
W pierwszym roku [panowania] Cyrusa, króla Persji - aby się spełniło słowo Jahwe, przepowiedziane przez usta Jeremiasza - wzbudził Jahwe ducha Cyrusa, króla Persji, żeby ogłosił w całym swoim królestwie i wydał na piśmie, co następuje:


text:
Tak mówi Cyrus, król Persji: "Wszystkie królestwa ziemi dał mi Jahwe, Bóg nieba, i zlecił mi zbudować Mu dom w Jerozolimie, która jest w Judei.


text:
Ktokolwiek spośród was pochodzi z całego Jego ludu, z nim niech będzie i Bóg jego. Niech idzie do Jerozolimy w Judei i zbuduje dom Jahwe, Boga Izraela, tj. Boga, który jest w Jerozolimie.


text:
A każdego [z tych], co przetrwali, niechby wszędzie, gdziekolwiek się usadowił, ludzie tegoż miejsca wspierali srebrem, złotem, dobrami naturalnymi i bydłem, nadto dobrowolnymi ofiarami dla domu Boga, który jest w Jerozolimie".


text:
Wtedy powstali ojcowie rodów Judy i Beniamina, jak również kapłani i lewici, po prostu każdy, którego ducha pobudził Bóg, aby ruszył w drogę i zbudował dom Jahwe, znajdujący się w Jerozolimie.


text:
A wszyscy sąsiedzi poparli ich wszystkim: srebrem, złotem, dobrami naturalnymi, bydłem i cennymi darami, oprócz wszystkich darów złożonych dobrowolnie.


text:
Król Cyrus wydał naczynia domu Jahwe, które zabrał Nabuchodonozor z Jerozolimy i złożył w domu boga swego.


text:
I przekazał je Cyrus, król Persji, skarbnikowi Mitredatowi, który przekazał je Szeszbassarowi, księciu Judy.


text:
Wszystkich naczyń złotych i srebrnych - pięć tysięcy czterysta. To wszystko przyniósł Szeszbassar, gdy przyprowadził uchodźców z Babilonii do Jerozolimy.


text:
A oto mieszkańcy tej krainy, przybysze z niewoli, uchodźcy, których uprowadził do Babilonii Nabuchodonozor, król babiloński. Powrócili oni do Jerozolimy i Judei, każdy do miasta swego.


text:
Przyszli oni z Zorobabelem, Jozuem, Nehemiaszem, Serajaszem, Reelajaszem, Nachamanim, Mordokajem, Bilszanem, Misparem, Bigwajem, Rechumem i Baaną. A ta jest liczba mężów ludu Izraela:


text:
synów Atera, mianowicie Ezechiasza - dziewięćset osiemnastu, synów Azzura - czterystu trzydziestu dwu, synów Hodiasza - stu jeden,


text:
Stróżowie bram: synów Szalluma, synów Atera, synów Talmona, synów Akkuba, synów Chatity, synów Szobaja; wszystkich razem stu trzydziestu dziewięciu.


text:
A oto przybysze z Tel-Melach, Tel-Charsza, Kerub, Addan i Immer, którzy nie mogli wykazać, że ród ich i pochodzenie ich wywodzi się z Izraela:


text:
Z kapłanów zaś: synowie Chobajasza, synowie Hakkosa, synowie Barzillaja, który pojął za żonę jedną z córek Barzillaja Gileadyty i przybrał jego imię.


text:
Szukali oni w liście zapisanych, a ponieważ siebie nie znaleźli, zostali wykluczeni od kapłaństwa jako nie nadający się.


text:
A namiestnik zabronił im pożywać z pokarmów najświętszych, dopóki nie powstanie kapłan dla urim i tummim.


text:
oprócz ich niewolników i niewolnic; tych było siedem tysięcy trzysta trzydzieści siedem. Mieli także dwustu śpiewaków i śpiewaczek.


text:
A część ojców rodzin przy nadejściu swym do domu Jahwe, który jest w Jerozolimie, złożyła dobrowolne dary dla domu Bożego, aby odbudowano go na dawnym miejscu.


text:
Według ich zamożności dali do skarbca na dzieło kultu sześćdziesiąt jeden tysięcy drachm złota, pięć tysięcy min srebra i sto szat kapłańskich.


text:
I osiedlili się kapłani, lewici i lud oraz śpiewacy, stróżowie bram i niewolnicy świątyni w miastach swoich, również cały Izrael w swoich miastach.


text:
I nadszedł miesiąc siódmy, odkąd Izraelici mieszkali znów w swoich miastach. Wtedy to zgromadził się cały lud jak jeden mąż w Jerozolimie.


text:
A Jozue, syn Josadaka, i bracia jego kapłani oraz Zorobabel, syn Szealtiela, i bracia jego przystąpili do dzieła i zbudowali ołtarz Boga Izraela, aby na nim złożyć ofiary całopalne według przepisu w Prawie Mojżesza, męża Bożego.


text:
I wznieśli ołtarz na dawnym miejscu, mimo wrogości ku nim narodów pogranicznych, i składali na nim ofiary całopalne dla Jahwe, całopalenia rano i wieczór.


text:
I obchodzili Święto Namiotów według przepisu, i składali ofiary całopalne codziennie w liczbie określonej, zgodnie z przewidzianą dla każdego dnia należnością.


text:
Ponadto oprócz codziennych ofiar całopalnych składali ofiary w szabaty, w nowie i we wszystkie uświęcone uroczystości Jahwe oraz wtedy, gdy ktoś złożył dobrowolną ofiarę dla Jahwe.


text:
Od pierwszego dnia miesiąca siódmego rozpoczęli składać ofiary całopalne dla Jahwe, lecz fundamenty świątyni Jahwe nie były jeszcze założone.


text:
Dali tedy pieniędzy kamieniarzom i cieślom oraz żywności, napoju i oliwy Sydończykom i Tyryjczykom, aby sprowadzili drzewo cedrowe z Libanu morzem do Jafy na mocy upoważnienia danego im przez Cyrusa, króla Persji.


text:
W drugim zaś roku od przybycia ich do domu Bożego w Jerozolimie w miesiącu drugim Zorobabel, syn Szealtiela, i Jozue, syn Josadaka, i pozostali bracia ich, kapłani i lewici, oraz wszyscy, którzy przyszli z niewoli do Jerozolimy, zabrali się do dzieła i powołali lewitów od dwudziestego roku wzwyż do kierowania pracami nad domem Jahwe.


text:
I przystąpił Jozue, synowie i bracia jego, Kadmiel, Binnuj i Hodawiasz jednomyślnie, by pokierować wykonującymi pracę w domu Bożym.


text:
Gdy budowniczowie założyli fundamenty świątyni Jahwe, wystąpili kapłani w szatach uroczystych, z trąbami, i lewici, synowie Asafa, z cymbałami, by wielbić Jahwe według zarządzenia Dawida, króla Izraela.


text:
I zaśpiewali Jahwe pieśń chwały i dziękczynienia: albowiem dobry On i na wieki trwa miłosierdzie Jego nad Izraelem. A wszystek lud podniósł okrzyki radosne wielbiąc Jahwe, gdyż założone zostały fundamenty domu Jahwe.


text:
A wielu podeszłych wiekiem kapłanów, lewitów i ojców rodzin, którzy własnymi oczyma widzieli dom pierwszy, zapłakali głośno będąc świadkami zakładania fundamentów obecnego domu. Wielu zaś podniosło z radości głośne okrzyki.


text:
I nikt nie mógł słyszeć płaczu z powodu głośnych okrzyków radości, lud bowiem radował się tak donośnie, że głos ten było słychać bardzo daleko.


text:
Gdy nieprzyjaciele Judy i Beniamina usłyszeli, że wygnańcy budują świątynię dla Jahwe, Boga Izraela,


text:
przystąpili do Zorobabela i do Jozuego oraz do ojców rodzin i rzekli do nich: "Chcemy budować z wami, gdyż czcimy Boga waszego tak jak wy i Jemu składamy ofiary od czasów Asarhaddona, króla asyryjskiego, który nas tu sprowadził".


text:
A Zorobabel, Jozue i pozostali ojcowie rodzin izraelskich im odpowiedzieli: "Nie wolno wam z nami budować domu dla Boga naszego, lecz my sami budować będziemy dla Jahwe, jak nam rozkazał Cyrus, król Persji".


text:
Aby udaremnić ich zamiar, przekupywano także przeciw nim radców przez cały okres panowania Cyrusa, króla Persji, aż do rządów Dariusza, króla Persji.


text:
A za rządów Kserksesa, na początku jego rządów napisano oskarżenie na mieszkańców Judei i Jerozolimy.


text:
A za czasów Artakserksesa Mitredat, Tabeel i pozostali towarzysze jego wystosowali pismo do Artakserksesa, króla Persji, przeciw Jerozolimie. Dokument ten był napisany literami aramejskimi i przetłumaczony na aramejski.


text:
Komendant Rechum i sekretarz Szimszaj wystosowali do króla Artakserksesa przeciw Jerozolimie następujące pismo:


text:
Dokładniej: Komendant Rechum i sekretarz Szimszaj i pozostali ich towarzysze: sędziowie i posłowie, perscy urzędnicy, ludzie z Erek, z Babilonu, z Suzy - to jest Elamici -


text:
i reszta narodów, które uprowadził wielki i sławny Asnappar i osiedlił je w miastach Samarii i w pozostałej krainie transeufratejskiej.


text:
To jest odpis listu, który oni wysłali do niego: "Do króla Artakserksesa - słudzy twoi, mieszkańcy Transeufratei. A więc:


text:
Niech król przyjmie do wiadomości, że Judejczycy, którzy wyszli od ciebie i przybyli do nas do Jerozolimy, odbudowują to buntownicze i niegodziwe miasto naprawiając mury. Fundamenty już założyli.


text:
Zatem niech król przyjmie do wiadomości, że jeśli to miasto będzie odbudowane, a jego mury wykończone, nie uiszczą oni podatku ani daniny, ani należności z dochodów, tak że w końcu królowie poniosą szkodę.


text:
Ponieważ jednak jesteśmy oddani dworowi i nie wypada nam patrzeć na zniewagę króla, dlatego niniejszym posyłamy królowi to powiadomienie,


text:
aby odszukano w kronikach ojców Twoich. A znajdziesz w nich i dowiesz się, że miasto to jest miastem buntowniczym, które przyniosło szkodę królom i prowincjom, a rozruchy wznieca się w nim od niepamiętnych czasów; dlatego też zburzone zostało to miasto.


text:
Powiadamiamy króla, że jeśli miasto owe będzie odbudowane, a mury jego będą wykończone, to wtedy w Transeufratei udziału mieć nie będziesz".


text:
Król wysłał polecenie: "Komendantowi Rechumowi, sekretarzowi Szimszajowi i innym ich towarzyszom, którzy mieszkają w Samarii i w pozostałej krainie transeufratejskiej, pozdrowienie. A więc:


text:
Ode mnie zaś wyszedł rozkaz, by szukano. I znaleziono, że miasto to od niepamiętnych czasów powstaje przeciw królom i że bunt i rozruchy w nim są wzniecane.


text:
Potężni królowie panowali nad Jerozolimą i rządy sprawowali nad całą Transeufrateą i oddawano im podatek, daninę i należność z dochodów.


text:
Wydajcie tedy rozkaz, by powstrzymać tych ludzi. Miasto to nie ma być odbudowane, dopóki nie będzie wydane przeze mnie zarządzenie.


text:
A strzeżcie się, by nie dopuścić się w tym niedopatrzenia, ażeby nie było wielkiej straty dla królów".


text:
Skoro tylko odpis dokumentu króla Artakserksesa został odczytany przed komendantem Rechumem, pisarzem Szimszajem i ich towarzyszami, ci udali się pośpiesznie do Jerozolimy, do Judejczyków i powstrzymali ich siłą i przemocą.


text:
Tak jak kiedyś wstrzymano pracę nad domem Bożym w Jerozolimie i przerwano ją aż do drugiego roku panowania Dariusza, króla Persji.


text:
Wtedy wystąpili prorocy Aggeusz i Zachariasz, syn Iddo, przepowiadając Żydom w Judei i w Jerozolimie proroctwa w imieniu Boga Izraela, który był nad nimi.


text:
Powstali tedy Zorobabel, syn Szealtiela, i Jozue, syn Josadaka, i rozpoczęli budowę domu Bożego w Jerozolimie, a z nimi byli prorocy Boga, zachęcający ich.


text:
W tym to czasie przyszli do nich Tattenaj, gubernator Transeufratei, i Sztarboznaj oraz ich towarzysze, i mówili do nich: "Kto wam wydał rozkaz budować ten dom i to oszalowanie wykończyć?


text:
Ale oko Boga ich było nad starszymi Judejczyków, tak że ich nie mogli powstrzymać od pracy, dopóki by nie doszło doniesienie do Dariusza i nie dostarczono im potem pisma w tej sprawie.


text:
Odpis pisma, które Tattenaj, gubernator Transeufratei, i Sztarboznaj oraz towarzysze jego, urzędnicy w Transeufratei, wysłali do króla Dariusza.


text:
Niech królowi będzie wiadomo, żeśmy się udali do okręgu kraju Judei, do domu Boga wielkiego. Jest on odbudowany z kamienia ciosowego i drzewo przykłada się do ścian. Dzieło to jest sprawnie wykonywane i rozwija się pomyślnie.


text:
Toteż zapytaliśmy owych starców mówiąc do nich: "Kto wam wydał rozkaz odbudować ten dom i wykończyć to oszalowanie?"


text:
Pytaliśmy także o ich imiona, by cię powiadomić, toteż podajemy imiona mężów, którzy są na ich czele.


text:
Taką to wiadomość dali nam w odpowiedzi: "Jesteśmy sługami Boga nieba i ziemi i odbudowujemy dom, który został wzniesiony kiedyś przed wieloma laty, a wielki król Izraela zbudował go i wykończył.


text:
Ponieważ jednak ojcowie nasi rozgniewali Boga nieba, dał ich w ręce Chaldejczyka Nabuchodonozora, króla Babilonii. On zburzył ten dom, a naród uprowadził do Babilonii.


text:
Również złote i srebrne naczynia domu Bożego, które Nabuchodonozor zabrał ze świątyni w Jerozolimie i złożył w świątyni w Babilonie, król Cyrus wydał je ze świątyni w Babilonie i przekazał pewnemu mężowi imieniem Szeszbassar, którego zamianował komisarzem.


text:
Jemu to rzekł: Zabierz te naczynia, idź, złóż je w świątyni w Jerozolimie, a dom Boży ma być odbudowany na dawnym miejscu.


text:
Zatem ów Szeszbassar przybył i założył fundamenty domu Bożego w Jerozolimie. Odtąd aż do dziś buduje się go, lecz nie jest on jeszcze ukończony".


text:
A teraz: jeśli to po myśli króla, niech przebada się skarbce królewskie tam w Babilonie, czy rzeczywiście przez króla Cyrusa wydany został rozkaz odbudowy tego domu Bożego w Jerozolimie, a decyzję króla o tym niech się nam przekaże".


text:
I znaleziono w twierdzy Ekbatanie, położonej w prowincji Medii, pewien zwój, w którym tak było napisane: "Zapisek historyczny:


text:
W pierwszym roku [panowania] króla Cyrusa, król Cyrus wydał zarządzenie: Dotyczy domu Bożego w Jerozolimie: Dom ten należy odbudować jako miejsce, gdzie się składa ofiary, zachowując przy tym jego mury: Długość jego - sześćdziesiąt łokci, szerokość jego - dwadzieścia łokci, wysokość jego - trzydzieści łokci,


text:
warstw z kamienia ciosowego - trzy, warstw z drzewa - jedna. Koszty będą pokryte ze skarbca królewskiego.


text:
Nadto należy oddać złote i srebrne naczynia domu Bożego, które Nabuchodonozor zabrał ze świątyni w Jerozolimie i przeniósł do Babilonu, tak że one wrócą do świątyni w Jerozolimie, na dawne miejsce, i będą złożone w domu Bożym.


text:
Zatem Tattenaju, gubernatorze Transeufratei, Sztarboznaju i wy, towarzysze ich, urzędnicy Transeufratei - trzymajcie się z dala od tego miejsca.


text:
Pozwólcie pracować nad tym domem. Niech gubernator Żydów i ich starszyzna budują ten dom na dawnym miejscu.


text:
I przeze mnie wydane jest rozporządzenie, jak macie się odnosić do owych starszych żydowskich [pracujących] przy budowie tego domu Bożego, mianowicie: z dochodów królewskich z podatku Transeufratei mają być regularnie bez utrudnień wypłacane tym mężom koszty.


text:
A jeśli zachodzi potrzeba, czy to cielców, baranów czy jagniąt na ofiary całopalne dla Boga niebios - oprócz pszenicy, soli, wina i oliwy - według zamówień kapłanów w Jerozolimie ma im to być codziennie, bezzwłocznie dostarczane,


text:
I przeze mnie wydane zostało rozporządzenie: Każdemu, kto przekroczy ten rozkaz, z domu jego wyrwana będzie belka i wzniesiona, a on będzie do niej przybity. Dom jego zaś za to zamieniony będzie w gruzy.


text:
A Bóg, który tam uczynił mieszkanie dla imienia swego, niech zgładzi każdego króla i naród, który odważyłby się przeciwdziałać i zburzyć ten dom Boży w Jerozolimie. Ja, Dariusz, wydałem ten rozkaz, niech on będzie sumiennie wykonany".


text:
Tedy Tattenaj, gubernator Transeufratei, Sztarboznaj i ich towarzysze spełnili dokładnie wysłany przez króla rozkaz.


text:
A starsi z Żydów budowali i postępowali naprzód w myśl przepowiedni Aggeusza proroka i Zachariasza, syna Iddo, i doprowadzili budowę do końca zgodnie z rozkazem Boga Izraela oraz z rozporządzeniem Cyrusa, Dariusza i Artakserksesa, króla Persów.


text:
I dom ten został ukończony dwudziestego trzeciego dnia miesiąca Adar, to jest roku szóstego panowania króla Dariusza.


text:
A Izraelici, kapłani, lewici i reszta wysiedleńców obchodzili poświęcenie tego domu Bożego z radością.


text:
I ofiarowali na poświęcenie tego domu Bożego sto wołów, dwieście baranów, czterysta jagniąt i jako ofiarę przebłagalną dwanaście kozłów za całego Izraela według liczby jego pokoleń.


text:
I powołali do służby domu Bożego w Jerozolimie kapłanów według ich oddziałów i lewitów według ich ugrupowań, jak napisano w księdze Mojżesza.


text:
Albowiem lewici oczyścili się co do jednego, tak że wszyscy byli czyści, i zabili Paschę dla wszystkich wysiedleńców, dla braci swoich kapłanów i dla siebie.


text:
I spożyli Paschę Izraelici, którzy wrócili z zesłania, i wszyscy, którzy odwrócili się od nieczystości narodów tej ziemi ku nim [tj. Izraelitom], by znaleźć Jahwe, Boga Izraela.


text:
I obchodzili z radością przez siedem dni Święto Przaśników, albowiem Jahwe rozradował ich, zwracając serce króla Asyrii ku nim, że ich wspierał przy pracy nad domem Boga, Boga Izraela.


text:
Po tych wydarzeniach [wyruszył] za panowania Artakserksesa, króla Persji, Ezdrasz, syn Serajasza, syna Azariasza, syna Chilkiasza,


text:
syna Amariasza, syna Azariasza, syna Jochanana, syna Azariasza, syna Achimaasa, syna Sadoka, syna Achituba, syna Amariasza, syna Merajota,


text:
Ten to Ezdrasz wyruszył z Babilonu, a był on uczonym, biegłym w Prawie Mojżeszowym, które dał Jahwe, Bóg Izraela. Król zaś spełnił mu wszelkie jego życzenia, dlatego że ręka Jahwe, Boga jego, była nad nim.


text:
Wyruszyła także w siódmym roku [panowania] króla Artakserksesa grupa Izraelitów, kapłanów, lewitów, śpiewaków, stróżów bram i niewolników świątyni do Jerozolimy.


text:
Ustalił bowiem początek podróży z Babilonu na pierwszy dzień miesiąca pierwszego, a pierwszego dnia miesiąca piątego przybył do Jerozolimy, gdyż łaskawa ręka Boga jego była nad nim.


text:
Albowiem Ezdrasz usilnie postanowił badać Prawo Jahwe i go przestrzegać oraz uczyć w Izraelu ustaw i ładu.


text:
A oto odpis dokumentu, który król Artakserkses przekazał Ezdraszowi, kapłanowi i uczonemu, znawcy słów przykazań Jahwe i ustaw dla Izraela:


text:
"Artakserkses, król królów, Ezdraszowi, kapłanowi, znawcy Prawa Boga niebios, wszelkiej [pomyślności]. Otóż


text:
przeze mnie wydany został rozkaz i każdy z narodu izraelskiego, z kapłanów jego i lewitów, kto przebywa w moim państwie, a ma zamiar pójść z tobą do Jerozolimy, niech idzie.


text:
Albowiem przez króla i jego siedmiu radców jesteś wysłany, by za pomocą Prawa Boga twego, które posiadasz, zbadać stosunki w Judei i w Jerozolimie


text:
oraz by przenieść srebro i złoto, które król i radcy jego dobrowolnie ofiarowali Bogu Izraela, mającego mieszkanie w Jerozolimie,


text:
razem ze wszystkim srebrem i złotem, zebranym przez ciebie w całej prowincji Babilonu, wraz z darowizną ludu i kapłanów, złożoną dobrowolnie na dom Boga twego w Jerozolimie.


text:
Zatem za te pieniądze uczciwie zakupisz wołów, baranów, jagniąt z przynależnymi ofiarami z pokarmów i płynów i złożysz je na ołtarzu domu Boga waszego w Jerozolimie.


text:
Co zaś ty i bracia twoi uważacie za słuszne uczynić z resztą srebra i złota, to czyńcie zgodnie z wolą Boga waszego.


text:
Naczynia jednak, które zostaną ci przekazane dla kultu w domu Boga twojego, oddaj przed Bogiem w Jerozolimie.


text:
I przeze mnie, króla Artakserksesa, zostało wydane do wszystkich skarbników w Transeufratei rozporządzenie: Wszystko, czego od was zażąda kapłan Ezdrasz, znawca Prawa Boga niebios, ma być dokładnie spełnione,


text:
Wszystko, co jest z rozkazu Boga niebios, niech będzie dla domu Boga niebios wiernie wykonane, aby nie rozgorzał gniew na państwo, króla i na jego synów.


text:
Również podaje się wam do wiadomości, że nie wolno żadnemu z kapłanów, lewitów, śpiewaków, stróżów bram, niewolników świątyni i sług tego domu Bożego nałożyć podatku, daniny ani należności z dochodów.


text:
Ty zaś, Ezdraszu, ustanów według Mądrości [tj. Prawa] Boga twojego, którą posiadasz, urzędników i sędziów, mających sądzić cały lud w Transeufratei, wszystkich, którzy znają Prawo Boga twojego; a tych, którzy nie znają, macie go nauczyć.


text:
Kto zaś nie będzie przestrzegał Prawa Boga twojego i rozporządzenia króla dokładnie, ma być skazany na śmierć albo na wygnanie, albo na karę pieniężną, albo na więzienie".


text:
Błogosławiony niech będzie Jahwe, Bóg ojców naszych, który to wlał w serce króla, by uwielbić dom Jahwe w Jerozolimie,


text:
i który ku mnie skłonił łaskawość króla, jego radców i wszystkich możnych dygnitarzy królewskich. Ja zaś nabrałem odwagi, gdyż ręka Boga mojego była nade mną, i zgromadziłem z Izraela wodzów, by poszli ze mną.


text:
A oto ojcowie rodzin i rodowód tych, którzy za panowania króla Artakserksesa wyszli ze mną z Babilonu:


text:
z ostatnich synów Adonikama; a oto ich imiona: Elifelet, Jejel i Szemajasz, a z nimi sześćdziesięciu mężczyzn,


text:
I zgromadziłem ich nad rzeką, która wpada do Ahawy, i pozostaliśmy tam trzy dni. Zauważyłem lud i kapłanów, ale nie znalazłem tam żadnego lewity.


text:
Wtedy wysłałem Eliezera, Ariela, Szemajasza, Elnatana, Jariba, Elnatana, Natana, Zachariasza i Meszullama, wodzów doświadczonych,


text:
i skierowałem ich do Iddo, naczelnika w Kasifii, i przez nich kazałem powiedzieć Iddo i braciom jego, których osiedlono w Kasifii, by sprowadzili nam sługi dla domu Boga naszego.


text:
A ponieważ łaskawa ręka Boga naszego była nad nami, przyprowadzili nam męża światłego spośród synów Machliego, syna Lewiego, syna Izraela, mianowicie Szerebiasza oraz synów jego i braci: osiemnaście osób,


text:
ponadto Chaszabiasza, a z nim, spośród synów Merariego: brata jego Izajasza i ich synów: dwadzieścia osób.


text:
A spośród niewolników świątyni, których Dawid i książęta dali na posługę lewitom: dwieście dwadzieścia osób, wszyscy oni zostali spisani imiennie.


text:
Potem tam nad rzeką Ahawą ogłosiłem post; chcieliśmy się umartwić przed Bogiem naszym, aby uprosić Go o szczęśliwą drogę dla nas, dla dzieci naszych i dla całego dobytku naszego.


text:
Albowiem wstydziłem się prosić króla o siłę zbrojną i jazdę, aby nas w drodze strzegła od nieprzyjaciół. Przecież powiedzieliśmy królowi: "Ręka Boga naszego spoczywa dobrotliwie nad wszystkimi, którzy się zwracają do Niego, natomiast moc Jego i gniew kieruje się przeciw wszystkim, którzy od Niego odchodzą".


text:
I odważyłem im srebro, złoto i naczynia, ten dar dla domu Boga naszego, który złożyli król, radcy jego, książęta jego i cały obecny Izrael.


text:
Wtedy wybrałem z naczelnych kapłanów dwunastu, ponadto Szerebiasza i Chaszabiasza, a z nimi dziesięciu z ich braci.


text:
I odważyłem im sześćset pięćdziesiąt talentów srebra i sto naczyń srebrnych po dwa talenty, sto talentów złota,


text:
dwadzieścia złotych pucharów po tysiąc darejek i dwa naczynia z wyborowego złocistego spiżu, cenniejsze niż złoto.


text:
I powiedziałem im: "Wyście poświęceni dla Jahwe i te naczynia są poświęcone, i to srebro i złoto jest darem dla Jahwe, Boga ojców naszych.


text:
Strzeżcie tego i pilnujcie, aż odważycie to przed naczelnymi kapłanami i lewitami oraz przed naczelnymi ojcami Izraela w Jerozolimie w komnatach domu Jahwe".


text:
A kapłani i lewici odebrali odważone srebro, złoto i naczynia, aby je przynieść do Jerozolimy do domu Boga naszego.


text:
Zatem wyruszyliśmy do rzeki Ahawy dwunastego dnia, miesiąca pierwszego, aby się udać do Jerozolimy. Ręka Boga naszego zaś była nad nami i ustrzegła nas w drodze od wrogów i rozbójników.


text:
Jednakże czwartego dnia odważono srebro, złoto i naczynia w domu Boga naszego i przekazano kapłanowi Meremot, synowi Uriasza - w obecności Eleazara, syna Pinchasa, oraz lewitów: Jozabada, syna Jozuego, i Noadiasza, syna Binnuja,


text:
A po powrocie z niewoli wygnańcy złożyli Bogu Izraela ofiary całopalne: dwanaście cielców dla całego Izraela, dziewięćdziesiąt sześć baranów, siedemdziesiąt dwa jagnięta, dwanaście kozłów za grzech - to wszystko jako całopalenie dla Jahwe.


text:
I wręczyli zarządzenia króla satrapom królewskim oraz namiestnikom Transeufratei, a ci udzielili pomocy ludowi i domowi Bożemu.


text:
Po dokonaniu tych rzeczy przystąpili do mnie przełożeni i potwierdzili: "Lud izraelski, kapłani i lewici nie trzymali się z dala od narodów ziemi, pogrążając się w ich obrzydliwości, to jest Kananejczyków, Chetytów, Peryzzytów, Jebuzytów, Amonitów, Moabitów, Egipcjan i Amorytów.


text:
I spośród córek ich wzięli dla siebie i dla synów swoich żony, tak że nasienie święte zmieszało się z narodami ziemi, a ręka przełożonych i zwierzchników pierwsza była w tym wiarołomstwie".


text:
Gdy dowiedziałem się o tym, rozdarłem swoją suknię i swój płaszcz, wyrywałem sobie włosy z głowy i brody, i usiadłem zdruzgotany.


text:
Wtedy zgromadzili się wokoło mnie wszyscy, którzy z powodu wiarołomstwa wygnańców truchleli przed groźbami Boga izraelskiego. Ja zaś zdruzgotany siedziałem aż do ofiary wieczornej.


text:
Lecz w czasie ofiary wieczornej podniosłem się z upokorzenia mojego i w rozdartej sukni swojej i płaszczu upadłem na kolana, wyciągnąłem ręce moje do Jahwe, Boga mojego,


text:
i rzekłem: "Boże mój! Niezmiernie się wstydzę, o Boże mój, podnieść oblicze swoje do Ciebie, albowiem przestępstwa nasze wzrosły ponad głowę, a wina nasza sięga aż do nieba.


text:
Od dni ojców naszych ciąży na nas wielka wina aż po dzień dzisiejszy, a z powodu przestępstw naszych zostaliśmy wydani - my, królowie nasi, kapłani nasi - w ręce królów ziemi na miecz, niewolę, złupienie i publiczne pośmiewisko, jak to dziś ma miejsce.


text:
A teraz co dopiero na chwilę przyszło nam zmiłowanie od Jahwe, Boga naszego, że zostawił nam garstkę ocalonych i w swoim świętym miejscu dał nam oparcie, że Bóg nasz rozjaśnił oczy nasze i pozwolił nam choć trochę odetchnąć w naszej niewoli.


text:
Albowiem jesteśmy niewolnikami. Ale Bóg nasz nie opuścił nas w naszej niewoli, lecz zwrócił ku nam łaskawość królów perskich, pozwalając nam odżyć, abyśmy mogli wznieść dom Boga naszego i odbudować jego ruiny, i dając nam ochronę w Judei i Jerozolimie.


text:
które dałeś przez sługi swoje, proroków, nakazując: "Ziemia, do której przychodzicie, by ją posiąść, jest ziemią splamioną bezwstydem ludów ziemi, ich obrzydliwościami, jakimi ją napełnili od końca do końca w nieczystości swojej.


text:
Nie wydawajcie zatem córek waszych za synów ich i nie bierzcie ich córek dla synów waszych. Nie troszczcie się także nigdy o pomyślność ich i szczęście, abyście nabrali mocy i spożywali dobra tej ziemi oraz przekazali ją w spadku synom waszym na zawsze".


text:
Po tym wszystkim zaś, co przyszło na nas za nasze złe czyny i za naszą wielką winę, a przecież Ty, Boże nasz, wymierzyłeś karę mniejszą od naszego grzechu, i pozostawiłeś nam resztę ocalonych.


text:
Czy przeto mielibyśmy znowu przekroczyć przykazania Twoje i spowinowacić się z tymi obrzydliwymi narodami? Czy nie musisz się na nas rozgniewać aż do wytępienia, tak żeby nie pozostała Reszta ocalonych?


text:
Jahwe, Boże Izraela, dzięki łasce Twojej ocaleliśmy jako Reszta. Oto jesteśmy przed Tobą z naszą winą. Zaprawdę trudno będzie wobec tego ostać się przed Tobą".


text:
Gdy Ezdrasz płacząc na kolanach się modlił i wyznawał winy przed domem Jahwe, zbiegł się wokół niego duży tłum mężów, niewiast i dzieci izraelskich, i lud płakał bardzo rzewnie.


text:
Wówczas odezwał się Szekaniasz, syn Jechiela z synów Elama, i powiedział do Ezdrasza: "Myśmy się sprzeniewierzyli Bogu naszemu i wprowadzili do domów naszych obcoplemienne kobiety spośród narodów ziemi. Teraz jednak jest jeszcze nadzieja dla Izraela.


text:
Chcemy więc się zobowiązać uroczyście wobec Boga naszego, że za radą pana mojego i wszystkich, którzy boją się przykazania Boga naszego, odprawimy wszystkie te żony i to, co z nich się narodziło. Tak bowiem należy postąpić zgodnie z Prawem.


text:
Wtedy Ezdrasz powstał i zaprzysiągł przełożonych kapłanów, lewitów i całego Izraela, by tak postąpili. I przysięgli.


text:
Następnie Ezdrasz odszedł do domu Bożego i udał się do komnaty Jochanana, syna Eliasziba, i tam spędził noc nie jedząc chleba i nie pijąc wody, albowiem smucił się z wiarołomstwa wygnańców.


text:
Później powiadomiono wszystkich wygnańców w Judei i w Jerozolimie, by się zgromadzili w Jerozolimie.


text:
Kto by się zaś nie zjawił w przeciągu trzech dni, temu - w myśl postanowienia przełożonych i starszych - przepadnie cały jego dobytek, a on wydalony będzie z gminy wygnańców.


text:
I wszyscy mężowie Judy i Beniamina zgromadzili się w Jerozolimie w przeciągu trzech dni. Było to dziewiątego miesiąca - dnia dwudziestego miesiąca, i cały lud rozsiadł się na dziedzińcu domu Bożego, drżąc z powodu sprawy i deszczów.


text:
Wtedy powstał kapłan Ezdrasz i przemówił do nich: "Staliście się wiarołomni i pojęliście za żony obcoplemienne kobiety, powiększając w ten sposób winę Izraela.


text:
Teraz zaś wyznajcie winę waszą przed Jahwe, Bogiem ojców waszych, i spełnijcie Jego wolę. Odłączcie się od narodów ziemi i od cudzoziemek.


text:
Lud jednak jest liczny i okres deszczów, tak iż nie można zostać pod gołym niebem, a sama sprawa nie na dzień ani na dwa, albowiem wielu z nas pod tym względem zawiniło.


text:
Niech przełożeni nasi zastąpią całą gminę, i wszyscy w miastach naszych, którzy pojęli za żony obce kobiety, niech przybędą w określonych terminach wraz z starszymi i sędziami z poszczególnych miast, abyśmy oddalili od nas srogi gniew naszego Boga z tego powodu".


text:
Jedynie Jonatan, syn Asahela, i Jachzejasz, syn Tikwy, sprzeciwili się temu, i znaleźli poparcie u Meszullama i lewity Szabbetaja.


text:
A wygnańcy postąpili w ten sposób. Kapłan Ezdrasz wybrał sobie mężów, ojców rodzin dla ich rodów - każdego imiennie. I odbyli w tej sprawie posiedzenie pierwszego dnia, miesiąca dziesiątego.


text:
A do pierwszego dnia, pierwszego miesiąca ukończyli sprawy mężów, którzy pojęli za żony kobiety cudzoziemskie.


text:
Znaleźli się również kapłani, którzy poślubili kobiety cudzoziemskie: z synów Jozuego, syna Josadaka, i braci jego: Maasejasz, Eliezer, Jarib i Gedaliasz;


text:
A spośród Izraela: z synów Pareosza: Ramiasz, Jizzijasz, Malkiasz, Mijjamin, Eleazar, Chaszabiasz i Benajasz;


text:
Słowa Nehemiasza, syna Chakaliasza: stało się w miesiącu Kislew roku dwudziestego [panowania Artakserksesa], gdy znajdowałem się w twierdzy Suza,


text:
że przybył Chanani, jeden z braci moich, wraz z innymi z Judy. Zapytałem ich o ocalałych Judejczyków, którzy uniknęli niewoli, i o Jerozolimę.


text:
I odpowiedzieli mi: "Ci pozostali, którzy ocaleli z niewoli, w tamtejszej prowincji są w wielkiej niedoli i pohańbieniu; mur Jerozolimy jest zniszczony, a bramy jej zostały spalone ogniem".


text:
Kiedy usłyszałem te słowa, usiadłem i płakałem, i smuciłem się całymi dniami, poszcząc i modląc się przed Bogiem niebios.


text:
I rzekłem: "Ach, Jahwe, Boże niebios, Boże wielki i straszny, dotrzymujący przymierza i łaskawości tym, którzy Go miłują i zachowują Jego przykazania.


text:
Niech ucho Twoje słucha, a oczy Twoje niech będą otwarte, byś wysłuchał modlitwę sługi Twego, którą ja teraz zanoszę do Ciebie dniem i nocą za synów Izraela, sług Twoich, wyznając grzechy synów Izraela, które popełniliśmy wobec Ciebie; zarówno ja, jak i dom ojca mojego zgrzeszyliśmy.


text:
Bardzo źle postąpiliśmy wobec Ciebie i nie zachowaliśmy ani przykazań, ani praw, ani przepisów, które przekazałeś Mojżeszowi, słudze Twemu.


text:
Bądź pomny na słowa, któreś przekazał Mojżeszowi, słudze Twemu: "Jeśli wy nie pozostaniecie wierni, to ja rozproszę was pomiędzy narodami.


text:
Skoro jednak nawrócicie się do mnie i przestrzegać będziecie moich przykazań i je wykonywać, to choćby rozproszeni wasi znajdowali się na krańcu niebios, stamtąd zgromadzę ich i przyprowadzę do miejsca, które wybrałem, aby tam zamieszkało imię moje".


text:
Są oni przecież sługami Twoimi i ludem Twoim, który ocaliłeś Twoją wielką mocą i Twoją silną dłonią.


text:
Ale, Panie, niechże ucho Twoje słucha modlitwy sługi Twego i modlitwy sług Twoich skorych do czci imienia Twego, Pozwól, by teraz sprzyjało szczęście słudze Twemu, i spraw, by uzyskał łaskę u tego człowieka". Byłem bowiem podczaszym króla.


text:
A oto w miesiącu Nizan, dwudziestego roku panowania króla Artakserksesa, gdy do mnie należała troska o wino, wziąłem wino i podałem królowi. [Zwykle] nie ujawniałem smutku przed nim.


text:
Król jednak mnie zapytał: "Dlaczego tak smutno wyglądasz, przecież nie jesteś chory. Nie, pewnie masz jakieś wewnętrzne zmartwienie". Wtedy przeraziłem się niezmiernie.


text:
I powiedziałem do króla: "Niech król żyje wiecznie. Jakżesz mam nie wyglądać smutno, skoro miasto, w którym się znajdują groby ojców moich, jest spustoszone, a bramy jego zostały zniszczone przez ogień".


text:
i odpowiedziałem królowi: "Jeśli król uważa to za słuszne i jeśli życzliwy jesteś słudze Twemu, wyślij mnie do Judei do miasta grobów ojców moich, abym je odbudował".


text:
I zapytał mnie król, podczas gdy królowa siedziała obok niego: "Jak długo trwać ma twoja podróż i kiedy powrócisz?" I król pozwolił mi na nią, gdy podałem mu termin.


text:
I rzekłem do króla: "Jeśli król uważa to za słuszne, proszę mnie zaopatrzyć w listy do namiestników Transeufratei, aby mnie przepuścili, bym dotarł do Judei,


text:
a także w pismo do Asafa, nadzorcy lasu królewskiego, aby mi dał drzewa na słupy do bram twierdzy świątyni, bram muru miejskiego oraz domu, do którego się wprowadzę". I zezwolił mi król, gdyż łaskawa ręka Boga mojego czuwała nade mną.


text:
I przybyłem do namiestników Transeufratei, i dałem im listy króla. Król zaś wysłał ze mną dowódców wojskowych i jazdę.


text:
Kiedy to usłyszeli Sanballat Choronita i Tobiasz sługa amonicki, wcale im się to nie podobało, że przyszedł ktoś, który by się troszczył o dobro synów Izraela.


text:
Potem wybrałem się nocą, ja oraz niewielu mężów ze mną, i nikomu nie zdradziłem, co Bóg mój mi zlecił uczynić dla Jerozolimy, i nie miałem prócz zwierzęcia, na którym sam jechałem, żadnego innego,


text:
I wybrałem się nocą przez Bramę nad Doliną, potem obok Źródła Smoczego do Bramy Śmietników i zbadałem mury Jerozolimy, gdzie miały wyłomy, a bramy jej były zniszczone przez ogień.


text:
Gdy przyszedłem do Bramy Źródlanej i do Stawu Królewskiego, zwierzę, na którym jechałem, nie mogło przejść.


text:
Tedy szedłem [pieszo] nocą Doliną Rzeczną w górę badając mur, potem wszedłem ponownie przez Bramę nad Doliną i powróciłem.


text:
A zwierzchnicy nie wiedzieli, dokąd poszedłem i co czyniłem. Albowiem nie wyjawiłem tego Żydom ani kapłanom, ani szlachcie, ani zwierzchnikom, ani innym, których obchodziła ta sprawa.


text:
Lecz [teraz] rzekłem do nich; "Widzicie nędzę, w której się znajdujemy, Jerozolima leży w gruzach, a bramy jej są spalone przez ogień. Chodźmy! Odbudujmy mur Jerozolimy, abyśmy nie okrywali się dłużej wstydem!"


text:
I ujawniłem im, jak ręka Boga mojego łaskawie czuwała nade mną, oraz słowa króla, które skierował do mnie. Oni zaś odpowiedzieli: "Powstańmy, budujmy!"I wzmacniali się do dobrego dzieła.


text:
Skoro usłyszeli to Sanballat Choronita i Tobiasz sługa amonicki oraz Geszem Arab, kpili z nas i znieważali nas mówiąc: "Co to znaczy, co poczynacie? Czy zamierzacie zbuntować się przeciw królowi?"


text:
Ja zaś sprostowałem i powiedziałem im: "Bóg niebios, On sam nam poszczęści, a my słudzy Jego zabierzemy się do dzieła i będziemy budowali. Wy natomiast nie macie ani udziału, ani prawa, ani [nie zostawicie] pamiątki w Jerozolimie".


text:
Wtedy arcykapłan Eliaszib i bracia jego kapłani zabrali się do dzieła i odbudowali Bramę Owczą, odnowili ją i wstawili jej wrota, następnie [budowali] aż do wieży Mea i dalej do Wieży Chananeela.


text:
Bramę Rybną zaś odbudowali synowie Hassenai, pokryli ją belkami i wstawili podwoje, zasuwy i poprzeczki.


text:
A obok naprawiał Meremot, syn Uriasza, syna Hakkosa; i obok naprawiał Meszullam, syn Berekiasza, syna Meszezabela; i obok naprawiał Sadok, syn Baany.


text:
A obok naprawiali ludzie z Tekoa, natomiast dostojnicy ich nie nagięli swego karku do pracy u swojego pana.


text:
A Bramę Jeszańską naprawiali Jojada, syn Paseacha, i, Meszullam, syn Besodiasza; oni pokryli ją belkami i wstawili podwoje, zasuwy i poprzeczki.


text:
A obok naprawiał Melatiasz Gibeonita i Jadon Meronotyta oraz mieszkańcy Gibeonu i Mispy - przy rezydencji namiestnika Transeufratei.


text:
Obok naprawiał Uzzjel, syn Charhajasza, przedstawiciel złotników, a obok niego naprawiał Chananiasz, jeden z producentów olejków. I obwarowali Jerozolimę aż do Muru Szerokiego.


text:
A obok naprawiał Jedajasz, syn Charumafa, naprzeciw swego domu, obok niego zaś naprawiał Chattusz, syn Chaszabnejasza.


text:
Kolejny odcinek naprawiał Malkiasz, syn Charima, i Chaszszub, syn Pachat-Moaba, przy Wieży Piekarników.


text:
A obok naprawiał Szallum, syn Hallochesza, zarządca drugiej połowy dzielnicy Jerozolimskiej, on i córki jego.


text:
A Bramę nad Doliną naprawiał Chanun i mieszkańcy Zanoach, odbudowali ją, wstawili podwoje, zasuwy i poprzeczki - oraz tysiąc łokci przy murze aż do Bramy Śmietników.


text:
A Bramę Śmietników naprawiał Malkiasz, syn Rekaba, zarządca okręgu Bet-Hakkerem, on odbudował ją, wstawił podwoje, zasuwy i poprzeczki.


text:
Bramę Źródlaną zaś naprawiał Szallum, syn Kol-Chozego, zarządca okręgu Mispy, on odbudował ją, pokrył dachem i wstawił jej podwoje, zasuwy i poprzeczki, także mur Stawu Wodociągowego przy ogrodzie królewskim aż do stopni prowadzących w dół z Miasta Dawidowego.


text:
Za nim naprawiał Nehemiasz, syn Azbuka, zarządca połowy okręgu Bet-Sur, aż naprzeciw Grobów Dawidowych do Stawu Sztucznego i do koszar.


text:
Za nim naprawiali lewici: Rechum, syn Baniego, obok naprawiał Chaszabiasz, zarządca połowy okręgu Keila, za swój okręg.


text:
Obok niego Ezer, syn Jozuego, zarządca Mispy, naprawiał dalszy odcinek od drogi wznoszącej się do zbrojowni przy Kącie.


text:
Za nim naprawiał Baruch, syn Zabbaja, odcinek następny od Kąta aż do drzwi domu Eliasziba, arcykapłana.


text:
Za nim naprawiał Meremot, syn Uriasza, syna Hakkosa, odcinek dalszy od drzwi domu Eliasziba aż do końca domu Eliasziba.


text:
Za nimi naprawiał Beniamin i Chaszszub naprzeciw swego domu; za nimi naprawiał Azariasz, syn Maasejasza, syna Ananiasza obok domu swego.


text:
Za nim naprawiał Binnuj, syn Chenadada, odcinek następny i od domu Azariasza aż do Kąta i aż do Rogu.


text:
[Dalej naprawiał] Palal, syn Uzaja, naprzeciw Kąta i wieży wystającej w zamku królewskim, tej górnej przy placu warty. Za nim naprawiał Pedajasz, syn Pareosza.


text:
A niewolnicy świątyni zamieszkiwali górę Ofel aż naprzeciw wieży Bramy Wodnej na wschodzie i wieży wystającej.


text:
Za nim naprawiali Tekoici odcinek następny od miejsca naprzeciw wielkiej wystającej wieży aż do muru góry Ofel.


text:
Za nimi naprawiał Sadok, syn Immera, naprzeciw domu swego, a za nim naprawiał Szemajasz, syn Szekaniasza, stróż Bramy Wschodniej.


text:
Za nim naprawiał Chananiasz, syn Szelemiasza, i Chanun, szósty syn Salafa, odcinek dalszy; za nim naprawiał Meszullam, syn Berekiasza, naprzeciw swojej komnaty.


text:
Za nim naprawiał Malkiasz, członek zrzeszenia złotników, aż do domu niewolników świątyni i naprzeciw Bramy Mifkad aż do tarasu narożnego.


text:
Gdy Sanballat i Tobiasz oraz Arabowie, Amonici i Aszdodyci dowiedzieli się, że zabliźniał się mur Jerozolimy, albowiem wyłomy zaczęły się zamykać, bardzo się rozgniewali.


text:
I wszyscy oni sprzysięgli się razem, że przyjdą, by walczyć przeciw Jerozolimie i wśród nas wywołać zamieszanie.


text:
Myśmy się jednak modlili do Boga naszego i stawialiśmy dniem i nocą straże dla obrony miasta przeciw nim.


text:
W Judzie jednak mówiono: "Upada siła dźwigającego ciężary, a gruzu wiele, sami chyba nie zdołamy odbudować muru".


text:
Wrogowie nasi zaś mówili: "Nie mają oni widzieć ani słyszeć, kiedy wtargniemy między nich, wyrżniemy ich i położymy kres tej pracy.


text:
Gdy wówczas przybywali do nas Żydzi, mieszkający w ich sąsiedztwie i często donosili nam o tych wszystkich złych zamiarach, które przeciw nam knują,


text:
wtedy w miejscach niebezpiecznych za murem umieściłem łuczników i stanął według rodów lud z mieczami, włóczniami i łukami.


text:
A gdy spostrzegłem, że się boją, wystąpiłem i rzekłem do szlachty, do zwierzchników i do reszty ludu: "Nie lękajcie się przed nimi. Na Pana wielkiego i strasznego pamiętajcie i walczcie za braci waszych, za synów waszych i córki, za żony wasze i domy".


text:
Gdy więc doszło do uszu wrogów, że nas powiadomiono, Bóg udaremnił ich plany i mogliśmy wszyscy wrócić do muru, każdy do swojej pracy.


text:
Odtąd połowa ludzi czynna była przy pracy, druga trzymała włócznie, tarcze, łuki i pancerze za cały dom judzki,


text:
odbudowujący mur. Także dźwigający ciężary byli uzbrojeni: jedną ręką wykonywali pracę, a drugą trzymali broń.


text:
I przemówiłem do szlachty, zwierzchników i do reszty ludu: "Praca jest wielka i rozległa, a my jesteśmy na murze rozdzieleni, jeden daleko od drugiego.


text:
Na miejscu, z którego usłyszycie głos trąby, zgromadźcie się wokół nas. Bóg nasz będzie za nas walczył".


text:
Równocześnie rozkazałem ludowi: "Niech każdy, tak jak moi ludzie, noc spędzi w Jerozolimie, potrzebni nam są ludzie do straży nocnej i do pracy w ciągu dnia".


text:
I ani ja, ani bracia i ludzie moi, ani straż, która stała za mną, nie zdejmowaliśmy ubrań. Każdy miał broń swoją po prawicy.


text:
Jedni mówili: "Synów naszych i córki nasze musimy oddać na zastaw, by zdobyć zboże, abyśmy mogli jeść i żyć".


text:
Drudzy znów mówili: "Pola nasze i winnice nasze, i domy nasze oddajemy w zastaw, abyśmy nabyli zboża na czas głodu".


text:
Jeszcze inni mówili: "Napożyczaliśmy pieniędzy na nasze pola i winnice, by zapłacić podatek królewski;


text:
A przecież ciało nasze jest to samo co ciało braci naszych, a dzieci nasze są jakby ich dziećmi, a jednak zmuszeni jesteśmy oddać w niewolę synów naszych i córki nasze; i niektóre z córek naszych są już poniżone, a my jesteśmy bezsilni, gdyż pola nasze i winnice nasze należą do innych".


text:
Po namyśle wystąpiłem przeciw szlachcie i zwierzchnikom, mówiąc do nich: "Każdy z was nakłada ciężar na brata swojego!" I zwołałem przeciw nim wielkie zgromadzenie.


text:
I przemówiłem do nich: "My jak tylko mogliśmy, wykupiliśmy braci naszych, Żydów, którzy zmuszeni byli zaprzedać się poganom. Wy zaś sprzedajecie braci waszych, tak że zmuszeni jesteśmy ich wykupić". Wtedy zamilkli i nie znaleźli odpowiedzi.


text:
Ponadto im powiedziałem: "Nie jest dobre to, co czynicie. Czy nie powinniście żyć w bojaźni Boga naszego, by uniknąć obelgi od pogan, którzy są naszymi wrogami?


text:
Oddajcie im jeszcze dziś ich pola, winnice, ogrody oliwne i domy, jak również dług pieniędzy, zboża, wina i oliwy, który im udzieliliście".


text:
Odpowiedzieli więc: "Zwrócimy i nie będziemy od nich tego żądać. Tak uczynimy, jak powiedziałeś". Zawołałem również kapłanów, by zaprzysięgli ich, że w ten sposób postąpią.


text:
Nadto wytrząsnąłem zanadrze swoje i rzekłem: "Niech w ten sposób wytrząśnie Bóg każdego z domu jego i z posiadłości jego, kto nie dotrzyma tego słowa. Takim niech się też stanie: wytrząśnięty i pusty". A całe zgromadzenie mówiło: "Amen". I wielbili Jahwe. I lud uczynił tak, jak przyrzekł.


text:
Owszem, od dnia, kiedy otrzymałem nakaz objęcia stanowiska namiestnika w ziemi judzkiej - od roku dwudziestego aż do trzydziestego drugiego [panowania] króla Artakserksesa: przez dwanaście lat - ani ja, ani bracia moi nie jedliśmy chleba przysługującego namiestnikowi.


text:
Wprawdzie dawniejsi namiestnicy, którzy byli przede mną, nakładali na lud ciężary i pobierali od nich podatek na utrzymanie codziennie czterdzieści syklów srebra; również ich słudzy wyzyskiwali lud. Ale ja w ten sposób nie postępowałem z bojaźni Bożej.


text:
Także w pracy nad tym murem wziąłem udział, chociaż ziemi nie nabyłem, i wszyscy słudzy moi byli tam zgromadzeni do pracy.


text:
I chociaż szlachta i zwierzchnicy, stu pięćdziesięciu mężów, nadto ci poganie z sąsiedztwa, którzy do nas przychodzili, byli na moim stole,


text:
i jakkolwiek przyrządzenie codzienne jednego wołu, sześciu doborowych owiec i ptactwa szło na mój rachunek, a co dziesięć dni sprowadzano beczki różnego wina w obfitości, nie domagałem się mimo to należności namiestnika, gdyż pańszczyzna ciążyła nad tym ludem.


text:
Gdy więc dowiedział się Sanballat, Tobiasz, Arab Geszem i inni nieprzyjaciele nasi, że odbudowałem mur i że nie pozostał w nim wyłom, jedynie wówczas jeszcze wrót do bram nie wstawiłem -


text:
wtedy posłał Sanballat i Geszem do mnie zaproszenie: "Może byśmy się spotkali w Hakkefirim w dolinie Ono". Ale oni mieli zamiar mi krzywdę wyrządzić.


text:
Dlatego skierowałem do nich wysłańców z takim zawiadomieniem: "Rozpocząłem wielką pracę, dlatego nie mogę zejść. Inaczej stanęłaby praca, gdybym jej zaprzestał i poszedł do was".


text:
Wówczas Sanballat przysłał do mnie w tej sprawie po raz piąty sługę swego, który miał przy sobie list otwarty.


text:
Napisano w nim: "Jak Gasznu donosi, mówi się wśród pogan, że ty i Żydzi knujecie spisek, dlatego budujesz mur i chciałbyś zostać ich królem.


text:
Zamówiłeś także proroków, aby ogłosili o tobie w Jerozolimie: Król jest w Judzie. Pewnie dojdzie to do króla. Dlatego przyjdź, by się wspólnie naradzić".


text:
Lecz ja odpowiedziałem mu w ten sposób: "Nie jest tak, jak ty powiadasz, ale sam sobie to wymyśliłeś".


text:
Oni wszyscy chcieli nas zastraszyć, mniemając: "Upadną ręce ich przy pracy i nie zostanie wykonana". Zatem tym bardziej musiałem się zabrać do pracy.


text:
Gdy poszedłem do domu Szemajasza, syna Delajasza, syna Mehetabela - miał on bowiem jakąś przeszkodę - powiedział mi: "Pójdźmy wspólnie do domu Bożego, do wnętrza świątyni. Zamknijmy bramy świątyni, albowiem przyjdą, aby cię zabić; tak, w nocy przyjdą, aby cię zgładzić".


text:
Ja zaś odpowiedziałem: "Czy mąż taki jak ja miałby uciekać? I kto podobny do mnie, wszedłszy do świątyni, pozostanie przy życiu? Nie wejdę!"


text:
Poznałem bowiem, że Bóg go nie posłał, lecz wypowiedział on to proroctwo o mnie, ponieważ Tobiasz i Sanballat go przekupili,


text:
bym się przestraszył i tak uczynił, i zgrzeszył. Miało im to służyć do podważenia mojego dobrego imienia, by mi można było urągać.


text:
Nie zapomnij, Boże mój, Tobiaszowi i Sanballatowi tych uczynków ich, także prorokini Noadii i innym prorokom, którzy chcieli mnie przestraszyć!


text:
A mur został ukończony dwudziestego piątego dnia miesiąca Elul w przeciągu pięćdziesięciu dwóch dni,


text:
Gdy to usłyszeli wszyscy nieprzyjaciele nasi i wszyscy poganie wokół nas to ujrzeli, wydało się im to czymś bardzo dziwnym i pojęli, że dzięki Bogu naszemu zostało dokonane to dzieło.


text:
W owych dniach także niektórzy ze szlachty żydowskiej wysyłali często listy do Tobiasza, a listy Tobiasza przychodziły do nich.


text:
Wielu bowiem w Judei się z nim związało przysięgą, gdyż był on zięciem Szekaniasza, syna Aracha, a syn jego Jochanan poślubił córkę Meszullama, syna Berekiasza.


text:
Usiłowano również przedstawić mi go w dobrym świetle, a wypowiedzi moje jemu donoszono. I listy wysyłał Tobiasz, aby mnie zastraszyć.


text:
Chananiego, brata swego, i Chananiasza, komendanta twierdzy, ustanowiłem nad Jerozolimą. Ostatni bowiem był mężem godnym zaufania i bardziej bogobojnym niż wielu innych.


text:
I rozkazałem im: "Nie wolno otwierać bram Jerozolimy, dopóki słońce nie zacznie dopiekać, i zanim zajdzie, należy zamknąć wrota i [je] zatarasować. Również trzeba spośród mieszkańców Jerozolimy utworzyć grupy wartownicze - jedne dla odpowiednich posterunków, drugie przed poszczególnymi domami".


text:
Miasto wówczas było rozległe i duże, ale w nim było mało ludności, niewiele bowiem było założonych rodzin.


text:
I Bóg mnie oświecił, abym zgromadził szlachtę, zwierzchników i lud, celem spisania ich według rodów. Wtedy znalazłem spis tych, którzy przybyli na początku. I znalazłem taki zapis:


text:
A oto mieszkańcy tej krainy, przybysze z niewoli, uchodźcy, których sprowadził do Babilonii Nabuchodonozor, król babiloński. Powrócili oni do Jerozolimy i Judy, każdy do miasta swego.


text:
Przyszli oni z Zorobabelem, Jozuem, Nehemiaszem, Azariaszem, Raamiaszem, Nachamanim, Mordokajem, Bilszanem, Misperetem, Bigwajem, Nechumem, Baaną. A ta jest liczba mężów ludu Izraela:


text:
Stróżowie bram: synów Szalluma, synów Atera, synów Talmona, synów Akkuba, synów Chatity, synów Szobaja - stu trzydziestu ośmiu.


text:
A oto przybysze z Tel-Melach, Tel-Charsza, Kerub, Addon, Immer, którzy nie mogli wykazać, że ród ich i pochodzenie ich wywodzi się z Izraela:


text:
A z kapłanów: synowie Chobajasza, synowie Hakkosa, synowie Barzillaja, który pojął za żonę jedną z córek Barzillaja Gileadyty i przybrał jego imię.


text:
A namiestnik zabronił im pożywać z pokarmów najświętszych, dopóki nie powstanie kapłan dla urim i tummim,


text:
oprócz ich niewolników i niewolnic, tych było siedem tysięcy trzysta trzydzieści siedem. Posiadali także dwustu czterdziestu pięciu śpiewaków, koni mieli oni siedemset trzydzieści sześć, mułów - dwieście czterdzieści trzy,


text:
A część naczelników rodzin darowała na kult: namiestnik złożył w skarbcu tysiąc drachm złota, pięćdziesiąt czasz, trzydzieści szat kapłańskich i pięćset min srebra.


text:
A niektórzy naczelnicy rodzin złożyli w skarbcu na kult dwadzieścia tysięcy drachm złota, dwa tysiące dwieście min srebra.


text:
A to, co złożyła reszta ludu, wynosiło dwadzieścia tysięcy drachm złota, dwa tysiące min srebra, sześćdziesiąt siedem szat kapłańskich.


text:
Kapłani, lewici, stróżowie bram, śpiewacy, jak i część ludu oraz niewolnicy świątyni osiedlili się w swoich miastach. Cały Izrael w swoich miastach.


text:
zgromadził się cały lud bez wyjątku na placu przed Bramą Wodną. I żądali od uczonego w Piśmie Ezdrasza, by przyniósł księgę Prawa Mojżeszowego, które Jahwe nadał Izraelowi.


text:
Wtedy dnia pierwszego siódmego miesiąca kapłan Ezdrasz przyniósł Prawo przed zgromadzenie, które składało się nie tylko z mężczyzn, lecz także z niewiast i wszystkich, którzy w stanie byli je zrozumieć.


text:
I czytał z niego na placu przed Bramą Wodną od rana aż do południa w obecności mężczyzn, niewiast i tych, którzy rozumieli; a uszy całego ludu były zwrócone ku księdze Prawa.


text:
Uczony w piśmie Ezdrasz stanął na drewnianym podwyższeniu, które zrobiono w tym celu. Obok niego stanęli po prawicy: Mattitiasz, Szema, Anajasz, Uriasz, Chilkiasz i Maasejasz; po lewicy znów: Pedajasz, Miszael, Malkiasz, Chaszum, Chaszbaddana, Zachariasz i Meszullam.


text:
Ezdrasz otworzył księgę przed oczyma całego ludu, gdyż stał wyżej niż wszystek lud. A gdy ją otwierał, powstał wszystek lud.


text:
Wtedy Ezdrasz wielbił Jahwe, wielkiego Boga, a cały lud odpowiedział podnosząc ręce: "Amen! Amen!" Potem pokłonili się i upadli przed Jahwe na kolana, twarzą dotykając ziemi.


text:
A lewici: Jozue, Bani, Szerebiasz, Jamin, Akkub, Szabbetaj, Hodiasz, Maasejasz, Kelita, Azariasz, Jozabad, Chanan, Pelajasz objaśniali ludowi Prawo, podczas gdy lud pozostawał na miejscu.


text:
I czytali z księgi, z Prawa Bożego, i przekładając od razu osiągnęli zrozumienie, tak że [lud] pojął to, co czytano.


text:
Wtedy Nehemiasz, to jest namiestnik, oraz Ezdrasz kapłan-uczony w Piśmie, jak i lewici, którzy pouczali lud, rzekli do całego ludu: "Dzień fen jest poświęcony Jahwe, Bogu waszemu; nie bądźcie smutni i nie płaczcie!" Albowiem wszystek lud płakał, gdy usłyszał słowa Prawa.


text:
I rzekł do nich: "Idźcie, pożywajcie tłuste potrawy i pijcie słodkie napoje, poślijcie także części tym, którzy nie posiadają nic gotowego, albowiem poświęcony jest ten dzień Panu naszemu: nie bądźcie tedy przygnębieni, gdyż radość w Jahwe jest ostoją waszą".


text:
Również lewici uspokajali cały lud i mówili: "Uspokójcie się, albowiem dzień ten jest święty i nie bądźcie przygnębieni".


text:
Wtedy poszedł wszystek lud, by jeść i pić oraz by wysłać części i urządzić wielki obchód radości. Zapamiętali bowiem słowa, które im ogłoszono.


text:
W drugim dniu zaś zebrali się naczelnicy rodzin całego ludu, kapłani i lewici u uczonego w Prawie Ezdrasza, aby zapoznać się z słowami Prawa.


text:
I w Prawie, które Jahwe nadał przez Mojżesza, znaleźli przepis, by Izraelici w czasie święta, w siódmym miesiącu mieszkali w namiotach.


text:
Gdy to usłyszeli, ogłosili we wszystkich miastach swoich i w Jerozolimie: "Idźcie w góry i przynieście gałęzie oliwne, sosnowe, mirtowe, palmowe i innych drzew liściastych, by postawić namioty według przepisu".


text:
I lud wyszedł i przynieśli [gałęzie], i postawili namioty, każdy na dachu swoim i na podwórzach swoich, także na dziedzińcach domu Bożego, na placu przy Bramie Wodnej i na placu przy Bramie Efraimskiej.


text:
Tak więc cała gmina tych, co powrócili z niewoli, postawiła namioty i mieszkała w namiotach. Od dni Jozuego, syna Nuna, aż do tego dnia nie postąpili tak Izraelici, i panowała bardzo wielka radość.


text:
I czytano z księgi Prawa Bożego dzień w dzień, od pierwszego dnia do ostatniego. I przez siedem dni obchodzili święto. Ósmego dnia zaś odbyło się uroczyste zgromadzenie, zgodnie z przepisem.


text:
A w dwudziestym czwartym dniu tegoż miesiąca zgromadzili się Izraelici poszcząc, w sukniach pokutniczych i z ziemią na głowie.


text:
A nasienie Izraela odłączyło się od wszystkich obcych plemion. Przystąpili, wyznając grzechy swoje i przestępstwa swych ojców.


text:
I powstali na swoim miejscu, i czytali z księgi Prawa Jahwe, Boga swojego, przez czwartą część dnia, a przez [drugą] czwartą wyznawali swe grzechy upadłszy na kolana przed Jahwe, swoim Bogiem.


text:
A na podwyższeniu lewitów stanęli: Jozue, Binnuj, Kadmiel, Szebaniasz, Bunni, Szerebiasz, Bani, Kenani - i głośno wołali do Jahwe, Boga swojego.


text:
Potem rzekli lewici: Jozue, Kadmiel, Bani, Chaszabnejasz, Szerebiasz, Hodiasz, Szebaniasz i Petachiasz: "Wstańcie! Błogosławcie Jahwe, Boga naszego! Błogosławiony jesteś Jahwe, Boże nasz, od wieku do wieku. I niech błogosławią wspaniałe imię Twoje; choć przewyższa wszelkie błogosławieństwo i chwałę.


text:
Ty, Jahwe, jesteś jedyny, Ty uczyniłeś niebiosa, niebiosa niebios i całe ich wojsko, ziemię i wszystko, co jest na niej, morza i wszystko, co znajduje się w nich. Ty wszystkim dajesz życie, a wojsko niebios tobie się kłania.


text:
Ty, Jahwe, jesteś tym Bogiem, który wybrałeś Abrahama i wyprowadziłeś go z Ur w Chaldei, i nadałeś mu imię Abraham.


text:
A gdy doświadczyłeś, że serce jego jest Tobie wierne, zawarłeś z nim przymierze, że dasz ziemię Kananejczyka, Chetyty, Amoryty, Peryzzyty, Jebuzyty i Girgaszyty, że dasz jemu i potomstwu jego. I dotrzymałeś słowa Twego, albowiem sprawiedliwy jesteś.


text:
I uczyniłeś znaki i cuda na faraonie, na wszystkich sługach jego i na całym narodzie jego kraju, albowiem poznałeś, jak zuchwale odnosili się do nich. I zdobyłeś sobie imię, które przetrwało po dzień dzisiejszy.


text:
I morze rozdzieliłeś przed nimi, tak że przeszli przez środek morza suchą nogą. Ścigających ich wrzuciłeś do głębin, jak kamień do zburzonych wód.


text:
Słupem obłoku prowadziłeś ich we dnie, a słupem ognistym w nocy, aby rozjaśnić im drogę, którą iść mieli.


text:
Na górę Synaj zstąpiłeś i rozmawiałeś z nimi z nieba, i dałeś im przepisy prawe, prawa niezawodne, oraz dobre ustawy i przykazania.


text:
I Twój święty szabat im ogłosiłeś, a przykazania, przepisy i Prawo nadałeś im przez Mojżesza, sługę Twego.


text:
Chleb z nieba im dałeś, z powodu ich głodu, i wodę ze skały im wyprowadziłeś, gdy mieli pragnienie. Rozkazałeś im, aby poszli i posiedli ziemię, którą im przysięgą dać obiecałeś.


text:
Odmawiali posłuszeństwa, i nie pamiętali na Twoje cuda, które uczyniłeś dla nich. Byli twardego karku i uwzięli się, aby wrócić do niewoli swej w Egipcie. Ale Ty jesteś Bogiem przebaczenia, jesteś łaskawy i miłosierny, cierpliwy i wielkiej dobroci, i nie opuściłeś ich.


text:
Nawet gdy uczynili sobie cielca ulanego i powiedzieli: To jest bóg twój, który wyprowadził cię z Egiptu, i dopuścili się bluźnierstw wielkich.


text:
Ty jednak w wielkim miłosierdziu Twoim nie opuściłeś ich na puszczy. Słup obłoku nie odstępował od nich we dnie, aby ich prowadził na drodze; ani słup ognisty w nocy, aby rozjaśniał im drogę, którą iść mieli.


text:
I ducha Twego dobrego dałeś, by ich oświecał. I manny Twej nie odjąłeś od ust ich, i wodę dałeś im, gdy mieli pragnienie.


text:
Przez czterdzieści lat zaopatrywałeś ich w pustyni, że nie odczuwali braku. Suknie ich się nie niszczyły, a nogi ich nie spuchły.


text:
Dałeś im królestwa i narody i przydzieliłeś je jako ziemie kresowe; tak posiedli ziemię Sichona, króla Cheszbonu, i ziemię Oga, króla Baszanu.


text:
A synów ich rozmnożyłeś jak gwiazdy nieba i przyprowadziłeś ich do ziemi, o której powiedziałeś ich ojcom, że wnijdą, by ją wziąć w posiadanie.


text:
I wkroczyli synowie, i wzięli tę ziemię w posiadanie, a Ty upokorzyłeś przed nimi mieszkańców tej ziemi, Kananejczyków, których dałeś w ich ręce; także królów ich i narody tej ziemi, aby mogli z nimi postąpić, jak uważali.


text:
I zajęli miasta nie do zdobycia oraz tłustą glebę. Posiedli domy, pełne wszelkich dóbr,. cysterny wykute, winnice i ogrody oliwne, i drzewa owocowe w obfitości. I jedli, nasycili się i spaśli, i opływali w rozkoszy dzięki Twej wielkiej dobroci.


text:
Wtedy stali się uporczywi i zbuntowali się przeciwko Tobie, i porzucili Twoje Prawo. Zabili proroków Twoich, którzy ich przestrzegali, aby ich nawrócić do Ciebie. Tak popełnili bluźnierstwa wielkie.


text:
Wówczas wydałeś ich w ręce prześladowców, żeby ich gnębili. Ale w czasie udręczenia swego wołali do Ciebie, a Ty z nieba ich wysłuchałeś. I według wielkiego miłosierdzia swego dałeś im wybawicieli, którzy ocalili ich z rąk nieprzyjaciół.


text:
Kiedy mieli spokój, znowu postępowali nieprawidłowo przed Tobą. Wtedy pozostawiłeś ich w rękach nieprzyjaciół, aby panowali nad nimi. I znowu wołali do Ciebie, a Ty z nieba wysłuchałeś i wybawiłeś ich, według miłosierdzia Twego wiele razy.


text:
I przestrzegałeś ich, by ich nawrócić do Prawa Twojego. Oni jednak byli zuchwali i nie słuchali przykazań Twoich, i przeciw ustawom Twoim zgrzeszyli; przeciw tym, które przestrzegając człowiek zachowuje życie. Odwrócili się uparcie, byli zatwardziali i nieposłuszni.


text:
Miałeś cierpliwość z nimi przez lat wiele i przestrzegałeś ich przez Ducha Twego za pośrednictwem Twoich proroków. A gdy nie chcieli słuchać, wydałeś ich w ręce ludów tejże ziemi.


text:
Lecz dzięki wielkiemu miłosierdziu Twemu nie zatraciłeś ich. Ani ich nie opuściłeś, ponieważ Tyś Bogiem łaskawym i miłosiernym.


text:
A teraz, Boże nasz, Boże wielki, potężny i straszny, który dotrzymujesz przymierza i łaski: niech Ci się nie wydaje małe wszelkie to utrapienie, jakie przyszło na nas, na królów naszych, książąt naszych, kapłanów naszych, proroków naszych, ojców naszych i cały Twój lud od dni królów Aszszura aż po dziś dzień.


text:
Ty jednak jesteś sprawiedliwy we wszystkim, co przyszło na nas, albowiem zachowałeś wierność, my zaś byliśmy bezbożni.


text:
Rzeczywiście, królowie nasi, książęta nasi, kapłani nasi i ojcowie nasi nie przestrzegali Prawa Twego i nie zważali na przykazania Twoje i na świadectwa Twoje, które potwierdziłeś wśród nich.


text:
Mimo posiadania królestwa swojego i Twej dobroci wielkiej, którą im okazałeś, i przestrzennej i żyznej ziemi, którą ich obdarzyłeś, nie służyli Tobie i nie odwrócili się od swoich złych czynów.


text:
Oto myśmy dziś niewolnikami na ziemi, którą dałeś ojcom naszym, aby spożywać owoc i dobra jej. Oto myśmy niewolnikami na niej.


text:
A jej obfity urodzaj przynosi korzyść królom, których ustanowiłeś nad nami za grzechy nasze. Oni to władają nad nami i nad bydłem naszym według swego upodobania. Rzeczywiście w wielkiej nędzy jesteśmy.


text:
Wobec tego wszystkiego zawieramy umowę i przedkładamy ją na piśmie, przy czym na tym pieczętowanym dokumencie widnieją podpisy naszych przełożonych, lewitów i kapłanów.


text:
Także reszta ludu, kapłanów, lewitów - odźwierni, śpiewacy, niewolnicy świątyni - oraz wszyscy, którzy się odłączyli od narodów ziemi dla Prawa Bożego, ich żony, synowie i córki, ktokolwiek umiał pojąć,


text:
przyłączają się do swych przewodniczących braci, pod przysięgą i zo~ bowiązanieni, postępować według Prawa Bożego, danego przez Mojżesza, sługę Bożego, oraz przestrzegać i wypełniać wszystkie przykazania Pana naszego Jahwe, przepisy Jego i prawa,


text:
że przede wszystkim nie damy córek naszych narodom tej ziemi ani że córek ich nie weźmiemy za Żony dla synów naszych.


text:
A jeśli narody tej ziemi przynieśliby swoje towary i różnego rodzaju zboże do sprzedaży w dzień szabatu, nie przyjmiemy im tego w szabat ani w dzień święty.


text:
Nadto podejmujemy zobowiązania, że rocznie będziemy dawać jedną trzecią sykla na kult domu Boga naszego:


text:
na chleb pokładny, na stałą ofiarę pokarmową, na stałe ofiary całopalenia, na ofiary szabatu, nowiu, świąt, na uczty święte, na ofiary przebłagalne, aby pojednać Izraela, oraz na wszelką usługę w domu Boga naszego.


text:
Rozstrzygnęliśmy również przez losowanie sprawę dostarczenia drzewa na opał - my kapłani, lewici i lud - według kolejności rodzin dostarczy się je rokrocznie w określonych terminach do domu Boga naszego, aby je spalić na ołtarzu Jahwe, Boga naszego, zgodnie z przepisem Prawa.


text:
Chcemy nadto rokrocznie przynieść do domu Jahwe pierwociny pól naszych i pierwociny wszelkich owoców drzew wszystkich gatunków


text:
oraz pierworodne synów naszych i bydła naszego, jak przepisuje Prawo: pierworodne wołów oraz owiec naszych obiecujemy odstawić do domu Boga naszego kapłanom, którzy pełnią służbę w domu Boga naszego.


text:
Następnie wyborową część ciast naszych, świadczeń naszych, owoców wszystkich gatunków drzew, wina i oliwy przyniesiemy kapłanom do składnic domu Boga naszego; dziesięcinę zaś pól naszych - lewitom. Lewici pobiorą dziesięcinę we wszystkich miastach, uprawiających nasz kult.


text:
A kapłan, potomek Aarona, będzie przy lewitach, gdy oni będą pobierać dziesięcinę. Lewici zaś odniosą dziesięcinę do domu Boga naszego, do pomieszczeń domu skarbca.


text:
Przełożeni ludu osiedlili się w Jerozolimie, a reszta ludu rzucała losy, aby przeznaczyć co dziesiątego człowieka na zamieszkanie w Jerozolimie, w świętym mieście, a dziewięciu w innych miastach.


text:
Oto naczelnicy okręgu Judei, którzy zamieszkali w Jerozolimie i w miastach Judei. I osiedlili się w miastach swoich, każdy w swojej posiadłości: Izrael, kapłani, lewici, niewolnicy świątyni i synowie niewolników Salomona.


text:
Tak więc w Jerozolimie zamieszkali synowie Judy i synowie Beniamina: Z synów Judy: Atajasz, syn Ozjasza, syna Zachariasza, syna Amariasza, syna Szefatiasza, syna Mahalaleela, spośród synów Peresa,


text:
oraz Maasejasz - syn Barucha, syna Kol-Chozego, syna Chazajasza, syna Adajasza, syna Jojariba, syna Zachariasza, Szelanity.


text:
Wszystkich synów Peresa zamieszkałych w Jerozolimie było czterystu sześćdziesięciu ośmiu mężów zdatnych do boju.


text:
A oto synowie Beniamina: Sallu, syn Meszullama, syna Joeda, syna Pedajasza, syna Kolajasza, syna Maasejasza, syna Itiela, syna Izajasza,


text:
Serajasza, syna Chilkiasza, syna Meszullama, syna Sadoka, syna Merajota, syna Achituba, księcia domu Bożego,


text:
i braci jego, którzy pełnili służbę w świątyni: osiemset dwadzieścia dwie osoby; dalej Adajasz, syn Jerochama, syna Pelaliasza, syna Amsiego, syna Zachariasza, syna Paszchura, syna Malkiasza,


text:
i braci jego, głowy rodzin: dwieście czterdzieści dwie osoby; następnie Amasaj, syn Azareela, syna Achzaja, syna Meszillemota, syna Immera,


text:
i braci jego, dzielni mężowie: sto dwadzieścia osiem osób. Zwierzchnikiem ich zaś był Zabdiel, syn Haggadola.


text:
Szabbetaj zaś i Jozabad, to ci spośród przełożonych nad lewitami, którzy mieli nadzór nad zewnętrznymi sprawami domu Bożego.


text:
Dalej był Mattaniasz, syn Miki, syna Zabdiego, syna Asafa, prowadzący hymn, który na modlitwie zaczynał pieśń dziękczynną, Bakbukiasz zaś zajmował drugie miejsce między braćmi swoimi, następnie Abda, syn Szammuy, syna Galala, syna Jedutuna.


text:
Reszta Izraela, kapłani, lewici znajdowali się we wszystkich miastach Judei, każdy w swojej posiadłości.


text:
A zwierzchnikiem lewitów w Jerozolimie był Uzzi, syn Baniego, syna Chaszabiasza, syna Mattaniasza, syna Miki; ze synów Asafa, którzy śpiewali w czasie służby w domu Bożym.


text:
Było bowiem co do nich rozporządzenie królewskie i ustalona kolejność, kto miał śpiewać w określonym dniu.


text:
A Petachiasz, syn Meszezabela, jednego z synów Zeracha, syna Judy, był przy królu dla wszystkich spraw dotyczących ludu.


text:
A co do gospodarstw i należących do nich pól: synowie Judy mieszkali w Kiriat-Haarba i jego wioskach, w Dibon i w wioskach jego, w Jekkabseel i jego gospodarstwach,


text:
Zanoach, Adullam łącznie z gospodarstwami, w Lakisz z polami ich, w Azece łącznie z wioskami; osiedlili się więc od Beer-Sabei do Ge-Hinnom.


text:
A oto są kapłani i lewici, którzy przybyli z Zorobabelem, synem Szealtiela, i z Jozuem: Serajasz, Jeremiasz, Ezdrasz,


text:
A lewici: Jozue, Binnuj, Kadmiel, Szerebiasz, Hodawiasz, Mattaniasz. On i bracia jego prowadzili śpiew hymnów dziękczynnych,


text:
Za dni Jojakima zaś głowami rodzin byli następujący kapłani: od Serajasza - Merajasz, od Jeremiasza - Chananiasz,


text:
Za dni Eliasziba, Jojady, Jochanana i Jadduy zostali spisani naczelnicy rodów kapłańskich w księdze kronik aż do panowania Dariusza perskiego.


text:
Synowie, Lewiego: naczelnicy rodów ich zostali spisani w księdze kronik, lecz [tylko] do dni Jochanana, syna Eliasziba.


text:
Zwierzchnikami lewitów byli: Chaszabiasz, Szerebiasz, Jozue, Binnuj, Kadmiel i bracia ich, którzy według przepisu Dawida, męża Bożego, stali naprzeciw nich przy wielbieniu i dziękczynieniu, zespół przy zespole:


text:
Mattaniasz, Bakbukiasz, Obadiasz; odźwierni zaś Meszullam, Talmon, Akkub byli strażnikami przy składnicach u bram.


text:
Ci żyli za dni Jojakima - syna Jozuego, syna Josadaka - i za dni namiestnika Nehemiasza oraz kapłana-pisarza Ezdrasza.


text:
A na poświęcenie muru Jerozolimy odszukano lewitów we wszystkich ich siedzibach, by sprowadzić ich do Jerozolimy na uroczystość poświęcenia obchodzoną w radości, przy śpiewach pochwalnych i grze, na cymbałach, harfach i cytrach.


text:
Zgromadzili się także synowie Lewiego, śpiewacy zarówno z okolic Jerozolimy, jak i z gospodarstw Netofatytów,


text:
oraz z Bet-Haggilgal i z pól Geba i Azmawet. Śpiewacy bowiem zbudowali sobie dwory dookoła Jerozolimy.


text:
I kazałem zwierzchnikom Judy wejść na mur i ustawiłem dwa wielkie chóry dziękczynne. Jeden szedł na murze w prawo w kierunku Bramy Śmietników.


text:
spośród kapłanów z trąbami; a Zachariasz - syn Jonatana, syna Szemajasza, syna Mattaniasza, syna Micheasza, syna Zakkura, syna Asafa -


text:
i bracia jego: Szemajasz, Azareel, Milalaj, Gilalaj, Maaj, Netaneel, Juda, Chanani z instrumentami muzycznymi Dawida, męża Bożego; a Ezdrasz, uczony w Piśmie, kroczył przed nimi.


text:
Potem przeszli przy Bramie Źródlanej i zdążając wprost przed siebie, wstępowali po schodach do Miasta Dawidowego i schodzili przy murze obok pałacu Dawida, w kierunku Bramy Wodnej na wschodzie.


text:
Drugi chór dziękczynny natomiast szedł, począwszy ode mnie i [drugiej] części zwierzchników ludu, w lewo na murze, obok Wieży Piekarników aż do Muru Szerokiego;


text:
i minąwszy Bramę Efraimską, Bramę Jeszańską oraz Bramę Rybną i wieżę Chananeel, nadto Wieżę Seciny, [doszedł] aż do Bramy Owczej. I przystanęli przy Bramie Więziennej.


text:
Potem oba chóry dziękczynne ustawiły się przy domu Bożym, także ja oraz przy mnie znajdująca się połowa zwierzchników.


text:
nadto Maasejasz, Szemajasz, Eleazar, Uzzi, Jochanan, Malkiasz, Elam i Ezer. Wtedy śpiewacy dali się słyszeć pod kierownictwem Jizrachiasza.


text:
Złożono także w owym dniu wielkie ofiary i radowano się, gdyż Bóg obdarzył ich weselem wielkim; również niewiasty i dzieci cieszyły się i radość Jerozolimy słychać było daleko.


text:
W owym czasie powołano mężów do nadzoru składnic, które przeznaczono na zapasy, świadczenia, produkty wyborowe i dziesięciny, aby w nich móc gromadzić z posiadłości miejskich udziały przewidziane przez prawo dla kapłanów i lewitów, gdyż Juda cieszył się kapłanami i lewitami, pełniącymi służbę.


text:
Spełniali oni służbę Boga swego i służbę oczyszczenia - jak również śpiewacy i odźwierni - według przepisu Dawida i syna jego Salomona.


text:
Za dni Dawida bowiem Asaf był kierownikiem śpiewaków oraz przewodniczył przy hymnach pochwalnych i dziękczynnych śpiewanych Bogu.


text:
I cały Izrael za dni Zorobabela i za dni Nehemiasza oddawał udziały śpiewaków i odźwiernych na codzienne utrzymanie, i przeznaczał lewitom należne święcone dary, lewici zaś oddawali synom Aarona, co im przysługiwało.


text:
W owym czasie czytano ludowi z księgi Mojżesza i znaleziono w niej taki przepis: "Żaden Amonita ani Moabita nie wejdzie nigdy do gminy Bożej,


text:
gdyż oni nie przyjęli synów Izraela chlebem i wodą, przekupili natomiast przeciw nim Balaama, aby ich przeklął; ale Bóg nasz zamienił tę klątwę na błogosławieństwo".


text:
urządził mu przestrzenną komnatę, w której dawniej przechowywano ofiarę mączną, kadzidło, sprzęty i dziesięcinę zboża, wina i oliwy, przydział lewitów, śpiewaków i stróżów bram, jak również świadczenia dla kapłanów.


text:
Gdy to wszystko działo się, nie byłem w Jerozolimie, albowiem w roku trzydziestym drugim Artakserksesa, króla Babilonii, pojechałem do króla, lecz po pewnym czasie uprosiłem od króla zwolnienie,


text:
Gdy przybyłem do Jerozolimy, odkryłem występek, który popełnił Eliaszib na korzyść Tobiasza, że urządził dla niego komnaty na dziedzińcach domu Bożego.


text:
rozkazałem oczyścić te komnaty i przyniosłem z powrotem na to miejsce sprzęty domu Bożego, ofiarę mączną i kadzidło.


text:
Dowiedziałem się także, że udziały lewitów nie były dostarczane i że oni poszli, każdy na swoje pole, lewici i śpiewacy, którzy pełnili służbę.


text:
Wówczas czyniłem zwierzchnikom zarzuty i powiedziałem: "Dlaczego dom Boży jest zaniedbany?" I zebrałem [ponownie lewitów] i przydzieliłem ich na właściwe miejsca.


text:
A do zarządu nad składnicami wyznaczyłem kapłana Szelemiasza, pisarza Sadoka i Pedajasza spośród lewitów, a dla ich pomocy Chanana, syna Zakkura, syna Mattaniasza, albowiem ci znani byli z uczciwości. Do nich to należało dostarczać przydziały braciom swoim.


text:
Pamiętaj o tym, Boże mój, i nie wymaż moich pobożnych czynów, które spełniłem dla domu Boga mojego i dla jego obsługi.


text:
W owych dniach widziałem, jak w Judei ludzie tłoczyli w szabat prasę, przynosili wory zboża i kładli na osły, tak samo jak przywozili wino, grona, figi i różnego rodzaju ładunki do Jerozolimy w szabat. Upomniałem ich ze względu na dzień, w którym zamierzali sprzedawać [swoje] towary.


text:
Także Tyryjczycy, którzy tam zamieszkiwali, przywozili, ryby i różnego rodzaju towar i w szabat sprzedawali Żydom w Jerozolimie.


text:
Wtedy upomniałem szlachtę judzką i powiedziałem jej: ,Co to za niegodziwa rzecz, którą czynicie, że gwałcicie szabat.


text:
Czyż nie podobnie postąpili ojcowie wasi? Dlatego też Bóg nasz na nas i na to miasto zesłał całe to nieszczęście. Wy znów chcecie ściągnąć jeszcze większy gniew na Izrael przez to, że znieważacie szabat".


text:
A gdy mrok okrył bramy Jerozolimy przed szabatem, wydałem rozkaz zamknąć bramy i nakazałem trzymać je w zamknięciu aż po szabacie. Postawiłem również niektórych z moich ludzi przy bramach, ażeby nie wnoszono żadnego ładunku w dzień szabatu.


text:
Wówczas ich ostrzegłem i powiedziałem: "Dlaczego nocujecie przed murem? Jeśli to się zdarzy ponownie, podniosę na was rękę". Od tego czasu nie przychodzili w szabat.


text:
Nadto rozkazałem lewitom, aby się oczyścili i przyszli czuwać przy bramach, żeby uświęcono dzień szabatu. Pamiętaj także o tym, Boże mój, i zmiłuj się nade mną według wielkiego miłosierdzia Twego.


text:
W tym czasie widziałem również Żydów, którzy poślubili niewiasty aszdodyckie, amonickie albo moabickie,


text:
z których to synów połowa mówiła po aszdodycku czy innymi językami, a nie potrafili mówić po żydowsku.


text:
Wówczas zgromadziłem ich i przekląłem ich, niektórych z nich nawet uderzyłem i targałem za włosy, i zaklinałem ich na Boga: "Nie wolno wam wydawać córek waszych za ich synów. Nie wolno wam także brać córek ich dla swoich synów ani dla was za żony.


text:
Czyż nie przez to zgrzeszył Salomon, król Izraela? A przecież pomiędzy wielu narodami nie było króla podobnego do niego, i umiłowanym Boga był on, a Bóg uczynił go królem nad całym Izraelem, ale nawet jego skusiły do grzechu niewiasty cudzoziemki.


text:
Czy wobec tego nie jest to rzeczą niesłychaną z waszej strony, że popadacie w taką samą wielką podłość i sprzeniewierzacie się Bogu naszemu, gdy poślubiacie niewiasty cudzoziemki?"


text:
A jeden z synów Jojady, syna arcykapłana Eliasziba, był zięciem Choronity Sanballata. Tego przepędziłem od siebie.


text:
I oczyściłem ich z wszelkiego co obce, i ustaliłem przepisy dla kapłanów i lewitów, tak że każdy był w swoim dziale;


text:
także przepisy o dostarczaniu opału w określonym czasie i o pierwocinach. Pamiętaj o tym, Boże mój, na moje dobro.


text:
W owych dniach, kiedy król Aswerus zajmował tron królestwa swego, który znajdował się na zamku w Suzie,


text:
w trzecim roku swego panowania wydał ucztę wszystkim książętom swoim i sługom swoim i najdzielniejszym Persom i Medom, magnatom i rządcom prowincji, którzy z nim razem byli.


text:
Przy tym pokazał bogactwo i majestat królestwa swego i blask chwały swej wielkości przez wiele dni, to jest przez dni sto osiemdziesiąt.


text:
A gdy się skończyły owe dni, wydał król ucztę wszystkiemu ludowi, który znajdował się na zamku w Suzie, od największych, aż do najmniejszych, przez siedem dni na dziedzińcu ogrodu przy pałacu króla.


text:
Białe kotary i bawełniana tkanina, i błękitna purpura zwieszały się z białego marmuru na bisiorowych i szkarłatnych sznurach, na pierścieniach ze srebra. Sofy złote i srebrne stały na posadzce z kamieni koloru szmaragdu i białego marmuru i na lśniącej mozaice.


text:
Napoje zaś podawano w naczyniach złotych, a zastawa była z naczyń różnych, a wina królewskiego wiele według zwyczaju króla.


text:
Picie odbywało się według polecenia: nie było nikogo przymuszającego, bo tak zarządził król wszystkim urzędnikom domu swego: niech każdy czyni, co się mu podoba.


text:
Także królowa Waszti wydała ucztę dla niewiast w pałacu królewskim, który należał do króla Aswerusa.


text:
W siódmym dniu, kiedy już rozweseliło się winem serce króla, rzekł do Mehumana, Biseta, Harbona, Bigtaja, Abagta, Setera i Charkasa, siedmiu eunuchów usługujących królowi Aswerusowi,


text:
aby przywiedli przed oblicze króla królowę Waszti w koronie królewskiej celem pokazania ludowi i książętom jej piękności, odznaczała się bowiem pięknym wyglądem.


text:
I sprzeciwiła się królowa Waszti, aby iść na rozkaz króla, który eunuchowie mieli w rękach, i rozgniewał się król i gniew zapłonął w nim.


text:
I rzekł król do mędrców znających czasy - bo taki był rozkaz króla do wszystkich znających prawo i sąd -


text:
i rozkazał przywołać do siebie Karszena, Szetara, Admata, Tarszisza, Meresa, Mersena, Memuchana, siedmiu książąt perskich i medyjskich, którzy oglądali oblicze króla i zajmowali w królestwie pierwsze miejsca:


text:
[I zapytał] "Jak według prawa należy postąpić z królową Waszti, która nie wypełniła rozkazu króla, jaki eunuchowie mieli w rękach".


text:
Na to odpowiedział Memuchan w obecności króla i książąt: "Nie tylko przeciw samemu królowi wykroczyła królowa Waszti, lecz także przeciw wszystkim książętom i wszystkim narodom, które zamieszkują kraje króla Aswerusa.


text:
Gdy wieść o zachowaniu się królowej rozejdzie się pośród wszystkich niewiast, wtedy wzgardzą mężami swoimi w oczach swoich i powiedzą im: "król Aswerus polecił przyprowadzić królowę Waszti do niego, a ona nie poszła".


text:
W dzień ten księżniczki Medów i Persów, gdy się dowiedzą o zachowaniu się królowej, powiedzą do wszystkich książąt króla, że dość już pogardy i gniewu.


text:
Jeśli się to królowi podoba, to niech wyjdzie dekret królewski od niego i niech będzie napisane w prawach perskich i medyjskich i niech nie przeminie bez echa to, że nie przyjdzie już więcej Waszti przed oblicze króla Aswerusa, a jej godność królewską niech da król jej przyjaciółce, godniejszej od niej.


text:
A gdy usłyszą dekret króla, wydany do całego królestwa - a wielkie jest ono- wszystkie niewiasty oddadzą cześć mężom swoim od największego do najmniejszego".


text:
I wysłał listy do wszystkich państw królewskich, do każdej krainy w ich piśmie i do każdego narodu w jego własnym języku, aby każdy mąż był panem w domu swoim i mówił, co się mu podoba.


text:
Po tych wypadkach, gdy minął gniew króla Aswerusa, przypomniał on sobie Waszti, to co ona uczyniła i to co postanowiono co do jej osoby.


text:
I powiedzieli dworzanie króla, którzy straż przy nim pełnili: "Niech szukają królowi młodych dziewcząt o pięknym wyglądzie


text:
i niech zamianuje król urzędników we wszystkich państwach królestwa swego i niech zgromadzą wszystkie młode dziewczęta o pięknym wyglądzie na zamek w Suzie, do domu kobiet, pod opiekę Hegaja, eunucha królewskiego, stróża niewiast, i niech da im wonne olejki.


text:
Ta panna, która się królowi spodoba, będzie królową na miejsce Waszti". I spodobała się ta mowa królowi i postąpił zgodnie z nią.


text:
A był na zamku w Suzie mąż imieniem Mardocheusz, syn Jaira, syn Szemejasza, syn Kisza, człowiek z pokolenia Beniamina.


text:
Ten został uprowadzony z Jeruzalem w czasie uprowadzenia razem z Jechoniaszem, królem judzkim, którego wziął do niewoli Nabuchodonozor, król Babilonu.


text:
A on był opiekunem Hadassy, to jest Estery, córki stryja swego, bo nie miała ona ojca ani matki. Była to panna o pięknej postaci i miłym wyglądzie; a gdy umarli jej ojciec i matka, przyjął ją Mardocheusz za córkę.


text:
Gdy rozeszła się wieść o poleceniu królewskim i jego rozkazie i gdy zgromadzono wiele dziewcząt na zamku w Suzie pod opieką Hegaja, wzięta też została Estera do domu króla pod opiekę Hegaja, stróża kobiet.


text:
I spodobała mu się dziewczyna i zyskała względy u niego i udał się do niej z olejkami i z [należną jej] częścią [utrzymania]. Dał jej też siedem dziewcząt z domu króla za towarzyszki i przeniósł ją i jej dziewczęta do lepszego miejsca w domu kobiet.


text:
I nie ujawniła Estera swego ludu i pochodzenia, ponieważ Mardocheusz rozkazał jej, aby nic nie mówiła.


text:
Mardocheusz zaś przechadzał się codziennie na wprost przedsionka domu kobiet, aby dowiadywać się o zdrowie Estery i co się z nią dzieje.


text:
A gdy przyszła kolej na każdą dziewczynę, aby pójść do króla Aswerusa, pod koniec jej pobytu, wedle prawa kobiet, tj. po dwunastu miesiącach - ponieważ wtedy dni ich namaszczenia kończyły się, sześć miesięcy olejkiem mirrowym, a sześć miesięcy balsamami i pachnidłami kobiecymi -


text:
wtedy dopiero dziewczyna szła do króla. Wszystko, czego zażądała, dawano jej, aby mogła to wziąć z sobą do domu króla.


text:
Wieczorem szła, a rano wracała do drugiego domu kobiet pod opiekę Szaaszgaza, eunucha królewskiego, stróża nałożnic. Nie przychodziła ona już do króla, chyba że król jej zapragnął i wezwał ją imiennie.


text:
A gdy przyszła kolej na Esterę, córkę Abichaila, stryja Mardocheusza, który wziął ją za córkę, aby poszła do króla, nie żądała niczego, jak tylko to, co polecił Hegaj, eunuch królewski, stróż kobiet. I taka była Estera, i zyskała względy w oczach wszystkich, którzy na nią patrzyli.


text:
I zabrano Esterę do króla Aswerusa, do jego pałacu królewskiego, w dziesiątym miesiącu, to jest w miesiącu Tebet, w siódmym roku jego królowania.


text:
I umiłował król Esterę nad wszystkie niewiasty i znalazła łaskę i względy u niego ponad wszystkie panny, i włożył na jej głowę królewską koronę, i uczynił ją królową na miejsce Waszti.


text:
Wydał także król wielką ucztę wszystkim książętom swoim i sługom swoim, ucztę Estery, a państwa uwolnił od podatków i dał im dary, stosownie do hojności króla.


text:
Estera nie powiedziała o swoim pochodzeniu i o narodzie, tak jak to polecił jej Mardocheusz. I uczyniła Estera zgodnie z poleceniem Mardocheusza, tak jakby była jeszcze pod jego opieką.


text:
A Mardocheusz w tych dniach był przy Bramie Królewskiej. A niezadowoleni dwaj eunuchowie królewscy Bigtan i Teresz, spomiędzy "stróżów progu" szukali sposobności, aby podnieść rękę na króla Aswerusa.


text:
I doszła wiadomość o sprawie tej do Mardocheusza i powiedział o tym królowej Esterze, a Estera oznajmiła królowi w imieniu Mardocheusza.


text:
Tak została wyśledzona sprawa i odkryta, i powieszono obu na drzewie i zapisano to w księdze kronik w obecności króla.


text:
Po tych wydarzeniach król Aswerus uczynił wielkim Amana, syna Chamedaty, Agagejczyka, i wywyższył go i umieścił tron jego ponad wszystkimi książętami, którzy przy nim byli.


text:
Wszyscy słudzy króla, którzy stali w bramie, klękali i padali na twarz przed Amanem, ponieważ taki rozkaz wydał król co do jego osoby. A Mardocheusz nie klękał i nie padał na twarz.


text:
Wtedy powiedzieli słudzy królewscy, którzy stali w bramie, Mardocheuszowi: "Dlaczego ty przestępujesz polecenie króla?"


text:
I mówili do niego codziennie, ale on ich nie słuchał, i powiedzieli Amanowi, aby się przekonać, jak potoczą się sprawy Mardocheusza, ponieważ powiedział im on, że jest Żydem.


text:
Uważał jednak za niegodne w oczach swoich podnieść rękę na samego Mardocheusza. Szukał tedy Aman sposobności, aby wytępić wszystkich Żydów w całym królestwie Aswerusa, to jest naród Mardocheusza.


text:
Od pierwszego miesiąca, to jest miesiąca Nisan, w dwunastym roku króla Aswerusa, rzucano "pur", to jest los, w obecności Amana na każdy dzień i na każdy miesiąc aż do dwunastego miesiąca Adar.


text:
Potem rzekł Aman do króla Aswerusa: "Jest pewien naród rozproszony i odłączony od narodów we wszystkich państwach królestwa twego, a prawa jego są inne niż każdego innego narodu. Praw króla oni nie wykonują i w interesie króla leży, aby ich nie zostawiać w spokoju.


text:
Jeśli król uzna to za dobre, niech wyda dekret, aby ich wytracić, a ja wpłacę na ręce wykonawców tego dzieła dziesięć tysięcy talentów srebra, aby je wpłacili do skarbca królewskiego".


text:
I powiedział król do Amana: "Srebro pozostawiam tobie i lud ten, abyś uczynił z nim to, co się wydaje słuszne w oczach twoich".


text:
I zawołano pisarzy królewskich w miesiącu pierwszym dnia trzynastego i napisano wszystko, co rozkazał Aman do satrapów króla i do namiestników, którzy stali na czele wszystkich państw, i do książąt poszczególnych narodów; napisano do każdego państwa ich jego pismem i do poszczególnego narodu w jego języku w imieniu króla Aswerusa i opieczętowano sygnetem królewskim.


text:
Potem wysłano listy przez ręce gońców do wszystkich państw króla, aby wygubić i wybić, i wyniszczyć wszystkich Żydów od chłopca do starca, dzieci i kobiety w tym samym dniu, to jest w dniu trzynastym miesiąca dwunastego, to jest miesiąca Adar, a majątek ich skonfiskować.


text:
Odpis pisma został dostarczony wszystkim państwom jako ustawa, i ogłoszono wszystkim narodom, aby były gotowe na ten dzień.


text:
Gońcy pobiegli przynaglani rozkazem królewskim, a dekret ogłoszono na zamku w Suzie. Król i Aman siedzieli i pili, miasto zaś Suza było w rozterce.


text:
A Mardocheusz wiedział o wszystkim, co czyniono, rozdarł szaty swoje i okrył się worem i popiołem, i wyszedł na środek miasta, i lamentował płacząc wielce i gorzko.


text:
I przyszedł aż pod Bramę Królewską, ponieważ nie wolno było wejść do samej Bramy Króla przyodzianemu w wór pokutny.


text:
A w każdym państwie, wszędzie dokąd dekret króla i prawo jego dotarły, powstał wielki smutek u Żydów i posty, i płacz i lament. Wór pokutny i popiół stanowił posłanie dla wielu.


text:
I przyszły służące Estery i jej eunuchowie, i powiedzieli jej o tym. Wtedy królowa zlękła się bardzo i posłała szaty, aby ubrać Mardocheusza i zdjąć wór z niego, ale on nie przyjął.


text:
Wtedy zawołała Estera Hataka, który spośród eunuchów królewskich usługiwał jej osobiście, i poleciła mu, aby w sprawie Mardocheusza dowiedział się, po co to wszystko i dlaczego.


text:
Mardocheusz opowiedział mu wszystko, co się zdarzyło, i dokładnie powiadomił go o sumie srebra, którą Aman przyrzekł wpłacić do skarbców królewskich za Żydów, skoro tylko będzie mógł ich wygładzić.


text:
I odpis dokumentu prawnego, który wydano w Suzie, aby ich wygładzić, dał mu do pokazania Esterze celem powiadomienia jej i polecenia, aby poszła do króla i błagała go o łaskę, i prosiła przed nim za ludem swoim.


text:
"Wszyscy słudzy króla i lud prowincji królewskich wiedzą, że jedno dla nich jest prawo: dla każdego mężczyzny i każdej kobiety, którzy udają się do króla na dziedziniec wewnętrzny, a którzy nie otrzymali wezwania, mają być zabici, chyba że król wyciągnie nad nimi złote berło, to wtedy pozostaną przy życiu. A mnie nie zawołano, abym poszła do króla, już od dni trzydziestu".


text:
Wtedy Mardocheusz rzekł, aby odpowiedzieli Esterze: "Nie myśl sobie w sercu swoim, że uratujesz się w domu króla, jedyna ze wszystkich Żydów,


text:
bo jeśli ty zachowasz milczenie w tym czasie, uwolnienie i ratunek dla Żydów przyjdzie z innego miejsca, a ty i dom ojca twego zginiecie. A kto wie, czy nie na tę chwilę dostąpiłaś godności królowej?"


text:
"Idź, zgromadź wszystkich Żydów, którzy znajdują się w Suzie, niech poszczą za mnie, nie jedząc i nie pijąc trzy dni, nocą i dniem. Ja też i dziewczęta moje będziemy pościły podobnie. Potem pójdę do króla, choć to nie zgadza się z prawem, a jeśli zginę, to zginę".


text:
A działo się to dnia trzeciego. Estera ubrała się po królewsku i weszła do wewnętrznego dziedzińca domu królewskiego, naprzeciwko pokojów króla. Król siedział wtedy na swoim królewskim tronie w sali królewskiej naprzeciw bramy wejściowej pałacu.


text:
A gdy król zobaczył Esterą stojącą na dziedzińcu, znalazła łaskę w oczach jego, i wyciągnął król do Estery berło złote, które miął w ręce swojej, i zbliżyła się Estera, i dotknęła się końca berła.


text:
I rzekł król do niej: "Co ci się stało, królowo Estero, i jaka jest prośba twoja? Choćby to była połowa królestwa, będzie ci dane".


text:
Na to Estera odpowiedziała: "Jeśli się to podoba królowi, niech przyjdzie król i Aman na ucztę, którą ja przygotowałam dla niego".


text:
I rzekł król: "Zawołajcie szybko Amana, aby spełnił wolę Estery". Tak przyszedł król i Aman na ucztę, którą Estera wydała.


text:
I odezwał się król do Estery po napiciu się wina: "Jaka jest prośba twoja, a będzie spełniona, i co za życzenie twoje, choćby to, była połowa królestwa, stanie się".


text:
Jeśli znalazłam łaskę u króla i jeśli to król uznaje za słuszne, aby wypełnić moją prośbę i spełnić moje życzenie, to niech przyjdzie król i Aman [jeszcze jutro] na ucztę, którą przygotowałam dla nich, a jutro uczynię wedle słowa króla".


text:
I wyszedł Aman w dniu tym wesoły i w dobrej myśli. Ale gdy ujrzał Aman Mardocheusza w Bramie Królewskiej, a on ani nie wstał, ani się nie poruszył przed nim, napełnił się Aman gniewem na Mardocheusza.


text:
Mimo tego opanował się Aman i poszedł do domu swego. Potem posłał i polecił, aby przyszli przyjaciele jego i żona jego Zeresz.


text:
I opowiedział im Aman o wspaniałości bogactwa swego i o mnóstwie synów swoich i o wszystkim, jak to wielkim uczynił go król i jak wyniósł go ponad książęta i sługi królewskie.


text:
I mówił Aman: "Nawet królowa Estera nie zaprosiła na ucztę z królem, którą wydała, nikogo prócz mnie, a także na jutro mam zaproszenie do niej razem z królem.


text:
Lecz wszystko to jest dla mnie niczym, jak długo patrzę na Mardocheusza, Żyda, siedzącego w Bramie".


text:
Na to odpowiedziała mu żona jego, Zeresz, i wszyscy przyjaciele jego: "Niech postawią drzewo wielkie na pięćdziesiąt łokci, a rano powiedz królowi, niech powieszą na nim Mardocheusza, i idź na ucztę z królem wesoły". I spodobała się ta rada Amanowi, i rozkazał postawić drzewo.


text:
A tej nocy odszedł sen królowi i polecił. aby przyniesiono księgę pamiątkową kronik i odczytano ją przed królem.


text:
Ta znaleziono zapisane to, co powiedział Mardocheusz o Bigtanie i Tereszu, dwóch eunuchach królewskich spomiędzy "stróżów progu", którzy usiłowali podnieść rękę na króla Aswerusa.


text:
I rzekł król: "Co uczyniono, aby uczcić i wsławić za to Mardocheusza?" I odpowiedzieli królowi dworzanie, którzy mu usługiwali: "Nie uczyniono dla niego nic".


text:
Na to rzekł król: "Kto jest na dziedzińcu?" A Aman przyszedł na zewnętrzny dziedziniec pałacu królewskiego, aby zapytać króla, czy może powiesić Mardocheusza na drzewie, które przygotował dla niego.


text:
I przyszedł Aman, a król rzekł do niego: "Co należy uczynić mężowi, którego król chce uczcić?" A Aman mówił sam do siebie: "Komuż by król chciał oddać większą cześć niż mnie?"


text:
niech sprowadzą szatę królewską, w którą król się ubiera, i konia, na którym jeździ król, i niech mu włożą na głowę koronę królewską.


text:
Podając zaś szaty i konia do rąk jednego spośród najznakomitszych książąt króla, niech ubiorą męża, którego król chce uczcić, i niech go obwożą na koniu po placu miejskim i niech wołają przed nim: "Oto, co uczyniono mężowi, którego król chciał uczcić!""


text:
I rzekł król do Amana: "Szybko weź szatę i konia, i jak powiedziałeś, tak uczyń Żydowi Mardocheuszowi, który siedzi w Bramie Królewskiej. Nie opuść ani słowa z tego wszystkiego, co powiedziałeś!"


text:
Wziął więc Aman szatę i konia i ubrał Mardocheusza, i obwoził go po placu miejskim, i wołał przed nim: "Oto, co czyni się dla męża, którego król chce uczcić".


text:
Potem powrócił Mardocheusz do Bramy Królewskiej, a Aman pośpieszył do domu swego smutny, z nakrytą twarzą.


text:
I opowiedział Aman żonie swojej, Zeresz, i wszystkim przyjaciołom swoim wszystko, co go spotkało. I odpowiedzieli mu przyjaciele jego i żona jego, Zeresz: "Jeżeli Mardocheusz jest z narodu żydowskiego, a ty zacząłeś przed nim upadać, to nie zwyciężysz go, raczej upadając przed nim - niewątpliwie upadniesz".


text:
A gdy oni jeszcze z nim rozmawiali, szybko przyszli eunuchowie królewscy i przynaglali Amana, aby szedł na ucztę, którą wydała Estera.


text:
A król rzekł do Estery także w drugim dniu podczas picia wina: "Jaka jest prośba twoja, królowo Estero, a będzie ci dane; i co za życzenie twoje? Choćby to była połowa królestwa, spełni się".


text:
Na to odpowiedziała królowa Estera i rzekła: "Jeśli znalazłam łaskę w oczach twoich, królu, i jeśli się to królowi podoba, niech będzie darowane mi życie na moją prośbę i lud mój na moje życzenie.


text:
Albowiem sprzedano nas, mnie i lud mój, aby nas wygładzić, wymordować i zniszczyć. Gdyby nas tylko jako niewolników i niewolnice sprzedano, milczałabym, chociaż nie wynagrodzi nigdy ciemiężyciel szkody królowi".


text:
A na to odpowiedział król Aswerus i rzekł królowej Esterze: "Któż jest ten, który zawziął się w sercu swoim, aby to uczynić i gdzie on jest?"


text:
I odpowiedziała Estera: "Mężem ciemiężycielem i wrogiem jest Aman, ten zły duch". Aman zaś zatrwożył się wobec króla i królowej.


text:
Wtedy król w gniewie swoim wstał od picia wina i [poszedł] do pałacowego ogrodu. Aman zaś stanął przed królową Esterą, aby prosić o życie swoje, ponieważ dostrzegł, że zbliża się ku niemu nieszczęście od strony króla.


text:
Potem król wrócił z pałacowego ogrodu do domu, gdzie pito wino, Aman zaś upadł na łoże, na którym spoczywała Estera. A na to król rzekł: "Czy jeszcze chce zniesławić królowę w mojej obecności u mnie w domu?" Słowo wyszło z ust króla, a twarz Amana zakryto.


text:
I rzekł Charbona, jeden z eunuchów, którzy pełnili służbę przed królem: "Oto drzewo, które postawił Aman dla Mardocheusza, który radził dobrze królowi, stoi przed domem Amana, wysokie na pięćdziesiąt łokci". I rzekł król: "Powieście go na nim!"


text:
Tego dnia podarował król Aswerus królowej Esterze dom Amana, dręczyciela Żydów, Mardocheusz zaś dostał się przed oblicze króla, ponieważ powiedziała Estera, kim on był dla niej.


text:
Król zaś zdjął swój sygnet, który zabrał Amanowi i dał go Mardocheuszowi. Estera zaś uczyniła Mardocheusza przełożonym nad domem Amana.


text:
I znowu Estera przemówiła do króla i upadła do nóg jego i płakała, i błagała go o łaskę, aby usunął złość Amana, Agagejczyka, i zamiar jego skierowany przeciwko Żydom.


text:
i rzekła: "Jeśli się to podoba krolowi i jeśli znalazłam łaskę u niego, i jeśli królowi to odpowiada, a ja jestem mu miłą, niech zostanie napisane, aby wycofano listy, plan Amana, syna Chamedaty, który napisał, aby wygubić Żydów mieszkających we wszystkich państwach króla.


text:
Bo jakże mogłabym patrzeć na zło, które spadnie na lud mój, i jak mogłabym patrzeć na zgubę ich, mojego narodu?"


text:
Wtedy rzekł król Aswerus do królowej Estery i Żyda Mardocheusza: "Oto dałem Esterze dom Amana, a jego powiesili na drzewie, ponieważ ściągnął rękę swoją na Żydów.


text:
Wy zaś, jeśli uznacie to za dobre w oczach swoich, napiszcie w sprawie Żydów w imieniu króla i zapieczętujcie sygnetem, ponieważ pismo króla, napisane w imieniu króla i zapieczętowane sygnetem króla, jest nieodwołalne".


text:
I zawołano pisarzy królewskich w tym czasie w trzecim miesiącu, to jest miesiącu Siwan w dniu dwudziestym trzecim, i napisano według tego. wszystkiego, co rozkazał Mardocheusz, do Żydów i do rządców, i do namiestników, i książąt państw [które rozciągają się] od Indii aż do Etiopii, to jest do 127 państw, do poszczególnych państw ich pismem i do poszczególnych ludów ich językiem, i do Żydów ich pismem i ich językiem.


text:
I napisał w imieniu króla Aswerusa pismo, i zapieczętował sygnetem króla, i posłał przez gońców jadących na koniach, wierzchowcami królewskimi, na źrebcach ze stadniny królewskiej,


text:
że król pozwala Żydom, mieszkającym w poszczególnych miastach, zgromadzić się i stanąć w obronie swego życia, aby mogli wytracić, wymordować i wygubić wszystkich zbrojnych swoich wrogów wśród ludów i państw wraz z ich niemowlętami i kobietami, a także aby zabrali ich majętność,


text:
w jednym dniu, we wszystkich państwach króla Aswerusa, dnia trzynastego miesiąca dwunastego, to jest miesiąca Adar.


text:
Odpis pisma został ogłoszony we wszystkich państwach z mocą prawa, aby było wiadome wszystkim ludom, że Żydzi będą gotowi na ten dzień do pomsty nad nieprzyjaciółmi swymi.


text:
Gońcy konni, gońcy królewscy, pędzili śpiesząc się, przynaglani rozkazem króla, dekret zaś króla został ogłoszony na zamku w Suzie.


text:
Mardocheusz zaś wyszedł od króla w szacie królewskiej z ciemnej purpury i w białym odzieniu, w koronie złotej i wielkiej, w płaszczu bisiorowym i szkarłatnym, a miasto Suza cieszyło się i weseliło.


text:
We wszystkich bez wyjątku państwach i w każdym mieście, w miejscu dokąd dotarło słowo króla i prawo jego, radość i wesele było dla Żydów, uczty i dzień zabawy. Wielu spośród narodów państwa perskiego przechodziło na judaizm, ponieważ padł na nich strach przed Żydami.


text:
W dwunastym miesiącu, to jest w miesiącu Adar, trzynastego w nim dnia, gdy się rozszedł dekret króla i rozkaz jego, który miał być wypełniony w dniu, w którym spodziewali się wrogowie Żydów, że będą panowali nad nimi, zmieniło się wszystko, ponieważ Żydzi zapanowali nad tymi, którzy ich nienawidzili.


text:
I zgromadzili się Żydzi we wszystkich miastach swoich, we wszystkich państwach króla Aswerusa, aby podnieść rękę na tych, którzy pragnęli ich zguby. Nikt nie stawił im czoła, ponieważ strach przed nimi padł na wszystkie narody.


text:
Wszyscy zaś książęta państw i rządcy, i namiestnicy wykonawcy dzieł, które należą do króla, wywyższali Żydów, bo padł na nich strach przed Mardocheuszem.


text:
Mardocheusz bowiem był wielki w domu królewskim i sława jego rosła po wszystkich państwach, tak że Mardocheusz wzrastał i coraz to większy się stawał.


text:
Tak pokonali Żydzi wszystkich swoich wrogów przez uderzenie mieczem, przez zabójstwa i zagładę i zrobili z nienawidzącymi ich wszystko, co chcieli.


text:
dziesięciu synów Amana, syna Chamedaty, dręczyciela Żydów zabili, ale na majątek ich nie wyciągnęli ręki.


text:
Król rzekł do królowej Estery: "W Suzie na zamku zabili Żydzi i wytracili pięciuset mężów i dziesięciu synów Amana. A w pozostałych państwach króla co uczynili? I jakie jest jeszcze twoje życzenie, a będzie dane tobie, i co za pragnienie dalsze, a stanie się".


text:
I rzekła Estera: "Jeśli królowi to się podoba, to niech pozwolą także jutro Żydom, którzy są w Suzie, na działanie według dekretu z dnia dzisiejszego, aby mogli dziesięciu synów Amana powiesić na szubienicy".


text:
I rzekł król: "Niech się tak stanie". I wydano zarządzenie w Suzie i dziesięciu synów Amana powieszono.


text:
A Żydzi, którzy byli w Suzie, zgromadzili się także w dniu czternastym miesiąca Adar i zabili w Suzie trzystu mężczyzn, ale na majątek ich ręki nie wyciągnęli.


text:
Reszta Żydów, którzy w państwach króla mieszkali, zgromadziła się i stanęła w obronie życia swego, i uwolnili się od wrogów swoich i zabili nienawidzących ich 75 tysięcy, ale na majątek ich nie wyciągnęli ręki.


text:
Tak było trzynastego dnia miesiąca Adar. A czternastego odpoczęli i urządzili tegoż dnia ucztę i zabawę.


text:
Żydzi zaś, którzy byli w Suzie, zgromadzili się trzynastego i czternastego, a piętnastego odpoczęli i urządzili sobie tegoż dnia ucztę i zabawę.


text:
Dlatego Żydzi mieszkający w miastach obchodzą dzień czternastego Adar jako dzień radości i picia, i dzień zabawy oraz posyłania sobie darów z żywności, jeden drugiemu.


text:
A Mardocheusz opisał te wypadki i rozesłał listy do wszystkich Żydów, którzy byli we wszystkich państwach króla Aswerusa, blisko i daleko,


text:
aby im wydać polecenie, że mają obchodzić jako święto dzień czternasty w miesiącu Adar i piętnasty w nim po wszystkie czasy,


text:
jako dni, w których Żydzi uwolnili się od nieprzyjaciół swoich i miesiąc, który obrócił się im ze smutku w radość i z żałoby stał się dla nich dniem wesela, aby obchodzili je jako dni ucztowania i wesela, posyłając innym z zapasów żywności, a ubogim dary.


text:
że Aman, syn Chamedaty, Agagejczyk, wróg wszystkich Żydów, powziął plan przeciw Żydom, aby ich wygubić i rzucił "pur", to jest los, aby zniszczyć ich i wygładzić.


text:
A gdy doszła wieść o tym do króla, wydał dekret na piśmie: "Niech się obróci zły jego zamiar, jaki zgotował Żydom, na jego głowę". I powiesili jego i synów jego na drzewie.


text:
Dlatego nazwano dni one Purim stosownie do nazwy pur. Również na podstawie wszystkich słów listu tego i na podstawie tego, co przeżyli i co ich dotknęło,


text:
Żydzi postanowili i wzięli na siebie i na potomstwo swoje, i na wszystkich przyłączających się do nich, obowiązek nieprzemijający obchodzenia owych dni stosownie do pisma i stosownie do czasu po wszystkie lata.


text:
Dni owe będą wspominane i świętowane we wszystkich pokoleniach z rodziny na rodzinę i z państwa do państwa, i z miasta do miasta. I dni owe Purim nie zaginą wśród Żydów i pamięć ich nie ustanie u potomnych.


text:
Napisała także królowa Estera, córka Abichaila, i Żyd Mardocheusz z wielkim naciskiem to, aby ten drugi list Purim obowiązywał jako prawo.


text:
aby utrwalić owe dni Purim w czasach ich, jak je przedtem ustanowił Żyd Mardocheusz i królowa Estera, i jak postanowili dla siebie i dla potomnych swoich przepisy postu i pokutowania.


text:
I tak rozporządzenie Estery umocniło przepisy w sprawie owego święta Purim, i spisane zostało to w księdze.


text:
A wszystkie dzieła jego potęgi i mocy, i opis wielkości Mardocheusza, którego król uczynił wielkim, czyż te sprawy nie są napisane w księdze kronik króla Medów i Persów?


text:
Albowiem Żyd Mardocheusz był drugim po królu Aswerusie i wielkim dla Żydów, i umiłowanym przez mnóstwo braci swoich. Troszczył się o dobro ludu swego i zabiegał o szczęście całego swojego narodu.


text:
Był niegdyś w kraju Us pewien człowiek imieniem Hiob. A był to mąż doskonały, prawy, bogobojny, stroniący od zła.


text:
ponadto zaś posiadał siedem tysięcy owiec, trzy tysiące wielbłądów, pięćset jarzm wołów, pięćset oślic oraz bardzo wiele sług. Był zatem człowiekiem najznamienitszym ze wszystkich mieszkańców Wschodu.


text:
Synowie jego raz po raz urządzali ucztę; każdy w swym domu, w dniu, [który kolejno przypadał] na niego. Słali oni wtedy zaproszenie trzem swoim siostrom, aby jadły i piły z nimi.


text:
Gdy zaś dni tego ucztowania dobiegły końca, Hiob od razu przystępował do oczyszczenia swych, synów: wstawał wczesnym rankiem i składał za każdego z; nich ofiarę całopalną. A przy tym tak mawiał: "Może synowie moi zgrzeszyli, bluźniąc Bogu w myślach swoich". Tak czynił Hiob za każdym razem.


text:
Jahwe zapytał Szatana: "Skąd przybywasz?" Szatan zaś odpowiedział Jahwe: "Z przepatrywania ziemi [podczas] wędrówki po niej".


text:
Wtedy Jahwe rzekł do Szatana: "Czy zwróciłeś uwagę na mego sługę Hioba: że nie ma na ziemi człowieka, który by tak jak on był doskonały i prawy, bogobojny i stroniący od zła?"


text:
gdy nagle wicher gwałtowny zerwał się od strony pustyni, uderzył w cztery węgły domu, który zawalił się na [twoje] dzieci, i one zginęły. Tylko ja sam ocalałem, aby ci [to] oznajmić!"


text:
Jahwe rzekł do Szatana: "Oto wszystko, co on posiada, w twojej jest mocy; tylko na niego [samego] nie podnoś ręki". I Szatan odszedł sprzed oblicza Jahwe.


text:
Pewnego dnia, kiedy synowie i córki Hioba jedli i pili wino [na uczcie] w domu ich najstarszego brata,


text:
przybiegł do Hioba człowiek z taką wieścią: "Gdy woły chodziły w zaprzęgach, orząc [ziemię], a oślice pasły się opodal,


text:
Sabejczycy napadli i uprowadzili woły i oślice, pozabijawszy sługi mieczem. Tylko ja sam ocalałem, aby ci [to] oznajmić!"


text:
Gdy ten jeszcze mówił, nadbiegł inny i zawołał: "Ogień Boży spadł z nieba i spalił doszczętnie owce wraz z ich pasterzami. Tylko ja sam ocalałem, aby ci [to] oznajmić!"


text:
Gdy ten jeszcze mówił, przybiegł inny i zawołał: "Chaldejczycy, uszykowawszy się w trzy hufce, otoczyli wielbłądy i uprowadzili je, sługi zaś mieczem pozabijali. Tylko ja sam ocalałem, aby ci [to] oznajmić!"


text:
Gdy ten jeszcze mówił, przybiegł inny i zawołał: "Twoi synowie i twoje córki jedli i pili wino [na uczcie], w domu najstarszego z braci,


text:
Wtedy Hiob porwał się [z miejsca] i rozdarł swą szatę. A ogoliwszy głowę, padł twarzą na ziemię i w wielkim uniżeniu


text:
powiedział: "Nagi wyszedłem z łona miej (matki i nagi tam powrócę; Jahwe dał i Jahwe zabrał, niech imię Jahwe będzie błogosławione!"


text:
Gdy pewnego dnia synowie Boga przyszli, aby się stawić przed Jahwe, przyszedł z nimi także Szatan, aby się stawić przed Jahwe.


text:
Wtedy Jahwe rzekł do Szatana: "Czy zwróciłeś uwagę na mego sługę Hioba: że nie ma na ziemi człowieka, który by tak jak on był doskonały i prawy, bogobojny i stroniący od zła? Jeszcze trwa on niezłomnie w swej doskonałości, mimo że ty podmówiłeś mnie przeciwko niemu, abym utrapił go bez powodu".


text:
A na to Szatan odpowiedział Jahwe tymi słowy: "Skóra za skórę: człowiek odda wszystko, co posiada, dla [ocalenia] swego życia.


text:
Gdybyś jednak wyciągnął swą rękę i dotknął jego kości i ciała, na pewno będzie Ci w oczy złorzeczył".


text:
Wtedy jego żona rzekła do niego: "I ty jeszcze trwasz niezłomnie w swej doskonałości? Złorzecz Bogu, zanim umrzesz!"


text:
A on jej na to powiedział: "Mówisz jak szalona. Skoro dobro przyjmowaliśmy od Boga, to i zła nie mielibyśmy przyjąć?" Zatem Hiob nie zgrzeszył [słowami] ust swoich.


text:
Gdy trzej przyjaciele Hioba usłyszeli o tym całym nieszczęściu, które spadło na niego, przybyli - każdy z miejsca swego zamieszkania - Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy. Albowiem umówili się, że razem przyjdą, aby mu okazać współczucie i aby go pocieszyć.


text:
A gdy [przybyli] i spojrzeli z daleka, nie poznali go. Wybuchnęli tedy głośnym płaczem, i każdy z nich, rozdarłszy swą szatę, posypał sobie głowę prochem [i ciskał proch] w niebo.


text:
Potem siedzieli obok [Hioba] na ziemi siedem dni i siedem nocy, i żaden nie przemówił do niego słowa, albowiem widzieli, że jego boleść była bardzo wielka.


text:
Oby ów dzień stał się ciemnością, oby Bóg z wysokości o niego nie zadbał i oby nad nim nie rozbłysło światło!


text:
Oby go odzyskały ciemność i pomroka, oby chmura ciemna nad nim zawisła, oby go grozą przejęło zaćmienie!


text:
Oby noc oną pochłonęła ciemność, oby nie była wliczona w dni roku ani nie weszła do liczby miesięcy!


text:
Oby zaćmiły się gwiazdy jej brzasku, oby daremnie czekała na światło i nie ujrzała promieni jutrzenki!


text:
Lub jak płód poroniony pogrzebany w ziemi nie istniałbym, jak niemowlęta, które nie ujrzały światła.


text:
Stanął, ale postaci jego nie mogłem rozpoznać, jakaś zjawa [stanęła] przed mymi oczami; i usłyszałem głos [jak] szept cichy:


text:
A mieszkańcy domów ulepionych z gliny, których fundament [założony] w prochu, [ci, których] łatwiej wyniszczyć niż mole?


text:
Co zebrał w żniwa, zjedli mu zgłodniali, wybrawszy [ziarno] nawet spośród cierni; spragnieni łakną jego majętności.


text:
I stwierdzisz, że w twoim namiocie dostatek, gdy siedzibę swą przejrzysz, nie znajdziesz [w niej] braku


text:
Albowiem [tkwią] we mnie groty Wszechmocnego, których jad piekący poi mego ducha; groźby Boga szykiem nacierają na mnie.


text:
Byłoby jeszcze to dla mnie pociechą, radowałbym się w bólu bezlitosnym, żem nie zataił dekretów Świętego.


text:
Gdy się spać kładę, pytam: "Kiedyż wstanę?", a wieczór dłuży [mi] się nieskończenie i do świtu nasycon jestem bezsennością,


text:
Dlatego też ja ust moich nie powstrzymam, w udręce ducha mego będę mówił, będę się żalił w goryczy mej duszy.


text:
Zgrzeszyłem. Cóżem Ci uczynił, o Stróżu człowieka? Dlaczego uczyniłeś mnie celem [strzał] swoich? Czyż ja się stałem dla Ciebie ciężarem?


text:
I czemuż mego grzechu nie usuniesz i nie oddalisz mego przewinienia, teraz, gdy właśnie w proch mam się położyć, tak że mnie będziesz szukał nadaremnie?


text:
jeśli ty jesteś czysty i prawy, natychmiast weźmie cię w swoją opiekę i znów uczyni dom twój sprawiedliwym.


text:
Ziemia wydana w ręce niegodziwca, On zaś zasłania oblicza jej władców; jeśli nie On, to któż więc [to czyni]?


text:
Obrzydłe stało się dla mnie me życie, dam upust memu żalowi nad sobą, w goryczy duszy mojej mówić będę.


text:
Czy uważasz za dobre to, że tak się srożysz i że pogardzasz [mną], dziełem rąk Twoich, że [przez to] sprzyjasz zamiarom złoczyńców?


text:
Jeśli popełnię zło, o, wtedy mi biada! Jeżelim sprawiedliwy, nie podniosę głowy będąc syt hańby. [I spójrz na moją nędzę].


text:
Coraz to nowych świadków przede mną postawisz i coraz większy będzie Twój gniew na mnie: coraz to nowe szyki [będą walczyć] ze mną.


text:
gdyby wyjawił tobie tajniki mądrości - bo niezmiernie trudne są do zrozumienia - poznałbyś, że Bóg ci część winy zapomniał.


text:
[Jaśniejsze] niż blask południa wzejdzie [twoje] życie, nawet kiedy zmrocznieje, będzie jak poranek.


text:
Oczy zaś złoczyńców [z wysiłku] osłabną, a nie będą mieli możności ucieczki; toteż ich nadzieją - wyzionięcie ducha.


text:
Ja też mam umysł, jako i wy macie, nie jestem tedy od was w niczym gorszy. Któż by nie [wiedział] tych rzeczy?


text:
Jest pośmiewiskiem dla swojego druha, kto jak ja wzywa Boga, aby się odezwał: pośmiewiskiem jest człowiek prawy i bez skazy!


text:
Pozostają w spokoju namioty łupieżców i są pewni siebie, którzy jątrzą Boga, którzy mają Boga na każde skinienie.


text:
Albowiem zakułeś w dyby nogi moje i [jeszcze] pilnujesz wszystkich moich kroków, na śladach nóg mych czyniąc sobie [znaki].


text:
Skoro dni jego są [mu] wyznaczone, liczba jego miesięcy jest Tobie [wiadoma], wytknąłeś mu granicę, której nie przekroczy,


text:
Albowiem co do drzewa jest [zawsze] nadzieja: kiedy zostanie ścięte, jeszcze się odrodzi i nie zabraknie [mu] młodej odrośli.


text:
ale człowiek, [gdy] legnie, [nigdy] nie wstanie; przez całe trwanie niebios [zmarli] się nie zbudzą i nigdy nie ockną się ze snu swojego.


text:
O, gdybyś zechciał mnie ukryć w Szeolu, schować mnie, póki gniew Twój nie ustanie, [gdybyś] kres mi wyznaczył, po czym wspomniał na mnie!


text:
Jeżeli człowiek umrze, czy [znowu] żyć będzie? Po wszystkie dni mej służby czekałbym cierpliwie, póki by nie nadeszło moje uwolnienie;


text:
[jak] woda ściera na proch kamienie, [jak] ulewa porywa proch ziemi, tak Ty wniwecz obracasz nadzieję człowieka.


text:
Mieszka on w miastach leżących w ruinie, w domach, w których już nie ma mieszkańców, które niebawem będą obrócone w gruzy.


text:
Nie wzbogaci się, bo jego dobytek nie przetrwa: nie rozprzestrzenia się w kraju posiadłość [takich jak on ludzi],


text:
Nie zdoła on się cofnąć przed ciemnością, żar [słońca] wysuszy jego latorośl, i będzie kwiat jego przez wiatr uniesiony.


text:
Ja także mógłbym tak jak wy mówić, gdybyście wy byli na moim miejscu; mógłbym układać przeciwko wam słowa oraz nad wami potrząsać głową.


text:
Gniew Jego się sroży i rzuca się na mnie, [jak zwierzę] zgrzyta zębami; mój przeciwnik przeszywa mnie wzrokiem.


text:
Otwierają szeroko na mnie swe usta, obelgą chłoszczą moje policzki, zewsząd gromadzą się przeciw mnie.


text:
Żyłem w spokoju, a On mną wstrząsnął, za kark mnie chwycił i roztrzaskał: wziął mnie na cel swoich [ciosów].


text:
Zewsząd [padają] na mnie Jego strzały, przebija nerki moje i nie ma litości, wylewa na ziemię żółć moją.


text:
Czy dla ciebie, szarpiącego się w gniewie, miałaby ziemia być wyludniona i przeniesiona skała z miejsca swego?


text:
Jego to ja, ja sam, będę oglądał, me oczy, a nie innego, będą widziały! Omdlewają nerki w moim wnętrzu.


text:
lękajcie się o siebie, [lękajcie się] miecza - bo miecz jest [narzędziem] gniewu za winy - abyście poznali, że jest sprawiedliwość.


text:
I właśnie wtedy, gdy brzuch swój napełnia, [Bóg] zsyła na niego żar swojego gniewu: spuszczą nań deszcz [kary], gdy on się posila.


text:
Wyciągnął [strzałę]: wyszła z jego grzbietu, błyszczące ostrze [wyszło] z jego żółci; wtedy przychodzą na niego lęki.


text:
Wszelki mrok dla jego skarbów zachowany, strawi go ogień [ręką] nie wzniecony, zło dotknie ocalałego w jego namiocie.


text:
Czyż często lampa niegodziwców gaśnie i przychodzi na nich nieszczęście, [czyż Bóg im] w gniewie swoim los wyznaczy?


text:
Słodkie są dla niego kamienie doliny, gdy za nim mnóstwo ciągnie ludzi i przed nim [idą ludzie] bez liczby.


text:
Jeśli do Wszechmocnego w pokorze się zwrócisz, będziesz podźwignięty, [jeśli] oddalisz nieprawość od twego namiotu,


text:
Jak dzikie osły na step wychodzą, w swym trudzie pilnie szukając zdobyczy; pustynia nie ma pokarmu dla [ich] dzieci.


text:
Z miasta dochodzą jęki konających: życie mordowanych wzywa pomocy; lecz Bóg [na tę] ohydę nie zwraca [uwagi].


text:
Ci właśnie się stali wrogami światłości: nie wypatrują oni pilnie jej drogi i na jej ścieżkach nie przebywają.


text:
Oko cudzołóżcy wypatruje zmroku; mówiąc: "Nie ujrzy mnie oko [niczyje]", zakłada on na twarz zasłonę;


text:
w ciemności włamuje się do domów. Za dnia zamykają się [złoczyńcy] w domu: nie [chcą nic] wiedzieć o światłości.


text:
Lekki [z nich każdy] na powierzchni wody, przeklęta jest ich posiadłość na ziemi, nie zbacza ku ich winnicom robotnik.


text:
Nie pamięta o nim łono [jego matki]: przysmakiem on robactwa - pójdzie w zapomnienie; nieprawość [jego] będzie złamana jak drzewo.


text:
Na krótko [jednak] wywyższeni - giną, gną się jak wszelkie [rośliny] uwiędłe i jak czubek kłosa [wcześniej] usychają.


text:
Oto te rzeczy - zarysem dzieł Jego; i jak czymś małym, jest słowo o Nim zasłyszane, grom zaś Jego mocy któż by zdołał pojąć?


text:
Dalekie to ode mnie, bym wam przyznał rację! Dopóki nie wydam ostatniego tchnienia, nie odstąpię od mojej nieskazitelności!


text:
[Człowiek] kres kładzie ciemności i przepatruje aż do dna samego kamienną [czeluść] mroczną i ciemną.


text:
Rąbią [ścianę] szybu odwykli od chodzenia [ludzie], ci, którzy o [swoich] nogach już zapomnieli, chwieją się zawieszeni, ludziom niepodobni.


text:
A potem wyrzekł do ludzi [te słowa]: "Oto mądrością jest bojaźń Pana i roztropnością jest stronienie od zła".


text:
Wybierałem im drogę, sam siedząc na czele, jak król przebywałem pośród [mego] hufca, jako ten, który strapionych pociesza.


text:
Teraz zaś naśmiewają się ze mnie ci, co są młodsi ode mnie latami, ci, których ojców mam w takiej pogardzie, że zrównałbym ich z psami mojej trzody.


text:
Niedostatkiem i głodem wymizerowani szukają pokarmu na ziemi niepłodnej, od dawna jak pustkowie leżącej odłogiem.


text:
Lęk niewypowiedziany przeciw mnie się zwrócił, jak wiatr rozprasza on me dostojeństwo, jak obłok rozwiała się moja (szczęśliwość.


text:
Albowiem krok mój nie zboczył z drogi i za mymi oczami nie szło serce moje, a do mych dłoni nie przylgnęła skaza.


text:
Wszak Ten, który mnie stworzył, stworzył także jego, jeden nas ukształtował w łonie [naszych matek].


text:
jak gdybym miał się lękać wielkiej rzeszy ludzi i jak gdyby mnie wzgarda rodów przerażała, tak bym miał się ukrywać, nie wychodząc z domu.


text:
O, gdybym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis; Wszechmocny niechaj mi odpowie, niechaj sporządzi pismo Ten, co w sporze ze mną!


text:
[bo] zamiast pszenicy wydałaby ciernie, a zamiast jęczmienia - same tylko chwasty. Tu kończą się słowa Hioba.


text:
A wtedy Elihu, syn Barakela z Buz, ze szczepu Ram, zapłonął gniewem. Na Hioba zapłonął gniewem dlatego, że uważał on siebie za sprawiedliwego wobec Boga;


text:
na trzech zaś przyjaciół Hioba rozgniewał się dlatego, że nie znaleźli odpowiedzi i że w ten sposób Bogu przypisali zło.


text:
Zabrawszy zaś głos, Elihu, syn Barakela z Buz, tak mówił: Jestem młody wiekiem, wy jesteście starzy, toteż się bałem mą wiedzę wam wyjawić.


text:
Oto czekałem, gdy wy mówiliście, i waszych mądrych wywodów słuchałem, gdy wygłaszaliście wyszukane słowa.


text:
Chociaż tak pilnie na was skupiałem uwagę, widzę, że nikt Hiobowi nie wykazał winy, że żaden z was nie odpowiedział na jego wywody.


text:
Jeżeli wysłannik [Boży] stanie przy nim, czyli pośrednik jeden z tysiąca, i wskaże człowiekowi, co powinien czynić;


text:
Modli się on do Boga, i [Bóg] jest mu łaskaw, on zaś na Jego oblicze spogląda radośnie i głosi ludziom Jego sprawiedliwość.


text:
W radosnym uniesieniu mówi on do ludzi: "Zgrzeszyłem, czyli naruszyłem prawo, lecz On mi równą miarą nie odpłacił!


text:
Otóż słuchajcie mnie, ludzie rozsądni: zło jest niezmiernie dalekie od Boga i od Wszechmocnego - to, co nieprawe,


text:
[Bóg] nie ma względu na osobę książąt i nie ceni magnata wyżej niż nędzarza,. bo jeden i drugi są dziełem rąk Jego.


text:
W mgnieniu oka mrą [władcy] wśród nocy, gdy lud się burzy, znikają: i mocarz jest usunięty, lecz nie ręką [ludzką].


text:
Gdy On nie działa, któż [Mu] zło przypisze, gdy skrywa oblicze, i któż Go dostrzeże? Lecz On [patrzy] na wielu, jak i na jednego,


text:
czy według ciebie, On za złe odpłaci? Ponieważ ty czujesz niechęć [do Boga], to ty masz rozstrzygnąć, a nie ja! Czy ci jest tedy wiadome, powiedz!


text:
Albowiem on jeszcze powiększa swą winę, [gdy] w naszej obecności głośno grzech pochwala wypowiadając wiele słów przeciwko Bogu".


text:
On od sprawiedliwych nie odwraca oczu, gdy królów na tronie [osadza], gdy daje im długo panować, a oni wzbijają się w pychę.


text:
Jeżeli posłuchają i będą ulegli, zakończą swoje dni w szczęśliwości i swoje lata [zakończą] w rozkoszach.


text:
Tak też ciebie wyciągnąłby z paszczy niedoli: zamiast ucisku miałbyś swobodę, a stół twój byłby pełen pokarmu tłustego.


text:
Za nią rozlega się odgłos grzmotu: to On majestatycznym grzmi głosem; i nie powstrzymuje ni grzmotu, ni gromu, ażeby głos Jego był słyszany.


text:
i krąży wokół, by spełnić Jego plany, wszystkie, które On wypowiedział jako rozkazy, [krąży] nad powierzchnią okręgu Jego ziemi:


text:
Teraz zaś światło nie jest widoczne, jaśnieje ono [ukryte] w chmurach, ale wiatr wieje i chmury rozprasza.


text:
Wszechmocny! [Lecz] Go nie dosięgniemy; wielki On bowiem w mocy i w sądzeniu, pełen sprawiedliwości: nie uchyla [prawa].


text:
Przybiera ona kształty jak glina [pod] pieczęcią i [wszystko, co jest na niej] staje jakby [w nowej] szacie.


text:
Kto zdobycz szykuje dla kruka, gdy jego pisklęta do Boga wołają, [gdy] chwieją się na nogach z braku pożywienia?


text:
Gdy tylko [zabrzmi] trąba, odpowiada rżeniem i [już] z daleka wietrzy bitwę: gromkie wołania wodzów i wrzawę [wojenną].


text:
Któż jest ten, co zasłania zamiar wskutek niewiedzy? Dlatego mówiłem, że nie rozumiałem; dziwne to dla mnie rzeczy i nieznane.


text:
A gdy Jahwe wypowiedział te słowa do Hioba, rzekł do Elifaza z Temanu: "Rozgorzał mój gniew na ciebie i na twoich dwóch przyjaciół za to, że nie mówiliście o Mnie tak słusznie jak mój sługa, Hiob.


text:
Teraz zatem weźcie dla siebie siedem cielców i siedem baranów, udajcie się do mego sługi, Hioba, i złóżcie ofiarę całopalną za siebie. Hiob zaś, mój sługa, będzie się modlił za wami. Albowiem tylko jego [prośby] wysłucham i nie sprowadzę na was hańby za to, że nie mówiliście o Mnie tak słusznie jak mój sługa, Hiob.


text:
Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy poszli tedy [do Hioba] i uczynili tak, jak im Jahwe rozkazał. Jahwe zaś wysłuchał [prośbę] Hioba.


text:
Jahwe odmienił też los Hioba, gdy ten modlił się za swych przyjaciół. Powiększył też w dwójnasób wszystko, co Hiob [przedtem] posiadał.


text:
Wtedy przyszli do niego wszyscy jego bracia i siostry oraz wszyscy jego dawni znajomi i zasiedli z nim do uczty w jego domu. Okazali mu współczucie i dodawali mu otuchy po wszystkich nieszczęściach, jakie Jahwe sprowadził na niego. I dał mu każdy [z nich] po jednej srebrnej monecie i każdy - po jednym złotym pierścieniu.


text:
A Jahwe błogosławił teraz Hiobowi więcej niż przedtem. Toteż miał on czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc jarzm wołów i tysiąc oślic.


text:
Nie było w całej okolicy kobiet tak pięknych jak córki Hioba; Dał im ich ojciec udział [w swym majątku] na równi z ich braćmi.


text:
A po tym wszystkim [co zaszło] żył Hiob sto czterdzieści lat i doczekał się wnuków [aż do] czwartego pokolenia.


text:
Szczęśliwy mąż, który nie postępuje za radą bezbożnych ani nie staje na drodze grzeszników, ani też nie zasiada na zebraniach szyderców,


text:
Będzie on jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, rodzące owoc w odpowiednim czasie, którego liście nie więdną; cokolwiek czynić pocznie, powiedzie się.


text:
Powstają królowie ziemscy i książęta sprzymierzają się razem przeciw Jahwe i przeciw Jego Mesjaszowi:


text:
aby się nie rozgniewał i abyście nie zgubili drogi, zapala się bowiem znienacka gniewem. Szczęśliwi wszyscy, którzy Mu ufają.


text:
Dyrygentowi chóru: na instrumenty strunowe; psalm Dawida. Na wołanie moje daj mi odpowiedź, Boże, sprawiedliwości moja.


text:
Mężowie, dokądże mieć będziecie cześć moją w pogardzie, czemu miłujecie próżność i poszukujecie ułudy? Sela


text:
Widzicie, że Jahwe w sposób cudowny okazał mi swoją łaskawość, Jahwe wysłucha mnie, gdy zawołam do Niego.


text:
Przeto zadrżyjcie i przestańcie grzeszyć, rozważcie w sercu waszym na posłaniach waszych i zamilczcie!


text:
Chełpiący się nie mogą stanąć przed oczyma Twoimi. Masz w nienawiści każdego, który popełnia niegodziwość.


text:
Ja dzięki łaskawości Twojej wejdę do domu Twego. Przed świętym przybytkiem upadnę w bojaźni przed Tobą.


text:
Jahwe, prowadź mnie według sprawiedliwości Twojej ze względu na moich wrogów, uczyń prostą przede mną Twoją drogę!


text:
Nie ma bowiem w ich ustach prawdy, w ich wnętrzu zgnilizna; otwartym grobem ich gardło, język ich pochlebcą.


text:
Ukarz ich, Boże, niech padną przez własne knowania, odrzuć ich z powodu licznych ich grzechów, bo zbuntowali się przeciw Tobie.


text:
I będą się cieszyć wszyscy ufający Tobie, będą się radować na wieki; Ty będziesz ich osłaniał i będą się radować Tobą ci, którzy miłują Twe imię.


text:
Powstań, Jahwe, w gniewie swoim, podnieś się przeciw zaciekłości4 moich nieprzyjaciół, czuwaj nade mną5, wszak sąd zarządziłeś.


text:
Jahwe będzie sądził narody, osądź mnie, Jahwe, według Twej sprawiedliwości i według nieprawości mojej.


text:
Niechże ustanie złość bezbożnych, niech się umocni sprawiedliwy! Ty, który badasz serce i nerki, Boże sprawiedliwy,


text:
Jahwe, nasz Panie, jak potężne jest Twe imię na całej ziemi! Ty, który wyniosłeś1 majestat nad niebiosa.


text:
Z ust dzieci i niemowląt zbudowałeś twierdzę2 przez wzgląd na Twych nieprzyjaciół, aby zaprzestał działania wróg i mściciel.


text:
Chet Zmiłuj się nade mną, Jahwe, spojrzyj na moją nędzę, spowodowaną przez moich przeciwników, Tyś jest tym, który mnie wyprowadza z bram śmierci,


text:
Bezbożny2 mówi3 w wyniosłości4 swego ducha: "Nie ukarze! Nie ma Boga" - przed Nim wszystkie jego knowania.


text:
Ajin Zasadza się w ukryciu jak lew w swoim legowisku, czai się, aby porwać ubogiego, porywa go i w sieć swoją wciąga.


text:
Resz Ty jednak widzisz trud i utrapienie, patrzysz, byś wziął je w Twe ręce. Tobie się oddaje ubogi, Tyś opiekunem sieroty.


text:
Bo oto bezbożni łuk napinają i na cięciwę kładą swą strzałę, aby wypuszczać ją w mroku na prawych sercem.


text:
Jahwe przebywa w świętym swoim przybytku, Jahwe ma w niebie swój tron. Oczy Jego patrzą, powieki Jego śledzą synów ludzkich.


text:
Tych, którzy mówią: "Jesteśmy silni naszym językiem, wargi nasze pomagają nam, któż jest naszym panem?"


text:
"Z powodu ucisku ubogich i krzyku biedaków teraz powstanę - odzywa się Jahwe - udzielę pomocy temu1, który za nią tęskni".


text:
Słowa Jahwe są słowami czystymi, srebrem w pracowni2 oczyszczonym z ziemi, przesiane aż siedem razy.


text:
Jak długo jeszcze, Jahwe, będziesz zapominał o mnie na wieki? Jak długo jeszcze będziesz zakrywał twarz Twoją przede mną?


text:
Jak długo jeszcze mam nosić zmartwienia w mej duszy? Smutek w sercu moim dzień po dniu?1 Jak długo jeszcze będzie się wynosił mój nieprzyjaciel nade mnie?


text:
By nie powiedział nieprzyjaciel: "Zwyciężyłem go"2, by nie radowali się moi ciemięzcy, że się zachwiałem.


text:
Ja jednak pokładam ufność w łaskawości Twojej, niech się raduje serce moje z Twojej pomocy. Śpiewał będę Jahwe, że mi dobro wyświadczył.


text:
Dyrygentowi chóru: psalm Dawida. Mówi głupiec w sercu swoim: "Nie ma Boga". Zepsuli i wstrętnym uczynili postępowanie1, nie ma nikogo, kto by czynił dobrze.


text:
Czyż są nierozumni wszyscy, którzy źle postępują, pożerają3 lud mój, jakby chleb spożywali, a Jahwe nie wzywają.


text:
Oby użyczył z Syjonu zbawienia dla Izraela, gdy odmieni Jahwe los swego ludu, niech rozweseli się Jakub, niech ucieszy się Izrael.


text:
Psalm Dawida. Jahwe, któż może przebywać w Twoim przybytku, któż może zatrzymać się na świętej górze?


text:
Kto nie szerzy swym językiem oszczerstw1, nie wyrządza zła bliźniemu swemu i nie rzuca obelgi na sąsiada swego.


text:
Kto uważa za godnego lekceważenia tego, który w jego oczach jest odrzucony2, czci zaś tych, którzy się boją Jahwe. Choć przysięgnie na swoją szkodę3, to jednak dotrzyma.


text:
Kto nie daje pieniędzy swych na lichwę i podarku nie bierze na szkodę niewinnego, kto tak czyni, nie zachwieje się nigdy.


text:
Pomnażają swoje cierpienia, którzy zwracają się do innych bogów4. Nie wyleję im krwi w ofierze, ani nie wymówię ich imion moimi wargami.


text:
Albowiem nie opuścisz duszy mojej w szeolu ani nie zostawisz sprawiedliwego Twego, aby doświadczył grobu8.


text:
Lecz dasz mi poznać drogę do życia, do pełni radości przed Twoim obliczem i do rozkoszy po prawicy Twojej na zawsze.


text:
Modlitwa Dawida. Wysłuchaj, Jahwe, sprawiedliwej sprawy1, zważ na mój krzyk, usłysz prośbę moją z warg wolnych od oszustwa.


text:
Badałbyś serce moje, nawiedzałbyś mnie nocą, szukałbyś mnie i nie znalazłbyś nic haniebnego. Nie dopuściły się wykroczenia moje usta.


text:
Ręką Twoją zabij ich6, Jahwe, usuń ich z tego świata spomiędzy tych, którym życie przypada w udziale. A Twoimi dobrami napełniasz ich brzuch i syte są ich dzieci, a resztę zostawiają swoim małym dzieciom.


text:
Ja zaś przez sprawiedliwość chciałbym oglądać Twoje oblicze; po obudzeniu nasycić się Twoim widokiem.


text:
Dyrygentowi chóru: [psalm] sługi Jahwe, Dawida, który wyśpiewał na cześć Jahwe wtedy, gdy go Jahwe wyratował z rąk wszystkich nieprzyjaciół i z ręki1 Saula.


text:
Jahwe, skało moja i mój wybawco, Boże mój, opoko moja, na której się chronię, tarczo moja, rogu wybawienia mego i warownio moja.


text:
W ucisku moim wołałem do Jahwe i krzyczałem do Boga mojego; z przybytku swego usłyszał moje wołanie, a mój krzyk dotarł db Jego uszu.


text:
Zadrżała i zatrzęsła się ziemia, a podstawy gór się zachwiały... Poruszyły się, gdyż On rozgniewał się na nie.4


text:
Z nieba przemówił w grzmocie Jahwe, najwyższy rozbrzmiewał swym głosem przez grad i żagwie ogniste9.


text:
Odsłoniły się dna mórz11 i odkryły się podstawy ziemi przed Twoim łajaniem, Jahwe, przed wielkim wrzeniem Twego gniewu.


text:
Dałeś mi tarczę Twą dla ocalenia, prawica Twoja wspierała mnie, a życzliwośćl9 Twoja uczyniła mię wielkim.


text:
Wyratowałeś23 mię od buntu ludu, ustanowiłeś24 mnie głową narodów. Lud, którego nie znałem, sługą moim będzie.


text:
Na całą ziemię rozchodzi się ich echo1, aż po krańce ziemi ich brzmienie. Na nich2 urządził namiot dla słońca.


text:
Z jednego krańca niebios wyjście jego, a jego dojście4 na drugim krańcu ich. Nikt nie zdoła się ukryć przed jego żarem.


text:
Nauka Jahwe jest bez zmazy - orzeźwia duszę. Pouczenie Jahwe jest godne wiary - czyni mądrym prostaczka.


text:
Słowo5 Jahwe jest czyste - ostoi się na zawsze. Wyroki Jahwe są prawdą - są też równocześnie sprawiedliwe.


text:
Także od zuchwalców6 zachowaj Twego sługę, aby nie zapanowali nade mną! Wtedy będę bez wady i wolny od przewiny.


text:
Będziemy się cieszyć z twego wybawienia i będziemy się chlubić2 imieniem Boga naszego. Niech wypełni Jahwe wszystkie twe pragnienia!


text:
Teraz dobrze wiem, że Jahwe wspomoże swego pomazańca i wysłucha go ze świętych swych niebios, przez wielkie czyny swej świętej prawicy.


text:
Ręka Twoja znajdzie wszystkich Twoich nieprzyjaciół, a prawica Twoja wyszuka tych2, którzy Cię nienawidzą.


text:
Ty ich wrzucisz jakoby do pieca ognistego, gdy się [ukaże] Twoje oblicze; w gniewie swoim Jahwe zniszczy ich i pożre ich ogień3.


text:
Rozlany jestem jak woda i rozłączyły się wszystkie kości moje; serce moje podobne do wosku, i stopniało we wnętrzu moim.


text:
Gardło9 moje wyschło jak skorupa, a język mój przyschnął do podniebienia, położyłeśl0 mię w prochu śmierci.


text:
"Chwalcie Go wy, którzy boicie się Jahwe, czcijcie Go wszyscy potomkowie Jakuba, drżyjcie przed Nim wszyscy potomkowie Izraela.


text:
Nie wzgardził bowiem ani się nie brzydził nędząl4 biednego i nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz wysłuchał go, gdy wołał do Niego".


text:
Ubodzy jeść będą i się nasycą... Będą sławić Jahwe, którzy Go szukają... Niech żyją serca wasze na zawsze.


text:
Przypomną sobie i nawrócą się do Jahwe wszystkie krańce ziemi. I upadną na twarz przed Twoim15 obliczem wszystkie pokolenia narodów.


text:
Jedynie Jemu kłaniać się będą17 wszyscy, którzy śpią w ziemi, przed Nim uklękną wszyscy możni18, którzy w proch zstępują, a dusza mojal9 niech żyje20 dla Niego.


text:
Chociaż pójdę ciemnym wąwozem, nie ulęknę się zła, albowiem Ty jesteś ze mną, kij Twój i laska Twoja są dla mnie pociechą.


text:
Zastawiasz przede mną stół, na oczach moich przeciwników, namaszczasz moją głowę oliwą, kielich mój jest pełny1,


text:
Dobroć i łaska będą mi towarzyszyć po wszystkie dni mego życia i zamieszkam2 w domu Jahwe, jak długo żył będę.


text:
Kto ma nieskalane ręce i czyste serce, kto nie podniósł swej duszy ku temu, co czcze i nie składał przysięgi oszukańczej,


text:
Gimel Wszak każdy, kto ufa Tobie, nie dozna wstydu; doznają1 wstydu, którzy lekkomyślnie nie dochowują wierności.


text:
He Prowadź mię w wierności ku Tobie i pouczaj mnie. Ty bowiem jesteś Bogiem zbawienia mojego. Waw W Tobie pokładam w każdym dniu moją nadzieję.


text:
Kaf Wszystkie drogi Jahwe są łaskawością i wiernością dla tych, którzy strzegą przymierza i Jego przykazań.


text:
Dawida. Jahwe światłem i zbawieniem moim, kogóż mam się lękać? Jahwe - warownią mego życia, przed kim miałbym czuć trwogę?


text:
Gdy nacierają na mnie złoczyńcy, aby pożerać ciało moje, nieprzyjaciele i wrogowie moi potkną się i upadną.


text:
Choćby stanęło przeciwko mnie wojsko, nie ulęknie1 się serce moje; choćby wybuchła przeciw mnie wojna, to jednak ja zachowam ufność.


text:
O jedno proszę Jahwe, jednego poszukuję: abym mieszkał w domu Jahwe przez wszystkie dni mego życia, abym mógł oglądać wspaniałości Jahwe i wpatrywać się w Jego świątynię.


text:
Ponieważ kryje mnie w swoim przybytku w chwili nieszczęścia, schowa mnie w ukryciu swego namiotu, wyniesie mnie na skałę.


text:
A teraz podnosi2 głowę moją nad nieprzyjaciółmi, którzy mię otaczają. Złożę ofiary w Jego namiocie, ofiary radości, będę śpiewał i grał dla Jahwe.


text:
Nie ukrywaj4 swego oblicza przede mną. Nie odtrącaj w gniewie Twego sługi! Tyś moją pomocą. Nie odrzucaj i nie opuszczaj mnie, Boże zbawienia mojego!


text:
Naucz mnie, Jahwe, drogi Twojej5 i prowadź mnie ścieżką prostą, ze względu na Twoich przeciwników6, na przekór tym, którzy mnie nienawidzą.


text:
Nie wydawaj mię, Jahwe, na pastwę moich wrogów, gdyż przeciw mnie powstali fałszywi świadkowie oraz ten, który dyszy przemocą.


text:
Dawida. Do Ciebie, Jahwe, wołam, skało moja, nie milcz przede mną. Jeślibyś milczał przede mną1, wówczas upodobnię się do tych, którzy zstąpili do grobu.


text:
Wysłuchaj głosu mego błagania, gdy wołam do Ciebie, gdy podnoszę ręce do najświętszego miejsca Twej świątyni.


text:
Nie zabieraj mnie2 razem z grzesznikami i z tymi, którzy czynią nieprawość. Mówią do bliźnich: pokój, a w sercu swoim zamyślają zło.


text:
Daj im według ich postępowania i według złości ich uczynków; według dzieła ich rąk daj im, zwróć im według ich własnego zachowania.


text:
Ponieważ nie zważają na działanie Jahwe ani na czyny rąk Jego, niechaj ich zniszczy, a nie odbuduje.


text:
Jahwe, mocy moja, tarczo moja, w Tobie zaufało moje serce. Otrzymałem pomoc i rozradowało się3 moje serce4 i pieśnią5 moją wielbię Go.


text:
Bo tylko3 chwilę trwa Jego zagniewanie, przez życie - Jego życzliwość, wieczorem przychodzi płacz, a rano okrzyk radości.


text:
Jahwe, w Twojej życzliwości postawiłeś mnie na mocnej górze4, zakryłeś Twe oblicze, i zatrwożyłem się.


text:
"Jakaż korzyść z mojej krwi, z mojego zejścia do grobu? Czyż będzie wysławiał Cię proch i głosił Twoją wierność?


text:
Nakłoń ku mnie Twe ucho, prędko mnie uwolnij1, bądź mi skałą obronną2, grodem warownym, moim ocaleniem.


text:
Weselę się i raduję Twoją łaskawością, boś wejrzał na niedolę moją i zatroszczyłeś4 się o moją nędzę.


text:
Bądź mi łaskaw, Jahwe, gdyż jestem w potrzebie, zmąciły się od zgryzoty5 oko moje, dusza moja i wnętrzności moje6.


text:
Bo życie moje upływa w boleści, a lata moje w westchnieniu. Słabnie z powodu grzechu7 mego moja moc, a kości moje wysychają.


text:
Dla wszystkich moich stałem się pośmiewiskiem: szczególnie8 dla sąsiadów moich - i postrachem dla moich znajomych: widzący mnie na ulicy uciekają przede mną.


text:
Słyszę bowiem, że wielu mnie oczernia: strach mnie ogarnia9, gdy naradzają się przeciw mnie i zamyślają odebrać mi życie.


text:
Nie dopuść Jahwe, bym był zawstydzony, gdyż Ciebie wzywam, niech będą zawstydzeni złoczyńcy, niech zamilkną [idąc]l0 do szeolu.


text:
Jak wielka jest dobroć Twoja, którą zachowujesz dla tych, którzy się boją Ciebie, którą okazałeś wobec synów ludzkich, ufających Tobie.


text:
Tarczą oblicza Twojego11 chronisz ich przed ludzką zgrają12, w namiocie ich ukrywasz przed kłótliwymi językami.


text:
A ja w bojaźni mej zawołałem: odepchnięty jestem od Twego oblicza! Jednak wysłuchałeś głosu błagania mojego, gdy wołałem do Ciebie.


text:
Miłujcie Jahwe, wy wszyscy pobożni, ufających [bowiem] strzeże Jahwe. Odpłaca suto temu, który postępuje wyniośle.


text:
Ponieważ dniem i nocą ciążyła nade mną ręka Twoja, język mój4 zmienił się jak podczas upałów5 letnich. Sela1


text:
Grzech mój wyznałem Tobie i winy mojej nie zakryłem przed Tobą. Pomyślałem: "Wyznam moje6 występki7 przed Jahwe", a Tyś zgładził winę mojego grzechu. Sela


text:
Przeto niech każdy pobożny modli się do Ciebie w ucisku8. Choćby nawet fale wielkie uderzyły - jego nie dosięgną.


text:
Nie bądź jak koń czy muł bez rozumu, Sela których siłę11 można okiełznać wędzidłem i uzdą: inaczej nie zbliżą się do ciebie!"


text:
Wyciągnij włócznię i topór naprzeciw ścigających mię, mów do duszy mojej: "Jestem Twoim zbawieniem!"


text:
Niech się okryją wstydem i hańbą ci, którzy czyhają na moje życie; niech się cofną i zawstydzą ci, którzy zamyślają zło dla mnie.


text:
Niech przyjdzie na nich zguba niespodziana, sidła, które założyli, niech ich uchwycą, niech w nie wpadną - na swoją zgubę.


text:
Wszystkie kości moje winny mówić: "Jahwe, któż jak Ty? Ty wybawiasz ubogiego od silniejszego, ubogiego i biednego od jego łupieżcy".


text:
A ja, gdy oni byli chorzy, przywdziewałem wór, dręczyłem postem moją duszę i modlitwa moje wracała mi do piersi.


text:
Jednak gdy się potknąłem, cieszyli się i razem zbierali. Zbierają się przeciw mnie jakoby obcy, których nie znam, obciążają i nie milczą5.


text:
Niech moi wrogowie kłamliwi nie cieszą się z powodu mnie, nienawidzący mnie bez przyczyny niech nie mrugają oczyma.


text:
Niech się zawstydzą i zarumienią społem ci, którzy cieszą się z mego nieszczęścia; niech się okryją wstydem i hańbą ci, którzy wynoszą się nade mnie.


text:
Niech się radują i weselą ci, którzy pragną mej sprawiedliwości i którzy mówią ciągle: "Wielki jest Jahwe, który pragnie pokoju sługi swego".


text:
Sprawiedliwość Twoja - jako góry Boże. Prawo Twoje - jak wielki ocean wód. Ludziom i zwierzętom niesiesz ocalenie, Jahwe.


text:
Zachowaj łaskawość Twoją dla tych, którzy Cię znają, a sprawiedliwość Twoją dla tych, którzy są prawego serca.


text:
Dalet Bądź milczący4 przed Jahwe i ufaj5 Mu! Nie gniewaj się na tego, któremu się szczęści, na człowieka, który knuje zasadzki.


text:
Chet Miecza dobyli złoczyńcy i napinają swe łuki, aby obalić biedaka i cichego7 i pomordować tych, których droga prawa8.


text:
Kaf Zaiste złoczyńcy wyginą, a nieprzyjacielel0 Jahwe jak piękno pastwiska znikną i jak dym się rozwieją.


text:
Nun Młodym byłem i już jestem starcem, a nie widziałem, aby sprawiedliwy został opuszczony ani potomstwo jego szukało chleba.


text:
Jahwe bowiem miłuje sprawiedliwość i nie opuszcza swoich wiernych. Ajin Na wieki13 będą strzeżeni, a potomstwo złoczyńców zaginie.


text:
Qof Licz na Jahwe i postępuj Jego drogą, a On cię wyniesie i odziedziczysz ziemię, zobaczysz zagładę bezbożnych.


text:
Nie ma nic w ciele moim nietkniętego przez gniew Twój, nic zdrowego w kościach moich, przez grzech mój2.


text:
Zastawiają6 sidła dybiący na moje życie, życzący mi zła grożą mi zagładą i nieustannie obmyślają zdrady.


text:
Pomyślałem bowiem: "Niech się inni nie cieszą, gdy moja noga się chwieje; niech się nie wynoszą nade mnie!"


text:
Postanowiłem: "Będę pilnował dróg moich, abym nie pobłądził językiem moim. Nałożę1 wędzidło ustom moim, jak długo bezbożny występuje2 przeciwko mnie".


text:
Stałem się niemy i milczący, nakazałem sobie cichość - nieszczęśliwy, lecz boleść jeszcze się spotęgowała.


text:
Rozpaliło się serce moje we mnie, przez rozważanie zapłonął ogień, przemówiłem wówczas językiem moim:


text:
Oto uczyniłeś moje dni tylko na piędź długie a trwałość mego życia jest jako nicość przed Tobą. Doprawdy, marnością jest wszelki człowiek, choć stoi"3. Sela


text:
Wysłuchaj, Jahwe, modlitwę moją i nastaw uszu na wołanie moje, na łzy moje nie bądź obojętny, gdyż jestem gościem u Ciebie i przybyszem - jak ojcowie moi.


text:
Wydobył mnie z dołu straszliwego i z błota grząskiego. Postawił moje nogi na skale; umocnił moje kroki.


text:
I włożył w moje usta pieśń nową, hymn ku czci Boga naszego. Widziało wielu i ulękło się, i złożyło nadzieję w Jahwe.


text:
Szczęśliwy mąż, który w Jahwe pokłada nadzieję, a nie zwraca się do wyniosłych i do zwolenników kłamstwa.


text:
Wiele cudów zdziałałeś Ty, Jahwe, Boże mój1, a w zamierzeniach Twoich względem nas nie ma równego Tobie. Gdybym je chciał oznajmić i opowiedzieć, liczniejsze są od możliwości zliczenia.


text:
Ofiar krwawych i niekrwawych nie chciałeś, ale uszy moje przebiłeś, całopalenia i ofiary za grzech nie żądałeś.


text:
Pełnienie woli Twej, Boże mój, jest moim upodobaniem, a prawo Twoje mieści się w moich wnętrznościach".


text:
Głosiłem sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu, oto nie zamknąłem warg moich - Jahwe, Ty wiesz o tym.


text:
Nie ukrywałem sprawiedliwości Twojej w sercu moim, opowiadałem o wierności Twojej i Twojej pomocy, nie zataiłem łaskawości Twojej i wierności Twej przed2 licznym zgromadzeniem.


text:
Toteż Ty, Jahwe, nie zamykaj przede mną Twego miłosierdzia, łaskawość Twoja i wierność Twoja niechaj mnie zawsze strzegą!


text:
Otoczyły mnie bowiem nieszczęścia, których nie ma liczby, dosięgły mnie grzechy moje, których nie mogę dojrzeć. Są one liczniejsze niż włosy na głowie, więc moje serce ustaje.


text:
Niech się zawstydzą i zarumienią razem, czyhający na moje życie, aby je zgubić; niech się cofną i wstydem okryją ci, którzy pragną mej zguby.


text:
Niech się rozradują i ucieszą w Tobie wszyscy, którzy Cię szukają4, niechaj zawsze mówią: "Wielki jest Jahwe", ci, którzy pragną Twej pomocy.


text:
Szczęśliwy, który troszczy się o ubogiego i biednego1, w dniu nieszczęśliwym przyjdzie mu Jahwe z pomocą.


text:
Jahwe będzie go strzegł i zachowa przy życiu; i uszczęśliwi2 na ziemi; i nie wyda go na żer3 jego nieprzyjaciół.


text:
A gdy ktoś odwiedzić mnie przyjdzie, serce mu kłamstwo poddaje: nieprawość zbiera dla siebie - wychodzi odeń i rozgłasza.


text:
W ten sposób poznam, że masz upodobanie we mnie, gdy nieprzyjaciel mój nie będzie nade mną triumfował.


text:
Tęskni dusza moja za Bogiem, za Bogiem żywym. Kiedyż będę mógł przyjść i wpatrywać się1 w oblicze Boga?


text:
Wspominam to i wylewam moją duszę we mnie, gdyż chodziłem w tłumie, idąc powoli2 do domu Bożego wśród radości i dziękczynienia świętującego tłumu.


text:
Czemu jesteś udręczona, moja duszo, i czemu się niepokoisz? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze będę Go wysławiać: zbawienie3 mego oblicza i Boga4 mojego!


text:
Przepaść przyzywa przepaść przy głosie wodospadów Twoich, wszystkie łoskoty i fale Twe przeszły mną.


text:
We dnie posyła Jahwe swą łaskę, a nawet podczas nocy pieśń5 o Nim jest u mnie: modlitwa do Boga mojego życia.


text:
Mówię do Boga, mojej Skały: "Dlaczego zapomniałeś o mnie? Czemu smutny chodzę pośród udręczeń od moich wrogów?"


text:
Osądź mnie6, Boże, i zakończ spór mój z narodem bezbożnym, od człowieka przebiegłego i złośliwego uwolnij mnie!


text:
Wszak Ty jesteś Bogiem moim, moją mocą. Dlaczego mnie odrzuciłeś? Czemu mam chodzić smutny, gdy dręczy mnie mój nieprzyjaciel.


text:
Poślij światło Twe i prawdę Twą, niech mnie one prowadzą, i doprowadzą na górę świętą i do przybytków Twoich.


text:
I przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga radości mojej. Raduj się7! Będę Cię sławił przy wtórze cytry, Boże, Boże mój.


text:
Czemu jesteś dręczona, moja duszo, i czemu się niepokoisz? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze wysławiać Go będę: zbawienie oblicza mego i Boga mojego!


text:
Boże, na własne uszy słyszeliśmy, ojcowie nasi opowiadali nam o dziele, którego dokonałeś za ich dni, w dniach pradawnych.


text:
Albowiem nie zdobyli kraju swoim mieczem ani nie wspomogło ich własne ramię, lecz prawica i ramię Twoje i światło Twego oblicza, boś ich umiłował.


text:
Z mego serca tryska piękne słowo: wypowiem pieśń1 moją o królu. Język mój jest jakby piórem biegłego pisarza.


text:
Najpiękniejszym jesteś2 pośród synów Adama, czar płynie z liców twoich, ponieważ Bóg pobłogosławił tobie na wieki.


text:
Ozdób swoje lędźwie4, wyjeżdżaj w obronie prawdy, sprawiedliwości i biedoty, a prawica twoja wskaże ci wielkie czyny5.


text:
Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś niesprawiedliwość, dlatego namaścił cię Bóg, Bóg twój, olejem radości bardziej niż innych twoich braci.


text:
Córki7 królewskie wyszły na spotkanie twoje8, małżonka zaś stanęła po twojej prawicy, ozdobiona złotem z Ofiru9.


text:
Córę króla ubraną we wzorzyste szaty wiedzie się do króla, za nią dziewice, jej przyjaciółki postępują w orszaku.


text:
"Zatrzymajcie się i poznajcie, że Ja jestem Bogiem, wyniesionym wśród narodów, wyniesionym na ziemi".


text:
Albowiem Jahwe najwyższy i straszny, jest godny najwyższej czci, jest Królem wielkim nad całą ziemią.


text:
Jak słyszeliśmy, takeśmy i zobaczyli w mieście Jahwe Zastępów4, w mieście Boga naszego. Sela Bóg je umacnia na wieki. Sela


text:
Jak imię, Twoje, Boże, tak i chwała Twoja sięga aż po krańce ziemi, prawica Twa pełna jest sprawiedliwości.


text:
Zwróćcie uwagę na jego wały5, oglądajcie jego warownie, byście mogli opowiadać przyszłemu pokoleniu:


text:
Widzi się bowiem, że umierają nie tylko mądrzy, ale głupcy bezmyślni giną i zostawiają obcym swą majętność.


text:
Groby7 są ich domami na zawsze, mieszkaniem z pokolenia na pokolenie, chociaż imionami ich nazywano kraje.


text:
Jak trzoda schodzą11 do otchłani, śmierć ich pasterzem, ale sprawiedliwi panować będą nad nimi od zarania, ich postać się przemienil2, otchłań będzie ich mieszkaniem.


text:
Przychodzi nasz Bóg i nie zachowuje milczenia, przed Nim błyskawice, które niszczą, dokoła Niego sroży się gwałtowna burza.


text:
"Słuchaj, ludu mój, chcę mówić, Izraelu, Ja chcę mówić; uroczyście ci powiedzieć: Bogiem, Bogiem twoim jestem Ja.


text:
Lecz do grzesznika mówi Bóg: "Po co wyliczasz moje przykazania i wymawiasz ustami twoimi moje przymierze?


text:
Rozważcie to, którzy zapominacie o Bogu, bym5 was nie pchnął, bo nie będzie nikogo, kto by was uwolnił.


text:
Kto składa dziękczynienie, ten Mnie czci, a postępującym bez skazy6 pozwolę oglądać Boże zbawienie".


text:
Bądź mi łaskaw, Jahwe, według Twej dobroci, według Twego wielkiego miłosierdzia zgładź moje nieprawości1.


text:
Tobie samemu3 zgrzeszyłem i uczyniłem zło przed Twoimi oczyma, abyś się okazał sprawiedliwym, gdy się wypowiesz4, i prawym, gdy wydasz wyrok.


text:
Wybaw mnie, Jahwe, od [winy] krwi [przelanej]6, Boże zbawienia mojego, aby język mój wychwalał Twoją wierność.


text:
Albowiem nie masz upodobania w ofiarach ze zwierząt gdybym złożył ofiarę całopalenia7, nie ucieszyłbyś się.


text:
"Oto mąż, który nie uczynił Boga swoją ochroną, ale zaufał swoim wielkim bogactwom, czując się silnym dzięki swojej złości"3.


text:
Rzekł głupiec w sercu swoim: "Nie ma Boga". Popsuli i skalali się nieprawością2, nie ma kto by dobrze czynił.


text:
Czyż nie pojmują3, którzy źle czynią, którzy pożerają lud mój tak, jakby chleb jedli, Boga nie wzywają?


text:
Doznali wstydu, albowiem Bóg nimi wzgardził, gdyż Bóg rozproszył kości4 tych, którzy oblegali ciebie. Ty pohańbiłeś ich, albowiem Bóg wzgardził nimi.


text:
bo obcy1 powstali przeciwko mnie, a gwałtownicy nastają na moje życie; nie stawiają Boga przed oczyma swoimi.


text:
Gdyby złorzeczył mi mój nieprzyjaciel, to bym to znosił; gdyby powstał przeciw mnie ten, który mnie nienawidzi, ukryłbym się przed nim.


text:
Niech przyjdzie na nich śmierć7, nich zstąpią do szeolu żywcem, bo zło jest w ich mieszkaniu i pośrodku nich.


text:
Bóg mię wysłuchał9, a ich upokorzył: On, który panuje od wieczności. Sela Nie ma bowiem u nich żadnej odmiany i nie boją się Boga.


text:
Rzuć na Jahwe twój ciężar11, On się zatroska o ciebie; nie pozwoli na zawsze zachwiać się sprawiedliwemu.


text:
Dyrygentowi chóru: na melodią: "Gołąbka milcząca z dala1". Miktam Dawida - zatrzymanego przez Filistynów w Gad.


text:
Zmiłuj się nade mną, Boże, bo depczą mnie ludzie przez cały dzień, przez cały dzień wrogowie zadręczają mię.


text:
I do Boga, którego słowo wielbię, db Boga się uciekam - i przestaję się lękać; cóż bowiem może mi zrobić śmiertelny człowiek?


text:
Ty policzyłeś moje życie tułacze, zebrałeś moje łzy w bukłaku, czyż nie mieszczą się one w Twej księdze?


text:
Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, ponieważ do Ciebie ucieka się dusza moja i w cieniu Twych skrzydeł się chronię, dopóki nie przeminie nieszczęście.


text:
Niech ześle pomoc z nieba, niechaj mię wybawi, gdy szydzi ze mnie prześladowca. Sela Niech ześle Bóg łaskę i wierność swoją.


text:
Ja2 bowiem w środku3 lwów4 przebywam, które chciwie pożerają synów ludzkich, zęby ich, jak włócznie i strzały, a język ich jak miecz ostry.


text:
Na moje stopy zastawili sieci, udręczyli moją duszę, wykopali dół przede mną, wpadli sami db jego środka. Sela


text:
Czy wy, mocarze1, naprawdę ogłaszacie sprawiedliwe wyroki? Czy wy słusznie osądzacie synów ludzkich?


text:
Dyrygentowi chóru: na melodią: "Nie zatracaj". Miktam Dawida. Gdy Saul wysłał ludzi do pilnowania domu Dawida, aby go zabić.


text:
Bo oto nastają na życie moje, Zbierają się1 przeciwko mnie możni, nie z racji mej winy i grzechu, Jahwe.


text:
A Ty, Jahwe, Boże Zastępów, Boże Izraela, obudź się, aby nawiedzić wszystkie narody; nie miej litości nad wszystkimi zakrywającymi zło. Sela


text:
Wytrać ich, o Boże4, niech lud mój nie zapomina! Mocą swoją rozpędź i powal ich, Tarczo nasza, Panie mój!


text:
Grzechem na ich ustach są słowa ich warg; niech się uwikłają w swej pysze z powodu przekleństw i kłamstw, jakie wypowiadają.


text:
Wygub ich w gniewie, wygub doszczętnie, niech się dowiedzą, że Bóg panuje w Jakubie, aż po krańce ziemi. Sela


text:
A ja będę opiewał moc Twoją, rano radował się będę z łaskawości Twojej, albowiem byłeś twierdzą dla mnie i tarczą dla mnie w dniu mej niedoli.


text:
Gdy walczył2 z Aramejczykami Mezopotamii i z Aramejczykami Soby, gdy Joab wracając pobił Edomitów w liczbie dwunastu tysięcy w Dolinie Solnej.


text:
Moab miednicą moją do obmycia się, na Edom rzucę sandał mój, nad Filisteą będę wykrzykiwał radośnie"4.


text:
Jak długo napadać będziecie na człowieka i wbiegać1 będziecie nań wszyscy, jak na ścianę, która się wali, na mur, który się pochylił2?


text:
Oni tylko knują podstępy3, aby zwieść, mają upodobania4 w kłamstwie, ustami swoimi błogosławią, a w sercu swoim przeklinają. Sela


text:
Jemu zaufaj w każdym czasie6, ludu! Wylewajcie przed Nim wasze serca, Bóg jest schronieniem naszym! Sela


text:
Jedynie tchnieniem są synowie ludzcy, kłamstwem -· synowie mężów. Na wagach, gdy się wzniosą, [lżejsi] oni od tchnienia.


text:
Nie pokładajcie nadziei w uciskaniu ani w rabunku nie pokładajcie ufności, do potęgi, choćby wzrastała, nie przywiązujcie serca.


text:
Boże, mój Boże, pilnie szukam Ciebie1, tęskni do Ciebie dusza moja, pożąda Ciebie ciało moje, jak ziemia2 zeschła, spragniona, bezwodna.


text:
Utwierdzają się słowem złym, zmawiają4 dla ukrycia sideł i myślą: "Któż je zobaczy i zgłębi nasze tajemnice?"


text:
Szczęśliwy, którego wybierasz i przygarniasz, aby zamieszkał w przedsionkach Twoich. Nasyci się dobrami domu Twego i świętością przybytku Twego.


text:
Strasznymi czynami odpowiadasz w sprawiedliwości, Boże, nasz Zbawco, nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich.


text:
Nawiedziłeś ziemię i zrosiłeś ją, bogacisz ją obficie. Strumień Boży napełniony jest wodami, przygotowujesz zboże, albowiem przysposabiasz ziemię.


text:
W swojej mocy On jest władcą na wieki; Jego oczy przeglądają narody, buntownicy nie mogą się podnieść przeciw Niemu. Sela


text:
pozwoliłeś ludziom chodzić nam po głowie, musieliśmy kroczyć przez ogień i wodę - jednak wyprowadziłeś nas na wolność6.


text:
Niech się cieszą i weselą narody, albowiem Ty sądzisz ludy sprawiedliwie2 i kierujesz narodami na ziemi. Sela


text:
Jak rozwiewany2 dym się rozprasza3, jak wosk topnieje przy ogniu, tak4 giną grzesznicy przed obliczem Boga.


text:
Śpiewajcie Bogu, grajcie imieniu Jego, wyrównujcie drogę Temu, który jedzie po stepach5. Jahwe imię Jego, przeto cieszcie się przed Jego obliczem.


text:
Bóg daje mieszkanie samotnym, uwięzionych wyprowadza do szczęścia; tylko uparci muszą pozostać na pustyni6.


text:
wówczas trzęsła się ziemia, kropiły niebiosa przed obliczem Boga Synaju, przed obliczem Boga, Boga Izraela.


text:
Gdy legną między dwoma zagrodami trzody, skrzydła gołębicy okryły się srebrem, jej pióra zielono-żółtym złotem.


text:
Czemu zawistnie patrzycie wysokie kopuły na górę, którą wybrał Jahwe na swoją stolicę, gdzie zamieszkał na niej na wieki?


text:
Wkroczyłeś na wyżynę, wziąłeś jeńców, przyjąłeś ludzi jako daninę, także opornych, aby tu mieszkali, Jahwe-Boże.


text:
Tam Beniamin mały panuje nad nimi, tam książęta Judy ze swoimi gromadami, książęta Zabulon, książęta Neftali.


text:
Nastrasz zwierzę w sitowiu i stado wołów wraz z cielcami ludów. Winni się rzucić na ziemię z darami ze złota i srebra; rozprosz narody, które mają upodobanie w wojnie.


text:
Ugrzązłem w błocie głębokim i nie ma miejsca do stania. Dotarłem do głębokich wód, i fale zalewają mnie.


text:
Więcej niż włosów na mojej głowie mam tych, którzy mnie nienawidzą bez powodu. Mocniejsi od tych, którzy chcą mnie zgubić, wrogowie moi kłamliwi; czego nie ukradłem, czy mam to zwrócić?


text:
Niech się nie zawstydzą z powodu mnie ci, którzy Cię oczekują, Panie, Jahwe Zastępów. Niech nie okryją się hańbą z powodu mnie ci, którzy Cię szukają, Boże Izraela.


text:
Ja zaś ślę moją modlitwę do Ciebie, Jahwe w czasie łaskawym; Boże w wielkiej łaskawości Twojej wysłuchaj mnie - w prawdzie zbawienia Twego!


text:
Wyciągnij mnie z błota, abym nie utonął, obym się wyratował od nienawidzących mnie i od wód głębokich!


text:
Niech mnie nie zaleją fale wodne i niech mnie nie pochłoną głębie, i niech nie zamknie nade mną czeluść swej paszczy!


text:
Wysłuchaj mnie, Jahwe, bo dobra2 jest Twoja łaskawość; według wielkiego miłosierdzia Twego wejrzyj na mnie!


text:
Hańba rozdarła moje serce i byłem chory3. Oczekiwałem współczucia - ale bezskutecznie; i pociechy - ale nie znalazłem.


text:
Niech się zawstydzą i zarumienią ci, którzy czyhają na moje życie. Niech się cofną i okryją hańbą pragnący mego nieszczęścia.


text:
Bądź dla mnie skałą schronienia2, na którą kazałeś wychodzić zawsze, aby się ocalić, albowiem Tyś opoką moją i twierdzą moją.


text:
Na Tobie opieram się od urodzenia mego, Ty mnie wyciągnąłeś3 z łona matki mojej, o Tobie zawsze moja pieśń pochwalna.


text:
Usta moje będą głosiły Twoją sprawiedliwość, przez cały dzień - Twoje zbawienie, bo nie znam jego miary.


text:
Lecz i w starości, w sędziwym wieku, nie opuszczaj mnie, Boże, abym mógł wychwalać ramię Twoje, całemu przyszłemu pokoleniu6 moc Twoją.


text:
I sprawiedliwość Twoją, Boże, sięgającą nieba, przez którą dokonałeś wielkich rzeczy. Boże, któż podobny Tobie?


text:
Kazałeś nam przeżyć utrapienia i wiele zła, lecz znowu przywróciłeś nam życie, z głębin ziemi znowu nas wywiedziesz.


text:
Także mój język cały dzień będzie głosił Twoją sprawiedliwość, bo są pohańbieni i zawstydzeni pragnący mojej zguby.


text:
Wymierzy sprawiedliwość uciśnionym w narodzie, przyniesie pomoc potrzebującym i wymierzy karę krzywdzicielom.


text:
I żyć będzie, i otrzyma złoto z Saby, i nieustannie popłynie modlitwa za niego oraz zawsze go będą błogosławić.


text:
I będzie obfitość6 zbóż na ziemi, i zaszumią kłosy na szczytach gór, jak [drzewa] Libanu będzie ich plon. I będą kwitnąć ludzie miast jak polna trawa.


text:
Niech przetrwa sława jego wieki i rozrośnie się pod słońcem jego imię, i będą w nim błogosławione wszystkie narody, i będą go uwielbiać.


text:
A mnie jest dobrze być blisko Boga, w Jahwe14 zrobiłem sobie schronienie, aby rozpowiadać wszystkie Jego dzieła15.


text:
Pieśń pouczająca Asafa. Dlaczego, Boże odrzuciłeś nas na wieki? Dlaczego płonie gniew Twój przeciw trzodzie Twojego pastwiska?


text:
Wspomnij o Twojej społeczności, którą nabyłeś od dawna, o pokoleniu, które wykupiłeś na swoją własność, o górze Syjon, na której zamieszkałeś!


text:
Znaków naszych nie widzimy, nie ma już proroka, nie ma wśród nas [nikogo], który wiedziałby jak długo jeszcze.


text:
Czyż nieprzyjaciel lżyć będzie imię Twoje na wieki? Dlaczego cofasz rękę Twoją, a prawicę9 Twoją trzymasz w zanadrzu?


text:
Powstań, Boże, rozsądź Twoją sprawę; wspomnij na Twoją hańbę, która Cię codziennie spotyka od głupca.


text:
Może się ziemia chwiać ze wszystkimi swoimi mieszkańcami. Sela To jednak Ja sam jej filary postawiłem na mocnym fundamencie.


text:
Składajcie i wypełniajcie śluby Jahwe, Bogu waszemu, wszyscy stojący wokół przynoście dary Strasznemu.


text:
W dniu mego utrapienia szukam Pana, ręka moja w nocy wyciągnięta1 i nie mdleje, wzbrania się przyjąć pocieszenia ma dusza.


text:
Czy na zawsze skończyła się Jego łaskawość, czy skończyła się Jego obietnica po wszystkie pokolenia?


text:
tego nie chcemy ukrywać1 przed ich dziećmi, ale będziemy opowiadać przyszłemu pokoleniu chwalebne czyny Jahwe i Jego potęgę, i cuda, których dokonał.


text:
Ogłosił przykazania w Jakubie, a prawo ustanowił w Izraelu i rozkazał ojcom naszym, aby o nim pouczali swe dzieci


text:
i aby uczyli późniejsze pokolenie, synowie zaś, którzy im się urodzą, powstaną i będą opowiadać dzieciom swoim,


text:
że powinny pokładać w Bogu swoją nadzieję i nie powinny zapominać o dziełach Bożych, ale przestrzegać Jego przykazań.


text:
Żeby nie byli, jak ich ojcowie, pokoleniem przekornym i buntowniczym, pokoleniem niestałego2 serca, o duchu nie pokładającym nadziei w Bogu.


text:
Oto uderzył w skałę, i wytrysnęły wody, a potoki popłynęły: "Czy także będzie mógł dać chleb albo mięso postawić ludowi swojemu?"


text:
Jednak On, będąc miłosierny, przebaczył grzech i nie wygubił [ich]. Często odwracał swój gniew i nie wzbudzał całego swego zagniewania.


text:
I zesłał na nich żar swej zapalczywości, popędliwość, wrogów i utrapienie, zastęp zwiastunów nieszczęścia.


text:
Wypędził przed nimi narody, wyznaczył powrozami ich dziedzictwa i osadził w namiotach pokolenia izraelskie.


text:
Psalm Asafa. Boże, poganie weszli do Twego dziedzictwa, zbezcześcili Twą świętą świątynię, zamienili Jeruzalem w ruinę gruzów.


text:
Wylej swój gniew na1 pogan, którzy Cię nie znają i przeciw państwom2, które imienia Twego nie wzywają.


text:
Nie pamiętaj nam win naszych przodków, niech szybko nadejdzie Twoje miłosierdzie, albowiem jesteśmy bardzo biedni.


text:
Wspomóż nas, Boże naszego ratunku, przez wzgląd na chwałę Twojego imienia. I wybaw nas, i przebacz nam nasze grzechy, przez wzgląd na Twoje imię.


text:
Czemu mają mówić poganie: "Gdzież jest ich Bóg?" Na naszych oczach niech się da poznać poganom, zemsta za przelaną krew sług Twoich.


text:
I odpłać sąsiadom naszym siedmiokrotnie w ich zanadrze za wszystkie szyderstwa, którymi urągali Tobie, Panie.


text:
My zaś jesteśmy ludem Twoim, owcami Twego pastwiska; na wieki będziemy Cię wielbić, z pokolenia w pokolenie będziemy opowiadać o Twojej chwale.


text:
Przykazanie to dał Józefowi, gdy wystąpił przeciw1 ziemi egipskiej. Słyszę głos, którego nie znałem:


text:
W ucisku wołałeś do mnie, a Ja cię wyzwoliłem, odpowiedziałem ci wśród gromów. Ty jednak doświadczyłeś mnie3 nad wodami Meriba. Sela


text:
Ja, Jahwe, jestem Bogiem twoim, który cię wywiódł z ziemi egipskiej. Otwórz szeroko twe usta, abym je napełnił.


text:
Dusza moja1 tęskni i omdlewa z tęsknoty do przedsionków Twoich, Jahwe! Moje serce i moje ciało wołają radośnie do Boga żywego.


text:
Nawet wróbel znalazł domek, a jaskółka dla siebie gniazdko, gdzie umieszcza swoje młode: przy2 Twoich ołtarzach, Jahwe Zastępów, Królu mój i Boże mój!


text:
Przechodząc Doliną Baka6, zamieniają ją w źródła; wczesny zaś deszcz okrywa ją jakby błogosławieństwami7.


text:
Albowiem lepszy jest jeden dzień w przedsionkach Twoich niż gdzie indziej tysiące; wolę stać na progu domu mego Boga niż mieszkać w namiotach grzeszników!


text:
Bo słońcem i tarczą jest Jahwe, Bóg! Jahwe udziela łaski i chwały. Nie odmawia dobra dla tych, którzy postępują nienagannie.


text:
Chcę słuchać, co powie Bóg Jahwe: czy nie powie o pokoju do swego ludu i do swoich wiernych, aby nie powrócili do głupoty5.


text:
Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i przebaczający i wielkiej łaskawości dla wszystkich, którzy Cię wzywają.


text:
Wszystkie narody, które stworzyłeś, przyjdą i kłaniać się będą przed Tobą, Panie, i wielbić imię Twoje.


text:
Naucz mię, Jahwe, drogi Twojej, abym chodził w wierności Twojej, skieruj do jednego5 moje serce, do bojaźni imienia Twego!


text:
Boże, zuchwali powstali przeciw mnie i zgraja gwałtowników czyha na moje życie; nie stawiają Ciebie przed swoim obliczem.


text:
Uczyń mi znak - do dobrego, ujrzą go ci, którzy mnie nienawidzą i zawstydzą się, że Ty, Jahwe, wspomogłeś mnie i pocieszyłeś.


text:
Przypomnę Rahab i Babilon jako tych, co Mnie2 znają; oto Filistea i Tyr i3 Kusz [powiedzą]: "Ten jest tam narodzony".


text:
Pieśń; psalm synów Koracha. Dyrygentowi chóru: na melodię śpiewu "Machalat". Maśkil Hemana Ezrachity1.


text:
Pośród umarłych jest moje przebywanie3, między poległymi złożonymi do grobu, o których Ty już więcej nie pamiętasz; są oni bowiem odłączeni od Twej dłoni.


text:
Oko moje słabnie z cierpienia, wołam do Ciebie, Jahwe, przez cały dzień, wyciągam do Ciebie me dłonie.


text:
Pragnę wiecznie1 opiewać łaski Twoje, Jahwe, pragnę wszystkim pokoleniom głosić ustami moimi wierność Twoją.


text:
Wszak powiedziałeś2: "Na wieki trwać będzie moja łaska". jak niebiosa3 utwierdziłeś4 wierność Twoją dla nich.


text:
Kiedyś powiedziałeś w widzeniu do świętych11 Twoich i rzekłeś: "Włożyłem koronę12 mocarzowi, wyniosłem Wybrańca z ludu.


text:
Dokądże, Jahwe, będziesz się ukrywał16 bez końca i jak długo jak ogień płonąć będzie Twoje zagniewanie?


text:
Zanim góry zostały zrodzone, zanim ziemia została poczęta i świat, od wieków po wieki jesteś Ty, Boże.


text:
Liczba lat naszych najwyżej siedemdziesiąt, jeśli jesteśmy silni - osiemdziesiąt lat, a co więcej5 - trud i marność, gdyż mija6 szybko - i odlatujemy.


text:
I niech będzie nad nami dobroć Pana Boga naszego, a dzieło rąk naszych utwierdź nad nami, utwierdźże dzieło rąk naszych!


text:
Mogą bezbożni wyrastać jak trawa i rozkwitać ci, którzy źle postępują. To wszystko się dzieje dla ich wiecznej zguby,


text:
Tak, Twoi nieprzyjaciele, Jahwe4, tak, Twoi nieprzyjaciele zginą, rozproszą się wszyscy źle postępujący.


text:
Jahwe1 króluje, przyobleka się w majestat, przyobleka się w moc i przepasuje się2, utwierdza ziemię, że się nie chwieje3.


text:
Świadectwa Twoje są godne wiary, Twojej świątyni8 należna jest9 świętość, Jahwe - po wszystkie czasy!


text:
Albowiem On jest Bogiem naszym, a my Jego5 ludem i owcami Jego pastwiska. Poznajcie6 dzisiaj - obyście głos Jego usłyszeli:


text:
Czterdzieści lat budziło we Mnie wstręt to pokolenie. I rzekłem: Są ludem o sercu błądzącym i nie poznali dróg moich.


text:
Głoście7 wśród narodów: Jahwe jest Królem, On utwierdził świat8 tak, że się nie chwieje, sądzi narody sprawiedliwie.


text:
przed obliczem Jahwe, bo idzie - idzie11, aby osądzić ziemię; a ludy - według swej wierności. On sądzi świat sprawiedliwie.


text:
Niechaj się zawstydzą wszyscy czciciele posągów, którzy chlubią się bożkami; wszyscy bogowie hołd Mu oddają.


text:
Jahwe miłuje4 tych, którzy nienawidzą5 zła, On strzeże dusz swoich świętych, wyrywa ich z rąk grzeszników.


text:
Psalm1. Śpiewajcie Jahwe pieśń nową, bo zdziałał cuda! Wspomogła go prawica Jego i Jego święte ramię.


text:
Wspomniał na łaskawość swoją i na wierność swą dla domu Izraela. Ujrzały2 wszystkie krańce ziemi wybawienie przez naszego Boga.


text:
Przed obliczem Jahwe, bo idzie, aby sądzić ziemię. A będzie sądził4 ziemię sprawiedliwie, narody zaś według słuszności.


text:
I potężny4 Król, który kocha sprawiedliwość. Tyś ustalił to, co godziwe: prawo i sprawiedliwość w Jakubie.


text:
Mojżesz i Aaron wśród kapłanów Jego, a Samuel wśród tych, którzy wzywali Jego imienia, wołali do Jahwe, On ich wysłuchiwał.


text:
Jahwe, nasz Boże, Tyś ich wysłuchiwał, Bogiem przebaczającym byłeś dla nich, karzącym [jednak] ich występki.


text:
Wywyższajcie Jahwe, Boga naszego, i upadajcie na świętej Jego górze: bo święty jest Jahwe, nasz Bóg.


text:
Wiedzcie, że Jahwe sam jest Bogiem, On nas stworzył, a nie1 my sami, swoim ludem i trzodą pastwiska swego.


text:
Wejdźcie w bramy Jego z dziękczynieniem, w dziedzińce Jego z pieśnią pochwalną, wysławiajcie Go, błogosławcie imieniu Jego.


text:
Chcę baczyć1 na doskonałość Twej drogi; kiedy przyjdziesz do minie? Pragnę chodzić w niewinności serca w głębi domu mojego.


text:
Nie będę zwracał oczu ku temu, co niegodziwe; nienawidzić będę zachowania2 się odstępców3, nie przylgnie ono do mnie.


text:
Oczy moje kieruję na wiernych w kraju, aby mieszkali ze mną; kto chodzi drogą prawa, ten mi służyć będzie.


text:
Każdego ranka tępić będę wszelkich grzeszników w kraju, aby usunąć z miasta wszystkich czyniących niegodziwość.


text:
Nie zakrywaj oblicza Twojego przede mną, dzisiaj, gdy jestem w ucisku. Nadstaw ku mnie Twoje ucho. W dniu, kiedy Cię wzywam, pośpiesz się dać mi odpowiedź.


text:
Tyś winien powstać i okazać litość Syjonowi, [nadszedł]8 bowiem czas wyświadczenia mu łaski, albowiem przyszła określona chwila,


text:
Niech będzie to zapisane dla przyszłych pokoleń, a lud, który będzie stworzony, niech wychwala Jahwe.


text:
One przeminą, a Ty pozostaniesz. I wszystko jak szata ulegnie zepsuciu i jak odzienie, które zmieniasz, tak ulegnie zmianie.


text:
Jak wysoko wznosi się niebo nad ziemię, tak wielka4 jest łaskawość Jego dla tych, którzy się Go boją.


text:
Lecz łaskawość Jahwe od wieków na wieki względem tych, którzy się Go boją; a sprawiedliwość Jego dla synów ich synów,


text:
Chwalcie Jahwe, wszystkie dzieła Jego, na wszystkich miejscach panowania Jego, chwal duszo moja, Jahwe!


text:
Błogosławl, duszo moja, Jahwe! Jahwe, Boże mój2, jesteś bardzo wielki! Wspaniałością i majestatem odziałeś się.


text:
Urządziłeś sobie górne komnaty w wodach, z chmur sporządzasz sobie rydwan, na skrzydłach wichrów urządzasz sobie przejażdżkę.


text:
i wino, które rozwesela serce człowieka, oliwę dla rozjaśnienia twarzy, oraz chleb dla pokrzepienia serca ludzkiego,


text:
Gdy zakrywasz twarz Twoją, przerażają się9, odbierzesz im dech - marnieją i powracają do swojego prochu.


text:
Niech znikną z ziemi grzesznicy i niech nie będzie już występnych! Błogosław, duszo moja, Jahwe! Alleluja.


text:
Któż zdoła wypowiedzieć wielkie dzieła2 Jahwe, któż może ogłosić wszystkie Jego chwalebne, godne czyny?


text:
abyśmy oglądali szczęście Twoich wybrańców, ciesząc się radością Twego ludu oraz chlubiąc się razem z Twoim dziedzictwem.


text:
Ojcowie w Egipcie nie rozumieli Twoich cudów, nie pamiętali o licznych łaskach i buntowali się przeciw Tobie6 nad Morzem Czerwonym.


text:
Zbaw nas, Jahwe, Boże nasz, i pozbieraj nas spośród narodów, abyśmy chwalili Twoje święte imię, chlubiąc się wysławianiem Ciebie.


text:
Błogosławiony Jahwe, Bóg Izraela, od wieków aż po wieki! Alleluja! cały lud odpowie: Amen! Alleluja!11


text:
Moab miednicą moją do obmycia się, na Edom rzucę sandał swój, nad Filisteą będę wykrzykiwał6 radośnie".


text:
albowiem usta bezbożnego1 i usta zdrady2 otworzyły się przeciwko mnie. Mówią ze mną językiem kłamliwym,


text:
Niech nie będzie nikogo, kto by mu okazał łaskawość. Niech się nie znajdzie nikt, kto by się ulitował nad jego sierotami.


text:
Niech będzie w pamięci wina jego ojców przeciw Jahwe, a grzech jego matki niech nie będzie nigdy zgładzony!


text:
Ponieważ i on nie pamiętał, by świadczyć im łaskawość, lecz prześladował człowieka ubogiego i biedaka, śmiertelnie strapionego w sercu8.


text:
Kochał się w złorzeczeniach - niech spadnie na niego; nie chciał błogosławieństwa - niech oddali się od niego.


text:
Niech się odzieje w przekleństwo jak w szatę, niech wejdzie jak woda w jego wnętrze i jak oliwa w jego kości!


text:
Ale Ty, Jahwe, Panie mój, bądź ze mną - przez wzgląd na Twe imię; ponieważ dobra jest łaskawość Twoja, przeto wybaw mnie.


text:
Oni przeklinają, a Ty błogosław, niech będą zawstydzeni przeciwnicy moi, a sługa Twój będzie się radował.


text:
Psalm Dawida. Wypowiedź1 Jahwe dla Pana2 mojego: "Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twoich za podnóżek nóg twoich". Jahwe z Syjonu:


text:
Lud twój ofiarny w dniu twej wyprawy wojennej, na świętych górach5 z łona jutrzenki6 jako rosę7 zrodziłem Cię".


text:
Resz Szczytem mądrości jest bojaźń Jahwe, Szin dobry rozum mają wszyscy, którzy ją5 czynią, Taw chwała jego trwać będzie wiecznie.


text:
Alleluja. Alef Szczęśliwy mąż, który się boi Jahwe Bet i który ma wielkie upodobanie w Jego przykazaniach.


text:
Pe Szczodrze rozdaje ubogim, Sade sprawiedliwość Jego trwa na wieki, Qof róg jego wzniesie się wysoko do góry.


text:
Nie1 nam, o Jahwe, nie nam, ale Twemu imieniu daj chwałę przez wzgląd na Twą łaskawość i wierność Twoją!


text:
Jahwe o nas pamięta i pobłogosławi nam5, niech pobłogosławi domowi Izraela, niech pobłogosławi domowi Aarona!


text:
Okrzyk radości i wybawienia, w namiotach ludzi sprawiedliwych: Prawica Jahwe dokonała wielkich czynów,


text:
Niech się zawstydzą nieprzyjaciele, gdyż bezpodstawnie uciskali mnie, ja zaś rozmyślam o Twoich nakazach.


text:
Wspieraj mnie według słowa Twego, abym miał życie; i nie dozwól, bym był zawstydzony w mojej nadziei.


text:
Obróć się ku mnie i bądź mi łaskawy według postanowienia odnośnie do tych, którzy miłują Twoje imię.


text:
Taw Niech zbliży się moje wołanie przed oblicze Twoje, Jahwe; według słowa Twego obdarz mnie rozumem42!


text:
Oto jak oczy sług patrzą na rękę swych panów, jak oczy służebnicy na rękę swej pani, tak oczy nasze - na Jahwe, naszego Boga, aż nam okaże łaskę.


text:
Nasze życie, jak życie ptaka wymknęło się z sideł ptaszników, sidło się rozerwało i myśmy się uwolnili.


text:
Pieśń pielgrzymów. Ci, którzy ufają w Jahwe, są jak1 góra Syjon, która się nie chwieje, lecz trwa wiecznie2.


text:
Nie pozostanie bowiem berło bezbożne nad posiadłością sprawiedliwych, aby nie mogli wyciągnąć sprawiedliwi swych rąk ku bezprawiu.


text:
Pieśń pielgrzymów; Salomona. Jeśli Jahwe nie zbuduje domu, na próżno trudzą się jego budowniczowie; jeśli Jahwe nie ochroni miasta, na próżno czuwają straże.


text:
Na próżno wam wcześnie wstawać, jak i późno1 kłaść się na spoczynek - spożywać będziecie chleb w utrudzeniu: to samo daj oblubieńcowi swemu podczas snu.


text:
Szczęśliwy mąż, który nimi napełnił swój kołczan3. Nie zawiedzie się podczas sporu z wrogami w bramie miasta.


text:
Małżonka twoja będzie jak owocujący szczep winny w zaciszu twego domostwa. Synowie twoi jak gałązki oliwne dokoła twego stołu.


text:
Pieśń pielgrzymów; Dawida1. Jahwe, moja dusza nie wywyższa się i nie wynoszą się oczy moje ani nie chodzę za czymś wielkim i co byłoby dla mnie cudowne.


text:
Zaiste, uspokoiłem się i uciszyłem mą duszę; jak uspokaja się dziecię przy matce, tak uspokoiła2 się dusza moja.


text:
Jahwe złożył Dawidowi przysięgę i nie cofnie swego słowa: "Owoc żywota Twojego osadzę na tronie Twoim.


text:
Jeżeli synowie Twoi zachowają moje przymierze i przykazania5 moje, jakie6 im ogłosiłem, wtedy i synowie ich na wieki zasiądą na tronie Twoim".


text:
Jest to jak cenny olejek na głowie, który spływa1 na brodę, na brodę Aarona sięgającą skraju jego szaty.


text:
Jest to jak rosa Hermonu, która spada na góry Syjonu2. Tam bowiem Jahwe zsyła błogosławieństwo, życie na wieki wieczne.


text:
Pieśń pielgrzymów. Oto błogosławcie Jahwe, wszyscy słudzy Jahwe, którzy stoicie w domu Jahwe1 w nocy2.


text:
Tam to domagali się od nas pieśni ci, którzy nas uprowadzili1 do niewoli, a ciemięzcy nasi - radości: "Zaśpiewajcie nam jakąś pieśń o Syjonie!" .


text:
Niech język przyschnie mi do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem na czoło mojej radości.


text:
Pamiętaj, Jahwe, synom Edomu o dniu Jeruzalem. Oni to mówili: "Burzcie, burzcie nawet jej fundamenty!"


text:
Upadnę przed Twoim świętym przybytkiem i będę wysławiał Twe imię za łaskę i wierność, bo wywyższyłeś ponad wszystko Twe imię i Twą obietnicę4.


text:
Gdy szedłem pośród utrapienia, Tyś mię zachował przy życiu, mimo złości mych wrogów wyciągniesz rękę Twoją i ocali mnie prawica Twoja.


text:
nawet ciemność nie jest ciemna dla Ciebie, a noc jak dzień będzie jasna5, ciemność dla Ciebie jak światłość.


text:
Wysławiam Cię za to, że zdumiewająco mnie wyróżniasz, za cudowne Twoje dzieła, moją duszę znasz od dawna.


text:
Nie była zakryta żadna kość przed Tobą, kiedy formowałem się6 w skrytości i gdy tworzyłeś mnie7 w głębi ziemi.


text:
Twe oczy widziały me czyny8, w księdze Twej wszystkie one były zapisanie; dni moje zostały określone, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.


text:
Strzeż mnie, Jahwe, od rąk bezbożnika, wybaw mnie od męża gwałtu, który zamierza zachwiać moje kroki.


text:
Pyszni zastawiają na mnie sidła2, złoczyńcy rozciągają powrozy, obok drogi umieszczają na mnie pułapkę. Sela


text:
Nie spełniaj, o Jahwe, żądań bezbożnika, nie pozwól, żeby się powiódł jego plan! Niech nie podnoszą Sela


text:
Moja modlitwa niech wznosi się jak kadzidło ku Tobie, a podniesienie rąk moich - jak bezkrwawa ofiara wieczorna!


text:
Nie skłaniaj mego serca do złego słowa, do popełnienia czynów niegodziwych - bym nigdy z ludźmi, którzy czynią nieprawość, nie jadał ich potraw wybornych.


text:
Sprawiedliwy może mnie uderzyć, a pobożny - skarcić, jednak oliwa bezbożnego3 niech nigdy mej głowy nie zdobi4. Zawsze5 moja modlitwa sprzeciwia się ich złości.


text:
Gdy omdlewa we mnie duch mój, Ty znasz moją ścieżkę. Na drodze, którą chodzę, zastawili sidła na mnie.


text:
Patrz na prawo i zobacz:1 nie ma nikogo, kto by na mnie uważał, znikła dla mnie ucieczka, nikt się nie troszczy o moje życie.


text:
Zważ na moje wołanie, bom bardzo udręczony, wybaw mnie od prześladowców moich, bo mocniejsi są ode mnie.


text:
Psalm Dawida. Jahwe! Wysłuchaj moją prośbę, nastaw ucho na mój jęk, według wierności Twej odpowiedz mi, według sprawiedliwości Twej!


text:
Nieprzyjaciel bowiem nastaje na moją duszę, depcze na ziemi moje życie, wtrąca mnie w ciemności, jak zmarłych na zawsze.


text:
Pamiętam2 o dniach dawnych, rozważam o wszystkich czynach3 Twoich, zagłębiam się w dziele rąk Twoich.


text:
Pośpiesznie odpowiedz mi, Jahwe, omdlewa mój duch. Nie zakrywaj oblicza Twego przede mną, abym się nie upodobnił do wstępujących do grobu.


text:
Daj mi usłyszeć już rankiem o Twojej łaskawości, albowiem w Tobie zaufałem. Wskaż mi drogę5, jaką iść winienem, ponieważ do Ciebie wznoszę duszę moją.


text:
Naucz mię wypełniać Twoją wolę, gdyż Ty jesteś Bogiem moim. Duch Twój dobry7, niechaj mię prowadzi po równej ziemi8.


text:
Dla imienia Twego, Jahwe, zachowaj mię przy życiu, według sprawiedliwości wyprowadź duszę moją z udręki!


text:
Według łaskawości zaś wygub moich wrogów i zniszcz wszystkich, którzy dręczą moją duszę, albowiem jestem Twoim sługą.


text:
Dawida. Błogosławiony Jahwe, skało1 moja, On moje ręce nauczył szermierki, pięści moje - prowadzenia walki.


text:
Siło moja2 i moja twierdzo3, warownio moja i mój wybawco, tarczo moja [schronienie], do którego się uciekam, Tyś poddał lud pod moją władzę.


text:
Wyrwij mnie, i wybaw z ręki cudzoziemców, których usta wypowiadają kłamstwo, a prawica ich jest prawicą oszukańczą.


text:
Szczęśliwi7 niech będą nasi synowie, jak rośliny rozrośnięte w swej młodości8, córki nasze9 - jak kolumny narożne, wyrzeźbione na wzór [kolumn] świątyni.


text:
Spichlerze nasze niech pełne będą [zboża] i zaopatrzone10 wszelkimi płodami. Owce nasze niech się mnożą w tysiące, niech się rozradzają w dziesięć tysięcy na naszych polach.


text:
Niech woły nasze będą ciężkie, bez szkody i bez straty. I niech nie będzie narzekania na ulicach naszych!


text:
Qof Bliski jest Jahwe dla wszystkich, którzy Go wzywają, dla wszystkich, którzy Go wzywają szczerze.


text:
Taw Pochwałę Jahwe niech głoszą usta i niech wszelkie ciało błogosławi święte imię Jego, na wieki wieków9.


text:
który stworzył niebiosa i ziemię, morze i wszystko, co w nich się znajduje. On dochowuje wierności na wieki,


text:
Chwalcie Jahwe1, albowiem dobrze jest wychwalać Boga naszego, albowiem miło jest śpiewać pieśń pochwalną.


text:
niechaj chwalą imię Jahwe - bo jedynie Jego imię jest wzniosłe, Jego majestat nad ziemię i niebiosa.


text:
Podniesie3 róg swojemu ludowi, chwała wszystkim wiernym Jego, synom Izraela - ludowi, który jest Mu bliski. Alleluja.


text:
Wyruszając ku południowi, wracając na północ, wciąż na nowo wiejąc, wraca wiatr na drogę swojego krążenia.


text:
Wszystkie rzeki płyną do morza, lecz morze nie zapełnia się; zdążają one bezustannie do miejsca, do którego płyną rzeki.


text:
Wszystkie słowa się wyczerpują, a nie może nikt [tego wszystkiego] wypowiedzieć; oko nie nasyca się patrzeniem, ucho nie napełnia się słuchaniem.


text:
Jest [nieraz] coś, o czym się mówi: zobacz, to coś nowego, a [tymczasem] to było już kiedyś, w czasach, które były przed nami.


text:
Nie ma pamięci o minionych czasach; a o czasach, które nadejdą [później], nie będzie więcej pamięci niż o tych, które nastąpią po nich.


text:
Skierowałem swoje serce do badania i analizowania za pomocą mądrości tego wszystkiego, co się dzieje pod niebem: to zły los, który Bóg dał ludziom, aby go znosili.


text:
Rozważyłem wszystkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem, i oto: wszystko jest marnością i pogonią za wiatrem.


text:
Powiedziałem sobie w sercu: Oto stałem się wielki i przewyższyłem mądrością wszystkich, którzy królowali przede mną w Jerozolimie; serce moje doświadczyło dużo rzeczy, co się tyczy mądrości i wiedzy.


text:
Oddałem się badaniu mądrości i wiedzy, głupoty i szaleństwa; zrozumiałem, że również i to jest refleksją nad wiatrem.


text:
Powiedziałem sobie: zacznę doświadczać radości i zobaczę, co to jest szczęście. I oto: także i to jest marnością.


text:
Podjąłem badanie oddając swe ciało pijaństwu, - lecz sercu memu przewodziła mądrość - i oddając się głupocie, zanim nie zobaczę, gdzie jest szczęście dla synów ludzkich, którzy pracują pod niebem przez czas trwania ich życia.


text:
Nabyłem niewolników i niewolnice i miałem [w ten sposób] domowników. Posiadłem także więcej bydła i owiec niż wszyscy, którzy przede mną byli w Jerozolimie.


text:
Nagromadziłem sobie także złota i srebra oraz klejnoty królów i prowincji; sprowadziłem śpiewaków i śpiewaczki i radość synów człowieczych - wiele pięknych kobiet.


text:
I [tym sposobem] stałem się większy i bogatszy od wszystkich, którzy przede mną byli w Jerozolimie. A mądrość moja była przy mnie.


text:
Cokolwiek zapragnęły moje oczy, nie odmówiłem im niczego; nie pozbawiłem mego serca żadnej radości. Serce moje radowało się z całej mej pracy: to była moja zapłata za cały mój trud.


text:
[Wtedy] spojrzałem na te wszystkie dzieła, które uczyniły moje dłonie, i na mozół, który dźwigałem, aby je wykonać. I oto: wszystko jest marnością i pogonią za wiatrem. Nie ma pożytku pod słońcem.


text:
I zacząłem rozmyślać nad mądrością, szaleństwem i głupotą, - bo co uczyni człowiek, który nastąpi po królu, nad to, czego on już dokonał?


text:
Mędrzec ma oczy w swej głowie, a głupi chodzi w ciemności. Lecz ja poznałem też, że ten sam los przypadnie w udziale wszystkim.


text:
Powiedziałem więc sobie: jako los głupca, taki i mnie przypadnie w udziale. Dlaczego więc tak bardzo zabiegałem o mądrość? Powiedziałem sobie: to także jest marnością.


text:
Nie ma trwałej pamięci ani po mędrcu, ani po głupcu; za dni przyszłych wszystko będzie zapomniane. Dlaczego mędrzec umiera tak samo jak głupiec?


text:
Znienawidziłem moje życie, bo jako zło przygniata mnie to wszystko, co się dzieje pod słońcem. Wszystko jest marnością i pogonią za wiatrem.


text:
Któż wie, czy będzie on mądry czy głupi? A będzie on panował nad całym mym dorobkiem, który zdobyłem kierując się mądrością pod słońcem. To także jest marnością.


text:
Oto człowiek, który pracował kierując się mądrością i wiedzą i miał powodzenie, a będzie musiał oddać swoją część człowiekowi, który nie włożył w nią trudu. To także jest marnością i wielkim złem.


text:
I cóż ma człowiek z całej swej pracy i z całej refleksji swego serca, które on podejmuje pod słońcem?


text:
Rzeczywiście, wszystkie jego dni są pełne cierpienia, a troska towarzyszy jego pracy. Nawet w nocy nie odpoczywa jego serce. I to jest marność.


text:
Nic lepszego dla człowieka nad to, by jadł i pił i zażywał szczęścia dzięki swej pracy. Lecz stwierdziłem i to także, że pochodzi to z ręki Bożej.


text:
że człowiekowi, który jest dobry w jego obliczu, daje on mądrość, wiedzę i radość, a grzesznika obciąża, by zbierał i gromadził, i dał temu, kto jest dobry w obliczu Boga. Także to jest marnością i pogonią za wiatrem.


text:
Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie; dał im także do serca trwanie, ale człowiek nie umie przeniknąć dzieła, jakie Bóg czyni od początku do końca.


text:
a także [poznałem], że każdy człowiek, który je i pije i zażywa szczęścia dzięki całej swej pracy - to Boży dar.


text:
Poznałem, że wszystko, co Bóg czyni, na wieki będzie trwało, do tego nie można nic dodać ani od tego nic odjąć. A Bóg tak działa, aby się go bano.


text:
Widziałem też pod słońcem, że w miejscu prawa jest nieprawość, a w miejscu sprawiedliwości - niegodziwość;


text:
Powiedziałem sobie: [zarówno] sprawiedliwego, [jak] i grzesznika będzie sądził Bóg, ponieważ dla każdej sprawy i dla każdego działania jest ustalony [sąd].


text:
Los bowiem synów ludzkich jest losem zwierząt, los ich jest ten sam; jaka śmierć jednego, taka śmierć drugiego: mają jednakie tchnienie życia. Nie ma żadnej wyższości człowieka nad zwierzęciem, bo wszyscy są marnością.


text:
Doszedłem do wniosku, że nie ma nic lepszego dla człowieka, niż cieszyć się dzięki swym dziełom, gdyż taki [jedynie] jest jego udział; kto bowiem pozwoli mu zobaczyć, na czym polegać będzie jego przyszłość?


text:
Następnie widziałem wszystkie uciski, które się dzieją pod słońcem. Oto łzy uciśnionych, ale nikt ich nie pociesza; z ręki ich ciemiężycieli [doznają] krzywdy, ale nie ma [nikogo], kto by ich pocieszył.


text:
Uznałem więc za szczęśliwszych umarłych, którzy już dawno umarli, od żyjących, którzy zostali jeszcze przy życiu,


text:
ale za szczęśliwszego od jednych i drugich [uznałem] tego, kto wcale jeszcze nie istnieje, ponieważ nie widział on złego dzieła, jakie się dzieje pod słońcem.


text:
Zobaczyłem, że wszelka praca i wszelkie powodzenie w pracy rodzi tylko zazdrość wobec drugiego. To także jest marność i pogoń za wiatrem.


text:
oto człowiek samotny, nie mający nikogo, nawet syna ani brata! - a [jednak] nie ma końca wszelkiej jego pracy, a oko jego nie może sycić się bogactwem. "Dla kogóż to się trudzę i pozbawiam się przyjemności?" To także jest marność i przykre zajęcie.


text:
Bo jeśli się upada, jeden podniesie drugiego; ale biada samotnemu, gdy upadnie, a nie ma drugiego, który by go podniósł!


text:
A jeżeli ktoś samotnego uderzy, we dwóch staną przeciwko niemu; sznur zaś potrójny nie zerwie się szybko.


text:
Lepszy jest młodzieniec biedny, lecz mądry, od króla starego, lecz głupiego, który nie umie już słuchać rady.


text:
Nawet jeśli wyszedł z więzienia, by zostać królem, i nawet jeśli biedakiem urodził się w swym królestwie,


text:
widziałem, że wszyscy żyjący, co chodzą pod słońcem, przyłączyli się do młodzieńca, następcy, który zajął jego miejsce.


text:
Nie ma końca całego ludu, który istniał przed nimi; a ci, którzy nastaną później, też nie będą się z tego cieszyć. I to jest marność i refleksja nad wiatrem.


text:
Nie bądź za szybki w słowach i niech serce twoje zbyt pospiesznie nie wypowiada słów w obecności Boga; bo Bóg jest w niebie, a ty na ziemi: dlatego mało używaj słów!


text:
Kiedy składasz ślub Bogu, nie zwlekaj z wypełnieniem go, bo nie ma on upodobania w głupcach; to, co ślubowałeś, wypełnij.


text:
Nie pozwalaj, by twe usta doprowadziły do grzechu twe ciało i nie mów w obecności posłańca, że to błąd! Dlaczego ma się Bóg rozgniewać na twoje słowo i zniszczyć dzieło twych rąk?


text:
Gdy widzisz na prowincji ucisk biednego i gwałcenie prawa i sprawiedliwości, nie dziw się temu; bo przełożonego popiera wyższy przełożony, a jeszcze wyżsi przełożeni popierają obu.


text:
Lecz [jaki] pożytek dla kraju wobec tego wszystkiego, ze wszystkich pól doprowadzonych do znacznej wydajności?


text:
Kto kocha pieniądze, nie nasyci się pieniędzmi, a kto kocha bogactwo, [nie nasyci się] zyskiem. To także jest marnością.


text:
Gdzie jest wiele majątku, tam mnożą się ci, którzy go zjadają. Jaki pożytek ma z niego jego właściciel? Ten tylko, że go widzi swymi oczyma.


text:
Istnieje bolesna niedola, którą widziałem pod słońcem: bogactwo strzeżone przez swego właściciela na jego szkodę.


text:
Jak nagi wyszedł z łona swej matki, tak nagi wraca, jak przyszedł, i nie wyniesie ze swej pracy nic, co mógłby zabrać w swą rękę.


text:
Także i to jest bolesną niedolą, że tak jak przyszedł, tak samo odejdzie. I jaki pożytek dla niego, że pracował daremnie?


text:
Oto co uznałem za dobre i słuszne: jeść, pić, zażywać szczęścia dzięki całej swej pracy, którą [człowiek] wykonuje pod słońcem przez nieliczne dni swego życia, które Bóg mu daje, bo to jest jego część.


text:
Każdy człowiek, któremu Bóg daje bogactwo i skarby oraz władzę ich użycia, wykorzystania swej części i radowania się dzięki swej pracy, to wszystko jest darem Bożym.


text:
[oto] mąż, któremu Bóg dał bogactwo, skarby i sławę, i nie brakuje mu niczego, czego tylko może zapragnąć, lecz Bóg nie dał mu władzy, by z tego używał: używa tego obcy człowiek. To marność i wielka nędza.


text:
Jeśliby kto zrodził stu synów, przeżył wiele lat, i liczne były dni jego lat, lecz on sam nie nasycił się dobrem, - i nawet nie miałby grobu - powiadam: szczęśliwszy od niego płód poroniony.


text:
A gdyby nawet żył dwa razy tysiąc lat, a nie zaznał żadnego szczęścia - czyż wszyscy nie zdążają na to samo miejsce?


text:
Jaka bowiem jest przewaga mędrca nad głupcem? Jaka [jest przewaga] biednego, który wie jak postępować wobec żyjących?


text:
Lepiej jest patrzeć swoimi oczyma, niż chodzić z nienasyconym pragnieniem. Ale i to jest marność i pogoń za wiatrem.


text:
To, co jest, zostało już kiedyś nazwane swoim imieniem, i wiadomo, kim jest człowiek, i że nie można prawować się z tym, który mocniejszy jest od niego.


text:
A któż wie, co jest najlepsze dla człowieka w życiu, w tych kilku dniach jego marnego życia, które mijają jak cień? Albo kto oznajmi człowiekowi, jaka będzie jego przyszłość pod słońcem?


text:
Lepiej iść do domu w żałobie, niż iść do domu, gdzie się ucztuje, bo w tamtym jest koniec każdego człowieka, a żyjący człowiek bierze to sobie do serca.


text:
Nie mów: "cóż to się dzieje, że dawne czasy były lepsze od dzisiejszych?" - bo takie pytanie nie pochodzi z mądrości.


text:
bo w cieniu mądrości jak w cieniu pieniądza; a jeszcze większa korzyść z poznania mądrości: darzy życiem tego, który ją posiada.


text:
W dzień szczęśliwy trwaj w szczęściu, a w dzień nieszczęścia rozważ: Bóg uczynił zarówno jeden, jak i drugi, tak, by człowiek nie mógł nic odkryć ze swej przyszłości.


text:
Widziałem wszystko za marnych dni moich: jest sprawiedliwy, który ginie pomimo swej sprawiedliwości, jest złoczyńca, który długo żyje pomimo swej niegodziwości.


text:
Jest wskazane, byś trzymał się jednego, a od drugiego ręki swej nie odejmował. Bo kto się boi Boga, uniknie wszystkiego.


text:
Nie dawaj posłuchu wszystkim słowom, jakie się wypowiada, abyś nie usłyszał sługi swego, który ci złorzeczy.


text:
To wszystko doświadczyłem w dziedzinie mądrości; powiedziałem sobie: "będę mędrcem!" - lecz jest ona oddalona ode mnie.


text:
Zwróciłem się swym sercem do tego, by poznać i zbadać do głębi [słuszne] oceny mądrości, by zrozumieć, że zło jest głupotą, a głupota jest szaleństwem.


text:
Oto co znajduję: "bardziej gorzka niż śmierć jest kobieta, ponieważ jest ona siecią: jej serce jest sidłem, a ręce więzami. Dobry w obliczu Boga ustrzeże się od niej, lecz grzesznik zostanie przez nią usidlony".


text:
Zobacz, co ja odkryłem, mówi Kohelet: jedna rzecz [winna być dodana] do drugiej, aby znaleźć [słuszną] ocenę;


text:
ja sam nadal szukam, ale [tego] nie sprawdziłem: "znalazłem jednego mężczyznę spośród tysiąca, ale nie znalazłem jednej kobiety w tej samej liczbie".


text:
Zobacz, ja odkryłem tylko to, że Bóg uczynił ludzi [jednakowo] prawymi, lecz oni szukają rozlicznych wybiegów.


text:
Któż jest jak mędrzec i kto wie, jakie jest znaczenie sentencji: "mądrość człowieka rozjaśnia jego oblicze i łagodzi surowość jego twarzy".


text:
nie działaj pospiesznie. Odejdź sprzed jego oblicza i nie wdawaj się w niebezpieczne sprawy, bo [król], cokolwiek zechce, wszystko uczyni;


text:
Człowiek nie ma władzy nad duchem, by go mógł uwięzić, nie ma też władzy nad dniem śmierci; nie ma zwolnienia na [tej] wojnie, a nieprawość nie uratuje tego, kto ją popełnia.


text:
To wszystko widziałem badając wszelkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem, w czasie, gdy jeden człowiek sprawuje władzę nad [drugim] człowiekiem na jego nieszczęście.


text:
Ponadto widziałem grzeszników, których składano w grobie; [ludzie] przychodzili i odchodzili z miejsca świętego, i zapomniano w mieście, co tamci czynili. To również jest marnością.


text:
Ponieważ wyrok za czyny grzeszne nie jest wykonywany od razu, serce ludzi jest skłonne do czynienia zła.


text:
Zaiste, grzesznik czyni zło stokrotnie, a pomimo to przedłuża [swe dni]. Chociaż ja wiem także, że "zdobędą szczęście ci, którzy się Boga boją, dlatego że odczuwają lęk przed Nim.


text:
Nie zdobędzie szczęścia grzesznik, który, podobnie jak cień, nie przedłuży swych dni, ponieważ nie doznaje on bojaźni przed Bogiem".


text:
Jest marność, która się dzieje na ziemi: są sprawiedliwi, którym przytrafia się to, na co zasługuje działanie grzeszników, i są grzesznicy, którym zdarza się to, na co zasługuje działanie sprawiedliwych. Rzekłem tedy: i to jest marnością.


text:
Chwalę zatem radość, bo nie ma pod słońcem nic lepszego dla człowieka, jak jeść, pić i weselić się; to tylko jest udziałem jego pracy za dni jego życia, które mu Bóg dał pod słońcem.


text:
Zwróciłem swoją uwagę na to, by poznać mądrość i zrozumieć los, który spotka [człowieka] na ziemi i oto: nawet jeśli ani w dzień, ani w nocy oczy jego nie zaznają snu,


text:
przekonałem się, że człowiek, w obliczu całego dzieła Bożego, nie może odkryć dzieła, które się dzieje pod słońcem; gdyby się nawet mozolił, by zbadać, nie znajdzie; także gdy mędrzec mówi, że poznał, nie może znaleźć.


text:
Tak, wszystko to rozważyłem, aby poznać, że sprawiedliwi i mędrcy oraz ich czyny są w ręku Boga; człowiek nie rozpozna ani miłości, ani nienawiści: wszystko jest przed nim,


text:
tak, wszystko. Tak samo wszystkich spotka ten sam los: sprawiedliwego i złoczyńcę, dobrego i złego, czystego i nieczystego, składającego ofiarę i tego, kto ofiary nie składa, tak samo jest z dobrym, jak i z grzesznikiem, z przysięgającym, jak i z tym, kto przysięgi się boi.


text:
To jest złem w tym wszystkim, co się dzieje pod słońcem, że jednaki los wszystkich spotyka: serce ludzi jest więc pełne zła i głupota [zamieszkuje] ich serca, dopóki żyją. A potem gdy [odejdzie] do zmarłych,


text:
któż będzie poddany doświadczeniu? Dla wszystkich żyjących istnieje nadzieja, że żywy pies jest lepszy od martwego lwa.


text:
Ich miłość, ich nienawiść oraz ich zazdrość już dawno zaginęły i nie mają już nigdy więcej udziału w tym wszystkim, co się dzieje pod słońcem.


text:
Idź, spożywaj twój chleb w radości i pij wino swoje z szczęśliwym sercem, albowiem Bóg już ocenił twe czyny.


text:
Używaj życia z kobietą, którą umiłowałeś, przez wszystkie dni twego marnego życia, które ci [Bóg] daje pod słońcem; przez wszystkie dni twej marności! Bo to jest twoja część z życia i z trudu, jaki sobie zadajesz pod słońcem.


text:
Wszystko to, co znajduje twa ręka, do zrobienia, zrób to według twych sił, ponieważ nie ma działania ani oceny, ani wiedzy, ani mądrości w szeolu, do którego zdążasz.


text:
Następnie ujrzałem pod słońcem, że nie szybkim udaje się bieg ani mężnym walka, a także, że mędrcy nie mają chleba ani roztropni bogactwa, ani rozumni nie cieszą się życzliwością: nieszczęśliwy traf spotyka ich wszystkich.


text:
Istotnie, człowiek nie zna swego czasu, jak ryby, które się łowi w sieć zdradliwą albo jak ptaki schwytane w sidła; tak jak one schwytani zostaną ludzie w zły czas, który nagle na nich spada.


text:
[Było] małe miasteczko, a ludzi w nim niewielu. I nadciągnął przeciw niemu wielki król: obiegł je i zbudował przeciw niemu wielkie fortyfikacje.


text:
I znalazł w nim człowieka ubogiego, lecz mądrego: ten uwolniłby miasto dzięki swej mądrości, lecz nikt nie pamiętał o owym [mężu] ubogim.


text:
Wówczas pomyślałem: "lepsza jest mądrość niż siła, lecz mądrość ubogiego jest w pogardzie, a słowom jego nie daje się posłuchu".


text:
Nieżywa mucha zepsuje naczynie wonnego olejku. Bardziej niż mądrość i sława zaważy odrobina głupoty.


text:
Jeśli gniew władcy spadnie na ciebie, nie opuszczaj swego miejsca, bo spokój zapobiega wielkim błędom.


text:
Jeśli żelazo się stępiło, a nie naostrzy się go, trzeba zwiększyć siłę; korzyścią z [kierowania się] mądrością jest sukces.


text:
Głupi mnoży słowa. [A przecież] człowiek nie zna tego, co będzie, a to, co się stanie w jego przyszłości - któż mu oznajmi?


text:
Biada ci, kraju, którego królem jest [niedoświadczony] chłopiec i którego książęta jedzą od [samego] rana.


text:
Szczęśliwy jesteś, kraju, którego król jest synem szlacheckiego rodu i którego książęta we właściwym czasie jedzą: dla nabrania sił, a nie dla pijaństwa.


text:
Dla swawoli urządzają biesiady i wino rozwesela życie, a odpowiedzialnym za to wszystko jest pieniądz.


text:
Nawet pośród przyjaciół nie złorzecz królowi, ani w sypialni swojej nie przeklinaj bogatego, bo ptak niebieski zaniesie głos, a to, co skrzydlate, doniesie słowo.


text:
Podziel część na siedem czy nawet osiem [części], bo nie wiesz, jakie nieszczęście może nawiedzić ziemię.


text:
Gdy chmury się napełnią, wylewają deszcz na ziemię, i jeśli drzewo może upaść na południu lub na północy, w miejscu, gdzie upadnie, tam właśnie leży.


text:
Podobnie jak nie wiesz, jaką drogą wstępuje pierwiastek życiowy do embrionu w łonie brzemiennej, tak nie znasz dzieła Boga, który czyni wszystko.


text:
Rano siej swoje ziarno, i do wieczora niech nie odpocznie twa ręka, bo nie wiesz, które wzejdzie, jedno czy drugie, czy też oba jednako [są] dobre.


text:
Chociażby człowiek żył wiele lat, ze wszystkich niech się raduje! I niech pamięta o dniach ciemności, ponieważ będą liczne. To, co nadejdzie, jest marnością.


text:
Raduj się, młodzieńcze, w młodości twojej i niech się cieszy twe serce w dniach twej młodości! Chodź drogami serca twego i za tym, co widzą twe oczy, lecz wiedz, że z tego wszystkiego Bóg wezwie cię na sąd.


text:
Wyrzuć więc smutek ze swojego serca i oddal zło od twojego ciała, bo młodość i wiek czarnych włosów są marnością.


text:
Pamiętaj o szeolu w dniach twej młodości - gdzie przebywać będziesz - zanim nadejdą dni udręki i zanim nastaną lata, o których powiesz: "nie znajduję w nich upodobania".


text:
Zanim zaczną się ściemniać słońce i światło, księżyc i gwiazdy, i zanim powrócą chmury, a potem deszcz.


text:
Wtedy drżeć będą stróże domu i chwiać się będą silni mężowie; [kobiety] mielące będą szybko kończyć [swą pracę] i zaćmią się [oczy] patrzących przez okna.


text:
[Wtedy] zamkną się drzwi na ulicę i ucichnie głos młyna, głos ptaków zamilknie i przestanie się rozlegać wszelki śpiew.


text:
Odczuwać się będzie lęk przed wyżyną i strach na drodze; zakwitnie drzewo migdałowe, ociężała stanie się szarańcza i kapara zacznie owocować. Albowiem zdążą człowiek do swego domu wieczności, a płaczki chodzą już po ulicy;


text:
zanim się zerwie srebrny sznur i zbije lampa złota, stłucze się dzban przy źródle i złamie się koło nad studnią.


text:
Kohelet nie tylko był mędrcem, ale ponadto nauczał on lud wiedzy; badał, analizował i poprawił wiele przysłów.


text:
Słowa mędrców są jak wskazówki, a zbiory przysłów jak wbite gwoździe: są one dane przez jednego Pasterza.


text:
Z tego wszystkiego, synu mój, przyjmij ponadto przestrogę: pisaniu wielu ksiąg nie ma końca, a nadmierne [ich] studiowanie utrudzą ciało.


text:
Koniec mowy. Wszystkiego tego wysłuchawszy Boga się bój i przykazań Jego przestrzegaj, bo to jest interes każdego człowieka.


text:
Wizja, jaką ujrzał Izajasz, syn Amosa, o Judzie i Jerozolimie, w czasach Ozjasza, Jotama, Achaza, Ezechiasza, królów judzkich.


text:
Słuchajcie, niebiosa, posłuchaj, ziemio, bo Jahwe przemówił: "Synom zapewniłem wielkość i wzrost, ale oni zbuntowali się przeciwko mnie.


text:
Rozpoznał wół swego właściciela, osioł - żłób swego pana. Izrael nie ma zrozumienia, mój naród jest bez rozeznania.


text:
Biada, występny narodzie, ludu obciążony grzechem! Plemię złoczyńców, synowie przewrotni! Opuścili Jahwe, porzucili Świętego Izraela, odwrócili się zupełnie.


text:
Jakiego jeszcze chcecie doznać ciosu, skoro jeszcze trwacie w buncie? Cała głowa chora, całe serce niemoc ogarnia.


text:
Od stopy aż do głowy nie ma w nim zdrowego miejsca! Rany, guzy i sińce po niedawnych uderzeniach, nie wyciśnięte ani nie przewiązane i nie złagodzone oliwą.


text:
Wasza ziemia jest pustynią, wasze miasta - strawione przez ogień; wasze poła - w waszej obecności trawią je obcy, [czyniąc] pustynię jak po zburzeniu Sodomy.


text:
Jeśliby Jahwe Zastępów nie oszczędził nam garstki uchodźców, stalibyśmy się jak Sodoma, podobni do Gomory.


text:
"Na co mi wasze liczne krwawe ofiary? - mówi Jahwe Dość mam ofiar całopalnych z kozłów i tłuszczu tucznych zwierząt; w krwi zaś młodych byków, baranów i kozłów nie mam upodobania.


text:
Ilekroć przychodzicie, by zobaczyć moje oblicze, kto domaga się od was, byście wydeptywali moje dziedzińce?


text:
Nie składajcie więcej bezużytecznych darów, dymów ofiarnych, które są dla mnie obrzydliwością. Nowie księżyca, szabaty, zwoływanie zgromadzeń - nie znoszę nieprawości i uroczystości!


text:
Wasze nowie księżyca i zgromadzenia mam w nienawiści, są dla mnie ciężarem, nuży mnie znoszenie ich!


text:
Kiedy rozkładacie swe ręce, zakrywam swe oczy przed wami. Gdy dalej pomnażacie modlitwy - nie słucham! Wasze ręce pełne są krwi.


text:
Obmyjcie się, oczyśćcie się, usuńcie złość waszych uczynków sprzed moich oczu! Zaniechajcie złego postępowania,


text:
a nauczcie się czynić dobrze! Szukajcie tego, co słuszne, zatroszczcie się o uciśnionego, oddajcie co słuszne sierocie, wystąpcie w obronie wdowy!


text:
Chodźcie, rozsądźmy między sobą -mówi Jahwe. Gdyby występki wasze były jak szkarłat, czy mogą być białe jak śnieg? Gdyby były czerwone jak purpura, czy staną się podobne do wełny?


text:
Ale jeśli odmówicie i okażecie się oporni, staniecie się pastwą miecza, ponieważ usta Jahwe to wyrzekły.


text:
Jakże stało się nierządnicą wierne miasto, przepełnione prawem? Sprawiedliwość w nim mieszkała, teraz zaś mordercy.


text:
Twoi przywódcy są buntownikami, wspólnikami złodziei, każdy lubi przekupstwo, ugania się za darami. Sierocie nie oddają tego, co słuszne, a sprawa wdowy nie dociera do nich.


text:
Dlatego taka jest wyrocznia Pana, Jahwe Zastępów, Mocnego Izraela: "Biada! Pomścić się muszę nad swymi wrogami i wziąć odwet na swych nieprzyjaciołach.


text:
Sędziów twoich uczynię takimi jak na początku, a doradców twoich - jak niegdyś. Wtedy tak nazywać się będziesz: "Miasto sprawiedliwe", "Osiedle wierne".


text:
Naprawdę wstyd was ogarnie z powodu drzew, które upodobaliście sobie, rumienić się będziecie z powodu ogrodów, które sobie wybraliście.


text:
Będzie wasz siłacz pakułami, a wasze dzieło iskrą; płonąć będą obaj razem, a nie będzie nikogo, kto by ugasił".


text:
To, co ma nastąpić po upływie dni: Umocniona zostanie góra domu Jahwe na szczycie gór i wzniesie się ponad pagórki, Popłyną ku niej wszystkie narody.


text:
I będą szły liczne ludy, i powiedzą: "Chodźcie, wstąpmy na górę Jahwe, do domu Boga Jakuba, aby nas pouczył o swych drogach i abyśmy chodzili Jego ścieżkami. Bo z Syjonu pochodzi pouczenie, a słowo Jahwe z Jerozolimy.


text:
Będzie rzecznikiem prawa wśród narodów i rozjemcą między licznymi ludami. I przekują swe miecze na ostrza pługów, a swoje oszczepy na sierpy. Nie podniesie miecza naród przeciw narodowi i nie będą już odbywali ćwiczeń wojennych.


text:
Naprawdę porzuciłeś swój lud, dom Jakuba, gdyż pełen jest wróżbitów i czarowników jak u Filistynów; wraz z obcą czeredą klaszczą w dłonie.


text:
Jego kraj przepełniony jest srebrem i złotem, a skarbom jego nie ma granic. Jego kraj przepełniony jest końmi, a rydwanom jego nie ma granic.


text:
Dumne oczy człowieka w dół się kierują, wyniosłość ludzi zostaje poniżona. Tylko sam Jahwe okaże się wielki w owym dniu.


text:
Prawdziwie [nadchodzi] dzień dla Jahwe Zastępów przeciw wszystkiemu, co dumne i pyszne, i przeciw wszystkiemu, co się wywyższa.


text:
W dół się ugina pycha człowieka, poniżenia doznaje wyniosłość ludzi. Tylko sam Jahwe okaże się wielki w owym dniu,


text:
Wejdźcie w rozpadliny skalne i do dołów ziemi przed trwogą Jahwe i blaskiem Jego majestatu, gdy powstanie, by napełnić lękiem ziemię.


text:
W owym dniu porzucą ludzie swe bożki ze srebra i złota, które sobie sporządzili, by im oddawać pokłon, na żer gryzoniom i nietoperzom.


text:
Ujdą w pieczary skalne i rozpadliny wśród kamieni przed trwogą Jahwe i blaskiem Jego majestatu, gdy powstanie, by napełnić lękiem ziemię.


text:
Bo oto Pan, Jahwe Zastępów, usunie z Jerozolimy i z Judy jakąkolwiek podporę (wszelką podporę chleba i wszelką podporę wody).


text:
Naród będzie siebie uciskał, wzajemnie jeden drugiego; wystąpi młodzieniec przeciw starcowi, nikczemnik przeciw zacnemu.


text:
Pochwyci ktoś swego brata w domu swojego ojca: "Masz płaszcz, możesz być wodzem nad nami, to rumowisko jest pod twoją władzą!"


text:
Jednak odpowie on w tym dniu, co następuje: "Nie chcę być lekarzem, w moim domu brak chleba, brak płaszcza. Nie ustanawiajcie mnie wodzem ludu!"


text:
Rzeczywiście Jerozolima obraca się w gruzy, Juda upada, bo ich język i czyny sprzeciwiają się Jahwe, by stawiać opór Jego majestatowi.


text:
Ich wzgląd na osobę przemawia przeciw nim, swój grzech czynią jawnym jak Sodoma, nic nie zatajają. Biada im, bo gotują sobie nieszczęście!


text:
Mój lud! Jego władcy są oprawcami, ciemiężcy panują nad nim! Mój lud! Twoi przywódcy są zwodzicielami i właściwą twą drogę czynią niepewną.


text:
Jahwe przybywa na sąd nad starszymi narodu i nad jego przywódcami: "Wyście spustoszyli winnicę, mienie zagrabione ubogiemu jest w waszych domach.


text:
Co was upoważnia do uciskania mojego narodu, do znieważania oblicza ubogich?" - wyrocznia Pana, Jahwe Zastępów.


text:
Jahwe powiedział: "Ponieważ dumne są córki Syjonu i chodzą rozglądając się, prowokując oczami, chodzą drepcąc nieustannie z brząkadłami u swoich nóg,


text:
Zamiast balsamu będzie zgnilizna, a zamiast paska - powróz, zamiast kunsztownej fryzury - łysina, a zamiast eleganckiej sukni - obcisły wór; prawdziwie zamiast piękności - hańba.


text:
Siedem zaś kobiet pochwyci jednego mężczyznę w owym dniu, mówiąc: "Chcemy jeść własny chleb, ubierać się we własne szaty, tylko niech twojego imienia wezwą nad nami; oddal naszą hańbę!"


text:
W owym dniu odrośl Jahwe będzie ozdobą i chwałą, a owoc ziemi dumą i chlubą dla tych z Izraela, którzy ocaleli.


text:
A to, co pozostanie na Syjonie i znajdzie się w Jerozolimie, będzie nazywane "święte"; wszystko to, co w Jerozolimie zostało zapisane ku życiu.


text:
Gdy obmyje Pan brud córy Syjonu i rozlaną krew oczyści w Jerozolimie przez ducha sądu i ducha nawałnicy,


text:
stworzy Jahwe nad każdym miejscem góry Syjon i nad jej miejscem zgromadzeń obłok w dzień, nocą zaś dym i blask płonącego ognia. Bo ponad wszystkim chwała [Jahwe] będzie osłoną


text:
i namiotem, by dawać cień chroniący przed upałem w dzień, oraz miejscem ucieczki i schronienia przed ulewą i deszczem.


text:
Chcę śpiewać o moim przyjacielu, pieśń mojego ulubieńca o jego winnicy. Mój przyjaciel posiadał winnicę na urodzajnym wzgórzu.


text:
Okopał ją i oczyścił z kamieni, obsadził ją najlepszą winoroślą, wybudował w jej środku wieżę, wykuł także w niej tłocznię. Spodziewał się, że wyda winogrona, ale wydała dzikie owoce.


text:
Co należało uczynić jeszcze dla mojej winnicy, czego jej nie uczyniłem? Dlaczego wbrew oczekiwaniu, że wyda winogrona, wydała dzikie owoce?


text:
Teraz więc oznajmię wam, co zamierzam uczynić mojej winnicy: usunąć żywopłot, by uległa spustoszeniu, zburzyć jej ogrodzenie, by uległa stratowaniu.


text:
Wydam ją na zniszczenie; nie będą jej przycinać ani okopywać, tak że wzejdą ciernie i osty. Chmurom zaś rozkażę, by nie padał na nią deszcz.


text:
Bo winnicą Jahwe Zastępów jest dom Izraela, a mężowie judzcy szczepem, w którym sobie upodobał. Spodziewał się praworządności - a oto bezprawie, sprawiedliwości - a oto wołanie o pomoc!


text:
Biada tym, co dodają dom do domu, pole łączą z polem, dopóki nie zabraknie miejsca, tak że wy sami staniecie się mieszkańcami w środku kraju.


text:
[Bo przysiągł] do moich uszu Jahwe Zastępów: "Bez wątpienia wiele domów ulegnie spustoszeniu, [domy] wielkie i piękne zostaną bez mieszkańców.


text:
Bo dziesięć morgów ziemi pod winnicę wyda plon jednego bat, a chomer ziarna siewnego przyniesie jedną efę".


text:
Biada tym, którzy wstając wczesnym rankiem, gonią za piwem, przeciągają porę wieczorną, [jeśli] wino ich pobudza.


text:
Stale tylko cytry i harfy, bębny i flety, i wino na ich ucztach, ale czynów Jahwe nie dostrzegają ani nie widzą dzieła Jego rąk.


text:
Dlatego naród mój pójdzie na wygnanie, bo nie ma rozeznania; jego dostojnicy poniosą śmierć głodową, jego prosty lud wyschnie z pragnienia.


text:
Dlatego szeol rozwarł szeroko swoją gardziel, otworzył swoją paszczę bez miary, by zstąpiła doń jego wspaniałość i zgiełkliwość, jego rozgwar i każdy, kto się w nim cieszy.


text:
Jahwe Zastępów wywyższył się jednak w praworządności, święty Bóg okazał się święty przez sprawiedliwość.


text:
którzy mówią: "Niech się pospieszy, niech prędzej dokona swego dzieła, abyśmy je mogli zobaczyć. Niech się przybliży i niech nadejdzie to, co postanowił Święty Izraela, abyśmy się mogli przekonać!"


text:
Biada tym, którzy nazywają dobro złem, a zło dobrem, którzy ciemności przedstawiają jako światło, a światło jako ciemności; którzy gorzkie przedstawiają jako słodkie, a słodkie jako gorzkie.


text:
tym, którzy przyznają sprawiedliwość niegodziwców w zamian za przekupne podarki, a odmawiają sprawiedliwości ludziom prawym.


text:
Dlatego jak języki ognia pochłaniają źdźbła słomy, a suchą trawę płomień trawi, tak ich korzeń stanie się zgnilizną, a ich kwiat uniesie się niby pył. Zlekceważyli bowiem prawo Jahwe Zastępów, odrzucili słowo Świętego Izraela.


text:
Dlatego rozpalił się gniew Jahwe przeciw swemu narodowi, wyciągnął swą rękę, by go uderzyć, tak że zadrżały góry, a ich trupy leżały jak nawóz pośrodku ulic. Mimo tego wszystkiego nie odwrócił się Jego gniew, a Jego ręka pozostała wyciągnięta.


text:
Wzniesie On znak dla narodu z daleka i gwizdem go zwoła z krańców ziemi, a ten przybędzie prędko, z pośpiechem.


text:
Nie ma w nim nikogo osłabłego ani chwiejącego się, nikt nie drzemie ani nie śpi, nikomu się pas nie rozpina na jego biodrach ani nie zerwie się rzemień jego obuwia.


text:
Wyostrzone są jego strzały, wszystkie łuki napięte, kopyta jego koni są jak krzemień, a koła jego wozów wydają się jak huragan.


text:
Wydaje ryk podobny do lwa i głos tak jak lwiątka. Wśród pomruków chwyta łup, wywleka - a nikt mu go nie wyrwie.


text:
Huk nad nim powstanie w tym dniu podobny do huku morza. Jeśli spojrzeć na ziemię - panuje [tam] złowieszcza ciemność, a ciemność światło we mgle ukryła.


text:
W roku śmierci króla Ozjasza widziałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a treny jego [szaty] napełniały świątynię.


text:
Nad Nim stały Serafiny. Każdy miał po sześć skrzydeł; dwoma zakrywał swoje oblicze, dwoma zakrywał swe nogi, a za pomocą dwóch latał.


text:
Jeden zaś wołał do drugiego: "Święty, święty, święty Jahwe Zastępów; pełna jest cała ziemia Jego chwały".


text:
Wtedy powiedziałem: "Biada mi, że muszę milczeć, ponieważ jestem człowiekiem o nieczystych wargach i mieszkam pośród narodu, który ma nieczyste wargi; że zobaczyły moje oczy króla, Jahwe Zastępów!"


text:
Przyleciał więc jeden z Serafinów, mając w ręku rozżarzony węgiel, który wziął kleszczami z ołtarza.


text:
Następnie dotknął nim moich ust, mówiąc: "Oto ten [węgiel] dotknął twoich warg, by opuścił cię twój grzech i występek twój uległ odpuszczeniu"


text:
Usłyszałem głos Pana, który mówił: "Kogo mam posłać i kto tam pójdzie?" Powiedziałem więc: "Oto jestem! Mnie poślij!"


text:
Wtedy powiedział: "Idź i mów do tego ludu: "Słuchajcie usilnie, aby nie rozumieć; wpatrujcie się pilnie, aby się nie dowiedzieć!"


text:
Uczyń nieczułym serce tego ludu, twardymi uczyń jego uszy, a oczy zaklej, by nie przejrzał czasem na swe oczy i nie usłyszał swymi uszami, by nie zrozumiało jego serce i by się nie nawrócił, i nie znalazł dla siebie uzdrowienia".


text:
Powiedziałem: "Jak długo, Panie?" Odpowiedział: "Dopóki spustoszeniu nie ulegną miasta pozbawione mieszkańców i domy, w których nie ma ludzi, a ziemia nie zostanie jako pustynia."


text:
Gdyby nawet pozostała w nim dziesiąta część, to znów pójdzie na zniszczenie. Tak jak dąb i terebint, kiedy je ściąć - powstają na nich nowe pędy; święte nasienie jest nowym pędem".


text:
W czasach króla judzkiego Achaza, syna Jotama, syna Ozjasza, nadszedł król Aramu Resin oraz król Izraela Pekach, syn Remaliasza, ku Jerozolimie, by walczyć przeciw niej, lecz nie mógł jej zwyciężyć.


text:
Gdy ogłoszono w domu Dawida: "Aram stanął na [ziemi] Efraima", zadrżało jego serce i serce jego ludu, jak drżą drzewa leśne na wietrze.


text:
Wtedy Jahwe powiedział do Izajasza: "Wyjdź wraz ze swym synem Szear-Jaszubem na spotkanie Achaza przy ujściu kanału górnej sadzawki na drodze Pola Folusznika.


text:
Powiesz zaś do niego: "Miej się na baczności i zachowaj spokój. Nie bój się, niech się twoje serce nie trwoży wobec tych dwóch dymiących ogarków pochodni, wobec płonącego gniewu Resina i Aramu oraz syna Remaliasza.


text:
"Chcemy wkroczyć do Judei, by ją przerazić i zdobyć dla siebie, królem zaś w niej ustanowić syna Tabeela",


text:
Bo stolicą Aramu jest Damaszek, a głową Damaszku jest Resin. (I potrwa jeszcze sześćdziesiąt pięć lat, kiedy Efraim zostanie zdruzgotany i przestanie być narodem).


text:
Stolicą Efraima jest Samaria, a głową Samarii jest syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, nie przetrwacie!""


text:
A on odrzekł: "Słuchaj, domu Dawida! Czy jeszcze wam mało nadużywać cierpliwości ludzi, że nadużywacie jej także u mojego Boga?


text:
Dlatego sam Pan da wam znak: Oto młoda niewiasta stanie się brzemienna i porodzi syna, i nada mu imię Immanuel.


text:
Bo zanim nauczy się chłopiec odrzucać to, co złe, i wybierać to, co dobre, będzie opuszczony kraj, którego dwóch królów się przeraziłeś.


text:
Jahwe sprowadzi na ciebie, na twój naród i na dom twojego ojca dni, jakich nie było od czasu, kiedy Efraim odłączył się od Judy (króla Asyrii).


text:
W tym dniu zdarzy się, że zagwiżdże Jahwe na muchy, które są przy ujściu odnóg Nilu w Egipcie, i na pszczoły, które są w ziemi Asyrii.


text:
Przylecą i wszystkie obsiada doliny rzeczne i rozpadliny skalne, wszystkie kolczaste krzaki i cierniste drzewa.


text:
W tym dniu Pan ogoli brzytwą wypożyczoną zza Rzeki (od króla asyryjskiego) głowę i włosy nóg, a także i brodę obetnie.


text:
Wobec obfitości mleka, jakie będą dawać, będzie można jeść masło. Tak, masło i miód będzie mógł jeść każdy, kto pozostał w kraju.


text:
W tym dniu zdarzy się, że w każdej okolicy, gdzie tysiąc winorośli warte jest tysiąc sykli, będzie pełno cierni i ostów.


text:
We wszystkie góry, które uprawia się motyką, nie będą chodzić w obawie przed ostami i cierniami. Staną się one pastwiskiem wołów i wygonem baranów".


text:
Jahwe powiedział do mnie: "Weź sobie dużą tabliczkę i wypisz na niej złowieszczym rylcem: "dla Maher-Szalal-Chasz-Baza"".


text:
Wtedy przywołałem sobie godnych zaufania świadków: kapłana Uriasza i Zachariasza, syna Jeberekiasza.


text:
Następnie zbliżyłem się do prorokini; ona zaś poczęła i urodziła syna. A Jahwe powiedział do mnie: "Nadaj mu imię Maher-Szalal-Chasz-Baz.


text:
Albowiem zanim chłopiec nauczy się wołać "ojcze" i "matko", przyniosą zasoby Damaszku i łupy Samarii przed króla Asyrii".


text:
dlatego oto Pan sprowadzi przeciw nim wezbrane i rwące wody Rzeki (króla Asyrii i całą jego potęgę). Przybiorą one ponad swoje łożysko i wystąpią ze swych brzegów.


text:
Wtargną do Judy, ogarną ją i zaleją, i sięgną aż do szyi. Ich rozwinięte skrzydła napełnią daleką przestrzeń twego kraju, Immanuelu.


text:
Zbierajcie się narody i niech was trwoga ogarnie, posłuchajcie, wszystkie najdalsze kraje! Przepaszcie się i zatrwóżcie, przepaszcie się i zatrwóżcie!


text:
Przedstawcie plan - a będzie udaremniony; omówcie sprawę - a nie dojdzie do skutku, bo z nami jest Bóg".


text:
Bo to powiedział Jahwe do mnie, kiedy Jego ręka pochwyciła mnie, powstrzymując, bym nie szedł drogą tego ludu, mówiąc:


text:
"Nie określajcie jako spisek wszystkiego, co lud ten uważa za spisek, ani nie bójcie się tego, czego on się boi; niech was to nie napełnia lękiem.


text:
Jahwe Zastępów - Jego nazywajcie Świętym, On niech będzie przedmiotem waszego lęku, On niech będzie waszą bojaźnią,


text:
niech się stanie świątynią, kamieniem obrazy i skałą potknięcia się dla obu domów Izraela, pułapką i sidłem dla mieszkańców Jerozolimy.


text:
Oto ja i dzieci, które dał mi Jahwe, jesteśmy znakami i przestrogami w Izraelu od Jahwe Zastępów, mieszkającego na górze Syjon.


text:
A kiedy powiedzą wam: "Zapytajcie przez wywoływaczy duchów i przez wróżbitów, którzy szepcą i mruczą; czyż lud nie może zapytać swych duchów, zwracać się w sprawach żyjących do zmarłych?"


text:
ku pouczeniu i ostrzeżeniu! Z pewnością należy mówić według tego słowa, w którym nie ma siły zaklęcia!


text:
Będzie przechodził tamtędy prześladowany i głodny a trawiony głodem wpadnie w gniew i będzie przeklinał swego króla i swego Boga. Zwróci się ku górze


text:
Naród chodzący w ciemności zobaczył wielkie światło. Ci, którzy mieszkają w kraju spowitym w ciemności -światło zabłysło nad nimi.


text:
Pomnożyłeś radość, wielkim uczyniłeś wesele. Cieszą się przed Tobą, podobnie jak cieszą się w czasie żniw, tak jak się radują przy podziale łupu.


text:
Bo każdy but stąpający z chrzęstem i płaszcz wytarzany w krwi przeznaczony będzie na spalenie, [stanie się] pastwą ognia.


text:
Bo chłopiec nam się narodził, syn został nam dany i otrzymał władzę na swe barki. I nazywają go imieniem: Twórca przedziwnych planów, pełen mocy Bóg, Ojciec na wieki, Książę Pokoju.


text:
Wielki w panowaniu, a pokojowi nie będzie końca nad tronem Dawida i nad Jego królestwem, bo umacnia je i wspiera je prawem i sprawiedliwością od teraz aż na wieki. Żarliwość Boga Zastępów to uczyni".


text:
Dowiedział się o nim cały lud, Efraim i mieszkańcy Samarii. Ale przechwalali się wyniośle, mówiąc w swym sercu:


text:
"To, co z cegły - rozpadło się, odbudujemy z bloków kamiennych! to, co z drewna sykomorów - uległo zniszczeniu, zastąpimy cedrami!"


text:
Od wschodu Aram, od zachodu Filistyni pożarli Izraela całą paszczą. Mimo tego wszystkiego nie odwrócił się Jego gniew, a Jego ręka pozostała wyciągnięta.


text:
Dlatego Pan nie oszczędzał jego młodzieńców i nad jego sierotami i wdowami nie okazał litości. Bo wszyscy są bezbożni i niegodziwi, a każde usta mówią to, co nierozsądne. Mimo tego wszystkiego nie odwrócił się Jego gniew, a Jego ręka pozostała wyciągnięta.


text:
Bo zapłonęła niegodziwość jak ogień, który pochłania ciernie i osty, zapala gęstwinę leśną, tak że podnosi się słup ognia.


text:
Z powodu gniewu Jahwe Zastępów kraj ogarnia pożoga, naród stał się jakby żerem ognia. Jeden nie oszczędza drugiego,


text:
każdy pożera ciało swego bliźniego: odcina na prawo - i jest głodny, zjada na lewo - i nie jest syty.


text:
Manasses Efraima, a Efraim Manassesa, obaj razem zwracają się przeciw Judzie. Mimo tego wszystkiego nie odwrócił się Jego gniew, a Jego ręka pozostała wyciągnięta.


text:
by odepchnąć bezsilnych od dochodzenia krzywd i by zabrać ubogim mojego narodu prawo, tak żeby wdowy stały się ich łupem i żeby mogli obdzierać sieroty.


text:
A co zrobicie w dniu obrachunku, kiedy zagłada nadejdzie z daleka? Do kogo uciekniecie się o pomoc? Gdzie chcecie pozostawić swoje bogactwa?


text:
Daremnie! Trzeba się ugiąć w miejscu niewoli i paść wśród pomordowanych. Mimo tego wszystkiego nie odwrócił się Jego gniew, a Jego ręka pozostała wyciągnięta.


text:
Chcę ją posłać przeciw bezbożnemu narodowi, wydać rozkaz przeciw ludowi, który mnie gniewa, by doszczętnie złupiła i całkowicie ograbiła, by go podeptała jak błoto na ulicach.


text:
Ona jednak nie tak myśli, a jej serce nie takie snuje plany. Raczej wyniszczyć jest jej zamysłem i wytracić narodów niemało.


text:
Podobnie jak dosięgła moja ręka te bałwochwalcze królestwa mimo że ich bożki są liczniejsze niż w Jerozolimie i Samarii


text:
A kiedy Pan dokona całego swego dzieła na górze Syjon i w Jerozolimie, wtedy ześle karę na owoc pychy serca króla asyryjskiego i na pełną buty wyniosłość jego oczu.


text:
Bo mówi on: "Uczyniłem to mocą swej ręki i swą mądrością - bo jestem rozumny! Usuwam granice narodów i rabuję ich zasoby, w proch obalam ich mieszkańców.


text:
Moja ręka znalazła niby gniazdo zasoby narodów. I jak zbiera się porzucone jajka, tak Ja zebrałem całą ich ziemię, a nikt nie zatrzepotał skrzydłami ani nie otworzył dzioba, ani nie zapiszczał.


text:
Czy wynosi się siekiera nad tego, co nią rąbie? Albo czy piła czyni się większa niż ten, kto ją ciągnie? Tak jakby laska chciała potrząsać tym, który ją podnosi, jakby pręt chciał unosić tego, który nie jest drewnem".


text:
Dlatego ześle Pan, Jahwe Zastępów, nędzę na to, co opływa w tłuszcz. Pod jego wspaniałością wybuchnie pożoga jak pożoga ognia.


text:
Światło zaś Izraela stanie się ogniem, a jego Święty - płomieniem; będzie on płonął i pochłonie jego ciernie i osty jednego dnia,


text:
W owym dniu reszta Izraela i ci, którzy ocaleli z domu Jakuba, nie będą się więcej opierać na tym, który ich pobił, lecz oprą się niewzruszenie na Jahwe, Świętym Izraela.


text:
Jeśliby nawet lud twój Izrael stał się [liczny] jak piasek nadmorski, to jedynie reszta z niego się nawróci. Postanowiono zagładę nadciągającą sprawiedliwie.


text:
Dlatego to mówi Pan, Jahwe Zastępów: "Narodzie mój, co mieszkasz na Syjonie, nie lękaj się Asyrii, która cię uderza kijem i rózgę przeciw tobie podnosi, idąc w ślady Egiptu.


text:
Bo tylko jeszcze krótka chwila, a wyczerpie się mój gniew, a zapalczywość moja dobiegnie całkowicie końca.


text:
I użyje Jahwe Zastępów przeciw niemu bicza, jak wówczas, kiedy pobił Madian obok skały Oreb, i gdy laskę swą wyciągnął nad morzem, wznosząc ją ku drodze Egipcjan.


text:
W owym dniu spadnie jego ciężar z twoich ramion, a jego jarzmo zostanie usunięte z twojej szyi. Wszedł od strony Samarii,


text:
Oto Pan, Jahwe Zastępów, obcina gałęzie nożem; wznoszące się wysoko - odcięte, najwynioślejsze - strącone.


text:
(I znajdzie upodobanie w bojaźni Jahwe). Nie będzie osądzał według pozorów ani nie będzie rozstrzygał na podstawie pogłosek.


text:
Według zasad sprawiedliwości rozsądzi sprawę biednych, według tego, co słuszne, ujmie się za pokornymi kraju. Uderzy zaś gwałtownika laską swych ust, a tchnieniem swych warg zabije niegodziwca.


text:
Wtedy będzie przebywał wilk z baranem, a lampart będzie odpoczywał z jagnięciem, cielę i młody lew paść się będą razem, a mały chłopiec będzie je poganiał.


text:
Krowa z niedźwiedzicą spotkają się przyjaźnie, ich młode będą razem odpoczywać, a lew będzie jak wół jadł sieczkę.


text:
Nie będą czynić nic złego ani zgubnego na całej mojej świętej górze. Kraj bowiem napełni się znajomością Jahwe jak wodą, która przepełnia morze.


text:
W owym dniu ludy będą szukać korzenia Jessego, który stać będzie jako znak dla narodów; jego miejsce spoczynku stanie się pełne chwały.


text:
W owym dniu Pan znów podniesie swą rękę, by wykupić resztę swojego ludu pozostałą z Asyrii i z Egiptu, z Patros, z Kusz i z Elamu, z Szinearu, z Chamat i z wysp na morzu.


text:
Wzniesie [On] znak dla narodów: i zbierze wygnańców Izraela, zgromadzi rozproszonych [z] Judy z czterech krańców ziemi.


text:
Wtedy ustanie zazdrość Efraima, a nieprzyjaźń Judy zniknie. Efraim nie będzie zazdrościł Judzie, a Juda nie będzie okazywał nieprzyjaźni Efraimowi.


text:
Popędzą oni przez stok Filistynów ku morzu, wspólnie złupią mieszkańców Wschodu. na Edom i Moab rozciągną swą władzę, a Ammonici będą im posłuszni.


text:
Osuszy zaś Jahwe zatokę Morza Egipskiego mocą swego wichru i skieruje swą rękę ku Rzece, i rozbije ją na siedem strumieni, tak że będzie można ją przejść w sandałach.


text:
Tak powstanie droga dla reszty jego ludu, jaka pozostanie z [wygnańców] asyryjskich, podobnie jak ta, która powstała dla Izraela, kiedy wychodził z kraju egipskiego.


text:
W owym dniu powiesz: "Wyznaję Tobie, Jahwe: rozgniewałeś się na mnie. Niech się obróci Twój gniew, byś mnie pocieszył.


text:
Oto Bóg jest moim zbawieniem! Ufam i nie lękam się, bo moją siłą i mocą jest Jahwe; On stał się moim zbawieniem!


text:
W owym dniu powiecie: "Chwalcie Jahwe, wzywajcie Jego imienia! Ogłaszajcie wśród narodów Jego dzieła, przypominajcie, że wzniosłe jest Jego imię!


text:
Na nagim wzgórzu zatknijcie znak, wołajcie głośno do nich. Podnieście rękę, by weszli w bramy możnych.


text:
Ja rozkazałem w obliczu swego gniewu zastępom moich poświęconych; zwołałem także swoich bohaterów, którzy radują się, pełni dumy.


text:
Słuchaj! Rozgwar na górach, podobny do licznego ludu. Słuchaj! Tumult królestw zebranych narodów. Jahwe Zastępów dokonuje przeglądu szeregów do bitwy.


text:
Przychodzą z dalekich krajów, od krańców nieba, Jahwe oraz oręż Jego gniewu, by zniszczyć całą ziemię.


text:
i są przerażeni... Doznają cierpień i bólu, wiją się jak ta, która rodzi. Jeden gapi się na drugiego, ogień jest na ich obliczach.


text:
Oto dzień Jahwe nadchodzi okrutny, z groźbą i żarem gniewu, by zmienić ziemię w pustynię, a grzeszników spośród niej wygubić.


text:
Bo gwiazdy nieba i ich konstelacje nie będą jasno świecić. Słońce wschodzi zaćmione, księżyc nie świeci swym blaskiem.


text:
Ukarzę zło na świecie i wśród przewrotnych ich grzech. Położę kres pysze zuchwałych, a wyniosłość ciemięzców poniżę.


text:
Dlatego niebo ulegnie poruszeniu, a ziemia zadrży w swoich posadach na gniew Jahwe Zastępów, w dniu, gdy zapłonie Jego uniesienie.


text:
Potem zdarzy się, że tak jak spłoszona gazela, jak trzoda, której nikt nie gromadzi, każdy powróci do swego narodu, każdy ucieknie do swego kraju.


text:
Oto wzbudzę przeciw nim Medów, którzy nie przywiązują wagi do srebra, a w złocie nie mają upodobania.


text:
Łuki młodzieńców zostaną zdruzgotane, nad nowo narodzonymi nie będą się litować, nad dziećmi nie będą miały miłosierdzia ich oczy.


text:
Potem stanie się Babilon, ozdoba królestw, pełen wyniosłości przepych Chaldejczyków, podobny do zburzonej przez Boga Sodomy i Gomory.


text:
Nie będzie zamieszkany na wieki ani zaludniony po wszystkie pokolenia. Nie rozbije tam Arab namiotu, pasterze się tam nie rozłożą.


text:
Lecz będzie tam legowisko zwierząt pustynnych, napełnią domy ich sowy. Założą tam gniazda swe strusie, kosmate istoty będą tam tańczyć.


text:
Hieny będą wyć w jego zamkach i szakale we wspaniałych pałacach. Czas jego zbliża się ustawicznie, dni jego nie ulegną zwłoce.


text:
Jahwe bowiem okaże miłosierdzie nad Jakubem i wybierze znów Izraela. Sprawi, że osiądą w swej ziemi. Obcy przyłączą się do nich i zjednoczą się z domem Jakuba.


text:
Narody zabiorą ich, by przenieść ich do swych miejsc. Jednak dom Izraela nabędzie ich sobie do ziemi Jahwe jako sługi i służebnice. Tak wezmą w niewolę tych, którzy ich pojmali, i będą panować nad swymi ciemięzcami.


text:
W dniu, kiedy Jahwe zapewni ci spokój od twej udręki i od twego niepokoju, od twardej służby narzuconej tobie, zdarzy się,


text:
że zanucisz tę urągliwą pieśń o królu babilońskim. Powiesz: "Jakże nadszedł kres tyrana, dobiegł końca jego gwałt!


text:
które uderzało w gniewie narody bijąc nieprzerwanie, które deptało ludy, tratując [je] bezwzględnie.


text:
Nawet jałowce weselą się z ciebie i cedry Libanu: "Od kiedy ległeś, nikt nie przychodzi, by nas ścinać".


text:
Szeol w dole poruszył się z twojego powodu, na wieść o twym przybyciu, by obudzić dla ciebie cienie wszystkich wodzów ziemi, by podnieść ze swych tronów wszystkich królów narodów.


text:
Wszyscy oni zwracają się i mówią do ciebie: "Także ty jesteś bezsilny jak my, stałeś się do nas podobny?


text:
Strącony został do szeolu twój przepych, dźwięk twoich harf. Rozścieliło się pod tobą robactwo, za okrycie służą ci czerwie.


text:
Jakże runąłeś z nieba, gwiazdo jaśniejąca, synu jutrzenki! Przytłoczono cię ku ziemi, zwycięzco wszystkich narodów!"


text:
Ty zaś myślałeś sobie w sercu: "Chcę wstąpić ku niebu, ponad gwiazdami Boga chcę swój tron ustawić. Chcę zasiąść na Górze Zgromadzenia, na krańcach Północy!


text:
Ci, którzy cię widzą, spoglądają na ciebie, przypatrują się tobie: "Czy to ten mąż, który ziemię przyprawiał o drżenie, który wstrząsał królestwami,


text:
który świat czynił podobnym do pustyni, a jego miasta obracał w gruzy, który swych jeńców nie zwalniał do domu?"


text:
Ciebie zaś porzucą bez własnego grobu jak wstrętny płód poroniony, będziesz pokryty pomordowanymi, przebitymi mieczem, którzy osuwają się na kamienie grobu, jak podeptane trupy.


text:
Nie zjednoczysz się z nimi w grobie, bo spowodowałeś zagładę swego kraju, naród swój wymordowałeś. Na wieki nie będą wymieniać potomstwa złoczyńców!


text:
Przygotujcie rzeź dla jego potomków z powodu winy ich przodka, by się nie podnieśli i nie podbili ziemi, by nie napełnili świata!


text:
Powstanę przeciw nim - wyrocznia Jahwe Zastępów - i wyniszczę z Babilonu imię i resztę, potomstwo i ród, wyrocznia Jahwe.


text:
Uczynię go siedliskiem ptaków wodnych i bagniskiem, ubiję go ubijakiem zagłady - wyrocznia Jahwe Zastępów.


text:
Jahwe Zastępów złożył przysięgę: "Naprawdę tak się stanie, jak sobie pomyślałem, to nastąpi, co postanowiłem:


text:
że złamię Asyrię w mojej ziemi, podepcę ją na moich górach. Zrzucę z nich jej jarzmo, jej ciężar z ich ramion zrzucę".


text:
"Nie ciesz się, cały kraju Filistynów, że złamana została rózga, która cię chłostała. Albowiem z potomstwa węża wyjdzie żmija, a jej owocem będzie seraf skrzydlaty.


text:
I paść będą na moich łąkach ubodzy, a biedni rozłożą się bezpiecznie, zabiję głodem twe potomstwo, a twoją resztę wymorduję.


text:
Zawyj, bramo! Zakrzyknij, miasto! Zadrżyj, cały kraju Filistynów! Od północy bowiem dym nadchodzi, a nikt nie może zmierzyć jego szeregów.


text:
Co mamy odpowiedzieć wysłańcom narodu? Jahwe bowiem ustanowił Syjon i na nim znajdują schronienie bezsilni Jego narodu".


text:
Proroctwo o Moabie. Tak, nocą spustoszono, zniszczono Ar Moab. Tak, nocą spustoszono, zniszczono Kir Moab.


text:
Wstąpiła córka Dibonu na wyżyny, by płakać. Nad Nebo i nad Medaba zawodzi Moab. Wszystkie jego głowy - bez włosów, wszystkie brody - ścięte.


text:
Na jego ulicach noszą wory pokutne, na jego dachach lament, na jego placach wszyscy zawodzą, rozpływając się wśród płaczu.


text:
Wydały krzyk Cheszbon i Elale, aż do Jahas słyszano ich głos. Dlatego zadrżały lędźwia Moabu, dusza jego zadrżała.


text:
Serce moje krzyczy nad Moabem, uchodźcy jego dotarli do Soar. Tak, wejściem na Luchit wstępują wśród płaczu. Tak, na drodze do Choronaim podnosi się skarga nad zagładą.


text:
Tak, wody Dimonu pełne są krwi. Tak, jeszcze więcej ześlę na Dimon: na uchodźców z Moabu - lwa, i na resztę kraju.


text:
Udziel rady! Dokonaj wyboru! Rzuć swój cień jak noc w jasne południe! Ukryj rozproszonych, nie zdradzaj zbiega!


text:
Udziel u siebie praw gościa zbiegom z Moabu! Bądź dla nich schronieniem przed niszczycielem! Tak, gdy przeminie uciskający, nastanie kres niszczyciela, zniknie z kraju najeźdźca,


text:
zostanie ustanowiony tron w łaskawości i zasiądzie na nim w wierności, w namiocie Dawida Sędzia zachowujący Prawo i zabiegający o sprawiedliwość.


text:
Dlatego niech zawodzi Moab, każdy niech zawodzi. Za ciastami z rodzynkami z Kir Chareset wzdychają, całkowicie przygnębieni.


text:
Usychają winnice Cheszbonu, winne krzewy w Sibma. Władcy narodów tratują jej grona. Sięgały one aż do Jazer, dochodziły aż do pustyni. Jej odrośla krzewiły się, dochodziły aż do morza.


text:
Dlatego chcę opłakiwać jak Jazer winne krzewy Sibma. Chcę skrapiać swymi łzami Cheszbon i Elale. Bo na twoje owoce i twe żniwa spadł okrzyk wojenny.


text:
Znikła radość i wesele z ogrodów. W winnicach nie rozlegają się już radosne okrzyki ani wesołe nawoływania. Nikt wina nie depce w tłoczniach, ustały już pokrzykiwania.


text:
Nawet gdyby zjawił się, gdyby Moab trudził się na wyżyny i szedł do swej świątyni, by się modlić - nic mu nie pomoże.


text:
Teraz zaś Jahwe powiedział co następuje: "Po trzech latach, równych latom najemnika, chwała Moabu wraz z całym swym wielkim tłumem stanie się godna pogardy, a reszta będzie nader mizerna i pozbawiona znaczenia".


text:
Zniknie twierdza z Efraima i królestwo Damaszku, a reszta Aramu będzie podobna do chwały synów Izraela - wyrocznia Jahwe Zastępów.


text:
Stanie się jak w czasie zgarniania łodyg przez żniwiarza, gdy ramię jego odcina kłosy; gdy zbierają kłosy w dolinie Refaim,


text:
i pozostanie w niej [jedynie] pokłosie jak po otrząsaniu drzewa oliwnego dwa lub trzy dojrzałe owoce na wierzchołku gałęzi, cztery lub pięć na gałęziach drzewa owocowego - wyrocznia Jahwe, Boga Izraela.


text:
W owym dniu człowiek będzie spoglądał ku swemu Stwórcy, a oczy jego będą patrzeć ku Świętemu Izraela.


text:
Nie spojrzy na ołtarze, dzieło swych rąk, nie będzie patrzał na to, co uczyniły jego palce, ani na aszery, ani na stele.


text:
W owym dniu pozostaną twoje miasta obronne tak jak opuszczone miasta Chiwwitów i Amorytów, którzy opuścili je przed Izraelitami; będzie tam pustynia.


text:
Ty bowiem zapomniałaś o Bogu twym, Wybawicielu, a o Skale, twojej Obronie, nie pamiętałaś. Dlatego możesz sobie sadzić ulubione sadzonki i odrośle obcego rozsadzać,


text:
a w dniu, kiedy sadzisz, sprawić ich wzrost, i rano, skoro posiałaś, spowodować, że zakwitną. Zniknie żniwo w dniu niemocy i nieuleczalnego bólu.


text:
Biada! Zgiełk wielu narodów, jak huk morza - tak szumią. Wrzawa ludów jak szum wód wezbranych - taki głos wydają.


text:
(Ludy jak szum wielkich wód głos wydają). On je rozgromi, tak że uciekną daleko, pędzeni wiatrem jak plewa na wzgórzach, jak krążki ostu przez nawałnicę.


text:
Wieczorną porą: oto przerażenie! Zanim ranek nastanie - już go nie ma. Taki jest los tych, co nas rabują, i dola tych, co nas obdzierają.


text:
która wysyła na morze posłańców w papirusowych czółnach na powierzchni wód. "Idźcie prędzej, posłańcy, do ludu rosłego a gładkiego, do narodu, który budzi lęk daleko i szeroko, do ludu, który [wszystko] brutalnie depce, a którego kraj przecinają rzeki!"


text:
Wszyscy mieszkańcy świata i wy, którzy zasiedlacie ziemię: kiedy wzniosą znak na górach - spoglądajcie, a kiedy zadmą rogi - nadsłuchujcie!


text:
Bo to powiedział do mnie Jahwe: "Chcę spokojnie przyglądać się ze swej siedziby, jak żar promieniujący na świetle słońca, jak obłok rosy w spiekotę żniw.


text:
Bo nawet przed żniwami, gdy wzrost dobiegł końca, a kwiat stał się dojrzewającym gronem, obcina się nożem pędy, usuwa się, odrzuca odrośla.


text:
Pozostawia się je razem górskim sępom i zwierzętom żyjącym na ziemi. Sępy spędzą na nich lato, wszystkie zaś zwierzęta naziemne przezimują na nich.


text:
W owym czasie złoży dla Jahwe Zastępów dary lud rosły i gładki, lud, który budzi lęk szeroko i daleko, lud, który [wszystko] brutalnie depce, którego kraj przecinają rzeki, na miejscu Imienia Jahwe Zastępów, na górze Syjon.


text:
Proroctwo o Egipcie. Oto Jahwe dosiada szybkiego obłoku i przybywa do Egiptu. Drżą przed Nim bożki egipskie, serce Egiptu topnieje w jego piersi.


text:
Pobudzę [jednych] Egipcjan przeciw drugim, by walczył brat z bratem, sąsiad z sąsiadem, miasto z miastem, królestwo z królestwem.


text:
Zmieszaniu ulegnie duch Egiptu w jego piersi, a w jego radę wprowadzę rozdźwięk, tak że będą zapytywać bożków i zaklinaczy, duchów zmarłych i wróżbitów.


text:
Narzekają rybacy i smucą się wszyscy, którzy wędki zarzucają w Nilu, ci, co sieć rozciągają nad wodą - popadają w rozpacz.


text:
Tak, nierozumni są książęta Soanu, mędrcy faraona udzielają niedorzecznej rady. Jak możecie mówić faraonowi: "Jestem potomkiem mędrców, potomkiem dawnych królów"?


text:
Gdzież są twoi mędrcy? Niech ci przekażą i oznajmią, co postanowił Jahwe Zastępów odnośnie do Egiptu.


text:
Bezrozumni okazują się książęta Soanu, zbałamuceni są książęta Nof; w błąd wprowadzili Egipt naczelnicy okrętów.


text:
Jahwe zamieszał w ich piersi zwodniczego ducha, by wprowadzić w błąd Egipt we wszystkich jego poczynaniach, tak jak zatacza się pijak, wymiotując.


text:
W owym dniu Egipcjanie staną się jak kobiety; ogarnie ich drżenie i trwoga przed podniesioną ręką Jahwe Zastępów, którą wyciągnie On przeciw nim.


text:
Wtedy ziemia judzka stanie się dla Egiptu przedmiotem grozy. Ilekroć ktoś mu ją wspomni, popadnie w przerażenie z powodu planu Jahwe Zastępów, jaki On zamyśla przeciw niemu.


text:
W owym dniu będzie pięć miast w Egipcie, które posługiwać będą się językiem kananejskim i będą przysięgać na Jahwe Zastępów. Jedno z nich będzie się nazywać "Sprawiedliwe".


text:
W owym dniu Jahwe będzie miał w środku kraju egipskiego ołtarz, a na jego granicy stanie stela dla Jahwe.


text:
Będą one znakiem i świadectwem dla Jahwe Zastępów w ziemi egipskiej. Ilekroć będą wołać do Jahwe przeciw swym ciemięzcom, ześle im wybawcę, który będzie walczył i wybawi ich.


text:
Jahwe da się poznać Egipcjanom, tak że uznają Jahwe Egipcjanie w owym dniu i będą służyć [Mu] ofiarami krwawymi i pokarmowymi, będą składać dla Jahwe śluby i wypełniać je.


text:
Potem Jahwe dotknie Egipcjan nieszczęściem, by zostali uzdrowieni. Wtedy nawrócą się do Jahwe, On zaś da się im przebłagać i uzdrowi ich.


text:
W owym dniu droga połączy Egipt z Asyrią, tak że Asyryjczycy będą przybywać do Egiptu, Egipcjanie zaś do Asyrii. Egipt wraz z Asyrią będzie sprawował służbę [Jahwe].


text:
W owym dniu Izrael stanie się jako trzeci - wraz z Egiptem i Asyrią - błogosławieństwem pośród ziemi.


text:
Jemu pobłogosławi Jahwe Zastępów tymi słowami: Niech będzie błogosławiony mój naród Egiptu i dzieło rąk moich Asyria, i moje dziedzictwo Izrael.


text:
W roku, kiedy Tartan przybył do Aszdodu - jako że wysłał go król asyryjski, by walczył przeciw Aszdodowi i zdobył go -


text:
w tym samym czasie powiedział Jahwe za pośrednictwem Izajasza, syna Amosa: "Idź, ściągnij wór ze swych bioder i zdejm sandały ze swoich nóg!" Uczynił więc tak, chodząc nago i boso.


text:
Wtedy Jahwe powiedział: "Jak mój sługa Izajasz przez trzy lata chodził nago i boso jako przedziwny znak przeciw Egiptowi i ziemi Kusz,


text:
tak popędzi król asyryjski wygnańców egipskich i deportowanych z Kusz, młodych i starszych, nago i boso, z obnażonymi pośladkami jako hańbę dla Egiptu".


text:
Mieszkańcy wybrzeża powiedzą [w owym dniu]: "Tak oto wygląda nadzieja, do której zwracaliśmy się o pomoc, o ratunek przed królem asyryjskim. Jakże więc my sami możemy się ocalić?"


text:
Proroctwo "Z pustyni". Jak nawałnice przebiegające ku Negebowi, tak przybywa [on] z pustyni, ze strasznej krainy.


text:
Złowieszcze widzenia mi przekazano: Złoczyńca źle czyni, niszczyciel niszczy! Wystąp, Elamie! Oblegaj, Medio! Wszelkiemu wzdychaniu kres położę.


text:
Dlatego napełniły się maje biodra drżeniem, ból mnie ogarnął jak ból rodzącej. Jestem zbyt zmieszany, by słuchać, zbyt wzburzony, by patrzeć.


text:
Myśl moją obłęd ogarnia, groza mnie przejmuje. Zmierzch, którego pragnę, staje się dla mnie przedmiotem lęku.


text:
Jeśli zobaczy rydwany, pary jeźdźców, zaprzęgi osłów, zaprzęgi wielbłądów, niech nadsłuchuje, pilnie nadsłuchuje!"


text:
Zawołał ten, co wypatruje: "Na posterunku, mój Panie, stoję ja ciągle w dzień; na swej strażnicy ustawiam się ja każdej nocy.


text:
Ale oto nadjechały rydwany wraz z załogą, pary jeźdźców!" W odpowiedzi rzekł: "Upadł, upadł Babilon i wszystkie posągi jego bóstw leżą zmiażdżone na ziemi".


text:
O, mój wymłócony [ludu], zmiażdżony na klepisku! To, co usłyszałem od Jahwe Zastępów, Boga Izraela - ogłosiłem wam.


text:
Proroctwo "Duma". Ktoś woła do mnie z Seiru: "Strażniku, ile upłynęło z nocy, strażniku, ile upłynęło z nocy?"


text:
Powiedział strażnik: "Ranek przychodzi, a także noc. Jeżeli chcecie pytać, pytajcie! Powracajcie, przychodźcie!"


text:
Bo tak powiedział do mnie Pan: "W ciągu trzech lat, równych latom najemnika, cała wspaniałość Kedaru dobiegnie końca.


text:
Miasto pełne rozgwaru i zgiełku, miasto tętniące radością? Polegli twoi nie padli od miecza ani nie oddali życia w boju!


text:
Dlatego mówię: "Odwróćcie spojrzenie ode mnie, muszę gorzko płakać. Nie usiłujcie mnie pocieszać z powodu spustoszenia Córy mojego ludu.


text:
Bo dzień to zamętu, upadku, popłochu dla Pana, Jahwe Zastępów!" W Dolinie Widzenia krzyk się rozlega i wołanie o pomoc ku górze.


text:
Między dwoma murami umieściliście zbiornik na wodę Starej Sadzawki. Nie spoglądaliście jednak na Tego, który to uczynił, nie patrzyliście na Tego, który dawno to ukształtował.


text:
Wezwał Pan, Jahwe Zastępów, w tamten dzień do płaczu i zawodzenia, do ostrzyżenia włosów i przepasania worów.


text:
A tymczasem [panuje] radość i uciecha, zabijanie wołów i rzeź baranów, zjadanie mięsa i picie wina: "Jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy!"


text:
Wtedy Jahwe Zastępów przekazał objawienie moim uszom: "Z pewnością nie będzie wam odpuszczony ten grzech, dopóki nie pomrzecie" <mówi Pan, Jahwe Zastępów>.


text:
"Co do ciebie należy i kogo tu masz, że wykułeś sobie tutaj grobowiec, jak ten, co wysoko kuje swój grób i drąży w skale mieszkanie?


text:
Zwinie cię silnie w kłębek, jak kulę ciskając do ziemi dalekiej i szerokiej. Tam umrzesz i tam pójdą twoje paradne rydwany, ty zakało domu swego pana!


text:
i ubiorę go w twoją togę, przepaszę twoją szarfą. Złożę w jego ręce twoją władzę, aby był ojcem dla mieszkańców Jerozolimy i dla domu judzkiego.


text:
Złożę na jego ramieniu klucz domu Dawida, gdy on otworzy, nikt nie zdoła zamknąć, a gdy zamknie, nikt nie otworzy.


text:
Wbiję go jak kołek na miejscu niezawodnym, tak że stanie się zaszczytnym tronem dla domu swojego ojca"".


text:
A gdy zawiśnie na nim cała chluba domu jego ojca, pędy i odrośle, wszystkie drobne naczynia, od kubków do dzbanów,


text:
wtedy w owym dniu - wyrocznia Jahwe Zastępów - nie ostoi się kołek wbity na niezawodnym miejscu: złamie się i upadnie, a ciężar, który nań spoczywał, ulegnie roztrzaskaniu, albowiem Jahwe [tak] zapowiedział.


text:
Proroctwo o Tyrze. Zawyjcie, okręty Tarszisz, bo zniszczeniu uległ wasz port! Powracając z kraju Kittim otrzymaliście tę wiadomość.


text:
Na wielu wodach było ziarno Szichoru; żniwo znad Nilu stało się jego zyskiem, on zaś ostoją handlu dla narodów.


text:
Zawstydź się, Sydonie, bo morze mówi, warownia morska przemawia: "Nie cierpiałam bólów ani nie porodziłam, nie wychowałam młodzieńców ani nie przyczyniłam wzrostu pannom".


text:
Czy jest to wasze miasto pełne wesela, którego początek wywodzi się z dawnych czasów, którego nogi prowadziły, by daleko wędrować?


text:
Kto tak postanowił przeciw Tyrowi noszącemu koronę, którego kupcy byli książętami, a handlarze zażywali sławy w świecie?


text:
Jahwe Zastępów postanowił wydać na hańbę to, co wyniosłe, poniżyć przepych wszystkich zażywających sławy w świecie.


text:
Wyciągnął On swoją rękę nad morzem, wstrząsnął królestwami. Co do Kanaanu rozkazał Jahwe, by zniszczyć jego warownie.


text:
Powiedział: "Już się więcej radować nie będziesz, znieważona dziewico, córko Sydonu! Dalej, przepraw się do Kittim! Tak, tam nie znajdziesz spokoju.


text:
Spójrz na kraj (chaldejski: jest to naród nieistniejący). Asyria przeznaczyła go dla pustynnych zwierząt. Wzniósł swoje wieże, zburzył jego pałace, uczynił go rumowiskiem!


text:
Stanie się zaś owego dnia: Tyr ulegnie zapomnieniu na okres siedemdziesięciu lat, co odpowiada okresowi życia jednego króla. Po siedemdziesięciu latach dozna Tyr tego, o czym mówi pieśń o nierządnicy:


text:
"Weź cytrę, obchodź miasto, zapomniana nierządnico! Zagraj pięknie, śpiewaj wiele, by wspomniano ciebie!"


text:
Po upływie siedemdziesięciu lat Jahwe nawiedzi Tyr. Powróci on do swoich zysków i będzie uprawiał nierząd z wszystkimi królestwami świata na powierzchni ziemi,


text:
jednak jego zarobek i zysk zostanie poświęcony dla Jahwe; nie będą go gromadzić ani przechowywać. Bo zarobek jego będzie służył tym, co mieszkają przed Jahwe, na obfite wyżywienie i strojne szaty.


text:
Stanie się tak zarówno ludowi, jak kapłanowi, słudze - jak jego panu, służącej - jak jej pani, nabywcy - jak sprzedawcy, pożyczającemu - jak temu, co zaciąga pożyczkę, dłużnikowi - jak wierzycielowi.


text:
Do cna ulegnie spustoszeniu ziemia, zostanie doszczętnie splądrowana, bo Jahwe wypowiedział to słowo.


text:
Wyschła, zwiędła ziemia, wycieńczony, pozbawiony sił został świat, wycieńczeniu uległo niebo wraz z ziemią.


text:
Ziemia została zbezczeszczona przez swych mieszkańców, bo przekroczyli oni prawa, przestąpili nakazy, złamali wieczne przymierze.


text:
Dlaczego ziemię trawi przekleństwo, muszą to odpokutować jej mieszkańcy? Dlaczego maleje liczba mieszkańców ziemi, tylko niewielu ludzi pozostaje?


text:
Rzeczywiście tak dziać się będzie pośród ziemi, między narodami, jak przy otrząsaniu oliwek, jak przy zbiorze reszty winogron po ukończeniu winobrania.


text:
Z krańca ziemi słyszymy śpiewy: "Chwała sprawiedliwemu!" Ja zaś mówię: "Tajemnica moja, tajemnica moja! Biada mi! Przewrotni postępują przewrotnie, a przeniewiercy działają przeniewierczo".


text:
Zdarzy się, że uciekający od krzyku grozy wpadnie w przepaść; kto zaś wydobędzie się z przepaści, zostanie schwytany w pułapkę. Bo upusty otworzą się w górze, a podstawy ziemi zadrżą.


