# verses

text:
Men hayvonning boshlaridan birini o`lar holatda yaralangan taxlitda ko`rdim. U o`lay deganda, yarasi sog`ayib qoldi. Shunda butun jahon hayvonning ketidan baqrayib, dong qotib qoldi, hayvonga bunday iqtidor bergan ajdahoga sajda qilishdi.


text:
Odamlar: Bu hayvonga o`xshagan yana kim bor ekan? U bilan kim urisha olar ekan? deb hayvonga ham sajda qilishdi.


text:
Hayvonga takabburna va kufrona so`zlar ochadigan og`iz berildi, u qirq ikki oy davomida bu iqtidorini amalda ko`rsatdi.


text:
Xudoga qarshi kufr aytish, Uning nomi va makoni hamda osmonda yashovchilarga qarshi kufrlar yog`dirish uchun hayvon og`zini ochdi.


text:
Unga Xudo azizlari bilan urishish hamda ularni yengishga ruxsat berildi. Unga har bir qabila, xalq, til va millat ustidan hokimlik qilish iqtidori berildi.


text:
Yer yuzida yashayotganlarning hammasi hayvonga sajda qilishadi, faqat dunyo yaratilganidan beri bo`g`izlangan Qo`zining hayot kitobiga ismi qayd bo`lganlar bundan istisnodir.


text:
Kimki asirlikka olib borsa, o`zi asirlikka tushar. Kimki qilichdan o`tkazsa, o`zi qilichdan o`tar. Bunda Xudo azizlarining sabru imoni darkor.


text:
Bundan so`ng men yerdan chiqayotgan boshqa bir hayvonni ko`rdim. Qo`zi kabi ikkita shoxi bor edi va ajdaho kabi gapirardi.


text:
U birinchi hayvonning butun iqtidori bilan uning oldida amal qilardi. Hayvon butun yer yuzini va unda yashovchilarni o`lar holatdagi yarasi sog`aygan birinchi hayvonga sajda qilishga majbur qildi.


text:
Birinchi hayvon oldida qilishi uchun unga berilgan mo``jizakorlik qudrati bilan u yer yuzida yashayotganlarni aldab yo`ldan ozdirdi. U odamlarga qilichdan yaralanib, biroq sog` qolgan birinchi hayvonning tasvirini qilishni buyurdi.


text:
Unga hayvonning tasviriga ruh kiritish uchun qudrat berildi. Hayvon tasviri tilga kirdi va o`ziga sajda qilmaganlarning hammasini o`ldirishni buyurdi.


text:
U hammaning kattayu kichikning, boyu kambag`alning, erkinu tutqinning o`ng qo`li yoki peshanasiga tamg`a bosilsin, deb farmon chiqardi.


text:
Shunday qilib, kim hayvonning tamg`asi, ya`ni uning oti yoki otining soniga ega bo`lmasa, mutlaqo oldi-sotdi qilolmas edi.


text:
Bunda hikmat bor. Aqli yetgan kishi hayvonning sonini hisoblab chiqsin, chunki bu son insonning sonidir. Uning soni olti yuz oltmish oltidir.


text:
Men qaradim-u, Sion tog`ida Qo`zi turganini ko`rdim. Qo`zi bilan birga peshanasida Uning va Otasining ismi yozilgan yuz qirq to`rt ming kishi bor edi.


text:
Osmondan ko`p suvlarning shov-shuviday, gumburlagan momaqaldiroq tovushiday bir tovush yangrar edi. Men eshitgan bu tovush xuddi chang chalayotgan cholg`uchilar chiqaradigan sadoni eslatardi.


text:
O`sha bir yuz qirq to`rt ming kishi Arshi a`lo oldida, to`rtta jondor va oqsoqollar oldida yangi bir kuy kuylar edilar. Yer yuzidan sotib olingan bu yuz qirq to`rt ming kishidan boshqa hech kim bu kuyni o`rgana olmas edi.


text:
Bular o`zlarini xotinlar bilan bulg`atmagan mas`um kishilardir. Bular Qo`zi qayoqqa ketsa, Uning orqasidan ketgan kishilardir. Bular Xudo va Qo`ziga to`ng`ich bo`lgudek, insonlar orasidan sotib olinganlar.


text:
Shundan keyin osmon o`rtasidan uchib borayotgan boshqa bir farishtani ko`rdim. Bu farishta yer yuzida yashovchi har bir millat va qabilaga, har qanday til va xalqqa abadiy Mujda keltirayotgan edi.


text:
U baland ovoz bilan shunday dedi: Xudodan qo`rqing, Uni ulug`lang! Uning hukm qilish vaqt-soati keldi. Yeru ko`kni, dengizni, buloqlarni Yaratganga sajda qilinglar!


text:
Keyin boshqa bir farishta uchib kelib, shunday dedi: Vayron bo`ldi! Vayron bo`ldi buyuk Bobil shahri! U barcha xalqlarga ichirgan edi o`zining qaynoq fahshu zino sharobidin.


text:
So`ngra uchinchi farishta uchib kelib, baland ovozda shunday dedi: kimki hayvonga va uning tasviriga sajda qilib, peshanasi yoki qo`liga tamg`a qabul qilsa,


text:
u Xudoning qahr kosasida soflab tayyorlangan qaynoq g`azab sharobini ichadiyu, muqaddas farishtalar va Qo`zi oldida yonayotgan oltingugurt ichida azob chekadi.


text:
Ular azobining dudi abadulabadburqirab turadi.Hayvon va uning tasviriga sajda qilib, hayvon nomli tamg`ani qabul qilganlar kechayu kunduz tinchlik ko`rmaydilar.


text:
Shunda osmondan menga gapirayotgan bir ovozni eshitdim: Buni yozib ol: bundan keyin Rabbimiz Iso ummati bo`lib dunyodan o`tganlar baxtlidir! Ha, - deydi Ruh, - ular o`z mehnatlaridan tinchisin, ularning qilgan ishlari o`zlariga hamrohdir.


text:
Shundan keyin bir yorug` bulut ko`rdim. Bulut ustida Inson O`g`liga o`xshagan Siymo o`tiribdi; Uning boshida oltin toj va qo`lida o`tkir o`roq.


text:
Ma`baddan boshqa bir farishta chiqib, bulut ustida O`tirganga baland ovoz bilan shunday dedi: O`rog`ingni ishga solib o`r, chunki o`rim-yig`im vaqti keldi. Mana yerning hosili yetildi.


text:
Olovga hukmron yana boshqa bir farishta esa qurbongohdan chiqib keldi. U o`tkir o`roqli farishtaga shunday xitob qildi: O`tkir o`rog`ingni ishga sol, yerdagi uzum boshlarini qirqib ol, chunki yerda uzum pishib shingil-shingil bo`ldi.


text:
Farishta o`rog`ini yerga tashladi, yerdagi uzum boshlarini terib, Xudoning katta qahr-g`azab charxiga uloqtirdi.


text:
Charx shaharning tashqarisida ishga tushdi. Charxdan oqib chiqqan qon daryo bo`lib, bir ming olti yuz o`q otimi yergacha bordi va otlarning yuganlarigacha chiqdi.


text:
Men osmonda odatdan tashqari ajoyib boshqa bir alomat ko`rdim: qo`lida oxirgi yetti balo bor yetti farishta. Ana shu balolar bilan Xudoning g`azabi tamom bo`ladi.


text:
Men go`yo olov aralash oynadan yasalgan bir dengizni ham ko`rdim. Hayvonga, uning tasviri, [tamg`asi] hamda nOmining soniga qarshi g`alaba qozonganlar Xudoning changlarini qo`lga olib, shu oyna dengizning ustida turgan edilar.


text:
Ular Xudo quli Musoning kuyini va Qo`zining kuyini kuylab, shunday derdilar: Yo Rabbiy, Tangri Taolo, har narsaga qodir Sarvari koinot! Sening ishlaring buyuk va ajoyibdir. Ey elu xalqlar Podshohi! Sening yo`llaring to`g`ri va haqdir.


text:
Ey Xudovandi karim! Kim cho`chimas ekan Sendan? Kim ulug`lamas ekan ismingni? Zero yolg`iz O`zing muqaddassan. Jamiki ellar huzuringga kelib, Senga bosh egib sajda qilgaylar. Barchaga ayon bo`ldi odil hukmlaring.


text:
Yetti baloga hokim yetti farishta toza va porloq zig`ir mato kiygan va ko`ksiga oltin kamarlar bog`lagan holda ma`baddan chiqdilar.


text:
To`rt jondordan biri yetti farishtaga abadulabad barhayot Xudoning g`azabi bilan to`liq yettita oltin kosa berdi.


text:
Ma`bad Xudoning ulug`vorligi va qudratidan dud bilan to`lib ketdi. Yetti farishtaning yetti balosi tamom bo`lmaguncha, hech kim ma`badga kira olmadi.


text:
Bundan keyin ma`baddan yetti farishtaga: Boringlar, Xudoning g`azabi bilan to`lib-toshgan yetti kosani yerga to`kinglar, - degan baland bir ovoz eshitdim.


text:
Birinchi farishta borib kosasini yerga to`kdi. O`zida hayvonning tamg`asi bo`lgan va uning tasviriga sajda qilayotgan odamlarda og`ir, jirkanch yiringli yaralar paydo bo`ldi.


text:
Ikkinchi farishta kosasini dengizga to`kdi. Dengiz o`likning qoniga o`xshash bir tus oldi va ichidagi butun jonivorlar o`ldi.


text:
Suvlar farishtasining shunday deganini eshitdim: Yo Rabbiy, Sen barhaqsan, hozir bor, azaldan boru muqaddassan. Sening hukming - odil hukm.


text:
Qurbongoh ham tilga kirib, shunday deganini eshitdim: Ha, Rabbiy, Tangri Taolo, har narsaga qodir Sarvari koinot! Sening hukmlaring odil va haqqoniydir.


text:
To`rtinchi farishta o`z kosasini quyosh ustiga to`kdi, quyoshga insonlarni o`tday yondirish qudrati berildi.


text:
Jazirama issiq insonlarni qizdirganda, ular bu ofatlarga hukmi o`tadigan Xudo sha`niga hamdu sanolar emas, haqoratlar yog`dirdilar, qilmishlaridan tavba qilmadilar.


text:
Beshinchi farishta kosasini hayvon taxtiga to`kib yubordi, hayvonning saltanati zimistonga chulg`anib qoldi. Odamlar azobdan tillarini tishladi.


text:
Azob va yara-jarohatlaridan nolib, osmondagi Xudoni haqorat qildilar-u, qilmishlaridan tavba qilmadilar.


text:
Oltinchi farishta kosasini buyuk Frot daryosi ustiga to`kdi. Kunchiqardan keladigan shohlarga yo`l ochilsin deb, daryoning suvi quridi.


text:
Bundan keyin ajdaho, hayvon va soxta payg`ambarning og`izlaridan chiqayotgan qurbaqanamo uchta yovuz ruhni ko`rdim.


text:
Bular ajoyibot yaratadigan jinlarning ruhidir. Ular har narsaga qodir Xudoning ulug` kunida bo`ladigan jangga barcha jahon shohlarini to`plash uchun chiqadmlar.


text:
Mana, Men o`g`ri kabi kelyapman! Baxtlidir hushyor tortgan kishi, yalang`och yurmayin, aybim ko`rinmasin deb kiyimini saqlab turgan kishi!


text:
Yettichi farishta kosasini havoga to`kdi. Samoviy ma`baddagi taxtdan: Amalga oshdi! degan baland bir ovoz chiqdi.


text:
Shu vaqt yashinlar chaqnab, ovozlar yangrab, momaqaldiroq guldiradi. Shunday kuchli zilzila bo`ldiki, yer yuzida inson yashagandan beri bu qadar kuchli zilzila yuz bermagan edi.


text:
Ulug` shahar uch bo`lakka bo`linib ketdi. Majusiylar shaharlari yer bilan yakson bo`ldi. Xudoning qaynoq qahr-g`azab sharobi bilan to`lgan kosa unga berilsin deb, buyuk bobil shahri ham Xudoning huzurida xotirlandi.


text:
Osmondan har bir donasi botmon keladigan yirik do`l insonlar ustiga yog`ildi. Odamlar do`l balosidan Xudoni haqorat qilishardi, chunki bu balo haddan ziyod edi.


text:
Yetti kosali yetti farishtadan biri kelib, menga shunday dedi: Bu yoqqa kelgin, ko`p suvlar bo`yida o`tirgan buyuk fohishaga chiqarilgan hukmni senga ko`rsataman.


text:
Yer yuzi shohlari u bilan fahsh qilardi, yer yuzida yashayotganlar uning zino sharobidan mast bo`lardilar.


text:
Bundan keyin farishta meni ilohiy ruh ta`sirida cho`lga olib keldi. U yerda yetti boshli, o`n shoxli, kufrona nomlar bilan to`lib-toshgan qip-qizil bir hayvon ustiga mingan xotinni ko`rdim.


text:
Xotin qip-qizil, arg`uvon kiyimda, oltin, javohirot, marvaridlar bilan bezangan edi. Uning qo`lida iflosliklar bilan, zino haromliklari bilan to`lib-toshgan oltin kosa bor edi.


text:
Xotinning peshonasida uning ismi yozilgan edi: Sir: buyuk Bobil yer yuzi fohishalari va haromliklari onasidir.


text:
Xotin Xudo azizlari qonidan, Iso shohidlari qonidan mast bo`lganini ko`rdim. Uni ko`rib, g`oyat darajada hayron bo`ldim.


text:
Farishta menga dedi: Nima uchun hayratga tushding? Men senga xotinning va uni ko`tarib yurgan yetti boshli, o`n shoxli hayvonning sirini aytib beraman.


text:
Ana, sen ko`rgan hayvon bor edi, endi u yo`q. U ko`p o`tmay tubsizlik qa`ridan chiqib, halokatga yo`liqadi. Yer yuzida yashayotgan va dunyo yaratilgandan buyon hayot kitobiga yozilmagan barcha odamlar hayvonni ko`rib, hayron qoladilar. Chunki u bor edi, hozir yo`q, ammo yana keladi.


text:
Shu bilan birga yetti podshohdir. Bularning beshtasi mahv bo`ldi, bittasi qoldi, boshqasi esa hali kelgan emas; u kelganda ham ko`p vaqt turmaydi.


text:
Ilgari bor, hozir yo`q hayvon esa yetti podshohdan biri bo`la turib, sakkizinchisidir, u halokatga yo`liqadi.


text:
Sen ko`rgan o`nta shox o`n podshoh demakdir. Ular hali saltanatni qo`lga olgan emas. Ular hayvon bilan birga podshoh bo`lib, bir soat hokimlik qiladilar.


text:
Ular Qo`zi bilan jang qiladilar, ammo Qo`zi ularni yengib chiqadi. Chunki Qo`zi hokimlarning Hokimi Shohanshohdir. U bilan birga bo`lganlar esa da`vat etilganlar, tanlanganlar, sodiq qolganlardir.


text:
Farishta menga yana shunday dedi: Fohisha o`tirgan, sen ko`rgan suvlar elu xalq, millatlar, elatlar va tillardir.


text:
Sen ko`rgan hayvondagi o`nta shox fohishadan nafratlanadilar. Uni yalang`ochlab, barbod qiladilar, go`shtini burdalab yeydilar, o`zini esa o`tda yondiradilar.


text:
Chunki Xudo O`zining irodasini bajarishni ularning diliga solgan. Shunday qilib, Xudoning kalomlari bajo kelmagunga qadar, ular bir jon, bir tan bo`lib, o`z hukmronliklarini hayvonga topshiradilar.


text:
Bundan keyin ulug` saltanat sohibi boshqa bir farishtaning osmondan tushayotganini ko`rdim. Uning ulug`vorligidan yer yuzi yorishib ketdi.


text:
U kuchli bir nido bilan bunday dedi: Vayron bo`ldi! Vayron bo`ldi buyuk Bobil. U jinlarning makoni, har turli yomon ruhning panohi, har qanday murdoru manfur qushning panohi bo`ldi.


text:
U barcha xalqlarga o`zining qaynoq fahshu zino sharobidan ichirgan edi. Yer yuzi podshohlari u bilan zinokorlik qilgan edi, yer yuzi savdogarlari uning safolaru dabdabalaridan boyib ketdilar.


text:
Shu payt osmondan boshqa bir ovozni eshitdim. U dediki: Ey xalqim, undan chiqib keting! Sherik bo`lmang uning gunohlariga, duchor bo`lmang-da balolariga!


text:
Bobil sizga qanday sazo bergan bo`lsa, siz ham unga shunday sazo bering! Qilmishiga yarasha unga ikki barobar sazo bering! O`zi tayyorlagan selavadan ikki barobar to`ldirib unga ichiring!


text:
U naqadar kekkayib dabdaba surgan bo`lsa, unga shu qadar azob va g`am-g`ussa orttiring! U o`zicha: Tul emas, men malikaman, g`am-g`ussa ham ko`rmayman, - deb aytdiku.


text:
Shu bois uning taqdiridagi baloyu ofatlar o`lim, g`am-g`ussayu qahatchiliklar bir kunning o`zida qo`pajak. U o`tda yoqilib kul bo`lajak. Qudratlidir uni hukm qilguvchi Xudoyi Taolo.


text:
Bobil bilan zino qilib, kayf-safo surgan yer yuzi podshohlari undagi yong`in tutunini ko`rib, uning holiga bo`zlab yig`laydilar.


text:
Bobilning azob-uqubati dahshatidan qo`rqib, uzoqda turib deydilar: Voy, sening holingga voy! Ey buyuk shahar, mustahkam Bobil! Bir soatdayoq senga jazo keldi!


text:
Yer yuzi savdogarlari ham uning holiga yig`lab motam tutadilar. Chunki ularning mollarini endi hech kim sotib olmaydi.


text:
Oltin, kumush, javohirot va marvaridlar; atlasu shoyi, arg`uvonu qirmizi gazlamalar; har turli xushbo`y yog`ochlar, fil suyagidan yasalgan har xil buyumlar; eng qimmatbaho yog`ochdan, misdan, temirdan va marmardan yasalgan turli buyumlar;


text:
dolchin, atirlar, xushbo`y tutatqilar, moylar va smalalar, sharob, zaytun yog`i, sara un va bug`doylar; qoramol va qo`ylar, otlaru aravalar, shuningdek, odamlarning jonini ham, tanini ham sotib oladigan boshqa hech kim bo`lmaydi.


text:
Sen jondan yaxshi ko`rgan mevalar qo`lingdan ketdi. Butun davlatu shavkating nom-nishonsiz yo`q bo`lib ketdi.


text:
Bu mollar bilan savdo-sotiq qilib, boyib ketgan savdogarlar Bobilning azob-uqubat dahshatidan qo`rqib, uzoqda turganlaricha yig`lab, zorlab, deydilar:


text:
Ahvolingga voy, voy! Shoyi, atlas, qirmiza kiyimlar ila yasangan, oltin, javohirot, marvaridlar ila bezangan buyuk shahar!


text:
Shunday boyliging bir soatdayoq yo`q bo`lib ketdi. Har bir darg`a kemachi va kema yo`lovchisi, dengizda savdo-sotiq qiluvchilarning hammasi uzoqda turganlaricha,


text:
shahardagi yong`indan o`rlayotgan dudga qarab: Qanday shahar bu buyuk shaharga o`xshaydi?! deb faryod chekardilar.


text:
Ular boshlariga kul sochib, faryod chekib, ingrab dod solardilar: Voy holingga, voy, ey buyuk shahar! Dengizdagi kemalarga ega bo`lganlarning hammasi sening qimmatbaho mollaringdan boyigan edi. Endilikda u bir soatdayoq xarobaga aylandi!


text:
Shodlaning uning holiga, ey osmon, ey aziz-muqaddaslar, havoriylaru nabilar! Zero Xudo uni hukm qilib o`chingizni oldi.


text:
Keyin kuchli bir farishta tegirmon toshiga o`xshash katta toshni ko`tarib dengizga uloqtirdi-da, shunday dedi: Mana shunday shiddat-la qulab tushgusi Buyuk shahar Bobil! Endi u aslo qat ko`tarmas.


text:
Changchilar, ashulachilar, naychiyu surnaychilar ovozi endi eshitilmas senda. Endi san`at ham, san`atkor ham sendan chiqmas. Tegirmon charxining tovushi ham aslo eshitilmagay senda.


text:
Endi chiroq ham senga shu`la sochmas, kuyov bilan kelinning ovozi ham kelmagay sendan. Savdogarlaring yer yuzining katta a`yonlari edi.


text:
Bundan keyin osmonda katta olomonning g`ala-g`ovuriga o`xshash baland ovozlar eshitdim: Halleluya! Xudoyimizga tegishlidir najotkorlik, ulug`vorlik, kuch va qudrat.


text:
Uning hukmi haq va to`g`ridir. Yer yuzini o`z zinosi bilan buzgan buyuk fohishani U hukm qildi, O`z qullarining xunini undan oldi.


text:
Shu payt yigirma to`rt nafar oqsoqol va to`rt jondor o`zlarini yerga tashlab: Omin! Halleluya! deya taxtda o`tirgan Xudoga sajda qildilar.


text:
Keyin taxtdan bir ovoz keldi: Ey Xudoyimizning barcha qullari, Undan qo`rquvchi kattayu kichiklar, Unga hamdu sano aytinglar!


text:
So`ngra ko`p xaloyiq, shovullagan suvlar, gumburlagan momaqaldiroqqa o`xshash sadolar eshitdim. Ular shunday dedi: Halleluya! Har narsaga qodir Xudoyimiz, Sarvari koinot Shoh o`rnini oldi.


text:
Uning izzat-hurmatini bajo keltiraylik, sevinib xursand bo`laylik! Qo`zining nikoh soati yetdi, Uning kelini o`zini hozirladi.


text:
So`ng farishta menga: yoz! dedi, - Qo`zining nikoh oqshomiga chaqirilganlar baxtiyordir! Yana menga: bular Xudoning haq so`zlaridir, - dedi.


text:
Men unga sajda qilish uchun oyoqlariga yiqildim. Lekin u menga shunday dedi: zinhor, bu ishni qilma! Men sening hamkoringman, shuningdek, Isoning shohidi bo`lgan hamma birodarlaringning hamkoriman. Xudoga sajda qil! Zero Isoga shohidlik payg`ambarlik ruhi bilan tengdir.


text:
Bundan keyin osmon ochilib, u yerda bir oq ot turganini ko`rdim. Otliqning ismi Sodiq va Haq edi. U odilona hukm chiqarib, jang qiladi.


text:
Uning ko`zlari olov alangasiday. Boshida ko`p toji bor, peshanasiga esa O`zidan boshqa hech kim bilmaydigan bir ism yozilgan.


text:
Xalqlarga shikast berish uchun Uning og`zidan bir keskir shamshir chiqib turardi. Qo`lida temir tayoq bilan ularni boqadigan O`shadir. Har narsaga qodir Xudoning qaynoq qahr-g`azab sharobini tayyorlashga moslangan charxni O`zi bosadi.


text:
Shundan so`ng quyosh ustida turgan bir farishtani ko`rdim. U baland ovoz chiqarib, osmon o`rtasidan uchib borayotgan barcha qushlarga shunday xitob qildi: Xudoning buyuk bazmiga kelinglar!


text:
Shohlar, sarkardalar, kuchlilar murdasini, otu otliqlar murdasini hamma erkinu tutqinlar, kattayu kichiklar murdasini xomtalash qilish uchun to`planinglar!


text:
Shundan keyin men hayvonni, yer yuzi shohlarini, ularning qo`shinlarini ko`rdim; ular ot mingan Chavandoz bilan Uning qo`shinlariga qarshi jang qilish uchun bir yerga to`plangan edilar.


text:
Hayvon va uning oldida g`aroyibotlar qilgan soxta payg`ambar asir tushdilar. Hayvonning tamg`asini qabul qilib, uning tasviriga sajda qilganlarni o`z g`aroyibotlari bilan aldagan soxta payg`ambar ana shu edi. Har ikkovi ham oltingugurt bilan yonayotgan otash ko`liga tashlandi.


text:
Boshqalar esa ot mingan Chavandozning og`zidan chiqqan shamshir bilan o`ldirildi. Hamma qushlar ularning go`shtini yeb to`ydi.


text:
Farishta ajdahoni, ya`ni iblis va shayton deb atalgan almisoq ilonini tutib, uni ming yil muddatga kishanlab qo`ydi.


text:
Ming yil tamom bo`lgunga qadar yana xalqlarni aldamasin deb, uni tubsizlik qa`riga tashlab qamab qo`ydi va uning ustiga muhr bosdi. Ming yil o`tgandan keyin qisqa bir muddatga uni ozod qilish kerak.


text:
Men taxtlarni va taxtda o`tirganlarni ko`rdim. Ularga hukm etish huquqi berilgan edi. Isoning shahodati va Xudoning kalomi tufayli boshi olinganlarning jonini ham ko`rdim. Bular hayvonga va uning tasviriga sajda qilmagan, peshanalari va qo`llariga uning tamg`asini qabul qilmaganlar edi. Ular tirilib, Masih bilan ming yil hukm surdilar.


text:
Birinchi qiyomatda ishtirok etadiganlar baxtiyor va muqaddasdir. Ikkinchi o`lim ularga hokim emas. Ular Xudoning va Masihning ruhoniylari bo`lib, U bilan ming yil hukm suradilar.


text:
Yerning to`rt burchagidagi xalqlarni Ya`juj-Ma`jujni aldab vasvasa qilish va jangga to`plash uchun zindondan chiqadi. Ularning soni dengiz qumiday son-sanoqsizdir.


text:
Ular yer yuzi tekisligiga chiqib, muqaddaslar manzili va aziz shaharni qurshab oldilar. Shu payt Xudo osmondan o`t yog`dirib, ularni qirib tashladi.


text:
Ularni aldagan iblis esa hayvon va soxta payg`ambar bo`lgan olovli va oltingugurtli ko`lga tashlandi. U erda ular kechayu kunduz, ilalabad azob chekadilar.


text:
Keyin buyuk bir oq taxt va taxtda o`tirgan Siymoni ko`rdim. Uning huzuridan yeru osmon qochar edi, lekin ularga joy topilmadi.


text:
Men Xudo taxti oldida turgan katta-kichik o`liklarni ko`rdim. Kitoblar ochildi. Hayot kitobi degan boshqa bir kitob ham ochildi. O`liklarnig har biri, kitoblarda yozilgani bo`yicha, qilmishlariga yarasha hukm etildi.


text:
Dengiz o`zidagi o`liklarni berdi, o`lim ham, tamug` ham o`zlaridagi o`liklarni berdi, har bir kishi qilmishlariga yarasha hukm etildi.


text:
Shundan keyin men yangi bir osmon va yangi bir yerni ko`rdim. Avvalgi yeru osmon g`oyib bo`lgan edi, dengiz ham endi yo`q edi.


text:
Men, Yuhanno, tabarruk shahar Quddusni ko`rdim; u kuyovi oldiga bezanib chiqayotgan kelin kabi osmondan, Xudo huzuridan tushayotgan edi.


text:
Men Arshi a`lodan kelgan baland bir ovozni eshitdim, u shunday dedi: Mana, Xudoning makoni insonlar aro! Xudoning O`zi odamlar ichra yashar. Ular Xudoning xalqi bo`lgay, Xudoning O`zi ular ichra maskan qilgay.


text:
Xudo ularnig ko`zidagi har bir yoshni artib olur. Endi o`lim sira bo`lmas. Huzun ham, faryod ham, og`riq ham bo`lmas. Zero avvalgilar o`tib ketdi.


text:
Taxtda o`tirgan Siymo: Mana, Men hammasini yangi qilib yaratyapman! dedi. Keyin menga: Bularni yozib qo`y, bu so`zlar ishonchli va haqqoniydir! dedi.


text:
So`ng menga qarab, dedi: Amalga oshdi! Ibtido va Intiho, Bosh va So`ng O`zimman. Men chanqaganga obi hayot bulog`idan tekin bahra beraman.


text:
Ammo qo`rqoq, imonsiz, nopok, qotil, zinokor, jodugar, butparast va hamma yolg`onchilarnig qismati olov va oltingugurt bilan yonayotgan ko`ldadir. Bu ikkinchi o`limdir.


text:
Shu payt oxirgi yetti baloga to`ldirilgan yettita kosani ushlagan yetti farishtadan biri oldimga keldi va men bilan gaplashib: Bu yoqqa kel, Qo`ziga kelin bo`ladigan ayolni senga ko`rsataman, - dedi.


text:
Farishta meni ilohiy Ruhning ta`sirida baland, yuksak bir toqqa olib chiqdi-da, menga ko`kdan, Xudo huzuridan tushayotgan tabarruk shahar Quddusni ko`rsatdi.


text:
Shahar Xudoning ulug`vor jamoli bilan balqir, uning sayqali qimmatbaho tosh, billur olmosga o`xshar edi.


text:
Uning devori qalin va baland edi; o`n ikki darvozasi bo`lib, darvozalari ustida o`n ikkita farishta o`ltirar edi. Darvozalarda ismlar Bani Isroilning o`n ikki qabilasi nomlari yozilgan edi.


text:
Shahar devorlarining o`n ikki poydevori bo`lib, ularda Qo`zining o`n ikki havoriysi nomlari yozib qo`yilgan edi.


text:
Men bilan gaplashagn farishtaning qo`lida shaharni, uning darvozalariyu devorini o`lchash uchun oltindan bir o`lchagichi bor edi.


text:
Shahar to`rtburchak shaklda joylashgan, uning bo`yi eni bilan teng edi. Farishta shaharni o`lchagich bilan o`lchadi, u o`n ikki ming o`q otimi ekan. Uning eni, bo`yi va balandligi bir-biriga teng edi.


text:
Farishta shaharning devorlarini ham o`lchadi; u insonlar o`lchovida ham, farishtalar o`lchovida ham yuz qirq to`rt tirsak chiqdi.


text:
Shahar devorlarining poydevorlari turli qimmatbaho toshlar bilan bezatilgan edi; birinchi poydevor olmosdan, ikkinchisi ko`k yoqutdan, uchinchisi aqiqdan, to`rtinchisi zumraddan edi.


text:
Beshinchisi firuza, oltinchisi la`l, ettinchis sariq yoqut, sakkizinchisi ko`k zumrad, to`qqizinchisi zabarjad, o`ninchisi yashil aqiq, o`n birinchisi lojuvard, o`n ikkinchisi binafsha rang yoqutdan edi.


text:
O`n ikki darvoza o`n ikki marvariddan iborat edi, ya`ni har bir darvoza bitta marvariddan yasalgan edi. Shaharning ko`chasi esa bamisoli shaffof shishadek, sof oltindan edi.


text:
Bu shaharda ma`bad ko`rmadim. Chunki har narsaga qodir Xudoyi Taolo va Qo`zinig O`zi shaharning ma`badidir.


text:
Shaharni yoritish uchun quyoshga yoki oyga ehtiyoj ham yo`q. Chunki Xudoning ulug`voro jamoli uni yoritadi, Qo`zining O`zi uning yoritqichi bo`ladi.


text:
(Qutilgan) xalqlar shaharning nurida yurishadi. Yer yuzi podshohlari unga o`z shon-shuhratlarini keltiradilar.


text:
Lekin hech qanday murdor narsa, hech bir razil yoki yolg`onchi kishi unga kirmaydi; faqat Qo`zining hayot kitobida yozilganlar kiradi.


text:
Farishta menga Xudoning va Qo`zining taxtidan chiqib, shahar ko`chasi bo`ylab oqayotgan billurday obi hayot daryosini ko`rsatdi.


text:
Daryoning u yog`ida ham, bu yog`ida ham har oyda bir, ya`ni yilda o`n ikki marta hosil beradigan hayot daraxti bor edi. Bu daraxtning barglari xalqlarga shifo baxsh etadi.


text:
Boshqa hech qanday la`nat qolmaydi. Shaharda Xudoning va Qo`zining taxti bo`ladi, Uning qullari Unga xizmat qiladi.


text:
u yerda boshqa tun bo`lmaydi; chiroqqa ham, quyosh yog`dusiga ham ehtiyoj bo`lmaydi. Chunki Xudoyi Taolodan ularga nur yog`ilib turadi, ular esa to abad hukmronlik qiladilar.


text:
Farishta menga shunday dedi: bu so`zlar ishonchli va haqqoniydir. Aziz payg`ambarlarni ruhlantirgan Xudoyi Taolo yaqin orada yuz berishi muqarrar bo`lgan voqealarni O`z qullariga bildirish uchun farishtasini yubordi.


text:
Men, Yuhanno bularni ko`rdim va eshitdim. Bularni ko`rib eshitganimda, menga ko`rsatgan farishtaning oyoqlariga yiqilib sajda qilmoqchi bo`ldim.


text:
Ammo u menga: zinhor bu ishni qilma! Men sening hamda birodarlaring payg`ambarlarning hamkoriman, shuningdek, bu kitobning so`zlariga rioya qiluvchilarning hamkoriman. Xudoga sajda qil! dedi.


text:
Keyin menga yana shunday dedi: bu kitobning bashoratli kalomlarini muhrlab sir saqlama, chunki vaqt yaqindir.


text:
Fosiq, mayli, yomonlik qilaversin; nopok, mayli, ifloslik qilaversin. Solih esa to`g`ri ish qilaversin va muqaddas kishi o`zini muqaddas saqlasin.


text:
Qanday baxtlidir kiyimlarini yuvganlar, hayot daraxti mevasidan yeb, shahar darvozalaridan kirish huquqiga ega bo`lganlar!


text:
Tashqarida esa itlar, jodugarlar, zinokorlar, qotillar, butparastlar, yolg`on-makrga ruju qo`yganlarning hammasi bo`ladi.


text:
Men Iso O`z farishtamni oldingizga yubordim. Toki u bu to`g`rida jamoatlarimga shahodat bersin. Men Dovud avlodidan kelib chiqqan Zot, yorug` tong yulduzidirman.


text:
Ruh ham, Kelin ham: Kel! deb chorlayapti. Eshitgan kishi ham: Kel! desin. Chanqagan kelsin, xohlagan hayot suvidan tekin bahra olsin.


text:
Bu kitobning bashoratli kalomlarini eshituvchi har bir kishiga shahodatim shu: kimda-kim bularga biror narsa qo`shsa, Xudo bu kitobda yozilgan balolarni unga taqdir qiladi.


text:
Kimda-kim bu kitobda bashorat qilib aytilgan so`zlardan biror narsani olib tashlasa, Xudo uni bu kitobda yozilgan hayot daraxtidan va muqaddas shahardan mahrum qiladi.


