# verses

text:
Tak więc wszystkich pokoleń od Abrahama do Dawida jest czternaście; od Dawida do uprowadzenia do Babilonu - pokoleń czternaście i od niewoli babilońskiej do Chrystusa - pokoleń czternaście.


text:
Oto w jakich okolicznościach przyszedł na świat Jezus Chrystus: Jego matka, Maria, była narzeczoną Józefa. Zanim się pobrali, okazało się, że Maria z mocy Ducha Świętego spodziewa się dziecka.


text:
Ponieważ Józef był dobrym człowiekiem i nie chciał jej publicznie oskarżać, postanowił bez rozgłosu zerwać zaręczyny.


text:
Ta myśl nie dawała mu spokoju. Pewnego razu, gdy zasnął, ukazał mu się Anioł Pana i powiedział: - Józefie, synu Dawida, nie obawiaj się małżeństwa z Marią, gdyż dziecko, którego się spodziewa, poczęte jest z mocy Ducha Świętego.


text:
Urodzi ona syna, któremu dasz na imię Jezus (to znaczy: Pan jest zbawieniem), bo On wyzwoli lud od grzechu.


text:
Jezus urodził się za panowania króla Heroda, w Betlejem, położonym . w Judei. Wkrótce potem przybyli do Jerozolimy mędrcy ze Wschodu i dowiadywali się:


text:
- Gdzie jest to dziecko, które ma być królem Żydów? Widzieliśmy jego gwiazdę, jaśniejącą na Wschodzie i przyszliśmy złożyć mu hołd.


text:
Wezwał więc wszystkich kapłanów i biegłych w Prawie i postawił im pytanie: - Gdzie ma się urodzić Mesjasz?


text:
Ty, Betlejem w ziemi judzkiej, wcale nie jesteś najmniejsze spośród miast książęcych Judei, gdyż z ciebie będzie pochodził władca - pasterz mojego ludu izraelskiego.


text:
Herod kazał potajemnie sprowadzić do siebie mędrców i wypytywał ich dokładnie, kiedy pojawiła się gwiazda.


text:
Potem posłał ich do Betlejem: - Idźcie - powiedział - wybadajcie, komu urodził się syn i dajcie mi znać, bo ja też chcę oddać mu hołd.


text:
Mędrcy wysłuchali króla i ruszyli dalej, a gwiazda, którą przedtem ujrzeli na Wschodzie, wskazywała im drogę, aż stanęła nad miejscem, gdzie było to dziecko.


text:
Weszli do domu, a gdy zobaczyli dziecko z jego matką, Marią, padli przed nim na kolana i oddali mu hołd. Potem rozłożyli swe dary i ofiarowali mu złoto, kadzidło i mirrę.


text:
Gdy mędrcy odjechali, ukazał się we śnie Józefowi Anioł Pana i powiedział: - Wstań, weź dziecko oraz jego matkę i uciekaj do Egiptu, bo Herod zamierza zabić to dziecko. Pozostań tam, dopóki nie dam ci znać.


text:
Tej samej nocy wyruszył więc Józef z dzieckiem i jego matką do Egiptu. Przebywali tam aż do śmierci Heroda.


text:
Herod widząc, że został wyprowadzony w pole, z wielkiej złości kazał pozabijać w Betlejem i w okolicy wszystkich chłopców w wieku do dwóch lat, zgodnie z tym, czego dowiedział się od mędrców.


text:
Słychać było krzyk w Rama, płacz i wielkie narzekanie. To Rachel płacze nad dziećmi - nie ma dla niej pociechy, bo i dzieci już nie ma.


text:
- Wstań, weź dziecko i jego matkę i wracaj do Izraela, gdyż ci, co czyhali na jego życie, już nie żyją.


text:
Gdy jednak dowiedział się, że po Herodzie panuje w Judei jego syn Archelaus, bał się tam iść. Skierował się do Galilei, zgodnie z poleceniem otrzymanym we śnie.


text:
Gdy tam dotarł, zamieszkał w miasteczku Nazaret, aby się spełniła prorocka przepowiednia: Będą go nazywać Nazaretańczykiem.


text:
To o nim prorok Izajasz powiedział: Głos rozlega się na pustyni: Przygotujcie drogę dla Pana, Prostujcie przed nim ścieżki!


text:
Jan miał na sobie płaszcz z wełny wielbłądziej, związany w pasie rzemieniem, żywił się szarańczą i miodem dzikich pszczół.


text:
Gdy jednak widział, że do chrztu przychodziło także wielu faryzeuszy i saduceuszy, wołał: - Wy, podłe gady, nie myślcie, że uciekniecie przed nadchodzącym gniewem!


text:
Niech się wam nie zdaje, że możecie powoływać się na Abrahama jako swego praojca. Zapewniam was: Bóg może nawet te kamienie przemienić w potomków Abrahama.


text:
Co więcej - już siekiera jest przyłożona do korzenia i każde drzewo, które nie rodzi dobrych owoców zostanie wycięte i wrzucone w ogień.


text:
Ja was chrzczę wodą na znak nawrócenia, ale ten, co idzie za mną, jest potężniejszy ode mnie. Nie jestem godny, by podawać mu sandały. On was ochrzci ogniem Ducha Świętego.


text:
Trzyma w rękach szuflę, aby oczyścić pszenicę na klepisku; ziarno zgarnie do spichlerza, a plewy wrzuci do ognia, który nie gaśnie.


text:
Ale Jan nie chciał tego zrobić i zapytał: - Dlaczego do mnie przychodzisz? To raczej ty powinieneś mnie ochrzcić.


text:
Zaraz po chrzcie Jezus wyszedł z wody, a wtedy otworzyło się nad nim niebo i zobaczył Ducha Bożego, który jakby lotem gołębia zniżył się i spoczął na nim.


text:
Wtedy zbliżył się do niego kusiciel i powiedział: - Jeśli jesteś Synem Boga, rozkaż, by te kamienie zamieniły się w chleb.


text:
A Jezus odpowiedział: - Pismo Święte mówi: Nie samym chlebem żywi się człowiek, ale każdym słowem, pochodzącym od Boga.


text:
i powiedział: - Jeśli jesteś Synem Boga, skocz w dół, bo Pismo mówi: Polecił aniołom swoim nosić cię na rękach, abyś nie zranił nogi o kamień.


text:
Następnie wziął go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał mu wszystkie królestwa świata i całą ich świetność,


text:
Na to odpowiedział mu Jezus: - Wynoś się, szatanie! W Piśmie są bowiem słowa: Panu. twemu Bogu, będziesz oddawał hołd i tylko jemu będziesz służył.


text:
Przeniósł się jednak z Nazaretu i zamieszkał w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu krain Zebulona i Naftalego.


text:
Lud pogrążony w ciemności ujrzy wielkie światło; nad tymi, którzy przebywają w krainie mroków śmierci, rozbłyśnie jasność.


text:
Gdy Jezus szedł brzegiem Jeziora Galilejskiego, zobaczył dwóch rybaków: Szymona - zwanego później Piotrem - i jego brata Andrzeja, którzy zarzucali sieć w jezioro.


text:
Idąc dalej brzegiem, Jezus zobaczył w łodzi dwóch innych braci, Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy razem z ojcem naprawiali sieci. Ich także zawołał.


text:
Odtąd chodził Jezus po całej Galilei, nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Dobrą Nowinę o Królestwie Bożym i leczył ludzi z wszelkich chorób i słabości.


text:
Wieść o nim rozeszła się po całej prowincji syryjskiej, dlatego przynoszono do niego wszystkich, którzy się źle czuli i cierpieli z powodu różnych chorób i dolegliwości, obłąkanych, epileptyków i sparaliżowanych, a on ich uzdrawiał.


text:
Gdy z mojego powodu spadną na was obelgi, prześladowania, wszelkiego rodzaju złe i kłamliwe słowa, uważajcie się za szczęśliwych.


text:
Cieszcie się i bądźcie dobrej myśli, bo czeka was w niebie wielka nagroda; prorocy, którzy żyli przed wami, tak samo byli prześladowani.


text:
Gdy ktoś zapala świecę, nie chowa jej pod korcem, ale stawia na świeczniku, aby świeciła wszystkim w domu.


text:
Niech tak świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i oddawali cześć waszemu Ojcu, który jest w niebie.


text:
Zapewniam was: Dopóki niebo i ziemia będą istnieć, najmniejsza litera ani znak w Prawie Mojżesza nie utracą ważności.


text:
Kto unieważni choćby najmniejsze przykazanie i tak będzie nauczał ludzi, ten zostanie uznany za ostatniego w Królestwie Niebios; a kto będzie postępował zgodnie z przykazaniami i tak też nauczał, będzie się cieszył uznaniem w Królestwie Niebios.


text:
Ostrzegam was jednak: Jeśli nie będziecie przewyższać w spełnianiu woli Boga znawców Prawa i faryzeuszy, nie wejdziecie do Królestwa Niebios.


text:
A ja wam mówię: Kto się gniewa na swego brata, będzie oddany pod sąd: a kto powie do bliźniego - ty durniu! - winien stanąć przed trybunałem. Kto zaś powie - ty bezbożniku! - tego czeka ogień w piekle.


text:
Gdybyś więc szedł złożyć ofiarę na ołtarzu, a przypomniałbyś sobie, że twój brat gniewa się na ciebie,


text:
zostaw swój dar przed ołtarzem i najpierw idź pogodzić się z bratem, później dopiero złóż w ofierze swój dar.


text:
Staraj się dojść do zgody ze swoim wierzycielem, dopóki jeszcze idziecie razem, aby wierzyciel nie przyprowadził ciebie do sędziego, który kazałby strażnikom osadzić cię w więzieniu.


text:
A ja wam mówię: Gdy ktoś patrząc na kobietę, chciałby ją mieć, ten już w myślach złamał wierność małżeńską.


text:
Jeśli twoje prawe oko prowadzi cię do zguby, daj się raczej oślepić, bo lepiej utracić jedno oko, niż całe ciało wydać na zagładę w piekle.


text:
Jeśli twoja prawa ręka prowadzi cię do zguby, daj ją sobie odciąć, bo lepiej utracić jedną część ciała, niż z nieuszkodzonym ciałem pójść na zagładę w piekle.


text:
A ja wam mówię: Kto się rozwodzi, ten łamie wierność małżeńską, chyba że przyczyną rozwodu jest rozwiązłe życie; również ten, kto poślubia osobę rozwiedzioną, łamie wierność małżeńską.


text:
Znacie przykazanie dane praojcom: Nie będziesz składał fałszywej przysięgi, lecz dotrzymasz przysięgi przed Bogiem.


text:
A ja wam mówię: Nie szukajcie zemsty na tym, kto wam wyrządził krzywdę; jeśli ktoś uderzy cię w prawy policzek, nadstaw mu i lewy.


text:
abyście mogli być synami swojego niebiańskiego Ojca; On bowiem każe słońcu świecić zarówno dla dobrych, jak i dla złych. On też zsyła deszcz dla tych, którzy postępują zgodnie z jego wolą i dla tych. którzy jej nie spełniają.


text:
Bo cóż w tym dziwnego, że będziecie życzliwi wobec tych, którzy do was odnoszą się życzliwie, przecież i celnicy tak samo postępują.


text:
Albo cóż w tym nadzwyczajnego, jeżeli będziecie pozdrawiali tylko swoich współbraci? Obcy też to potrafią.


text:
Gdy udzielasz wsparcia ubogiemu, nie każ trąbić o tym w synagogach i na ulicach, jak to czynią obłudnicy, by zdobyć uznanie. Zapewniam was - oni już otrzymują swoją zapłatę.


text:
Niech twoja dobroczynność pozostanie w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi i to, co ukryte, wynagrodzi cię.


text:
Gdy się modlicie, nie postępujcie jak obłudnicy. Lubią oni modlić się w synagogach i na ulicach, by ich ludzie widzieli. Zapewniam was, oni już otrzymują swoją zapłatę.


text:
Ale ty, gdy się modlisz, zamknij za sobą drzwi i módl się do swego Ojca w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi i to, co ukryte, wynagrodzi cię.


text:
Nie bądźcie w modlitwie gadatliwi jak poganie, którym wydaje się, że dzięki gadulstwu zostaną wysłuchani.


text:
Nie bądźcie podobni do nich, gdyż Bóg, Ojciec wasz wie, czego wam potrzeba, zanim jeszcze go o coś poprosicie.


text:
I nie wystawiaj nas na próbę, ale wybaw nas od złego. Do ciebie bowiem należy Królestwo, moc i chwała na wieki. Amen.


text:
Nie udawajcie smutnych w czasie postu jak obłudnicy, którzy chodzą z brudną twarzą, by widziano, że zachowują post. Zapewniam was - oni już otrzymują swoją zapłatę,


text:
bo nie ludziom, ale Ojcu, który działa w ukryciu, powinieneś pokazać, że pościsz. Ojciec widzi to, co ukryte i nagrodzi cię.


text:
Ale zdobywajcie majątek w niebie, gdzie mole ani rdza go nie zniszczą i gdzie złodzieje nie grasują i nie kradną.


text:
Światło dociera do człowieka przez oko. Gdy twoje oko jest czyste, światło rozjaśnia całe twoje wnętrze.


text:
Gdy zaś nie jest czyste, całe twoje wnętrze tonie w ciemnościach. Jeśli więc światło w tobie nie rozprasza ciemności, to jakże wielka musi być ta ciemność.


text:
Nikt nie może być sługą dwóch panów, bo albo jednego znienawidzi, a drugiego pokocha, albo jednemu będzie oddany, a drugiego zaniedba. Nie możecie być sługami Boga i mamony.


text:
Dlatego mówię wam: nie martwcie się o swoje życie, czy będziecie mieli co jeść i pić, ani o ciało, w co się ubrać, bo życie to coś więcej niż jedzenie, a ciało to coś więcej niż ubranie.


text:
Przypatrzcie się ptakom - nie sieją, nie zbierają plonów, ani nie gromadzą zapasów, a wasz niebiański Ojciec troszczy się o nie. Czy wy nie jesteście więcej warci niż ptaki?


text:
Jeśli więc Bóg tak przystroił rośliny na polu, które dziś kwitną, a jutro pójdą do pieca, to o was więcej się troszczy - wy, ludzie małej wiary.


text:
Przede wszystkim szukajcie Królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a wtedy wszystko inne dostaniecie.


text:
Nie martwcie się więc o dzień jutrzejszy, bo jutro będziecie mieli inne troski, a i dziś zmartwień wam nie braknie.


text:
Obłudniku! Najpierw wyjmij belkę z własnego oka, a wtedy poprawi ci się wzrok i będziesz mógł usunąć źdźbło z oka swojego brata.


text:
Tego, co święte nie dawajcie psom, nie rzucajcie pereł przed świnie, bo najpierw je podepczą, a potem odwrócą się i pogryzą was.


text:
Jeśli więc wy, choć nie jesteście dobrzy, dajecie swoim dzieciom rzeczy dobre, to tym bardziej wasz Ojciec w niebie da rzeczy dobre tym, którzy go proszą.


text:
A więc postępujcie z ludźmi tak, jak byście chcieli, żeby oni z wami postępowali, bo taki jest sens Prawa i proroków.


text:
Wchodźcie przez ciasną bramę, bo szeroka brama i wygodna droga prowadzi do zguby, a wielu nią idzie.


text:
Miejcie się na baczności przed fałszywymi prorokami, którzy przychodzą do was w owczej skórze, choć w istocie to drapieżne wilki.


text:
Nie każdy, kto mówi do mnie: Ach, Panie, Panie! - dostanie się do Królestwa Bożego, lecz ten, kto wypełnia wolę mego Ojca, który jest w niebie.


text:
W dniu sądu wielu będzie mówić do mnie: Panie, czy nie prorokowaliśmy w twoim imieniu? Panie, czy nie ujarzmialiśmy demonów i czy w twoim imieniu nie dokonywaliśmy wielu cudów?


text:
A zatem każdy, kto słucha moich słów i zgodnie z nimi postępuje, podobny jest do człowieka mądrego, który zbudował sobie dom na skale.


text:
I chociaż potem spadł ulewny deszcz, wezbrały potoki i w dom uderzyła wichura, jednak nie zawalił się, bo był postawiony na skale.


text:
Natomiast ten, kto słucha tych moich słów, lecz według nich nie postępuje, podobny jest do człowieka głupiego, który zbudował sobie dom na piasku.


text:
Wtedy zbliżył się do niego pewien trędowaty, pokłonił się przed nim aż do ziemi i powiedział: - Panie, jeśli zechcesz, możesz mnie uzdrowić.


text:
Jezus wyciągnął rękę, dotknął go i powiedział: - Chcę, bądź oczyszczony. W tej samej chwili trędowaty został uzdrowiony.


text:
A Jezus dodał: - Pamiętaj, nie mów o tym nikomu - idź jednak do kapłana, niech cię zbada i stwierdzi, że jesteś czysty, potem złóż ofiarę nakazaną przez Mojżesza.


text:
Na to setnik: - Panie, zbyt wielki to dla mnie zaszczyt, abyś przychodził do mnie, wystarczy, że powiesz jedno słowo, a mój sługa wyzdrowieje.


text:
Przecież i ja podlegam władzy, mam też pod sobą żołnierzy i gdy mówię jednemu "idź" - to idzie, a drugiemu "chodź tu" - to przychodzi, a do tego, co jest na służbie mówię "zrób to" - i on robi.


text:
Gdy to Jezus usłyszał, zdziwił się i powiedział do tych, którzy mu towarzyszyli: - Doprawdy! Mówię wam, że u nikogo w Izraelu nie spotkałem się z taką wiarą.


text:
Dlatego zapewniam was, wielu obcych ze Wschodu i Zachodu przyjdzie i razem z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem zasiądą do uczty w Królestwie Niebios,


text:
a ci, którzy byli wybrańcami Boga, zostaną wyrzuceni w ciemną noc, gdzie będzie słychać płacz i zgrzytanie zębów.


text:
Potem zwrócił się Jezus do setnika: - Uwierzyłeś, niech więc się tak stanie. W tym samym czasie służący wyzdrowiał.


text:
O zmierzchu przyprowadzono do Jezusa wielu obłąkanych, a On słowem ujarzmiał demony i uzdrawiał wszystkich cierpiących.


text:
W ten sposób spełniła się zapowiedź proroka Izajasza: On wziął na siebie nasze słabości i znosił nasze choroby.


text:
Tam podszedł do niego pewien znawca Prawa i powiedział: - Dokąd ty pójdziesz, Nauczycielu, ja pójdę z tobą.


text:
- Lisy mają nory, a ptaki gniazda - odpowiedział Jezus - Syna Człowieczego nie ma nigdzie schronienia.


text:
A on na to: - Dlaczego się boicie, wy ludzie słabej wiary? Potem wstał, ujarzmił wiatr i fale. Zapanowała cisza.


text:
Gdy przepłynął na drugi brzeg w okolice Gadary, przybiegli do niego dwaj ludzie, opanowani przez demony, którzy mieli kryjówkę w grobach. Ponieważ byli groźni dla otoczenia, nikt nie miał odwagi tamtędy przechodzić.


text:
Powiedział do nich: - Precz stąd! Opuściły więc tych ludzi i wpadły między świnie. A całe stado zerwało się, pognało po zboczu do jeziora i utonęło.


text:
Wtedy mieszkańcy miasta wyszli na spotkanie Jezusa, a gdy go zobaczyli, błagali, aby odszedł z tej okolicy.


text:
Tam przynieśli do niego na noszach człowieka sparaliżowanego. Jezus, widząc z jaką wiarą przychodzą, powiedział do chorego: - Synu, bądź dobrej myśli, jesteś wolny od swoich grzechów.


text:
Musicie wiedzieć, że Syn Człowieczy ma na ziemi prawo uwalniać od grzechów, dlatego mówię teraz sparaliżowanemu:


text:
Odchodząc stamtąd Jezus zobaczył człowieka, który pobierał cło; miał on na imię Mateusz. Powiedział mu: - Choć ze mną!


text:
On wstał i poszedł z Jezusem. Potem, gdy Jezus odpoczywał w domu za stołem, zeszło się tam wielu poborców podatków i ludzi o złej sławie, którzy zajęli miejsce koło Jezusa i jego uczniów.


text:
Z tego powodu faryzeusze pytali uczniów Jezusa: - Dlaczego wasz Nauczyciel zasiada przy jednym stole z poborcami podatków i ludźmi o złej sławie?


text:
A teraz nauczcie się, co to naprawdę znaczy - Miłości chcę, a nie ofiary. Nie przyszedłem nawoływać nieskazitelnych, ale zbłąkanych.


text:
Potem przyszli do niego uczniowie Jana i zapytali: - Dlaczego my i faryzeusze zachowujemy post, a twoi uczniowie nie zachowują?


text:
Jezus im odpowiedział: - Goście weselni nie mogą być smutni, dopóki pan młody jest wśród nich. Ale nadejdzie czas, że zabiorą im pana młodego - wtedy będą pościć.


text:
Nikt nie łata starego ubrania kawałkiem nowego sukna, bo tkanina się rozrywa i robi się jeszcze większa dziura.


text:
Nie wlewa się też młodego wina do starych bukłaków, bo pękają i marnują się, a wino wycieka. Młode wino trzeba nalewać do nowych bukłaków - wtedy się nie zniszczy.


text:
Gdy Jezus to do nich mówił, wszedł pewien zwierzchnik synagogi, pokłonił się przed nim aż do ziemi i powiedział: - Moja córka przed chwilą umarła, ale przyjdź połóż na nią rękę, a wróci do życia.


text:
Po drodze zdarzyło się, że pewna kobieta, która od dwunastu lat miewała krwotoki, zbliżyła się do Jezusa z tyłu i dotknęła jego płaszcza,


text:
A Jezus odwrócił się, zobaczył ją i powiedział: - Bądź dobrej myśli córko, twoja wiara cię ocaliła. W tej samej chwili kobieta wyzdrowiała.


text:
Gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za nim dwaj niewidomi, głośno wołając: - Synu Dawida, zlituj się nad nami!


text:
A kiedy wszedł do domu, niewidomi zbliżyli się do niego. Zapytał ich więc: - Czy wierzycie, że mogę coś dla was zrobić? Odpowiedzieli: - Tak, Panie!


text:
Jezus uwolnił go z jego mocy i niemy zaczął mówić, a ludzie dziwili się i wołali: - Nigdy w Izraelu nie wydarzyło się nic podobnego.


text:
Mimo to Jezus chodził po miastach i wsiach, nauczał w synagogach i głosił Dobrą Nowinę o Królestwie Bożym, a także leczył z każdej choroby i dolegliwości.


text:
Potem zawołał swoich dwunastu uczniów i dał im moc ujarzmiania demonów i uzdrawiania z różnych chorób i dolegliwości.


text:
A oto imiona dwunastu apostołów: najpierw Szymon, zwany też Piotrem, potem jego brat Andrzej oraz Jakub i jego brat Jan, synowie Zebedeusza.


text:
Tych dwunastu Jezus wysłał z takim poleceniem: - Nie chodźcie do pogan i omijajcie miasta samarytańskie.


text:
Przywracajcie chorym zdrowie, a umarłym życie, uzdrawiajcie trędowatych, uwalniajcie od demonów. Róbcie to za darmo - darmo otrzymaliście, za darmo dawajcie.


text:
Tak samo torby na drogę, dwóch ubrań, sandałów czy laski, bo kto pracuje, jest wart swego wynagrodzenia.


text:
Gdy wejdziecie do jakiegoś miasta lub wioski, dowiedzcie się, kto tam by was godnie przyjął. U niego się zatrzymajcie, zanim pójdziecie dalej.


text:
Jeśli godnie was przyjmą, niech zapanuje w tym domu pokój, jeśli was nie przyjmą, niech się życzenie pokoju nie spełni.


text:
Opuśćcie taki dom i miasto, gdzie was nie przyjmą i nie zechcą słuchać i otrząśnijcie proch ze swoich nóg.


text:
Z mojego powodu będą was stawiać przed urzędami i władcami; będziecie wtedy mogli świadczyć o mnie wobec nich i pogan.


text:
Gdy już staniecie przed sądem, nie martwcie się o to, co i jak macie mówić. Będziecie to wiedzieli o właściwej porze,


text:
A kiedy was będą prześladować w jednym mieście, schrońcie się do innego. Zapewniam was, nie zdążycie obejść miast w Izraelu, a Syn Człowieczy przyjdzie.


text:
Dobrze jest, gdy uczeń osiągnie to, co nauczyciel, a sługa to, co jego pan. Skoro pana domu przezwali Belzebubem, to tym gorzej nazwą domowników.


text:
Co ja wam mówię w mroku nocy, wy mówcie w blasku dnia, a czego dowiedzieliście się w tajemnicy - rozgłaszajcie publicznie.


text:
Nie bójcie się więc tych, którzy zabijają ciało, ale duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej tego, kto może i ciało, i duszę zniszczyć w Gehennie.


text:
Czy nie sprzedaje się pary wróbli za jeden grosz? A przecież żaden z nich nie spadnie za ziemię, jeśli wasz Ojciec tego nie zechce.


text:
Kto kocha swego ojca lub matkę bardziej niż mnie, ten nie jest mnie godny; kto kocha syna lub córkę bardziej niż mnie, ten nie jest mnie godny.


text:
Kto was przyjmuje w swoim domu, ten mnie przyjmuje, a kto mnie przyjmuje, ten przyjmuje tego, który mnie posłał.


text:
Kto przyjmuje proroka jako męża Bożego, otrzyma godną zapłatę; także ten, kto przyjmuje człowieka sprawiedliwego jako miłego Bogu, otrzyma godną zapłatę.


text:
A kto by podał kubek zimnej wody najbiedniejszemu człowiekowi jako memu uczniowi - zapewniam was - nie minie go nagroda.


text:
Jezus skończył wydawać polecenia dwunastu uczniom i odszedł stamtąd, aby w ich miasteczkach nauczać i głosić Słowo Boże.


text:
niewidomi odzyskują wzrok, kulawi zaczynają dobrze chodzić, trędowaci wracają do zdrowia, głusi odzyskują słuch, umarli wstają do życia, a ludzie biedni słuchają Dobrej Nowiny.


text:
Po ich odejściu zaczął Jezus mówić do zgromadzonych ludzi o Janie: - Po co poszliście na pustynię? Oglądać trzcinę chwiejącą się na wietrze?


text:
Po co więc poszliście? Zobaczyć człowieka pięknie ubranego? Ludzie pięknie wystrojeni mieszkają w królewskich pałacach.


text:
Zapewniam was, że nikt z ludzi nie jest większy od Jana Chrzciciela, ale nawet najmniej ważny w Królestwie Niebios znaczy więcej niż on.


text:
Od czasów Jana Chrzciciela aż do tej chwili różni ludzie gwałtem chcą się wedrzeć do Królestwa Niebios i zagarnąć je dla siebie.


text:
Do kogo mam porównać dzisiejszych ludzi? Chyba do dzieci, które bawią się na placu i przygadują sobie:


text:
Graliśmy wam na piszczałce, nie chcieliście tańczyć, śpiewaliśmy żałobne pieśni, nie chcieliście płakać.


text:
A gdy przyszedł Syn Człowieczy, który je i pije, to mówią: Żarłok i pijak, zadaje się z ludźmi o złej sławie. Oto cała ich mądrość.


text:
Biada tobie Chorazynie, biada tobie Betsaido! Gdyby w Tyrze i Sydonie wydarzyły się te cuda, jakie wydarzyły się u was, mieszkańcy ich od dawna pokutowaliby we włosiennicy i z popiołem na głowie.


text:
A ty, Kafarnaum, czy masz być wywyższone aż pod niebo? Nie! Będziesz strącone aż na dno przepaści, bo gdyby w Sodomie działy się takie cuda, jakie wydarzyły się w twoich murach, przetrwałaby do dziś.


text:
Potem Jezus odezwał się: - Ojcze, Panie nieba i ziemi, dziękuję ci za to, że te sprawy zakryłeś przed mądrymi i uczonymi, a odsłoniłeś je ludziom prostym.


text:
Ojciec przekazał mi wszystko, bo tylko Ojciec zna Syna i tylko Syn zna Ojca oraz ten, komu Syn zechce go objawić.


text:
Bierzcie na siebie tylko takie jarzmo, jakie ja dźwigam, a nauczę was nosić je z pogodą ducha i bez skargi. Wtedy znajdziecie wytchnienie,


text:
W dzień sabatu szedł Jezus wśród łanów zboża. Uczniowie poczuli głód, zaczęli więc zrywać kłosy i jeść ziarno.


text:
Gdy faryzeusze to zobaczyli, powiedzieli do Jezusa: - Popatrz, twoi uczniowie robią coś, czego w sabat robić nie wolno!


text:
Wszedł do Domu Bożego i jadł święcone chleby, których nie wolno było jeść ani jemu, ani jego ludziom, tylko kapłanom.


text:
Chyba czytaliście w księdze Prawa, że nawet kapłani co tydzień naruszają w świątyni przepis o sabacie, a nie ponoszą winy.


text:
O, gdybyście mogli pojąć sens tych słów: Miłości chcę, a nie ofiary! - nie potępialibyście niewinnych.


text:
Był tam człowiek z bezwładną ręką. Faryzeusze chcąc Jezusa oskarżyć, zapytali go: - Czy wolno w sabat leczyć?


text:
A on odpowiedział: - Jeśli ktoś z was ma jedną owcę i ta w sabat wpadnie do studni, czy nie pójdzie i nie wyciągnie jej?


text:
On ją wyprostował i miał znów obie ręce sprawne. A faryzeusze wyszli i naradzali się jak zgładzić Jezusa.


text:
To jest mój sługa, którego sobie wybrałem, mój ukochany, który jest mi bardzo miły. Obdarzę go swym duchem, a on zapowie narodom mój sąd.


text:
Trzciny nadłamanej nie dołamie ani knota gasnącego nie dogasi, dopóki nie zatriumfuje sprawiedliwość


text:
Usłyszeli to faryzeusze i stwierdzili: - On na pewno ujarzmia demony z rozkazu ich władcy, Belzebuba.


text:
Jezus, świadom tego, co o nim myślą, powiedział: - Każde państwo rozdarte niezgodą jest skazane na zagładę. Tak samo każde miasto, a nawet dom, gdzie nie ma jedności, nie może się ostać.


text:
Gdyby szatan miał ujarzmiać szatana, sam z sobą byłby w niezgodzie. Czy jego państwo mogłoby się ostać?


text:
Jeżeli ja ujarzmiam demony mocą Belzebuba, to z czyjego rozkazu wypędzają demony wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami.


text:
Nikt przecież nie może włamać się do domu siłacza i zrabować jego rzeczy, zanim go nie zwiąże; dopiero potem może ograbić jego dom.


text:
Nadto ostrzegam was: Każdy grzech i każde obelżywe słowo mogą być ludziom wybaczone, ale obelżywe słowo przeciwko Duchowi Świętemu nie będzie nikomu wybaczone.


text:
Nawet gdyby ktoś powiedział złe słowo przeciw Synowi Człowieczemu, otrzyma przebaczenie, ale nie otrzyma przebaczenia ani teraz, ani w wieczności ten, kto będzie występował przeciw Duchowi Świętemu.


text:
Jeżeli odmiana drzewa jest szlachetna, to i jego owoc będzie dorodny, a jeśli drzewo zdziczeje, to i owoc z niego marny. Stan drzewa poznaje się po owocach.


text:
Wy, podłe gady! Jak możecie powiedzieć coś dobrego, gdy sami jesteście źli. Usta mówią przecież to, co nagromadziło się w sercu.


text:
Dobry człowiek czerpie to, co dobre ze skarbca dobra, zły człowiek czerpie to, co złe ze skarbca zła.


text:
Zapewniam was, że w dniu sądu zda człowiek rachunek z każdego niepotrzebnego słowa, które kiedykolwiek wypowiedział.


text:
Wtedy grupa faryzeuszy i znawców Prawa zwróciła się do Jezusa z żądaniem: - Nauczycielu, chcemy, abyś nam pokazał jakiś wiarygodny znak.


text:
Odpowiedział im: - Ludzie źli i wiarołomni domagają się znaku, ale nie zobaczą, chyba tylko znak proroka Jonasza.


text:
Przez trzy doby przebywał Jonasz we wnętrzu wielkiej ryby - podobnie i Syn Człowieczy będzie przez trzy doby w głębi ziemi.


text:
Mieszkańcy Niniwy staną przed sądem razem z waszym pokoleniem i oskarżą was, bo gdy wystąpił Jonasz i napominał ich, zmienili swoje życie. A przecież stoi teraz przed wami ktoś większy niż Jonasz.


text:
Królowa z Południa też stanie przed sądem razem z waszym pokoleniem i oskarży was, bo przybyła tu z dalekich stron, by poznać mądrość Salomona. A przecież stoi teraz przed wami ktoś większy niż Salomon.


text:
Wtedy mówi sobie: wrócę chyba tam, skąd wyszedłem. Wraca i zastaje swoje dawne mieszkanie wolne, posprzątane i przystrojone.


text:
Wtedy sprowadza do siebie jeszcze siedem demonów, gorszych niż on sam i mieszkają tam razem. Dlatego też stan końcowy takiego człowieka jest o wiele gorszy niż początkowy. Tak stanie się z waszym złym pokoleniem.


text:
Gdy Jezus przemawiał jeszcze do tłumu, jego matka i bracia zatrzymali się przed domem, chcąc z nim mówić.


text:
Wtedy Jezus powiedział do tego, kto mu o tym doniósł: - Kto to jest moja matka? Kto to są moi bracia?


text:
On zaś mówił im o wielu sprawach w przypowieściach. Powiedział tak: - Pewien siewca poszedł siać zboże.


text:
Inne padły na grunt kamienisty, gdzie gleba była płytka; po wschodziły wprawdzie szybko z powodu cienkiej warstwy ziemi,


text:
Jeszcze inne padły na żyzną glebę i obficie obrodziły: jedne kłosy dały sto ziaren, drugie sześćdziesiąt, a inne trzydzieści.


text:
bo kto już coś zyskał, dostanie więcej i będzie opływał we wszystko, a kto nic nie zyskał, straci nawet to, co ma.


text:
Przemawiam do nich, używając przypowieści, bo oni patrzą, a nie widzą, słuchają, a nie słyszą i niczego nie pojmują.


text:
Tak spełnia się wobec nich proroctwo Izajasza: Będziecie się przysłuchiwać, a nie pojmiecie, będziecie się wpatrywać, a nie zobaczycie.


text:
Nieczułe jest serce tego ludu, ich uszy dotknięte głuchotą, a oczy ślepotą, bo nie chcą ani widzieć, ani słyszeć, ani rozumieć, żeby się nie nawrócili i żebym ich nie uleczył.


text:
bo zapewniam was, że wielu proroków i ludzi miłych Bogu chciało zobaczyć i usłyszeć to, co wy, a nie mogli.


text:
Do tego, kto słucha o Królestwie Bożym, a nie rozumie, przychodzi Zły i wyrywa to, co zasiane w jego sercu. Tak właśnie jest z ziarnem, które padło na pobocze drogi.


text:
Z innymi jest jak z glebą kamienistą, na którą pada ziarno. Słuchają Słowa i natychmiast przyjmują je z radością,


text:
ale nie dają mu się zakorzenić; brak im stałości i gdy nadchodzi cierpienie lub prześladowanie z powodu Słowa Bożego, natychmiast się załamują.


text:
Z innymi jest tak, jak z ziarnem, które padło między chwasty. Słuchają wprawdzie Słowa, ale troski życia codziennego i ułuda dobrobytu zagłuszają Słowo, tak, że nie odnosi skutku.


text:
Są zaś tacy, co przyjmują ziarno na dobrą glebę. Ci słuchają Słowa, rozumieją je i jedni z nich przynoszą plon sto razy większy, drudzy sześćdziesiąt, a inni trzydzieści razy większy.


text:
Opowiedział im Jezus znowu taką przypowieść: - Z Królestwem Niebios jest podobnie jak z człowiekiem, który swoje pole obsiał czystym ziarnem.


text:
Ale w nocy, gdy wszyscy spali, zjawił się jego nieprzyjaciel i cichaczem nasiał kąkolu między pszenicę.


text:
Wtedy przyszli do gospodarza pracownicy i powiedzieli: - Przecież twoje pole zostało obsiane czystym ziarnem. Skąd więc wziął się ten kąkol?


text:
- To musiał zrobić mój wróg - odpowiedział. Wtedy pracownicy zapytali: Czy mamy pójść i powyrywać te chwasty?


text:
Niech rosną razem aż do żniw; dopiero wtedy każecie żniwiarzom zebrać najpierw kąkol w wiązki i spalić, a potem zwieźć pszenicę do mojej stodoły.


text:
Opowiedział im jeszcze jedną przypowieść: - Królestwo Niebios przypomina ziarnko gorczycy, które pewien człowiek zasiał na swoim polu.


text:
Jest ono wprawdzie najmniejsze z nasion, lecz gdy urośnie, przewyższa inne rośliny, wygląda jak drzewo, nawet ptaki siadają na nim i wiją gniazda pośród jego gałęzi.


text:
Powiedział im jeszcze jedną przypowieść: - Królestwo Niebios przypomina zakwas, rozczyniony przez kobietę w pewnej ilości mąki, dzięki czemu całe ciasto wyrasta.


text:
aby spełniła się zapowiedź proroka, który mówił: Będę przemawiał w formie przypowieści, ujawnię sprawy tajemne od pradawnych czasów.


text:
Potem kazał ludziom rozejść się, a sam poszedł do domu. Wtedy podeszli do niego uczniowie i prosili: - Wyjaśnij nam przypowieść o kąkolu.


text:
Syn Człowieczy wyśle aniołów, aby w jego Królestwie zebrali wszystkich złych i tych, którzy dopuszczają się bezprawia.


text:
Ale posłuszni Bogu zajaśnieją jak słońce u boku swego Ojca. Nie puszczajcie mimo uszu tego, co słyszycie.


text:
Królestwo Niebios jest jak ukryty w ziemi skarb. Człowiek, który go znalazł, zakopuje go z powrotem, odchodzi uradowany, wyprzedaje się ze wszystkiego i kupuje tamto pole.


text:
Albo jeszcze inaczej: Królestwo Niebios przypomina zarzuconą do jeziora sieć, która zagarnia rozmaite ryby.


text:
Gdy jest pełna, rybacy wyciągają sieć na brzeg, siadają i wybierają: dobre ryby do kosza, a to, co nieprzydatne odrzucają.


text:
Widzicie więc - powiedział - każdy znawca Prawa, który przyswoi sobie naukę o Królestwie Bożym da się porównać z gospodarzem, który sięga do swego skarbca po nowe i stare rzeczy.


text:
i wrócił do swego rodzinnego miasta. Tam przemawiał w synagodze, a słuchacze z wielkim zdziwieniem pytali się: - Skąd u niego tyle mądrości i ta niezwykła moc?


text:
I byli oburzeni z tego powodu. A Jezus rzekł: - Tylko w ojczyźnie i we własnym domu pogardza się prorokiem.


text:
i powiedział do swoich dworzan: - Z pewnością Jan Chrzciciel wstał z martwych i stąd w nim ta niezwykła moc.


text:
To właśnie Herod kazał Jana pochwycić, zakuć w kajdany i zamknąć w więzieniu z powodu Herodiady, żony swego brata, Filipa,


text:
Król znalazł się w kłopotliwej sytuacji, ale ponieważ dał słowo przy gościach, kazał spełnić jej życzenie.


text:
Gdy on to usłyszał, odpłynął łodzią na pustkowie. A ludzie w miastach dowiedzieli się o tym i pośpieszyli za nim piechotą.


text:
Jezus wysiadł na brzeg, zobaczył wielki tłum, zaczął więc uzdrawiać chorych, pełen głębokiego współczucia.


text:
Gdy zapadł wieczór, podeszli do niego uczniowie i powiedzieli: - Okolica tu pustynna i godzina późna, każ ludziom rozejść się po wioskach. Niech sobie kupią coś do jedzenia.


text:
A potem kazał ludziom rozsiąść się na trawie, wziął pięć chlebów i dwie ryby, podniósł oczy ku niebu, podziękował Bogu, zaczął dzielić i podawać uczniom, a oni rozdawali ludziom.


text:
Zaraz potem przynaglał uczniów, żeby wsiedli do łodzi i pierwsi przeprawili się na drugi brzeg, a sam żegnał się z ludźmi.


text:
Gdy się z nimi pożegnał, wszedł na wzgórze, aby się modlić. Dawno już zapadł wieczór, a on przebywał tam w samotności.


text:
- Chodź! - powiedział. Wtedy Piotr wyskoczył z łodzi, zaczął stawiać kroki na powierzchni wody i zbliżył się do Jezusa.


text:
Tamtejsi mieszkańcy poznali go i roznieśli wieść po całej okolicy. Przyniesiono więc do niego wszystkich chorych.


text:
Prosili go, żeby mogli choć dotknąć jego płaszcza. I wszyscy, którzy go dotknęli, odzyskiwali zdrowie.


text:
Bóg powiedział przecież: Czcij ojca i matkę; oraz: Kto by lżył ojca lub matkę, podlega karze śmierci.


text:
Wy zaś mówicie, że kto oświadczy któremuś z rodziców: Moją należność dla ciebie przeznaczyłem na ofiarę w świątyni,


text:
ten jest zwolniony od powinności należnych ojcu albo matce. W ten sposób - przez wzgląd na tradycję - podważyliście wartość Słowa Bożego.


text:
Nie może powodować nieczystości człowieka to, co on je, lecz to, co mówi może powodować jego nieczystość.


text:
Zostawcie ich w spokoju, to są ślepi przewodnicy. Gdy ślepy prowadzi ślepego, w końcu razem spadną w jakiś dół.


text:
Z serca bowiem pochodzą złe myśli, które prowadzą do zabójstwa, łamania wierności małżeńskiej, nierządu, kradzieży, fałszywych zeznań i obrażania Boga.


text:
Pewna kobieta kanaańska, która tam mieszkała, zaczęła wołać: - Panie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną, moja córka jest w mocy demona i bardzo cierpi!


text:
Ale on nie odezwał się do niej ani słowem. Wtedy uczniowie zwrócili się do niego: - Każ jej odejść, bo nam tu wciąż lamentuje.


text:
- To prawda - odpowiedziała - ale i szczenięta zjadają okruszyny, które spadają ze stołu ich właścicieli.


text:
Wtedy Jezus oświadczył: - Mocną masz wiarę, kobieto. Niech będzie tak, jak chcesz. I w tej chwili jej córka wyzdrowiała.


text:
Ściągnęło do niego mnóstwo ludzi, wśród nich inwalidzi: kulawi, niewidomi, głuchoniemi i wielu innych. Kładziono ich przed Jezusem u jego nóg, a on przywracał im zdrowie.


text:
Podziw ogarniał ludzi, gdy widzieli, jak niemi zaczynają mówić, niepełnosprawni wracają do zdrowia, kulawi stają na nogi, a niewidomi odzyskują wzrok. Wszyscy wysławiali Boga Izraela.


text:
Potem Jezus przywołał uczniów i powiedział: - Żal mi tych ludzi, już trzy dni są ze mną i nie mają co jeść. Nie chcę, by odeszli głodni, bo pomdleją w drodze.


text:
Pewnego razu przyszli faryzeusze i saduceusze, aby wystawić Jezusa na próbę. Namawiali go, aby pokazał im znak od Boga.


text:
Wtedy on odpowiedział: - Gdy nadchodzi wieczór, a niebo się czerwieni, przepowiadacie, że będzie pogoda.


text:
A gdy rano niebo się czerwieni i jest pochmurno, mówicie: Dziś będzie padać. Potraficie więc wytłumaczyć zjawiska przyrody, a znaków czasu nie możecie rozpoznać.


text:
Ludzie źli i wiarołomni domagają się znaku, ale nie zobaczą, chyba tylko znak proroka Jonasza. Tak ich zostawił i odszedł.


text:
Jezus powiedział: - Miejcie się na baczności i trzymajcie się z dala od zaczynu faryzeuszy i saduceuszy.


text:
Jezus, świadom tego, powiedział: - Cóż to, rozmawiacie o tym, że nie wzięliście chleba? A gdzież wasza wiara?


text:
Nie pojmujecie nawet teraz? Zapomnieliście o pięciu chlebach, które wystarczyły dla pięciu tysięcy ludzi i ile jeszcze zebraliście koszy okruszyn?


text:
Jak to? Nie rozumiecie, że nie o chlebie mówiłem? Dlatego trzymajcie się z dala od zaczynu faryzeuszy i saduceuszy.


text:
Dopiero wtedy pojęli, że nie chodziło tu o zaczyn chlebowy, lecz o to, czego uczą faryzeusze i saduceusze, a czego oni powinni się wystrzegać.


text:
Następnie Jezus przyszedł w pobliże Cezarei Filipa i zapytał uczniów: - Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?


text:
- Jedni za Jana Chrzciciela - odpowiedzieli - inni za Eliasza, a jeszcze inni za Jeremiasza, albo za jednego z proroków.


text:
A Jezus powiedział: - Szczęśliwy jesteś Szymonie, synu Jonasza, że ukazał ci to nie człowiek, ale mój Ojciec z nieba.


text:
Więcej ci powiem: Ty jesteś, Piotrze, jak skała, na tej skale zbuduję mój Kościół i nie zwycięży go nawet potęga śmierci.


text:
Tobie dam też klucze Królestwa Niebios; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi będzie rozwiązane i w niebie.


text:
Od tej chwili Jezus zaczął dawać uczniom do zrozumienia, że będzie musiał pójść do Jerozolimy, doznać wielu cierpień od przywódców, arcykapłanów i znawców Prawa, że będzie musiał ponieść śmierć, ale trzeciego dnia zostanie przywrócony do życia.


text:
Wtedy Piotr wziął Jezusa na bok i zaczął go ostro upominać: - Co też ty mówisz, Panie! Przecież to niemożliwe.


text:
Ale on obrócił się i rzekł do Piotra: - Precz mi z oczu, kusicielu! Zawiodłem się na tobie. Ty, rozumując po ludzku, nie pojmujesz sprawy Bożej.


text:
Potem Jezus powiedział do uczniów: - Jeśli kto chce pójść w moje ślady, niech zaprze się siebie samego, niech dźwiga swój krzyż i idzie za mną;


text:
Cóż będzie miał człowiek z tego, że zdobędzie cały świat, a straci życie, lub co może dać człowiek w zamian za swoje życie?


text:
Gdy Syn Człowieczy w blasku majestatu Ojca przyjdzie z jego aniołami, będzie sądził wszystkich według ich postępowania.


text:
Zapewniam was, że niektórzy z obecnych tutaj nie umrą, dopóki nie zobaczą, jak Syn Człowieczy przychodzi jako król.


text:
Po sześciu dniach wziął Jezus z sobą Piotra, Jakuba i jego brata Jana . i zaprowadził ich na wysoką górę.


text:
Tam, w ich obecności, nastąpiło jego przemienienie. Twarz Jezusa zajaśniała jak słońce, a szata stała się biała jak światło.


text:
Wtedy Piotr odezwał się: - O, jak tu pięknie, Panie! Jeśli chcesz postawię tu trzy namioty - dla ciebie, Mojżesza i Eliasza.


text:
Jeszcze nie skończył mówić, gdy otoczył ich jasny obłok a z niego rozległy się słowa: - To jest mój ukochany Syn, którego wybrałem, bądźcie mu posłuszni.


text:
W drodze powrotnej Jezus zabronił im mówić o tym widzeniu, dopóki Syn Człowieczy nie powstanie z martwych.


text:
A nawet wam powiem, że Eliasz już przyszedł, ale go nie poznali i zrobili z nim, co chcieli. W podobny sposób Syn Człowieczy będzie przez nich cierpiał.


text:
i powiedział: - Panie, zlituj się nad moim synem! Ma padaczkę i bardzo cierpi. Często wpada to w ogień, to w wodę.


text:
Jezus odpowiedział: - O, nieufni i przewrotni ludzie! Jak długo jeszcze mam być z wami? Jak długo jeszcze mam was znosić? Dajcie mi go tutaj!


text:
- Bo macie słabą wiarę - odpowiedział. - Bądźcie pewni, gdybyście mieli choć odrobinę wiary, moglibyście powiedzieć tej górze: przenieś się stąd na inne miejsce, a przeniosłaby się. Nie byłoby dla was nic niemożliwego.


text:
Podczas pobytu w Galilei Jezus powiedział do uczniów: - Zbliża się czas, że Syn Człowieczy wpadnie w ręce ludzi,


text:
Gdy przyszli do Kafarnaum, poborcy podatku na rzecz świątyni zbliżyli się do Piotra i zapytali: - Czy wasz Nauczyciel płaci ten podatek?


text:
Odpowiedział: - Owszem. A kiedy wszedł do domu, zanim zdążył coś powiedzieć, odezwał się Jezus: - Jak myślisz, Szymonie, od kogo królowie pobierają cło lub podatek, od swoich czy od obcych?


text:
ale żeby nie drażnić poborców, idź nad jezioro i zarzuć wędkę; pierwszej złowionej rybie otworzysz pyszczek, znajdziesz tam stater, weźmiesz go i zapłacisz za mnie i za siebie.


text:
W pewnej chwili podeszli do Jezusa uczniowie i zapytali: - Kto będzie najważniejszy, gdy nastanie Królestwo Niebios?


text:
powiedział: - Zapewniam was! Dopóki się nie zmienicie, żeby stać się jak dzieci, nic nie będziecie znaczyć;


text:
Ale temu, kto podważa wiarę we mnie u prostodusznych ludzi, należałoby przywiązać kamień młyński do szyi i utopić go na głębokiej wodzie.


text:
Nieszczęsny świat z powodu odstępstw! Odstępstwa to rzecz nieunikniona, ale nieszczęsny człowiek, który podważa wiarę.


text:
Jeżeli twoja ręka lub noga prowadzi cię do upadku, obetnij ją i odrzuć, bo lepiej byś zyskał życie będąc kaleką, niż z obiema rękami i nogami zginął na zawsze.


text:
A jeżeli twoje oko prowadzi cię do zguby, wyłup je i odrzuć, bo lepiej, abyś zyskał życie jako jednooki, niż z dwojgiem oczu zginął w ogniu Gehenny.


text:
Miejcie się na baczności i nie pogardzajcie żadnym z tych prostodusznych ludzi; możecie być pewni, że ich aniołowie w niebie mają stały dostęp do mojego niebiańskiego Ojca.


text:
Jak się wam wydaje, co robi człowiek mający sto owiec, gdy jedna z nich się zabłąka? Czy nie zostawia tych dziewięćdziesięciu dziewięciu, by pasły się na zboczu i nie idzie szukać zaginionej?


text:
A gdy udaje mu się ją odnaleźć - zapewniam was - cieszy się tą jedną bardziej niż dziewięćdziesięcioma dziewięcioma, które się nie zabłąkały.


text:
Gdyby twój brat zawinił wobec ciebie, idź i porozmawiaj z nim w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, odzyskałeś brata.


text:
Jeśli jednak nie usłucha, dobierz sobie jednego lub dwóch świadków, gdyż w każdej sprawie spornej potrzebne jest zeznanie dwóch albo trzech świadków.


text:
Jeśli ich nie usłucha, przedstaw sprawę zborowi; jeśli zboru nie usłucha, możesz traktować go jak obcego i celnika.


text:
Oświadczam wam, że cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie i cokolwiek rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.


text:
Zapewniam was, że jeśli we dwóch będziecie się zgodnie modlić o coś na ziemi, otrzymacie to od mojego Ojca, który jest w niebie.


text:
Wtedy Piotr podszedł do Jezusa i spytał: - Panie! Ile razy mam przebaczyć mojemu bratu, jeśli wobec mnie zawinił? Czy rzeczywiście aż siedem razy?


text:
Dlatego też Królestwo Niebios przypomina postępowanie pewnego władcy, który chciał rozliczyć się ze swoimi podwładnymi.


text:
Gdy zaczął sprawdzać rachunki, przyprowadzono do niego dłużnika, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów.


text:
Ponieważ nie miał z czego oddać, władca kazał go sprzedać razem z żoną, dziećmi i z tym, co jeszcze posiadał, aby odebrać swą należność.


text:
Dłużnik padł przed nim na twarz i błagał: - Panie! Miej jeszcze trochę cierpliwości, a oddam ci cały dług.


text:
Dłużnik odszedł i zaraz spotkał swego podwładnego, który był mu winien sto denarów. Dopadł go, zaczął dusić i wołał: - Oddaj, coś mi winien!


text:
Inni podwładni, widząc, co się stało, bardzo się przejęli, poszli do władcy i wszystko mu opowiedzieli.


text:
Pan wezwał swego dłużnika i powiedział: - Jesteś złym człowiekiem, ja darowałem ci cały dług, bo mnie o to prosiłeś.


text:
Tak samo postąpi z wami mój Ojciec w niebie, jeśli każdy z was dobrowolnie nie przebaczy swemu bratu.


text:
Przyszli do niego też faryzeusze i wystawiając go na próbę, zapytali: - Czy każda przyczyna uprawnia do rozwodu z żoną?


text:
- Dlatego, że jesteście bez serca - odpowiedział Jezus. - Pozwolił wam Mojżesz na rozwody, ale na początku tak nie było.


text:
A ja wam mówię, że kto się rozwodzi i żeni z inną, ten łamie wierność małżeńską, chyba że przyczyną rozwodu jest rozwiązłe życie.


text:
Wtedy odezwali się uczniowie do Jezusa: - Jeżeli małżeństwo nakłada takie zobowiązania, nie warto się żenić.


text:
Są przecież niektórzy od urodzenia niezdatni do małżeństwa; inni zostali przez ludzi pozbawieni męskości, jeszcze inni się jej pozbawili, aby lepiej służyć Bogu. Kto może, niech stara się to zrozumieć.


text:
Potem ludzie przychodzili do Jezusa z dziećmi, aby nakładał na nie ręce i modlił się za nie, ale uczniowie nie chcieli na to pozwolić.


text:
A Jezus powiedział: - Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im, bo tacy jak one mają swoje miejsce w Królestwie Niebios.


text:
Pewien człowiek przyszedł do Jezusa i zapytał: - Nauczycielu, co dobrego mam uczynić, aby zdobyć życie wieczne?


text:
Jezus odpowiedział: - Dlaczego pytasz o to, co dobre? Jedynie Bóg jest dobry, a co się tyczy zyskania życia, to przestrzegaj przykazań.


text:
- Których? - zapytał. Jezus rzekł: - Nie zabijaj, nie łam wierności małżeńskiej, nie kradnij, nie składaj fałszywych zeznań.


text:
Jezus na to: - Chcesz być doskonały? Idź, sprzedaj wszystko, co masz i rozdaj nędzarzom, a będziesz miał skarb w niebie; potem chodź ze mną.


text:
Powiem więcej - prędzej wielbłąd przejdzie przez ucho igielne, niż bogaty wejdzie do Królestwa Bożego.


text:
Jezus na to: - Zapewniam was, że przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na tronie chwały, i wy, którzy poszliście ze mną zasiądziecie na dwunastu tronach i będziecie panować nad dwunastoma plemionami izraelskimi.


text:
Kto dla mnie opuści dom, rodzeństwo, rodziców, dzieci lub ziemię, otrzyma sto razy więcej i zyska życie wieczne.


text:
Jest podobieństwo między Królestwem Niebios, a tym co uczynił pewien gospodarz, który wcześnie rano poszedł wynająć robotników do swej winnicy.


text:
Gdy około piątej po południu spotkał jeszcze innych bez pracy, zapytał: - Cóż to, przez cały dzień stoicie tu bezczynnie?


text:
Wieczorem właściciel polecił rządcy: - Zwołaj robotników i zapłać im; najpierw tym, co przyszli na końcu, a potem tym, co byli od rana.


text:
- Jak to? Ci ostatni pracowali tylko godzinę, a potraktowałeś ich tak, jak nas, choć przez cały dzień ciężko pracowaliśmy w upale.


text:
Ale on zwrócił się do jednego z nich: - Przyjacielu, chyba nie czujesz się pokrzywdzony! Zgodziłeś się przecież na denara za dniówkę.


text:
Jezus miał zamiar pójść do Jerozolimy, zabrał więc ze sobą dwunastu uczniów i po drodze mówił do nich:


text:
- Pójdziemy teraz do Jerozolimy, gdzie Syn Człowieczy zostanie wydany w ręce arcykapłanów i znawców Prawa, a oni skażą go na śmierć.


text:
Potem oddadzą obcym, aby go wyśmiali, wysmagali biczami i ukrzyżowali, ale trzeciego dnia wstanie z grobu.


text:
Zapytał ją: - Czego chcesz? - Obiecaj mi - powiedziała - że obaj moi synowie zajmą przy tobie najważniejsze miejsce w twoim Królestwie.


text:
Ale Jezus powiedział: - Sami nie wiecie, czego żądacie! Czy wystarczy wam sił, aby tak cierpieć, jak ja będę cierpiał? Odpowiedzieli: - Wystarczy!


text:
Wtedy powiedział im: - Cierpieć jak ja, będziecie na pewno. To zaś, komu przypadnie najważniejsze miejsce obok mnie, nie zależy ode mnie, lecz od mojego Ojca, bo on je przygotował.


text:
Wtedy Jezus zawołał ich do siebie i powiedział: - Wiecie, że władcy tyranizują swoje narody, a ich dworzanie nadużywają władzy.


text:
Tak samo Syn Człowieczy nie przyszedł po to, aby mu służono, lecz aby sam służył i oddał swoje życie jako okup za wielu ludzi.


text:
Przy drodze siedzieli dwaj niewidomi. Słysząc, że to Jezus przechodzi tamtędy, zaczęli wołać: - Zmiłuj się nad nami, Panie, Synu Dawida!


text:
posłał Jezus dwóch uczniów z takim poleceniem: - Wstąpcie do wioski leżącej przed nami, tam znajdziecie uwiązaną oślicę z osiołkiem, odwiążcie je i przyprowadźcie do mnie.


text:
Powiedzcie miastu u stóp Syjonu: Patrzcie, wasz łaskawy król jedzie na ośle, a źrebię biegnie przy nim.


text:
Były tam wielkie tłumy ludzi, którzy kładli przed nim płaszcze na drodze, a inni zrywali gałązki z drzew i rzucali na drogę.


text:
Tłum, który szedł przed nim i za nim, wołał: Hosanna! Szczęść Boże Synowi Dawida! Chwała temu, kto przychodzi w imieniu Pana. Hosanna! Szczęść Boże z wysokości!


text:
Potem Jezus wszedł do świątyni i powyrzucał stamtąd wszystkich handlarzy, powywracał stragany sprzedawców gołębi i stoły tych, którzy wymieniali pieniądze.


text:
Gdy arcykapłani i znawcy Prawa zobaczyli, że dokonuje niezwykłych rzeczy i usłyszeli w świątyni okrzyki dzieci: "Hosanna! Szczęść Boże Synowi Dawida!".


text:
byli bardzo oburzeni i pytali go: - Czy słyszysz, co one wołają? Jezus odpowiedział: - Słyszę. A wy nie znacie tych słów - Kwilenie niemowląt i osesków przysporzy ci chwały.


text:
Przy drodze zobaczył figowiec, podszedł bliżej, ale oprócz liści niczego na nim nie znalazł. Powiedział więc: - Bodaj byś nigdy więcej nie owocował! Drzewo zaraz uschło.


text:
Wtedy Jezus powiedział: - Zapewniam was, gdybyście mieli niezachwianą wiarę, nie takich rzeczy moglibyście dokonać, jak z tym drzewem. Moglibyście rozkazać tej górze - unieś się i rzuć w morze - a tak by się stało.


text:
Gdy Jezus przyszedł do świątyni i zaczął nauczać, podeszli do niego arcykapłani oraz członkowie Najwyższej Rady i zapytali: - Jakim prawem to robisz? Kto cię to tego upoważnił?


text:
Jezus odpowiedział: - Ja też postawię wam jedno pytanie. Jeżeli mi odpowiecie, to i ja wam powiem, jakim prawem to robię.


text:
Czy Jan chrzcił z nakazu Bożego, czy ludzkiego? Wtedy oni zaczęli się naradzać: - Jeżeli powiemy, że z Bożego, to zapyta, dlaczego nie uwierzyliście mu?


text:
Odpowiedzieli więc Jezusowi: - Nie wiemy! - To i ja wam nie powiem - odpowiedział Jezus - jakim prawem to robię.


text:
A co myślicie o tym: - Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się raz do jednego z nich: Idź, chłopcze, popracuj dziś w winnicy!


text:
Tymczasem ojciec zwrócił się do drugiego z tym samym poleceniem. Już idę, ojcze - odpowiedział, ale nie poszedł.


text:
Który z nich spełnił wolę ojca? - Ten pierwszy - odpowiedzieli. Na to Jezus: - Zapewniam was, że celnicy i dziewczyny uliczne prędzej niż wy znajdą się w Królestwie Bożym.


text:
Przyszedł Jan, aby wam pokazać właściwą drogę, ale mu nie uwierzyliście; natomiast dziewczyny uliczne i celnicy uwierzyli. Wy patrzyliście na to wszystko, a nie było wam wstyd i nie uwierzyliście Janowi.


text:
Posłuchajcie jeszcze innej przypowieści: Pewien gospodarz założył winnicę, ogrodził ją, wykuł w skale tłocznię do wina, zbudował wieżyczkę strażniczą, potem wynajął dzierżawcom i odjechał.


text:
Ale dzierżawcy schwytali tych ludzi, jednego pobili, drugiego zabili, trzeciego zatłukli kamieniami.


text:
Wkrótce gospodarz posłał większą liczbę ludzi niż za pierwszym razem, ale dzierżawcy postąpili z nimi tak samo.


text:
Gdy dzierżawcy zobaczyli, że on nachodzi, powiedzieli sobie: To syn właściciela; chodźcie, zabijemy go, a jego posiadłość przypadnie nam!


text:
Odpowiedzieli: - Surowo rozprawi się z tymi, co tak źle postąpili, a winnicę wydzierżawi innym, którzy będą mu oddawać należność we właściwym czasie.


text:
Zapytał ich Jezus: - Czy nie czytaliście w Pismach: Kamień, który odrzucili budowniczowie stał się kamieniem węgielnym. Uczynił to Pan i to nas zdumiewa.


text:
Dlatego oświadczam wam, że stracicie dostęp do Królestwa Bożego, a zyskają go ludzie, którzy spełniają swoją powinność.


text:
Posłał jeszcze raz innych służących do zaproszonych i kazał im tak powiedzieć: Wszystko jest gotowe, przeznaczyłem na ucztę swoje woły i utuczone owce, zapraszam na wesele!


text:
Król dowiedział się o tym, wpadł w gniew, wysłał żołnierzy, którzy wycięli w pień morderców i spalili ich miasto.


text:
A do służących powiedział: Wesele jest wprawdzie przygotowane, ale tamci nie zasługiwali na zaproszenie.


text:
Służący wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych, tak że sala zapełniła się gośćmi.


text:
Przyjacielu - powiedział do niego - jak się tu dostałeś bez odświętnego stroju? Ale on nie wiedział, co odpowiedzieć.


text:
Wtedy król polecił służącym: Zwiążcie go i wyrzućcie z domu w ciemność, gdzie będzie słychać płacz i zgrzytanie zębów.


text:
Wysłali więc do niego swoich uczniów wraz ze zwolennikami Heroda i zapytali: - Nauczycielu, wiemy, że jesteś człowiekiem prawym i nauczasz, jak postępować zgodnie z prawdziwą wolą Boga, na opinii ci nie zależy i nie obawiasz się narazić ludziom.


text:
Odpowiedzieli: - Cesarza. Wtedy on rzekł: - Co się należy cesarzowi, oddajcie cesarzowi, a co się należy Bogu, oddajcie Bogu!


text:
Jeszcze tego samego dnia przyszli do Jezusa saduceusze - to ci, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania - i zapytali:


text:
- Nauczycielu! Mojżesz nakazał, by wdowę po bezdzietnym bracie poślubił drugi brat i w ten sposób zapewnił mu potomstwo.


text:
Otóż, było u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł bezdzietny, a wdowa została żoną jego brata.


text:
Po zmartwychwstaniu nikt nie będzie się żenił ani wychodził za mąż; wszyscy będą żyli jak aniołowie w niebie.


text:
- Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Nie jest on więc Bogiem umarłych, lecz żywych.


text:
Jezus odpowiedział: - Będziesz kochał Pana, swego Boga, całym sercem, całym swoim jestestwem i każdą myślą.


text:
Spełniajcie więc wszystko i przestrzegajcie, co wam nakazują, ale nie naśladujcie ich postępowania, bo sami nie robią tego, czego nauczają.


text:
Dodają ciężar do ciężaru i kładą ludziom na ramiona, lecz sami żadnego ciężaru nawet palcem nie ruszą.


text:
A jeśli coś robią, to tylko na pokaz, chcąc, by ludzie uważali ich za bardzo pobożnych, obnoszą się ze swoimi dewocjonaliami i chodzą w odświętnych szatach.


text:
Nie pozwalajcie się jednak tak tytułować, bo macie tylko jednego Nauczyciela, a wy wszyscy jesteście jego braćmi.


text:
Nie pozwalajcie też nikomu mówić do siebie "mistrzu", bo macie tylko jednego Mistrza - jest nim Chrystus.


text:
Biada wam, zakłamani znawcy Prawa i faryzeusze! Zamykacie przed ludźmi dostęp do Królestwa Niebios. Sami tam nie wchodzicie i innym nie pozwalacie.


text:
Biada wam, zakłamani znawcy Prawa i faryzeusze! Pod pozorem długich modlitw zagarniacie wdowi grosz! Czeka was surowy wyrok.


text:
Biada wam, zakłamani znawcy Prawa i faryzeusze! Przemierzacie morza i lądy, by zdobyć choć jednego nowego wyznawcę, a gdy go pozyskacie, robicie z niego potępieńca gorszego niż wy sami.


text:
Biada wam, ślepi wodzowie, którzy mówicie: "Przysięga na świątynię nie wiąże człowieka; przysięga na skarbiec w świątyni musi być dotrzymana".


text:
Mówicie też: "Przysięga na ołtarz nie wiąże człowieka; przysięga na dar złożony na ołtarzu musi być dotrzymana".


text:
Biada wam, zakłamani znawcy Prawa i faryzeusze! Dajecie na ofiarę dziesiątą część nawet z mięty, kopru i kminku, a łamiecie ważniejsze nakazy Prawa, jak sprawiedliwość, współczucie i wierność wobec Boga; właśnie tych nakazów winniście przestrzegać, a tamtych nie pomijać.


text:
Biada wam, zakłamani znawcy Prawa i faryzeusze! Kubek i miskę czyścicie od zewnątrz, a ich zawartość pochodzi z rabunku i chciwości.


text:
Biada wam, zakłamani znawcy Prawa i faryzeusze! Jesteście jak pobielone grobowce - z zewnątrz okazałe i czyste, w środku pełne kości i zgnilizny.


text:
Biada wam, zakłamani znawcy Prawa i faryzeusze, bo budujecie grobowce prorokom, ozdabiacie pomniki prawych ludzi


text:
Patrzcie, dlatego posyłam do was proroków, ludzi mądrych i nauczycieli, a wy jednych będziecie zabijać i krzyżować, innych biczować w synagogach i ścigać z miasta do miasta.


text:
Dlatego spadnie na was odpowiedzialność za krew wszystkich niewinnych na świecie, od niewinnego Abla do Zachariasza, syna Berechiasza, który został zabity na terenie świątyni w pobliżu ołtarza.


text:
Jerozolimo, Jerozolimo! Zabijasz proroków i kamienujesz tych, których Bóg przysłał do ciebie. Ileż razy usiłowałem zebrać twe dzieci, jak kwoka pisklęta pod skrzydła, ale wy nie chcieliście.


text:
Powiem wam jeszcze, że zobaczycie mnie dopiero wtedy, gdy będziecie wołać: Chwała temu, kto przychodzi w imieniu Pana.


text:
Gdy Jezus opuścił świątynię, podeszli do niego uczniowie, by razem . z nim obejrzeć jej zabudowania.


text:
Wtedy zapytał: - Widzicie to wszystko? Zapewniam was, że kamień na kamieniu nie zostanie z tego, co tu stoi.


text:
A potem, gdy siedział na Górze Oliwnej, zbliżyli się do niego uczniowie i zapytali poufnie: - Powiedz nam, kiedy to się stanie i jaki znak poprzedzi twoje ponowne przyjście i koniec naszej ery?


text:
Przyjdzie wielu takich, którzy będą się podszywać pode mnie; będą mówić o sobie "Jestem Mesjaszem!" i niejeden da się oszukać.


text:
Potem usłyszycie wieści o wojnach i wrzawę wojenną, ale nie dajcie się zastraszyć, bo musi tak być. Lecz nie koniec na tym.


text:
Padniecie ofiarą donosów, tortur i śmierci. Będziecie znienawidzeni z mojego powodu przez wszystkie narody.


text:
Mimo to Dobra Nowina o Królestwie Bożym będzie głoszona po całej ziemi, na dowód prawdy dla wszystkich narodów i wtedy nastąpi koniec.


text:
Gdy więc zobaczycie haniebne zniszczenie świątyni, o którym prorokował Daniel - czytelniku uważaj! -


text:
Nastanie wtedy wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż po dziś dzień i jakiego już nie będzie.


text:
Nikt nie ocaleje, jeśli ten okres nie zostanie skrócony, lecz przez wzgląd na wybranych, nie będzie to trwało tak długo.


text:
bo pojawią się różni fałszywi mesjasze i prorocy, którzy będą robić wielkie cuda i dziwy, aby - o ile się da - wprowadzić w błąd nawet wybranych.


text:
Gdy tylko minie okres ucisku, nastąpi zaćmienie słońca, księżyc także zgaśnie, gwiazdy zaczną spadać z nieba i rozprzęgną się moce kosmiczne.


text:
Wtedy pojawi się na niebie znak, że Syn Człowieczy nadchodzi. Trwoga ogarnie wszystkich ludzi na świecie, będą się szamotać w przerażeniu, będą płakać i zobaczą, jak Syn Człowieczy pełen mocy i majestatu przychodzi otoczony chmurami.


text:
Wyśle swoich aniołów, którzy donośnie zatrąbią, aby zgromadzić swoich wybranych z czterech stron świata, z jednego krańca horyzontu po drugi.


text:
Zwróćcie uwagę na figowiec. Gdy pokażą się świeże pędy i wypuszczą listki, wiecie, że zaczyna się lato.


text:
Nikt jednak nie wie, kiedy nadejdzie ten dzień i godzina. Nawet aniołowie z nieba, ani Syn. Wie tylko Ojciec.


text:
Jak przed potopem ludzie żyli sobie beztrosko, urządzali śluby i wesela aż do chwili, kiedy Noe wszedł do arki


text:
i niczego się nie spodziewał aż nastąpił potop i wszystkich pochłonął, tak samo będzie, gdy Syn Człowieczy znów się pojawi.


text:
Pomyślcie, że gdyby gospodarz mógł przewidzieć, o jakiej porze zjawi się złodziej, miałby się na baczności i nie dopuściłby do włamania.


text:
Któż więc jest tym wiernym i mądrym sługą, który z polecenia swego pana dba o to, by podwładni otrzymywali posiłek o właściwej porze?


text:
Królestwo Niebios przypomina postępowanie dziesięciu dziewcząt, . które z lampkami w dłoniach wyszły na spotkanie pana młodego.


text:
Nie możemy - odpowiedziały - gdyż mogłoby i nam, i wam zabraknąć; biegnijcie na bazar i kupcie sobie!


text:
Pobiegły więc po oliwę, a wtedy nadszedł pan młody i te, które były przygotowane, poszły z nim na wesele. Drzwi zostały zamknięte.


text:
Może bowiem tak się stać, jak z tym człowiekiem, który przed odjazdem zawołał swoich podwładnych i powierzy! im swój majątek.


text:
Jednemu powierzył pięć talentów, drugiemu dwa, a trzeciemu jeden talent, zgodnie z ich zdolnościami. Potem odjechał.


text:
Natomiast ten, który otrzymał jeden talent, wykopał schowek w ziemi i tam ukrył pieniądze swego pana.


text:
Ten, co otrzymał pięć talentów, podszedł z pieniędzmi i powiedział: Panie, powierzyłeś mi pięć talentów, a tu jest dalszych pięć, które zarobiłem.


text:
Pan na to: To dobrze! Jesteś solidny i zasługujesz na zaufanie. Mogłem polegać na tobie w mniej ważnych sprawach, teraz powierzę ci znacznie więcej; chodź i ciesz się razem ze mną.


text:
Potem ten, co otrzymał dwa talenty, podszedł i powiedział: Panie, powierzyłeś mi dwa talenty, tu są dalsze dwa, które zarobiłem.


text:
Pan na to: To dobrze! Jesteś solidny i zasługujesz na zaufanie. Mogłem na tobie polegać w mniej ważnych sprawach, teraz powierzę ci znacznie więcej; chodź i ciesz się razem ze mną.


text:
W końcu podszedł i ten, któremu powierzono jeden talent i powiedział: Wiem, panie, że jesteś człowiekiem surowym i chcesz zbierać plon tam, gdzie nie siałeś i zgarniać tam, gdzie nie rozsypałeś.


text:
Wtedy jego pan powiedział: Jesteś leń i nicpoń! Skoro wiedziałeś, że zbieram plon tam, gdzie nie siałem i zgarniam tam, gdzie nie rozsypałem,


text:
Kto już coś zyskał, dostanie więcej i będzie opływał we wszystko, a kto nic nie zyskał, straci nawet to, co ma.


text:
A tego próżniaka wyrzućcie do ciemności, które panują na zewnątrz, gdzie słychać płacz i zgrzytanie zębów.


text:
Ludzie ze wszystkich narodów zgromadzą się przed nim, a on dokona podziału jak pasterz, który oddziela owce od kóz.


text:
Wtedy jako król powie do tych, którzy stoją po prawej stronie: Zbliżcie się! Mój Ojciec wam błogosławi. Bierzcie w posiadanie Królestwo przeznaczone dla was od samego początku.


text:
To wy daliście mi jeść, gdy byłem głodny, daliście mi pić, gdy byłem spragniony, przyjęliście mnie pod swój dach, gdy byłem tułaczem.


text:
Ubraliście mnie, gdy byłem nagi, odwiedzaliście mnie, gdy byłem chory, przychodziliście do mnie, gdy byłem w więzieniu.


text:
Wtedy ci wszyscy, którzy spełniali wolę Boga, zapytają: Panie! Kiedy widzieliśmy ciebie spragnionego i daliśmy ci pić, albo głodnego i nakarmiliśmy?


text:
Wtedy król powie: Bądźcie pewni, że to, co zrobiliście choć dla jednego z tych najbardziej pogardzanych naszych braci, zrobiliście dla mnie.


text:
Natomiast do tych z lewej strony powie: Jesteście przeklęci. Precz ode mnie w ogień wieczny, przeznaczony dla diabła i jego sług.


text:
gdy byłem tułaczem w łachmanach, nie przyjęliście mnie pod swój dach i nie daliście mi ubrania, a gdy byłem chory i w więzieniu, nie odwiedzaliście mnie.


text:
Wtedy zapytają: Panie! Kiedy to widzieliśmy ciebie głodnego, spragnionego, tułacza w łachmanach, albo chorego i w więzieniu, a nie przyszliśmy ci z pomocą?


text:
Wtedy odpowie: Bądźcie pewni, że czego nie zrobiliście dla jednego z tych najbardziej pogardzanych, nie zrobiliście dla mnie!


text:
- Wiecie, że pojutrze zaczyna się święto Paschy; wtedy Syn Człowieczy zostanie zdradzony i przybity do krzyża.


text:
W tym samym czasie arcykapłani i członkowie Rady Najwyższej zebrali się w pałacu arcykapłana Kaifasza


text:
Zjawiła się tam kobieta z alabastrową amforą bardzo drogiego balsamu, podeszła do Jezusa i balsamem namaściła mu głowę.


text:
Jezus zwrócił na to uwagę i powiedział: - Dlaczego sprawiacie przykrość tej kobiecie? Ona przecież zrobiła dla mnie coś wspaniałego.


text:
Zapewniam was, że pamięć o tym, co ona zrobiła, przetrwa w każdym zakątku ziemi, dokąd dotrze ta Dobra Nowina.


text:
W pierwszym dniu świąt Przaśnego Chleba przyszli do Jezusa uczniowie z takim zapytaniem: - Gdzie mamy ci przygotować wieczerzę paschalną?


text:
Odpowiedział: - Wstąpcie w mieście do pewnego człowieka i powiedzcie: Tak mówi Nauczyciel - mój czas nadchodzi, chcę w twoim domu z moimi uczniami zjeść wieczerzę paschalną.


text:
Syn Człowieczy odchodzi zgodnie z zapowiedzią Pisma, ale co za los człowieka, który zdradzi Syna Człowieczego! Bodajby się taki nigdy nie urodził!


text:
Wtedy Judasz, który go zdradził, powiedział: - To chyba nie ja, Mistrzu! - A jednak to ty - odpowiedział Jezus.


text:
W czasie wieczerzy Jezus wziął chleb, podziękował Bogu, dzielił, rozdawał uczniom i mówił: - Bierzcie, jedzcie - to jest moje ciało.


text:
- Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja krew, krew Przymierza, przelana dla uwolnienia wielu ludzi od grzechów.


text:
Mówię wam, że już nie będę pił wina aż do dnia, kiedy znowu będę pił je z wami w Królestwie mojego Ojca.


text:
Tam Jezus powiedział: - Tej nocy wszyscy się załamiecie z mojego powodu, bo tak mówi Pismo: Uderzę pasterza, a stado owiec rozbiegnie się na wszystkie strony.


text:
Na to Jezus: - Zapewniam cię, jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, ty trzy razy się mnie zaprzesz.


text:
Piotr odpowiedział: - Choćbym miał zginąć razem z tobą, niczego takiego nie powiem. Podobnie mówili też wszyscy inni uczniowie.


text:
Potem Jezus poszedł z nimi do ogrodu w Getsemane i powiedział: - Usiądźcie tutaj, ja odejdę dalej i będę się modlił.


text:
Powiedział więc do nich: - Ciężko mi na sercu i tak już będzie aż do śmierci. Zostańcie ze mną i bądźcie czujni!


text:
Odszedł jeszcze trochę dalej, padł na twarz i tak się modlił: - Ojcze mój! Jeśli to możliwe, niech mnie ominie ten kielich cierpienia, ale niech się stanie, jak ty chcesz, a nie tak, jak ja.


text:
Gdy wrócił do uczniów i zobaczył, że śpią, powiedział do Piotra: - Cóż to, nawet przez godzinę nie mogliście czuwać razem ze mną?


text:
Nie śpijcie, ale módlcie się, aby się nie załamać podczas wielkiej próby; duch wprawdzie jest pełen zapału, ale ciało słabe.


text:
Jeszcze raz odszedł i tak się modlił: - Ojcze mój! Jeśli ten kielich cierpienia nie może mnie ominąć i muszę go wypić, to niech się spełni twoja wola.


text:
Potem powrócił do uczniów i powiedział: - Wciąż śpicie i odpoczywacie, a przecież nadeszła już pora i Syn Człowieczy zostanie wydany w ręce złych ludzi.


text:
Właśnie gdy Jezus to mówił, nadszedł Judasz, jeden z dwunastu, razem z gromadą ludzi uzbrojonych w miecze i pałki, wysłanych przez arcykapłanów i Radę Najwyższą.


text:
A Jezus zapytał: - Po co przyszedłeś, przyjacielu? Wtedy oni podeszli, chwycili Jezusa i obezwładnili go.


text:
Jak ci się zdaje, czy Ojciec nie przysłałby mi na pomoc co najmniej dwunastu legionów wojsk anielskich, gdybym go o to prosił?


text:
Potem Jezus zwrócił się do tłumu: - Przyszliście z mieczami i pałkami, żeby mnie uwięzić jak zbrodniarza. Co dzień przecież przebywałem w świątyni i nauczałem, dlaczego wtedy nie ujęliście mnie?


text:
Stało się tak dlatego, aby spełniły się przepowiednie proroków. Wtedy wszyscy uczniowie opuścili go i uciekli.


text:
Ci, którzy ujęli Jezusa, zaprowadzili go do arcykapłana Kaifasza, gdzie zebrali się znawcy Prawa i członkowie Rady Najwyższej.


text:
Piotr jednak szedł w znacznej odległości za nim i trafił aż na dziedziniec pałacu arcykapłana. Tam usiadł wśród służby, chcąc zobaczyć, jak to się skończy.


text:
Tymczasem arcykapłani i cała Rada Najwyższa starali się oskarżyć Jezusa na podstawie fałszywych zeznań świadków, by wydać na niego wyrok śmierci.


text:
Wtedy wstał arcykapłan i zapytał Jezusa: - Nic nie mówisz, chociaż te zeznania świadczą przeciw tobie?


text:
Jezus nadal milczał. Wtedy arcykapłan wezwał go: - Odpowiedz pod przysięgą na Boga Żywego, czy jesteś Mesjaszem, Synem Boga?


text:
Jezus odpowiedział: - Tak jest, jak powiedziałeś. Ponadto oświadczam wam, że niebawem zobaczycie jak Syn Człowieczy, siedzący po prawicy Wszechmogącego, będzie wśród obłoków schodził z nieba.


text:
Wtedy arcykapłan rozdarł szaty na piersiach i zawołał: - Bluźni! Więcej świadków nam nie trzeba. Przecież sami słyszeliście to bluźnierstwo!


text:
Przez cały ten czas Piotr siedział na dziedzińcu. Podeszła do niego jedna dziewczyna spośród służby i zaczepiła go: - Ty też byłeś z Jezusem Galilejczykiem!


text:
Gdy zbliżył się do bramy, zobaczyła go inna dziewczyna i powiedziała do wartowników: - On też był z Jezusem Nazaretańczykiem!


text:
Za chwilę podeszli do Piotra ci, co tam stali i stwierdzili: - Ty jednak też jesteś jednym z nich, poznać to przecież po twojej wymowie.


text:
I przypomniał sobie Piotr słowa Jezusa: - Zanim kogut zapieje, ty trzy razy oświadczysz, że mnie nie znasz. Odszedł stamtąd i gorzko zapłakał.


text:
Wcześnie rano wszyscy arcykapłani i członkowie Rady Najwyższej powzięli decyzję, że Jezusa należy zgładzić.


text:
Gdy Judasz, zdrajca, dowiedział się o skazaniu Jezusa na śmierć, poczuł żal i odniósł arcykapłanom i Radzie trzydzieści sztuk srebra.


text:
- Zgrzeszyłem - powiedział - bo zdradziłem niewinnego człowieka. Ale oni odpowiedzieli: - Co nas to obchodzi? To twoja sprawa.


text:
Arcykapłani zebrali srebrniki, ale stwierdzili, że do skarbca świątyni nie wolno ich złożyć, bo są splamione krwią.


text:
Wzięli trzydzieści srebrników, cenę należną w Izraelu za niewolnika i zapłacili za pole garncarza, zgodnie z nakazem Pana.


text:
Tymczasem Jezusa doprowadzono do gubernatora, który postawił mu pytanie: - To ty jesteś królem Żydów? - Tak jest, jak mówisz - odpowiedział Jezus.


text:
Piłat zapytał zgromadzonych: - Co wolicie? Kto ma być zwolniony, Jezus Bar Abba czy Jezus, nazywany Chrystusem?


text:
Gdy Piłat zasiadł na podium, jego żona przekazała mu prośbę: - Daj spokój temu niewinnemu człowiekowi, bo męczył mnie dziś w nocy przykry sen o nim.


text:
Tymczasem arcykapłani i członkowie Rady podjudzili tłum, aby się domagał zwolnienia Bar Abby i stracenia Jezusa.


text:
Zapytał Piłat: - A co mam zrobić z Jezusem, którego nazywają Chrystusem? A wszyscy zawołali: - Ukrzyżować!


text:
Piłat widząc, że nic nie może osiągnąć, a nawet podnosi się jeszcze większa wrzawa, kazał przynieść wody, umył ręce na oczach tłumu i oświadczył: - Nie jestem winien śmierci tego człowieka. On jest niewinny! To wasza sprawa.


text:
Spletli wieniec cierniowy, wcisnęli mu na głowę, a do prawej ręki włożyli trzcinę, potem padali przed nim na kolana, śmiali się i szydzili: - Witaj nam, królu Żydów!


text:
Gdy się już dość naśmiali, zdjęli z niego płaszcz, ubrali go w jego własną szatę i poprowadzili na ukrzyżowanie.


text:
i drwili: - Hej, ty, co burzysz świątynię i w trzy dni stawiasz ją na nowo, ratuj się! Jeśli jesteś Synem Boga, to zejdź z krzyża.


text:
- Patrzcie! Ratował innych, a siebie uratować nie może. I to ma być król Izraela? Niech zejdzie z krzyża, to mu uwierzymy.


text:
Około trzeciej po południu Jezus głośno zawołał: - Eli, Eli, lama sabachtani! To znaczy: Boże mój, Boże mój, dlaczegoś mnie opuścił!


text:
Jeden z nich zaraz pobiegł, wziął gąbkę, zamoczył ją w skwaśniałym winie, zatknął na trzcinę i przyłożył mu do ust.


text:
W tej samej chwili zasłona w świątyni rozerwała się od góry do dołu, zatrzęsła się ziemia, zaczęły pękać skały.


text:
powychodzili z grobów, a po zmartwychwstaniu Jezusa weszli do świętego miasta i ukazali się wielu ludziom.


text:
Dowódca oddziału egzekucyjnego i jego ludzie, którzy pilnowali Jezusa, widząc trzęsienie ziemi i to wszystko, co się działo, przerazili się i zawołali: - To był naprawdę Syn Boga!


text:
Wiele kobiet przyglądało się temu z daleka. Przyszły one z Jezusem aż z Galilei i służyły mu pomocą.


text:
i złożył w swoim nowym grobowcu wykutym w skale, przytoczył ciężki kamień i zamknął otwór grobowca, po czym odszedł.


text:
i prosili go: - Panie, przypomnieliśmy sobie, co ten oszust jeszcze za życia powiedział, że po trzech dniach wstanie z grobu.


text:
Wydaj więc rozkaz, aby zabezpieczono grobowiec aż do trzeciego dnia, bo jego uczniowie mogliby przyjść i wykraść ciało, a potem rozgłaszać przed ludem, że wstał z grobu. To drugie oszustwo byłoby o wiele gorsze niż to pierwsze.


text:
Nagle nastąpił silny wstrząs, bo anioł Pana zszedł z niebios, zbliżył się do grobu, odsunął kamień i usiadł na nim.


text:
Wtedy anioł przemówił do kobiet: - Nie bójcie się! Wiem, że szukacie Jezusa, który został ukrzyżowany.


text:
A teraz pobiegnijcie i powiedzcie uczniom, że zmartwychwstał i będzie w Galilei przed wami. Tam się z nim zobaczycie. To właśnie miałem wam powiedzieć.


text:
Wtem Jezus zastąpił im drogę i pozdrowił je. Kobiety podeszły i w pokłonie pochyliły się przed nim aż do nóg.


text:
Wtedy Jezus powiedział: - Nie bójcie się, idźcie powiedzieć braciom, by poszli do Galilei, tam się zobaczymy.


text:
Gdy były w drodze, kilku strażników dotarło już do miasta i o wszystkim, co się stało, donieśli arcykapłanom,


text:
którzy zwołali naradę z członkami Rady Najwyższej. Na tej naradzie postanowili przekupić żołnierzy nie żałując pieniędzy.


text:
Wzięli więc pieniądze i zrobili tak, jak im polecono. Taka wersja rozeszła się wśród Żydów i znana jest do dziś.


text:
wy zaś ruszajcie w drogę, pozyskujcie uczniów wśród wszystkich narodów i chrzcijcie ich w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.


text:
Uczcie ich zachowywać wszystko, co wam nakazałem. Pamiętajcie: Ja zawsze jestem z wami aż do końca świata.


text:
Pojawił się więc na pustyni Jan Chrzciciel z takim wezwaniem: - Nawróćcie się i przyjmijcie chrzest, a Bóg odpuści wam grzechy.


text:
I schodzili się do niego ludzie z całej Judei oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy. Wyznawali swoje grzechy a on chrzcił ich w wodach Jordanu.


text:
Jan nosił płaszcz z wielbłądziej wełny, związany w pasie rzemieniem, żywił się szarańczą i miodem dzikich pszczół.


text:
I głośno wołał: - Idzie za mną ktoś o wiele potężniejszy ode mnie, któremu nie jestem godny - schyliwszy się - rozwiązać rzemyki jego sandałów.


text:
Wtedy właśnie przyszedł tam Jezus z Nazaretu Galilejskiego i został przez Jana ochrzczony w Jordanie.


text:
W chwili gdy wychodził z wody, ujrzał otwierające się niebo i Ducha, który jakby gołąb spłynął na niego.


text:
gdzie przez czterdzieści dni przebywał wśród dzikich zwierząt; tam szatan poddawał go próbie, ale aniołowie byli na jego rozkazy.


text:
Gdy Jezus szedł brzegiem Jeziora Galilejskiego, zobaczył dwóch rybaków, Szymona i jego brata Andrzeja, którzy zarzucali sieci w jezioro.


text:
Ich także natychmiast zawołał. Zostawili więc w łodzi swego ojca, Zebedeusza razem z pomocnikami i poszli z Jezusem.


text:
Wzbudził tam podziw dla swojej nauki, bo nie nauczał ich jak znawcy Prawa, ale jak ten, kto ma pełnię władzy.


text:
- Zostaw nas w spokoju Jezusie Nazaretańczyku! Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kto ty jesteś - Święty Mąż Boży.


text:
Wszyscy byli przerażeni i zaczęli się zastanawiać: Co się dzieje? Jakaż moc w tej nauce? On nawet demonom rozkazuje i są mu posłuszne!


text:
Jezus podszedł do niej, wziął za rękę i pomógł jej wstać; gorączka natychmiast ustąpiła i kobieta zaczęła podawać do stołu.


text:
Jezus przywrócił zdrowie wielu cierpiącym na różne choroby i ujarzmił wiele demonów, ale zabraniał im odzywać się, bo wiedziały kim jest.


text:
Jezus wstał wczesnym rankiem, jeszcze przed świtem wyszedł z domu, udał się na odludne miejsce i tam się modlił.


text:
Jezus odpowiedział: - Pójdziemy gdzie indziej, do sąsiednich osiedli, również i tam muszę iść i zanieść poselstwo, bo takie jest moje zadanie.


text:
Przyszedł kiedyś do niego pewien trędowaty, padł przed nim na kolana i błagał: - Jeśli tylko zechcesz, możesz mnie uzdrowić!


text:
- Pamiętaj, abyś o tym nie mówił nikomu. Idź tylko do kapłana, niech cię zbada i stwierdzi, że jesteś czysty, a wtedy za swoje uzdrowienie złożysz ofiarę nakazaną przez Mojżesza.


text:
Ale on, gdy odszedł, zaczął wszystko opowiadać i całą tę rzecz rozgłaszać, dlatego Jezus nie mógł już jawnie pokazywać się w mieście i przebywał w miejscach niezamieszkałych; ludzie jednak zewsząd schodzili się do niego.


text:
ale z powodu tłoku nie mogli się dostać do Jezusa. Rozebrali więc dach nad izbą, gdzie on przebywał i przez otwór spuścili chorego na noszach.


text:
Jezus, widząc z jako wiarą przychodzą, powiedział do sparaliżowanego: - Synu, jesteś wolny od swoich grzechów!


text:
Czy łatwiej jest powiedzieć sparaliżowanemu: Jesteś wolny od swoich grzechów, czy też: Wstań, weź swoje nosze i zacznij chodzić?


text:
Musicie wiedzieć, że Syn Człowieczy ma na ziemi prawo uwalniać od grzechów. Dlatego teraz mówię do sparaliżowanego:


text:
Chory wstał, zabrał swoje nosze i zaraz wyszedł stamtąd. Wszyscy patrzyli na to ze zdumieniem, wysławiali Boga i mówili: - Nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego!


text:
Gdy poszedł dalej, zobaczył Lewiego, syna Alfeusza, który pobierał cło. Powiedział mu: - Chodź ze mną.Lewi wstał i poszedł z nim.


text:
Potem, gdy Jezus z uczniami gościł w jego domu, zasiedli do stołu razem z nimi poborcy podatków i ludzie o zlej sławie; wielu ich bowiem przyłączyło się do niego.


text:
Gdy znawcy Prawa ze stronnictwa faryzeuszy zobaczyli, że Jezus jada razem z poborcami podatków i ludźmi o zlej sławie, zapytali jego uczniów: - Jakże on może z takimi ludźmi zasiadać przy jednym stole?


text:
Jezus usłyszał to i powiedział: - Zdrowym nie trzeba lekarza, lecz tym, którzy chorują. Nie przyszedłem wzywać do upamiętania sprawiedliwych, lecz grzeszników.


text:
Kiedy uczniowie Jana oraz faryzeusze pościli, zwrócono się do Jezusa z zapytaniem: - Dlaczego uczniowie Jana i faryzeusze zachowują post, a twoi uczniowie nie?


text:
Wtedy Jezus odpowiedział: - Czy można wymagać, by goście weselni nic nie jedli? Nie! Dopóki pan młody jest z nimi, nie mogą odmawiać jedzenia.


text:
Nikt nie łata starego ubrania kawałkiem nowego materiału, bo nowa łata rozrywa stare sukno i robi się jeszcze większa dziura.


text:
Nikt nie wlewa też młodego wina do starych bukłaków, bo wino je rozsadzi, a wtedy, i wino, i bukłaki zmarnują się. Młode wino należy nalewać do nowych bukłaków.


text:
- Czy nigdy nie czytaliście - odpowiedział im - co zrobił Dawid, kiedy wraz ze swymi towarzyszami znalazł się w ciężkim położeniu i był głodny?


text:
Za czasów arcykapłana Abiatara wszedł do Domu Bożego i jadł święcone chleby, które wolno jeść tylko kapłanom, a on dał je także swoim towarzyszom.


text:
I zwrócił się do nich: - Czy należy w sabat wyświadczać dobro czy zło? Życie ratować czy niszczyć? Ale oni milczeli.


text:
Popatrzył na nich z gniewem i ze smutkiem zarazem, ponieważ byli bez serca, a do chorego powiedział: - Wyprostuj rękę! Wyprostował ją i odzyskał w niej władzę.


text:
z Jerozolimy i Idumei, zza Jordanu, z okolic Tyru i Sydonu. Cały ten tłum przychodził do niego, ponieważ słyszeli, czego dokonywał.


text:
potem Andrzej, Filip, Bartłomiej, Mateusz, Tomasz, Jakub syn Alfeusza, Tadeusz, Szymon ze stronnictwa zelotów


text:
Potem poszedł do domu. 1 znowu zebrał się tłum ludzi, tak, że nawet nie mieli kiedy zjeść kawałka chleba.


text:
Gdy o tym wszystkim dowiedzieli się jego najbliżsi, przyszli go zabrać ze sobą, bo myśleli, że stracił rozum.


text:
Natomiast znawcy Prawa, którzy przyszli z Jerozolimy, twierdzili, że jest w zmowie z Belzebubem i ujarzmia demony z rozkazu samego ich władcy.


text:
Gdyby więc szatan sam wystąpił przeciwko sobie i byłby wewnętrznie skłócony, nie mógłby się ostać i zginąłby. To byłby jego koniec.


text:
Nikt przecież nie włamie się do domu siłacza i nie zrabuje jego rzeczy zanim go nie zwiąże; dopiero potem może ograbić jego dom.


text:
Zapewniam was, że wszystkie grzechy i obelżywe słowa, które kiedykolwiek ludzie wypowiedzą, mogą im być wybaczone.


text:
Kto jednak wypowie obelżywe słowo przeciwko Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma przebaczenia i będzie obciążony winą na wieki.


text:
Wielu ludzi siedziało dookoła Jezusa i wtedy mu powiedziano: - Twoja matka i bracia stoją przed domem i pytają o ciebie.


text:
Potem spojrzał na tych, którzy siedzieli dookoła niego i oświadczył: - To jest moja matka i moi bracia!


text:
Jezus znowu zaczął nauczać nad jeziorem. Ponieważ zgromadziło się koło niego bardzo dużo ludzi, wszedł do łodzi i usiadł, a cały tłum na brzegu zwrócony był w stronę jeziora.


text:
Inne padły na grunt kamienisty, gdzie gleba były płytka, powschodziły wprawdzie szybko na cienkiej warstwie ziemi,


text:
Jeszcze inne padły na żyzną glebę, zakiełkowały, wykłosiły się i obficie obrodziły - po trzydzieści, sześćdziesiąt, a nawet sto ziaren w kłosie.


text:
Wtedy Jezus powiedział: - Wam powierzono tajemnicę Królestwa Bożego, a innym spoza waszego grona podaje się wszystko w przypowieściach.


text:
Tak więc - jak mówi prorok - będą patrzeć i patrzeć, a nie zobaczą, będą słuchać i słuchać, a nie zrozumieją, bo inaczej nawróciliby się, a Bóg by im przebaczył.


text:
I dalej tak mówił: - Jeżeli nie wiecie, o co chodzi w tej przypowieści, to jak zrozumiecie wszystkie inne?


text:
Niektórzy słuchacze są jak pobocze drogi. Gdy Słowo pada, słyszą je wprawdzie, ale zaraz przychodzi szatan i wymazuje Słowo z ich pamięci.


text:
Podobnie jest z tymi, którzy są jak gleba kamienista, na którą pada ziarno. Słuchają Słowa Bożego i zaraz przyjmują je z radością,


text:
ale nie dają mu się zakorzenić, brak im stałości i gdy nadchodzi cierpienie z powodu Słowa, natychmiast się załamują.


text:
ale troski życia codziennego i ułuda dobrobytu oraz inne namiętności ogarniają ich i zagłuszają Słowo, tak że idzie na marne.


text:
Są jednak tacy, którzy słuchają Słowa i przyjmują je jak dobra gleba ziarno. Jedni przynoszą plon trzydzieści razy większy, drudzy sześćdziesiąt, a inni sto razy większy.


text:
Potem znowu zaczął mówić do wszystkich: - Czy ktoś przynosi świecę po to, by schować ją pod korcem albo pod łóżkiem? Nie! Stawia ją na świeczniku.


text:
I dodał: - Zwróćcie uwagę na to, czego słuchacie. Jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą, a nawet dadzą więcej.


text:
Przypomina ono ziarnko gorczycy, które w czasie siewu jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi,


text:
a potem wyrasta z niego roślina większa niż inne ziele; rozrasta się tak bujnie, że ptaki w jej cieniu mogą wić sobie gniazda.


text:
Jezus tymczasem spał z głową opartą o burtę w tylnej części łodzi. Obudzili go więc i zawołali: - Nauczycielu, giniemy! Nic cię to nie obchodzi?


text:
Wtedy Jezus wstał, ujarzmił wiatr i rozkazał jezioru: - Ucisz się i uspokój!Wiatr ustał i zapanowała wielka cisza.


text:
Ale uczniów ogarnął lęk i podziw i pytali jeden drugiego: - Kto to jest, że nawet wiatr i fale go słuchają?


text:
Miał on kryjówkę w grobach i nawet łańcuchami nie można go było spętać, bo wszystkie powrozy i łańcuchy często zrywał i zrzucał z siebie,


text:
i głośno krzyknął: - Zostaw mnie w spokoju Jezusie, Synu Boga Najwyższego! Błagam, na Boga, nie dręcz mnie!


text:
Jezus pozwolił. Wtedy demony zerwały się i weszły w świnie, a stado - około dwóch tysięcy sztuk - pognało po stromym zboczu do jeziora i utonęło w nim.


text:
Ci, którzy pilnowali świń uciekli i opowiedzieli o tym w miasteczku i we wsiach. Ludzie zaś poszli popatrzeć, co się stało.


text:
Kiedy przyszli do Jezusa i zobaczyli, że ten obłąkany, który cierpiał z powodu tylu demonów, siedzi teraz ubrany i przytomny, ogarnął ich lęk i podziw.


text:
On jednak nie zgodził się, ale polecił mu: - Wracaj do domu i do swoich. Odpowiedz im, co Bóg dla ciebie uczynił i jak się nad tobą zlitował.


text:
Odszedł więc i zaczął w Dziesięciogrodzie opowiadać, co Jezus zrobił dla niego, a wszyscy się bardzo dziwili.


text:
Bardzo się nacierpiała, choć leczyła się u wielu lekarzy. Wydała cały majątek i nic jej to nie pomogło, przeciwnie, jeszcze jej się pogorszyło.


text:
W tej samej chwili Jezus poczuł, że wyzwoliła się z niego moc, więc odwrócił się do ludzi i zapytał: - Kto dotknął mego płaszcza?


text:
Wystraszona kobieta, widząc, co się stało, z drżeniem podeszła, upadła mu do nóg i wyznała całą prawdę.


text:
Wtedy Jezus powiedział: - Córko, uratowała cię twoja wiara, idź w pokoju zdrowa i wolna od swej dolegliwości.


text:
Gdy on to jeszcze mówił, przyszli ludzie z domu zwierzchnika synagogi i powiedzieli: - Twoja córka umarła, niepotrzebnie trudzisz Nauczyciela.


text:
Wtedy zaczęli się z niego śmiać. On jednak wszystkich wyrzucił, oprócz rodziców i swoich towarzyszy i wszedł tam, gdzie leżało dziecko.


text:
Dziewczynka, która miała już dwanaście lat, zaraz wstała i zaczęła chodzić. Wszystkich ogarnęło wielkie zdumienie i zachwyt.


text:
Jezus surowo im nakazał: - Niech nikt się o tym nie dowie! Polecił jeszcze, aby dali dziewczynce jeść.


text:
W najbliższy sabat zaczął nauczać w synagodze. Wielu słuchaczy dziwiło się, zadając sobie pytanie: - Skąd to u niego? Kto mu dał taką mądrość? Skąd ta moc w jego rękach?


text:
Przecież to ten cieśla, syn Marii, brat Jakuba, Jozesa, Judy i Szymona, a jego siostry także są tu wśród nas.


text:
I oburzali się na niego. Wtedy Jezus powiedział: - Tylko w ojczyźnie, wśród krewnych i we własnym domu pogardza się prorokiem.


text:
Polecił, aby niczego oprócz laski nie brali ze sobą w drogę: ani chleba, ani torby, ani sakiewki z pieniędzmi,


text:
Mówił też: - Jeśli wejdziecie do jakiegoś domu, zamieszkajcie tam dopóki nie wyruszycie w dalszą drogę.


text:
A jeśli gdzieś nie zechcą was przyjąć ani wysłuchać, odchodząc stamtąd otrząśnijcie kurz ze swoich nóg na znak, że to na nich spadnie odpowiedzialność.


text:
Król Herod dowiedział się o Jezusie, bo wszędzie o nim mówiono. Był zdania, że to Jan Chrzciciel wstał z grobu i stąd w nim ta niezwykła moc.


text:
Sam Herod bowiem, z powodu Herodiady, żony swego brata Filipa, którą poślubił, kazał Jana pochwycić, zakuć w kajdany i wtrącić do więzienia,


text:
bo Herod bał się Jana, wiedząc, że to człowiek prawy i święty. Chronił go więc i chętnie słuchał, mimo że słowa Jana wzbudzały w nim niepokój.


text:
Nadeszła jednak odpowiednia chwila, kiedy Herod w dzień swoich urodzin urządził przyjęcie dla dostojników, dowódców i arystokracji galilejskiej;


text:
wtedy przyszła córka Herodiady i swoim tańcem zachwyciła Heroda i gości. Król obiecał dziewczynie: - Spełnię każde twoje życzenie.


text:
Gdy wyszła stamtąd, zapytała matkę: - O co mam prosić? Matka odpowiedziała: - O głowę Jana Chrzciciela.


text:
Bardzo to króla zaniepokoiło, ale ze względu na przysięgę wobec gości nie chciał złamać danego słowa.


text:
Posłał więc zaraz kata i kazał przynieść na tacy głowę Jana, a kat przyszedł i ściął go w więzieniu.


text:
On im polecił: - Idźcie teraz odpocząć sobie trochę w samotności! Był tak wielki ruch i tłok, że nawet nie mieli wolnej chwili na posiłek.


text:
Ale widziano, jak odpływali, poznano ich, wielu ludzi ze wszystkich miejscowości pobiegło na drugi brzeg, tak że znaleźli się tam wcześniej od nich.


text:
Potem, gdy Jezus przybył i zobaczył tak liczny tłum, poczuł żal w sercu, bo byli jak owce bez pasterza. Zaczął ich więc uczyć wielu rzeczy.


text:
Gdy już zrobiło się późno, uczniowie podeszli do Jezusa i powiedzieli: - Okolica tu pustynna, godzina późna.


text:
On zaś powiedział: - To wy dajcie im jeść! Zapytali więc: - Czy mamy iść kupić chleba za dwieście denarów i dać im jeść?


text:
Wtedy Jezus polecił: - Idźcie i zobaczcie, ile macie chleba! Sprawdzili więc i powiedzieli - Pięć bochenków i dwie ryby.


text:
Wtedy Jezus wziął pięć bochenków chleba i dwie ryby, podniósł oczy ku niebu, podziękował Bogu, zaczął chleby dzielić i podawać uczniom, by kładli przed ludźmi. Także te dwie ryby podzielił między wszystkich


text:
Potem przynaglił uczniów, by wsiedli do łodzi i pierwsi przeprawili się na drugi brzeg w kierunku Betsaidy, a sam żegnał się z ludźmi.


text:
Tuż przed świtem, widząc, że są zmęczeni wiosłowaniem, bo mieli wiatr przeciwny, zbliżył się. idąc po falach.


text:
Chciał ich minąć, ale gdy zobaczyli, że chodzi po jeziorze, myśleli, że to zjawa i zaczęli krzyczeć,


text:
bo wszyscy to zobaczyli i przerazili się. Ale Jezus odezwał się do nich: - Uspokójcie się - to ja. Nie macie się czego obawiać!


text:
Rozbiegli się po całej okolicy i zaczęli przynosić chorych tam, gdzie - jak słyszeli - znajdował się Jezus.


text:
A gdy wchodził do jakiegoś miasta, wsi lub osady, wynoszono chorych na rynek prosząc, by mogli przynajmniej dotknąć jego płaszcza; wszyscy, którzy go dotknęli, odzyskiwali zdrowie.


text:
A przecież nikt z faryzeuszy i Żydów nie siądzie do stołu, jeśli nie umyje rąk według obowiązującego przepisu. Tak wiernie Żydzi trzymają się tradycji.


text:
Gdy wracają z miasta, nie siądą do stołu, dopóki się nie umyją. Prócz tego przejęli i przestrzegają wiele innych przepisów, jak dokładne mycie kubków, dzbanów i półmisków.


text:
Z tego właśnie powodu faryzeusze i znawcy Prawa zapytali Jezusa: - Dlaczego twoi uczniowie nie trzymają się dawnej tradycji, lecz siadają do stołu z nieumytymi rękami?


text:
Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem jest ode mnie daleko. Na próżno oddają mi cześć, skoro ich zasady są ustanowione przez człowieka.


text:
Mojżesz wprawdzie powiedział: Czcij ojca swego i matkę, oraz - kto by lżył ojca lub matkę podlega karze śmierci.


text:
Wy zaś mówicie: Gdyby ktoś oświadczył któremuś z rodziców "korban", to znaczy - "moją należność dla ciebie przeznaczyłem na ofiarę w świątyni",


text:
W ten sposób przez tradycję, którą pielęgnujecie podważacie wartość Słowa Bożego; robicie jeszcze wiele podobnych rzeczy.


text:
Potem ponownie zawołał ludzi do siebie i powiedział: - Słuchajcie mnie wszyscy i starajcie się zrozumieć.


text:
Nie ma takiej rzeczy, która spożywana przez człowieka mogłaby spowodować jego nieczystość; jedynie człowiek może być źródłem swojej nieczystości.


text:
- Czy wy także i tego nie rozumiecie? - zapytał. Wiecie przecież, że to, co człowiek spożywa nie może spowodować jego nieczystości,


text:
łamania wierności małżeńskiej, chciwości, złości, fałszu, wyuzdania, zawiści, bluźnierstwa, pychy i głupoty.


text:
Potem wyruszył stamtąd w okolice Tyru. Wszedł do jakiegoś domu, nie chcąc, by go rozpoznano, lecz nie udało się utrzymać tego w tajemnicy.


text:
Zaraz też pewna kobieta, której córeczka była w mocy demona, usłyszała o nim, przyszła i rzuciła mu się do nóg.


text:
Ale Jezus powiedział do niej: - Niechaj najpierw najedzą się dzieci, bo nie należy odbierać chleba dzieciom i rzucać szczeniętom.


text:
W drodze powrotnej z okolic Tyru przeszedł przez Sydon nad Jezioro Galilejskie, po stronie Dziesięciogrodu.


text:
Ogarnęło ich zdumienie i mówili: - Wszystko, co robi, jest dobre; głuchym przywraca słuch, a niemym mowę!


text:
Pewnego dnia, gdy znów zebrało się mnóstwo ludzi i nie mieli co jeść, Jezus przywołał uczniów i powiedział:


text:
Wtedy kazał ludziom usiąść na ziemi. Wziął te siedem bochenków, podziękował Bogu, dzielił i podawał uczniom, a oni rozdawali ludziom.


text:
Przyszli tam faryzeusze i zaczęli z nim dyskutować, a chcąc go wystawić na próbę, domagali się, żeby im pokazał znak od Boga.


text:
Jezus westchnął głęboko i zapytał: - Na co temu pokoleniu jakiś znak? Nie będzie żadnego - zapewniam was!


text:
Wtedy Jezus zaczął ich ostrzegać: - Miejcie się na baczności i trzymajcie się z dala od tego zaczynu, jakiego używają faryzeusze i Herod!


text:
Świadom tego Jezus powiedział: - Mówicie, że chleba nie macie? Nie pojmujecie więc jeszcze i nie rozumiecie? Tacy tępi jesteście?


text:
Powiedzcie, ile zebraliści koszy okruszyn, gdy rozdzieliłem pięć chlebów pomiędzy pięć tysięcy ludzi? - Dwanaście - odpowiedzieli.


text:
- A ile pełnych koszy okruszyn zebraliście z siedmiu chlebów, które rozdałem czterem tysiącom ludzi? - Siedem - odpowiedzieli.


text:
On wziął niewidomego za rękę i poszedł z nim za obręb wsi. Tam zwilżył mu oczy śliną, położył na nim ręce i zapytał: - Czy widzisz coś?


text:
Potem Jezus przechodził wraz z uczniami przez wioski w pobliżu Cezarei Filipa. Po drodze pytał uczniów: - Za kogo uważają mnie ludzie?


text:
I zaraz zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy będzie musiał znieść wiele cierpień; członkowie Rady Najwyższej, arcykapłani i znawcy Prawa wydadzą na niego wyrok i będzie musiał ponieść śmierć, ale po trzech dniach wstanie z grobu.


text:
Ale Jezus odwrócił się, spojrzał na uczniów i ostro skarcił Piotra: - Precz mi z oczu, kusicielu, ty rozumujesz po ludzku, nie pojmujesz sprawy Bożej!


text:
Potem przywołał do siebie gromadę ludzi wraz z uczniami i rzekł: - Jeśli ktoś chce pójść w moje ślady, niech zapomni o sobie, niech dźwiga swój krzyż i idzie za mną.


text:
Bo kto chce ocalić swoje życie, ten je straci, a kto poświęci swoje życie dla mnie i dla Ewangelii, ten je ocali.


text:
Jeżeli ktoś wstydzi się mnie i moich słów wobec tych wiarołomnych i grzesznych ludzi, tego będzie się wstydził Syn Człowieczy, gdy przyjdzie tu ze świętymi aniołami w blasku majestatu swojego Ojca.


text:
Potem powiedział: - Zapewniam was, że niektórzy z obecnych tutaj nie umrą, dopóki nie zobaczą, że Królestwo Boże urzeczywistnia się w całej pełni.


text:
Po sześciu dniach wziął Jezus ze sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich na wysoką górę, na miejsce odosobnione. Tam, w ich obecności, nastąpiło jego przemienienie.


text:
Jego szata stała się tak lśniąco biała, że żaden farbiarz na świecie nie potrafiłby jej tak wybielić.


text:
Widząc to Piotr powiedział do Jezusa: - O, jak tu pięknie, Mistrzu! Postawmy tu trzy namioty - dla ciebie, Mojżesza i Eliasza.


text:
W tej chwili otoczył ich obłok, a z niego rozległy się słowa: - To jest mój ukochany Syn, bądźcie mu posłuszni.


text:
W drodze powrotnej Jezus zabronił im mówić o tym widzeniu, dopóki Syn Człowieczy nie wstanie z grobu.


text:
Utrzymywali więc to wydarzenie w tajemnicy, ale w swoim gronie zastanawiali się, co to znaczy "wstać z grobu".


text:
Odpowiedział: - Tak, Eliasz przyjdzie i wszystko odnowi, ale w Piśmie Świętym jest napisane, że Syn Człowieczy dozna wielu cierpień i pogardy.


text:
A co do Eliasza, powiem wam, że on już przyszedł, ale zrobili z nim, co chcieli, zgodnie z tym, co napisano.


text:
Gdy wrócili do pozostałych uczniów, zobaczyli wokół nich zbiegowisko i znawców Prawa, którzy z nimi dyskutowali.


text:
Ktoś z tłumu zawołał: - Nauczycielu! Przyprowadziłem do ciebie mojego syna, któremu demon odjął mowę.


text:
Gdy go pochwyci, chłopiec dostaje drgawek, z pianą na ustach zgrzyta zębami i sztywnieje. Prosiłem już twoich uczniów, by demona ujarzmili, ale nie potrafili.


text:
Na to Jezus: - O, nieufni ludzie! Jak długo jeszcze mam być z wami i jak długo mam was znosić? Dajcie mi go tutaj!


text:
Przyprowadzono więc chłopca. Gdy demon zobaczył Jezusa, zaraz zaczął rzucać chłopcem, aż ten upadł w konwulsjach na ziemię i wił się z pianą na ustach.


text:
Często wpadał do ognia lub do wody i omal nie zginął. Jeśli więc możesz coś zrobić, zlituj się i pomóż nam.


text:
Gdy Jezus zobaczył, że robi się coraz większy ścisk, krzyknął ostro na demona: - Rozkazuję ci, zostaw go i więcej nie wracaj, ty niemy i głuchy demonie!


text:
Rozległ się wrzask, demon potrząsnął gwałtownie chłopcem i uciekł. Chłopiec leżał jak martwy, toteż wielu ludzi myślało, że umarł.


text:
- Z tym rodzajem demonów - odpowiedział Jezus - nie można sobie poradzić inaczej, jak tylko modlitwą.


text:
bo miał przekazać swoim uczniom tę prawdę, że Syn Człowieczy wpadnie w ręce ludzi i zostanie zabity, ale choć martwy, po trzech dniach wstanie z grobu.


text:
W końcu przyszli do Kafarnaum. Gdy byli już w domu, Jezus zapytał: - O czym tak dyskutowaliście po drodze?


text:
Jezus usiadł, zawołał wszystkich dwunastu i powiedział: - Jeśli ktoś chce być pierwszy, niech będzie ostatnim ze wszystkich i niech wszystkim służy.


text:
- Kto w moim imieniu przyjmie życzliwie jedno takie dziecko, mnie samego życzliwie przyjmuje; co więcej, nie tylko mnie, lecz tego, który mnie posłał.


text:
Wtedy odezwał się Jan: - Nauczycielu, widzieliśmy, jak pewien człowiek, który nie należy do nas, ujarzmiał demony w twoim imieniu. Zabroniliśmy mu, bo nie należy do nas.


text:
- Nie zabraniajcie mu - powiedział Jezus - bo nikt nie może dokonywać rzeczy niezwykłych w moim imieniu i zaraz potem źle o mnie mówić.


text:
Temu, kto podważa wiarę we mnie u prostodusznych ludzi, byłoby lepiej przywiązać do szyi kamień młyński i wrzucić go do jeziora.


text:
Jeżeli twoja własna ręka prowadzi cię do upadku, to ją obetnij, bo lepiej abyś zyskał życie będąc kaleką, niż z obiema rękami poszedł na zatracenie do Gehenny,


text:
Jeśli twoja własna noga prowadzi cię do upadku, to ją obetnij, bo lepiej, abyś zyskał życie będąc kaleką, niż z obiema nogami poszedł na zatracenie do Gehenny,


text:
Jeśli twoje własne oko prowadzi cię do upadku, to je wyłup, bo lepiej jest abyś bez oka wszedł do Królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu stoczył się do Gehenny,


text:
Dobra to rzecz - sól, gdy jednak sól traci moc, czym ją przyprawicie? Miejcie sól w sobie i dbajcie o pokój między sobą.


text:
Gdy wyruszył stamtąd i przez Zajordanie szedł do Judei, znowu gromadziły się wokół niego tłumy ludzi, a on nauczał ich jak zazwyczaj.


text:
Gdy Jezus to zauważył, oburzył się na nich i rzekł: - Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie. Nie zabraniajcie im, bo takie jak one mają swoje miejsce w Królestwie Bożym.


text:
Gdy znów wyruszał w drogę, przybiegł jakiś człowiek, padł przed nim na kolana i zapytał: - Dobry Nauczycielu, co mam robić, aby zapewnić sobie życie wieczne?


text:
Znasz przecież przykazania. Nie zabijaj, nie łam wierności małżeńskiej, nie kradnij, nie składaj fałszywych zeznań, nie oszukuj, czcij ojca i matkę!


text:
Jezus spojrzał na niego z miłością i powiedział: - Brak ci tylko jednej rzeczy. Sprzedaj wszystko, co masz i rozdaj nędzarzom, a będziesz miał skarb w niebie: potem chodź ze mną.


text:
Jezus zwrócił się do swoich uczniów i powiedział: - Jak trudno bogatym dostać się do Królestwa Bożego.


text:
Słowa te zdziwiły uczniów, więc Jezus powtórzył: - Tak, moi drodzy! Niełatwo dostać się do Królestwa Bożego!


text:
Jezus spojrzał na nich i powiedział: - Dla ludzi to niemożliwe, ale nie dla Boga. Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych!


text:
Na to Jezus: - Zapewniam was, że każdy, kto dla mnie i dla Ewangelii opuścił dom, rodzeństwo, rodziców czy też dzieci albo ziemię,


text:
otrzyma już teraz w doczesności sto razy więcej domów, ziemi, braci sióstr, matek i dzieci, ale wśród prześladowań, a w czasach przyszłych otrzyma życie wieczne!


text:
Jezus prowadził uczniów drogą do Jerozolimy; byli zaniepokojeni, a ludzi, którzy im towarzyszyli ogarnął lęk. Wtedy on jeszcze raz zebrał koło siebie dwunastu i zaczął im mówić, co go czeka.


text:
- Słuchajcie, idziemy teraz do Jerozolimy, gdzie Syn Człowieczy zostanie wydany w ręce arcykapłanów i znawców Prawa, a oni skażą go na śmierć i potem oddadzą obcym,


text:
Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, wysunęli się naprzód i powiedzieli: - Nauczycielu, chcemy, byś spełnił naszą prośbę!


text:
- Sami nie wiecie, czego żądacie - odpowiedział im. Czy wystarczy wam sił, aby tak cierpieć, jak ja będę cierpiał i przejść taki chrzest krwi, jaki ja przejdę? - Wystarczy - odpowiedzieli.


text:
Wtedy Jezus oświadczył: - Tak cierpieć jak ja będziecie na pewno i chrzest, który ja przyjmuję także przyjmiecie.


text:
Ale to nie ja rozdzielam najlepsze miejsca koło siebie; otrzymają je ci, dla których zostały przygotowane.


text:
Wtedy Jezus zawołał ich do siebie i powiedział: - Wiecie, że ci, którym się wydaje, że mają władzę, tyranizują swoje narody, a ich dworzanie nadużywają władzy.


text:
Tak samo Syn Człowieczy nie przyszedł po to, aby mu służono, lecz by sam służył i oddał swoje życie jako okup za wielu ludzi.


text:
Tak doszli do Jerycha. Potem Jezus z uczniami i wielu innymi ludźmi wychodził z miasta, a przy drodze siedział niewidomy żebrak Bartymeusz, syn Tymeusza.


text:
Kiedy usłyszał, że to Jezus z Nazaretu, zaczął krzyczeć: - Synu Dawida, Jezusie, zlituj się nade mną!


text:
Jezus zatrzymał się i powiedział: - Zawołajcie go! Powiedzieli więc niewidomemu: - Bądź dobrej myśli! Wstań, on cię wola!


text:
- Chodź - odpowiedział Jezus - twoja wiara cię uratowała. W tej chwili niewidomy odzyskał wzrok i poszedł z nim w drogę.


text:
W pobliżu Jerozolimy, Betfage i Betanii, u stóp Góry Oliwnej Jezus wezwał do siebie dwóch uczniów i polecił im:


text:
- Wejdźcie do tej wsi, leżącej przed nami, tam zaraz na skraju znajdziecie uwiązanego osiołka, na którego nikt jeszcze nie siadał; odwiążcie go i przyprowadźcie.


text:
A gdyby ktoś was pytał, dlaczego to robicie, powiedzcie, że jest potrzebny Panu, ale wkrótce odeśle go z powrotem.


text:
Ci, którzy szli przed nim i za nim, wołali: - Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana!


text:
Niech będzie błogosławione panowanie naszego praojca Dawida, które już nadchodzi! Hosanna na wysokościach!


text:
Tak dojechał Jezus do Jerozolimy, aż do świątyni. Tam przyjrzał się wszystkiemu, a ponieważ było już późno, poszedł z dwunastoma uczniami do Betanii.


text:
Zobaczył z daleka figowiec pokryty liśćmi, podszedł bliżej w nadziei, że coś na nim znajdzie, lecz prócz liści niczego nie znalazł, bo nie była to pora owocowania.


text:
Jezus powiedział wtedy do figowca, tak że uczniowie słyszeli: - Niech już nikt nigdy nie je twoich owoców!


text:
Gdy wrócili do Jerozolimy, Jezus wszedł do świątyni i zaczął wypędzać stamtąd handlarzy i przewracać stoły tych, którzy wymieniali pieniądze oraz stragany sprzedawców gołębi.


text:
Potem wyjaśnił im: - Czy nie czytamy w Piśmie - "Mój dom ma być domem modlitwy dla wszystkich narodów", a wy robicie z niego jaskinię zbójców?


text:
Słyszeli to arcykapłani i znawcy Prawa, zaczęli więc myśleć o tym, jak go zniszczyć. Obawiali się jednak Jezusa, ponieważ ludzie podziwiali jego naukę.


text:
Zapewniam was, że gdyby ktoś rozkazał tej górze - "unieś się i rzuć w morze" i nie dopuszczał do siebie zwątpienia tylko wierzył, że tak się stanie, rozkaz jego się spełni.


text:
Dlatego mówię wam, wierzcie, a otrzymacie wszystko, o co będziecie prosili w modlitwie, a to się spełni.


text:
Gdy się modlicie, przebaczajcie wszystkim, do których macie urazę, wtedy i wasz Ojciec w niebie przebaczy wam przewinienia.


text:
Potem znów poszli do Jerozolimy. Gdy Jezus przechadzał się po terenie świątyni, zbliżyli się do niego arcykapłani, znawcy Prawa i członkowie Rady Najwyższej


text:
Wtedy oni zaczęli się naradzać: - Jeżeli powiemy "z Bożego", to zapyta, dlaczego więc nie uwierzyliściu mu?


text:
Odpowiedzieli więc Jezusowi: - Nie wiemy. - To i ja wam nie powiem - odparł Jezus - jakim prawem to robię.


text:
Potem zaczął im opowiadać przypowieści: - Pewien człowiek założył winnicę, ogrodził ją, postawił wieżyczkę strażniczą, potem wynajął dzierżawcom i wyjechał.


text:
Lecz ci dzierżawcy powiedzieli sobie: To syn właściciela, chodźcie, zabijemy go, a jego posiadłość nam przypadnie.


text:
- Co teraz zrobi właściciel winnicy? - zapytał Jezus. Przyjdzie, zabije dzierżawców, a winnicę da innym.


text:
Kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się kamieniem węgielnym. Uczynił to Pan i to nas zdumiewa.


text:
Wtedy chcieli dostać Jezusa w swoje ręce, bo zrozumieli, że ta przypowieść jest przeciwko nim, bali się jednak tłumu, więc go zostawili i odeszli.


text:
Nasłali jednak na niego kilku faryzeuszy i stronników Heroda, aby go pokonali jego własnymi słowami.


text:
Przyszli więc i powiedzieli: - Wiemy, Nauczycielu, że jesteś uczciwym człowiekiem, na ludzkiej opinii ci nie zależy, nie zważasz na pozory, ale zgodnie z prawdą nauczasz, jak spełniać wolę Boga. Co powiesz - czy należy płacić podatek cesarzowi, czy nie? - Mamy więc płacić, czy nie?


text:
On wiedział jednak, jacy są zakłamani i zapytał: - Chcecie mnie wystawić na próbę? Przynieście mi monetę. Podajcie mi srebrnego denara, niech mu się przyjrzę.


text:
Wtedy Jezus rzekł: - Co się należy cesarzowi, oddajcie cesarzowi, a co się należy Bogu, oddajcie Bogu. I byli zaskoczeni tą odpowiedzią.


text:
Przyszli do niego także saduceusze - to ci, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania - i postawili mu pytanie:


text:
- Nauczycielu, Mojżesz nakazuje nam, aby wdowę po bezdzietnym bracie poślubił drugi brat i w ten sposób zapewnił mu potomstwo.


text:
Jezus im odpowiedział: - Jesteście w błędzie, a wiecie dlaczego? Bo nie znacie ani Pism, ani mocy Boga.


text:
A co do tego, że umarli zostaną wzbudzeni, czytaliście przecież w księdze Mojżesza, jak Bóg rzekł do niego z płonącego krzewu: Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba.


text:
Wtedy jeden ze znawców Prawa, który przysłuchiwał się dyskusji, uznał, że Jezus dał im trafną odpowiedź, więc zapytał go: - Które przykazanie jest najważniejsze ze wszystkich?


text:
Dlatego kochać go całym sercem, całym umysłem i z całej siły, a bliźniego kochać, jak siebie samego, znaczy więcej niż wszystkie ofiary całopalne i inne.


text:
Jezus, słysząc jego rozsądną wypowiedź, rzekł: - Jesteś już całkiem blisko Królestwa Bożego. Potem nikt więcej nie miał odwagi zadawać mu pytań.


text:
Gdy Jezus nauczał w świątyni, postawił takie pytanie: - Jak mogą znawcy Prawa twierdzić, że Mesjasz to syn Dawida,


text:
skoro sam Dawid, natchniony przez Ducha Świętego, mówi: Powiedział Bóg do mego Pana - Zasiądź u mego boku, dopóki twoich wrogów nie rzucę ci do nóg.


text:
Jeżeli więc Dawid nazywa go Panem, to jak Mesjasz może być jego Synem? A tych słów Jezusa słuchało bardzo wielu ludzi.


text:
W dalszym ciągu swoich pouczeń tak mówił: - Uważajcie na znawców Prawa, którzy lubią chodzić w odświętnych strojach, lubią, gdy się ich pozdrawia na bazarze.


text:
Potem Jezus usiadł w pobliżu skarbca i przyglądał się, jak ludzie składają pieniądze na ofiarę. Ludzie bogaci dawali dużo pieniędzy,


text:
Wtedy Jezus zawołał uczniów i powiedział: - Zapewniam was, że ta biedna wdowa wrzuciła do skarbca więcej niż wszyscy inni,


text:
bo oni oddawali część tego, co mieli w nadmiarze, a ona pomimo swej nędzy ofiarowała wszystko, co miała na życie.


text:
Gdy Jezus wychodził ze świątyni, jeden z uczniów powiedział: - Spójrz, Mistrzu, jakie to kamienie i jaka to budowla.


text:
- Podziwiasz tę ogromną budowlę? - powiedział Jezus. - Kamień na kamieniu nie zostanie z tego, wszystko będzie zburzone.


text:
Potem, gdy siedział na Górze Oliwnej naprzeciw świątyni, Piotr, Jakub, Jan i Andrzej zapytali go poufnie:


text:
bo przyjdzie wielu takich, którzy się będą podszywać pode mnie i mówić o sobie, "to ja, Mesjasz"i niejeden da się oszukać.


text:
Gdy usłyszycie o wojnach i dojdzie do was wrzawa wojenna, nie dajcie się zastraszyć; tak musi być, lecz nie koniec na tym.


text:
Narody i państwa wystąpią przeciwko sobie, w wielu miejscach będzie trzęsienie ziemi i głód. Ale to dopiero początek cierpień.


text:
Wy też uważajcie, bo będą was ciągać po sądach i bić w synagogach. Z mojego powodu będą was oskarżać przed urzędnikami i władcami, a wy będziecie wobec nich świadczyć o mnie.


text:
Gdy was już będą prowadzić na przesłuchanie, nie martwcie się zawczasu, co macie mówić. Mówcie to, co wam w natchnieniu przyjdzie na myśl, bo to nie wy będziecie mówić, lecz Duch Święty.


text:
Wtedy brat wyda na śmierć brata, a ojciec syna; dzieci wystąpią przeciw rodzicom i wydadzą ich na śmierć.


text:
Gdy jednak zobaczycie haniebne zniszczenie tego miejsca, którego hańbić nie wolno - czytelniku uważaj! - wtedy ten, kto będzie w Judei, niech ucieka w góry.


text:
gdyż będą to czasy takiego ucisku, jakiego dotąd nie było od dnia, w którym Bóg stworzył świat, ani nigdy już nie będzie.


text:
Nikt nie ocaleje, jeśli Pan nie skróci tego okresu, lecz przez wzgląd na jego wybranych nie będzie to trwało tak długo.


text:
bo się pojawią różni fałszywi mesjasze, którzy będą robić cuda i dziwy, aby - o ile się da - wprowadzić w błąd nawet wybranych.


text:
Wyśle wtedy aniołów, aby zgromadzić swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi po kraniec nieba.


text:
Zwróćcie uwagę na przypowieść o figowcu. Gdy pokażą się świeże pędy i puszczą listki, wiecie, że zbliża się lato.


text:
Nikt jednak nie wie, kiedy nadejdzie ten dzień i godzina, nawet aniołowie z nieba, ani Syn. Wie tylko Ojciec.


text:
Jest to tak, jak z tym człowiekiem, który przed odjazdem powierzył swój majątek podwładnym, dał pełnomocnictwa i każdemu wyznaczył zadanie, a odźwiernemu kazał czuwać.


text:
Bądźcie i wy gotowi, bo nie wiecie, kiedy wróci pan domu; czy wieczorem, czy o północy, o pianiu koguta, czy nad ranem,


text:
Za dwa dni zaczynały się święta Paschy i Przaśnego Chleba. Arcykapłani ze znawcami Prawa zastanawiali się, jak podstępem uwięzić i zabić Jezusa.


text:
Tymczasem Jezus zatrzymał się w Betanii u Szymona, którego nazywano Trędowatym. Gdy spoczywał przy stole, zjawiła się tam kobieta z alabastrową amforą bardzo drogiego balsamu z prawdziwego nardu, rozbiła amforę i namaściła mu głowę.


text:
Można go było przecież sprzedać za więcej niż trzysta denarów i rozdać biednym. Mieli jej to za złe.


text:
Jezus jednak powiedział: - Dajcie jej spokój! Dlaczego sprawiacie jej przykrość? Zrobiła przecież dla mnie coś dobrego.


text:
Biednych zawsze macie u siebie i możecie ich wspierać, kiedy chcecie, a mnie nie zawsze będziecie mieli.


text:
W pierwszym dniu świąt Przaśnego Chleba, gdy składano ofiarę z baranka paschalnego, uczniowie zapytali: Dokąd mamy pójść, aby przygotować ci wieczerzę paschalną?


text:
Wysłał wtedy dwóch uczniów z takim poleceniem: - Idźcie do miasta. Gdy spotkacie człowieka niosącego dzban wody, pójdźcie za nim.


text:
On wejdzie do domu, a wy powiecie gospodarzowi - "Nauczyciel pyta, gdzie jest ta izba, w której ma spożyć z uczniami wieczerzę paschalną?"


text:
Wtedy on pokaże wam obszerną izbę na piętrze, gotową na przyjęcie gości. Tam przyrządzicie dla nas wieczerzę.


text:
Uczniowie poszli do miasta i przekonali się, że było tak, jak Jezus powiedział; przygotowali więc wieczerzę paschalną.


text:
Podczas wieczerzy powiedział: - Oświadczam wam, że jeden z was mnie zdradzi i to ten, kto zasiadł ze mną do stołu.


text:
Syn Człowieczy wprawdzie odchodzi, ale co za los tego człowieka, który zdradzi Syna Człowieczego! Bodajby się taki nie narodził!


text:
W czasie wieczerzy Jezus wziął chleb, podziękował Bogu, dzielił, rozdawał uczniom i mówił: - Bierzcie, to jest moje ciało.


text:
Zapewniam was, że już nie będę więcej pił tego wina aż do dnia, kiedy znowu będę je pił w Królestwie Bożym.


text:
Tam Jezus powiedział: - Wszyscy się załamiecie, bo Pismo mówi - Uderzę pasterza, a owce rozbiegną się na wszystkie strony.


text:
A Jezus: - Zapewniam cię, jeszcze tej nocy, zanim kogut dwa razy zapieje, ty trzy razy oświadczysz, że mnie nie znasz.


text:
On jednak tym bardziej zapewniał: - Choćbym miał zginąć razem z tobą, niczego takiego nie powiem. To samo mówili inni.


text:
Potem poszli do ogrodu Getsemane. Tam Jezus powiedział do uczniów: - Usiądźcie tutaj, a ja pójdę się modlić.


text:
Powiedział więc do nich: - Ciężko mi na sercu i tak już będzie do śmierci. Zostańcie ze mną i bądźcie czujni.


text:
Odszedł jeszcze trochę dalej, padł na ziemię i prosił, aby ta chwila nie nadeszła, jeśli to możliwe.


text:
Modlił się: - Abba, Ojcze, ty wszystko możesz, oddal ode mnie ten kielich cierpienia, ale niech się stanie to, co ty chcesz, a nie to, co ja.


text:
Gdy wrócił i zobaczył, że śpią, powiedział do Piotra: - Szymonie, śpisz? Nawet przez godzinę nie mogłeś czuwać?


text:
Gdy powrócił, zobaczył znowu, że śpią, bo oczy im się kleiły. Nie wiedzieli, co mu mają odpowiedzieć.


text:
Gdy wrócił po raz trzeci, powiedział: - Wciąż śpicie i odpoczywacie? Już dość! Nadeszła ta chwila, kiedy Syn Człowieczy wpadnie w ręce złych ludzi.


text:
Właśnie gdy to mówił, nadszedł Judasz, jeden z dwunastu, razem z gromadą ludzi uzbrojonych w miecze i pałki, wysłanych przez arcykapłanów i znawców Prawa oraz Radę Najwyższą.


text:
A zdrajca ustalił z nimi taki znak: - To będzie ten, którego pocałuję; zabierzcie go i odprowadźcie pod eskortą.


text:
Co dzień przecież nauczałem was w świątyni, dlaczego wtedy nie ujęliście mnie? Tak, tak! Musiało się spełnić to, co mówią Pisma.


text:
Potem zaprowadzili Jezusa do arcykapłana. Tam wszyscy już się zebrali: arcykapłani, członkowie Rady Najwyższej i znawcy Prawa.


text:
A Piotr szedł za nim w znacznej odległości, aż dotarł na dziedziniec pałacu arcykapłana, gdzie usiadł wśród służby i grzał się przy ognisku.


text:
Tymczasem arcykapłani i cała Rada Najwyższa szukali dowodów, aby wydać na Jezusa wyrok śmierci, ale nie mogli ich znaleźć.


text:
- Słyszeliśmy jak mówił - "Tę świątynię, zbudowaną przez ludzi ja zburzę, a w trzy dni zbuduję inną, bez udziału człowieka".


text:
Wtedy arcykapłan wyszedł na środek i postawił Jezusowi pytanie: - Dlaczego nic nie mówisz? Zeznania tych ludzi świadczą przeciw tobie.


text:
On jednak milczał. Nie odpowiedział ani słowa. Arcykapłan zapytał więc jeszcze raz: - Czy ty jesteś Mesjaszem, Synem Błogosławionego?


text:
- Tak, to ja! - odpowiedział Jezus. Zobaczycie jak Syn Człowieczy, siedzący po prawicy Wszechmocnego, będzie wśród obłoków schodził z nieba.


text:
Słyszeliście to bluźnierstwo! Jakie jest wasze zdanie? Wtedy wszyscy orzekli, że zasługuje na śmierć.


text:
Niektórzy zaczęli na niego pluć, potem zasłonili mu twarz i bili go, wołając: - Teraz prorokuj! Strażnicy także go policzkowali.


text:
Widząc Piotra przy ognisku, przyjrzała mu się i powiedziała: - Ty też byłeś z tym Nazaretańczykiem, Jezusem.


text:
Ale on zaprzeczył: - Nie wiem ani nie rozumiem, o czym mówisz! Potem wszedł do sieni. W tej samej chwili zapiał kogut.


text:
Piotr znowu zaprzeczył. Po chwili ci, co tam stali, powiedzieli: - Rzeczywiście jesteś jednym z nich, bo też jesteś Galilejczykiem.


text:
Zaraz kogut zapiał po raz drugi i Piotr przypomniał sobie słowa Jezusa: "Zanim kogut dwa razy zapieje, ty trzy razy oświadczysz, że mnie nie znasz". I nagle się rozpłakał.


text:
Wcześnie rano cała Rada Najwyższa - arcykapłani, starszyzna i znawcy Prawa - po naradzie kazała Jezusa związać i przekazać Piłatowi.


text:
Wtedy Piłat odezwał się jeszcze raz: - A co mam zrobić z tym człowiekiem, którego nazywacie królem Żydów?


text:
Wtedy Piłat, chcąc zaspokoić żądania tłumu, zwolnił Bar Abbę, a Jezusa kazał wysmagać biczami i ukrzyżować.


text:
Żołnierze odprowadzili Jezusa na dziedziniec pałacu, to jest do pretorium i wezwali tam cały oddział wojska.


text:
Gdy się już dość nadrwili, zdjęli z niego czerwony płaszcz, ubrali go w jego własną szatę i poprowadzili na ukrzyżowanie.


text:
W tym czasie wracał właśnie z pola Szymon z Cyrenajki, ojciec Aleksandra i Rufusa. Zmusili go więc, aby niósł krzyż Jezusa.


text:
Obok Jezusa powieszono na krzyżach dwóch przestępców, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie.


text:
Przechodnie ubliżali mu, wyśmiewali się z niego i drwili: - Hej ty, co burzysz świątynię i w trzy dni stawiasz ją na nowo.


text:
Arcykapłani i znawcy Prawa także kpili sobie z niego: - Patrzcie, innych ratował, a siebie uratować nie może.


text:
- To ma być Mesjasz, król Izraela! Niech teraz zejdzie z krzyża; zobaczymy, to uwierzymy! Urągali Jezusowi także ci, co obok zawiśli na krzyżach.


text:
O trzeciej po południu Jezus zawołał bardzo głośno: - Eloi, Eloi, lama sabachtani! To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił!


text:
Ktoś pobiegł i przyniósł gąbkę namoczoną w skwaśniałym winie, zatknął ją na trzcinę, przytknął mu do ust i powiedział: - Poczekajcie, zobaczymy, czy Eliasz przyjdzie go uwolnić!


text:
a rzymski dowódca, który stał naprzeciw krzyża, widząc, że Jezus tak zakończył życie, powiedział: - Ten człowiek był naprawdę Synem Boga.


text:
Były tam także kobiety, które przyglądały się z daleka, wśród nich Maria z Magdali, Maria, matka Jakuba Młodszego i Jozesa, a także Salome.


text:
To one towarzyszyły Jezusowi, gdy był w Galilei i dbały o niego; prócz nich jeszcze wiele innych kobiet przyszło z nim do Jerozolimy.


text:
W piątek pod wieczór, przed nastaniem sabatu, Józef z Arymatei, wybitny członek Rady Najwyższej, który także oczekiwał Królestwa Bożego,


text:
Wtedy Józef kupił lniane płótno, zdjął ciało z krzyża, owinął w płótno, złożył je w grobowcu wykutym w skale, przytoczył kamień i zamknął otwór grobowca.


text:
Gdy minął sabat, Maria z Magdali, Salome i Maria, matka Jakuba, kupiły balsamicznych olejków, aby namaścić ciało Jezusa.


text:
Gdy weszły do środka zobaczyły młodzieńca w białej szacie, siedzącego po prawej stronie i bardzo się przestraszyły.


text:
A on przemówił do nich: - Nie bójcie się! Szukacie Jezusa Nazaretańczyka, który został ukrzyżowany. Nie ma go tutaj, wstał z grobu. Popatrzcie, to jest miejsce, gdzie go położono.


text:
Idźcie więc i powiedzcie jego uczniom i Piotrowi, że jeszcze przed wami będzie w Galilei; tam się z nim zobaczycie, jak wam zapowiedział.


text:
Wtedy one wyszły do głębi wstrząśnięte i przerażone, szybko uciekły od grobu, a ponieważ się bały, nic nikomu nie mówiły.


text:
W niedzielę wcześnie rano po zmartwychwstaniu Jezus najpierw ukazał się Marii z Magdali, którą kiedyś uwolnił od siedmiu demonów.


text:
Później ukazał się jedenastu uczniom, gdy siedzieli przy posiłku; wypominał im wtedy brak wiary i nieczułość serca, bo nie uwierzyli tym, którzy go widzieli po zmartwychwstaniu.


text:
Tym, którzy uwierzyli, będą towarzyszyły takie znaki - w moim imieniu będą ujarzmiać demony, mówić nowymi językami,


text:
a choćby nawet żmije brali do ręki lub trucizny się napili, nic im się nie stanie, a chorzy, na których będą kłaść ręce, wyzdrowieją.


text:
Uczniowie zaś ruszyli w drogę, by głosić wszędzie Dobrą Nowinę, a Pan działał przez nich i potwierdzał ich słowa cudownymi znakami.


text:
zgodnie z tym, co nam przekazali naoczni świadkowie. Byli oni świadkami tych wydarzeń od samego początku i zostali powołani do służby Słowa.


text:
Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan Zachariasz, z grupy kapłana Abiasza. Jego żona, Elżbieta, pochodziła z rodu Aarona.


text:
Zgodnie ze zwyczajem panującym wśród kapłanów został wyznaczony przez losowanie do złożenia w świątyni Pańskiej ofiary z kadzidła.


text:
Wtedy anioł powiedział: - Nie bój się Zachariaszu! Twoja modlitwa została wysłuchana. Elżbieta, twoja żona, urodzi syna, a ty dasz mu na imię Jan.


text:
bo z woli Boga dokona wielkich rzeczy. Nie będzie pił wina ani odurzających napojów, ale od chwili narodzenia będzie pełen Ducha Świętego.


text:
Pójdzie jako posłaniec Boży, pełen ducha i mocy Eliasza, aby pojednać rodziców z dziećmi, skłonić nieposłusznych do podporządkowania się woli Boga i aby w ten sposób przygotować lud na przyjście Pana.


text:
Wtedy Zachariasz zapytał anioła: - Czy to możliwe? Przecież jestem już stary, a moja żona też już niemłoda.


text:
Anioł odpowiedział: - Ja jestem Gabriel i zawsze stoję przed obliczem Boga. On mnie posłał, abym ci przyniósł tę dobrą wieść.


text:
Ale ponieważ mi nie uwierzyłeś, stracisz mowę i będziesz milczał aż do chwili, gdy obietnica spełni się we właściwym czasie.


text:
Kiedy wreszcie wyszedł, dawał im tylko znaki, ale nic nie mówił; domyślili się więc, że w świątyni zobaczył coś niezwykłego.


text:
Niedługo potem jego żona Elżbieta poczuła, że zostanie matką, ale przez pięć miesięcy nie ujawniała tego. Powiedziała natomiast:


text:
- Przyszedł w końcu ten dzień, że Pan spojrzał na mnie łaskawie i już nie muszę wstydzić się przed ludźmi.


text:
do młodej dziewczyny, zaręczonej z pewnym człowiekiem, pochodzącym z rodu Dawida; on miał na imię Józef, a ona Maria.


text:
Kiedy anioł przyszedł do niej, pozdrowił ją tymi słowy: Bądź pozdrowiona ty, która jesteś pełna łaski. Pan z tobą!


text:
Będzie on kimś wielkim, będzie obdarzony tytułem - Syn Najwyższego, a Bóg, nasz Pan, da mu tron jego praojca Dawida.


text:
Anioł zaś odpowiedział: Duch Święty zstąpi na ciebie, moc Najwyższego zakryje cię jak obłok, a ten, któremu dasz życie nazwany będzie Święty, Syn Boży.


text:
Twoja krewna Elżbieta mimo podeszłego wieku od sześciu miesięcy spodziewa się syna, a przecież uważano ją za bezpłodną.


text:
Maria odpowiedziała na to: - Jestem służebnicą Pana, niech się stanie jak powiedziałeś. Wtedy anioł odszedł.


text:
Gdy Elżbieta usłyszała powitanie Marii, dziecko poruszyło się w jej łonie. Pod natchnieniem Ducha Świętego


text:
Gdy tylko usłyszałam słowa twego powitania, poruszyło się z radości dziecko, które noszę pod sercem.


text:
Gdy sąsiedzi i krewni dowiedzieli się, że Pan dał jej dowód swej wielkiej dobroci, cieszyli się razem z nią.


text:
Ci, którzy to słyszeli, zastanawiali się, kim będzie ten chłopiec, Pan bowiem już roztoczył nad nim swoją opiekę.


text:
Jan tymczasem dorastał i dojrzewał duchowo. Potem, aż do chwili wystąpienia przed Izraelem, przebywał na pustyni.


text:
Również Józef wyruszył z Nazaretu w Galilei do miasta Dawidowego Betlejem w Judei, ponieważ pochodził z rodu Dawida.


text:
i urodziła swego pierworodnego syna, zawinęła go w pieluszki, a potem położyła w żłobie, ponieważ nie było dla nich miejsca w gospodzie.


text:
Nagle zjawił się przed nimi anioł Pana, a blask Bożego majestatu ich opromienił. Padł na nich wielki strach,


text:
ale anioł powiedział im: - Nie bójcie się! Przynoszę wam dobrą nowinę, wielką radość dla wszystkich ludzi.


text:
A kiedy aniołowie wrócili do nieba, pasterze postanowili: - Idziemy do Betlejem zobaczyć to, o czym powiedział Pan.


text:
W drodze powrotnej pasterze wysławiali i wielbili Boga za wszystko, co usłyszeli i zobaczyli, tak jak im to anioł powiedział.


text:
Ósmego dnia obrzezano chłopca i nadano mu imię Jezus, tak jak jeszcze przed poczęciem nazwał go anioł.


text:
Kiedy nadszedł czas oczyszczenia przewidziany przez Prawo Mojżesza, zanieśli go do Jerozolimy, aby przeznaczyć dla Pana,


text:
W Jerozolimie przebywał wtedy pewien człowiek, który miał na imię Symeon; wypełniał on gorliwie Prawo Boże, kochał Boga i oczekiwał Mesjasza, który wybawi Izraela, a Duch Święty był z nim.


text:
To właśnie Duch Święty objawił mu, że nie umrze, dopóki nie zobaczy Mesjasza, obiecanego przez Boga.


text:
Prowadzony przez Ducha przyszedł do świątyni w chwili, gdy rodzice przynieśli małego Jezusa, aby wypełnić wobec niego przepisy Prawa.


text:
A on im błogosławił i powiedział do Marii, jego matki: Z powodu tego dziecka niejeden w Izraelu upadnie, a niejeden się podźwignie. On będzie znakiem, który wywoła wiele sprzeciwu,


text:
W Jerozolimie żyła też bardzo sędziwa prorokini Anna, córka Fanuela z plemienia Aszera. Była zamężna tylko siedem lat,


text:
potem owdowiała, a teraz miała lat osiemdziesiąt cztery. Przebywała ciągle w świątyni, pościła i modliła się, służąc Bogu w dzień i w nocy.


text:
W tym właśnie czasie przyszła, zaczęła sławić Boga i wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia Jerozolimy, opowiadała o tym dziecku.


text:
Tam chłopiec dorastał i rozwijał się; odznaczał się niezwykłą mądrością, a Bóg darzył go szczególną łaską.


text:
Przypuszczali, że znajduje się wśród pielgrzymów i tak minął im dzień drogi. Wtedy zaczęli go szukać wśród krewnych i znajomych.


text:
Dopiero po trzech dniach odnaleźli go w świątyni. Siedział wśród nauczycieli, słuchał ich i sam stawiał pytania.


text:
Rodzice byli zaskoczeni tym widokiem, a matka zawołała: - Synu! Jak mogłeś nam coś takiego uczynić? Ojciec i ja, bliscy rozpaczy, szukaliśmy cię wszędzie!


text:
A Jezus odpowiedział: - Dlaczego mnie szukaliście? Przecież powinniście wiedzieć, że powinienem być tu, gdzie mówi się o sprawach mego Ojca.


text:
Potem Jezus wrócił razem z nimi do Nazaretu i był im posłuszny. A jego matka zachowała wszystko w pamięci i w sercu.


text:
W piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza gubernatorem Judei był Poncjusz Piłat, w Galilei rządził Herod, w Iturei i Trachonitis jego brat Filip, a Lizaniasz w Abilene.


text:
Wyruszył więc Jan wzdłuż brzegów Jordanu i zaczął wzywać ludzi: - Nawróćcie się i przyjmijcie chrzest, a Bóg odpuści wam grzechy!


text:
Stało się to, co zapowiedział prorok Izajasz w swojej księdze - Głos rozlega się na pustyni: Przygotujcie drogę dla Pana. Prostujcie przed nim ścieżki!


text:
Zasypcie wszystkie rozpadliny, zniwelujcie góry i pagórki, wyprostujcie kręte drogi, a wyboje wyrównajcie.


text:
Ludzie tłumnie przychodzili do Jana, aby ich ochrzcił, a on tak do nich mówił: - Wy, podłe gady, nie myślcie sobie, że uciekniecie przed nadchodzącym gniewem.


text:
Czynem dajcie dowód swego nawrócenia, a nie zaczynajcie powoływać się na to, że Abraham jest waszym praojcem. Mówię wam, Bóg może nawet z tych kamieni stworzyć Abrahamowi potomków.


text:
Odpowiedział im tak: - Masz dwa ubrania, podziel się z tym, co nie ma. Masz co jeść, podziel się z drugim.


text:
Nawet żołnierze pytali: - A my, co mamy robić? Powiedział: - Nie wymuszajcie od nikogo pieniędzy ani siłą, ani szykanami. Niech wam wystarczy żołd.


text:
Wtedy stwierdził on wobec wszystkich: - Ja chrzczę was wodą, ale nadchodzi ktoś potężniejszy ode mnie, nie jestem godny rozwiązać nawet rzemyka jego sandałów. On was ochrzci ogniem Ducha Świętego.


text:
Trzyma w ręku szuflę, aby oczyścić pszenicę na klepisku, ziarno zgarnie do spichlerza, a plewy wrzuci do ognia, który nie gaśnie.


text:
Nawet rządcy prowincji, Herodowi, wytykał małżeństwo z Herodiadą, żoną jego brata i wiele innych złych czynów,


text:
Wtedy, gdy Jan chrzcił wszystkich ludzi, również Jezus został ochrzczony. W czasie jego modlitwy otworzyły się niebiosa


text:
i Duch Święty w widzialnej postaci, jak gołąb spłynął na niego, a z niebios rozległ się głos: - Ty jesteś moim ukochanym Synem, ciebie wybrałem.


text:
Kiedy Jezus wystąpił publicznie, miał około trzydziestu lat. Uważano go za syna Józefa, którego ojcem był Heli.


text:
gdzie diabeł przez czterdzieści dni poddawał go próbie. W tym czasie niczego nie jadł, aż zaczął odczuwać wielki głód.


text:
Przyszedł też do Nazaretu, gdzie spędził młodość, udał się jak zwykle w sabat do synagogi i w stosownej chwili wstał, aby czytać Pismo.


text:
Duch Pana mnie ogarnął, i dlatego namaścił mnie, abym przyniósł dobrą wieść ubogim, posłał mnie, abym więźniom głosił wyzwolenie, a ślepym dar widzenia; abym wypuścił zniewolonych na wolność


text:
Jezus zwinął zwój, oddał słudze i usiadł. Wszyscy obecni w synagodze wpatrywali się w niego uważnie.


text:
Wszyscy mu przytakiwali, podziwiali wzniosłe myśli, które wypowiadał i mówili: - Przecież to syn Józefa.


text:
Wtedy powiedział im: - Pewnie chcielibyście przypomnieć mi to przysłowie - Lekarzu ulecz sam siebie! Słyszeliśmy, czego dokonałeś Kafarnaum, zrób to samo w swoim rodzinnym mieście!


text:
Bądźmy szczerzy, za czasów Eliasza, kiedy susza panowała przez trzy i pół roku i nastąpił w kraju wielki głód, żyło w Izraelu wiele wdów,


text:
Podobnie za czasów proroka Elizeusza było w Izraelu wielu trędowatych, ale żaden z nich nie został wyleczony, tylko Syryjczyk Naaman.


text:
zerwali się z miejsc, wypędzili go z miasta na szczyt wzgórza, u stóp którego leżało miasto, aby tam strącić go w przepaść.


text:
- Zostaw nas w spokoju, Jezusie Nazaretańczyku! Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kto ty jesteś - Święty Mąż Boży!


text:
- Milcz i zostaw go - rozkazał Jezus. Wtedy demon rzucił go na środek i opuścił, nie wyrządzając mu krzywdy.


text:
Wszystkich ogarnęło przerażenie i mówili jeden przez drugiego: - Jakież to władcze i potężne słowo, że na jego rozkaz uciekają demony!


text:
Po wyjściu z synagogi poszedł Jezus do domu Szymona. Okazało się, że teściowa Szymona była chora i miała wysoką gorączkę; poprosili o pomoc dla niej.


text:
Jezus stanął przy niej i na jego rozkaz gorączka ustąpiła. Chora natychmiast wstała i zaczęła podawać do stołu.


text:
Po zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli w domu cierpiących na różne choroby, przynosili ich do Jezusa, a on na każdego kładł ręce i uzdrawiał.


text:
Również demony opuszczały wielu chorych z okrzykiem: - Ty jesteś Synem Boga! On jednak kazał im milczeć, ponieważ wiedziały, że jest Mesjaszem.


text:
Następnego dnia rano odszedł stamtąd na odludne miejsce. Ludzie szukali go, a gdy znaleźli zatrzymywali, prosząc, żeby został z nimi.


text:
Ale on im odpowiedział: - Muszę także do innych miast zanieść Dobrą Nowinę o Królestwie Bożym, bo w tym celu posłał mnie Bóg.


text:
Pewnego dnia Jezus stał nad jeziorem Genezaret, a ludzie tłoczyli się dookoła, aby posłuchać Słowa Bożego.


text:
Wszedł do jednej z nich, a była to łódź Szymona; poprosił go, żeby trochę odbił od brzegu, usiadł i zaczął nauczać zgromadzonych ludzi.


text:
Szymon odpowiedział na to: - Mistrzu, napracowaliśmy się przez całą noc i nic nie złowiliśmy, ale jeśli tak mówisz, zarzucę sieci.


text:
Dali więc znak swoim towarzyszom z drugiej łodzi, aby im pomogli, a kiedy podpłynęli, napełnili obie łodzie tak, że ledwo utrzymywały się na fali.


text:
Szymon Piotr widząc, co się stało, rzucił się Jezusowi do kolan i powiedział: - Panie, odejdź ode mnie, bo jestem grzesznym człowiekiem.


text:
Tego samego doznali Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, którzy zwykle łowili z Szymonem. Jezus powiedział do Szymona: - Nie bój się, od tej chwili zaczniesz łowić ludzi.


text:
Zdarzyło się w jakimś miasteczku, że do Jezusa przyszedł człowiek pokryty trądem, spojrzał na niego, pokłonił się do ziemi i błagał o pomoc: - Panie, jeśli zechcesz, możesz mnie uzdrowić.


text:
Jezus wyciągnął rękę, dotknął go i powiedział: - Chcę, będziesz zdrowy! W tej samej chwili trąd zniknął z jego ciała.


text:
Jezus zabronił mu o tym mówić. - Idź teraz do kapłana - powiedział - niech cię zbada i stwierdzi, że jesteś czysty, a wtedy za swoje uzdrowienie złożysz ofiarę według przepisów prawa Mojżesza.


text:
Wieść o Jezusie rozpowszechniała się jednak coraz bardziej i mnóstwo ludzi przychodziło słuchać go i leczyć się u niego.


text:
Pewnego dnia, gdy Jezus nauczał, siedzieli koło niego faryzeusze i nauczyciele Prawa, którzy przyszli z różnych miejscowości Galilei, Judei i z Jerozolimy, a Pan dał mu moc uzdrawiania.


text:
Wtedy kilku mężczyzn przyniosło na noszach sparaliżowanego człowieka. Chcieli go wnieść do środka i położyć przed Jezusem,


text:
ale był tam taki tłok, że nie mogli się przecisnąć. Weszli więc na dach i przez strop spuścili go na noszach do środka wprost przed Jezusa.


text:
Kiedy on zobaczył z jaką wiarą przychodzą, powiedział: - Człowieku, jesteś wolny od swoich grzechów.


text:
Znawcy Prawa i faryzeusze zaczęli się wtedy zastanawiać: - Jak on śmie tak obrażać Boga! Przecież tylko Bóg może uwalniać od grzechów!


text:
Czy łatwiej jest powiedzieć: Jesteś wolny od swoich grzechów? Czy też: Teraz wstań, weź nosze i idź do domu.


text:
Musicie wiedzieć, że Syn Człowieczy ma na ziemi prawo uwalniać od grzechów. Dlatego powiedział sparaliżowanemu: - Słuchaj! Teraz wstaniesz, weźmiesz te nosze i pójdziesz do domu!


text:
Wszyscy zobaczyli, że natychmiast wstał, podniósł nosze, na których leżał i wysławiając Boga poszedł do domu.


text:
Na ten widok wpadli w zachwyt; pełni bojaźni chwalili Boga i mówili: - Widzieliśmy dziś rzeczy niezwykłe!


text:
Idąc dalej Jezus zobaczył Lewiego, który pobierał opłaty celne. Powiedział do niego: - Chodź ze mną!


text:
Potem wydał w swoim domu uroczyste przyjęcie na jego cześć. Razem z Jezusem zasiadło do stołu wielu poborców podatków i innych gości.


text:
Faryzeusze i znawcy Prawa okazywali swe niezadowolenie i pytali uczniów: - Dlaczego zasiadacie przy jednym stole z poborcami podatków i ludźmi o złej sławie?


text:
Wtedy oni powiedzieli: - Uczniowie Jana, podobnie jak uczniowie faryzeuszy, często poszczą i modlą się, a twoi uczniowie nie zachowują postu.


text:
Jezus odpowiedział: - Czy można wymagać, by goście weselni nic nie jedli, gdy pan młody jest z nimi?


text:
Dał im jeszcze taki przykład: - Nikt nie wydziera kawałka z nowego ubrania, by nim załatać stare, bo zniszczy nowe, a łata z nowego ubrania nie pasuje do starego.


text:
Nikt nie wlewa też młodego wina do starych bukłaków, bo młode wino je rozsadzi; bukłaki się zmarnują, a wino wycieknie.


text:
Był sabat; Jezus szedł wśród łanów zboża, a jego uczniowie zrywali kłosy, wyłuskiwali z nich ziarna i jedli.


text:
Wszedł do domu Bożego, zabrał święcone chleby, jadł sam i dał swoim towarzyszom, chociaż nie wolno było ich jeść nikomu oprócz kapłanów.


text:
Znawcy Prawa i faryzeusze uważnie obserwowali, czy Jezus będzie leczył w sabat, aby znaleźć powód do oskarżenia.


text:
Jezus jednak wiedział, o czym myślą i dlatego zwrócił się do człowieka z bezwładną ręką: - Wstań i wyjdź na środek! On podniósł się i stanął.


text:
Wtedy Jezus powiedział: - Pytam was, czy w sabat należy wyświadczać dobro czy zło; ratować życie czy niszczyć?


text:
Spojrzał na wszystkich dokoła i rzekł do chorego: - Wyprostuj rękę! Chory spełnił polecenie i odzyskał władzę w ręce.


text:
Potem zszedł z nimi z góry, zatrzymał się na równinie w otoczeniu większej liczby uczniów i wielu ludzi z całej Judei, z Jerozolimy, z wybrzeża wokół Tyru i Sydonu. Ci ludzie przyszli go słuchać i leczyć u niego swoje choroby,


text:
Jezus skierował swój wzrok na uczniów i zaczął mówić: Szczęśliwi jesteście, wy nędzarze, bo macie udział w Królestwie Bożym.


text:
Szczęśliwi jesteście wy, którzy teraz cierpicie głód, bo będziecie nakarmieni. Szczęśliwi jesteście wy, którzy teraz płaczecie, bo będziecie się śmiać.


text:
Szczęśliwi będziecie, gdy ludzie was znienawidzą, obrzucą obelgami, odwrócą się od was, pozbawią dobrego imienia ze względu na Syna Człowieczego.


text:
Cieszcie się wtedy i skaczcie z radości, bo właśnie was czeka wielka nagroda w niebie. Taki sam los zgotowali ojcowie prorokom.


text:
Biada wam, którzy teraz się śmiejecie, bo będziecie narzekać i płakać. Choćby wszyscy ludzie dobrze o was mówili, biada wam, bo tak ojcowie odnosili się do fałszywych proroków.


text:
Wam zaś, którzy słuchacie, mówię: Kochajcie swoich wrogów, bądźcie dobrzy dla tych, którzy was nienawidzą,


text:
Jeżeli ktoś uderzy cię w policzek, nadstaw mu drugi. Jeżeli ktoś zabiera ci płaszcz, pozwól mu wziąć i koszulę.


text:
Jeżeli kochacie tych, którzy was kochają, jakiej jeszcze chcecie nagrody? Przecież i grzesznicy kochają tych, którzy ich kochają.


text:
Jeżeli wyświadczacie dobro tym, którzy wam je wyświadczają, jakiej jeszcze chcecie nagrody? Przecież i grzesznicy postępują tak samo.


text:
Jeżeli pożyczacie tym, od których spodziewacie się zwrotu, to jakiej jeszcze chcecie nagrody? Przecież i grzesznicy wzajemnie sobie pożyczają i oddają.


text:
Ale wy kochajcie swoich wrogów, bądźcie dla nich dobrzy i pożyczajcie, nie spodziewając się zwrotu, a otrzymacie wielką nagrodę i będziecie synami Najwyższego; on przecież jest pełen dobroci dla niewdzięcznych i złych.


text:
Nie osądzajcie, a nie będziecie osądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; przebaczajcie, a zyskacie przebaczenie.


text:
Dawajcie, a otrzymacie; według miary dobrej, ścisłej, dokładnej i hojnej nasypią wam do worka. Jaką miarką mierzycie, taką i wam odmierzą.


text:
Jak możesz mówić: Pozwól bracie, że wyjmę ci źdźbło z oka, a przecież w twoim własnym oku jest belka? Obłudniku, najpierw wyjmij belkę ze swojego oka, a wtedy rozjaśni się twój wzrok i będziesz mógł usunąć źdźbło z oka swojego brata.


text:
Dobry człowiek czerpie dobro z bogactwa dobra w swoim sercu, a zły człowiek czerpie zło ze swojego serca złego, bo człowiek mówi to, co przepełnia jego serce.


text:
Dam wam przykład, do kogo podobny jest ten, kto przychodzi do mnie, słucha i postępuje zgodnie z moimi słowami.


text:
Przypomina on człowieka budującego dom; kopał głęboko pod fundamenty i założył je na skale. Przyszła powódź, rzeka wezbrała i fale rozbijały się o dom, ale nie mogły nim zachwiać, bo był dobrze zbudowany.


text:
Kto zaś słucha i nie postępuje zgodnie z moimi słowami, przypomina człowieka, który budował dom bez fundamentów; wezbrane fale uderzyły, dom zawalił się i legł w gruzach.


text:
Setnik dowiedział się o Jezusie, posłał do niego paru członków starszyzny żydowskiej z prośbą, aby przyszedł i uratował mu służącego.


text:
Jezus poszedł z nimi; byli już niedaleko, gdy setnik posiał przyjaciół, aby w jego imieniu powiedzieli: - Nie zadawaj sobie trudu, Panie, bo nie zasługuję na to, abyś wszedł w moje progi.


text:
Sam także nie czułem się godny iść do ciebie osobiście; wystarczy przecież twoje słowo, a mój służący wyzdrowieje.


text:
Ja też podlegam władzy i mam pod sobą żołnierzy; do jednego mówię: "Idź!" - to idzie, do drugiego: "Chodź!" - to przychodzi, a do tego, co jest na służbie: "Zrób to!" - i on robi.


text:
Gdy to Jezus usłyszał, pełen podziwu dla setnika zwrócił się do otaczających go ludzi: - Mówię wam, nawet w Izraelu nie spotkałem się z taką wiarą.


text:
Przy wejściu do miasta zobaczył orszak pogrzebowy; niesiono ciało jedynego syna pewnej wdowy, a szło z nią wielu mieszkańców miasteczka.


text:
Zbliżył się, dotknął mar i niosący zatrzymali się. Wtedy rzekł: - Młodzieńcze, na moje słowo, wstań!


text:
Przerażenie ogarnęło wszystkich. Zaraz też zaczęli oddawać chwałę Bogu, wołając: - Wielki prorok pojawił się wśród nas, Bóg zatroszczył się o swój lud!


text:
a on wezwał dwóch uczniów i posłał ich do Pana z zapytaniem: - Czy to ty jesteś tym, który miał przyjść, czy mamy czekać na kogoś innego?


text:
Ci dwaj przyszli do Jezusa i powiedzieli: - Jan Chrzciciel przysłał nas z pytaniem, czy to ty jesteś tym, który miał przyjść, czy też mamy czekać na kogoś innego?


text:
W tym właśnie czasie Jezus uwolnił wielu ludzi od chorób, cierpień i demonów, a wielu niewidomych uszczęśliwił przywracając im wzrok.


text:
Dlatego wysłańcom Jana dał taką odpowiedź: - Idźcie i zdajcie Janowi sprawę z tego, co zobaczyliście i usłyszeliście - niewidomi odzyskują wzrok, kulawi zaczynają dobrze chodzić, trędowaci wracają do zdrowa, głusi odzyskują słuch, umarli wstają do życia, a ludzie biedni słuchają Dobrej Nowiny.


text:
Gdy wysłańcy odeszli z powrotem do Jana, Jezus zaczął mówić o nim do zgromadzonych ludzi: - Po co poszliście na pustynię? Oglądać trzcinę chwiejącą się na wietrze?


text:
Po co więc poszliście? Zobaczyć człowieka pięknie ubranego? Ci, którzy stroją się przesadnie i żyją w luksusie, mieszkają w pałacach królewskich.


text:
Mówię wam, że Jan jest największy pośród wszystkich ludzi, ale w Królestwie Bożym nawet najmniejszy znaczy więcej niż on.


text:
Wszyscy, a także celnicy, którzy byli ochrzczeni przez Jana, gdy usłyszeli te słowa, oddali Bogu należną cześć.


text:
Natomiast faryzeusze i znawcy Prawa odrzucili zamysł, jaki Bóg miał wobec nich i nie przyjęli chrztu od Jana.


text:
Chyba do dzieci, które bawią się na placu i przygadują sobie: Graliśmy wam na piszczałce, nie chcieliście tańczyć, śpiewaliśmy żałobne pieśni, nie chcieliście płakać.


text:
Przychodzi Syn Człowieczy, je i pije, to mówicie: Patrzcie, jaki żarłok i pijak, zadaje się z ludźmi o złej sławie.


text:
Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na przyjęcie. Wszedł więc do jego domu i zajął miejsce przy stole.


text:
Wtedy jedna kobieta, znana w tym mieście ze złego prowadzenia, dowiedziała się, że Jezus jest w gościnie u faryzeusza; przyniosła ze sobą alabastrową amforę pełną balsamu,


text:
z płaczem pochyliła mu się do nóg, łzami zrosiła jego stopy, osuszyła je swoimi włosami, pocałowała i natarła balsamem.


text:
Na ten widok faryzeusz, który go zaprosił, pomyślał: Jeśli ten człowiek jest prorokiem, powinien wiedzieć, co to za kobieta dotyka go, przecież to ladacznica.


text:
A Jezus tak zareagował: - Szymonie, chciałbym ci coś powiedzieć. Na to faryzeusz: - Mów, Nauczycielu!


text:
- Dwaj ludzie zadłużyli się u pewnego wierzyciela: jeden na pięćset, a drugi na pięćdziesiąt denarów.


text:
Nie mieli z czego oddać, więc wierzyciel jednemu i drugiemu umorzył dług. Który z nich powinien go bardziej kochać?


text:
Szymon odpowiedział: - Uważam, że ten, któremu wierzyciel umorzył większą sumę. - Masz słuszność - powiedział Jezus.


text:
Następnie skierował wzrok na kobietę i powiedział do Szymona: - Spójrz na tę kobietę. Przyszedłem do ciebie, a ty w swoim domu nie dałeś mi wody do umycia nóg; ona jednak łzami obmyła mi nogi i osuszyła włosami.


text:
Nie przywitałeś mnie pocałunkiem; ona jednak, gdy przyszedłem, nie zawahała się ucałować moich stóp.


text:
Zapewniam cię, dzięki temu, że tak wiele miłości okazała, uwolniona jest od swoich przewinień. Komu niewiele przebaczono, niewiele ma w sobie miłości.


text:
Inni goście obecni przy stole, zaczęli się zastanawiać: - Kim jest ten, który nawet uwalnia od przewinień?


text:
Wkrótce potem Jezus przechodził przez miasteczka i wioski i głosił Dobrą Nowinę o Królestwie Bożym; towarzyszyło mu dwunastu uczniów


text:
i kilka kobiet, które uwolnił od demonów i chorób: Maria zwana Magdaleną, uwolniona od siedmiu demonów,


text:
Joanna żona Chuzy, zarządcy w posiadłościach Heroda, Zuzanna i wiele innych. One to wspomagały ich swoim mieniem.


text:
Wielu ludzi zebrało się wokół Jezusa. Także mieszkańcy miast przyszli do niego; wtedy Jezus zaczął mówić, używając przypowieści.


text:
- Siewca wyszedł w pole siać zboże, a gdy siał, kilka ziaren padło na pobocze drogi; zostały one podeptane, a ptaki, które się tam zleciały, zjadły je.


text:
Pozostałe ziarna padły na dobrą ziemię, zakiełkowały i obrodziły stokrotnie. Po tych słowach Jezus zawołał: - Nie puszczajcie mimo uszu tego, co słyszycie!


text:
Odpowiedział: - Wam dano poznać tajemnice Królestwa Bożego, a innym trzeba przypowieści, tak by patrzyli i nic nie zobaczyli, słyszeli a nie zrozumieli.


text:
Niektórzy są jak pobocze drogi; słuchają, a potem przychodzi diabeł i wyrywa im Słowo z serca, aby nie mogli być uratowani przez wiarę.


text:
Inni są jak skalisty grunt; słuchają Słowa, z radością je przyjmują, ale nie dają mu się zakorzenić; tacy mają wiarę do czasu, a gdy przyjdzie chwila próby, odpadają.


text:
Z innymi bywa tak, jak z ziemią pełną chwastów; słuchają, a potem troski, bogactwa i rozkosze życia zagłuszają w nich Słowo i nie osiągają dojrzałości.


text:
Jak dobra ziemia, na którą padły ziarna, są ci, którzy słuchają Słowa z sercem dobrym i czystym, pielęgnują je i dzięki wytrwałości przynoszą plony.


text:
Nikt też nie zapala świecy po to, by ją nakryć dzbanem lub postawić pod łóżkiem, ale stawia ją na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło.


text:
Zwróćcie uwagę na to, w jaki sposób słuchacie. Kto coś zyskał, dostanie więcej, a kto nic nie zyskał, straci to, co - jak mu się wydaje - posiada.


text:
Jezus odpowiedział: - Moja matka i bracia to ci, którzy słuchają Słowa Bożego i wprowadzają je w czyn.


text:
Pewnego dnia Jezus wsiadł z uczniami do łodzi i powiedział: - Przeprawmy się na drugą stronę jeziora! 1 odbili od brzegu.


text:
Gdy tak płynęli, Jezus zasnął. Wtem na jeziorze zerwał się wiatr i burza, fale ich zalewały i groziło im niebezpieczeństwo.


text:
Uczniowie rzucili się do niego, obudzili go i zawołali: - Mistrzu! Mistrzu, giniemy! Jezus wstał, ujarzmił wiatr i wzburzone wody. Fale opadły i nastała cisza.


text:
Wtedy ich zapytał: - Gdzie wiara wasza? Oni zaś pełni lęku i zdumienia mówili między sobą: - Kto to jest, co ma władzę nawet nad wichrem i falami, tak że są mu posłuszne?


text:
Zaledwie Jezus wyszedł na ląd, zastąpił mu drogę pewien mężczyzna z tego miasta, nękany przez demony; od dłuższego czasu chodził bez ubrania, nie mieszkał w domu, ale w grobowcach.


text:
Spojrzał na Jezusa, z krzykiem upadł przed nim i głośno zawołał: - Zostaw mnie w spokoju Jezusie, Synu Boga Najwyższego! Błagam, nie dręcz mnie!


text:
Jezus bowiem rozkazał demonowi opuścić tego człowieka. Od dłuższego czasu wstrząsały nim konwulsje, a choć zakuwano go w kajdany i trzymano pod strażą, on zrywał więzy, bo demon gnał go na pustynię.


text:
Jezus postawił mu pytanie: - Jakie jest twoje imię? - Legion - odpowiedział, bo wiele demonów miało go w swojej mocy.


text:
Na pobliskiej górze pasło się stado świń. Demony zaczęły go błagać: - Wpuść nas w te świnie. I zgodził się na to.


text:
Ci, którzy pilnowali świń, widząc co się dzieje, uciekli i opowiedzieli o tym w miasteczku i we wsiach.


text:
Wówczas mieszkańcy poszli popatrzeć, co się stało. Kiedy zbliżyli się do Jezusa, zobaczyli, że człowiek uwolniony od demonów siedzi u jego stóp, ubrany i przytomny. Ogarnął ich lęk.


text:
Ci, którzy byli świadkami wydarzenia, opowiedzieli, w jaki sposób ten nieszczęśnik został uzdrowiony.


text:
Mieszkańcy okolic Gerazy prosili Jezusa, żeby stamtąd odszedł, bo ich ogarnął wielki strach. Wsiadł więc do łodzi, by ruszyć w powrotną drogę.


text:
Człowiek uwolniony od demonów bardzo chciał zostać z Jezusem, ale on przed rozstaniem tak do niego powiedział:


text:
- Wracaj do domu i opowiadaj, co Bóg dla ciebie uczynił. Poszedł więc i po całym mieście opowiadał, co Jezus zrobił dla niego.


text:
Wtedy właśnie nadszedł przełożony synagogi, który miał na imię Jair. Padł mu do nóg i błagał, żeby Jezus przyszedł do niego do domu,


text:
Była tam pewna kobieta, która od dwunastu lat miewała krwotoki. Wydała na lekarzy cały majątek, ale nikt nie mógł jej wyleczyć.


text:
Wtedy Jezus zapytał: - Kto się mnie dotknął? Kiedy wszyscy zaprzeczyli, odezwał się Piotr: - Mistrzu, przecież tylu ludzi tłoczy się wokół ciebie.


text:
Kobieta widząc, że to wyszło na jaw, zbliżyła się cała drżąca, upadła mu do nóg i wyznała wobec wszystkich, po co go dotknęła i jak natychmiast została wyleczona.


text:
Jeszcze nie skończył mówić, kiedy nadszedł ktoś z domu przełożonego synagogi z taką wiadomością: - Twoja córka umarła, niepotrzebnie trudzisz Nauczyciela.


text:
Kiedy już byli koło domu, Jezus nie pozwolił nikomu wejść do środka oprócz Piotra, Jana, Jakuba i rodziców dziewczynki.


text:
Jezus wezwał do siebie dwunastu uczniów i dał im władzę nad wszystkimi demonami i moc uzdrawiania chorych.


text:
- Nic nie bierzcie ze sobą na drogę - powiedział do nich - ani laski, ani torby, ani chleba, ani pieniędzy, ani dwóch ubrań.


text:
Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, to wychodząc z miasta otrząśnijcie kurz ze swoich nóg na znak, że oni sami poniosą odpowiedzialność.


text:
Uczniowie wyruszyli więc w drogę, szli do wiosek, wszędzie głosili Dobrą Nowinę i uzdrawiali chorych.


text:
Rządca prowincji Herod usłyszał o tym, co się dzieje i popadł w rozterkę, bo niektórzy twierdzili, że to Jan wstał z grobu.


text:
Herod pomyślał: Jana przecież skazałem na ścięcie, kim więc jest ten, o którym tyle słyszę? Dlatego chciał go zobaczyć.


text:
Po swoim powrocie do Jezusa apostołowie opowiedzieli mu, co zdziałali. Jezus chciał zostać z nimi sam na sam, dlatego poszli razem w okolice Betsaidy.


text:
Ludzie jednak dowiedzieli się o tym i podążyli w ślad za nim. Jezus dopuścił ich do siebie, opowiadał im dalej o Królestwie Bożym i uzdrawiał tych, którzy potrzebowali lekarza.


text:
Z wolna nadchodził wieczór, wtedy apostołowie zwrócili się do Jezusa: - Każ ludziom rozejść się po okolicznych wioskach i zagrodach, niech tam znajdą nocleg i żywność, bo jesteśmy na pustkowiu.


text:
- To wy dajcie im jeść - powiedział. A oni: - Nie mamy nic więcej prócz pięciu chlebów i dwóch ryb, chyba, że pójdziemy kupić żywność dla tych wszystkich ludzi.


text:
Było ich tam około pięciu tysięcy. Wtedy Jezus powiedział do swoich uczniów: - Każcie im usiąść w grupach po pięćdziesiąt osób.


text:
Jezus wziął pięć chlebów i dwie ryby, podniósł oczy ku niebu, podziękował Bogu, zaczął dzielić i podawać uczniom, a oni rozdawali ludziom.


text:
Zdarzyło się kiedyś, gdy Jezus modlił się na osobności, a uczniowie byli w pobliżu, że postawił im takie pytanie: - Co ludzie mówią - kim jestem?


text:
i powiedział ponadto, że Syn Człowieczy będzie musiał znieść wiele cierpień; członkowie Rady Najwyższej i znawcy Prawa potępią go i skażą na śmierć, ale trzeciego dnia zostanie przywrócony do życia.


text:
Potem powiedział do wszystkich: - Jeśli ktoś chce pójść w moje ślady, niech zapomni o sobie, niech dźwiga codziennie swój krzyż i idzie za mną.


text:
Jeśli ktoś wstydzi się mnie i tych moich słów, tego będzie się wstydził Syn Człowieczy, gdy przyjdzie w blasku majestatu Ojca i świętych aniołów.


text:
Od tego czasu minął mniej więcej tydzień. Jezus wziął Piotra, Jana i Jakuba i wszedł na szczyt góry, aby się modlić.


text:
A Piotr i jego towarzysze byli pogrążeni we śnie. Kiedy się obudzili, zobaczyli Jezusa w blasku i dwie postacie obok niego.


text:
Właśnie mieli się rozstać, gdy Piotr odezwał się do Jezusa: - O, jak tu pięknie, Mistrzu! Postawmy tu trzy namioty: dla ciebie, Mojżesza i Eliasza. Sam nie wiedział, co mówi.


text:
Gdy rozległ się ten głos, uczniowie zobaczyli, że Jezus jest sam. Na razie zachowali milczenie i nikomu nie mówili o tym, co widzieli.


text:
Chłopiec nieraz nagle krzyczy, bo go napada demon i wstrząsa nim, że aż toczy pianę z ust i nie może się od niego uwolnić.


text:
Jezus opowiedział: - O, nieufni i przewrotni ludzie! Jak długo jeszcze mam być z wami? Jak długo jeszcze mam was znosić? Przyprowadź tu swojego syna.


text:
Zaledwie się zbliżył, demon rzucił go na ziemię i zaczął nim wstrząsać. Jezus krzyknął na demona, uzdrowił chłopca i oddał go ojcu.


text:
Wszyscy byli przerażeni potęgą Boga. Jeszcze nie ochłonęli z podziwu nad wszystkim, czego Jezus dokonał, gdy on zwrócił się do uczniów:


text:
Oni jednak nie zrozumieli, bo sens tych słów był dla nich ukryty i niepojęty, a bali się go o to pytać.


text:
i powiedział: - Kto w moim imieniu przyjmuje życzliwie takie dziecko, mnie samego życzliwie przyjmuje. A kto mnie przyjmuje, przyjmuje tego, który mnie posłał. Kto wśród was jest mniej ważny, ten naprawdę coś znaczy.


text:
Wtedy odezwał się Jan: - Mistrzu, widzieliśmy kogoś, kto w twoim imieniu ujarzmiał demony; zabroniliśmy mu, bo nie należy do nas.


text:
Dlatego dwaj uczniowie, Jakub i Jan, powiedzieli: - Panie, pozwól, żeby na nasz rozkaz ogień spadł z nieba i strawił ich!


text:
- Lisy mają nory - odpowiedział Jezus - a ptaki gniazda, tylko dla Syna Człowieczego nie ma nigdzie schronienia.


text:
Powiedział potem do kogoś innego: - Chodź ze mną! On mu odpowiedział: - Pozwól Panie, że najpierw zajmę się pogrzebem mego ojca.


text:
Jezus powiedział: - Martwym pozostaw grzebanie zmarłych, ty zaś idź w drogę i ogłaszaj nadejście Królestwa Bożego.


text:
Ktoś jeszcze powiedział: - Pójdę z tobą, Panie, ale najpierw chciałbym wrócić i pożegnać się z rodziną.


text:
Potem wyznaczył Pan siedemdziesięciu dwóch uczniów i kazał im iść po dwóch do każdego miasta i miejscowości, które sam zamierzał odwiedzić.


text:
Powiedział im: - Wiele jest roboty przy żniwach, ale brak robotników; dlatego proście Gospodarza, aby posłał robotników na swoje żniwa.


text:
Nie zabierajcie ani sakiewki, ani torby, ani sandałów i nie traćcie czasu po drodze na prawienie grzeczności.


text:
Zatrzymajcie się w tym domu, jedzcie i pijcie, co wam dadzą, bo kto pracuje jest wart swego wynagrodzenia. Nie przenoście się z domu do domu.


text:
Gdy przyjdziecie do jakiegoś miasteczka i będziecie życzliwie przyjęci, jedzcie to, czym was poczęstują.


text:
to idąc dalej mówcie: Nawet kurz z waszego miasta, co nam przylgnął do nóg, otrząsamy na was, ale niech wam będzie wiadomo, że zbliża się Królestwo Boże.


text:
Biada tobie Chorazynie, biada tobie Betsaido! Gdyby w Tyrze i Sydonie wydarzyły się te cuda, jakie wydarzyły się u was, mieszkańcy ich już od dawna pokutowaliby we włosiennicy i z popiołem na głowach.


text:
Kto słucha was, mnie słucha, kto się odwraca od was, ode mnie się odwraca, a kto się odwraca ode mnie, odwraca się od tego, który mnie posłał.


text:
Siedemdziesięciu dwóch uczniów wróciło z radością. Mówili: - Panie, nawet demony są nam uległe ze względu na ciebie.


text:
Oto dałem wam moc, że będziecie mogli bez szkody deptać po wężach i skorpionach i po każdej wrogiej potędze.


text:
Co więcej, cieszcie się nie z tego, że się wam demony poddają, ale z tego, że wasze imiona zapisane są w niebiosach.


text:
Wtedy Jezus w natchnieniu Ducha Świętego i pełen radości zawołał: - Ojcze, Panie nieba i ziemi, dziękuję ci za to, że te sprawy zakryłeś przed mądrymi i uczonymi, a odsłoniłeś je ludziom prostym. Wiem Ojcze, że taka jest twoja wola.


text:
Ojciec przekazał mi wszystko, bo tylko Ojciec wie, kim jest Syn i Syn wie, kim jest Ojciec oraz ten, komu Syn zechce to objawić.


text:
Pewien znawca Prawa wstał i zadał mu podchwytliwe pytanie: - Nauczycielu, co mam zrobić, aby uzyskać życie wieczne?


text:
On rzekł: - Będziesz kochał Pana, swego Boga, całym sercem, całym swoim jestestwem, ze wszystkich sił i każdą myślą, a bliźniego, jak siebie samego.


text:
Jezus podjął tę myśl i zaczął mówić: - Pewien człowiek szedł z Jerozolimy do Jerycha i został napadnięty przez rozbójników, którzy odarli go z ubrania, pobili i uciekli, zostawiając ledwo żywego.


text:
Natomiast pewien Samarytanin, który był w podróży, natknął się na niego, zobaczył go i zlitował się nad nim.


text:
Zbliżył się, przemył mu rany oliwą i winem, zabandażował, posadził na swojego wierzchowca, zawiózł do gospody i tam się nim opiekował.


text:
Następnego dnia wyjął dwa denary, dał je właścicielowi gospody i polecił mu: Zaopiekuj się nim, a jeśli będziesz miał większe wydatki, wyrównam ci w drodze powrotnej.


text:
A on odpowiedział: - Ten, który potwierdził czynem swoje współczucie. Jezus rzekł: - Idź swoją drogą i postępuj tak samo.


text:
W dalszym ciągu podróży Jezus wstąpił do pewnej wioski. Tam udzieliła mu gościny jedna kobieta, która miała na imię Marta.


text:
Marta natomiast była zajęta gotowaniem posiłku. W pewnej chwili zwróciła się do Jezusa: - Panie, czy nie widzisz, że siostra zostawiła mi całą robotę? Powiedz jej, żeby mi pomogła.


text:
a przecież tylko jedna rzecz jest ważna. Maria dokonała dobrego wyboru i nikt nie pozbawi jej tego, co wybrała.


text:
Kiedyś Jezus modlił się na pewnym miejscu. Gdy skończył, jeden z uczniów zwrócił się do niego: - Panie, naucz nas modlić się, jak i Jan uczył swoich uczniów!


text:
Jezus powiedział: Módlcie się tak - Ojcze, niech twoje imię będzie święte, niech nastanie twoje Królestwo,


text:
przebacz nam nasze przewinienia, bo i my przebaczamy każdemu, kto wobec nas zawinił i nie wystawiaj nas na próbę.


text:
Ponadto powiedział: - Wyobraźcie sobie, że ktoś z was ma przyjaciela i o północy idzie do niego z prośbą: Mój drogi, pożycz mi trzy bochenki chleba,


text:
Tamten zaś przez drzwi mówi: Nie przeszkadzaj mi, drzwi są zamknięte, dzieci uśpione, ja też jestem w łóżku, nie będę wstawać, żeby ci podać.


text:
Mówię wam, wstanie i da mu, co trzeba, nie dlatego, że to przyjaciel, tylko dlatego, że uporczywie prosi.


text:
Jeśli więc wy, choć nie jesteście dobrzy, dajecie swoim dzieciom dobre rzeczy, to tym bardziej wasz Ojciec w niebie da Ducha Świętego tym, którzy go proszą.


text:
Potem Jezus uwalniał od demona człowieka głuchoniemego. Gdy go demon opuścił, człowiek ten zaczął mówić, a ludzi ogarnął podziw.


text:
Jezus poznał ich zamiary i powiedział: - Każde państwo rozdarte niezgodą jest skazane na zagładę; podobnie rozpada się rodzina.


text:
Gdyby szatan był sam z sobą w niezgodzie, to jak się ostoi jego państwo? A wy mówicie, że ja ujarzmiam demony z rozkazu Belzebuba.


text:
Jeśli ja ujarzmiam demony mocą Belzebuba, to z czyjego rozkazu wypędzają demony wasi synowie? Oni sami was osądzą.


text:
Lecz gdy napadnie na niego ktoś silniejszy i zwycięży, to odbierze mu broń, na którą liczył i rozda jego zdobycze.


text:
Gdy demon opuści człowieka, błąka się po pustyni, szukając wytchnienia, a gdy nie znajdzie, mówi: Wrócę tam, skąd przyszedłem.


text:
Potem idzie, sprowadza jeszcze siedem demonów gorszych niż on sam, wchodzą i mieszkają tam razem. Stan końcowy takiego człowieka jest o wiele gorszy niż początkowy.


text:
Kiedy to powiedział, jakaś kobieta z tłumu zawołała: - Szczęśliwa matka, która cię urodziła i wykarmiła!


text:
Gdy schodziło się coraz więcej ludzi, zaczął mówić: - Ludzie tego pokolenia są źli, domagają się znaku, lecz nie zobaczą żadnego, tylko znak Jonasza.


text:
Królowa z Południa też stanie na sądzie wraz z ludźmi waszego pokolenia i spowoduje wasze potępienie, bo przybyła tu z dalekich stron, by poznać mądrość Salomona.


text:
Mieszkańcy Niniwy staną przed sądem wraz z waszym pokoleniem i potępią was, bo gdy wystąpił Jonasz i napominał ich, opamiętali się, a tu dzieje się coś ważniejszego niż za Jonasza.


text:
Nikt nie stawia zapalonej świecy w ukryciu ani pod korcem, ale na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło.


text:
Światło dociera do człowieka przez oko. Gdy oko jest czyste, światło rozjaśnia całe twoje wnętrze. Gdy zaś nie jest czyste, całe twoje wnętrze tonie w ciemnościach.


text:
Jeśli całe twoje wnętrze jest rozjaśnione i w żadnym zakamarku nie kryj się mrok, będziesz jaśniał, jakbyś stał w pełnym świetle.


text:
Gdy skończył mówić, pewien faryzeusz zaprosił go na śniadanie. Poszedł z nim i zajął miejsce przy stole.


text:
Pan zwrócił się do niego: - Rzeczywiście wy, faryzeusze, czyścicie z zewnątrz kubek i miskę, a pełno w was chciwości i zła.


text:
Biada wam, faryzeusze! Dajecie na ofiarę dziesiątą część z mięty, ziół i jarzyn, a lekceważycie Prawo i miłość Boga. Właśnie tych nakazów powinniście przestrzegać, a tamtych nie zaniedbywać.


text:
Biada wam, faryzeusze! Lubicie zasiadać na honorowych miejscach w synagogach i przyjmować pozdrowienia na rynku.


text:
Sprzeciwił się temu jeden ze znawców Prawa i powiedział: - Nauczycielu, to co powiedziałeś, obraża również nas.


text:
A Jezus: - I wam, znawcy Prawa, biada, bo nakładacie na ludzi ciężary ponad siły, a sami żadnego ciężaru nawet palcem nie ruszycie.


text:
Tym samym dajecie dowód, że ich czyny się podobają. Oni ich pozabijali, a wy postawiliście im grobowce.


text:
Dlatego też mądrość Boża mówi - Poślę do nich proroków i apostołów, jednych pozabijają, a drugich będą prześladować,


text:
od Abla do Zachariasza, zabitego przy ołtarzu na dziedzińcu świątyni. Tak, tak, mówię wam, że obecne pokolenie będzie musiało zdać z tego rachunek.


text:
Biada wam, znawcy Prawa, że zatrzymujecie wiedzę tylko dla siebie; sami z niej nie korzystacie i nie pozwalacie na to innym.


text:
Po wyjściu z tego domu dotknięci do żywego faryzeusze i znawcy Prawa zasypali go gradem pytań po to,


text:
Gdy zebrał się wielotysięczny tłum, tak że ludzie deptali sobie po nogach, Jezus zaczął mówić, przede wszystkim do swoich uczniów: - Miejcie się na baczności i trzymajcie się z dala od tego zaczynu, jakiego używają faryzeusze, bo to jest obłuda.


text:
Dlatego to, co powiedzieliście po kryjomu, będzie ujawnione, a co mówicie szeptem w izbie, będzie ogłoszone publicznie.


text:
Przyjaciele! Mówię wam, nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a nic gorszego już nie mogą zrobić.


text:
Dam wam jednak przestrogę, kogo trzeba się lękać; tego, który zabija i ma władzę strącić do Gehenny. Tak, mówię wam, jego się bójcie!


text:
Co więcej, wszystkie włosy na waszej głowie są policzone. Nie bójcie się! Jesteście więcej warci niż wiele wróbli.


text:
Mówię wam: Syn Człowieczy przyzna się przed aniołami Boga do każdego, kto się przyzna do niego przed ludźmi.


text:
Wszystkim, którzy by źle mówili o Synu Człowieczym, Bóg przebaczy. Nie ma jednak przebaczenia dla tych, którzy mówią obelżywe słowa przeciwko Duchowi Świętemu.


text:
Gdy jako oskarżeni staniecie w synagogach, urzędach i wobec władz, nie troszczcie się o to, jak się bronić i co zeznawać,


text:
Ktoś z tłumu zwrócił się do Jezusa: - Nauczycielu, powiedz memu bratu, niech się podzieli ze mną spadkiem.


text:
Potem dodał: - Uważajcie i wystrzegajcie się wszelkiej chciwości; sens życia nie polega na posiadaniu nadmiaru dóbr.


text:
I objaśnił to takim opowiadaniem: - Był kiedyś bogaty człowiek, któremu pola przyniosły obfite plony.


text:
I postanowił: Zrobię tak, zburzę stodoły i zbuduję większe; wtedy zmieszczą się w nich wszystkie moje plony i zapasy.


text:
Potem odetchnę sobie; teraz hulaj dusza! Mam zapasów na wiele lat, odpoczywaj, jedz, pij i korzystaj z życia.


text:
Wtem odezwał się do niego Bóg: Ty głupcze! Jeszcze tej nocy rozstaniesz się z tym światem. W czyje ręce dostanie się to, co nagromadziłeś?


text:
Do uczniów zaś tak powiedział: - Dlatego mówię wam, nie martwcie się o swoje życie, co będziecie jeść, ani o ciało, w co się ubrać.


text:
Patrzcie, kruki nie sieją i nie gromadzą plonów, nie mają spichlerzy ani stodół, a przecież Bóg je żywi. O ileż więcej wart każdy z was, niż te ptaki!


text:
Patrzcie, jak rosną lilie - nie przędą i nie tkają. Mówię wam jednak, że nawet Salomon z całym swoim przepychem nie wyglądał tak pięknie, jak jedna z nich.


text:
Jeśli więc Bóg tak przystroił rośliny w polu, które dziś kwitną, a jutro służą na podpałkę, to o ile więcej troszczy się o was, wy ludzie małej wiary!


text:
Sprzedajcie to, co macie i rozdajcie nędzarzom. Zróbcie sobie sakiewki, które się nie podrą i gromadźcie sobie w niebie skarb nie do wyczerpania, do którego złodziej się nie dobierze i mole go nie zniszczą.


text:
Bądźcie jak ludzie, którzy czekają na powrót swojego gospodarza z uczty weselnej, by mu otworzyć, gdy tylko zapuka do drzwi.


text:
Szczęśliwi tacy słudzy, których gospodarz zastanie na czuwaniu. Doprawdy mówię wam, że sam zakasze rękawy, posadzi ich przy stole i będzie ich obsługiwał.


text:
Gospodarz może jednak wrócić o północy lub nad ranem. Szczęśliwi ci słudzy, których i wtedy zastanie na czuwaniu.


text:
Bądźcie pewni, że gdyby właściciel domu wiedział, o której godzinie przyjdzie złodziej, nie dopuściłby do włamania.


text:
Pan tak odpowiedział: - A któż to jest ten wierny i mądry zarządca majątku, któremu właściciel powierzył nadzór nad pracownikami i troskę o ich wyżywienie o właściwej porze?


text:
Gdyby zaś taki sługa myślał sobie: Mój pan chyba nieprędko wróci! I zaczął znęcać się nad mężczyznami i kobietami na służbie, w dodatku zacząłby jeść i pić bez umiaru,


text:
to po nieoczekiwanym powrocie - czego sługa nie przewidział - pan wyrzuci go i ukarze, jak tych, którzy zawiedli zaufanie.


text:
Wiele uderzeń spadnie za karę na grzbiet tego sługi, który znał wolę swego pana, ale nie chciał jej spełniać.


text:
Ten zaś, który z nieświadomości dopuścił się czynów karygodnych, otrzyma mniej uderzeń. Od wszystkich, którym dano wiele, wiele się będzie wymagać i od wszystkich, którym wiele powierzono, wiele się będzie żądać.


text:
Potem Jezus zwrócił się do tłumu: - Gdy chmura pojawi się od zachodu, mówicie zaraz, że będzie deszcz i tak bywa.


text:
Gdy idziesz ze swoim wierzycielem do sądu. staraj się z nim pojednać jeszcze po drodze, żeby cię nie doprowadził do sędziego, bo sędzia odda cię w ręce straży i pójdziesz do więzienia.


text:
Właśnie wtedy przyniesiono Jezusowi wiadomość o tym, co uczynił Piłat ludziom z Galilei. Kazał ich pozabijać, tak że ich krew zmieszała się z krwią zwierząt, które składali na ofiarę.


text:
Na to Jezus odpowiedział: - Myślicie, że ci ludzie z Galilei byli większymi grzesznikami niż wszyscy pozostali Galilejczycy i że dlatego tak strasznie cierpieli?


text:
A może zdaje się wam, że przewinienia tych osiemnastu ludzi, którzy zginęli pod gruzami wieży w Syloe, były większe niż grzechy wszystkich mieszkańców Jerozolimy?


text:
Posłużył się potem następującym porównaniem: - Ktoś miał w ogrodzie drzewo figowe i przyszedł nazbierać owoców, ale nic nie znalazł.


text:
Powiedział więc ogrodnikowi: - Patrz, od trzech lat szukam owoców na tej fidze, ale nic nie znajduję. Wytnij to drzewo, bo ziemi szkoda.


text:
Ale przełożony synagogi, oburzony, że Jezus leczy w sabat, odezwał się do ludzi: - Jest sześć dni roboczych. Wtedy możecie chodzić do lekarzy, ale nie w sabat.


text:
Pan dał mu taką odpowiedź: - Jesteś obłudny jak inni. Czy w dzień sabatu nie odwiązujecie swoich wołów, by je zaprowadzić do wodopoju?


text:
Ta kobieta jest przecież córką Abrahama; szatan gnębił ją przez osiemnaście lat, więc czy nie trzeba było uwolnić jej od tego jarzma, chociaż w sabat?


text:
Tymi słowami Jezus zawstydził swoich przeciwników, a wszyscy inni cieszyli się z jego wspaniałych czynów.


text:
Przypomina ziarnko gorczycy, które pewien człowiek zasadził w swoim ogrodzie, a ono rozrosło się jak drzewo, tak że ptaki wiły sobie gniazda w jego gałęziach.


text:
Przypomina ono zaczyn, który kobieta rozczyniła w pewnej ilości mąki, dzięki czemu całe ciasto rośnie.


text:
- Starajcie się przejść przez wąskie drzwi. Mówię wam, że wielu będzie chciało wejść, ale nie starczy im sił.


text:
Nadejdzie wtedy chwila, że zarządca domu wstanie i zamknie drzwi. Wtedy zaczniecie dobijać się z zewnątrz i wołać: Panie, otwórz nam! On jednak odpowie: Nie wiem, skąd jesteście.


text:
I będziecie się tłumaczyć: - Przecież siadaliśmy razem do stołu, a ty głosiłeś swoją naukę na ulicach naszych miast.


text:
On znowu odpowie: Nie wiem, skąd jesteście. Precz ode mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się bezprawia.


text:
Będziecie wtedy płakać i zgrzytać zębami; zobaczycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, a także wszystkich proroków w Królestwie Bożym, z którego będziecie wyrzuceni.


text:
Natomiast przyjdą ludzie ze wschodu i zachodu, z północy i z południa i zasiądą do uczty w Królestwie Bożym.


text:
W tym właśnie czasie przyszło kilku faryzeuszy i powiedzieli Jezusowi: - Opuść te okolice i odejdź gdzieś dalej, bo Herod chce cię zabić.


text:
On na to: - Idźcie i powiedzcie temu lisowi, że jawnie ujarzmiam demony i leczę chorych dziś i jutro, a trzeciego dnia będę u celu.


text:
Tymczasem dziś, jutro i pojutrze muszę być w drodze, bo nie może prorok zginąć gdzie indziej, niż w Jerozolimie.


text:
Jerozolimo! Jerozolimo! Zabijasz proroków, kamienujesz tych, których Bóg posłał do ciebie! Ileż razy usiłowałem zebrać twe dzieci, jak kwoka pisklęta pod skrzydła, ale nie chcieliście.


text:
Patrzcie! Wasza świątynia legnie w gruzach. Powiem wam jeszcze, że zobaczycie mnie dopiero wtedy, gdy będziecie wołać: Chwała temu, kto przychodzi w imieniu Pana.


text:
Był sabat. Jezus przyszedł na posiłek do jednego z przywódców faryzeuszy, ludzie zaś z uwagą go obserwowali.


text:
Potem powiedział do obecnych: - Jeśli komuś z was dziecko lub wół wpadnie do zbiornika z wodą, czy nie wyciągnie go natychmiast, choćby to było w sabat?


text:
A gdy Jezus zauważył, jak wybierają sobie pierwsze miejsca przy stole, posłużył się takim przykładem:


text:
- Gdy ktoś zaprosi cię na wesele, nie siadaj na honorowym miejscu, bo może ktoś znaczniejszy od ciebie też został zaproszony.


text:
Wtedy przyjdzie gospodarz, który was zaprosił i powie, żebyś ustąpił tamtemu gościowi, no i ze wstydem będziesz musiał się przesiąść na drugi koniec stołu.


text:
Usiądź lepiej od razu na ostatnim miejscu, gdy zostałeś zaproszony. Wtedy gospodarz powie ci: Przyjacielu, zajmij lepsze miejsce! W ten sposób będziesz uhonorowany wobec wszystkich gości.


text:
Następnie Jezus zwrócił się do tego, który go zaprosił: Gdy urządzasz przyjęcie lub obiad, nie zapraszaj przyjaciół, braci, krewnych ani bogatych sąsiadów, bo oni wzajemnie mogą cię zaprosić, tak że będziesz miał za to nagrodę.


text:
Wtedy będziesz szczęśliwy, bo oni nie mają nic. czym mogliby się odwzajemnić, a ty otrzymasz nagrodę z chwilą zmartwychwstania sprawiedliwych.


text:
Gdy to usłyszał jeden z gości, powiedział do Jezusa: - Szczęśliwy, kto zasiądzie do uczty w Królestwie Bożym.


text:
Gdy uczta miała się rozpocząć, posłał swojego służącego do zaproszonych i kazał powiedzieć: Chodźcie, bo już wszystko gotowe!


text:
Oni jednak, jeden po drugim, zaczęli się wymawiać. Pierwszy powiedział: Kupiłem kawałek pola i muszę je obejrzeć; proszę o wybaczenie.


text:
Służący wrócił i powtórzył to wszystko swemu panu. Wtedy właściciel uniósł się gniewem i powiedział służącemu: Idź zaraz do miasta i sprowadź tu z ulic i zaułków nędzarzy, ułomnych, ślepców i kaleki.


text:
- Jeśli ktoś przyłącza się do mnie, a nie wyrzeknie się własnego ojca, matki, żony, dzieci, braci, sióstr, a nawet siebie samego, ten nie może być moim uczniem.


text:
Tak samo, jakiż król wyruszając na wojnę z innym królem, nie zwoła najpierw narady, czy będzie mógł z dziesięcioma tysiącami wojska wystąpić przeciwko temu, kto nadciąga z dwudziestoma tysiącami?


text:
Nie nadaje się nawet do użyźniania ziemi, a tylko do wyrzucenia. Nie puszczajcie mimo uszu tego, co słyszycie.


text:
Faryzeusze i znawcy Prawa gniewali się o to i mówili, że on dopuszcza do siebie grzeszników i siada z nimi do stołu.


text:
- Jeżeli ktoś z was ma sto owiec, a jedna mu zaginie, czy nie zostawi na pustkowiu dziewięćdziesięciu dziewięciu i nie będzie szukał tej zaginionej, dopóki jej nie znajdzie?


text:
Potem, gdy już jest w domu, woła przyjaciół i sąsiadów i mówi: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zaginęła!


text:
Zapewniam was, że w niebie będzie więcej radości z jednego, który zabłądził, ale się nawrócił, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu nieskazitelnych, którym nie trzeba nawrócenia.


text:
A jeśli jakaś kobieta ma dziesięć srebrnych monet, a jedna jej zginie, czy nie zapali światła, nie będzie zamiatać izby i szukać dokładnie, dopóki jej nie znajdzie?


text:
A gdy ją odszuka, woła przyjaciółki i sąsiadki i mówi: Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, która mi zginęła!


text:
Mówię wam, że tak samo cieszą się aniołowie Boga z powodu jednego, który zbłądził, ale się nawrócił.


text:
- Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy syn powiedział do ojca: Daj mi, ojcze, tę część majątku, która jest przeznaczona dla mnie. Ojciec podzielił więc majątek między synów.


text:
Wkrótce młodszy syn spieniężył swoją część, wyjechał do dalekiego kraju i tam wszystko roztrwonił, prowadząc hulaszcze życie.


text:
Tymczasem, kiedy wydał wszystko, spadła na ten kraj klęska głodu i znalazł się bez środków do życia.


text:
Błąkał się więc, aż znalazł pracę u jednego gospodarza w tym kraju, który zatrudnił go jako świniopasa na swym folwarku.


text:
Wtedy uprzytomnił sobie swoje położenie i tak powiedział: Jakże wielu parobków u mojego ojca dostaje jedzenia więcej niż im trzeba, a ja tu przymieram głodem!


text:
Ruszył więc w drogę powrotną do ojca. Był jeszcze dość daleko, ale ojciec go dostrzegł, wzruszył się, wybiegł naprzeciw, rzucił mu się na szyję i zaczął go całować.


text:
Ojcze - odezwał się syn. Zawiniłem wobec Boga i wobec ciebie. Nie jestem wart, żebyś mnie nazywał swoim synem.


text:
Ale ojciec powiedział służącym: Przynieście prędko najlepsze ubranie dla niego, włóżcie mu pierścień na palec i dajcie mu sandały.


text:
Służący odpowiedział: Wrócił twój brat, więc ojciec kazał zabić cielę dlatego, że go odzyskał całego i zdrowego.


text:
Rozgniewało to starszego brata i nie chciał wejść do domu. Ale ojciec wyszedł do niego i starał się go przekonać.


text:
Wtedy powiedział ojcu: Widzisz, tyle lat jestem u ciebie na służbie i zawsze spełniam twoje rozkazy, a ty nigdy nie dałeś mi nawet koźlaka, żebym mógł zrobić przyjęcie dla kolegów.


text:
Ale kiedy ten twój synalek, który roztrwonił na dziewczyny cały twój majątek, wrócił, kazałeś na jego cześć zabić cielaka.


text:
Ponadto Jezus opowiedział uczniom: - Był jeden bogaty człowiek. Miał on zarządcę majątku, którego oskarżono, że trwoni powierzone dobra.


text:
Wezwał go więc i powiedział: Cóż słyszę o tobie? Rozlicz się ze swej pracy, bo nie możesz być dłużej zarządcą.


text:
Wtedy zarządca pomyślał sobie: Co mam robić, skoro pan mój pozbawia mnie stanowiska? Nie mam sił do łopaty, a żebrać się wstydzę.


text:
Zawołał po jednym dłużniku swojego pana i zapytał pierwszego z nich: Na ile się zadłużyłeś u mojego pana?


text:
Dłużnik odpowiedział: Jestem mu winien sto baryłek oliwy. On na to: Masz tu kwit, siadaj szybko i pisz pięćdziesiąt.


text:
Potem zapytał drugiego dłużnika: A ty, jaki masz dług? Ten odpowiedział: Sto worków pszenicy. On na to: Masz tu kwit i napisz osiemdziesiąt.


text:
Pan pochwalił niesumiennego zarządcę za jego spryt, bo ci, którzy żyją sprawami doczesnymi są w swoim środowisku bardziej przebiegli niż dzieci światłości.


text:
Mówię wam, zdobywajcie sobie przyjaciół za cenę podłej mamony, aby gdy się wyczerpie, przyjęto was na wieczne mieszkanie.


text:
Kto jest godny zaufania w sprawach małej wagi, zasługuje na zaufanie w sprawach wielkich, a kto nie jest godny zaufania w sprawach małej wagi, nie zasługuje na zaufanie w sprawach wielkich.


text:
Do nich właśnie Jezus powiedział: - To wy chcecie uchodzić w opinii ludzkiej za nieskazitelnych, ale Bóg zna wasze serca. To, z czego ludzie są dumni, jest ohydne przed Bogiem.


text:
Prawo i prorocy - to było najważniejsze dopóki nie pojawił się Jan. Od tej chwili rozgłaszana jest wieść o Królestwie Bożym i wszyscy siłą chcą tam wtargnąć.


text:
Ktokolwiek opuszcza żonę i poślubia inną, łamie wierność małżeńską; tak samo łamie wierność małżeńską ten, kto żeni się z kobietą porzuconą przez męża.


text:
Był raz bogaty człowiek, który ubierał się w wytworne i bardzo bogate szaty i codziennie urządzał wystawne przyjęcia.


text:
Był także pewien żebrak, cały pokryty wrzodami, nazywał się Łazarz. Kładł się on przed drzwiami domu bogacza.


text:
Chciał by pozwolono mu zjeść chociaż to, co spadnie ze stołu bogacza. Psy, które się tam włóczyły, lizały mu rany.


text:
I cóż się stało? Żebrak umarł i aniołowie zanieśli go do Abrahama. Umarł też bogacz i został pochowany.


text:
Tam, w krainie umarłych cierpiał katusze; wtedy spojrzał wzwyż i zobaczył z daleka Abrahama, zaś u jego boku Łazarza.


text:
Zawołał więc: Ojcze Abrahamie, zlituj się nade mną! Poślij Łazarza, niech zwilży swój palec i ochłodzi mi usta, bo mnie tu ogień spala.


text:
Na to Abraham: Nieszczęsny! Pamiętaj, że tobie w życiu powodziło się dobrze, a Łazarzowi źle, dlatego teraz doznaje ukojenia, a ty cierpisz.


text:
Ponadto dzieli nas głęboka przepaść i nikt, choćby chciał, nie może przejść stąd do was, ani stamtąd do nas.


text:
Nie, ojcze Abrahamie - upierał się bogacz. - Oni zmieniliby swoje życie, gdyby ktoś z umarłych przyszedł do nich.


text:
Jeśli nie są posłuszni Mojżeszowi i prorokom - stwierdził Abraham - to nie dadzą się przekonać, nawet gdyby zmartwychwstał ktoś z umarłych.


text:
Jezus powiedział do swoich uczniów: - To pewne, że dojdzie do zachwiania wiary we mnie, ale nieszczęsny ten człowiek, który się do tego przyczyni.


text:
Lepiej przywiązać mu do szyi kamień młyński i wrzucić do jeziora, niż dopuścić, by podważył wiarę któregoś z tych prostodusznych ludzi.


text:
Uważajcie na siebie. Gdyby zawinił twój brat, upomnij go i przebacz mu, pod warunkiem, że zmieni postępowanie.


text:
Nawet gdyby siedem razy na dzień zawinił wobec ciebie, ale także siedem razy powiedział, że mu żal, powinieneś mu przebaczyć.


text:
Na to odpowiedział Pan: - Gdybyście mieli choć odrobinę wiary i kazali temu drzewu morwowemu wyrwać się z korzeniami i przenieść do jeziora, to usłuchałoby was.


text:
Czy ktoś z was, kto ma niewolnika do orki lub wypasania bydła, powie mu, gdy wróci z pola: Siadaj i bierz się do jedzenia?


text:
Tak samo i wy, kiedy wykonacie wszystkie polecenia, powiedzcie sobie: Jesteśmy na służbie; wykonaliśmy tylko swój obowiązek i nie ma w tym żadnej zasługi.


text:
Na skraju wioski wyszli mu naprzeciw trędowaci i zatrzymali się w pewnym oddaleniu; było ich dziesięciu.


text:
Gdy jeden z nich spostrzegł, że jest wolny od trądu, zawrócił z głośnym okrzykiem uwielbienia dla Boga


text:
Faryzeusze pytali Jezusa, kiedy nastanie Królestwo Boże, a on im dał taką odpowiedź: - Królestwo Boże nadchodzi w taki sposób, że na nic się nie przydadzą wszelkie obliczenia.


text:
Ponadto powiedział uczniom: - Nadejdzie czas, że będziecie chcieli przeżyć choć jeden dzień pod władzą Syna Człowieczego, ale nie będzie to waszym udziałem.


text:
Jak błyskawica rozjaśnia niebo od końca do końca, taki będzie blask Syna Człowieczego, gdy nadejdzie jego dzień.


text:
Wtedy ludzie żyli sobie beztrosko, urządzali śluby i wesela, aż nastał dzień, kiedy Noe schronił się do arki; przyszedł potop i wszyscy zginęli.


text:
Podobnie było za czasów Lota. Ludzie żyli sobie beztrosko, kupowali, sprzedawali, pielęgnowali ogrody, budowali,


text:
Jeśli tego dnia ktoś będzie na tarasie, a rzeczy będzie miał w izbie, niech już nie schodzi, aby je zabrać; kto będzie w polu, niech też nie wraca.


text:
Uczniowie zapytali: - Jakże to, Panie? Jezus odpowiedział: - Tam, gdzie jest padlina, zlatują się sępy.


text:
W tym samym mieście żyła też wdowa, która go nachodziła i nalegała, aby wziął ją w obronę przed przeciwnikiem.


text:
Przez długi czas nie chciał, ale w końcu powiedział sobie: Wprawdzie nie boję się Boga i nie liczę się z ludźmi,


text:
mimo to wezmę w obronę tę wdowę, bo mi się naprzykrza; w przeciwnym razie będzie mnie nachodzić i w końcu mnie spoliczkuje.


text:
Czy Bóg nie weźmie w obronę swoich wybrańców, którzy dzień i noc wołają do niego? Czy każe im długo czekać?


text:
Zapewniam was, że natychmiast weźmie ich w obronę. Ale gdy Syn Człowieczy przyjdzie, czy znajdzie wiarę u ludzi?


text:
Innym opowiadaniem posłużył się Jezus, zwracając się do tych, którzy byli pewni swej nieskazitelności, a do bliźnich odnosili się z pogardą:


text:
Faryzeusz stanął i tak się w myślach modlił: Boże, dziękuję ci, że nie jestem jak inni ludzie zachłanny, oszust, rozpustnik lub jak ten celnik.


text:
Celnik natomiast stanął na uboczu i nie miał odwagi spojrzeć w niebo, tylko bił się w piersi, powtarzając: Boże, okaż łaskę mnie grzesznemu.


text:
Dlatego zapewniam was, że nie faryzeusz, ale celnik wrócił do domu usprawiedliwiony; bo wszyscy, którzy się wywyższają, będą upokorzeni, pokorni zaś będą wywyższeni!


text:
Potem przynoszono do Jezusa małe dzieci, aby im błogosławił, ale uczniowie, widząc to, sprzeciwiali się.


text:
Jezus natomiast zawołał je do siebie i rzekł: - Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im, bo tacy jak one mają swoje miejsce w Królestwie Bożym.


text:
Pewien dostojnik postawił Jezusowi następujące pytanie: - Dobry Nauczycielu, co mam zrobić, by zapewnić sobie życie wieczne?


text:
Znasz przecież przykazania: nie łam wierności małżeńskiej, nie zabijaj, nie kradnij, nie składaj fałszywych zeznań, czcij ojca i matkę!


text:
Jezus wysłuchał tego i rzekł: - Brak ci jeszcze jednej rzeczy. Sprzedaj wszystko, co masz i rozdaj nędzarzom, a będziesz miał skarb w niebie; potem chodź ze mną.


text:
- Jak trudno bogatym dostać się do Królestwa Bożego! Prędzej wielbłąd przejdzie przez ucho igły, niż bogaty dostanie się do Królestwa Bożego!


text:
Na to Jezus: - Zapewniam was, że kto ze względu na Królestwo Boże opuści dom, żonę, braci, rodziców czy też dzieci,


text:
Jezus zebrał koło siebie dwunastu uczniów i zaczął mówić: - Słuchajcie, idziemy teraz do Jerozolimy i tam wypełni się wszystko, co o Synu Człowieczym napisali prorocy.


text:
Uczniowie nic z tego nie zrozumieli, znaczenie tej zapowiedzi było dla nich zakryte i nie pojęli sensu tych słów.


text:
Ci, którzy szli przodem, kazali mu milczeć, ale on coraz głośniej wołał: - Synu Dawida, zlituj się nade mną!


text:
Kiedy już podszedł, zapytał go: - Co mam dla ciebie zrobić? - Panie - odpowiedział ślepiec - chcę widzieć!


text:
W tej chwili odzyskał wzrok i poszedł za Jezusem wielbiąc Boga. Tak samo ludzie, którzy to widzieli, oddali cześć Bogu.


text:
Wybiegł więc naprzód i wspiął się na drzewo sykomory, by go zobaczyć, jak będzie tamtędy przechodził.


text:
Jezus doszedł do tego miejsca, spojrzał w górę i zawołał: - Zacheuszu! Schodź prędko stamtąd, bo dziś jeszcze będę u ciebie w gościnie!


text:
Zacheusz potem wstał i oświadczył: - Panie, połowę swego majątku przeznaczam dla biednych, a jeśli od kogokolwiek coś wyłudziłem, zwrócę mu poczwórnie.


text:
Jezus rzekł: - Dziś do tego domu przyszło ocalenie, przecież i ten człowiek jest potomkiem Abrahama.


text:
Do tych, którzy to słyszeli i którym się zdawało, że wkrótce ujawni się Królestwo Boże, bo Jezus był już blisko Jerozolimy, on zwrócił się z następującym opowiadaniem:


text:
- Pewien człowiek znakomitego rodu udał się do odległego kraju, by objąć tron królewski, a potem wrócić.


text:
Przedtem wezwał dziesięciu ludzi spośród całej swej służby, dał im po sto drachm w złocie i nakazał: Operujcie tymi pieniędzmi aż do mego powrotu.


text:
Lecz obywatele jego kraju nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem, że nie chcą, aby nad nimi panował.


text:
Po objęciu tronu królewskiego powrócił i kazał wezwać tych spośród swej służby, którym dał pieniądze, by się dowiedzieć, jakie uzyskali dochody.


text:
Odpowiedział mu: Znakomicie, dobry sługo; ponieważ byłeś sumienny w tej drobnej sprawie, będziesz namiestnikiem dziesięciu miast.


text:
Zbliżył się następny i oznajmił: Panie, masz tu swoich sto drachm. Trzymałem je zawinięte w chustkę,


text:
bo się ciebie bałem; jesteś człowiekiem bezwzględnym, zbierasz, co nie twoje, urządzasz żniwa tam, gdzie nie siałeś.


text:
Potępiam cię na podstawie twoich własnych słów - odpowiedział. Nie wywiązałeś się z obowiązków. Byłeś świadom, że jestem człowiekiem bezwzględnym, że zabieram, co nie moje i urządzam żniwa tam, gdzie nie siałem.


text:
Teraz zaś tych moich wrogów, którzy nie chcieli, żebym był ich królem przyprowadźcie przede mnie na ścięcie.


text:
i polecił im: - Wejdźcie do tej wsi naprzeciw, tam zaraz na skraju znajdziecie uwiązanego osiołka, na którego nikt jeszcze nie siadał; odwiążcie go i przyprowadźcie.


text:
Zbliżał się już do stóp Góry Oliwnej, wtedy cała gromada uczniów zaczęła z radością wielbić Boga za wszystkie cuda, jakich byli świadkami,


text:
wołając głośno: - Szczęść Boże królowi, który przychodzi w imieniu Pana! Pokój w niebie! Chwała na wysokościach!


text:
Na to niektórzy faryzeusze odezwali się do niego z tłumu: - Nauczycielu, przywołaj do porządku swoich uczniów!


text:
Przyjdą dni, kiedy twoi wrogowie usypią wokół ciebie wał oblężniczy i zamkną dostęp ze wszystkich stron.


text:
Potem zrównają ciebie z ziemią razem z mieszkańcami i nie zostawią kamienia na kamieniu dlatego, żeś nie poznało chwili nadejścia swego Pana.


text:
mówiąc do nich: - Czytamy w Piśmie - Mój dom ma być domem modlitwy - a wy robicie z niego jaskinię zbójców.


text:
Odtąd codziennie nauczał w świątyni. Arcykapłani, znawcy Prawa i starszyzna zaczęli się zastanawiać, jak go zgubić,


text:
Pewnego dnia Jezus nauczał ludzi w świątyni, głosząc im Dobrą Nowinę. Wtedy wystąpili arcykapłani, znawcy Prawa i członkowie Rady Najwyższej


text:
Wtedy oni zaczęli się naradzać: - Jeżeli powiemy, że z Bożego, to zapyta, dlaczego mu nie uwierzyliśmy.


text:
A jeśli powiemy, że z ludzkiego, to wszyscy ludzie nas ukamienują, bo są przekonani, że Jan jest prorokiem.


text:
Potem zaczął ludziom opowiadać taką przypowieść: - Pewien człowiek założył winnicę, wynajął ją dzierżawcom i wyjechał na dłuższy czas.


text:
O właściwej porze wysłał do dzierżawców swojego człowieka, by odebrał od nich część zbiorów z winnicy, ale dzierżawcy pobili go i przepędzili z pustymi rękami.


text:
Właściciel winnicy pomyślał sobie: Co mam robić? Poślę do nich mojego ukochanego syna, chyba go uszanują.


text:
Gdy dzierżawcy go zobaczyli, porozumieli się między sobą: To syn właściciela, zabijmy go, a jego posiadłość będzie nasza.


text:
Przyjdzie, pozabija wszystkich dzierżawców, a winnicę odda innym. Słuchacze zawołali: - To niemożliwe!


text:
Jezus spojrzał na nich i powiedział: - Cóż więc mówi Pismo? Kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się kamieniem węgielnym.


text:
Kto się potknie o ten kamień, ten się roztrzaska, a na kogo kamień spadnie, ten zostanie zmiażdżony.


text:
W tej chwili znawcy Prawa i arcykapłani byli zdecydowani uwięzić Jezusa, bo zrozumieli, że to o nich mówił w swojej przypowieści, ale bali się ludu.


text:
Odtąd go śledzili i nasyłali na niego donosicieli, którzy podając się za przyzwoitych ludzi, mieli go przyłapać na jakimś słowie, a potem oddać w ręce władz.


text:
Ci, którzy byli nasłani, zadali mu takie pytanie: - Nauczycielu, wiemy, że głosisz słuszną naukę, nie boisz się narazić komukolwiek, ale zgodnie z prawdą nauczasz, jak spełniać wolę Boga.


text:
- Co się należy cesarzowi, oddajcie cesarzowi, a co się należy Bogu, oddajcie Bogu - powiedział im Jezus.


text:
Nie udało im się przyłapać Jezusa na jakimś słowie przy wielu świadkach, umilkli więc, pełni podziwu dla jego odpowiedzi.


text:
i zapytali: - Nauczycielu, Mojżesz nakazuje, by wdowę po bezdzietnym bracie poślubił drugi brat i w ten sposób zapewnił mu potomstwo.


text:
a potem trzeci ożenił się z nią i tak aż do siódmego; wszyscy poumierali i nie pozostawili po sobie dzieci.


text:
ale ci, którzy będą uznani za godnych zmartwychwstania i życia w wieczności, nie będą związani małżeństwem;


text:
A co do tego, że umarli będą wzbudzeni, już Mojżesz dał świadectwo przy płonącym krzewie, gdy Pana nazwał Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba.


text:
- Uważajcie na znawców Prawa, którzy lubią chodzić w odświętnych strojach, lubią też, gdy się ich pozdrawia na bazarze, lubią honorowe miejsca w synagodze i pierwsze miejsca przy stole,


text:
Niektórzy zwrócili mu uwagę, że świątynia jest bogata dzięki ozdobom ze szlachetnych kamieni i darom ofiarnym. Wtedy Jezus powiedział:


text:
- Nadejdzie czas, gdy z tego, co tu widzicie, nie zostanie kamień na kamieniu; wszystko będzie zburzone.


text:
Wtedy Jezus powiedział: - Uważajcie. Nie dajcie się nikomu oszukać, bo przyjdzie wielu takich, którzy się będą podszywać pode mnie i mówić o sobie, że to ja jestem i że nadeszła już chwila! Takim nie dawajcie posłuchu.


text:
Ale gdy usłyszycie o wojnach i dojdzie do was wrzawa wojenna, nie dajcie się zastraszyć; tak musi być, ale nie zaraz nastąpi koniec.


text:
w wielu miejscach będzie trzęsienie ziemi, głód, zaraza i inne okropności, a na niebie niezwykle zjawiska.


text:
Przedtem jednak będziecie pozbawieni wolności i prześladowani, będziecie oskarżeni przed władcami i urzędnikami z mojego powodu.


text:
a ja wam podsunę odpowiednie słowa i obdarzę mądrością, wobec której wasi przeciwnicy będą bezsilni.


text:
Nawet rodzice, bracia, krewni i przyjaciele będą składać na was donosy; niektórzy z was poniosą śmierć.


text:
Gdy jednak zobaczycie, że Jerozolima jest już oblężona przez wojska, bądźcie pewni, że wkrótce legnie w gruzach.


text:
Wtedy mieszkańcy Judei niech uciekają w góry, kto będzie w mieście, niech je opuści, a ci, którzy mieszkają na wsi, niech nie idą do miasta.


text:
Najgorzej będzie wtedy kobietom w ciąży i tym, które karmią. Straszny będzie los całej ziemi, a gniew Boży spadnie na ten naród;


text:
ludzie będą ginąć pod ostrzem miecza lub będą pędzeni do niewoli wśród obcych narodów, które będą deptać Jerozolimę, aż się spełni ich czas.


text:
Na słońcu, księżycu i gwiazdach wystąpią niezwykłe zjawiska, na ziemi będzie szaleć wzburzone morze, a narody ogarnie lęk i bezradność.


text:
Ludzie będą odchodzić od zmysłów w oczekiwaniu tego, co ma nastąpić na świecie, bo rozprzęgną się moce kosmiczne.


text:
Uważajcie! Nie szukajcie zapomnienia w hulankach i pijaństwie i nie dajcie się przytłoczyć troskami o życie powszednie.


text:
Bądźcie czujni i módlcie się nieustannie, abyście mogli tego wszystkiego uniknąć i stanąć przed Synem Człowieczym.


text:
poszedł do arcykapłanów i dowódców straży świątynnej, by omówić z nimi, w jaki sposób wydać Jezusa w ich ręce.


text:
Judasz doszedł z nimi do porozumienia i odtąd szukał okazji do zdrady, byle tylko nie zwrócić uwagi tłumów.


text:
Jezus odpowiedział im: - Gdy wejdziecie do miasta, spotkacie człowieka z dzbanem wody; idźcie za nim do domu, do którego wejdzie.


text:
Powiecie gospodarzowi: Nauczyciel pyta, gdzie jest ta izba, w której ma spożyć z uczniami wieczerzę paschalną.


text:
Wtedy on pokaże wam obszerną izbę na piętrze, gotową na przyjęcie gości, tam przyrządzicie wieczerzę.


text:
Oni poszli i przekonali się, że było tak, jak Jezus powiedział; przygotowali więc wieczerzę paschalną.


text:
zapewniam was, że już więcej nie będę uczestniczył w takiej wieczerzy, dopóki się ona nie urzeczywistni w Królestwie Bożym.


text:
Następnie wziął chleb, podziękował Bogu, dzielił, rozdawał uczniom i mówił: - To jest moje ciało ofiarowane za was; czyńcie tak samo, by o mnie pamiętać.


text:
Potem, pod koniec wieczerzy wziął także kielich i powiedział: - Ten kielich to nowe przymierze z Bogiem, przypieczętowane moją krwią przelaną za was.


text:
Jezus rozstrzygnął to w taki sposób: - Królowie panują nad narodami, a władców nazywa się dobroczyńcami,


text:
lecz u was ma być inaczej. Kto z was ma pierwszeństwo, niech będzie jak ten najmniejszy, a kto chce wami kierować, niech będzie jak sługa.


text:
Któż bowiem jest ważniejszy? Czy ten, który siedzi przy stole, czy ten, który mu usługuje? Oczywiście ten przy stole; a przecież ja jestem wśród was, aby wam służyć.


text:
Zasiądźcie do uczty ze mną przy stole w moim Królestwie i z wyżyn tronu będziecie panować nad dwunastoma plemionami Izraela.


text:
ale ja uprosiłem w modlitwie, abyś nie porzucił swojej wiary; ale ty znowu nawrócisz się, a wtedy będziesz umacniał swoich braci.


text:
- Piotrze - powiedział Jezus - mówię ci, jeszcze dziś, zanim kogut zapieje, ty trzy razy oświadczysz, że mnie nie znasz.


text:
Potem zwrócił się do wszystkich: - Kiedy was rozesłałem bez pieniędzy, bez torby, bez sandałów, czy zabrakło wam czegoś? - Niczego - odpowiedzieli.


text:
- Teraz jednak, kto ma sakiewkę i torbę, niech je zabierze, a kto nie ma miecza, niech sprzeda koszulę i kupi go.


text:
Zapewniam was, że musi się stać ze mną to, co zapowiedziane w Piśmie: Zaliczono go do przestępców ... Tak, wszystko, co mnie dotyczy, spełnia się.


text:
Gdy już byli na miejscu, powiedział do nich: - Módlcie się, aby się nie załamać podczas wielkiej próby.


text:
- Ojcze, jeśli chcesz, oddal ode mnie ten kielich cierpienia, lecz niech się spełni twoja wola, nie moja.


text:
Jezus natomiast w śmiertelnym zmaganiu modlił się żarliwie, a pot spływał z niego na ziemię, jak krople krwi.


text:
Właśnie gdy to mówił, nadciągnęła gromada pod przewodnictwem jednego z dwunastu, który miał na imię Judasz; on to zbliżył się do Jezusa, aby pozdrowić go pocałunkiem.


text:
Następnie Jezus zwrócił się do otaczających go arcykapłanów, dowódców straży świątynnej i członków Najwyższej Rady: - Przyszliście z mieczami i pałkami, jak po zbrodniarza.


text:
Codziennie byłem z wami w świątyni, a nie podnieśliście na mnie ręki. No, tak, to wasza godzina i triumf ciemności.


text:
Rzucili się na Jezusa i zawlekli go aż do pałacu arcykapłana; Piotr natomiast szedł za nim w znacznej odległości.


text:
Wtedy, przy blasku ognia zobaczyła go jedna dziewczyna ze służby; spojrzała uważnie na niego i powiedziała: - On też był z nim!


text:
Chwilę później ktoś inny go zobaczył i powiedział: - No tak, ty jesteś jednym z nich. A Piotr: - Człowieku, to nie ja!


text:
Mniej więcej godzinę później ktoś inny stwierdził stanowczo: - Pewnie, że był z nim, przecież to Galilejczyk!


text:
Jeszcze nie skończył mówić, gdy zapiał kogut. Wtedy właśnie Pan odwrócił się i spojrzał na Piotra, a on przypomniał sobie jego słowa: Zanim kogut dziś zapieje, ty trzy razy oświadczysz, że mnie nie znasz.


text:
Nastał dzień. Gdy zebrała się starszyzna żydowska - arcykapłani i znawcy Prawa - postawiono Jezusa przed Radą Najwyższą.


text:
Zadano mu takie pytanie: - Powiedz nam, czy to ty jesteś Mesjaszem? Wtedy on odpowiedział: - Choćbym to potwierdził i tak mi nie uwierzycie,


text:
Na to wszyscy zawołali: - Jesteś więc Synem Boga? Jezus odpowiedział: - Sami mówicie, że nim jestem.


text:
Tam zaczęli go oskarżać: - Stwierdziliśmy, że ten człowiek buntuje nasz naród, występuje przeciwko płaceniu podatków cesarzowi, ponadto twierdzi, że jest Mesjaszem i królem.


text:
Wtedy Piłat zaczął go przesłuchiwać: - Czy to ty jesteś królem Żydów? - Tak jest, jak mówisz - odpowiedział Jezus.


text:
Potem Piłat zwrócił się do arcykapłanów i do tłumów: - Nie dopatruję się żadnej winy u tego człowieka.


text:
Oni jednak coraz natarczywiej oskarżali: - Podburza ludzi, głosi swoją naukę po całej Judei; zaczął od Galilei i dotarł aż tutaj.


text:
Następnie, gdy się dowiedział, że Jezus jest poddanym Heroda, odesłał go do niego, bo Herod przybył na święta do Jerozolimy.


text:
Herod bardzo się ucieszył, bo od dawna chciał zobaczyć Jezusa; wiele o nim słyszał i spodziewał się ujrzeć jakiś cud, którego dokona Jezus.


text:
Wtedy Herod razem z żołnierzami wydrwił Jezusa i kazał na pośmiewisko przebrać go w biały płaszcz i odesłał z powrotem do Piłata.


text:
i tak do nich przemówił: - Przyprowadziliście do mnie tego człowieka pod zarzutem działalności wywrotowej wśród ludu; przesłuchałem go w waszej obecności i stwierdziłem, że nie popełnił tych przestępstw, o jakie go oskarżacie;


text:
to samo stwierdził Herod i odesłał go do mnie z powrotem. Widzicie więc, że nie popełnił niczego, za co należałaby się kara śmierci.


text:
Piłat przemówił po raz trzeci: - Cóż on złego zrobił? Stwierdziłem, że nie popełnił przestępstwa, za które grozi kara śmierci. Otrzyma więc karę chłosty i zwolnię go.


text:
Nie ustępowali jednak i głośno się domagali, żeby go skazał na ukrzyżowanie. Wrzawa była coraz większa.


text:
Zwolnił tego, który siedział w więzieniu za rozruchy i zabójstwo, a którego oni się domagali, Jezusa natomiast wydał na pastwę tłumu.


text:
W drodze na miejsce kaźni zatrzymali pewnego Cyrenajczyka, Szymona, który wracał z pola; włożyli mu na barki krzyż, aby go dźwigał za Jezusem.


text:
W tej drodze towarzyszyło Jezusowi wielu ludzi, a wśród nich wiele kobiet, które płakały i lamentowały.


text:
Jezus jednak zwrócił się w ich stronę i powiedział: - Córki Jerozolimy! Nie rozpaczajcie z mego powodu! Płaczcie raczej nad sobą i swoimi dziećmi.


text:
Uważajcie, nadchodzą dni, kiedy ludzie będą mówić, że szczęśliwe kobiety bezpłodne, bezdzietne, które nie karmiły piersią.


text:
Doszli wreszcie na miejsce straceń, zwane "Czaszka" i tam ukrzyżowali Jezusa, a obok niego dwóch przestępców, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie.


text:
Wtedy Jezus powiedział: - Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Oprawcy zaś ciągnęli losy, jak podzielić się jego szatami.


text:
Wokoło zebrał się tłum jak na widowisko, a co znaczniejsze osoby wyśmiewały się z Jezusa. - Innych ratował - mówili - niechże ratuje siebie, skoro jest Mesjaszem, wybranym przez Boga!


text:
Jeden z przestępców powieszonych obok obrzucał go obelgami: - Co z ciebie za Mesjasz? Ratuj siebie i nas!


text:
My obaj zostaliśmy skazani sprawiedliwie. Słusznie ponosimy karę za to, co zrobiliśmy, ale ten człowiek nic złego nie zrobił.


text:
rozdarła się na pół, a Jezus zawołał bardzo głośno: - Ojcze! W ręce Twoje oddaję swego ducha! Po tych słowach wydał ostatnie tchnienie.


text:
Dowódca oddziału egzekucyjnego widząc, co się stało oddal cześć Bogu i powiedział: - Ten człowiek naprawdę był niewinny!


text:
A ludzie, którzy się tam zeszli jak na widowisko, gromadami rozchodzili się w poczuciu winy, pod wrażeniem tego, co widzieli.


text:
Ci zaś, którzy bliżej znali Jezusa, a wśród nich kobiety, które przyszły z nim aż z Galilei, patrzyli na to wszystko z pewnej odległości.


text:
Był wśród nich nawet jeden członek Rady Najwyższej, człowiek dobry i uczciwy, który miał na imię Józef,


text:
mieszkaniec judejskiego miasteczka Arymatea; oczekiwał on Królestwa Bożego i nie mógł się pogodzić z wyrokiem Rady i jego wykonaniem.


text:
zdjął je z krzyża, owinął w lniane płótno i złożył do grobowca wykutego w skale, w którym dotąd jeszcze nikogo nie pochowano.


text:
W orszaku pogrzebowym szły także kobiety, które przyszły z Galilei razem z Jezusem; widziały one, jak ciało ułożono w grobowcu.


text:
Po powrocie zajęły się przygotowywaniem mirry i olejków do balsamowania, natomiast w sabat powstrzymały się od pracy, zgodnie z przykazaniem.


text:
że Syn Człowieczy musi być zdradziecko wydany w ręce złych ludzi, zawisnąć na krzyżu, a trzeciego dnia powstać.


text:
Mimo to Piotr zaraz pobiegł do grobowca, nachylił się, zobaczył porzucone płótna i wrócił do domu zaskoczony tym, co się stało.


text:
Tymczasem jeszcze tego samego dnia dwaj uczniowie szli do miasteczka Emaus, oddalonego od Jerozolimy około dziesięciu kilometrów.


text:
Jeden z nich, który miał na imię Kleofas, odpowiedział: - Ty jesteś chyba jedynym pielgrzymem w Jerozolimie, który nie wie, co się tam stało w ostatnich dniach!


text:
- Cóż takiego? - zapytał. Odpowiedzieli: - Nie wiesz, co się stało z Jezusem z Nazaretu? Był on prorokiem i odznaczał się potęgą czynu i słów wobec Boga i ludzi.


text:
A myśmy żyli nadzieją, że on wyzwoli Izraela... A tu już trzy dni minęły od chwili, kiedy się to wszystko stało.


text:
Tymczasem dziś wcześnie rano kilka kobiet z naszego grona było przy grobie; to one przyniosły wstrząsającą wieść.


text:
Wobec tego kilku z nas poszło do grobu i przekonało się, że tak jest, jak powiedziały kobiety. Jego samego jednak nie widzieli.


text:
Wtedy Jezus rzekł: - Ach, wy niemądrzy, tak trudno wam uwierzyć w to wszystko, co zapowiedzieli prorocy!


text:
Następnie, zaczynając od Ksiąg Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, tłumaczył im Jezus to, co o nim mówi całe Pismo Święte.


text:
Tak zbliżyli się do miasteczka, które było celem ich drogi, a z zachowania Jezusa wynikało, że chce iść dalej.


text:
Oni jednak nalegali: - Zostań z nami, bo już blisko wieczór i dzień się kończy. Wszedł więc i został z nimi.


text:
Wtedy zaczęli sobie przypominać: - Czyż serca nie biły nam mocniej, gdy w drodze rozmawiał z nami i wyjaśniał Pismo Święte?


text:
Podnieśli się natychmiast i wrócili do Jerozolimy, tam zastali jedenastu apostołów i innych uczniów,


text:
Patrzcie na moje ręce i stopy; to przecież ja. Możecie mnie dotknąć i przekonać się, bo duch nie ma ani ciała ani kości, a ja mam, jak sami widzicie.


text:
Nie posiadali się z radości i zdumienia, lecz wciąż mu nie dowierzali. Jezus zapytał: - Czy macie tu coś do jedzenia?


text:
Potem zwrócił się do nich: - Przecież wyraźnie mówiłem, gdy byłem jeszcze z wami, że musi się spełnić wszystko, co o mnie napisano w Prawie Mojżeszowym, w księgach i w Psalmach.


text:
I mówił dalej: - Jest przecież napisane, że Mesjasz będzie cierpiał, a na trzeci dzień wstanie z grobu.


text:
A wszystkie narody od Jerozolimy począwszy, mają być w jego imieniu wzywane do nawrócenia, aby uzyskać przebaczenie grzechów.


text:
Teraz poślę wam to, co obiecał mój Ojciec. Dlatego zostańcie w mieście, dopóki nie otrzymacie mocy od Boga.


text:
Słowo stało się człowiekiem i zamieszkało wśród nas. Widzieliśmy blask jego majestatu, majestatu jedynego Syna Ojca. W nim była pełnia łaski i prawdy.


text:
. Świadczy o nim Jan, wołając w natchnieniu: - O nim mówiłem! Ten, który za mną idzie jest większy ode mnie, bo istniał przede mną.


text:
bo stare Prawo zostało nadane za pośrednictwem Mojżesza, a łaska i prawda urzeczywistniły się przez Jezusa Chrystusa.


text:
Boga nikt nigdy nie widział; objawił go jedyny Syn-Bóg, który jest w jedności z Ojcem. On przyniósł wieść o Bogu.


text:
Świadectwo Jana polega na tym, że gdy przełożeni żydowscy z Jerozolimy posłali do niego kapłanów i lewitów z pytaniem: - Kim jesteś?


text:
Pytali go dalej: - Kim więc jesteś? Może Eliaszem? Odpowiedział: - Nie jestem! - A może jesteś prorokiem? - Nie - odpowiedział.


text:
Pytali go więc dalej: - No, to kim jesteś? Za kogo się uważasz? Musimy przecież dać odpowiedź tym, którzy nas posłali.


text:
Wtedy Jan odpowiedział: - Jestem głosem, który rozlega się na pustyni. Prostujcie drogę dla Pana, jak powiedział prorok Izajasz. -


text:
Zwrócili się oni do Jana z pytaniem: - Dlaczego więc chrzcisz, skoro nie jesteś Mojżeszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?


text:
Na drugi dzień Jan zobaczył zbliżającego się Jezusa i powiedział: - Patrzcie, to jest Baranek Boży, który bierze na siebie winę świata.


text:
To o nim mówiłem, że nadchodzi za mną ten, który jest większy ode mnie, bo istniał wcześniej niż ja.


text:
Nie wiedziałem, kim on jest, lecz ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział mi: Zobaczysz, jak Duch zstępuje na niego i pozostaje z nim. To on będzie chrzcił Duchem Świętym.


text:
A on odwrócił się, zobaczył, że idą za nim i zapytał: - Czego szukacie? Oni na to: - Gdzie mieszkasz, Rabbi? (to znaczy: Nauczycielu).


text:
Odpowiedział: - Chodźcie zobaczyć! Poszli więc, zobaczyli, gdzie mieszka i zostali z nim do wieczora; a działo się to około godziny czwartej po południu.


text:
Jednym z tych dwóch, którzy słyszeli słowa Jana i poszli z Jezusem, był Andrzej, brat Szymona Piotra.


text:
Pierwszym zaś, którego spotkali był właśnie jego brat. Szymon. Andrzej powiedział: - Znaleźliśmy Mesjasza, (to znaczy: Chrystusa).


text:
I przyprowadził go do Jezusa. On przyjrzał mu się i rzekł: - Ty jesteś Szymon syn Jana, odtąd będziesz miał na imię Kefas. (to znaczy: Piotr czyli Skała).


text:
Następnego dnia Jezus postanowił iść do Galilei. Spotkał Filipa i powiedział do niego: - Chodź ze mną!


text:
Spotkał on Natanaela i powiedział: - Znaleźliśmy tego, o którym Mojżesz pisał w Starym Prawie i którego zapowiedzieli prorocy, Jezusa z Nazaretu, syna Józefa.


text:
Wtedy Natanael zapytał Filipa: - Czy z Nazaretu może pochodzić coś dobrego? Na to Filip: - Chodź i przekonaj się.


text:
Gdy Jezus zobaczył, że idzie do niego Natanael, powiedział o nim: - Patrzcie, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma fałszu.


text:
Natanael zapytał: - Skąd mnie znasz? - Jezus odpowiedział: - Widziałem cię pod drzewem figowym, zanim cię Filip zawołał.


text:
A Jezus na to: - Czy wierzysz dlatego, że powiedziałem, iż widziałem cię pod drzewem figowym? Zobaczysz coś większego niż to!


text:
I dodał: - Zapewniam was, zobaczycie niebo otwarte i aniołów Boga, jak wznoszą się do nieba i przychodzą do Syna Człowieczego.


text:
W domu weselnym było sześć stągwi kamiennych, przeznaczonych do żydowskich obmywań obrzędowych; każda z nich mieściła w sobie od osiemdziesięciu do stu dwudziestu litrów.


text:
Starosta weselny nie wiedział, skąd pochodziło wino; usługujący natomiast wiedzieli, że zaczerpnęli wody. Gdy spróbował wody, która przemieniła się w wino, wezwał pana młodego


text:
i powiedział: - Każdy człowiek podaje najpierw dobre wino, a gorsze, gdy goście weselni już sobie podpiją. Ty zachowałeś dobre wino aż dotąd!


text:
Po tym wydarzeniu poszedł ze swoją matką, braćmi i uczniami do Kafarnaum, gdzie przebywał kilka dni.


text:
Na dziedzińcu świątyni zastał handlarzy, sprzedających woły, owce i gołębie, a także tych, którzy zajmowali się wymianą pieniędzy.


text:
Wtedy splótł bicz z powrozów i przepędził z dziedzińca świątyni wszystkich sprzedających, woły i owce, poprzewracał stoły i rozsypał pieniądze tych, którzy je wymieniali.


text:
Sprzedawcom gołębi rozkazał: - Wynoście się z tym wszystkim! Nie róbcie targowiska z domu mojego Ojca!


text:
Żydzi na to: - Budowa tej świątyni trwała czterdzieści sześć lat, a ty w ciągu trzech dni chcesz ją odbudować? -


text:
Po jego zmartwychwstaniu uczniowie przypomnieli sobie, że im o tym mówił. Wtedy uwierzyli Pismu Świętemu i temu. co on powiedział.


text:
Jezus pozostał jeszcze w Jerozolimie na święto Paschy i wielu uwierzyło w niego, widząc cuda, których dokonywał.


text:
i nie potrzebował, żeby ktoś mu mówił, co jest w człowieku; sam wiedział, co się kryje w sercu ludzkim.


text:
Przyszedł on nocą do Jezusa i powiedział: - Rabbi, wiemy, że Bóg przysłał cię jako nauczyciela. Któż bowiem mógłby dokonywać takich cudów, jak ty, jeśli Bóg by mu nie pomagał?


text:
Odpowiedział mu Jezus: - Zapewniam cię, jeśli ktoś się nie narodzi na nowo, nie zobaczy Królestwa Bożego.


text:
Nikodem zapytał: - Jak może urodzić się człowiek dorosły? Czy może wejść do łona swojej matki i przyjść na świat po raz drugi?


text:
- Stanowczo zapewniam cię, - odpowiedział Jezus - jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie dostanie się do Królestwa Bożego.


text:
Wiatr wieje, gdzie chce. Słyszysz jego szum, ale nie wiesz skąd i dokąd wieje. Tak dzieje się z każdym, kto narodził się z Ducha.


text:
Zapewniam cię, że mówię o tym, co wiem i świadczę o tym, co widziałem, a mimo to nie przyjmujecie mojego świadectwa.


text:
Jeżeli nie wierzycie w to, co wam powiedziałem o sprawach ziemskich, to jak uwierzycie, gdy będę wam mówił o sprawach niebiańskich?


text:
Jak Mojżesz na pustyni umieścił wysoko na slupie węża miedzianego, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy,


text:
Tak bowiem Bóg umiłował świat, że poświęcił swego jedynego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne.


text:
Kto wierzy w Syna, jest wolny od sądu, a kto nie wierzy, jest już osądzony, bo nie uwierzył w jedynego Syna Bożego.


text:
Sąd polega na tym, że światło pojawiło się na świecie, ludzie jednak bardziej umiłowali ciemność niż światło, bo ich czyny były złe.


text:
Kto dopuszcza się złych czynów, nienawidzi światła i nie zbliża się do niego, aby te czyny nie wyszły na jaw.


text:
Również Jan chrzcił w miejscowości Ainon, w pobliżu Salim, ponieważ było tam dużo wody. Przychodzili do niego ludzie i przyjmowali chrzest.


text:
Udali się więc do Jana i powiedzieli: - Mistrzu! Ten, który był z tobą na drugim brzegu Jordanu, o którym świadczyłeś, chrzci tutaj i wszyscy schodzą się do niego!


text:
Panem młodym jest ten, kto się żeni. Drużba u boku nowożeńca, słuchając go, cieszy się jego radością. Takiej właśnie radości doznaję w całej pełni.


text:
Kto przychodzi z wysoka, ten wszystko przewyższa. Kto pochodzi z ziemi, należy do ziemi i mówi o rzeczach przyziemnych. Kto przychodzi z nieba,


text:
Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne, a kto nie jest mu posłuszny, nie zazna tego życia, bo ciąży na nim gniew Boga.


text:
Przyszedł do Sychar, wsi samarytańskiej, położonej w pobliżu terenów, które Jakub dał swojemu synowi, Józefowi.


text:
Samarytanka odpowiedziała: - Jakże ty, Żyd, możesz brać wodę ode mnie? Jestem Samarytanką, a Żydzi przecież nie zadają się z Samarytanami.


text:
Jezus na to: - Gdybyś przeczuwała, co Bóg może dać i kim jest ten, co ci to powiedział "daj mi się napić", to poprosiłabyś, a on dałby ci wody wprost ze źródła.


text:
- Panie - powiedziała - nie masz nawet naczynia do czerpania wody, a studnia jest głęboka! Skąd więc możesz mieć wodę źródlaną?


text:
Czy jesteś większy od patriarchy Jakuba? On dał nam tę studnię, pił z niej sam, jego synowie i stada. -


text:
Ale kto będzie pił wodę, którą ja mu dam, nigdy nie będzie miał pragnienia. Woda, którą mu dam stanie się w nim źródłem życia wiecznego.


text:
Wtedy ona powiedziała: - Panie, daj mi takiej wody. abym nie tylko nie miała pragnienia, ale też nie musiała przychodzić tutaj po wodę!


text:
Nasi ojcowie na tym wzgórzu oddawali cześć Bogu. Wy zaś twierdzicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga.


text:
Jezus odpowiedział jej: - Wierz mi, kobieto, nadchodzą czasy, że ani na tym wzgórzu, ani w Jerozolimie nie będzie oddawana cześć Ojcu.


text:
Wy wielbicie coś, czego nie znacie; my oddajemy cześć temu, którego znamy. To On daje zbawienie za pośrednictwem plemienia Judy.


text:
Jednakże nadchodzi chwila, a właściwie już nadeszła, kiedy prawdziwi czciciele będą Ojcu oddawać cześć w duchu i w prawdzie.


text:
- Wiem - powiedziała kobieta - że przyjdzie Mesjasz, czyli Chrystus. Gdy on przyjdzie, oznajmi nam wszystko.


text:
W tym czasie powrócili jego uczniowie i zdziwili się, że rozmawia z tą kobietą. Jednakże nikt nie zapytał "Czego chcesz od niego?", ani "O czym z nią rozmawiasz?"


text:
- Chodźcie ze mną! Zobaczycie człowieka, który powiedział mi wszystko, co uczyniłam! Czy nie jest on Mesjaszem?


text:
Jezus powiedział: - Ja żywię się tym, że spełniam wolę tego, który mnie posłał i jego dzieło prowadzę do końca.


text:
Wy mówicie: "za cztery miesiące będą żniwa"; a ja wam mówię: spójrzcie i przypatrzcie się polom! Dojrzały już do żniw.


text:
Żniwiarz już teraz otrzymuje zapłatę i zbiera plon na życie wieczne, tak, że siewca cieszy się równocześnie ze żniwiarzem.


text:
Posłałem was, abyście zbierali plon, nad którym nie pracowaliście w znoju. Inni ciężko pracowali, a wy skorzystaliście z owocu ich trudu.


text:
Wielu Samarytan w tej wsi uwierzyło w niego dzięki słowom kobiety: Powiedział mi wszystko, co uczyniłam!


text:
Gdy więc przyszli do niego Samarytanie, zaprosili go, by zatrzymał się u nich. Został tam przez dwa dni.


text:
Do tamtej kobiety powiedzieli: - Uwierzyliśmy, ale wcale nie z powodu twego opowiadania; sami słyszeliśmy i wiemy już, że on naprawdę jest Zbawicielem świata.


text:
Gdy przyszedł do Galilei, Galilejczycy przyjęli go jednak, ponieważ już wszyscy wiedzieli, co uczynił w Jerozolimie podczas świąt, bo i oni w tym czasie tam byli.


text:
Przyszedł więc znów do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino. A był w Kafarnaum pewien urzędnik dworski, którego syn ciężko chorował.


text:
Kiedy usłyszał, że Jezus przybył do Galilei, udał się do niego osobiście i poprosił, aby przyszedł i uleczył syna, który był umierający.


text:
A gdy wracał do domu, wybiegli mu na spotkanie niewolnicy z wiadomością, że jego dziecko jest zdrowe.


text:
Zapytał ich, o której godzinie nastąpiła poprawa. Odpowiedzieli mu więc: - Wczoraj w południe o godzinie pierwszej minęła mu gorączka.


text:
Ojciec uświadomił sobie, że właśnie o tej godzinie Jezus powiedział: "Syn twój żyje"!Wtedy uwierzył on i cała jego rodzina.


text:
Przy Bramie Owczej w Jerozolimie była sadzawka, zwana po hebrajsku Betesda, to znaczy "Dom Łaski", otoczona pięcioma podcieniami.


text:
W podcieniach tych leżało wielu chorych, ociemniałych, ułomnych i sparaliżowanych, którzy oczekiwali aż spienią się wody.


text:
Co jakiś czas schodził bowiem anioł Pana do sadzawki i wzburzał wodę. Kto więc pierwszy wszedł do sadzawki po wzburzeniu wody, bez względu na rodzaj choroby powracał do zdrowia.


text:
Chory odpowiedział: - Panie, nie mam nikogo, kto by mnie wrzucił do sadzawki, gdy wody się spienią. Zanim się tam dowlokę, ktoś inny wchodzi przede mną.


text:
Potem Jezus spotkał uzdrowionego w świątyni i powiedział mu: - Widzisz, wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby nie przytrafiło ci się coś gorszego!


text:
Tym bardziej więc Żydzi dążyli, by go zabić, ponieważ nie tylko naruszał sabat, ale nawet Boga nazywał swoim Ojcem i siebie czynił równym Bogu.


text:
Wtedy Jezus tak do nich przemówił: - Syn tylko to może czynić samodzielnie, co widzi, że czyni Ojciec. Syn czyni to samo, co Ojciec.


text:
Ojciec bowiem miłuje Syna, dlatego daje mu poznać wszystko, co sam czyni; da mu poznać jeszcze większe dzieła, tak że będziecie zdumieni.


text:
żeby wszyscy czcili Syna, tak jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci też Ojca, który go posłał.


text:
Zapewniam was, kto słucha tego, co mówię i wierzy temu, który mnie posłał, ten ma życie wieczne. Nie podlega on osądowi, bo przeszedł ze śmierci do życia.


text:
Zapewniam was, zbliża się chwila, a nawet już jest, że umarli usłyszą głos Syna Bożego, a ci, co usłyszą, ożyją.


text:
Ci, którzy dobrze postępowali, wyjdą z grobów i powstaną do życia. Ci zaś, którzy źle postępowali, powstaną na sąd.


text:
- Nie mogę samowolnie nic uczynić. Osądzam tak, jak Ojciec nakazuje, a mój wyrok jest sprawiedliwy, ponieważ nie działam z własnej woli, lecz z woli tego, który mnie posłał.


text:
Jest jednak ktoś inny, kto o mnie daje świadectwo. Wiem też, że to świadectwo, które on składa o mnie, jest prawdziwe.


text:
Jan był jak pochodnia, która płonie i świeci, a wy przez pewien czas z radością korzystaliście z tego światła.


text:
Ja zaś mam mocniejsze dowody niż Jan, bo spełniam, co mi Ojciec przekazał do wykonania. Te właśnie dzieła, które wykonuję, świadczą, że Ojciec mnie posłał.


text:
Również ten, który mnie posłał, Ojciec, zaświadczył o mnie. Nigdy nie słyszeliście jego głosu, ani nie widzieliście jego postaci.


text:
Dokładnie badacie Pisma, sądzicie bowiem, że dzięki nim macie życie wieczne. Te właśnie Pisma świadczą o mnie.


text:
Przyszedłem z polecenia mojego Ojca, a jednak nie przyjmujecie mnie. Gdy ktoś inny przyjdzie we własnym imieniu, to go przyjmiecie!


text:
Jakże możecie wierzyć wy, którzy między sobą zabiegacie o uznanie, a nie szukacie uznania u jedynego Boga?


text:
Niech się wam nie zdaje, że będę was oskarżał przed Ojcem. Oskarża was Mojżesz, w którym pokładacie nadzieję.


text:
Towarzyszył mu stale wielki tłum ludzi, ponieważ widzieli cuda, jakich dokonywał, uzdrawiając chorych.


text:
Gdy Jezus rozejrzał się i zobaczył, że wielki tłum idzie do niego, zwrócił się do Filipa: - Gdzie kupimy chleba, aby dać im jeść?


text:
Odpowiedział mu Filip: - I za dwieście denarów nie starczy dla nich, choćby każdy dostał tylko kawałek!


text:
- Jest tu chłopiec, który ma ze sobą pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby; ale cóż to znaczy dla tak wielu?


text:
Jezus polecił: - Każcie ludziom usiąść! W tym miejscu rosła bujna trawa. Usiadło tam więc około pięciu tysięcy osób.


text:
Jezus wtedy wziął chleby, podziękował Bogu i obdzielił nimi siedzących. Podobnie też uczynił z rybami. Wszyscy najedli się do syta.


text:
A gdy już byli syci, polecił Jezus swoim uczniom: - Pozbierajcie to, co pozostało, by niczego nie zmarnować! -


text:
Zebrali więc i napełnili dwanaście koszy okruszynami, jakie pozostały z tych pięciu chlebów jęczmiennych.


text:
wsiedli do łodzi i popłynęli na drugi brzeg, do Kafarnaum. Już się ściemniało, a Jezus jeszcze do nich nie przyszedł.


text:
Wiosłowali jednak dalej dwadzieścia pięć do trzydziestu stadiów i zobaczyli, że Jezus zbliża się do nich, idąc po jeziorze. Ogarnął ich lęk,


text:
Następnego dnia ludzie, którzy pozostali po drugiej stronie jeziora, stwierdzili, że nie było tam innej łodzi prócz tej, do której wsiedli uczniowie Jezusa. Wiedzieli też, że Jezus nie wsiadł z uczniami do łodzi i uczniowie odpłynęli sami.


text:
Z Tyberiady tymczasem przybyły inne łodzie w okolice miejsca, gdzie jedli chleb, za który Pan dzięki składał Bogu.


text:
Gdy więc ludzie stwierdzili, że tam nie ma już Jezusa i jego uczniów, wsiedli do tych lodzi i przeprawili się do Kafarnaum, by szukać Jezusa.


text:
Jezus odpowiedział im: - Zapewniam was, szukacie mnie tylko dlatego, że jedliście chleb i zaspokoiliście głód, a nie dlatego, że pojęliście znaczenie tego cudu.


text:
Starajcie się o pokarm, ale nie o taki, który się psuje, lecz o trwały, który ma znaczenie dla życia wiecznego. Ten pokarm da wam Syn Człowieczy, bo Bóg Ojciec upoważnił go do tego.


text:
Na to Jezus: - Zapewniam was, że nie Mojżesz dał wam chleb z nieba. Prawdziwy chleb z nieba daje mój Ojciec.


text:
Odpowiedział Jezus: - To ja jestem życiodajnym chlebem. Kto przychodzi do mnie, nigdy nie będzie głodny, a kto wierzy we mnie, nigdy nie będzie spragniony.


text:
Nie po to przyszedłem z nieba, by robić, co mi się podoba, lecz spełniać wolę tego, który mnie posłał.


text:
A on chce, abym nie utracił nikogo z tych, których mi powierzył, lecz sprawił, że zmartwychwstaną w dniu ostatecznym.


text:
Taka jest wola mego Ojca, aby każdy, kto widzi Syna i w niego wierzy, miał życie wieczne, a ja sprawię, że zmartwychwstanie w dniu ostatecznym.


text:
Wtedy Żydzi oburzyli się na niego, ponieważ powiedział: - Ja jestem tym chlebem, który zstąpił z nieba.


text:
Pytali więc: - Czy nie jest to Jezus, syn Józefa? Znamy przecież jego ojca i matkę! Dlaczego więc mówi, "zstąpiłem z nieba"!


text:
Ten tylko może przyjść do mnie, kogo przyprowadzi mój Ojciec, który mnie posłał, a ja obudzę go z martwych w dniu ostatecznym.


text:
U proroków czytamy, że Bóg pouczy wszystkich. Kto więc słucha Ojca i uczy się od niego, może przyjść do mnie.


text:
Ja jestem żywym chlebem, który przyszedł z nieba. A chlebem, który wam dam, jest moje ciało. Oddam je, aby świat mógł żyć.


text:
Na to odpowiedział Jezus: - Zapewniam was, jeżeli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i pili jego krwi, to nie ma w was życia.


text:
Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go obudzę z martwych w dniu ostatecznym.


text:
To właśnie jest chleb z nieba, inny niż ten, który jedli wasi ojcowie i pomarli. Kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki.


text:
Ale niektórzy z was nie wierzą. Jezus przecież wiedział od początku o tych, którzy nie wierzą i kto go zdradzi.


text:
I mówił dalej: - Dlatego powiedziałem wam, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli nie ma tego daru od Ojca.


text:
Potem Jezus chodził i nauczał w Galilei. Nie chciał przebywać w Judei, ponieważ Żydzi zamierzali go zabić.


text:
powiedzieli mu jego bracia: - Przenieś się stąd do Judei, aby twoi uczniowie mogli widzieć, jak działasz.


text:
Kto chce, aby ludzie o nim wiedzieli, nie działa w ukryciu. Skoro czynisz takie rzeczy, daj się poznać światu.


text:
A jednak, gdy jego bracia poszli na uroczystości świąteczne, wtedy i on sam poszedł, ale nie jawnie, lecz potajemnie.


text:
W tłumie krążyły o nim sprzeczne sądy. Jedni mówili, że to dobry człowiek, a inni, że nie, bo sprowadza tłum na manowce.


text:
Na to Jezus odpowiedział: - To, czego nauczam, nie pochodzi ode mnie, lecz od tego, który mnie posłał.


text:
Jeśli ktoś chce spełniać wolę Bożą, będzie wiedział, czy to, czego nauczam, pochodzi od Boga, czy ode mnie samego.


text:
Kto mówi we własnym imieniu, ten szuka uznania dla siebie. Kto zaś pragnie chwały tego, który go posłał, jest rzetelny i sprawiedliwy.


text:
Czyż to nie Mojżesz ogłosił wam Prawo? A mimo to nikt z was nie postępuje zgodnie z Prawem! Dlaczego usiłujecie mnie zabić?


text:
A przecież, jeśli chodzi o akt obrzezania, to dokonujecie go także w sabat, bo Mojżesz dał wam nakaz obrzezywania, choć właściwie pochodzi to od patriarchów, a nie od Mojżesza.


text:
Skoro wolno człowieka obrzezać w sabat, aby zachować Prawo, to dlaczego macie mi za złe, że właśnie w sabat uleczyłem całego człowieka?


text:
Skoro przemawia publicznie, to dlaczego nikt się z nim nie rozprawi? Czyżby członkowie Najwyższej Rady rzeczywiście doszli do wniosku, że on jest Mesjaszem?


text:
My jednak znamy jego pochodzenie. Gdy zaś przyjdzie Mesjasz, nikt nie będzie wiedział, skąd pochodzi.


text:
Jezus, nauczając w świątyni, zawołał: - Tak? Znacie mnie i wiecie, skąd pochodzę? Ja przecież nie przyszedłem samowolnie. Mnie posłał ten, który jest Prawdziwy, a którego wy nie znacie.


text:
Chcieli wtedy Jezusa uwięzić, ale nikt nie podniósł na niego ręki, bo jeszcze nie nadeszła jego godzina.


text:
Wielu zaś ludzi uwierzyło w niego. Mówili oni: - Czy Mesjasz, gdy przyjdzie, dokona więcej cudów niż on?


text:
Faryzeusze usłyszeli o niepokojach z powodu Jezusa. Dlatego oni i arcykapłani posłali strażników, aby go uwięzić.


text:
Żydzi zadawali sobie pytanie: - Dokąd on chce pójść? Dlaczego nie będziemy mogli go znaleźć? Czy chce iść do rodaków, rozproszonych wśród Greków i tam nauczać?


text:
- Kto ma pragnienie, niech przyjdzie do mnie i pije. Jeśli kto we mnie wierzy, z serca jego popłyną strumienie ożywczej wody, jak mówi Pismo.


text:
Powiedział to, mając na myśli Ducha, którego mieli przyjąć wierzący w niego. Ale Duch nie był jeszcze zesłany, bo i Jezus nie wszedł jeszcze do swej chwały.


text:
Przecież Pismo mówi, że Mesjasz będzie potomkiem Dawida i będzie pochodził z Betlejem, skąd i Dawid był rodem.


text:
Strażnicy wrócili więc do arcykapłana i faryzeuszy, którzy zapytali: - Dlaczego nie przyprowadziliście go?


text:
- Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim się go nie przesłucha, by stwierdzić, czego się dopuścił?


text:
W odpowiedzi usłyszał: - Czy i ty jesteś z Galilei? Czytaj uważnie i przekonaj się, że żaden prorok nie pochodził z Galilei!


text:
ale o świcie wrócił do świątyni. Gdy wszyscy ludzie zgromadzili się wokół niego, usiadł i zaczął nauczać.


text:
Wtedy znawcy Prawa i faryzeusze przyprowadzili kobietę, przyłapaną na zdradzie małżeńskiej, kazali jej stanąć pośrodku


text:
Zadali mu to pytanie podstępnie, aby mogli go oskarżyć. Ale Jezus pochylił się i zaczął pisać palcem po ziemi.


text:
Gdy jednak natarczywie dalej go pytali, wyprostował się i powiedział: - Kto z was jest bez winy, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem!


text:
Gdy to usłyszeli, wymykali się jeden po drugim, poczynając od najważniejszych osobistości. Został tylko Jezus i ta kobieta na środku.


text:
Wtedy Jezus podniósł się i zapytał: - Gdzie są twoi oskarżyciele, kobieto? Czy nikt cię nie potępił?


text:
- Nikt, Panie. - odpowiedziała. Na to Jezus: - Ja również cię nie potępiam. Możesz odejść, ale już więcej nie grzesz.


text:
Później Jezus przemówił znów do ludu: - Ja jestem światłem dla świata! Kto idzie moim śladem, nie będzie już błądził w ciemności, gdyż będzie miał życiodajne światło.


text:
Faryzeusze powiedzieli wtedy: - Ponieważ sam jesteś dla siebie świadkiem, twoje świadectwo nie jest ważne.


text:
Jezus odpowiedział: - Jeżeli nawet sam dla siebie jestem świadkiem, to moje świadectwo jest ważne, ponieważ wiem skąd pochodzę i dokąd idę.


text:
Jeśli nawet osądzam, to mój wyrok jest ważny, bo nie jestem sam. Jest ze mną Ojciec, który mnie posłał.


text:
Zapytali wtedy: - Gdzie jest twój Ojciec? Jezus powiedział: - Nie znacie ani mnie, ani mojego Ojca! Gdybyście wiedzieli kim jestem, wiedzielibyście też, kto jest moim Ojcem.


text:
To wszystko mówił w świątyni, gdy nauczał w pobliżu skarbca. Nikt jednak go nie zatrzymał, bo jeszcze nie nadeszła jego godzina.


text:
Innym razem powiedział do nich: - Ja odchodzę, a wy mnie będziecie szukać i będziecie umierać w grzechu. Tam, dokąd ja odchodzę, wy pójść nie możecie.


text:
Pytali więc Żydzi: - Czyżby chciał popełnić samobójstwo, skoro mówi, "nie możecie pójść tam, dokąd ja odchodzę"?


text:
A Jezus na to: - Wy jesteście stąd, a ja jestem stamtąd. Wy należycie do tego świata, a ja do tego świata nie należę.


text:
Powiedziałem już wam, że będziecie umierać w grzechu. Jeśli nie uwierzycie, je to ja jestem Przedwieczny, będziecie umierali w grzechach.


text:
Mógłbym również o was wiele powiedzieć i was osądzić. Ten bowiem, który mnie posłał jest Prawdziwy i to, czego on mnie nauczył, ogłaszam światu.


text:
Dlatego Jezus powiedział: - Gdy podniesiecie Syna Człowieczego wzwyż, poznacie, że to ja jestem Przedwieczny i niczego nie robię samowolnie. Mówię tylko to, czego mnie nauczył Ojciec.


text:
Ten, który mnie posłał, jest ze mną; nie opuścił mnie, ponieważ zawsze postępuję zgodnie z jego wolą.


text:
Mówił więc Jezus do Żydów, którzy mu uwierzyli: - Dopiero wtedy możecie być naprawdę moimi uczniami, gdy będziecie się trzymać tego, co mówię.


text:
- Jesteśmy potomkami Abrahama - odpowiedzieli mu. - Nie byliśmy nigdy i nie jesteśmy niewolnikami. Dlaczego więc mówisz, że będziemy wyzwoleni?


text:
Wiem, że jesteście potomkami Abrahama; ale moje słowa do was nie trafiają. Dlatego chcecie mnie zabić.


text:
Odpowiedzieli mu: - Naszym ojcem jest Abraham! Na to Jezus: - Gdybyście byli dziećmi Abrahama, postępowalibyście jak Abraham!


text:
A teraz chcecie zabić mnie, człowieka, który mówi wam prawdę, usłyszaną od Boga! Abraham tak nie postępował.


text:
Wy czynicie to, co czyni wasz ojciec. Odpowiedzieli: - Nie jesteśmy nieślubnymi dziećmi. Mamy tylko jednego Ojca, Boga.


text:
- Gdyby Bóg był waszym Ojcem - powiedział Jezus - to przyjęlibyście mnie całym sercem. Ja pochodzę od Boga i jestem tu. Nie przyszedłem samowolnie, lecz on mnie posłał.


text:
Waszym ojcem jest diabeł, dlatego chcecie ulegać złym żądzom, które w nim mają swoje źródło. Zawsze był on zabójcą i nie stał na gruncie prawdy, bo w swojej istocie jest zaprzeczeniem prawdy! Gdy kłamie jest w zgodzie z samym sobą, ponieważ jest kłamcą i ojcem kłamstwa.


text:
- Nie ma we mnie demona - odpowiedział Jezus. - Strzegę tylko chwały mego Ojca. A wy mnie znieważacie!


text:
Żydzi na to: - Teraz jesteśmy pewni, że cię demon opętał. Abraham umarł, umarli tak samo prorocy, a ty twierdzisz, że "ten, kto stosuje się do moich słów, nigdy nie umrze".


text:
Czy jesteś większy od naszego praojca Abrahama? On umarł i prorocy poumierali. Za kogo się uważasz? -


text:
- Na nic byłaby moja chwała - odpowiedział Jezus - gdybym sam ją tworzył. Chwalą obdarza mnie mój Ojciec, o którym twierdzicie, że jest waszym Bogiem.


text:
Przecież go nie znacie, ja natomiast wiem, kim on jest! Gdybym powiedział, że nie wiem, byłbym kłamcą podobnym do was. Ale ja go znam i stosuję się do jego słowa.


text:
Wtedy Żydzi powiedzieli: - Nie masz jeszcze pięćdziesięciu lat, a twierdzisz, że widziałeś Abrahama?


text:
Rabbi, - zapytali uczniowie - czyja to wina, że ten człowiek urodził się niewidomy, jego czy rodziców?


text:
Jezus odpowiedział: - Ani on nie zawinił, ani jego rodzice. Urodził się niewidomy, aby na nim okazało się działanie mocy Bożej.


text:
Musimy działać zgodnie z wolą tego, który mnie posłał, dopóki trwa dzień. Gdy nadejdzie noc, nikt nie będzie mógł działać.


text:
Poszedł więc i umył się, a gdy wracał, już widział. Wtedy sąsiedzi i ci, którzy znali go jako żebraka, pytali: - Czy to nie ten, który siedział i żebrał?


text:
Jedni mówili: - Tak, to on! Inni przeczyli: - Nie, jest tylko podobny do niego! On zaś twierdził: - To właśnie ja!


text:
Odpowiedział: - Człowiek, któremu na imię Jezus, zrobił błoto, pomazał mi oczy i kazał iść umyć się w Syloe. Poszedłem więc, umyłem się i teraz widzę.


text:
Z kolei faryzeusze pytali, w jaki sposób odzyskał wzrok. Odpowiedział im: - Nałożył mi błota, umyłem się i teraz widzę!


text:
Wówczas niektórzy faryzeusze mówili: - Nie może pochodzić od Boga człowiek, który nie przestrzega sabatu! A inni pytali: - Czy grzeszny człowiek może dokonywać takich cudów? I doszło między nimi do rozłamu.


text:
Jeszcze raz zwrócili się do niewidomego: - A co ty myślisz o tym, który przywrócił ci wzrok? - Że jest prorokiem - odpowiedział.


text:
Żydzi jednak nie wierzyli, że on był niewidomy i że odzyskał wzrok, dopóki nie wezwali jego rodziców


text:
i nie zapytali ich: - Czy to wasz syn? Czy potwierdzacie, że urodził się niewidomy? Jak to się stało, że teraz widzi?


text:
Ale jak to się stało, że teraz widzi, nie wiemy. Nie wiemy też, kto przywrócił mu wzrok. Jego zapytajcie! Jest pełnoletni, niech sam odpowie.


text:
Rodzice jego odpowiedzieli tak, bo się bali Żydów, którzy już przedtem postanowili wyłączyć z synagogi każdego, kto uzna Jezusa za Mesjasza.


text:
Wobec tego po raz drugi wezwali człowieka, który był przedtem niewidomy i nalegali na niego: - Na Boga, mów prawdę! Naszym zdaniem ten człowiek jest grzesznikiem!


text:
On zaś odpowiedział: - Czy jest grzesznikiem, nie wiem. Wiem jedno, że byłem niewidomy, a teraz widzę!


text:
Odpowiedział im: - Przecież wam już powiedziałem, nie słyszeliście? Chcecie to jeszcze raz usłyszeć? A może chcecie zostać jego uczniami?


text:
- To dziwne, że nie wiecie, skąd on pochodzi, ale on przywrócił mi wzrok - odpowiedział ten człowiek.


text:
- Przecież każdy wie, że Bóg nie spełnia próśb grzeszników, ale prośby tych, którzy go czczą i postępują zgodnie z jego wolą.


text:
I wyrzucili go. Jezus dowiedział się o tym i gdy go odnalazł, zapytał: - Czy wierzysz w Syna Człowieczego?


text:
Jezus powiedział: - Przyszedłem na ten świat jako sędzia, aby ci, którzy nie widzą - widzieli, a ci, którzy widzą - oślepli.


text:
- Gdybyście byli ślepi - odpowiedział Jezus - grzech nie ciążyłby na was. Skoro jednak uważacie, że dobrze widzicie, znaczy to, że trwacie w grzechu.


text:
- Zapewniam was, kto nie wchodzi do owczarni przez bramę lecz inną drogą, ten jest złodziejem i zbójem.


text:
Ja przyszedłem dać życie i to w obfitości. Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz odda swoje życie za owce.


text:
Najemnik, który nie jest ani pasterzem, ani właścicielem owiec, na widok zbliżającego się wilka porzuca owce i ucieka. Wilk zaś porywa je i rozpędza.


text:
Mam też inne owce, które nie są z tej samej owczarni. Te muszę poprowadzić i będą słuchać mojego głosu. Powstanie wtedy jedno stado z jednym pasterzem.


text:
Nikt mi życia nie odbiera, sam je oddaję. W mojej mocy leży oddać je i w mojej mocy leży przyjąć je na nowo. Takie zadanie otrzymałem od mojego Ojca.


text:
Inni zaś twierdzili: - Człowiek opanowany przez demona nie może mówić takich rzeczy. Czy demon może przywracać wzrok niewidomym?


text:
Otoczyli go wtedy Żydzi i nawiązali z nim rozmowę: - Jak długo jeszcze będziesz nas dręczył? Powiedz nam otwarcie, czy jesteś Mesjaszem, czy nie?


text:
- Już wam mówiłem, ale nie wierzycie - odpowiedział Jezus. - Czyny których dokonuję z woli Ojca, świadczą o mnie.


text:
Wtedy Jezus powiedział: - Tyle wspaniałych rzeczy pokazałem wam z woli Ojca, za którą z nich chcecie mnie ukamienować?


text:
- Za bluźnierstwo, a nie za którykolwiek z twych chwalebnych czynów - odpowiedzieli Żydzi. - Za to, że jesteś człowiekiem, a robisz z siebie Boga!


text:
to dlaczego twierdzicie, że bluźnię, gdy mówię, że jestem Synem Boga, skoro Ojciec poświęcił mnie i posłał na świat?


text:
Ale jeśli nie wierzycie mi, dajcie wiarę temu, co czynię, abyście się w pełni przekonali, że Ojciec jest we mnie, a ja w Ojcu!


text:
Wielu ludzi przychodziło do niego i mówiło: - Chociaż Jan nie dokonał żadnego cudu, ale wszystko, co mówił o Jezusie, było prawdą!


text:
Pewien człowiek, któremu było na imię Łazarz, zachorował we wsi Betania, gdzie mieszkała Maria i jej siostra, Marta.


text:
A była to ta Maria, która namaściła Pana pachnącym balsamem i wytarła mu nogi swoimi włosami. To właśnie jej brat, Łazarz, zachorował.


text:
Gdy Jezus to usłyszał, powiedział: - Nie śmierć będzie skutkiem tej choroby, lecz chwała Boża, dzięki czemu Syn Boży będzie uwieńczony chwałą.


text:
Jezus odpowiedział: - Dzień ma przecież dwanaście godzin. Kto wędruje w dzień, nie potyka się, bo widzi światło dzienne.


text:
Ale przez wzgląd na was, abyście mogli uwierzyć, cieszę się, że mnie tam wtedy nie było. A teraz chodźmy do niego.


text:
Wówczas Tomasz, zwany Bliźniakiem, zwrócił się do pozostałych uczniów: - No, to chodźmy i my umrzeć razem z nim!


text:
Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem - powiedział Jezus. - Kto wierzy we mnie, chociażby umarł, będzie żył.


text:
Po tych słowach odeszła, zawołała swoją siostrę, Marię i po cichu jej powiedziała: - Wzywa cię Nauczyciel, jest tutaj!


text:
A Żydzi, którzy przebywali w mieszkaniu i pocieszali Marię, widząc że zerwała się i wybiegła, poszli za nią, pewni, że idzie się wypłakać nad grobem.


text:
Maria tymczasem poszła tam, gdzie zatrzymał się Jezus. Gdy go ujrzała, padła mu do nóg i powiedziała: - Panie, gdybyś był tutaj, mój brat by nie umarł.


text:
Niektórzy zaś pytali: - Jeśli przywrócił wzrok niewidomemu, czy nie mógł czegoś zrobić, żeby Łazarz nie umarł?


text:
- Odsuńcie tę płytę - rozkazał Jezus. Siostra zmarłego, Marta, ostrzegała go: - Panie, on jest w stanie rozkładu. Przecież to już czwarty dzień!


text:
Wiem, że zawsze mnie wysłuchasz. Ale powiedziałem tak przez wzgląd na tych ludzi dookoła, aby uwierzyli, że ty mnie posłałeś.


text:
Zmarły wyszedł, nogi i ręce miał owinięte opaskami, a chustę na twarzy. - Rozwiążcie go, aby mógł odejść - rozkazał Jezus.


text:
Arcykapłani i faryzeusze zwołali więc posiedzenie Sanhedrynu (Rady Najwyższej) i zastanawiali się: - Co robić? Ten człowiek dokonuje tylu cudów!


text:
Jeżeli jakoś mu nie przeszkodzimy, to wszyscy w niego uwierzą, a wtedy wkroczą Rzymianie, zburzą nam świątynię i zniszczą naród.


text:
Wówczas jeden z nich, Kaifasz, który w tym roku był arcykapłanem, powiedział: - Wy nie wiecie, w czym rzecz.


text:
Dlatego Jezus unikał Żydów, oddalił się stamtąd na teren w pobliżu pustyni, do miasta Efraim i tam przebywał z uczniami.


text:
Zbliżało się żydowskie święto Paschy i wielu pielgrzymów z tych okolic przyszło już przed tym świętem do Jerozolimy, by poddać się rytualnemu oczyszczeniu.


text:
Oni to szukali Jezusa, a gdy spotkali się w świątyni, pytali jedni drugich: - Jak wam się zdaje? Chyba on nie przyjdzie na święta?


text:
Arcykapłani i faryzeusze nakazali bowiem, aby każdy, kto zna miejsce jego pobytu, doniósł o tym, ponieważ chcieli go uwięzić.


text:
Tymczasem Jezus na sześć dni przed Paschą przyszedł do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, któremu przywrócił życie.


text:
Przygotowano tam uroczyste przyjęcie; Marta usługiwała, a Łazarz i inni goście byli z nim przy stole.


text:
Wtedy Maria wzięła flakon drogiego balsamu z prawdziwego nardu, namaściła Jezusowi nogi i wytarła je swoimi włosami. Zapach olejku napełnił cały dom.


text:
Nie powiedział tego w trosce o biednych, lecz dlatego, że był złodziejem i nosząc sakiewkę ze wspólnymi pieniędzmi, przywłaszczał sobie z tego, co tam włożono.


text:
Wielu pielgrzymów żydowskich dowiedziało się, że Jezus przebywa w Betanii. Przyszli tam, i to nie tylko ze względu na Jezusa, ale także, by zobaczyć Łazarza, któremu on przywrócił życie.


text:
Następnego dnia tłum pielgrzymów, który przybył na święta, dowiedział się. że Jezus jest w drodze do Jerozolimy.


text:
Wzięli więc gałązki palmowe, wyszli mu na spotkanie i wołali: Hosanna! Chwała temu, który przychodzi w imieniu Pana. królowi Izraela!


text:
Z początku uczniowie Jezusa tego nie rozumieli. Ale gdy Jezus dostąpił pełni chwały, przypomnieli sobie, że to o nim napisano i dla niego to uczynili.


text:
Wszyscy, którzy byli z Jezusem wtedy, gdy wywołał Łazarza z grobu i przywrócił mu życie, rozgłaszali, co się stało.


text:
Zapewniam was, jeśli ziarno pszeniczne nie obumrze wrzucone w ziemię, pozostaje pszenicznym ziarnem. Jeśli obumrze, przynosi wielki plon.


text:
Kto zbytnio ceni swe życie, ten je straci. Kto nie ceni swego życia na tym świecie, ten zachowa je dla wieczności.


text:
Gdy ktoś chce mi służyć, niech idzie w moje ślady, wtedy mój sługa będzie tam, gdzie ja będę. Mój Ojciec wynagrodzi tego. kto mi służy.


text:
Ogarnia mnie teraz niepokój! Cóż mam powiedzieć? Ojcze, ratuj mnie przed tym, co mnie czeka w tej godzinie! Nie! Przecież przyszedłem ze względu na tę godzinę.


text:
W tłumie, który tam stał i to słyszał, jedni mówili, że zagrzmiało, inni zaś: - To anioł przemówił do niego!


text:
Odezwano się z tłumu: - Wiemy z ksiąg Starego Prawa, że Mesjasz zostanie z nami na zawsze. Dlaczego więc mówisz, że Syn Człowieczy ma być wywyższony? Kim jest ten Syn Człowieczy?


text:
Jezus odpowiedział: - Światło już wkrótce przestanie świecić wśród was. Dopóki macie światło, podążajcie do przodu, aby ciemności was nie zaskoczyły! Kto chodzi po ciemku, nie wie, dokąd zdąża.


text:
Dopóki macie światło, ufajcie mu, abyście sami promienieli światłem! Po tych słowach Jezus odszedł i ukrył się przed ludźmi.


text:
W ten sposób sprawdziło się słowo proroka Izajasza: Panie, kto uwierzył naszemu wołaniu? Komu Pan objawił swą potęgę?


text:
Zaćmił im wzrok i w kamień zamienił serce, żeby nie widzieli i nic nie rozumieli żeby się nie nawrócili, i abym ich nie uzdrowił.


text:
Niemniej jednak wielu wybitnych Żydów uwierzyło w niego, ale nie przyznawali się do tego wobec faryzeuszy w obawie przed wyłączeniem z synagogi.


text:
Nie osądzam tego, kto słuchając moich słów nie stosuje się do nich. Nie po to przecież przyszedłem, by sądzić świat, ale po to, by świat ratować.


text:
Kto mnie nie uznaje i nie przyjmuje moich słów, ten ma już swego sędziego; Słowo, które wypowiedziałem, osądzi go w dniu ostatnim.


text:
Nie mówiłem przecież niczego samowolnie, lecz ten, który mnie posłał, Ojciec, nakazał mi, co i jak mam mówić.


text:
Wiem też, że jego przykazanie decyduje o życiu wiecznym. To więc, co ja mówię, mówię tak, jak mi przykazał Ojciec.


text:
Przed świętem Paschy, Jezus, świadom, że nadeszła dla niego chwila przejścia z tego świata do Ojca, pełen miłości dla swoich na tym świecie, zachował tę miłość aż do końca.


text:
Była właśnie wieczerza. Już wcześniej diabeł zawładnął sercem Judasza z Kariotu, syna Szymona, podsuwając mu myśl, by zdradził Jezusa.


text:
Potem nalał wody do miednicy, zaczął obmywać uczniom nogi i wycierać je płótnem, którym był przepasany.


text:
A Piotr: - Nigdy na to nie pozwolę, abyś mi mył nogi! Jezus odpowiedział: - Jeśli nie umyję, nie będziesz miał ze mną wspólnoty.


text:
Jezus odpowiedział: - Kto się już wykąpał, musi umyć tylko nogi, bo poza tym jest czysty. A wy jesteście czyści, chociaż nie wszyscy!


text:
Gdy już umył im nogi, ubrał się i znowu zajął miejsce przy stole, spytał: - Czy wiecie, co dla was zrobiłem?


text:
Nie wszystkich to dotyczy. Wiem, kogo wybrałem. Musi jednak spełnić się to, co jest w Piśmie: Ten, który jadł mój chleb, wystąpi przeciwko mnie.


text:
Zapewniam was, kto przyjmuje tego, kogo ja posyłam, mnie przyjmuje. A kto mnie przyjmuje, przyjmuje tego, który mnie posłał.


text:
Po tych słowach Jezus, do głębi wzburzony, oświadczył: - Nie mam wątpliwości, jeden z was mnie wyda.


text:
Jezus odpowiedział: - Ten, któremu podam kawałek umoczonego chleba. Wziął kawałek chleba, umoczył, podał Judaszowi z Kariotu, synowi Szymona,


text:
Ponieważ Judasz nosił sakiewkę z pieniędzmi, niektórzy myśleli, że Jezus kazał mu iść na rynek po niezbędne zakupy świąteczne lub rozdać jałmużnę ubogim.


text:
Po jego wyjściu Jezus powiedział: - Teraz ujawniła się chwała Syna Człowieczego, a w nim chwała Boga.


text:
Dzieci, nie pozostanę już z wami długo i wy będziecie mnie szukać. Powtarzam wam to, co powiedziałem Żydom. Dokąd ja odchodzę, wy przyjść nie możecie.


text:
Daję wam nowe przykazanie. Kochajcie jeden drugiego! Kochajcie się wzajemnie, tak jak ja was ukochałem!


text:
Zapytał Szymon Piotr: - Panie, dokąd odchodzisz? Jezus odpowiedział: - Tam, dokąd ja odchodzę, ty teraz pójść nie możesz, ale pójdziesz później.


text:
- Jesteś gotów oddać życie za mnie? - powiedział Jezus. - Chcesz się dowiedzieć prawdy? Zanim kogut zapieje, ty trzy razy oświadczysz, że mnie nie znasz.


text:
W domu mojego Ojca wiele jest miejsca. Gdyby tak nie było, powiedziałbym o tym, bo właśnie odchodzę zapewnić wam miejsce.


text:
Jezus odpowiedział: - Ja jestem tą drogą i prawdą, i życiem. I tylko dzięki mnie możesz dojść do Ojca.


text:
Odpowiedział mu Jezus: - Od tak dawna jestem z wami, a ty, Filipie, jeszcze mnie nie znasz? Kto widzi mnie, ten widzi Ojca. Dlaczego więc mówisz, ,,Pokaż nam Ojca"?


text:
Czy nie wierzysz, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie? To, co wam mówię, nie pochodzi ode mnie, lecz od Ojca, który we mnie przebywa i przeze mnie działa.


text:
Wierzcie mi, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie. A jeśli nie, to przynajmniej uwierzcie ze względu na to, co zdziałał.


text:
Zapewniam was, że kto wierzy we mnie, dokonywać będzie takich samych dzieł, jakich ja dokonuję, a nawet większych, bo ja idę do Ojca.


text:
Będzie to Duch Prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna. Wy go znacie. On wśród was przebywa i jest w was.


text:
Jeszcze chwila, a świat już mnie nie zobaczy. Ale wy mnie widzicie i skoro ja żyję, wy też żyć będziecie.


text:
Kto zna moje przykazania i przestrzega ich, ten mnie kocha. Tego, kto mnie kocha, kochać będzie mój Ojciec. Ja również będę go kochał i objawię mu siebie.


text:
Wtedy Juda, ale nie ten z Kariotu, zapytał Jezusa: - Panie, cóż to się stało, że chcesz objawić się nam, a nie światu?


text:
Jezus odpowiedział: - Jeśli ktoś mnie kocha, to będzie zachowywał moje Słowo i mój Ojciec będzie go kochał, przyjdziemy do niego i będziemy z nim przebywać.


text:
Kto mnie nie kocha, nie zachowuje moich słów, a Słowo, które słyszycie, pochodzi nie ode mnie, lecz od Ojca, który mnie posłał.


text:
Duch Święty, którego Ojciec pośle wam w moim imieniu, będzie wam wszystko przypominał i pomoże to pojąć.


text:
Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam! Nie tak, jak świat daje, ja wam go daję. Odwagi! Nie bójcie się!


text:
Słyszeliście, co wam powiedziałem. Odchodzę, ale przyjdę do was. Jeśli mnie kochacie, powinniście się cieszyć, bo idę do Ojca, a Ojciec jest większy ode mnie.


text:
Nie będę już długo z wami rozmawiał, bo zbliża się ten, który ujarzmi świat, ale nade mną władzy nie ma.


text:
Świat jednak musi się dowiedzieć, że kocham Ojca i tak postępuję, jak mi nakazał Ojciec. Bądźcie gotowi, trzeba nam iść.


text:
Odcina on ode mnie każdą gałązkę, która nie wydaje owocu. Oczyszcza natomiast każdą, która daje owoc, aby jeszcze lepiej owocowała.


text:
Trwajcie w społeczności ze mną, a ja będę z wami. Jak gałązka odcięta od winorośli nie może owocować, tak i wy nie możecie, jeśli nie będziecie w społeczności ze mną.


text:
Ja jestem tą winoroślą, a wy gałązkami. Kto trwa w społeczności ze mną, jak ja z nim, ten wydaje obfity owoc; beze mnie niczego nie dokonacie.


text:
Kto nie trwa w społeczności ze mną, zostanie odrzucony, jak gałązka i uschnie. Potem zbiorą je i wrzucą do ognia, gdzie spłoną.


text:
Jeśli będziecie trwać ze mną w społeczności, wierni moim słowom, to spełni się wam wszystko, o co poprosicie.


text:
Gdy będziecie przestrzegać moich przykazań, wtedy wytrwacie w miłości do mnie, tak, jak ja zachowałem przykazania mojego Ojca i trwam w miłości do niego.


text:
Nie nazywam was już sługami, bo sługa nie rozumie, co czyni jego pan. Nazywam was przyjaciółmi, ponieważ dałem wam poznać to wszystko, co usłyszałem od mojego Ojca.


text:
To nie wy wybraliście mnie, ale ja was wybrałem i przeznaczyłem do tego. abyście poszli i przynieśli plon i to plon trwały! Wtedy Ojciec da wam to, o co go w imieniu moim prosić będziecie.


text:
Gdybyście należeli do tego świata, kochałby on was jako swoją własność. Ale nie należycie do tego świata, bo odebrałem was światu i dlatego was nienawidzi.


text:
.. Przypomnijcie sobie, co wam powiedziałem, że sługa nie jest większy od swego pana. Skoro mnie prześladowali, to i was będą prześladować. Jeżeli byli wierni mojemu Słowu, to i waszemu będą wierni.


text:
Ale z mojego powodu będą wszelkimi sposobami działać przeciwko wam, ponieważ nie znają tego, który mnie posłał.


text:
Gdybym nie przyszedł i nie mówił do nich, nie ponosiliby winy. Teraz jednak nie mają żadnego wytłumaczenia ze swojej winy.


text:
Nie ponosiliby winy, gdybym nie dokonał wśród nich takich czynów, jakich nikt inny nie dokonał. Ale teraz, chociaż je widzieli, nienawidzą zarówno mnie, jak i mego Ojca.


text:
Zbliża się czas, kiedy was będą usuwać ze społeczności wierzących, a ci, którzy pozbawią was życia, będą przekonani, że służą Bogu.


text:
Uprzedzam was o tym, abyście w czasie prześladowań uświadomili sobie, że wam to powiedziałem. Przedtem, dopóki byłem z wami, nie mówiłem o tym.


text:
Ale naprawdę, lepiej dla was, bym odszedł, bo jeśli nie odejdę, nie przyjdzie wam na pomoc Duch Święty. Natomiast jeżeli odejdę, poślę go do was.


text:
Dopiero gdy przyjdzie Duch Prawdy, doprowadzi was do poznania całej prawdy. Nie będzie bowiem mówił w swoim imieniu, lecz powie wam to, co wie od Ojca, przyniesie wam też wieść o rzeczach przyszłych.


text:
Wszystko, co ma Ojciec jest moje. Dlatego powiedziałem, że Duch czerpie z tego, co moje i wam przekazuje.


text:
Wtedy niektórzy uczniowie pytali jeden drugiego: - Co znaczą te słowa? Albo, co to znaczy: Odchodzę do Ojca?


text:
Jezus wiedział, że chcieli go o to zapytać, dlatego odezwał się: - Zastanawia was to, co powiedziałem, że już wkrótce mnie nie zobaczycie, ale niedługo potem znów będę z wami.


text:
Zapewniam was, że będziecie płakać i narzekać, a świat będzie się cieszył. Będzie wam smutno, ale wasz smutek zamieni się w radość.


text:
Gdy kobieta rodzi, doznaje bólu. bo nadszedł dla niej czas cierpienia. Ale kiedy urodzi, cieszy się i zapomina o bólu, bo człowiek przyszedł na świat.


text:
Wy także martwicie się teraz, ale gdy was znów zobaczę, będziecie się cieszyć i nikt nie pozbawi was tej radości.


text:
Wówczas nie będziecie mnie o nic pytać. Zapewniam was, jeśli będziecie o coś prosić Ojca, powołując się na mnie, da wam to.


text:
Dotychczas o nic nie prosiliście w moim imieniu. Proście, to otrzymacie, a wasza radość będzie całkowita.


text:
Mówiłem wam o tym, używając przenośni. Wkrótce nie będę mówił w ten sposób, lecz wprost będę wam mówił o Ojcu.


text:
Wtedy będziecie prosić, powołując się na mnie, ale nie znaczy to, że zawsze będę się wstawiał za wami u Ojca.


text:
- Jesteśmy więc pewni, że ty wiesz wszystko i nikt cię żadnym pytaniem nie zaskoczy. Dlatego wierzymy, że przyszedłeś od Boga.


text:
Zbliża się chwila, a nawet już nadeszła, kiedy to rozproszycie się, każdy w swoją stronę, a mnie zostawicie samego. A jednak nie będę osamotniony, ponieważ Ojciec jest przy mnie.


text:
Powiedziałem wam o tym, abyście zaznali spokoju w społeczności ze mną. Świat da się wam we znaki, ale odwagi! Ja odniosłem zwycięstwo nad światem!


text:
Po tych słowach Jezus skierował wzrok ku niebu i tak się modlił: - Ojcze, nadszedł już czas! Spraw, by zajaśniał majestat Syna, a wtedy Syn ukaże blask twojej chwały.


text:
W tym celu udzieliłeś Synowi władzy nad ludźmi, by wszystkich, których mu powierzyłeś obdarzył życiem wiecznym.


text:
Sensem życia wiecznego jest poznanie ciebie, jedynego prawdziwego Boga oraz Jezusa Chrystusa, którego ty posłałeś.


text:
A teraz ty Ojcze, spraw, by zajaśniał blask tej chwały, jaką miałem przy tobie, zanim zaistniał świat.


text:
Objawiłem ciebie ludziom, których powierzyłeś mi na świecie. Byli oni twoją własnością, ale powierzyłeś ich mnie, a oni są posłuszni twojemu Słowu.


text:
Modlę się za nich; nie za świat się modlę, ale za tych, których mi powierzyłeś, bo są twoją własnością.


text:
Wszystko, co moje, należy do ciebie, a co twoje, jest moją własnością, dlatego wśród swoich doznaję chwały.


text:
Nie należę już do tego świata, ale oni należą. Ja idę do ciebie. Święty Ojcze, zachowaj w swojej opiece tych, których mi dałeś, aby stanowili jedność, jak my.


text:
Dopóki byłem z nimi, opiekowałem się nimi w twoim imieniu i chroniłem tak, że nikt nie zginął oprócz tego, którego zagładę zapowiedziało Pismo.


text:
Przekazałem im twoje Słowo, a świat ich znienawidził, ponieważ oni, podobnie jak ja, nie należą do tego świata.


text:
Niech wszyscy stanowią jedność, podobnie, jak ty, Ojcze, jesteś we mnie, a ja w tobie. Nich oni też będą jednością w społeczności z nami, aby świat uwierzył, że ty mnie posłałeś.


text:
A ja im dałem odblask tej chwały, którą ty mi dałeś, żeby stanowili jedność, podobnie, jak my jesteśmy jednością.


text:
Ja działam w nich, a ty działasz we mnie, aby oni doszli do pełnej jedności. Wtedy świat przekona się, że ty mnie posłałeś. Umiłowałeś ich dlatego, że mnie umiłowałeś.


text:
Ojcze, pragnę, by ci, których mi powierzyłeś, byli ze mną tam, gdzie ja będę. Chcę, by zobaczyli blask tej chwały, jaką mnie otoczyłeś, ponieważ umiłowałeś mnie jeszcze przed stworzeniem świata.


text:
Ojcze sprawiedliwy! Świat cię nie poznał, ale ja cię poznałem. Oni także pojęli, że to ty mnie posłałeś.


text:
Dałem im poznać twoje imię i jeszcze dam poznać, aby ta sama miłość, którą mnie obdarowałeś, była w nich i abym ja był w nich.


text:
To miejsce znał również ten sprzedawczyk Judasz, gdyż Jezus często spotykał się tam ze swoimi uczniami.


text:
Dlatego Judasz przyprowadził tam zbrojny oddział wojska rzymskiego z pochodniami i latarniami oraz strażników świątynnych od arcykapłanów i faryzeuszy.


text:
Wówczas Jezus, świadom wszystkiego, co go czeka, wyszedł im na spotkanie i zapytał: - Kogo szukacie?


text:
Odpowiedzieli: - Jezusa z Nazaretu! Rzekł im: - To ja! Wśród nich stał też Judasz, który go zdradził.


text:
Rzekł Jezus: - Już wam powiedziałem, że to ja. Jeżeli więc mnie szukacie, to pozwólcie odejść moim uczniom!


text:
Wtedy Szymon Piotr dobył miecza, zadał cios słudze arcykapłana i uciął mu prawe ucho. Sługa ten miał na imię Malchus.


text:
Następnie zaprowadzili go do Annasza. Był on teściem Kaifasza, który w tym roku pełnił urząd arcykapłana.


text:
. Szymon Piotr i jeszcze jeden uczeń poszli mimo wszystko z Jezusem. Uczeń ten znany był arcykapłanowi i w ślad za Jezusem dostał się na dziedziniec pałacu arcykapłańskiego.


text:
Piotr natomiast zatrzymał się na zewnątrz, przed bramą. Wtedy ten uczeń znany arcykapłanowi wyszedł, poprosił odźwierną i wprowadził Piotra na dziedziniec.


text:
A odźwierna spytała Piotra: - Czy ty także jesteś uczniem tego człowieka? Piotr odpowiedział: - Nie!


text:
Tymczasem słudzy i strażnicy świątyni rozpalili ognisko, stanęli dokoła i grzali się, bo było zimno. Piotr również stanął wśród nich i grzał się.


text:
Jezus oświadczył: - Mówiłem jawnie wobec świata. Nauczałem zawsze w synagodze i świątyni, gdzie gromadzą się wszyscy Żydzi, a nigdy nie mówiłem potajemnie.


text:
Po tej odpowiedzi jeden ze stojących obok strażników uderzył Jezusa w twarz i krzyknął: - Tak odpowiadasz arcykapłanowi?


text:
Na to Jezus: - Jeżeli powiedziałem coś niestosownego, udowodnij mi to! A jeśli miałem rację, to dlaczego mnie bijesz?


text:
Szymon Piotr wciąż jeszcze stał przy ogniu i grzał się. Zapytano go znowu: - Czy i ty należysz do jego uczniów? A on zaprzeczył: - Nie należę!


text:
Jeden spośród służących arcykapłana, krewny tego, któremu Piotr uciął ucho, zapytał: - Czy to nie ciebie widziałem razem z nim w ogrodzie?


text:
Wczesnym rankiem zaprowadzono Jezusa od Kaifasza do pretorium. Żydzi jednak nie weszli do pretorium, by się rytualnie nie splamić, chcieli bowiem spożywać ucztę paschalną.


text:
Wówczas rzekł im Piłat: - Zabierzcie go i osądźcie według swojego prawa! Żydzi odpowiedzieli: - Nam nie wolno zabijać.


text:
Na to Piłat: - Czy ja jestem Żydem? Twój naród i arcykapłani postawili cię przed moim sądem. Co takiego zrobiłeś?


text:
Jezus dał taką odpowiedź: - Moje królestwo nie pochodzi z tego świata! Gdyby tak było, to moi podwładni walczyliby, abym nie dostał się w ręce Żydów. Ale moje królestwo nie jest stąd.


text:
Wtedy Piłat stwierdził: - Więc jednak jesteś królem. - To ty mówisz, że jestem królem - odpowiedział Jezus. - Urodziłem się i przyszedłem na świat po to, żeby świadczyć o prawdzie. Każdy, kto żyje prawdą, jest mi posłuszny.


text:
Piłat na to: - Cóż jest prawdą? Po tych słowach wyszedł znowu do Żydów i oznajmił im: - Ja nie stwierdzam w nim żadnej winy!


text:
Jest jednak taki zwyczaj, że w święto Paschy uwalniam wam jednego więźnia. Chcecie więc, bym uwolnił wam króla Żydów?


text:
I bili go po twarzy. A Piłat znowu wyszedł na zewnątrz i zwrócił się do Żydów: - Patrzcie! Prowadzę go do was, aby ogłosić, że nie stwierdziłem w nim żadnej winy.


text:
Wtedy Jezus wyszedł za nim w cierniowej koronie i w purpurowym płaszczu. A Piłat powiedział: - Oto człowiek!


text:
Gdy go ujrzeli arcykapłani i słudzy, zaczęli krzyczeć: - Ukrzyżuj go! Ukrzyżuj! Na to Piłat: - Zabierzcie go sobie i ukrzyżujcie! Ja w nim winy nie stwierdziłem.


text:
Żydzi odpowiedzieli: - My mamy swoje Prawo, zgodnie z tym Prawem zasługuje on na wyrok śmierci, ponieważ podawał się za Syna Bożego.


text:
Wszedł jeszcze raz do pretorium i zapytał Jezusa: - Skąd pochodzisz? Jezus jednak nie dał mu odpowiedzi.


text:
Wtedy rzekł Piłat: - Nie chcesz mówić ze mną? Czy nie wiesz, że mam prawo uwolnić cię i mam również prawo cię ukrzyżować?


text:
Jezus odezwał się: - Nie miałbyś nade mną żadnej władzy, gdybyś jej nie otrzymał z góry. Dlatego ten, który mnie wydał w twoje ręce, bardziej zawinił.


text:
Od tej chwili Piłat starał się uwolnić Jezusa, ale Żydzi wołali głośno: - Jeśli go uwolnisz, nie jesteś przyjacielem cesarza. Kto podaje się za króla, występuje przeciwko cesarzowi!


text:
Gdy to Piłat usłyszał, kazał wyprowadzić Jezusa, a sam zasiadł na krześle sędziowskim, ustawionym na dziedzińcu, zwanym po grecku "Litostrotos", po hebrajsku zaś "Gabbata".


text:
Działo się to w przededniu święta Paschy, około godziny dwunastej w południe. Piłat powiedział do Żydów: - Oto wasz król!


text:
Wtedy oni krzyknęli: - Precz! Precz z nim! Ukrzyżuj go! Piłat zawołał: - Mam ukrzyżować waszego króla? Arcykapłani odpowiedzieli: - Cesarz jest naszym królem, innego nie mamy.


text:
Napis ten, sporządzony w językach hebrajskim, łacińskim i greckim, czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, znajdowało się niedaleko miasta.


text:
Arcykapłani żydowscy wnieśli sprzeciw na ręce Piłata: - Nie należało pisać "Król Żydów", ale "On mówił - Ja jestem królem Żydów".


text:
Po przybiciu Jezusa do krzyża, żołnierze zabrali jego ubranie i podzielili między sobą na cztery części. Ponadto zabrali mu szatę, która nie była szyta, ale w całości tkana.


text:
Mówili przy tym: - Nie tnijmy jej, ale losujmy, kto ją dostanie. W ten sposób miała się spełnić zapowiedź Pisma: Podzielili między siebie moje ubranie, a o szatę moją rzucili losy. Tak właśnie postąpili żołnierze.


text:
Gdy Jezus zobaczył matkę, a obok niej ukochanego ucznia, zwrócił się do niej: - Matko, to jest twój syn.


text:
Po tych słowach Jezus świadom, że całe jego dzieło dobiegło już końca i że powinna się spełnić zapowiedź Pisma, rzekł: - Pragnę!


text:
Stało tam naczynie napełnione octem. Zatknięto więc gąbkę nasyconą octem na trzcinę hyzopu i podano do ust.


text:
Ponieważ było to w przeddzień święta Paschy, prosili Żydzi Piłata, by nakazał dobić skazańców przez połamanie kości i pogrzebać. Obawiali się bowiem, aby ciała ich nie pozostały na krzyżach w czasie sabatu, bo właśnie ten sabat był wielkim świętem.


text:
Ten, który był naocznym świadkiem potwierdza, że tak się stało, a jego świadectwo jest prawdziwe: on wie, że mówi prawdę, abyście i wy uwierzyli.


text:
Józef z Arymatei należał do uczniów Jezusa potajemnie, z obawy przed Żydami. Poszedł on do Piłata i prosił, by mógł zabrać ciało Jezusa. Piłat zezwolił na to; przyszedł więc i zabrał jego ciało.


text:
Przyszedł też Nikodem, który swojego czasu w nocy odwiedził Jezusa. Przyniósł około trzydziestu kilogramów balsamu z mirry i aloesu.


text:
Obaj zabrali ciało Jezusa i zgodnie z żydowskim zwyczajem pogrzebowym owinęli je w lniane płótna, nasycone balsamem.


text:
Na zboczu wzgórza, gdzie ukrzyżowano Jezusa, znajdował się ogród, w którym przygotowany był nowy grobowiec, a nikogo tam jeszcze nie pochowano.


text:
Złożono w nim ciało Jezusa ze względu na to, że nadchodziło święto Paschy, a grobowiec ten był blisko.


text:
W niedzielę wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, przyszła do grobu Maria z Magdali i zobaczyła, że kamień od grobu jest odsunięty.


text:
Pobiegła więc do Szymona Piotra i do tego ucznia, którego Jezus szczególnie kochał, i powiedziała: - Ktoś zabrał Pana z grobu i nie wiadomo, gdzie go położył.


text:
a wtedy ujrzała dwóch aniołów w bieli na tym miejscu, gdzie uprzednio złożono ciało Jezusa. Jeden z nich siedział u wezgłowia, drugi u nóg.


text:
Odezwali się do niej: - Kobieto, czemu płaczesz? - Ktoś zabrał mojego Pana i nie wiem, gdzie go położył - odpowiedziała Maria.


text:
Jezus zapytał: - Kobieto, czemu płaczesz? Kogo szukasz? Ona zaś pewna, że to ogrodnik, odpowiedziała: - Panie, jeśli ty go przeniosłeś, powiedz, gdzie go położyłeś, a ja go zabiorę.


text:
- Mario! - powiedział Jezus. Obróciła się natychmiast ku niemu i zawołała po hebrajsku: - Rabbuni! (Co znaczy: Mój Nauczycielu!)


text:
A Jezus: - Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wróciłem do Ojca! Idź natychmiast do moich braci i powiedz im, że wracam do Ojca, mojego i waszego, do Boga mojego i waszego!


text:
Maria z Magdali poszła i oznajmiła uczniom: - Widziałam Pana! I powtórzyła, co jej powiedział Jezus.


text:
Wieczorem tego samego dnia, gdy uczniowie dobrze zamknęli drzwi z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął wśród nich i tak ich pozdrowił: - Pokój wam!


text:
Tomasza, zwanego Bliźniakiem, który należał do grona dwunastu, nie było z nimi, gdy przyszedł Jezus.


text:
Pozostali uczniowie mówili mu: - Widzieliśmy Pana! On jednak oświadczył: - Nie uwierzę, dopóki nie zobaczę śladów po gwoździach na jego rękach i nie dotknę ich własnymi palcami, i dopóki nie dotknę własną ręką rany w jego boku.


text:
W tydzień później uczniowie Jezusa znów byli razem i Tomasz był z nimi. Jezus wszedł mimo zamkniętych drzwi, stanął wśród nich i tak ich pozdrowił: - Pokój wam!


text:
Następnie zwrócił się do Tomasza: - Połóż tu palec i przypatrz się moim rękom! Podnieś dłoń i dotknij mojego boku! Przestań wątpić i wierz!


text:
Rzekł mu Jezus: - Czy dlatego wierzysz, że mnie zobaczyłeś? Szczęśliwi, którzy wierzą, chociaż nie widzieli.


text:
Jeszcze wiele innych wielkich dzieł dokonał Jezus w obecności uczniów, które w tej Księdze nie zostały opisane.


text:
Te zaś dzieła zostały opisane, abyście uwierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga; abyście uwierzyli, a on wtedy zapewni wam życie.


text:
Przebywali tam Szymon Piotr i Tomasz, zwany Bliźniakiem, Natanael z Kany Galilejskiej oraz synowie Zebedeusza i dwaj inni uczniowie Jezusa.


text:
Szymon Piotr zwrócił się do nich: - Idę łowić ryby. Odpowiedzieli mu: - Idziemy z tobą. Wyszli z domu i wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie złowili.


text:
A gdy się rozwidniło, Jezus stał już nad brzegiem jeziora. Uczniowie jednak nie poznali, że to Jezus.


text:
Powiedział więc: - Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, to coś złowicie. Zarzucili więc, ale wydobyć jej nie mogli, bo była pełna ryb.


text:
Wówczas ukochany uczeń Jezusa powiedział do Piotra: - To przecież Pan! Gdy Szymon Piotr usłyszał, że to Pan, narzucił koszulę, był bowiem rozebrany, i skoczył do wody.


text:
Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieć, pełną wielkich ryb. Było ich sto pięćdziesiąt trzy. Mimo to sieć się nie porwała.


text:
Jezus powiedział: - Chodźcie jeść! A nikt z uczniów nie odważył się go zapytać: "Czy to naprawdę ty?" Domyślali się bowiem, że to Pan.


text:
Gdy się posilili, Jezus zapytał Szymona Piotra: - Szymonie, synu Jana, czy kochasz mnie bardziej niż oni? Odpowiedział mu Piotr: - Tak, Panie. Ty wiesz, że cię kocham! Powiedział mu Jezus: - Paś owce moje!


text:
Zapytał po raz drugi: - Szymonie, synu Jana, czy mnie kochasz? Odpowiedział mu: - Tak, Panie. Ty wiesz, że cię kocham. Jezus powiedział mu: - Paś moje owieczki!


text:
Za trzecim razem Jezus powiedział: - Szymonie, synu Jana, czy mnie kochasz? Piotr boleśnie odczuł, że Jezus trzykrotnie pyta go o to samo i odpowiedział: - Panie, ty wiesz wszystko! Ty wiesz, że cię kocham! Jezus powiedział: - Paś moje owce!


text:
Zapewniam cię, gdy byłeś młodszy, sam sobie zaciągałeś pas i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce, by kto inny cię opasał i prowadził tam, dokąd nie zechcesz pójść.


text:
Powiedział to, aby dać znać, jaką śmiercią Piotr przyczyni się do chwały Boga. Po tych słowach Jezus zwrócił się do niego: - Idź w moje ślady!


text:
Piotr obejrzał się i spostrzegł, że idzie za nimi ukochany uczeń Jezusa. Podczas ostatniej wieczerzy spoczywał on blisko Jezusa i zadał mu pytanie: "Kto cię zdradzi?"


text:
Jezus odpowiedział: - Jeżeli zechcę, by on pozostał tu do mojego przyjścia, to co tobie do tego? Ty idź w moje ślady.


text:
Dlatego rozeszła się wśród braci pogłoska, że ten uczeń nie umrze. Jednakże Jezus nie powiedział mu, że nie umrze, lecz powiedział do Piotra: - Co ci do tego, jeśli zechcę, by on pozostał tu aż do mego przyjścia.


text:
On jest tym uczniem, który składa świadectwo o tych wydarzeniach, który napisał tę księgę. Jesteśmy przekonani, że świadectwo jego jest prawdziwe.


text:
Wiele jeszcze innych dzieł dokonał Jezus. Gdyby ktoś chciał opisać wszystko szczegółowo, sądzę, że cały świat nie pomieściłby tych wszystkich napisanych ksiąg.


text:
aż do dnia Wniebowstąpienia. Tuż przed tym, w mocy Ducha Świętego, przekazał wybranym apostołom swoje polecenie.


text:
Po męce krzyża wiele razy w ciągu czterdziestu dni pojawiał się przed nimi, na dowód, że żyje i mówił do nich o Królestwie Bożym.


text:
Podczas jednego spotkania dał im takie polecenie: - Nie oddalajcie się od Jerozolimy i czekajcie, dopóki nie spełni się obietnica Ojca, o której wam mówiłem.


text:
Odpowiedział im: - Tylko Ojciec wie, kiedy to nastąpi, bo to jest w jego mocy; wy nie musicie wiedzieć.


text:
Przyjmiecie natomiast moc Ducha Świętego, który zstąpi na was i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż do najdalszych zakątków ziemi.


text:
Gdy w ślad za nim wpatrywali się jeszcze w niebo, stanęły nagle przy nich dwie postacie w bieli i odezwały się:


text:
- Wy, ludzie z Galilei! Cóż tak stoicie zapatrzeni wzwyż? Ten Jezus, który odszedł od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście go w drodze do nieba.


text:
Po powrocie weszli do izby na piętrze, gdzie mieszkali Piotr, Jan i Jakub. Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub syn Alfeusza, Szymon ze stronnictwa zelotów i Judasz syn Jakuba.


text:
Były tam również kobiety, Maria matka Jezusa i jego bracia. Wszyscy oni, ożywieni jedną myślą, spędzali czas na wspólnej modlitwie.


text:
- Drodzy bracia! Duch Święty ustami Dawida zapowiedział, co miało się stać z Judaszem, który doprowadził do uwięzienia Jezusa. Ta zapowiedź musiała się spełnić.


text:
Za swoją zdradę dostał zapłatę, kupił sobie kawał pola i runął głową w dół i rozbił się tak, że wypłynęły wszystkie jego wnętrzności.


text:
Gdy wszyscy mieszkańcy Jerozolimy dowiedzieli się o tym nazwali tamto pole w swoim ojczystym języku "Hakeldamach", co znaczy "pole krwi".


text:
Czytamy bowiem w Księdze Psalmów: Niech jego dom opustoszeje, niech nikt już w nim nie mieszka, jego urząd niech obejmie ktoś inny.


text:
A zatem potrzebny jest nam jeszcze jeden z grona tych ludzi, którzy byli z nami przez cały czas, gdyśmy towarzyszyli Jezusowi, naszemu Panu


text:
Przedstawiono więc dwóch takich ludzi. Był to Józef, zwany też Barsaba, z przydomkiem Justus, a drugim był Maciej.


text:
Potem modlili się tak: - Panie, ty znasz serca wszystkich. Wskaż nam jednego z tych dwóch, którego sam wybrałeś do tej służby apostolskiej,


text:
Wtedy rzucili losy i padł los na Macieja, który w ten sposób został dołączony do grona apostołów jako dwunasty.


text:
W tej samej chwili pojawiły się nad nimi języki ognia i zajaśniały nad każdym z nich w postaci rozdwojonego płomienia.


text:
Wśród mieszkańców Jerozolimy byli i tacy pobożni Żydzi, którzy pochodzili z różnych narodów całego świata.


text:
Słysząc te głosy zbiegli się tłumnie, zdumieni, że każdy z nich może słyszeć słowa, wypowiadane w jego ojczystym języku.


text:
W osłupieniu, nie mogąc wyjść z podziwu, wołali: - Przecież ci wszyscy, którzy tu mówią, to Galilejczycy!


text:
zarówno rodowici Żydzi, jak i nowo nawróceni, Kreteńczycy i Arabowie, my wszyscy słyszymy, każdy w swoim ojczystym języku, o wielkich dziełach Boga, które głoszą ludzie!


text:
Wtedy wystąpił Piotr w otoczeniu jedenastu apostołów i donośnym głosem przemówił: - Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, wysłuchajcie mnie uważnie. Chcę wam coś oznajmić.


text:
W czasach ostatecznych - mówi Bóg - ześlę mego Ducha na wszystko, co żyje. Wtedy wasze córki i wasi synowie będą mówić w proroczym natchnieniu; młodzi ludzie będą mieć widzenia, a starcy sny prorocze.


text:
Słońce pogrąży się w ciemnościach, a księżyc wzejdzie krwawo; wtedy nadejdzie Dzień Pana, wielki i pełen blasku.


text:
Posłuchajcie Izraelici, co wam teraz powiem: Dobrze wiecie, że Jezus z Nazaretu był tym człowiekiem, którego Bóg do was posłał i na dowód tego wyposażył w niezwykłą moc dokonywania cudów.


text:
Bóg z góry przewidział i postanowił, że on będzie wydany, a wy zabiliście go na krzyżu rękami bezbożnych ludzi.


text:
Bóg jednak zdjął z niego więzy śmierci i przywrócił mu życie, bo jest nie do pomyślenia, by śmierć mogła zwyciężyć.


text:
Do niego bowiem odnosi się to, co powiedział Dawid: Pan jest blisko mnie, śpieszy mi zawsze z pomocą, nic więc mi nie grozi.


text:
Bracia! Trzeba sobie jasno powiedzieć, że nasz praojciec Dawid umarł i został pochowany, a jego grób znajduje się u nas po dzień dzisiejszy.


text:
Ponieważ jednak był prorokiem, znał uroczystą obietnicę Boga, że jeden z jego potomków zasiądzie na tronie Dawidowym.


text:
W proroczej wizji zapowiedział więc zmartwychwstanie Chrystusa: Nie pozostał w krainie umarłych, a jego ciało nie obróciło się w proch.


text:
Niech więc cały naród izraelski dowie się z całą pewnością, że tego Jezusa, którego ukrzyżowaliście, Bóg uczynił Panem i Mesjaszem.


text:
Ludzie, głęboko poruszeni tym, co usłyszeli, zapytali Piotra i innych apostołów: - Bracia, co mamy teraz zrobić?


text:
Piotr odpowiedział im: - Nawróćcie się i dajcie się wszyscy ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa, a Bóg odpuści wam grzechy i wtedy otrzymacie dar Ducha Świętego.


text:
Bóg, nasz Pan, dał bowiem tę obietnicę wam, waszym dzieciom i wszystkim, którzy są jeszcze z dala, a których weźmie on do siebie.


text:
Przekonywał ich jeszcze wielu innymi słowami, po czym wezwał: - Ratujcie się przed zagładą, która grozi temu przewrotnemu pokoleniu.


text:
Ci więc, którzy posłuchali jego słów, zostali ochrzczeni. Wtedy to zostało pozyskanych około trzech tysięcy osób.


text:
Wszyscy oni trzymali się wiernie nauki apostołów, żyli we wspólnocie, dzielili się chlebem i razem modlili.


text:
Wiele cudów i znaków objawiało się dzięki apostołom, tak że nikt nie mógł się otrząsnąć z wielkiego wrażenia.


text:
Sprzedawali cały swój majątek, a uzyskane pieniądze rozdzielali pomiędzy tych, którzy byli w potrzebie.


text:
Ożywieni jednym duchem, zbierali się codziennie w świątyni, a w domach dzielili się chlebem i posilali w radosnym i serdecznym nastroju.


text:
Chwalili Boga i cieszyli się życzliwością wszystkich ludzi. Pan zaś codziennie pomnażał liczbę tych, których pragnął zbawić.


text:
Wtedy właśnie wnoszono tam człowieka, który od urodzenia miał bezwładne nogi. Codziennie sadzano go przy Bramie Pięknej, aby wchodzących do świątyni prosił o jałmużnę.


text:
a Piotr powiedział: - Nie mam ani grosza, ale daję ci to, co mam. W imię Jezusa Chrystusa z Nazaretu rozkazuję ci, wstań i zacznij chodzić!


text:
Jednocześnie chwycił go za prawą rękę i dźwignął; człowiek ten natychmiast odzyskał władzę w nogach,


text:
tak, że zerwał się, stanął o własnych siłach, zaczął chodzić i podskakiwać z radości i chwalił Boga.


text:
Rozpoznali w nim żebraka, który zwykle siedział u Bramy Pięknej przed świątynią. To, co się z nim stało, wywołało wielkie zamieszanie i podziw.


text:
Wszyscy ludzie zdumieni przybiegli na krużganek Salomona, a uzdrowiony żebrak nie odstępował Piotra i Jana.


text:
Widząc to, Piotr przemówił do ludu: - Izraelici! Co was tak dziwi i czemu tak się nam przyglądacie, jakbyśmy własnymi siłami albo dzięki własnej pobożności dokonali tego, że ten człowiek może chodzić!


text:
To Bóg naszych ojców, Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, w ten sposób przysporzył chwały swemu Synowi Jezusowi, którego zdradziliście i wyparliście się wobec Piłata. On sam był zdecydowany go uwolnić.


text:
A wy co? Wyparliście się tego świętego i sprawiedliwego Człowieka, domagając się ułaskawienia mordercy,


text:
Ten biedak, którego tu widzicie i dobrze znacie, odzyskał siły przez wiarę w moc imienia Jezusa. Ta właśnie wiara przywróciła mu na waszych oczach pełnię zdrowia.


text:
W ten sposób Bóg wypełnił to, co zapowiedział przez wszystkich proroków, że Mesjasz będzie cierpiał.


text:
On musi przebywać w niebie aż do czasu powszechnej odnowy; już przed wiekami zapowiedział to Bóg przez swoich świętych proroków.


text:
Przecież Mojżesz powiedział: Pan, wasz Bóg, powoła proroka spośród waszych braci tak, jak mnie; wtedy będziecie słuchać wszystkiego, co wam powie.


text:
To wy jesteście potomkami proroków i spadkobiercami przymierza, które Bóg zawarł z waszymi praojcami, gdy powiedział do Abrahama: Przez twoje potomstwo będę błogosławił wszystkim narodom świata.


text:
Bóg powołał i posłał swego sługę najpierw do was, żebyście z jego błogosławieństwem zerwali ze złem.


text:
Jeszcze Piotr i Jan nie skończyli mówić do ludu, a już podeszli do nich kapłani, saduceusze i dowódca straży świątynnej,


text:
Wielu słuchaczy jednak uwierzyło słowom apostołów, tak że liczba samych mężczyzn doszła do pięciu tysięcy.


text:
a wśród nich arcykapłan Annasz, Kaifasz, Jan i Aleksander, i inni, należący do rodziny arcykapłańskiej.


text:
Kazali Piotrowi i Janowi stanąć na środku i zadali im pytanie: - Skąd macie tę moc i w czyim imieniu uczyniliście to?


text:
Skoro już jesteśmy dziś przesłuchiwani z powodu dobrodziejstwa, okazanego temu kalece, który został uzdrowiony,


text:
to niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi izraelskiemu, że ten człowiek stoi zdrów przed wami tylko dzięki mocy imienia Jezusa Chrystusa z Nazaretu, przez was ukrzyżowanego, którego Bóg podźwignął z grobu.


text:
Nikt inny nie może nas ocalić i nie ma dla ludzi na całym świecie żadnego innego imienia, w którym by było wasze ocalenie.


text:
Stanowczość Piotra i Jana wywołała zdumienie wśród tych, którzy ich przesłuchiwali, tym bardziej, że obaj byli ludźmi niewykształconymi i prostymi; teraz poznali, że to ludzie z otoczenia Jezusa,


text:
- Co mamy zrobić z tymi ludźmi? Wiadomo przecież wszystkim mieszkańcom Jerozolimy, że dokonali oni oczywistego cudu i nie możemy temu zaprzeczyć.


text:
Ale, aby ta sprawa nie nabrała większego rozgłosu wśród ludzi, zabronimy im surowo przemawiać publicznie w imieniu Jezusa.


text:
Piotr i Jan jednak dali taką odpowiedź: - Rozsądźcie sami, w obecności Bożej, czy to jest słuszne, ażeby raczej was słuchać niż Boga?


text:
Nie mogąc znaleźć podstaw do ukarania, jeszcze raz im zagrozili i zwolnili ich ze względu na ludzi, wszyscy bowiem wielbili Boga za to, co uczynił.


text:
Gdy zostali zwolnieni, wrócili do swoich i powtórzyli to, co im powiedzieli arcykapłani i starszyzna.


text:
Potem wszyscy zaczęli jednogłośnie modlić się do Boga: - Panie, ty stworzyłeś niebo, ziemię, morze i wszystko, co żyje.


text:
To ty powiedziałeś słowami naszego praojca Dawida, twojego sługi, natchnionego Duchem Świętym: Dlaczego buntują się narody, a ludy knują nikczemne plany?


text:
To prawda, bo właśnie w tym mieście przeciwko Jezusowi, twemu świętemu słudze, którego ustanowiłeś Mesjaszem, sprzymierzyli się Herod i Poncjusz Piłat razem z Żydami i cudzoziemcami


text:
A teraz, Panie, popatrz, jak nam grożą i pozwól nam, twoim sługom, z całą odwagą głosić twoje Słowo.


text:
Wyciągnij swą uzdrawiającą rękę i niech się dzieją znaki i cuda w imię Jezusa, twojego świętego sługi.


text:
Jeszcze nie przebrzmiały słowa modlitwy, gdy zadrżała im ziemia pod stopami i wszystkich przeniknął Duch Święty, tak że z całą odwagą zaczęli głosić Słowo Boże.


text:
Ta wielka liczba wierzących była zespolona jednością serc i dusz. Nikt nie uważał swego majątku za osobistą własność, bo wszystko było wspólne.


text:
Apostołowie z wielką mocą składali świadectwo o zmartwychwstaniu Jezusa, swego Pana, a Bóg obdarzał ich wszystkich bogactwem laski.


text:
Nikt wśród nich nie cierpiał z powodu nędzy. Kto miał pole lub dom, sprzedawał je, a uzyskane pieniądze przynosił


text:
I tak na przykład pewien lewita rodem z Cypru, Józef, którego apostołowie nazywali Barnabą, co znaczy "syn pociechy",


text:
Wtedy Piotr powiedział: - Ananiaszu, dlaczego uległeś podszeptom szatana? Chciałeś okłamać Ducha Świętego, zatrzymując część zapłaty za sprzedaną ziemię.


text:
Przecież to była twoja własność, gdy ją sprzedałeś, mogłeś dowolnie rozporządzać pieniędzmi. Co się z tobą stało, że taki pomysł przyszedł ci do głowy? To nie wobec ludzi skłamałeś, ale wobec Boga.


text:
Gdy Ananiasz to usłyszał, padł martwy na ziemię, a wszystkich, którzy byli przy tym obecni, ogarnęło przerażenie.


text:
Wtedy Piotr zapytał ją: - Powiedz mi, czy właśnie za tyle sprzedaliście swoją ziemię? - Tak jest, za tyle - odpowiedziała.


text:
Na to Piotr: - Dlaczego spiskowaliście wspólnie przeciwko Duchowi Pańskiemu? Patrz, wracają ci, którzy pochowali twego męża, zaraz i ciebie wyniosą.


text:
W tej samej chwili padła martwa u jego nóg. Gdy młodzi weszli, zobaczyli, że już nie żyje, wynieśli ją więc i pochowali obok męża.


text:
Tymczasem za pośrednictwem apostołów działo się wśród ludzi wiele cudownych zdarzeń. Wszyscy wierzący zbierali się wspólnie w krużganku Salomona,


text:
Dochodziło do tego, że wynoszono chorych na matach i noszach nawet na ulice, aby chociaż cień przechodzącego Piotra mógł paść na kogoś z nich.


text:
Również z miejscowości w pobliżu Jerozolimy przynoszono wielu chorych i opętanych przez demony. Wszyscy odzyskiwali zdrowie.


text:
Posłuchali go i z samego rana poszli do świątyni nauczać. Tymczasem arcykapłan wraz z towarzyszącymi mu osobami zwołał całą starszyznę Izraela na posiedzenie Rady Najwyższej i kazał przyprowadzić więźniów.


text:
- Więzienie zastaliśmy dokładnie zamknięte, strażnicy stali przed bramą; weszliśmy do środka i nie znaleźliśmy tam nikogo.


text:
Wtedy właśnie przyszedł ktoś i powiedział: - Ci, których uwięziliście są teraz w świątyni i przemawiają do ludu.


text:
Dowódca straży poszedł więc ze swoimi ludźmi po apostołów, ale nie użył przemocy w obawie przed ukamienowaniem przez lud.


text:
Kiedy zostali przyprowadzeni i postawieni przed Radą Najwyższą, arcykapłan zaczął ich przesłuchiwać:


text:
- Nakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w imieniu tego człowieka. Tymczasem wasza nauka rozchodzi się po całej Jerozolimie. A w dodatku chcecie nas obciążyć odpowiedzialnością za jego śmierć.


text:
On też swoją mocą wywyższył go jako Władcę i Zbawiciela, aby dać Izraelowi możliwość nawrócenia się i odpuszczenia grzechów.


text:
My zaś jesteśmy świadkami tych wydarzeń, a także Duch Święty, którym Bóg obdarzył posłusznych sobie ludzi.


text:
Wtedy wstał jeden z nich, faryzeusz Gamaliel, nauczyciel Prawa, cieszący się powszechnym szacunkiem i polecił wyprowadzić na chwilę apostołów.


text:
Nie tak dawno objawił się niejaki Teudas, który podawał się za kogoś wielkiego. Przyłączyło się do niego około czterystu ludzi, ale gdy został zabity, jego zwolennicy rozpierzchli się i słuch o nich zaginął.


text:
Później, w czasie spisu ludności wystąpił Juda Galilejczyk, ale i on zginął, a wszyscy jego zwolennicy rozproszyli się.


text:
Dlatego w tej sprawie ostrzegam was, zostawcie w spokoju tych ludzi i puśćcie na wolność. Jeżeli to, czego zamierzają dokonać jest sprawą ludzką, niczego nie osiągną.


text:
Jeżeli jednak jest to sprawa Boża, nie zdołacie jej stłumić, a w dodatku mogłoby się okazać, że walczycie z Bogiem.


text:
Przekonani przez Gamaliela, wezwali apostołów, skazali ich na karę chłosty, a potem uwolnili, zabraniając im przemawiać w imieniu Jezusa.


text:
Apostołowie wyszli z posiedzenia Rady przepełnieni radością, że Bóg uznał ich za godnych znoszenia cierpień dla Jezusa.


text:
Mimo to nie przestali nauczać codziennie w świątyni i po domach, głosząc Dobrą Nowinę o Mesjaszu, Jezusie.


text:
Po pewnym czasie, gdy liczba uczniów stale wzrastała, Żydzi ze środowiska greckiego zaczęli się skarżyć na swoich palestyńskich rodaków, że przy codziennym podziale żywności niesprawiedliwie traktowali ich wdowy.


text:
Dlatego apostołowie zwołali wszystkich uczniów i powiedzieli: - Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali głoszenia Słowa Bożego, a zajęli się podawaniem do stołu.


text:
Wybierzcie więc bracia, spośród siebie siedmiu mężczyzn, którzy cieszą się zaufaniem, wyróżniają mądrością i darami Ducha Świętego. Im powierzymy to zadanie,


text:
Ta myśl spodobała się wszystkim obecnym, wybrali więc Szczepana, człowieka głębokiej wiary, natchnionego Duchem Świętym oraz Filipa, Prochora, Nikanora, Parmena i Mikołaja z Antiochii, który pochodził z pogan.


text:
Słowo Boże nadal rozkrzewiało się, liczba uczniów w Jerozolimie zwiększała się znacznie, i nawet wielu kapłanów uwierzyło w Chrystusa.


text:
Przeciwko niemu wystąpili członkowie zgromadzenia tak zwanych wyzwoleńców oraz Żydzi z Cyreny, Aleksandrii, a także z Cylicji i Małej Azji. Toczyli oni spory ze Szczepanem,


text:
Wtedy podstawieni przez nich ludzie oświadczyli: - Słyszeliśmy, jak obelżywie wyrażał się o Prawie Mojżeszowym i o Bogu.


text:
W ten sposób podburzyli lud, starszyznę i znawców Prawa, a potem rzucili się na niego i zaciągnęli do Rady Najwyższej.


text:
Tam postawili fałszywych świadków, którzy złożyli takie zeznanie: - Ten człowiek ustawicznie wypowiada się przeciwko temu świętemu miejscu i przeciw Prawu,


text:
Słyszeliśmy, jak mówił, że Jezus z Nazaretu zburzy tę świątynię i zmieni obyczaje, które przekazał nam Mojżesz.


text:
Wszyscy członkowie Rady Najwyższej spojrzeli uważnie na Szczepana i zobaczyli, że jego twarz jaśnieje jak oblicze anioła,


text:
- Wysłuchajcie mnie dostojni bracia i ojcowie - powiedział Szczepan. - Bóg pełen majestatu ukazał się naszemu ojcu Abrahamowi jeszcze w Mezopotamii, zanim osiedlił się on w Charanie,


text:
Opuścił więc krainę chaldejską i zatrzymał się w Charanie. Po śmierci jego ojca poprowadził go Bóg do tego kraju, gdzie teraz mieszkacie.


text:
Nie dał mu wprawdzie na własność ani skrawka ziemi, lecz obiecał ją dać jemu i jego potomkom. Wtedy bowiem Abraham był jeszcze bezdzietny.


text:
Bóg zapowiedział też, że potomkowie Abrahama będą żyć czterysta lat na obczyźnie w niewoli i ucisku.


text:
Ja jednak wymierzę karę temu narodowi, u którego będą w niewoli, rzekł Bóg. A potem, gdy wyjdą na wolność, staną się moimi sługami na tym miejscu.


text:
I zawarł z nim przymierze, którego zewnętrznym znakiem jest obrzezanie. Ósmego dnia po urodzeniu się Izaaka obrzezał go Abraham; Izaak tak samo postąpił z Jakubem, a Jakub z dwunastoma patriarchami.


text:
i wyratował ze wszystkich niebezpieczeństw. Obdarzył go też wdziękiem i mądrością, czym ujęty faraon, władca Egiptu, mianował go namiestnikiem państwa i zarządcą całego dworu.


text:
Za drugim razem Józef dał się poznać swoim braciom; w ten sposób faraon dowiedział się o pochodzeniu Józefa.


text:
Potem, na prośbę Józefa, sprowadził się jego ojciec Jakub z całą rodziną, liczącą siedemdziesiąt pięć osób.


text:
Potem zabrano ich ciała do Sychem i złożono w grobowcu, za który swego czasu Abraham zapłacił srebrem szczepowi Hemorytów.


text:
Zanim nadszedł czas wypełnienia przez Boga obietnicy danej Abrahamowi, nasz lud w Egipcie bardzo się rozmnożył.


text:
W tych właśnie czasach urodził się Mojżesz. Był on z łaski Boga dorodnym chłopcem i przez trzy miesiące karmiono go w domu.


text:
Mojżesz otrzymał staranne wykształcenie i poznał całą wiedzę egipską; jego słowa i czyny miały duże znaczenie.


text:
Wtedy właśnie jeden z nich został bez powodu skrzywdzony. Mojżesz ujął się za nim, zabił Egipcjanina i tak pomścił jego krzywdę.


text:
Miał nadzieję, że jego rodacy uznają go za posłanego im przez Boga wybawcę. Tak się jednak nie stało.


text:
Następnego dnia zobaczył, jak biło się dwóch Izraelitów. Próbował ich pogodzić; powiedział do nich: Ludzie, dlaczego się bijecie, przecież jesteście braćmi!


text:
Wtedy ten, który zawinił, odepchnął go i odpowiedział: Kto ci dał prawo do tego, żeby nas rozsądzać?


text:
I uciekł Mojżesz słysząc te słowa. Zamieszkał jako cudzoziemiec wśród Midianitów, gdzie urodziło mu się dwóch synów.


text:
Mojżesz zdziwił się kiedy zobaczył to zjawisko, podszedł bliżej, aby się dokładnie przyjrzeć i wtedy usłyszał głos Pana:


text:
To ja, Bóg twoich praojców, Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba. Przerażony Mojżesz nie miał odwagi dłużej się temu przyglądać.


text:
Już dosyć napatrzyłem się na niedolę mojego ludu w Egipcie. Usłyszałem ich skargi i przyszedłem ich uwolnić. A teraz chodź, poślę ciebie do Egiptu.


text:
Bóg, objawiając się w płonącym krzewie, posłał więc Mojżesza jako wodza i wybawcę. Właśnie Mojżesza, którego Izraelici nie uznali. Powiedzieli mu przecież, że nie ma prawa ich rozsądzać.


text:
To on wyprowadził ich z niewoli, on dokonywał cudów i znaków w Egipcie, nad Morzem Czerwonym, a potem przez czterdzieści lat na pustyni.


text:
Ten sam Mojżesz powiedział do Izraelitów: Pan powoła spośród waszych braci proroka, tak, jak powołał mnie.


text:
A gdy lud zgromadził się na pustyni, to Mojżesz był pośrednikiem między przemawiającym na Górze Synaj aniołem a naszymi ojcami, on też otrzymał i nam przekazał słowa, które darzą życiem.


text:
Zażądali od Aarona: Zrób nam bogów, niech nas dalej prowadzą, bo nie wiemy, co się stało z tym Mojżeszem, który wyprowadził nas z Egiptu.


text:
Dlatego Bóg odwrócił się od nich i dopuścił, aby uprawiali kult ciał niebieskich, jak o tym piszą prorocy w swoich księgach: Ludu izraelski! To nie dla mnie przez czterdzieści lat składaliście na pustyni ofiary ze zwierząt i plonów;


text:
obnosiliście Molocha pod baldachimem i gwiazdę bożka Refana i zrobiliście sobie ich wizerunki, aby teraz padać przed nimi. Dlatego wypędzę was aż za Babilon.


text:
Nasi praojcowie mieli na pustyni Namiot Przymierza z Bogiem, wykonany na rozkaz Boga, według wzoru, jaki widział Mojżesz.


text:
Ten Namiot przejęli nasi przodkowie i pod wodzą Jozuego przynieśli na miejsce dla naszych ojców. Tak było aż do czasów Dawida,


text:
który cieszył się przychylnością Boga i uprosił sobie prawo znalezienia miejsca na dom Boga Jakubowego.


text:
Niebiosa są moim tronem, a ziemia moim podnóżkiem. Jaki więc dom chcecie mi zbudować, mówi Pan. Czy jest takie miejsce, gdzie mógłbym zamieszkać?


text:
Ludzie twardego karku, obojętni i głusi! Zawsze stawialiście opór Duchowi Świętemu, tak wy, jak i wasi ojcowie.


text:
Czy był taki prorok, którego by nie prześladowali wasi przodkowie? Pozabijali nawet tych, którzy zapowiadali przyjście tego sprawiedliwego sługi. To właśnie wy staliście się jego zdrajcami i zabójcami.


text:
A Szczepan, natchniony przez Ducha Świętego, wpatrywał się w niebo, gdzie ujrzał blask Bożego majestatu oraz Jezusa, stojącego po prawicy Boga


text:
Wywlekli go za miasto i tam zaczęli rzucać w niego kamieniami. Świadkowie jego słów zostawili płaszcze pod opieką pewnego młodego człowieka, który miał na imię Szaweł (Saul).


text:
Gdy już osunął się na kolana, głośno zawołał: - Panie, nie pamiętaj im tego grzechu! Powiedział to i skonał.


text:
Szaweł uważał to zabójstwo za słuszne. Wtedy właśnie zaczęło się wielkie prześladowanie Kościoła w Jerozolimie i dlatego wszyscy z wyjątkiem apostołów, rozpierzchli się po całym terenie Judei i Samarii.


text:
Szaweł natomiast przystąpił do niszczenia Kościoła. Chodził od domu do domu, wyciągał mężczyzn i kobiety i wtrącał do więzienia.


text:
Jej mieszkańcy słuchali uważnie i z zaciekawieniem tego, co Filip mówił, tym bardziej, że jego słowom towarzyszyły cudowne znaki.


text:
Duchy nieczyste, które miały w swej władzy wielu ludzi, opuszczały ich z wielkim krzykiem; także wielu sparaliżowanych i kalek odzyskało zdrowie.


text:
W tym samym mieście mieszkał pewien człowiek, który miał na imię Szymon. Uważał siebie za kogoś wielkiego, ponieważ uprawiał magię i zadziwiał tym Samarytan.


text:
Wszyscy mieszkańcy, i prości, i wykształceni darzyli tego człowieka poważaniem i twierdzili, że przez niego działa wielka moc Boża.


text:
Kiedy jednak uwierzyli w głoszoną przez Filipa Dobrą Nowinę o Królestwie Bożym i Jezusie Chrystusie, przyjęli chrzest, zarówno mężczyźni, jak i kobiety.


text:
Uwierzył nawet sam Szymon, a gdy został ochrzczony, nie odstępował Filipa ani na krok i z zachwytem obserwował wielkie i cudowne znaki, jakie się działy na jego oczach.


text:
Kiedy Szymon zobaczył, że podczas nakładania rąk przez apostołów ludzie otrzymywali Ducha Świętego, przyniósł Piotrowi i Janowi pieniądze


text:
Ale Piotr zganił go: - Niech piekło pochłonie ciebie i twoje pieniądze! Czy myślisz, że za pieniądze można kupić Boski dar?


text:
Kiedy apostołowie Piotr i Jan spełnili swoją misję w służbie Słowa Pańskiego, udali się w drogę powrotną do Jerozolimy, głosząc Dobrą Nowinę w różnych wioskach samarytańskich.


text:
Anioł Pana przekazał Filipowi następujące polecenie: - Wstań i idź na południe drogą, która prowadzi przez pustynię z Jerozolimy do Gazy.


text:
Wstał więc i poszedł. Wtedy właśnie pewien Etiopczyk, dworzanin etiopskiej królowej Kandake, eunuch, zarządzający całym jej skarbem, wracał z Jerozolimy, gdzie brał udział w modlitwach.


text:
Gdy Filip podbiegł, usłyszał, że tamten czyta proroctwo Izajasza. Zapytał: - Czy rozumiesz, co czytasz?


text:
- Jakże mogę zrozumieć, skoro nie ma kto mi tego wyjaśnić - odpowiedział dworzanin i zaprosił Filipa, aby usiadł przy nim w wozie.


text:
Czytał właśnie następujący fragment księgi: Jak baranek prowadzony na rzeź, jak owca, która nie wydaje głosu przy strzyżeniu, tak on nawet nie otworzył ust,


text:
ale z pokorą przyjął skazujący wyrok. Któż może mówić o trwaniu jego rodu, skoro przerwano bieg jego życia na ziemi.


text:
Filip zaczął więc mówić i nawiązując do tego fragmentu księgi, opowiedział mu Dobrą Nowinę o Jezusie.


text:
Na to Filip: - Jeżeli wierzysz całym sercem, to nie ma przeszkód. - Tak, wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym - odpowiedział


text:
Zaledwie wyszli z wody, Duch Pański porwał Filipa i dworzanin już go więcej nie spotkał, lecz pełen radości ruszył w dalszą drogę.


text:
Filip zaś znalazł się w Aszdodzie, a idąc z miasta do miasta głosił Dobrą Nowinę, aż dotarł do Cezarei.


text:
i prosił o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i sprowadzić do Jerozolimy wyznawców Jezusa, których tam znajdzie, tak mężczyzn, jak i kobiety.


text:
W drodze do Damaszku, gdy był już blisko miasta, wydarzyło się coś niezwykłego; oślepiło go nagle światło z nieba,


text:
Mężczyźni, którzy towarzyszyli mu w drodze, stanęli jak wryci, bo słyszeli głos, ale nikogo nie zauważyli.


text:
Saul wstał z ziemi, otworzył oczy, ale nic nie widział. Wzięli go więc pod ręce i zaprowadzili do Damaszku.


text:
W Damaszku mieszkał pewien wyznawca Jezusa, który miał na imię Ananiasz. Pan ukazał mu się w widzeniu i rzekł: - Ananiaszu! - Słucham, Panie! - odpowiedział.


text:
A Pan: - Idź zaraz na ulicę Prostą, do domu Judy i zapytaj o Saula z Tarsu, który modli się w tej chwili.


text:
I właśnie ujrzał w widzeniu ciebie, Ananiaszu, jak wchodzisz i nakładasz na niego ręce, aby odzyskał wzrok.


text:
- Panie - odpowiedział Ananiasz. - Słyszałem od wielu ludzi, ile zła wyrządził ten człowiek twoim wyznawcom w Jerozolimie.


text:
Ma on upoważnienie od arcykapłanów, aby i tutaj uwięzić tych wszystkich, którzy przyznają się do twego imienia.


text:
Pan jednak polecił mu: - Idź, bo wybrałem tego człowieka jako narzędzie, aby rozgłosił moje imię wśród różnych narodów, królów i całego Izraela.


text:
Poszedł więc Ananiasz do wskazanego domu, nałożył na Saula ręce i powiedział: - Bracie mój, Saulu. Pan, Jezus, który ci się ukazał w drodze, przysyła mnie, abyś odzyskał wzrok i przyjął dar Ducha Świętego.


text:
Wszyscy słuchacze byli tym zaskoczeni i mówili: - To przecież ten sam człowiek prześladował w Jerozolimie wyznawców Jezusa i przyszedł tu właśnie po to, aby ich uwięzić i zaprowadzić do arcykapłanów.


text:
Saul tymczasem z coraz większym przekonaniem dowodził, że Jezus jest Mesjaszem, czym bardzo drażnił damasceńskich Żydów.


text:
Kiedy przybył do Jerozolimy, starał się zbliżyć do uczniów, ale wszyscy się go bali, nie dowierzając, że i on stał się uczniem Jezusa.


text:
Dopiero Barnaba zajął się nim, przyprowadził do apostołów i opowiedział, jak Saul w drodze zobaczył Pana, który z nim rozmawiał i jak potem, w Damaszku, śmiało występował w imieniu Jezusa.


text:
Od tej chwili Saul przebywał wśród nich, swobodnie poruszał się po Jerozolimie i śmiało przemawiał w imieniu Pana.


text:
Wdawał się też w rozmowy i dysputy z Żydami ze środowiska greckiego, tak że zaczęli nastawać na jego życie.


text:
Tymczasem Kościół w całej Judei, Galilei i Samarii przeżywał okres pokoju, budował się i pomnażał z pomocą Ducha Świętego, trwając w bojaźni Pańskiej.


text:
W tym czasie Piotr odwiedzał wszystkie wspólnoty wierzących i przyszedł do wyznawców Jezusa, zamieszkałych w Liddzie.


text:
Tam spotkał pewnego człowieka, który miał na imię Eneasz; był on sparaliżowany i od ośmiu lat nie wstawał z łóżka.


text:
Piotr zwrócił się do niego: - Eneaszu, uzdrawia cię Jezus Chrystus! Wstań i zaściel swoje łóżko. I Eneasz wstał natychmiast.


text:
W Jaffie mieszkała pewna wierząca kobieta, która miała na imię Tabita, po grecku Dorkas, co w tłumaczeniu znaczy "Gazela"; czyniła wiele dobrego i udzielała pomocy ubogim


text:
Ponieważ z Jaffy jest blisko do Liddy, uczniowie na wieść, że przebywa tam Piotr, posłali do niego dwóch ludzi z prośbą, by przyszedł do nich jak najszybciej.


text:
Piotr zaraz poszedł z nimi. Gdy już był na miejscu, zaprowadzono go na piętro, gdzie otoczyły go wszystkie wdowy, z płaczem pokazując suknie i okrycia, uszyte przez Dorkę, kiedy jeszcze żyła.


text:
Piotr kazał wszystkim wyjść i na kolanach modlił się, a następnie zwrócił się do zmarłej tymi słowy: - Tabito wstań! Otworzyła oczy i widząc Piotra, usiadła.


text:
Był on człowiekiem pobożnym i razem z całą rodziną oddawał cześć Bogu. Hojnie wspierał ubogich Żydów i nieustannie się modlił.


text:
Pewnego dnia około godziny trzeciej miał widzenie. Wyraźnie ujrzał przed sobą anioła Bożego, który odezwał się do niego: - Korneliuszu!


text:
Przerażony setnik nie mógł oderwać oczu od anioła. Zapytał: - O co chodzi, panie? Na to anioł: - Bóg usłyszał twoje modlitwy i dostrzegł, jak wspierasz ubogich.


text:
Po tych słowach anioł zniknął, a Korneliusz wezwał do siebie dwóch służących i pobożnego żołnierza ze służby przybocznej.


text:
Następnego dnia w południe Piotr wszedł na taras, by się modlić. W tym czasie posłańcy byli już w drodze i zbliżali się do miasta.


text:
i ujrzał otwarte niebo. Powoli opadał z niego jakiś przedmiot, jakby wielkie lniane płótno, opuszczane na ziemię za cztery rogi.


text:
Piotr żachnął się: - Nigdy w życiu, Panie! Jeszcze nigdy dotąd nie jadłem niczego skażonego ani nieczystego.


text:
Piotr zastanawiał się, jakie znaczenie mogło mieć to, co widział. Wtedy właśnie wysłańcy Korneliusza dowiedzieli się, gdzie mieszka Szymon, stanęli pod drzwiami jego domu


text:
A gdy on jeszcze rozmyślał nad tym, co zobaczył, Duch powiedział do niego: - Szukają ciebie trzej mężczyźni.


text:
Piotr zszedł więc do nich i przedstawił się: - To ja jestem tym, którego szukacie. Co was do mnie sprowadza?


text:
Odpowiedzieli mu: - Setnik Korneliusz, człowiek prawy i pobożny, który cieszy się uznaniem całego narodu żydowskiego, otrzymał od anioła Bożego polecenie, aby cię wezwać do swojego domu i posłuchać tego. co masz do powiedzenia.


text:
Piotr zaprosił ich do środka i ugościł. Następnego dnia wyruszył z nimi w drogę w towarzystwie kilku braci z Jaffy.


text:
W dzień później przybyli do Cezarei. Korneliusz tymczasem zaprosił swoich krewnych oraz najbliższych przyjaciół i razem z nimi czekał na nich.


text:
Powiedział więc do nich: - Dobrze wiecie, że nie wolno Żydowi przebywać w towarzystwie poganina, ani odwiedzać go. Bóg jednak dał mi do zrozumienia, abym żadnego człowieka nie uważał za skażonego i nieczystego.


text:
Korneliusz odpowiedział na to: - Cztery dni temu, mniej więcej o tej porze, to znaczy około trzeciej po południu, modliłem się w domu. Nagle stanął przede mną człowiek w lśniącej szacie


text:
Poślij więc kogoś do Jaffy po Szymona Piotra, który przebywa w gościnie u garbarza Szymona nad morzem.


text:
Natychmiast więc posłałem po ciebie i bardzo dobrze, że zechciałeś przyjść. Teraz więc wszyscy stoimy przed obliczem Boga i chcemy wysłuchać tego wszystkiego, co Bóg kazał ci powiedzieć.


text:
Wtedy Piotr zaczął swoje przemówienie: - Naprawdę rozumiem coraz lepiej, że wobec Boga wszyscy ludzie są równi,


text:
dlatego przygarnia on do siebie wszystkich pobożnych i prawych, bez względu na to, z jakiego pochodzą narodu.


text:
Wiadomo wam przecież, co się działo w całej ziemi żydowskiej, począwszy od Galilei, po wystąpieniu Jana, który wzywał do chrztu.


text:
Bóg obdarzył Jezusa z Nazaretu Duchem Świętym i mocą. Odtąd Jezus chodził po całym kraju, pomagał ludziom i uzdrawiał wszystkich zniewolonych przez diabła, bo sam Bóg był z nim.


text:
My jesteśmy świadkami tego wszystkiego, czego on dokonał na ziemi żydowskiej i w Jerozolimie, gdzie go na koniec zabili przez ukrzyżowanie.


text:
nie wszystkim ludziom, lecz właśnie nam, których Bóg z góry upatrzył sobie na świadków, a którzyśmy po jego zmartwychwstaniu zasiadali z nim wspólnie do posiłku.


text:
Od niego mamy rozkaz ogłaszać to ludziom i potwierdzać, że on jest ustanowionym przez Boga sędzią żywych i umarłych.


text:
Wszyscy prorocy zapowiadają to wyraźnie, że w jego imieniu będą przebaczone grzechy wszystkim, którzy w niego wierzą.


text:
Wierni żydowskiego pochodzenia, którzy przyszli z Piotrem, byli pełni zdumienia, że i poganie otrzymali dar Ducha Świętego.


text:
Wtedy odezwał się Piotr: - Czy może ktoś przeszkodzić w udzieleniu chrztu tym, którzy tak samo jak my zostali obdarzeni Duchem Świętym?


text:
Polecił więc ochrzcić ich w imię Jezusa Chrystusa, oni zaś prosili Piotra, aby został u nich parę dni.


text:
- Byłem w mieście Jaffie i pogrążony w modlitwie, zobaczyłem coś, co przypominało wielkie lniane płótno, opuszczone z nieba za cztery rogi, aż opadło mi do stóp.


text:
Wtedy odezwał się po raz drugi głos z nieba: Tego, co Bóg uznał za czyste, ty nie uważaj za skażone!


text:
Duch nakazał mi bez wahania iść za nimi. Poszło też ze mną tych sześciu braci i tak przyszliśmy do domu Korneliusza.


text:
On sam opowiedział nam, że zobaczył u siebie w domu anioła, który dał mu takie polecenie: Poślij do Jaffy po Szymona Piotra;


text:
Przypomniałem sobie wtedy, co mówił Pan: Jan chrzcił wodą, wy jednak będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.


text:
Skoro więc Bóg udzielił tego samego daru im, co i nam, wierzącym w Pana Jezusa Chrystusa, to czyż mogłem się sprzeciwić Bogu?


text:
Uspokojeni całkowicie tymi wyjaśnieniami, oddali cześć Bogu ze słowami: - A więc i poganom dozwolił Bóg nawrócić się i zyskać życie.


text:
Wyznawcy, którzy po śmierci Szczepana rozpierzchli się z powodu prześladowań, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii; głosili oni Słowo Boże jedynie Żydom.


text:
Wśród tych uchodźców byli też ludzie z Cypru i z Cyreny, którzy po przybyciu do Antiochii głosili Dobrą Nowinę o Panu Jezusie również poganom,


text:
a gdy on tam przyszedł i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem trwali przy Panu.


text:
Barnaba był szlachetnym człowiekiem głębokiej wiary, natchniony Duchem Świętym. Pozyskał on wielu ludzi dla Pana.


text:
a gdy go znalazł, zabrał go ze sobą do Antiochii. Przez cały rok współpracowali w tamtejszym Kościele i nauczali wielu ludzi; tam właśnie, w Antiochii, wyznawców Chrystusa nazwano po raz pierwszy chrześcijanami.


text:
Wystąpił wtedy jeden z nich, Agabus, i w natchnieniu zapowiedział wielki głód w całym państwie. Stało się tak rzeczywiście za panowania Klaudiusza.


text:
Wierzący postanowili więc, w miarę swoich możliwości, posłać doraźną pomoc braciom mieszkającym w Judei.


text:
Wykonali to postanowienie, przesyłając pomoc do starszyzny w Jerozolimie za pośrednictwem Barnaby i Saula.


text:
Wkrótce nastał czas, kiedy król Herod podniósł rękę na niektórych wiernych z Kościoła i zaczął ich gnębić.


text:
Gdy stwierdził, że to się spodobało Żydom, kazał także uwięzić Piotra. Stało się to przed świętem Paschy.


text:
Po aresztowaniu Piotra, wtrącił go do więzienia i kazał pilnować czterem czwórkom żołnierzy, chciał bowiem po święcie Paschy osądzić go publicznie.


text:
Gdy Piotr przebywał pod ścisłą strażą, cała wspólnota wierzących nieustannie modliła się za niego do Boga.


text:
W noc poprzedzającą rozprawę przed Herodem. Piotr spał między dwoma żołnierzami, skuty podwójnym łańcuchem; ponadto przed wejściem stali strażnicy.


text:
Nagle zjawił się anioł posłany przez Pana i cela rozjaśniła się światłem. Anioł potrząsnął Piotra za ramię, obudził go i powiedział: - Prędko, wstawaj!


text:
Wyszedł więc za nim nie zdając sobie sprawy, że całe to wydarzenie z aniołem jest prawdziwe, bo mu się zdawało, że to przywidzenie.


text:
Minęli jedną straż, potem drugą, aż doszli do prowadzącej na ulicę żelaznej bramy, która sama się przed nimi otworzyła. Wyszli na zewnątrz, przeszli jedną ulicę, a wtedy anioł zniknął.


text:
Piotr oprzytomniał i pomyślał: - Teraz wiem na pewno, że to Pan posłał anioła i uwolnił mnie z rąk Heroda i od publicznej rozprawy przed Żydami.


text:
Po namyśle poszedł do domu Marii, matki Jana, nazywanego też Markiem, gdzie wiele osób zgromadziło się na modlitwę.


text:
Zaczął pukać do bramy wejściowej i wtedy służąca, która miała na imię Rode, wyszła dowiedzieć się, kto puka.


text:
Pobiegła do domu z wiadomością, że przed bramą stoi Piotr. - Czyś ty oszalała? - zawołali obecni. Ona jednak upierała się, że to prawda. A oni: - To chyba jego duch!


text:
Dał im znak ręką i zaczął opowiadać, jak Pan wyprowadził go z więzienia. Polecił też zawiadomić o tym Jakuba i braci, a sam przeniósł się gdzie indziej.


text:
Herod kazał go szukać, a gdy go nie znaleziono, oddal strażników pod sąd, na stracenie. Potem udał się z Judei do Cezarei na dłuższy czas.


text:
W tym czasie Herod zamierzał zbrojnie wystąpić przeciwko mieszkańcom Tyru i Sydonu. Oni jednak pozyskali sobie podkomorzego królewskiego, Blasta i przyszli, by jednomyślnie poprosić o pokój, ponieważ sprowadzali żywność z posiadłości królewskich.


text:
W oznaczonym dniu Herod przywdział szaty królewskie i zasiadł na tronie, aby wygłosić do nich mowę w obecności ludu.


text:
W tej samej chwili poraził go anioł Pana, bo sobie przywłaszczył chwałę, należną Bogu. Potem umarł, stoczony przez robactwo.


text:
Barnaba zaś i Saul spełnili swoje zadanie i zabierając ze sobą Jana, nazywanego Markiem, wrócili z Jerozolimy do Antiochii.


text:
W kościele antiocheńskim było grono proroków i nauczycieli: Barnaba, Szymon, zwany Murzynem, Lucjusz z Cyrenaiki, Manahen, który się wychowywał razem z Herodem, późniejszym tetrarchą; należał też do nich Saul.


text:
Pewnego dnia, podczas uroczystego nabożeństwa poprzedzonego postem, Duch Święty rozkazał im: - Oddzielcie spośród siebie Barnabę i Saula, aby mogli podjąć się tego dzieła, do którego ich powołałem.


text:
Po przybyciu do Salaminy głosili Słowo Boże w żydowskich synagogach. Ich współpracownikiem był Jan Marek.


text:
Przeszli oni całą wyspę aż do Pafos, gdzie spotkali pewnego Żyda, zajmującego się magią; miał on na imię Bar-Jezus i podawał się za proroka.


text:
Należał on do świty prokonsula Sergiusza Pawła, który był światłym człowiekiem. Prokonsul wezwał do siebie Barnabę i Pawła, bo chciał usłyszeć, co głoszą o Bogu.


text:
Wtedy wystąpił przeciwko nim ten sam mag, znany też pod imieniem Elimas, usiłując odwieść prokonsula od wiary.


text:
i krzyknął: - O, ty przewrotny zdrajco z piekła rodem, burzycielu wszelkiej sprawiedliwości! Kiedy przestaniesz wykrzywiać proste drogi Pana?


text:
W tej chwili dotknie cię ręka Pańska, oślepniesz i przez wiele dni nie ujrzysz blasku słońca! Natychmiast ogarnęła go ciemność nieprzenikniona i po omacku szukał kogoś, kto by go wziął za rękę.


text:
Potem Paweł wraz z towarzyszami odpłynął z Pafos i przybył do Perge w Pamfilii. Jan Marek rozstał się z nimi i wrócił do Jerozolimy.


text:
Oni zaś ruszyli w dalszą drogę z Perge do Antiochii w Pizydii. Tam, w dzień sabatu, wybrali się do synagogi i zajęli miejsca. •


text:
Po odczytaniu tekstów z Prawa i proroków, przełożeni synagogi zwrócili się do nich tymi słowy: - Bracia rodacy, jeśli chcecie przekazać ludowi słowa otuchy, mówcie!


text:
Na to wstał Paweł, dał znak ręką i tak przemówił: - Słuchajcie Izraelici i wy, którzy macie w sercach bojaźń Bożą!


text:
Bóg ludu izraelskiego wybrał naszych praojców i nadał naszemu narodowi wielkie znaczenie jeszcze na obczyźnie, w Egipcie, a potem potęgą swego ramienia wyprowadził ich stamtąd


text:
Wszystko to trwało około czterystu pięćdziesięciu lat; Bóg wyznaczał im sędziów aż do czasów proroka Samuela.


text:
Potem, gdy chcieli mieć króla, Bóg dał im na lat czterdzieści Saula, syna Kisza z plemienia Beniamina.


text:
Gdy go odrzucił, podniósł do godności królewskiej Dawida i tak poświadczył swój wybór: Znalazłem Dawida, syna Isaja, męża po mojej myśli, który we wszystkim będzie spełniał moją wolę.


text:
Gdy Jan zbliżał się do kresu swego życia, powiedział: - Nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Idzie za mną ktoś, komu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach.


text:
Bracia rodacy, potomkowie Abrahama i wy, którzy macie w sercu bojaźń Bożą, to nam zostało powierzone głoszenie Słowa o zbawieniu.


text:
A jednak mieszkańcy Jerozolimy i ich przywódcy nie uznali Jezusa za Zbawcę, ale wydali na niego wyrok i tym samym wypełnili zapowiedzi proroków, które są odczytywane w każdy sabat.


text:
I choć nie było żadnego powodu, by skazać go na śmierć, domagali się przed Piłatem wykonania wyroku.


text:
W ten sposób spełniło się wszystko, co o nim mówiło Pismo. Następnie zdjęto go z krzyża i złożono do grobu,


text:
Potem przez wiele dni ukazywał się Jezus tym, którzy z Galilei przyszli razem z nim do Jerozolimy, a teraz są jego świadkami wobec ludu.


text:
spełnił Bóg wobec nas, ich dzieci, przywracając Jezusa do życia, zgodnie z tym, co zostało napisane w Psalmie drugim: Ty jesteś moim Synem, ja dzisiaj dałem ci życie.


text:
A wzbudził go z martwych, aby już na zawsze wyzwolić go z mocy śmierci, co potwierdził tymi słowy: Na pewno spełnię obietnice dane Dawidowi.


text:
Dawid bowiem zgodnie z wolą Boga służył mu do końca życia, potem zasnął snem śmierci, został pochowany jak jego ojcowie i obrócił się w proch.


text:
Bracia rodacy! Bądźcie pewni, że to właśnie dzięki niemu, Jezusowi, oznajmia się wam przebaczenie grzechów; na podstawie Prawa Mojżesza nie moglibyście uzyskać usprawiedliwienia ze wszystkich swoich przewinień.


text:
Otwórzcie oczy wy, szydercy! Niech was ogarnie zdumienie, a potem precz ode mnie! Bo ja za dni waszych dokonam dzieła, w które nie uwierzycie, choćby wam o nim opowiadano.


text:
Było już po nabożeństwie i wielu Żydów oraz pobożnych prozelitów zbliżyło się do Pawła i Barnaby, którzy w rozmowie zachęcali ich do wytrwania w łasce Bożej.


text:
Na widok takich tłumów ogarnęła Żydów zawiść i zaczęli zaprzeczać słowom Pawła, miotając na niego obelgi.


text:
Mimo to Paweł i Barnaba z odwagą oświadczyli: - To wam przede wszystkim miało być głoszone Słowo Boże, ale skoro je odrzucacie i sami nie uważacie się za godnych wiecznego życia, to zwrócimy się do pogan.


text:
Tak bowiem rozkazał nam Pan: Postanowiłem, abyś był światłem dla pogan i niósł zbawienie aż po krańce ziemi.


text:
Słysząc to poganie cieszyli się i wielbili Pana za jego Słowo, a ci. którym Bóg postanowił dać życie wieczne, uwierzyli.


text:
Żydzi zaś podburzali pobożne i poważne kobiety oraz wybitne osobistości w mieście do wystąpień przeciwko Pawłowi i Barnabie, a w końcu zmusili ich do opuszczenia tej miejscowości.


text:
Gdy już byli w Ikonium, poszli również do synagogi żydowskiej i przemawiali tak, że wielu Żydów i Greków uwierzyło.


text:
Mimo to Paweł i Barnaba pozostali tam przez dłuższy czas i bez obawy mówili do Panu, a on dawał dowody swojej łaski i potwierdzał ich słowa przez cudowne wydarzenia, które się działy za ich pośrednictwem.


text:
W końcu doszło do tego, że poganie i Żydzi razem ze swymi przywódcami rzucali na nich obelgi i postanowili ich ukamienować.


text:
Był w Listrze pewien człowiek, kaleka od urodzenia, który cierpiał na bezwład nóg i nigdy dotąd nie chodził.


text:
Paweł zwrócił na niego uwagę, gdy słuchał on jego przemówienia. Spostrzegł, że ten człowiek ma wiarę i może być uzdrowiony.


text:
Ludzie zaś, widząc, czego Paweł dokonał, zawołali po likaońsku: - Oto przybyli do nas bogowie w ludzkiej postaci!


text:
Wtedy kapłan z podmiejskiej świątyni Zeusa przyprowadził pod bramy miasta woły przystrojone wieńcami, aby wraz z ludem złożyć ofiarę.


text:
Gdy apostołowie Barnaba i Paweł dowiedzieli się o tym, rozdarli ze wzburzenia szaty i wpadli w tłum z krzykiem:


text:
- Ludzie! Co robicie? Przecież jesteśmy zwykłymi śmiertelnikami jak wy! Głosimy wam Dobrą Nowinę po to, żebyście odstąpili od tych nędznych bożków i zwrócili się do żywego Boga, który stworzył niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich żyje.


text:
Nieustannie jednak dawał znać o sobie przez różne dobrodziejstwa; zsyłał bowiem deszcz z nieba, lata urodzajne, obfitość pokarmu i radością napełniał wasze serca.


text:
Tymczasem przyszli Żydzi z Antiochii i Ikonium; podburzyli tłum i ukamienowali Pawła, a przekonani o tym, że nie żyje, wywlekli go za miasto.


text:
Kiedy jednak uczniowie zebrali się dookoła niego, podniósł się i wrócił do miasta. Następnego dnia Paweł z Barnabą odszedł do Derbe.


text:
Również w tym mieście głosili Dobrą Nowinę i pozyskali wielu uczniów, a potem wrócili przez Listrę i Ikonium do Antiochii Pizydyjskiej.


text:
Tam pokrzepiali uczniów na duchu, zachęcając ich do wytrwania w wierze. - Musimy - mówili - znosić wiele cierpień na drodze do Królestwa Bożego.


text:
We wszystkich kościołach ustanawiali prezbiterów przez nałożenie rąk, a potem wśród modlitw i postów polecili ich Panu, któremu zaufali.


text:
skąd odpłynęli do Antiochii Syryjskiej, gdzie swego czasu poruczeni łasce Bożej, rozpoczęli dzieło teraz właśnie zakończone.


text:
Po ich powrocie zgromadzili się wszyscy, aby się dowiedzieć, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał i jak poganom otworzył drzwi wiary.


text:
Pewni ludzie, którzy przybyli z Judei do Antiochii, oświadczyli tamtejszym chrześcijanom: - Jeśli nie poddacie się aktowi obrzezania zgodnie z Prawem Mojżesza, nie możecie liczyć na zbawienie.


text:
Wywołało to dyskusję i ostry spór między nimi, a Pawłem i Barnabą. Postanowiono więc, żeby Paweł i Barnaba, i kilku innych braci udali się w tej sprawie do apostołów i starszyzny w Jerozolimie.


text:
Po uroczystym pożegnaniu ze społecznością antiocheńską poszli tam przez Fenicję i Samarię i wszędzie opowiadali o nawracaniu się pogan, sprawiając tym wielką radość wszystkim braciom.


text:
Gdy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez apostołów, starszyznę i wiernych, którym opowiedzieli, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał.


text:
Wtedy wystąpili pewni członkowie stronnictwa faryzeuszy, którzy uwierzyli w Chrystusa i zażądali, aby poddać nawróconych pogan obrzezaniu, a także zobowiązać ich do przestrzegania Prawa Mojżesza.


text:
Po długiej dyskusji powstał Piotr i powiedział: - Drodzy bracia, dobrze o tym wiecie, że już dawno Bóg postanowił, aby słowa Ewangelii przez moje usta dotarły do pogan i obudziły w nich wiarę.


text:
Czemu więc teraz rzucacie Bogu wyzwanie i chcecie włożyć uczniom na kark takie jarzmo, jakiego ani nasi ojcowie, ani my sami nie mogliśmy udźwignąć.


text:
Gdy następnie Paweł i Barnaba zaczęli opowiadać, jakich to niezwykłych cudów Bóg dokonał wśród pogan za ich pośrednictwem, słuchało ich w milczeniu całe zgromadzenie.


text:
Wtedy wszyscy inni ludzie będą mnie szukać, wszystkie narody, które są moją własnością; tak mówi Pan. On spełnia wszystko to,


text:
Natomiast zalecić im, aby wystrzegali się rozwiązłego życia, spożywania mięsa ofiarowanego pogańskim bóstwom, mięsa z uduszonych zwierząt i krwi.


text:
Prawo Mojżesza znane jest bowiem od najdawniejszych czasów w każdym mieście, ponieważ w każdy sabat czyta się je w synagogach.


text:
Następnie apostołowie i starszyzna wraz z całą wspólnotą postanowili posłać do Antiochii razem z Pawłem i Barnabą wybranych spośród siebie mężczyzn: Judę, zwanego Barsabą i Sylasa, którzy wyróżniali się wśród braci.


text:
Wręczyli im też pismo następującej treści: My, wasi bracia, apostołowie i starszyzna, pozdrawiamy was jako swoich braci, pochodzących z pogan, w Antiochii, Syrii i Cylicji.


text:
Dowiedzieliśmy się, że niektórzy ludzie z naszego środowiska, działając bez upoważnienia, wywołali wśród was swoimi poglądami niepokój i zamęt w umysłach.


text:
Z natchnienia Ducha Świętego postanowiliśmy nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne,


text:
a mianowicie, abyście się wystrzegali spożywania mięsa ofiarowanego bóstwom, krwi i mięsa z uduszonych zwierząt, i rozwiązłego życia. Trzymajcie się tych zasad, a będzie dobrze. Życzymy wam zdrowia.


text:
Paweł zaś i Barnaba zostali jeszcze w Antiochii, by razem z wielu innymi nauczać i głosić Słowo Boże.


text:
Po paru dniach Paweł zwrócił się do Barnaby: - Wybierzmy się znowu w drogę odwiedzić braci w tych wszystkich miastach, gdzie głosiliśmy Słowo Boże i zobaczyć, jak im się powodzi.


text:
ale Paweł uważał, że nie należy zabierać kogoś, kto ich opuścił w Pamfilii i przestał z nimi pracować.


text:
Z tego powodu posprzeczali się i każdy poszedł w swoją stronę. Barnaba wziął ze sobą Marka i odpłynął na Cypr, a Paweł dobrał sobie Sylasa i udał się w drogę z błogosławieństwem braci.


text:
Paweł dotarł do Derbe i Listry. Tam właśnie mieszkał pewien . wyznawca Chrystusa, Tymoteusz, którego matka była Żydówką nawróconą na chrześcijaństwo, a ojciec był Grekiem.


text:
Paweł chciał go zabrać ze sobą w dalszą drogę i ze względu na Żydów z tamtych okolic kazał mu się obrzezać, powszechnie bowiem było wiadomo, że jego ojciec był Grekiem.


text:
Idąc do miasta przekazywali postanowienia apostołów i starszyzny w Jerozolimie i zachęcali do ich pilnego przestrzegania.


text:
Poszli potem do Frygii i Galacji, bo Duch Święty powstrzymywał ich od głoszenia Słowa Bożego na wybrzeżu Małej Azji.


text:
Dotarli aż do granicy Mizji i mieli chęć iść dalej do Bitynii, ale na to nie pozwolił im Duch Jezusa.


text:
Tam Paweł miał w nocy widzenie; stanął przed nim jakiś człowiek z Macedonii i tak prosił: - Przepraw się do Macedonii i pomóż nam.


text:
Po tym widzeniu staraliśmy się natychmiast wyruszyć do Macedonii w przekonaniu, że sam Bóg wzywa nas, byśmy i tam zanieśli Dobrą Nowinę.


text:
Gdy odbiliśmy od brzegu w Troadzie, płynęliśmy prosto do Samotraki, a stamtąd następnego dnia do Nea Polis,


text:
a stamtąd poszliśmy do Filippi, które jest stolicą tej części Macedonii i kolonią rzymską. W tym mieście zatrzymaliśmy się na kilka dni.


text:
W najbliższy sabat wyszliśmy za mury miejskie nad rzeką, gdzie spodziewaliśmy się znaleźć miejsce modlitwy. Usiedliśmy i rozmawialiśmy z kobietami, które tam się zebrały.


text:
Przysłuchiwała się nam pewna bogobojna kobieta, było jej na imię Lidia; pochodziła z Tiatyry i zajmowała się sprzedażą szkarłatnej tkaniny. Pan pobudził jej serce, tak że chłonęła słowa Pawła.


text:
Przyjęła ona chrzest razem ze wszystkimi domownikami, a potem zaprosiła nas: - Skoro uznaliście mnie za wierną Panu, to przyjdźcie i zamieszkajcie w moim domu. Wprost wymusiła to na nas.


text:
Pewnego dnia, gdy szliśmy na modlitwę, spotkaliśmy dziewczynę, która była owładnięta duchem wróżby i dzięki temu przynosiła wielkie zyski swoim panom, przepowiadając przyszłość.


text:
Chodziła ona za Pawłem i za nami i wykrzykiwała: - Ci ludzie są sługami Najwyższego Boga i głoszą wam drogę wybawienia!


text:
Trwało to przez wiele dni. Paweł nie mógł już tego znieść, odwrócił się i rzekł do ducha: - W imieniu Jezusa Chrystusa rozkazuję ci, wyjdź z niej! I wyszedł natychmiast.


text:
Gdy jej panowie spostrzegli, że przepadło im źródło zysku, pochwycili Pawła i Sylasa, zaciągnęli ich na rynek do urzędu


text:
i doprowadzili przed dowódców straży pod takim zarzutem: - Ci ludzie są Żydami i sieją niepokój w naszym mieście.


text:
Gdy im już wymierzono wiele uderzeń, wtrącono ich do więzienia, a dozorcy dano rozkaz, aby ich dobrze pilnował.


text:
Około północy, kiedy Paweł i Sylas modlili się do Boga i śpiewali na jego cześć, a więźniowie przysłuchiwali się,


text:
przyszło nagle wielkie trzęsienie ziemi. Zadrżały fundamenty więzienia, pootwierały się wszystkie drzwi, a kajdany wszystkich więźniów pozrywały się.


text:
Dozorca obudził się, a widząc pootwierane drzwi więzienia dobył miecza i chciał się zabić, bo myślał, że więźniowie uciekli.


text:
W tej samej chwili pośród nocy zabrał ich do siebie, obmył im rany i zaraz przyjął chrzest razem ze wszystkimi domownikami.


text:
Przyjął ich do swego mieszkania i przy zastawionym stole, w rodzinnym gronie cieszył się, że zawierzył Bogu.


text:
Dozorca więzienia przekazał Pawłowi wiadomość, że dowódcy przysłali polecenie, by ich zwolnić. - Możecie więc wyjść - powiedział - i spokojnie odejść.


text:
Paweł jednak odpowiedział: - Publicznie, bez sądu wychłostali nas, obywateli rzymskich, wtrącili do więzienia, a teraz po cichu każą nam pójść sobie? O, nie! Raczej niech tutaj przyjdą i osobiście nas wyprowadzą.


text:
Paweł i Sylas po opuszczeniu więzienia wstąpili do Lidii, gdzie zobaczyli się z braćmi, dodali im otuchy, a potem ruszyli w dalszą drogę.


text:
Przekonywał słuchaczy i dowodził, że Mesjasz musiał cierpieć i zmartwychwstać. - Tym Mesjaszem - mówił - jest Jezus, o którym wam przynoszę wieść.


text:
Niektórzy z nich dali się przekonać i opowiedzieli się po stronie Pawła i Sylasa, a w ślad za nimi wielu pobożnych prozelitów greckich i niemało wpływowych kobiet.


text:
Ale fanatycy żydowscy przy pomocy awanturników z ulicy, wywołali niepokoje w mieście i zrobili najście na dom Jazona w poszukiwaniu Pawła i Sylasa, aby ich wywlec przed tłum.


text:
Ponieważ ich tam nie znaleźli, zabrali ze sobą Jazona i kilku braci do władz miasta. Wykrzykiwali przy tym: - Ci ludzie, którzy wciąż wywołują zamęt w całym świecie, przybyli i tutaj,


text:
a Jazon przyjął ich do domu. Wszyscy oni naruszają dekrety cesarskie, głosząc, że ktoś inny, a mianowicie Jezus, jest królem.


text:
Tej samej nocy bracia wysłali Pawła i Sylasa do Berei, a oni, gdy tam przyszli, znów udali się do synagogi żydowskiej.


text:
Tutejsi Żydzi byli bardziej otwarci niż Tesaloniczanie i pełni dobrej woli słuchali słów Pawła. Odtąd codziennie w Piśmie Świętym szukali potwierdzenia tych słów.


text:
Gdy jednak w Tesalonice dowiedzieli się, że Paweł również w Berei głosi Słowo Boże, przyszli tam, aby temu przeciwdziałać i podburzać tłumy.


text:
Osoby towarzyszące Pawłowi odprowadziły go aż do Aten, a potem wróciły z poleceniem dla Sylasa i Tymoteusza, aby jak najprędzej do niego przybyli.


text:
Oczekując ich w Atenach, nie mógł się Paweł pogodzić z bałwochwalstwem, jakie widział w tym mieście.


text:
Prowadził więc w synagodze wiele rozmów z Żydami i prozelitami, a ponadto codziennie na Agorze z tymi, których tam spotykał.


text:
Wtedy niektórzy filozofowie, epikurejczycy i stoicy wdali się w spór z nim, a inni pytali, czego chce ten gaduła. Inni jeszcze mówili: - Zdaje się. że to głosiciel obcych bóstw. Głosił im bowiem Ewangelię o Jezusie i zmartwychwstaniu.


text:
Zabrali do więc na Areopag i zapytali: - Czy możemy dowiedzieć się czegoś o tej nowej nauce, którą głosisz?


text:
To, o czym mówisz, dziwnie brzmi w naszych uszach. Chcemy się więc dowiedzieć, o co właściwie chodzi.


text:
A trzeba wiedzieć, że wszyscy Ateńczycy i mieszkający tam cudzoziemcy na nic nie poświęcali tyle czasu, co na opowiadanie i słuchanie różnych nowinek.


text:
Gdy Paweł znalazł się wśród zgromadzonych na Areopagu, zaczął tak swoje przemówienie: - Obywatele Aten, widzę, że jesteście niezwykle religijni.


text:
Chodząc po mieście przyglądałem się z uwagą waszym świętym miejscom i natknąłem się na pewien ołtarz, na którym jest napis: Nieznanemu Bogu. Oddajecie więc cześć Bogu, którego nie znacie, a ja właśnie przynoszę wam wieść o nim.


text:
Ten Bóg stworzył wszechświat i wszystko, co istnieje, ale jako władca nieba i ziemi nie mieszka w świątyniach, wzniesionych przez ludzi.


text:
On to z jednego pnia powołał do istnienia cały rodzaj ludzki i dał mu całą ziemię na mieszkanie, wyznaczając mu czas i miejsce do życia.


text:
Uczynił tak, aby ludzie go szukali i znaleźli, choćby po omacku, bo on jest przecież tak blisko nas.


text:
W nim bowiem żyjemy i poruszamy się, a także, jak powiedzieli niektórzy z waszych poetów, należymy do jego rodziny.


text:
Należąc do rodziny Bożej, nie powinniśmy uważać, że bóstwo można przedstawić przy pomocy wizerunku ze złota, srebra, kamienia, wykonanego artystycznie według ludzkiego pomysłu.


text:
Bóg dotychczas okazywał pobłażliwość wobec tej nieświadomości, ale teraz wzywa wszystkich ludzi, aby zmienili swój sposób pojmowania Boga.


text:
W związku z tym wyznaczył dzień sprawiedliwego sądu nad całym światem za pośrednictwem Człowieka, którego do tego celu powołał; potwierdził to wobec wszystkich przez jego zmartwychwstanie.


text:
Gdy obecni usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni zaczęli się wyśmiewać, a inni powiedzieli: - Posłuchamy twoich wywodów innym razem.


text:
Niektórzy jednak poszli razem z nim i zostali chrześcijanami, wśród nich Dionizy, członek Areopagu, kobieta, której było na imię Damaris i inni.


text:
Tam zetknął się z pewnym Żydem z Pontu, Akwilasem, który niedawno przybył tu z Italii razem z żoną Pryscyllą; w tym czasie bowiem cesarz Klaudiusz nakazał wszystkim Żydom opuścić Rzym. Paweł zaprzyjaźnił się z nimi.


text:
Potem przybyli z Macedonii Sylas i Tymoteusz; odtąd Paweł poświęcił się wyłącznie głoszeniu Słowa, oświadczając Żydom z całą stanowczością, że ich Mesjaszem jest Jezus.


text:
Oni jednak występowali przeciw niemu i rzucali na niego obelgi. Wtedy Paweł całkowicie zerwał z nimi i rzekł; - Sami ściągniecie na siebie zgubę i to nie z mojej winy. Od tej chwili będę działał wśród pogan.


text:
Potem odłączył się od synagogi i przeniósł się do sąsiedniego domu, którego właścicielem był pewien bogobojny Grek, Tytus Justus.


text:
Także Kryspus, przełożony synagogi, z całą rodziną uwierzył w Pana, ponadto wielu mieszkańców Koryntu, słuchaczy Pawła uwierzyło i przyjęło chrzest.


text:
Ja przecież jestem z tobą i nikt nie śmie zrobić ci krzywdy, bo w tym mieście mam wielu oddanych ludzi.


text:
Gdy prokonsulem prowincji rzymskiej Achai został Gallion, Żydzi wspólnie wystąpili przeciwko Pawłowi, postawili go przed sądem


text:
i oskarżyli: - Ten człowiek namawia ludzi, aby oddawali cześć Bogu nie tak, jak nakazuje nasze Prawo.


text:
Paweł już miał zabrać głos, ale Gallion oświadczył Żydom: - Gdyby sprawa dotyczyła przestępstwa lub jakiegoś wykroczenia, na pewno bym się nią zajął.


text:
Ponieważ jednak spór dotyczy słów i pojęć z dziedziny waszego Prawa, załatwcie to między sobą; ja nie chcę o tym wyrokować.


text:
Obecni tam ludzie rzucili się na przełożonego synagogi, Sostenesa i pobili go w obecności sędziego, lecz Gallion w ogóle nie zwracał na to uwagi.


text:
Paweł pozostał jeszcze jakiś czas wśród braci w Koryncie. Potem pożegnał się z nimi i razem z Pryscyllą i Akwilasem odpłynął do Syrii. W Kenchreach, na znak złożonego ślubowania kazał sobie Paweł zgolić głowę.


text:
Gdy przybyli do Efezu, zostawił ich w mieście, a sam poszedł do synagogi i tam wdał się w dyskusję z Żydami.


text:
Po jakimś czasie znów udał się w drogę. Gdy szedł przez Galację i Frygię, odwiedzał tamtejszych chrześcijan i podnosił ich na duchu.


text:
Tymczasem pojawił się w Efezie Apollos, Żyd z Aleksandrii, człowiek wykształcony, dobrze znający Pismo Święte.


text:
Był już wprowadzony w zasady chrześcijańskiej wiary i z wielkim zapałem przemawiał, gorliwie nauczając o Jezusie, chociaż sam przyjął tylko chrzest Janowy.


text:
On to zaczął śmiało występować w synagodze. Gdy Pryscylla i Akwilas usłyszeli go, zaprosili go do siebie i dokładniej objaśnili zasady wiary.


text:
Apollos wyraził potem chęć pójścia do Grecji. Bracia dali mu list polecający do tamtejszych chrześcijan, aby go dobrze przyjęli. Po przybyciu na miejsce, dzięki niezwykłym uzdolnieniom okazywał wielką pomoc tym, którzy uwierzyli. W publicznych dysputach na podstawie Pisma Świętego skutecznie przekonywał Żydów, że Jezus jest Mesjaszem.


text:
Podczas gdy Apollos był w Koryncie, Paweł wędrował przez górzyste tereny, aż dotarł do Efezu, gdzie spotkał się z grupą wierzących.


text:
Zapytał ich: - Czy ogarnął was Duch Święty, gdy uwierzyliście? - Nawet nie słyszeliśmy o Duchu Świętym - odpowiedzieli.


text:
Wtedy Paweł im powiedział: - Jan chrzcił, aby ludzie nawracali się i wzywał ich, aby uwierzyli w tego, który przyjdzie po nim, to znaczy w Jezusa.


text:
Po nałożeniu na nich rąk przez Pawła, napełnił ich Duch Święty i zaczęli mówić różnymi językami i prorokować.


text:
Odtąd przez trzy miesiące Paweł chodził do synagogi i tam śmiało podejmował rozmowy, aby pozyskać ludzi dla Królestwa Bożego.


text:
Ponieważ jednak niektórzy trwali w uporze, nie dawali się przekonać i publicznie wyszydzali zasady wiary w Chrystusa, Paweł zerwał z nimi, zabrał swoich uczniów i odtąd codziennie nauczał w szkole Tyranosa.


text:
Trwało to dwa lata. Dzięki temu mieszkańcy całej prowincji Azji, zarówno Żydzi, jak i poganie, mogli słyszeć Słowo o naszym Panu.


text:
Grupa wędrownych Żydów, zajmujących się zaklinaniem demonów, ośmielała się w tym celu posługiwać imieniem Pana Jezusa: - Zaklinamy was - wołali - na imię tego Jezusa, którego głosił Paweł.


text:
W tej samej chwili opętany rzucił się na nich, powalił na ziemię i tak dotkliwie pobił, że pokrwawieni i obdarci uciekli z jego domu.


text:
Wieść o tym rozeszła się szeroko wśród Żydów i Greków, zamieszkałych w Efezie. Odtąd pełni bojaźni, otaczali czcią imię Pana Jezusa.


text:
a ci, którzy zajmowali się magią, przynosili swoje księgi i publicznie je palili; wartość ich oceniono na pięćdziesiąt tysięcy drachm w srebrze.


text:
Po tych wydarzeniach Paweł postanowił udać się do Macedonii i Grecji, a stamtąd do Jerozolimy. - Gdy już tam będę - powiedział - muszę jeszcze i Rzym zobaczyć.


text:
Wysłał więc do Macedonii dwóch swoich pomocników, Tymoteusza i Erasta, a sam pozostał jeszcze przez jakiś czas w Azji.


text:
Pewien złotnik, Demetriusz, który ze srebra wyrabiał miniatury Artemidy i zapewniał rzemieśnikom niezły zarobek,


text:
zebrał ich razem z wytwórcami drobnych dewocjonaliów i przemówił do nich: - Koledzy! Wiecie, jaki dobrobyt zapewnia nam to rzemiosło.


text:
A teraz patrzcie i słuchajcie: jakiś tam Paweł nie tylko w Efezie, ale i w całej naszej prowincji, przeciąga ludzi na swoją stronę i wmawia im, że bóstwa zrobione rękami ludzkimi nie są bogami.


text:
Zagraża więc nam niebezpieczeństwo, że nie tylko przepadną nasze zyski, ale - co więcej - świątynia wielkiej bogini Artemidy straci wszelkie znaczenie, a ta, którą czci cała Azja i świat cały, może być odarta z majestatu.


text:
W całym mieście wybuchły zamieszki. Tłum zagarnął dwóch Macedończyków, Gajusa i Arystarcha, towarzyszy Pawła i ruszył do teatru.


text:
Tak samo jego przyjaciele spośród wyższych urzędników prowincji posłali mu ostrzeżenie, aby nie szedł do teatru.


text:
Tymczasem powstało zamieszanie, bo każdy na tym zgromadzeniu wykrzykiwał co innego, a wielu nawet nie wiedziało, po co się zebrali.


text:
Wyciągnięto z tłumu Aleksandra, którego Żydzi wysuwali do przodu, a on dał znak ręką, że chce przed ludem złożyć oświadczenie.


text:
Gdy jednak poznano, że to Żyd, wszyscy jak jeden mąż zaczęli krzyczeć: - Wielka jest Artemida Efeska! Te okrzyki trwały około dwóch godzin.


text:
Dopiero sekretarzowi władz miejskich udało się uspokoić tłum. - Obywatele Efezu! - powiedział. - Czy jest jakiś człowiek, który by nie wiedział, że miasto Efez roztacza opiekę nad świątynią wielkiej Artemidy i jej posągiem pochodzącym z nieba.


text:
Jeżeli zatem Demetriusz i współpracujący z nim rzemieślnicy mają coś przeciw komuś, niech wniosą skargę, bo od tego jest sąd i prokonsul.


text:
Inaczej narazimy się na niebezpieczeństwo oskarżenia o zamieszki w dniu dzisiejszym, bo nie ma żadnego powodu, który by usprawiedliwiał to zbiegowisko. Po tych słowach rozwiązał zgromadzenie.


text:
Gdy już ustały te niepokoje, Paweł wezwał do siebie uczniów, aby dodać im otuchy i pożegnać się, po czym wyruszył do Macedonii.


text:
gdzie pozostał przez trzy miesiące. Miał zamiar przez morze dostać się do Syrii, ale ponieważ Żydzi urządzili na niego zasadzkę, postanowił wracać przez Macedonię.


text:
Razem z nim wyruszyli: Sopater z Berei, syn Pyrrusa, Arystarch i Sekundus z Tesaloniki, Gajus z Derbe i Tymoteusz oraz Tychikus i Trofim z prowincji Azji.


text:
Poszli oni przed nami i czekali w Troadzie, a my po świętach Przaśnego Chleba odpłynęliśmy z Filippi.


text:
W niedzielę, gdyśmy się zeszli na łamanie chleba, Paweł prowadził rozmowy z wiernymi, a że miał nazajutrz odjechać, przeciągnął swoje kazanie aż do północy.


text:
Na oknie przysiadł sobie pewien chłopiec, Eutychus, który był bardzo senny, a gdy Paweł przedłużał rozmowy, zasnął głęboko, spadł z trzeciego piętra na ziemię i podniesiono go bez życia.


text:
Paweł zszedł na dół, położył się na nim, objął go i powiedział: - Nie bójcie się, jest w nim jeszcze życie.


text:
Potem wrócił do sali na łamanie i spożywanie chleba. Serdeczne braterskie rozmowy przeciągnęły się aż do świtu, po czym odszedł.


text:
Potem wsiedliśmy od razu na statek i popłynęliśmy do Assos, skąd mieliśmy zabrać Pawła, zgodnie z jego poleceniem; on sam bowiem postanowił pójść tam pieszo.


text:
a płynąc stamtąd znaleźliśmy się następnego dnia w pobliżu wyspy Chios. Nazajutrz zawinęliśmy do Samos, a dzień później do Miletu.


text:
Paweł już przedtem postanowił ominąć Efez, aby nie poświęcać zbyt wiele czasu na pobyt w Azji; śpieszył się bowiem do Jerozolimy, aby tam zdążyć, jeśli możliwe, na Zielone Święta.


text:
Gdy już przybyli, tak do nich przemówił: - Dobrze wiecie o tym, że od pierwszego dnia mego pobytu w Azji przez cały czas byłem z wami,


text:
służąc Panu z całą pokorą, nieraz we łzach z powodu ciężkich przeżyć, zgotowanych mi podstępnie przez Żydów.


text:
Wiecie, że nie zaniedbałem niczego, by z pożytkiem dla was głosić Słowo i nauczać tak publicznie, jak i po domach.


text:
Wiem tylko, że nie uniknę więzienia i cierpień, bo mnie o tym w różnych miastach upewnia Duch Święty.


text:
Ja jednak nie dbam o swoje życie, bylebym tylko dokończył biegu i wypełnił tę służbę, którą przyjąłem u Pana Jezusa, by ogłaszać Dobrą Nowinę o łasce Bożej.


text:
Teraz jednak jestem pewien, że wy wszyscy, którym przyniosłem orędzie o Królestwie Bożym, już nigdy mnie nie zobaczycie.


text:
Pilnujcie więc samych siebie i całej owczarni jako biskupi, ustanowieni przez Ducha Świętego; bądźcie pasterzami Kościoła Bożego, który Pan nabył na własność za cenę swej krwi.


text:
Bądźcie więc czujni i nie zapominajcie, że przez trzy lata, dniem i nocą, bez przerwy, a często i we łzach, każdemu z was udzielałem na osobności duchowych porad.


text:
A teraz polecam was Bogu, by on słowem swej łaski umacniał was i dał wam udział w dziedzictwie swojego ludu.


text:
Wszelkimi sposobami dawałem wam przykład, jak należy pracować, by pomagać potrzebującym, mając w pamięci słowa samego Pana Jezusa, który powiedział, że szczęśliwszy jest ten, kto daje, niż ten, kto bierze.


text:
Nadeszła chwila rozstania. Odbiliśmy od brzegu i popłynęliśmy na wyspę Kos, następnego dnia na Rodos, a stamtąd do Patary.


text:
Potem po lewej stronie ukazał nam się Cypr, minęliśmy go, popłynęliśmy do Syrii i wylądowali w Tyrze, gdzie miał być wyładowany towar ze statku.


text:
Tu odszukaliśmy współwyznawców i zostaliśmy u nich przez tydzień; w natchnieniu Ducha ostrzegali oni Pawła przed dalszą podróżą do Jerozolimy.


text:
Po upływie tygodnia opuściliśmy miasto; wszyscy razem z żonami i dziećmi odprowadzili nas do portu, a tam uklękliśmy i wspólnie się pomodliliśmy.


text:
Z Tyru zawinęliśmy do Ptolemaidy, gdzie kończyła się nasza podróż morska. Tam przywitaliśmy się z braćmi i przez cały dzień byliśmy u nich w gościnie.


text:
Nazajutrz poszliśmy pieszo do Cezarei, gdzie zatrzymaliśmy się w domu Filipa, jednego z siedmiu ewangelistów.


text:
W czasie odwiedzin u nas wziął on pas Pawła, związał sobie nogi i ręce i rzekł: - Tak mówi Duch Święty: człowieka, który nosi ten pas tak zwiążą Żydzi w Jerozolimie i oddadzą w ręce pogan.


text:
Pod wrażeniem tych słów, wspólnie z miejscowymi chrześcijanami nalegaliśmy na Pawła, aby nie szedł do Jerozolimy.


text:
A on na to: - Czemu tak płaczecie i rozdzieracie mi serce? Przecież ja gotów jestem dla sprawy Jezusa, naszego Pana nie tylko pójść do więzienia, ale nawet ponieść śmierć w Jerozolimie.


text:
Towarzyszyli nam też niektórzy współwyznawcy z Cezarei, prowadząc nas do domu pewnego Cypryjczyka, który miał nam udzielić gościny; był to Mnazon, należący od dawna do grona uczniów.


text:
Po przywitaniu się z nimi, zdał im dokładnie sprawę z tego, czego Bóg przez jego służbę dokonał wśród pogan.


text:
Gdy zgromadzeni to usłyszeli, oddali chwałę Bogu i powiedzieli: - Widzisz, bracie, tyle tysięcy Żydów uwierzyło w Chrystusa, a przecież ściśle przestrzegają Prawa Mojżeszowego.


text:
Tymczasem rozeszły się pogłoski, że swoją nauką nakłaniasz Żydów, zamieszkałych wśród pogan do odstępstwa od Mojżesza. Mówisz, żeby przestali obrzezywać swoich synów i stosować się do dawnych obyczajów.


text:
Razem z nimi poddaj się obrzędowi oczyszczenia i złóż za nich opłatę, aby mogli się znów ostrzyc; wtedy wszyscy się przekonają, że pogłoski na twój temat są nieprawdziwe, bo ty sam przestrzegasz Prawa Mojżeszowego i żyjesz zgodnie z nim.


text:
W sprawie zaś pogan, którzy uwierzyli w Chrystusa, rozesłaliśmy zalecenia na piśmie, aby wystrzegali się spożywania mięsa, ofiarowanego pogańskim bóstwom, krwi i mięsa z uduszonych zwierząt oraz nierządu.


text:
Wtedy Paweł zabrał ze sobą tych mężczyzn, poddał się razem z nimi następnego dnia obrzędowi oczyszczenia i udał się do świątyni, aby oznajmić, kiedy zakończą się dni oczyszczenia i kiedy za każdego z nich będzie złożona ofiara.


text:
Mijał właśnie siedmiodniowy okres oczyszczenia, kiedy Żydzie z prowincji azjatyckiej zobaczyli Pawła w świątyni, podburzyli tłum i rzucili się na niego,


text:
krzycząc: - Na pomoc, bracia Izraelici! Ten człowiek wszędzie i wszystkim głosi naukę wymierzoną przeciwko naszemu narodowi, Prawu Mojżesza i temu świętemu miejscu, a nawet wprowadził pogan do świątyni i zbezcześcił ją.


text:
Przedtem bowiem widzieli go w mieście w towarzystwie Trofima z Efezu, więc sądzili, że to Paweł wprowadził go do świątyni.


text:
Wzburzenie ogarnęło całe miasto, powstało wielkie zbiegowisko, pochwycono Pawła, wywleczono ze świątyni i natychmiast zatrzaśnięto bramę.


text:
Dowódca zebrał natychmiast żołnierzy i oficerów, którzy pobiegli za nim w stronę tłumu; na widok dowódcy z żołnierzami przestali bić Pawła.


text:
Dowódca podszedł, aresztował go i kazał skuć podwójnym łańcuchem. Następnie zaczął pytać, kto to jest i co takiego zrobił.


text:
W tłumie każdy wykrzykiwał co innego. Z powodu wrzawy nie mógł się dowiedzieć nic pewnego, kazał więc go odprowadzić do twierdzy.


text:
Gdy dochodzili już z nim do schodów, tłum tak gwałtownie napierał, że żołnierze musieli Pawła nieść na ramionach.


text:
Tuż przed wejściem do twierdzy Paweł zwrócił się do dowódcy: - Czy mógłbym ci coś powiedzieć? - To ty umiesz po grecku? - zapytał go.


text:
- Nie jesteś więc tym Egipcjaninem, który niedawno wywołał powstanie i na czele czterech tysięcy ludzi uzbrojonych w sztylety poszedł na pustynię?


text:
A Paweł na to: - Jestem Żydem, pochodzę z Tarsu w Cylicji i mam obywatelstwo dość znacznego miasta. Pozwól mi przemówić do ludu.


text:
Dowódca wyraził zgodę, a Paweł stanął na schodach i dał znak ręką, a gdy ustał zgiełk, przemówił po hebrajsku*.


text:
- Jestem Żydem, pochodzę z Tarsu w Cylicji, lecz wychowałem się tutaj, w tym mieście; w szkole Gamaliela uczyłem się pilnie ojczystego prawa i byłem tak gorliwy dla sprawy Bożej, jak wy dziś jesteście.


text:
Prześladowałem aż na śmierć wyznawców Jezusa, ścigałem i wtrącałem do więzienia tak mężczyzn, jak i kobiety.


text:
Sam arcykapłan i cała starszyzna mogą to poświadczyć. Oni dali mi listy polecające do naszych rodaków w Damaszku, dokąd się udałem, aby i tam uwięzić wyznawców Jezusa, sprowadzić do Jerozolimy i wymierzyć im karę.


text:
Byłem już w drodze i zbliżałem się do Damaszku; nagle, około południa, olśniło mnie oślepiające światło z nieba.


text:
Wtedy zapytałem: Panie, co mam robić? Na to Pan odpowiedział: Wstań, idź do Damaszku, tam dowiesz się, co Bóg ci każe robić.


text:
Od blasku tego światła zaniewidziałem, a moi towarzysze musieli mnie wziąć po ręce i tak doszedłem do Damaszku.


text:
Tam pewien pobożny człowiek, Ananiasz, który pilnie przestrzegał Prawa Bożego i cieszył się dobrą opinią wśród wszystkich miejscowych Żydów,


text:
On zaś powiedział: Bóg naszych ojców postanowił, żebyś poznał jego plan i zobaczył jego prawego sługę, a także byś usłyszał jego glos.


text:
Nie ma co się wahać! Wstań, przyjmij chrzest i złóż wyznanie wiary w Pana, aby wyzwolić się od grzechów.


text:
i ujrzałem Pana, który powiedział do mnie: Nie zwlekaj, ale czym prędzej opuszczaj Jerozolimę, bo jej mieszkańcy nie przyjmą twojego świadectwa o mnie.


text:
Odpowiedziałem na to: Tak, Panie, oni dobrze wiedzą, że to ja zamykałem w więzieniu i w synagogach biłem tych, którzy w ciebie wierzyli.


text:
Gdy Szczepan przelewał za ciebie męczeńską krew, ja, sam będąc tam obecny, uważałem to za słuszne, a nawet pilnowałem płaszczy zabójców.


text:
Aż do tej chwili przysłuchiwano się Pawłowi, a teraz rozległy się okrzyki - Precz z nim! Dla takich, jak on, nie ma miejsca na ziemi!


text:
Dowódca dał rozkaz odprowadzić Pawła do twierdzy, biczować i przesłuchać, aby się dowiedzieć, dlaczego wywołał takie wielkie oburzenie.


text:
Gdy już go związano rzemieniami, Paweł zwrócił się do stojącego obok setnika: - Czy wolno wam bez wyroku sądowego biczować obywatela rzymskiego?


text:
Na te słowa podszedł setnik do dowódcy i zameldował: - Ten człowiek jest obywatelem rzymskim, uważaj, co robisz!


text:
Dowódca zbliżył się do Pawła i zapytał: - Mów, czy to prawda, że jesteś Rzymianinem? - Tak jest - odpowiedział.


text:
Na to dowódca: - Ja musiałem dużo zapłacić, by uzyskać obywatelstwo rzymskie. - A ja posiadam je od urodzenia - odpowiedział Paweł.


text:
W tej samej chwili cofnęli się ci, którzy mieli go przesłuchiwać. Dowódcę też ogarnął lęk, gdy dowiedział się, że ten, którego kazał związać, jest Rzymianinem.


text:
Nazajutrz dowódca, chcąc się dowiedzieć dokładniej, o co Żydzi oskarżają Pawła, uwolnił go z więzów i przyprowadził do acykapłanów i Rady Najwyższej, zgromadzonych na jego polecenie.


text:
Paweł śmiało spojrzał w oczy członkom Rady Najwyższej i rzekł: - Czcigodni bracia! Po dzień dzisiejszy z czystym sumieniem służę Bogu.


text:
Wtedy Paweł odezwał się do niego: - Sam Bóg cię uderzy, obłudny świętoszku! Zasiadasz tu, aby mnie sądzić według prawa, a wbrew prawu każesz mnie bić?


text:
A Paweł na to: - Nie wiedziałem, bracie, że to arcykapłan; mówi bowiem Pismo, że nie będziesz złorzeczył władcy swego ludu.


text:
Następnie, widząc, że część Rady stanowią saduceusze, a drugą część faryzeusze, zawołał: - Czcigodni bracia, jestem faryzeuszem z dziada pradziada i mam być sądzony za to, że żyję nadzieją zmartwychwstania?


text:
Te słowa wywołały spór między faryzeuszami i saduceuszami i zgromadzenie podzieliło się na dwa obozy.


text:
Saduceusze bowiem nie uznają zmartwychwstania, aniołów ani ducha, faryzeusze natomiast wierzą w jedno i drugie.


text:
Podniosła się wielka wrzawa. Niektórzy znawcy Prawa ze stronnictwa faryzeuszy zerwali się z miejsc i z naciskiem powtarzali: - Nie stwierdzamy żadnej winy u tego człowieka; co więcej, może duch lub anioł dał mu natchnienie.


text:
A gdy spór się zaostrzał, dowódca w obawie, by Pawła nie rozszarpano, rozkazał żołnierzom wkroczyć, wyrwać go z ich rąk i odprowadzić do twierdzy.


text:
Następnej nocy stanął przy nim Pan i rzekł: - Odwagi! Byłeś moim świadkiem w Jerozolimie, będziesz także moim świadkiem w Rzymie.


text:
Nazajutrz niektórzy spośród Żydów uknuli spisek i złożyli przysięgę, że nie będą jeść ani pić. dopóki nie zabiją Pawła.


text:
Przyszli oni do arcykapłanów i starszyzny i tak powiedzieli: - Zobowiązaliśmy się pod przysięgą, że nic nie weźmiemy do ust, dopóki nie zabijemy Pawła.


text:
Teraz więc całą Radą Najwyższą starajcie się nakłonić dowódcę, by go do was przyprowadził pod pozorem dokładniejszego rozpoznania sprawy, a my jesteśmy gotowi zabić go, zanim jeszcze stawi się przed wami.


text:
Paweł wezwał jednego z setników i powiedział: - Zaprowadź tego młodego człowieka do dowódcy, bo ma dla niego pilną wiadomość.


text:
Setnik zabrał go ze sobą, zaprowadził do dowódcy i powiedział: - Więzień Paweł przywołał mnie i prosił, abym przyprowadził do ciebie tego młodego człowieka, bo ma ci coś do powiedzenia.


text:
- Żydzi umówili się - odpowiedział, - że poproszą cię o doprowadzenie Pawła w dniu jutrzejszym przed Radę Najwyższą, pod pozorem dokładniejszego zbadania jego sprawy.


text:
Ty jednak nie daj się namówić, bo czyha na niego ponad czterdziestu ludzi. Przysięgli oni sobie, że nie będą jeść ani pić, dopóki go nie zabiją. Są już gotowi, czekają na twoją zgodę.


text:
Dowódca wezwał dwóch setników i rozkazał: - Na godzinę dziewiątą wieczór ma być gotowy do wymarszu do Cezarei oddział dwustu pieszych, siedemdziesięciu jeźdźców i dwustu zbrojnych we włócznie;


text:
Posyłam do ciebie człowieka, którego Żydzi pojmali i chcieli zabić! Wtedy jednak przybiegłem z żołnierzami i wyrwałem go z ich rąk, co więcej, dowiedziałem się, że ten człowiek jest Rzymianinem.


text:
Stwierdziłem, że wytoczone mu zarzuty dotyczą jakichś spornych kwestii w zakresie ich Prawa; nie popełnił on jednak żadnego przestępstwa, za które należałoby wymierzyć karę śmierci lub więzienia.


text:
Gdy mi jednak doniesiono, że przygotowują zamach na tego człowieka, posłałem go natychmiast do ciebie, oskarżycieli zaś powiadomiłem, żeby swoją skargę przedstawili tobie osobiście."


text:
Po przeczytaniu listu gubernator zapytał, z jakiej prowincji pochodzi, a gdy dowiedział się, że z Cylicji,


text:
oświadczył: - Przesłucham cię później, gdy zjawią się twoi oskarżyciele. Potem wydał rozkaz, aby go trzymać pod strażą w pałacu Heroda.


text:
Po pięciu dniach przybył arcykapłan Ananiasz, a z nim grono członków starszyzny i rzecznik oskarżenia Tertullos; wszyscy oni zjawili się u gubernatora na rozprawę przeciwko Pawłowi.


text:
Gdy wezwano Pawła, Tertullos rozpoczął mowę oskarżycielską: - Najdostojniejszy Feliksie! To twoja zasługa, że przez tak długi czas żyjemy w stanie pokoju, a nasz naród twojej troskliwości zawdzięcza szereg reform.


text:
Nie chcę jednak nadużywać twojej cierpliwości, proszę więc, byś łaskawie wysłuchał naszego zwięzłego oskarżenia.


text:
Stwierdziliśmy bowiem, że ten oto człowiek roznosi zarazę i wznieca bunty wśród Żydów na całym świecie, jako przywódca heretyków z Nazaretu.


text:
Usiłował nawet zbezcześcić świątynię, więc schwytaliśmy go, aby zgodnie z naszym Prawem postawić go przed sądem.


text:
Wkroczył jednak zbrojnie dowódca Lizjasz i odbił go z naszych rąk, a oskarżycieli odesłał do ciebie.


text:
Następnie Paweł, gdy mu gubernator udzielił głosu, tak zaczął swoje przemówienie: - Wiem, że już od wielu lat masz władzę w tym kraju, dlatego tym śmielej przystępuję do swojej obrony.


text:
i nikt nie może mi zarzucić, że wygłaszam do tłumu podburzające mowy, czy to w świątyni, czy w synagogach, czy to w mieście.


text:
Wyznaję natomiast przed tobą, że służę Bogu moich ojców według takich zasad, które oni uważają za herezję, chociaż wierzę w to wszystko, co zapisane w Księgach Prawa i proroków.


text:
Mam w Bogu nadzieję, która także mi przyświeca, że kiedyś nastąpi zmartwychwstanie zarówno ludzi dobrych, jak i złych.


text:
Tam właśnie, podczas składania ofiar, bezpośrednio po obrzędzie oczyszczenia, gdy nie było koło mnie żadnego zbiegowiska ani zamieszania,


text:
zobaczyli mnie Żydzi z prowincji azjatyckiej; to oni powinni by stawić się przed tobą i oskarżyć mnie, jeśliby mieli jakieś zarzuty.


text:
Albo ci, którzy są tutaj obecni, niech powiedzą, co złego stwierdzili u mnie, gdy postawiono mnie przed Radą Najwyższą, ,


text:
chyba, że mają mi za złe to, co im dobitnie oświadczyłem; stoję tu dziś przed waszym sądem dlatego, że głosiłem prawdę o zmartwychwstaniu umarłych.


text:
Feliks, który dość dokładnie poznał zasady nauki chrześcijańskiej odroczył sprawę i tak postanowił: - Rozstrzygnę to, gdy przybędzie dowódca Lizjasz.


text:
Następnie rozkazał setnikowi pilnować Pawła i traktować go łagodnie, nie zabraniając odwiedzin i pomocy ze strony przyjaciół.


text:
Po kilku dniach przyszedł tam Feliks ze swoją żoną Druzyllą, która była Żydówką; kazał on zawołać Pawła, by jeszcze raz posłuchać jego słów o wierze w Chrystusa Jezusa.


text:
Gdy Paweł zaczął mówić o sprawiedliwości, karności moralnej i przyszłym sądzie, zaniepokoił się Feliks i powiedział: - Na teraz dość, możesz odejść, we właściwym czasie zawezwę cię znowu.


text:
Trwało to dwa lata; potem na stanowisko Feliksa przyszedł jako następca Porcjusz Festus. Feliks jednak zostawił Pawła w więzieniu, chciał bowiem zyskać sobie przychylność Żydów.


text:
Tam arcykapłani i członkowie starszyzny żydowskiej wystąpili ponownie ze skargą przeciwko Pawłowi i prosili Festusa,


text:
by zgodnie z ich życzeniem, sprowadził go do Jerozolimy. Zamierzali bowiem urządzić zasadzkę na drodze i zabić Pawła.


text:
Festus jednak odpowiedział: - Paweł znajduje się pod strażą w Cezarei, a ja sam niedługo tam powrócę.


text:
Wasi pełnomocnicy mogą pojechać ze mną i przedstawić oskarżenie, jeśli ten człowiek dopuścił się przestępstwa.


text:
Festus pozostał w Jerozolimie jeszcze ponad dziesięć dni, a potem wrócił do Cezarei; następnego dnia zasiadł w sądzie i kazał przyprowadzić Pawła.


text:
Gdy Paweł wszedł, otoczyli go Żydzi, którzy przybyli z Jerozolimy i wytoczyli przeciwko niemu wiele ciężkich oskarżeń, ale nie mogli ich udowodnić.


text:
Paweł zaś tak się bronił: - Nigdy nie występowałem ani przeciwko Prawu żydowskiemu, ani przeciwko świątyni, ani przeciw cesarzowi.


text:
Ale Festus, chcąc zjednać sobie Żydów, zapytał Pawła: - Czy wyrażasz zgodę na przeniesienie procesu do Jerozolimy, abym tę sprawę tam rozstrzygnął?


text:
Na to Paweł złożył takie oświadczenie: - Podlegam sądowi cesarskiemu i przed takim sądem powinienem odpowiadać. Żydom żadnej krzywdy nie wyrządziłem, o czym sam bardzo dobrze wiesz.


text:
Jeśli uczyniłem coś złego, czym zasłużyłem na karę śmierci, gotów jestem ponieść śmierć; jeśli jednak te oskarżenia są bezpodstawne, to nikt nie ma prawa wydać mnie na łaskę i niełaskę Żydów. Odwołuję się do cesarza.


text:
Wtedy Festus porozumiał się z doradcami i powiedział: - Odwołałeś się do cesarza, przed cesarzem staniesz.


text:
Po jakimś czasie Festus zapoznał króla ze sprawą Pawła: - Feliks zostawił tu w więzieniu pewnego człowieka.


text:
Gdy byłem w Jerozolimie, żydowscy arcykapłani i starszyzna wystąpili ze skargą przeciwko niemu, domagając się skazującego wyroku.


text:
Odpowiedziałem im wtedy, że nie ma u Rzymian zwyczaju skazywać człowieka bez możliwości obrony przed zarzutami w obecności oskarżycieli.


text:
Gdy więc przybyli tu ze mną, zaraz nazajutrz otworzyłem przewód sądowy i kazałem przyprowadzić tego człowieka.


text:
Oskarżyciele jednak nie wytoczyli przeciwko niemu żadnego zarzutu w sprawie przestępstwa, jakiego bym się spodziewał.


text:
Chodziło im raczej o jakieś spory, dotyczące ich wierzeń i osoby nieżyjącego już Jezusa, o którym Paweł twierdził, że żyje.


text:
Ponieważ nie znam się na tych sprawach, zapytałem Pawła, czy byłby gotów udać się do Jerozolimy i tam stanąć przed sądem.


text:
Ale Paweł wniósł odwołanie, by go pozostawiono w więzieniu, dopóki Najjaśniejszy Pan nie zapozna się z jego sprawą. Kazałem go więc zostawić w więzieniu aż go nie odeślę do Rzymu.


text:
Wtedy Agryppa powiedział do Festusa: - Chciałbym i ja przesłuchać tego człowieka. - Jutro go usłyszysz - odpowiedział Festus.


text:
Następnego dnia Agryppa i Berenika w otoczeniu dowódców i dostojników miejskich wkroczyli uroczyście do sali sądowej. Potem na rozkaz Festusa przyprowadzono Pawła.


text:
Wówczas Festus przemówił: - Królu Agryppo i wszyscy tu obecni! Macie przed sobą człowieka, przeciwko któremu wystąpiły tłumy Żydów w Jerozolimie i tutaj, domagając się jego śmierci.


text:
Stwierdziłem jednak, że nie popełnił niczego, czym by na to zasługiwał, ale skoro odwołał się do cesarza, postanowiłem go tam odesłać.


text:
Nie mam wszakże bliższych danych, które mógłbym napisać naszemu władcy. Dlatego stawiam go teraz przed wami, a zwłaszcza przed tobą, królu Agryppo. Przesłuchaj go, a ja wtedy będę miał co napisać.


text:
Następnie Agryppa zwrócił się do Pawła: - Zezwala ci się teraz przemówić we własnej sprawie. Wtedy Paweł dał znak ręką i rozpoczął swoją obronę.


text:
- Królu Agryppo! Żydzi wysunęli przeciwko mnie cały szereg oskarżeń, ja zaś uważam to za szczęście, że mogę bronić się dziś przed tobą,


text:
tym bardziej, że znasz się dobrze na wszystkich obyczajach Żydów i spornych zagadnieniach z tym związanych. Zechciej przeto cierpliwie mnie wysłuchać.


text:
Wszyscy Żydzi znają przebieg mojego życia od samego początku, gdyż od młodości żyłem wśród mojego narodu w Jerozolimie.


text:
Znają mnie oni od dawna i gdyby tylko chcieli, mogliby zaświadczyć, że jako faryzeusz żyłem zgodnie z najsurowszymi zasadami tego stronnictwa religijnego.


text:
Spełnienia tych obietnic oczekuje dwanaście naszych plemion, gorliwie służąc Bogu we dnie i w nocy; z powodu tej właśnie nadziei, o królu, jestem oskarżony przez Żydów.


text:
Ja sam także uważałem, że należy wszelkimi sposobami występować przeciwko sprawie Jezusa z Nazaretu.


text:
Tak właśnie postępowałem w Jerozolimie, gdzie z upoważnienia arcykapłanów zamykałem w więzieniu wyznawców Chrystusa i głosowałem za tym, by ich karać śmiercią.


text:
Tak samo we wszystkich synagogach zastraszałem ich i zmuszałem do wyparcia się wiary w Chrystusa, a szalejąc z nienawiści, prześladowałem ich również w innych miastach.


text:
Z takim nastawieniem wyruszyłem do Damaszku, zaopatrzony w pełnomocnictwa i upoważnienia od arcykapłanów.


text:
W samo południe, o królu, zobaczyłem na drodze światło z nieba jaśniejsze niż słońce, które olśniło mnie i moich towarzyszy podróży.


text:
Wszyscy padliśmy na ziemię, a ja usłyszałem słowa w języku hebrajskim, skierowane do mnie: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? Próżno się miotasz, gdyż już utknął w tobie grot włóczni!


text:
Wtedy powiedziałem: Kto ty jesteś, Panie? Pan zaś odpowiedział: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz.


text:
Ale podnieś się i stań mocno na nogach; dlatego przecież ukazałem się tobie, że cię przeznaczyłem na sługę i świadka tego, co już widziałeś i tego, co ci jeszcze ukażę.


text:
abyś im otworzył oczy, przeprowadził z ciemności do światła, spod władzy szatana do Boga; przez wiarę we mnie uzyskają przebaczenie win i dziedzictwo, przeznaczone dla moich wyznawców.


text:
i najpierw w Damaszku i Jerozolimie, potem w całej Judei, a następnie wśród pogan nawoływałem ludzi, aby zmienili swoje życie, nawrócili się do Boga i spełniali uczynki godne tej przemiany.


text:
Jednak dzięki Bożej pomocy przetrwałem do dziś, aby składać świadectwo ludziom małym i wielkim, nie głosząc nic ponad to, co zostało powiedziane przez proroków i Mojżesza,


text:
a mianowicie, że Mesjasz musi cierpieć, ale jako pierwszy zmartwychwstanie i zajaśnieje światłem zbawienia dla narodu i dla pogan.


text:
W tym miejscu obrończej mowy Festus zawołał: - Jesteś szalony, Pawle! Nadmiar wiedzy zamącił ci umysł.


text:
Również samemu królowi jest to dobrze znane i dlatego zwracam się do niego z całą śmiałością; jestem przekonany, że te wydarzenia nie uszły jego uwadze, bo nie działy się gdzieś w zapadłym kącie.


text:
A Paweł: - Dziękowałbym Bogu, gdybyś ty i wszyscy, którzy mnie dziś słuchają, zaraz lub później stali się takimi chrześcijanami jak ja, tylko bez tych kajdan.


text:
Gdy już postanowiono odesłać nas drogą morską do Italii, oddano Pawła i kilku innych więźniów po straż Juliusza, dowódcy kohorty cesarskiej.


text:
Wsiedliśmy wówczas na statek z Adramytion, który odpływał do portów Małej Azji; towarzyszył nam w podróży Arystarch, Macedończyk z Tesaloniki.


text:
Następnego dnia przybyliśmy do Sydonu. Tam Juliusz okazał Pawłowi życzliwość i pozwolił mu pójść w gościnę do przyjaciół.


text:
Przez wiele dni posuwaliśmy się bardzo wolno i z trudem dotarliśmy na wysokość Knidos; ponieważ jednak wiatr nam nie sprzyjał, popłynęliśmy w kierunku Salmony i dalej wzdłuż Krety.


text:
Mimo wielkich trudności udało nam się dostać do miejsca, które się nazywa Piękna Przystań, niedaleko miasta Lasea.


text:
W ten sposób straciliśmy wiele czasu i żegluga stawała się niebezpieczna, tym bardziej, że minął okres postu i nadeszła jesień.


text:
Dlatego Paweł ostrzegał: - Słuchajcie ludzie, przewiduję, że dalsza żegluga będzie niebezpieczna i zagrozi nie tylko ładunkom i statkowi, ale i naszemu życiu.


text:
Ponieważ przystań nie nadawała się do przezimowania, większość uradziła wyruszyć w dalszą drogę i dotrzeć jakoś do Feniks, portu na Krecie, otwartego ku południowemu i północnemu zachodowi, i tam przeczekać zimę.


text:
Gdy tylko powiał południowy wiatr, podnieśli kotwicę i popłynęli wzdłuż wybrzeży Krety z nadzieją, że powiodą się ich zamiary.


text:
Po wciągnięciu jej na pokład zabrano się do umacniania burt linami. Potem, w obawie, żeby nie wpaść na mielizny Syrty, trzeba było rzucić dryfkotwę i tak nas niosło.


text:
Przez wiele dni nie było widać słońca ani gwiazd, sztorm nie ustawał i zaczynaliśmy tracić wszelką nadzieję ocalenia.


text:
Już dość długo nikt nawet nie myślał o jedzeniu; w pewnej chwili Paweł podniósł się i powiedział do załogi: - Trzeba było mnie słuchać i nie odbijać od brzegów Krety; wtedy można było uniknąć tego całego nieszczęścia i strat.


text:
Mimo naszego położenia w tej chwili, chcę wam jednak dodać odwagi: nikt z was nie zginie, choć statek ulegnie rozbiciu.


text:
Powiedział do mnie: Nie bój się, Pawle! Musisz stanąć przed cesarzem, dlatego ze względu na ciebie Bóg ocali wszystkich, którzy są z tobą na statku.


text:
Gdy nadeszła czternasta noc i fale niosły nas w pobliżu Morza Adriatyckiego, wydawało się załodze, że zbliżamy się do jakiegoś lądu.


text:
Po opuszczeniu sondy stwierdzono głębokość trzydziestu sześciu metrów, a nieco dalej za drugim razem dwadzieścia siedem metrów.


text:
Z obawy przed rozbiciem o skały spuszczono z rufy cztery kotwice i każdy modlił się, by nastał dzień.


text:
Żeglarze zamierzali uciec ze statku, spuścili więc szalupę na morze, pod pozorem, że chcą zakotwiczyć statek od strony dziobu.


text:
Wtedy Paweł powiedział do dowódcy i żołnierzy: - Jeżeli tamci nie zostaną na pokładzie, to i wy nie zdołacie się ocalić.


text:
Zanim nastał świt, Paweł namawiał wszystkich, by coś zjedli, tymi słowami: - Czternaście dni wytrzymaliście bez jedzenia, nie biorąc nic do ust,


text:
dlatego zachęcam was, abyście coś zjedli, bo to konieczne dla waszego ocalenia; nikomu z was nie spadnie nawet włos z głowy.


text:
O świcie nie mogli jeszcze rozpoznać, co to za ziemia, zauważyli jednak zatokę z płaskim wybrzeżem. Postanowili więc, o ile to możliwe, dobić do brzegu.


text:
Odcięli kotwice, które zaraz poszły na dno, uwolnili ster od sznurów i wciągnęli żagiel na dziobie, starając się z wiatrem dopłynąć do brzegu.


text:
Utknęli jednak na mieliźnie, mając po obu stronach morze. Przód statku zarył się głęboko w dno, natomiast rufę rozbijały potężne fale.


text:
Dowódca jednak, chcąc ocalić Pawła, powstrzymał ich od wykonania tego zamiaru. Dał więc rozkaz, aby ci, którzy umieją pływać, rzucili się pierwsi do wody i płynęli do brzegu.


text:
Mieszkańcy tej wyspy okazali nam niezwykłą życzliwość, rozpalili bowiem ognisko i zajęli się nami wszystkimi, tym bardziej, że zaczął padać deszcz i zrobiło się zimno.


text:
Paweł zgarnął naręcze chrustu, aby podsycić ogień; nagle, pod wpływem gorąca, wypełzła żmija i ukąsiła go w rękę.


text:
Na widok gada, który się przyssał do jego ręki, mieszkańcy wyspy zaczęli mówić między sobą: - Ten człowiek na pewno jest mordercą, bo chociaż się uratował z morza, to jednak sprawiedliwość boska kładzie kres jego życiu.


text:
Wszyscy czekali, że albo spuchnie, albo zaraz padnie trupem. Długo jednak musieli czekać, a gdy się przekonali, że nic złego mu się nie stało, popadli w drugą skrajność i zaczęli twierdzić, że jest on bogiem.


text:
W tej okolicy miał swój majątek ziemski zarządca wyspy, Publiusz. On to przyjął nas życzliwie i na trzy dni udzielił gościny.


text:
Tak się właśnie złożyło, że ojciec Publiusza zachorował na biegunkę i leżał w gorączce. Paweł przyszedł do niego, modlił się przy nim, kładł na niego ręce i uzdrowił go.


text:
Wszyscy okazywali nam wielki szacunek, a gdy mieliśmy odpłynąć, zaopatrzyli nas w to, co potrzebne do drogi.


text:
Dopiero po trzech miesiącach mogliśmy ruszyć w dalszą drogę na statku z Aleksandrii, który zimował u wybrzeży tej wyspy; nosił on nazwę "Kastor i Polluks".


text:
Płynąc stamtąd wzdłuż wybrzeży dotarliśmy do Regum. a następnego dnia, gdy powiał wiatr z południa, dopłynęliśmy po całodziennej żegludze do Puteoli.


text:
Stamtąd poszliśmy do Rzymu. Nasi rzymscy współwyznawcy dowiedzieli się o nas i wyszli nam na spotkanie aż do Forum Appiusza i Tres Tabernae. Gdy Paweł ich zobaczył, podziękował Bogu w modlitwie i nabrał otuchy.


text:
Po przybyciu do Rzymu pozwolono Pawłowi zamieszkać w prywatnej kwaterze, ale pod strażą jednego żołnierza.


text:
Po trzech dniach Paweł zaprosił do siebie ważniejszych przedstawicieli społeczności żydowskiej, a gdy się zebrali, tak do nich przemówił: - Bracia rodacy! Nic złego nie zrobiłem naszemu narodowi, ani w niczym nie naruszyłem ojczystych obyczajów, a mimo to zostałem aresztowany w Jerozolimie i przekazany w ręce Rzymian.


text:
Po zbadaniu mojej sprawy chcieli mnie oni zwolnić, bo stwierdzili, że niczym nie zasłużyłem na karę śmierci.


text:
Jednak wobec sprzeciwu ze strony Żydów, byłem zmuszony odwołać się do cesarza, co jednak nie znaczy, że chciałem oskarżać swój naród.


text:
Z tego powodu zaprosiłem was, aby się z wami zobaczyć i porozmawiać; zostałem zakuty w kajdany dlatego, że podzielam nadzieję, którą żyje cały Izrael.


text:
Zaproszeni dali mu taką odpowiedź: - Nie otrzymaliśmy z Judei żadnych listów w twojej sprawie, ani też nikt z naszych rodaków, którzy stamtąd przybyli, nie powiedział o tobie nic złego.


text:
Radzi byśmy poznać twoje poglądy, bo wiadomo nam, że przeciwko twemu stronnictwu występuje wszędzie wielu ludzi.


text:
Następnie w ustalonym przez nich dniu zeszło się w jego mieszkaniu jeszcze więcej osób, a on od rana do wieczora objaśniał im z głębokim przekonaniem prawdę o Królestwie Bożym i na podstawie Prawa Mojżesza i pism proroków zachęcał ich do wiary w Jezusa.


text:
Zaczęli się rozchodzić, nie osiągając zgody, co Paweł przypieczętował takimi słowy: - Słusznie powiedział ojcom waszym Duch Święty przez proroka Izajasza -


text:
Idź do tego ludu i mów: Będziecie się przysłuchiwać, a nie zrozumiecie, Będziecie się wpatrywać, a nie zobaczycie.


text:
Nieczułe jest serce tego ludu, ich uszy dotknięte głuchotą, a oczy ślepotą, bo nie chcą ani widzieć, ani słyszeć, ani rozumieć, żeby się nie nawrócić i żebym ich nie uleczył.


text:
Niech wam więc będzie wiadomo, że Bóg dopełnił dzieła zbawienia wśród innych narodów, a one będą słuchać tej wieści.


text:
Przez dwa lata Paweł pozostał w wynajętym mieszkaniu i przyjmował wszystkich, którzy do niego przychodzili.


text:
Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, pisze ten list jako powołany na apostoła i wyznaczony przez Boga do głoszenia jego Ewangelii.


text:
ale z mocy Ducha Świętego okazał się Synem Boga, co się potwierdziło w jego zmartwychwstaniu; jest to Jezus Chrystus, nasz Pan.


text:
Jemu zawdzięczam łaskę powołania na apostoła wszystkich narodów, aby pozyskać je dla wiary i posłuszeństwa Chrystusowi.


text:
ukochani przez Boga, wezwani do świętości, a zamieszkali w Rzymie; życzę wam łaski i pokoju od Boga, naszego Ojca i od Jezusa Chrystusa, naszego Pana.


text:
Najpierw dziękuję mojemu Bogu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich i za to, że o waszej wierze mówi się na całym świecie.


text:
Bóg, któremu służę całym sercem, głosząc Ewangelię o jego Synu, niech mi będzie świadkiem, że stale o was pamiętam


text:
Chcę, bracia, abyście wiedzieli, że już nie raz zamierzałem przyjść do was, ale wciąż miałem przeszkody, liczyłem na to, że i wśród was zbiorę jakiś plon, jak wśród waszych narodów.


text:
Mam przecież zobowiązania zarówno w stosunku do ludzi o wysokiej kulturze, jak i prostaków, mądrych, jak i nieoświeconych.


text:
Nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, jest w niej bowiem moc Boża, zbawienna dla wszystkich wierzących, zwłaszcza dla Żydów, ale i dla innych narodów.


text:
Bóg przez wiarę objawia w Ewangelii swoją sprawiedliwość, która też prowadzi do wiary, jak mówi Pismo; sprawiedliwy przez wiarę będzie żył.


text:
Bóg na niebie jawnie się gniewa na wszystkich ludzi bezbożnych i niesprawiedliwych, którzy łamiąc prawo podeptali prawdę.


text:
Odwieczna, niewidzialna jego moc i boskość stała się poznawalna i widoczna w jego dziełach od stworzenia świata, dlatego ludzie nie mają nic na swoją obronę.


text:
Chociaż poznali Boga, nie okazali mu czci boskiej ani wdzięczności, przeciwnie, ich myśli utraciły sens, a ich nierozumne serca pogrążyły się w ciemności.


text:
i zamiast czcić nieśmiertelnego Boga, oddawać zaczęli cześć wizerunkom zwykłych śmiertelników, a nawet ptaków, czworonożnych zwierząt i płazów.


text:
Dlatego Bóg dopuścił, by ich serca opanowały nieczyste żądze, tak że zaczęli hańbić wzajemnie własne ciała.


text:
Oni to prawdę o Bogu zamienili na kłamstwo i oddawali cześć stworzeniu i służyli mu, zamiast służyć Stwórcy, któremu niech będzie chwała na wieki. Amen.


text:
To właśnie dlatego Bóg dopuścił, by stali się pastwą bezwstydnych namiętności, bo nawet kobiety zamieniły naturalny sposób współżycia na obcowanie przeciwne naturze.


text:
Podobnie mężczyźni porzucili naturalny sposób współżycia z kobietami i ulegli żądzy jedni ku drugim, mężczyźni z mężczyznami zaczęli popełniać gorszące czyny. Ściągnęli na siebie za to należną karę.


text:
A ponieważ nie uważali za właściwe poznać Boga, dlatego wydał ich Bóg na pastwę przewrotnych myśli, tak że dokonywali niegodziwych czynów.


text:
Opanowała ich nieprawość, złość, chciwość, nikczemność, a także zazdrość i kłótliwość; zaczęli popełniać podstępne i podłe morderstwa.


text:
Stali się szydercami i oszczercami, nienawidzącymi Boga; byli zuchwali, pyszni, próżni, nieposłuszni rodzicom, szukali tylko tego, co złe.


text:
Chociaż dobrze znali wyrok Boga, że ci, którzy tak postępują, są winni śmierci, nie tylko sami dopuszczali się tego, lecz pochwalali to u innych.


text:
Nie masz dlatego nic na swoją obronę człowieku, kimkolwiek jesteś, gdy osądzasz innych; potępiając kogoś innego, wydajesz wyrok na samego siebie, bo sam czynisz to, za co innych potępiasz.


text:
A ty, człowieku, który sam potępiasz innych za takie czyny, a robisz to samo, czy uważasz, że unikniesz sądu Bożego?


text:
Chyba, że gardzisz bogactwem jego dobroci, cierpliwości i pobłażliwości, zapominając, że dobroć Boga prowadzi do nawrócenia.


text:
Ty jednak, mając serce twarde jak kamień i nieskore do nawrócenia, sprowadzasz na siebie gniew, który spadnie na ciebie w dzień gniewu, gdy objawi się sprawiedliwy sąd Boga.


text:
Tym zaś, którzy szukają własnej chwały, sprzeciwiają się prawdzie i hołdują niesprawiedliwości, odpłaci gniewem i karą.


text:
Udręka i ucisk przypadną w udziale wszystkim ludziom, którzy czynią zło, przede wszystkim Żydom, a potem Grekom.


text:
Ci, którzy popełniają grzech nie znając Prawa Mojżeszowego, zginą bez wyroku Prawa; ci zaś, którzy grzeszą znając Prawo Mojżesza, będą sądzeni na podstawie tego Prawa.


text:
Sprawiedliwy w oczach Boga, to nie taki człowiek, który zna Prawo, lecz taki, który wedle niego postępuje; to on właśnie będzie uznany za sprawiedliwego.


text:
Poganie wprawdzie nie znają Prawa Mojżesza, a jednak z natury wypełniają jego zasady, stąd sami dla siebie są źródłem Prawa.


text:
W ten sposób dają dowód na to, że zasady Prawa mają zapisane w sercach; świadczy o tym ich sumienie oraz myśli, które raz oskarżają, a innym razem biorą ich w obronę.


text:
Ujawni się to w ów dzień, gdy Bóg będzie sądził przez Jezusa Chrystusa to, co ludzie chcieliby ukryć; oto treść Dobrej Nowiny, którą wam głoszę.


text:
chlubisz się swoim Bogiem, znasz jego wolę, a pouczony przez Prawo możesz rozróżnić między dobrem a złem.


text:
za wychowawcę prostaków i nauczyciela dzieci, bo w Prawie Mojżesza masz jasno wyłożoną całą wiedzę i prawdę.


text:
Obrzezanie tylko wtedy ma znaczenie, jeżeli przestrzegasz Prawa. Gdy jednak przekraczasz przepisy Prawa, to nie jesteś wiele lepszy od nieobrzezanego poganina.


text:
Jeżeli zaś poganin postępuje zgodnie z wymaganiami Prawa, to czy Bóg nie postąpi z nim tak, jakby był obrzezany?


text:
Dlatego człowiek nieobrzezany, który zachowuje Prawo będzie sądził ciebie, mimo, że ty jesteś obrzezany i masz Księgę Prawa, ale go nie zachowujesz.


text:
Nie ten bowiem jest prawdziwym Żydem, kto jest nim na zewnątrz, ani nie to obrzezanie jest prawdziwe, które zostało dokonane na ciele,


text:
ale prawdziwym Żydem jest ten, kto jest nim wewnętrznie, a prawdziwe obrzezanie dotyczy serca, dokonuje się w duchu, a nie według litery. Taki człowiek znajduje uznanie u Boga, a nie u ludzi.


text:
Owszem, wielkie i to pod każdym względem. Przede wszystkim dlatego, że Żydzi otrzymali obietnice Boże.


text:
Jeżeli nawet niektórzy z nich nie dochowali Bogu wierności, to co z tego? Czy ich niewierność niweczy wierność Boga?


text:
Nic podobnego! Każdy człowiek jest kłamcą. Bóg jest zawsze prawdomówny. Przecież Pismo mówi:Obyś okazał się sprawiedliwy w słowach i wyszedł zwycięsko, gdyby ktoś chciał podważyć twój sąd.


text:
Jeżeli zło, które popełniamy, wywołuje sprawiedliwy gniew Boży, to jaki stąd wniosek? Czy zatem Bóg jest niesprawiedliwy dlatego, że wybucha gniewem? Powtarzam to, co mówią ludzie.


text:
Jeżeli w wyniku mojego kłamstwa jeszcze wyraźniej wyjdzie prawda Boża i zajaśnieje blask jego chwały, to dlaczego ja miałbym być jeszcze sądzony jako grzesznik?


text:
Czy nie lepiej byłoby kierować się zasadą: czyńmy zło, aby wyszło z tego dobro? Niektórzy ludzie w taki sposób mnie oczerniają. Spotka ich zasłużona kara.


text:
Cóż więc, czy my. Żydzi, jesteśmy w lepszym położeniu? Wcale nie. Wykazałem już przedtem, że wszyscy, zarówno Żydzi, jak i Grecy, są zniewoleni przez grzech.


text:
Wiemy zaś, że postanowienia Prawa dotyczą tych, którzy podlegają Prawu, wobec tego wszyscy muszą zamilknąć i cały świat musi stanąć przed sądem Bożym.


text:
Żaden człowiek nie może być usprawiedliwiony przed Bogiem na podstawie uczynków, nakazanych przez Prawo, bo właśnie Prawo uświadamia mu, że zgrzeszył.


text:
Teraz jednak niezależnie od Prawa ukazał Bóg swoją sprawiedliwość, o której zresztą świadczy samo Prawo i prorocy.


text:
Jest to ta sama sprawiedliwość, którą wszyscy wierzący otrzymują przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Nie ma różnicy między ludźmi,


text:
Bóg postanowił, żeby właśnie on przelał swą krew na ofiarę przebłagania za tych, którzy wierzą; w ten sposób dał dowód swej sprawiedliwości i przebaczył dawniej popełnione grzechy.


text:
Bóg jest cierpliwy i okazuje sprawiedliwość w naszych czasach jako sprawiedliwy i jednocześnie usprawiedliwiający tych, którzy wierzą w Jezusa.


text:
Gdzie więc powód do chluby? Nie istnieje. Na jakiej podstawie? Czy na podstawie uczynków? Nic podobnego, na podstawie wiary.


text:
Uważamy zatem, że człowiek dostępuje usprawiedliwienia dzięki wierze, a nie przez uczynki nakazane Prawem.


text:
Gdyby Abraham na podstawie własnych czynów okazał się bez zarzutu, to mógłby się czym chlubić, ale nie wobec Boga.


text:
Co bowiem mówi Pismo? Zawierzył Abraham Bogu, a Bóg w imię swej sprawiedliwości zaliczył to na jego korzyść.


text:
Człowiek, który nie opierając się na swoich zasługach zawierzył Bogu, uznany jest dzięki wierze za sprawiedliwego.


text:
Już Dawid nazywa błogosławionym człowieka, którego Bóg, bez względu na jego czyny, obdarzył sprawiedliwością:


text:
Czy to błogosławieństwo odnosi się tylko do obrzezanych, czy także do nieobrzezanych? Już przedtem powiedziałem, że Abraham zawierzył Bogu, a Bóg w imię swojej sprawiedliwości zaliczył to na jego korzyść.


text:
W jakich okolicznościach to mu zaliczono? Czy już po obrzezaniu, czy przed obrzezaniem? Oczywiście przed.


text:
Tak więc Abraham poddał się obrzezaniu, co było potwierdzeniem usprawiedliwienia przez wiarę, jaką okazał jeszcze przed obrzezaniem. W ten sposób stał się ojcem wszystkich wierzących nieobrzezanych, aby także im Bóg zaliczył wiarę jako sprawiedliwość.


text:
Tak więc Abraham jest ojcem obrzezanych, którzy za jego przykładem żyją tą wiarą, jaką miał on, ojciec, jeszcze przed obrzezaniem.


text:
Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomstwu cały świat jako dziedzictwo nie dlatego, że Abraham przestrzegał Prawa, lecz dzięki sprawiedliwości, płynącej z wiary.


text:
Jeśli bowiem dziedzictwo otrzymują tylko ci, którzy są posłuszni Prawu, to nie ma sensu wiara, a obietnica Boża traci wartość.


text:
Prawo budzi gniew u Boga, dlatego też tam, gdzie nie obowiązuje Prawo, nie można mówić o przestępstwie wynikającym z jego przekroczenia.


text:
Tak więc obietnica Boża jako dar łaski była związana z wiarą; z całą pewnością dotyczyła ona wszystkich potomków Abrahama, nie tylko tych, którzy przestrzegali Prawa, lecz także tych, którzy - jak Abraham, ojciec nas wszystkich - zawierzyli Bogu.


text:
Pismo bowiem tak mówi: Powołałem cię na ojca wielu narodów. Stało się to zgodnie z wolą Boga. Uwierzył mu jako temu, który ożywia umarłych i powołuje do bytu to, co nie istniało.


text:
Nie mając podstaw do nadziei, Abraham żywił jednak nadzieję, uwierzył, że zostanie ojcem wielu narodów, zgodnie z tym, co Bóg powiedział: Twoje potomstwo będzie tak liczne jak gwiazdy.


text:
Nie zachwiał się w swej wierze, choć zdawał sobie sprawę ze słabości swego ciała, bo miał prawie sto lat, i z tego, że Sara nie może już mieć dzieci.


text:
Nie utracił wiary i nie zwątpił w obietnicę Boga, przeciwnie, umocnił swą wiarę i w ten sposób oddał chwałę Bogu.


text:
lecz i do nas, ponieważ my także mamy być uznani za sprawiedliwych. Wierzymy bowiem w tego, który przywrócił ze śmierci do życia Jezusa, naszego Pana.


text:
On został, skazany na śmierć z powodu naszych grzechów, ale Bóg przywrócił go do życia dla naszego usprawiedliwienia.


text:
Uznani za sprawiedliwych na podstawie wiary, mamy pokój z Bogiem dzięki naszemu Panu, Jezusowi Chrystusowi.


text:
Jemu to zawdzięczamy dostęp przez wiarę do łaski, w której trwamy z zaszczytną nadzieją oglądania Boga w jego chwale.


text:
Nadzieja zaś nie przynosi wstydu, bo miłość Boga przepełnia nasze serca za sprawą Ducha Świętego, którym nas Bóg obdarzył.


text:
Byliśmy jeszcze bezsilni, gdy Chrystus w wyznaczonym czasie poniósł śmierć za ludzi, którzy oddalili się od Boga.


text:
Mało kto byłby gotów oddać życie nawet za uczciwego człowieka, no, może za kogoś bardzo dobrego odważyłby się umrzeć.


text:
Tym bardziej teraz, uznani za sprawiedliwych dzięki ofierze jego krwi, będziemy ocaleni przez niego od gniewu.


text:
Jeżeli zatem jako nieprzyjaciele zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć jego Syna, tym bardziej jako pojednani będziemy ocaleni dzięki temu, że on żyje.


text:
Co więcej, doznajemy zaszczytu wobec Boga za sprawą naszego Pana, Jezusa Chrystusa, który nas z nim pojednał.


text:
Tak więc przez jednego człowieka grzech pojawił się na świecie, a w ślad za grzechem śmierć, tak samo śmierć przyszła na wszystkich ludzi, bo wszyscy zgrzeszyli.


text:
Grzech był na świecie jeszcze przed ogłoszeniem Prawa Mojżeszowego, a tam, gdzie nie ma Prawa, nie można stwierdzić grzechu.


text:
A przecież śmierć od czasów Adama aż do Mojżesza miała władzę nawet nad tymi, którzy nie popełnili takiego przestępstwa jak Adam - wzór mającego nadejść nowego Adama.


text:
Lecz inne są następstwa upadku Adama, a inne działania łaski; jeżeli bowiem przez upadek jednego człowieka umarło wielu ludzi, to łaska, którą Bóg obdarza wielu za sprawą tego jedynego człowieka Jezusa Chrystusa, jest daleko obfitsza.


text:
Inna jest także sprawa daru Bożego, a inny skutek grzechu jednego człowieka; wyrok bowiem za jeden upadek przyniósł potępienie wszystkim, natomiast dar łaski przynosi usprawiedliwienie wielu upadków.


text:
Jeżeli przez upadek jednego człowieka zapanowała na świecie śmierć, to ci, którzy otrzymują obfitą łaskę i dar usprawiedliwienia, królować będą w życiu dzięki temu jednemu - Jezusowi Chrystusowi.


text:
A jak upadek jednego człowieka sprowadził potępienie na wszystkich ludzi, tak dzieło sprawiedliwości wykonane przez jednego - Jezusa Chrystusa, przyniosło w darze usprawiedliwienie niezbędne do życia.


text:
Jak zatem na skutek nieposłuszeństwa jednego człowieka wielu ludzi stało się grzesznikami, tak dzięki posłuszeństwu jednego - Jezusa Chrystusa, wielu stało się sprawiedliwymi.


text:
Gdy Prawo zostało wprowadzone, przepełniła się miara przestępstwa, a gdy rozplenił się grzech, jeszcze obficiej zaowocowała łaska.


text:
Jak zapanował grzech, a z nim śmierć, tak zapanowała łaska, a z nią sprawiedliwość, darząca życiem wiecznym przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa.


text:
Czy nie wiecie, że my, którzy przez chrzest zostaliśmy złączeni z Chrystusem Jezusem, przez chrzest włączeni zostaliśmy w jego śmierć?


text:
Przez chrzest jesteśmy razem z nim pogrzebani jako umarli, po to, abyśmy mogli prowadzić nowe życie jak Chrystus, którego Ojciec swoją mocą wzbudził z martwych.


text:
Zrośnięci z nim przez podobieństwo jego śmierci, tak samo będziemy zrośnięci z nim w jego zmartwychwstaniu.


text:
Jesteśmy świadomi tego, że stary człowiek w nas został razem z nim ukrzyżowany, a nasza grzeszna istota zniszczona, abyśmy już więcej nie byli niewolnikami grzechu.


text:
Tak samo i wy bądźcie świadomi, że jesteście martwi dla grzechu, a żywi dla Boga w jedności z Chrystusem.


text:
Swego ciała, nawet w najdrobniejszej części, nie oddawajcie na służbę grzechu jako oręża nieprawości, ale jako żywi, wyrwani ze śmierci, podporządkujcie się Bogu i swoje ciało poświęćcie mu na oręż sprawiedliwości.


text:
Czy nie wiecie, że jeśli się u kogoś zaciągacie na służbę, to stajecie się posłusznymi sługami - albo grzechu, co prowadzi do śmierci, albo Boga, który prowadzi do życia w sprawiedliwości.


text:
Dzięki Bogu jednak, że chociaż byliście niewolnikami grzechu, całym sercem podporządkowaliście się zasadom tej nauki, która została wam przekazana.


text:
Mówię w ten sposób ze względu na słabość waszej natury; jak kiedyś z całego serca oddawaliście się w niewolę nieczystości i bezprawia, tak teraz całym sercem oddajecie się na służbę sprawiedliwości, mając na celu uświęcenie.


text:
Teraz jednak wyzwoleni od grzechu i oddani w służbę Bogu jesteście na drodze uświęcenia, które prowadzi do życia wiecznego.


text:
Zapłatą za grzech jest śmierć, Bóg natomiast udziela daru łaski, którym jest życie wieczne dzięki Chrystusowi Jezusowi, naszemu Panu.


text:
Jest to zupełnie tak, jak z mężatką, która na mocy Prawa związana jest z mężem, dopóki on żyje. Natomiast, gdy on umrze, Prawo to przestaje obowiązywać.


text:
Tak więc, jeśli za życia swego męża zadałaby się z innym mężczyzną, będą ją nazywać wiarołomną. Kiedy jednak mąż umrze, wolna jest od przepisów Prawa i nie będzie wiarołomną, jeśli zwiąże się z innym mężczyzną.


text:
Tak samo jest z wami, drodzy bracia. Przestało was obowiązywać Prawo w wyniku cielesnej śmierci Chrystusa i teraz należycie do kogoś innego, do tego, który zmartwychwstał, abyśmy Bogu przynosili pożytek.


text:
Dopóki ulegaliśmy ciału, rządziły nami pobudzone przez Prawo grzeszne namiętności i wszystko, co robiliśmy prowadziło do śmierci.


text:
Teraz zostaliśmy uwolnieni od Prawa, ponieważ już nie żyjemy w niewoli namiętności i służymy Bogu na nowej drodze ducha, a nie na starej drodze litery Prawa.


text:
Czy z tego wynika, że Prawo samo w sobie jest grzeszne? Nic podobnego! Jednakże gdyby nie Prawo, nie wiedziałbym, co to jest grzech. Nie wiedziałbym na przykład, co to pożądanie, gdyby Prawo nie mówiło: Nie będziesz pożądał.


text:
Grzech pobudzony przez przykazania wywołał we mnie różne pożądania, bo bez Prawa grzech jest uśpiony.


text:
i mnie śmiertelnie ugodził. Okazało się, że przykazanie, które miało mnie prowadzić do życia, poprowadziło do śmierci.


text:
Czy mogło zatem doprowadzić mnie do śmierci to, co dobre? W żadnym wypadku! Właśnie dlatego grzech wykorzystał to, co dobre, żeby stało się jasne, czym on naprawdę jest; w ten sposób zadał mi śmierć. Grzech więc, posługując się przykazaniami, odsłonił bezmiar swej grzeszności.


text:
Jestem świadomy tego, że we mnie. to znaczy w moim ciele, nie zakorzeniło się dobro. Pragnę tego, co dobre, ale wykonać nie potrafię.


text:
dostrzegam jednak w swej cielesnej naturze inne prawo; walczy ono z prawem rozumu i poddaje mnie prawu grzechu, które rządzi moją cielesną naturą.


text:
A jednak niech będą Bogu dzięki przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana! Przeto ja sam rozumem podporządkowuję się Prawu Bożemu, ale cielesną naturą - prawu grzechu.


text:
Prawo Ducha bowiem, które daje życie w jedności z Chrystusem Jezusem, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci.


text:
Bóg sam dokonał tego, do czego nie było zdolne Prawo Mojżesza z powodu słabości ludzkiej natury. Posłał on swego Syna, dając mu ciało takie, jak nasze grzeszne ciało i w nim osadził grzech.


text:
Bóg to uczynił, aby stało się zadość sprawiedliwości według Prawa, ze względu na nas, którzy postępujemy zgodnie z Duchem, a nie z cielesną naturą.


text:
Ci bowiem, którzy żyją sprawami ciała, myślą tylko o tym, co cielesne, ci zaś, którzy żyją sprawami Ducha, o tym, co duchowe.


text:
Dlatego człowiek pochłonięty sprawami ciała wrogo odnosi się do Boga, bo nie poddaje się jego Prawu. Nie może zresztą tego uczynić.


text:
Wy jednak nie poddajecie się cielesnej naturze, lecz Duchowi; jeśli tylko Duch Boży przebywa w was. Kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Chrystusa nie należy.


text:
Jeśli jednak jest w was Chrystus, to ciało wprawdzie zmierza do śmierci z powodu grzechu, ale duch żyje dzięki usprawiedliwieniu.


text:
Skoro przebywa w was Duch tego, który obudził Jezusa ze śmierci do życia, to ten sam, który obudził Chrystusa z martwych, ożywi wasze śmiertelne ciała przez swego Ducha, przebywającego w was.


text:
Żyjąc według cielesnej natury, umrzecie. Ale jeżeli zadacie śmierć sprawom cielesnej natury, to będziecie żyli.


text:
Przecież nie przyjęliście ducha niewoli, by na nowo opanował was strach, lecz zawładnął wami duch synostwa i dlatego możemy wołać: Abba! Ojcze!


text:
Skoro zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami, bo przysługuje nam dziedzictwo od Boga; jesteśmy dziedzicami razem z Chrystusem i jeśli razem z nim cierpimy, to będziemy też mieli udział w jego chwale.


text:
Jestem przekonany, że to, co cierpimy w naszych czasach, nie da się nawet porównać z chwałą, którą Bóg nam w przyszłości ukaże.


text:
Całe stworzenie zostało skazane na marność nie z własnej woli, tylko z woli tego, który to sprawił. Mamy jednak nadzieję,


text:
że całe stworzenie zostanie wyzwolone od konieczności zagłady i uzyska wspaniałą wolność dzieci Bożych.


text:
nie tylko stworzenie, ale również my, którzy mamy zaczątek darów Ducha, oczekując z tęsknotą usynowienia i odkupienia naszego ciała z niewoli.


text:
Nasz ratunek jest w nadziei; nadzieja, która spełnia się w naszych oczach, przestaje być nadzieją. Jak można mieć nadzieję na to, co się już urzeczywistniło?


text:
Gdy jesteśmy słabi, Duch śpieszy nam z pomocą. Nie wiemy bowiem, jak i o co się modlić, lecz Duch przyczynia się za nami w westchnieniach, które nie dadzą się wyrazić słowami.


text:
Bóg, który przenika serca ludzkie, zna te pragnienia Ducha, który zgodnie z wolą Boga przyczynia się za wierzącymi.


text:
A wiemy, że Bóg współdziała z tymi, którzy go kochają, dla ich dobra, gdyż powołał ich zgodnie ze swoim postanowieniem.


text:
Już przedtem upatrzył ich sobie i postanowił ukształtować ich na wzór swego Syna, żeby on był pierworodny wśród wielu braci.


text:
Bóg powołał ich zgodnie ze swoim postanowieniem, a powołanych usprawiedliwił, usprawiedliwionych zaś obdarzył cząstką swej chwały.


text:
On przecież nie oszczędził własnego Syna, ale poświęcił go za nas wszystkich! Jakżeby nie miał - dając Syna - obdarzyć nas wszystkich?


text:
Któż może wydać na nich wyrok? Staje w ich obronie Jezus Chrystus, który umarł i co więcej, zmartwychwstał i zasiadł po prawicy Bożej.


text:
Któż mógłby nas oderwać od miłości Chrystusowej? Udręka czy ucisk? Czy prześladowania? Głód czy nagość? Niebezpieczeństwo czy miecz?


text:
Jak mówi Pismo: Dla ciebie wszyscy jesteśmy narażeni na śmierć każdego dnia, jesteśmy jak owce. pędzone na ofiarę.


text:
Jestem bowiem pewny, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani inne potęgi niebios, ani teraźniejszość, ani przyszłość,


text:
ani wyżyny, ani głębie, ani jakiekolwiek stworzenie nie zdoła nas oderwać od miłości, którą Bóg okazał nam w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.


text:
Gotów byłbym sam nawet znieść klątwę i odłączenie od Chrystusa ze względu na moich braci, bo to przecież moi rodacy, krew z krwi i kość z kości.


text:
To są Izraelici, uznani przez Boga za synów, dopuszczeni do uczestnictwa w jego chwale, złączeni z nim przymierzem, obdarzeni przez niego Prawem; oni oddają mu prawdziwą cześć i otrzymali jego obietnice.


text:
Oni są potomkami patriarchów i od nich pochodzi Chrystus jako człowiek. To on jest Bogiem, który włada nad wszystkim, jemu niech będzie chwała na wieki.


text:
Nie może być tak, żeby Bóg nie dotrzymał słowa. Ale nie wszyscy potomkowie Izraela są prawdziwymi Izraelitami.


text:
Nie wszystkie dzieci Abrahama są jego prawowitym potomstwem, bo tak powiedział Bóg: Tylko synowie Izraela będą uznani za twoich prawowitych potomków.


text:
Znaczy to, że nie pochodzenie naturalne stanowi o dziecięctwie Bożym, lecz obietnica samego Boga; wtedy dzieci zaliczają się do prawowitego potomstwa.


text:
Zanim się urodzili i zanim mogli uczynić coś dobrego lub złego, miało być zachowane Boże postanowienie o wybraniu,


text:
nie na podstawie uczynków, ale z woli tego, który powołuje; dlatego powiedział jej Pan, że starszy będzie służył młodszemu.


text:
Tak według Pisma kazał Bóg powiedzieć do faraona: Po to cię ustanowiłem władcą, aby się przez ciebie ujawniła moja potęga, a imię moje rozsławiło się po całej ziemi.


text:
Człowieku! Któż ty jesteś, że śmiesz spierać się z Bogiem? Czy tworzywo może powiedzieć twórcy - dlaczego mnie tak ukształtowałeś?


text:
Czy garncarz nie ma władzy nad gliną, żeby z tej samej bryły ulepić jedno naczynie dla ozdoby, a drugie do pospolitego użytku?


text:
Tak samo działa Bóg. Chciał wprawdzie okazać gniew i dać poznać swoją potęgę, ale z wielką cierpliwością znosił tych, co zasłużyli na gniew i zmierzali ku zagładzie.


text:
W ten sposób dał poznać bogactwo swej chwały nad tymi, dla których miał litość, a których uprzednio przygotował do uczestnictwa w swojej chwale.


text:
Potwierdza to przez proroka Ozeasza: Tych, którzy nie są moim ludem, uznam za swój lud, a tych, których nie kochałem, pokocham.


text:
I stanie się tak. Chociaż kiedyś powiedział im Bóg - nie jesteście moim ludem, teraz powie - jesteście synami Boga żywego.


text:
Izajasz zaś tak mówi o Izraelu: Gdyby naród izraelski był nawet tak liczny, jak piasek nadmorski, to jednak ocaleje tylko resztka.


text:
Ale Izajasz zapowiedział także: Gdyby Pan Zastępów nie zostawił nam garstki potomstwa, spotkałby nas los Sodomy i zagłada Gomory.


text:
Co z tego wynika? To mianowicie, że poganie, którzy nie dążyli do Bożej sprawiedliwości, uzyskali tę sprawiedliwość przez wiarę.


text:
Izrael natomiast dążył do sprawiedliwości Bożej przestrzegając Prawa, ale do tej sprawiedliwości nie doszedł.


text:
Dlaczego? Dlatego, że nie dążył do niej na drodze wiary, lecz raczej na drodze uczynków, toteż potknęli się o kamień obrazy,


text:
jak mówi Pismo: Oto kładę na Syjonie kamień obrazy i głaz upadku. Kto jednak uwierzy w niego, nie dozna hańby.


text:
Nie wiedząc, na czym polega sprawiedliwość Boża, chcą opierać się na własnej, przez co nie poddali się sprawiedliwości Bożej.


text:
Mojżesz bowiem tak pisze o usprawiedliwieniu na podstawie Prawa: Człowiek, który przestrzega Prawa, będzie żył dzięki niemu.


text:
Sprawiedliwość oparta na wierze dochodzi do głosu już tylko w tych słowach: Nie stawiaj sobie takich pytań - Któż mógłby wejść aż do nieba? To znaczy, żeby sprowadzić Chrystusa na ziemię.


text:
A dalej, o czym jest mowa? O, jakże blisko ciebie jest to słowo, w twych ustach i w sercu twoim! To jest właśnie słowo wiary, które głosimy.


text:
Jeśli więc wyznasz ustami, że Jezus jest Panem i uwierzysz całym sercem, że Bóg wzbudził go z martwych, będziesz zbawiony.


text:
Kto wierzy całym sercem, zyskuje sprawiedliwość, a kto ustami składa to wyznanie, dostępuje zbawienia.


text:
Nie ma zatem różnicy między Żydami i poganami, gdyż wszyscy mają nad sobą tego samego Pana. Jest on hojny dla wszystkich, którzy go wzywają.


text:
Jakże można wzywać kogoś, jeśli się o nim nie słyszało? I jak można słyszeć, jeśli nikt nie głosi wieści?


text:
I kto może ogłaszać wieść, jeśli nie jest posłany? Pismo mówi: Jakże to pięknie, gdy posłowie przychodzą z dobrą wieścią.


text:
Ale nie wszyscy dali posłuch tej dobrej wieści. Już Izajasz uskarża się: Panie, któż uwierzył w to, co słyszał od nas?


text:
Ale pytam, czy rzeczywiście nie słyszeli? Przecież po całej ziemi rozbrzmiewa ich głos, słowa ich biegną aż do krańców świata.


text:
I znowu pytam: Czy Izrael nie pojął tego? Mojżesz jest pierwszym, który daje taką odpowiedź: Ja was pobudzę do zazdrości o naród, który nie jest narodem i obudzę w was gniew przez naród nierozumny.


text:
Izajasz nie waha się powiedzieć: Dałem się znaleźć tym, którzy mnie nie szukali; objawiłem się tym, co nie pytali o mnie.


text:
O narodzie izraelskim natomiast mówi: Cały dzień wyciągałem ręce do nieposłusznego ludu, który wciąż stawia mi opór.


text:
Pytam więc, czy Bóg odtrącił swój lud? Na pewno nie! Ja sam jestem Izraelitą z rodu Abrahama, plemienia Beniamina.


text:
Bóg nie odtrącił swojego ludu, który już przedtem sobie upatrzył. Czy nie pamiętacie, co mówi Pismo w historii o Eliaszu? Jak się skarżył przed Bogiem na Izrael?


text:
Panie, twoich proroków pomordowali, zburzyli twoje ołtarze, zostałem sam i nawet na moje życie czyhają.


text:
I co mu Bóg odpowiedział? Zachowałem dla siebie siedem tysięcy mężczyzn, którzy nie padali na kolana przed Baalem.


text:
Co z tego wynika? Lud izraelski nie osiągnął tego, do czego dążył, ale wybrani osiągnęli, inni zaś stali się niewrażliwi.


text:
Jak świadczy Pismo: Bóg dał im serca nieczułe, oczy, które nie widzą i uszy, które nie słyszą i tak jest do dnia dzisiejszego.


text:
A Dawid mówi: Gdy zasiądą do stołu biesiadnego wpadną w sidła zasadzki; hańba im! I słuszna zapłata.


text:
Pytam więc, czy aż tak się potknęli, że nie mogą się dźwignąć z upadku? Na pewno nie, bo na skutek ich upadku stało się możliwe zbawienie pogan; odtąd Żydzi mają powód do zazdrości.


text:
Jeśli jednak upadek Żydów stal się bogactwem świata, a ich porażka zyskiem dla pogan, to cóż dopiero, gdy lud Boży osiągnie swą pełnię?


text:
Zwracam się teraz do wierzących, którzy pochodzą z pogan. Jako apostoł narodów mam zaszczyt pełnić służbę wśród was.


text:
Może w ten sposób wzbudzę zazdrość wśród swoich rodaków, by przynajmniej niektórych z nich doprowadzić do zbawienia.


text:
Jeżeli bowiem ich odrzucenie posłużyło światu do pojednania, to ich ponowne przyjęcie będzie jak powrót ze śmierci do życia.


text:
Jeśli zaczyn jest święty, to i całe ciasto na chleb jest święte. Jeżeli korzenie są święte, to i gałęzie.


text:
Jeśli zaś niektóre gałęzie drzewa oliwnego odłamano, a ciebie jak dziką oliwkę wszczepiono na ich miejsce tak, że czerpałeś soki z jego korzeni,


text:
to nie chwal się, że jesteś czymś lepszym niż pozostałe gałęzie. A gdybyś chciał się chwalić, to pamiętaj, że ty wyrastasz z korzeni, a nie one z ciebie.


text:
To prawda. Tamtych odłamano, bo nie mieli wiary, ty zaś trwasz dzięki wierze. Nie unoś się dumą, ale miej się na baczności.


text:
Jeśli Bóg nie oszczędził Żydów, którzy są jak gałęzie naturalne, to bądź pewny, że i ciebie nie oszczędzi.


text:
Patrz, jak dobrotliwy i surowy zarazem jest Bóg; surowy dla tych. co upadli, a dobrotliwy dla ciebie, o ile nie pogardzisz tą jego dobrocią, bo inaczej i ty możesz być odcięty.


text:
Ale i tamci, jeżeli nie będą trwać w niewierze, zostaną na nowo wszczepieni, bo Bóg ma moc wszczepić ich ponownie.


text:
Bo jeśli ty, zrośnięty w sposób naturalny z drzewem dzikiej oliwki, zostałeś od niej odcięty i wbrew prawom natury wszczepiony w drzewo szlachetnej oliwki, o wiele pewniej zostaną na nowo wszczepieni w to szlachetne drzewo ci, którzy w sposób naturalny z niego wyrośli.


text:
Chcę, bracia, abyście nie przeceniając siebie poznali tę tajemnicę: część Izraela będzie trwać w uporze, póki poganie w pełni nie przyjdą do Boga.


text:
W ten sposób zbawienie stanie się udziałem całego Izraela, jak świadczy Pismo: Z Syjonu przyjdzie wybawca oddalić bezbożność od synów Jakuba.


text:
W świetle Ewangelii Izraelici są nieprzyjaciółmi Boga dla waszego dobra, lecz na podstawie wyboru dokonanego przez Boga są ze względu na praojców jego przyjaciółmi.


text:
Wy, jako poganie, byliście w przeszłości nieposłuszni Bogu, lecz teraz, gdy Żydzi okazali nieposłuszeństwo, dostąpiliście zmiłowania.


text:
Podobnie oni dostąpią zmiłowania choć okazali teraz nieposłuszeństwo, gdy nad wami Bóg się zmiłował.


text:
O, jakaż w tym głębia i bogactwo mądrości i wiedzy Bożej! Jakże niezbadane są jego wyroki i niepojęte jego drogi.


text:
Wszystko przecież pochodzi od niego i dzięki niemu istnieje, i w nim ma swój cel. Jemu niech będzie chwała na wieki. Amen.


text:
Bracia! Bóg okazał nam tyle litości, dlatego wzywam was do złożenia samych siebie na ofiarę żywą, świętą i miłą Bogu; na tym powinien polegać wasz rozumny kult Boga.


text:
Nie podporządkowujcie się ideałom tego świata, ale na drodze odnowy duchowej zmieniajcie swój sposób bycia. Wtedy przekonacie się. co jest zgodne z wolą Bożą; co jest dobre i doskonałe, co podoba się Bogu.


text:
Na podstawie udzielonego mi daru łaski napominam każdego z was, aby nie myślał o sobie, że jest kimś większym niż jest naprawdę; niech każdy myśli o sobie z umiarem, stosownie do stopnia wiary, jakiej Bóg każdemu udzielił.


text:
tak i my wszyscy stanowimy jedno ciało dzięki łączności z Chrystusem, a jako poszczególne części uzupełniamy się wzajemnie.


text:
kto umie napominać, niech napomina; kto dzieli się swoimi dobrami, niech to czyni ze szczerego serca; kto przewodzi innym, niech gorliwie spełnia swoje obowiązki; kto okazuje miłosierdzie, niech to czyni z radością.


text:
Bądźcie wyrozumiali jedni dla drugich. Nie unoście się dumą, lecz podejmujcie najniższe posługi; nie uważajcie samych siebie za mądrych.


text:
Kochani moi, sami nie wymierzajcie sprawiedliwości, zostawcie miejsce dla gniewu Boga, bo przecież w Piśmie czytamy: Wymierzanie sprawiedliwości należy do mnie, ja karę wymierzę, mówi Pan.


text:
Jeśli więc twój nieprzyjaciel jest głodny, daj mu jeść; jeśli jest spragniony, daj mu pić. Tak postępując sprawisz, że wstyd będzie go palił, jak rozżarzone węgle.


text:
Każdy człowiek powinien podlegać władzom zwierzchnim. Nie ma bowiem władzy niezależnej od Boga, a te, które istnieją, zostały przez Boga ustanowione..


text:
Kto nie chce uznać nad sobą władzy, sprzeciwia się porządkowi ustanowionemu przez Boga, a postępując tak, ściągnie na siebie karę.


text:
Sprawujący władzę powinni budzić strach u przestępców, a nie u ludzi uczciwych. Nie chcesz bać się władzy? Postępuj uczciwie, a wtedy zyskasz jej uznanie.


text:
Władza jest na służbie u Boga dla twojego dobra. Jeśli zrobisz coś złego, to będziesz się bał, bo władza nie na darmo uzbrojona jest w miecz. Władza jest przecież na służbie u Boga, aby surowo karać ludzi nieuczciwych.


text:
Oddajcie każdemu to, co mu się należy - komu podatek, temu podatek, komu cło, temu cło, komu cześć i szacunek, temu cześć i szacunek.


text:
Nie zaciągajcie żadnych długów, prócz długu miłości do bliźniego. Kto kocha bliźniego, spełnia nakazy Prawa.


text:
Przykazania bowiem - nie będziesz zabijał, nie będziesz kradł, nie będziesz pożądał i wszelkie inne przykazania są zawsze w tym jednym: będziesz kochał bliźniego jak siebie samego.


text:
Wiadomo wam przecież, że już najwyższy czas obudzić się ze snu, bo teraz nasze zbawienie jest bliżej niż wtedy, gdy zaczęliśmy wierzyć.


text:
Zachowujmy się przyzwoicie jak w dzień, unikając hulanki i pijaństwa, rozpusty i wyuzdania, kłótni i zawiści.


text:
Niech sam Pan, Jezus Chrystus będzie waszą zbroją, a troska o ciało niech was nie usidli w pożądaniach.


text:
Przygarnijcie do siebie tych, których wiara nie jest dość głęboka, nie wdając się w ocenę ich poglądów.


text:
Jeden jest przekonany, że wolno mu jadać wszystkie potrawy, kto inny, nie o dość głębokiej wierze, jada tylko jarzyny.


text:
Ci, którzy jadają wszystkie potrawy, nie powinni gardzić tymi, którzy nie wszystko jedzą, a kto nie je, niech nie osądza tego, który je, bo i jego Bóg do . siebie przygarnął.


text:
Jakim prawem osądzasz cudzego sługę? Czy postępuje słusznie lub niesłusznie, to sprawa jego pana; pan może go umocnić, jeśli postępowanie jego jest słuszne.


text:
Dla jednych niektóre dni mają szczególne znaczenie, dla innych każdy dzień jest dobry. Jedni i drudzy niech pozostaną przy swoim zdaniu.


text:
Kto przestrzega dni szczególnych, czyni to dla Pana. Kto jada wszystkie potrawy, czyni to w imię Pana i dlatego dziękuje Bogu. A kto nie wszystko jada, też czyni to dla Pana i dziękuje Bogu.


text:
Dopóki więc żyjemy, żyjemy dla Pana, a gdy umieramy, umieramy w Panu. Dlatego zarówno w życiu, jak i w śmierci należymy do Pana.


text:
Dlaczego więc potępiasz swojego brata? A ty dlaczego swoim bratem gardzisz? I tak wszyscy staniemy przed trybunałem samego Boga.


text:
Tak mówi Pismo: Ja żyję, mówi Pan, dlatego wszyscy padną przede mną na kolana i każdy w swoim języku przyzna się do Boga.


text:
Przestańmy zatem osądzać jedni drugich; uważajmy raczej, aby nie doprowadzić braci w wierze do upadku albo duchowego załamania.


text:
Wiem, i dzięki łączności z Jezusem Chrystusem jestem głęboko przekonany, że nic nie jest nieczyste samo przez się; nieczyste staje się wtedy, gdy ktoś tak to ocenia.


text:
Jeśli twój brat gorszy się tym, co ty spożywasz, to już w swoim postępowaniu nie kierujesz się miłością; z błahego powodu, jakim jest pokarm, nie narażaj na zgubę tego, za którego Chrystus poniósł śmierć.


text:
W Królestwie Bożym nie jest rzeczą ważną pokarm i napój, lecz dążenie do sprawiedliwości, pokoju i radości w Duchu Świętym.


text:
Nie narażaj na szkodę dzieła Bożego tylko z powodu pokarmów, bo wszystko jest czyste, lecz staje się złem dla tego, kto spożywa takie pokarmy, które dla innych są zgorszeniem.


text:
Lepiej jest nie jeść mięsa i nie pić wina, i unikać tego wszystkiego, co razi i gorszy twoich braci w wierze.


text:
Swoje osobiste przekonania zachowaj dla siebie i dla Boga. Szczęśliwy jest ten, kto postępuje zgodnie ze swoimi przekonaniami i nie ma sobie nic do zarzucenia.


text:
Ten zaś, kogo nękają wątpliwości podczas spożywania pokarmów, jest zgubiony, bo nie postępuje zgodnie ze swoim przekonaniem. A wszystko, co nie jest zgodne z własnym przekonaniem jest grzechem.


text:
My, jako silni w wierze, powinniśmy podtrzymywać na duchu słabych, których dręczą wątpliwości, a nie myśleć zbyt wiele o sobie.


text:
bo i Chrystus nie myślał o sobie samym, lecz - jak mówi Pismo - zniewagi tych, którzy ciebie znieważają spadły na mnie.


text:
To, co już od dawna zawiera Pismo, zostało napisane dla naszego pouczenia, abyśmy przez wytrwałe czytanie Pisma znajdowali pociechę i nadzieję.


text:
A Bóg, który jest źródłem pociechy i wytrwałości, niech sprawi, abyście żyli w zgodzie naśladując Jezusa Chrystusa,


text:
Bo pomyślcie, Chrystus został posłany do Żydów w imię prawdy Bożej, aby spełnić obietnice dane praojcom,


text:
a także, aby i poganie mogli wysławiać Boga za jego miłosierdzie, jak mówi Pismo: Dlatego będę cię wysławiał wśród pogan i będę śpiewał na cześć twego imienia.


text:
Także Izajasz zapowiada: I wyrośnie potomek z rodu Isaja, i rządzić będzie narodami, a one w nim pokładać będą swą nadzieję.


text:
A Bóg, źródło nadziei, niech was obdarzy radością i pokojem płynącym z wiary, aby wzrastała wasza nadzieja przez moc Ducha Świętego.


text:
Co do mnie, bracia moi, jestem przekonany, że i wy jesteście pełni dobroci i wszelkiego rodzaju umiejętności i dlatego możecie innych pouczać.


text:
Wprawdzie tu i ówdzie pisałem do was, bracia, bez ogródek, zwłaszcza w tych sprawach, które chciałem wam przypomnieć. Upoważnia mnie bowiem do tego misja, którą Bóg powierzył mi w swej łasce,


text:
abym był dla pogan sługą Jezusa Chrystusa, pełniącym świętą służbę głoszenia Ewangelii Bożej, aby pozyskani przeze mnie poganie stali się ofiarą miłą Bogu. uświęconą przez Ducha Świętego.


text:
Mogę bowiem śmiało powiedzieć, że wszystko, czego dokonałem słowem lub czynem, aby skłonić pogan do posłuszeństwa, nie ja dokonałem lecz Chrystus, który działał przeze mnie,


text:
a stało się to przy pomocy znaków i cudów oraz przez moc Ducha Świętego. Tym sposobem rozkrzewiłem Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie od Jerozolimy i okolic począwszy, aż po Ilirię.


text:
Ponadto mogę się pochwalić, że nie głosiłem Dobrej Nowiny o Chrystusie tam, gdzie już inni ją przynieśli, aby nie budować na cudzym fundamencie.


text:
Pismo bowiem mówi: Zobaczą go ludzie, do których wieść o nim jeszcze nie dotarła, a ci, co o nim nie słyszeli, poznają go.


text:
Teraz już zakończyłem swoją misję w tych stronach i chcę przyjść do was, czego pragnąłem od wielu lat.


text:
W drodze do Hiszpanii odwiedzę was i wtedy się zobaczymy; gdy już nacieszę się naszym spotkaniem, zapewne udzielicie mi pomocy na dalszą podróż.


text:
W Macedonii i Grecji postanowiono bowiem wspólnie zrobić składkę na biednych współwyznawców w Jerozolimie.


text:
Takie było postanowienie, bo mają wobec nich dług wdzięczności; jeżeli bowiem chrześcijanie nawróceni spośród pogan uzyskali udział w ich dobrach duchowych, to powinni im usłużyć darami materialnymi.


text:
Gdy spełnię to zadanie i przekażę im pełną kwotę składki, wybiorę się do Hiszpanii i wstąpię do was po drodze.


text:
Proszę was, bracia, przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana i przez miłość Ducha Świętego, abyście gorliwie modlili się za mnie do Boga,


text:
bym został uratowany z rąk niewierzących w Judei, a moja posługa w Jerozolimie została przez wierzących przyjęta z wdzięcznością.


text:
Przyjmijcie ją w imię Pana, jak to powinno być między współwyznawcami i pośpieszcie jej z pomocą, gdyby czegoś od was potrzebowała, bo i ona okazywała pomoc wielu ludziom, również i mnie.


text:
którzy życie narażali dla mnie. Dziękuję im nie tylko ja sam, ale także wszystkie wspólnoty chrześcijan, nawróconych z pogan.


text:
Pozdrówcie też wspólnotę wierzących, która zbiera się w ich domu i mojego ukochanego Epeneta, który jako pierwszy w prowincji azjatyckiej uwierzył w Chrystusa.


text:
Pozdrówcie Andronika i Juniasza, moich rodaków, którzy razem ze mną byli uwięzieni. Cieszą się oni szacunkiem apostołów i jeszcze przede mną uwierzyli w Chrystusa.


text:
Pozdrówcie Apellesa, który ma wielkie doświadczenie w służbie dla Chrystusa. Pozdrówcie całą rodzinę Arystobula.


text:
Pozdrówcie Tryfenę i Tryfozę, które wiele trudów ponoszą dla Pana i ukochaną Persydę, bo i ona niemało trudziła się dla Pana.


text:
Pozdrówcie Filologa i Julię, Nereusza i jego siostrę, a także Olimpasa i wszystkich współwyznawców, którzy są z nimi.


text:
Proszę was, bracia, zwracajcie uwagę na tych, którzy powodują rozłamy i zgorszenia ze szkodą przyjętej przez was nauki i wystrzegajcie się ich.


text:
Oni bowiem nie służą Chrystusowi, naszemu Panu, ale własnym żądzom, a miłymi i pochlebnymi słówkami zwodzą serca prostych ludzi.


text:
Wasze posłuszeństwo natomiast jest znane wszystkim. Dlatego cieszę się z was i chcę, abyście byli mądrzy w tym, co dobre i nie zepsuci przez zło.


text:
A Bóg pokoju rzuci wkrótce szatana pod wasze stopy. Łaska Jezusa, naszego Pana, niech będzie z wami.


text:
Pozdrawia was Gajusz, z którego gościny korzystam i ja, i cała wspólnota. Pozdrawia was Erastus, skarbnik zarządu miejskiego i brat Kwartus.


text:
Temu zaś, który może was umocnić zgodnie z Dobrą Nowiną o Jezusie Chrystusie, którą głoszę w myśl objawionej tajemnicy od pradawnych czasów okrytej milczeniem,


text:
teraz jednak objawionej, a przez pisma prorockie - zgodnie z postanowieniem Bożym - ogłoszonej wszystkim narodom, aby je nakłonić do posłuszeństwa w wierze,


text:
samemu Bogu, w którym jest pełnia mądrości, niech będzie chwała przez Jezusa Chrystusa na wieki. Amen.


text:
do Kościoła Bożego w Koryncie, to jest do tych, którzy przez Chrystusa Jezusa zostali powołani i uświęceni, a także do wszystkich wyznawców naszego Pana, Jezusa Chrystusa, gdziekolwiek się znajdują:


text:
bo przez niego staliście się pod każdym względem bogatsi, zarówno w dar Słowa, jak i w pełnię poznania.


text:
że nie brakuje żadnego daru łaski wam, którzy oczekujecie objawienia się Pana naszego, Jezusa Chrystusa.


text:
On to będzie was umacniał aż do końca, abyście byli bez zarzutu, gdy nadejdzie już dzień naszego Pana, Jezusa Chrystusa.


text:
Bóg, który was powołał do społeczności ze swoim Synem, a naszym Panem, Jezusem Chrystusem, dotrzyma obietnicy.


text:
A teraz, bracia, w imię naszego Pana, Jezusa Chrystusa wzywam was wszystkich do zgody; nie dopuszczajcie do rozłamu między sobą, ale zachowajcie jedność myśli i poglądów.


text:
a mianowicie: jeden powiada "ja jestem po stronie Pawła", drugi - "ja opowiadam się za Apollosem" - "ja jestem zwolennikiem Kefasa", jeszcze inny - "ja należę do Chrystusa".


text:
Czy Chrystus jest podzielony? Czy to Paweł został za was ukrzyżowany? Czy to w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?


text:
Ach tak, ochrzciłem jeszcze Stefana z rodziną, a poza tym nie przypominam sobie, abym chrzcił kogokolwiek.


text:
Chrystus przecież nie posłał mnie, abym chrzcił, ale bym głosił Ewangelię i to nie językiem mędrców, aby krzyż Chrystusa nie stał się pustym słowem.


text:
Dla tych, którzy idą ku zagładzie, słowo o krzyżu jest głupotą, ale dla nas, którzy mamy udział w zbawieniu, jest ono mocą Bożą.


text:
Czy Bóg nie ośmieszył mądrości tego świata? To właśnie mądrość Boża sprawiła, że ten mądry świat nie poznał Boga i dlatego spodobało się Bogu zbawić wierzących przez głoszenie tego, co się wydaje głupstwem.


text:
Widzicie więc, bracia, kogo to Bóg powołał! Po ludzku myśląc, niewielu jest wśród was mądrych, możnych i znakomitego rodu.


text:
Bóg wybrał przecież to, co świat uważa za głupie, aby zawstydzić mądrych i to, co świat uważa za słabe, aby zawstydzić mocnych;


text:
Bóg wybrał to, co świat ma za nic, co marne i wzgardzone, aby to, co się liczy w świecie, pozbawić znaczenia


text:
Was jednak Bóg złączył z Chrystusem Jezusem, który nam dał swoją mądrość i sprawiedliwość, uświęcił nas i wyzwolił.


text:
Postanowiłem bowiem, że będąc wśród was niczemu innemu nie poświęcę swojej wiedzy, jak tylko sprawie Jezusa Chrystusa i jego śmierci na krzyżu.


text:
Głosimy mądrość ludziom głębokiej wiary; nie jest to jednak mądrość naszej epoki ani władców tego świata, skazanych na zgubę.


text:
Żaden z władców świata nie zrozumiał tej mądrości, bo gdyby ją zrozumieli, nie ukrzyżowaliby Pana chwały.


text:
A przecież Pismo mówi: Nikt nie widział, nikt nie słyszał, nikomu na myśl nie przyszło, co przygotował Bóg dla tych, którzy go kochają.


text:
Kto może wiedzieć, co się kryje w człowieku, jak nie sam człowiek - istota duchowa? Podobnie nikt prócz Ducha nie może zgłębić istoty samego Boga.


text:
My nie kierujemy się duchem tego świata, lecz Duchem, który pochodzi od Boga; dzięki temu wiemy, czym nas Bóg łaskawie obdarza.


text:
Nie głosimy tego wyuczonymi słowami mądrości ludzkiej, lecz słowami, które nam Duch podsuwa. Sprawy duchowe wyjaśniamy na sposób duchowy.


text:
Człowiek, który opiera swoje poznanie tylko na zmysłach, nie uznaje spraw Ducha Bożego, nie może ich pojąć i dlatego wydają mu się głupie; sprawy duchowe należy pojmować na sposób duchowy.


text:
Bracia, nie mogłem dotąd mówić do was, jak do ludzi duchowo dojrzałych, lecz tylko jako do tych, którzy jeszcze pozostają w więzach zmysłowości, a w życiu duchowym - jak dzieci - stawiają dopiero pierwsze kroki.


